ECLI:NL:HR:2024:997, Hoge Raad, 09-07-2024, 22/04809
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2024-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen diefstal met (bedreiging met) geweld in supermarkt, art. 312.1 en 312.2.2 Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklacht. Heeft hof verweer dat niet kan worden bewezen dat verdachte schuldig is aan medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld voldoende gemotiveerd verworpen? HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Het betreft bewijsverweren die niet i.h.k.v. uitdrukkelijk onderbouwd standpunt aan hof zijn gepresenteerd en ook niet zo kunnen worden aangemerkt. V.zv. in middel wordt betoogd dat hof alle genoemde verweren gemotiveerd had moeten verwerpen, gaat het uit van onjuiste rechtsopvatting. Het gaat erom of bewezenverklaring, met inachtneming van vrijheid van feitenrechter t.a.v. selectie en waardering van beschikbaar bewijsmateriaal, toereikend en begrijpelijk is gemotiveerd. V.zv. middel klaagt dat hof verweer t.a.v. gestort geld, DNA aangetroffen op big shopper en getapt telefoongesprek onvoldoende gemotiveerd heeft verworpen, faalt het om deze reden. In vaststellingen die hof o.b.v. historische telefoongegevens heeft gedaan, ligt verwerping van geschetst scenario, dat verdachte thuis was, besloten. Dat hof tot andere interpretatie van telefoongegevens komt, met name m.b.t. vraag wat na overval aangestraalde masten zeggen over locatie waarop verdachte zich op dat moment bevond, is onderdeel van vrije bewijswaardering van feitenrechter. ’s Hofs conclusie dat verdachte zich kort na overval in nabijheid van medeverdachte bevond en dus niet thuis was, is gelet op inhoud van bewijsmiddelen niet onbegrijpelijk. ’s Hofs oordeel dat verdachte geen verklaring heeft gegeven die redengevendheid van belastende f&o ontzenuwt, is gelet op geheel aan b.m., in onderling verband en samenhang bezien, en conclusies die hof daaruit trekt, ook niet onbegrijpelijk. V.zv. middel betoogt dat in ’s hofs overweging t.a.v. niet ontzenuwende verklaring van verdachte een weerlegging van verweren moet zijn gelegen, gaat het uit van onjuiste rechtsopvatting. Uitblijven van ontzenuwende verklaring draagt niet bij aan bewijs, maar heeft functie bij waardering van belastende b.m. 
        Volgt verwerping. Samenhang met 22/04915.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 22/04809 
      
        Datum	9 juli 2024
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 20 december 2022, nummer 23-002128-21, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte],
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1999,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft M. Kuipers, advocaat in Arnhem, bij schriftuur een cassatiemiddel voorgesteld. 
      De advocaat-generaal T.N.B.M. Spronken heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend ten aanzien van de opgelegde gevangenisstraf en tot verwerping van het beroep voor het overige.
      De raadsman van de verdachte heeft daarop schriftelijk gereageerd. 
    
  
  
    
      2Beoordeling van het cassatiemiddel
    
      2.1
      Het cassatiemiddel klaagt dat het hof het verweer dat niet kan worden bewezen dat de verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld niet of onvoldoende gemotiveerd heeft verworpen.
    
    
      2.2
      Het cassatiemiddel leidt niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal.
    
  
  
    
      3Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
    De verdachte bevindt zich in voorlopige hechtenis. De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan zestien maanden zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van 42 maanden.
  
  
    
      4Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      - vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
      - vermindert deze in die zin dat deze veertig maanden beloopt;
      - verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en A.E.M. Röttgering, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 9 juli 2024.