ECLI:NL:HR:2012:BY1579, Hoge Raad, 30-10-2012, 12/03308 H
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2012-10-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Herziening, n-o.

30 oktober 2012
      Strafkamer
      nr. S 12/03308 H
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op een aanvraag tot herziening van een in kracht van gewijsde gegaan arrest van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 19 maart 2004, nummer 22/002572-03, ingediend door:
      [Aanvrager], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1948.
    
    
    1. De uitspraak waarvan herziening is gevraagd
    
    Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Politierechter in de Rechtbank 's-Gravenhage van 14 maart 2003 - de aanvrager ter zake van 1. "diefstal waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking" en 2. "opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3, eerste lid onder C, van de Opiumwet gegeven verbod" veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden. Voorts is de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij toegewezen, met oplegging van een schadevergoedingsmaatregel.
    
    2. De aanvraag tot herziening
    
    De aanvraag tot herziening is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
    
    3. Beoordeling van de aanvraag
    
    3.1. Als grondslag voor een herziening kan, voor zover hier van belang, krachtens het eerste lid aanhef en onder c van art. 457 Sv slechts dienen een door bescheiden gestaafd gegeven dat bij het onderzoek op de terechtzitting aan de rechter niet bekend was en dat het ernstige vermoeden wekt dat indien dit gegeven bekend zou zijn geweest, het onderzoek van de zaak zou hebben geleid hetzij tot een vrijspraak van de gewezen verdachte, hetzij tot een ontslag van alle rechtsvervolging, hetzij tot de niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie, hetzij tot de toepassing van een minder zware strafbepaling.
    
    3.2. Art. 460, tweede lid, Sv schrijft voor dat de aanvraag tot herziening de gronden vermeldt waarop deze berust, met bijvoeging van de bescheiden waaruit van die gronden kan blijken.
    
    3.3. Een aanvraag tot herziening steunend op een grond die reeds bij een eerdere aanvraag ongenoegzaam werd geoordeeld, kan niet worden ontvangen. Voor zover de aanvraag aan hetzelfde euvel lijdt als dat waarop het naar aanleiding van een eerdere aanvraag in deze zaak gewezen arrest van de Hoge Raad van 20 december 2011, LJN BU8748, het oog heeft, kan zij dus niet worden ontvangen.
    
    3.4. Het in de aanvraag gestelde behelst voor het overige niets wat kan worden aangemerkt als een beroep op een gegeven als hiervoor onder 3.1 vermeld. De aanvrage kan daarom - gelet op de art. 460, tweede lid, en 465, eerste lid, Sv - niet worden ontvangen.
    
    4. Beslissing
    
    De Hoge Raad verklaart de aanvraag niet-ontvankelijk.
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren J.P. Balkema en J.W. Ilsink, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken op 30 oktober 2012.
      Mr. Balkema en mr. Ilsink zijn buiten staat dit arrest te ondertekenen.