ECLI:NL:HR:2022:1212, Hoge Raad, 16-09-2022, 21/03812
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2022-09-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Art. 81 lid 1 RO. Verbintenissenrecht. Overeenkomst van geldlening. Dwaling t.a.v. gerechtelijke erkentenis. Heeft schuldenaar bij betaling een aanwijzing gegeven als bedoeld in art. 6:43 lid 1 BW (imputatie)?

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
  
  
    CIVIELE KAMER
  
  
    
      Nummer	21/03812
    
      Datum   	16 september 2022
  
  
    ARREST
  
  
    In de zaak van
  
  
    
      [eiseres] ,wonende te [woonplaats] ,  
    EISERES tot cassatie, verweerster in het incidentele cassatieberoep,
    hierna: [eiseres] ,
    advocaten: J.H.M. van Swaaij en J.M. Moorman,
  
  
    tegen
  
  
    
      [verweerder] ,wonende te [woonplaats] , 
    VERWEERDER in cassatie, eiser in het incidentele cassatieberoep,
    hierna: [verweerder] ,
    advocaat: J. van Weerden.
  
  
    1.	Procesverloop
  
  Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar:
  
    
      de vonnissen in de zaak C/15/272835 / HA ZA 18-252 van de rechtbank Noord-Holland van 27 september 2017, 2 mei 2018 en 14 november 2018;
    
    
      de arresten in de zaak 200.254.449/01 van het gerechtshof Amsterdam van 16 april 2019 en 8 juni 2021.
    
  
  
    
      [eiseres] heeft tegen het arrest van het hof van 8 juni 2021 beroep in cassatie ingesteld. 
    
      [verweerder] heeft tegen dit arrest incidenteel cassatieberoep ingesteld.
    Partijen hebben over en weer een verweerschrift tot verwerping van het beroep ingediend.
    De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. 
    De conclusie van de Advocaat-Generaal S.D. Lindenbergh strekt zowel in het principale cassatieberoep als in het incidentele cassatieberoep tot verwerping.
    De advocaten van partijen hebben schriftelijk op die conclusie gereageerd.
  
  
    
      2Beoordeling van de middelen in het principale en in het incidentele beroep
    De Hoge Raad heeft de klachten over het arrest van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van dat arrest. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
    
    
  
  
    
      3Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      
        in het principale beroep:
      
    
    
      
        verwerpt het beroep;
      
      
        veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 916,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten indien [eiseres] deze niet binnen veertien dagen na heden heeft voldaan;
      
    
    in het incidentele beroep:
    
      
        verwerpt het beroep;
      
      
        veroordeelt [verweerder] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [eiseres] begroot op € 68,07 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
      
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de raadsheren T.H. Tanja-van den Broek, als voorzitter, C.E. du Perron, C.H. Sieburgh, F.R. Salomons en K. Teuben, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.J.P. Lock op 16 september 2022.