ECLI:NL:RBALK:2010:BM2844, Rechtbank Alkmaar, 25-03-2010, 14.701003-09
Rechtbank Alkmaar — Uitspraak 
Datum: 2010-03-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: zeden, bezit kinderporno, verontschuldigbare dwaling, afwezigheid van alle schuld.

RECHTBANK ALKMAAR
      Sector straf
    
    
    
      Parketnummer	: 14.701003-09
      Datum uitspraak	: 25 maart 2010
      TEGENSPRAAK
    
    
    
    VERKORT VONNIS van de rechtbank Alkmaar, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak van het
    
    OPENBAAR MINISTERIE
    
    tegen:
    
    
      [VERDACHTE], 
      geboren te [geboorteplaats en geboortedatum], 
      wonende [adres en woonplaats], 
    
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 11 maart 2010.
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, die ertoe strekt dat de rechtbank:
      -	het tenlastegelegde bewezen zal verklaren;
      -	verdachte zal veroordelen tot een taakstraf, in de vorm van een werkstraf, voor de duur van 60 uren subsidiair 30 dagen hechtenis.
    
    
    De rechtbank heeft tevens kennis genomen van hetgeen door de verdachte en mr. H.K. ter Brake, de raadsman van verdachte, naar voren is gebracht. 
    
    
    1.	TENLASTELEGGING
    
    Aan verdachte is ten laste gelegd dat 
    
    
      hij op of omstreeks 01 december 2008 te Zwaag, gemeente Hoorn, in elk geval in Nederland, één of meermalen een afbeelding en/of een gegevensdrager, te weten een cd met daarop de film “Maladolescenza”, bevattende één of meer afbeeldingen van seksuele gedragingen, te weten
      -	het strelen en/of zoenen over de blote licha(a)m(en) van meisjes (die toen ongeveer 11 en/of 12 jaar oud waren), en/of 
      -	het plassen door een meisje (leeftijd ongeveer 11 en/of 12 jaar oud), terwijl de jongen daarnaar kijkt, en/of
      -	naakte licha(a)m(en) van (een) meisje(s) (leeftijd ongeveer 11 en/of 12 jaar oud) waarbij de blote borsten en/of de schaamstreek nadrukkelijk in beeld is/zijn gebracht,
      bij welke vorenbedoelde afbeelding(en) (telkens) een of meerdere perso(o)n(en) die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet hadden bereikt, was/waren betrokken of schijnbaar was/waren betrokken, (telkens) heeft verspreid en/of vervaardigd en/of ingevoerd en/of uitgevoerd en/of in bezit heeft gehad.
      Voor zover in de tenlastelegging taal- of schrijffouten voorkomen, worden deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    2.	VERWEER
    
    De raadsman van verdachte heeft het verweer gevoerd dat de onder zijn cliënt in beslag genomen film “Maladolescenza” niet kan worden aangemerkt als kinderpornografisch van aard. De film bevat zijns inziens geen seksuele gedragingen, er is geen penetratie te zien en ook zijn geen mannelijke geslachtsdelen in beeld gebracht. Daarom is ook nog nooit iemand veroordeeld voor het in bezit hebben van deze film. De beelden die in de tenlastelegging worden omschreven, moeten bovendien worden gezien in de context van de gehele film. Hiertoe verwijst de raadsman naar het arrest HR 26 september 2000, NJ 2001/61 (Holland Festival-arrest). Verder is het uitgangspunt van artikel 240b van het Wetboek van Strafrecht (Sr), te weten de bescherming van kinderen door het tegengaan van seksueel misbruik van kinderen en de exploitatie daarvan, in dit geval niet in geding. Het gaat hier duidelijk om een kunstfilm, waarin de betrokken kinderen als acteur zijn opgetreden; hierdoor kan niet gesteld worden dat zij zijn geëxploiteerd, integendeel hun carrière heeft door hun deelname zelfs een hoge vlucht genomen. Zijn cliënt moet om deze redenen worden vrijgesproken, aldus de raadsman. 
    
    Naar het oordeel van de rechtbank kan dit verweer niet slagen. De gewraakte beeldfragmenten uit de film, waarvan de rechtbank ter terechtzitting ook afdrukken heeft waargenomen, bevatten onmiskenbaar seksuele gedragingen in de enge zin van het woord, ongeacht de context waarbinnen deze gedragingen plaats vinden. Immers, te zien is onder meer dat een jong meisje over haar blote lichaam wordt gestreeld en dat daarbij haar borsten en schaamstreek in beeld worden gebracht. Van dat meisje is de geboortedatum bekend en daarmee ook haar leeftijd ten tijde van die gedragingen. Zij was destijds 11 of 12 jaar oud. Dat de film waarin deze beelden te zien zijn overigens als een kunstfilm wordt aangemerkt en dat de beelden in de context van het verhaal van deze film zijn geplaatst, doet niet af aan het seksuele karakter van de gedragingen die op die beelden te zien zijn.
    
    De stelling dat de betreffende kindacteurs niet zouden zijn geëxploiteerd en zelfs voordeel uit hun medewerking aan de film en de betreffende beelden zouden hebben gehad, doet – wat er ook zij van deze stelling – aan de vaststelling dat het in casu om afbeeldingen van seksuele gedragingen met minderjarigen gaat, niet af en behoeft niet nader door de rechtbank te worden onderzocht. Een dergelijk onderzoek past niet in het wettelijk kader van artikel 240b Wetboek van Strafrecht, dat bij zijn streven naar de bescherming van jeugdigen zich richt tegen een markt die kinderporno bevordert en onder andere op grond daarvan zelfs de strafbaarstelling van afbeeldingen van seksuele gedragingen met virtuele kinderen omvat. 
    
    
    
    
    
    3.	BEWEZENVERKLARING
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat 
    
    
      hij op 1 december 2008 te Zwaag, gemeente Hoorn, een gegevensdrager te weten een cd met daarop de film “Maladolescenza”, bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen, te weten
      -	het strelen over het blote lichaam van een meisje dat toen 11 of 12 jaar oud was, en
      -	het naakte lichaam van een meisje, leeftijd 11 of 12 jaar, waarbij de blote borsten en de schaamstreek nadrukkelijk in beeld zijn gebracht,
      bij welke vorenbedoelde afbeeldingen telkens een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, was betrokken, in bezit heeft gehad.
    
    	
    
    4.	BEWIJS
    
    De rechtbank grondt de beslissing dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    
    5.	STRAFBAARHEID VAN HET BEWEZENVERKLAARDE
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    Een gegevensdrager, bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken, in bezit hebben.
    
    
    6.  STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE
    
    Ten aanzien van de strafbaarheid van verdachte heeft de raadsman aangevoerd dat verdachte verschoonbaar heeft gedwaald omtrent de strafbaarheid van de film. Het gaat om een film die 33 jaar geleden is geproduceerd en die vrijelijk via het internet verkrijgbaar is. Zijn cliënt mocht er dan ook van uitgaan dat de film geen strafwaardig karakter heeft en dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging, aldus de raadsman.
    
    De rechtbank verstaat dit verweer als een beroep op afwezigheid van alle schuld en overweegt hieromtrent als volgt.
    
    
      Vooropgesteld moet worden dat voor het slagen van een beroep op afwezigheid van alle schuld wegens dwaling ten aanzien van de wederrechtelijkheid van het bewezen verklaarde feit vereist is dat aannemelijk is dat verdachte heeft gehandeld in een verontschuldigbare onbewustheid ten aanzien van de ongeoorloofdheid van de hem verweten gedraging (zie bijvoorbeeld Hoge Raad 23 mei 1995, NJ 1995, 631 en Hoge Raad 9 maart 2004, LJN AO1490).
      Verdachte heeft verklaard dat hij een liefhebber en verzamelaar is van Amerikaanse en Italiaanse cultfilms uit de jaren ’70 en ’80. Ten behoeve van zijn verzameling downloadde verdachte vele films van het internet, vaak meerdere films gelijktijdig. Onder verdachte zijn 848 cd’s bevattende films en 17.100 fotobestanden in beslag genomen. Eén van de cd’s betrof de film “Maladolescenza”. Deze film wordt wel geplaatst in de traditie van het genre films waarin verdachte vanwege zijn hobby geïnteresseerd is, te weten als een cultfilm uit de jaren ’70 van Italiaans/Duitse makelij. Verdachte heeft verklaard vanwege zijn bekendheid met de afzonderlijk uitgebrachte en bekende soundtrack van de film, de film zelf ook aan zijn verzameling te hebben willen toevoegen. Verdachte heeft tevens verklaard de film niet in zijn geheel te hebben bekeken, omdat sommige Italiaanse films, waaronder deze, naar zijn mening zo langdradig zijn. Verdachte heeft gesteld er dan ook niet van op de hoogte te zijn geweest dat de minderjarige hoofdrolspelers seksuele gedragingen verrichtten. Hij wist bij aanschaf van de film wel dat de film controversieel was, maar dacht dat de controverse eruit bestond dat één van de kinderen in de film wordt vermoord en dat er dierenleed te zien is in de film.
    
    
    De rechtbank acht bovenstaande verklaringen van verdachte, erop neerkomend dat het toeval is dat deze film -met seksuele gedragingen door kinderen- zich tussen al het andere materiaal bevond en dat hij zich van dat strafbare karakter van die film niet bewust was, aannemelijk.
    
    Hiervoor is van belang dat buiten de gewraakte film zich onder de 848 in beslag genomen cd’s en 17.100 fotobestanden geen materiaal bevond waarop seksuele gedragingen van kinderen te zien zijn. Dat verzamelen van films zijn hobby is, volgt uit de hoeveelheid in beslag genomen films genoegzaam. Maar van een affiniteit van verdachte met kinderpornografie is niet gebleken. Evenmin is gebleken dat verdachte vóór het moment van inbeslagname wist dat de film controversieel was door zijn opnames van seksuele gedragingen met minderjarigen. Voor het feit dat hij in zijn verklaring bij de politie van 17 februari 2009 aangeeft wel te weten dat de film juist vanwege dat aspect controversieel is, heeft verdachte de volgende afdoende verklaring gegeven. De vrouw met wie verdachte in een conflictueuze echtscheidingsprocedure verwikkeld is geraakt, had op 8 juli 2008 aangifte tegen verdachte gedaan ter zake van onder meer verkrachting en mishandeling. Die zaak is inmiddels geseponeerd. De politie deelde op 1 december 2008 verdachte mee dat zij in die aangifte verklaarde dat verdachte kinderporno in zijn bezit zou hebben. Nadat hij aan de politie onmiddellijk toestemming had gegeven in dit verband al zijn gegevensdragers in beslag te nemen onder de mededeling dat deze beschuldiging onjuist is, is hij uit angst voor de beschuldigingen van zijn ex-vrouw gaan onderzoeken of hij toch kinderpornografisch materiaal in bezit had gehad. Daarbij heeft hij ontdekt dat de film “Maladolescenza” in dit opzicht controversieel was. 
    
    Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat aannemelijk is dat verdachte heeft gehandeld in een verontschuldigbare dwaling ten aanzien van de ongeoorloofdheid van het onder hem aangetroffen beeldmateriaal uit de film “Maladolescenza”. De rechtbank honoreert derhalve het beroep van de raadsman op afwezigheid van alle schuld.
    
    De rechtbank zal verdachte daarom ontslaan van alle rechtsvervolging.
    
    
    7.	BENADEELDE PARTIJ
    
    Namens de [benadeelde partij] heeft mr. E.M. Hoorenman, p/a postbus 330, 1620 AH Hoorn, vóór aanvang van de terechtzitting in het geding over de strafzaak bij de officier van justitie opgave gedaan, bij wijze van voorschot, van de inhoud van de vordering tot vergoeding van € 10.500,00 te vermeerderen met de kosten voor rechtsbijstand en de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade, wegens schade die de verdachte aan de benadeelde partij heeft toegebracht.
    
    Nu de vordering betrekking heeft op andere feiten dan hetgeen aan de verdachte is tenlastegelegd, kan de benadeelde partij niet in de vordering, die betrekking heeft op dat tenlastegelegde feit, worden ontvangen.
    
    Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij niet ontvankelijk is in de vordering.
    
    
    8.	BESLISSING
    
    De rechtbank: 
    
    Verklaart bewezen, dat verdachte het tenlastegelegde, zoals hierboven in de rubriek BEWEZENVERKLARING aangeduid, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven in de rubriek BEWEZENVERKLARING bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verstaat dat het bewezenverklaarde oplevert het hierboven in de rubriek STRAFBAARHEID VAN HET BEWEZENVERKLAARDE vermelde strafbare feit.
    
    Verklaart verdachte voor het bewezenverklaarde niet strafbaar.
    
    Ontslaat verdachte van alle rechtsvervolging.
    
    Verklaart de [benadeelde partij], p/a mr. E.M. Hoorenman, postbus 330, 1620 AH Hoorn, niet ontvankelijk in de vordering.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. L. Jansen, voorzitter,
      mr. P.E. van der Veen en mr. R. Hirzalla, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. M. van Randeraat, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 25 maart 2010.