ECLI:NL:RBROT:2011:BT7669, Rechtbank Rotterdam, 29-09-2011, 10/750192-10
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2011-09-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontslag van alle rechtsvervolging ten aanzine van de invoer van verdovende middelen in België, nu gelet op artikel 1 van het Wetboek van Strafrecht bij de vraag naar de strafbaarheid van een feit de tekst van de wet een leidende rol speelt. De tekst van de wet, die letterlijk spreekt over het binnen het grondgebied van Nederland brengen is zodanig helder dat deze geen ruimte biedt voor interpretatie. De wetsgeschiedenis, de internationale regelgeving noch de jurisprudentie bieden aanknopingpunten die tot een ander oordeel dwingen.
        Veroordeling voor de voorbereiding van het vervoer van een grote hoeveelheid cocaïne.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    Sector strafrecht
    
    
      Parketnummer: [parketnummer]
      Datum uitspraak: 29 september 2011
      Tegenspraak 
    
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
      [verdachte],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
      wonende te [woonplaats], ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief  gedetineerd in de penitentiaire inrichting Grave, Unit A + B,
      raadsman mr. M.D. Winter, advocaat te ‘s-Gravenhage.
    
    
    
    ONDERZOEK OP DE TERECHTZITTING
    
    Het onderzoek op de terechtzitting heeft plaatsgevonden op 13 en 15 september 2011.
    
    
    TENLASTELEGGING
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. Deze bijlage maakt deel uit van dit vonnis.
    
    
    EIS OFFICIER VAN JUSTITIE
    
    
      De officier van justitie mr. M. van Solingen heeft gerekwireerd tot: 
      - bewezenverklaring van het onder 1 en 2 ten laste gelegde;
      - veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van zes jaren met aftrek van voorarrest.
    
    
    
    ONTVANKELIJKHEID OFFICIER VAN JUSTITIE 
    
    
      De verdediging heeft bepleit dat de officier van justitie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging van het onder 2 tenlastegelegde feit voor zover het in België is gepleegd.
      Hiertoe is -in reactie op het standpunt van de officier van justitie hieromtrent- aangevoerd dat niet is gebleken dat is voldaan aan de voorwaarde van artikel 5 lid 1 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) dat op de tenlastegelegde voorbereidingshandelingen in België ook straf is gesteld.
    
    
    
      Beoordeling 
      De tenlastelegging van zowel feit 1 als feit 2 noemt pleegplaatsen die voor een deel in Nederland en voor een ander deel in België zijn gelegen.
    
    
    Ingevolge artikel 2 Sr is de Nederlandse strafwet toepasselijk op ieder die zich in Nederland aan enig strafbaar feit schuldig maakt. Het is vaste jurisprudentie dat indien behalve in Nederland ook buiten Nederland gelegen plaatsen kunnen gelden als plaats waar een strafbaar feit is gepleegd, op grond van de hiervoor genoemde wetsbepaling vervolging van dat strafbare feit in Nederland mogelijk is, ook ten aanzien van de van dat strafbare feit deel uitmakende gedragingen die buiten Nederland hebben plaatsgevonden. 
    
    
      De rechtsmacht voor feit 2 vindt in dit geval zijn basis dan ook in artikel 2 Sr. De officier van justitie is daarom ook ontvankelijk in de vervolging van feit 2 in zijn geheel. 
      Een en ander geldt tevens voor feit 1. 
    
    
    
    BEWIJSMOTIVERING EN BEWEZENVERKLARING
    
    
      Bewijsuitsluiting
      De verdediging heeft aangevoerd dat al het voorhanden zijnde bewijs moet worden uitgesloten nu op grond van onvoldoende (start)informatie is getapt, doorzocht en geobserveerd.
    
    
    Dit verweer wordt verworpen. 
    
    De twee CIE-verbalen van 25 november 2010, waarvan er een is aangemerkt als betrouwbaar, in samenhang en in elkaars verlengde bezien vormden een voldoende strafvorderlijke basis voor de ingezette opsporingsmiddelen.
    
    
      Bewijsoverweging
      De rechtbank overweegt dat uit de bewijsmiddelen het volgende blijkt.
    
    
    Met de laptop van [medeverdachte 1] is in de periode tussen 12 november 2010 en 26 november 2010 veelvuldig informatie via de internetbrowser “Google Chrome” op internet opgevraagd met betrekking tot de scheepsnaam “[schip]”.  Uit die gegevens en een observatie op dat moment volgt dat de laatste bevraging naar dit schip werd gedaan op 26 november 2010 te 19.05 uur.  
    
    
      Op 25 november 2010 te 13.46 uur ontvangt [medeverdachte 1] een SMS van [telefoonnummer 1] met nummers: [nummer], in een daarop volgend telefoongesprek  tussen beide nummers wordt hem gezegd: lieverd, ben bij computer [nummer] is er niet. Later die dag belt [medeverdachte 1] met een onbekend gebleven persoon: (noemen elkaar oom) en zegt: ik ben er geweest, Straks ga ik weer, ik wacht op [medeverdachte 2] abi. Blijkens zijn verklaring  bedoelt [medeverdachte 1] in dit gesprek [medeverdachte 2]. De onbekende zegt: Gaat het in de nacht gebeuren. [medeverdachte 1] antwoordt: Ja, we gaan in de nacht….Na morgen nog 1 dag over. Het mag ook morgen. 
      Op 26 november 2010 te 14.44 uur belt [medeverdachte 1] met een onbekende en zegt: Ik ga vanavond ergens heen. Niet echt vanavond maar even daarvoor. Deze is een andere. Deze is een kleine. 1940. Ik ga kijken. Er is een auto op 1940. Daar ga ik naar kijken. Ouwe klassieker. Een auto van 42. Alleen twee mensen. Meer mensen zijn niet nodig. 
      Daarvoor heb ik dinges nodig. Je weet toch? Die mensen, regel dat zodat ik het kan komen ophalen. Anders ga ik eentje kopen weet je. 
      Op november 2010 belt [medeverdachte 1] met [medeverdachte 3] en vraagt of hij met een BMW naar [café] komt. 
    
    
    
      Uit observatiegegevens blijkt dat [medeverdachte 1] op 26 november 2010 rijdt in een Audi [kenteken 1], dat deze Audi om 22.30 uur, gevolgd door een BMW en een Volkswagen via de Soetendaalseweg te Rotterdam wegrijdt naar België, Antwerpsebaan te Berendrecht.
      Op 27 november 2010 om 2:55 uur zien observanten vier à vijf personen, in het donker gekleed, vanaf de havenzijde komen aanlopen in de richting van de Audi, die op de Antwerpsebaan te Berendrecht geparkeerd staat. De kofferbak van de Audi wordt geopend. Kort hierna stappen al de personen in de Audi, waarna deze vertrekt. De observanten zien de Audi, de BMW en de Volkswagen achter elkaar door de gemeente Berendrecht rijden en vervolgens de snelweg A12 op in de richting van Nederland. 
      Om 3.25 uur worden de inzittenden van de auto’s door een arrestatieteam van de politie Rotterdam en Haaglanden aangehouden. 
      In de Audi [kenteken 1] zat [medeverdachte 1] als bestuurder en [medeverdachte 2] als bijrijder. In de BMW [kenteken 2] zat [medeverdachte 3] als bestuurder en [medeverdachte 4] als bijrijder. In de Volkswagen Golf [kenteken 3] zat [medeverdachte 5 ] als bestuurder, [verdachte] als bijrijder en achterin [medeverdachte 6]. 
    
    
    
      Bij zoeking in de Audi A4 werd een TomTom navigatiesysteem aangetroffen. 
      Als meest recente locatie staat vermeld: Haven [haven nummers 1]. Blijkens onderzoek naar de hiervoor bedoelde computer van [medeverdachte 1] was deze TomTom op 17 november 2010 op die computer aangesloten.  
    
    
    Bij zoeking in de Volkswagen werd op de middenconsole een GSM aangetroffen met het nummer [telefoonnummer 2], waarop met een markeerstift een “3” stond;  het laatstgekozen nummer was: [telefoonnummer 3].  De GSM met dit nummer is op dezelfde wijze gemarkeerd met “1”, aangetroffen in de fouillering [medeverdachte 1]. In de fouillering van [medeverdachte 2] is een GSM aangetroffen met een opvolgend nummer [telefoonnummer 4], eveneens als hiervoor gemarkeerd met “2“. 
    
    In de fouillering van [medeverdachte 6] is een tang aangetroffen en een voorwerp met het opschrift [opschrift], zijnde een beveiligd veiligheidszegel voor containers. 
    
    Bij zoeking in de Volkswagen werd voorts een brief van [bedrijf] aangetroffen. Deze brief had kennelijk betrekking op een containerschip met de naam "[schip]".  Op deze brief was ook een kolom met daarop 5 containernummers, waaronder: [containernummer] vermeld. In de kolom "setting" staat op deze brief: 13.0 Cel.  
    
    
      Uit onderzoek bleek dat het schip "[schip]" op 23 november 2010, omstreeks 04.20 uur naar de Alexanderhaven van de ECT in Rotterdam was gevaren. Het schip was afkomstig uit de Dominicaanse Republiek. Het schip was op 23 november 2010 omstreeks 06.00 uur in de Alexanderhaven afgemeerd en op 23 november 2010 omstreeks 22.25 uur weer vertrokken uit de Alexanderhaven, met als bestemming de haven van Hamburg in Duitsland. Als laatste bestemming betrof het adres: Haven [haven nummers 1] in de haven van Antwerpen. De [schip] meerde op 26 november 2010, omstreeks 21.05 uur af aan de kade [haven nummers 2] (MSC Home Terminal). De [schip] vertrok op 27 november 2010, omstreeks 08.15 uur vanaf deze kaden. 
      De vijf containers, die op de in beslag genomen brief van [bedrijf] waren vermeld, behoorden tot de lading van de [schip]. In de tussenliggende tijd werd een hoeveelheid containers gelost, waaronder de 5 containers, die op de in beslag genomen brief waren vermeld.  
    
    
    
      Op zaterdag 27 november 2010 is door de Belgische douane op de kade [haven nummer] een container aangetroffen met het nummer [containernummer]. De container was tweehoog geplaatst. De container was "deur tegen deur" geplaatst tegen de daarnaast gestapelde containers. Het betrof een zogenaamde koelcontainer geladen met bananen.
      Er werd 1 zegel aangetroffen op de deuren van deze container. Normaliter dienen er 2 zegels te zijn aangebracht. In de container werden drie zwarte zakken aangetroffen, die met een hangslot waren afgesloten. In deze zakken werden respectievelijk 39, 39 en 43 pakken aangetroffen.  
    
    
    Uit onderzoek blijkt dat de pakketten in totaal meer dan de tenlastegelegde hoeveelheid van 110 kilogram, namelijk in totaal 132 kilogram, cocaïnehoudende stoffen bevatten.   
    
    De rechtbank is op grond van het voorgaande van oordeel dat de hiervoor beschreven reis naar Antwerpen werd gemaakt met het oog op het verdere vervoer van de cocaïne in de ingevoerde container [containernummer] en dat, behoudens aanwijzingen voor het tegendeel, de verdachte geacht moet worden daarbij betrokken te zijn geweest.
    
    De verdachte ontkent dat hij iets te maken heeft gehad met de cocaïne in de container. Hij verklaart dat hij die avond en nacht alleen voor de gezelligheid is meegereden met de medeverdachte [medeverdachte 5], die een andere persoon, kennelijk de medeverdachte [medeverdachte 6], moest vervoeren.
    
    De rechtbank acht aan deze verklaring geen geloof. Zij wordt niet ondersteund door genoemde [medeverdachte 6]. Bovendien heeft de verdachte geen verklaring gegeven voor het aantreffen in de auto van een organisatietelefoon (de telefoon genummerd “3”) en van de brief met de vrachtgegevens van de container waarin de cocaïne is aangetroffen.
    
    Gelet op het bovenstaande is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
    
    
      1.
      hij in of omstreeks de periode van 23 november 2010 tot en met 27 november 2010 te Rotterdam en/of Amsterdam en/of Antwerpen, in elk geval in Nederland en/of België,
      tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van België heeft gebracht (hieronder mede te verstaan invoer als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet), een hoeveelheid van ongeveer 110 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde (telkens) cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
    
    
    
      2.
      hij in of omstreeks de periode van 01 november 2010 tot en met 27 november 2010 te Rotterdam en/of Amsterdam en/of Antwerpen, in elk geval in Nederland en/of België
      tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland en/of België brengen van 110 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne, een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en/of te bevorderen,
      - een of meer ander(en) heeft getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of,
      - zich en/of (een) ander(en) gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen tot het plegen van  dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen, en/of
      - voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat zij  
      bestemd waren tot het plegen van het hierboven bedoelde feit
    
    
    
      hebbende verdachte en/of (een of meer van) zijn, verdachtes, mededader(s):
      - contact onderhouden met zijn mededader(s) en/of
      - afspraken gemaakt met zijn mededader(s) en/of
      - (een) briefje met daarop een containernummer(s) voorhanden gehad waarin zich de  verdovende middelen bevonden en/of
      - gereisd naar België (haven Antwerpen) teneinde verdovende middelen op te halen en deze  naar Nederland te vervoeren en/of
      - op de uitkijk gestaan en/of
      - geld in het vooruitzicht gesteld voor medewerking en/of
      - telefoons aangeschaft  en/of voorhanden gehad met in nummer opvolgende  telefoonnummers en gemarkeerd 1,2 en 3 en/of
      - de scheepsbewegingen van het Schip "[schip]" (meermalen) nagetrokken en/of  gevolgd.
    
    
    Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    STRAFBAARHEID FEITEN
    
    Namens de verdachte is gemotiveerd aangevoerd dat het onder 1 ten laste gelegde niet strafbaar is naar Nederlands recht, aangezien de invoer van verdovende middelen in België is ten laste gelegd, terwijl de Opiumwet strafbaar stelt het brengen van verdovende middelen binnen het grondgebied van Nederland. 
    
    Onder verwijzing naar -onder meer- de gangbare praktijk in WOTS-zaken (Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen) heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het delictsbestandeel binnen het grondgebied van Nederland brengen zoals dit is neergelegd in artikel 2 onder A van de Opiumwet ruim moet worden geïnterpreteerd. Zodanig ruim dat het bewezenverklaarde ‘binnen het grondgebied van België brengen’ gekwalificeerd kan worden als het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod.   
    
    Gelet op artikel 1 van het Wetboek van Strafrecht speelt bij de vraag naar de strafbaarheid van een feit de tekst van de wet een leidende rol. De tekst van de wet, die letterlijk spreekt over het binnen het grondgebied van Nederland brengen is zodanig helder dat deze geen ruimte biedt voor interpretatie. De wetsgeschiedenis, de internationale regelgeving noch de jurisprudentie bieden aanknopingpunten die tot een ander oordeel dwingen.
    
    Het onder 1 bewezenverklaarde feit is derhalve geen strafbaar feit. De verdachte dient daarom van feit 1 te worden ontslagen van rechtsvervolging.
    
    
    Het onder 2 bewezen feit levert op: 
    
    medeplegen van: om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, zich of een ander gelegenheid, middelen of inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen en voorwerpen en vervoermiddelen voorhanden hebben, waarvan hij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit.
    
    Het feit is strafbaar. 
    
    
    STRAFBAARHEID VERDACHTE
    
    De verdachte is strafbaar.
    
    
    STRAFMOTIVERING 
    
    De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    De verdachte is samen met anderen actief betrokken geweest bij de voorbereiding van het vervoer van een grote hoeveelheid cocaïne. Door aldus te handelen heeft verdachte zich ingelaten met de internationale handel in verdovende middelen. Deze handel vormt een bedreiging voor de Nederlandse samenleving, in die zin dat het de volksgezondheid bedreigt (verslaafden) en gepaard gaat met diverse vormen van andere criminaliteit.
    
    Op een dergelijk feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf van aanmerkelijke duur. 
    
    De rechtbank heeft kennis genomen van het ten name van de verdachte gestelde uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 29 augustus 2011, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld.
    
    Alles afwegend wordt na te noemen straf passend en geboden geacht.
    
    
    TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    Behalve op het reeds genoemde artikel, is gelet op artikel 47 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 10a van de Opiumwet.
    
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank:
    
    verklaart de officier van justitie ontvankelijk in de vervolging;
    
    verklaart bewezen, dat de verdachte de onder 1 en 2  ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    stelt vast dat het onder 1 bewezen verklaarde geen strafbaar feit oplevert en ontslaat de verdachte ten aanzien daarvan van alle rechtsvervolging;
    
    stelt vast dat het onder 2 bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    verklaart de verdachte strafbaar;
    
    veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de tijd van 40 (veertig) maanden; 
    
    beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. Russell-van der Hoeven, voorzitter,
      en mrs. Klein Wolterink en Janssen, rechters,
      in tegenwoordigheid van De Sain, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 29 september 2011.
    
    
     
     
    Bijlage bij vonnis van 29 september 2011.
    
    TEKST TENLASTELEGGING
    
    Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 
    
    
      1.
      hij in of omstreeks de periode van 23 november 2010 tot en met 27 november 2010 te
      te Rotterdam en/of Amsterdam en/of Antwerpen, in elk geval in Nederland en/of België,
      tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
      opzettelijk binnen het grondgebied van België heeft gebracht (hieronder mede te verstaan invoer als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet),
      een hoeveelheid van ongeveer 110 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde (telkens) cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
      (art. 2/A OW jo. art 47 Sr)
    
    
    
      2.
      hij in of omstreeks de periode van 01 november 2010 tot en met 27 november 2010 te Rotterdam en/of Amsterdam en/of Antwerpen, in elk geval in Nederland en/of België
      tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet,
      te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland en/of België brengen van 110 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne, een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I,
      voor te bereiden en/of te bevorderen,
      - een of meer ander(en) heeft getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of,
      - zich en/of (een) ander(en) gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen, en/of
      - voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van het hierboven bedoelde feit hebbende verdachte en/of (een of meer van) zijn, verdachtes, mededader(s):
      - contact onderhouden met zijn mededader(s) en/of
      - afspraken gemaakt met zijn mededader(s) en/of
      - (een) briefje met daarop containernummer(s) voorhanden gehad waarin zich de   verdovende middelen bevonden en/of
      - gereisd naar België (haven Antwerpen) teneinde verdovende middelen op te halen en deze naar Nederland te vervoeren en/of
      - op de uitkijk gestaan en/of
      - geld in het vooruitzicht gesteld voor medewerking en/of
      - telefoons aangeschaft  en/of voorhanden gehad met in nummer opvolgende  telefoonnummers en gemarkeerd 1,2 en 3 en/of
      - de scheepsbewegingen van het Schip "[schip]" (meermalen) nagetrokken en/of gevolgd;
      (art. 10a OW jo. art. 47 Sr)