ECLI:NL:RBROT:2006:AU9755, Rechtbank Rotterdam, 11-01-2006, 667069
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2006-01-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Eiseres vordert van gedaagde betaling wegens het aangaan van een overeenkomst tot aansluiting op de info-on-demand service van eiseres. Gedaagde, een klein zelfstandig ondernemer, heeft de betreffende overeenkomst gesloten met een vertegenwoordiger van eiseres maar heeft deze met een beroep op de Colportagewet binnen 8 dagen bij aangetekende brief ontbonden. Eiseres stelt dat de Colportagewet in het geval van gedaagde niet van toepassing is.

Uitspraak: 11 januari 2006
    
    
      RECHTBANK ROTTERDAM
      Sector kanton
    
    
    VONNIS
    
    in de zaak van
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      Intermart B.V.,
      gevestigd te Nijmegen,
      eiseres bij exploot van dagvaarding van 8 september 2005, 
      gemachtigde: Justice B.V. te Rotterdam,
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde],
      wonende te [woonplaats] en zaakdoende te [vestigingsplaats],
      gedaagde,
      gemachtigde: mr. H. de Groen te Waddinxveen.
    
    
    1. Het verloop van het proces
    
    Eiseres heeft gevorderd bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, gedaagde te veroordelen aan eiseres te betalen € 855,68 met rente en kosten zoals in de dagvaarding omschreven.
    
    Gedaagde heeft een conclusie van antwoord genomen.
    
    Eiseres heeft een conclusie van repliek genomen.
    
    Gedaagde heeft een conclusie van dupliek genomen.
    
    2. Het geschil en de standpunten van partijen
    
    2.1 De vordering strekt tot betaling van een bedrag ad € 708,05 wegens aan gedaagde verleende diensten, zijnde een aansluiting op de Info-On-Demand Service van eiseres, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke kosten. Eiseres heeft haar vordering -zakelijk en verkort weergegeven- als volgt onderbouwd.
    
    Op de onderliggende overeenkomst zijn van toepassing de algemene voorwaarden van eiseres. Ingevolge de door eiseres aan gedaagde verleende diensten heeft eiseres gedaagde een factuur gezonden, die door gedaagde is behouden. Gedaagde heeft echter aangegeven niet tot betaling daarvan te zullen overgaan, en heeft zich op het standpunt gesteld de overeenkomst te kunnen ontbinden met een beroep op de Colportagewet. 
    
    Eiseres heeft dit standpunt van gedaagde als volgt weerlegd. De Colportagewet is in zijn algemeenheid slechts van toepassing op particulieren. Voorts is deze wet in casu niet van toepassing omdat de vertegenwoordiger van eiseres slechts langs is geweest na het maken van een telefonische afspraak met gedaagde. Voorafgaand aan het verkoopgesprek is aan gedaagde duidelijk gemaakt wat het doel van het gesprek met de vertegenwoordiger van eiseres was. Gedaagde heeft duidelijk gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf.
    
    2.2 Gedaagde heeft de vordering betwist en daartoe -zakelijk en verkort weergegeven- het navolgende aangevoerd. 
    
    Op 24 januari 2005 is gedaagde telefonisch benaderd door een vertegenwoordiger van eiseres, waarbij gedaagde heeft aangegeven geen behoefte te hebben aan de diensten van eiseres. De vertegenwoordiger vroeg vervolgens of er iemand thuis was die tekeningsbevoegd was en gedaagde heeft aangegeven naar huis te zullen gaan. Thuis aangekomen trof gedaagde een vertegenwoordiger van eiseres reeds in zijn woning aan in aanwezigheid van zijn kinderen. Gedaagde had die dag 15 uur gewerkt en was hierdoor erg vermoeid. Ook had gedaagde die avond een afspraak en daarom weinig tijd. Na herhaald aandringen heeft gedaagde het onderhavige contract ondertekend. Kort hierna is gedaagde gaan twijfelen aan één en ander en heeft het contract direct ontbonden middels een aangetekende brief d.d. 25 januari 2005. 
    
    Gedaagde stelt zich op het standpunt dat er geen overeenkomst tot stand is gekomen vanwege het ontbreken van een daarop gerichte wil aan zijn zijde. Eiseres komt voorts in redelijkheid geen beroep toe op het bestaan van gerechtvaardigd vertrouwen aan haar zijde als bedoeld in artikel 3:35 BW, nu zij zich bewust is van de geringe waarde van het abonnement en zij dit abonnement door middel van een agressieve techniek aan kleine zelfstandigen tracht af te zetten. Daarbij maakt zij het de klant onnodig moeilijk om het contract te lezen door het in hoofdletters af te drukken.
    
    Gedaagde beroept zich er derhalve primair op dat er geen overeenkomst tot stand is gekomen danwel dat deze vernietigbaar is op grond van dwaling, bedrog of misbruik van omstandigheden. Subsidiair stelt gedaagde zich op het standpunt dat hij gelijkgesteld kan worden aan een particulier in de zin van de Colportagewet en hij de overeenkomst rechtsgeldig heeft ontbonden op 25 januari 2005.
    
    2.3 Bij repliek heeft eiseres -zakelijk en verkort weergegeven- het volgende aangevoerd. 
    
    Eiseres betwist dat haar dienst van geringe waarde zou zijn en dat door de verkoper ongeoorloofde druk op gedaagde is uitgeoefend om een overeenkomst aan te gaan. Het contract is kort en bondig, en laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Gedaagde komt geen beroep toe op enig wilsgebrek. Eiseres volhardt dan ook in haar standpunt dat er een rechtsgeldige overeenkomst tot stand is gekomen.
    
    Eiseres erkent de annuleringsbrief d.d. 25 januari 2005 van gedaagde te hebben ontvangen en merkt nog op dat de echtgenote van gedaagde op 26 januari 2005 telefonisch contact met haar heeft opgenomen teneinde de overeenkomst te annuleren.
    
    Ter zake de door gedaagde gestelde toepasselijkheid van de Colportagewet stelt eiseres zich op het standpunt dat deze in beginsel niet op de onderliggende overeenkomst van toepassing is, omdat gedaagde een -weliswaar kleine- ondernemer is en deze wet in principe slechts voor consumententransacties geldt. Gedaagde kan ook geen beroep doen op de Colportagewet daar er (1) geen sprake is geweest van het ongevraagd afleggen van bezoek, (2) er met de vertegenwoordiger is onderhandeld over afwijkende condities waaruit mag worden geconcludeerd dat gedaagde niet zonder meer een overeenkomst is aangegaan, en (3) de overeenkomst is aangegaan ten behoeve van de onderneming van gedaagde omdat de aangeboden diensten in het kader van diens bedrijfsvoering kunnen worden gebruikt. Voorts is gedaagde een ervaren ondernemer.
    
    2.4 Bij dupliek heeft gedaagde gepersisteerd bij de inhoud van de conclusie van antwoord, en daaraan nog het volgende toegevoegd.
    
    Gedaagde blijkt niet de enige gedupeerde van eiseres te zijn. Op televisie en op internet wordt melding gemaakt van honderden klachten, waaruit naar voren komt dat eiseres haar product zeer agressief verkoopt aan kleine ondernemers en dat het product ook voor andere ondernemers waardeloos is. Ook bij het Steunpunt Acquisitiefraude zijn vele klachten over eiseres gemeld.
    
    Voorts is gedaagde telefonisch op het verkeerde been gezet voor wat betreft de aard van het bezoek van de vertegenwoordiger, daar hem te kennen was gegeven dat het bezoek verband hield met de KPN aansluiting. Gedaagde wist dan ook niet dat het om een verkoopgesprek zou gaan. Ook is er niet onderhandeld over de prijs. De zogenaamde korting is niet expliciet door gedaagde bedongen, doch was een onderdeel van het geheel om gedaagde te misleiden. Ook heeft gedaagde de door eiseres in de procedure gebrachte handleiding niet ontvangen, hetgeen overeenkomt met de ervaringen van het Steunpunt Acquisitiefraude.
    
    De aangeboden dienst biedt geen enkele toevoeging voor de bedrijfsvoering van gedaagde als schildersbedrijf. Het feit dat gedaagde ervaren is als zelfstandige, betekent niet dat hij -gelijk een ander natuurlijk persoon- niet door een opdringerige verkoper tot een bepaalde overeenkomst kan worden bewogen. De overeenkomsten die gedaagde in de uitoefening van zijn bedrijf sluit, zijn van geheel andere aard.
    
    3. De beoordeling
    
    3.1 Vast staat dat er op 24 januari 2005 een vertegenwoordiger van eiseres na een voorafgaand telefonisch contact met gedaagde bij gedaagde thuis is gekomen. Ook staat vast dat gedaagde daarop tot ondertekening van de als productie 1 bij dagvaarding in de procedure gebrachte overeenkomst is overgegaan. De bewijslast dat -zoals gedaagde stelt- er desondanks geen overeenkomst tussen partijen tot stand is gekomen, rust naar het oordeel van de kantonrechter dan ook in beginsel bij gedaagde.
    
    3.2 Voorts heeft gedaagde zich beroepen op het bestaan van één of meerdere wilsgebreken die aan de overeenkomst kleven, hetgeen de overeenkomst vernietigbaar maakt. Nu de door gedaagde daartoe aangedragen feiten en omstandigheden door eiseres uitdrukkelijk zijn weersproken, rust ook voor wat betreft dit onderdeel van het verweer van gedaagde, de bewijslast in beginsel bij gedaagde.
    
    3.3 Ter zake het beroep van gedaagde op de toepasselijkheid van de beschermende bepalingen van de Colportagewet overweegt de kantonrechter als volgt.
    
    Voldoende vast staat dat het bezoek van de vertegenwoordiger op 24 januari 2005 in overwegende mate tot stand is gekomen op initiatief van of namens eiseres. In zoverre is de kantonrechter van oordeel dat de stelling van eiseres dat de Colportagewet al niet van toepassing zou zijn om reden dat er geen sprake zou zijn geweest van het ongevraagd afleggen van een bezoek, geen doel treft.
    
    Voorts staat voldoende vast dat gedaagde zijdens eiseres is benaderd in samenhang met de door hem gedreven onderneming. In zoverre heeft gedaagde een andere positie dan de consument die uitsluitend geprikkeld wordt in diens consumptieve behoefte en dientengevolge enige bescherming behoeft. Als gesteld en onvoldoende betwist staat echter eveneens vast dat gedaagde een kleine zelfstandige ondernemer is, die geen personeel in dienst heeft. Gedaagde kan dan ook gevolgd worden in diens stelling dat hij, als kleine zelfstandige en gelet op de omstandigheden, nauwelijks van een particulier te onderscheiden is, aan wie in soortgelijke omstandigheden wel een beroep op de beschermende bepalingen van de Colportagewet toekomt. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat ook het ondernemerschap van gedaagde in casu er niet aan in de weg staat dat hij zich beroept op (de reflexwerking van) de Colportagewet in dit geval.
    
    Ten derde staat voldoende vast dat de door eiseres aan gedaagde aangeboden dienst niet onmiddellijk samenhangt met de door gedaagde ondernemingsgewijze ondernomen activiteiten, zodat deze naar het oordeel van de kantonrechter gelijk gesteld mag worden met de in de Colportagewet bedoelde dienst.
    
    3.4 Op grond van het hiervoor overwogene komt de kantonrechter tot het oordeel dat in het onderhavig feitencomplex reflexwerking dient te worden toegekend aan de Colportagewet, in die zin dat gedaagde in casu eenzelfde bescherming geniet als ten aanzien van door colportage tot stand gekomen overeenkomsten met consumenten/niet-ondernemers geldt.
    
    3.5 Artikel 25 van de Colportagewet geeft diegene die tot het sluiten van de overeenkomst is bewogen, het recht binnen acht dagen de overeenkomst eenzijdig te ontbinden. Nu uit de door gedaagde overgelegde brieven van eiseres d.d. 28 januari 2005 en 1 februari 2005 afdoende blijkt dat eiseres de in artikel 25 lid 1 van deze wet bedoelde mededeling strekkende tot ontbinding van de onderhavige overeenkomst binnen de vorenbedoelde termijn heeft ontvangen, acht de kantonrechter de overeenkomst daarmee rechtsgeldig ontbonden. 
    
    3.6 Gelet op het vorenstaande is de grondslag aan de vordering van eiseres komen te ontvallen, en ligt deze voor integrale afwijzing gereed. De kantonrechter ziet dan ook geen aanleiding gedaagde nog in de gelegenheid te stellen bewijs te leveren van hetgeen hiervoor onder 3.1 en 3.2 is overwogen.
    
    3.7 Als de in het ongelijk gestelde partij zal eiseres worden veroordeeld in de kosten van de procedure.
    
    De beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    wijst de vordering af;
    
    veroordeelt eiseres in de proceskosten, tot aan deze uitspraak aan de zijde van gedaagde vastgesteld op € 200,00 aan salaris voor de gemachtigde;
       
    verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. W.F. Lubberink en uitgesproken ter openbare terechtzitting.