ECLI:NL:HR:2004:AO8229, Hoge Raad, 15-06-2004, 01689/03 P
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2004-06-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Schatting wederrechtelijk verkregen voordeel. De ambtshalve bekendheid van het hof dat de gemiddelde bruto winstmarge van cocaïne en heroïne elkaar niet veel plegen te ontlopen, is niet een wettig bewijsmiddel en evenmin een feit van algemene bekendheid.

15 juni 2004
      Strafkamer
      nr. 01689/03 P
      LR/SM
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 19 maart 2003, nummer 20/001484-02, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van:
      [betrokkene], geboren te [geboorteplaats] (Marokko) op [geboortedatum] 1974, wonende te [woonplaats].
    
    
    1. De bestreden uitspraak
    
    Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een beslissing van de Arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch van 13 december 2001 - de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 16.000,--, subsidiair 215 dagen hechtenis.
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      2.1. Het beroep is ingesteld door de betrokkene. Namens deze heeft mr. M. Moszkowicz sr., advocaat te Maastricht, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Jörg heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak voorzover daarbij vervangende hechtenis is opgelegd en tot verwerping van het beroep voor het overige.
    
    
    2.2. De Hoge Raad heeft kennis genomen van het schriftelijk commentaar van de raadsman op de conclusie van de Advocaat-Generaal.
    
    3. Beoordeling van het derde middel
    
    3.1. Het middel klaagt erover dat de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel ontoereikend is gemotiveerd, omdat de in de bestreden uitspraak aangenomen winstmarge van cocaïne niet is te ontlenen aan de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen als bedoeld in art. 511f Sv.
    
    
      3.2. Met betrekking tot het in het middel bedoelde punt luiden de door het Hof in de bestreden uitspraak overgenomen overwegingen van de Rechtbank:
      "Met betrekking tot de in- en verkoopprijs en winstmarge van heroïne:
    
    
    In het financieel onderzoek wordt alleszins aannemelijk gemaakt aan de hand van wettige bewijsmiddelen, dat de inkoopprijs van heroïne f. 32,- per gram bedroeg en de verkoopprijs gemiddeld f. 80,- per gram, zodat de bruto winstmarge per gram gemiddeld op f. 48,- uitkomt. De rechtbank zal hiervan bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel uit gaan.
    
    Met betrekking tot de in- en verkoopprijs en winstmarge van cocaïne:
    
    In het financieel onderzoek wordt geen inkoopprijs van cocaïne genoemd. [Betrokkene] noch [medeverdachte 1] laat zich hierover uit en evenmin is hierover informatie te vinden in verklaringen van getuigen en/of telefoongesprekken. Wel is uit verklaringen van afnemers van cocaïne af te leiden dat de verkoopprijs om en nabij de f. 80,-- per gram bedroeg. Ambtshalve is het de rechtbank bekend dat de gemiddelde bruto winstmarge van cocaïne en die van heroïne elkaar niet veel plegen te ontlopen. Uitgaande van een verkoopprijs van f. 80,-- per gram is dan ook de bruto winstmarge te stellen op gemiddeld f. 48,-- per gram cocaïne."
    
    3.3. Aldus heeft het Hof de schatting van de bruto winstmarge bij de verkoop van de cocaïne erop gebaseerd dat hem ambtshalve bekend is dat de gemiddelde bruto winstmarge van cocaïne en heroïne elkaar niet veel plegen te ontlopen. Derhalve heeft het Hof de schatting in dit opzicht niet ontleend aan de inhoud van wettige bewijsmiddelen en evenmin aan een feit van algemene bekendheid. De schatting is in zoverre niet toereikend gemotiveerd.
    
    3.4. Het middel is mitsdien gegrond.
    
    4. Slotsom
    
    Hetgeen hiervoor is overwogen brengt mee dat de bestreden uitspraak niet in stand kan blijven, de overige middelen geen bespreking behoeven en als volgt moet worden beslist.
    
    5. Beslissing
    
    De Hoge Raad:
    
    
      Vernietigt de bestreden uitspraak;
      Verwijst de zaak naar het Gerechtshof te Arnhem, opdat de zaak op het bestaande hoger beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president F.H. Koster als voorzitter, en de raadsheren W.A.M. van Schendel en J.W. Ilsink, in bijzijn van de waarnemend-griffier L.J.J. Okker-Braber, en uitgesproken op 15 juni 2004.