ECLI:NL:HR:2009:BJ2851, Hoge Raad, 22-09-2009, 09/01496 U
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2009-09-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vervolgingsuitlevering. In de bestreden uitspraak is ten onrechte art. 47 Sr niet vermeld als i.c. mede toepasselijke wetsbepaling. De HR herstelt het verzuim. Overige middelen (gericht tegen de toelaatbaarverklaring en over schending art. 3 EVRM): 81 RO.

22 september 2009
      Strafkamer
      nr. 09/01496 U
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van de Rechtbank te Haarlem van 31 maart 2009, nummer RK 09/107, op een verzoek van de autoriteiten van de Verenigde Staten van Amerika tot uitlevering van:
      [De opgeëiste persoon], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1945, ten tijde van de betekening van de aanzegging gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting "Midden Holland, locatie Haarlem" te Haarlem. 
    
    
    1. De bestreden uitspraak
    
    De Rechtbank heeft de uitlevering van de opgeëiste persoon toelaatbaar verklaard ter fine van strafvervolging ter zake van - naar de Hoge Raad begrijpt - het feit zoals dat is omschreven onder 'Count 1' van de First Superseding Indictment van 28 augustus 1997 (Exhibit A bij het uitleveringsverzoek). 
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de opgeëiste persoon. Namens deze heeft mr. D.W.H.M. Wolters, advocaat te Hoofddorp, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. 
      De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
    
    3. Beoordeling van het eerste en het tweede middel
    
    De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Beoordeling van het derde middel
    
    4.1. Het middel klaagt dat de Rechtbank heeft verzuimd art. 47 Sr te vermelden als te dezen mede toepasselijke wetsbepaling.
    
    
      4.2. Blijkens de bestreden uitspraak levert het feit waarvoor de uitlevering is gevraagd naar Nederlands recht op:
      "deelneming aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het binnen of buiten het grondgebied van Nederland brengen en/of verkopen, afleveren, verstrekken of vervoeren van een grote hoeveelheid hasjiesj (artikel 11a Opiumwet), dan wel;
      deelneming aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven (artikel 140 Wetboek van Strafrecht), dan wel;
      het tesamen en in vereniging (de Hoge Raad leest: opzettelijk) binnen of buiten het grondgebied van Nederland brengen en/of verkopen, afleveren, verstrekken of vervoeren van een grote hoeveelheid hasjiesj (artikel 3 onder A/B Opiumwet)." 
    
    
    4.3. Gelet hierop is in de bestreden uitspraak art. 47 Sr ten onrechte niet vermeld als te dezen mede toepasselijke wetsbepaling. Het middel klaagt hierover terecht. De Hoge Raad zal dit verzuim herstellen. 
    
    5. Slotsom
    
    Nu de Hoge Raad geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet als volgt worden beslist.
    
    6. Beslissing
    
    De Hoge Raad: 
    
    
      vernietigt de bestreden uitspraak, maar uitsluitend voor zover daarin art. 47 Sr niet is vermeld als te dezen mede toepasselijke wetsbepaling;
      vermeldt art. 47 Sr als mede toepasselijke wetsbepaling;
      verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren H.A.G. Splinter-van Kan en W.F. Groos, in bijzijn van de waarnemend griffier L.J.J. Okker-Braber, en uitgesproken op 22 september 2009.