ECLI:NL:HR:2021:1596, Hoge Raad, 29-10-2021, 20/01603
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2021-10-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Art. 81 lid 1 RO. Aansprakelijkheid bestuurder door namens besloten vennootschap een huurovereenkomst aan te gaan m.b.t. een perceel waarvan hij eigenaar is.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
  
  
    CIVIELE KAMER
  
  
    
      Nummer	20/01603
    
      Datum   	29 oktober 2021
  
  
    ARREST
  
  
    In de zaak van
  
  
    
      [eiseres] B.V.,gevestigd te [vestigingsplaats],  
    EISERES tot cassatie, verweerster in het incidentele cassatieberoep,
    hierna: [eiseres],
    advocaat: Chr.F. Kroes,
  
  
    tegen
  
  
    
      [verweerder],wonende te [woonplaats], 
    VERWEERDER in cassatie, eiser in het incidentele cassatieberoep,
    hierna: [verweerder],
    advocaat: E.J.H. Zandbergen.
  
  
    1.	Procesverloop
  
  Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar:
  
    
      de vonnissen in de zaak 111225 / HA ZA 09-533 van de rechtbank Alkmaar van                        8 juli 2009, 30 september 2009, 9 juni 2010 en 9 maart 2011;
    
    
      de arresten in de zaak 200.088.924/01 van het gerechtshof Amsterdam van 3 november 2015, 31 oktober 2017 en 18 februari 2020.
    
  
  
    
      [eiseres] heeft tegen de arresten van het hof beroep in cassatie ingesteld. 
    
      [verweerder] heeft incidenteel cassatieberoep ingesteld.
    Partijen hebben over en weer een verweerschrift tot verwerping van het beroep ingediend.
    De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
    De conclusie van de Advocaat-Generaal B.F. Assink strekt tot verwerping van het principale cassatieberoep en het incidentele cassatieberoep.
    De advocaten van partijen hebben schriftelijk op die conclusie gereageerd.
  
  
    
      2Beoordeling van de middelen in het principale en in het incidentele beroep 
    De Hoge Raad heeft de klachten over de arresten van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die arresten. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
    
    
  
  
    
      3Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      
        in het principale beroep:
      
    
    
      
        verwerpt het beroep;
      
      
        veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 2.142,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten indien [eiseres] deze niet binnen veertien dagen na heden heeft voldaan;
      
    
    in het incidentele beroep:
    
      
        verwerpt het beroep;
      
      
        veroordeelt [verweerder] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [eiseres] begroot op € 68,07 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
      
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de raadsheren M.J. Kroeze, als voorzitter, F.J.P. Lock en S.J. Schaafsma, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer H.M. Wattendorff op         29 oktober 2021.