ECLI:NL:RBNHO:2013:12401, Rechtbank Noord-Holland, 10-12-2013, 2443491
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2013-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Arbeidsontbinding op verzoek werkneemster uitgesproken tijdens de opzegtermijn. Geen vergoeding toegekend.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    
      Afdeling Privaatrecht
      Sectie Kanton - locatie Haarlem
    
    
    
      zaak/rep.nr.: 2443491 \ AO VERZ  13-353
      datum uitspraak: 10 december 2013
    
    
  
  
    BESCHIKKING ONTBINDING ARBEIDSOVEREENKOMST
    
    
      inzake
    
    
  
  
    
      [verzoekster]
    
    
      te Haarlem
      verzoekster
      hierna: [verzoekster]
      gemachtigde: mr. C.F.M. Raaijmakers 
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [verweerder]
        
      
      te Haarlem
      verweerder
      hierna: [verweerder]
      gemachtigde: mr. M.P.D. de Mönnink 
    
    
  
  
    De procedure
    Op 14 oktober 2013 is ter griffie een verzoekschrift ontvangen van [verzoekster]. [verweerder] heeft een verweerschrift ingediend. De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 26 november 2013. Op deze zitting hebben partijen hun standpunten nader toegelicht. De gemachtigde van [verzoekster]  heeft pleitnotities overgelegd. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen verder naar voren hebben gebracht. Beide partijen hebben producties in het geding gebracht.
    
  
  
    De feiten
    Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend, dan wel niet of onvoldoende betwist en/of op grond van de onweersproken inhoud van de producties, staat tussen partijen het volgende vast:
    
      
        
          [verzoekster], geboren op 17 februari 1971, is sinds 1 maart 1997 bij [verweerder] in dienst, laatstelijk in de functie van tandartsassistente tegen een salaris van € 1.357,66 bruto per maand exclusief vakantiegeld (en overige emolumenten).
      
      
        
          [verzoekster] is sedert 8 augustus 2011 arbeidsongeschikt.
      
      
        
          [verzoekster] ontvangt vanaf 5 augustus 2013 een 80-100% WGA/WIA-uitkering van € 934,60 bruto per maand.
      
      
        Op 9 oktober 2013 heeft [verweerder] aan UWV toestemming verzocht om de arbeidsovereenkomst met [verzoekster] op te zegen.
      
      
        Op 28 oktober 2013 heeft het UWV aan [verweerder] bericht dat toestemming wordt verleend om de arbeidsovereenkomst met [verzoekster] op te zeggen.
      
      
        Bij brief van 30 oktober 2013 aan [verzoekster] heeft [verweerder] de arbeidsovereenkomst met [verzoekster] opgezegd tegen 1 februari 2014.
      
    
    
      
        Het verzoek
      
      
        [verzoekster] verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens veranderingen in de omstandigheden met toekenning van een vergoeding van € 16.862,14 bruto en met veroordeling van [verweerder] in de kosten van de procedure.
      Ter toelichting stelt [verzoekster] – samengevat – het volgende. 
      De grondslag voor de verzochte schadevergoeding bestaat in het verwijt dat [verweerder] treft aangaande de oorzaak van de verstoring van de arbeidsrelatie, zijn aandeel in de problematiek met [verzoekster], het nadeel dat [verzoekster] ondervindt doordat zij niet kon en kan re-integreren in haar functie bij [verweerder], de tekortkomingen van [verweerder] bij de re-integratie van [verzoekster] en de inkomensschade die [verzoekster] ondervindt en nog zal ondervinden.
      
        [verweerder] is tijdens de ziekteperiode van [verzoekster] in zijn gedragingen ten opzichte van [verzoekster] als goed werkgever ernstig tekort geschoten.
      Voor [verzoekster] zijn de nadelige gevolgen van de bejegening door [verweerder] omvangrijk ernstig.
      Aangezien [verweerder] aangaande het noodgedwongen eindigen van de arbeidsrelatie een ernstig verwijt treft, is [verzoekster] van oordeel ten minste aanspraak te kunnen maken op de reguliere ontbindingsvergoeding passend bij gewichtige redenen voor deze ontbinding. 
    
    
  
  
    Het verweer
    
      
        [verweerder] concludeert tot afwijzing van het verzoek met veroordeling van [verzoekster] in de kosten van de procedure. 
      Ter toelichting voert [verweerder] – samengevat – het volgende aan. 
      In het verzoekschrift is geen enkele verandering in de omstandigheden gesteld of aannemelijk gemaakt die ertoe zou moeten leiden dat de arbeidsovereenkomst billijkheidshalve nog vóór het opzeggingseinde van 1 februari 2014 zou moeten eindigen. De in het verzoekschrift gegeven grondslag voor de verzochte “schadevergoeding” ziet evident op de beëindigingsvergoeding “sec”, waarvoor [verzoekster] de in artikel 7:681 BW bedoelde procedure zou moeten volgen.
      Subsidair, voor het geval de kantonrechter toch aanleiding zou zien een beslissing te nemen over enige schadevergoeding op grond van kennelijk onredelijk ontslag, althans op grond van de door [verzoekster] aan [verweerder] gemaakte verwijten, bestrijdt [verweerder] gemotiveerd dat de beëindiging van de arbeidsovereenkomst slechts of voornamelijk noodzakelijk zou zijn geworden door een door [verweerder] veroorzaakte verstoring van de arbeidsrelatie.
    
    
  
  
    De beoordeling van het verzoek
    Ontbinding van de arbeidsovereenkomst
    
      1.
      De kantonrechter heeft zich ervan vergewist dat het verzoek geen verband houdt met het bestaan van een opzegverbod als bedoeld in artikel 7:685 lid 1 BW.
      
    
    
      2.
      Bij gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft [verzoekster] naar voren gebracht dat de situatie voor haar persoonlijk thans dermate zwaar is (geworden) dat zij om tot rust te kunnen komen nog voor 1 februari 2014 een einde aan het dienstverband wenst te bereiken.
      
    
    
      3.
      Deze wens van [verzoekster] is, gelet op de situatie waarin zij is komen te verkeren, een te respecteren belang en vormt een voldoende verandering in de omstandigheden om de ontbinding van de arbeidsovereenkomst reeds thans uit te spreken. 
      
    
    
      4.
      Die ontbinding zal dan in ieder geval voor [verzoekster] tot gevolg hebben dat op een eerdere datum dan 1 februari 2014 tot eindafrekening met [verweerder] kan worden gekomen.
      
    
    
      5.
      Er zijn dus voldoende gewichtige redenen om de arbeidsovereenkomst op korte termijn te ontbinden, zodat het verzoek in zoverre toewijsbaar is.
      
      
        
          Vergoeding
        
      
    
    
      6.
      Beoordeeld moet worden of aan [verzoekster] in redelijkheid een vergoeding toekomt.
      
    
    
      7.
      De wijze waarop [verzoekster] de door haar verzochte vergoeding heeft onderbouwd duidt erop dat zij van oordeel is dat de handelwijze van [verweerder] ertoe heeft geleid dat haar herstel en/of re-integratie werd(en) belemmerd. Aldus valt dit verzoek veeleer binnen het beoordelingskader van een vordering op grond van artikel 7:681 BW. 
      
    
    
      8.
      In deze verzoekschriftprocedure kan niet worden vastgesteld of de gedragingen van [verweerder] inderdaad tot het door [verzoekster] gestelde gevolg hebben geleid. Daarbij speelt mede een rol dat de dramatische gebeurtenis waar [verzoekster] mee werd geconfronteerd geheel in haar persoonlijke levenssfeer is gelegen en dat [verweerder] daar geheel buiten staat. [verweerder] was als werkgever verplicht contact op te nemen met [verzoekster] voor haar re-integratie. Begrijpelijkerwijze is dat bij [verzoekster] verkeerd overgekomen, maar dat heeft alleszins ook te maken met de gemoedstoestand waarin zij ten gevolge van het verlies van haar dochtertje is komen te verkeren. In hoeverre de handelwijze van [verweerder] tot een verslechtering daarvan heeft geleid is niet eenvoudig vast te stellen.
      
    
    
      9.
      Bij toekenning van een vergoeding in het kader van deze verzoekschriftprocedure zou er rekening mee moeten worden gehouden dat de arbeidsovereenkomst zonder ontbinding in ieder geval al op 1 februari 2014 zou eindigen. 
      
    
    
      10.
      Daarbij komt dat toekenning van een ontbindingsvergoeding er voorts toe zou kunnen leiden dat [verzoekster] geen schadevergoeding ex artikel 7:681 BW zou kunnen vorderen. De kantonrechter acht het niet juist om [verzoekster] die mogelijk te ontnemen door haar thans een vergoeding toe te kennen.
      
    
    
      11.
      Alle omstandigheden tegen elkaar afwegende is de kantonrechter van oordeel dat aan [verzoekster] geen vergoeding wegens ontbinding van de arbeidsovereenkomst moet worden toegekend.
      
    
    
      12.
      
        [verzoekster] heeft wel om een vergoeding verzocht. Daarom zal de kantonrechter [verzoekster] op grond van artikel 7:685 lid 10 BW in de gelegenheid stellen het verzoek in te trekken.
      
    
    
      13.
      Hetgeen partijen verder nog naar voren hebben gebracht behoeft geen bespreking meer, nu dit in het licht van hetgeen in deze beschikking is vastgesteld en overwogen, niet tot een andere beslissing kan leiden.
      
    
    
      14.
      Gezien de aard van de procedure worden de kosten tussen partijen gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
    
  
  
    Beslissing
    De kantonrechter: 
    
    
      Stelt partijen ervan in kennis voornemens te zijn de arbeidsovereenkomst tegen 
      15 december 2013 te ontbinden zonder toekenning van een vergoeding.
    
    
    
      Bepaalt dat [verzoekster] de gelegenheid heeft het verzoek in te trekken door middel van een uiterlijk op 13 december 2013 te 15.00 uur ter griffie ontvangen schriftelijke mededeling met gelijktijdige toezending van een afschrift daarvan aan de wederpartij.
    
    
    
      
        Voor het geval [verzoekster] het verzoek niet intrekt wordt alvast als volgt beslist:
      
    
    
    
      Ontbindt de arbeidsovereenkomst tegen 15 december 2013.
    
    
    
      Verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
    
      Bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    
    
      Wijst af hetgeen meer of anders is verzocht.
    
    
    
      
        Voor het geval [verzoekster] het verzoek wel intrekt:
    
    
    
      Bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    
    
      Deze beschikking is gegeven door mr. F.J.P. Veenhof en uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde uitspraakdatum.