ECLI:NL:RBDHA:2021:728, Rechtbank Den Haag, 27-01-2021, 19_6722
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-01-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Verweerder maakt aannemelijk dat door eiser niet de vereiste aangifte is gedaan, zodat sprake is van omkering en verzwaring van de bewijslast. Van een redelijke schatting is geen sprake nu verweerder gebruikelijk loon in aanmerking heeft genomen terwijl niets erop wijst dat eiser in betreffende vennootschap arbeid heeft verricht. Ook heeft zich een dubbeltelling voorgedaan door zowel een geschat leefgeld als een op stortingen gebaseerd bedrag aan winst uit onderneming in aanmerking is genomen. De rechtbank verminderd de aanslag. Beroep gegrond.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Team belastingrecht
    
    
    
      zaaknummer: SGR 19/6722
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 januari 2021 in de zaak tussen
    
    
      [eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser
    (gemachtigde: mr. N. Idrissi),
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft aan eiser voor het jaar 2015 een aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd. Daarbij is een verzuimboete opgelegd. Tevens is belastingrente in rekening gebracht.
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 25 september 2019 de aanslag gehandhaafd. 
    
    
    
      Eiser heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend. 
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 december 2020. 
      Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde en mr. A. Laghmouchi. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [A] en mr. [B]
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Eiser heeft in 2015 eenmanszaken gedreven onder de handelsnamen [eenmanszaak 1] ( [eenmanszaak 1] ) en [eenmanszaak 2] ( [eenmanszaak 2] ).
    
    2. Gedurende 2015 is vanuit [eenmanszaak 1] en [eenmanszaak 2] een bedrag van in totaal € 18.382 op een privébankrekening van eiser gestort. 
    
    3. Eiser heeft gedurende geheel 2015 100% van de aandelen in [B.V. 1] B.V. ( [B.V. 1] ) en vanaf 6 februari 2015 100% van de aandelen in [B.V. 2] B.V. ( [B.V. 2] ) gehouden. Tot 8 december 2015 heeft eiser 50% van de aandelen in [B.V. 3] B.V. ( [B.V. 3] ) gehouden.
    
    4. Eiser is in 2015 bestuurder van [B.V. 1] en [B.V. 2] .
    
    5. De inschrijving van [B.V. 3] in het handelsregister van de kamer van koophandel is op 8 juli 2014 doorgehaald. 
    
    6. Door [B.V. 1] en [B.V. 2] zijn over het tijdvak 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015 aangiften omzetbelasting ingediend waarbij bedragen van € 604.196 respectievelijk € 106.625 aan omzet zijn verantwoord.
    
    7. Door [B.V. 1] en [B.V. 2] is gedurende 2015 aan meerdere werknemers salaris uitbetaald. [B.V. 1] heeft in haar aangiften loonheffingen over het tijdvak 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015 een bedrag van € 375.494 aan personeelskosten verantwoord.
    
    8. Gedurende 2015 zijn door [B.V. 1] en [B.V. 2] bedragen op de privébankrekening van eiser gestort. In 2015 is door eiser namens [B.V. 2] een aangifte Bpm ingediend. 
    
    9. Aan eiser is voor het indienen van aangifte IB/PVV voor het jaar 2015 uitstel verleend tot 1 september 2016. Binnen de gestelde termijn heeft eiser geen aangifte ingediend. Eiser is daarop herinnerd en aangemaand. In de aanmaning is 18 november 2016 genoemd als uiterste termijn. 
    
    10. Eiser heeft op 15 december 2017 voor het jaar 2015 aangifte IB/PVV ingediend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € -/- 5.255 bestaande uit een belastbaar loon van € 539 uit [B.V. 1] en belastbare inkomsten uit eigen woning van € -/- 5.794. De aangegeven aftrekbare hypotheekrente bedraagt € 7.129. 
    
    11. Eiser heeft in zijn aangifte IB/PVV een schuld van € 27.285 bij de DSB-bank opgenomen. Tot de stukken van het geding behoort een renseignement van de DSB-bank waarop is opgenomen dat de betreffende schuld per 31 december 2015 € 0 bedraagt. 
    
    12. De aanslag IB/PVV voor het jaar 2015 is opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 197.696. Bij de aanslagoplegging is een bedrag van € 13.990 aan winst uit onderneming, een bedrag van € 124.500 aan (gebruikelijk) loon en een bedrag van € 65.000 aan overige inkomsten in aanmerking genomen. De opgelegde verzuimboete bedraagt € 369. De in rekening gebrachte belastingrente bedraagt € 6.898.
    
    13. Op 5 augustus 2019 heeft een hoorgesprek plaatsgevonden. Voorafgaande aan het hoorgesprek heeft verweerder op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage gelegd.  
    
    
    
      
        Geschil
      
    
    14. In geschil is of de aanslag IB/PVV en de verzuimboete terecht en naar juiste bedragen zijn opgelegd. Tevens is in geschil of verweerder voorafgaande aan het hoorgesprek alle op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage heeft gelegd.
    
    15. Eiser stelt zich op het standpunt dat de aanslag IB/PVV te hoog is vastgesteld. Volgens eiser maakt verweerder niet aannemelijk dat de vereiste aangifte niet is gedaan. Het is derhalve aan verweerder om aannemelijk te maken dat de aanslag niet te hoog is vastgesteld. Ter zake van de opgelegde verzuimboete betwist eiser te zijn uitgenodigd en aangemaand tot het doen van aangifte. Daarnaast zijn volgens eiser voorafgaande aan het hoorgesprek niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage gelegd.
    
    16. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de aanslag IB/PVV en de verzuimboete terecht en naar juiste bedragen zijn opgelegd. Volgens verweerder zijn voorafgaande aan het hoorgesprek wel alle op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage gelegd.
    
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    
    
      
        Terinzagelegging op de zaak betrekking hebbende stukken
      
    
    17. Verweerder is op grond van artikel 7:4, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) verplicht het bezwaarschrift en alle verder op de zaak betrekking hebbende stukken voorafgaand aan het horen voor eiser ter inzage te leggen. 
    
    18. Eiser stelt zich op het standpunt dat verweerder niet aan deze verplichting heeft voldaan nu niet uit de ter inzage gelegde stukken volgt hoe verweerder ervan op de hoogte is gebracht dat naar eiser een strafrechtelijk onderzoek is gestart. Ook volgt uit de ter inzage gelegde stukken niet waarvan verweerder precies op de hoogte is gebracht en over welke stukken uit het strafrechtelijk onderzoek hij beschikt of heeft beschikt. Volgens eiser heeft verweerder gehandeld in strijd met de gelijkheid der wapenen en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. 
    
    19. Verweerder heeft verklaard dat hij tijdens de bezwaarfase telefonisch van een medewerker van de Belastingdienst heeft gehoord dat er een strafzaak tegen eiser loopt en dat hij verder geen kennis heeft van de inhoud van het strafrechtelijke onderzoek naar eiser en dat hij niet over stukken uit het strafrechtelijke onderzoek beschikt. Volgens verweerder zijn alle stukken die zich in het dossier van eiser bevinden en die een rol hebben gespeeld bij de besluitvorming ter inzage gelegd. De rechtbank heeft geen reden om aan de juistheid van deze verklaring van verweerder te twijfelen. Van schending van de in artikel 7:4, tweede lid, van de Awb opgenomen verplichting is naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen sprake. Daarbij weegt de rechtbank mee dat deze verplichting niet kan uitstrekken tot informatie waarover verweerder op het betreffende moment zelf niet beschikte (vgl. HR 17 augustus 2018, ECLI:NL:HR:2018:1316). Van schending van de gelijkheid der wapenen of enig algemeen beginsel van behoorlijk bestuur is de rechtbank niet gebleken. 
    
    
    
      
        Omkering en verzwaring van de bewijslast
      
    
    20. Op grond van artikel 27e, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen wordt een beroep ongegrond verklaard indien de vereiste aangifte niet is gedaan, tenzij is gebleken dat en in hoeverre de uitspraak op het bezwaar onjuist is (omkering en verzwaring van de bewijslast). Een belastingplichtige heeft niet de vereiste aangifte gedaan indien sprake is van één of meer gebreken die ertoe leiden dat de volgens de aangifte verschuldigde belasting zowel absoluut als relatief bezien aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting. Dat de vereiste aangifte niet is gedaan, dient verweerder volgens de regels van normale bewijslastverdeling aannemelijk te maken (vgl. HR 30 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH1083).
    
    21. Verweerder heeft zijn stelling dat de vereiste aangifte niet is gedaan onder meer gebaseerd op de stortingen die vanuit de eenmanszaken op de privébankrekening zijn gedaan. Verweerder heeft daarmee aannemelijk gemaakt dat eiser meer inkomen heeft genoten dan in zijn aangifte IB/PVV voor het jaar 2015 is verantwoord. Eiser heeft niet onderbouwd van welke middelen hij in zijn eigen levensonderhoud en dat van zijn gezin heeft kunnen voorzien en evenmin hoe hij de op hem rustende hypotheeklasten heeft kunnen dragen. Voor de stellingen van eiser dat de stortingen zien op de verkoop van auto’s en dat door verweerder ten onrechte geen rekening is gehouden met inkoopprijs van die auto’s, is geen bewijs geleverd. Gelet op het aangegeven belastbaar inkomen uit werk en woning van € -/- 5.255 en het feit dat de stortingen vanuit de eenmanszaken op de privébankrekening in 2015 gezamenlijk € 18.382 bedragen acht de rechtbank dan ook aannemelijk dat de op aangifte verschuldigde belasting zowel absoluut als relatief bezien aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting en dat eiser zich daar van bewust van moet zijn geweest. Eiser heeft voor de jaren 2015 niet de vereiste aangifte gedaan zodat sprake is van omkering en verzwaring van de bewijslast. 
    
    
      
        De aanslag IB/PVV
      
    
    22. Eiser heeft niet doen blijken dat de hier bestreden uitspraak op bezwaar onjuist is. Dat de stortingen op zijn privébankrekening bij de aanslagoplegging buiten aanmerking dienen te blijven is onvoldoende onderbouwd. Voorts heeft eiser geen bewijs geleverd van zijn stelling dat hij geen arbeid heeft verricht voor de vennootschappen waarin hij in 2015 een aanmerkelijk belang heeft gehouden, zodat niet is gebleken dat ten onrechte gebruikelijk loon in aanmerking is genomen. 
    
    23. Het voorgaande neemt niet weg dat de opgelegde aanslag tenminste dient te zijn gebaseerd op een redelijke schatting. De rechtbank zal in het navolgende onderzoeken of ter zake van de in aanmerking genomen winst uit onderneming, gebruikelijk loon, en overige inkomsten aan die voorwaarde is voldaan. 
    
    24. Bij de aanslagoplegging is een bedrag van € 13.990 aan winst uit onderneming in aanmerking genomen. Ter onderbouwing heeft verweerder gewezen op de stortingen die vanuit de eenmanszaken op de privébankrekening van eiser zijn gedaan. Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van een redelijke schatting aangezien het bedrag aan stortingen substantieel hoger is dan de vastgestelde winst uit onderneming en door eiser niet inzichtelijk is gemaakt welke kosten aan de gestorte bedragen ten grondslag liggen.
    
    25. Verweerder heeft een bedrag van € 124.500 aan gebruikelijk loon in aanmerking genomen ter zake van de belangen van eiser in [B.V. 1] (€ 44.000), [B.V. 3] (€ 41.100) en [B.V. 2] (€ 39.400). Nu eiser in zijn aangifte IB/PVV looninkomsten van [B.V. 1] heeft opgenomen en hij in 2015 namens [B.V. 2] een aangifte Bpm heeft ingediend, acht de rechtbank aannemelijk dat eiser, die in 2015 tevens bestuurder was van [B.V. 1] en [B.V. 2] , ten behoeve van deze vennootschappen arbeid heeft verricht. Naar het oordeel van de rechtbank is het door verweerder in aanmerking genomen gebruikelijk loon van [B.V. 1] en [B.V. 2] gebaseerd op een redelijke schatting. Omstandigheden die een lager gebruikelijk loon rechtvaardigen zijn niet gebleken. Met betrekking tot [B.V. 3] , waarvan eiser geen bestuurder is geweest en waarvan de inschrijving bij de Kamer van Koophandel reeds in 2014 is doorgehaald, komt de rechtbank tot een ander oordeel. Aangezien niets erop wijst dat door eiser ten behoeve van [B.V. 3] in 2015 arbeid is verricht, is het ter zake van [B.V. 3] in aanmerking genomen gebruikelijk loon niet redelijk. De rechtbank zal het vastgestelde belastbaar inkomen uit werk en woning om die reden verminderen met € 41.100.
    
    26. Het bedrag van € 65.000 dat verweerder aan overige inkomsten in aanmerking heeft genomen is –naar beneden afgerond– gebaseerd op een schatting van het noodzakelijke leefgeld van eiser en zijn gezin (€ 30.000), het renseignement van de DSB-bank (€ 27.285) en de rentelasten op de hypotheekschuld en de schuld bij de DSB (afgerond € 8.000). De rechtbank acht een bedrag van € 30.000 aan leefgeld voor een gezin met drie kinderen als zodanig redelijk. Naar het oordeel van de rechtbank is in dit geval echter niet redelijk om het volledige bedrag van € 30.000 als overige inkomsten in aanmerking is genomen aangezien ook een bedrag van € 13.990 aan winst uit onderneming tot het belastbaar inkomen is gerekend. Door zowel een geschat leefgeld als een op stortingen gebaseerd  bedrag aan winst uit onderneming in de aanslagoplegging te betrekken heeft zich een dubbeltelling voorgedaan. Immers, de geconstateerde stortingen kunnen zijn aangewend voor het levensonderhoud van eiser en zijn gezin. De rechtbank zal het vastgestelde belastbaar inkomen uit werk en woning om die reden met € 13.990 verlagen. Voor het overige is naar het oordeel van de rechtbank sprake geweest van een redelijke schating. Dat eiser geld heeft moeten lenen om aan zijn hypotheekverplichtingen te voldoen, zoals hij stelt, volgt uit niets. Evenmin is gebleken dat de schuld bij de DSB-bank –in weerwil van het afgegeven renseignement– in 2015 niet zou zijn afgelost. De door eiser op 5 december 2020 overgelegde brief van de gerechtsdeurwaarder van 3 augustus 2018 is ontoereikend om tot een ander oordeel te komen. Weliswaar valt uit deze brief af te leiden dat eiser en zijn partner in 2018 een uitstaande schuld bij DSB hadden, maar uit niets blijkt dat dit dezelfde schuld betreft die volgens het renseignement in 2015 is afgelost. De brief van de 3 augustus vermeldt geen specifiek rekeningnummer en ook het in de brief genoemde bedrag is niet te herleiden tot de schuld waarop het renseignement ziet.  
    
    27. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de aanslag naar een te hoog bedrag is opgelegd. De rechtbank zal de aanslag verminderen tot één berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 142.606 (€ 197.696 -/- € 41.100 -/- € 13.990).  
    
    
      
        Verzuimboete
      
    
    28. Op grond van artikel 67a, eerste lid, van de Algemene wet rijksbelastingen kan aan de belastingplichtige die is uitgenodigd tot het doen van aangifte en de aangifte niet, dan wel niet binnen de in de aanmaning tot het doen van aangifte gestelde termijn heeft gedaan, een verzuimboete worden opgelegd. Naar vaste jurisprudentie dient alleen bij een pleitbaar standpunt of bij  afwezigheid van alle schuld (avas) oplegging van een verzuimboete achterwege te blijven. 
    
    29. Aan eiser is uitstel verleend tot het doen van aangifte IB/PVV voor het jaar 2015, hetgeen impliceert dat om uitstel is verzocht. Daarnaast heeft verweerder met een verzendrapport onderbouwd dat hij, nadat het verleende uitstel was verstreken, eiser met dagtekening 27 september 2016 respectievelijk 4 november 2016 heeft herinnerd en aangemaand tot het doen van aangifte. De rechtbank acht dan ook aannemelijk dat eiser is uitgenodigd en aangemaand tot het doen van aangifte. Eiser heeft de aangifte buiten de in de aanmaning gestelde termijn en daarmee te laat ingediend. Van avas acht de rechtbank geen sprake. De rechtbank acht de opgelegde boete van € 369 passend en geboden.
    
    30. Tegen de in rekening gebrachte belastingrente heeft eiser geen afzonderlijke gronden aangevoerd. Deze dient overeenkomstig de aanslag te worden verminderd.
    
    31. Gelet op wat hiervoor is overwogen dient het beroep gegrond te worden verklaard.
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    32. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.598 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting met een waarde per punt van € 265, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534 en een wegingsfactor 1). 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep gegrond;
    - vernietigt de uitspraak op bezwaar;
    - vermindert de belastingaanslag tot een berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 142.606;
    - vermindert de in rekening gebrachte belastingrente dienovereenkomstig; 
    - bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit;
    - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.598;
    - draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 47 aan eiser te vergoeden.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S.E. Postema, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Blauw, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 27 januari 2021.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier							rechter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 
      2500 EH Den Haag.