ECLI:NL:GHLEE:2003:AF9084, Gerechtshof Leeuwarden, 21-05-2003, Rekestnummer 0200162
Gerechtshof Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2003-05-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: -

Beschikking d.d. 21 mei 2003                              
      Rekestnummer 0200162 
    
                                                              
    
    
    	HET GERECHTSHOF TE LEEUWARDEN
    
    	beschikking in de zaak van 
    
    
    
    
      		[appellant]
      		wonende te [woonplaats],
      		appellant,
      		hierna ook te noemen: de man,
      		procureur mr. A.H. Horstman,
      		advocaat mr. R.P. van Boven,
    
    
    	tegen
    
    
      		[geïntimeerde]
      		wonende te [woonplaats],
      		geïntimeerde,
      		hierna ook te noemen: de vrouw,
      		procureur mr. R.A. Schütz,
                 advocaat mr. M.J.J.M. van Roosmalen,  
    
    
    
    
           Het geding in eerste aanleg
           Bij beschikking van 5 maart 2002 heeft de rechtbank te 
           Assen het verzoek van de man tot wijziging van de 
           beschikking van 13 juli 1999 van dezelfde rechtbank 
           afgewezen.
    
    
    
           Het geding in hoger beroep
           Bij beroepschrift, ingekomen ter griffie op 4 juni 2002, 
           heeft de man verzocht de beschikking van de rechtbank 
           Assen van 5 maart 2002 te vernietigen en opnieuw 
           rechtdoende het door de man verzochte geheel of 
           gedeeltelijk toe te wijzen.
    
    
    
           Bij verweerschrift, ingekomen ter griffie op 23 juli 2002, 
           heeft de vrouw het verzoek bestreden en verzocht de man
           niet-ontvankelijk te verklaren en zijn appèl af te wijzen.
    
    
    	Het hof heeft voorts kennisgenomen van de overige stukken.
    
    	Ter zitting van 26 september 2002 is de zaak behandeld.
    
    
    	De beoordeling
    
         Vaststaande feiten
    
    
      1.   Partijen zijn op [in] 1985 met elkaar  gehuwd. Bij 
           beschikking van 3 november 1998 heeft de rechtbank te 
           Assen de echtscheiding uitgesproken, welke beschikking 
           door het hof te Leeuwarden op 3 maart 1999 is bekrachtigd. 
           Het huwelijk van partijen is op 7 mei 1999 geëindigd 
           door inschrijving op die datum van voormelde 
           echtscheidingsbeschikking in de registers van de 
           burgerlijke stand van de gemeente Leeuwarden. 
    
    
    
      1.1. Bij beschikking van de rechtbank Assen van 13 juli 1999 is 
           onder meer het volgende beslist:
      a. Veroordeelt de man met ingang van 1 april 1999 een alimentatiebijdrage  van f  70.000,-- op jaarbasis, kwartaallijks aan de vrouw te voldoen, voor het eerst op 
         15 mei en daarna per 15 augustus, 15 november en 15 februari          
         van ieder jaar.
      b. Bepaalt dat deze alimentatie vanaf 1 januari 2000 onderworpen is aan de wettelijke indexeringsregeling.
      c. Bepaalt dat de verplichting tot onderhoud een duur heeft van 
         12 jaar, ingaande de datum waarop de echtscheidings-
         beschikking werd ingeschreven in de registers van de 
         burgerlijke stand te Leeuwarden, zijnde 7 mei 1999 en dat 
         deze verplichting een einde neemt met ingang van de dag 
         waarop de vrouw is hertrouwd, respectievelijk de dag waarop 
         zij is gaan samenwonen als ware zij gehuwd.
    
    
    1.2. Uit het huwelijk van partijen zijn geen kinderen geboren. 
    
    
      2.   De man heeft dertien grieven aangevoerd. Door de inhoud van deze 
           grieven -een en ander in onderlinge samenhang bezien- 
           wordt het geschil in volle omvang aan het oordeel van het hof 
           onderworpen. 
    
    
    
      3.   Tussen partijen is niet in debat dat de verplichting van de man 
           om de vrouw levensonderhoud te verschaffen (hierna: 
           alimentatieverplichting) een einde neemt met ingang van de dag 
           waarop de vrouw is hertrouwd, respectievelijk de dag waarop zij 
           is gaan samenleven als waren zij gehuwd, zoals ook neergelegd in
           voormelde beslissing van de rechtbank Assen van 13 juli 1999.
    
    
    
      3.1. Tussen partijen is wél in debat -kort gezegd- of voormelde 
           alimentatieverplichting per 1 maart 2000, dan wel op enig 
           ander tijdstip daarna is geëindigd om reden dat de vrouw 
           met een ander is gaan samenleven als waren zij gehuwd als 
           bedoeld in artikel 1:160 van het Burgerlijk Wetboek (Bw).
    
    
    
      3.2. Nu de man aan zijn (primaire) vordering tot beëindiging 
           van de alimentatieverplichting zodanige samenleving ten 
           grondslag heeft gelegd, leidt het hof hieruit af, dat de 
           man kennelijk een beëindiging wenst zoals bedoeld in 
           artikel 1:160 Bw. 
    
    
    
      3.3. Deze beëindiging houdt in dat de vrouw definitief haar (eventuele) aanspraak op levensonderhoud jegens de man op enig 
           door de man gesteld tijdstip heeft verloren. Tevens houdt dat in 
           dat deze verplichting nadien nimmer meer kan herleven c.q. kan 
           zijn herleefd, zelfs niet bij wijziging van omstandigheden.
    
    
    
      3.4. Een beëindiging als hiervoor bedoeld is uitsluitend aan de orde       als er sprake is van een samenleving als bedoeld in artikel 
      1:160 Bw.
    
    
    
      3.5. Een samenleving die niet kan worden aangemerkt als een relatie 
           als bedoeld in artikel 1:160 Bw kan blijkens vaste jurisprudentie 
           van de Hoge Raad weliswaar invloed hebben op de aanspraak op 
           partneralimentatie, indien de rechter oordeelt dat die 
           samenleving, doordat zij voor de alimentatiegerechtigde tot 
           kostenbesparing leidt of redelijkerwijs zou kunnen leiden, 
           invloed heeft op diens behoeftigheid dan wel dat zij op grond van 
           bijkomende omstandigheden een voor de alimentatieplichtige zo 
           grievend karakter heeft dat van hem in redelijkheid niet 
           kan worden gevergd dat hij een partneralimentatie blijft 
           betalen, maar zodanige rechterlijke uitspraak waarbij rekening is 
           gehouden met het bestaan van een dergelijke relatie is ingevolge 
           het stelsel van de wet zoals neergelegd in artikel 1:401 Bw in   
           beginsel nog wél vatbaar voor wijziging, indien zich een     
           wijziging van omstandigheden heeft voorgegaan, bijvoorbeeld 
           doordat die relatie is beëindigd. 
    
    
    
      3.6. Door een samenleving die niet kan worden aangemerkt als een 
           relatie als bedoeld in artikel 1:160 Bw verliest de 
           alimentatiegerechtigde derhalve niet definitief de aanspraak
           op levensonderhoud jegens de gewezen echtgenoot, zelfs niet   
           wanneer deze relatie onder omstandigheden als grievend kan worden 
           aangemerkt.
    
    
    
      4.   Het hof dient derhalve de vraag onder ogen te zien, of in deze 
           zaak de vrouw op enig moment is gaan samenleven met [nieuwe partner vrouw] als 
           bedoeld in artikel 1:160 Bw.
    
    
    
      4.1. Tussen partijen is niet in geschil dat [nieuwe partner vrouw] vanaf 9 maart 
           2000 enige tijd bij de vrouw in huis heeft gewoond en dat zij ook 
           gedurende enige tijd een affectieve relatie hebben gehad.
    
    
    
      4.2. Tussen hen is (allereerst) wél in debat op welk moment die 
           relatie is geëindigd.
    
    
    
      4.3. In deze procedure zijn ten aanzien van de datum van beëindiging 
           de hierna te noemen, verschillende tijdstippen gesteld, dan wel 
           gebleken:
      - In de tweede week van mei 2000 is de beginnende relatie
        wederom geëindigd; (punt 8 verweerschrift eerste aanleg)
      - ... op het moment dat [nieuwe partner vrouw] begin mei 2000 de relatie 
        beëindigde (punt 14 verweerschrift in eerste aanleg)
      - "dat jij tussen 1 april en eind mei meerdere dagen en 
         meerdere nachten per week in [andere woonplaats] hebt verbleven";
        (productie 7 verzoekschrift eerste aanleg)
    
    
    
      4.4. Waar de eerste twee genoemde data door de vrouw eerst in deze 
           procedure naar voren zijn gebracht, terwijl "eind mei" door haar 
           is genoemd in haar brief die zij kort na beëindiging van de 
           relatie aan [nieuwe partner vrouw] heeft geschreven acht het hof aannemelijk 
           dat het door de vrouw in voormelde brief aangehaalde tijdstip het 
           juiste is.
    
    
    
      4.5. Het hof zal er derhalve vanuit gaan dat de vrouw en [nieuwe partner vrouw] een 
           relatie hebben gehad in de periode van 9 maart tot eind mei 
           2000.
    
    
    
      4.6. Ter onderbouwing van zijn stelling dat er sprake is (geweest) van 
           een samenleving als bedoeld in artikel 1:160 Bw en dat de vrouw 
           heeft geprobeerd dat te verhullen, heeft de man zich beroepen op 
           een aantal door hem geciteerde gedeelten uit brieven die de vrouw 
           na beëindiging van deze relatie aan [nieuwe partner vrouw] heeft geschreven.
    
    
    
      4.7. De vrouw heeft niet betwist dat zij de door de man geciteerde 
           brieven heeft geschreven, maar heeft wel ten verwere aangevoerd 
           dat zij die brieven op therapeutische basis heeft geschreven en 
           dat het de vraag is of zij deze ook alle aan [nieuwe partner vrouw] heeft 
           verzonden.
    
    
    
      4.8. In het licht van de stelling van de man dat hij de betreffende 
           brieven van de ex-echtgenote van [nieuwe partner vrouw] heeft gekregen, dient 
           het verweer van de vrouw "dat het de vraag is of deze alle ook 
           daadwerkelijk zijn verzonden" reeds aanstonds als onvoldoende     
           onderbouwd te worden verworpen en dient er in rechte vanuit te 
           worden gegaan dat zij de betreffende brieven ook aan [nieuwe partner vrouw] 
           heeft verstuurd.
    
    
    
      4.9. Weliswaar heeft zij voorts nog aangevoerd dat de brieven op                                                    
           therapeutische basis zijn geschreven, maar daargelaten de 
           juistheid van die stelling, is in ieder geval niet gesteld dat 
           hetgeen zij daarin heeft geschreven in strijd zou zijn met de 
           werkelijkheid en/of waarheid. 
    
    
    
      4.10.Integendeel, de vrouw heeft uiteengezet dat zij deze brieven     
           heeft geschreven, teneinde bewijs te verzamelen waarmee zij in 
           een eventuele procedure zou kunnen aantonen dat zij in de 
           betreffende periode niet met [nieuwe partner vrouw] heeft samengewoond als 
           bedoeld in artikel 1:160 Bw.
    
    
    
      4.11.In de betreffende brieven heeft de vrouw onder meer en voor zover 
           thans van belang het volgende geschreven, waarbij het hof boven 
           het geciteerde gedeelte aangeeft welke producties het betreft en
      waarbij het hof bovendien een aantal specifieke gedeelten vet heeft weergegeven.
    
    
         productie 6, verzoekschrift eerste aanleg
    
    
           Hierbij wil ik je laten weten dat de jouw welbekende kwestie 
           tussen [de man] en mij in principe medio oktober door de rechtbank op 
           de rol is gezet.
      . . . . . .
      Zoals ik je al vaker heb laten weten is het beslist niet mijn bedoeling een procedure tegen jouw te starten. Maar, voor alle duidelijkheid, nogmaals, dat wil ik niet, dat 
      kan ik emotioneel niet aan. Wél reken ik zo nodig op je 
      steun bij het voeren van tegenbewijs in de procedure tegen 
      [de man].
    
    
    
      productie 7, verzoekschrift eerste aanleg
      Lieve [nieuwe partner van de vrouw],
    
    
    Vrijdag ontving ik het huurcontract ed. Hartelijk dank hiervoor. Het doet mij goed dat je deze afspraak, hoe simpel dan ook, nakomt. Wel is jammer (volgens de advocaat) dat in het huurcontract geen naam vermeldt staat. Zo nodig zal ik de familie [verhuurders] benaderen of zij willen verklaren dat zij het huisje aan jouw en niet aan bijvoorbeeld een van je kinderen, hebben verhuurd. 
    
    
      Ook staat er geen ingangsdatum in het contract, hetgeen de 
      zaak mogelijk bemoeilijkt, te meer daar het eerste 
      betalingsbewijs van 11 april is en dus, volgens het 
      contract, de huur van mei betreft.
    
    
    
      Ondanks het geringe bewijsmateriaal dat voor handen is heb ik besloten op dit moment alles te ontkennen. Ik vind het 
      jammer dat wij niet even rustig hebben kunnen overleggen 
      of er wellicht nog andere mogelijkheden zijn zoals 
      bijvoorbeeld een schijnkostgangerscontract, waarover we wel vaker hebben gesproken.. 
      Wellicht zijn er nog andere, betere mogelijkheden.
    
    
    
      Uit je opmerking van afgelopen dinsdag dat jouw advocaat 
      had gezegd dat jij geen gevaar liep, heb ik de conclusie 
      getrokken dat je:
      a. Waarschijnlijk niet goed hebt begrepen wat het probleem is.
      b. Blijkbaar vindt dat het hier alleen gaat om jouw risico's en niet mijn risico
      c. Jij je in elk geval niet verantwoordelijk lijkt te voelen 
         voor de al dan niet juridische consequenties van je 
         handelen. 
    
    
    
      Ik ben het met jouw advocaat eens dat jij nauwelijks risico 
      loopt. Los van de vraag of ik het wil, kan ik van jouw geen alimentatie eisen. Dat weet jij, dat weet ik. 
      Dat heb ik je ook verteld. Ik heb je gezegd dat mijn 
      advocaat heeft gezegd, dat ik bij volledig verlies van 
      alimentatie, in het uiterste geval een civiele procedure 
      tegen jou zou kunnen beginnen, "wegens het toebrengen van 
      onevenredig nadeel", niet voor het verkrijgen van 
      vervangende alimentatie of iets dergelijks. 
      . . . . .
      ..dat je op dit moment niet alleen mijn emotionele 
      problemen bagatelliseert -hoe kun je anders al na vijf 
      weken vragen of het nog niet "over" is- maar zeker ook 
      mijn praktische/juridische problemen.
      . . . . . .
      Door jouw gedrag, door jouw meerdere malen gedane uitdrukkelijke toezegging met mij verder door het leven te willen, die je niet nakomt, kan ik een probleem met [de man] krijgen.
    
    
    
      Kortom, even de zaak zakelijk op een rijtje zettend komt het er op dit moment op neer dat ik t.o.v. [de man] pertinent ontken:
      a. dat jij volledig bij mij in huis hebt gewoond tot begin 
         april;
      b. dat jij tussen 1 april en eind mei meerdere dagen en 
         meerdere nachten per week in [andere woonplaats] hebt verbleven;
      c. dat het huisje in [plaats] alleen is gehuurd om [ex-partner van de partner van de vrouw] en 
         je kinderen "op het verkeerde been te zetten" (zoals 
         je dat zelf eens hebt geformuleerd);
      d. dat op de momenten dat jij niet in [andere woonplaats] verbleef, ik 
         ook niet in [plaats] verbleef en wij ook geen 
         dagtrips etc. maakten;
      Ik hoop dat alles met een "sisser" afloopt en dat [de man] ook inziet dat het starten van een dergelijke procedure veel geld en tijd zal kosten.
           . . . . . .
           Ik ga ervan uit dat ik, wanner het nodig is, niet 
           tevergeefs een beroep op je zal doen wanneer het gaat om 
           het aanleveren van bewijsmateriaal, verklaren e.d.
           . . . . . .
           Uit je reactie in [plaats] heb ik begrepen dat je over de 
           overige zakelijke/financiële kanten van onze relatie niet 
           (meer) wilt/kunt praten. 
    
    
    
           Ik heb hieruit, al dan niet terecht, de conclusie getrokken dat 
           je op deze gevolgen van je handelen niet aangesproken wilt worden 
           of, dat is een andere  mogelijkheid, ontkent dat er überhaupt 
           zakelijke/financiële consequenties zijn.
      . . . . . .
      Je zult vast na het lezen van deze brief (weer?) denken 
      dat ik niet (meer?) van je houdt. Het tegendeel is waar.
      Ik ben alleen wel van mening dat je in een volwassen relatie eerlijk dingen tegen elkaar moet kunnen 
      uitspreken zonder dat een van beiden onmiddellijk de liefde "opzegt". 
      . . . . . .
    
    
    
      productie 8, verzoekschrift eerste aanleg
      Lieve [nieuwe partner van de vrouw],
      . . . . . . 
      Ik wil je er wel op wijzen dat je uitspraak in [plaats] wel erg haaks stond op hetgeen je maanden lang hebt gezegd. (. . . jij hebt steeds gezegd dat scheiden niet iets is van twee mensen alleen......etc)
      Verder heb je me gezegd dat mijn wel en wee je niet meer interesseerde, laat staan nog belangrijk was, het je mening was dat mijn gevoelens niet meer tellen.
      . . . . .
      Uiteraard heb ik ook hulp bij het verwerken van al hetgeen er sinds oktober vorig jaar is gepasseerd. Daar heb ik het advies gekregen datgene te doen wat voor mij noodzakelijk is om met onze relatie, ik vind het geen akkefietje, in 
      het reine te komen.
      . . . . .
      maar ik heb in de afgelopen jaren geleerd om mijzelf niet 
      altijd en overal weg te cijferen. Om ook mijn eigen belang 
      in het oog te houden.
      . . . . . 
      Ik doe dit dan ook absoluut niet om jouw te kwetsen -waarom zou ik iemand kwetsen waarvan ik houd?- . . . .
      . . . . .
    
    
    
      Je hebt vaak genoeg gezegd: "ik weet niet wat ik zonder 
      jouw had gemoeten","ik weet het zeker, zonder jouw had ik 
      het niet gered". 
      . . . . .
      Mede daarom ben ik van mening dat ik nu van jouw enige 
      solidariteit mag verwachten, in de zin van hulp en begrip 
      bij het verwerken van een en ander. Dat is iets anders dan 
      een relatie hebben.
      . . . . .
    
    
    
    
      productie 9, verzoekschrift eerste aanleg
      Lieve [nieuwe partner van de vrouw],
    
    
    
      Ondanks jouw verzoek mijn foto's te mogen houden, heb ik hier bij nader inzien toch moeite mee. Ik wil ze daarom 
      toch graag, samen met de overige persoonlijke dingen, 
      terug.
      productie 3, verweerschrift eerste aanleg
    
    
    [de vrouw],
    
    
      Hierbij de laatste betaling. Ik neem aan dat nu alles 
      financieel is afgewikkeld. Ik ga er van uit dat dit zoals 
      afgesproken, onder ons blijft. Ik weet dat ik anders grote 
      problemen krijg met [ex-partner van de partner van de vrouw].
    
    
    
      4.12.Op grond van de hierboven geciteerde gedeelten uit de brieven van 
           de vrouw aan [nieuwe partner vrouw], met name de vet weergegeven gedeelten, een 
           en ander in onderlinge samenhang bezien, komt het hof tot het     
           oordeel dat er in de periode 9 maart tot eind mei 2000 tussen de 
           vrouw en [nieuwe partner vrouw] een affectieve relatie heeft bestaan van 
           duurzame aard, dat zij elkaar wederzijds hebben verzorgd, met 
           elkaar hebben samengewoond en ook een gemeenschappelijke 
           huishouding hebben gevoerd.
    
    
    
      4.13.Voorts leidt het hof uit de inhoud van die brieven af dat de 
           vrouw heeft getracht met allerlei maatregelen en/of door middel 
           van afspraken met [nieuwe partner vrouw] de waarheid terzake de aard en inhoud 
           van voormelde relatie/samenleving te verhullen, teneinde op die 
           manier  haar recht op partneralimentatie veilig te stellen.
    
     
    
      4.14.Hoewel er naar het oordeel van het hof in de periode van 9 maart 
           tot eind mei 2000 derhalve sprake is geweest van een samenleving 
           van duurzame aard, wederzijdse verzorging, samenwoning en een 
           gemeenschappelijke huishouding, is het hof met de vrouw van 
           oordeel dat deze samenleving desondanks niet onder de reikwijdte 
           van artikel 1:160 Bw is te brengen, gelet op de inhoud van het 
           door de rechtbank reeds aangehaalde arrest van de Hoge Raad van 
           13 juli 2001, NJ 2001/586.
    
    
    
      4.15.In dat arrest heeft de Hoge Raad immers -voor zover thans van  belang onder meer overwogen dat artikel 1:160 Bw restrictief moet worden 
           uitgelegd en dat die restrictieve uitleg tevens grond is om een 
           geval waarin de vrouw samenleeft met een gehuwde man 
           (onderstreping hof), niet onder de reikwijdte van bedoeld        
           artikel te brengen. 
    
    
    
      4.16.Nu onweersproken vaststaat dat [nieuwe partner vrouw] in de periode van 9 maart 
           tot eind mei 2000 (nog) gehuwd was, slaagt het verweer van de 
           vrouw, zodat de (primaire) vordering van de man voor zover deze 
           inhoudt voor recht te verklaren dat de alimentatieverplichting 
           per 1 maart 2000, dan wel op enig andere datum in de periode van 
           maart tot eind mei 2000 is beëindigd, moet worden afgewezen.
    
    
    
      4.17.Zoals het hof reeds hierboven heeft overwogen kan de verzochte 
           beëindiging in deze periode evenmin op enig andere door de man 
           aangevoerde grond worden toegewezen, zelfs niet in geval de             
           samenleving als grievend zou (moeten) worden aangemerkt.
    
    
    
      4.18.Weliswaar heeft de man nog gesteld dat het betreffende arrest van 
           de Hoge Raad enkel ziet op de situatie dat iemand samenleeft met 
           een gehuwde partner die geenszins van plan is te scheiden en dat 
           daarvan in deze geen sprake is nu [nieuwe partner vrouw] dat wel van plan was 
           en uiteindelijk ook een scheiding is gevolgd, maar het hof deelt 
           die mening niet.
    
    
    
      4.19.Naar het oordeel van het hof is ook een geval waarin een vrouw 
           samenleeft met een gehuwde man die wél van plan is te scheiden 
           niet onder de reikwijdte van artikel 1:160 Bw te brengen.
    
    
    
      4.20.Het hof leidt dat onder meer af uit de volgende in dat zelfde 
           arrest van de Hoge Raad voorkomende overweging, met name uit op 
           de door het hof in vette letters weergegeven bewoordingen: "Een 
           dergelijke keuze (toevoeging hof: tussen concubinaat en huwelijk) 
           ontbreekt indien, en voor zo lang als een van de partners (nog) 
           gehuwd is. 
    
    
    
      5. Thans dient het hof de vraag onder ogen te zien of er op enig 
           moment na eind mei 2000 sprake is (geweest) van een samenleving 
           die onder de reikwijdte van artikel 1:160 Bw is te brengen.
    
    
    
      5.1. Tussen partijen staan als enerzijds gesteld en anderzijds onvoldoende gemotiveerd weersproken voorts nog de volgende feiten vast:
      a. in december 2000 is(wederom) een crisis ontstaan in het huwelijk van [nieuwe partner vrouw];
      b. eind december 2000 heeft [nieuwe partner vrouw] contact gezocht met de        vrouw;
      c. eind december 2000 is (wederom) een affectieve relatie ontstaan tussen de vrouw en [nieuwe partner vrouw], welke relatie nog steeds voortduurt;
      d. het huwelijk van [nieuwe partner vrouw] is op 27 december 2001 door echtscheiding ontbonden.
    
    
    5.2. Gelet op hetgeen het hof hiervoor reeds heeft overwogen met betrekking tot de reikwijdte van artikel 1:160 Bw, vloeit daaruit voort, dat zelfs indien er in de periode eind december 2000 tot en met 26 december 2001 tussen de vrouw en [nieuwe partner vrouw] (tevens) sprake is geweest van -kort gezegd- wederzijdse verzorging, samenwoning en een gemeenschappelijke huishouding, dit nimmer kan leiden tot beëindiging van de alimentatie-verplichting, nu [nieuwe partner vrouw] in die periode (nog) gehuwd was.
    
    5.3. Uitsluitend ingeval er ná 26 december 2001 op enig moment sprake is geweest dan wel is van een samenleving als bedoeld in artikel 1:160 Bw kan dat tot beëindiging van de alimenatie-verplichting leiden.
    
    5.4. Nu de relatie tussen de vrouw en [nieuwe partner vrouw] in december 2000 is      aangevangen en sedertdien zonder onderbreking heeft voortgeduurd en nog steeds voortduurt, kan zij naar het oordeel van het hof ook over de periode ná 26 december 2001 worden aangemerkt als een affectieve relatie van duurzame aard.
    
    5.5. Het hof dient thans de vraag onder ogen te zien of is voldaan aan de overige vereisten van een samenleven als bedoeld in artikel 1:160 Bw.
    
    
      Ter onderbouwing van haar verweer dat -anders dan door de man gesteld- niet aan de (overige) vereisten is voldaan, heeft de vrouw met bescheiden onderbouwd -kort samengevat- aangevoerd dat [nieuwe partner vrouw]:
      - immer over zelfstandige woonruimte heeft beschikt en nog 
         steeds beschikt, 
      - de extra kosten die voortvloeien uit zijn verblijf gedurende de weekeinden bij de vrouw en uit de samen doorgebrachte vakanties, aan haar heeft vergoed c.q.vergoedt;
      - zijn financiën van die van de vrouw gescheiden houdt.
    
    
    
      5.6  In het licht van hetgeen hierna zal worden overwogen acht 
      het hof, zoals ook door de man gesteld, aannemelijk dat de 
      vrouw en [nieuwe partner vrouw] geacht kunnen worden vanaf na te melden datum te hebben samengeleefd als bedoeld in artikel 1:160 Bw en dat het door de vrouw daartegen gevoerde verweer als ongeloofwaardig dient te worden gepasseerd.
    
    
    
      5.7.	Daarbij weegt voor het hof allereerst mee dat al hetgeen de vrouw ten verwere met betrekking tot de periode vanaf december 2000 heeft aangevoerd, moet worden bezien in het licht van hetgeen hierboven met betrekking tot de periode 9 maart tot eind mei 2000 is overwogen en waaruit blijkt dat de vrouw de waarheid omtrent de aard en inhoud van haar relatie/samenleving met [nieuwe partner vrouw] heeft trachten te verhullen, teneinde haar partner-
      	alimentatie veilig te (kunnen) stellen.
    
    
    5.8.	Dat zodanige intentie bij de vrouw nog steeds aanwezig is, leidt het hof voorts af uit hetgeen in de procedure namens de vrouw naar voren is gebracht:
    
    
      - In het verweerschrift in eerste aanleg:                
         De alimentatie betreft natuurlijk een zodanig bedrag dat 
         [de vrouww] zich dit (hof: samenwoning) niet zomaar kan
         permitteren.
    
    
    
      - Ter zitting van de rechtbank van 22 januari 2002:
              De vrouw is niet voornemens te gaan samenwonen, niet               
              feitelijk en niet in de zin van artikel 1:160 Bw. 
    
    
       Uiteraard speelt de hoogte van de alimentatie hier een rol. 
    
    
      5.9.	Waar onweersproken vaststaat dat er sprake is van een duurzame affectieve relatie tussen de vrouw en [nieuwe partner vrouw] en bij Wet van 31 mei 2001, Stb. 2001, nr. 275 de samenwoningsverplichting tussen echtgenoten (art. 1:83 Bw) met ingang van 22 
      juni 2001 is geschrapt, kan ook een samenzijn gedurende de weekeinden en vakanties, worden aangemerkt als een samenwonen.
    
    
    5.10.Bij dat oordeel betrekt het hof voorts nog het volgende.
     
    
           Uit de niet betwiste inhoud van de overgelegde bescheiden 
           blijkt dat [nieuwe partner vrouw] op 14 januari 2002 een aan de vrouw in 
           eigendom toebehorende (tweede) woning heeft gekocht en dat 
           deze woning op 25 januari 2002 aan hem is geleverd.
    
    
    
      5.11.Deze woning had de vrouw op 14 juni 2001 gekocht en is op 31 
           juli 2001 aan haar geleverd.
    
    
    
      5.12.Gelet op voormelde gang van zaken en de korte tijd die is 
           verstreken tussen de levering aan de vrouw en vervolgens aan 
           [nieuwe partner vrouw], acht het hof aannemelijk, zoals ook door de man 
           gesteld, dat de vrouw de betreffende woning heeft gekocht met 
           zo niet uitsluitend dan toch voornamelijk het doel deze aan de 
           [nieuwe partner vrouw] ter beschikking te (kunnen) stellen.
    
       
    
      5.13.Weliswaar heeft de vrouw aangevoerd dat zij de betreffende 
           woning om andere redenen had gekocht, maar dat acht het hof in 
           het licht van het navolgende ongeloofwaardig.
    
    
    
      5.14.Wat de nieuwe functie van de vrouw betreft is aangevoerd 
           dat zij voorlichtster is van de gemeente [plaats].
    
       
    
           Zonder nadere redengeving, welke evenwel ontbreekt, acht 
           het hof niet aannemelijk dat deze functie regelmatig buiten 
           de gebruikelijke kantooruren vervuld dient te worden en dat de 
           vrouw om die reden over een tweede woning diende te beschikken,
           teneinde aldaar te kunnen overnachten, zonder naar haar woning 
           in [andere woonplaats] terug te hoeven keren.
    
    
    
      5.15.Nog daargelaten het vorenstaande acht het hof bedoelde reden     
           bovendien niet aannemelijk, gelet op de relatief geringe 
           afstand tussen haar werkplek ([plaats]) en woonplaats 
           ([andere woonplaats]), welke volgens opgave van de vrouw ongeveer 40 
           kilometer bedraagt.
    
    
    
      5.16.Het hof acht evenmin aannemelijk dat de vrouw de woning heeft 
           gekocht om op die wijze een vriendin voort te (kunnen) helpen, 
           nu zij niet bekend heeft gemaakt wie die vriendin is (geweest) 
           en om welke reden die vriendin gedurende de weekenden over 
           huisvesting aldaar diende te beschikken. 
    
        
    
      5.18.Bovendien weegt bij dit oordeel mee, dat de vrouw zelf heeft 
           aangevoerd dat de vriendin slechts een korte periode van de 
           betreffende woonruimte gebruik heeft gemaakt, terwijl van 
           de gestelde betaling voor dat gebruik in het geheel geen 
           bewijsstukken zijn overgelegd.
    
    
    
      5.19.Zelfs indien de vrouw de woning wél gedurende een korte periode 
           aan een vriendin ter beschikking heeft gesteld, doet dat niet 
           af aan het vorenstaande, aangezien ook daarmee niet is komen 
           vast te staan dat zulks de reden voor aankoop is geweest.
           Hooguit is er dan sprake van een toevallige samenloop van
           omstandigheden, waarbij de vrouw de woonruimte aan haar 
           vriendin ter beschikking kon stellen.
    
         
    
      5.20.Dat een stukje belegging reden zou zijn geweest acht het hof 
           alleen al niet geloofwaardig om reden dat de betreffende
           woning binnen relatief korte termijn is doorverkocht.
    
    
    
      5.21.Wat de door [nieuwe partner vrouw] aan de vrouw overgemaakte bedragen     
           betreft overweegt het hof het volgende.
    
    
    
      5.22.Uit de overgelegde bankafschriften blijkt dat [nieuwe partner vrouw] 
           in 2001 voor het 2e en 3e kwartaal telkens f  700,-- aan 
           de vrouw heeft overgemaakt en voor het 2e kwartaal 2002 
      Euro 250,--. 
    
       
    
      5.23.Nog daargelaten dat de door de vrouw overgelegde bankbescheiden 
           niet de gehele periode van hun relatie betreffen, heeft zij 
           geen bescheiden overgelegd waaruit blijkt dat door [nieuwe partner vrouw] 
           aan haar vergoede bedragen inderdaad exact gelijk zijn aan de 
           door haar over die periodes gemaakte extra kosten, zulks in 
           tegenstelling tot hetgeen terzake de vakantie aan bescheiden is 
           overgelegd, waarbij wel een (exacte) berekening is opgesteld.
    
    
    
      5.24.Daarbij weegt mee, dat de door [nieuwe partner vrouw] voor het 2e en 3e 
           kwartaal van 2001 betaalde bedragen niet alleen ronde bedragen 
           zijn, maar ook nog eens exact dezelfde, terwijl daarnaast ook  
           het voor het 2e kwartaal van 2002 betaalde bedrag een rond 
           bedrag is.
    
    
    
      5.25.Ten slotte betrekt het hof voorts het volgende in zijn 
           oordeel.
    
    
    
           De levensstandaard van de vrouw acht het hof, gelet op 
           het feit dat zij naast inkomen uit arbeid ook nog over 
           ruim f  18.000,-- partneralimentatie per kwartaal 
           beschikt dermate hoog, dat het ook op die grond niet 
           aannemelijk acht dat het door [nieuwe partner vrouw] aan de vrouw 
           betaalde bedrag, inderdaad de extra kosten dekt dan wel 
           kan dekken. 
    
    
    
      5.26.Wat de stelling van de vrouw betreft dat [nieuwe partner vrouw] en zij hun 
           financiële zaken strikt gescheiden houden, overweegt het hof 
           het volgende.
    
    
    
      5.27.Daargelaten dat uit het op schrift gescheiden houden van de 
           financiën nog niets zegt over de daadwerkelijk geldstromen - 
           immers contante stromen blijven buiten het gezichtsveld - acht 
           het hof reeds op grond van al het vorenstaande aannemelijk dat 
           ook dit slechts een (juridische) constructie is, teneinde 
           de partneralimentatie veilig te stellen.
    
    
    
      5.28.Ten slotte betrekt het hof ook nog in zijn oordeel dat de vrouw 
           heeft erkend dat [nieuwe partner vrouw] in het kader van zijn eigen  
           echtscheidingsprocedure ter onderbouwing van zijn stelling 
           herinrichtingskosten te hebben gemaakt, facturen/bonnen heeft 
           overgelegd, welke betrekking hebben op door de man en/of de 
           vrouw aangeschafte zaken.
    
    
    
      5.29.Ook hieruit leidt het hof af dat de vrouw en [nieuwe partner vrouw] kennelijk 
           bereid zijn elkaar te helpen en ondersteunen, teneinde het door 
           ieder van hen nagestreefde doel te bereiken.
    
    
    
      5.30.In het licht van al het vorenoverwogene, een en ander in 
           onderlinge samenhang bezien, komt het hof tot het oordeel dat 
           de vrouw en [nieuwe partner vrouw] geacht moeten worden vanaf 27 december 
           2001 te hebben samengeleefd als waren zij gehuwd zoals bedoeld 
           in artikel 1:160 Bw.
    
    
    
      5.31.Hieruit volgt dat de verplichting van de man om uit 
           hoofde van de echtscheiding levensonderhoud aan de vrouw 
           te verschaffen met ingang van die datum is geëindigd.
    
    
    
      6.   In het licht hiervan dient ten slotte nog de vraag te worden 
           beantwoord, of de vrouw de door haar vanaf 27 december 2001 
           genoten partneralimentatie aan de man dient terug te betalen, 
           zoals door de man verzocht.
    
    
    
      6.1. Hoewel het als regel onredelijk wordt geacht de alimentatie-
           verplichting met terugwerkende kracht te beëindigen met als 
           gevolg dat de over die periode betaalde alimentatie dient te 
           worden terugbetaald, acht het hof dat gelet op alle  
           omstandigheden van dit geval zoals deze blijken uit het 
           vorenstaande, alleszins redelijk.
    
    
    
      6.2. Daarbij weegt voor het hof ook nog mee dat de man heeft 
           gesteld, hetgeen de vrouw ook heeft erkend, dat zij over 
           een aanzienlijk vermogen beschikt, zodat zich in deze ook niet 
           de situatie voordoet, dat terugbetaling gefinancierd zou moeten 
           worden uit gelden bestemd tot (noodzakelijk) levensonderhoud.
    
    
    
      6.3. De vrouw dient derhalve de door haar vanaf 27 december 2001 
           genoten partneralimentatie aan de man terug te betalen.
    
    
    
      7.   Nu uit het vorenstaande voortvloeit dat de primaire verzoeken       
           van de man (deels) worden toegewezen, komt het hof niet meer 
           toe aan bespreking van de subsidiaire en meer subsidiaire
           verzoeken.
    
    
    
           Slotsom
      8.   De beschikking waarvan beroep dient te worden vernietigd en er    
           zal opnieuw recht worden gedaan zoals hieronder aangegeven.
    
    
    
      9   Aangezien partijen gewezen echtelieden zijn zullen de                           
      proceskosten worden gecompenseerd in die zin dat ieder van partijen de eigen kosten draagt.
    
    
    
      De beslissing
      Het gerechtshof
    
    
    vernietigt de beslissing waarvan beroep; 
    
    en opnieuw beslissende
    
    verklaart voor recht dat de alimentatieverplichting van de man vastgesteld bij beschikking van de rechtbank Assen van 13 juli 1999 met ingang van 27 december 2001 is geëindigd;
    
    veroordeelt de vrouw tot terugbetaling aan de man van hetgeen zij vanaf 27 december 2001 aan partneralimentatie heeft genoten;
    
    verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
    
    wijst af het meer of anders verzochte;
    
    compenseert de kosten van het geding aldus dat elke partij de eigen kosten draagt.
    
    Aldus gegeven door mrs. Wachter, voorzitter, Melssen en Slob-Schuit, raden, en uitgesproken door mr. Mollema vice-president, lid van een enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van de heer Bilstra als griffier ter openbare terechtzitting van woensdag 21 mei 2003.