ECLI:NL:GHARN:2011:BP1622, Gerechtshof Arnhem, 11-01-2011, 10/00259
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2011-01-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Proceskosten.
        Taxateur verleent beroepsmatig rechtsbijstand in WOZ-procedure.

GERECHTSHOF ARNHEM
      Sector belasting
      eerste meervoudige belastingkamer
    
    
    nummer 10/00259
    
    
      appellant	:	de inspecteur van de Belastingdienst/P (hierna: de Inspec-teur)
      verweerder in hoger beroep	:	X te Z (hierna: belanghebbende)
      uitspraak in eerste aanleg	:	van de Rechtbank Arnhem van 1 juni 2010, nummer AWB 08/3826
      aangevallen beslissing	:	uitspraak op bezwaar tegen aanslag
      soort belasting:	:	inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen
      jaar	:	2004
      onderzoek ter zitting	:	met schriftelijke toestemming van beide partijen niet ge-houden
      gronden:
      1.	Het hoger beroep van de Inspecteur richt zich tegen de proceskostenveroordeling die de Rechtbank ten laste van de Inspecteur heeft uitgesproken, op grond dat daarin ten on-rechte kosten van beroepsmatig verleende rechtsbijstand zijn begrepen.
      2.	Uit de stukken van het geding in eerste aanleg blijkt dat belanghebbende bij het op 5 november 2009 voortgezette onderzoek ter zitting is bijgestaan door H. Goessens-Teunissen, taxateur. Die bijstand kan in beginsel worden aangemerkt als beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Dit strookt met de toelichting op artikel 1, onderdeel a, van het Besluit proceskosten fiscale procedures (Staatsblad 1993, 762), die luidt:
      Als men zich laat bijstaan, is de keuze van een rechtsbijstandverlener in beginsel vrij. (…) De in onderdeel a gegeven omschrijving sluit (…) allereerst niet professioneel ver-leende bijstand uit. Het hoeft niet te gaan om iemand die uitsluitend of in hoofdzaak zijn beroep maakt van het verlenen van rechtsbijstand. Waar het om gaat, is dat het ver-lenen van rechtsbijstand behoort tot zijn beroepsmatige taak, zoals dat bij voorbeeld bij belastingconsulenten doorgaans het geval is. Met de huidige praktijk, waarin in belas-tingzaken het merendeel van de rechtsbijstand wordt verleend door belastingconsulen-ten (…) is het niet goed verenigbaar wettelijke eisen van vakbekwaamheid te stellen. Wel kan er in het algemeen van worden uitgegaan dat advocaten en belastingconsulen-ten aan het criterium van artikel 1, onder a, voldoen.
      Deze toelichting komt in de kern overeen met die op het gelijkluidende artikel 1, onderdeel a, van het – destijds nog niet voor toepassing op het fiscale procesrecht gedachte – Besluit proceskosten bestuursrecht.
      3.	In de onderhavige beroepszaak was de waarde van een onroerende zaak als voorwerp van belastingheffing in geschil. Op grond daarvan kan de bijstand door H. Goessens-Teunissen voornoemd worden beschouwd als beroepsmatige rechtsbijstand waarop de zo-even weergegeven toelichting het oog had. Blijkens het proces-verbaal van de zitting van de Rechtbank van 5 november 2009 (bladzijde 2) heeft de Inspecteur – gelijk belangheb-bende in het verweerschrift in hoger beroep aanvoert – zulks ook erkend. Hieraan doet niet af, dat dezelfde taxateur in opdracht van belanghebbende een taxatierapport van 10 juni 2008 en een ‘Aanvulling taxatie’ van 20 juni 2008 – derhalve in de bezwaarfase – heeft uitgebracht; beide stukken zijn als bijlagen 7 en 8 van het verweerschrift in eerste aanleg overgelegd.
      4.	Het hoger beroep is slechts gegrond voor zover de Rechtbank bij de toepassing van de bijlage van het Besluit proceskosten bestuursrecht punten heeft toegekend aan het indie-nen van het beroepschrift en aan de eerste en tweede schriftelijke behandeling. Noch uit het beroepschrift, noch uit de brieven van 18 april 2009 en van 4 december 2009 noch anders-zins blijkt dat belanghebbende bij het opstellen daarvan beroepsmatige rechtsbijstand heeft gehad. Met toepassing van het puntenstelsel zijn de kosten voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand in de nadere zitting derhalve te berekenen op (0,5×€ 322×1=) € 161. Opmer-king hierbij verdient nog dat belanghebbende in de bezwaarfase wel beroepsmatig verleen-de rechtsbijstand heeft gekregen, maar dat uit de gedingstukken niet blijkt dat – zoals artikel 7:15 van de Algemene wet bestuursrecht vereist – voordat de Inspecteur op het bezwaar heeft beslist, om een vergoeding van de in de bezwaarfase gemaakte proceskosten is verzocht.
      5.	De proceskosten waarin de Rechtbank de Inspecteur heeft veroordeeld, moeten dus worden verminderd van € 1 127 tot € 161 aan kosten van beroepsmatig verleende rechts¬bijstand.
      slotsom:
      Het hoger beroep is in zoverre gegrond.
      kosten:
      In hoger beroep is niet gebleken van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand en ook overigens niet van kosten die volgens artikel 1 van het Besluit proceskosten be-stuursrecht kunnen worden begrepen in een kostenveroordeling op de voet van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
      beslissing:
      Het Gerechtshof:
      –	vernietigt de uitspraak van de Rechtbank, doch uitsluitend wat de beslissing omtrent de proceskosten betreft en,
      –	veroordeelt de Inspecteur in de proceskosten van belanghebbende voor een bedrag van € 161;
      –	bevestigt de uitspraak van de Rechtbank voor het overige.
      Aldus gedaan op 11 januari 2011 door mr. R. den Ouden, voorzitter, mr. A.J. Kromhout en mr. M.G.J.M. van Kempen in tegenwoordigheid van de griffier. De beslissing is op dezelf-de datum in het openbaar uitgesproken.
      Waarvan opgemaakt dit proces-verbaal.
      De griffier,	De voorzitter,
    
    
    
    
    
      (W.J.N.M. Snoijink)	(R. den Ouden)
      Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 13 januari 2011.
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij:
      de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),
      Postbus 20303,
      2500 EH  Den Haag
      (bezoekadres: Kazernestraat 52).
      Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:
      –	bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
      –	het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
      a. de naam en het adres van de indiener;
      b de dagtekening;
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
      d. de gronden van het beroep in cassatie.
      Tenzij de Hoge Raad anders bepaalt, zal het gerechtshof deze mondelinge uitspraak vervangen door een schriftelijke. In dat geval krijgt u de gelegenheid de gronden van het beroep in cassatie alsnog aan te voeren of aan te vullen.
      Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
      In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.