ECLI:NL:RVS:2007:BA4192, Raad van State, 02-05-2007, 200607914/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2007-05-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 19 september 2006 heeft verweerder geweigerd appellante een revisievergunning als bedoeld in artikel 8.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer te verlenen. Dit besluit is op 5 oktober 2006 ter inzage gelegd.

200607914/1.
      Datum uitspraak: 2 mei 2007
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak in het geding tussen:
    
    [appellante], gevestigd te [plaats],
    
    en
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente,
      verweerder.
    
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 19 september 2006 heeft verweerder geweigerd appellante een revisievergunning als bedoeld in artikel 8.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer te verlenen. Dit besluit is op 5 oktober 2006 ter inzage gelegd.
    
    Tegen dit besluit heeft appellante bij brief van 29 oktober 2006, bij de Raad van State ingekomen op 31 oktober 2006, beroep ingesteld.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 10 april 2007, waar appellante, vertegenwoordigd door [gemachtigden], en verweerder, vertegenwoordigd door mr. M.H.M. van der Aa, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Appellante heeft vergunning gevraagd voor een inrichting bestaande uit twee veehouderijen. De ene veehouderij is gevestigd aan de [locatie[ in de [gemeente] en de andere veehouderij is gevestigd aan de [locatie] in de [gemeente]. Appellante exploiteerde oorspronkelijk uitsluitend de veehouderij aan de [locatie] maar heeft in 2001 de veehouderij aan de [locatie] verworven. De afstand tussen de veehouderijen bedraagt hemelsbreed ongeveer 850 meter.
    
    2.2.    Ingevolge artikel 1.1, vierde lid, tweede volzin, van de Wet milieubeheer worden als één inrichting beschouwd de tot eenzelfde onderneming of instelling behorende installaties die onderling technische, organisatorische of functionele bindingen hebben en in elkaars onmiddellijke nabijheid zijn gelegen.
    
    2.3.    Volgens vaste jurisprudentie zijn landbouwgronden geen onderdeel van de inrichting. Dat, zoals appellante heeft opgemerkt, de landbouwgronden van de veehouderijen aan elkaar grenzen betekent dan ook niet dat de (installaties van de) veehouderijen in elkaars onmiddellijke nabijheid liggen in de zin van artikel 1.1, vierde lid, van de Wet milieubeheer. Gezien de afstand tussen de veehouderijen is geen sprake van installaties die in elkaars onmiddellijke nabijheid zijn gelegen. Reeds hierom kunnen de veehouderijen niet tezamen worden aangemerkt als één inrichting.
    
    2.4.    Gelet op het voorgaande zou vergunningverlening conform de aanvraag in strijd zijn met artikel 1.1, vierde lid, samen met artikel 8.1 van de Wet milieubeheer. Verweerder heeft daarom terecht, zij het op andere gronden, geweigerd de gevraagde vergunning te verlenen.
    
    2.5.    Het beroep is ongegrond.
    
    2.6.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    verklaart het beroep ongegrond.
    
    Aldus vastgesteld door mr. J.R. Schaafsma, Voorzitter, en mr. H.P.J.A.M. Hennekens en mr. C.W. Mouton, Leden, in tegenwoordigheid van mr. M.J. van der Zijpp, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Schaafsma		w.g. Van der Zijpp
      Voorzitter 			ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 2 mei 2007
    
    262-493.