ECLI:NL:RBDHA:2023:10292, Rechtbank Den Haag, 13-07-2023, NL:TZ:0000104835:B001
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-07-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Beschermingsbewindvoerder vraagt achteraf machtiging aan de kantonrechter voor diverse uitgaven die zijn gedaan van de in het kader van de Kinderopvangtoeslagaffaire ontvangen compensatie van € 30.000,--. Betrokkene is wilsbekwaam. Kennelijk zijn de uitgaven met instemming van de beschermingsbewindvoerder gedaan. Op grond van artikel 1:441, tweede lid, aanhef en onder a, BW is er geen grond voor een machtiging van de kantonrechter, ook niet achteraf. Het lijkt er op dat de beschermingsbewindvoerder met terugwerkende kracht bedenkingen heeft gekregen bij de uitgaven die zijn gedaan. Dit kan niet achteraf gerepareerd worden door een machtiging van de kantonrechter.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Toezicht
  
  
    Locatie 's-Gravenhage
    
    toezichtnummer : NL:TZ:0000104835:B001
    beschikkingsnummer: 002
    datum: 13 juli 2023
    
    Beschikking van de kantonrechter
    
      op verzoek van
    
  
  
    [verzoekster]
    
    
      handelend onder de naam Westland Budget,Postbus 108, 2290 AC Wateringen,Kamer van Koophandel-nummer 58769579,
      hierna te noemen: verzoekster,
      
        met betrekking tot:
    
    
  
  
    [betrokkene],geboren op [geboortedatum] 1979 te [geboorteplaats],
    wonende te [adres, postcode en woonplaats],hierna te noemen: betrokkene.
    
  
  
    Procedure
    
    
      De kantonrechter heeft kennisgenomen van het verzoek (met bijlagen), ontvangen op 6 juli 2023.
    
    
    
      De kantonrechter heeft op grond van de ontvangen informatie afgezien van een mondelinge behandeling.
    
    
  
  
    Beoordeling
    
    
      Verzoekster vraagt achteraf machtiging voor diverse uitgaven die zijn gedaan na de ontvangst van de in het kader van de Kinderopvangtoeslagaffaire aan betrokkene toegekende compensatie van € 30.000,--. 
    
    
    
      Verzoekster licht het verzoek als volgt toe.Sinds ontvangst van de compensatie heeft betrokkene diverse verzoeken ingediend bij verzoekster. Het ging om extra geld om haar woning in te richten en extra geld om bepaalde feesten te vieren (verjaardagen, vakantie, uitjes, etc.). In februari 2023 wilde betrokkene geld voor een andere auto. Op dat moment is € 1.800,-- aan haar overgemaakt. Helaas is de auto al snel kapot gegaan en stond betrokkene op 5 juni 2023 alweer bij een garage waar ze een nieuwe, duurdere auto had uitgezocht. Toen ging het om € 8.000,--. Aangezien verzoekster weet hoe belangrijk een auto is voor betrokkene, heeft zij met deze uitgave ingestemd. Vervolgens kwam echter ook nog een verzoek voor extra geld voor de vakantie en was er nog een strafzaak in Turkije. Het einde van de € 30.000,-- kwam daarmee in zicht. 
      Niet al het geld is even verstandig uitgegeven, hoewel ook veel extra's voor het opknappen van de woning zijn gebruikt. Verzoekster vindt het wel zo netjes om achteraf een machtiging voor deze uitgaven aan te vragen, aangezien verzoekster alleen vorig jaar om een machtiging voor de vakantie heeft verzocht. Verzoekster heeft moeite met het omgaan met de compensatie, omdat de Belastingdienst communiceert dat de compensatie voor de mensen zelf is. Dat argument hoort verzoekster van vrijwel al haar klanten.
    
    
    
      De kantonrechter oordeelt als volgt.
    
    
    
      Op 14 juni 2021 is door de coördinerend kantonrechter CBM een nieuwsbrief over de Kinderopvangtoeslagaffaire verzonden aan alle professionele bewindvoerders- en curatoren in het arrondissement. Dezelfde nieuwsbrief is verzonden door de andere rechtbanken. De inhoud van de nieuwsbrief is afgestemd binnen de landelijke Expertgroep CBM. Voor zover hier relevant luidt de nieuwsbrief als volgt:
    
    
    
      
        “Er is op dit moment veel te doen met betrekking tot de Kinderopvangtoeslag (KOT) affaire en de schadevergoeding die door betrokkenen is ontvangen, de bewuste € 30.000.
      
      
        U als bewindvoerder, maar ook de rechtbanken worden overspoeld met vragen over opheffing van het bewind, over het doorstorten van het bedrag naar de leefgeldrekening en met verzoeken om allerlei uitgaven van die € 30.000 te mogen doen.
      
      
        Er is behoefte aan duidelijk beleid met betrekking tot deze kwestie, hoewel veel zaken over de concrete uitwerking op dit moment nog onduidelijk zijn. De Expertgroep CBM wil in ieder geval thans het volgende met u delen:
      
    
    1. Allereerst moet benadrukt worden dat u als bewindvoerder alleen het beheer heeft over het vermogen van betrokkene. Als betrokkene wilsbekwaam is kan het zo zijn dat u samen met betrokkene kunt beslissen over grote uitgaven. Indien u of betrokkene een uitgave wilt doen en de ander is het daarmee niet eens dan is het aan de kantonrechter om daar een beslissing in te nemen.
    Als betrokkene niet voldoende wilsbekwaam is dan zult u vooraf machtiging moeten vragen voor het doen van grote uitgaven.
    2. […].
    3. […].
    4. Ook al begrijpt de kantonrechter de wens van betrokkene om voor zichzelf en zijn gezinsleden op korte termijn gewenste uitgaven te doen, het kan onverstandig zijn om direct veel geld uit te geven. U wordt in overweging gegeven om betrokkene voor de kortere termijn een bedrag van € 1.000,- tot € 2000,- te geven en vervolgens een afspraak te maken met betrokkene om even tijd te nemen. Er kan direct afgesproken worden om over 2 à 3 maanden met elkaar om de tafel te zitten en een plan te maken met betrekking tot de verdere besteding van het schadevergoedingsbedrag en hoeveel bijvoorbeeld daarvan achter de hand moet worden gehouden voor onvoorziene uitgaven in de toekomst, daarvoor wordt verwezen naar het door het NIBUD aanbevolen bedrag als spaargeld. Het direct doorstorten van de € 30.000,- op de leefgeldrekening van betrokkene is onverstandig en wordt dan ook niet toegestaan.
    5. Het is daarbij ook goed om er rekening mee te houden dat betrokkene wellicht onder druk staat, of zich onder druk voelt staan van zijn of haar omgeving (familieleden/vrienden) om hen iets van het geld te geven omdat zij hen toch in het verleden zoveel steun hebben gegeven of geld hebben voorgeschoten. Het bewind kan betrokkene ook helpen om hier (voorlopig) weerstand aan te bieden. […].
    6. […].
    7. […].
    8. Het wordt aangeraden geen onomkeerbare beslissingen te nemen en in geval van twijfel contact op te nemen met de toezichthoudende kantonrechter.”
    
    
      Kort gezegd was de boodschap in de nieuwsbrief om met beleid om te gaan met de ontvangen compensatie.
    
    
    
      In dit geval is betrokkene wilsbekwaam. In het algemeen geldt dat bij een wilsbekwame betrokkene de bewindvoerder en betrokkene gezamenlijk kunnen beslissen om een bepaalde uitgave te doen (artikel 1:441, tweede lid, aanhef en onder a, BW). Indien er geen overeenstemming is tussen de bewindvoerder en betrokkene dient om een machtiging van de kantonrechter te worden verzocht.
    
    
    
      Voor zover verzoekster in samenspraak met betrokkene uitgaven heeft gedaan was geen machtiging van de kantonrechter nodig. Voor zover verzoekster en betrokkene het niet eens waren over de uitgave had voorafgaande aan die uitgave om machtiging moeten worden verzocht. Verzoekster heeft niet gesteld dat zij een bepaalde uitgave niet heeft willen doen. Zij heeft de uitgaven gedaan, zij was het er dus mee eens. Er is dan geen grond om een machtiging te verlenen, ook niet achteraf.
    
    
    
      Het lijkt er op dat verzoekster met terugwerkende kracht bedenkingen heeft gekregen bij de uitgaven die zijn gedaan. Dit kan niet achteraf gerepareerd worden door een machtiging van de kantonrechter.
    
    
    
      Gelet op het vorenstaande zal het verzoek worden afgewezen.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De kantonrechter wijst het verzoek af.
    
    
    
      Deze beschikking is gegeven door mr. D. de Loor, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 13 juli 2023.
    
    
    
      de griffier,						de kantonrechter,
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze beschikking kan -uitsluitend door tussenkomst van een advocaat- hoger beroep worden ingesteld bij het Gerechtshof Den Haag:a.	door de verzoeker en degenen aan wie een afschrift van deze beschikking (digitaal) is verstrekt of verzonden binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;b.	door andere belanghebbenden binnen drie maanden na betekening daarvan of nadat deze beschikking hun op andere wijze bekend is geworden.