ECLI:NL:RBGEL:2015:4919, Rechtbank Gelderland, 25-06-2015, C/05/263976 / FA RK 14-1660
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2015-06-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Wraking kinderrechter. Verzoeker heeft zijn wrakingsverzoek ingediend ruim een week nadat een deel van de aan de wraking ten grondslag liggende feiten of omstandigheden bij hem bekend zijn geworden. In zoverre is niet voldaan aan het bepaalde in artikel 37 lid 1 Rv. Verzoeker is niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Uit de overige gronden kan geen persoonlijke vooringenomenheid van de kinderrechter jegens verzoeker worden afgeleid, noch zwaarwegende aanwijzingen voor objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor. In zoverre wordt het wrakingsverzoek afgewezen.

beschikking
    RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Locatie Arnhem
    
    
    
      
        Wrakingskamer
      
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/05/263976 / FA RK 14-1660
    
    
    
      
        Beschikking van 25 juni 2015
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [verzoeker],
      
      wonende te [woonplaats],
      verzoeker tot wraking,
      hierna te noemen: verzoeker,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        mr. L.A. van Son,
      in haar hoedanigheid van kinderrechter inzake het verzoekschrift van mr. A.J.H.M. Hopmans, waarbij als belanghebbenden zijn aangemerkt verzoeker, mevrouw [mevrouw] en Stichting Bureau Jeugdzorg Utrecht.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1
      Bij brief van 23 mei 2015 heeft verzoeker een wrakingsverzoek ingediend tegen mr. Van Son. 
      
    
    
      1.2
      Bij brief van 1 juni 2015 heeft verzoeker een ‘correctie/aanvulling’ op het wrakingsverzoek ingediend. 
      
    
    
      1.3
      Op 4 juni 2015 heeft verzoeker nog een schrijven aan de wrakingskamer doen toekomen.
    
    
      1.4
      
        Bij brief van 7 juni 2015 heeft mr. Van Son haar zienswijze ten aanzien van het 
        wrakingsverzoek uiteengezet.
      
      
    
    
      1.5
      Op 10 en 16 juni 2015 heeft verzoeker opnieuw brieven aan de wrakingskamer doen toekomen.
      
    
    
      1.6
      Bij brief van 17 juni 2015 heeft verzoeker zijn schriftelijke reactie op het verweerschrift van mr. Van Son aan de wrakingskamer doen toekomen.
      
    
    
      1.7
      Op 18 juni 2015 is het wrakingsverzoek ter zitting van de wrakingskamer behandeld. Verzoeker is verschenen en is in de gelegenheid gesteld  het verzoek mondeling toe  te lichten. Mr. Van Son heeft in genoemd schrijven van 7 juni 2015 te kennen gegeven niet bij de mondelinge behandeling aanwezig te zijn en is derhalve niet verschenen. 
      
    
    
      1.8
      Ten slotte is de uitspraak bepaald op heden.
      
      
    
  
  
    
      2Het wrakingsverzoek
    
      2.1
      Verzoeker legt het volgende aan zijn wrakingsverzoek ten grondslag. 
      1. Er wordt op ongepaste wijze (niet) gereageerd op het op 29 april 2015/8 mei 2015 
          ingediende beroepschrift ‘nietigheid van rechtswege’ van de (tussen-)beschikkingen.
      2. Het pas zes maanden later opgemaakte proces-verbaal van 12 mei 2015 van de zitting van 
      
            12 november 2014 is van rechtswege nietig/non-existent. Hetzelfde geldt om deze reden 
            ook voor de (tussen-)beschikkingen.
      
      3. Het proces-verbaal van 12 mei 2015 is inhoudelijk niet juist, onvolledig en bevat 
          toevoegingen die op de zitting als zodanig niet zijn besproken.
      4. In het proces-verbaal van 12 mei 2015 is ten onrechte niet vermeld dat verzoeker op de 
      
            zitting net als mevrouw [mevrouw] ‘ernstige bezwaren uitte tegen de aan die bemiddeling 
            verbonden kosten’. Verzoeker heeft op de zitting van 12 november 2014 expliciet, 
            eenduidig en als zodanig ook gemotiveerd gemeld dat hij de kosten niet kon betalen en 
            dat hij ook niet bereid was om die kosten te betalen. Ten onrechte suggereert mr. Van Son 
            dat verzoeker ‘op zitting of daarna met betaling van de kosten van PAS-expert 
            dhr. [deskundige] akkoord zou zijn gegaan’, terwijl hij dit juist luid en duidelijk weigerde. 
            Kennelijk sorteerde mr. Van Son voor op een mislukking van een omgangsregeling en 
            poogde zij bij voorbaat om daar verzoeker middels ‘zijn weigering om te betalen’ voor 
            verantwoordelijk te maken en de omgang te staken.
      
      5. Dat mr. Van Son voorsorteerde op een mislukking van een omgangsregeling blijkt ook uit 
      
            een onjuiste ‘vaststelling’ in de tussenbeschikking van 10 april 2015, waarin onder meer 
            is opgenomen: “de rechtbank is van oordeel dat in dat kader aan de heer [deskundige] moet 
            worden verzocht te bemiddelen nu de reguliere trajecten om omgang tot stand te brengen 
            in het kader van  de ondertoezichtstelling hebben gefaald en de vader zijn 
            onvoorwaardelijke vertrouwen in de heer [deskundige] heeft uitgesproken”. Van 
            onvoorwaardelijk vertrouwen is geen sprake en als zodanig ook niet uitgesproken. 
      
      6. Er is sprake van wekenlange weigering tot inzage van het gehele procesdossier en 
      
            minutenakten, ondanks herhaalde en schriftelijke verzoeken daartoe. Aldus kan geen 
            verificatie van rechtmatigheid plaatsvinden en kan geen/onvoldoende vertrouwen in een 
            onpartijdige en eerlijke rechtsgang worden gesteld. 
      
      7. De belangen van verzoeker als vader, maar bovendien de belangen van de kinderen, 
      
            worden door misbruik van procesrecht door de rechtbank Arnhem langdurig 
            niet/onvoldoende gerespecteerd. Verzoeker houdt de rechtbank Arnhem 
            medeverantwoordelijk voor voortdurende emotionele kindermishandeling en huidige non-
            omgang.
      
      
    
    
      2.2
      Het verweer van mr. Van Son wordt hierna voor zover nodig besproken.
      
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
      3.1
      In de eerste plaats is aan de orde de vraag of het wrakingsverzoek tijdig is gedaan. Daaromtrent wordt het volgende overwogen.
      
      
      
    
    
      3.2
      De wetgever heeft via het middel van wraking de partijen in de door de rechter te behandelen zaak de mogelijkheid gegeven de rechter te wraken en daarmee de behandeling van de zaak door die rechter te stuiten, wanneer het vermoeden is gerezen dat de rechter jegens (een van) die partijen niet onpartijdig is. Op grond van artikel 37 lid 1 Rv dient het wrakingsverzoek te worden gedaan zodra de feiten of omstandigheden die aan de wraking ten grondslag liggen bij verzoeker bekend zijn geworden.
      
    
    
      3.3
      Een deel van de bezwaren van verzoeker (de onder 2.1 sub 2, 3 en 4 opgenomen gronden) richt zich tegen het proces-verbaal van 12 november 2014. Dit proces-verbaal is op 12 mei 2015 aan verzoeker verzonden en blijkens zijn eigen stukken op 13 mei 2015 door hem ontvangen. Bij de stukken (bladzijde 18 en volgende van het wrakingsverzoek van 23 mei 2015) bevindt zich een brief van verzoeker van 16 mei 2015 aan de president van de rechtbank Arnhem, aan mr. Van Son en de griffier, alsmede aan de president van het gerechtshof Arnhem. In deze brief heeft verzoeker onder meer aan de orde gesteld dat het bewuste proces-verbaal nietig is en dat het diverse onjuistheden, opmerkelijke omissies en niet besproken toevoegingen bevat. Hoewel verzoeker op 13 mei 2015 dus reeds op de hoogte was van (de inhoud van) het proces-verbaal, heeft hij op 16 mei 2015 ondanks zijn kennelijke grieven tegen dat proces-verbaal geen wrakingsverzoek ingediend. Dat heeft hij wel gedaan op 23 mei 2015, zij het dat dit een ongemotiveerd verzoek betrof. In ieder geval bevatte dat verzoek geen duidelijke wrakingsgronden. Eerst bij brief van 1 juni 2015 heeft verzoeker duidelijk omschreven gronden voor wraking ingediend.
      
    
    
      3.4
      Naar het oordeel van de wrakingskamer heeft aldus ten aanzien van de onder 2.1 sub 2, 3 en 4 opgenomen gronden indiening van het wrakingsverzoek niet tijdig plaatsgevonden. Zelfs indien moet worden uitgegaan van het ongemotiveerde/onduidelijke wrakingsverzoek van 23 mei 2015, heeft verzoeker zijn wrakingsverzoek immers ingediend ruim een week nadat de aan de wraking ten grondslag liggende feiten of omstandigheden bij hem bekend zijn geworden. Daarmee voldoen deze onderdelen van het wrakingsverzoek niet aan het bepaalde in artikel 37 lid 1 Rv, zodat verzoeker in zoverre niet-ontvankelijk zal worden verklaard.
      
    
    
      3.5.
      Niet tijdig is eveneens de onder 2.1 sub 5 opgenomen grond, nu die grond zich richt tegen de tussenbeschikking van 10 april 2015.  
      
    
    
      3.6
      De wrakingskamer overweegt voorts als volgt. Wraking van een rechter is slechts mogelijk op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan kan sprake zijn indien de rechter jegens een partij vooringenomen is of indien de vrees van een partij daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Bij de beoordeling daarvan moet voorop staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat bij die partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (HR 24 oktober 1995 NJ 1996,484). Uit de artikelen 36 en 37 Rv en het vermoeden van onpartijdigheid volgt dat de verzoeker concrete feiten en omstandigheden moet aanvoeren waaruit objectief kan worden afgeleid dat de rechter jegens een partij vooringenomen is of de vrees van een partij dat dat zo is objectief gerechtvaardigd is. 
      
    
    
      3.7
      Naar het oordeel van de wrakingskamer hebben de onder 2.1 sub 1, 6 en 7 opgenomen gronden geen van allen betrekking op het functioneren van mr. Van Son als zodanig. In ieder geval kan de wrakingskamer daaruit geen persoonlijke vooringenomenheid van mr. Van Son jegens verzoeker afleiden, noch zwaarwegende aanwijzingen voor objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor. In zoverre zal het wrakingsverzoek dan ook worden afgewezen.
      
    
    
      3.8
      Hetgeen overigens door verzoeker is aangevoerd, kan niet leiden tot een ander oordeel.
      
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    De rechtbank 
    
    
      4.1
      verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot wraking voor zover het betreft de onder 2.1 sub 2 tot en met 5 opgenomen gronden,
      
    
    
      4.2
      wijst af het verzoek tot wraking voor het overige.
      
      
        Deze beschikking is gegeven door mrs. H.P.M. Kester, F.M.T. Quaadvliet en G.H.W. Bodt in tegenwoordigheid van de griffier mr. M. van Gameren en in het openbaar uitgesproken op 25 juni 2015.
      
      
      
        de griffier					de voorzitter
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.