ECLI:NL:HR:2006:AY3743, Hoge Raad, 14-07-2006, 41861
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2006-07-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Art. 37, lid 2, letter b, WBR. Kapitaalsbelasting; bedrijfsfusievrijstelling; zelfstandig onderdeel van een onderneming; doorinbreng.

Nr. 41.861
      14 juli 2006
      SE
    
    
    gewezen op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 11 februari 2005, nr. P03/03807, betreffende na te melden aan X B.V. (hierna: belanghebbende) te Z opgelegde naheffingsaanslag in de kapitaalsbelasting.
    
    1. Naheffingsaanslag, bezwaar en geding voor het Hof
    
    
      Aan belanghebbende is op 16 april 2003 een naheffingsaanslag in de kapitaalsbelasting opgelegd ten bedrage van € 161.689, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd.
      Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof.
      Het Hof heeft het beroep gegrond verklaard, en de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, alsmede de naheffingsaanslag. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      De Staatssecretaris heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    3. Beoordeling van de middelen
    
    3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.
    
    3.1.1. Bij de oprichting van belanghebbende zijn alle geplaatste aandelen uitgereikt aan A B.V. te Z. A B.V. heeft tot doel het investeren in industriële ondernemingen. De oprichting van belanghebbende vond plaats in het kader van de overname van de inktdivisie van het concern B door middel van een zogenoemde 'management buy out'.
    
    3.1.2. Tegenover de voormelde uitreiking van aandelen heeft A B.V. alle aandelen C Holding B.V. te Z in belanghebbende ingebracht. C Holding B.V. heeft geen werknemers in dienst en wordt door A B.V. bestuurd. De enige activiteit van C Holding B.V. bestaat uit het houden van 95 percent van de aandelen in D Holding B.V.; de overige 5 percent van die aandelen is in het bezit van een stichting ten behoeve van het uitreiken van management- en personeelsparticipaties.
    
    3.1.3. D Holding B.V. houdt alle aandelen in de in Zweden gevestigde vennootschap E Holding A.B., die op haar beurt alle aandelen in de Nederlandse houdstermaatschappij F B.V. bezit. Deze laatste B.V. houdt de aandelen van 24 werkmaatschappijen, waarvan een deel buiten Nederland is gevestigd en die tezamen de voormalige inktdivisie van B uitmaken.
    
    3.1.4. Belanghebbende heeft geen werknemers in dienst en zij wordt door A B.V. bestuurd. Zij heeft na de verkrijging van de aandelen C Holding B.V. 6,8 percent van die aandelen verkocht aan een derde, zodat zij daarna nog 93,2 percent van die aandelen houdt. Belanghebbende verricht geen andere activiteiten dan het houden van aandelen C Holding B.V..
    
    3.2. Voor het Hof was - voorzover in cassatie van belang - in geschil of de inbreng door A B.V. van alle aandelen C Holding B.V. in belanghebbende tegen uitreiking van aandelen is vrijgesteld van kapitaalsbelasting op grond van artikel 37, lid 1, letter a, juncto artikel 37, lid 2, letter b, van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (de bedrijfsfusievrijstelling).
    
    3.3. Het Hof heeft geoordeeld dat het ingebrachte pakket aandelen C Holding B.V. kan worden aangemerkt als een zelfstandig onderdeel van de onderneming van A B.V., aangezien een aandelenpakket van honderd percent in het algemeen is aan te merken als een zelfstandig onderdeel van een onderneming, en zich in het onderhavige geval geen omstandigheden voordoen die een uitzondering op deze regel rechtvaardigen. Deze oordelen geven niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting en kunnen, als verweven met waarderingen van feitelijke aard, voor het overige in cassatie niet op hun juistheid worden getoetst. Als een zodanige omstandigheid kan niet worden aangemerkt het feit dat C Holding B.V. (indirect) niet 100 percent, maar slechts 95 percent van de aandelen in de onderliggende werkmaatschappij bezat. Middel I, dat zich tegen voornoemde oordelen keert, faalt derhalve.
    
    3.4. Middel II, dat betoogt dat de bedrijfsfusiefaciliteit in het onderhavige geval niet van toepassing is nu de inbreng is gevolgd door een tevoren overeengekomen overdracht van een deel van hetgeen is ingebracht aan een derde vennootschap, kan evenmin tot cassatie leiden. Aan de toepassing van de bedrijfsfusiefaciliteit staat niet in de weg dat een inbreng door een kapitaalvennootschap van haar gehele vermogen dan wel haar gehele onderneming of een zelfstandig onderdeel daarvan onmiddellijk wordt gevolgd door een tevoren overeengekomen overdracht van een deel van hetgeen is ingebracht aan een andere, niet-gelieerde vennootschap.
    
    4. Proceskosten
    
    De Staatssecretaris van Financiën zal worden veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie.
    
    5. Beslissing
    
    
      De Hoge Raad:
      verklaart het beroep in cassatie ongegrond, en
      veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van het geding in cassatie aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op € 644 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand, en wijst de Staat aan als de rechtspersoon die deze kosten moet vergoeden.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president A.E.M. van der Putt-Lauwers als voorzitter, en de raadsheren F.W.G.M. van Brunschot en C.B. Bavinck, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 14 juli 2006.
    
    Van de Staat wordt ter zake van het door de Staatssecretaris van Financiën ingestelde beroep in cassatie een griffierecht geheven van € 422.