Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet rampen en zware ongevallen teneinde de toegankelijkheid van de provinciale risicokaart te kunnen beperken (30390)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 30-35

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-10-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 1, pagina 30-35

26-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30390Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet rampen en zware ongevallen teneinde de toegankelijkheid van de provinciale risicokaart te kunnen beperken (30390)Pagina 30-35
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708); - het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 12-24
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207); - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde erkenning als specialist (30443); het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463)Pagina 35-38
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met het treffen van een regeling inzake het verhoor van afgeschermde getuigen en enkele andere onderwerpen (afgeschermde getuigen) (29743)Pagina 12-12
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708); - het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 1-12
Lijst van besluiten (dinsdag 26 september 2006)Pagina 50-50
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 38-47
Presentie en opening (dinsdag 26 september 2006)Pagina 1-1
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 24-30
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 26 september 2006)Pagina 50-52
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207); - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde erkenning als specialist (30443); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463)Pagina 47-50

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet rampen en zware ongevallen teneinde de toegankelijkheid van de
provinciale risicokaart te kunnen beperken (30390).De beraadslaging wordt geopend.De heer Platvoet (GroenLinks):Voorzitter. Dit wetsvoorstel geeft de minister de bevoegdheid om in te
grijpen in de risicokaart van de provinciale overheid als onderdeel van de
strijd tegen terrorisme, terwijl de risicokaart is ontstaan als gevolg van
de evaluatie van de vuurwerkramp in Enschede en het voorkomen van rampen in
het algemeen. Op het eerste oog is sprake van een tegenstrijdigheid. Immers,
de risicokaart moet onder andere burgers meer inzicht geven in de risico's
in hun eigen woonomgeving. De provincies zijn aan de slag gegaan met de risicokaart,
zoals op websites van provincies is te zien.De minister wil de informatie op de risicokaart nu inperken, althans de
toegankelijkheid van de risicokaart, om kwaadwillenden niet te faciliteren,
zoals het in de toelichting op de wet wordt omschreven. Hoe reëel en
preventief is dit? Draagt deze ingreep bij aan het minder faciliteren van
kwaadwillenden? Wij plaatsen daar onze vraagtekens bij in deze tijd van satellieten,
internet, google earth en google map. Je kunt de hele wereld afstropen, je
kunt heel gedetailleerde informatie verkrijgen. Bezien vanuit het oogpunt
van de dreiging van terrorisme, snijdt deze maatregel geen hout.In het laatste nummer van het blad PM staat een artikel over het gedateerde
Besluit Luchtfotografie uit 1959. Uit het artikel begreep ik dat dit besluit
nog steeds van kracht is. Het bepaalt dat bepaalde strategische objecten niet
uit de lucht mogen worden gefotografeerd. Dat is natuurlijk iets uit een vorig
tijdperk. In het artikel wordt duidelijk dat bijvoorbeeld het ministerie van
Defensie niet meer op deze manier uit de luchtfotografie kan worden weggehouden.
In de VS begrijpt men dit en probeert men niet krampachtig informatie weg
te houden. Vindt de regering het Besluit Luchtfotografie eigentijds en, zo
ja, wordt het nog gehanteerd? Wat is de relatie van het besluit met dit wetsvoorstel?In de toelichting op de wet staat dat informatie over de effectafstanden –
een kwetsbaar object kan bij bijvoorbeeld ontploffing op afstand effecten
hebben – uit de digitale risicokaart wordt weggehaald, maar op verzoek
door burgers kan worden verkregen. Wat moet ik mij daarbij voorstellen? Kan
iedereen op het provinciehuis toch deze informatie krijgen? Zo ja, wat is
dan de logica van de beperking van de toegankelijkheid via de digitale kaart?Het mag duidelijk zijn dat ons het nut van dit wetsvoorstel ontgaat.De heer Van Raak (SP):Voorzitter. Vorige maand heeft de laatste chloortrein van Akzo Nobel gereden.
Stopzetting van de chloortransporten was een groot succes voor mijn partij.
Wij hebben actie tegen de chloortransporten gevoerd, die door 55 gemeenten
en 7 provincies gingen.Een actie kan alleen succesvol zijn als je over de juiste informatie beschikt.
Wat zijn de gevaren van de stof? Welke voorbereidingen hebben gemeenten en
provincies getroffen voor rampenbestrijding? Wat gebeurt er precies als zo'n
ramp plaatsvindt? Ik heb indertijd veel moeite gedaan om te achterhalen wat
de zogenoemde effectafstanden waren om de mogelijke gevolgen voor omwonenden
te kunnen schetsen. Dat viel nog niet mee. Gemeenten en provincies bleken
geen idee te hebben wanneer welke gevaarlijke stoffen werden vervoerd. Zij
hadden geen of onvoldoende rampenplannen en bij lange na niet voldoende hulpverleners
om burgers in geval van een ramp bij te staan. Het is werkelijk onthutsend
dat wij in Nederland decennialang chloortreinen hebben laten rijden zonder
dat in geval van een ramp lokale en provinciale bestuurders ook maar iets
konden uitrichten. De SP vraagt nog steeds aandacht voor het gebrek aan kennis
over het vervoer van gevaarlijke stoffen, onder meer door actie te voeren
tegen ammoniaktreinen.Mijn fractie was aanvankelijk erg ingenomen met de provinciale risicokaarten,
die tot doel hadden de veiligheid te vergroten door bestuurders te helpen
bij het organiseren van hulpverlening, door hulpdiensten voldoende kennis
te bieden en door burgers beter te informeren. De risicokaarten hebben echter
niet gebracht wat wij ervan hoopten. Na een gezamenlijk onderzoek meenden
de statenfracties van de SP dat de informatie die de risicokaarten bieden,
veel te mager is. Met voorliggende wetswijziging wil de minister de informatie
van de risicokaarten nog verder inperken. Met het oog op mogelijke terroristische
aanslagen zouden vooral gegevens over de effectafstanden, die voor mij en
voor andere burgers van groot belang zijn, moeten worden beperkt. Wij snappen
het argument van de minister: je moet potentiële terroristen natuurlijk
niet onnodig informatie verschaffen. Maar wij vinden de redenering ook naïef.
De minister weet toch dat terroristen echt geen provinciale risicokaarten
nodig hebben om aanslagen voor te bereiden?De Raad van State en de provincies hebben ernstige bedenkingen geuit tegen
de effectiviteit van dit voorstel. Het antwoord van de minister op deze kritiek,
dat de effectafstanden maar een betrekkelijke waarde hebben, lijkt ons eigenlijk
eerder een argument om de risicokaarten niet aan te passen. Potentiële
terroristen zullen geen inschatting kunnen maken van de specifieke omstandigheden
in geval van een ramp, maar de brandweer en andere hulpverleners wel.De effectafstanden zijn maar een voorbeeld van informatie die na de aanneming
van dit wetsvoorstel buiten de openbaarheid kan worden gehouden.
De wet biedt een algemene bepaling die het de minister mogelijk maakt om in
de toekomst verdere beperkingen te stellen. Openbare overheidsinformatie op
een risicokaart mag naar onze opvatting alleen worden beperkt als het echt
nodig en effectief is. Het achterhouden van informatie over effectafstanden
is niet nodig en ook niet effectief. In de memorie van antwoord aan deze Kamer
schrijft de minister dat met zoveel woorden.Kan de minister de kritiek van de Raad van State en de provincies op de
effectiviteit van het achterhouden van effectafstanden alsnog weerleggen?
Kan de minister de risicokaart meer relevant en beter toegankelijk maken voor
burgers?De minister is een nieuwe landelijke campagne "Denk vooruit"
gestart. Daarmee wil hij burgers bewust maken van de risico's die zij lopen
in hun eigen woonomgeving. Burgers zijn de ogen en de oren van de overheid.
Bij het bewust maken van de mensen zouden de risicokaarten een grote rol kunnen
spelen.De heer Hoekzema (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie steunt dit wetsvoorstel om met betrekking tot
de effectafstanden het veiligheidsaspect zwaarder te laten wegen dan het aspect
van de actieve openbaarheid via internet. De negatieve ontwikkelingen gedurende
de laatste jaren ten aanzien van de openbare veiligheid door met name de terreurdreiging
rechtvaardigen deze afweging. Mijn fractie vindt het te meer gerechtvaardigd,
omdat de informatieve waarde van de risicokaart overeind blijft en ook informatie
over effectafstanden te allen tijde door de burger kan worden opgevraagd,
zoals nu ook reeds mogelijk is. Wel beseft mijn fractie dat de risico's van
misbruik niet worden weggenomen, maar dit wetsvoorstel maakt het mensen die
kwaad willen niet langer heel gemakkelijk om strategische informatie te verzamelen.Uiteraard laat onze steun voor het wetsvoorstel onverlet de noodzaak om
van de kant van de regering hoge prioriteit te geven aan de communicatie met
de bevolking over risico's en terroristische dreigingen.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Voorzitter. De verbijstering over de vuurwerkramp in Enschede en de brand
in Volendam was groot. De woede bij burgers over het feit dat zij geen weet
hadden van de gevaren in hun directe omgeving en daarom ook geen risico's
konden inschatten, vond weerklank bij de media en politici. Aan die onwetendheid
van burgers zou een einde moeten komen, besloten regering en parlement, door
provincies wettelijk te verplichten de veiligheidsrisico's in kaart te brengen
en deze toegankelijk te maken voor het publiek. Aldus geschiedde.Het doel was duidelijk: burgers en professionals actief informeren over
de risico's in hun directe omgeving. Een gewaarschuwd mens telt voor twee,
zo luidt het spreekwoord niet voor niets. En dat vinden ook deze minister
en zijn ministerie. Want gisteren is gestart met de rampencampagne "Denk
vooruit" onder het motto "Rampen vallen niet te plannen, voorbereidingen
wel." Met tv- en radiospotjes wordt geprobeerd om burgers bewuster te
maken van risico's in hun directe omgeving en van de maatregelen die zij zelf
kunnen treffen om de overlevingskansen te vergroten. Burgers kunnen aan de
hand van hun postcode zien welke risico's er in hun omgeving zijn, zo luidt
de aankondiging op www.crisis.nl. Dat wilde ik wel eens weten, ik ben het
gaan uitproberen en dan volgt de teleurstelling. De informatie die vervolgens
verschijnt, is kort en verwijst naar de website van de gemeente, in mijn geval
Zwolle, en die verwijst weer naar de website www.crisis.nl. Daarop staan slechts
nuttige algemeenheden te lezen, zoals dat je jezelf bij een bomaanslag tegen
rondvliegend of vallend materiaal moet beschermen. Dat is informatie die weinig
relatie vertoont met de gevaren in mijn postcodegebied.Er staat wel een verwijzing naar de risicokaart van Overijssel in en daar
is meer specifieke informatie te vinden over een benzinepomp bij mij in de
buurt. Maar als ik probeer in te tikken welke gevolgen dat heeft voor de straat
waarin ik woon, is dat niet te vinden. En dat is ook wat precies wat dit voorliggende
wijzigingsvoorstel beoogt. Je moet je wel voorbereiden op rampen, je mag het
wel globaal weten, maar je mag het niet gemakkelijk kunnen vinden, daarvoor
moet je naar het gemeentehuis. Dat blijft mijn fractie vreemd vinden. Openbaarheid
is verplicht op grond van internationale verdragen het milieu betreffende,
maar digitaal de informatie verstrekken wordt beschouwd als te gevaarlijk
voor mensen met verkeerde bedoelingen, zo luidt de onderbouwing van dit wijzigingsvoorstel.Mijn fractie zou aan de minister willen vragen of het niet verstandig
is om de Wet Openbaarheid van Bestuur op niet al te lange termijn te evalueren
en vooral het vraagstuk van de digitalisering van informatie daarbij aan de
orde te stellen. Want het komt toch als merkwaardig over dat enerzijds burgers
opgeroepen worden om zich te voorbereiden op rampen en oog te hebben voor
gevaren die hen kunnen overkomen, met behulp van digitale hulpmiddelen, en
anderzijds hen de informatie daarover niet digitaal ter beschikking te willen
stellen. Voor hetzelfde geld kan de stelling verdedigd worden dat meer openbaarheid
leidt tot meer oplettendheid van burgers en gevaren daardoor eerder onderkend
worden.De risicokaarten zijn er gekomen en dat is grote winst, het was hoognodig.
Ook bestuurders en professionals wisten te weinig, leerden de onderzoeken
naar de rampen van Enschede en Volendam. Is het juist dat nog niet alle risico's
in kaart gebracht zijn, zoals de gevaren van zware transporten, maar ook ondergrondse
stelsels van kabels en leidingen? Nog los van de vraag of de informatie digitaal
beschikbaar moet zijn voor iedereen zouden wij van de minister willen weten,
of hij er zich van overtuigd heeft dat iedere provincie alle risico's voldoende
voor zichzelf en de professionele hulpverleningsorganisaties in kaart heeft
gebracht. Wie controleert of dat zo is en ook bijgehouden wordt? Welke rol
spelen de colleges van gedeputeerde staten, provinciale staten en de gemeenteraden
daarbij?Er ligt nu wetswijziging voor om de informatie moeilijker toegankelijk
te maken. Allerlei verstandige mensen zoals commissarissen van de Koningin
en leden van de Raad van State zetten grote vraagtekens bij de effectiviteit
van de voorgestelde wijziging en maken zich zorgen over de willekeur en het
afkalven van het instrument risicokaart. De fractie van de PvdA doet dat met
hen. Gelukkig constateert de minister met ons dat een vitale democratie gebaat
is bij openbaarheid. Hij deelt onze zorg niet dat er een ontwikkeling
te bespeuren valt naar meer beslotenheid. Wij zijn bezorgder dan de minister,
delen zijn optimisme niet, maar hopen dat hij met ons alert wil zijn bij het
tegengaan van deze tendens. Wij komen bij de behandeling van de WRO op dit
punt ongetwijfeld opnieuw met de regering te bespreken maar dan met een andere
bewindspersoon.Minister Remkes:Voorzitter. Ik breng de Kamer in herinnering dat gemeenten de verplichting
hebben, burgers te informeren over risico's. Die verplichting vloeit voort
uit de Wet rampen en zware ongevallen. Naar aanleiding van de vuurwerkramp
in 2000 is ervoor gekozen, de burger zo volledig mogelijk te informeren over
risico's in zijn eigen leefomgeving. Hulpvoertuig hierbij is de risicokaart,
die via internet toegankelijk is en waarop diverse ramptypen worden getoond.
Omdat de risicokaart ook de risico's met gevaarlijke stoffen weergeeft, bestaat
er al vanaf het begin van de ontwikkeling van de risicokaart nauwe samenwerking
met het ministerie van VROM, dat op grond van de Wet milieubeheer verantwoordelijk
is voor het opzetten van het Register risicovolle situaties gevaarlijke stoffen.
Terroristische aanslagen en dreigingen in binnen- en buitenland dwingen tot
een nadere bezinning op de relatie tussen de mate van toegankelijkheid van
openbare informatie en openbare veiligheid. Tijdens de voorbereiding van de
risicokaart heeft dit geleid tot discussie over de vraag of het tonen van
effectafstanden op de via internet toegankelijke risicokaart kwaadwillenden
in de kaart speelt bij de selectie van voor aanslagen bruikbare doelen. Effectafstanden
geven namelijk een indicatieve weergave van de effecten in de omgeving veroorzaakt
door brandbare, giftige of explosieve stoffen.Bij de behandeling van de wijziging van de Wet Milieubeheer heeft staatssecretaris
Van Geel in antwoord op vragen daarover uit deze Kamer namens het kabinet
gesteld dat het aspect veiligheid onder omstandigheden zwaarder moet wegen
dan het aspect van onbeperkte toegankelijkheid tot openbare overheidsinformatie.
Datzelfde standpunt heb ik namens het kabinet verwoord in antwoorden op vragen
van de Tweede Kamer. Het kabinet is derhalve van oordeel dat het niet wenselijk
is dat effectafstanden via de risicokaart voor iedereen via internet toegankelijk
zijn. Om dat zeker te stellen wordt in het onderhavige wetsvoorstel voorzien
in een bevoegdheid van de minister van BZK om beperkingen te stellen aan de
toegankelijkheid van onderdelen van de risicokaart. Daarmee wordt bereikt
dat kwaadwillenden niet door de overheid worden gefaciliteerd, niet meer en
niet minder, bij het verkrijgen van inzichten in objecten met een grote impact
als zich daar een ramp voordoet.Dat laat overigens onverlet dat de desbetreffende informatie openbaar
is en blijft. Als de burger informatie over effectafstanden wil hebben, dan
kan hij die, zoals thans ook mogelijk is, bij het bevoegd gezag inwinnen.
Mijn conclusie is dat de Nederlandse overheid de plicht heeft burgers te informeren
tegen gekende risico's. Deze risico's worden getoond op de risicokaart. Tegelijk
heeft de Nederlandse overheid de plicht om de burgers te beschermen tegen
nog ongekende bedreigingen zoals terroristische aanslagen. Het belang van
de openbare veiligheid c.q. van het in stand houden van het maatschappelijk
leven kan eisen dat de afweging tussen optimale toegankelijkheid van informatie
en veiligheid in bepaalde gemotiveerde gevallen uitvalt ten voordele van de
veiligheid en ten nadele van de toegankelijkheid van informatie. De overheid
kan zich niet permitteren om een aantoonbaar belangrijk aandachtsgebied, namelijk
de openbare veiligheid, te veronachtzamen. De overheid probeert beide taken
in zich te verenigen en de burger mag verwachten dat de overheid haar afweging
op een gedegen en integere manier maakt. Die afweging ligt ten grondslag aan
de voorgestelde wetswijziging.De discussie over de vraag waar je die afweging wel en niet maakt en ten
faveure waarvan de beslissing uiteindelijk moet doorslaan, is natuurlijk geen
zwart-witdiscussie. Deze Kamer heeft een aantal kanttekeningen geplaatst die
volstrekt terecht zijn. Onder anderen de heer Van Raak vraagt of dit nu een
absolute garantie biedt. Nee, maar ook daar is die afweging aan de orde. Daarom
zei ik zojuist "faciliteren", het niet te gemakkelijk maken. Dat
is in feite wat hier aan de orde is. Absolute garanties zijn inderdaad ook
niet aan de orde. De zoektocht naar een goede balans zal altijd plaatsvinden.Op de achtergrond heeft hierbij een advies van de AIVD een rol gespeeld
over het bieden van een volledig en transparant inzicht in risicovolle situaties,
waaronder de effectafstanden. Deze discussie heeft ook met en op VROM plaatsgevonden.
Ik heb daarnaar verwezen. Ik sta voor het belang van de openbaarheid van informatie,
maar ik heb ook een verantwoordelijkheid voor de veiligheid. Toen ik die argumenten
tot mij door liet dringen, leek het mij juist om in ieder geval deze beperking
aan te brengen. Als er onverhoopt iets gebeurt, wil ik immers niet graag dat
blijkt dat daarbij gebruik is gemaakt van de effectafstanden die via internet
op de risicokaart worden getoond. Dan zie ik de discussie al voor mij. Die
discussie zou ik dan niet graag willen voeren. Daarmee is niet gezegd dat
die informatie niet kan worden verkregen.De heer Van Raak vraagt of ik de risicokaart toegankelijker kan maken.
In samenwerking met de Rijksvoorlichtingsdienst is deze zomer een onderzoek
gedaan naar het oordeel van de burger over de toegankelijkheid van de risicokaart.
De eerste bevindingen geven aan dat verbeteringen op een aantal plaatsen nodig
zijn. Aan die verbeteringen zal worden gewerkt.Mevrouw Meindertsma vraagt of het geen tijd wordt om de WOB te evalueren.
De WOB wordt regelmatig geëvalueerd. Recentelijk is in opdracht van de
minister voor BVK een voorstel gedaan door prof. Van der Meulen waarin rekening
is gehouden met een recente evaluatie van de WOB. Daarbij worden ook de consequenties
van de digitalisering bezien evenals hun implicaties voor de verhouding tussen
overheid en burger. Dit voorstel is ter consultatie voorgelegd aan een aantal
instanties. Het kabinet zal daarna zijn standpunt innemen. Dat proces loopt
dus.Mevrouw Meindertsma en de heer Van Raak verwezen naar de relatie met de
campagne Denk vooruit. Het doel van die campagne is om de burger bewust te
laten worden van verschillende risico's die men kan lopen. Via de internetsite
crisis.nl ziet de burger, nadat hij zijn postcode heeft ingevuld, welke ramptypen
in zijn woonomgeving relevant zijn. Bij drie van de vijf genoemde risico's,
grote branden, gevaarlijke stoffen en overstromingen, wordt de burger verwezen
naar de risicokaart. De risicokaart kan immers alleen gegevens aangeven van
rampen die geografisch te duiden zijn. Een terroristische aanslag
is een risico dat je niet op een kaart kunt weergeven omdat je niet van tevoren
weet waar zo'n aanslag zich zal voordoen. Op de risicokaart vindt de burger
gedetailleerde informatie over genoemde risico's. Natuurlijk is daarbij sprake
van een groeimodel. Volgend jaar zal ook een aantal andere risico's op de
desbetreffende site worden aangegeven, evenals het handelingsperspectief dat
burgers dan kan worden voorgehouden. Die campagne is gisteren van start gegaan,
maar zij is nog niet door alle gemeenten geïmplementeerd. Dus ook in
dat opzicht is er sprake van een groeiproces. Wij zullen de komende tijd hard
blijven werken aan het zo compleet mogelijk maken van dat beeld.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Ik raad de minister echt aan om die site eens te bezoeken. Dan zal hij
constateren dat de risico's die op de site zijn aangemeld, echt helemaal niets
te maken hebben met de postcode die is ingevuld. Er staan gewoon een aantal
algemene zaken over gevallen van brand of terroristische aanvallen, die overal
zouden kunnen plaatsvinden, maar er is geen enkele relatie met de postcode.
Je kunt willekeurige postcodes intoetsen en dan komt iedere keer dezelfde
site tevoorschijn.Minister Remkes:Dat zal ik doen, maar volgens mij staat de campagne als zodanig op dit
ogenblik niet ter discussie. Ik ben overigens natuurlijk altijd graag bereid
om, als daar behoefte aan is, daarover ook in deze Kamer van gedachten te
wisselen.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Ik kan mij voorstellen dat u zegt dat die campagne niet ter discussie
staat. Waar wij het hier over hebben, is dat wij informatie onthouden aan
burgers die informatie vragen over bepaalde oorzaken, terwijl wij op hetzelfde
moment via dezelfde digitale hulpmiddelen met andere informatie komen waar
men eigenlijk niet veel meer mee kan. De campagne en het feit dat u vervolgens
op het NOS-journaal tuttifrutti en een blikje bonen uitdeelt, hebben te maken
met de voorbereiding van burgers op risico's. Dat is een afgeleid verschijnsel.
Wat burgers echt willen, is weten wat er in hun directe omgeving mis kan gaan.
Daaraan koppel ik direct een vraag. Dezelfde burger die dit nu niet digitaal
krijgt – u zegt immers: stel je voor dat er een ramp gebeurt en ik achterhaal
dat men de informatie via internet verkregen heeft – gaat naar de gemeente.
Dat is veel meer werk, maar degene die dit wil, heeft dat er van harte voor
over. Daar krijgt hij de informatie wel. Dan bent u toch net zo ver van huis?
Wat is dat voor een schijnzekerheid?Minister Remkes:Ik heb zojuist de afweging aangegeven die hier aan de orde is. Ik heb
niet voor niets aangegeven dat geen absolute garantie kan worden gegeven.
Ik heb ook aangegeven dat sprake is van een zoektocht om die goede balansen
aan te brengen. Het onbeperkt tonen van effectafstanden gaat, wat het kabinet
betreft, over die grens heen. Dat is de reden van dit wetsvoorstel. Daar maakt
iedereen maar zijn eigen afweging bij. Het kabinet heeft de afweging gemaakt
zoals ik die zojuist heb aangegeven, omdat een faciliterende rol van de overheid
op het punt van de nieuwe risico's in onze samenleving wat ons betreft volstrekt
misplaatst is.De heer Platvoet (GroenLinks):Voorzitter. Ik begrijp dat wij dit debat voeren met de minister van BZK
en niet met de minister van Buitenlandse Zaken. Ik zal dus de neiging onderdrukken
om diep in te gaan op het beleid ten aanzien van de "war against terrorism",
maar ik denk dat het beleid van de Nederlandse regering en de steun aan de
politiek van de VS, van Bush in Irak, een grotere bedreiging vormen dan deze
risicokaart. Bij de laatste interruptie werd een vraag gesteld die ik ook
al had gesteld: wat is nou het intelligente van het minder toegankelijk maken
van de risicokaart, terwijl de informatie wel ter beschikking gesteld blijft
worden op het gemeentehuis of het provinciehuis? De enige reden die ik daarvoor
kan bedenken, is dat alle bellen gaan rinkelen als een Arabisch uitziende
man op het gemeentehuis komt om de provinciale risicokaart te bekijken; dat
zou waarschijnlijk een slecht signaal zijn, terwijl op internet alles toegankelijk
zou zijn. Ik denk dat dat het advies was van de AIVD, want die denkt in dat
soort termen. Zit dit soort redeneringen achter de weging die uiteindelijk
is gemaakt om de internetsite minder toegankelijk te maken, maar de informatie
op het gemeentehuis of het provinciehuis in stand te houden? Ik heb in eerste
termijn betoogd dat dit een verkeerd middel is dat ook niet zal leiden tot
het gewenste doel. Voor het tegengaan van terrorisme moet je heel andere middelen
inzetten.Ik heb een vraag gesteld over het besluit uit 1959 over de luchtfotografie
en kwetsbare doelen. Ik verwees daarbij naar een artikeltje uit PM Magazine,
waarin dat besluit wordt beschreven. De minister moet dat artikeltje kennen,
want op de achterkant van het blad staat een artikel "Johan Remkes interviewt
Jan Mulder". Ik neem dus aan dat de minister dat product van zijn eigen
journalistieke arbeid even heeft bekeken. Op de achterkant daarvan staat dat
artikel over die kwetsbare doelen en de achterhaalde regelgeving. Ik herhaal
mijn vraag, waarop de minister in eerste termijn niet is ingegaan: wil hij
daar nog eens naar kijken? Is dat instrument in deze moderne, digitale tijd
nog adequaat? Wat is de relatie tussen dat besluit, dit wetsvoorstel en een
werkelijk efficiënt preventief beleid ten aanzien van terrorisme?De heer Van Raak (SP):Voorzitter. Wij moeten een goede balans zien te vinden tussen openheid
en gekheid. Net als de minister snap ik dat wij het potentiële terroristen
niet al te gemakkelijk moeten maken. Wij moeten niet gekke Henkie zijn door
zeer gevoelige informatie die makkelijk misbruikt kan worden, op internet
te zetten. Volgens mij is daar hier echter geen sprake van. Ik snap de politieke
positie van de minister natuurlijk wel: als een terroristische aanslag plaatsvindt
en als de terroristen informatie over effectafstanden van internet hebben
gehaald, zijn voor hem de rapen gaar en komt hij in grote problemen. Dat snap
ik heus wel, maar toch vind ik dit een raar voorstel. Het is echt niet effectief
bij de bestrijding van terrorisme. Bovendien weten potentiële terroristen
heus wel de weg naar het gemeentehuis te vinden. Als het niet via internet
kan, gaan zij het dus bij het gemeentehuis halen. De heer Platvoet wees er
al op: of moeten dan alle mensen die die informatie komen opvragen
gescreend worden, net zoals Kamerleden die op Prinsjesdag de Ridderzaal willen
betreden? Hoe ziet de minister dat voor zich?Ik denk dat wij in de afweging van die balans een andere conclusie moeten
trekken, maar ik had ook nog een andere vraag. De wet gaat niet over de informatie
over de effectafstanden, maar is veel algemener. In het nieuwe wetsvoorstel
staat dat bij ministeriële regeling regels kunnen worden gegeven over
de in de risicokaart op te nemen categorieën van rampen, over de productie,
het beheer en de vormgeving van de risicokaart, over de wijze waarop en de
frequentie waarmee de daarvoor benodigde gegevens dienen te worden aangeleverd
en over de wijze waarop toegang kan worden verkregen tot onderdelen van de
risicokaart. Dat is natuurlijk veel breder. Wij geven deze minister en toekomstige
ministers dus veel meer mogelijkheden om beperkingen aan deze algemene informatievoorzieningen
te stellen. Wil de minister er nog eens op ingaan waarom juist voor deze vorm
is gekozen?Minister Remkes:Voorzitter. Ik zal mij er niet toe laten verleiden om hier opmerkingen
te maken over de relatie tussen terrorismebestrijding en de buitenlandse politiek.
Die discussie wordt overigens regelmatig aan de overzijde gevoerd. Ik zal
mij er door de heer Platvoet ook niet toe laten verleiden om hier uitvoerig
in te gaan op het terrorismebestrijdingsbeleid van het kabinet. Zoals bekend
is de afgelopen jaren een stevig pakket aan maatregelen is genomen. De indruk
moet bepaald niet bestaan dat dit nou dé vondst is in dat kader; dat
is natuurlijk niet zo. Daarom ben ik zojuist begonnen met een relativerende
opmerking. Ik lees overigens niet alle bladen die ik krijg. Het artikel is
mij ontgaan, maar voor zover ik nu kan overzien, is er geen relatie tussen
dat artikel, die oude wettelijke bepaling en dit voorstel. Volgens mij heeft
fotograferen als zodanig niet veel te maken met effectafstanden. Zoals ik
het nu zie, lijkt die relatie mij dus gezocht.De heer Platvoet (GroenLinks):Het gaat om de effectiviteit en je kunt je afvragen of een besluit uit
1959 nog effectief is. Wij hebben het over kwetsbare doelen. Er draaien satellieten
om de wereld en iedereen kan op google earth zien hoe het ministerie van Defensie
er op vijftig meter hoogte uitziet. Volgens het Besluit luchtfotografie mag
je dat niet fotograferen vanuit de lucht. Is deze regelgeving niet wat gedateerd?Minister Remkes:Dat kan ik op dit ogenblik niet beoordelen. Ik ken het besluit niet. Ik
weet niet waar het ooit voor bedoeld is geweest. Wat het eventuele nut ervan
anno 2006 is, is mij ook niet bekend.De heer Platvoet (GroenLinks):Kijkt u daar dan eens naar.Minister Remkes:Volgens mij is dit besluit niet relevant voor dit debat. Ik zeg graag
toe dat ik mij op de hoogte zal laten stellen van de zin hiervan in een sterk
gewijzigde technologische omstandigheid, al was het alleen maar vanwege de
mogelijkheid om regels te schrappen. Volgens mij moet u die discussie alleen
niet met mij voeren, maar met een van de collega's. Voorzitter. Dat brengt mij bij de overwegingen van die Arabisch uitziende
man. Als de AIVD uitsluitend georiënteerd is op dat soort profielen,
dan zou die dienst in een aantal opzichten ernstige misslagen maken. Zo wordt
er ook niet geopereerd.De heer Platvoet (GroenLinks):Het is mij niet geheel duidelijk of je dan naar het gemeentehuis of het
provinciehuis kunt gaan. U zei dat je naar het bevoegd gezag kon gaan om het
in te zien. Betekent dit dat je je moet identificeren? Wordt het gewoon ter
inzage gelegd in de publieke leeskamer, die elk provinciehuis of gemeentehuis
behoort te hebben? Wat moet ik mij daarbij voorstellen?Minister Remkes:Volgens mij bestaan er op dat punt geen voorschriften. Ik ga ervan uit
dat u de benodigde informatie gewoon krijgt als u die bij de balie opvraagt.
Volgens mij zijn er geen voorschriften voor de manier waarop provincies of
gemeenten daar in de praktijk mee omgaan. Uw naam hoeft volgens mij ook niet
te worden genoteerd.De heer Van Raak (SP):Wat is dan het verschil tussen een man of vrouw die op internet kijkt
en een man of vrouw die op de fiets springt en naar het gemeentehuis rijdt?Minister Remkes:U vraagt naar de bekende weg. Ik heb zojuist gezegd dat wij niets willen
faciliteren en dat absolute garanties niet zijn te geven. Wij kunnen niet
garanderen dat wij kunnen voorkomen dat iemand met kwade bedoelingen naar
het gemeentehuis gaat. Wij maken het alleen iets minder gemakkelijk.De heer Van Raak (SP):Is dat de achtergrond van deze wet? Is die alleen bedoeld om het mensen
iets minder gemakkelijk te maken? Is een wetswijziging geen zwaar middel om
dit kleine effect te bereiken? Is die wel proportioneel?Minister Remkes:U kunt dit beschouwen als reparatiewetgeving en niet meer dan dat. Als
de minister van Binnenlandse Zaken deze risico's indertijd al had voorzien,
dan hij deze bevoegdheid al eerder gegeven. De veronderstelling dat het allemaal
breder is, is onjuist. Uit de toelichting blijkt dat het uitsluitend gaat
om de effectafstanden en daar blijft het wat mij betreft ook bij. Hier staat
geen minister die als belangrijke beleidslijn heeft dat informatie van de
burgers wordt weggehouden.De heer Van Raak (SP):De minister zegt dat dit reparatiewetgeving is. Dan moet ik constateren
dat wij te maken hebben met een fiets met een lekke band waarop de minister
een nieuwe bel wil zetten. Het blijft een onbruikbare wet. Ik vertrouw deze
minister wel, maar straks hebben wij weer een nieuwe minister. Het gaat om
een algemene wet met een algemene bepaling. Hoe weet ik dat de volgende minister
daar net zo prudent mee omgaat als deze minister?Minister Remkes:De stelling dat u deze minister vertrouwt, vind ik al een belangrijk winstpunt
in dit debat. Ik dank u zeer.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fracties van GroenLinks en de SP wordt conform
artikel 121 van het Reglement van Orde aantekening verleend, dat zij geacht
willen worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-30-35.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl