ECLI:NL:HR:2003:AI0291, Hoge Raad, 26-09-2003, C02/137HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2003-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: 26 september 2003 Eerste Kamer Nr. C02/137HR JMH/MD Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiser],
        wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaat: mr. P.J.L.J. Duijsens, t e g e n DE ONTVANGER DER BELASTINGDIENST/ ONDERNEMINGEN HAAGLANDEN, voorheen DE ONTVANGER DER BELASTINGDIENST/ONDERNEMINGEN RIJSWIJK, mede gevestigd te Rijswijk, VERWEERDER in cassatie, advocaat: mr. H.D.O. Blauw. 1. Het geding in feitelijke instanties

26 september 2003
      Eerste Kamer
      Nr. C02/137HR
      JMH/MD
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    in de zaak van:
    
    
      [Eiser],
      wonende te [woonplaats],
      EISER tot cassatie,
      advocaat: mr. P.J.L.J. Duijsens,
    
    
    t e g e n
    
    
      DE ONTVANGER DER BELASTINGDIENST/ ONDERNEMINGEN HAAGLANDEN, voorheen DE ONTVANGER DER BELASTINGDIENST/ONDERNEMINGEN RIJSWIJK,
      mede gevestigd te Rijswijk,
      VERWEERDER in cassatie,
      advocaat: mr. H.D.O. Blauw.
    
    
    1. Het geding in feitelijke instanties
    
    
      Verweerder in cassatie - verder te noemen: de ontvanger - heeft bij exploit van 14 januari 1991 eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - gedagvaard voor de rechtbank te 's-Gravenhage en - na vermindering van eis bij antwoordakte na tussenarrest - gevorderd bij vonnis, voorzover rechtens mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, te verklaren voor recht dat [eiser] hoofdelijk aansprakelijk is voor de loonbelasting- en premieschulden van [betrokkene 1] en [A] tot in totaal ƒ 32.297,--, te vermeerderen met de invorderingsrente vanaf 18 november 1990, een en ander met inachtneming van het resultaat van de door [eiser] op de voet van (het destijds geldende) art. 50 Invorderingswet (IW) 1990 aanhangig gemaakte bezwaarschriftprocedure.
      [Eiser] heeft de vordering bestreden.
      De rechtbank heeft bij tussenvonnis van 27 oktober 1993 partijen bewijslevering opgedragen en bij eindvonnis van 27 november 1996 voor recht verklaard dat [eiser] hoofdelijk aansprakelijk is voor de loonbelasting- en premieschulden van [betrokkene 1] en [A] als bedoeld in de inleidende dagvaarding onder 4, exclusief de daarin begrepen verhogingen en te vermeerderen met de in art. 28 IW 1990 bedoelde invorderingsrente, te rekenen met ingang van 18 november 1990.
      Tegen beide vonnissen heeft [eiser] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Gravenhage.
      Bij tussenarresten van 19 oktober 2000 en van 3 mei 2001 heeft het hof telkens de zaak naar de rol verwezen voor het nemen van een akte door [eiser], waarna de ontvanger zijn vordering heeft verminderd als hierboven vermeld. Bij eindarrest van 15 november 2001 heeft het hof het bestreden tussenvonnis bekrachtigd, het bestreden eindvonnis vernietigd, en, opnieuw rechtdoende, de gewijzigde vordering van de ontvanger toegewezen.
      Het eindarrest van het hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen het eindarrest van het hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De ontvanger heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
      De conclusie van de advocaat-generaal L.A.D. Keus strekt tot verwerping van het beroep.
    
    
    3. Beoordeling van het middel
    
    De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 
    
    4. Beslissing
    
    De Hoge Raad:
    
    
      verwerpt het beroep;
      veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van de ontvanger begroot op € 301,34 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president R. Herrmann als voorzitter en de raadsheren J.B. Fleers, A. Hammerstein, P.C. Kop en F.B. Bakels, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.B. Bakels op 26 september 2003.