ECLI:NL:RBALM:2012:BX6818, Rechtbank Almelo, 15-08-2012, 110858 ha za 10-429
Rechtbank Almelo — Uitspraak 
Datum: 2012-08-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Letselschade als gevolg van zware mishandeling door een trap in het gezicht.

RECHTBANK ALMELO
      Sector civiel recht
    
    
    
      Zaaknummer	: 110858 ha za 10-429
      Datum vonnis	: 15 augustus 2012 (edg)
    
    
    Vonnis van de rechtbank Almelo, enkelvoudige kamer voor burgerlijke zaken, in de zaak van:
    
    
      [eiser],
      wonende te [woonplaats], 
      eiseres, 
      hierna te noemen [eiser],
      advocaat: mr. J.E.C. Camps te Enschede,
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde],
      wonende te [woonplaats], 
      gedaagde, 
      hierna te noemen [gedaagde],
      advocaat: mr. A.J. Morsink te Enschede.
    
    
    1. Het procesverloop
     
    
      Deze blijkt uit:
      - de dagvaarding van 14 april 2009;
      - de conclusie van antwoord;
      - het tussenvonnis van 1 juni 2011 ter bepaling van een comparitie na antwoord;
      - het proces-verbaal van de comparitie na antwoord gehouden op 13 september 2011, waarna de zaak voor beraad royement in verband met schikkingsonderhandelingen is aangehouden;
      - de conclusie van repliek, tevens akte wijziging van eis; 
      - de conclusie van dupliek. 
    
    
    Vervolgens is vonnis gevraagd.
    
    2. De feiten
    
    De navolgende feiten die enerzijds zijn gesteld en anderzijds niet, dan wel onvoldoende gemotiveerd, zijn weersproken, worden als vaststaand aangenomen. 
    
    2.1	[eiser], geboren op [1985], is op zaterdagavond 31 maart 2007 met een vriendin en dier nichtje gaan stappen in het centrum van Enschede. Omstreeks 02.15 uur in de nacht van zaterdag op zondag heeft er in een café een woordenwisseling plaatsgevonden tussen een vriend van [gedaagde] en [eiser], waarbij [eiser] die vriend een klap op zijn neus/voorhoofd heeft gegeven. [eiser] heeft daarop het café verlaten.
    
    
    
      2.2	In diezelfde nacht omstreeks 04:00 uur, toen [eiser] naar een taxi zocht nabij de  Oude Markt te Enschede, liep zij langs een groep jongens, onder wie [gedaagde] en zijn, hiervoor genoemde, vriend. Nadat ze aanvankelijk werd uitgescholden, werd [eiser] door de vriend van [gedaagde] geslagen tegen haar voorhoofd. Vervolgens werd zij door een ander geslagen en viel zij op de grond. Terwijl ze op de grond lag, werd zij door [gedaagde] in haar gezicht geschopt.
      [eiser] is naar het ziekenhuis gebracht en de volgende dag door de kaakchirurg geopereerd wegens een dubbele kaakbreuk.
    
    
    
      2.3	[gedaagde] is zowel in eerste instantie als in hoger beroep strafrechtelijk veroordeeld wegens zware mishandeling wegens het primair ten laste gelegde, te weten dat hij
      " op of omstreeks 31 maart 2007 in de gemeente Enschede, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, aan een persoon, genaamd  [eiser], opzettelijk zwaar lichamelijk letsel (te weten een meervoudige breuk van de onderkaak) heeft toegebracht, door deze opzettelijk (met kracht) met geschoeide voet in/tegen het gezicht althans op/tegen het hoofd te trappen/schoppen".
      Het gerechtshof heeft [gedaagde] voorts veroordeeld tot betaling aan [eiser] van een bedrag van € 5.000,- ter zake van schadevergoeding. Voor zover de vordering van [eiser], die zich als benadeelde partij had gesteld, dit bedrag te boven ging, is zij door het gerechtshof niet-ontvankelijk verklaard. Tegen dit arrest is geen cassatie ingesteld.
    
    
    
      2.4	Op 21 mei 2007 (productie 3.12 bij dagvaarding) schrijft de huisarts van [eiser] onder meer het navolgende:
      "[…]
      Ten gevolge van mishandeling heeft zij een meervoudige kaakfractuur opgelopen, welke behandeld wordt door de kaakchirurg.[…]
      Ten gevolge van dit trauma heeft zij psychische problemen in de vorm van angsten en slaapstoornissen. Inmiddels is zij via het ziekenhuis verwezen voor psychiatrische hulp. Uiteraard kan er op het ogenblik nog weinig gezegd worden over de prognose.
      […]."
    
    
    
      2.5	Op verzoek van de gemachtigde van [eiser] heeft S.C. van Weert, psycho-sociaal werker, [eiser] onderzocht. In zijn rapportage van 12 juni 2007 (productie 3.8 bij dagvaarding) schrijft hij:
      "Conclusies:
       [eiser] lijdt aan een Post Traumatische Stress Syndroom. Haar klachten komen overeen met de diagnoseschaal DSMIV. De stagnatie van het verwerken wordt mijns inziens veroorzaakt mede ook door verminderde verbale mogelijkheden en inzicht in haar eigen functioneren.
      Verder speelt momenteel de onzekerheid over de rechtsgang van de daders een rol. Angst en onzekerheid overheersen nog zodanig dat er geen ruimte is voor rust en verwerken. Ik adviseer Maria dringend hulp te zoeken om te helpen de gebeurtenis te verwerken.
      […]."
    
    
    
      2.6	[eiser] heeft een behandeling ondergaan bij Mediant.
      Op 25 februari 2008 (productie 3.4 bij dagvaarding) schrijft de coördinator/behandelaar van Mediant aan de huisarts van [eiser] het navolgende:
      "[…]
      Diagnose
      Posttraumatische Stress Stoornis als gevolg van ernstige mishandeling door drie mannen in de nacht van […]bij een 22-jarig meisje. Ze heeft verstandelijke beperkingen en werkt sinds oktober voor halve dagen binnen de DCW.
    
    
    
      Methoden/activiteiten
      Een aantal sessies EMDR, gericht op vermindering PTSS klacht.
      Traumabehandeling met behulp van EMDR om de PTSS klachten te verminderen.
      […]."
    
    
    
      2.7	Op 25 februari 2008 (productie 3.3 bij dagvaarding) schrijft de coördinator/behandelaar van Mediant het navolgende aan de huisarts van [eiser]:
      "De behandeling heeft bestaan uit een aantal EMDR zittingen gericht op de vermindering van spanning als gevolg van de mishandeling in 2007. Cliënte heeft hier goed op de EMDR gereageerd. Ze heeft haar werkzaamheden bij de DCW weer opgepakt. Ze gaat weer uit met een groep vriendinnen maar mijdt de binnenstad Enschede. Boodschappen in de binnenstad levert nog wat spanning op. Inslapen gaat goed. Enkele keren per week wordt ze na ongeveer 4 uur slapen wakker. Soms lukt het om meteen weer in slaap te vallen. Soms gaat ze even naar beneden rookt een sigaret en vervolgt haar slaap. Wanneer ik haar de tekening van de mishandeling voorleg, signaleert cliënte geen spanning. In gezamenlijk overleg hebben we de behandeling afgesloten.[…] "
    
    
    
      2.8	De kaakchirurg die [eiser] behandeld heeft, schrijft in zijn brief van 4 juni 2007 (productie 3.11 bij dagvaarding) onder meer het navolgende:
      "[…]
      Patiënte is gezien op de Spoedeisende Eerste Hulp, op 2 april jl., met een meervoudige mandibulafractuur met gestoorde occlusie, middels het inbinden van Erich spalken en osteosyntheseplaat paramediane fractuur.
      Postoperatief beloop was ongecompliceerd. 14 dagen intermaxillaire fixatie vervolgens functionele therapie middels elastiek.
      Op 11 mei jl. werden de spalken verwijderd waarbij er sprake is van een goede occlusie.
      […]
      Ten aanzien van de pijn kan gesteld worden dat na een bloedige repositie en fixatie de patiënte veelal geen pijnklachten meer heeft, wel zijn er nog beperkingen en aangepaste voeding gedurende een periode van 4 tot 6 weken.
      […]
      Er is nog geen medische eindtoestand bereikt. Op termijn zal nog de osteosynthesemateriaal worden verwijderd.
      […]."
    
    
    2.9	[eiser] ontving ten tijde van de mishandeling een WAJONG-uitkering. Zij stond toen op de wachtlijst voor het verrichten van werkzaamheden bij de DCW in het kader van een 'begeleid werken project', waarvoor een afspraak reeds was gepland. [eiser] heeft die afspraak in verband met de gevolgen van de mishandeling afgezegd. [eiser] heeft haar werkzaamheden bij de DCW aangevangen op 1 oktober 2007 voor 18 uur per week voor de duur van een half jaar. Deze overeenkomst is verlengd met een half jaar per 1 april 2008. Voor de mishandeling heeft [eiser] gewerkt bij WISA schoonmaak en bij Macet.
     
    
      2.10	[gedaagde] heeft, blijkens het proces-verbaal opgemaakt door de politie (productie 7.2 bij conclusie van repliek), ten overstaan van de politie het navolgende verklaard:
      "[…]U liet mij zojuist de videobeelden zien van de geweldplegingen waarvan ik wordt verdacht. U liet mij eerst beelden zien, waarbij ik samen met onder andere [betrokkene] en [betrokkene] in de buurt van een fontein op de Oude Markt te Enschede sta. Ik herken mij in een van die personen op die beelden. 
      […]
      U toonde mij vervolgens weer beelden. Op deze beelden zie ik dat ik links in beeld verschijn en dat ik met mijn rechter geschoeide voet in de richting van het gezicht van een daar op de grond liggend meisje trap. 
      […]
      Ik schrik erg van deze beelden. […]
      Het meisje heeft in mijn richting ook beslist geen enkele aanleiding gegeven dit te doen. Ze heeft mij niet geslagen.
      Er zijn wel enkele klappen gevallen en verschillende personen hadden een grote mond en er werd gescholden. Al met al geen enkele aanleiding om te reageren zoals ik reageerde.
      Ik begrijp wel dat ik mij heb schuldig gemaakt aan zware mishandeling door iemand in het gezicht te trappen, waardoor een dubbele kaakbreuk is ontstaan. […]."
    
    
    3. Het geschil
    
    
      3.1	de vordering
      [eiser] vordert, na wijziging van eis, bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
      1) [gedaagde] te veroordelen, om tegen behoorlijk bewijs van kwijting, aan haar  te betalen alle door haar geleden en te lijden (im-)materiële schade die in causaal verband staat met de mishandelingen van 31 maart 2007, ten bedrage van € 28.442,19 + PM minus de reeds betaalde voorschotten van € 5000,-, althans enig ander bedrag dat de rechtbank redelijk acht;
    
    
    2) de schade voor zover mogelijk bij begroting vast te stellen dan wel nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;
    
    3) [gedaagde] te veroordelen tot betaling van de wettelijke rente over alle toegewezen schadeposten (onder aftrek van de betaalde voorschotten) vanaf 31 maart 2007, althans enig andere datum die de rechtbank in goede justitie zal bepalen tot aan de dag de algehele voldoening;
    
    
      4) [gedaagde] te veroordelen tot betaling van de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten 
      ad € 1892,10;
    
    
    5) [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten.
    
    
      3.2	het verweer
      [gedaagde] heeft geconcludeerd tot afwijzing van de vorderingen van [eiser], althans haar deze te ontzeggen, althans in goede justitie inclusief rente en eventuele kosten te bepalen op het bedrag dat reeds door [gedaagde] aan [eiser] is voldaan, met voordeling van [eiser] in de kosten van de procedure. 
    
    
    4.  De beoordeling 
    
    
      4.1	[gedaagde] heeft zijn aansprakelijkheid erkend, doch enkel voor zover het zijn eigen aandeel in de mishandeling betreft. Voor zover [gedaagde] heeft gesteld dat er geen causaal verband bestaat tussen zijn aandeel in de mishandeling en de totale schade, dient dit verweer op grond van het bepaalde in artikel 6: 99 van het Burgerlijk Wetboek (BW) te worden verworpen, nu vast staat dat de schade van [eiser] is ontstaan als gevolg van de mishandeling, gepleegd door drie personen tezamen en [gedaagde] niet heeft aangeboden te bewijzen dat de schade niet (volledig) door zijn aandeel in de mishandeling is ontstaan.
      Voor zover [gedaagde], evenals mogelijk de twee andere daders, gehouden is de schade van de mishandeling te vergoeden, is [gedaagde] daartoe ingevolge het bepaalde in artikel 6: 102 BW hoofdelijk verbonden. 
    
    
    Voor zover [gedaagde] zich heeft beroepen op eigen schuld van [eiser], zal dat verweer, als zijnde niet dan wel onvoldoende onderbouwd, worden verworpen. De omstandigheid dat [eiser] eerder die nacht een vriend van [gedaagde] een klap heeft gegeven, kan niet worden gekwalificeerd als eigen schuld aan de later plaatsgevonden mishandeling, door onder meer [gedaagde]. Overigens heeft [gedaagde] blijkens de hierboven, onder de feiten weergegeven, door hem bij de politie afgelegde verklaring, ook onderkend dat [eiser] geen aanleiding voor de mishandeling heeft gegeven.
    
    Het vorenstaande brengt met zich dat [gedaagde] voor de schade die [eiser] heeft geleden en mogelijk nog zal lijden als gevolg van de mishandeling, aansprakelijk is.
    
    4.2	Vervolgens dient de aard en omvang van de schade, ingetreden als gevolg van de mishandeling, te worden vastgesteld.
    
    
      4.2.1	Mede naar aanleiding van hetgeen tijdens de comparitie is besproken en partijen bij conclusie van repliek, respectievelijk dupliek hebben gesteld, hebben partijen met betrekking tot (de omvang van) de navolgende schadeposten (gedeeltelijk) overeenstemming bereikt, althans is [gedaagde] bereid de volgende bedragen te vergoeden:
      -	lakschoenen 			€      50,-
      -	eigen risico 2007			€    255,-
      -	ziekenhuis daggeld vergoeding 	€      50,-
      -	reiskosten				€      45,-
      -	mantelzorg				€    525,-
      -	staafmixer				€      20,-
      -	monddouche 			€      60,-
      -	kleding				€    200,-
      - 	verlies arbeidsvermogen 1 jr	€ 2.305,-
      -	medische informatie		€       81,70
      De vordering ter zake van deze schadeposten, in totaal een bedrag van € 3.591,70 ligt derhalve voor toewijzing gereed. 
    
    
    
      4.2.2.	[eiser] is er, zo blijkt uit de conclusie van repliek, vanuit gegaan dat ook overeenstemming bestaat over de kosten van medicijnen/hulpmiddelen tot een bedrag van 
      € 75,- (productie 5.2 conclusie van repliek), kosten bezoek na thuiskomst € 100,-, dieetvoeding € 150,- en telefoonkosten € 50,-. Uit de conclusie van dupliek blijkt dat die veronderstelde overeenstemming er niet is. [gedaagde] heeft die schadeposten en/of de hoogte daarvan, niet erkend, integendeel, bestreden. Derhalve zullen de vorderingen ter zake van de hiervoor genoemde posten nog beoordeeld moeten te worden. Ter zake wordt als volgt overwogen.
    
    
    
      Medicijnen/hulpmiddelen
      Eiseres heeft in randnummer 16 van de dagvaarding gesteld deze kosten geschat te hebben op € 75,-. Ter onderbouwing heeft zij verwezen naar een uitdraai van Menzis, vermoedelijk doelend op productie 4.11 en een aantal kopieën van doosjes Ibuprofen (productie 4.13), Paracetamol (productie 4.15, 4.16 en 4.19) en Temazepam (4.22). Uit deze producties blijkt dat zij deze medicatie, behoudens een doosje Paracetamol 500 mg voorgeschreven heeft gekregen van een arts. Ibuprofen 600mg is alleen op recept verkrijgbaar, evenals Temazepam. Gesteld noch gebleken is dat die voorgeschreven medicatie in 2007 niet in het  verstrekkingenpakket van de basisverzekering vielen. Van de wel zonder recept verkrijgbare Paracetamol is geen enkel betalingsbewijs in het geding gebracht. De vordering zal als onvoldoende onderbouwd worden afgewezen.
    
    
    
      Kosten bezoek na thuiskomst/verhoogd bezoek 
      De vordering ter zake zal als onvoldoende onderbouwd worden afgewezen. Enerzijds is niet voldoende onderbouwd dat [eiser] meer bezoek heeft ontvangen dan zij gebruikelijk ontving en anderzijds is niet evident dat zulks tot relevante kosten voor versnaperingen leidt.
    
    
    
      Dieetvoeding
      Uit de informatie van de kaakchirurg blijkt dat [eiser] een week of zes tot acht aangewezen is geweest op vloeibaar dieetvoedsel. [eiser] stelt  in randnummer 22 van de dagvaarding dat zij aansluiting heeft gezocht bij het budgethandboek van www.stimulansz.nl. De rechtbank heeft op die site geen normering ter zake kunnen terugvinden. Bij de schadestaat heeft [eiser] verwezen naar Nibud-normen. Zij heeft evenwel nagelaten dat op enige wijze inzichtelijk te maken, terwijl evenmin blijkt of een correctie is gemaakt in verband met de besparing van kosten van gewoon eten en drinken. De vordering zal derhalve als niet, dan wel onvoldoende, onderbouwd worden afgewezen.
    
    
    
      Telefoonkosten
      De vordering zal als niet, dan wel onvoldoende onderbouwd worden afgewezen. 
    
    
    
      4.2.3	Voorts dienen, gelet op de bij repliek (productie 5.1) in het geding gebrachte, gewijzigde, schadestaat de vorderingen ter zake (gedeeltelijk nog te maken) kosten tandarts, schade sieraden, smartengeld, kosten blijvende invaliditeit en arbeidsvermogensverlies (de laatste post voor zover € 2.305,- te boven gaande), kosten rechtsbijstand, wettelijke rente, kosten medische adviezen en kosten Rekenbureau beoordeeld te worden.
      Ter zake wordt als volgt overwogen.
    
    
    
      Sieraden:
      De vordering ter zake van beschadigde sieraden zal worden afgewezen, wegens onvoldoende onderbouwing. Op geen enkele wijze is een begin van een onderbouwing gegeven voor de stelling dat [eiser] ten tijde van de mishandeling sierraden droeg, wat de (aanschaf)waarde daarvan is geweest, noch dat zij daadwerkelijk beschadigd zijn geraakt als gevolg van de mishandeling. De enkel overgelegde taxatie van reparatiekosten (productie 4.9 bij dagvaarding) is daartoe niet voldoende. Aan een bewijsopdracht wordt derhalve niet toegekomen.
    
    
    
      Tandartskosten:	
      [eiser] heeft ter zake van haar vordering tandartskosten bij conclusie van repliek (productie 6 en 7.1) een offerte, alsmede een schrijven van tandarts [naam tandarts] in het geding gebracht, waaruit volgens haar blijkt dat zij als gevolg van de mishandeling ernstig beschadigde elementen heeft opgelopen, waarvoor een semi-permanente porselein restauratie heeft plaatsgevonden en definitieve sanering nog dient plaats te vinden. In de als productie 7.1 in het geding gebrachte brief van Menzis blijkt dat Menzis de tandartskosten niet zal vergoeden wegens gebrek aan een aanvullende verzekering. 
      [gedaagde] heeft de causaliteit, alsmede de hoogte van deze vordering gemotiveerd bestreden en daartoe onder meer verwezen naar de producties 4.11 en 4.37 bij dagvaarding, waaruit blijkt dat Menzis in 2007 wel tandartskosten heeft vergoed en waarbij een offerte van tandarts   [naam tandarts] in het geding is gebracht met een lager bedrag voor sanering, te weten 
      € 2.159,70.
      Gelet op de betwisting door [gedaagde] en de niet-verklaarde discrepantie tussen beide offertes van tandarts [naam tandarts], zal [eiser] de causaliteit tussen de mishandeling en de ontstane schade aan de elementen, als genoemd in de offerte van [naam tandarts] van 29 september 2011 moeten bewijzen, alsmede dat sanering redelijkerwijs overeenkomstig die offerte dient plaats te vinden. De rechtbank acht het opportuun een deskundige tandarts te benoemen, teneinde de causaliteit en omvang van de schade te beoordelen.
      De rechtbank stelt partijen voor één deskundige te benoemen, te weten de heer R. Rowel, gevestigd aan De Hilde 82 te Raalte, die zich tegenover de rechtbank desgevraagd bereid heeft verklaard als deskundige op te treden. 
    
    
    
      De rechtbank stelt voor de volgende vragen aan de deskundige tandarts voor te leggen.
      1) Heeft [eiser] als gevolg van de mishandeling op 31 maart 2007 naast de door de kaakchirurg behandelde fracturen ook schade opgelopen aan elementen in de boven- en/of onderkaak? 
      2) Zo ja, waaruit bestaat die schade? 
      3) In hoeverre is de schade reeds hersteld? Is dat eventueel reeds uitgevoerde herstel afdoende?
      4) Indien herstel nog niet afdoende heeft plaatsgevonden, op welke wijze dient de schade dan (verder) hersteld te worden?
      5) als verdere behandeling noodzakelijk is, kunt u dan aangeven waaruit die behandeling dient te bestaan en welke kosten daarvoor redelijkerwijs gemaakt moeten worden?
      De deskundige heeft het voorschot op zijn kosten begroot op € 300,-.
    
    
    [eiser] zal zich bij akte dienen uit te laten over de vraag of zij bereid is zich door een deskundige tandarts te laten onderzoeken. Zij zal daartoe in de gelegenheid worden gesteld. Partijen worden voorts in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten over deze voorgenomen benoeming, de voorgestelde vraagstelling, waarbij zij in de gelegenheid worden gesteld suggesties voor aanvullende/gewijzigde vraagstelling te doen, alsmede over de kosten van de deskundige.
    
    De vraag of [eiser] nu wel of niet eerder voor tandartskosten verzekerd is geweest nu Menzis eerder tandartskosten vergoed (b)lijkt te hebben, kan onbesproken blijven, nu uit het schrijven van Menzis blijkt dat [eiser] thans geen aanvullende verzekering voor tandartskosten heeft en haar schadebeperkingsplicht niet zo ver gaat dat zij op grond daarvan gehouden is een aanvullende verzekering af te sluiten, noch daargelaten dat een dergelijke verzekering voor reeds bestaande schade niet meer kan worden afgesloten en een dergelijke verzekering feitelijk niet tot schadebeperking zal leiden, aangezien de verzekeraar de vergoede bedragen naar verwachting vervolgens zal verhalen op [gedaagde], zoals eerder ook reeds is gebeurd.
    
    
      Psychische schade/smartengeld	
      Bij dagvaarding is in randnummer 12 met betrekking tot de psychische schade gesteld dat de medische eindtoestand is bereikt. Bij repliek is gesteld dat de klachten weer zijn toegenomen en [eiser] weer onder behandeling is bij Mediant, doch dat is op geen enkel wijze onderbouwd. De overgelegde, algemene artikelen over het posttraumatisch stress syndroom zijn daartoe niet voldoende.
      [eiser] verzoekt een deskundige te benoemen, [gedaagde] verzet zich daartegen uitdrukkelijk tegen. Op grond van de door [eiser] bij dagvaarding ter zake van psychisch letsel in het geding gebrachte stukken, blijkt voldoende dat zij ernstige psychische schade heeft opgelopen, bestaande uit onder meer angststoornissen. Voldoende aannemelijk is gelet op onder meer de rapportage (productie 3.5 tot 3.7 bij dagvaarding) van J.G.W. Wieringa,  psychiater en de rapportage van S.C. van Weert (productie 3.8 tot 3.10 bij dagvaarding) psycho-sociaal werker, dat er sprake is van een posttraumatisch stress syndroom.
      De rechtbank zal er derhave vanuit gaan dat [eiser] als gevolg van de mishandeling leidt aan een posttraumatisch stresssyndroom. Indachtig de kosten verbonden aan een deskundigenonderzoek enerzijds en het gegeven dat dergelijke schade in samenhang met de opgelopen kaakfracturen tot een smartengeldvergoeding zullen leiden tussen een bedrag van ca. € 4.500,- en € 8.500,- (zie Smartengeldgids 2010 nummers 819, 826, 830, 831 en 835) anderzijds, zal de rechtbank afzien van het benoemen van een deskundige, teneinde de aard en omvang van het psychisch letsel nader vast te stellen. De rechtbank zal het smartengeld overeenkomstig het aanbod van [gedaagde] bij conclusie van dupliek (pagina 4) vaststellen op een bedrag van (afgerond) € 8.500,00, exclusief wettelijke rente.
    
    
    
      Toekomstig eigen risico
      Blijkens randnummer 19 van de conclusie van repliek vordert [eiser] alsnog een hogere vergoeding ter zake van eigen risico, te weten een bedrag van € 165,- ter zake van toekomstig op te souperen eigen risico, omdat zij voor haar psychische klachten nog wordt behandeld en voor tandartskosten nog zal moeten worden behandeld. Enerzijds hebben partijen tijdens de comparitie van partijen zoals verwoord bij conclusie van repliek en conclusie van dupliek, in beginsel overeenstemming bereikt over de door [gedaagde] te betalen kosten uit hoofde van het eigen risico. [eiser] heeft haar eis vermeerderd. Niet is gebleken dat [eiser] nog psychische hulp heeft en daarvoor kosten maakt. Voor zover het de te maken tandartskosten betreft, heeft [eiser], die heeft gesteld daarvoor niet verzekerd te zijn, geen eigen risico te verwachten. Zij zal de kosten immers zelf moeten betalen. Aan de hand van het deskundigenbericht ter zake zal beoordeeld moeten worden of en zo ja, welk bedrag [gedaagde] daarvan dient te vergoeden. De vordering zal derhalve als niet voldoende onderbouwd en deels ongegrond, worden afgewezen.
    
    
    
      Arbeidsvermogensverlies
      [eiser] stelt met een beroep op de in haar opdracht gemaakte berekening van 
      Het Rekenbureau (productie 4.39 en 4.40 bij dagvaarding) dat haar inkomensschade
       € 4.610,- netto bedraagt.
      [gedaagde] heeft verweer gevoerd en kort samengevat gesteld dat [eiser], die reeds volledig arbeidsongeschikt was en een WAJONG-uitkering genoot, geen verlies van verdienvermogen kan hebben. Dat algemeen geformuleerde verweer dient verworpen te worden. Ook iemand met een arbeidsongeschiktheidsuitkering kan onder omstandigheden benutbare mogelijkheden hebben die tot een inkomen kunnen leiden, dat hoger ligt dan zijn/haar uitkering. Derhalve zal beoordeeld moeten worden of [eiser] als gevolg van de mishandeling inkomensschade heeft geleden. Daartoe zal moeten komen vast te staan dat zij, zonder mishandeling, een inkomen boven haar WAJONG-uitkering had kunnen genieten en dat inkomen als gevolg van de mishandeling niet heeft kunnen realiseren.
    
    
    
      Blijkens productie 4.75 is [eiser] reeds medio 2004 uitgenodigd door de DCW voor begeleid werk en heeft er toentertijd een intake plaatsgevonden (productie 4.81). Met ingang van 1 oktober 2004 heeft [eiser] voor 35 uur per week bij Macet gewerkt (productie 4.91 en 92) in het kader van een leer/werktraject tot 12 maart 2005 (productie 4.97). 
      Van 10 mei 2006 tot 9 november 2006 heeft [eiser] full-time gewerkt bij WISA (productie 4.100). Door bedrijfseconomische omstandigheden is de arbeidsovereenkomst niet verlengd.
      Per 1 oktober 2007 is [eiser] voor 18 uur per week gestart bij de DCW (productie 4.107 en 112). De arbeidsovereenkomst is voortgezet per 30 maart 2008 (productie 4.114) en is toen aangegaan voor de duur van 18 maanden gedurende 18 uur per week. 
      Het Rekenbureau heeft de schade berekend, ervan uitgaande dat [eiser] zonder mishandeling reeds in 2007 een inkomen had kunnen verdienen (na inflatiecorrectie), gelijk aan dat in 2009. Het Rekenbureau heeft het inkomen van [eiser] over 2009 derhalve tot uitgangspunt genomen. Namens [eiser] is gesteld dat zij vanaf januari 2009 weer fulltime werkt (zie evenwel ook randnummer 21 bij conclusie van repliek) en kennelijk € 15.849,- bruto (zie Het Rekenbureau) heeft verdiend, doch dat is niet met bescheiden, een arbeidsovereenkomst of jaaropgave onderbouwd. Derhalve kan niet beoordeeld worden of aan de berekening van Het Rekenbureau de juiste gegevens ten grondslag zijn gelegd. De rechtbank acht het op grond van de stukken in ieder geval aannemelijk dat [eiser] als gevolg van de mishandeling pas weer later bij de DCW is gestart, namelijk pas op 
      1 oktober 2007, terwijl dat anders waarschijnlijk eerder zou zijn geweest, waardoor er wel van enige inkomensschade sprake is, maar nu op geen enkele wijze aannemelijk is gemaakt dat [eiser] in 2009 daadwerkelijk full-time werkte en het inkomen als genoemd heeft verdiend, zal de vordering niet volledig kunnen worden toegewezen. 
      [eiser] zal derhalve dienen te bewijzen welke inkomsten zij sinds de mishandeling feitelijk heeft genoten en welke inkomsten zij thans (theoretisch) nog kan verdienen. Zij zal in de gelegenheid worden gesteld bij akte de betreffende inkomensgegevens in het geding te brengen. Vervolgens zal aan de hand van haar fictieve verdiencapaciteit voor de mishandeling, de omvang van de inkomensschade vastgesteld moeten worden.
    
    
    
      Kosten rechtsbijstand, medici en rekenbureau
      De kosten van Het Rekenbureau € 787, 19 (inclusief BTW) zullen als in redelijkheid gemaakte kosten ter vaststelling van de schade worden toegewezen. 
      De post kosten medici is niet voldoende onderbouwd en zal derhalve worden afgewezen.
      In afwachting van de verdere afhandeling van deze zaak na deskundigenbericht zal iedere verdere beslissing, te weten in het bijzonder die ter zake van kosten rechtsbijstand worden aangehouden.
    
    
    
      Wettelijke rente
      In afwachting van de verdere afhandeling van deze zaak na deskundigenbericht zal iedere verdere beslissing ter zake worden aangehouden.
    
    
    5. De beslissing
    
    De rechtbank
    
    
      I.	Verwijst de zaak naar de rolzitting van 12 september 2012 voor het nemen van een akte uitlaten aan de zijde van [eiser] met betrekking tot de vraag of zij bereid is het genoemde deskundigenonderzoek bij een tandarts te ondergaan.
      Voor het nemen van een akte uitlaten aan de zijde van beide partijen ter zake van de voorgestelde benoeming van een deskundige tandarts, de vraagstelling en de kosten, 
      ambtshalve peremptoir!
    
    
    
      II.	Draagt [eiser] op te bewijzen welke inkomsten zij gedurende welke periode(n) na de mishandeling op 31 maart 2007 heeft genoten. Verwijst de zaak daartoe naar de rolzitting van 12 september 2012 voor het nemen van een akte aan de zijde van [eiser], 
      ambtshalve peremptoir!
    
    
    III.	Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.
    
    
      Dit vonnis is gewezen te Almelo door mr. Ellen W. de Groot en op 
      15 augustus 2012 in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.