ECLI:NL:HR:2024:851, Hoge Raad, 25-06-2024, 23/01309
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2024-06-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Voorbereidingshandelingen m.b.t. productie van amfetamine en MDMA, art. 10a Opiumwet. Bewijsklacht huur van bedrijfspand/opslagruimte. Kunnen onroerende zaken worden aangemerkt als ‘voorwerpen’ a.b.i. art. 10a Opiumwet? Opvatting dat onder ‘voorwerpen’ in de zin van art. 10a.1 Opiumwet geen onroerende zaken worden verstaan, vindt (mede gelet op wetsgeschiedenis van die bepaling) geen steun in recht. Oordeel van hof dat door verdachte en zijn mededader gehuurd(e) bedrijfspand/opslagruimte bestemd was tot plegen van feiten a.b.i. art. 10.4 Opiumwet, is ook niet onbegrijpelijk. 
        Volgt verwerping. Samenhang met 23/01310.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 23/01309 
      
        Datum	25 juni 2024
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 27 maart 2023, nummer 20-000436-21, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte],
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1990,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo, beiden advocaat in Rotterdam, bij schriftuur een cassatiemiddel voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De advocaat-generaal A.E. Harteveld heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
  
  
    
      2Beoordeling van het cassatiemiddel
    
      2.1
      Het cassatiemiddel klaagt over de bewezenverklaring van het onder 1 tenlastegelegde medeplegen van overtreding van artikel 10a van de Opiumwet voor zover die bewezenverklaring inhoudt dat de verdachte en zijn mededader een bedrijfspand/opslagruimte hebben gehuurd.
    
    
      2.2
      
        Overeenkomstig de tenlastelegging is onder 1 ten laste van de verdachte bewezenverklaard dat hij:
        “op 13 december 2017 te Eindhoven, tezamen en in vereniging met een ander, om een feit bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk vervaardigen van amfetamine en/of MDMA, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende amfetamine en/of MDMA, zijnde (een) middel(en) vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en/of te bevorderen
        - voorwerpen en stoffen voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte en/of zijn mededader wist(en) of ernstige redenen had(den) om te vermoeden, dat dat/die bestemd was/waren tot het plegen van dat/die feit(en)
        hebbende hij, verdachte, en zijn mededader
        - een bedrijfspand/opslagruimte, gelegen aan de [a-straat 1] te Eindhoven, gehuurd en
        - een hoeveelheid laboratoriumbenodigdheden voorhanden gehad, waaronder: meerdere jerrycans en meerdere vaten en meerdere maatbekers en
        - een grote hoeveelheid chemicaliën/grondstoffen voorhanden gehad, waaronder: methanol en zwavelzuur en APAA.”
      
    
    
      2.3
      
        Artikel 10a lid 1 Opiumwet luidt:
        “Hij die om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10, voor te bereiden of te bevorderen:
        1°. een ander tracht te bewegen om dat feit te plegen, te doen plegen, mede te plegen of uit te lokken, om daarbij behulpzaam te zijn of om daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen te verschaffen,
        2°. zich of een ander gelegenheid, middelen of inlichtingen tot het plegen van dat feit tracht te verschaffen,
        3°. voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden of andere betaalmiddelen voorhanden heeft, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit,
        wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vijfde categorie.”
      
    
    
      2.4
      Het cassatiemiddel berust op de opvatting dat onder ‘voorwerpen’ in de zin van artikel 10a lid 1 Opiumwet geen onroerende zaken worden verstaan. Die opvatting vindt – mede gelet op de wetsgeschiedenis van die bepaling, die is weergegeven in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.9 en 4.10 – geen steun in het recht. Het oordeel van het hof dat het door de verdachte en zijn mededader gehuurde bedrijfspand/opslagruimte bestemd was tot het plegen van feiten als bedoeld in artikel 10 lid 4 Opiumwet, is ook niet onbegrijpelijk.
    
    
      2.5
      Het cassatiemiddel faalt.
    
  
  
    
      3Beslissing
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 25 juni 2024.