ECLI:NL:GHDHA:2013:2532, Gerechtshof Den Haag, 14-05-2013, BK-11/00801
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2013-05-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Inkomstenbelasting. Middelingsteruggaaf terecht en naar het juiste bedrag vastgesteld.

GERECHTSHOF DEN HAAG
  
  
    Team Belastingrecht
    meervoudige kamer
    nummer BK-11/00801
  
  
    Uitspraak d.d. 14 mei 2013
    
    
      in het geding tussen:
    
    
  
  
    
      [X] te [Z], belanghebbende,
    
      en
      
        de directeur van de Belastingdienst/Noord, de Inspecteur,
    
    
    
      op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de rechtbank ʼs-Gravenhage van 6 oktober 2011, nummer AWB 11/2198, betreffende de hierna vermelde beschikking.
    
    
    
  
  
    Beschikking, bezwaar en geding in eerste aanleg
    
    
      1.1. Aan belanghebbende is over de jaren 1998 tot en met 2000 bij beschikking middeling inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen, een teruggaaf toegekend van € 8.107.
    
    
    
      1.2. Bij uitspraak op bezwaar heeft de Inspecteur de beschikking gehandhaafd.
    
    
    
      1.3. Tegen de uitspraak van de Inspecteur heeft belanghebbende beroep bij de rechtbank ingesteld. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.
    
    
    
  
  
    Loop van het geding in hoger beroep
    
    
      2.1. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld. Een griffierecht van € 112 is geheven.
    
    
    
      2.2. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. Belanghebbende heeft daarna diverse nadere stukken ingediend waarvan telkens een afschrift naar de wederpartij is verzonden.
    
    
    
      2.3. De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 2 april 2013, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.
    
    
    
      2.4. Na de sluiting van het onderzoek ter zitting heeft belanghebbende op 2 april 2013, 
      3 april 2013, 19 april 2013 en 22 april 2013 stukken ingezonden. Het Hof heeft, gelet op de inhoud van die stukken, geen aanleiding gezien het onderzoek te heropenen.
    
    
    
  
  
    Vaststaande feiten
    
    
      In hoger beroep is op grond van de stukken van het geding en het ter zitting verhandelde, als tussen partijen niet in geschil dan wel door een van hen gesteld en door de wederpartij niet of onvoldoende weersproken, het volgende komen vast te staan:
    
    
    
      3.1. De gegevens van de aanslagen in de inkomstenbelasting en de premie volksverzekeringen voor de jaren 1998, 1999 en 2000 zijn als volgt:
    
    
  
  
    
      1998
    
    
      Dagtekening van de aanslag	13 juni 2000
      Beschikking achterwaartse verliesverrekening	6 februari 2009
      Bedrag van de aanslag	ƒ 0
      Belastbaar inkomen volgens de aanslag	ƒ 0
      Belastingvrije som	ƒ 0
      Belastbare som	ƒ 0
    
    
  
  
    
      1999
    
    
      Dagtekening van de aanslag	6 maart 2002
      Dagtekening van de vermindering	29 augustus 2003
      Dagtekening van de navorderingsaanslag	23 september 2005
      Dagtekening van de vermindering van de navorderingsaanslag	6 februari 2009
      Na de vermindering van 6 februari 2009:
      Bedrag van de aanslag	ƒ 14.143
      Belastbaar inkomen volgens de aanslag	ƒ 47.501
      Belastingvrije som	ƒ 8.799
      Belastbare som	ƒ 38.702
    
    
    
      Het belastbaar inkomen over het jaar 2001 is vastgesteld op het bedrag van negatief € 59.172. Dit bedrag is gedeeltelijk verrekend met het belastbaar inkomen over het jaar 1999. De navorderingsaanslag voor het jaar 1999 is hierdoor verminderd tot ƒ 14.143.
    
    
  
  
    
      2000
    
    
      Dagtekening van de aanslag	20 november 2002
      Bedrag van de aanslag	ƒ 115.730
      Belastbaar inkomen volgens de aanslag	ƒ 230.665
      Belastingvrije som	ƒ 8.950
      Belastbare som	ƒ 221.715
    
    
    
      3.2. Belanghebbende heeft op 14 maart 2009 een brief naar Belastingdienst/[Q] verzonden waarin - voor zover van belang- het volgende is vermeld:
    
    
    
      ”(…)
      Voor de duidelijkheid herhaal ik dat alle door de Inspecteur opgelegde aanslagen tot en met het jaar 2001 voor alle medewerkers van de Belastingdienst onherroepelijk definitief blijven. Voor het op grond van de wet Middelen van mijn inkomens na het opleggen van de aanslagen voor de Inkomstenbelasting Premie volksverzekering door de inspecteur, verleen ik als belastingplichtige burger volledige medewerking. Ik verzoek om te middelen.”
    
    
    
      3.3. Belastingdienst/[Q] heeft naar aanleiding hiervan, bij brieven van 20 maart 2009 en 20 april 2009 aan belanghebbende verzocht om nadrukkelijk over de periode 1998-2000 een middelingsverzoek te willen doen. Belanghebbende heeft bij brief van 23 augustus 2010 daarop gereageerd. In deze brief is - voor zover van belang - het volgende vermeld:
    
    
    
      ”Op 16 maart 2009 werd [X] geïnformeerd namens de Belastingdienst dat hij door Middeling van inkomens over de jaren 1998, 1999 en 2000 recht had op € 8.107. Een fotokopie van de berekening voor Middeling van inkomens wordt aan de brief toegevoegd.
      De wet voor de Inkomstenbelasting schrijft voor dat de belastingplichtige de inspecteur per brief moet verzoeken om de inkomens te kunnen middelen en bij de brief de berekening van de middeling moet toevoegen.
    
    
    
      De belastingplichtige [X] verzoekt de inspecteur voor Inkomstenbelasting Premie volksverzekeringen schriftelijk om middeling van de inkomens over de jaren 1998, 1999 en 2000 conform de eisen van de wet.”
    
    
    
      3.4. Bij beschikking van 24 december 2010 heeft Belastingdienst/[Q] de middelingsteruggaaf vastgesteld op € 8.107 (ƒ 17.865).
    
    
    
  
  
    Omschrijving geschil in hoger beroep en standpunten van partijen
    
    
      4.1. In geschil is de vraag of de middelingsteruggaaf terecht en naar het juiste bedrag is vastgesteld hetgeen belanghebbende ontkennend en de Inspecteur bevestigend beantwoordt.
    
    
    
      4.2. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de middelingsteruggaaf niet juist is en voert, naar het Hof begrijpt, daartoe aan dat:
    
    
      
        het middelingsverzoek niet tijdig is gedaan. Het initiatief van de middeling ging bovendien niet van hem uit maar van de Inspecteur;
      
      
        de navorderingsaanslag voor het jaar 1999 is niet naar het juiste bedrag vastgesteld. Het verlies van het jaar 2001 had niet verrekend mogen worden met het inkomen van het jaar 1999. Bovendien is het verrekende bedrag onjuist en had € 42.417 moeten zijn in plaats van € 59.172;
      
      
        de aanslag voor de jaren 2002 en 2003 zijn niet conform de eisen van de wet opgelegd.
      
    
    
    
      4.3. De Inspecteur heeft het standpunt van belanghebbende gemotiveerd weersproken.
    
    
    
      4.4. Voor een verdere uiteenzetting van de standpunten van partijen en de gronden waarop zij deze doen steunen verwijst het Hof naar de gedingstukken.
    
    
    
  
  
    Conclusies van partijen
    
    
      5.1. Het hoger beroep van belanghebbende strekt naar het Hof begrijpt tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank, tot vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vernietiging van de beschikking.
    
    
    
      5.2. De Inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.
    
    
  
  
    Oordeel van de rechtbank
    
    
      6.
      De rechtbank heeft het volgende overwogen, waarbij de rechtbank belanghebbende als eiseres en de Inspecteur als verweerder heeft aangeduid:
      
      
        ”1 Bij brief van 14 maart 2009 heeft eiser aan verweerder bericht dat hij zijn medewerking verleent aan het middelen van inkomens. Eiser heeft niet aangegeven over welke periode(n) hij zijn inkomens wil middelen. Evenmin heeft hij een berekening bijgevoegd.
      
      
    
    
      2
      
        In reactie op de onder 1 vermelde brief heeft verweerder aan eiser bij brief van 20 maart 2009 onder meer bericht dat aan de hand van de belastbare inkomens over de jaren 1998 tot en met 2000 (zoals vastgesteld in de aanslagen van 13 juni 2000 (1998), 6 maart 2002 (1999) en 20 november 2002 (2000) een middelingsberekening is uitgevoerd met als resultaat een middelingsteruggaaf over die jaren van € 8.107. In de brief staat, voor zover hier van belang, het volgende vermeld:
        “Voor uitvoering van de middeling over de periode 1998-2000 dient u echter nog nadrukkelijk aan te geven dat u ook om middeling over deze periode verzoekt. In dat geval kunt u voor de berekening gebruik maken van de (. . .) opgestelde berekening.”
      
      
    
    
      3
      Bij brief van 23 augustus 2010 heeft eiser een verzoek als bedoeld in het onder 2 vermelde citaat gedaan.
      
    
    
      4
      Met dagtekening 24 december 2010 heeft verweerder de beschikking vastgesteld resulterend in een teruggaaf van € 8.107.
      
    
    
      5
      In geschil is of de middelingsteruggaaf juist is berekend.
      
    
    
      6
      De rechtbank is van oordeel dat de middelingsteruggaaf over de jaren 1998 tot en met 2000 is berekend conform het bepaalde in artikel 66a van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. Gesteld noch gebleken is dat de beschikking is vastgesteld op basis van andere belastbare inkomens dan die voor die jaren onherroepelijk zijn komen vast te staan. Aldus is de beschikking naar het oordeel van de rechtbank juist vastgesteld. Dat eiser zich erop beroept dat de aanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen voor de jaren 2001 en 2002 nog niet vaststaan respectievelijk dat hij over één of beide jaren nog bedragen van de Belastingdienst heeft terug te vorderen doet aan het vorenstaande niet af.
      
    
    
      7
      Gelet op het vorenoverwogene is het beroep ongegrond verklaard.
      
    
    
      8
      De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.”
      
      
    
  
  
    Beoordeling van het hoger beroep
    
    
      7.1. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat de middelingsteruggaaf terecht en naar het juiste bedrag is vastgesteld. Het Hof neemt dit oordeel over en maakt de daartoe gebezigde gronden, vermeld in rechtsoverwegingen 1 tot en met 6, tot de zijne. In hoger beroep heeft belanghebbende geen andere of nieuwe gronden aangevoerd die het Hof tot een ander oordeel leiden. Het Hof neemt daarbij het volgende in aanmerking.
    
    
    
      7.2. Belanghebbende stelt dat het middelingsverzoek niet kan worden ontvangen omdat het niet tijdig is gedaan en het initiatief daartoe bovendien van de Inspecteur is uitgegaan. Belanghebbende heeft in de brief van 14 maart 2009 naar het oordeel van het Hof onmiskenbaar de wens geuit om zijn inkomens te willen middelen. De Inspecteur kon en mocht deze brief dan ook niet anders uitleggen. Dat in die brief niet uitdrukkelijk is vermeld om welk middelingstijdvak het gaat, doet daaraan niet af, temeer belanghebbende het verzoek tot middeling daarna, met vermelding van het onderhavige middelingstijdvak, heeft herhaald.
    
    
    
      7.3. Voor de beoordeling of het middelingsverzoek tijdig is gedaan is artikel 66a, zevende lid, Wet op de inkomstenbelasting 1964 van belang. Deze luidt als volgt:
    
    
    
      ”Het verzoek wordt gedaan bij de inspecteur binnen twaalf maanden nadat de op de jaren van het middelingstijdvak betrekking hebbende aanslagen, voorheffingen en beschikkingen om geen aanslag op te leggen onherroepelijk zijn geworden. Ingeval over een jaar van het middelingstijdvak wordt nagevorderd of nageheven dan wel bij beschikking een aanslag wordt verminderd wegens verrekening van een verlies, terwijl op het tijdstip van het onherroepelijk worden van de navorderingsaanslag, de naheffingsaanslag of de beschikking de in de eerste volzin bedoelde termijn van twaalf maanden voor meer dan tien maanden is verstreken, kan een verzoek om teruggaaf tevens worden gedaan binnen twee maanden na dat tijdstip. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld met betrekking tot de inhoud van het verzoek. ”
    
    
    
      7.4. De verminderingbeschikking betreffende het jaar 1999, welke verband houdt met de verrekening van het verlies van het jaar 2001, dateert van 6 februari 2009. Het middelingsverzoek is derhalve tijdig, binnen twee maanden na het onherroepelijk worden van de verminderingsbeschikking, gedaan.
    
    
    
      7.5. Het betoog van belanghebbende dat de verminderingsbeschikking niet juist is omdat het verrekende verlies over het jaar 2001 te hoog is, kan hem niet baten, omdat de verminderingsbeschikking onherroepelijk vast staat. Belanghebbende had, indien hij daarmee niet eens was, binnen de wettelijke termijn van zes weken, een bezwaarschrift moeten indienen bij de Inspecteur. Over de grieven van belanghebbende betreffende de aanslagen 2001, 2002, 2003 kan het Hof niet oordelen, omdat het Hof alsdan buiten de rechtsstrijd zou treden.
    
    
    
      7.6. Het vorenoverwogene voert tot de slotsom dat het hoger beroep ongegrond is. Bijgevolg moet worden beslist zoals hierna is vermeld.
    
    
    
  
  
    Proceskosten en griffierecht
    
    
      Het Hof acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
    
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is vastgesteld door mrs. P.J.J. Vonk, J.J.I. Verburg en W.M.G. Visser, in tegenwoordigheid van de griffier mr. D.J. Jansen. De beslissing is op 14 mei 2013 in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      aangetekend aan
      partijen verzonden:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Zowel de belanghebbende als het daartoe bevoegde bestuursorgaan kan 
        binnen zes weken
         na de verzenddatum van deze uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:
      
    
    
      1.
      
        Bij het beroepschrift wordt een kopie van deze uitspraak gevoegd.
      
    
    
      2.
      
        Het beroepschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:
      
      
        
          
             de naam en het adres van de indiener;
          
        
        
          
             de dagtekening;
          
        
        
          
             de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
          
        
        
          
             de gronden van het beroep in cassatie.
          
        
      
      
        Het beroepschrift moet worden gezonden aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.
      
      
      
        
          De partij die beroep in cassatie instelt is griffierecht verschuldigd en zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan worden verzocht de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.