ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8869, Centrale Raad van Beroep, 04-07-2000, 98/604 AAW/WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

98/604 AAW/WAO
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, appellant,
    
    en
    
    A, wonende te B, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
      verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de Invoeringswet
      Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 treedt het Landelijk
      instituut sociale verzekeringen (Lisv) in de plaats van de
      betrokken bedrijfsvereniging. In het onderhavige geval is het Lisv
      in de plaats getreden van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging. In
      deze uitspraak wordt onder appellant tevens verstaan het bestuur
      van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Bij besluit van 3 april 1996 heeft appellant de uitkeringen van
      gedaagde ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en
      de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), welke
      laatstelijk werden berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid
      van 80 tot 100%, met ingang van
      1 juni 1996 ingetrokken, onder overweging dat de mate van haar
      arbeidsongeschiktheid met ingang van die datum minder dan 25
      respectievelijk 15% was.
    
    
    
      De rechtbank te Alkmaar heeft bij uitspraak van 17 december 1997
      het beroep tegen dat besluit gegrond verklaard, dat besluit
      vernietigd en bepaald dat appellant aan gedaagde het betaalde
      griffierecht van f 50,- vergoedt. Naar die uitspraak wordt hierbij
      verwezen.
    
    
    
      Appellant is op bij aanvullend beroepschrift met bijlagen
      aangegeven gronden van die uitspraak in hoger beroep gekomen.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op
      15 februari 2000, waar voor appellant is verschenen
      S.J.M. Huisman, werkzaam bij Gak Nederland B.V., terwijl voor
      gedaagde is verschenen mr P.C.W.M. Meerbach, voorheen advocaat te
      Utrecht, thans te Woerden.
    
    
    
      Na de behandeling van het geding ter zitting van de Raad is
      gebleken dat het onderzoek niet volledig is geweest, in verband
      waarmee de Raad heeft besloten het onderzoek te heropenen.
    
    
    
      Desgevraagd hebben partijen toestemming gegeven de behandeling van
      het geding ter zitting van de Raad achterwege te laten.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Het gaat in dit geding om de beantwoording van de vraag of het in
      rubriek I omschreven besluit van 3 april 1996 in rechte stand kan
      houden.
    
    
    
      De rechtbank heeft die vraag in haar uitspraak ontkennend
      beantwoord. Daartoe heeft zij het volgende overwogen, waarbij voor
      "eiseres" "gedaagde" en voor "verweerder" "appellant" dient te
      worden gelezen.
    
    
    
      "Uit de gedingstukken blijkt, dat eiseres drie functies zijn
      voorgehouden, waarvan de functie van telefoniste een zogenaamde
      samengestelde functie betreft. Deze functie is samengesteld uit de
      functie telefoniste bij een Toeristenbond met 6 voorkomende
      arbeidsplaatsen en de telefoniste bij een bank met 3
      arbeidsplaatsen. Als functie-eis bij de functie van telefoniste bij
      een Toeristenbond is onder meer vermeld: luister- en
      spreekvaardigheid in de Nederlandse en Engelse taal.
      Naar de mening van verweerder wordt eiseres in staat geacht te
      kunnen functioneren op een MBO- tot zelfs HBO-niveau. Daaraan en
      aan de omstandigheid dat eiseres als opleiding enige jaren ULO
      zonder diploma heeft, verbindt verweerder de conclusie dat eiseres
      aan voormelde functie-eis voldoet.
      De rechtbank kan verweerder hierin niet volgen. Uit de
      omstandigheid dat eiseres in staat wordt geacht op MBO- of zelfs
      HBO-niveau te functioneren, volgt naar het oordeel van de rechtbank
      niet logischerwijs de gevolgtrekking dat eiseres voldoende
      luister- en spreekvaardigheid in de Engelse taal zal hebben, te
      minder nu eiseres geen volledige middelbare opleiding in de Engelse
      taal heeft genoten en er sedert de periode waarin eiseres enige
      jaren onderwijs in de Engelse taal moet hebben genoten, reeds 30
      jaren zijn verstreken. Naar het oordeel van de rechtbank is deze
      functie op grond van het hiervoor overwogene niet als passend voor
      eiseres aan de merken.
      Daarmee resteren voor eiseres nog twee functies, hetgeen naar het
      in artikel (lees: 3), lid 1 van het Schattingsbesluit neergelegde
      criterium van tenminste drie functies, een onvoldoende basis vormt
      om tot herziening of intrekking van de
      arbeidsongeschiktheidsuitkering over te kunnen gaan.
      De onderhavige schatting moet op grond van het vorenstaande als
      onvoldoende zorgvuldig worden aangemerkt.
      Nu het bestreden besluit deswege voor vernietiging in aanmerking
      komt, zal de rechtbank de medische grondslag van het bestreden
      besluit verder buiten beschouwing laten.?.
    
    
    
      Appellant is van die uitspraak in hoger beroep gekomen. In het
      aanvullend beroepschrift heeft appellant aangevoerd dat:
      - de rechtbank ten onrechte geen aandacht heeft geschonken aan
      hetgeen appellant heeft opgemerkt naar aanleiding van de aard van
      de in de functie van telefoniste Toeristenbond voorkomende
      werkzaamheden;
      - het functieniveau, afgezet tegen de capaciteiten van gedaagde,
      geen aanleiding geeft die functie niet geschikt te achten;
      - de eis van luister- en spreekvaardigheid in de Engelse taal van
      een zwaarte is welke overeenkomt met de voor die functie vereiste
      opleidingseis, aan welke eisen gedaagde voldoet.
    
    
    
      Gedaagde heeft deze grieven in haar verweerschrift gemotiveerd
      weersproken.
    
    
    
      De Raad stelt vast dat partijen in het bijzonder van mening
      verschillen over het antwoord op de vraag of de functie van
      telefoniste Toeristenbond bij de beoordeling van de mate
      van arbeidsongeschiktheid van gedaagde kan worden betrokken.
    
    
    De Raad overweegt het volgende.
    
    
      Uit de artikelen 5, vijfde lid van de AAW en 18, vijfde lid van de
      WAO volgt dat functies bij de beoordeling van de mate van
      arbeidsongeschiktheid van een verzekerde kunnen worden betrokken
      indien zij zowel voor de krachten als voor de bekwaamheden van die
      verzekerde zijn berekend.
    
    
    
      Blijkens de Memorie van Toelichting op de artikelen 5 van de AAW en
      18 van de WAO (kamerstukken 22824, nr. 3,
      pagina 23) ziet "bekwaamheden" op het moeten voldoen aan de
      eisen die werkgevers stellen aan een persoon om in aanmerking te
      komen voor een bepaalde arbeidsplaats. Hierbij wordt -aldus
      genoemde Toelichting- in de uitvoeringspraktijk onder meer gekeken
      naar eisen die worden gesteld aan opleiding en ervaring.
    
    
    
      Appellant maakt bij de beoordeling van de mate van
      arbeidsongeschiktheid van een verzekerde gebruik van het Functie
      Informatie Systeem (Fis) waarin een grote verscheidenheid aan in
      Nederland voorkomende functies is opgenomen. De in dit systeem
      opgenomen informatie met betrekking tot die functies heeft
      appellant verkregen door middel van enquêtes bij werkgevers waar de
      desbetreffende functies voorkomen. Voor wat betreft de bekwaamheden
      die voor een functie zijn vereist heeft appellant de eisen die de
      werkgever daaraan stelt in het Fis opgenomen.
    
    
    
      De Raad stelt voorop dat zowel de verzekerde als, in het
      voorkomende geval, de toetsende instanties in beginsel van de
      juistheid van de in het Fis vermelde gegevens uit moeten kunnen
      gaan. Hij heeft dit al eerder overwogen in zijn uitspraak,
      gepubliceerd in USZ 1998/133 ten aanzien van de belasting die de
      werkzaamheden in de in het Fis opgenomen functies met zich
      meebrengen, en in zijn uitspraken, gepubliceerd in USZ 1998/275 en
      USZ 1998/311 ten aanzien van de aan het Fis ontleende loonwaarden.
      De Raad ziet geen aanleiding niet van dit uitgangspunt uit te gaan
      waar het gaat om de in het Fis neergelegde, door de werkgever voor
      de toelating tot een functie met betrekking tot opleiding en
      ervaring gestelde eisen.
    
    
    
      Zulks laat onverlet dat het appellant vrij staat om voldoende
      gemotiveerd en gedocumenteerd de onjuistheid van de in het FIS
      vermelde gegevens aan te tonen.
    
    
    
      De Raad stelt vast dat blijkens de Fis-gegevens in het dossier de
      desbetreffende werkgever voor de functie van telefoniste
      Toeristenbond als eis heeft gesteld dat de betrokkene ervaring
      heeft in luister- en spreekvaardigheid in de Nederlandse en Engelse
      taal.
      De Raad stelt voorts vast dat appellant niet gemotiveerd én
      gedocumenteerd heeft aangetoond dat die in het Fis vermelde
      ervaringseis niet juist is, zodat aan die eis dient te zijn voldaan
      om genoemde functie voor de bekwaamheden van gedaagde berekend te
      kunnen achten.
    
    
    
      Gesteld noch gebleken is dat gedaagde in haar arbeidsleven ervaring
      heeft opgedaan in luister- en spreekvaardigheid in de Engelse taal.
      De Raad is evenmin gebleken dat gedaagde buiten haar arbeidsleven
      ervaring op dit gebied heeft opgedaan, anders dan in de door haar
      30 jaar geleden gedurende ruim twee en een half jaar gevolgde
      ULO-opleiding.
    
    
    
      Anders dan appellant is de Raad er niet van overtuigd geraakt dat
      gedaagde met het Engels dat zij op de ULO heeft gevolgd, voldoet
      aan de door de werkgever voor de functie van telefoniste
      Toeristenbond geëiste ervaring, in het bijzonder met betrekking tot
      de spreekvaardigheid van de Engelse taal. Het betoog van appellant
      dat de werkzaamheden slechts bestaan uit het doorverbinden van
      personen, en aan de luister- en spreekvaardigheid derhalve geen
      hoge eisen worden gesteld, doet aan het vorenstaande niet af. Nog
      daargelaten dat op geen enkele wijze is gebleken dat gedaagde na 30
      jaar de Engelse taal nog in enige mate beheerst, volgt uit de
      functie-inhoud niet per definitie dat conversatie in de Engelse
      taal tot een minimumniveau beperkt kan blijven.
    
    
    
      Dit betekent dat de functie van telefoniste Toeristenbond naar het
      oordeel van de Raad niet voor de bekwaamheden van gedaagde is
      berekend.
    
    
    
      Aan dit oordeel doet niet af het betoog dat appellant blijkens een
      rapport van 26 mei 1996 door de psycholoog
      N.M. Lijftogt op grond van haar intelligentieniveau in staat wordt
      geacht werkzaamheden op MBO- of HBO-niveau te verrichten. Hiermee
      is immers slechts gegeven dat gedaagde in staat is te achten de
      vereiste ervaring in de Engelse taal te verkrijgen en niet dat zij
      die reeds heeft.
    
    
    
      Evenmin doet aan het oordeel van de Raad af het ter zitting naar
      voren gebrachte argument dat als opleidingseis bij de functie van
      telefoniste Toeristenbond slechts is gesteld "mavo-niveau" en niet
      dat vaardigheid in de Engelse taal is vereist. De vraag of een
      verzekerde aan een in het Fis vermelde opleidingseis voldoet dient
      naar het oordeel van de Raad te worden onderscheiden van de vraag
      of die verzekerde aan de blijkens het Fis door de werkgever
      gestelde ervaringseisen voldoet.
    
    
    
      Uit het vorenstaande volgt dat twee functies als grondslag voor de
      schatting resteren. De Raad is, evenals de rechtbank, van oordeel
      dat dit in het licht van artikel 3, eerste lid van het
      Schattingsbesluit, dat verlangt dat de voor het bepalen van de
      resterende verdiencapaciteit in aanmerking te nemen arbeid dient te
      worden omschreven in de vorm van drie verschillende in Nederland
      uitgeoefende functies waarmee het hoogste inkomen kan worden
      verworven en dat die functies tezamen ten minste 30 arbeidsplaatsen
      vertegenwoordigen, te weinig is, zodat het bestreden besluit op
      deze grond voor vernietiging in aanmerking komt.
    
    
    
      Met de vernietiging van het bestreden besluit is gegeven dat
      gedaagde op 1 juni 1996 onveranderd aanspraak heeft op uitkeringen
      krachtens de AAW en de WAO, berekend naar een mate van
      arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. Om deze reden komt de Raad,
      evenals de rechtbank, aan een beoordeling van het medische aspect
      van de onderhavige beoordeling niet meer toe.
    
    
    
      Uit het vorenstaande vloeit voort dat het hoger beroep niet slaagt
      en dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking
      komt.
    
    
    
      De Raad acht termen aanwezig om op grond van artikel 8:75 van de
      Algemene wet bestuursrecht appellant te veroordelen in de
      proceskosten van gedaagde in hoger beroep. Deze kosten worden
      begroot op f 1.420,- voor verleende rechtsbijstand.
    
    
    
      Gelet op het vorenstaande alsmede op het bepaalde in artikel 22,
      derde lid van de Beroepswet, stelt de Raad ten slotte vast dat van
      appellant een recht van f 675,- dient te worden geheven.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak;
      Veroordeelt appellant in de proceskosten van gedaagde in hoger
      beroep tot een bedrag groot f 1.420,-;
      Verstaat dat van appellant een recht van f 675,- wordt geheven.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr K.J.S. Spaas als voorzitter en
      mr M.M. van der Kade en mr J.Th. Wolleswinkel als leden, in
      tegenwoordigheid van mr P.W.A. van Geloven als griffier en
      uitgesproken in het openbaar op 4 juli 2000.
    
    
    
    (get.) K.J.S. Spaas.
    
    
    
    (get.) P.W.A. van Geloven.
    
    
    
    
    IS