ECLI:NL:HR:2019:1308, Hoge Raad, 10-09-2019, 18/01399
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2019-09-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Herziening. Uitkeringsfraude. Medeplegen valsheid in geschrift, meermalen gepleegd (art. 225.1 Sr) en medeplegen opzettelijk gebruik maken van vals geschrift, meermalen gepleegd (art. 225.2 Sr). Vervolg op ECLI:NL:HR:2016:2586 (art. 80a RO). Kunnen de verklaringen van getuigen die zijn afgelegd op openbare zitting van CRvB en uitspraak van CRvB worden aangemerkt als novum ex art. 457.1.c. Sv? HR: Op gronden vermeld in CAG kan het in de aanvraag aangevoerde niet worden aangemerkt als gegeven ex art. 457.1.c. Sv. Afwijzing aanvraag. CAG: Enkele omstandigheid dat bestuursrechter anders oordeelt dan strafrechter, betekent niet dat sprake is van novum. Verklaringen van getuigen zoals afgelegd op zitting van CRvB wijken niet af van verklaringen die deze getuigen destijds in strafzaak hebben afgelegd. Desbetreffende verklaringen leveren geen gegevens op die bij onderzoek ttz. aan Hof niet bekend waren en die op zichzelf of i.v.m. de vroeger geleverde bewijzen met de uitspraak niet bestaanbaar schijnen, zodanig dat het ernstige vermoeden ontstaat dat indien deze gegevens bekend zouden zijn geweest, het onderzoek van de zaak zou hebben geleid tot een vrijspraak van aanvrager.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer	18/01399
      
        Datum		10 september 2019
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op een aanvraag tot herziening van een in kracht van gewijsde gegaan arrest van het Gerechtshof Den Haag van 24 maart 2015, nummer 22/001067-13, ingediend door N. Gonzales Bos, advocaat te Amsterdam, 
    
    
    
      namens
    
    
    
      
        [de aanvraagster] , 
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1981,
      hierna: de aanvraagster.
    
    
  
  
    
      1De uitspraak waarvan herziening is gevraagd
    Het Hof heeft in hoger beroep – met vernietiging van een vonnis van de Politierechter in de Rechtbank Den Haag van 28 februari 2013 – de aanvraagster ter zake van 1. “Medeplegen van valsheid in geschrift, meermalen gepleegd” en 2. “Medeplegen van opzettelijk gebruik maken van een vals geschrift, als bedoeld in artikel 225, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, als ware het echt en onvervalst, meermalen gepleegd” veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 maanden, voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, alsmede tot een taakstraf van 120 uren, subsidiair 60 dagen hechtenis.
  
  
    
      2De aanvraag tot herziening
    
      2.1
      De aanvraag tot herziening is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
    
    
      2.2
      De aanvraag berust op de stelling dat sprake is van een gegeven als bedoeld in art. 457, eerste lid aanhef en onder c, Sv. In de aanvraag wordt daartoe aangevoerd dat indien de rechter bekend was geweest met de inhoud van de verklaringen zoals de getuigen [getuige 3] , [getuige 4] en [getuige 1] die hebben afgelegd op de openbare zitting van de Centrale Raad van Beroep van 1 juli 2015, alsmede met de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 1 juni 2016, nr. 13/754 WW, ECLI:NL:CRVB:2016:1992, het onderzoek van de zaak zou hebben geleid tot vrijspraak van de aanvraagster.
    
  
  
    
      3De conclusie van de Advocaat-Generaal
    De Advocaat-Generaal F.W Bleichrodt heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad de aanvraag ongegrond zal verklaren.
  
  
    
      4Beoordeling van de aanvraag
    
      4.1
      Als grondslag voor een herziening kan, voor zover hier van belang, krachtens het eerste lid aanhef en onder c van art. 457 Sv slechts dienen een door bescheiden gestaafd gegeven dat bij het onderzoek op de terechtzitting aan de rechter niet bekend was en dat het ernstige vermoeden wekt dat indien dit gegeven bekend zou zijn geweest, het onderzoek van de zaak zou hebben geleid hetzij tot een vrijspraak van de gewezen verdachte, hetzij tot een ontslag van alle rechtsvervolging, hetzij tot de niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie, hetzij tot de toepassing van een minder zware strafbepaling.
    
    
      4.2
      Op de door de Advocaat-Generaal in zijn conclusie vermelde gronden kan het in de aanvraag aangevoerde niet worden aangemerkt als een gegeven als bedoeld in art. 457, eerste lid aanhef en onder c, Sv. De aanvraag is dus ongegrond en moet ingevolge art. 470 Sv worden afgewezen.
    
  
  
    
      5Beslissing
    De Hoge Raad wijst de aanvraag tot herziening af.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren M.J. Borgers en M.T. Boerlage, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 september 2019.