ECLI:NL:CRVB:2013:1902, Centrale Raad van Beroep, 02-10-2013, 11-6641 WAJONG
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2013-10-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Naar appellant in hoger beroep met juistheid heeft aangevoerd, staat zowel onder de Wajong als onder de Wet Wajong het feit dat betrokkene op zijn zeventiende verjaardag geen ingezetene was aan uitkering/ondersteuning in de weg. Gelet hierop stelt de Raad vast dat het recht met ingang van 1 januari 2010 weliswaar is gewijzigd, maar dat er, anders dan door de rechtbank geoordeeld, geen sprake is van een voor betrokkene relevante wijziging. Vernietiging uitspraak. Beroep ongegrond.

11/6641 WAJONG 
  
    Datum uitspraak: 2 oktober 2013
  
  
    Centrale Raad van Beroep
    Meervoudige kamer
  
  
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 
    6 oktober 2011, 11/1481 (aangevallen uitspraak)
  
  
    Partijen:
  
  
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (appellant)
  
  
    
      [Betrokkene] te [woonplaats] (betrokkene)
  
  
    PROCESVERLOOP
    Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
  
  
    Namens betrokkene is een verweerschrift ingediend.
  
  
    Betrokkene heeft nadere stukken ingediend.
  
  
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 augustus 2013. Namens appellant is verschenen mr. P.J. Reith. Betrokkene is verschenen, bijgestaan door mr. B. Anik, advocaat. Als tolk was aanwezig M. Cordes.
  
  
    OVERWEGINGEN
    1.1. Betrokkene, geboren op 1 januari 1960, heeft op zestienjarige leeftijd een steen op zijn hoofd gekregen, als gevolg waarvan hij hersenletsel heeft opgelopen en een spastische parese heeft. In 1994 is appellant op vierendertigjarige leeftijd vanuit Turkije naar Nederland gekomen.
    
    
      1.2. Bij besluit van 28 augustus 2008 heeft appellant geweigerd betrokkene een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) toe te kennen, omdat betrokkene op zijn zeventiende verjaardag geen Nederlands ingezetene was.
    
    
    
      1.3. Op 26 november 2010 heeft betrokkene een formulier “Aanvraag Wajong” ingediend. Naar aanleiding hiervan heeft appellant bij besluit van 7 december 2010, onder toepassing van artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht, geweigerd terug te komen van zijn besluit van 28 augustus 2008. Bij besluit van 21 maart 2011 (bestreden besluit) heeft appellant het bezwaar van betrokkene tegen het besluit van 7 december 2010 ongegrond verklaard. Appellant heeft er in het bestreden besluit op gewezen dat, indien na een afwijzende beschikking een nieuwe aanvraag wordt gedaan, de aanvrager gehouden is nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden te vermelden. Betrokkene heeft dit niet gedaan.
    
    
    
      2.
      De rechtbank heeft geoordeeld dat appellant kan worden gevolgd voor zover de aanvraag van 26 november 2010 moet worden aangemerkt als een verzoek om terug te komen van het besluit van 28 augustus 2008. Naar het oordeel van de rechtbank had de aanvraag van 26 november 2010 echter (tevens) moeten worden aangemerkt als een verzoek om ondersteuning/uitkering op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wet Wajong). De rechtbank heeft daartoe overwogen dat het voor de aanvraag relevante recht is gewijzigd. De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard en het bestreden besluit vernietigd voor zover appellant daarbij geen inhoudelijke beoordeling heeft verricht naar aanleiding van de aanvraag van 26 november 2010.
      
    
    
      3.
      Appellant heeft in hoger beroep aangevoerd dat met de overgang van de Wajong naar de Wet Wajong geen wijziging is gekomen in het begrip ingezetene en dat het ook bij toepassing van de Wet Wajong net als bij de Wajong zo is dat de jonggehandicapte op zijn zeventiende verjaardag ingezetene moet zijn geweest. 
      
    
    
      4.
      De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
        4.1.
        Naar appellant in hoger beroep met juistheid heeft aangevoerd, staat zowel onder de Wajong als onder de Wet Wajong het feit dat betrokkene op zijn zeventiende verjaardag geen ingezetene was aan uitkering/ondersteuning in de weg. Gelet hierop stelt de Raad vast dat het recht met ingang van 1 januari 2010 weliswaar is gewijzigd, maar dat er, anders dan door de rechtbank geoordeeld, geen sprake is van een voor betrokkene relevante wijziging.
        
      
      
        4.2.
        Hetgeen in 4.1 is overwogen, leidt tot de conclusie dat het hoger beroep slaagt. De aangevallen uitspraak dient vernietigd te worden en het beroep tegen het bestreden besluit dient alsnog ongegrond te worden verklaard.
        
      
    
    
      5.
      Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    BESLISSING
    De Centrale Raad van Beroep
    
    
      
        vernietigt de aangevallen uitspraak;
      
      
        verklaart het beroep ongegrond.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door C.P.J. Goorden als voorzitter en J.S. van der Kolk en A.I. van der Kris als leden, in tegenwoordigheid van M.P. Ketting als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 2 oktober 2013.
    
    
    
    
    
      (getekend) C.P.J. Goorden
    
    
    
    
    
      (getekend) M.P. Ketting
    
    
    
    
  
  
    HD