ECLI:NL:RBLIM:2016:990, Rechtbank Limburg, 05-02-2016, 03/249282-14
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2016-02-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak van medeplegen van verduistering in dienstbetrekking dan wel verduistering. Er is geen sprake geweest van het goed onder zich hebben, zoals bedoeld in artikel 321 juncto artikel 322 van het Wetboek van Strafrecht.

RECHTBANK LIMBURG
    
    
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer: 03/249282-14
    
    
    
      Tegenspraak 
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 5 februari 2016
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [Naam verdachte]
        
      
      
        [gegevens geboortedatum-en plaats] ,
      
        [woonadres]
      
    
    
    
      De verdachte wordt bijgestaan door zijn raadsman, mr. R.A. Wijnands, kantoorhoudende te Schinnen.
    
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 22 januari 2016. De verdachte en zijn raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte:
      
        samen met een ander een grote hoeveelheid staal heeft verduisterd in dienstbetrekking, dan wel deze hoeveelheid staal heeft verduisterd. 
      
    
    
  
  
    
      3De beoordeling van het bewijs
    
      3.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie 
        
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde medeplegen van verduistering in dienstbetrekking kan worden bewezen. 
      
    
    
      3.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman is van mening dat verdachte moet worden vrijgesproken. Verdachte heeft weliswaar op meerdere momenten staal van zijn werkgever weggenomen, maar ten tijde van het wegnemen was geen sprake van een dienstbetrekking, aangezien verdachte toen ziekteverlof genoot. Verder heeft verdachte het staal steeds buiten werktijd op het bedrijfsterrein van zijn werkgever weggenomen, op tijdstippen waarop het niet was toegestaan het bedrijfsterrein te betreden. Derhalve heeft verdachte zich voorafgaand aan het wegnemen van de hoeveelheden staal steeds schuldig gemaakt aan overtreding van artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht, zogenoemde huisvredebreuk. Als gevolg van de hiervoor omschreven omstandigheden kan verduistering in dienstbetrekking dan wel eenvoudige verduistering niet worden bewezen.
      
    
    
      3.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        In de tenlastegelegde periode heeft verdachte meermalen buiten reguliere werktijd op het bedrijfsterrein van zijn werkgever, [Bedrijfsnaam] , een hoeveelheid staal weggenomen. Verdachte bewerkte met een machine een rol staal tot staalplaten, waarna de koper van de staalplaten, medeverdachte [Naam medeverdachte] , deze telkens met zijn vrachtwagen op het bedrijfsterrein kwam ophalen. Hoewel verdachte ziekteverlof genoot, had hij toegang tot het bedrijfsterrein, doordat hij beschikte over een sleutel en de code van het alarmsysteem. Blijkens de aangifte van zijn werkgever had verdachte geen toestemming het bedrijfsterrein te betreden op het moment dat het bedrijf gesloten was. 
        Aldus heeft verdachte zich meermalen buiten reguliere werktijd, wanneer het bedrijf gesloten was, naar het bedrijfsterrein begeven met het oogmerk daar staal toebehorende aan zijn werkgever weg te nemen, waarbij hij zich steeds op oneigenlijke wijze toegang tot het bedrijf heeft verschaft. Het staal was dus niet uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking aan verdachte toevertrouwd gedurende de tijdspanne dat hij dit met een machine bewerkte en vervolgens overdroeg aan medeverdachte [Naam medeverdachte] . 
        Gelet op de bovenomschreven omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat verdachte het weggenomen staal nooit onder zich heeft gehad, zoals bedoeld in artikel 321 juncto artikel 322 van het Wetboek van Strafrecht. Als gevolg hiervan acht de rechtbank de tenlastegelegde verduistering in dienstbetrekking dan wel eenvoudige verduistering niet bewezen. Verdachte zal dan ook worden vrijgesproken.  
      
      
    
  
  
    
      4De benadeelde partij 
    
      4.1
      
        
          De vordering van de benadeelde partij
        
        De benadeelde partij vordert een schadevergoeding van € 63.712,81 te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode van 10 maart 2014 tot aan de dag van algehele voldoening.
      
    
    
      4.2
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Nu verdachte van het tenlastegelegde zal worden vrijgesproken, zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in haar vordering niet ontvankelijk is. 
      
      
      
        De rechtbank acht het niet billijk indien de benadeelde partij de kosten dient te betalen die door verdachte in het kader van de vordering zijn gemaakt. Om die reden zal zij de in het kader van de vordering door de benadeelde partij en verdachte gemaakte kosten compenseren, in die zin dat elke partij de eigen kosten draagt.
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
      De rechtbank: 
      
        Vrijspraak
      
    
    - spreekt de verdachte vrij van het tenlastegelegde;
    
    
      
        Benadeelde partij
      
    
    
      
        verklaart de benadeelde partij, [Bedrijfsnaam] , gevestigd [Vestigingsadres] niet-ontvankelijk in haar vordering;
      
      
        compenseert de kosten van partijen, in het kader van de vordering gemaakt, in 
      
    
    die zin dat elke partij de eigen kosten draagt. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. G.P.C. Dijkshoorn-Sleebe, voorzitter, mr. E.H.A.F.M. Krol en mr. P.M.S. Dijks, rechters, in tegenwoordigheid van mr. R.C. Smeets, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 5 februari 2016.
    
    
    
      
        Buiten staat
      
      Mr. P.M.S. Dijks is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen. 
    
    
    
    
    
      BIJLAGE I: De tenlastelegging
    
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat
    
    
    
      hij, in of omstreeks de periode van 20 oktober 2013 tot en met 10 maart 2014, in de gemeente Maastricht, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk staal, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan [Bedrijfsnaam] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), en welk(e) goed(eren) verdachte en/of zijn mededader(s) uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking van/als medewerker, in elk geval anders dan door misdrijf onder zich had(den), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;