ECLI:NL:GHDHA:2021:766, Gerechtshof Den Haag, 18-03-2021, BK-20/00496
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-03-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Hoger beroep na compromis.

GERECHTSHOF DEN HAAG
  
  
    Team Belastingrecht
    meervoudige kamer
    nummer BK-20/00496
  
  
    Uitspraak van 18 maart 2021
    
    
      in het geding tussen:
    
    
  
  
    
      [X] te [Z] , belanghebbende,
    
    
      en
    
    
    
      
        de invorderingsambtenaar van Belastingsamenwerking Gouwe-Rijnland, de Invorderingsambtenaar,
    
    
    
      op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank Den Haag van 24 maart 2020, nr. SGR 19/5989, ECLI:NL:RBDHA:2020:3646.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De Invorderingsambtenaar heeft op 22 juni 2019 wegens het onbetaald blijven van een aanslag in de lokale heffingen (watersysteemheffing en zuiveringsheffing) voor het jaar 2019 van in totaal € 279,70 aan belanghebbende € 7 aan aanmaningskosten in rekening gebracht. Bij uitspraak op bezwaar heeft de Invorderingsambtenaar deze kosten gehandhaafd.
    
    2. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Invorderingsambtenaar beroep ingesteld bij de Rechtbank. Heffing van griffierecht is achterwege gebleven. Vanwege schending van de hoorplicht heeft de Rechtbank het beroep gegrond verklaard en de zaak teruggewezen naar de Invorderingsambtenaar.
    
    3. Belanghebbende is van de uitspraak van de Rechtbank in hoger beroep gekomen bij het Hof. Heffing van griffierecht is achterwege gebleven. De Invorderingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. Belanghebbende heeft bij brief van 5 februari 2021 op het verweerschrift gereageerd.
    
    4. Ter zitting van het Hof van 19 juni 2020, waar het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank Den Haag van 1 november 2019, nr. SGR 19/3126, is behandeld, en waar belanghebbende en de Invorderingsambtenaar zijn verschenen, hebben partijen aan de hand van het ter zitting verhandelde bij wijze van compromis overeenstemming bereikt, inhoudend: 1) dat de openstaande kosten met betrekking tot de aan belanghebbende voor de jaren 2017, 2018 en 2019 opgelegde aanslagen in de lokale heffingen worden verminderd tot nihil, 2) dat belanghebbende toezegt alle daarop betrekking hebbende lopende procedures in te trekken, 3) dat de Invorderingsambtenaar toezegt eventuele in verband met die andere procedures door belanghebbende betaalde griffierechten aan hem te vergoeden en 4) dat de Invorderingsambtenaar belanghebbende voor deze procedure en al die andere procedures in totaal € 200 aan proceskosten vergoedt. Het Hof heeft partijen in hun compromis gevolgd (Hof Den Haag 3 juli 2020, nr. BK-19/00770).
    
    5. De mondelinge behandeling van het onderhavige hoger beroep heeft plaatsgehad in Den Haag ter zitting van het Hof van 18 februari 2021. Partijen zijn verschenen.
    
    6. Het onderhavige hoger beroep betreft openstaande kosten met betrekking tot de aan belanghebbende voor de jaren 2017, 2018 en 2019 opgelegde aanslagen in de lokale heffingen, bedoeld onder ”1)” van de afspraken van het op 19 juni 2020 bereikte compromis. Door zijn weigering het onderhavige hoger beroep, ingediend 5 juni 2020, in te trekken, maar door te zetten is belanghebbende nalatig in de nakoming van de afspraken van het compromis. De Invorderingsambtenaar is de afspraken van het compromis volledig nagekomen. Het Hof zal belanghebbende houden aan hetgeen hij ter zitting van het Hof van 19 juni 2020 met de Invorderingsambtenaar is overeengekomen.
    
    7. Waarom belanghebbende de afspraken van het compromis weigert na te komen, verklaart belanghebbende uit de omstandigheid dat hij de materie bij het sluiten van het compromis niet kon overzien en hij met het compromis slechter af is dan zonder het compromis. Belanghebbende beroept zich in wezen op dwaling en, zo leidt het Hof af uit de motivering van het tegen de uitspraak van 3 juli 2020 ingestelde cassatieberoep, op dwang. Het Hof verwerpt het beroep op dwaling en dwang. Van dwang is geen sprake geweest, belanghebbende heeft tijdens de zitting op 19 juni 2020 verklaard in te zijn voor een totaaloplossing (“package deal”) om van alle lopende geschillen af te komen en heeft uit vrije wil ingestemd met het hiervoor beschreven compromis. Het Hof acht niet aannemelijk dat belanghebbende heeft gedwaald. De afspraken zijn duidelijk en niet voor verschillende uitleg vatbaar. Belanghebbende voert bovendien regelmatig procedures en is dus geen debutant, van wie gemakkelijker kan worden aangenomen dat hij de situatie niet of minder goed overziet. Omdat belanghebbende de procedure ter zitting van het Hof van 19 juni 2020 ook had kunnen verliezen had hij zonder compromis slechter af kunnen zijn geweest dan met het compromis, als gevolg waarvan voor drie jaren aanmaningskosten en kosten voor het betekenen van een dwangbevel zijn vervallen (in totaal bijna € 210). Door in weerwil van het compromis verder te procederen, heeft belanghebbende mogelijke extra kosten over zichzelf afgeroepen. Deze kosten had hij niet hoeven maken dan wel vergoed kunnen krijgen, zoals de al betaalde griffierechten.
    
    8. Het hoger beroep is ongegrond. 
    
  
  
    Beslissing
    
    
      Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      De uitspraak is vastgesteld door W.M.G. Visser, A. van Dongen en P.G.H. Albert in tegenwoordigheid van de griffier R. Wijkstra. De beslissing is op 18 maart 2021, met de nodige coronabeperkingen, in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      De griffier is verhinderd 
      de uitspraak te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
      aangetekend aan
      partijen verzonden:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Tegen deze uitspraak kan zowel de belanghebbende als het daartoe bevoegde bestuursorgaan 
        binnen zes weken
         na de verzenddatum van de uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
      
    
    
    
      
        Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Wanneer die personen geen gebruik willen maken van digitaal procederen, sturen zij het beroepschrift in cassatie aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
      
    
    
    
      
        Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
      
    
    1. Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;
    2. Alleen bij procederen op papier: het cassatieberoepschrift moet ondertekend zijn;
    3. Het cassatieberoepschrift moet ten minste vermelden:
    
      a. de naam en het adres van de indiener;
    
    
      b. de dagtekening;
    
    
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
    
    
      d. de gronden van het beroep in cassatie.
    
    
    
      
        Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. De indiener zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.