ECLI:NL:RBDHA:2021:10674, Rechtbank Den Haag, 12-07-2021, AWB - 20 _ 7445
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: De rechtbank verklaart het beroep niet ontvankelijk omdat de overgelegde machtiging voor de onderhavige procedure niet voldoet aan de daaraan redelijkerwijs te stellen eisen.

Rechtbank DEN HAAG
  
  
    Team belastingrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 20/7445
  
  
    
      proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 juli 2021 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [eiseres] , wonende te [woonplaats] , eiseres(beweerdelijk gemachtigde: S.J.J.G. Fernandes)
    
    
      en
    
    
  
  
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    De bestreden uitspraak op bezwaar 
    De uitspraak van verweerder van 23 april 2020 op het bezwaar van eiseres tegen de hierna genoemde dwangsombeschikking.
    
  
  
    Zitting 
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 juni 2021. 
      Namens eiseres is niemand verschenen. S.J.J.G. Fernandes (F), die zich als beweerdelijk gemachtigde heeft gesteld, heeft op 25 juni 2021 de rechtbank bericht dat hij verhinderd is de zitting bij te wonen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [A] .
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
    
  
  
    Overwegingen
    1. Eiseres heeft bezwaar ingediend tegen de vastgestelde WOZ-waardebeschikking en de daarbij opgelegde aanslagen onroerend zaakbelasting en rioolheffing en de aanslag afvalstoffenheffing (de aanslag). 
    
    2. Bij uitspraak van 18 juli 2019 heeft de rechtbank het beroep van eiseres van 
    12 december 2018 voor zover gericht tegen de aanslag niet ontvankelijk verklaard, omdat verweerder nog geen uitspraak op bezwaar betreffende de aanslag heeft gedaan.
    
    3. F. heeft namens eiseres op 29 juli 2019 verweerder in gebreke gesteld ter zake van het niet doen van uitspraak op het bezwaar tegen de aanslag. 
    
    4. Bij beschikking van 20 november 2019 heeft verweerder beslist dat geen recht bestaat op een dwangsom, omdat verweerder onredelijk laat in gebreke is gesteld. Het tegen deze beschikking ingestelde bezwaar is in de uitspraak op bezwaar van 23 april 2020 ongegrond verklaard. 
    
    5. Namens eiseres is F. hiertegen in beroep gekomen. Naar aanleiding van het verzoek van de rechtbank om een machtiging heeft F. een op 3 juni 2017 ondertekende volmacht overgelegd waarin staat:
    
      
        “Naam: [eiseres] 
      
        (…)
      
      
        machtigt hierbij [F](…), met het recht van substitutie, om hem/haar te vertegenwoordigen en alle handelingen te verrichten teneinde bestuursrechtelijke beschikkingen in rechte te bestrijden alsmede beroepsmatige rechtsbijstand te verlenen, in en buiten rechte, ter zake van een bezwaar dan wel beroepsprocedure tegen (een) (het uitblijven van) genomen besluit(en), alsmede al hetgeen daartoe door gemachtigde noodzakelijk wordt geacht, waaronder het aanwenden van rechtsmiddelen en het opvragen van gegevens, bijvoorbeeld op grond van de Wet openbaarheid van bestuur, de Wet politiegegevens en/of de Wet beschermingpersoonsgegevens, het bij weigering voeren van gerechtelijke procedures deze gegevens alsnog te verkrijgen en het namens deze aannemen van bedragen zoals vergoedingen voor proceskosten, griffierechten e.d., een en ander in de ruimste zin des woords. Voor elke uit te voeren rechtshandeling zal vooraf met gemachtigde overleg worden gepleegd.
    
    
    
      
        Aldus opgemaakt en getekend te Zoetermeer op 3 juni 2017
      
      [Eiseres]”
    
    
    6. Iemand die namens een ander beroep instelt, moet op verzoek van de rechtbank een machtiging indienen om aan te tonen dat hij namens die ander beroep mag instellen. Dit staat in artikel 8:24, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Als dat niet gebeurt, kan de rechtbank het beroep op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk verklaren. 
    
    7. Uit vaste rechtspraak van de bestuursrechter volgt dat geen rechtsregel in de weg staat aan het verlenen van een in algemene bewoordingen geformuleerde machtiging tot het voeren van procedures en het in verband daarmee verrichten van alle noodzakelijk geachte handelingen. Daarbij geldt echter wel dat de machtiging voldoende specifiek dient te zijn om de grenzen van de vertegenwoordigingsbevoegdheid te kunnen bepalen. Uit een machtiging dient in voldoende mate te blijken dat degene die de machtiging verstrekt zich er van bewust is dat hij als eisende partij optreedt of zal optreden in de procedure, waarin de machtiging is gevraagd. In beginsel wordt een machtiging geacht doorlopend te zijn verleend zolang die niet is herroepen of opgezegd.
    
    8. De rechtbank is van oordeel dat de overgelegde machtiging door F. voor onderhavige procedure niet voldoet aan de daaraan redelijkerwijs te stellen eisen. De machtiging van 3 juni 2017 is in beginsel praktisch onbegrensd waar het bestuursrechtelijke kwesties betreft en uit de machtiging blijkt niet op welk dossier, welke concrete beschikkingen of procedure die machtiging betrekking heeft, nu hierin in algemene zin over bestrijding van bestuursrechtelijke geschillen wordt gesproken. In de laatste volzin van de machtiging is aangeven dat voorafgaand aan elke rechtshandeling overleg zal plaats vinden. De rechtbank heeft F. in de gelegenheid gesteld om een (andere) (recentere) volmacht te overleggen. Uit de reactie op dit verzoek, noch uit de stukken in het dossier, volgt dat F. alvorens het onderhavige beroepschrift heeft ingediend met eiseres contact heeft gehad en overleg heeft gepleegd, waardoor niet kan worden vastgesteld dat aan de laatste volzin van de machtiging uitvoering is gegeven. Hierdoor kan dan ook niet worden vastgesteld dat eiseres middels de verstrekte machtiging zich er van bewust is dat zij ook als eisende partij optreedt in de onderhavige procedure. Het moet er dan ook voor worden gehouden dat het door F. namens eiseres instellen van beroep tegen de ongegrond verklaring van de afwijzing van het verzoek om een dwangsom wegens het niet tijdig doen van uitspraak op bezwaar inzake de afvalstoffenheffing (in het verlengde van de bepaling van de WOZ-waarde van de woning van eiseres), buiten de grenzen van de verstrekte machtiging en de vertegenwoordigingsbevoegdheid van F. valt. 
    De rechtbank sluit overigens niet uit dat F. zelf gebaat kan zijn bij het voeren van de onderhavige procedure, nu in de machtiging de clausule is opgenomen dat F. namens eiseres is gemachtigd om ‘bedragen zoals vergoedingen voor proceskosten, griffierechten e.d., een en ander in de ruimste zin des woords’ aan te nemen. 
    
    9. Nu de machtiging onvoldoende is om daaruit de procesvertegenwoordiging van F. in de onderhavige procedure te kunnen vaststellen, wordt geen oordeel gegeven over de geldigheid van de machtiging. Aan toepassing van artikel 3:72 van het Burgerlijk Wetboek wordt dan ook niet toegekomen. 
    
    10. F. heeft nog gewezen op recente procedures die hij heeft gevoerd namens eiseres bij het Hof en de Hoge Raad, waar hij wel is toegelaten als procesvertegenwoordiger van eiseres. De rechtbank is niet bekend met de inhoud van de in die procedures overgelegde machtiging en eventuele tussen eiseres en F. gepleegde overleggen. Daarbij gaat het in die zaken om andere procedures.
    
    11. Gelet op wat hiervoor is overwogen, heeft de rechtbank het beroep niet ontvankelijk verklaard en wordt aan de inhoudelijke behandeling van het beroep niet toegekomen.
    
    12. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D.M. Drok, rechter, in aanwezigheid van mr. S.R.M. Dekker, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 12 juli 2021.
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 
      2500 EH Den Haag.
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 8 juni 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:1577) en het College van Beroep voor het Bedrijfsleven van 15 september 2016 (ECLI:NL:CBB:2016:289).
  
  
     Zie bijvoorbeeld de Hoge Raad van 11 oktober 2013 (ECLI:NL:HR:2013:840), 21 februari 2014 (ECLI:NL:HR:2014:346), 7 maart 2014 (ECLI:NL:HR:2014:446), en 2 juni 2017 (ECLI:NL:HR:2017:957), alsook de uitspraken van het gerechtshof Amsterdam van 22 juni 2017 (ECLI:NL:GHAMS:2017:3991) en het gerechtshof Den Haag van 29 maart 2016 (ECLI: NL:GHDHA:2016:883).