ECLI:NL:GHSHE:2018:4759, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 16-07-2018, 000270-18
Gerechtshof 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2018-07-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Hoger beroep op verzoek schadevergoeding ex artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering. Het hof is van oordeel dat er echter geen gronden van billijkheid aanwezig zijn voor het toewijzen van het verzoek tot kostenvergoeding. Het hof neemt daarbij in het bijzonder in aanmerking dat een Halt-afdoening moet worden beschouwd als een reactie met een punitief karakter naar aanleiding van strafwaardig gedrag van verzoeker.

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
    Afdeling strafrecht
    
    
      Bijzondere zaak, nummer: 	000270-18
      Raadkamernummer 1e aanleg:  	17/2295
    
    
    
      
        Beschikking in hoger beroep op verzoek schadevergoeding ex artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering
      
    
    
    
      Beschikking op het hoger beroep, ingesteld tegen de beschikking van de rechtbank Limburg  van 30 januari 2018 onder Rk-nummer 17/2295, gegeven op het verzoek van:
    
    
  
  
    
      [betrokkene]
    
    
      geboren op [geboortedatum] 
      te dezer zake domicilie kiezende te Ruys de Beerenbroucklaan 12 (6411 GB Heerlen), 
      ten kantore van mr. B.M.A. Jegers, advocaat te Heerlen.
    
    
    
      Het verzoek strekt tot toekenning van een vergoeding uit 's Rijks kas ter zake van de kosten voor het opstellen en indienen van het verzoekschrift ex artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering alsmede de behandeling daarvan in hoger beroep.
    
    
  
  
    Het hoger beroep
    
    
      De officier van justitie heeft tijdig tegen genoemde beschikking hoger beroep ingesteld.
    
    
  
  
    Het onderzoek van de zaak
    
    
      Het hoger beroep is op 18 juni 2018 door de raadkamer van dit hof in het openbaar behandeld.
    
    
    
      Het hof heeft kennis genomen van de conclusie van de advocaat-generaal en van hetgeen door de waarnemend advocaat van [betrokkene], mr. K. Wöltgens, naar voren is gebracht. [betrokkene] is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat zich niet de situatie voordoet als bedoeld in art. 591a van het Wetboek van Strafvordering, nu de zaak is geëindigd met een Halt (plus)-straf en niet geëindigd is zonder oplegging van een straf of maatregel of zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Primair stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat verzoeker niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Subsidiair is de advocaat-generaal van mening dat de vergoeding van de schade niet billijk is. [betrokkene] heeft zich schuldig gemaakt aan een diefstal in vereniging en hij heeft voor dit strafbare feit de Halt-straf geaccepteerd en afgerond. De beschikking dient te worden vernietigd en het verzoek dient te worden afgewezen.
    
    
  
  
    De beoordeling
    
    
      De rechtbank Limburg heeft bij beschikking d.d. 30 januari 2018 aan verzoeker een vergoeding toegekend van € 1.372,80. De rechtbank is van oordeel dat nu gebleken is dat de Halt-afdoening met goed gevolg is afgesloten, vaststaat dat de zaak is geëindigd overeenkomstig een (onvoorwaardelijk) politiesepot. Nu niet is gebleken van bijzondere redenen die het billijk zouden maken dat verzoeker de schade geheel of gedeeltelijk zelf dient te dragen, is de rechtbank van oordeel dat de gehele schade dient te worden vergoed.
    
    
    
      Het verzoek van verzoeker strekt tot toekenning van een vergoeding ten laste van de Staat van totaal € 1.372,80, gelet op het schrijven d.d. 14 september 2017 waarin het openbaar ministerie kenbaar heeft gemaakt de zaak te hebben overgedragen aan bureau Halt. Derhalve is er volgens de verdediging geen sprake van een oplegging van een straf of maatregel.
    
    
    
      Met de rechtbank stelt het hof vast dat de strafzaak tegen verzoeker is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Het hof is van oordeel dat er echter geen gronden van billijkheid aanwezig zijn voor het toewijzen van het verzoek tot kostenvergoeding. Het hof neemt daarbij in het bijzonder in aanmerking dat een Halt-afdoening moet worden beschouwd als een reactie met een punitief karakter naar aanleiding van strafwaardig gedrag van verzoeker. Bijzondere omstandigheden die tot een andere afweging zouden moeten leiden zijn het hof niet gebleken. Het hof zal de beschikking waarvan beroep derhalve vernietigen en zal het verzoek alsnog afwijzen.    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
  
  
    Vernietigt de beschikking waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
  
  
    Wijst het verzoek tot vergoeding van kosten af. 
    
    
    
    
      Aldus beslist door mr. A.R.O. Mooy, voorzitter,
      mr. P.T. Gründemann en mr. J.P.F. Rijken, raadsheren, 
      in tegenwoordigheid van mr. I.H.M. Fluitsma, en uitgesproken ter openbare zitting van dit gerechtshof van 16 juli 2018. 
    
    
    
      Mr. A.R.O. Mooy is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.