ECLI:NL:GHARL:2024:4984, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10-06-2024, AV000225-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2024-06-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Gelet op de bijzondere omstandigheden, waaronder het feit dat er dwangmiddelen zijn toegepast, kent het hof verzoeker in dit specifieke geval een vergoeding ex 530 Sv toe, ondanks het feit dat verzoeker destijds niet als verdachte werd aangemerkt

beschikking
    
      
        
      
    
    GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
    zittingsplaats Arnhem
    
    
      Afdeling strafrecht
    
    
    
    
      AV-nummer: Uitspraak d.d.:
      000225-24
      10 juni 2024
    
    
    
    
      Beschikking van de meervoudige raadkamer op het hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Zutphen, van 13 april 2023 op het verzoek ex artikel 530 van het Wetboek van Strafvordering van:
    
    
    
      [appellant] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1988,
      te dezer zake domicilie kiezende te 3016 BG Rotterdam, Van Vollenhovenstraat 37, ten kantore van zijn raadsvrouw mr. F.L.C. Schoolderman,
      hierna te noemen: appellant.
    
    
    
  
  
    Procesgang
    
    
      Bij een op 22 december 2022 door de rechtbank ontvangen verzoekschrift heeft appellant verzocht om een vergoeding van € 968 uit ’s Rijks kas voor de gemaakte kosten van rechtsbijstand, zoals nader in het verzoekschrift omschreven. Daarnaast heeft appellant verzocht om vergoeding van de kosten voor het opstellen en behandelen van dat verzoekschrift.
    
    
    
      De rechtbank heeft bij voormelde beschikking appellant niet-ontvankelijk verklaard. Namens appellant is op 11 mei 2023 hoger beroep tegen die beschikking ingesteld.
      Het hoger beroep is door het hof op 13 mei 2024 in het openbaar in raadkamer behandeld, waarbij zijn gehoord de advocaat-generaal en namens appellant mr. Schoolderman.
    
    
    
  
  
    Beoordeling van het verzoek
    
    
      Uit het dossier blijkt het volgende.
    
    
    
      Appellant bevond zich kort na een schietpartij in een afgezet gebied. De politie was aan het wachten op de Dienst Speciale Interventie om ter plaatse tuinen te doorzoeken om de verdachte van een schietpartij aan te houden. De politie heeft appellant - die zich enige tijd in het afgezette gebied ophield - bij het wegrijden laten stoppen, hem aangesproken, oppervlakkig aan de kleding onderzocht en in de auto van appellant gezocht naar wapens. Voorts is de telefoon van appellant na overleg met de officier van dienst door de politie in beslag genomen. De politie heeft geverbaliseerd dat de telefoon van appellant in beslag is genomen, nu er mogelijk meer informatie in zou staan omtrent het schietincident. Verdachte is destijds niet formeel als verdachte aangemerkt.
    
    
    
      De raadsvrouw heeft het verzoek nader toegelicht en heeft gepersisteerd bij het verzoek.
    
    
    
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de beschikking van de rechtbank kan worden bevestigd, nu appellant niet aangemerkt kan worden als een gewezen verdachte.
      Gelet op de bijzondere omstandigheden bij staandehouding van appellant is het hof van oordeel dat appellant bij zijn staandehouding is behandeld als een verdachte, waarbij opsporingshandelingen zijn verricht, zoals hiervoor omschreven. Het hof is onder die specifieke omstandigheden van oordeel dat appellant als een "gewezen verdachte" in de zin van artikel 530, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering kan worden aangemerkt. Het gegeven dat appellant niet formeel lijkt te zijn aangemerkt als verdachte in een strafzaak, maakt dat oordeel in dit geval niet anders.
    
    
    
      Als de zaak is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht kan ingevolge artikel 530, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering op een verzoek ingediend binnen drie maanden na beëindiging van de zaak aan de gewezen verdachte of zijn erfgenamen uit ’s Rijks kas een vergoeding worden toegekend voor de kosten van rechtsbijstand.
    
    
    
      Het verzoek zal - nu het hof verzoeker als gewezen verdachte beschouwt - in zoverre worden toegewezen.
    
    
    
      Gelet op de landelijke aanbeveling inzake verzoekschriften schadevergoeding zal het hof als vergoeding voor de kosten verbonden aan de indiening en behandeling van dit verzoekschrift een bedrag van € 1.020 toekennen nu het verzoekschrift in twee instanties is behandeld.
    
    
    
      Het hof acht gronden van billijkheid aanwezig om aan appellant de navolgende vergoeding toe te kennen (voor):
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              - kosten raadsvrouw
            
            
              € 968
            
          
          
            
              - kosten verzoek
            
            
              
                € 1.020 +
            
          
          
            
              
                Totaal
              
            
            
              € 1.988
            
          
        
      
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt de beschikking waarvan beroep.
    
    
    
      Kent aan appellant toe een vergoeding ten laste van de Staat ten bedrage van € 1.988,00 (duizend negenhonderdachtentachtig euro).
    
    
    
      Wijst af hetgeen meer of anders is verzocht.
    
    
    
      Beveelt de griffier om bovenstaand bedrag over te maken op rekeningnummer [rekeningnummer] , ten name van [naam] , onder vermelding van ' [appellant] '.
    
    
    
    
    
    
      Aldus gegeven door
      mr. O.G. Schuur, voorzitter,
      mr. R.M. Maanicus en mr. J.L.F. Groenhuijsen, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van mr. K. Bektaş, griffier,
      door de voorzitter en de griffier ondertekend en op 10 juni 2024 ter openbare zitting 
      uitgesproken.