ECLI:NL:HR:2007:BB5616, Hoge Raad, 09-11-2007, C06/157HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2007-11-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Arbeidsrecht. Instemming tijdelijk arbeidsongeschikte werknemer met door werkgever vastgestelde nieuwe ziekteregeling? (art. 81 RO).

9 november 2007
      Eerste Kamer
      Nr. C06/157HR
      MK/AS
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    in de zaak van:
    
    
      [Eiseres],
      gevestigd te [vestigingsplaats],
      EISERES tot cassatie,
      advocaat: mr. C.A.J. van der Meulen,
    
    
    t e g e n
    
    
      [Verweerder],
      wonende te [woonplaats],
      VERWEERDER in cassatie,
      advocaat: mr. S.F. Sagel.
    
    
    Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als [eiseres] en [verweerder].
    
    1. Het geding in feitelijke instanties
    
    
      [Verweerder] heeft bij exploot van 19 mei 1998 [eiseres] gedagvaard voor de rechtbank, sector kanton, te Eindhoven en gevorderd, kort gezegd en na wijziging van eis, [eiseres] te veroordelen om aan [verweerder] te betalen:
      a. ƒ 22.071,12 bruto aan achterstallig loon over de periode van week 27 van 1995 tot en met week 20 van 1998;
      b. ƒ 862,55 bruto per week vanaf week 21 van 1998, onder aftrek van het feitelijk vanaf deze datum betaalde loon, met wettelijke verhoging en rente;
      c. ƒ 2.109,32 bruto aan vakantietoeslag over de periode van 1 juli 1996 tot 1 juli 1997;
      d. ƒ 12.090,22 wegens wettelijke verhoging over het onder a. en c. gevorderde;
      een en ander met rente en kosten. 
    
    
    
      [Eiseres] heeft de vordering bestreden.
      De kantonrechter heeft, na tussenvonnis van 23 december 1999, bij eindvonnis van 1 februari 2001 de vordering afgewezen.
      Tegen deze vonnissen heeft [verweerder] hoger beroep ingesteld bij de rechtbank te 's-Hertogenbosch.
      Na tussenvonnissen van 29 oktober 2003 en 8 september 2004 heeft de rechtbank bij eindvonnis van 22 februari 2006 de vonnissen van de kantonrechter vernietigd en, opnieuw rechtdoende, [eiseres] veroordeeld om aan [verweerder] te betalen € 6.724,12, met de wettelijke verhoging en de wettelijke rente, alsmede [eiseres] veroordeeld om aan [verweerder] terug te betalen € 2.148,79.
      De tussenvonnissen en het eindvonnis van de rechtbank zijn aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen deze vonnissen van de rechtbank heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      [Verweerder] heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Timmerman strekt tot verwerping van het cassatieberoep.
    
    
    3. Beoordeling van het middel
    
    De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Beslissing
    
    
      De Hoge Raad:
      verwerpt het beroep;
      veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 176,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de raadsheren P.C. Kop, als voorzitter, A. Hammerstein en W.D.H. Asser, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 9 november 2007.