ECLI:NL:RBDHA:2023:3421, Rechtbank Den Haag, 02-03-2023, 22_506, 22_507 en 22_509
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-03-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: De beroepen zien op drie naheffingsaanslagen parkeerbelasting. De rechtbank is van oordeel dat eiser het verweerschrift heeft ontvangen en tijdig van dit niet omvangrijke stuk kennis heeft kunnen nemen. Ook overweegt de rechtbank dat verweerder aan het kenbaarheidsvereiste heeft voldaan. Volgens de rechtbank heeft eiser niet aan zijn onderzoeksplicht voldaan. De omstandigheid dat eiser bij het aanvragen van zijn bewonersvergunning een onvolledig adres heeft ingevoerd waardoor de bewonersvergunning niet geldig is in zijn straat, dient voor rekening en risico van eiser te komen. Dat eiser geen onwil had om de parkeerbelasting te voldoen, vormt voor de rechtbank geen aanleiding om de naheffingsaanslag te vernietigen. Ook het door eiser gedane beroep op gewekt vertrouwen kan niet slagen, omdat aan het niet eerder opleggen van naheffingsaanslagen geen vertrouwen kan worden ontleend. Van schending van enig ander rechtsbeginsel is de rechtbank niet gebleken. Beroepen ongegrond.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Team belastingrecht
    
    
    
      zaaknummers: SGR 22/506, SGR 22/507 en SGR 22/509
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 maart 2023 in de zaak tussen
    
    
      [eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser,
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente Rijswijk, verweerder
    (gemachtigde: mr. C. Adema)
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft aan eiser naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd. 
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraken op bezwaar van 7 december 2021 en 27 december 2021 de naheffingsaanslagen gehandhaafd.  
    
    
    
      Eiser heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Verweerder heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn in afschrift verstrekt aan eiser.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 december 2022. 
      Eiser is verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordiger door mr. [naam 1] en mr. [naam 2] .   
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Op 2 september 2021 om 16.12 uur, 28 september 2021 om 9.37 uur en 7 oktober 2021 om 16.37 uur stond de auto van eiser met het kenteken [kenteken] (de auto) geparkeerd aan respectievelijk het [straatnaam 1] , de [straatnaam 2] en de [straatnaam 3] te Rijswijk. Deze locaties zijn door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rijswijk aangewezen als plaatsen waar op die data en tijdstippen slechts mag worden geparkeerd door middel van een geldige parkeervergunning of tegen betaling van parkeerbelasting. 
    
    2. Tijdens controles op vorengenoemde data en tijdstippen is geconstateerd dat voor de auto geen parkeerbelasting was voldaan en dat de auto zonder geldige parkeervergunning geparkeerd stond. Naar aanleiding hiervan zijn naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd ten bedrage van ieder € 63,25, bestaande uit € 2,25 aan parkeerbelasting en € 61 voor kosten van de naheffing. 
    
    
      
        Geschil
        3. 	In geschil is of de naheffingsaanslagen parkeerbelasting terecht aan eiser zijn opgelegd. Tevens is in geschil of het vertrouwensbeginsel, gelijkheidsbeginsel en motiveringsbeginsel zijn geschonden. 
    
    
    4. Eiser stelt – samengevat – dat de vergunningsvoorwaarden nooit aan hem kenbaar zijn gemaakt en uit de aanvraag van de parkeervergunning ook niet blijkt uit welke straten zone 1 bestaat. Ter zitting stelt eiser tevens dat hij het verweerschrift niet dan wel niet tijdig heeft ontvangen. Volgens eiser zijn de zonecodes van de [straatnaam 3] en het [straatnaam 1] exact dezelfde, waaruit hij mocht opmaken dat hij daar met zijn vergunning mocht parkeren. Ook stelt eiser dat er geen onwil was om de parkeerbelasting te voldoen. Dat eiser bij zijn aanvraag een fout heeft gemaakt bij het invullen van zijn adres, had verweerder volgens eiser moeten controleren. Tevens stelt eiser dat verweerder het vertrouwensbeginsel, gelijkheidsbeginsel en motiveringsbeginsel heeft geschonden en doet eiser een beroep op het evenredigheidsbeginsel. 
    
    5. Verweerder heeft de stellingen van eiser gemotiveerd weersproken. 
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
      
        Ontvangst verweerschrift
      
    
    6. Eiser heeft ter zitting gesteld dat het verweerschrift pas 30 november 2022 aan hem is doorgestuurd. Daarover overweegt de rechtbank het volgende. De rechtbank heeft voor de zitting telefonisch contact gehad met verweerder omdat het verweerschrift in het dossier ontbrak. Daarop heeft verweerder aangegeven het verweerschrift wel aan de rechtbank verzonden te hebben. Op verzoek van de rechtbank heeft verweerder het verweerschrift toen nogmaals opgestuurd. Het verweerschrift is op 30 november 2022 aan eiser doorgestuurd. De vraag of eiser het verweerschrift in een eerder stadium (eind mei/begin juni 2022) heeft ontvangen en of hij terecht er van uitging dat hij geen adreswijziging aan de rechtbank behoefde door te geven, zijn in dit kader niet relevant, omdat vaststaat dat eiser op 1 december 2022 het verweerschrift heeft ontvangen en het ter beoordeling van de rechtbank staat of dit stuk in het onderzoek wordt betrokken. De rechtbank is van oordeel dat eiser tijdig van het niet erg omvangrijke stuk kennis heeft kunnen nemen en niet in zijn procesbelang is geschaad. 
    
    
      
        De naheffingsaanslag
      
    
    7. Van parkeren met een bewonersvergunning is alleen sprake als bij het parkeren wordt voldaan aan de voorwaarden waaronder de bewonersvergunning is verleend. Indien aan één of meer van deze voorwaarden niet is voldaan, is geen sprake van parkeren met die vergunning. Uit de vergunningsvoorwaarden blijkt dat de bewonersvergunning van eiser alleen geldig is voor het daartoe aangewezen vergunningsgebied. Voorts is in de voorwaarden vermeld dat parkeren in strijd hiermee wordt gezien als parkeren zonder vergunning.
    
    8. De rechtbank stelt voorop dat op een parkeerder een zogenoemde onderzoeksplicht rust. Dat betekent dat hij zich moet inspannen om uit te vinden welke regels gelden op de plaats waar hij wil parkeren. Daartegenover geldt voor verweerder de verplichting om de voorwaarden waaronder de parkeervergunning wordt verleend voldoende duidelijk aan te geven. De rechtbank stelt vast dat eiser gebruik heeft gemaakt van een bewonersvergunning die geldig was voor het vergunningsgebied Stationskwartier & Te Werve & Huis te lande, aangeduid met zonecode 2. In de door verweerder overgelegde vergunningverlening zijn de vergunningsvoorwaarden opgenomen. Tevens wordt in de vergunning voor het van toepassing zijnde vergunningsgebied verwezen naar de website van verweerder. Op de website van verweerder is met plattegronden duidelijk aangegeven welke straten tot het vergunningsgebied behoren. Daarmee is volgens de rechtbank aan het kenbaarheidsvereiste voldaan. Voor zover eiser stelt dat hij het besluit toewijzing parkeervergunning van 30 juli 2021 niet heeft ontvangen, is de rechtbank van oordeel dat de omstandigheid dat eiser zonder informatie inzake de locatie waar zijn vergunning  geldig was, zijn auto heeft geparkeerd leidt tot de conclusie dat eiser niet heeft voldaan aan zijn onderzoeksplicht. Dat voor de straten [straatnaam 3] en [straatnaam 1] eenzelfde zonecode voor het voldoen van de parkeerbelasting wordt gebruikt, doet aan het voorgaande niet af. Het gaat in onderhavige zaak immers om parkeren met een parkeervergunning. De naheffingsaanslagen zijn dan ook terecht aan eiser opgelegd. 
    
    9. Hetgeen eiser overigens heeft aangevoerd doet aan het voorgaande niet af. De omstandigheid dat eiser een bewonersvergunning heeft gekregen die door het invoeren van een onvolledig adres niet geldig is in zijn straat, komt voor rekening en risico van eiser. Eiser is verantwoordelijk voor het invoeren van de juiste gegevens bij zijn aanvraag voor de parkeervergunning. Tevens kan de stelling van eiser dat hij direct nadat hij op de hoogte was van de intrekking van zijn vergunning de parkeerbelasting heeft voldaan, geen stand houden. De naheffingsaanslag van 2 september 2021 is gedagtekend 14 september 2021. Het is aannemelijk dat eiser deze naheffingsaanslag reeds voor het parkeren op 28 september 2021 heeft ontvangen. Eiser had op dat moment dan ook op de hoogte moeten en kunnen zijn dat hij had geparkeerd in een ander gebied dan het gebied waarvoor zijn vergunning geldig was. 
    
    10. Eiser voert aan dat hij geen onwil had om de parkeerbelasting te voldoen. De rechtbank overweegt daarover als volgt. Opzet of schuld spelen bij parkeerbelastingen geen rol. Het betreft namelijk geen boete, maar naheffing van de objectief verschuldigde parkeerbelasting en het in rekening brengen van de daarbij gemaakte kosten. Dit vormt voor de rechtbank dan ook geen aanleiding om de naheffingsaanslagen te vernietigen. 
    
    11. Voor zover eiser heeft gesteld dat sprake is van gewekt vertrouwen omdat verweerder nooit eerder een naheffingsaanslag heeft opgelegd, kan de rechtbank eiser niet volgen. Aan deze omstandigheid kan niet zonder meer een in rechte te beschermen vertrouwen worden ontleend. Daarvoor moet sprake zijn van bijkomende omstandigheden op grond waarvan bij eiser de indruk is gewekt dat het niet eerder opleggen van een naheffingsaanslag het gevolg is van een bewuste standpuntbepaling van verweerder. Aangezien de kwestie of de parkeervergunning in de betreffende straten nooit eerder aan de orde is gesteld en verweerder zich hier nooit eerder over heeft uitgelaten, kan eiser aan het niet eerder opleggen van naheffingsaanslagen geen vertrouwen ontlenen. 
    
    12. Ook is de rechtbank niet gebleken van schending van het gelijkheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, motiveringsbeginsel of enig ander rechtsbeginsel. Het feit dat verweerder per abuis bij één van de naheffingsaanslagen in de uitspraak op bezwaar een verkeerde straat heeft genoemd, doet aan het voorgaande niet af. Door het benoemen van de verkeerde locatie in de uitspraak op bezwaar is eiser niet benadeeld. 
    
    13. Gelet op wat hiervoor is overwogen, dienen de beroepen ongegrond te worden verklaard. 
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    14. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.	
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.I. Batelaan-Boomsma, rechter, in aanwezigheid van mr. A.C. van Essen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 2 maart 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier							rechter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht). Dat kan uitsluitend door verzending van een brief aan het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 2500 EH Den Haag.
    
    
      Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
    2. het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. 
    
    
      Verder moet het hogerberoepschrift ten minste het volgende vermelden:
    
    a. de naam en het adres van de indiener;
    b. de datum van verzending;
    c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).
    
  
  
     Vgl. Hoge Raad 17 december 1997, ECLI:NL:HR:1997:AA3336.