ECLI:NL:RVS:2017:820, Raad van State, 29-03-2017, 201504107/3/R2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2017-03-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 19 juli 2016 heeft de raad het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" geheel opnieuw vastgesteld en een nadere motivering gegeven.

201504107/3/R2.
    Datum uitspraak: 29 maart 2017
    
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    Uitspraak in het geding tussen:
    
    1.    [appellant sub 1], wonend te Asten,
    2.    [appellant sub 2], wonend te Asten,
    3.    [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B], beiden wonend te Asten,
    4.    [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B], beiden wonend te Asten,
    appellanten,
    
    en
    
    de raad van de gemeente Asten,
    verweerder.
    
    Procesverloop
    
    Bij tussenuitspraak van 23 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:798, heeft de Afdeling de raad opgedragen binnen 20 weken na de verzending van de tussenuitspraak de aldaar omschreven gebreken te herstellen.
    
    Bij besluit van 19 juli 2016 heeft de raad het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" geheel opnieuw vastgesteld en een nadere motivering gegeven.
    
    Daartoe in de gelegenheid gesteld, hebben [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] een zienswijze over het herstelbesluit en de nadere motivering naar voren gebracht. [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] hebben van deze gelegenheid geen gebruik gemaakt.
    
    De Afdeling heeft bepaald dat een nadere zitting achterwege blijft.
    Vervolgens heeft de Afdeling het onderzoek gesloten.
    
        Overwegingen
    
    Inleiding
    
    1.    Het plan voorziet in een bedrijventerrein met een (bruto)oppervlakte van ongeveer 11 ha in Asten. Het plangebied heeft een oppervlakte van circa 7,5 ha netto uitgeefbaar bedrijfsterrein. Het voorziene bedrijventerrein wordt ook wel Florapark genoemd.
    
    2.    [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] wonen in de omgeving van het plangebied en zijn het niet eens met het plan dat bebouwing en bedrijvigheid mogelijk maakt in hun woonomgeving.
    
    Tussenuitspraak
    
    3.    De Afdeling heeft in de tussenuitspraak overwogen dat het plan, voor zover dat bij besluit van 3 maart 2015 niet door de raad is vastgesteld, in strijd met artikel 3.1, eerste lid, van de Wet ruimtelijke ordening (hierna: Wro) is vastgesteld. Verder heeft de Afdeling in de tussenuitspraak overwogen dat het plan in strijd met artikel 3.1.6, tweede lid, onder a en b, van het Besluit ruimtelijke ordening (hierna: Bro) is vastgesteld.
    
    4.    De Afdeling heeft de raad onder meer opgedragen om binnen 20 weken na verzending van de tussenuitspraak:
    
    - alsnog de actuele regionale behoefte aan het voorziene bedrijventerrein te onderzoeken en op basis daarvan te beschrijven en, indien blijkt dat een dergelijke behoefte bestaat, ook alsnog te onderzoeken en op basis daarvan te beschrijven in hoeverre in die behoefte binnen het bestaand stedelijk gebied van de betreffende regio kan worden voorzien door benutting van beschikbare gronden door herstructurering, transformatie of anderszins dan wel, indien bedoeld onderzoek daartoe aanleiding geeft, het besluit van 3 maart 2015 te wijzigen of in te trekken;
    
    - alsnog, tenzij het onderzoek aanleiding geeft het besluit van 3 maart 2015 in te trekken, de in de nota van zienswijzen voorgestelde wijzigingen van de planregels en verbeelding te bezien en deze, al dan niet na aanpassing, zelf vast te stellen, of juist niet vast te stellen, met uitzondering van de wijziging uit het besluit van 6 oktober 2015 die inhoudt dat het bouwvlak ter plaatse van de aanduiding "milieuzone-geurzone" niet langer wordt opgenomen;
    
    - inzichtelijk te maken of, en zo ja, welke planonderdelen ten opzichte van het besluit van 3 maart 2015 zoals gepubliceerd op www.ruimtelijkeplannen.nl zijn aangepast.
    
    5.    Gelet op hetgeen de Afdeling in de tussenuitspraak heeft overwogen, zijn de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van 3 maart 2015 gegrond.
    
    Wijze waarop de Afdeling deze zaak zal beoordelen
    
    6.    De Afdeling zal in deze uitspraak het herstelbesluit van 19 juli 2016 en de bij dat besluit gegeven nadere motivering beoordelen. In de daarop volgende conclusie zal de Afdeling nog ingaan op het besluit van 6 oktober 2015 waarbij de raad het oorspronkelijke bestemmingsplan, dat bij besluit van 3 maart 2015 was vastgesteld, heeft gewijzigd.
    
    Herstelbesluit van 19 juli 2016 en nadere motivering
    
    7.    Bij besluit van 19 juli 2016 heeft de raad het bestemmingsplan "Asten bedrijventerrein Florapark 2013" geheel opnieuw vastgesteld. Daarbij heeft hij de in de nota van zienswijzen voorgestelde wijzigingen van de planregels en verbeelding alsnog bezien en al dan niet na aanpassing zelf vastgesteld. Hiermee heeft de raad, wat betreft het bevoegdheidsgebrek dat de Afdeling in de tussenuitspraak ambtshalve heeft geconstateerd, voldaan aan de opdracht.
    
    8.    Uit de stukken blijkt dat de raad een nieuw onderzoek heeft laten verrichten naar de actuele regionale behoefte aan het voorziene bedrijventerrein. De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in het rapport "Laddertoets Florapark Asten" van 5 juli 2016 van de Stec-groep (hierna: het nieuwe Stec-rapport) dat aan het plan ten grondslag is gelegd. Voorts zijn twee brieven van de gemeentebesturen van Someren en Deurne aan het plan ten grondslag gelegd, alsmede een brief van een vijftal ondernemers en lijsten uit 2011 en 2014 waarop belangstellenden voor het nieuwe bedrijventerrein staan geregistreerd. Verder heeft de raad de motivering in de plantoelichting over de actuele regionale behoefte aan het voorziene bedrijventerrein aangepast.
    
    9.    Bij het herstelbesluit heeft de raad ook een overzicht vastgesteld dat de wijzigingen in het bestemmingsplan inzichtelijk maakt. Uit het overzicht van wijzigingen blijkt dat de raad onder meer artikel 4 van de planregels (Bedrijventerrein) heeft gewijzigd. In lid 4.5.1, onder b, is bijvoorbeeld de voorwaardelijke verplichting voor een zichtwal aangepast. Ook is in lid 4.6.1, onder c, de afwijkingsbevoegdheid van het college van burgemeester en wethouders om bedrijfsactiviteiten in milieucategorie 4.1 onder voorwaarden toe te staan, aangepast. Ook de artikelen 3 (Bedrijf) en 5 (Verkeer) van de planregels zijn op enkele onderdelen aangepast. Verder heeft de raad in de plantoelichting over verschillende onderwerpen een nadere motivering gegeven.
    
    10.    Met het herstelbesluit en de nadere motivering is niet volledig tegemoetgekomen aan de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B]. Ingevolge artikel 6:19, eerste lid, van de Awb hebben hun beroepen daarom mede betrekking op het herstelbesluit van 19 juli 2016.
    
    Het beroep van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B]
    
    11.    [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] hebben naar aanleiding van het herstelbesluit van 19 juli 2016 en de daarbij gegeven nadere motivering geen zienswijze naar voren gebracht. De Afdeling leidt hieruit af dat zij geen bezwaren hebben tegen het herstelbesluit van 19 juli 2016 of de daarbij gegeven nadere motivering. Gelet hierop is het van rechtswege ontstane beroep van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] ongegrond.
    
    Ladder voor duurzame verstedelijking
    
    12.    [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] kunnen zich niet verenigen met de nadere motivering van de raad over de actuele regionale behoefte aan het Florapark. Zij betogen dat het regionale schaalniveau waarbinnen de raad een actuele regionale behoefte aan het voorziene bedrijventerrein inzichtelijk moet maken, groter is dan de gemeenten Asten, Someren en Deurne.
    
        [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben verder het rapport "Beoordeling Ladder-toets Florapark Asten" van 21 oktober 2016 van adviesbureau BRO (hierna: het tegenrapport) overgelegd. Onder verwijzing naar het tegenrapport betogen zij en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] dat ten onrechte voorbij wordt gegaan aan de omstandigheid dat de provincie Noord-Brabant blijkens eerdere rapporten voornemens is bepaalde plannen voor bedrijventerreinen in Zuidoost-Brabant te schrappen. Verder stellen zij dat een vertekend beeld is geschetst van het aantal ondernemers dat interesse heeft in een kavel op het Florapark, nu verschillende bedrijven op de lijsten uit 2011 en 2014 inmiddels naar een andere locatie zijn verhuisd en geen interesse meer hebben in een kavel op het Florapark.
    
        [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] stellen verder dat er voldoende ruimte binnen bestaand stedelijk gebied bestaat om te voorzien in de door de raad gestelde behoefte aan bedrijfskavels. Zo stellen zij dat op het BZOB-terrein te Helmond nog 10,7 ha uitgeefbare grond voorhanden is en in Someren en Deurne nog 9,93 ha. Verder is de locatie Willige Laagt in het nieuwe Stec-rapport volgens hen ten onrechte buiten beschouwing gelaten en is ten onrechte niet ingegaan op bestaande leegstand en herstructureringsmogelijkheden.
    
    12.1.    Artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro luidt: "De toelichting bij een bestemmingsplan dat een nieuwe stedelijke ontwikkeling mogelijk maakt, voldoet aan de volgende voorwaarden:
    
    a. er wordt beschreven dat de voorgenomen stedelijke ontwikkeling voorziet in een actuele regionale behoefte;
    
    b. indien uit de beschrijving, bedoeld in onderdeel a, blijkt dat sprake is van een actuele regionale behoefte, wordt beschreven in hoeverre in die behoefte binnen het bestaand stedelijk gebied van de betreffende regio kan worden voorzien door benutting van beschikbare gronden door herstructurering, transformatie of anderszins, en;
    
    (…)."
    
    12.2.    Zoals onder 7.5 van de tussenuitspraak reeds tot uitdrukking is gebracht, moet in het kader van artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro van geval tot geval worden bezien welk regionaal schaalniveau past bij de nieuwe stedelijke ontwikkeling die een bestemmingsplan mogelijk maakt.
    
        De raad heeft in dit geval bepaald dat het regionale schaalniveau wordt gevormd door de gemeenten Asten, Someren en de enkele kilometers verderop gelegen gemeente Deurne, waarmee in de Peelregio wordt samengewerkt. Met deze regioafbakening voor de toepassing van artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro heeft de raad aansluiting willen zoeken bij de marktregio. [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] stellen dat de marktregio groter is, zodat bijvoorbeeld ook Helmond daarvan onderdeel uitmaakt en het regionale schaalniveau in het kader van artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro dientengevolge ook groter is. Onder verwijzing naar diverse onderzoeken van het Planbureau voor de Leefomgeving en het Centraal Bureau voor de Statistiek wordt in het nieuwe Stec-rapport erop gewezen dat reguliere modern-gemengde bedrijvigheid (de doelgroep van bedrijventerrein Florapark) een sterk lokaal georiënteerde marktregio heeft. Volgens het Stec-rapport heeft dit onder meer te maken met de afzetmarkt van dergelijke bedrijven, de herkomst van werknemers en de persoonlijke binding van bedrijven met de regio. De verhuisbereidheid van bedrijven die tot de doelgroep van bedrijventerrein Florapark behoren kan op maximaal 10 à 15 kilometer worden gesteld, met een voorkeur voor verhuizen binnen de eigen gemeente Asten. Naast Asten zelf behoren ook Someren en Deurne, als op korte afstand gelegen gemeenten met aanbod van bedrijfsterrein dat past bij de gekozen doelgroep, tot het in dit geval relevante regionale schaalniveau. In het nieuwe Stec-rapport is de verwachting uiteen gezet dat het zwaartepunt van deze marktregio in de gemeenten Asten en Someren ligt. Naar het oordeel van de Afdeling hebben [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] geen feiten of omstandigheden aangedragen op grond waarvan moet worden geoordeeld dat de raad niet heeft mogen concluderen dat de marktregio in dit geval door de gemeenten Asten, Someren en Deurne wordt gevormd en dat dit het passende regionale schaalniveau is voor de toepassing van artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro.
    
    12.3.    Uit het nieuwe Stec-rapport volgt dat de vraag naar bedrijventerreinen binnen de gemeenten Asten, Someren en Deurne op ongeveer 14,5 ha tot 16,4 ha is geraamd. Bij deze raming is gebruik gemaakt van de geactualiseerde prognoses die de provincie Noord-Brabant in 2014 heeft gegeven voor bedrijventerreinen in de subregio De Peel waarvan Asten, Someren en Deurne deel uitmaken. In de rapporten "Van Meer naar anders - samen naar vitale werklocaties" van de provincie uit 2014 en het rapport "Kwalitatief verdiepingsonderzoek bedrijventerreinen Noord-Brabant" van de Stec-groep uit 2015, waarnaar appellanten verwijzen, ziet de Afdeling geen aanleiding voor de conclusie dat de vraag in het nieuwe
    
    Stec-rapport gebrekkig is geraamd. Hierbij betrekt de Afdeling dat eerstgenoemd rapport in lijn is met de geactualiseerde prognoses van de provincie uit 2014 waarvan het nieuwe Stec-rapport uitgaat. Verder plaatst het Stec-rapport uit 2015 weliswaar kanttekeningen bij de geactualiseerde prognoses, maar neemt het rapport daar geen afstand van.
    
         In het nieuwe Stec-rapport is voorts het aanbod van bedrijfskavels in Asten, Someren en Deurne gedetailleerd in beeld gebracht. Het geschikte potentiële aanbod bedraagt 9,93 ha. Uit het nieuwe Stec-rapport volgt dat ook rekening is gehouden met eventuele inbreidingslocaties of transformatiemogelijkheden, bijvoorbeeld op de locaties het Formido-terrein, Lauruscomplex, Hickmann of De Haspel. Anders dan appellanten stellen, is industrieterrein Willige Laagt gelet op bijlage 33 bij de plantoelichting wél betrokken bij de nadere motivering. Wat betreft het BZOB-terrein in Helmond waarop [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] wijzen, overweegt de Afdeling dat dit bedrijventerrein buiten de relevante regio is voorzien. Bovendien is het BZOB-terrein bedoeld voor zware industrie, zodat het niet is te gebruiken in een vergelijking van vraag en aanbod ten behoeve van het Florapark dat voor lichtere en kleinschaliger bedrijvigheid is bedoeld.
    
        In het nieuwe Stec-rapport wordt de vraag naar bedrijventerreinen afgezet tegen het bestaande aanbod. Rekening houdend met kwalitatieve aspecten zoals kavelgrootte, ontsluiting, en uitbreidingsmogelijkheden, bedraagt de actuele regionale behoefte aan een bedrijventerrein volgens het nieuwe Stec-rapport ongeveer 7,3 ha.
    
    12.4.    Gelet op hetgeen onder 11.2 en 11.3 is overwogen, is de Afdeling van oordeel dat de raad voldoende draagkrachtig heeft gemotiveerd dat het plan met een bedrijventerrein van ongeveer 7 ha uitgeefbare grond voorziet in een actuele regionale behoefte en dat deze behoefte niet op daartoe beschikbare gronden binnen bestaand stedelijk gebied in de regio kan worden gelenigd. De betogen falen.
    
        Overigens heeft de raad ter illustratie van de actuele regionale behoefte aan het Florapark twee lijsten bij de plantoelichting gevoegd als bijlagen 34 en 35. Hierop staan bedrijven vermeld die interesse hebben getoond in een bedrijfskavel op het Florapark. Ingeval deze lijsten niet één op één zijn bijgewerkt naar de huidige stand van zaken, zoals [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] stellen, doet dat aan de illustratieve waarde van deze lijsten niet af.
    
    Overige beroepsgronden
    
    13.    In overeenstemming met hetgeen onder 11 van de tussenuitspraak is overwogen, zal de Afdeling hieronder de overige beroepsgronden van [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B], zoals toegelicht ter zitting van 10 februari 2016, beoordelen. In de tussenuitspraak zijn deze beroepsgronden immers nog niet beoordeeld.
    
    Zuinig ruimtegebruik in provinciaal beleid en in de provinciale verordening
    
    14.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de raad met de vaststelling van het plan ten onrechte voorbij is gegaan aan de provinciale structuurvisie ruimtelijke ordening die van gemeentebesturen primair vraagt agrarische gebieden te beschermen. De raad dient stedelijke functies die ten koste gaan van de ruimte voor agrarisch gebruik of die strijdig zijn met de landbouw in die gebieden te weren, aldus [appellant sub 1] en [appellant sub 2].
    
    14.1.    De raad is bij de vaststelling van een bestemmingsplan niet gebonden aan provinciaal beleid. De raad dient met dit beleid rekening te houden, hetgeen betekent dat hij dit beleid in de belangenafweging dient te betrekken.
    
    14.2.    In paragraaf 5.2.1 van de plantoelichting is ingegaan op de structuurvisie ruimtelijke ordening. In die paragraaf staat onder meer dat het plangebied in de structuurvisie is aangeduid als "Economisch kenniscluster" en "Internationale economische as". De raad heeft in het verweerschrift verduidelijkt dat het plangebied gelet op deze aanduidingen in de structuurvisie door het provinciebestuur wordt gezien als geschikte locatie voor de ontwikkeling van een nieuw bedrijventerrein. Gelet op het voorgaande ziet de Afdeling in hetgeen [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de raad de structuurvisie ruimtelijke ordening niet in zijn belangenafweging heeft betrokken. De betogen falen.
    
    15.    Wat betreft de betogen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] over de provinciale verordening, is ter zitting van 10 februari 2016 gebleken dat zij hiermee bedoelen dat het plan in strijd met artikel 4.2 van de Verordening Ruimte 2014 van de provincie Noord-Brabant (hierna: de Verordening) is vastgesteld.
    
    15.1.    Artikel 4.2 van de Verordening luidt: "Een bestemmingsplan dat voorziet in een stedelijke ontwikkeling is uitsluitend gelegen in bestaand stedelijk gebied."
    
        Artikel 8.1, luidt:
    
    "1. In afwijking van (…) artikel 4.2 (stedelijke ontwikkeling) kan een bestemmingsplan, ter plaatse van de aanduiding ‘Zoekgebied voor stedelijke ontwikkeling’ voorzien in een stedelijke ontwikkeling.
    
    2. Een bestemmingsplan als bedoeld in het eerste lid strekt ertoe dat:
    
    a. de stedelijke ontwikkeling aansluit bij bestaand stedelijk gebied of plaatsvindt in een nieuw cluster van stedelijke bebouwing;
    
    b. bij de stedenbouwkundige en landschappelijke inrichting rekening wordt gehouden met de aanwezige ruimtelijke kwaliteiten en structuren in het gebied zelf en in de naaste omgeving, waaronder mede begrepen de ontwikkeling van een groene geleding ten behoeve van ecologische en landschappelijke verbindingen, door deze in de planontwikkeling te betrekken;
    
    3. Voor zover een bestemmingsplan voorziet in een stedelijke ontwikkeling als bedoeld in het eerste lid, is artikel 2, vierde lid (zwaarste regiem geldt) niet van toepassing en heeft het tweede lid, onder b voorrang op de beschermingsregels die elders in deze verordening zijn opgenomen, behoudens in geval dat artikel 5 (NNB)van toepassing is.
    
    4. Op een bestemmingsplan als bedoeld in het eerste lid zijn de bepalingen uit artikel 4.3 tot en met artikel 4.11 van overeenkomstige toepassing."
    
    15.2.    In de Verordening is aan de gronden van het plangebied de aanduiding ‘Zoekgebied voor stedelijke ontwikkeling’ toegekend. Het plan voorziet in een stedelijke ontwikkeling als bedoeld in artikel 1.75 van de Verordening. Gelet op artikel 8.1, eerste lid, van de Verordening kan het plan in een zoekgebied voor stedelijke ontwikkeling voorzien in een stedelijke ontwikkeling, mits de toelichting een verantwoording bevat over een aantal aspecten uit de Verordening. In paragraaf 5.2.2.3 van de plantoelichting is uiteengezet waarom het Florapark niet binnen bestaand stedelijk gebied als bedoeld in artikel 4.2 van de Verordening kan worden gerealiseerd. Verder staat in deze paragraaf dat de ontwikkeling van Florapark aansluit op het bestaand stedelijk gebied en op het omliggende wegennet en dat invulling wordt gegeven aan de kwaliteitsverbetering van het landschap door een bedrag van € 166.708,- te storten in het gemeentelijke fonds Ruimtelijke Kwaliteit. Gelet op deze verantwoording en nu [appellant sub 1] en [appellant sub 2] niet gemotiveerd hebben aangegeven waarom deze onvoldoende zou zijn, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat niet is voldaan aan de voorwaarden waaronder een bestemmingsplan ingevolge artikel 8.1 (en in afwijking van artikel 4.2) van de Verordening kan voorzien in een stedelijke ontwikkeling in een zoekgebied voor stedelijke ontwikkeling. De betogen falen.
    
    Onderzoeken
    
    Vormvrije m.e.r.-beoordeling
    
    16.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat in de vormvrije m.e.r.-beoordeling ten onrechte geen rekening is gehouden met de aanleg van de Noordoostcorridor en de daarvoor benodigde verbreding van de A67 en N279. Volgens hen is ten onrechte geen milieueffectrapport (hierna: MER) opgesteld.
    
    16.1.    De raad stelt dat de eventuele aanleg van de Noordoostcorridor niet als een autonome ontwikkeling kan worden aangemerkt, omdat hierover nog geen ruimtelijke besluitvorming heeft plaatsgevonden. Bij het onderzoeken van de cumulatie van milieueffecten hoefde met deze eventuele verbreding van voornoemde wegen dan ook geen rekening te worden gehouden, aldus de raad.
    
    16.2.    Artikel 7.2, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet milieubeheer luidt: "Bij algemene maatregel van bestuur worden de activiteiten aangewezen ten aanzien waarvan het bevoegd gezag moet beoordelen of zij belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben."
    
        Het vierde lid luidt: "Terzake van de activiteiten, bedoeld in het eerste lid, onder b, worden de categorieën van besluiten aangewezen in het kader waarvan het bevoegd gezag krachtens de artikelen 7.17 of 7.19 moet beoordelen of die activiteiten de in dat onderdeel bedoelde gevolgen hebben, en indien dat het geval is, bij de voorbereiding waarvan een milieueffectrapport moet worden gemaakt."
    
        Artikel 2, tweede lid, van het Besluit milieueffectrapportage (hierna: Besluit m.e.r.) luidt: "Als activiteiten als bedoeld in artikel 7.2, eerste lid, onder b, van de wet worden aangewezen de activiteiten die behoren tot een categorie die in onderdeel D van de bijlage is omschreven (…)."
    
        Het vierde lid luidt: "Als categorieën van besluiten als bedoeld in artikel 7.2, (…) vierde lid, van de wet, worden aangewezen de categorieën die in kolom 4 van (…) onderdeel D van de bijlage zijn omschreven (…)."
    
        Het vijfde lid luidt: "(…) Voor zover in de bijlage, onderdeel D, bij een categorie van activiteiten categorieën van gevallen zijn aangegeven, geldt de verplichting tot het toepassen van de artikelen 7.16 tot en met 7.19 van de wet:
    
    a. in zodanige gevallen en
    
    b. in overige gevallen waarin op grond van selectiecriteria als bedoeld in bijlage III bij de EEG-richtlijn milieu-effectbeoordeling [hierna: MER-richtlijn] niet kan worden uitgesloten dat de activiteit belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben. Hiervan zijn uitgezonderd de categorieën D 49.1, D 49.2 en D 49.3 van de bijlage bij dit besluit."
    
        In onderdeel D, categorie 11.3, is als activiteit zoals hierboven bedoeld vermeld: de aanleg, wijziging of uitbreiding van een industrieterrein van 75 hectare of meer.
    
        In kolom 4 is bij deze categorie het bestemmingsplan aangewezen als besluit waarvoor de m.e.r.-beoordelingsplicht geldt.
    
    16.3.    Vast staat dat het plan voorziet in een bedrijventerrein met een bruto-oppervlakte van ongeveer 11 ha. Met de ontwikkeling van het bedrijventerrein wordt derhalve de drempelwaarde van 75 ha niet overschreden.
    
        In de vormvrije m.e.r.-beoordeling, die als bijlage 1 bij de plantoelichting aan het plan ten grondslag is gelegd, is getoetst aan de criteria van bijlage III bij de Richtlijn. Deze criteria hebben onder meer betrekking op de kenmerken van het project waaronder cumulatie met andere projecten. De conclusie van de vormvrije m.e.r.-beoordeling is dat het plan niet leidt tot relevante milieueffecten. In de vormvrije m.e.r.-beoordeling is geen rekening gehouden met de eventuele verbreding van de A67 en de N279. De Afdeling ziet geen aanleiding voor het oordeel dat dit wel had gemoeten. Hierbij betrekt de Afdeling dat ter zitting van 10 februari 2016 is gebleken dat nog onzeker is of de wegverbreding zal plaatsvinden. Gelet op het voorgaande is de Afdeling van oordeel dat de raad op grond van de vormvrije m.e.r.-beoordeling heeft mogen concluderen dat geen milieueffectrapport hoefde te worden gemaakt. De betogen falen.
    
    Flora- en faunaonderzoek en EHS
    
    17.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat in het flora- en faunaonderzoek ten onrechte uitsluitend de gevolgen van het plan voor flora en fauna in het plangebied zijn onderzocht, maar niet de gevolgen in de ecologische hoofdstructuur (hierna: EHS) buiten het plangebied en de daar voorkomende flora en fauna.
    
    17.1.    De raad stelt in zijn verweerschrift dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] dit bezwaar over het flora- en faunaonderzoek niet naar voren hebben gebracht in hun onderscheidenlijke zienswijzen. Deze beroepsgrond moet daarom buiten beschouwing worden gelaten, aldus de raad.
    
    17.2.    De zienswijzen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] waren tegen het hele ontwerpplan gericht. Gelet hierop bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] de beroepsgrond over het flora- en faunaonderzoek niet zouden kunnen aanvoeren.
    
    17.3.    Ten behoeve van het plan is onderzoek verricht naar natuurwaarden in het plangebied en in de omgeving. De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in het rapport "Bedrijventerrein De Stegen gemeente Asten, Quickscan ecologie" van adviesbureau Grontmij van 29 maart 2013, dat als bijlage 13 bij de plantoelichting aan het plan ten grondslag is gelegd. In paragraaf 3.3 van deze quickscan staat dat ten noorden en oosten van het plangebied, aan de overzijde van de N279, diverse waardevolle EHS-percelen liggen met daarin de gedeeltelijk vrij meanderende Astense Aa. Deze percelen zullen volgens het rapport niet worden beïnvloed door de ontwikkeling van het bedrijventerrein waarin het plan voorziet. De raad heeft in het verweerschrift verduidelijkt dat het onderzoek is verricht door een deskundige ecoloog die, gelet op de afstand van de EHS tot het plangebied, de aard en omvang van de bedrijvigheid waarin het plan voorziet en de in het plan gehanteerde milieuzonering, tot de conclusie is gekomen dat het voorziene bedrijventerrein geen nadelige effecten op de EHS zal veroorzaken. De Afdeling ziet in hetgeen [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich bij de vaststelling van het plan niet in redelijkheid heeft mogen baseren op de conclusie uit de quickscan over de gevolgen van het plan voor flora en fauna in de EHS. De betogen falen.
    
    Luchtkwaliteit en geluid
    
    18.    [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] betogen dat in de onderzoeken naar luchtkwaliteit en geluid ten onrechte niet is uitgegaan van de maximale mogelijkheden van het plan, omdat geen rekening is gehouden met bedrijvigheid in milieucategorie 4.1 die bij afwijkingsbevoegdheid is toegestaan.
    
    18.1.    Artikel 4, lid 4.1, luidt: "De voor ‘Bedrijventerrein’ aangewezen gronden zijn bestemd voor:
    
    a. bedrijven van categorie 2 tot en met categorie 3.1 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, ter plaatse van de aanduiding ‘bedrijf tot en met categorie 3.1’;
    
    b. bedrijven van categorie 2 tot en met categorie 3.2 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, ter plaatse van de aanduiding ‘bedrijf tot en met categorie 3.2’;
    
    (…)."
    
        Met het herstelbesluit van 19 juli 2016 heeft de raad lid 4.6.1 aangepast, zodat het als volgt is komen te luiden: "Het bevoegd gezag kan bij een omgevingsvergunning afwijken van het bepaalde in 4.1 a en b ten behoeve van:
    
    a. de uitoefening van bedrijfsactiviteiten, die zijn opgenomen in een naastgelegen hogere categorie dan de bedrijfsactiviteiten als bedoeld in lid 4.1, onder a en b (zijnde categorie 4.1 ter plaatse van categorie 3.2, categorie 3.2 ter plaatse van categorie 3.1 en categorie 3.1 ter plaatse van categorie 2) indien deze gelet op de milieubelasting (onder andere geluid en luchtkwaliteit) naar aard en invloed op de omgeving gelijkwaardig zijn aan de bedrijfsactiviteiten als bedoeld in 4.1 a en b; of
    
    b. de uitoefening van bedrijfsactiviteiten, die hoewel gelet op de milieubelasting (onder andere geluid en luchtkwaliteit) naar aard en invloed op de omgeving gelijkwaardig zijn aan de bedrijfsactiviteiten als bedoeld in lid 4.1 a en b, maar niet in de Lijst van bedrijfsactiviteiten worden genoemd, of;
    
    c. de uitoefening van bedrijfsactiviteiten in categorie 4.1 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, indien is aangetoond dat de milieubelasting (onder andere geluid en luchtkwaliteit) naar aard en invloed op de omgeving lager of gelijkwaardig is aan de milieubelasting van de bedrijfsactiviteiten als bedoeld in lid 4.1 b en er derhalve geen sprake is van onevenredig nadelige gevolgen voor het woon- of bedrijfsmilieu.
    
    Bij de beoordeling van de aard en invloed van de milieubelasting van een bedrijf dienen de volgende milieubelastingcomponenten mede in de beoordeling te worden betrokken: geurproductie, stofuitworp en gevaar, waarbij tevens kan worden gekeken naar de diversiteit en het al dan niet continue karakter van het bedrijf en de visuele hinder."
    
    18.2.     De Afdeling overweegt dat de raad reeds bij de vaststelling van het plan moet hebben afgewogen of de situatie die kan ontstaan door toepassing van de afwijkingsbevoegdheden in lid 4.6.1 planologisch aanvaardbaar is. Lid 4.6.1 laat bij afwijkingsbevoegdheid bedrijfsactiviteiten toe in ten hoogste milieucategorie 4.1, onder de voorwaarde dat de milieubelasting van dergelijke bedrijfsactiviteiten lager of gelijk dient te zijn aan bedrijfsactiviteiten in ten hoogste milieucategorie 3.2.
    
        De raad heeft onderzoek laten verrichten naar de gevolgen van het plan voor de geluidbelasting en de luchtkwaliteit. In het kader van deze onderzoeken is uitgegaan van bedrijvigheid in ten hoogste milieucategorie 3.2. De raad heeft zich in het verweerschrift op het standpunt gesteld dat met deze onderzoeken óók de planologische aanvaardbaarheid van de afwijkingsbevoegdheden in lid 4.6.1 is onderzocht, nu de milieubelasting van de bedrijfsactiviteiten die ingevolge lid 4.6.1 zijn toegestaan niet hoger kan zijn dan de milieubelasting van bedrijfsactiviteiten in milieucategorie 3.2. Gelet op de aangepaste formulering van lid 4.6.1 ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet op dit standpunt heeft mogen stellen.
    
        De Afdeling ziet verder geen aanleiding voor het oordeel dat de raad de door [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] gewenste toevoeging over verkeersaantrekkende werking had moeten opnemen in de tekst onderaan lid 4.6.1, onder c. Hierbij betrekt de Afdeling dat de opsomming van milieubelastingcomponenten onder c verduidelijkt wat een onderzoek naar de milieubelasting van een bedrijf in ieder geval zou moeten behelzen, maar dat deze opsomming niet limitatief is. Voorts staat er tegen het verlenen van een omgevingsvergunning voor het afwijken van een bestemmingsplan rechtsbescherming open, zodat [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] in een voorkomend geval waarin zij menen dat onvoldoende rekening is gehouden met de verkeersaantrekkende werking van bedrijfsactiviteiten in beroep kunnen komen.
    
        De betogen falen.
    
    Groothandel in motorbrandstoffen
    
    19.    [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] betogen dat het plan ten onrechte niet langer een groothandel in motorbrandstoffen verbiedt. [appellant sub 4A] en Van [appellant sub 4B] voeren hiertoe aan dat [bedrijf] met haar zienswijze nog geen concreet initiatief voor een groothandel in motorbrandstoffen naar voren heeft gebracht waarmee de raad bij de vaststelling van het plan rekening had moeten houden. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] voeren aan dat de raad ten onrechte niet heeft onderzocht wat de externe veiligheidsgevolgen zijn van een groothandel in motorbrandstoffen.
    
    19.1.    In het ontwerpplan luidde artikel 4, lid 4.5.2, aanhef en onder h, van de planregels: "Onder gebruiken en/of het laten gebruiken in strijd met het bestemmingsplan wordt in ieder geval verstaan het gebruik: als verkooppunt voor motorbrandstoffen of andere explosiegevaarlijke stoffen."
    
        Met het besluit van 3 maart 2015 is deze bepaling onder h vernummerd tot i en is de zinsnede "verkooppunt voor motorbrandstoffen of andere" geschrapt zodat de bepaling onder i als volgt is komen te luiden: als verkooppunt voor explosiegevaarlijke stoffen.
    
        In de Lijst van bedrijfsactiviteiten die als bijlage 1 bij de planregels bij het besluit van 3 maart 2015 is gevoegd behoort de activiteit groothandel in vloeibare en gasvormige brandstoffen met een opslagcapaciteit van minder dan 100.000 m³ tot milieucategorie 4.1 (SBI-code 5151.2).
    
        Met het herstelbesluit van 19 juli 2016 heeft de raad deze planregeling uit het besluit van 3 maart 2015 ongewijzigd opnieuw vastgesteld.
    
    19.2.    Het gebruik van gronden als verkooppunt voor motorbrandstoffen wordt in het besluit van 19 juli 2016 niet langer als gebruik dat strijdig is met het bestemmingsplan gekwalificeerd. Gelet op de Lijst van bedrijfsactiviteiten in samenhang bezien met artikel 4, lid 4.6.1, onder c, van de planregels kan een groothandel in brandstoffen worden toegestaan door middel van het verlenen van een omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan.
    
    19.3.    Over het betoog dat [bedrijf] met haar zienswijze over het ontwerpplan nog geen concreet initiatief voor een verkooppunt voor motorbrandstoffen naar voren heeft gebracht, overweegt de Afdeling als volgt. Gegeven de beleidsruimte die de raad bij het vaststellen van een bestemmingsplan toekomt, staat het hem in beginsel vrij in een bestemmingsplan ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk te maken die hij in overeenstemming met een goede ruimtelijke ordening acht. De enkele stelling van [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] dat geen sprake is van een tijdig kenbaar gemaakt concreet initiatief voor een verkooppunt voor motorbrandstoffen, kan daarom niet leiden tot het oordeel dat de raad deze ontwikkeling niet mogelijk mocht maken. Het betoog van [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] faalt.
    
    19.4.    Ter zitting van 10 februari 2016 heeft de raad erkend dat de onderzoeken die aan het besluit van 3 maart 2015 ten grondslag liggen geen rekening houden met de gevolgen van een groothandel in motorbrandstoffen, omdat het in de fase van de voorbereiding van dat plan nog de bedoeling was dergelijk gebruik in strijd met het bestemmingsplan te achten. Nu de aan het besluit van 19 juli 2016 ten grondslag liggende onderzoeken op dit aspect niet zijn gewijzigd, ziet de Afdeling aanleiding voor het oordeel dat artikel 4, lid 4.5.2, onder i, van de planregels onzorgvuldig is vastgesteld, voor zover deze bepaling het gebruik van gronden als verkooppunt voor motorbrandstoffen niet langer in strijd met het bestemmingsplan acht. Hierbij betrekt de Afdeling dat uit de planregels onvoldoende duidelijk blijkt welke motorbrandstoffen bij wijzigingsbevoegdheid zijn toegestaan, zodat een inschatting van de mate waarin externe veiligheidsgevolgen een rol spelen bij dergelijk gebruik zich moeilijk laat maken. Het plan is in zoverre in strijd met artikel 3:2 van de Awb vastgesteld. De betogen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] slagen.
    
    Flexibiliteit
    
    20.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de in het plan opgenomen afwijkings- en wijzigingsbevoegdheden het plan rechtsonzeker maken. Zij voeren aan dat, indien van deze afwijkings- en wijzigingsbevoegdheden gebruik wordt gemaakt, een geheel andere ruimtelijke ontwikkeling zal worden gerealiseerd dan de ruimtelijke ontwikkeling waarin het plan bij recht voorziet.
    
    20.1.    De raad stelt dat de afwijkings- en wijzigingsbevoegdheden het plan niet rechtsonzeker maken.
    
    20.2.    In de artikelen 3, lid 3.4, 4, leden 4.4 en 4.6, 7, lid 7.3, 8, lid 8.3, en 13 van de planregels zijn voor het college van burgemeester en wethouders verschillende bevoegdheden opgenomen om af te wijken van het plan.
    
        In de artikelen 4, leden 4.7.1 en 4.7.2, 12, lid 12.1.2, en 14 zijn voor het college verschillende bevoegdheden opgenomen om het plan te wijzigen.
    
    20.3.    Het behoort tot de beleidsruimte van de raad om te bepalen in welke mate een plan flexibiliteitsinstrumenten uit artikel 3.6, eerste lid, van de Wro bevat, zoals afwijkings- en wijzigingsbevoegdheden. Dit laat onverlet dat bestemmingsregelingen uit een oogpunt van rechtszekerheid aanvaardbaar moeten zijn.
    
    20.4.    Anders dan [appellant sub 1] en [appellant sub 2], ziet de Afdeling geen aanleiding voor de conclusie dat een geheel andere ruimtelijke ontwikkeling ontstaat dan de ruimtelijke ontwikkeling die bij recht is voorzien indien gebruik wordt gemaakt van de afwijkings- of wijzigingsbevoegdheden waarin het plan voorziet. Hierbij betrekt de Afdeling dat de afwijkingsbevoegdheden het slechts mogelijk maken om op ondergeschikte onderdelen van de bouw- en gebruiksregels af te wijken. Van de in de verbeelding opgenomen bestemmingen kan met de afwijkingsbevoegdheden niet worden afgeweken en evenmin heeft deze bevoegdheid een feitelijke wijziging van de bestemmingen tot gevolg. Voorts volgt uit de wijzigingsregels eveneens dat het plan voor bedrijvigheid blijft bestemd, zodat het plangebied ook met gebruikmaking van de wijzigingsbevoegdheden een bedrijventerrein zal blijven.
    
        Voor zover [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de wijzigingsbevoegdheden niet door objectieve normen worden begrensd, overweegt de Afdeling dat de wijzigingsregels in voldoende mate bepalen in welke gevallen en op welke wijze van de wijzigingsbevoegdheden gebruik mag worden gemaakt.
    
        Gelet op het voorgaande ziet de Afdeling in hetgeen [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de afwijkings- en wijzigingsbevoegdheden in strijd met de rechtszekerheid zijn opgenomen in het plan. De betogen falen.
    
    VNG-brochure
    
    21.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de raad in het kader van de toets aan de richtafstanden van de brochure "Bedrijven en milieuzonering" uit 2009 van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (hierna: de VNG-brochure) de omgeving van het plangebied ten onrechte heeft aangemerkt als omgevingstype gemengd gebied in plaats van het omgevingstype rustige woonwijk.
    
    21.1.    De raad stelt dat het plangebied en de omgeving is aan te merken als gemengd gebied als bedoeld in de VNG-brochure.
    
    21.2.    Bij het bepalen van de milieuzonering in het plangebied heeft de raad aansluiting gezocht bij de VNG-brochure die indicatieve richtafstanden bevat voor milieuzonering. In de VNG-brochure staat over het omgevingstype gemengd gebied onder meer dat dit een gebied is met een matige tot sterke functiemenging. Verder staat in de VNG-brochure dat direct naast woningen andere functies voorkomen zoals winkels, horeca en kleine bedrijven en dat gebieden die direct langs hoofdinfrastructuur liggen ook tot het omgevingstype gemengd gebied behoren.
    
        Gelet op de ligging van het plangebied langs de N279 en de ten tijde van de vaststelling van het plan aanwezige bedrijven in de directe omgeving van het plangebied, zoals het potgrondbedrijf van Primasta B.V., is de raad naar het oordeel van de Afdeling terecht uitgegaan van het omgevingstype gemengd gebied. De betogen falen.
    
    Bouwhoogte bedrijfsbebouwing
    
    22.    [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] kunnen zich niet verenigen met artikel 4, lid 4.2.2, onder g, gelezen in samenhang met de aanduiding ‘maximale bouwhoogte = 8’, en lid 4.4.1 van de planregels. Hiertoe voeren zij aan dat een maximale bouwhoogte van 12 m niet passend is in de landelijke omgeving en afbreuk doet aan hun woon- en leefklimaat. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] voeren voorts aan dat hun uitzicht wordt belemmerd. Verder voert [appellant sub 1] nog aan dat de dag- en zonlichttoetreding aan de voorzijde van zijn woning zal afnemen. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] stellen dat de voor bedrijventerreinen gebruikelijke maximale bouwhoogten van 6 m en 8 m hadden moeten worden vastgesteld. [appellant sub 1] voert ook aan dat de wethouder tijdens een voorlichtingsavond heeft verteld dat de maximale bouwhoogte is afgestemd op de wensen van eventuele gegadigden, waaruit blijkt dat met de belangen van omwonenden geen dan wel onvoldoende rekening is gehouden. [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] voeren aan dat een maximale bouwhoogte van 12 m bij recht en 13 m bij afwijkingsbevoegdheid niet nodig is voor kleinschalige bedrijven in milieucategorie 3.2 waarin het plan voorziet.
    
    22.1.    De raad stelt dat omwonenden niet onaanvaardbaar in hun woon- en leefklimaat worden geschaad, gelet op de afstand van de woningen tot de gronden waarvoor een maximale bouwhoogte van 12 m is toegestaan. Voorts stelt hij geen maximale bouwhoogte van 8 m voor het hele voorziene bedrijventerrein te willen vaststellen, omdat dit een zorgvuldig en zuinig ruimtegebruik belemmert en omdat hij zoveel mogelijk vrijheid wenst te bieden aan ondernemers die zich hier zullen gaan vestigen. Een maximale bouwhoogte van 8 m is niet gebruikelijk op moderne bedrijventerreinen, aldus de raad onder verwijzing naar het naastgelegen bedrijventerrein Nobis waarvoor eveneens een maximale bouwhoogte van 12 m geldt.
    
    22.2.    Artikel 4, lid 4.2.2, onder g, van de planregels luidt: " De bouwhoogte van gebouwen mag niet meer bedragen dan 12 meter, met uitzondering van de gronden waar ter plaatse van de aanduiding ‘maximum bouwhoogte’ een afwijkende maximaal toegestane bouwhoogte is aangeduid."
    
        Lid 4.4.1 luidt: "Het bevoegd gezag kan bij een omgevingsvergunning afwijken van de maximale goot en/of bouwhoogte zoals bepaald in lid 4.2.2 en een verhoging van de maximale bouwhoogte van maximaal 10% toestaan voor gebieden waar een maximale bouwhoogte is toegestaan van 12 meter, en voor zover geen maximale goothoogte is opgenomen, mits:
    
    a. het stedenbouwkundig beeld niet onevenredig wordt aangetast;
    
    b. de afwijking noodzakelijk is uit een oogpunt van doelmatige bedrijfsvoering en een efficiënt gebruik van het bouwperceel;
    
    c. geen onevenredig nadelige gevolgen voor het woon- of bedrijfsmilieu ontstaan of kunnen ontstaan;
    
    d. de gebruiksmogelijkheden van de aangrenzende gronden niet onevenredig worden aangetast."
    
    22.3.    De raad heeft in het verweerschrift toegelicht dat hij met de maximale bouwhoogte van 12 m en de bevoegdheid voor het college van burgemeester en wethouders om deze bouwhoogte met 10% te verhogen, flexibiliteit heeft nagestreefd en heeft willen aansluiten bij de maximale bouwhoogte ter plaatse van andere bedrijventerreinen in Asten zoals het naastgelegen Nobisterrein. Dit is niet onredelijk. In paragraaf 4.3 van de plantoelichting heeft de raad verder toegelicht dat hij deze maximale bouwhoogte ook uit het oogpunt van zuinig ruimtegebruik wenselijk acht. Voorts staat in deze paragraaf dat een maximale bouwhoogte van 12 m in het bijzonder is gewenst voor bedrijven in de metaalbranche die een interne kraanbaan in hun bedrijfshal hebben.
    
        De Afdeling overweegt dat de raad zich in redelijkheid op het standpunt heeft gesteld dat de dag- en zonlichttoetreding aan de voorzijde van de woning van [appellant sub 1] niet onaanvaardbaar worden aangetast, nu de bedrijfsbebouwing die het dichtst bij de voorzijde van zijn woning mogelijk is gemaakt, zich op een afstand van ongeveer 75 m bevindt en nu de maximaal toegestane goot- en bouwhoogte ter plaatse 8 m bedraagt gelet op de op de verbeelding opgenomen aanduiding ‘maximum bouwhoogte =8’.
    
        Wat de aantasting van het uitzicht betreft, stelt de Afdeling voorop dat het aannemelijk is dat het vrije uitzicht als gevolg van de voorziene bedrijfsbebouwing zal verminderen. Naar het oordeel van de Afdeling heeft de raad zich echter in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] wegens de maximaal toegestane bouwhoogte niet onaanvaardbaar in hun woon- en leefklimaat worden aangetast. Hierbij betrekt de Afdeling dat de percelen van [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] en [appellant sub 2] op een afstand van ongeveer 170 m respectievelijk 220 m liggen tot de dichtstbijzijnde gronden met de bestemming ‘Bedrijventerrein’ waarop bedrijfsbebouwing is toegestaan. Voor [appellant sub 1] is die afstand weliswaar kleiner, ongeveer 45 m, maar tussen zijn perceel en de percelen waarop bedrijfsbebouwing is toegestaan is een strook groen voorzien. Voorts geldt voor de bedrijfsbebouwing die het dichtst bij de woning van [appellant sub 1] kan worden opgericht geen maximale bouwhoogte van 12 m, maar van 8 m.
    
        Er bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat de raad bij het vaststellen van de maximale bouwhoogte geen rekening heeft gehouden met de belangen van omwonenden, zoals [appellant sub 1], onder verwijzing naar uitlatingen van een wethouder, stelt maar niet nader heeft onderbouwd. Hierbij acht de Afdeling van belang dat de raad naar aanleiding van een zienswijze van een omwonende, de maximale bouwhoogte voor een deel van de gronden van het voorziene bedrijventerrein naar 8 m heeft verlaagd.
    
        Gelet op al het voorgaande heeft de raad in redelijkheid meer gewicht kunnen toekennen aan het belang bij een maximale bouwhoogte van 12 m die met 10% mag worden verhoogd, dan aan het belang van [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] bij een kleinere maximale bouwhoogte. De betogen falen.
    
    Telecommunicatiemasten
    
    23.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat het plan bij recht en bij afwijkingsbevoegdheid een te grote bouwhoogte voor telecommunicatiemasten toestaat. Voorts is geen rekening gehouden met de stralingsbelasting van dergelijke masten die mogelijk schadelijk is voor de volksgezondheid, aldus [appellant sub 1] en [appellant sub 2].
    
    23.1.    De raad stelt in zijn verweerschrift dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] het bezwaar over de stralingsbelasting van telecommunicatiemasten niet naar voren hebben gebracht in hun onderscheiden zienswijzen, zodat deze beroepsgrond buiten beschouwing moet worden gelaten.
    
        Onder verwijzing naar 17.2 van deze uitspraak, overweegt de Afdeling dat geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] de beroepsgrond over stralingsbelasting van telecommunicatiemasten niet zouden kunnen aanvoeren.
    
    23.2.    Artikel 3 (Bedrijf), lid 3.2.3, aanhef en onder c, luidt: "Binnen het bestemmingsvlak mag de hoogte van bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten hoogste 6 meter bedragen, met een maximale oppervlakte van 3 m² buiten het bouwvlak ten behoeve van reclame uitingen, met uitzondering van: masten ten behoeve van telecommunicatie anders dan ten behoeve van het C-2000 netwerk, waarvan de hoogte niet meer dan 12 meter mag bedragen."
    
        Artikel 4 (Bedrijventerrein), lid 4.2.3, sub a, aanhef en onder 3, luidt: "Binnen het bestemmingsvlak mag de hoogte van bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten hoogste 5 meter bedragen, met een maximale oppervlakte van 3 m² buiten het bouwvlak ten behoeve van reclame uitingen, met uitzondering van: masten ten behoeve van telecommunicatie anders dan ten behoeve van het C-2000 netwerk, waarvan de hoogte niet meer dan 12 meter mag bedragen."
    
        Artikel 5 (Groen), lid 5.2.2, sub c, aanhef en onder 2 luidt: "De hoogte van andere bouwwerken, geen gebouwen zijnde, mag niet meer bedragen dan 3,25 meter met uitzondering van: masten ten behoeve van telecommunicatie anders dan ten behoeve van het C-2000 netwerk, waarvan de hoogte niet meer dan 12 meter mag bedragen."
    
        Artikel 6 (Verkeer), lid 6.2.2, aanhef en onder a, luidt: "Binnen het bestemmingsvlak mag de hoogte van bouwwerken, geen gebouwen zijnde, niet meer dan 3,25 meter bedragen, met uitzondering van: masten ten behoeve van telecommunicatie anders dan ten behoeve van het C-2000 netwerk, waarvan de hoogte niet meer dan 12 meter mag bedragen."
    
        Artikel 13, lid 13.3, luidt: "Indien niet op grond van een andere bepaling van deze regels afgeweken kan worden, is het bevoegd gezag bevoegd om bij een omgevingsvergunning af te wijken van de regels binnen de bestemmingen ‘Bedrijf’, ‘Bedrijventerrein’, ‘Groen’ en ‘Verkeer’ voor het oprichten van telecommunicatiemasten tot een hoogte van maximaal 20 meter."
    
    23.3.    In het ontwerpplan was voor telecommunicatiemasten een maximale bouwhoogte van 40 m opgenomen. Naar aanleiding van de zienswijzen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] heeft de raad bij de vaststelling van het plan een maximale bouwhoogte van 12 m opgenomen. Bij afwijkingsbevoegdheid is een maximale bouwhoogte van 20 m toegestaan. De raad heeft hierover toegelicht dat met de maximale bouwhoogte voor telecommunicatiemasten van 12 m is aangesloten bij de maximale bouwhoogte voor gebouwen in het plan. De afwijkingsmogelijkheid is opgenomen om voldoende flexibiliteit in het plan te waarborgen. Mede gelet op de afstanden van de percelen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] tot het plangebied van 40 m respectievelijk 160 m, heeft de raad naar het oordeel van de Afdeling in redelijkheid meer gewicht kunnen toekennen aan het belang bij een maximale bouwhoogte voor telecommunicatiemasten van 12 m onderscheidenlijk 20 m dan aan het belang van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] bij een kleinere maximale bouwhoogte.
    
        De raad heeft in het verweerschrift naar voren gebracht dat er geen algemeen aanvaard wetenschappelijk inzicht bestaat over de gevolgen van straling van telecommunicatiemasten voor de volksgezondheid. Volgens hem blijkt uit onderzoek wel dat op een afstand van 3 m of meer de veldsterkte van de straling van een telecommunicatiemast onder de blootstellingswaarde blijft die een factor 50 kleiner is dan de waarde waarbij effecten op het lichaam kunnen ontstaan. De raad heeft met zijn opmerking over de blootstellingswaarde kennelijk gedoeld op de SAR(Specific Absorption Rate)-waarde van 0,4 W/kg. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] wonen op ongeveer 40 m respectievelijk 160 m afstand van het plangebied. Gelet op deze afstanden en nu [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hun stelling niet verder hebben gemotiveerd, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat er op basis van de huidige stand van het wetenschappelijke onderzoek geen reden is aan te nemen dat de in het plan voorziene telecommunicatiemasten schadelijk zijn voor de volksgezondheid.
    
        De betogen falen.
    
    Zichtwal en groenzone
    
    24.    [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] kunnen zich niet verenigen met artikel 4, lid 4.5.1, sub b, van de planregels. Hiertoe voeren zij aan dat een groene zichtwal met een hoogte van 2 m te klein is om ter plaatse van de weg Stegen en de N279 als afscherming te dienen voor de voorziene bedrijfsbebouwing. Nu er aan de andere kant van het plangebied, ter plaatse van de Floralaan, een zichtwal van 4 m zal worden gerealiseerd, dient de voorziene zichtwal ter plaatse van de weg Stegen en de N279 volgens [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] ook 4 m hoog te zijn.
    
        [appellant sub 1] en [appellant sub 2] vechten verder artikel 5, lid 5.4.1, aan. Zij betogen dat niet duidelijk is hoe deze voorwaardelijke verplichting voor het aanleggen van de groenzone zich verhoudt tot de bouwregels voor het voorziene bedrijventerrein.
    
    24.1.    De raad stelt dat de aanleg en instandhouding van de zichtwal is bedoeld om bedrijfsactiviteiten zoals opslag op het achterterrein en parkeren aan het zicht te onttrekken. De zichtwal is volgens hem niet bedoeld om het zicht op de voorziene bedrijfsbebouwing volledig weg te nemen.
    
    24.2.    Artikel 4 (Bedrijventerrein), lid 4.1, van de planregels luidt: "De voor ‘Bedrijventerrein aangewezen gronden zijn bestemd voor:
    
    (…);
    
    f. een zichtwal in de vorm van een aarden wal, ter afscherming van de bedrijfsactiviteiten en ter verbetering van de landschappelijk inpassing, ter plaatse van de aanduiding ‘specifieke vorm van bedrijventerrein - zichtwal’.
    
    (…);
    
    i. open opslag, met uitzondering van open opslag die zichtbaar is vanaf de openbare ruimte."
    
        Met het herstelbesluit van 19 juli 2016 heeft de raad lid 4.5.1, sub b, aangepast zodat het als volgt is komen te luiden: "Het gebruik van gronden en bouwwerken van de voor ‘Bedrijventerrein’ aangewezen gronden is uitsluitend toegestaan, onder de voorwaarden dat binnen een jaar na de start van de bebouwing als bedoeld in artikel 4.1 van dit bestemmingsplan, de zichtwal overeenkomstig het inrichtingsplan in bijlage 3 bij deze regels is gerealiseerd en de daarop aanwezige groenblijvende haag, duurzaam wordt onderhouden en duurzaam in stand wordt gehouden (inclusief herplant, indien nodig) waarbij geldt dat:
    
    1. de minimale hoogte van de zichtwal 2 meter bedraagt;
    
    2. de aanplanthoogte van de groenblijvende haag op de zichtwal circa 1 meter bedraagt;
    
    3. de minimum instandhoudingshoogte van de groenblijvende haag op de zichtwal 2 meter bedraagt."
    
        Artikel 5 (Groen), lid 5.4.1, luidt: "Het gebruik van de voor ‘Bedrijventerrein’ aangewezen gronden is uitsluitend toegestaan indien is voorzien in de aanleg en instandhouding van de groenzone, overeenkomstig het inrichtingsplan in bijlage 3 bij deze regels."
    
    24.3.    De Afdeling stelt vast dat een langgerekte strook grond langs de N279 met de bestemming ‘Bedrijventerrein’ voor ‘specifieke vorm van bedrijventerrein - zichtwal’ is aangeduid. Met de voorwaardelijke verplichting in lid 4.5.1, sub b, van de planregels is geborgd dat ter plaatse van deze strook grond een zichtwal wordt aangelegd en in stand wordt gehouden alvorens de voor ‘Bedrijventerrein’ bestemde gronden in gebruik worden genomen.
    
        Over de door [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] gemaakte vergelijking met de in de plantoelichting beschreven muur ter plaatse van de Floralaan wordt overwogen dat de raad zich op het standpunt heeft gesteld dat deze situatie verschilt van de aan de orde zijnde situatie omdat deze muur dient ter afscherming van de bedrijfsactiviteiten van het potgrondbedrijf Primasta B.V. dat over een vergunning beschikt voor buitenopslag van potgrond tot een hoogte van 4 m. In hetgeen [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] hebben aangevoerd ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de door [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] genoemde situatie niet overeenkomt met de thans aan de orde zijnde situatie.
    
        De Afdeling ziet verder geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat een zichtwal van 2 m ter plaatse van de langgerekte strook grond langs de N279 voldoende hoog is om een afschermende functie voor bedrijfsactiviteiten op het voorziene bedrijventerrein te hebben. Daarbij betrekt de Afdeling dat opslag die vanaf de openbare ruimte zichtbaar is niet is toegestaan gelet op lid 4.1, aanhef en onder i, van de planregels.
    
        De betogen falen.
    
    24.4.    Uit artikel 5, lid 5.4.1, van de planregels in samenhang bezien met het inrichtingsplan dat onderdeel uitmaakt van het beeldkwaliteitsplan dat als bijlage 3 bij de planregels is gevoegd, blijkt dat met het woord "groenzone" in lid 5.4.1 wordt bedoeld de parkzone die in het inrichtingsplan is ingetekend. Met de voorwaardelijke verplichting in lid 5.4.1 is dus geborgd dat de gronden ter plaatse van de bestemming ‘Groen’ worden ingericht en in stand worden gehouden zoals in het inrichtingsplan is ingetekend alvorens de voor ‘Bedrijventerrein’ aangewezen gronden in gebruik worden genomen. Dat deze voorwaardelijke verplichting niet is gekoppeld aan het bouwen van bedrijfsbebouwing is naar het oordeel van de Afdeling niet onredelijk, nu de raad dit voor de ruimtelijke aanvaardbaarheid van die bedrijfsbebouwing ook niet noodzakelijk acht, maar uitsluitend voor de ruimtelijke aanvaardbaarheid van de bedrijfsactiviteiten. In hetgeen [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben aangevoerd, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de voorwaardelijke verplichting geen stand kan houden. De betogen falen.
    
    25.    Voor zover [appellant sub 1], [appellant sub 2] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] voorts betogen dat langs de oostelijke grens van het plangebied evenwijdig aan de N279 ten onrechte geen groenbestemming is opgenomen, overweegt de Afdeling dat geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat de raad in redelijkheid was gehouden een dergelijke bestemming aan die gronden toe te kennen. Hierbij betrekt de Afdeling dat de gronden langs de N279 grotendeels ofwel reeds voor ‘Groen’ zijn bestemd ofwel als een groene zichtwal zijn aangeduid. Verder volgt uit paragraaf 3.5 en hoofdstuk 4 van de plantoelichting ook dat langs de N279 reeds bosachtige beplanting aanwezig is en dat het de bedoeling is dat deze blijft bestaan zodat deze de afschermende werking van de voorziene zichtwal versterkt. De betogen falen.
    
    Horizonvervuiling als gevolg van lichtreclame
    
    26.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de kavels langs de N279 door de raad zijn bestempeld als niet-zicht locaties, maar dat niet duidelijk is op welke wijze het gemeentebestuur verdere horizonvervuiling door lichtreclames aan gevels zal tegengaan.
    
    26.1.    Met de vaststelling van het herstelbesluit heeft de raad artikel 4, lid 4.2.3, van de planregels zodanig aangepast dat het als volgt is komen te luiden:
    
    "a Bouwhoogten
    
    Binnen het bestemmingsvlak mag de hoogte van bouwwerken geen gebouwen zijnde, ten hoogste 5 meter bedragen, met een maximale oppervlakte van 3 m² buiten het bouwvlak ten behoeve van reclame uitingen (…);
    
    b. Lichtreclames
    
    Lichtreclames zijn uitsluitend toegestaan indien is voldaan aan het gestelde in het "Beeldkwaliteitsplan bedrijventerrein Florapark" met kenmerk GM-0151530, revisie 01, d.d. 15 augustus 2014 zoals opgenomen in bijlage 3."
    
        Artikel 10, lid 10.2, aanhef en onder a, luidt: "Burgemeester en wethouders kunnen nadere eisen stellen aan de situering en afmetingen van bouwwerken (…) voor zover dit noodzakelijk is ten behoeve van het na te streven stedenbouwkundige beeld."
    
    26.2.    Uit het gestelde op pagina 28 van het beeldkwaliteitsplan waaraan bij het plaatsen van lichtreclames ingevolge artikel 4.2.3, sub b, van de planregels moet worden voldaan, volgt dat reclame-uitingen niet zijn toegestaan op de gronden die direct grenzen aan de wadi/parkzone. Deze parkzone, te weten de gronden met de bestemming ‘Groen’, bevindt zich langs een gedeelte van de N279. Verder staat in het beeldkwaliteitsplan dat de totale oppervlakte van de reclame-uiting maximaal 5% van de geveloppervlakte mag bedragen met een maximum van 10 m².
    
        Daarnaast bevat artikel 10, lid 10.2, aanhef en onder a, van de planregels een regeling waarmee het college van burgemeester en wethouders ten behoeve van het stedenbouwkundige beeld nadere eisen kan stellen aan de situering van bouwwerken. Tijdens de zitting van 10 februari 2016 heeft de raad er terecht op gewezen dat deze bevoegdheid kan worden gebruikt om nadere eisen te stellen aan de situering van lichtreclames.
    
        Gelet op het voorgaande ziet de Afdeling geen aanleiding voor de conclusie dat onvoldoende inzichtelijk is op welke wijze horizonvervuiling als gevolg van lichtreclame langs de N279 kan worden tegengegaan. De betogen falen.
    
    Calamiteitenpad
    
    27.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de planregels voor de bestemming ‘Groen’ niet alleen verharding ten behoeve van een zogenoemd afsluitbaar calamiteitenpad toestaan, maar ook ten behoeve van verbindingswegen en perceelontsluiting. Het plan maakt derhalve meer mogelijk dan in de plantoelichting is aangegeven. Voorts betogen zij dat de exacte locatie van een afsluitbaar calamiteitenpad ten onrechte niet op de verbeelding is vastgelegd.
    
    27.1.    Voor zover de raad heeft gesteld dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] de bezwaren over het calamiteitenpad in hun respectievelijke zienswijzen niet naar voren hebben gebracht, overweegt de Afdeling onder verwijzing naar 17.2 van deze uitspraak dat geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] de beroepsgrond over het calamiteitenpad niet zouden kunnen aanvoeren.
    
    27.2.    Met het herstelbesluit heeft de raad artikel 5, lid 5.1, sub b, van de planregels aangepast zodat lid 5.1, aanhef en sub b, als volgt is komen te luiden: "De voor ‘Groen’ aangewezen gronden zijn bestemd voor: (half)verharde wegen als langzaamverkeersverbinding of maximaal één voor openbaar verkeer afgesloten calamiteitenpad."
    
    27.3.    Gelet op artikel 5, lid 5.1, sub b, van de planregels staat de bestemming ‘Groen’ uitsluitend een langzaamverkeersverbinding toe of een afsluitbaar calamiteitenpad. Deze bepaling staat niet een tweede ontsluitingsweg voor het plangebied of een verbindingsweg toe.
    
        Naar het oordeel van de Afdeling is het niet in strijd met de rechtszekerheid dat de exacte locatie van het calamiteitenpad niet op de verbeelding is vastgelegd. Overigens is op verschillende tekeningen in het inrichtingsplan aangegeven op welke locatie het calamiteitenpad ongeveer zal worden gerealiseerd.
    
        De betogen falen.
    
    Parkeren op de weg De Stegen
    
    28.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat de raad nog steeds niet duidelijk heeft gemaakt op welke wijze parkeren op de weg De Stegen zal worden tegengegaan.
    
    28.1.    De Afdeling stelt vast dat het plan voorziet in een ontsluitingsweg op de Floralaan. Voorts is door middel van een voorwaardelijke verplichting in artikel 4, lid 4.5.1, onder a, van de planregels geborgd dat parkeren in het plangebied op eigen terrein zal plaatsvinden. De raad heeft gesteld dat het gelet op de situering van deze ontsluiting en de voorwaardelijke verplichting in lid 4.5.1, onder a, niet valt te verwachten dat door personen die op het bedrijventerrein moeten zijn op de weg De Stegen zal worden geparkeerd. Verder bevat artikel 10, lid 10.2, aanhef en onder b, van de planregels een regeling waarmee het college van burgemeester en wethouders nadere eisen kan stellen aan het aantal en de situering van parkeerplaatsen indien dit noodzakelijk is ter voorkoming van parkeeroverlast. Bovendien staat in de plantoelichting dat het de bedoeling is om verspreid over het openbaar gebied veertig parkeerplaatsen voor bezoekers aan te leggen.
    
        Gelet op het voorgaande heeft de raad naar het oordeel van de Afdeling de parkeersituatie wegens het voorziene bedrijventerrein voldoende inzichtelijk gemaakt. De betogen falen.
    
    Bouwvlak ter plaatse van de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’
    
    29.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat het bouwvlak ter plaatse van de bestemming ‘Bedrijventerrein’ en de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’, ten onrechte is vastgesteld, omdat elke bebouwing binnen een geurcirkel dient te zijn uitgesloten.
    
        Voorts betogen zij dat de gronden ter plaatse van deze aanduiding ten onrechte kunnen worden gebruikt voor opslag en laden/lossen, omdat dergelijk gebruik geluidhinder en onveiligheid met zich brengt.
    
        Verder kunnen zij zich niet verenigen met artikel 4, lid 4.7.2, in samenhang gelezen met artikel 12, lid 12.1.2, van de planregels, nu onzeker is of de geurverordening zal worden aangepast waardoor een andere geurcontour gaat, of geurnormen gaan, gelden.
    
    29.1.    Artikel 4 (Bedrijventerrein), lid 4.1, aanhef en onder i, van de planregels luidt: "De voor ‘Bedrijventerrein’ aangewezen gronden zijn bestemd voor: open opslag, met uitzondering van open opslag die zichtbaar is vanaf de openbare ruimte."
    
        Lid 4.7.2 luidt: "Burgemeester en wethouders zijn ter plaatse van de aanduiding ‘wetgevingzone - wijzigingsgebied’ bevoegd het plan te wijzigen door het toekennen van een aanduiding ‘bouwvlak’, onder de volgende voorwaarden:
    
    a. Het bouwvlak ligt niet binnen de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ en/of binnen de gewijzigde ‘milieuzone - geurzone’ als bedoeld in artikel 12.1;
    
    b. Er wordt voldaan aan de bouwregels van artikel 4.2, waarbij de goot- en bouwhoogte van gebouwen niet meer mag bedragen dan:
    
    1. 5 resp. 8 meter, ter plaatse van de aanduiding ‘wetgevingzone - wijzigingsgebied -1’;
    
    2. 8 resp. 8 meter, ter plaatse van de aanduiding ‘wetgevingzone - wijzigingsgebied - 2’;
    
    3. 12 resp. 12 meter, ter plaatse van de aanduiding ‘wetgevingzone - wijzigingsgebied - 3’."
    
        Artikel 12 luidt:
    
    "12.1 milieuzone - geurzone
    
    Ter plaatse van de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ zijn de gronden tevens bestemd voor de bescherming van het woon- of bedrijfsmilieu in verband met de aanwezigheid van geurhinderveroorzakende activiteiten.
    
    12.1.1 Bouwregels
    
    In afwijking van het bepaalde bij de daar voorkomende bestemmingen, zijn geen nieuwe geurgevoelige objecten toegestaan.
    
    12.1.2. Wijzigingsbevoegdheid
    
    Burgemeester en wethouders zijn bevoegd, op grond van en met inachtneming van het bepaalde in artikel 3.6 van de Wet ruimtelijke ordening de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ geheel of gedeeltelijk te verwijderen indien andere geurnormen zijn vastgesteld en/of indien de geurhinderveroorzakende activiteiten zijn gewijzigd, waardoor het niet langer mogelijk dan wel toegestaan is om de geurhinder veroorzakende activiteiten uit te voeren."
    
    29.2.    In de nota van zienswijzen heeft de raad gesteld dat, in verband met de geurcontour van een veehouderij, in het meest oostelijke deel van het plangebied een aanduiding voor milieuzone zal worden opgenomen. Ook volgt uit de zienswijzennota dat het bouwvlak zal worden verkleind, zodat ter plaatse van deze aanduiding geen nieuwe bedrijfsgebouwen mogelijk zullen worden gemaakt.
    
        Omdat wel de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ was opgenomen in het plan, maar per abuis niet de bouwvlakken waren verkleind, heeft de raad bij besluit van 6 oktober 2015 het plan zodanig gewijzigd dat er ter plaatse van de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ niet langer een bouwvlak geldt. Met het herstelbesluit van 19 juli 2016 heeft de raad het plan op dit punt niet gewijzigd. Gelet op het voorgaande is er ter plaatse van de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ geen bouwvlak opgenomen.
    
        De betogen missen feitelijke grondslag.
    
    29.3.    Gelet op artikel 4, lid 4.1, aanhef en onder i, van de planregels is open opslag die niet zichtbaar is vanaf de openbare ruimte toegestaan op de gronden met de bestemming ‘Bedrijventerrein’ waaraan de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ is toegekend. De Afdeling ziet geen aanleiding voor het oordeel dat dergelijke opslag en het daarmee gepaard gaande laden en lossen ter plaatse van deze gronden zodanige geluidhinder of (brand)gevaar met zich brengt dat de raad deze gebruiksactiviteit op die gronden niet in redelijkheid had kunnen toestaan. Hierbij betrekt de Afdeling dat wordt voldaan aan de richtafstand van 30 m die de VNG-brochure aanbeveelt voor categorie 3.1-bedrijvigheid binnen een omgevingstype gemengd gebied. Immers, de afstand tussen het perceel van [appellant sub 2] en de gronden met de bestemming ‘Bedrijventerrein’ en de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ bedraagt ongeveer 130 meter en de afstand tussen het perceel van [appellant sub 1] en de gronden in kwestie bedraagt ongeveer 50 meter. De betogen falen.
    
    29.4.    De raad heeft verduidelijkt dat de raad van de gemeente Asten waarschijnlijk een nieuwe geurverordening zal opstellen, waardoor de geurcontour kan veranderen of andere geurnormen kunnen gaan gelden. Gelet hierop heeft de raad in de artikelen 4, lid 4.7.2, en 12, lid 12.1.2, van de planregels twee wijzigingsbevoegdheden opgenomen waarmee het college de aanduiding ‘milieuzone - geurzone’ kan verwijderen en daarvoor in de plaats de aanduiding ‘bouwvlak’ kan toekennen. Of van deze wijzigingsbevoegdheden gebruik kan worden gemaakt, is afhankelijk van de vraag of de gemeentelijke geurverordening zal worden aangepast. De Afdeling overweegt dat uit de enkele stelling van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] dat onzeker is of de geurverordening daadwerkelijk zal worden aangepast niet voortvloeit dat de wijzigingsbevoegdheid rechtsonzeker is. De betogen falen.
    
    Bouwvlak met de bestemming ‘Bedrijf’
    
    30.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat het bouwvlak met de bestemming ‘Bedrijf, gelet op de Verordening, een ongewenst precedent schept voor zover het groter is dan 5.000 m². Zij vrezen dat te gemakkelijk gebruik zal worden gemaakt van artikel 4, lid 4.7.1, van de planregels dat het vergroten van bouwpercelen met de bestemming ’Bedrijventerrein’ door middel van een wijzigingsbevoegdheid mogelijk maakt.
    
    30.1.    De raad stelt dat de uitbreiding van het bestaande potgrondbedrijf Primasta B.V., ter plaatse van de gronden die voor ‘Bedrijf’ met een bouwvlak zijn bestemd, losstaat van de ontwikkeling van het bedrijventerrein. Voorts stelt de raad dat in de plantoelichting een onderbouwing van de grootte van het bouwvlak zal worden toegevoegd om te voldoen aan de Verordening.
    
    30.2.    Artikel 4.6 van de Verordening luidt:
    
    "1. Een bestemmingsplan gelegen in een kern in landelijk gebied bepaalt dat een bouwperceel van een bedrijf ten hoogste 5.000 m² bedraagt.
    
    2. In afwijking van het eerste lid kan een bestemmingsplan voorzien in een vestiging of een uitbreiding van een bedrijf op een bouwperceel groter dan 5.000 m², mits de toelichting daaromtrent een verantwoording bevat waaruit blijkt dat:
    
    a. de financiële, juridische of feitelijke mogelijkheden ontbreken voor het bedrijf om op het in gebruik zijnde bouwperceel tegemoet te komen aan de ruimtebehoefte door middel van zorgvuldig ruimtegebruik als bedoeld in artikel 4.4, derde lid;
    
    b. aantoonbare ruimtelijk-economische belangen voor de lange termijn aanwezig zijn die noodzaken tot uitbreiding of vestiging ter plaatse;
    
    c. de financiële, juridische of feitelijke mogelijkheden ontbreken om het bedrijf te verplaatsen naar of te vestigen op:
    
    I. een bedrijventerrein in een nabij gelegen stedelijk concentratiegebied; of
    
    II. een nabijgelegen bovenregionaal bedrijventerrein; of
    
    III. wat betreft gemeenten in de regio's Land van Heusden en Altena, De Kempen en Land van Cuijk, een regionaal bedrijventerrein."
    
    30.3.    In de Verordening is aan het plangebied de aanduiding ‘zoekgebied voor stedelijke ontwikkeling, kern in landelijk gebied’ toegekend. Het bouwperceel ter plaatse van de bestemming ‘Bedrijf’ bedraagt 7.700 m².
    
    In paragraaf 5.2.2.2 van de plantoelichting is hierover een verantwoording opgenomen om te voldoen aan artikel 4.6, tweede lid, van de Verordening.
    
        In deze paragraaf wordt toegelicht dat op het in gebruik zijnde bouwperceel niet kan worden tegemoet gekomen aan de ruimtebehoefte van het bedrijf. Dit komt omdat verdere verdichting van het buitenterrein het parkeren en manoeuvreren op het buitenterrein in de weg staat. Gevreesd wordt dat als gevolg daarvan parkeeroverlast in het openbaar gebied zal ontstaan. Uit deze paragraaf volgt verder dat het seizoensgebonden potgrondbedrijf behoefte heeft aan uitbreiding, omdat het bedrijf klem komt te zitten op het thans in gebruik zijnde bouwperceel. Het beschikt reeds over te weinig opslagruimte en bovendien wenst het bedrijf over te gaan op inpandige opslag in plaats van buitenopslag. Uitbreiding is ook nodig om een speler op de markt te kunnen blijven. Verder volgt uit de paragraaf dat tevergeefs is gezocht naar alternatieve locaties, maar dat deze locaties niet aan de randvoorwaarden voldoen waaraan een locatie voor het potgrondbedrijf wegens de strenge eisen aan de milieuhygiënische kwaliteit van potgrond moet voldoen. Ook blijkt uit de exploitatieberekening in de plantoelichting dat verplaatsing van het bedrijf naar een van de in ogenschouw genomen alternatieve locaties om financiële redenen niet mogelijk is. Verder staat in paragraaf 5.2.2.2 van de plantoelichting nog dat het nieuwe ruimtebeslag bij verplaatsing groter zal zijn dan het nieuwe ruimtebeslag als gevolg van de uitbreiding van het bedrijf zoals voorzien in het plan. Naar het oordeel van de Afdeling heeft de raad met deze verantwoording voldaan aan artikel 4.6, tweede lid, van de Verordening.
    
        Uit deze verantwoording blijkt dat de verruiming van het bouwvlak berust op een aantal bijzondere omstandigheden waarvan niet aannemelijk is dat die ook voor andere bedrijven gelden of zullen gaan gelden. Gelet daarop bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat het plan in zoverre tot een ongewenste precedentwerking zal leiden.
    
        De betogen falen.
    
    Wijzigingsbevoegdheid voor de bestemming ‘Bedrijf’
    
    31.    [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] betogen dat de raad bij de voorbereiding van het plan ten onrechte geen onderzoek heeft gedaan naar de gevolgen van artikel 3, lid 3.6.1, van de planregels waarmee de bestemming ‘Bedrijf’ kan worden gewijzigd in de bestemming ‘Bedrijventerrein’.
    
    31.1.    Bij besluit van 3 maart 2015 was aan artikel 3 van de planregels een lid 3.6.1 toegevoegd. Dit artikellid bevatte een wijzigingsbevoegdheid waarmee de bestemming ‘Bedrijf’ in de bestemming ‘Bedrijventerrein’ kon worden gewijzigd. Met het herstelbesluit van 19 juli 2016 heeft de raad lid 3.6.1 niet langer opgenomen, zodat het plan deze wijzigingsbevoegdheid niet meer bevat. Het betoog mist feitelijke grondslag.
    
    Ter inzagelegging en datum onderzoeksgegevens
    
    32.    [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat het document "Vraag-aanbod analyse bedrijventerreinen Gemeenten Asten en Someren" en een behoeftepeiling uit 2011 ten onrechte niet ter inzage hebben gelegen. Voorts betogen zij dat deze behoeftepeiling gedateerd is, zodat deze niet aan het plan ten grondslag kan worden gelegd.
    
    32.1.    De raad stelt in verweer dat deze documenten niet ter inzage hebben gelegen, omdat zij onderdeel uitmaken van de door eenieder te raadplegen "Structuurvisie Bedrijventerreinen 2012, gemeente Asten".     Verder stelt de raad dat voorafgaande aan de vaststelling van het plan in 2014 opnieuw een behoeftepeiling onder lokale ondernemers is uitgevoerd.
    
    32.2.    Artikel 3:11, eerste lid, van de Awb luidt: "Het bestuursorgaan legt het ontwerp van het te nemen besluit, met de daarop betrekking hebbende stukken die redelijkerwijs nodig zijn voor een beoordeling van het ontwerp, ter inzage."
    
        Artikel 3.1.1a van het Bro luidt: "Bij de vaststelling van een bestemmingsplan kan in ieder geval gebruik worden gemaakt van gegevens en onderzoeken die niet ouder zijn dan twee jaar."
    
    32.3.    Vast staat dat het document "Vraag-aanbod analyse bedrijventerreinen Gemeenten Asten en Someren" niet met het ontwerpplan ter inzage is gelegd. Zoals de raad terecht heeft gesteld, is dit document een bijlage bij de Structuurvisie Bedrijventerreinen 2012. Deze structuurvisie is een openbaar stuk dat niet is opgesteld ten behoeve van de voorbereiding van het onderhavige plan. De Afdeling is gelet op het voorgaande van oordeel dat het document niet kan worden aangemerkt als een op het ontwerpplan betrekking hebbend stuk dat redelijkerwijs nodig is voor de beoordeling van het ontwerp, als bedoeld in artikel 3:11, eerste lid, van de Awb.
    
        Vast staat ook dat de behoeftepeiling uit 2011 niet met het ontwerpplan ter inzage heeft gelegen. Nu deze peiling mede ten grondslag heeft gelegen aan het standpunt van de raad dat er een actuele regionale behoefte is aan het Florapark, is dit naar het oordeel van de Afdeling een op het ontwerpplan betrekking hebbend stuk dat redelijkerwijs nodig was om het ontwerp te beoordelen. Het niet ter inzage leggen van dit document verdraagt zich niet met artikel 3:11 van de Awb. De Afdeling ziet echter aanleiding dit gebrek te passeren met artikel 6:22 van de Awb. Daartoe overweegt de Afdeling dat de behoeftepeiling uit 2011 in de toelichting bij het ontwerpplan was vermeld, zodat belanghebbenden van het bestaan van dit stuk op de hoogte konden zijn. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hadden dit stuk kunnen opvragen en op het stuk kunnen reageren, hetgeen zij blijkens de zitting van 10 februari 2016 niet hebben gedaan. Nu de behoeftepeiling uit 2011 in de toelichting bij het ontwerp is vermeld, is ook niet aannemelijk dat andere belanghebbenden dan [appellant sub 1] en [appellant sub 2] hebben afgezien van het naar voren brengen van een zienswijze omdat de behoeftepeiling uit 2011 niet met het ontwerpplan ter inzage heeft gelegen. De betogen falen.
    
    32.4.    De behoeftepeilingen uit 2011 en uit oktober 2014 zijn als bijlagen 34 en 35 ten grondslag gelegd aan het bij het herstelbesluit van 19 juli 2014 vastgestelde plan. Nu de behoeftepeiling uit oktober 2014 ten tijde van de vaststelling van het plan niet ouder was dan twee jaar, heeft de raad deze gelet op artikel 3.1.1a van het Bro in ieder geval, als niet gedateerde gegevens, aan het plan ten grondslag kunnen leggen. Dat de raad daarbij ook de oudere behoeftepeiling uit 2011 aan het plan ten grondslag heeft gelegd die ongeveer hetzelfde beeld laat zien als de behoeftepeiling uit 2014 is naar het oordeel van de Afdeling niet in strijd met artikel 3.1.1a van de Bro, reeds omdat deze gegevens in 2014 zijn geactualiseerd. De betogen falen.
    
    Conclusie
    
    Het besluit van 3 maart 2015
    
    33.    Gelet op hetgeen onder 5 van deze uitspraak is overwogen, zijn de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van 3 maart 2015 gegrond, zodat dit besluit moet worden vernietigd.
    
    Het besluit van 19 juli 2016
    
    34.    Gelet op hetgeen onder 10 van deze uitspraak is overwogen, is het van rechtswege ontstane beroep van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] tegen het besluit van 19 juli 2016 ongegrond. Het van rechtswege ontstane beroep van [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen dat besluit is ook ongegrond.
    
    35.    Gelet op hetgeen onder 19.4 van deze uitspraak is overwogen, zijn de van rechtswege ontstane beroepen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] tegen het besluit van 19 juli 2016 gegrond. Daarom moet dat besluit worden vernietigd, voor zover het betreft artikel 4, lid 4.5.2, onder i, van de planregels, voor zover daarin niet is bepaald dat onder gebruiken en/of het laten gebruiken in strijd met het bestemmingsplan mede wordt begrepen het gebruik als verkooppunt voor motorbrandstoffen.
    
        De Afdeling ziet aanleiding overeenkomstig artikel 8:72, vierde lid, van de Awb de raad op te dragen in zoverre een nieuw plan vast te stellen. Daartoe zal de Afdeling een termijn stellen.
    
        Verder ziet de Afdeling aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening als bedoeld in artikel 8:72, vijfde lid, van de Awb, zoals hierna in de beslissing is vermeld.
    
    Het besluit van 6 oktober 2015
    
    36.    Nu het bij besluit van 19 juli 2016 vastgestelde bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" met deze uitspraak, onverminderd hetgeen onder 35 is overwogen, in stand blijft en ook overigens niet is gebleken van enig belang, worden de van rechtswege ontstane beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van 6 oktober 2015 niet-ontvankelijk verklaard.
    
    Uitleg van de beslissing
    
    37.    De beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] hebben ertoe geleid dat de raad na de tussenuitspraak het plan bij besluit van 19 juli 2016 op een aantal punten gewijzigd opnieuw heeft vastgesteld. Voor zover de beroepen ook tegen dat besluit zijn gericht slagen ze niet, behoudens het beroep van [appellant sub 1] en [appellant sub 2], voor zover dat is gericht tegen artikel 4, lid 4.5.2, onder i, van de planregels.
    
        De raad zal opnieuw moeten bezien of hij - na onderzoek naar de mogelijke milieugevolgen daarvan - een verkooppunt voor vloeibare motorbrandstoffen, al dan niet beperkt tot bepaalde soorten, op percelen met de bestemming ‘Bedrijf’ mogelijk wil maken. Is de uitkomst van het onderzoek dat een verkooppunt voor alle vloeibare motorbrandstoffen kan worden toegestaan via de in het plan opgenomen afwijkingsbevoegdheid, dan is geen wijziging van de planregels nodig. Indien geen verkooppunt, of alleen een verkooppunt voor bepaalde vloeibare motorbrandstoffen kan worden toegestaan, dient de raad dienovereenkomstig artikel 4, lid 4.5.2, onder i, aan te vullen.
    
    Proceskosten
    
    38.    De raad dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.
    
        De Afdeling ziet aanleiding de beroepen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] te behandelen als samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Hierbij betrekt de Afdeling dat [appellant sub 1] en [appellant sub 2] ter zitting van 10 februari 2016 zijn bijgestaan door dezelfde rechtsbijstandverlener wiens werkzaamheden voor deze twee beroepen voorafgaand aan en tijdens die zitting nagenoeg identiek waren. Deze rechtsbijstandverlener heeft verder voor [appellant sub 1] en [appellant sub 2] tezamen één zienswijze naar voren gebracht over het herstelbesluit van 19 juli 2016 en de daarbij gegeven nadere motivering. Gelet op het voorgaande worden de beroepen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2], wat betreft de vergoeding van kosten door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand als één zaak beschouwd.
    
    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    
    I.    verklaart de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van de raad van de gemeente Asten van 3 maart 2015, kenmerk 15.03.06, tot vaststelling van het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" gegrond;
    
    II.    vernietigt het besluit van de raad van de gemeente Asten van 3 maart 2015, kenmerk 15.03.06, tot vaststelling van het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013";
    
    III.    verklaart de beroepen van [appellant sub 1] en [appellant sub 2] tegen het besluit van de raad van de gemeente Asten van 19 juli 2016 waarbij het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" geheel opnieuw is vastgesteld gegrond;
    
    IV.    vernietigt het besluit van de raad van de gemeente Asten van 19 juli 2016, voor zover het betreft artikel 4, lid 4.5.2, onder i, van de planregels voor zover daarin niet is bepaald dat onder gebruiken en/of het laten gebruiken in strijd met het bestemmingsplan in ieder geval mede wordt begrepen het gebruik als verkooppunt voor motorbrandstoffen;
    
    V.    draagt de raad van de gemeente Asten op om binnen 26 weken na verzending van deze uitspraak en met inachtneming van hetgeen deze uitspraak is overwogen een nieuw plan, voor zover dit onder IV. is vernietigd, vast te stellen en dit op de wettelijke voorgeschreven wijze bekend te maken, dan wel te beslissen dat het plan zoals het luidt wordt gehandhaafd;
    
    VI.    treft de voorlopige voorziening dat ter plaatse van de gronden met de bestemming "Bedrijventerrein" een groothandel in motorbrandstoffen niet is toegestaan;
    
    VII.    bepaalt dat de onder VI getroffen voorlopige voorziening vervalt op het moment dat het nieuwe besluit als bedoeld onder V in werking treedt dan wel op het moment dat de raad heeft beslist dat het plan wordt gehandhaafd;
    
    VIII.    verklaart de beroepen van [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van de raad van de gemeente Asten van 19 juli 2016 waarbij het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" geheel opnieuw is vastgesteld ongegrond;
    
    IX.    verklaart de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] en [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B] tegen het besluit van de raad van de gemeente Asten van 6 oktober 2015, kenmerk 15.10.07, waarbij het bestemmingsplan "Asten Bedrijventerrein Florapark 2013" is gewijzigd niet-ontvankelijk;
    
    X.    veroordeelt de raad van de gemeente Asten tot vergoeding van bij appellanten opgekomen proceskosten tot een bedrag van:
    
    a. € 1.335,70 (zegge: duizenddriehonderdvijfendertig euro en zeventig cent) voor [appellant sub 1] en [appellant sub 2], waarvan € 1.237,50 is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
    
    b. € 990,00 (zegge: negenhonderdnegentig euro) voor [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B] , geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
    
    c. € 1.237,50 (zegge: duizendtweehonderdzevenendertig euro en vijftig cent) voor [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B], geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
    
    XI.    gelast dat de raad van de gemeente Asten aan appellanten het door hen voor de behandeling van hun beroepen betaalde griffierecht vergoedt:
    
    a. € 167,00 (zegge: honderdzevenenzestig euro) voor [appellant sub 1];
    
    b. € 167,00 (zegge: honderdzevenenzestig euro) voor [appellant sub 2];
    
    c. € 167,00 (zegge: honderdzevenenzestig euro) voor [appellant sub 3A] en [appellant sub 3B], met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
    
    d. € 167,00 (zegge: honderdzevenenzestig euro) voor [appellant sub 4A] en [appellant sub 4B], met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan.
    
    Aldus vastgesteld door mr. P.J.J. van Buuren, voorzitter, en mr. J. Hoekstra en mr. E. Helder, leden, in tegenwoordigheid van mr. F.W.M. Kooijman, griffier.
    
    w.g. Van Buuren    w.g. Kooijman
    voorzitter    griffier
    
    Uitgesproken in het openbaar op 29 maart 2017
    
    177-813.