ECLI:NL:HR:2006:AZ1080, Hoge Raad, 17-11-2006, C05/195HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2006-11-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Overeenkomstenrecht. Geschil tussen verkoper en koper van een cafébedrijf over de uitleg van het financieringsvoorbehoud als een ontbindende voorwaarde in hun koopovereenkomst (81 RO).

17 november 2006
      Eerste Kamer
      Nr. C05/195HR
      RM/AS
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    in de zaak van:
    
    
      [Eiseres],
      wonende te [woonplaats], Spanje,
      EISERES tot cassatie,
      advocaat: mr. K. Aantjes,
    
    
    t e g e n
    
    
      [Verweerder],
      wonende te [woonplaats],
      VERWEERDER in cassatie,
      advocaat: mr. J. de Bie Leuveling Tjeenk.
    
    
    1. Het geding in feitelijke instanties
    
    
      Eiseres tot cassatie - verder te noemen: [eiseres] - heeft bij exploot van 3 december 1998 verweerder in cassatie - verder te noemen: [verweerder] - en [betrokkene 1] gedagvaard voor de rechtbank te Rotterdam en gevorderd [verweerder] en [betrokkene 1] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van het bedrag van ƒ 80.000,--, te vermeerderen met buitengerechtelijke kosten en de wettelijke rente.
      [Verweerder] en [betrokkene 1] hebben de vordering bestreden. [Verweerder] heeft voorts in reconventie gevorderd, voor zover in cassatie van belang:
      - [eiseres] te veroordelen om het conservatoir beslag dat zij heeft doen leggen op het pand aan de [a-straat 1] te [plaats], binnen 24 uur na betekening van het te wijzen vonnis op te heffen dan wel [eiseres] te veroordelen genoemd beslag ongedaan te maken, zulks op straffe van verbeurte van een dwangsom van ƒ 10.000,--;
      - [eiseres] te veroordelen tot betaling van de schade als gevolg van het onrechtmatig gelegd beslag; 
      - [eiseres] te veroordelen, gelet op de vordering van [verweerder], zekerheid te stellen in de vorm van een op het Rotterdams Garantieformulier gebaseerde bankgarantie bij een Nederlandse bank.
    
    
    
      [Eiseres] heeft de vordering in reconventie bestreden.
      De rechtbank heeft bij tussenvonnis van in 1 april 1999 een comparitie van partijen gelast, die op 4 juni 1999 heeft plaatsgevonden. Hierna heeft de rechtbank bij eindvonnis van 11 januari 2001 - in conventie - de vordering van [eiseres] jegens [verweerder] toegewezen en de vordering jegens [betrokkene 1] afgewezen. In reconventie heeft de rechtbank de vordering van [verweerder] afgewezen. 
      Tegen het eindvonnis heeft [verweerder] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Gravenhage. 
      [verweerder] heeft bij incidentele memorie een vordering tot zekerheidsstelling (ex art. 54 Rv. (oud), thans art. 235 Rv.) ingesteld. Bij arrest van 15 februari 2002 heeft het hof in het incident de vordering van [verweerder] afgewezen. 
      Bij tussenarrest van 5 september 2003 heeft het hof [verweerder] toegelaten te bewijzen dat het financieringsvoorbehoud in de koopovereenkomst betrekking had op een aan te vragen financiering van in totaal ongeveer ƒ 550.000,-- tot ƒ 600.000,--. Na getuigenverhoor en verder processueel debat heeft het hof bij arrest van 12 april 2005 het eindvonnis van de rechtbank vernietigd en, opnieuw rechtdoende, de vordering van [eiseres] - in conventie - alsnog afgewezen. In reconventie heeft het hof [eiseres] - op straffe van een dwangsom - veroordeeld tot opheffing van het door haar ten laste van [verweerder] gelegde conservatoire beslag. De zaak is voorts naar de rol verwezen voor uitlating.
      Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen het arrest van het hof heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      [Verweerder] heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal D.W.F. Verkade strekt tot verwerping van het beroep.
    
    
    3. Beoordeling van het middel 
    
    De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Beslissing
    
    
      De Hoge Raad:
      verwerpt het beroep;
      veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 3.436,34 in totaal, waarvan € 3.324,34 op de voet van art. 243 Rv. te voldoen aan de Griffier, en € 112,-- te voldoen aan [verweerder].
    
    
    Dit arrest is gewezen door de raadsheren H.A.M. Aaftink, als voorzitter, O. de Savornin Lohman en A.M.J. van Buchem-Spapens, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 17 november 2006.