ECLI:NL:RBDOR:2010:BM9975, Rechtbank Dordrecht, 30-06-2010, 79684 / KG RK 09-85
Rechtbank Dordrecht — Uitspraak 
Datum: 2010-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Voorzieningenrechter;Exequatur buitenlands arbitraal vonnis in Nederland; 
        artikel 1076 Rv.subsidiair artikel 1075 Rv. (Verdrag van New York) beiden in verbinding met artikel 985 Rv.

RECHTBANK DORDRECHT
    
    sector Civiel Recht
    
    zaaknummer 79684 / KG RK 09-85
    
    beschikking van de voorzieningenrechter van 30 juni 2010
    
    in de zaak van:
    
    
      de vennootschap naar het recht van haar plaats van vestiging Dubai Drydocks,
      gevestigd te Dubai, Verenigde Arabische Emiraten,
      verzoekster, verder te noemen: Dubai Drydocks,
      mr. J.A. Blüm,
    
    
    tegen
    
    
      de besloten vennootschap Bureau voor Scheeps- en Werktuigbouw [X] B.V.,
      gevestigd te Dordrecht,
      verweerster, verder te noemen: [verweerster],
      advocaat mr. A.C.M. verhoeven.
    
    
    1.	Het procesverloop
    
    1.1.	De voorzieningenrechter heeft kennisgenomen van de navolgende 	processtukken:
    
    
      •		Verzoekschrift met twee producties, ingekomen ter griffie op 20 februari 2009;
      •		Brief d.d. 9 april 2009 van de advocaat van Dubai Drydocks mr. Blüm met een akte 	houdende overlegging producties, genummerd 3 t/m 9, ingekomen ter griffie op 10 	april 2009;
      •		Faxbericht d.d. 14 april 2009 met een akte houdende overlegging producties 	gevolgd door een brief d.d. 14 april 2009 van de advocaat van [verweerster] 
      	mr. Verhoeven met een gelijkluidende akte, ingekomen ter griffie op 15 april 2009; 
      •		Twee faxberichten d.d. 7 mei 2009 van de advocaat van Dubai Drydocks 
      	mr. Blüm, elk met een aanvullende productie nr. 10 respectievelijk nr. 11, 	ingekomen ter griffie op 7 mei 2009, gevolgd door twee gelijkluidende brieven van 	gelijke datum, ingekomen ter griffie op 8 mei 2009;
      •		Brief d.d. 2 juni 2009 met een akte houdende uitlating producties van de 	advocaat van Dubai Drydocks mr. Blüm, ingekomen ter griffie op 3 juni 	2009;
      •		Faxbericht d.d. 3 juni 2009 van de advocaat van [verweerster] mr. Verhoeven 	houdende verzoek om te mogen reageren op de akte uitlating producties d.d. 2 juni 	2009 aan de zijde van [verweerster];
      •		Faxbericht d.d. 2 juli 2009 met antwoordakte van de advocaat van [verweerster] mr. 	Verhoeven en brief d.d. 2 juli 2009 met gelijkluidende antwoordakte, ingekomen ter 	griffie op 3 juli 2009.
    
    
    1.2.	Het verzoek is behandeld ter zitting van 14 mei 2009, alwaar zijn verschenen en 	gehoord voor Dubai Drydocks mr. H.K.P. Ex, advocaat te Amsterdam, voor Den 	Boer [betrokkene 1], financial manager van de Holding Ravestein Beheer B.V. en mr. 	[betrokkene 2], bedrijfsjurist, bijgestaan door mr. Verhoeven voornoemd. 
    
    1.3.	De advocaat van Dubai Drydocks heeft het verzoek toegelicht aan de hand van 	daartoe overgelegde schriftelijke aantekeningen. De advocaat van [verweerster] heeft 	verweer gevoerd aan de hand van een daartoe overgelegd verweerschrift casu quo 	pleitaantekeningen met twee producties.
    
    1.4.	Nadien hebben partijen ieder nog een akte genomen (Dubai Drydocks bij de hiervoor 	genoemde brief van mr. Blüm van 2 juni 2009 en [verweerster] bij de hiervoor 	genoemde brief van mr. Verhoeven van 2 juli 2009).
    
    2.	De feiten
    
    2.1.	Op 26 juni 2003 is tussen Dubai Drydocks en [verweerster] een overeenkomst 	(verder : de overeenkomst) tot stand gekomen, in verband met de nieuwbouw van 	een Floating Shearleg Crane 2000 Tonnes Lifting Capacity ten behoeve van Dubai 	Drydocks. In de overeenkomst is voor zover hier van belang vermeld:
    
    
      	”(..)
      	14 	Disputes
    
     
    
      	14.1   	This contract is based on the laws of and applicable in the Emirate of 			Dubai, United Arab Emirates.
      	14.2  	Any dispute arising in connection with this contract shall be finally 			settled under the rules of arbitration of  the Dubai Chamber of 				Commerce by one or more arbitrators appointed in accordance with 			the said rules. The arbitration shall take place in Dubai. (…)”
    
     
    2.2.	In 1994 is het “Centre for Commercial Conciliation and Arbitration of the 	Dubai Chamber of Commerce” opgericht waarvan de naam in 2002 is gewijzigd in 	Dubai International Arbitration Centre (hierna: DIAC). Tot mei 2007 werden de 	“rules of arbitration of the Dubai Chamber of Commerce” gebruikt. Voor arbitrages 	aanhangig gemaakt vanaf 7 mei 2007 gelden de DIAC Arbitration Rules.
    
    2.3.	Met het oog op een aanhangig te maken arbitrage heeft Dubai Drydocks de 	Engelse heer Robert Lindsay Gordon als arbiter voorgesteld. [verweerster] heeft bij 	faxbericht van 27 maart 2007 aan Dubai Drydocks bericht geen 	bezwaar te hebben 	tegen Lindsay Gordon als enig arbiter.
    
    2.4.	Op 17 februari 2008 heeft Dubai Drydocks bij DIAC jegens [verweerster] arbitrage 	aanhangig gemaakt. In de arbitrageprocedure heeft Dubai Drydocks vergoeding van 	[verweerster] gevorderd van de door haar geleden schade (reparatiekosten USD 	2.343.989,00) ten gevolge van een technische storing in de door door Dubai 	Drydocks  op basis van een ontwerp van [verweerster] gebouwde kraan (floating crane). 
    
    2.5.	DIAC heeft op 21 februari 2008 [verweerster] op de hoogte gesteld van de door 	Dubai Drydocks aanhangig gemaakte arbitrage.
    
    2.6.	Bij faxbericht van 2 april 2008 heeft Boonk Van Leeuwen Advocaten te 	Rotterdam DIAC bericht dat zij de belangen van [verweerster] behartigt in de 	arbitrage. In datzelfde faxbericht heeft Boonk Van Leeuwen met verwijzing naar art. 	5 (7) van de DIAC Arbitration Rules wederom bevestigd geen bezwaar te hebben 	tegen benoeming van Robert Lindsay Gordon als enig arbiter.
    
    2.7.	Bij faxbericht van 24 april 2008 heeft Boonk Van Leeuwen onder verwijzing naar de 	Appendix bij de DIAC Arbitration Rules aan DIAC bericht dat het voorschot van de 	kosten door Dubai Drydocks moet worden betaald.
    
    2.8.	Nadat DIAC Lindsay Gordon als enig arbiter had benoemd, zijn [verweerster] en Dubai 	Drydocks op 7 mei 2008 door DIAC op de hoogte gesteld van de bevestiging van 	deze benoeming door het Executive Committee van DIAC.
    
    2.9.	Bij faxbericht van 7 mei 2008 bericht Boonk Van Leeuwen aan de advocaten van 	Dubai Drydocks (Clyde & Co): “Article 2.4 of the Appendix does not refer to the 	situation that you have described, namely that a Respondent does appear.”
    
    2.10.	Op 8 juni 2008 heeft DIAC het dossier overhandigd aan de arbiter, waarna [verweerster] 	op grond van de DIAC arbitrageregels op 8 juli 2008 haar conclusie van 	antwoord diende in te dienen.  
    
    2.11.	Op 9 juli 2008, terwijl de arbiter en partijen bezig waren een datum vast te 	stellen voor een “preliminary hearing” in de arbitrage, heeft Boonk Van 	Leeuwen de 	arbiter, DIAC en Dubai Drydocks een fax gestuurd met daarin het bericht dat zij 	instructies van [verweerster] had ontvangen niet langer deel te nemen aan de arbitrage, 	dat er derhalve geen conclusie van antwoord zou worden ingediend en dat ook niet 	zou worden deelgenomen aan de geplande telefonische vergadering op 16 juli 2008.
    
    2.12.	Naar aanleiding van de fax van 9 juli 2008 hebben de arbiter en Dubai Drydocks 	diverse faxen aan Boonk Van Leeuwen en [verweerster] gestuurd met de vraag of  Den 	Boer zich terugtrekt uit de arbitrage of dat alleen Boonk Van Leeuwen zich 	terugtrekt en niet langer de belangen van [verweerster] behartigt. Boonk Van Leeuwen 	noch [verweerster] 	hebben ooit gereageerd op deze faxen. Ook hebben Dubai 	Drydocks, DIAC en de arbiter na 9 juli 2008 nimmer meer enig bericht ontvangen 	van Boonk Van Leeuwen of [verweerster].
    
    
      2.13.	De artikelen 5 en 7 van het decreet No. (3) van de heerser van Dubai van 13 april 	1983, waarbij Dubai Drydocks is opgericht, luiden:
      	Article five
      	The Government of Dubai shall not be liable for any debts or obligations of the 	Authority or the Operator (= Dubai Drydocks).
      	Article 7
      	No person asserting a claim or obligation against the Authority may obtain 	settlement of the same through seizing, attaching, selling off by public auction or 	acquiring possession by any other legal means of the buildings, plant, machinery or 	other real assets of the Authority at the Yard whether or not settlement is required by 	a binding decision rendered by a competent tribunal. 
    
    	
    3.	Het verzoek
    
    3.1.	Het verzoek strekt tot verlening van verlof tot tenuitvoerlegging, bij beschikking 	uitvoerbaar bij voorraad, van het tussen partijen door Robert Lindsay Gordon op 15 	december 2008 gewezen arbitraal eindvonnis, met veroordeling van [verweerster] in de 	kosten van het geding.
    
    3.2.	Dubai Drydocks heeft haar verzoek gegrond op artikel 1076 Rv., subsidiair 	artikel 1075 Rv. (Verdrag van New York).
    
    3.3.	Dubai Drydocks legt aan haar verzoek ten grondslag dat tussen partijen een 	overeenkomst heeft bestaan, waarin een arbitragebeding is opgenomen.  	Dubai Drydocks is op grond van dit arbitragebeding een arbitrale procedure 	aangevangen tegen [verweerster]. Op 15 december 2008 heeft de arbiter uitspraak 	gedaan in de arbitrage, waarbij [verweerster] is veroordeeld om aan Dubai Drydocks te 	betalen een bedrag van USD 2.343.989,00, te vermeerderen met rente ad 9% per 	jaar vanaf 17 februari 2008 tot de dag van voldoening en met veroordeling van Den 	Boer in de kosten van de arbitrage, waaronder de advocaatkosten van Dubai 	Drydocks, tot een bedrag van USD 138.946,00. Ondanks herhaalde aanmaningen 	heeft [verweerster] niet aan het arbitrale vonnis voldaan. 
    
    4.	Het verweer
    
    4.1.	[verweerster] voert verweer en concludeert tot afwijzing van het verzoek, althans tot 	afwijzing van de gevorderde uitvoerbaarheid bij voorraad, althans dat - onder de 	voorwaarde dat het verzoek wordt toegewezen - voorafgaand aan de 	tenuitvoerlegging genoegzame zekerheid zal worden gesteld, dit alles met 	veroordeling van Dubai Drydocks in de proceskosten.
    
    4.2.	Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
    
    5.	De beoordeling
    	
    5.1.	In de onderhavige zaak is de vraag aan de orde of verlof kan worden verleend tot 	tenuitvoerlegging in Nederland van het tussen partijen gewezen arbitrale vonnis van 	15 december 2008.
    
    5.2.	De voorzieningenrechter is op grond van artikel 1076, lid 6 Rv., althans artikel 	1075 Rv., beiden in verbinding met artikel 985 Rv., bevoegd tot kennisneming van 	het verzoek.
    
    	De ontvankelijkheid van het verzoek
    
    5.3.	[verweerster] heeft tegen het verzoek als meest verstrekkend verweer aangevoerd, dat 	haar niet bekend is of Dubai Drydocks alle voorgeschreven stukken aan de 	rechtbank (lees: voorzieningenrechter) heeft overgelegd. Uit het verzoekschrift 	blijkt in ieder geval niet dat alle voor de tenuitvoerlegging op de voet van 	artikel 1075 Rv vereiste stukken (gelegaliseerde originelen van de uitspraak, de 	arbitrageovereenkomst en een voor eensluidend gewaarmerkte vertaling van die 	stukken) zijn overgelegd. [verweerster] refereert zich derhalve op dat punt casu quo de 	ontvankelijkheid van het verzoek aan het oordeel van de voorzieningenrechter. 
    
    5.4.	Dubai Drydocks heeft haar verzoek primair gebaseerd op het bepaalde in 	artikel 1076 Rv subsidiair artikel 1075 Rv (Verdrag van New York). Zowel 	Nederland als de Verenigde Arabische Emiraten zijn partij bij het Verdrag over de 	erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse scheidsrechterlijke uitspraken van 	10 juni 1958, Tractatenblad 1059/58 (Verdrag van New York), zodat dit verdrag 	van toepassing is.
    
    5.5.	Nu het toepasselijke Verdrag van New York ingevolge artikel VII lid 1 toelaat dat 	een partij zich beroept op de wet van het land waar erkenning of tenuitvoerlegging 	wordt verzocht dient het verzoek te worden beoordeeld met toepassing van het 	bepaalde in artikel 1076 Rv jo artikel 985-991 Rv. 	 
    
    5.6.	Ingevolge het bepaalde in artikel 1076 lid 1 Rv kan een in een vreemde staat 	gewezen arbitraal vonnis in Nederland worden erkend en kan daarvan de 	tenuitvoerlegging worden verzocht tegen overlegging van het origineel of een 	gewaarmerkt afschrift van de overeenkomst tot arbitrage en van het arbitraal 	vonnis. Op grond hiervan kan Dubai Drydocks worden ontvangen in haar 	verzoek, nu als producties 1 en 2 het origineel van de overeenkomst tot 	arbitrage 	respectievelijk het origineel van het arbitraal vonnis bij het verzoekschrift zijn 	overgelegd.
    
    
      	De overige verweren 
      5.7. 	[verweerster] heeft aangevoerd dat in het onderhavige geval op een of meer gronden niet 	voldaan is aan het bepaalde in artikel 1076 Rv. [verweerster] stelt daartoe allereerst dat 	arbitrage op basis van de DIAC Arbitration Rules niet tussen partijen is 	overeengekomen en dat de arbitageovereenkomst ongeldig is op grond van het 	toepasselijke Dubaise recht c.q. de toepasselijke Shari’a. Volgens [verweerster] brengt 	dit met zich mee dat het arbitrale vonnis op de voet van artikel 1076 Rv. niet voor 	tenuitvoerlegging vatbaar is c.q. dat de Nederlandse rechter daarop geen exequatur 	kan verlenen. Dubai Drydocks betwist een en ander en voert verder aan dat [verweerster] 	actief heeft deelgenomen aan het arbitraal geding onder de DIAC Arbitration Rules 	en op geen enkel moment de toepasselijkheid van deze Rules heeft betwist en dat 	[verweerster] verschenen is in het arbitraal geding en er bewust voor gekozen heeft geen 	verweer te voeren en niet meer van zich te laten horen terwijl de arbitrage in volle 	gang was.
    
    
    5.8. 	Op grond van het bepaalde in artikel 1076, lid 2 Rv. komt [verweerster] geen beroep op 	de weigeringsgrond van artikel 1076, lid 1 onder A sub a Rv. toe indien [verweerster] in 	het geding is verschenen en niet voor alle weren een beroep op de ongeldigheid van 	de arbitrageovereenkomst heeft gedaan. In dit verband wordt als volgt overwogen. In 	het bericht van Boonk Van Leeuwen van 7 mei 2008 werd met zoveel woorden 	vermeld: “Article 2.4 of the Appendix does not refer to the situation that you have 	described namely that a respondent does not appear”. Door de (toenmalige) advocaat 	van [verweerster] is derhalve erkend dat [verweerster] in het arbitraal geding is verschenen. 	Gesteld noch gebleken is dat [verweerster] in het arbitraal geding bezwaar heeft gemaakt 	tegen de toepasselijkheid van de DIAC Arbitration Rules en/of zich heeft beroepen 	op de ongeldigheid van de overeenkomst tot arbitrage. Het tegendeel is het geval: 	Boonk Van Leeuwen heeft in de berichten van 2 april 2008, 24 april 2008 en 7 mei 	2008 gerefereerd aan de (volgens hem dus toepasselijke) DIAC Arbitration Rules en 	verder heeft Boonk Van Leeuwen op 2 april 2008 om een uitstel voor antwoord 	gevraagd en vervolgens op 9 juli 2008 bericht dat geen antwoord zou worden 	ingediend. Dat [verweerster] om haar moverende redenen heeft besloten (verder) niet 	deel te nemen aan het arbitraal geding en zich hieraan te ontrekken komt voor haar 	rekening en risico. In de geschetste omstandigheden komt [verweerster] geen beroep toe 	op het bepaalde in artikel 1076, lid 1 onder A sub a Rv.
    
    5.9. 	[verweerster] heeft verder gesteld dat zij in Dubai een vernietigingsprocedure van het 	arbitrale vonnis zal instellen omdat Dubai Drydocks te kwader trouw heeft 	gehandeld door de “verzekeringskwestie” (volgens [verweerster] zou Dubai Drydocks 	ingevolge de contractuele verhouding tussen partijen  de verzekering van het project 	voor haar rekening nemen, ten gevolge waarvan [verweerster] niet voor de schade kan 	worden aangesproken) niet aan de orde te stellen en omdat de vordering van Dubai 	Drydocks verjaard is. Nu [verweerster] niet heeft gesteld daadwerkelijk een 	vernietigingsprocedure in Dubai aanhangig te hebben gemaakt – hetgeen door Dubai 	Drydocks uitdrukkelijk is betwist – wordt aan de stellingen van [verweerster] 	voorbijgegaan.
    
    5.10. 	Volgens [verweerster] is het vonnis in strijd met de in Nederland geldende openbare 	orde omdat Dubai Drydocks in het arbitraal geding niet aan haar 	substantieringsverpichting heeft voldaan en omdat [verweerster] in strijd met de 	toepasselijke algemene voorwaarden tot betaling van een veelvoud van haar 	maximale aansprakelijkheid is veroordeeld. Dubai Drydocks stelt dat het hier om de 	internationale openbare orde gaat en dat zich geen omstandigheden voordoen die tot 	het oordeel kunnen leiden dat erkenning of tenuitvoerlegging van het vonnis strijdig 	zou zijn met die openbare orde.
    
    5.11. 	Zoals Dubai Drydocks terecht stelt betreft het hier de vraag of sprake is van strijd 	met de internationale openbare orde. De internationale openbare orde vormt een 	enger begrip dan de nationale openbare orde. Nog afgezien of er in de door [verweerster] 	genoemde omstandigheden gesproken kan worden van strijd met de Nederlandse 	openbare orde, geldt dat [verweerster] het door haar aangevoerde in het arbitraal geding 	aan de orde heeft kunnen stellen. Dat [verweerster] zoals hiervoor al vermeld, om haar 	moverende redenen heeft besloten (verder) niet deel te nemen aan het arbitraal 	geding en zich hieraan te ontrekken, komt voor haar rekening en risico. Van strijd 	met de internationale openbare orde is evenwel geen sprake.              
    
    5.12. 	Volgens [verweerster] is in dit geval een dubbele exequatur noodzakelijk; Dubai 	Drydocks betwist dit. [verweerster] miskent dat blijkens artikel 1076, lid 6 Rv. niet de 	eis geldt van een dubbele exequatur. Derhalve is niet vereist dat het arbitraal vonnis 	uitvoerbaar is in het land waar het is gewezen of dat voor tenuitvoerlegging van het 	arbitraal vonnis verlof is verleend in het land waar het is gewezen (i.c. Dubai). 
    
    5.13. 	Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat niet gebleken is van het bestaan van een 	grond om het gevraagde verlof tot tenuitvoerlegging te weigeren, zodat het verzoek 	dient te worden toegewezen met veroordeling van [verweerster] in de proceskosten.
    
    5.14. 	Subsidiair, voor het geval een exequatur wordt verleend, heeft [verweerster] verzocht de 	gevorderde uitvoerbaarheid bij voorraad van het exequatur te weigeren althans dit 	slechts toe te staan tegen zekerheidsstelling. [verweerster] voert hiertoe aan dat zij 	ingeval een exequatur wordt verleend zeker hoger beroep zal instellen en dat Dubai 	Drydocks wellicht nog bestaat als rechtspersoon maar dat het de vraag is of zij nog 	enige bedrijfsactiviteiten ontplooit en – in het verlengde daarvan – of zij in de 	toekomst nog enig verhaal zal bieden. Op grond van de wet (i.c. het decreet van de 	heerser van Dubai) is het voor crediteuren van Dubai Drydocks verboden zich op 	bezittingen van Dubai Drydocks te verhalen. Dit betekent volgens [verweerster] dat ook 	al zou Dubai Drydocks op dit moment nog als entiteit bestaan, het restitutierisico 	groot is. Dubai Drydocks heeft zich over het verzoek tot zekerheidsstelling niet 	uitgelaten. De voorzieningenrechter acht het gezien de bepalingen in het decreet 	waarbij Dubai Drydocks is opgericht (zie r.o. 2.13) aangewezen dat Dubai Drydocks 	tegenover de betaling door [verweerster] van hetgeen Dubai Drydocks op grond van het 	arbitrale vonnis van 15 december 2008 toekomt, genoegzaam zekerheid stelt op de 	wijze als hierna bepaald. 	
    
    6.	De beslissing
    
    	De voorzieningenrechter:
    
    	verleent verlof tot tenuitvoerlegging van het op 15 december 2008 te Dubai 	(Verenigde Arabische Emiraten) door Robert Lindsay Gordon gewezen 	arbitraal 	vonnis onder de voorwaarde dat Dubai Drydocks tegen betaling door [verweerster] van 	het bedrag dat [verweerster] krachtens het arbitraal vonnis aan Dubai Drydocks 	verschuldigd is ten behoeve van [verweerster] zekerheid stelt door afgifte van een 	bankgarantie van een gerenommeerde Nederlandse bank conform het Rotterdams 	Garantieformulier tot het bedrag dat krachtens genoemd vonnis door [verweerster] aan 	Dubai Drydocks is betaald;
    
    	veroordeelt [verweerster] in de kosten van het geding, aan de zijde van Dubai Dry Docks 	tot op heden begroot op € 816,--  aan salaris van de advocaat en € 102,-- aan 	verschotten (griffierecht);
    
    	verklaart de beschikking uitvoerbaar bij voorraad.
    
    	Deze beschikking is gegeven door mr. P.W. van Baal en uitgesproken ter 	openbare terechtzitting van 30 juni 2010.