ECLI:NL:HR:2022:1283, Hoge Raad, 23-09-2022, 21/04791
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2022-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Verzet ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard wegens verkeerde naam; geen vernietiging wegens gebrek aan belang.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      BELASTINGKAMER
    
    
    
      
        Nummer	21/04791
      
        Datum	23 september 2022
    
    
    
      ARREST
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        [X] te [Z] (hierna: belanghebbende)
    
    
    
      tegen
    
    
    
      het DAGELIJKS BESTUUR VAN DE BELASTINGSAMENWERKING GEMEENTEN EN WATERSCHAPPEN LIMBURG 
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van de Rechtbank Limburg van 11 oktober 2021, nr. ROE 20/3034 V, op het verzet van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank van 16 april 2021 betreffende een door belanghebbende gedaan verzoek om een veroordeling in de proceskosten. De uitspraak van de Rechtbank op het verzet is aan dit arrest gehecht.
    
    
  
  
    
      1Geding in cassatie 
    
      Belanghebbende, vertegenwoordigd door N.G.A. Voorbach, heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank op verzet beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      Het dagelijks bestuur van de Belastingsamenwerking Gemeenten en Waterschappen Limburg (hierna: de Belastingsamenwerking), vertegenwoordigd door [P] , heeft een verweerschrift ingediend.
    
  
  
    
      2Beoordeling van het middel
    
      2.1
      In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan:
      
        2.1.1
        De gemachtigde van belanghebbende heeft – aanvankelijk op naam van [A] , maar binnen de beroepstermijn hersteld tot [X] – beroep ingesteld tegen een aan laatstgenoemde verzonden uitspraak op bezwaar. In beroep werd aangevoerd dat de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking de vergoeding voor de in de bezwaarfase gemaakte kosten te laag had vastgesteld. Op het beroepschrift is als referentie van de gemachtigde vermeld “ [001 X] ”. In haar uitspraak van 16 april 2021, waarin [X] als eiser is aangeduid, heeft de Rechtbank het beroep kennelijk ongegrond verklaard op de voet van artikel 8:54 Awb. 
      
      
        2.1.2
        Tegen deze uitspraak heeft de gemachtigde van belanghebbende – wederom op naam van [A] – een verzetschrift ingediend bij de Rechtbank. Als kenmerk van de gemachtigde is daarop vermeld “[001]” en als referentie van de Rechtbank het nummer 20/3034, het nummer van de zaak die tot de uitspraak van 16 april 2021 heeft geleid. Bij brief van 20 mei 2021 aan de gemachtigde heeft de Rechtbank de ontvangst van het verzetschrift bevestigd. In die brief heeft de Rechtbank verwezen naar het beroep met zaaknummer 20/3034, als onderwerp vermeld “het beroep van [X] te [Z] ” en als kenmerk van de gemachtigde genoemd “ [001 X] .” Aan de heffingsambtenaar heeft de Rechtbank per brief van dezelfde datum een kopie van het verzetschrift verzonden met verwijzing naar het zaaknummer 20/3034 en als onderwerp “het verzet van [X] te [Z] ”. 
      
      
        2.1.3
        Bij brieven van 10 augustus 2021 aan de gemachtigde en aan de heffingsambtenaar heeft de Rechtbank meegedeeld dat het verzet zal worden behandeld op de zitting van 7 oktober 2021. In de brief aan de gemachtigde zijn het zaaknummer, het onderwerp en het kenmerk van de gemachtigde op dezelfde wijze vermeld als in de brief van 20 mei 2021. In de brief aan de heffingsambtenaar is het onderwerp aangeduid met “het beroep van [X] ” en het zaaknummer op dezelfde wijze vermeld als in de brief van 20 mei 2021. 
      
      
        2.1.4
        Op de zitting van 7 oktober 2021 is niemand verschenen. De gemachtigde heeft vooraf een bericht van verhindering gegeven aan de Rechtbank. 
      
      
        2.1.5
        De Rechtbank heeft op 11 oktober 2021 uitspraak op het verzet gedaan. In de uitspraak is [A] als opposant aangeduid. De Rechtbank heeft het verzet niet-ontvankelijk verklaard omdat [A] geen belanghebbende is. In de brief van dezelfde datum waarmee de uitspraak aan de gemachtigde is gestuurd, waren het zaaknummer, onderwerp en het kenmerk van de gemachtigde op dezelfde wijze aangeduid als in de brief van 20 mei 2021. 
      
    
    
      2.2
      Volgens het middel heeft de gemachtigde in het verzetschrift per abuis een verkeerde naam gekopieerd en geplakt uit een vergelijkbaar dossier. De Rechtbank had gelegenheid moeten geven voor herstel van dit verzuim, maar de Rechtbank had het verzetschrift ook direct verbeterd kunnen lezen, aldus het middel. 
    
    
      2.3
      Het oordeel van de Rechtbank dat het verzet was ingesteld door [A] is niet begrijpelijk in het licht van de hiervoor in 2.1.2 tot en met 2.1.4 vermelde omstandigheden. Daaruit volgt immers dat de gemachtigde die namens belanghebbende als gemachtigde was opgetreden in de zaak die tot de uitspraak van 16 april 2021 had geleid, verzet instelde tegen deze uitspraak. Dat verzet is volgens de vermelding van het onderwerp en het kenmerk van de gemachtigde in de door de Rechtbank aan de gemachtigde gestuurde brieven van 20 mei 2021, van 10 augustus 2021 en van 7 en 11 oktober 2021 aangemerkt als ingesteld namens belanghebbende. Uit de brieven van dezelfde data aan de heffingsambtenaar volgt dit ook. Voor de heffingsambtenaar zijn die brieven en het op naam van [A] gestelde verzetschrift geen aanleiding geweest de Rechtbank te laten weten dat het voor hem onduidelijk was namens wie het verzet was ingesteld. 
    
    
      2.4
      In zoverre is het middel dus terecht voorgesteld. Het kan evenwel niet tot cassatie leiden. In het beroepschrift is als enige beroepsgrond aangevoerd dat de heffingsambtenaar de kosten van het bezwaar tot een te laag bedrag heeft vergoed doordat hij de wegingsfactor 0,25 heeft toegepast. De Rechtbank heeft de door de heffingsambtenaar toegepaste wegingsfactor zonder meer gerechtvaardigd geacht, gelet op de eenvoud en het geringe gewicht van de zaak alsmede de geringe werkbelasting van de gemachtigde. Dat oordeel draagt de beslissing dat het beroep kennelijk ongegrond is als bedoeld in artikel 8:54, lid 1, letter c, Awb. Het moet ervoor worden gehouden dat behandeling van het verzet slechts tot ongegrondverklaring daarvan had kunnen leiden. De Hoge Raad zal het beroep in cassatie daarom ongegrond verklaren.
    
  
  
    
      3Proceskosten
    De Hoge Raad ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
  
  
    
      4Beslissing
    De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond. 
    
    
      Dit arrest is gewezen door de raadsheer J. Wortel als voorzitter, en de raadsheren P.A.G.M. Cools en A.E.H. van der Voort Maarschalk, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 23 september 2022.