ECLI:NL:HR:1999:AA2864, Hoge Raad, 22-09-1999, 34783
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 1999-09-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: -

gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 31 augustus 1998 op het verzet van belanghebbende tegen de beschikking van de Voorzitter van de Tweede Meervoudige Belastingkamer van dat Hof van 5 maart 1998 betreffende de aan belanghebbende opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 1995.
      1. Aanslag, beschikking en verzet
      Bij beschikking van 5 maart 1998 is belanghebbende niet-ontvankelijk verklaard in zijn beroep betreffende de aan belanghebbende opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 1995, met de overweging dat uit het beroepschrift niet kan worden afgeleid wat de gronden zijn voor het beroep, en dat dit verzuim ook na daartoe geboden gelegenheid niet is hersteld.
      Belanghebbende heeft tegen deze beschikking verzet gedaan bij het Hof.
      Bij uitspraak van 31 augustus 1998 heeft het Hof het verzet van belanghebbende ongegrond verklaard. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
      2. Geding in cassatie
      Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld en daarbij een aantal klachten aangevoerd. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Staatssecretaris van Financiën heeft een vertoogschrift ingediend.
      3. Beoordeling van de klachten
      3.1.  Belanghebbendes beroepschrift luidt als volgt:
      "In het onderhavige zei in het bijzonder verwezen naar het achterhouden van stukken door de belastingdienst. 
      1e. eerdere uitspraak met terug betaling/verrekening is reeds in kracht van gewijsde.
      De mondelinge toelichting;
      2e. de stukken mijnerzijds op de mondelinge toelichting. en stukken nadere aangifte.
      Samenvatting bezwaar:
      3e. de andere samenvatting inzake verhuur.
      Beoordeling bezwaar:
      4e. mijn antwoorden op de brieven van de inpectie.
      Beslissing:
      deze is ten onrechte genomen en kan derhalve niet in stand blijven: 
      a. de belastingdienst heeft vele stukken niet in haar beslissing meegenomen en verwerkt.
      b. er is niet voldaan aan mijn verzoek, aan te tonen dat de onderhavige sanctiewet en regelgeving tijdig is goedgekeurd door de Europesche Unie.
      Met eerbiedig verzoek tot vernietiging van de aanslagen en de uitspraak."
      3.2.De Voorzitter heeft ten onrechte geoordeeld dat uit dit beroepschrift niet kan worden afgeleid wat de gronden zijn van het beroep. Het beroepschrift laat immers geen andere uitleg toe dan dat belanghebbende daarin de klacht heeft aangevoerd dat de belastingdienst stukken heeft achtergehouden althans met de inhoud daarvan geen rekening heeft gehouden, alsmede een klacht inzake onverbindendheid van wettelijke regels waarop de aanslag steunt, een en ander uitmondend in de conclusie dat de aanslag en de uitspraak van de Inspecteur moeten worden vernietigd. Daarmede waren de gronden van het beroep - wat er zij van de inhoudelijke waarde daarvan - kenbaar. De Voorzitter heeft belanghebbende mitsdien ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard in zijn beroep. Het Hof had derhalve het verzet tegen de beschikking van de Voorzitter gegrond moeten oordelen en ingevolge het bepaalde in artikel 18b, lid 3, van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken de zaak alsnog in behandeling moeten nemen. Een geval als in het arrest van de Hoge Raad van 17 december 1986, nr. 23948, BNB 1987/60, waarin duidelijk was dat het beroep uit anderen hoofde ongegrond was en dat nadere toelichting of aanvulling van de beroepsgronden daarin geen verandering zou kunnen brengen, zodat het hof na gegrondverklaring van het verzet met voorbijgaan aan evenvermeld artikel de zaak direct zonder verdere behandeling kon afdoen, doet zich te dezen niet voor. ‘s Hofs uitspraak kan niet in stand blijven. Verwijzing moet volgen.
      4. Proceskosten
      De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 5a van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken.
      5. Beslissing
      De Hoge Raad 
      -vernietigt de uitspraak van het Hof,
      -verklaart het verzet gegrond,
      -verwijst het geding naar het Gerechtshof te Amsterdam ter verdere behandeling en beslissing van de zaak in meervoudige kamer met inachtneming van dit arrest, 
      -gelast dat door de Staatssecretaris van Financiën aan belanghebbende wordt vergoed het door deze ter zake van de behandeling van het beroep in cassatie verschuldigd geworden griffierecht ten bedrage van       f 315,--. 	 
    
    
    Dit arrest is op 22 september 1999 vastgesteld door de vice-president Stoffer als voorzitter, en de raadsheren Pos, Beukenhorst, Monné en Kop, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier Bolle, en op die datum in het openbaar uitgesproken.