ECLI:NL:HR:2024:942, Hoge Raad, 25-06-2024, 22/01255
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2024-06-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Schuldheling van boot door als handelaar met 2 onbekende mannen deal te sluiten om boot met marktwaarde van € 15.000 in te ruilen tegen auto die verdachte wil verkopen (met bijbetaling), terwijl verkoper geen trailer heeft en geen nadere gegevens t.a.v. boot en eigen identiteit verstrekt en vervolgens (tevergeefs) is geprobeerd om boot uit water te takelen, art. 417bis.1.a Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklachten. 1. Kon hof oordelen dat verdachte de boot voorhanden heeft gehad, nu laden van boot op trailer uiteindelijk niet is gelukt? 2. Onderzoeksplicht, “redelijkerwijs had moeten vermoeden”. Is verdachte in die mate tekortgeschoten in zijn onderzoeksplicht naar herkomst van boot dat hij met de voor schuldheling vereiste aanmerkelijke onvoorzichtigheid heeft gehandeld? 
        Ad 1. HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Hof heeft vastgesteld dat verdachte heeft geprobeerd om (samen met ander) boot uit water te takelen en geoordeeld dat verdachte door het uit water takelen boot voorhanden heeft gehad a.b.i. art. 417bis.1.a Sr. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen dat namens verdachte is aangevoerd dat het totaal niet lukte om boot op trailer te plaatsen, omdat “lier afbrak”, waaruit hof niet onbegrijpelijk heeft kunnen afleiden dat lier (met kabel) aan boot bevestigd is geweest en er ook aanvang met takelen is gemaakt (waardoor lier zou zijn afgebroken). Dat niet duidelijk is hoe lang het takelen heeft geduurd doet aan voorgaande niet af, temeer nu in het door verdediging geschetste scenario het mislukken van laden van boot op trailer niet van wil van verdachte afhankelijk was. 
        Ad 2. HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: ’s Hofs vaststellingen houden in dat verdachte met een hem onbekend gebleven Poolse man, die gebrekkig Nederlands en Engels sprak, deal had gemaakt om boot met marktwaarde van € 15.000 te ruilen tegen auto die verdachte voor € 8.900 wilde verkopen (onder bijbetaling van € 3.100), dat deze boot ergens in water lag en daar door verdachte is bekeken, verkoper van boot geen trailer had en niet met nadere gegevens over boot (zoals bewijzen van eigendom of kentekenbewijs) kwam, terwijl bij sluiten van deal ook betalingswijze niet was geregeld. ’s Hofs oordeel dat onder deze omstandigheden een onderzoeksplicht bestond en niet is gebleken dat verdachte een onderzoek van betekenis naar verkoper en/of herkomst van boot heeft verricht, zodat verdachte met de voor schuldheling vereiste aanmerkelijke onvoorzichtigheid heeft gehandeld, is niet onbegrijpelijk en (ook in het licht van hetgeen door verdediging is aangevoerd) toereikend gemotiveerd. 
        Volgt verwerping.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 22/01255 
      
        Datum	25 juni 2024
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 31 maart 2022, nummer 22-000694-20, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte],
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1971,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft J.J. Bussink, advocaat in Den Haag, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De advocaat-generaal A.E. Harteveld heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
  
  
    
      2Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
    De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie). 
  
  
    
      3Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
    
      3.1
      Het cassatiemiddel klaagt dat de bewezenverklaring van schuldheling onvoldoende is gemotiveerd, in het bijzonder voor zover deze inhoudt dat de verdachte de boot op enig moment ‘voorhanden’ heeft gehad en dat de verdachte ‘redelijkerwijs had moeten vermoeden’ dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.
    
    
      3.2
      Het cassatiemiddel leidt niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.
    
  
  
    
      4Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
    De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. In het licht van de opgelegde taakstraf van honderd uren, waarvan veertig uren voorwaardelijk, volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.
  
  
    
      5Beslissing
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 25 juni 2024.