ECLI:NL:HR:2005:AT6015, Hoge Raad, 23-09-2005, C04/188HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2005-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: 23 september 2005 Eerste Kamer Nr. C04/188HR RM/AT Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiseres], wonende te [woonplaats], EISERES tot cassatie, advocaat: mr. B.D.W. Martens, t e g e n 1. [Verweerder 1], 2. [Verweerster 2] Beiden wonende te [woonplaats], VERWEERDERS in cassatie, advocaat: mr. R.Th.R.F. Carli. 1. Het geding in feitelijke instanties...

23 september 2005
      Eerste Kamer
      Nr. C04/188HR
      RM/AT
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    in de zaak van:
    
    
      [Eiseres],
      wonende te [woonplaats],
      EISERES tot cassatie,
      advocaat: mr. B.D.W. Martens,
    
    
    t e g e n
    
    
      1. [Verweerder 1],
      2. [Verweerster 2]
      Beiden wonende te [woonplaats],
      VERWEERDERS in cassatie,
      advocaat: mr. R.Th.R.F. Carli.
    
    
    1. Het geding in feitelijke instanties
    
    
      Thans verweerders in cassatie - verder te noemen: [verweerder] c.s. - hebben bij exploit van 11 september 1995 thans eiseres tot cassatie - verder te noemen: [eiseres] - en haar echtgenoot [betrokkene 1] - verder te noemen: [betrokkene 1] - gedagvaard voor de rechtbank te Utrecht en gevorderd [eiseres] en [betrokkene 1], bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, te veroordelen aan [verweerder] c.s. te betalen de tot herstel en verbetering van de open haard noodzakelijk uit te leggen kosten ad ƒ 11.338,75, verhoogd met de kosten van expertise ad ƒ 940,--, alsmede met de overige herstelkosten ad ƒ 1.938,75, te verhogen met de wettelijke rente vanaf 16 augustus 1993, althans vanaf de dag der dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening.
      [Eiseres] en [betrokkene 1] hebben de vordering bestreden.
      Na een ingevolge een tussenvonnis van 6 maart 1996 op 12 augustus 1996 gehouden comparitie van partijen heeft de rechtbank bij tussenvonnis van 9 juli 1997 in de procedure tegen [verweerder] c.s. tegen [betrokkene 1] de vorderingen ten aanzien van [betrokkene 1] afgewezen en in de procedure [verweerder] c.s. tegen [eiseres] de stukken in handen van partijen gesteld met het in rov. 4.14 van haar vonnis omschreven doel. De rechtbank heeft voorts bepaald dat [verweerder] c.s. in de gelegenheid zullen worden gesteld te zijner tijd een conclusie na deskundigenbericht te nemen.
      Bij derde tussenvonnis van 18 maart 1998 heeft de rechtbank een deskundigenbericht bevolen. Na deskundigenbericht hebben [verweerder] c.s. hun eis bij akte vermeerderd en aldus gevorderd [eiseres] te veroordelen om aan [verweerder] c.s. te betalen:
      - de tot herstel en verbetering van de open haard noodzakelijk uit te leggen kosten ad ƒ 29.552,99;
      - te verhogen met de wettelijke rente vanaf 16 augustus 1993, althans vanaf de dag der dagvaarding tot aan die der algehele voldoening;
      - de buitengerechtelijke incassokosten ad ƒ 2.949,21. 
    
    
    
      Bij eindvonnis van 22 december 1999 heeft de Rechtbank [eiseres] veroordeeld aan [verweerder] c.s. te betalen een bedrag van ƒ 30.545,31 vermeerderd met de wettelijke rente over ƒ 14.217,50 vanaf 16 augustus 1993 en over ƒ 15.335,41 vanaf 9 juni 1999, beiden tot aan de dag der voldoening.
      Tegen de vonnissen van de rechtbank van 6 maart 1996, 9 juli 1997, 18 maart 1998 en 22 december 1999 heeft [eiseres] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam.
      Bij arrest van 7 december 2000 heeft het hof [eiseres] niet-ontvankelijk verklaard in haar hoger beroep tegen de vonnissen van 6 maart 1996 en 18 maart 1998 en de vonnissen van 9 juli 1997 en 22 december 1999 bekrachtigd.
      Tegen het arrest van het hof heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. 
      Bij arrest van 15 maart 2002, C01/102HR, LJN AD8187, heeft de Hoge Raad het cassatieberoep van [eiseres] verworpen.
      Bij exploot van 13 november 2002 heeft [eiseres] [verweerder] c.s. gedagvaard voor het gerechtshof te Amsterdam en op grond van art. 382 Rv. gevorderd te vernietigen voornoemde vonnissen van de rechtbank te Utrecht van 6 maart 1996, 9 juli 1997, 18 maart 1998 en 22 december 1999 alsmede het arrest van het hof Amsterdam van 7 december 2000. [Eiseres] heeft voorts gevorderd [verweerder] c.s. alsnog niet-ontvankelijk te verklaren in hun vorderingen, althans hen deze te ontzeggen met terugbetaling van al hetgeen op grond van voornoemde uitspraken aan [verweerder] c.s. is betaald, te vermeerderen met wettelijke rente.
      [Verweerder] c.s. hebben de vordering bestreden.
      Bij arrest van 11 maart 2004 heeft het hof het gevorderde afgewezen.
      Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen het arrest van het hof heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      [Verweerder] c.s. hebben geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal E.M. Wesseling-van Gent strekt tot verwerping van het beroep.
    
    
    3. Beoordeling van de middelen
    
    De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 
    
    4. Beslissing
    
    
      De Hoge Raad:
      verwerpt het beroep;
      veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] c.s. begroot op € 456,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de raadsheren H.A.M. Aaftink, als voorzitter, D.H. Beukenhorst en W.A.M. van Schendel, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president P. Neleman op 23 september 2005.