Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale onderhoudswet 2007) (30943)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 5203-5212

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-09-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 92, pagina 5203-5212

05-09-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30943Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale onderhoudswet 2007) (30943)Pagina 5203-5212
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 5 september 2007)Pagina 5226-5226
Regeling van werkzaamheden (woensdag 5 september 2007)Pagina 5212-5212
Presentie en opening (woensdag 5 september 2007)Pagina 5203-5203
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 in verband met de implementatie van richtlijn 2005/89/EG inzake maatregelen om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en de infrastructuurinvesteringen te waarborgen (30934)Pagina 5212-5226

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 99 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale onderhoudswet 2007) (30943).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Voorzitter. Vandaag spreken wij in afrondende zin over de Fiscale onderhoudswet
2007. De leden van de CDA-fractie hebben in het verslag al een aantal kritische
opmerkingen gemaakt. De antwoorden van het kabinet in de nota naar aanleiding
van het verslag zijn aanleiding om vandaag nog een aantal punten naar voren
te brengen.Volgens de CDA-fractie is de onderhoudswet bedoeld om slechts redactionele
en technische wijzigingen in de diverse fiscale wetten aan te brengen om daarmee
fouten, onduidelijkheden en onzekerheden in de wetstekst te herstellen. Deze
aanpassingen dienen dus van redactionele of technische aard te zijn. Ik heb
geconstateerd dat dit wetsvoorstel naast technische en redactionele aanpassingen
ook voorstellen bevat die verdergaan. Daarom herhaal ik graag wat er in het
verleden ook al namens mijn fractie is opgemerkt, namelijk dat voorstellen
die dit kader te buiten gaan, in principe niet in de Fiscale onderhoudswet
thuishoren. Dit is namelijk niet in het belang van een overzichtelijk en transparant
wetgevingsproces.Met name het voorstel over de uitspraken van de Hoge Raad van 8 september
2006 gaat mijns inziens verder dan een incidentele reparatie. Het betreft
in wezen een meer fundamentele en grove verandering in de vermogensrendementsheffing.
Ik kom hier nog op terug.In de toekomst zullen wij niet aarzelen om een onderhoudswet te amenderen
als deze onderwerpen van meer inhoudelijke aard bevat. Dit gezegd hebbende,
wil ik de volgende substantiële opmerkingen en vragen aan de orde stellen.Mijn eerste opmerking heeft betrekking op artikel 47a van de Algemene
wet rijksbelastingen (AWR). Op grond van dit artikel kan de inspecteur aan
een in Nederland gevestigde vennootschap inlichtingen vragen over een moeder-
of zustervennootschap. Namens mijn fractie is in het verslag opgemerkt dat
dit artikel niet de situatie bestrijkt van een in het buitenland gevestigde
dochtermaatschappij van een Nederlandse moedermaatschappij, met name in die
gevallen waarin de gegevens zich niet bij de moeder, maar bij de dochter bevinden.
Wij hebben de regering gevraagd waarom zij deze situatie niet wettelijk regelt
in plaats van terug te vallen op oude jurisprudentie van de Hoge Raad. In
zijn reactie wijst het kabinet erop dat een in Nederland gevestigde moedermaatschappij
op grond van artikel 47 van de AWR reeds door de inspecteur kan worden gevraagd
om inlichtingen te verstrekken over de buitenlandse dochter.
Daarom zouden er dus geen dringende redenen zijn om artikel 47a op dit punt
uit te breiden. Wij hebben begrepen dat in de praktijk de meningen hierover
uiteen lopen. Hoewel er misschien geen urgente reden is om het artikel op
dit punt aan te passen, is het volgens mij toch te overwegen om deze informatieverplichting
expliciet in de wet vast te leggen. Daarbij kan dan ook het mogelijke probleem
van een extra territoriale reikwijdte van een dergelijke bepaling worden afgewogen.
Ik hoor graag de reactie van de staatssecretaris.Een soortgelijke opmerking betreft het volgende. Mijn fractie heeft de
regering gevraagd of het in het kader van de eenheid van bepalingen niet beter
zou zijn om voor verzoekschriften een bepaling in de wet op te nemen zoals
die ook geldt voor bezwaarschriften, artikel 24a en 25, zevende lid van de
AWR, en voor beroepschriften, artikel 26b, eerste lid AWR. Op grond van deze
artikelen kan men een bezwaar tegen meerdere aanslagen vervatten in een bezwaarschrift.
De regering wijst erop dat een soortgelijke bepaling voor verzoekschriften
niet nodig is. De bestaande praktijk bij verzoekschriften van voeging en splitsing
werkt volgens de regering naar tevredenheid zonder dat daarvoor regels hoeven
te worden gesteld. Toch zie ik voordelen in de codificatie: de wat gekunstelde
weg van een ambtshalve splitsing, die ook niet in de wet is geregeld, kan
daarmee worden vermeden en het aantal A4'tjes dat met verzoeken en de beslissing
is gemoeid, kan worden beperkt.Ik kom op de verruimde verrekeningsbevoegdheden van de ontvanger. Naar
aanleiding van een uitspraak van de Hoge Raad wordt voorgesteld om artikel
24 van de Invoeringswet 1990 zo aan te passen, dat vorderingen die de belastingschuldige
heeft op de Staat of op de ontvanger en die verband houden met de heffing
of invordering van rijksbelastingen of andere belastingen en heffingen, worden
betrokken in de verrekening. Te denken valt aan de proceskostenvergoeding
en andere vergoedingen in fiscale procedures en invorderingsprocedures, zoals
blijkt uit de memorie van toelichting. Deze verruimde mogelijkheid tot verrekening
heeft tot gevolg dat andere schuldeisers minder verhaalsmogelijkheden hebben,
aldus de regering in reactie op onze vraag. De regering acht dit gerechtvaardigd
omdat de vorderingen die worden verrekend, zoals veroordelingen tot proceskosten
in fiscale procedures, verband houden met de belastingheffing. Tot zover kan
ik daarmee leven. Echter, uit de toelichting blijkt dat vorderingen van de
belastingplichtige op de ontvanger die verband houden met de belastingheffing
niet zijn beperkt tot de gegeven voorbeelden. Voorkomen moet worden dat een
gesloten systeem in erg ruime mate wordt geopend. De regering geeft in de
nota naar aanleiding van het verslag niet de gevraagde limitatieve opsomming
van de te verrekenen vorderingen. Mijn fractie hecht daar belang aan en daarom
vraag ik bij dezen nogmaals om een dergelijke duidelijke en limitatieve opsomming
van verrekenbare vorderingen.Nu het pièce de résistance van dit debat, te weten de berekening
van het forfaitaire rendement op vermogen bij aanvang dan wel beëindiging
van de belastingplicht gedurende het kalenderjaar. Deze passage uit het wetsvoorstel
heeft helaas tot de nodige commotie geleid. In het voorstel van wet wordt
voorgesteld om bij de vaststelling van het voordeel uit sparen en beleggen
in box 3 de naar tijd vastgestelde herberekening te laten vervallen. De aanleiding
hiervoor is mede een arrest van de Hoge Raad dat heeft geleid tot een heffingslek.
De regering is van mening dat dit arrest resulteert in een onredelijke uitkomst
en komt met reparatievoorstellen. De CDA-fractie kan zich dat voorstellen.
Volgens de memorie van toelichting bedraagt de schade van het heffingslek
10 mln. per jaar en dat is ongewenst. Maar de voorgestelde ingreep leidt voor
belastingplichtigen met en zonder partner tot heffingsgevolgen die in het
geheel niet in overeenstemming zijn met het draagkrachtbeginsel of met de
oorspronkelijke uitgangspunten van box 3. Indien, bijvoorbeeld, een belastingplichtige
met partner in de loop van het jaar overlijdt, moet er onafhankelijk van de
datum van overlijden, te allen tijde een box 3-heffing worden betaald over
de helft van de waarde van het vermogen op 1 januari van dat jaar. Dat
betekent dat een belastingplichtige die op 2 januari overlijdt voor precies
hetzelfde bedrag aan inkomstenbelasting in box 3 is verschuldigd als een belastingplichtige
met hetzelfde vermogen die op 30 december van dat jaar overlijdt. Anders
gezegd: iemand die aan het begin van het jaar overlijdt blijft gewoon nog
een halfjaartje belasting betalen. Waar houdt de staatssecretaris op, als
hij nu ook al belasting gaat heffen bij iemand die al is overleden?Mijn fractie wijst het kabinet tegelijk op de constatering van de NOB
dat de voorgestelde wettelijke regeling leidt tot een situatie waarin de aanvang
en het einde van de belastingplicht in box 3 in hetzelfde kalenderjaar plaatsvindt,
bijvoorbeeld indien de belastingplichtige in het jaar van immigratie overlijdt,
en er anders dan in de huidige regeling geen heffing in box 3 mogelijk is.
Simpelweg denkt mijn fractie dat de voorgestelde reparatie te lastig, te onduidelijk
en te ruw is. Daarom heb ik met een aantal collega's een amendement ingediend
waarin de bestaande peildatumsystematiek en tijdsberekening van box 3 blijven
gehandhaafd, maar het gat wel wordt gerepareerd. Het gevolg van dit amendement
is dat men in voorkomende situaties wel kan kiezen voor een willekeurige toedeling
van de rendementsgrondslag, zonder dat dit een voor de fiscus nadelig effect
heeft op de in box 3 verschuldigde inkomstenbelasting. Wij denken daarmee
het heffingslek te hebben gedicht met een solide en eenvoudige maatregel.
Graag hoor ik de reactie van de staatssecretaris.De heer Irrgang (SP):Voorzitter. Anders dan de titel van de Fiscale onderhoudswet 2007 doet
vermoeden, bevat deze wet niet alleen technische aanpassingen van ondergeschikte
aard. Dat geldt vooral voor het voorstel om de inkomstenbelasting aan te passen
naar aanleiding van de uitspraak van de Hoge Raad van 8 september over
de verschuldigde rendementsheffing als de belastingplicht bij één
van de twee fiscale partners gedurende het jaar eindigt door overlijden.De staatssecretaris noemt een aantal wijzigingen ook zelf inhoudelijk.
Hij geeft namelijk aan dat het om meer gaat dan redactionele en technische
wijzigingen. Waarom heeft hij er dan niet voor gekozen om deze inhoudelijke
wijzigingen in het belastingplan op te nemen? Als dat niet mogelijk is, waarom
noemt hij het wetsvoorstel dan niet de veegwet 2007? Deze opmerkingen over
de naam van een wet lijken misschien klein bier, maar als het meer is dan
een fiscale onderhoudswet, moet je voor een andere naam kiezen. De Nederlandse
Orde van Belastingadviseurs maakt hiervan dan ook terecht een punt in haar
brief. Het is immers van belang dat bij mensen buiten de Kamer
door de naam van een wet geen verkeerde verwachtingen worden gewekt.Bij mensen die samenwonen, is niet altijd sprake van romantische liefde.
Deze mensen kunnen kiezen voor het fiscaal partnerschap. Dat heeft niet dezelfde
status als andere wettelijke vormen van partnerschap, maar het fiscale partnerschap
is wel degelijk belangrijk. Als deze partners een vermogensrendementsheffing
moeten betalen omdat zij boven de drempel daarvoor uitkomen, wordt de hoogte
van de heffing bepaald aan de hand van de omvang van het vermogen op 1 januari
en 31 december. Fiscale partners die ervoor kiezen om het hele jaar partner
te zijn, het zogenaamde voljaarspartnerschap, mogen de waarde van het vermogen
vrijelijk over elkaar verdelen.Door een uitspraak van de Hoge Raad wordt bij overlijden van één
van de partners de datum van overlijden gehanteerd voor de te bepalen belasting.
Als het vermogen voor 100% wordt toegerekend aan de overleden partner,
kan dat leiden tot onbelast vermogen, doordat er ook na het overlijden sprake
kan zijn van vermogensgroei. Een voorbeeld: de partner overlijdt op 1 september
en het vermogen groeit na die datum door, dan wordt de waarde alleen bepaald
op 1 januari en op 1 september in plaats van op 1 januari en
31 december.De staatssecretaris vindt dat dit leidt tot een onredelijke uitkomst in
de belastingheffing. De SP-fractie is dat met hem eens, maar wij verschillen
wel met hem van mening over de vraag hoe je hiermee om moet gaan. De staatssecretaris
gaat naar ons gevoel met zijn drastische aanpak als een olifant door de porseleinkast.
Hij stelt namelijk voor om de heffing strikt forfaitair te maken en alleen
te kijken naar de waarde van het vermogen op 1 januari en op 31 december,
ook als de belastingplicht door overlijden of anderszins gedurende het jaar
eindigt. Dat leidt tot vreemde uitkomsten. Is het bijvoorbeeld wel redelijk
dat een belastingplichtige die op 2 januari overlijdt, voor exact hetzelfde
bedrag inkomstenbelasting in box 3 is verschuldigd als een belastingplichtige
die op 30 december overlijdt?De achtergrond van het probleem is de forfaitaire rendementsheffing. Een
dergelijke heffing verdraagt zich sowieso slecht met het rechtvaardigheidsgevoel
en om die reden is de SP-fractie dan ook voorstander van een vermogenswinstbelasting,
een belasting die wordt geheven over de daadwerkelijke vermogenswinst. Binnen
de huidige forfaitaire rendementsheffing heeft mijn fractie een sterke voorkeur
voor elementen die zoveel mogelijk aansluiten bij de daadwerkelijke vermogensgroei.
Kan de staatssecretaris zijn overwegingen voor zijn tamelijk drastische koerswijziging
toelichten?Ik heb samen met de heer Jules Kortenhorst en de heer Tang een amendement
ingediend waarin de vrije toerekening van vermogens tussen fiscale partners
wordt uitgesloten voor situaties van deeljaarbelastingplicht. Op die manier
willen wij komen tot een rechtvaardigere reparatie van de belastingheffing.
Hoe beoordeelt de staatssecretaris dit amendement?Tot slot wil ik mij aansluiten bij de vraag die de heer Jules Kortenhorst
heeft gesteld over de limitatieve opsomming bij de verrekening. Ook ik wil
daar graag meer over weten. Wij weten immers dat belastingschulden allerlei
consequenties kunnen hebben. Met de overige wijzigingen in de Fiscale onderhoudswet –
die mogelijk straks de Fiscale veegwet gaat heten – kunnen wij leven.De heer Tang (PvdA):Voorzitter. Ik heb mij voorgenomen om hier de kortste spreektijd te hebben.
Eens kijken of mij dat gaat lukken. Het is jammer dat ik niet als laatste
spreek. Nu weet ik niet waarop ik mij moet richten.Ik begin met het punt dat is aangeroerd door Jules Kortenhorst en de heer
Irrgang. Ook ik hoor graag van de staatssecretaris waarom er in een Fiscale
onderhoudswet toch inhoudelijke en politieke wijzigingen worden meegenomen.
Als de staatssecretaris daar goede redenen voor heeft, dan hoor ik die graag.
De naam van het wetsvoorstel roept inderdaad verwarring op en ik sluit mij
aan bij de suggestie van de heer Irrgang om het dan maar een veegwet te noemen.
Ik hoor graag een antwoord op de vraag of dit wetsvoorstel niet een andere
naam verdient, aangezien de huidige naam verwarring oproept.De PvdA-fractie had vragen gesteld over de berekening bij de kapitaalverzekeringen,
voor zover deze niet zijn vrijgesteld van heffing. Dat is mijn tweede punt.
De vragen daarover zijn met duidelijke voorbeelden beantwoord, waarvoor dank.
Bij ons zijn de onduidelijkheden weggenomen.Het voornaamste punt is natuurlijk de forfaitaire heffing bij tussentijdse
beëindiging van de belastingplicht. Ook daar is al eerder over gesproken.
Er worden voorbeelden gegeven, maar die vind ik wat minder duidelijk. Een
voorbeeld was een alleenstaande die op 2 januari overlijdt. Het vermogen
van de overledene gaat naar de kinderen en die vallen niet onder de vermogensrendementsheffing.
Dan moet dus iemand die op 2 januari overlijdt door de voorgestelde regel
nog een halfjaar belasting betalen. Nu is het prima om belastingen te heffen
die niet verstorend zijn en geen uitwijkgedrag vertonen. Er is echter ook
het principe van de rechtvaardigheid en in dit geval voelt het toch buitengewoon
onrechtvaardig aan om die belasting nog te heffen. Ik ben blij dat er een
amendement ligt van de leden Jules Kortenhorst en Irrgang. Het is ook door
mij ondertekend. Wij horen graag de reactie van de staatssecretaris daarop.Mijn laatste punt is dat de rekening naar tijdsgelang nog niet altijd
wordt gebruikt. In voorbeeld 1 op pagina 13 van de memorie van toelichting
laat de alleenstaande vermogen achter dat naar de erfgenamen gaat. Ik stel
mij daarbij kinderen voor. Dan wordt er wel een rekening naar tijdsgelang
toegepast voor de overledene belastingplichtige, maar niet voor de erfgenamen.
Ik vraag mij af wat daarvan de reden is. Als ik het voorbeeld goed begrijp,
betekent dit dat het vermogen met meer dan een factor 1 wordt belast. Ik zie
de staatssecretaris nee schudden en hoor graag zijn antwoord hierop. Ik zie
in voorbeeld 1 staan dat iemand die op 1 oktober overlijdt, 3/4 betaalt,
terwijl de erfgenamen 1/2 betalen. Dan kom ik uit op 1 1/4. Graag hoor ik
hier een reactie op, misschien heb ik het mis.Met de overige wijzigingen kan de PvdA-fractie goed leven.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie heeft behoefte aan nadere toelichting op een
aantal punten. Zij zal verder enkele suggesties doen. De vermogensrendementsheffing bij buitenlandse belastingplicht is een
van de onderwerpen waar wij de staatssecretaris hartelijk voor willen bedanken,
met name voor zijn nota van wijziging naar aanleiding van vragen van de VVD-fractie
over de reparatie van die vermogensrendementsheffing. De oorspronkelijke wettekst
leidde inderdaad niet tot het beoogde resultaat in situaties waarin gedurende
een deel van het jaar sprake is van binnenlandse belastingplicht en een ander
deel van het jaar van buitenlandse belastingplicht. Dat is nu opgelost, al
zijn niet alle problemen in verband met de deeljaarsbelastingplicht de wereld
uit. Dat is hier al een aantal keer aan de orde geweest. Dankzij de uitspraak
van de Hoge Raad is het sinds 2006 mogelijk om in het jaar van overlijden
van de belastingplichtige alle vermogensbestanddelen toe te rekenen aan de
partners en tevens om een tijdsgelange herrekening van het forfaitaire rendementspercentage
toe te passen. Het is al gezegd: de staatssecretaris probeert het te repareren,
maar toch mag ik wel zeggen dat ik de woorden "als een olifant in een
porseleinkast" onderschrijf, die de heer Tang of de heer Irrgang heeft
gebezigd.De NOB heeft in haar commentaar op de Fiscale onderhoudswet 2007 al enkele
suggesties voor een alternatieve reparatie gedaan. Die doen in de beleving
van de VVD-fractie meer recht aan de werkelijkheid en scheren minder alle
gevallen over een kam. De regering heeft deze suggesties alleen niet omarmd.
Waarom niet? De VVD-fractie hoort dat graag.Met de door de NOB voorgestelde reparatie kan het vermogen van de langstlevende
partner per 31 december van het overlijdensjaar van de belastingplichtige
niet in aanmerking worden genomen. Door de willekeurige toerekening in dergelijke
situaties niet toe te staan wordt dit gevolg voorkomen. Ik hoor graag de reactie
van de staatssecretaris op het amendement dat is ingediend. In principe sta
ik daar zeer sympathiek tegenover. Is de staatssecretaris niet van mening
dat het voorstel van de NOB in die zin tot een uitkomst leidt die meer overeenstemt
met het inkomensbegrip in box 3? Wil de staatssecretaris anders overtuigend
uitleggen waarom zijn reparatie beter zou zijn dan die van de NOB?Ik wil het nog even hebben over de afschrijvingsbeperking van personenvennootschappen
op het niveau van de vennootschap. De wettelijke regeling voor beperking van
de afschrijving van gebouwen die tot het vermogen van de personenvennootschap
horen, is zo vormgegeven dat ondernemers met een omvangrijke en onnodige administratieve
lastenverzwaring worden geconfronteerd. De afschrijvingsbeperking wordt namelijk
berekend op het niveau van de individuele vennoten in plaats van op het niveau
van de gehele vennootschap. De VVD-fractie vraagt zich af of dit niet eenvoudiger
kan en of er een mogelijkheid bestaat om de afschrijvingsbeperking op het
niveau van de individuele vennoten te vervangen door een afschrijvingsbeperking
op het niveau van de vennootschap. Zij krijgt hierop graag een reactie van
de staatssecretaris.De oneigenlijke deelneming is bij de invoering van Werken aan winst, dus
de herziening van de vennootschapsbelasting, vervallen. De deelnemingsvrijstelling
is daarmee slechts van toepassing bij een belang van ten minste 5%
in het aandelenkapitaal in een dochtermaatschappij. Dit is in veel gevallen
erg jammer, want het voordeel van de oneigenlijke deelneming was juist dat
bedrijven op fiscaal gunstige wijze een strategisch belang konden krijgen
of opbouwen. Dat is vooral gunstig voor kleinere bedrijven en voor bedrijven
die nog moeten groeien. Het terugbrengen van de oneigenlijke deelneming zou
toepassing van de deelnemingsvrijstelling vereenvoudigen en budgettair ook
niet veel hoeven te kosten. Bovendien leidt de nieuwe regeling, waarbij voor
aflopende belangen een overgangsregeling van drie jaar geldt, in de praktijk
toch nog tot veel onduidelijkheden. Met het invoeren van oneigenlijke deelneming
kan dit ook worden opgelost. Graag hoort de VVD-fractie wat de staatssecretaris
van deze suggestie vindt.De heer Tony van Dijck (PVV):Voorzitter. Wij bespreken vandaag de Fiscale onderhoudswet 2007. Laten
wij eerst vooropstellen dat de PVV-fractie fel gekant is tegen elke vorm van
belastingverhoging. De belastingdruk is voor de burgers in Nederland reeds
onacceptabel hoog. Elke verdere verhoging van de lasten is daarom niet acceptabel.
Met de meeste voorgestelde wijzigingen heeft de PVV-fractie weinig problemen
doordat deze meer technisch van aard zijn en geen belastingverhoging in zich
dragen. Een uitzondering daarop vormt een wijziging: de berekening van het
forfaitaire rendement, die eerdere sprekers hebben genoemd.In het wetsvoorstel wordt voorgesteld om bij de vaststelling van het voordeel
uit sparen of beleggen de tijdsgelange herrekening te laten vervallen en te
werken met slechts twee data, te weten 1 januari en 31 december.
De Partij voor de Vrijheid vindt dit een grove verandering van zaken die de
individuele belastingplichtige ernstig kan benadelen.In de eerste plaats vragen wij ons af hoe de berekening van het forfaitaire
rendement op einddatum plaatsvindt bij tussentijdse emigratie. In het voorbeeld
wordt gesproken over een vakantiehuisje, maar hoe zit het met vermogen dat
wordt meegenomen naar het nieuwe vestigingsland en waarover aldaar ook belasting
verschuldigd is, of, ingeval van immigratie, met vermogen dat achterblijft
in het thuisland? De staatssecretaris suggereert dat bij emigratie of immigratie
geen dubbele belastingheffing voorkomt doordat landen onderling afspraken
hebben gemaakt. Dit is onzes inziens onjuist. Ook in het buitenland betaalt
men naar rato van de verblijfsperiode belasting over rendement op het wereldvermogen.
Kan de staatssecretaris deze veronderstelling nader toelichten?Uit de voorbeelden in de memorie van toelichting blijken duidelijk grote
verschillen tussen de huidige en de voorgestelde regeling indien iemand een
vol jaar partnerschap heeft en komt te overlijden, ten nadele van de langstlevende.
Dit kan naast de toch al onrechtvaardige successieheffing nooit de bedoeling
zijn. Hoe gaat de staatssecretaris dit compenseren?Ook vragen wij ons af welke consequenties deze wetswijziging heeft bij
de bepaling van de successierechten bij meerdere erfgenamen. Bij successierechten
geldt namelijk wel de waarde van de bezittingen op het moment van overlijden
als richtlijn voor de heffing.Volgens de PVV is het voor de berekening van het forfaitair rendement
wel degelijk van belang hoe lang men in het bezit is geweest van vermogen
en dienen tussentijdse grote wijzigingen naar rato te worden betrokken in
de berekening van het forfaitair rendement in box 3.Ten aanzien van de vrijstelling op de overdrachtsbelasting wordt een wijziging
opgenomen waardoor de verkrijging van cultuurgrond vervalt
indien deze grond niet binnen tien jaar na aanschaf binnen een landbouwbedrijf
wordt gebruikt. Er wordt verder niet aangegeven hoe deze grond moet worden
gebruikt. Moet deze formulering niet nader worden aangescherpt ter voorkoming
van oneigenlijk gebruik van deze vrijstelling?De vergadering wordt van 10.45 uur tot 11.05 uur geschorst.Staatssecretaris De Jager:Voorzitter. Het gaat hierbij om een onderhoudswet en ik kan het me goed
voorstellen dat men ervoor pleit om zo'n wetsvoorstel beleidsarm te maken.
Toch kunnen er goede redenen zijn om er beleidsvoorstellen in op te nemen.
Zo moet er soms een heffingslek worden gedicht dat ontstaan is na een uitspraak
van de Hoge Raad; in zo'n geval zullen er inhoudelijke maatregelen moeten
worden genomen om een technische reparatie te kunnen verrichten. Dit heeft
inderdaad ook politieke aspecten. Hiervoor een apart wetsvoorstel indienen
is een nogal zwaar middel en er zou ook een mix van verschillende wetsvoorstelletjes
ontstaan. Ik denk dat een pragmatische benadering hierbij het beste is, en
ik neem dan ook graag de suggestie over om een dergelijk voorstel "verzamelwet"
te noemen of het onder de noemer "overige fiscale maatregelen" te
brengen. Bundelen met het Belastingplan onder diezelfde noemer lijkt mij echter
gelet op uitspraken van deze Kamer, de Eerste Kamer en de Raad van State minder
gewenst. Wij proberen zo veel mogelijk te bundelen, maar er is veel kritiek
geweest op het onderdeel "overige fiscale maatregelen", ook wel
met OFM aangeduid. Men vond het veel te uitgebreid en de Raad van State vond
sommige voorstellen niet urgent genoeg, omdat ze geen betrekking hadden op
het daarop volgende belastingjaar. De Eerste Kamer vond dat ze in een apart
wetsvoorstel zouden moeten worden ondergebracht, ook om de druk op de behandeling
van het Belastingplan wat te verminderen.Het lijkt mij dan ook goed om een cyclus op te zetten waarbij de beleidsmaatregelen
in het Belastingplan worden opgenomen, met een onderdeel OFM dat voorstellen
bevat die betrekking hebben op het daarop volgende belastingjaar, of die zo
urgent of belangrijk zijn dat ze daarin moeten worden opgenomen. Daarnaast
zouden wij dan in het voorjaar een verzamelwet kunnen behandelen, opdat de
druk op de behandeling van het Belastingplan wat verminderd wordt. Overigens
hebben wij in het concept van het Belastingplan het onderdeel OFM ook al gesplitst,
omdat beide delen behoorlijk omvangrijk waren geworden. Een deel van wat er
anders op Prinsjesdag aan de Kamer voorgelegd zou zijn, zal dan ook opgenomen
worden in zo'n verzamelwet. Daarmee doen wij recht aan de wens van de Kamer
om een aantal zaken te kunnen combineren om te voorkomen dat er te veel afzonderlijke
voorstellen zouden moeten worden behandeld, zonder dat een technisch wetsvoorstel
te veel inhoudelijke voorstellen bevat. Ook voorkomen wij zo dat er te veel
druk op de behandeling van het Belastingplan zou ontstaan.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Voorzitter, ik kan mij vinden in deze voorstellen van de staatssecretaris
en ik zie ook het voordeel van de behandeling van een verzamelwet in plaats
van een groot aantal afzonderlijke wetsvoorstellen. Maar wij hechten er toch
aan, uitdrukkelijk onderscheid te maken tussen inhoudelijke voorstellen en
voorstellen met een technisch-redactioneel karakter. Ik geef hem dit graag
in overweging, opdat de Kamer weet op wat voor soort debat zij zich moet voorbereiden.Staatssecretaris De Jager:Ik kan toezeggen dat wij binnen die verzamelwet zullen pogen om een dergelijk
onderscheid te duiden. Het oordeel van de Kamer is daarin leidend. Wat vindt
de Kamer politiek relevant? Er zal ook altijd een grijs gebied zijn. Daarom
is het goed om het in een verzamelwet op te nemen. Wij zullen proberen een
beetje voor te sorteren en onderscheid te maken binnen die verzamelwet tussen
zaken die waarschijnlijk technische reparaties of uitsluitend technisch zijn
en zaken die enige politieke relevantie hebben. Het staat u natuurlijk altijd
vrij om punten te benoemen waarover u wel wilt spreken.Over het forfaitaire rendement in box 3 is in brede zin een amendement
ondersteund dat een andere koers inslaat dan de voorgestelde koers. Het lijkt
mij van belang om de eenvoud van box 3 kort te schetsen en te proberen daarbij
aan te sluiten. Het voorgestelde amendement en mijn voorstel liggen ook niet
enorm ver uit elkaar. Wij moeten niet overdrijven en niet doen alsof box 3
in elkaar stort en de wet onuitvoerbaar wordt als het amendement wordt doorgezet.
Ik zal er ook genuanceerd over spreken. Zo erg is het amendement niet.Interessant was de opmerking van de heer Tang dat het kan leiden tot een
hogere factor dan factor 1 qua belasting. Dat is precies wat het amendement
doet. In sommige gevallen leidt het tot een hogere factor dan 1 bij de belastingheffing
en soms tot een lagere. In mijn voorstel sluit de wet volledig systematisch
aan bij de huidige opzet van box 3, met een peildatum op 1 januari en
een peildatum op 31 december. Dat is inderdaad een grove benadering.
In het verleden hebben wij er altijd achter gestaan. Ook de Kamer stond er
achter. Wij moeten dit ook koesteren. In het buitenland spreken mijn collega's
jaloers over de Nederlandse box 3. "A beauty of simplicity", zegt
men dan. In het buitenland heeft men dat niet en men zou dat heel erg graag
wel hebben. Het gemiddelde van de peildata 1 januari en 31 december
leidt tot belastingheffing.Mijn voorstel leidt ertoe dat de overledene en diens erfgenaam exact dezelfde
belastingheffing wordt opgelegd als wanneer de overledene over het gehele
jaar zou hebben doorgeleefd en belasting zou hebben betaald. Tezamen wordt
dus precies de belastingheffing opgelegd die er nu is. In het voorbeeld van
de heer Tang van iemand die op 1 oktober overlijdt, waarbij aan de overledene
negen maanden wordt toegerekend en de erfgenaam op grond van de peildata zes
maanden over het vermogen wordt belast, is sprake van een "dubbele"
belastingheffing. Dat is een gevolg van het amendement. Ik kan ermee leven,
omdat box 3 eenvoudig moet zijn en er soms ruwe elementen in zitten. Die zitten
in het amendement, maar ook in het wetsvoorstel. Beide kennen een grove benadering,
die in het algemeen toch rechtvaardig uitpakt. Ons wetsvoorstel is ook volstrekt
rechtvaardig, omdat de belastingheffing in het geheel neutraal uitpakt en
precies een factor 1 heeft.De heer Jules Kortenhorst (CDA):De staatssecretaris gaat uit van een aanname die niet automatische
juist hoeft te zijn, namelijk dat de partner van de overledene automatisch
de erfgenaam is. Dat hoeft lang niet altijd het geval te zijn.Staatssecretaris De Jager:Dat kan inderdaad. Ik heb het voorbeeld gebruikt van de indiener van het
amendement, waarbij ik heb aangegeven dat het tot een volstrekt rechtvaardige
verdeling kan leiden. Ook wanneer iemand anders erfgenaam is, zal de grove
benadering van de peildata een rol spelen. Wanneer iemand in mei vakantiegeld
ontvangt en dat in december uitgeeft aan kerstaankopen, wordt over dat vermogen,
waarover hij rendement heeft genoten, geen belasting geheven in box 3. Dat
is de consequentie van het werken met een kalenderjaar en met een forfaitair
rendement. Ik vind het volstrekt verdedigbaar dat wij dat op deze manier doen.
Box 3 maakt het eenvoudig. Eenvoud is in ons fiscale stelsel schaars. Dat
moeten wij dan ook koesteren. Mijn voorstel werkt eenvoudiger uit, ook voor
de belastingplichtigen, dan het amendement. Toch laat ik het oordeel over
het amendement aan de Kamer. Ik zal aanvaarding ervan niet ontraden, omdat
het amendement wel uitvoerbaar is. In sommige situaties sluit het meer aan
bij het rechtvaardigheidsgevoel van de burger dan het wetsvoorstel en in sommige
situaties niet. Ik heb wel aangegeven dat ik het niet logisch vind om met
de toerekening van partners in het geval van overlijden een inbreuk te plegen
op de systematische aanpak in de wet van de twee peildata. Nogmaals, het is
aan de Kamer om dat oordeel te vellen. Het amendement maakt het systeem echter
wat ingewikkelder.De heer Tang (PvdA):Gaat de staatssecretaris nog in op het punt dat tijdsgelange herrekening
niet wordt toegepast bij de erfgenamen? Het arrest van de Hoge Raad gaat over
partners. Daarom gaf ik met opzet het voorbeeld voor alleenstaanden, waarbij
de factor hoger ligt dan 1. Voor mij staat dit los van het amendement dat
ingaat op de situatie waarin er twee fiscale partners zijn.Staatssecretaris De Jager:De partner wordt ook in uw amendement volgens de forfaitaire benadering
van de peildata belast. Voor de heffing over het vermogen van de overledene
wordt echter de tijdsgelange herrekening gebruikt. Wanneer dat ook voor de
partner zou gelden, zou het nog ingewikkelder worden. Daar ben ik zeker geen
voorstander van. Voor de langstlevende partner wordt de normale systematiek
gevolgd. Daarbij geldt dat het vermogen verkregen door overerving of op een
andere manier verkregen, wordt belast op basis van de twee peildata. Dan wordt
geen onderscheid gemaakt of het gaat om een enorme eindejaarsbonus of een
prijs uit een loterij. Het is heel moeilijk om daarop de tijdsgelange herrekening
toe te passen. Ik heb begrepen dat u dat ook niet beoogt met uw amendement.
Uit het oogpunt van eenvoud lijkt het me ook beter om dat niet te doen.De heer Tang (PvdA):Waarom wordt die informatie wel voor de ene belastingplichtige gebruikt
en niet voor de andere? Waarom is dat zo ingewikkeld? Die informatie moet
er toch zijn?Staatssecretaris De Jager:Die informatie is er natuurlijk ook. Als de erfgenaam niet tot het huishouden
behoort, is het geen reëel punt.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Ik kom even terug op het punt van de heer Tang. Ik heb begrip voor zijn
idee dat de tijdsgelange berekening ook zou kunnen worden toegepast bij erfgenamen,
maar ik onderschrijf tevens het belang dat de staatssecretaris naar voren
brengt, namelijk dat van de eenvoud. Box 3 werkt vooral goed omdat het zo'n
eenvoudig instrument is. In sommige gevallen moet je een complicatie aanbrengen,
maar in het geval van erfgenamen lijkt mij daartoe geen noodzaak te bestaan,
zeker niet om het lek te repareren. Voor mij weegt het belang van de eenvoud
dan zwaarder.De heer Tang (PvdA):De eenvoud wordt sterk naar voren geschoven, maar eenvoud mag niet tot
norm worden verheven. Ik heb het idee dat box 3 wel heel erg eenvoudig is.
Wij moeten erop toezien dat box 3 rechtvaardig blijft.Staatssecretaris De Jager:Voor box 3 zal er altijd sprake moeten zijn van een balans tussen rechtvaardigheid
en eenvoud. Over het algemeen werkt box 3 goed uit wat de rechtvaardigheid
betreft. Ik heb in het voorstel dat wij hebben gedaan om het heffingslek te
repareren, aangegeven dat wij het rechtvaardig vinden dat de belastingheffing
van de erflater en de erfgenaam identiek is aan de situatie die had bestaan
als de erflater was blijven leven. Een voordeel van ons voorstel is dat er
een factor 1 is. Ik kan mij politiek gezien voorstellen dat de heer Tang het
gek vindt dat er op papier nog een stukje belastingheffing doorloopt voor
degene die al is overleden. Zowel wetsystematisch als pragmatisch gezien,
is dat mijns inziens niet het geval, omdat wij naar het totaal kijken. Echter,
ik laat, zoals gezegd, het aan de Kamer over om te beslissen of zij om politieke
redenen kiest voor het amendement. De Kamer kan ook zeggen: wij kiezen voor
het voorstel van de staatssecretaris, omdat dat in ieder geval eenvoudiger
is en ook nog rechtvaardiger als je erflater en erfgenaam bij elkaar beziet.De heer Kortenhorst heeft gevraagd waarom onder de werkingssfeer van artikel
47a van de AWR niet wordt gebracht de situatie van een Nederlandse moedermaatschappij
met een dochtermaatschappij in het buitenland. Een dergelijke uitbreiding
van dit artikel is om een aantal redenen niet gewenst. Het volgen van de suggestie
van de heer Kortenhorst zou betekenen dat informatie niet meer op grond van
de hoofdregel rechtstreeks wordt gevraagd aan de moedermaatschappij, maar
op basis van de verdragsrelatie via een buitenlandse belastingadministratie
wordt gevraagd. Gevolg hiervan is dat van deze buitenlandse collega wordt
gevraagd om werkzaamheden voor Nederland te verrichten die Nederland voorheen
zelf moest doen. Het op die manier inrichten van de wetgeving kan dan ook
op gespannen voet komen te staan met wat verdragsrechtelijk is afgesproken
als randvoorwaarden voor de uitwisseling. Daarnaast betekent het opnemen van
informatievergaring via de omweg van inlichtingenuitwisseling het inbouwen
van een hobbel in de uitvoeringspraktijk. Immers, in Nederland is een belastingplichtige
voorhanden die kan worden aangesproken op het verstrekken van de noodzakelijke
informatie. In het andere geval zou een buitenlandse collega
desalniettemin moeten worden bevraagd, wat heel veel tijd kan kosten. Het
proces wordt zo omslachtig, ook qua tijd, en onduidelijk en daar is volgens
mij de belastingplichtige in Nederland uiteindelijk ook niet mee gediend.De heer Kortenhorst heeft gesproken over de verruiming van de verrekeningsbevoegdheden
van de ontvanger en de wijziging van de Invorderingswet op dat punt en vroeg
om een limitatieve opsomming van de vorderingen op te nemen die verband houden
met de heffing of invordering van rijksbelastingen of andere belastingen of
heffingen. Ik denk dat een dergelijke limitatieve opsomming van vorderingen
heel erg moeilijk is en volgens mij naar de aard van de zaken zelfs ook niet
te maken. Ik kan mij wel voorstellen dat hij vraagt naar de reikwijdte van
de verrekeningsbevoegdheid, maar ik kan hem nu al toezeggen dat die uitsluitend
is beperkt tot vorderingen die Belastingdienst-gerelateerd zijn. De verrekeningsbevoegdheid
komt dan ook alleen toe aan de ontvanger van de Belastingdienst. Voorgesteld
wordt om die ontvanger de bevoegdheid te geven om uitsluitend vorderingen
van de belastingschuldige op de Belastingdienst te verrekenen met de door
de belastingschuldige te betalen aanslagen. Andersom verrekenen, dus belastingteruggave
verrekenen met vorderingen van de Belastingdienst, is nadrukkelijk niet mogelijk.
Ik meen dat daarmee de verrekeningsbevoegdheid in de voorgestelde tekst voldoende
is ingekaderd en dat er geen misbruik van kan worden gemaakt, terwijl tegelijkertijd
niet behoeft te worden teruggevallen op de bestaande en heel kostbare en arbeidsintensieve
mogelijkheid voor de ontvanger tot het leggen van eigen beslag. Nu kan de
ontvanger ook allerlei maatregelen nemen, maar dat leidt vaak tot veel gedoe.
Het is veel eenvoudiger om gewoon tot verrekening over te gaan. Dat lijkt
mij winst, niet alleen voor de ontvanger, maar uiteindelijk ook voor de belastingplichtige
die niet meer wordt geconfronteerd met de kosten van dat beslag.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Hoor ik het goed dat het gaat om vorderingen op de ontvanger betrekking
hebbend op díé belasting of op énige belasting? Kan de
ontvanger verrekenen ook als het vorderingen betreft die niets te maken hebben
met de onderhavige belasting waar op dat moment de vordering voor geldt?Staatssecretaris De Jager:Het gaat inderdaad om énige vorm van belasting die de Belastingdienst
op die belastingplichtige heeft. Het hoeft dus niet per se die ene belasting
of belastingsoort te zijn, want dat zou wel heel erg ingekaderd zijn. Het
gaat om een vordering op de Belastingdienst.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Dat betekent dat een vordering op de Belastingdienst bijvoorbeeld uit
hoofde van btw kan worden gebruikt om te verrekenen met een vordering uit
hoofde van de vennootschapsbelasting?Staatssecretaris De Jager:Correct!De heer Jules Kortenhorst (CDA):Ik heb toch wel enige aarzeling over die heel brede interpretatie!Staatssecretaris De Jager:Kijk eens naar wat er soms gebeurt bij het invorderingsproces en alle
handelingen die daarvoor moeten worden verricht. De Belastingdienst heeft
als ontvanger al heel veel bevoegdheden om tot invordering over te gaan. Dat
is terecht, want anders zouden heel veel mensen hun belasting niet meer betalen.
Dat leidt in ieder geval vaak tot hoge kosten. Als de Belastingdienst de mogelijkheid
heeft tot het verrekenen van de ene vordering met een andere, heeft dat grote
voordelen, sowieso voor de ontvanger, maar uiteindelijk ook voor de belastingplichtige
die over het algemeen te goeder trouw is en best wel belasting wil betalen,
maar kennelijk niet op tijd is geweest en wordt geconfronteerd met hoge kosten
van invordering.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Ik denk toch dat het belang van de belastingplichtige in veel van dit
soort gevallen niet meer het relevante belang is, maar het belang van de andere
schuldeisers. In veel gevallen zal verrekening plaatsvinden bij faillissement
waarbij de belangen van de Belastingdienst moeten worden afgewogen tegen die
van de andere schuldeisers. Deelt de staatssecretaris deze mening?Staatssecretaris De Jager:De Belastingdienst heeft in een aantal situaties natuurlijk al bepaalde
preferenties ten opzichte van andere schuldeisers. Ik ben er niet van overtuigd
dat dit voorstel zal leiden tot een wijziging in de volgorde van de verrekening
in het kader van een faillissement. Het gaat hier met name om situaties buiten
een faillissement, namelijk als er schulden en vorderingen zijn die kunnen
worden verrekend. Dit leidt tot vereenvoudiging van het werk van de Ontvanger,
terwijl de belastingplichtige niet met hoge kosten voor bijvoorbeeld beslag
op goederen wordt geconfronteerd.De heer Tony van Dijck (PVV):Ik schrik hier een beetje van. Hoe zit het nu met de bezwaarmogelijkheden?
Als de Belastingdienst denkt een claim op mij te kunnen leggen in het kader
van de vennootschapsbelasting waar ik het helemaal niet mee eens ben en die
ik tot op het bot wil aanvechten, heeft de dienst dankzij die verrekeningsmogelijkheid
al wel het geld ontvangen. Gedurende het proces van het bezwaar loop ik dan
de rente mis op het geld dat ik anders uitgekeerd had gekregen.Staatssecretaris De Jager:Als blijkt dat er ten onrechte is gehandeld, is men over het algemeen
de rente niet verschuldigd als de vordering met terugwerkende kracht wordt
ingetrokken. Een bezwaar leidt over het algemeen tot uitstel van betaling
en dan vindt er geen verrekening plaats door de Ontvanger.De heer Tony van Dijck (PVV):Ik doel op de rente op het geld dat ik ontvangen zou hebben als er geen
verrekening had plaatsgevonden. Nu houdt de Belastingdienst dit vast als hij
denkt dat hij een claim op mij heeft. Ik doel dus niet op de rente die ik
aan de Belastingdienst verschuldigd zou zijn, maar op de rente die ik zou
kunnen ontvangen op de gelden waar ik volgens mijn teruggave recht op heb.Staatssecretaris De Jager:Nogmaals, als er tot uitstel van betaling is besloten, bijvoorbeeld doordat
er bezwaar is ingediend, hoeft de belastingplichtige nog niet te betalen en
zal er ook geen verrekening plaatsvinden. De belastingplichtige heeft het
geld dan in eigen kas.De heer Irrgang (SP):Wil de staatssecretaris ingaan op de situatie waarin een persoon met een
middeninkomen in financiële problemen komt en daardoor bijvoorbeeld zijn
motorrijtuigenbelasting nog niet geheel heeft voldaan? Kan die dan worden
verrekend met de voorlopige teruggave die hij standaard iedere maand ontvangt?Staatssecretaris De Jager:Dit is in principe mogelijk, tenzij wordt voorgesteld om dit in bepaalde
situaties wel en in andere situaties niet te doen, maar dan wordt het wel
heel erg moeilijk. Als het voor bedrijven geldt, zou dit in principe ook in
andere situaties moeten gelden.De heer Irrgang (SP):Het gaat dan wel heel ver, want in zo'n situatie zou je dus al om een
betalingsregeling moeten vragen om te voorkomen dat er gekort wordt op de
voorlopige teruggave.Staatssecretaris De Jager:Als iemand liquiditeitsproblemen heeft, is het altijd mogelijk om om een
betalingsregeling te vragen. Ik weet niet of de Ontvanger in zo'n situatie
zal overgaan tot verrekening. Wij hebben hierbij andere situaties voor ogen.
Als de Ontvanger wel tot verrekening beslist, is het altijd mogelijk om hem
om een betalingsregeling te vragen. Ik zie veel brieven over dit onderwerp
en daaruit blijkt dat de Ontvanger hier over het algemeen prudent mee omgaat.De heer Kortenhorst heeft gesproken over de bestaande wettelijke regeling
voor splitsing en voeging van bezwaar- en beroepschriften. Hij vraagt of deze
regeling uit oogpunt van rechtseenheid ook kan worden toegepast voor verzoekschriften.
Ik acht dat niet wenselijk. In de praktijk komt de behoefte aan splitsing
bij verzoekschriften ternauwernood voor. Wanneer dit voorkomt, splitst de
inspecteur al uit eigener beweging het verzoekschrift om onnodig werk voor
de burger te voorkomen. De bestaande wettelijke regeling voor splitsing en
voeging bij bezwaar- en beroepschriften zou wellicht zelfs geschrapt kunnen
worden nu de Algemene wet bestuursrecht zich niet verzet tegen een soepele
praktijk rond voegen en splitsen bij dergelijke geschriften. Uit het oogpunt
van deregulering, dus minder regels, denk ik dat het veel beter is om regels
te schrappen dan nieuwe regels in het leven te roepen.Een aantal vragen van de VVD zijn overgebleven, bijvoorbeeld over de berekening
van de afschrijving van gebouwen op individueel niveau. Een aantal vragen
gaan wat verder; ik zal proberen daar kort op in te gaan. Eerst de vraag of
het niet op het niveau van de vennootschap kan. De afschrijving is niet mogelijk
als de boekwaarde beneden de WOZ-waarde zou komen. De boekwaarde wordt per
vennoot bekeken en niet voor de vennootschap als geheel. Dit volgt uit de
huidige wetsystematiek.Ook is gevraagd naar oneigenlijke deelneming en herinvoering, ik vermoed
dat op praktijkvennootschappen wordt gedoeld. Bij de Wet werken aan winst
is bewust gekozen voor een harde grens in de deelnemingsvrijstelling. Dat
heeft geleid tot een budgettaire bijdrage aan de verlaging van de tarieven
in de vennootschapsbelasting. De deelnemingsvrijstelling geldt nu niet meer
voor participaties van minder dan 5%, ongeacht de vraag of deze al
dan niet als belegging worden gehouden. Dat voorkomt ook discussies met de
Belastingdienst over het eventuele beleggingskarakter van kleine belangen.
Deze harde 5% is in de praktijk zeer duidelijk. Als we die zouden loslaten,
maken we die vereenvoudiging ongedaan en komt de opbrengst van 150 mln., die
daarvoor is berekend in Werken aan winst, in gevaar. Het blijkt in de huidige
praktijk dus goed te werken; het is een heldere grens en iedereen weet waar
hij aan toe is. Ik stel dan ook voor om dit zo te laten.De heer Jules Kortenhorst (CDA):Voorzitter. Is de staatssecretaris bekend met het feit dat een aantal
van deze, zoals hij ze noemt, "praktijkvennootschappen", dus vennootschappen
van advocaten, belastingadviseurs, accountants, naar andere structurele maatregelen
op weg zijn, om daarmee toch die deelnemingsvrijstelling te bewerkstelligen?
Ik heb begrepen dat men kijkt naar stapeling van bv's, naar coöperatieve
structuren en daarmee de oorspronkelijke doelstelling van de wijziging, namelijk
de creatie van financiële ruimte voor Werken aan winst, ondermijnt. Hoe
kijkt de staatssecretaris daartegenaan? Is dit wellicht aanleiding om te overwegen
om specifiek die gevallen waarin vennoten samenwerken, en er dus sprake is
van samenwerkende aandeelhouders, in dezen tegemoet te komen, zodat ze die
lastige, gecompliceerde weg van herstructurering niet hoeven op te gaan?Staatssecretaris De Jager:Het is mij bekend dat er dergelijke voorbeelden zijn, waarin een deelnemingsvrijstelling
wordt geconstrueerd doordat men aan 5% komt, bijvoorbeeld via dakpanvennootschappen.
Dat is bij Werken aan winst uitdrukkelijk aan de orde geweest. Desalniettemin
is tot de huidige aanpak besloten, want die heeft ook voordelen: ook in die
situaties is er een heldere afbakening van 5%, gekoppeld aan de deelnemingsvrijstelling.
Op zich vind ik dit niet bezwaarlijk. Maar het aanbrengen van een onderscheid
voor die gevallen waarin dit toch al via constructies gebeurt, is juist wel
gevaarlijk. Het onderscheid is dan namelijk veel moeilijker te maken; het
is veel moeilijker om verschillende definities van deelnemingsvrijstelling
los te laten op daartoe geconstrueerde situaties als die van de praktijkvennootschappen
en andere situaties. Op zich vind ik het dus niet bezwaarlijk dat men door
middel van dakpanconstructies de deelnemingsvrijstelling behoudt en
aan de 5% komt, omdat dan juist de eenvoud en heldere afbakening van
de definitie niet wordt betwist door de Belastingdienst. Als men die 5%
haalt, krijgt men de deelnemingsvrijstelling. Iedereen weet daardoor waar
hij aan toe is. Men is verder toch al gewend om met meerdere vennootschappen
te werken en dat stuit niet op al te grote bezwaren, ook niet als je de administratieve
lasten daarbij betrekt.De heer Jules Kortenhorst (CDA):De heer Tang zei terecht dat eenvoud geen norm mag worden. Achter het
streven naar eenvoud gaat immers een beleidsdoelstelling schuil en in dit
geval is dat het terugbrengen van de administratieve lasten. Ik aarzel over
de conclusie van de staatssecretaris dat de dakpanconstructies niet zouden
leiden tot meer administratieve lasten dan zijn gemoeid met het eenmalig herconstrueren
van de vennootschappen. Het administreren van al die vennootschappen brengt
immers additionele lasten met zich voor de praktijkvennootschappen. Al met
al vraag ik de staatssecretaris te overwegen of het niet beter is om een dusdanig
duidelijke cirkel te trekken om de praktijkvennootschappen dat wij eenvoud
en duidelijkheid kunnen combineren.Staatssecretaris De Jager:Dat is uiteraard overwogen. Ik wil echter de huidige heldere afbakeningsdefinitie
niet doorbreken, omdat het onduidelijk is of wij zo'n harde cirkel kunnen
trekken. Het zal er vermoedelijk toch toe leiden dat gevallen ongelijk worden
behandeld, want dan zal in het ene geval een belang dat kleiner is dan 5%,
wel worden toegestaan en in het andere niet. Als je dat en de 150 mln. die
die 5% opbrengt, afzet tegen het geschonden belang dat men een dakpanconstructie
moet optuigen om te genieten van de deelnemingsvrijstelling, moet de conclusie
toch zijn dat het in de praktijk niet tot onoverkomelijke bezwaren leidt.
Het verruimen, versoepelen of differentiëren van de harde deelnemingsvrijstelling
van 5% vind ik een groter verlies dan die dakpanconstructies.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik sluit mij aan bij de heer Kortenhorst. Het bedrijfsleven richt inderdaad
allerlei dakpanconstructies in om maar aan die deelnemingsvrijstelling te
komen. Waarom luistert het kabinet niet naar de wensen van de ondernemers
om het op een andere manier te regelen? Ik noem dat zo nadrukkelijk, omdat
ik ook geluiden hoor dat het een probleem is voor bedrijven die een deelneming
willen nemen in een ander bedrijf om dat bedrijf een nieuwe impuls te geven,
voor starters en voor grotere bedrijven die kleinere bedrijven willen helpen.
Al met al pleit ik voor een heroverweging van deze oneigenlijke deelneming.Staatssecretaris De Jager:Wat bedoelt u met een oneigenlijke deelneming?Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Deze vorm van deelneming is vervallen door de invoering van Werken aan
winst. En ik pleit ervoor om deze vorm van deelnemingsvrijstelling opnieuw
in te voeren binnen die 5%.Staatssecretaris De Jager:Het woord "oneigenlijk" suggereert misbruik. Naar mijn oordeel
maakt men met een dakpanconstructie geen misbruik van de deelnemingsvrijstelling.
De Belastingdienst zal dergelijke constructies ook niet gaan bestrijden. Daarentegen
denken wij dat differentiatie van de harde grens van 5% complex en
risicovol is en zal leiden tot ongelijke behandeling. Als het in de praktijk
echt lastig zou blijken om de gewenste constructies te maken om deze zaken
heen, dan zou dat een probleem zijn waar wij wat aan moeten doen. Ik spreek
geregeld met personen die zich van dergelijke constructies bedienen en ik
zal mij er nogmaals van vergewissen hoe zij de situatie nu zien. Op voorhand
zeg ik u al wel dat het absoluut problematisch is om het zonder budgettair
risico te doen. Het is immers heel moeilijk om met een schaartje langs deze
punten te knippen, maar ik zal nog eens spreken met een aantal van deze mensen.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik ben blij met deze toezegging. Ik vind het altijd goed om naar de geluiden
uit de praktijk te luisteren. Ik begreep dat er regelmatig overleg is. Dat
Becon-overleg lijkt mij een mooi gremium om dit nog eens te overleggen. Dank
voor de toezegging.Staatssecretaris De Jager:De heer Van Dijck heeft nog een aantal vragen gesteld. Op de vragen rondom
box 3 ben ik al ingegaan. Hij stelde voorts een vraag over cultuurgrond. Het
begrip cultuurgrond is op dit moment in de wet niet nader gedefinieerd. Wel
opgenomen is dat er sprake moet zijn van ten behoeve van de landbouw bedrijfsmatig
geëxploiteerde cultuurgrond. Hiermee wordt oneigenlijk gebruik voldoende
vermeden naar ons oordeel. Oneigenlijk gebruik wordt verder vermeden door
de eis dat er gedurende tien jaar sprake moet zijn van exploitatie van de
cultuurgrond.De heer Tony van Dijck (PVV):Ten aanzien van box 3 had ik een paar vragen over emigratie en immigratie.
Het gaat hier steeds over iemand die aan het begin of aan het einde van het
jaar overlijdt, maar bij emigratie en immigratie spelen andere factoren een
rol. Daarbij is de rechtvaardigheid van het voorliggende wetsvoorstel in het
geding. Misschien kan de staatssecretaris daar nog op ingaan?Staatssecretaris De Jager:Ik kan daar zeker nog even iets over zeggen. Het gaat hier over een samenloop
van binnenlandse en buitenlandse belastingplicht in hetzelfde kalenderjaar.
Beide situaties worden afzonderlijk bepaald. Voor de periode van de binnenlandse
belastingplicht wordt bij emigratie de einddatum op nihil gesteld en wordt
voor de periode van de buitenlandse belastingplicht de begindatum op nihil
gesteld. Het totaal van deze twee samen wordt in de heffing betrokken. Voor
de situatie van immigratie geldt precies het omgekeerde. Ook hierbij voldoen
wij aan de uitgangspunten die de wet voor box 3 stelt, namelijk de peildatum
van 1 januari en 31 december. Er is dus op zichzelf geen sprake
van een probleem.De heer Tony van Dijck (PVV):Ook niet als het kapitaal in Nederland blijft? Als je dus emigreert en
het kapitaal blijft hier staan, wordt het dan alsnog op 31 december op
nihil gesteld?Staatssecretaris De Jager:Ja, zolang je geen belasting plichtige meer bent in Nederland.
Dat geldt ongeacht waar het kapitaal staat. Bij in Nederland belastingplichtigen
kijken wij naar kapitaal in de hele wereld, maar wanneer iemand geen belastingplichtige
meer is in Nederland, dan maakt het niet uit waar het kapitaal staat. Ook
niet wanneer het is achtergebleven in Nederland.Dan ben ik aan het einde gekomen van mijn beantwoording.De heer Irrgang (SP):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor zijn antwoord en voor zijn
opmerkingen over de benaming van dit type wetsvoorstel. Het is goed dat wij
een aantal fiscale voorstellen op twee momenten in het jaar behandelen. Dat
komt, denk ik, ook de behandeling hier in de Kamer ten goede. Ik weet niet
of wij er zo uitgebreid over hadden kunnen spreken als dit onderdeel van een
belastingplan was geweest, daar heeft de staatssecretaris een punt. Dat lijkt
mij goed.Mij lijkt dat dit debat duidelijk maakte hoe belastingdebatten vaak zijn:
de eeuwige afweging tussen eenvoud en rechtvaardigheid. Natuurlijk wordt daar
in deze Kamer verschillend over gedacht. Zo noemt de staatssecretaris box
3 "a beauty of simplicity", terwijl ik die een monstrum van fiscale
onrechtvaardigheid noem. De meningen lopen uiteen over de vraag wat fiscaal
rechtvaardig is en hoe een dergelijke rechtvaardigheid moet worden afgewogen
tegen eenvoud. Het amendement dat wij hebben ingediend, sluit naar ons gevoel
meer aan bij wat fiscale rechtvaardigheid is. Natuurlijk zijn er situaties
denkbaar waarin kan worden betwijfeld dat de uitwerking fiscaal rechtvaardig
is. Ten opzichte van het wel zeer eenvoudige voorstel in het wetsvoorstel
van de staatssecretaris, lijkt mij en lijkt ons dit amendement een verbetering
met het oog op de afweging tussen eenvoud en rechtvaardigheid.Staatssecretaris De Jager:Voorzitter. Ik wil hier alleen maar aan toevoegen dat ik het oordeel over
het amendement aan de Kamer overlaat, niet alleen vanwege de eenvoud, maar
ook vanwege het rechtvaardigheidsbeginsel zoals ik dat heb ervaren. Mijn voorstel
lijkt mij geen olifant in een porseleinkast, zoals een van de leden het had
bestempeld. Een belastingheffing die neutraal is en identiek aan wat altijd
in box 3 wordt gedaan en een factor 1 heeft voor de overledene en de erfgenaam
tezamen, vind ik rechtvaardig. Over de situaties in het amendement heb ik
al gezegd dat die tot minder dan een factor 1 en meer dan een factor 1 kunnen
leiden. Ik begrijp aan de andere kant de gevoeligheid bij overlijden heel
goed. Ook zie ik in dat die tot een andere politieke weging in de Kamer kan
leiden. Ik laat het oordeel aan haar over, zoals ik eerder heb gezegd. Wat "rechtvaardig"
is en wat "eenvoud" is, is inderdaad politiek te duiden. Daarover
verschillen wij van mening met de heer Irrgang.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Over het wetsvoorstel en het amendement wordt volgende week gestemd.Aangezien er geen aanmeldingen voor de regeling van werkzaamheden zijn,
schors ik de vergadering tot 15.45 uur, tenzij er voor die tijd alsnog verzoeken
om een regeling van werkzaamheden binnenkomen.De vergadering wordt van 11.55 uur tot 15.45 uur geschorst.De voorzitter:Op de tafel van de griffier ligt een lijst van ingekomen stukken. Op die
lijst staan voorstellen voor de behandeling van deze stukken. Als voor het
einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is gemaakt, neem ik aan dat
daarmee wordt ingestemd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-5203-5212.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl