ECLI:NL:RBSGR:2009:BJ7579, Rechtbank 's-Gravenhage, 14-05-2009, 335191 - FA RK 09-2884
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2009-05-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: verzoek toewijzing echtelijke woning,  voor beide partijen afgewezen.

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
    
    Sector familie- en jeugdrecht
    
    Enkelvoudige kamer
    
    
      Rekestnummer: FA RK 09-2884
      Zaaknummer: 335191
      Datum beschikking: 14 mei 2009 
    
    
    Voorlopige voorzieningen
    
    Beschikking op het op 9 april 2009 ingekomen verzoek van:
    
    
      [de vrouw]
      wonende te [plaats A],
      advocaat: mr. D. van den Bout-Kuhlmann te 's-Gravenhage.
    
    
    Als belanghebbende wordt aangemerkt:
    
    
      [de man],
      wonende te [plaats A],
      advocaat: mr.I. de Vink te Rijswijk (Zuid-Holland).
    
    
    
      Procedure
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:
      - het verzoekschrift;
      - het verweerschrift tevens verzoekschrift.
    
    
    Op 29 april 2009 is de zaak ter terechtzitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen: de vrouw met mr. M.S. Odink, een kantoorgenoot van haar advocaat, en de man met zijn advocaat en een tolk, mevrouw T. Sabapathy-Emmanuel.
    
    
      Verzoek en verweer
      Het verzoek van de vrouw strekt tot bepaling dat zij (bij uitsluiting) gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning te [plaats A], en tot het gebruik van de bij die woning en tot de inboedel daarvan behorende zaken, met bevel dat de man deze woning dient te verlaten en niet verder mag betreden, kosten rechtens en een en ander voor zover mogelijk met uitvoerbaarverklaring bij voorraad. 
    
    
    
      De man voert verweer en verzoekt:
      -primair: te bepalen dat hij bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de 	echtelijke woning staande en gelegen te [plaats A] , alsmede de daarin aanwezige inboedel;
      -subsidiair: het verzoek van de vrouw te bepalen dat zij bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning af te wijzen.
    
    
    De vrouw voert verweer tegen het zelfstandig verzoek van de man te bepalen dat hij bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning.  
    
    Beoordeling
    
    Het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning
    
    De rechtbank constateert dat beide partijen belang hebben bij gebruik van de echtelijke woning. Zij zijn ieder sociaal gebonden aan (de omgeving van) de echtelijke woning; de vrouw door haar vrijwilligerswerk en de man door de via [een instelling] verkregen proefplaats als vrijwilliger bij de bibliotheek. Partijen verkeren in gelijke financiële omstandigheden, die het hen moeilijk zal maken op korte termijn andere woonruimte te vinden. Evenmin is gebleken dat het voor één van partijen op korte dan wel redelijke termijn, met zijn/haar woonpas, mogelijk zal zijn om andere, al dan niet tijdelijke woonruimte te verkrijgen, dan wel dat één van hen zal kunnen beschikken over een andere verblijfsmogelijkheid bij bijvoorbeeld familie, vrienden of kennissen. Ook anderszins is niet gebleken van concrete feiten of omstandigheden die maken dat de situatie van de ene partij anders is dan die van de andere partij. De rechtbank gaat er dus van uit dat partijen beiden evenveel belang hebben bij het gebruik van de echtelijke woning. 
    
    Hetgeen hiervoor is overwogen, maakt dat de rechtbank voorts zal onderzoeken of één van partijen er - een groter - belang bij heeft dat zij/hij bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning met bevel dat de ander die woning dient te verlaten en deze verder niet mag betreden. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe het volgende.
    
    De vrouw heeft haar - door de man betwiste - stelling dat zij sinds jaren door de man met name geestelijk wordt mishandeld en dat zij bang is dat de agressieve wijze waarop de man haar bejegent zal omslaan in fysiek geweld, onvoldoende onderbouwd. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de vrouw heeft gesteld dat zij de situatie voor haar dochters heeft volgehouden, maar dat niet, dan wel onvoldoende concreet, is gebleken dat de vrouw sinds juli 2006 - toen ook haar jongste dochter uit huis is gegaan - stappen heeft ondernomen om de door haar geschetste situatie te veranderen. Evenmin is voldoende gebleken dat er thans sprake is van een - hoofdzakelijk aan één van partijen te wijten - onhoudbare situatie. Partijen verblijven in hun eigen kamer en eten apart en hebben klaarblijkelijk een situatie gecreëerd waarin zij met een minimum aan contact met elkaar, beiden nog - tijdelijk - in de echtelijke woning kunnen verblijven. Hoewel wordt onderkend dat het belastend voor partijen is dat zij samen de woning gebruiken, leidt het vorenstaande er toe dat de bezwaren van partijen - en met name die van de vrouw - tegen het voor de duur van de echtscheidingsprocedure gezamenlijk gebruiken van de echtelijke woning, niet zodanig zwaarwichtig zijn dat één van de echtgenoten (gezien hun beider belang om in de woning te verblijven) het uitsluitend gebruiksrecht van de echtelijke woning toekomt waardoor aan de andere echtgenoot de toegang tot de woning zal moeten worden ontzegd. 
    
    De rechtbank zal dus zowel het verzoek van de vrouw als dat van de man tot bepaling dat zij/hij bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning (en inboedel) met bevel dat de ander die woning dient te verlaten en deze verder niet mag betreden, afwijzen.
    
    
    De proceskosten 
    
    Gelet op het feit dat het hier een procedure van familierechtelijke aard betreft, ziet de rechtbank aanleiding de proceskosten te compenseren als hierna vermeld.
    
    
      Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    wijst af de verzoeken van zowel de vrouw als de man;
    
    bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. R. Cats, bijgestaan door mr. E.N.A. Wooning als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 14 mei 2009.