ECLI:NL:GHDHA:2024:2490, Gerechtshof Den Haag, 10-12-2024, 22-003579-21
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: (Verlengde) invoer van drugs. Geen medeplichtigheid, maar medeplegen. Strafmaat met oog op relatieve omvang ingevoerde drugs.

Rolnummer:		22-003579-21 
  Parketnummer:		10-754539-20 
  Datum uitspraak:	10 december 2024
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
  
  
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 30 november 2021 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [verdachte],
    
      geboren te [geboorteplaats]([geboorteland]) op [geboortedatum] 1974, 
      adres:[woonadres],[woonplaats].
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal.
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van voorarrest. Voorts is een beslissing genomen omtrent het inbeslaggenomen voorwerp, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep. Tevens is de opheffing van het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis bevolen.
    
    
    
      De verdachte heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      hij in of omstreeks de periode van 26 oktober 2020 tot en met 17 november 2020 te Rotterdam en/of [plaats], althans in Nederland, 
      tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, 
      opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, ongeveer 65,87 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I; 
    
    
    
      
        subsidiair
        hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 26 oktober 2020 tot en met 17 november 2020 te Rotterdam en/of [plaats], althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van ongeveer 65,87 kilogram cocaïne, in ieder geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, 
    
    
    - een of meer ander(en) heeft getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of 
    - zich en/of (een) ander(en) gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen, en/of 
    - voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van het hierboven bedoelde feit 
    
    
      hebbende/is verdachte en/of (een of meer van) zijn, verdachtes, mededader(s) 
    
    
    - met één of meer mededader(s) ontmoetingen gehad en/of telefonisch en/of via Whatsapp contacten onderhouden en/of informatie uitgewisseld en/of afspraken gemaakt over het invoeren en/of afleveren en/of uithalen en/of verstrekken en/of vervoeren van die cocaïne, en/of 
    - telefonisch contact onderhouden met [bedrijf 1] en/of [bedrijf 2] en/of [bedrijf 3] voor de opslag en/of het vervoer van de container, en/of 
    - zich voorgedaan als [persoon 1], en/of 
    - de container naar het terrein van [bedrijf 1] in [plaats] gebracht en/of laten brengen, en/of 
    - gereedschap en/of werkhandschoenen aangeschaft en/of laten aanschaffen en/of voorhanden gehad, en/of 
    - geld ontvangen en/of in het vooruitzicht gesteld (gekregen), 
    - de loods aan de [adres 1] ter beschikking gesteld voor de opslag en/of het lossen van die container, en/of 
    - de container naar een loods aan de [adres 1] gebracht en/of laten brengen, en/of - met een slijptol het dak van die container open geslepen en/of laten openslijpen.
    
    
    
      
        Vordering van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd, met aanvulling van gronden, en dat de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 23 maanden met aftrek van voorarrest.
    
    
    
    
      
        Het vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    
    
      
        Nadere bewijsoverwegingen
      
    
    
    
      
        Inleiding
      
    
    
    
      Deze zaak betreft het onderzoek Craquelé, een onderzoek dat door de douane is opgestart naar aanleiding van het aantreffen van een partij cocaïne in een container in de haven van Rotterdam. De verdachte (hierna ook: [verdachte]) en zijn medeverdachten – die hierna ook met hun achternaam worden geduid –[medeverdachte 1], [medeverdachte 2], [medeverdachte 3], [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] zijn in dit onderzoek als verdachte aangemerkt. Zij worden er primair van verdacht dat zij zich schuldig hebben gemaakt aan (kort gezegd) het medeplegen van de (verlengde) invoer van cocaïne, en subsidiair van het medeplegen van voorbereidingshandelingen met betrekking tot een feit als bedoeld in artikel 10, vierde of vijfde lid van de Opiumwet.  
    
    
    
      Het hof leidt uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep de volgende feiten en omstandigheden af.
    
    
    
      
        Aantreffen cocaïne in container UETU4003669
      
    
    
    
      Op 27 oktober 2020 heeft de douane op het terrein van [bedrijf 4] te Rotterdam een container met nummer UETU4003669 (hierna: ‘de container’) gecontroleerd. De container was op 25 september 2020 leeg aangekomen in Paramaribo, Suriname, en op 2 oktober 2020 met voedingsmiddelen beladen en verscheept naar Caucedo, Dominicaanse Republiek. Daar was de container op 
      17 oktober 2020 aan boord van een schip geladen en verscheept naar Rotterdam. Op 27 oktober 2020 was de container in de haven van Rotterdam gelost. 
    
    
    
      Bij de douanecontrole op 27 oktober 2020 bleek dat de container was beladen met diverse soorten levensmiddelen. Voorts was in de container een ongebruikelijke houten stelling geplaatst. Achter de houten stelling bevonden zich ongebruikelijke lasnaden in de hoge constructiebalken van de container. Naar aanleiding hiervan is de container nader onderzocht, waarbij een gaatje is geboord in een constructiebalk. Nadat daarin een witte substantie bleek te zitten, is de constructie van de container opengeslepen. Hierna werden in de hoge constructiebalken van de container 228 pakketjes aangetroffen met daarin verdovende middelen. In deze pakketjes zat in totaal (netto) 65,87 kilo cocaïne.  
      Uit de pakketjes werd door de douane één willekeurig pakket geselecteerd, waaruit een terugplaatsmonster (bestaande uit een gripzakje van ongeveer 10 gram) werd vervaardigd, dat in de constructie van de container werd teruggeplaatst. Hierna werd de container weer verzegeld en ter beschikking gesteld aan de rederij. Vervolgens is de container door de douane gevolgd en geobserveerd. Naar aanleiding daarvan is het volgende naar voren gekomen. 
    
    
    
    
    
    
      
        Bevindingen gedragingen verdachten m.b.t. container
      
    
    
    
      De container is op 11 november 2020 door transportbedrijf [bedrijf 5] vanaf de containerterminal in Rotterdam vervoerd naar het bedrijf [bedrijf 1] Opslag en Verhuur te [plaats] (hierna: ‘[bedrijf 1]’), en op haar terrein geplaatst. 
    
    
    
      Op 12 november 2020 zijn [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] naar [bedrijf 1] gereden. Daar is [medeverdachte 1] samen met een medewerker van [bedrijf 1] over het terrein gelopen en stond hij stil nabij de container. Aan het eind van de middag is ook [medeverdachte 5] bij [bedrijf 1] gezien. Daar heeft hij van een medewerker van [bedrijf 1] de sleutel van het terrein gekregen. Die avond heeft [medeverdachte 5] in bijzijn van [medeverdachte 3] het zegel van de container doorgeknipt en zijn beide mannen begonnen met het lossen van de container. [medeverdachte 5] filmt om 21.19 uur in de container door middel van beeldbellen met [medeverdachte 2]; hij richt het beeld daarbij in de container onder meer naar boven. Hierna zijn [medeverdachte 5] en [medeverdachte 3] in een vrachtwagen met de geloste goederen naar Schiedam gereden. 
    
    
    
      Op 15 november 2020 hebben vijf mannen, onder wie [medeverdachte 5], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] op het terrein van [bedrijf 1] de container voor een deel (verder) gelost. De goederen werden in busjes geladen en naar Schiedam vervoerd. 
    
    
    
      Op 17 november 2020 is de container door het transportbedrijf [bedrijf 3] opgehaald bij [bedrijf 1] en met een vrachtwagen vervoerd naar Rotterdam. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] rijden in de auto achter de vrachtwagen met container aan naar Rotterdam. Daar is de container op een bedrijfsterrein neergezet. Vervolgens is de container door [medeverdachte 4] van dit terrein verplaatst naar het terrein van zijn werkgever, het bedrijf [bedrijf 2] aan de [adres 1] te Rotterdam, en daar in een loods geplaatst. Kort daarop kwamen [medeverdachte 1] en [verdachte] in een busje aanrijden. Zij pakten gereedschap en een aantal tasjes uit het busje en liepen hiermee de loods van [bedrijf 2] binnen, waar zij door [medeverdachte 4] in werden toegelaten. Ook [medeverdachte 2] arriveert op het terrein en wordt daar door [medeverdachte 4] toegelaten; buiten de loods hebben zij contact met elkaar, waarna [medeverdachte 2] weer vertrekt. Verbalisanten hebben waargenomen dat hierna een ladder tegen de container werd gezet, dat [medeverdachte 1] en [verdachte] het dak van de container op gingen en dat [medeverdachte 4] hen gereedschap aanreikte. Ook hebben verbalisanten waargenomen dat [verdachte] op het dak van de container bezig was met een koevoet en een slijptol. Even later werd er met een lamp in een kennelijk gemaakt gat in de container geschenen. 
      Hierop heeft de douane besloten de loods te betreden om deze personen aan te houden. Op dat moment werd gezien dat [medeverdachte 1] en [verdachte] achter de container op een ladder stonden. [medeverdachte 4] maakte voor de douane de roldeur open, waarop de loods werd betreden. [verdachte] en [medeverdachte 4] gaven zich over en werden aangehouden. [medeverdachte 1] verdween uit beeld: hij verstopte zich onder een in de loods aanwezige vrachtwagentrailer. Nadat [medeverdachte 1] (ook nadat duidelijk was gemaakt dat hij zich kenbaar diende te maken en dat een diensthond zou worden ingezet) niet verscheen, werd [medeverdachte 1] met behulp van de diensthond aangehouden. Later is de telefoon van [medeverdachte 1] onder de trailer aangetroffen. Deze zat tussen het chassis geklemd, waaruit het hof afleidt dat [medeverdachte 1] de telefoon klaarblijkelijk heeft verstopt om te voorkomen dat de douane daar na zijn aanhouding de beschikking over zou krijgen. 
    
    
    
      Op dezelfde avond zijn [medeverdachte 5] en [medeverdachte 2] aangehouden. Zij bevonden zich samen in een auto in de nabijheid van de loods met de container. [medeverdachte 2] stond die dag in nauw contact met [medeverdachte 3], met wie hij vele telefonische en chatberichten heeft gewisseld.
    
    
    
      
        Bevindingen loods [bedrijf 2] op 17 november 2020
      
    
    
    
      Nadat de douane de loods had betreden, werd geconstateerd dat er tegen de achterkant van de container een ladder was gezet waardoor het dak van de container kon worden bereikt. Op het dak van de container was zichtbaar dat daarin een sleuf van ongeveer 50 centimeter was geslepen, precies ter hoogte van de plek waar de douane eerder de cocaïne in de constructie van de container had aangetroffen. Ook was er in het dak een vierkant ‘luikje’ gemaakt. Verder lagen er op het dak diverse gereedschappen, waaronder een slijptol, schroevendraaiers en een breekijzer.
    
    
    
      Achter de container werden diverse goederen aangetroffen, waaronder (slijp- en vlaklamellen)schijven, tape, waterafstotende [bouwmarkt] werkhandschoenen, mondkapjes, 15 mm metaalboren, een 8 mm metaalboor, een laksetje, schuursponsjes, afvalzakken, roodbruine metaalverf  (overeenkomend met de kleur van de container), een multifit buis 14x2mm van 10 meter en een nieuwe boormachine. Het hof gaat er van uit dat een boor en slijptol geëigende gereedschappen zijn om (de constructie van) een container open te maken en om daarin te kijken. Immers: de douane heeft op  27 oktober 2020 eveneens gebruik gemaakt van een boor en slijptol om te onderzoeken of (de constructie van) de container verdovende middelen bevatte. 
    
    
    
      Uit onderzoek is verder gebleken dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] op 13 november 2020 in de [bouwmarkt] zijn geweest. Uit de beschrijving van de camerabeelden (waaruit naar het oordeel van het hof blijkt dat zij samen winkelen, en in dat verband onder meer een minuut lang overleggen over de aankoop van een multifit buis) leidt het hof af dat zij daar waren om samen goederen te kopen. Uit een bonnetje van de [bouwmarkt] kan worden opgemaakt dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] daar op die dag onder meer hebben gekocht: “1 MULTIFIT BUIS 14x2MM 10 MTR, 2 METAALBOOR 15mm, 2 WERKHANDSCHOENEN TUIN [BOUWMARKT] WATERAFST M”. Gelet op (de combinatie van) deze goederen en (de combinatie van) de goederen die bij de container zijn aangetroffen, en gelet op de aanwezigheid van [medeverdachte 1] in zowel de [bouwmarkt] als in de loods, gaat het hof ervan uit dat de eerder in de [bouwmarkt] gekochte goederen door de verdachten naar de loods zijn meegenomen om deze daar te gebruiken. 
    
    
    
      
        Wat beoogden de verdachten in de loods?
      
    
    
    
      [medeverdachte 4] heeft bij de politie verklaard dat hij door een Hindoestaanse persoon met telefoonnummer [telefoonnummer 1] was benaderd met de vraag of hij iemand wist met een loods (het hof stelt vast dat de door [medeverdachte 4] bedoelde persoon [medeverdachte 2] is, nu de telefoon die dit nummer gebruikte onder laatstgenoemde is aangetroffen). [medeverdachte 4] had op zaterdag 14 november 2020 met deze man ([medeverdachte 2]) afgesproken bij het Feijenoord Stadion. Aan [medeverdachte 4] werd daar door hem verteld dat de reguliere lading van de container eruit moest, het zou gaan om bami en soja. Als alles goed zou gaan, zou [medeverdachte 4] daar € 25.000,- voor krijgen. Toen wist [medeverdachte 4] wel dat het om drugs zou gaan. In dit verband heeft [medeverdachte 4] ook verklaard: “Anders zou ik er geen 25.000 euro voor krijgen.” Volgens [medeverdachte 4] was het de bedoeling dat hij alleen de spullen (het hof begrijpt: de nog in de container aanwezige levensmiddelen) eruit zou halen, hij zou “niks aan het dak doen”. Maar de spullen moesten wel uit de container gehaald worden anders kon deze niet ingeleverd worden. De andere twee (het hof begrijpt: [medeverdachte 1] en [verdachte]) moesten nog even op het dak zijn en “het” (het hof begrijpt dat [medeverdachte 4] hier bedoelt: de cocaïne) daar eruit halen. De twee mannen zouden [medeverdachte 4] ook nog even helpen. [medeverdachte 4] had de twee mannen naar binnen gelaten in de loods van [bedrijf 2]. Zij wisten welke container het was. Het gereedschap hadden ze bij zich in de bus. De twee mannen hebben op enig moment de trap gepakt, zijn naar boven gegaan en zijn begonnen met slijpen. 
    
    
    
      Uit de verklaring die [verdachte] na zijn aanhouding heeft afgelegd kan worden opgemaakt dat hij op de container heeft geslepen en dat [medeverdachte 1] hem daarbij opdracht heeft gegeven om ‘achter in de hoek’ te beginnen met slijpen.
    
    
    
      Door en namens zowel [verdachte] als [medeverdachte 1] is (kort samengevat) naar voren gebracht dat zij ([medeverdachte 1] en [verdachte]) daar alleen bezig waren met het repareren van de container. Deze zou een lekkage hebben gehad. Het lek zou door [verdachte] worden gedicht door middel van lassen. [medeverdachte 1] was met [verdachte] in de loods zodat hij hem het lek kon aanwijzen. Deze verklaring stuit af op hetgeen [medeverdachte 4] over de gang van zaken in de loods heeft verklaard. Ook overigens moet deze verklaring van [verdachte] en [medeverdachte 1] als ongeloofwaardig terzijde worden geschoven. Immers, nog daargelaten dat niet duidelijk is geworden dat er daadwerkelijk sprake was van een lek op het dak en dat evenmin duidelijk is geworden dat er voor de verdachten enige noodzaak was om een lek te dichten (de container was niet van de verdachte of zijn medeverdachten en schade aan de lading kon gemakkelijk worden voorkomen door deze vanuit de binnenzijde van de container te lossen), is geenszins gebleken dat het daadwerkelijk daarbij de bedoeling was dat er zou worden gelast. Niet gebleken is immers dat [verdachte] een lasapparaat bij zich had of dat zich in de buurt van de verdachten een lasapparaat heeft bevonden. Bij het uitgebreide onderzoek in de loods (daar geven tal van foto’s blijk van) is geen lasapparaat aangetroffen. Integendeel: bij de container is juist gereedschap aangetroffen waarmee de container kon worden opengemaakt, in plaats van gedicht. De verklaring dat [medeverdachte 1] en [verdachte] bezig waren met het repareren van een lekkage in de container moet dan ook worden verworpen.
    
    
    
      
        Tussenconclusie 
      
    
    
    
      Concluderend stelt het hof op grond van al deze feiten en omstandigheden het volgende vast. [medeverdachte 2], [medeverdachte 1], [verdachte] en [medeverdachte 4] waren betrokken bij het uithalen van cocaïne uit de container. Hiervoor was het nodig dat de container vanaf het haventerrein vervoerd werd naar een terrein waar de reguliere (dek)lading, bestaande uit levensmiddelen, (grotendeels) kon worden gelost, zodat de container daarna naar een besloten omgeving (zoals een loods) kon worden gebracht om daar de laatste reguliere goederen uit de container te lossen en de cocaïne uit de constructie te halen. Om de cocaïne uit de constructie te verwijderen moest de container klaarblijkelijk, gelet op de daarin eerder door derden aangebrachte en door de douane geconstateerde lasnaden, vanaf de bovenkant worden opengeslepen en/of opengebroken. 
    
    
    
      [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] hebben geholpen met het lossen van de container, zodat deze gereed was om naar een besloten omgeving (loods) vervoerd te worden, zodat daar de cocaïne kon worden uitgehaald. [medeverdachte 2] heeft [medeverdachte 4] bewogen hiervoor de loods van [bedrijf 2] ter beschikking te stellen door hem hiervoor € 25.000,- aan te bieden. [medeverdachte 4] heeft de container bovendien zelf nog verder naar de loods vervoerd. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] hebben spullen/gereedschappen gekocht die (naar het hof begrijpt, gelet op hun aard en de omstandigheden waaronder deze zaken zijn aangetroffen) klaarblijkelijk nodig waren om de container open te maken en/of de cocaïne uit te kunnen halen. [medeverdachte 1] en [verdachte] hebben zich vervolgens met het daadwerkelijke ‘uithalen’ bezig gehouden: [medeverdachte 1] en [verdachte] zijn samen op het dak van de container gegaan en [verdachte] heeft daar op aanwijzing van [medeverdachte 1] met een slijptol op de container geslepen en daarin een kijkluikje gemaakt. [medeverdachte 4] heeft hieraan ook nog meegeholpen door gereedschap aan te reiken.  
    
    
    
      
        [bedrijf 6] / [medeverdachte 3]
      
    
    
    
      Als ontvanger van de container was geregistreerd het bedrijf [bedrijf 6] (hierna: ‘[bedrijf 6]’), een op 1 november 2017 opgerichte eenmanszaak gevestigd aan de [adres 2] te Den Haag. Blijkens gegevens van de Kamer van Koophandel was [persoon 1], woonachtig op bovengenoemd adres, eigenaar van dit bedrijf.[persoon 1], die speciaal onderwijs heeft genoten, heeft verklaard dat [bedrijf 6] was opgezet met behulp van ene ‘[persoon 2]’. Die zou [persoon 1] leren hoe hij een succesvolle ondernemer kon worden. [persoon 1] had van [persoon 2] instructies gekregen wat hij allemaal moest invullen bij de KvK. Hierna had hij de papieren aan [persoon 2] gegeven. [persoon 1] heeft verklaard eigenlijk niet te weten wat zijn werkzaamheden voor [bedrijf 6] zijn. Hij werkte bij de McDonalds en verdiende daar ongeveer 1.650 euro per maand, waarvan hij 900 euro per maand aan [persoon 2] gaf om zijn schulden uit het verleden af te lossen. Dit deed [persoon 1] door deze bedragen op de bedrijfsrekening van [bedrijf 6] te storten. [persoon 1] had daar geen bankpas van, dit had [persoon 2] allemaal verder. “[persoon 2] heeft alle papieren van het bedrijf, ik heb niets”, aldus [persoon 1]. In de telefoon van [persoon 1] stond het telefoonnummer van [persoon 2]: [telefoonnummer 2]. Uit onderzoek is gebleken dat dit nummer door [medeverdachte 3] werd gebruikt. Door [medeverdachte 3] werd voorts het telefoonnummer 
      [telefoonnummer 3] gebruikt. Verbalisanten hebben aan [persoon 1] een fragment laten horen van een tapgesprek waarin de gebruiker van het telefoonnummer [telefoonnummer 3] (aldus [medeverdachte 3]) te horen is. [persoon 1] heeft in dit fragment de stem als zijnde van [persoon 2] herkend. Gelet op het voorgaande stelt het hof vast dat waar [persoon 1] heeft verklaard over ‘[persoon 2]’, het in werkelijkheid gaat om [medeverdachte 3]. 
    
    
    
      Uit onderzoek is gebleken dat [bedrijf 6] geen activiteiten verrichtte: over de jaren 2017 tot en met 2020 was de omzet van het bedrijf € 0,-. Wel is gebleken dat op 
      7 juli 2020 aan de Belastingdienst is verzocht het BTW-nummer voor [bedrijf 6] te her-activeren. De boekhouder die dit verzoek heeft gedaan, heeft verklaard dat zijn contactpersoon [medeverdachte 3] was, met telefoonnummer 
      [telefoonnummer 3]. Voorts is gebleken dat over de tijdvakken vanaf 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 een nihil aangifte is ingediend, die was ondertekend met de naam ‘[persoon 1]’, met vermelding van het telefoonnummer 
      [telefoonnummer 3]: zoals hiervoor overwogen het telefoonnummer van [medeverdachte 3]. Het hof stelt dan ook vast dat het [medeverdachte 3] is geweest die het BTW-nummer van [bedrijf 6] wilde her-activeren, terwijl uit de cijfers van [bedrijf 6] juist naar voren komt dat deze onderneming helemaal geen activiteiten verrichtte of (ook na 7 juli 2020, tot het moment van het aantreffen van de cocaïne in de container) zou verrichten.  
    
    
    
      Uit onderzoek is verder naar voren gekomen dat de bankrekening van [bedrijf 6] werd gebruikt door [medeverdachte 3]. Zo is (onder meer) gebleken dat er in de periode vanaf 
      3 januari 2019 tot en met 17 november 2020 in totaal 103 overboekingen zijn gedaan van of naar de persoonlijke bankrekening van [medeverdachte 3] (en één naar die van zijn broer [broer medeverdachte 3]). Voorts zijn er in de periode vanaf februari 2019 tot en met oktober 2020 vanaf de bankrekening van [bedrijf 6] twintig overboekingen geweest naar de moeder van het kind van [medeverdachte 3], waaronder betalingen betreffende zorggeld. De rekening van [bedrijf 6] werd onder meer gevoed door stortingen van contante bedragen. 
    
    
    
      Voorts is uit onderzoek gebleken dat [medeverdachte 3] gebruik heeft gemaakt van drie lease-auto’s die op naam van [persoon 1] (h.o.d.n. [bedrijf 6]) stonden. 
    
    
    
      Uit het voorgaande concludeert het hof dat [medeverdachte 3] het bedrijf [bedrijf 6] (althans de bedrijfsnaam en/of bedrijfsgegevens), en de naam van [persoon 1] niet voor reguliere (handels)activiteiten, maar uitsluitend voor zichzelf gebruikte, en dat [medeverdachte 3] als enige daadwerkelijk over de bankrekening van [bedrijf 6] beschikte. 
    
    
    
      
        (Verdere) betrokkenheid [bedrijf 6]/[medeverdachte 3] bij de container
      
    
    
    
      Zoals hiervoor is overwogen komt uit de cijfers van [bedrijf 6] naar voren dat deze onderneming zich niet bezig hield met reguliere activiteiten en dat [bedrijf 6] slechts ten behoeve van [medeverdachte 3] werd gebruikt. Reeds daarom valt naar het oordeel van het hof niet direct in te zien waarom door of namens [bedrijf 6] opdracht is gegeven tot verzending van enkel de in de container aangetroffen levensmiddelen. Daarbij komt dat niet is gesteld of gebleken dat [bedrijf 6] voor deze goederen enig bedrag heeft betaald of dat daarover met iemand enige financiële afspraak is gemaakt. Evenmin is gesteld of gebleken dat er een (beoogde) afnemer voor deze goederen was. Uit het dossier is geen enkele legale reden af te leiden voor het importeren van deze goederen, zoals dat in onderhavig geval is gebeurd. Het hof stelt op grond daarvan (en in het licht van alle overige hiervoor besproken feiten en omstandigheden) vast dat de levensmiddelen fungeerden als dekmantel voor de in de constructie van de container verborgen cocaïne.
    
    
    
      Vast staat dat [medeverdachte 3] opdracht heeft gegeven tot het transport van de container. Voorts komt uit het dossier naar voren dat op 7 november 2020 een huurcontract is afgesloten tussen [bedrijf 6] (vertegenwoordigd door ‘[persoon 1]’) en [bedrijf 1]. Uit het dossier blijkt verder dat [medeverdachte 3] in de periode vanaf 13 tot en met 16 november 2020 het nodige telefonisch contact heeft gehad met (een vertegenwoordiger van) [bedrijf 1], dit met het oog op het langer kunnen laten staan van de container op het terrein en (uiteindelijk) het ophalen daarvan op 16 november 2020. In dit telefonische contact gaf [medeverdachte 3] zich telkens uit voor ‘[persoon 1]’. Uit onderzoek is ten slotte gebleken dat vanaf de bankrekening van [bedrijf 6] op 12, 17 en 19 november 2020 in totaal een bedrag van € 675,85 naar de rekening van [bedrijf 1] is overgeboekt, en op 17 november 2020 een bedrag van 
      € 635,25 aan [bedrijf 3].  
    
    
    
      Het hof gaat er gelet op al het voorgaande van uit dat [medeverdachte 3] er zorg voor heeft gedragen dat de container voorzien van een deklading bestaande uit levensmiddelen en met een verborgen lading cocaïne naar Rotterdam werd vervoerd, en dat hij ook de huur en het verdere transport van de container in Nederland heeft geregeld en betaald. Hiervoor heeft [medeverdachte 3] een katvanger gebruikt, te weten: [persoon 1], in diens hoedanigheid van eigenaar van de eenmanszaak [bedrijf 6]. Deze onderneming werd door [medeverdachte 3] weer nieuw leven ingeblazen en als dekmantel gebruikt voor het desbetreffende cocaïnetransport. 
    
    
    
      
        Onderlinge contacten
      
    
    
    
      Uit de in het dossier opgenomen tijdlijn (‘bevindingen mobiele telefoons en tijdlijn’) kan worden opgemaakt dat de verdachten onderling en in verschillende samenstellingen in de ten laste gelegde periode intensief telefonisch contact hadden, waaruit kan worden opgemaakt dat zij zodanig nauw en bewust met elkaar samenwerkten, dat zij als medeplegers van elkaar kunnen worden beschouwd. Dit laatste geldt ook voor de verdachte. Ieder van hen – evenals de verdachte - had wetenschap van de drugs, zo volgt uit de hiervoor genoemde bewijsmiddelen en uit het feit van algemene bekendheid dat medeplegers van (verlengde) invoer van drugs geen onwetende derden binnen de feitenconstellatie toelaten die zich onbewust zijn van de gevaren waarmee dat gepaard gaat (waaronder die voor ontdekking en ripdeals door anderen) ter bescherming van de onmetelijke financiële motieven waarmee zij handelen. Ieders aandeel in het feit was dusdanig groot dan wel essentieel dat dit niet slechts als medeplichtigheid kan worden bestempeld. Ten aanzien van [verdachte] kan hier in het bijzonder nog aan worden toegevoegd dat zijn tussenkomst vanwege zijn expertise noodzakelijk was voor het kunnen uithalen van de drugs, en dat ook zijn aandeel aan het feit hiermee niet zozeer willekeurig maar van essentieel belang was binnen de feitenconstellatie. Bij het uithalen van de drugs heeft de verdachte op zijn beurt ook weer nauw en bewust samengewerkt met [medeverdachte 1]. Bovendien luidde de afspraak dat de verdachte na het uithalen nog verder zou samenwerken met [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] voor het helpen lossen van de ‘reguliere’ lading door [medeverdachte 4].   
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
      
        hij in of omstreeks de periode van 26 oktober 2020 tot en met 17 november 2020 te Rotterdam en/of [plaats], althans in Nederland, 
      tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, 
      opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, ongeveer 65,87 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
    
      
        Bewijsvoering
      
    
    
    
      Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring, welke bewijsmiddelen zijn opgenomen in de aan dit arrest gehechte bijlage.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
      
    
    
    
      Het primair bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod.
      
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
    
      
        Strafmotivering
      
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
    
    
    
      Door de verdediging is verzocht om er – in het geval van een bewezenverklaring – in het kader van de strafmaat rekening mee te houden dat de verdachte first offender is.
    
    
    
      
        De beoordeling van het hof
      
    
    
    
      Het hof heeft de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
    
      Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
  
  
    Ernst van het feit
    
    
      De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van de verlengde invoer van een hoeveelheid cocaïne, waarbij de verdachte als uithaler van de cocaïne een essentiële rol vervulde.
    
    
    
      De verdachte heeft met zijn handelen een bijdrage geleverd aan het in stand houden van de invoer van en handel in cocaïne, een verslavende en voor de gezondheid schadelijke stof. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan gepaard met vele andere vormen van (zware) criminaliteit. De verdachte heeft zich van deze negatieve effecten niets aangetrokken en heeft zich enkel laten leiden door winstbejag. Aan de opzettelijke (verlengde) invoer van cocaïne zijn hoge wettelijke strafmaxima verbonden ter voorkoming van het ontstaan van een grootschalige binnenlandse markt.
    
    
  
  
    Justitiële documentatie
    
    
      Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 
      25 oktober 2024, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van een strafbaar feit.
    
    
  
  
    Reclasseringsrapportage
    
    
      Voorts heeft het hof acht geslagen op een de verdachte betreffend reclasseringsadvies d.d. 1 november 2021 van Reclassering Nederland.
    
    
  
  
    De op te leggen straf
    
    
      In het bijzonder gelet op de ernst van het feit kan naar het oordeel van het hof in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een substantiële onvoorwaardelijke gevangenisstraf. 
    
    
    
      Gelet op verdachtes rol bij de (verlengde) invoer van de cocaïne, het tijdsverloop in deze zaak, het feit dat de verdachte niet eerder voor soortgelijke strafbare feiten is veroordeeld en de persoonlijke omstandigheden zoals daarvan is gebleken ter terechtzitting, zal het hof, anders dan de eis van de advocaat-generaal, aan de verdachte een grotendeels voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen. Het hof ziet hiervoor termen aanwezig met het oog op de betrekkelijke hoeveelheid (verlengd) ingevoerde cocaïne, en het weliswaar wezenlijke maar verder relatief geringe aandeel van de verdachte hierbij, ook in tijd beschouwd, en zijn ondergeschikte rol in de kennelijke hiërarchie tussen de verdachte en zijn medeverdachten (verdachte gold bij het uithalen als ‘klusjesman’ die in opdracht van andere verdachten handelde). Daarnaast zal het hof aan de verdachte een werkstraf opleggen van hierna te melden duur.
    
    
    
      
        Overschrijding redelijke termijn
      
    
    
    
      De verdachte is op 18 november 2020 in verzekering gesteld. Met ingang van 24 februari 2021 is de voorlopige hechtenis van de verdachte geschorst. Het vonnis van de rechtbank dateert van 30 november 2021. De verdachte is op 10 december 2021 tegen het vonnis van de rechtbank in hoger beroep gekomen. Dit arrest wordt gewezen op 
      10 december 2024. 
    
    
    
      Gelet op deze vaststellingen gaat het hof uit van een redelijke termijn van 24 maanden in hoger beroep, nu de verdachte in de fase van het hoger beroep niet voorlopig gehecht is geweest. 
    
    
    
      Bij de beoordeling van de vraag of de redelijke termijn is overschreden kunnen bijzondere omstandigheden een rol spelen, zoals de ingewikkeldheid van een zaak, de invloed van de verdachte en/of zijn raadsman op het procesverloop, de verwevenheid met de zaken van de medeverdachten en de wijze waarop de zaak door de bevoegde autoriteiten is behandeld. 
    
    
    
      Het hof stelt vast dat de redelijke termijn in hoger beroep in beginsel is overschreden met 12 maanden.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat geen sprake is van bijzondere omstandigheden die het gehele tijdsverloop in de fase van het hoger beroep verklaren. Er is dan ook sprake van een schending van de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6 EVRM.
    
    
    
      Gelet op de hierna op te leggen modaliteit van de straffen zal het hof volstaan met de constatering van de overschrijding van de redelijke termijn. 
    
    
    
      Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 21 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en een geheel onvoorwaardelijke taakstraf van 160 uren een passende en geboden reactie vormen.
    
    
    
    
      
        Beslag
      
    
    
    
      Het openbaar ministerie heeft ter terechtzitting in hoger beroep ten aanzien van het beslag gevorderd dat de telefoon, merk Huawei, verbeurd wordt verklaard.
    
    
    
      De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep ten aanzien van het beslag gevorderd dat de telefoon, merk Huawei, terug wordt gegeven aan de verdachte, omdat dit geen voorwerp is waarmee enig misdrijf zou zijn gepleegd dan wel van misdrijf afkomstig is. 
    
    
    
      Het hof overweegt als volgt.
    
    
    
      Het inbeslaggenomen voorwerp, de telefoon van het merk Huawei, zal aan de verdachte worden teruggegeven, nu aan de vereisten van de artikelen 33 en 33a van het Wetboek van Strafrecht niet is voldaan bij gebrek aan een relatie met enig strafbaar feit.
    
    
    
    
      
        Toepasselijke wettelijke voorschriften
      
    
    
    
      Het hof heeft gelet op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet en de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 47 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 21 (eenentwintig) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 160 (honderdzestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 80 (tachtig) dagen hechtenis.
    
    
    
      Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten:
    
    
      1.00
      
        STK GSM zaktelefoon 
        HUAWEI 
        RTZAO20085_632398.
      
      
      
      
      
      
        Dit arrest is gewezen door mr. A.S.I. van Delden, als voorzitter, mr. E.A. Lensink en mr. M.S. Lamboo, leden, in bijzijn van de griffier mr. F.S. Ördü.
        Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 10 december 2024.
      
    
  
  
     [medeverdachte 5] is naar aanleiding van het onderzoek Craquelé bij vonnis van de rechtbank Rotterdam d.d. 7 april 2022 veroordeeld voor – kort gezegd – de primair ten laste gelegde (verlengde) invoer van een hoeveelheid cocaïne. Dit vonnis is onherroepelijk. De overige genoemde verdachten hebben – net als de verdachte – tegen hun veroordeling hoger beroep ingesteld.