ECLI:NL:CRVB:2000:ZB9006, Centrale Raad van Beroep, 24-10-2000, 00/3663 REA
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-10-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

00/3663 REA
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A, wonende te B, appellant,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Bij brief van 18 november 1999 heeft gedaagde appellant in kennis
      gesteld van het besluit waarbij hij in aanmerking is gebracht voor
      vergoeding van de opleiding Algemene ondernemersvaardigheden via de
      Rooi Pannen te Tilburg. Dit besluit is genomen op grond van het bij
      en krachtens de Wet op de reïntegratie arbeidsgehandicapten (Wet
      REA) bepaalde.
    
    
    
      Het bezwaar van appellant tegen dit besluit heeft gedaagde bij
      besluit van 1 maart 2000 (het bestreden besluit) ongegrond
      verklaard.
    
    
    
      De President van de Arrondissementsrechtbank te Breda heeft met
      toepassing van het bepaalde in artikel 8:86, eerste lid, van de
      Algemene wet bestuursrecht (Awb) bij uitspraak van 23 mei 2000 het
      tegen het bestreden besluit ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    
    
    
      Namens appellant heeft mr A. Schreurs, advocaat te Tilburg, tegen
      deze uitspraak, voor zover daarbij het inleidend beroep ongegrond
      is verklaard, hoger beroep ingesteld en de Raad op de bij het
      beroepschrift (met bijlagen) aangevoerde gronden verzocht het hoger
      beroep gegrond te verklaren en de aangevallen uitspraak te
      vernietigen.
    
    
    
      Gedaagde heeft bij schrijven van 28 augustus 2000 (met bijlagen)
      van verweer gediend.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 12
      september 2000, waar appellant in persoon is verschenen, bijgestaan
      door mr Schreurs, voornoemd, als
      zijn raadsvrouw en waar gedaagde zich heeft laten vertegenwoordigen
      door mr H.J.A. Bos, werkzaam bij Gak Nederland B.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Voor een uitgebreide weergave van de voor dit geding van belang
      zijnde feiten en omstandigheden en de van toepassing zijnde
      regelgeving verwijst de Raad naar hetgeen daaromtrent gelet op de
      gedingstukken met juistheid in de aangevallen uitspraak is vermeld.
    
    
    
      Kortheidshalve vermeldt de Raad hier het volgende. Aan appellant
      zijn met ingang van 22 mei 1992 uitkeringen ingevolge de Algemene
      Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en de Wet op de
      arbeidsongeschiktheidsuitkeringen toegekend naar een mate van
      arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. Vanuit de gedachte dat hij
      de meeste kans zou maken om in het arbeidsproces te reïntegreren
      met werk dat hij thuis zou kunnen verrichten, heeft appellant
      gedaagde om toekenning van een computer met ISDN-aansluiting
      verzocht om zich op deze nieuwe manier van werken te kunnen
      oriënteren en scholing te volgen. In het kader van de
      besluitvorming door gedaagde heeft P. Haest, als consulent werkzaam
      bij Start Kans/Avo Arbeid, een haalbaarheidsonderzoek gedaan en een
      scholingsplan opgesteld. Daarbij is naar voren gekomen dat
      appellant voornemens was arbeid als zelfstandige te verrichten.
      Geadviseerd werd appellant met het oog daarop een aantal
      opleidingen te laten volgen en voorzieningen te verstrekken
      (waaronder de gevraagde personal computer), maar daarbij een
      rangorde aan te brengen, omdat uit de genoten vooropleiding
      onmogelijk kon worden afgeleid dat appellant de opleidingen aankon.
      Daarop is appellant bij primair besluit van 18 november 1999 op
      grond van het bepaalde in artikel 22 van de Wet REA in aanmerking
      gebracht voor de opleiding Algemene ondernemersvaardigheden en is
      hem meegedeeld dat het vervolgtraject zou worden ingezet zodra deze
      opleiding was afgerond.
    
    
    
      In de verschillende fases van dit geding heeft appellant in het
      bijzonder zich ertegen gekeerd dat hem niet al aanstonds een pc met
      ISDN- en internetaansluiting is toegekend door gedaagde.
    
    
    
      Bij het bestreden besluit heeft gedaagde zijn standpunt
      gehandhaafd.
    
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak is het bestreden besluit in stand
      gelaten. De Raad onderschrijft in grote lijnen de aan die
      beslissing ten grondslag gelegde overwegingen en voegt daaraan nog
      het volgende toe.
    
    
    
      Gedaagde heeft de aanvraag van appellant om een pc met ISDN- en
      internetaansluiting geplaatst tegen de achtergrond van diens
      verlangen om met werkzaamheden in de zelfstandige uitoefening van
      een bedrijf inkomsten te verwerven. De Raad heeft geen reden die
      zienswijze van gedaagde voor onjuist te houden gelet op de hiervoor
      al vermelde rapportage van de consulent P. Haest. Ook de
      omstandigheid dat appellant al eerder als zelfstandige heeft
      getracht met een bedrijf dat T-shirts bedrukte inkomsten te
      verwerven wijst in die richting.
    
    
    
      Ingevolge artikel 22, eerste lid, van de Wet REA kan gedaagde aan
      de arbeidsgehandicapte bedoeld in artikel 10 van die wet -waaronder
      appellant- voorzieningen toekennen die strekken tot behoud of
      herstel van de arbeidsgeschiktheid of die de arbeidsgeschiktheid
      bevorderen. In het tweede lid van dit artikel is bepaald dat onder
      voorzieningen als bedoeld in het eerste lid in ieder geval worden
      verstaan: a. scholing of opleiding; b. voorzieningen die
      noodzakelijk zijn voor het kunnen volgen van scholing of opleiding
      als bedoeld in onderdeel a; c. (...).
    
    
    
      De Raad merkt allereerst op dat de bij primair besluit van 18
      november 1999 gedane toekenning van de vergoeding van
      opleidingskosten voor de opleiding algemene ondernemersvaardigheden
      door gedaagde terecht is gestoeld op het bepaalde in artikel 22 van
      de Wet REA. Deze wettelijke bepaling is in de plaats getreden van
      artikel 57, eerste lid, van de AAW (oud), waarbij aan de besturen
      van de toenmalige bedrijfsverenigingen de bevoegdheid was toegekend
      om zogeheten werkvoorzieningen te realiseren. De Raad heeft onder
      de vigeur van die bepaling in vaste jurisprudentie als zijn
      zienswijze kenbaar gemaakt dat het te ver voert om zonder meer en
      onder alle omstandigheden een voorziening ten behoeve van het
      volgen van onderwijs door een gehandicapte te beschouwen als een
      voorziening tot behoud, herstel of ter bevordering van de
      arbeidsgeschiktheid in de zin van artikel 57, eerste lid van de
      AAW. Naar in 's Raads uitspraak van 8 oktober 1999, reg.nr. 99/3967
      REA, ligt besloten kan vergoeding van de kosten, samenhangend met
      een opleiding, als voorziening in de zin van deze bepaling, in
      beginsel slechts aan de orde komen als daarvan met een redelijke
      mate van zekerheid valt te verwachten dat daarmee een adequate
      compensatie kan worden verkregen van het door de handicap
      veroorzaakt of dreigend verlies aan verdiencapaciteit. De Raad ziet
      geen reden dit uitgangspunt voor wat de toepassing van artikel 22
      van de Wet REA betreft, te verlaten.
    
    
    
      Het hiervoor overwogene in aanmerking nemend onderschrijft de Raad
      de bij het bestreden besluit door gedaagde gehandhaafde keuze
      appellant eerst de opleiding algemene ondernemersvaardigheden te
      laten volgen en pas na het met succes doorlopen daarvan een
      beslissing te nemen over het vervolg(opleidings)traject met de
      noodzakelijke voorzieningen. Op grond van de daaromtrent in de
      gedingstukken voorkomende gegevens kan immers niet staande worden
      gehouden dat de vooropleiding van appellant en zijn werkervaring
      voldoende uitzicht boden om als zelfstandig ondernemer te kunnen
      functioneren en dat hij zonder meer in staat moest worden geacht
      met succes de daarvoor noodzakelijke opleidingen te volgen. Ook
      overigens acht de Raad de zienswijze van gedaagde dat de gevraagde
      voorzieningen voor appellant geen reëel perspectief op verwerving
      van een duurzaam verdienvermogen boden, voldoende onderbouwd door
      de daarop betrekking hebbende vanwege gedaagde bijgebrachte
      eenduidige onderzoeksbevindingen.
      In het licht van voormeld vereiste dat de te treffen voorzieningen
      een adequate compensatie moeten bieden voor het door de handicap
      van appellant veroorzaakte verlies aan verdiencapaciteit, ziet de
      Raad de bij het bestreden besluit door gedaagde gevolgde
      stapsgewijze behandeling van appellants aanvraag derhalve de
      (terughoudende) rechterlijke toetsing doorstaan. Terecht is er in
      de aangevallen uitspraak op gewezen dat die benadering ook in het
      belang van appellant is.
    
    
    
      Ten slotte overweegt de Raad, in navolging van hetgeen daaromtrent
      in de aangevallen uitspraak is overwogen, dat een beslissing over
      de vraag of appellant op grond van het bepaalde in de Wet REA in
      aanmerking kan komen voor een pc met ISDN- en internetaansluiting,
      gelet op het hiervoor overwogene en in aanmerking genomen dat voor
      het volgen van de opleiding algemene ondernemersvaardigheden de
      beschikking over een pc thuis niet noodzakelijk is, eerst aan de
      orde komt binnen de besluitvorming over het vervolgtraject, nadat
      appellant deze opleiding met succes heeft afgerond.
      Aan de partijen mede verdeeld houdende vraag of een eventuele
      toekenning alsdan op grond van artikel 22 van de Wet REA dan wel in
      verband met de toepassing van artikel 30 van die wet heeft plaats
      te vinden, komt de Raad derhalve thans niet toe.
    
    
    De aangevallen uitspraak komt voor bevestiging in aanmerking.
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het
      bepaalde in artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr M.I. 't Hooft als voorzitter en
      mr D.J. van der Vos en mr R.M. van Male als leden, in
      tegenwoordigheid van A.H. Huls als griffier en uitgesproken in het
      openbaar op 24 oktober 2000.
    
    
    
    (get.) M.I. 't Hooft.
    
    
    
    (get.) A.H. Huls.
    
    
    
    AB