ECLI:NL:CRVB:2015:1580, Centrale Raad van Beroep, 06-05-2015,  14-3577 WMO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2015-05-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Hoogte van de proceskostenveroordeling in beroep. De brief van 28 januari 2014 is een repliek als bedoeld in artikel 8:43, eerste lid, van de Awb. De rechtbank heeft voor deze proceshandeling ten onrechte geen vergoeding toegekend.

14/3577 WMO 
  
    Datum uitspraak: 6 mei 2015
  
  
    Centrale Raad van Beroep
    Enkelvoudige kamer
  
  
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 
    20 mei 2014, 13/4979 (aangevallen uitspraak)
  
  
    Partijen:
  
  
    
      [Appellante] te [woonplaats] (appellante)
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van Zeevang (college)
  
  
    PROCESVERLOOP
    Namens appellante heeft J.A. Klaver hoger beroep ingesteld. 
  
  
    Het college heeft een verweerschrift ingediend.
  
  
    Klaver heeft een reactie op het verweerschrift gegeven. 
  
  
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 februari 2015. Voor appellante is Klaver verschenen. Het college heeft zich met kennisgeving niet laten vertegenwoordigen.
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    1. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard en de beslissing op bezwaar van het college van 24 oktober 2013 vernietigd voor zover daarbij niet is overgegaan tot vergoeding van de door appellante in bezwaar gemaakte proceskosten. Verder heeft de rechtbank bepaald dat het college de door appellante gemaakte proceskosten in bezwaar tot een bedrag van € 487,- vergoedt. Daarnaast heeft de rechtbank het college veroordeeld in de proceskosten van appellante in beroep tot een bedrag van € 974,-.
    
    2. Het hoger beroep is uitsluitend gericht tegen de hoogte van de proceskostenveroordeling in beroep. Appellante betoogt dat de rechtbank heeft verzuimd een kostenvergoeding toe te kennen voor een ingediende conclusie van repliek.
    
    3. Het college heeft zich in het verweerschrift op het standpunt gesteld dat appellante uit eigen beweging op het verweerschrift heeft gereageerd. Een spontane reactie wordt volgens het college niet aangemerkt als een proceshandeling die voor vergoeding in aanmerking komt. Het college heeft erop gewezen dat het hoger beroep zich voor een vereenvoudigde behandeling zonder zitting leent als bedoeld in artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
    
    4. In zijn reactie op het verweerschrift heeft Klaver naar voren gebracht dat de rechtbank hem bij brief van 13 januari 2014 heeft verzocht op het verweerschrift te reageren. In reactie op de uitnodiging van de zitting heeft verweerder de Raad meegedeeld het te betreuren dat de Raad niet is overgegaan op het verzoek tot vereenvoudigde afdoening.
    
    5. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 
    
    
      5.1.
      Ingevolge artikel 8:43, eerste lid, eerste volzin, van de Awb kan de bestuursrechter de indiener van het beroepschrift in de gelegenheid stellen schriftelijk op het verweerschrift te repliceren. 
      
    
    
      5.2.
      Op grond van artikel 2, eerste lid, onder a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) in verbinding met de bijlage bij het Bpb, wordt bij een proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75, eerste lid, van de Awb voor het indienen van repliek of dupliek als bedoeld in artikel 8:43, eerste lid, van de Awb een half punt toegekend. 
      
    
    
      5.3.
      
        Klaver heeft bij brief van 28 januari 2014 voldaan aan het verzoek van de rechtbank in haar brief van 13 januari 2014 om een reactie te geven op het verweerschrift van het college en wel specifiek op punt 15 van dat geschrift. Dit betekent dat de brief van 
        28 januari 2014 een repliek als bedoeld in artikel 8:43, eerste lid, van de Awb is en dat de rechtbank voor deze proceshandeling ten onrechte geen vergoeding heeft toegekend. 
      
      
      6. Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat het hoger beroep slaagt en dat de aangevallen uitspraak voor vernietiging in aanmerking komt voor zover het de proceskostenveroordeling in beroep betreft. De Raad zal, doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, het college veroordelen in de proceskosten in beroep tot een bedrag van € 1.225,- (2,5 punt maal € 490,-). Voor de volledigheid merkt de Raad nog op dat deze proceskostenveroordeling in de plaats komt van de door de rechtbank uitgesproken proceskostenveroordeling in beroep van € 974,-.
      
      7. De Raad ziet aanleiding het college te veroordelen in de proceskosten van appellante in hoger beroep. Deze worden begroot op € 980,- voor de kosten van rechtsbijstand. De reactie van Klaver op het verweerschrift is geen proceshandeling die voor vergoeding in aanmerking komt, nu de reactie uit eigen beweging en niet op verzoek van de Raad is ingediend. Dat Klaver voor het indienen van de reactie om toestemming heeft verzocht en, ervan uitgaande dat deze toestemming zou worden verleend een conclusie heeft ingediend, brengt niet met zich mee dat de conclusie is ingediend op verzoek van de Raad.
      
      8. Naar aanleiding van het door verweerder gestelde omtrent de toepassing van art. 8:57 van de Awb volstaat de Raad met op te merken dat geen gebruik is gemaakt van bevoegdheid als bedoeld in artikel 8:54, eerste lid, onder d, van de Awb, omdat bij de Raad de indruk bestond dat met een korte behandeling ter zitting partijen tot een juiste inschatting van hun procespositie konden komen.
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep 
    
    
    
      
        vernietigt de aangevallen uitspraak voor zover het de proceskostenveroordeling in beroep betreft;
      
      
        veroordeelt het college in de proceskosten van appellante in beroep tot een bedrag van 
      
    
    € 1.225,- en in de proceskosten in hoger beroep tot een bedrag van € 980,-;
    
      
        bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;
      
      
        bepaalt dat het college aan appellante het door haar in hoger beroep betaalde griffierecht van € 122,- vergoedt.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door J. Brand, in tegenwoordigheid van 
    
    
      I. Mehagnoul als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 6 mei 2015. 
      
      
      
        	(getekend) J. Brand
      
      
      
      
      
        	(getekend) I. Mehagnoul
      
      
      
      
      
    
  
  
    NK