ECLI:NL:RBUTR:2006:AZ4934, Rechtbank Utrecht, 21-12-2006, 222038 / KG ZA 06-1152
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2006-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Inzet van het kort geding is de overplaatsing van een asielzoekster met minderjarig kind van een opvang naar een vertrekcentrum. De asielzoekster heeft ter zitting een beroep gedaan op de motie Bos. Na behandeling van de zaak heeft de kabinetscrisis en de wijziging van het standpunt van het kabinet inzake de uitzetting plaatsgevonden. De asielzoekster voldoet aan de criteria voor asielzoekers die voorlopig niet worden uitgezet. De voorzieningenrechter heeft de recente ontwikkelingen meegewogen in zijn oordeel en de ontruiming afgewezen.

vonnis
      RECHTBANK UTRECHT
    
    
    Sector handels- en familierecht
    
    zaaknummer / rolnummer: 222038 / KG ZA 06-1152
    
    Vonnis in kort geding van 21 december 2006
    
    in de zaak van
    
    
    
      de publiekrechtelijke rechtspersoon CENTRAAL ORGAAN OPVANG ASIELZOEKERS,
      gevestigd te Rijswijk,
      eiseres,
      procureur mr. B.F. Keulen,
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde],
      wonende te [woonplaats],
      gedaagde,
      procureur mr. R.J.J. Flantua.
    
    
    
    Partijen zullen hierna het COA en [gedaagde] genoemd worden.
     
    
      1.	De procedure
      1.1.	Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding
      - de mondelinge behandeling
      - de pleitnota van het COA
      - de pleitnota van [gedaagde].
    
    
    1.2.	Ten slotte is vonnis bepaald.
    
    
      1.	De feiten
      1.1.	[gedaagde] is een asielzoekster afkomstig uit Bosnie-Herzegovina. Op 21 april 1998 heeft zij, mede ten behoeve van haar minderjarige kind, een – eerste – aanvraag om toelating als vluchteling en om verlening van een vergunning tot verblijf ingediend. Deze aanvragen zijn definitief afgewezen. 
    
    
    
    
    3.	Het geschil
    
    3.1.	Het COA vordert - samengevat - [gedaagde] te veroordelen om het AZC [vestigingsplaats] te ontruimen met haar kind, met machtiging aan het COA om dit vonnis, na betekening, ten uitvoer te doen leggen met behulp van de sterke arm.
    
    3.2.	[gedaagde] voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 
    
    
      1.	De beoordeling
      1.1.	Het COA stelt dat voor [gedaagde] het recht op opvang in het asielzoekerscentrum is geëindigd. Zij legt daaraan onder meer ten grondslag artikel 23 van de Rva 2005, hetgeen bepaalt dat het recht op opvang eindigt voor de asielzoeker op wiens asielaanvraag vóór 1 februari 2000 in eerste aanleg of in bezwaar in negatieve zin is beslist, indien een last tot uitzetting is gegeven en door de korpschef is medegedeeld dat hij Nederland moet verlaten op de dag waarop hij Nederland ingevolge die mededeling dient te verlaten. Het Coa heeft gesteld dat [gedaagde] na ontruiming wordt overgebracht naar een vertrekcentrum. Aldus moet volgens de voorzieningenrechter worden geconcludeerd dat de actie van het COA is gebaseerd op de uitzetting van [gedaagde].
    
    
    1.2.	[gedaagde] verzet zich tegen de beëindiging van de opvang en haar mogelijke vertrek in dat kader naar een vertrekcentrum. Zij heeft een beroep gedaan op de motie Bos van 30 november 2006, waarin werd verzocht om ten aanzien van alle asielzoekers, behoudens oorlogsmisdadigers en veroordeelden wegens ernstige delicten, die hun eerste asielaanvraag voor 1 april 2001 indienden en Nederland niet hebben verlaten, geen onomkeerbare beslissingen en stappen te nemen in afwachting van de definitieve behandeling van een pardonregeling door de Tweede Kamer. Deze motie is aangenomen door de Tweede Kamer. 
    
    1.3.	In het onderhavige kort geding doet zich de bijzondere situatie voor dat zich na het plaatsvinden van de mondelinge behandeling in dit kort geding, doch voor de uitspraak, zodanige wijzigingen hebben voorgedaan op het politiek maatschappelijke vlak, dat deze van invloed zijn op de uitkomst van dit kort geding. Immers, als feit van algemene bekendheid dient inmiddels te worden aangenomen dat zowel de Tweede Kamer als het kabinet hebben besloten om geen asielzoekers meer uit te zetten die hier langer dan 5 jaar zijn, in het bijzonder gezinnen met kinderen. [gedaagde] voldoet aan deze criteria. Aldus ontvalt aan het verzoek van het COA de grond dat het recht voor haar op opvang eindigt. Immers, de uitzetting is opgeschort en er is geen concreet uitzicht of en wanneer uitzetting nog plaats zal vinden. In dit kort geding is daarom niet duidelijk geworden in hoeverre de last tot uitzetting ten grondslag kan liggen aan het einde van het recht op opvang. De vordering van het COA zal daarom worden afgewezen.
    
    
      1.4.	Het COA zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van [gedaagde] worden begroot op:
      - vast recht		248,00
      - overige kosten		  0,00
      - salaris procureur		816,00
      Totaal	EUR 	1.064,00
    
      
    
      5.	De beslissing
      De voorzieningenrechter
    
    
    5.1.	wijst de vorderingen af,
    
    5.2.	veroordeelt het COA in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde] tot op heden begroot op EUR 1.064,00,
    
    5.3.	verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. J.P. Killian en in het openbaar uitgesproken op 21 december 2006.?
    
    
    w.g. griffier				w.g. rechter