ECLI:NL:RBALM:2011:BP7890, Rechtbank Almelo, 15-03-2011, 364634 EJ VERZ. 157/11 (jho
Rechtbank Almelo — Uitspraak 
Datum: 2011-03-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Ontbindingsprocedure. Bedrijfseconomische noodzaak? Cijfermatig misschien wel. Groot aantal werknemers heeft al vrijwillig ingestemd met beëindiging. Werknemer (53) met 37 dienstjaren, gedeeltelijk arbeidsongeschikt en gering inkomen uit arbeidsovereenkomst, verzoekt met klem om behoud van baan en beroept zich op "je hoeft nooit weg" toezegging van oud-directeur. Vrees voor langdurige werkloosheid en uiteindelijk bijstand. Kantonrechter kijkt naar eerdere positieve bedrijfsresultaten en dividenduitkeringen aan directeuren, geringe loonsom, grote gevolgen, nagenoeg gerealiseerde kostenbesparing en wijst verzoek

RECHTBANK ALMELO
      Sector Kanton
    
    
    Locatie Almelo
    
    Zaaknummer	: 364634 EJ VERZ. 157/11 (jho)
    
    Beschikking van de kantonrechter d.d. 15 maart 2011 in de zaak van:
    
    
    
      [verzoekster]
      gevestigd en kantoorhoudende te [plaats]
      verzoekster
      hierna te noemen [verzoekster] 
      gemachtigde: mr. A. Akman
      verbonden aan Akman Juridisch Advies te Oldenzaal
    
    
    tegen
    
    
      [verweerder]
      wonende te [plaats] en [adres]
      verweerder
      hierna te noemen:  [verweerder] 
      gemachtigde: mr. A.J.C. van Gurp
      advocaat te Hengelo
    
    
    
    
    Het procesverloop 
    
    
      1.	Op 27 januari 2011 is ter griffie ingekomen het verzoekschrift van [verzoekster] 
              hierna ook wel [verzoekster] te noemen, strekkende tot ontbinding op de voet van het 
      	bepaalde in artikel 7:685 van het Burgerlijk Wetboek van haar arbeidsovereenkomst met 
             [verweerder]. Bij het verzoekschrift behoort een aantal producties. 
    
    
    
      2.	Het verzoek is behandeld ter zitting van 21 februari 2011.  [verweerder] heeft zich 
      	verweerd. Partijen hebben hun standpunten nader mondeling toegelicht en door hun 
      	gemachtigden doen bepleiten. Mr Van Gurp heeft zich daarbij bediend van een 
      	pleitnota. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van de behandeling. 
    
    
    3.	De inhoud van alle processtukken geldt als hier ingelast en herhaald. 
    
    4.	De beschikking is op vandaag bepaald. 
    
    
    
    
    
    De beoordeling van het verzoek en de motivering van de beslissing 
    
    
      1. 	In deze procedure staat op grond van hetgeen de een heeft gesteld of verklaard en de 
      	ander heeft erkend danwel niet of niet voldoende gemotiveerd heeft betwist het 
      	navolgende genoegzaam vast. 
    
    
    
      2.	[verzoekster] is een familiebedrijf dat zich beweegt in de staalbouw. [verweerder] is op dit 
      	moment 53 jaar oud. Hij werkt in loondienst bij [verzoekster] sinds 16 juli 1973 en heeft 
      	dus ruim 37 dienstjaren. Hij vervulde laatstelijk de functie van medewerker op de knip-
      	en zetafdeling en hij ontvangt daarvoor een salaris groot € 1.320,72 bruto per maand, 
      	exclusief vakantiegeld. Als gevolg van beperkingen is hij niet volledig inzetbaar. Naast
      	salaris ontvangt hij een WIA – uitkering vanwege die beperkingen. Hij is inmiddels al 
      	een paar maanden vrijgesteld van het verrichten van werkzaamheden.
    
    
    
      3.	Feitelijk hield  [verweerder] zich bij [verzoekster] dagelijks bezig met een drietal taken. Hij 
      	was betrokken bij het maken en samenstellen van zogeheten ankersets, bij het knip- en 
      	zetwerk en hij werkte deels in het magazijn. Partijen zijn het er wel over eens dat ook 
      	[verzoekster] vanwege de verbondenheid met de bouwwereld nu last heeft van de gevolgen 
      	van de al enige tijd durende economische en financiële crisis. Er wordt minder gebouwd 
      	en dus wordt er minder staal verbruikt in de constructies. 
    
    
    
      4.	[verzoekster] stelt onder verwijzing naar het rekest en hetgeen daarover ter zitting door een 
      	van haar directeuren en haar gemachtigde is verklaard, dat de financiële gevolgen van 
      	de crisis voor [verzoekster] zodanig ernstig zijn, dat een eind is gekomen aan een tijd van 
      	positieve bedrijfsresultaten. Was de winst in 2008 nog ongeveer 2,2 miljoen euro en in 
      	2009 ruim € 700.000,00, in het jaar 2010 was sprake van een negatief resultaat van
      	ongeveer € 1.750.000,00. Mitsdien een verlies van bijna 2,5 miljoen euro ten opzichte 
      	van 2009. Voor 2011 is een lichte winst geprognosticeerd. Het herstel in de bouw is nog 
      	niet in zicht en kan nog wel tot na 2012 op zich laten wachten. Zij is van oordeel dat op
      	dit moment bij een vrijwel niet te beïnvloeden omzetvolume en winstmarge niets anders 
      	rest dan snijden in de kosten. Zij heeft de keus gemaakt om een deel van haar bestaande 
      	activiteiten bij derden onder te brengen en aldus uit te besteden en voorts om een aantal 
      	werknemers in aanmerking te brengen voor beëindiging van het dienstverband. 
    
    
    
      5.	Zij stelt dat als gevolg van de krimp in de activiteiten en van het uitbesteden van werk 
      	aan derden juist de positie van [verweerder] grotendeels is komen te vervallen. Hij is 
      	daarom een van de achttien werknemers aan wie wegens bedrijfseconomische redenen 
      	een beëindigingsvoorstel is gedaan. Zestien werknemers zouden het voorstel, dat 
      	grofweg inhield vier maand opzegtermijn, vrijstelling van werkzaamheden en een 
      	vergoeding volgens de kantonrechtersformule met 0,5 als C-factor, hebben 
      	geaccepteerd.  [verweerder] is de enige van de achttien voor wie een ontbindingsverzoek 
      	is ingediend. 
    
    
    
      6.	 [verweerder] verweert zich tegen het verzoek. De kantonrechter begrijpt zijn standpunt 
      	aldus dat hij op zich niet betwist dat, indien er gecijferd gaat worden, begrip valt op te 
      	brengen voor de keus van [verzoekster] om op de hiervoor genoemde wijze de kosten en 
      	uitgaven te beperken. Hij vraagt zich wel af of het zo drastisch moet dat ook zijn positie 
      	moet komen te vervallen. Ter zitting heeft hij aangegeven dat er, alles bij elkaar 
      	opgeteld, voor hem wellicht best nog wel voldoende werk over blijft om zijn beperkte 
      	salaris waard te kunnen zijn. Hij stelt mogelijk ook nog wel wat anders (erbij) te kunnen 
      	doen dan de werkzaamheden tot aan zijn vrijstelling. Daarnaast beroept hij zich op een 
      	onvoorwaardelijke toezegging van de vader van de huidige twee directeuren, 
      	inhoudende dat hij nooit weg zou hoeven bij het bedrijf. In geval van ontbinding 
      	verzoekt hij hem een vergoeding volgens factor C=4 toe te kennen in verband met de 
      	grote nadelige gevolgen van het verlies van een baan voor hem. 
    
    
    
      7.	De kantonrechter heeft lang nagedacht over dit verzoek. Het is lastig. Als gekeken 
      	wordt naar de door [verzoekster] in het geding gebrachte en door  [verweerder] niet 
      	gemotiveerd betwiste cijfers, dan is er genoeg ruimte om aan te nemen dat sprake is van 
      	bedrijfseconomische noodzaak om van een aanmerkelijk aantal medewerkers afscheid te 
      	nemen en aldus de loonkosten kleiner te maken. In het belang van de toekomst van een 
      	bedrijf moet een werkgeefster keuzes als deze kunnen maken. Uitbesteding van 
      	werkzaamheden aan derden kan ook zeer wel een kostenbeperkende maatregel zijn. 
      	Gevolg daarvan is dat arbeidsplaatsen in het bedrijf zelf komen te vervallen. Niet 
      	gezegd kan worden dat [verzoekster] niet te verdedigen keuzes heeft gemaakt. 
    
    
    
      8.	Toch zal de kantonrechter in het geval van  [verweerder] beslissen dat het hem 
      	betreffende en hem treffende verzoek moet worden afgewezen. Voor die beslissing is in 
      	het bijzonder redengevend dat aannemelijk is geworden dat een eventueel verlies van 
      	baan voor  [verweerder] tot gevolg zal hebben dat hij met zijn fysieke beperkingen, zijn 
      	leeftijd en zijn eenzijdige arbeidsverleden nooit meer aan het werk zal komen bij een 
      	andere baas. Voorzienbaar is dat hij na de uitkeringsperiode geheel of gedeeltelijk op 
      	een uitkering op bijstandsniveau zal worden teruggeworpen. Hij heeft, naar de 
      	kantonrechter begrepen meent te hebben, een eigen woning met overwaarde en zal die 
      	overwaarde eerst grotendeels moeten “opeten” voordat hij aanspraak op bijstand kan 
      	maken. 
    
    
    
      9.	Bij de beslissing speelt ook mee dat [verzoekster] een relatief groot bedrijf is met meer dan 
      	vijftig werknemers. De beslissing van de directie en (tevens) aandeelhouders om 
      	achttien en juist deze achttien werknemers, onder wie  [verweerder], te laten afvloeien, 
      	minder dan het aantal waarvoor de toestemming van de directeur van het CWI nodig is, 
      	is niet getoetst door een ondernemingsraad. [verzoekster] heeft geen OR. Op de totale 
      	jaarlijkse loonsom van het bedrijf is de grofweg € 18.000,00 tot € 20.000,00 van 
      	[verweerder] een betrekkelijk geringe. Het is waar dat het in 2009 minder ging met het 
      	bedrijf en in 2010 slecht. Voor 2011 zijn de vooruitzichten iets positief. De winsten over 
      	de jaren 2008 (2,2 miljoen) en 2009 (ruim € 700.000,00) zijn toegevoegd aan een 
      	reserve. Uit de financiële stukken blijkt dat die reserve behoorlijk is. Het verlies over 
      	2010 kan er mee worden opgevangen. 
    
    
    
      10.	De kantonrechter heeft voorts kennisgenomen van het uit die stukken blijkende feit dat 
      	zowel met betrekking tot 2008 als 2009 aan de drie aandeelhouders (vader en twee 
      	zoons [verzoekster) dividend ter grootte van twee miljoen euro is uitgekeerd. Bij 
      	dergelijke bedragen is het jaarsalaris van  [verweerder] relatief gering. Inmiddels zijn 
      	tenminste zestien en misschien al wel zeventien collega’s met een regeling afgevloeid. 
      	[verzoekster] heeft daarmee een groot deel van de voorgestane bezuinigingen gerealiseerd. 
      	Hoewel dat misschien best even zoeken zal worden wil het de kantonrechter voorkomen 
      	dat in een groot bedrijf als [verzoekster] werk voor  [verweerder] moet kunnen worden 
      	gevonden waarmee hij zijn salaris waard kan zijn. Dat zal helemaal het geval zijn indien 
      	in de loop van dit jaar of volgend jaar de markt weer aantrekt. 
    
    
    
      11.	 [verweerder] is een kwetsbare werknemer. In dit tijdsgewricht werken dienstverbanden 
      	van ongeveer 37 jaar bij een jong bij de baas begonnen werknemer niet in het voordeel 
      	van zo’n werknemer. Collega kantonrechters hebben wel eens en terecht overwogen, dat 
      	een dienstverband niet een kwestie van zegeltjesplakken is. Waarmee gezegd wil zijn 
      	dat het niet zo kan zijn dat een werknemer bij heel veel dienstjaren niet meer of slechts 
      	met een hele hoge ontbindingsvergoeding heengezonden zou kunnen worden. Voor 
      	[verweerder] is dat vanwege zijn beperkingen echter anders. De gevolgen van ontslag 
      	zouden voor hem, in vergelijking met het hiervoor onder de loep gelegde belang van 
      	[verzoekster], te ingrijpend zijn. [verweerder] heeft belang bij behoud van zijn baan en niet 
      	bij een vergoeding zoals deze door [verzoekster] aan hem en de anderen is aangeboden. De 
      	kantonrechter kan op dit moment niet inschatten of wellicht zelfs de C=4 factor passend 
      	zou zijn indien toch ontbonden zou zijn worden. Dat komt omdat nu niet kan worden 
      	overzien welke schade  [verweerder] uiteindelijk zal blijken te lijden. Daarom komt het 
      	wenselijker voor hem de baan bij [verzoekster] te laten behouden. Het is dan aan de 
      	werkgeefster om al of niet (weer) van zijn diensten gebruik te gaan maken. 
    
    
    
      12.	Voor de kantonrechter weegt ook de mededeling van  [verweerder] over de toezegging 
      	die de voormalig directeur, thans nog aandeelhouder, [verzoekster] senior hem heeft 
      	gedaan nadat hij als gevolg van een tweetal hem in het verleden op het werk overkomen 
      	ongevallen voor een groot gedeelte arbeidsongeschikt is geraakt. Verzoekster heeft die 
      	toezegging niet betwist. Hoewel gewijzigde omstandigheden vanzelfsprekend met zich 
      	kunnen brengen dat een werkgeefster aan zo’n toezegging niet meer gehouden zou 
      	kunnen worden, moet er hier van worden uitgegaan dat de crisis, hoe zeer ook lastig, 
      	voor [verzoekster] nog niet zodanig nadelige gevolgen heeft gehad dat met de toezegging 
      	van [verzoekster] senior geen enkele rekening meer zou mogen worden gehouden. 
    
    
    
      12.	In de bijzonderheden van deze zaak is de reden gelegen om te bepalen dat partijen hun
      	eigen proceskosten moeten dragen. 
    
    
    
    De beslissing 
    
    
      De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek af en compenseert de proceskosten tussen 
      partijen met dien verstande dat iedere partij de eigen kosten draagt. 
    
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mr J.H. Olthof, kantonrechter te Almelo in de rechtbank Almelo, en is in het openbaar uitgesproken op 15 maart 2011 in tegenwoordigheid van de griffier.