ECLI:NL:RBNHO:2017:1201, Rechtbank Noord-Holland, 18-01-2017, 5322008
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2017-01-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: Wijziging arbeidsvoorwaarde? Omvang dienstverband.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Afdeling Privaatrecht
    Sectie Kanton - locatie Alkmaar
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 5322008 \ CV EXPL  16-6824
      Uitspraakdatum: 18 januari 2017
    
    
    
      
        Vonnis in de zaak van:
      
    
    
    
      
        
          [eiser] 
      
      wonende te [woonplaats]
      eiser
      verder te noemen: [eiser]
      gemachtigde: mr. E.J. van de Bovenkamp (DAS)
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde] B.V. 
      
      gevestigd te [vestigingsplaats] 
      gedaagde  
      verder te noemen: [gedaagde]
      gemachtigde: mr. J.F.M. Verheij
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
       [eiser] heeft bij dagvaarding van 10 augustus 2016 een vordering tegen [gedaagde] ingesteld. [gedaagde] heeft schriftelijk geantwoord.
    
    
      1.2.
      Op 15 november 2016 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. 
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eiser] is op 10 april 2000 in dienst getreden bij de rechtsvoorganger van [gedaagde] . Sinds 1 januari 2006 is [eiser] in dienst bij [gedaagde] .
    
    
      2.2.
      Tot 2 september 2013 werkte [eiser] 40 uur per week in de buitendienst. Vervolgens is hij in de hal gaan werken als kraanmachinist, in ploegendiensten. Hierbij werkte hij 37,5 uur per week, terwijl zijn salaris gelijk was aan hetgeen hij verdiende toen hij 40 uur per week werkte. De werktijden waren van 06.00 tot 14.30 uur en van 14.30 uur tot 23.00 uur.
    
    
      2.3.
      Op 9 september 2013 hebben partijen een aanhangsel op de arbeidsovereenkomst getekend. Daarin is neergelegd dat [eiser] per 9 september 2013 van afdeling wijzigt, waarbij de inzetbaarheid wijzigt naar een twee ploegen dienst.
    
    
      2.4.
      Op 19 december 2014 heeft [gedaagde] tijdens een personeelsvergadering aangekondigd dat de werktijden in de ploegendienst aangepast zouden gaan worden naar van 06.00 tot 15.00 uur en van 15.00 uur tot 24.00 uur. Met ingang van 1 januari 2015 zijn deze gewijzigde tijden bij wijze van proef gestart.
      
    
    
      2.5.
      Bij memo van 5 februari 2015 heeft [gedaagde] de werknemers bericht dat de werktijden definitief gewijzigd worden. In deze memo staat onder andere:“OudShovel/kraan machinisten [aanduiding]chauffeurs								werkuren  	uren aanwezig06:00 t/m 14:30					7,5 uur		8,5 uur14:30 t/m 23:00					7,5 uur		8,5 uurContract uren 40 uur per weekWerkelijke uren 37,5 uur per week(..)Opmerking: 1x pauze 0,5 uur wordt gemaakt in [aanduiding] tijd
      
      
        
          Nieuw
          
          Shovel/kraan machinisten [aanduiding] 
        
        
          chauffeurs								werkuren  	uren aanwezig
        
        
          06:00 t/m 15:00					7,5 uur		9 uur
        
        
          15:00 t/m 23:00					7,5 uur		9 uur
        
        
          Contract uren 40 uur per week
        
        
          Werkelijke uren 40 uur per week”
        
      
    
    
      2.6.
      
        [eiser] werkt, onder protest, de gewijzigde werktijden.
    
  
  
    
      3De vordering
    
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert, na wijziging van eis ter zitting, dat de kantonrechter:-primair verklaart voor recht dat [eiser] per dag een half uur doorbetaalde pauze heeft en subsidiair verklaart voor recht dat [gedaagde] een half uur extra loon betaalt aan [eiser] ;- [gedaagde] veroordeelt tot betaling van de extra gewerkte uren vanaf januari 2015 tot aan de dag van de dagvaarding, zonder toerekening van overwerktoeslag;- [gedaagde] veroordeelt tot betaling van de extra gewerkte halve uur per dag a € 15,81 per uur vermeerderd met de vakantietoeslag en de overige toeslagen vanaf de dag van dagvaarding;- [gedaagde] veroordeelt tot betaling van de kosten van deze procedure.
      
    
    
      3.2.
      Hij legt aan de vordering ten grondslag – kort weergegeven – dat [gedaagde] ten onrechte eenzijdig de arbeidsvoorwaarden heeft gewijzigd. Dat [eiser] 37,5 uur werkte voor 40 uur loon, is een arbeidsvoorwaarde. Er is sprake van een verworven recht. [gedaagde] heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij zwaarwegende belangen heeft waardoor deze wijziging gerechtvaardigd zou zijn. 
    
  
  
    
      4Het verweer
    
    
      4.1.
      
        [gedaagde] betwist de vordering. Zij voert aan – samengevat – dat er geen sprake is van een wijziging van arbeidsvoorwaarden. [eiser] heeft op grond van de cao recht op minimaal 40 uur loon. Dat hij tijdelijk een half uur pauze per dag kreeg doorbetaald is geen arbeidsvoorwaarde. Er is geen sprake van een verworven recht. De tijden in de ploegendienst zijn aangepast vanwege marktomstandigheden. Het bedrijfsbelang van [gedaagde] weegt zwaarder dan het belang van [eiser] . 
    
  
  
    
      5De beoordeling
    
    
      5.1.
      Ter zitting heeft [eiser] zijn eis gewijzigd. Deze late eiswijziging zal toegelaten worden nu er geen sprake is van een vermeerdering van eis, maar van een verduidelijking van wat reeds was gevorderd en [gedaagde] niet in een verdedigingsbelang is geschaad. 
    
    
      5.2.
      Allereerst dient de vraag beantwoord te worden of het door [eiser] gaan werken van 37,5 uur per week voor een salaris op basis van 40 uur per week een arbeidsvoorwaarde is geworden. Uit de memo van 5 februari 2015 volgt dat het voor Shovel/kraan machinisten gebruikelijk was dat zij een half uur pauze per dag doorbetaald zouden worden. Uit hetgeen [eiser] ter zitting heeft verklaard, en door [gedaagde] niet, dan wel niet voldoende, weersproken is, volgt dat in 2013 [eiser] akkoord is gegaan met een voorstel van [gedaagde] om als kraanmachinist in de hal te gaan werken in ploegendiensten onder voorwaarde van 8,75 % ploegentoeslag, 37,5 uur werken per week en doorbetaling van een half uur pauze per dag. De kantonrechter is gelet hierop van oordeel dat er sprake is van een arbeidsvoorwaarde. Dat deze situatie tijdelijk zou zijn, zoals [gedaagde] heeft gesteld, is gemotiveerd weersproken door [gedaagde] . Dat er sprake was van een tijdelijke situatie volgt ook niet uit het aanhangsel op de arbeidsovereenkomst van 9 september 2013.
    
    
      5.3.
      Niet in geschil is dat het aantal te werken uren veranderd is, zodat gelet op het voorgaande er sprake is van een wijziging van arbeidsvoorwaarden. Bij de vraag of van de werknemer aanvaarding van een wijziging van de overeenkomst op grond van het goed werknemerschap kan worden gevergd dient in de eerste plaats te worden onderzocht of de werkgever in de gewijzigde omstandigheden als goed werkgever aanleiding heeft kunnen vinden tot het doen van een voorstel tot wijziging, waarbij alle omstandigheden van het geval in aanmerking moeten worden genomen. Als daarvan sprake is, dient vervolgens te worden onderzocht of aanvaarding van het voorstel van het door de werkgever gedane redelijke voorstel in redelijkheid van de werknemer gevergd kan worden. Als ook dat het geval is, komt de werknemer het niet toe het voorstel tot wijziging te weigeren 
    
    
      5.4.
      
        [gedaagde] heeft aangevoerd dat de wijziging van de arbeidsuren nodig was vanwege bedrijfsredenen. Er is thans een ruimere vergunning afgegeven ten aanzien van de werkzaamheden in de hal, waardoor de werktijden verruimd konden worden. [gedaagde] heeft aangevoerd, maar niet onderbouwd dat deze wijziging vanwege bedrijfseconomische redenen noodzakelijk was. Dit is onvoldoende om in redelijkheid een wijziging van de arbeidsuren voor te stellen, indien daar geen compensatie (zijnde een betaling van de extra arbeidsuren) aan verbonden is. [gedaagde] heeft niet onderbouwd dat er geen compensatie mogelijk is vanwege bedrijfseconomische redenen. [gedaagde] heeft geen stukken in het geding gebracht ten aanzien van haar financiële situatie. Van [eiser] mocht dan ook niet in redelijkheid gevergd worden dat hij zonder compensatie akkoord zou gaan met uitbreiding van zijn arbeidsuren.
    
    
      5.5.
      De conclusie is dat de kantonrechter de vordering van [eiser] zal toewijzen, in die zin dat er voor recht wordt verklaard dat [eiser] per dag een half uur doorbetaalde pauze heeft en dat [gedaagde] een half uur pauze per dag aan [eiser] door dient te betalen, met ingang van 1 januari 2015.
    
    
      5.6.
      De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde] , omdat zij ongelijk krijgt.
      
    
  
  
    
      6De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      6.1.
      Verklaart voor recht dat [eiser] per dag een half uur doorbetaalde pauze heeft; 
    
    
      6.2.
      veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van het extra gewerkte halve uur per dag a € 15,81 per uur vermeerderd met de vakantietoeslag en de overige toeslagen vanaf 1 januari 2015;
    
    
      6.3.
      
        veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van [eiser] tot en met vandaag vaststelt op:
        dagvaarding	€	99,88
        griffierecht	€	223,00
        salaris gemachtigde	€            400,00	;
      
      
    
    
      6.4.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
    
    
      6.5.
      wijst de vordering voor het overige af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. B. Liefting-Voogd en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter