ECLI:NL:CRVB:2017:4071, Centrale Raad van Beroep, 06-12-2017, 15/7928 AWBZ
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2017-12-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Geen procesbelang.

15/7928 AWBZ 
  
    Datum uitspraak: 6 december 2017
  
  
    Centrale Raad van Beroep
    Meervoudige kamer
  
  
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 19 oktober 2015, 15/1681 (aangevallen uitspraak)
  
  
    Partijen:
  
  
    
      [appellant] te [woonplaats] (appellant)
  
  
    CIZ
    
    
    
      PROCESVERLOOP
    
    
    
      Namens appellant heeft mr. J.P.C.M. van Es, advocaat, hoger beroep ingesteld en nadere stukken overgelegd.
    
    
    
      CIZ heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 september 2017. Voor appellant is verschenen mr. Van Es. CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.M.R. Kater.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    
      1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.
    
    
    
      1.1.
      Appellant, geboren [in] 2000, is onder meer bekend met epilepsie, psychomotorische retardatie en een ontwikkelingsachterstand. 
      
    
    
      1.2.
      Bij besluit van 6 maart 2014 heeft CIZ op grond van het bepaalde bij en krachtens de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) aan appellant een indicatie verleend voor begeleiding groep, inclusief vervoer, voor drie dagdelen per week, voor de periode van 6 maart 2014 tot en met 25 januari 2018. 
      
    
    
      1.3.
      Bij besluit van 22 januari 2015 (bestreden besluit) heeft CIZ het bezwaar tegen het besluit van 6 maart 2014 ongegrond verklaard. CIZ heeft de indicatie naar aanleiding van het bezwaar heroverwogen en geconcludeerd dat appellant geen aanspraak maakt op AWBZ-zorg, omdat behandeling vanuit de Zorgverzekeringswet voorliggend is. Rekening houdend met het verbod van reformatio in peius, heeft CIZ het indicatiebesluit van 6 maart 2014 per 23 april 2015 ingetrokken. 
      
      2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. 
      
      3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd en, kort samengevat, aangevoerd dat hij is aangewezen op een indicatie voor begeleiding. 
      
      4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
    
    
      4.1.
      De Raad ziet zich geplaatst voor de vraag of appellant voldoende procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van de aangevallen uitspraak. In vaste rechtspraak van de Raad (bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 18 september 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:1874) is neergelegd dat eerst sprake is van (voldoende) procesbelang indien het resultaat dat de indiener van een bezwaar- of beroepschrift met het maken van bezwaar of het indienen van (hoger) beroep nastreeft ook daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijk betekenis kan hebben. Het hebben van een formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. 
      
    
    
      4.2.
      Voor zover namens appellant naar voren is gebracht dat het belang bestaat uit de erkenning dat zijn aanspraak op AWBZ-zorg bij het bestreden besluit onjuist is vastgesteld, is dat gelet op 4.1 geen rechtens te honoreren belang. 
      
    
    
      4.3.
      Voor zover namens appellant is gesteld dat een actueel procesbelang wordt ontleend aan schade die is geleden als gevolg van de bestuurlijke besluitvorming geldt dat een dergelijke stelling niet op voorhand onaannemelijk mag zijn. Vaststaat dat de looptijd van de in geding zijnde AWBZ-indicatie is verstreken en dat aan appellant met ingang van 12 juli 2017 voor onbepaalde tijd een indicatie op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) is verleend voor het zorgprofiel VG Wonen met begeleiding en intensieve verzorging. Gelet op het verhandelde ter zitting heeft de gemachtigde van appellant onvoldoende geconcretiseerd waaruit de geleden schade bestaat, zodat niet kan worden gezegd dat de schade niet op voorhand onaannemelijk is. 
      
    
    
      4.4.
      
        Uit wat onder 4.1 tot en met 4.3 is overwogen volgt dat het hoger beroep 
        niet-ontvankelijk moet worden verklaard wegens het ontbreken van procesbelang. 
      
      
      
        5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door M.F. Wagner als voorzitter en L.M. Tobé en N.R. Docter als leden, in tegenwoordigheid van H. Achtot als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 6 december 2017.
    
    
    
    
      					(getekend) M.F. Wagner 
    
    
    
    
    
      					(getekend) H. Achtot 
    
    
    
  
  JL