ECLI:NL:CRVB:2016:3696, Centrale Raad van Beroep, 07-10-2016, 15/7226 AOW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2016-10-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Toekenning AOW-pensioen met een niet langere terugwerkende kracht dan één jaar. Onbekendheid met een wettelijke regeling levert geen bijzonder geval op. Op de Svb rust geen rechtsplicht om appellante te informeren over haar mogelijke rechten.

15/7226 AOW
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Centrale Raad van Beroep
    
    
    
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 16 oktober 2015, 15/5125 (aangevallen uitspraak),
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [Appellante] te [woonplaats] (appellante),
    
    
    
      de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Datum uitspraak: 7 oktober 2016 
    
    
    
  
  
    PROCESVERLOOP
    
    
      Namens appellante heeft mr. E. Stap, advocaat, hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      De Svb heeft geen verweerschrift ingediend. 
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 augustus 2016. Appellante is met kennisgeving niet verschenen. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. H.S. van Zanten.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    
      1.1.
      Appellante is in 1946 in Liberia geboren en heeft de Nederlandse nationaliteit. Zij woont sinds mei 1971, met tussenpozen, in Nederland en is gehuwd geweest met een Nederlandse man. In oktober 2014 heeft appellante de Svb verzocht om haar een ouderdomspensioen toe te kennen op grond van de Algemene Ouderdomswet (AOW). 
      
    
    
      1.2.
      Bij besluit van 30 januari 2015 heeft de Svb aan appellante met ingang van oktober 2013 een AOW-pensioen toegekend. Daarbij is overwogen dat geen sprake is van een bijzonder geval zodat het pensioen niet met een langere terugwerkende kracht dan één jaar wordt toegekend. 
      
    
    
      1.3.
      Appellante heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt op het punt van de ingangsdatum. 
      
    
    
      1.4.
      Bij beslissing op bezwaar van 2 juli 2015 (bestreden besluit) is het bezwaar van appellante ongegrond verklaard.
      
      2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank geoordeeld dat op grond van vaste rechtspraak onbekendheid met een wettelijke regeling geen bijzonder geval oplevert. Gelet op het feit dat appellante al meer dan dertig jaar in Nederland heeft gewoond en gehuwd is geweest met een Nederlandse man, mag ervan worden uitgegaan dat appellante op de hoogte was en had kunnen zijn van een mogelijk recht op AOW-pensioen. Ook is appellante in de gelegenheid geweest zich over haar rechten te informeren. Tot slot is overwogen dat op de Svb geen rechtsplicht rust om appellante te informeren over haar mogelijke rechten.
      
      3. Appellante heeft in hoger beroep haar standpunt herhaald dat zij onbekend was met een mogelijk recht op AOW-pensioen. Daarbij is gewezen op haar geringe financiële inkomen.
      
    
    
      4.1.
      De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
    
    
      4.2.
      In hoger beroep is tussen partijen in geschil of de rechtbank met juistheid het standpunt van de Svb heeft gevolgd dat de toekenning van het AOW-pensioen terecht is beperkt tot een terugwerkende kracht van één jaar. In het bijzonder is daarbij in geschil of sprake is van een bijzonder geval. 
      
    
    
      4.3.
      De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de overwegingen waarop dit oordeel berust. Onbekendheid met de wet levert in de regel en ook in dit geval geen grond op om een bijzonder geval als bedoeld in artikel 16 van de AOW aanwezig te achten. Hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, heeft de Raad niet tot een ander oordeel kunnen brengen dan het in de aangevallen uitspraak neergelegde oordeel van de rechtbank. 
      
    
    
      4.4.
      Uit 4.1 tot en met 4.3 volgt dat het hoger beroep niet kan slagen, zodat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
      
      
        5. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. 
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. 
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. L. Koper als voorzitter, in tegenwoordigheid van 
      R.I. Troelstra als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 7 oktober 2016.
    
    
    
    
    
      					(getekend) L. Koper
    
    
    
    
    
      					(getekend) R.I. Troelstra
    
    
    
  
  UM