ECLI:NL:RBLIM:2016:6130, Rechtbank Limburg, 14-07-2016, 5188863 CV EXPL 16-6130
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2016-07-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Burgerlijk procesrecht

Samenvatting: Kort geding ex art. 254 Rv. Loonvordering zieke werknemer toegewezen.

RECHTBANK LIMBURG
    
    
      Burgerlijk recht
    
    
    
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Zaaknummer: 5188863 CV EXPL 16-6130
      MD
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in kort geding van 14 juli 2016
      
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        
          [eiser in conventie, verweerder in reconventie] ,
      
      wonend aan de [adres] ,
      
        [woonplaats] ,
      eisende partij in conventie, verwerende partij in reconventie,
      gemachtigde aanvankelijk mr. J.J.M.C. Jacobs, thans mr. I. Ummels-Koks,
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 
      
        RVDS Bikes b.v.,
      voorheen gevestigd te Heerlen en kantoorhoudend te Kerkrade, 
      gedaagde partij in conventie, eisende partij in reconventie,
      gemachtigde mr. F. van der Wiele.
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiser in conventie, verweerder in reconventie] en RVDS genoemd worden.
    
    
  
  
    
      1De procedure 
    in conventie en in reconventie
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het exploot van dagvaarding met producties;
      - de akte vermeerdering van eis van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] ;
      - de pleitnota van de gemachtigde van RVDS, tevens houdende eis in reconventie;
      - de mondelinge behandeling d.d. 11 juli 2016.
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    in conventie en in reconventie
    
      2.1.
      RVDS heeft een winkel in fietsen en bromfietsen geëxploiteerd. 
      
    
    
      2.2.
      
        [eiser in conventie, verweerder in reconventie] is op 1 maart 2012 krachtens arbeidsovereenkomst bij RVDS in dienst getreden als eerste verkoper, tegen een bruto maandloon van laatstelijk € 2.466,45 exclusief vakantiebijslag. Op de arbeidsovereenkomst is de cao voor motorvoertuigen en tweewielers (hierna: de cao) van toepassing.
    
    
      2.3.
      Vanaf 16 mei 2015 is [eiser in conventie, verweerder in reconventie] arbeidsongeschikt wegens ziekte. In de cao is in art. 94 lid 1 onder a bepaald: “De werkgever is bij gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid van de werknemer gedurende een tijdvak van maximaal 24 maanden gehouden het salaris aan de werknemer door te betalen dat de werknemer bij arbeidsgeschiktheid zou hebben verdiend, waarbij geldt dat gedurende de eerste zes maanden 100% van dat salaris wordt doorbetaald en gedurende de volgende 18 maanden 90% van dat salaris wordt doorbetaald”.
      
    
    
      2.4.
      Op 1 april 2016 heeft RVDS haar bedrijfsactiviteiten beëindigd. Vanaf 1 april 2016 heeft [eiser in conventie, verweerder in reconventie] geen loon meer ontvangen. De arbeidsongeschiktheidsverzekeraar van RVDS is met ingang van 1 april 2016 gestopt met het vergoeden van het “ziekengeld” van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] . RVDS heeft op een niet nader genoemde datum een Ziektewetuitkering aangevraagd. Het UWV heeft deze uitkering bij beslissing van 20 mei 2016 geweigerd omdat [eiser in conventie, verweerder in reconventie] nog een arbeidsovereenkomst met RVDS heeft.
      
    
    
      2.5.
      Op 22 juni 2016 heeft RVDS toestemming aan het UWV gevraagd om de arbeidsovereenkomst met [eiser in conventie, verweerder in reconventie] wegens algehele bedrijfssluiting te mogen beëindigen. Van de overige werknemers die bij RVDS in dienst waren, zijn de arbeidsovereenkomsten van rechtswege geëindigd. [eiser in conventie, verweerder in reconventie] is de enige werknemer van RVDS voor wie een ontslagvergunning bij het UWV is aangevraagd.
      
    
    
      2.6.
      Bij beslissing van 1 juli 2016 (die niet is overgelegd) heeft het UWV aan RVDS toestemming verleend om de arbeidsovereenkomst met [eiser in conventie, verweerder in reconventie] op te zeggen. Ten tijde van de mondelinge behandeling van dit geschil op 11 juli 2016 was de brief waarin de arbeidsovereenkomst met gebruikmaking van die toestemming van het UWV zou worden opgezegd nog niet aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] verzonden, maar deze opzeggingsbrief zit volgens RVDS “in de pijpleiding”.
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      
        in conventie 
      
    
    
    
      3.1.
      
        
          [eiser in conventie, verweerder in reconventie] vordert, na vermeerdering van eis, om bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, RVDS te veroordelen tot betaling aan hem van:
        I. het loon over april, mei en juni 2016 ten bedrage van € 7.399,35 bruto, dan wel het netto equivalent hiervan onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto specificatie;
        II. de vakantiebijslag over de hiervoor onder I. vermelde maanden ten bedrage van € 591,96 bruto, dan wel het netto equivalent hiervan, onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto specificatie;
        III. het loon vanaf 1 juli 2016 tot de dag dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig eindigt op de gebruikelijke wijze uit te betalen, een en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 750,00 of enig ander bedrag dat de kantonrechter redelijk acht, voor iedere dag dat RVDS hiermee in gebreke blijft;
        IV. de wettelijke verhoging ex art. 7:625 BW over het loon inclusief vakantiebijslag;
        V. de wettelijk rente over de onder I. en II. genoemde bedragen vanaf het opeisbaar worden van die bedragen tot aan de dag der algehele voldoening;
        VI. de kosten van deze procedure.
      
      
    
    
      3.2.
      De grondslagen van de vorderingen vloeien deels al uit de vorderingen zelf voort. Voor zover dat niet het geval is wordt verwezen naar het exploot van dagvaarding met producties, de akte vermeerdering van eis en de ter zitting gegeven toelichting. 
    
    
      3.3.
      RVDS voert verweer.
      
    
    
      3.4.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 
      
      
        
          in reconventie 
        
      
      
    
    
      3.5.
      RVDS vordert om [eiser in conventie, verweerder in reconventie] te veroordelen tot betaling aan haar van een bedrag van € 1.356,52 bruto. Dit bedrag betreft loon dat aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] tijdens diens arbeidsongeschiktheid wegens ziekte over de periode 16 november 2015 tot 1 april 2016 is uitbetaald (deze vordering beslaat aldus 4,5 maanden en niet 5,5 maanden). Volgens RVDS heeft zij voornoemd bedrag onverschuldigd aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] betaald. 
      
    
    
      3.6.
      
        [eiser in conventie, verweerder in reconventie] voert verweer.
      
    
    
      3.7.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    in conventie en in reconventie
    
      4.1.
      Het spoedeisend belang vloeit voort uit de aard van de (loon)vorderingen. 
      
    
    
      4.2.
      Om een voorziening bij voorraad te kunnen treffen, moet de voorzieningenrechter beoordelen of de aanmerkelijke kans bestaat dat [eiser in conventie, verweerder in reconventie] het gelijk aan zijn zijde zal krijgen in een (eventuele) bodemprocedure. Daarvoor is deze kortgedingprocedure bedoeld. Daarbij dient de kantonrechter uit te gaan van de feiten met de beperkte onderzoeksmogelijkheden die het kort geding hem biedt, aangezien formele bewijslevering in deze procedure in beginsel niet plaatsvindt. 
      
    
    
      4.3.
      De kern van dit geschil is helder: heeft de thans nog steeds wegens ziekte arbeidsongeschikte [eiser in conventie, verweerder in reconventie] recht op doorbetaling van het loon vanaf 1 april 2016? En zo ja, wat is de omvang van dat loon?
      
    
    
      4.4.
      Het betoog van RVDS dat een Ziektewetuitkering in mindering moet worden gebracht op eventuele loonaanspraken van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] , miskent dat die Ziektewetuitkering vanwege het bestaan van de arbeidsovereenkomst tussen [eiser in conventie, verweerder in reconventie] en RVDS niet is toegekend. Evenmin kan het verweer van RVDS worden gevolgd dat [eiser in conventie, verweerder in reconventie] bij de aanvraag van die Ziektewetuitkering (die bij beslissing van het UWV d.d. 20 mei 2016 is geweigerd) meer of andere informatie aan het UWV had moeten verstrekken dan hij thans heeft gedaan. De conclusie is dat de verweren van RVDS geen stand houden en dat zij gehouden is tot doorbetaling van het loon van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] vanaf 1 april 2016.
      
    
    
      4.5.
      Vervolgens dient te worden beoordeeld wat de omvang van die loonbetalingsverplichting is. Vooropgesteld wordt dat partijen het erover eens zijn dat het bepaalde in art. 94 lid 1 onder a van de cao in casu toepasselijk is (en er zich geen situatie voordoet als omschreven in één van de overige (sub)leden van dat artikel). Verder staat vast dat vanaf 16 mei 2015 (datum ziekmelding [eiser in conventie, verweerder in reconventie] ) tot 1 april 2016, 100% van het loon aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] is uitbetaald. Los van de vraag of art. 94 lid 1 onder a van de cao een standaard- of minimumbepaling betreft, is de kantonrechter van oordeel dat [eiser in conventie, verweerder in reconventie] er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat er ook na een half jaar arbeidsongeschiktheid wegens ziekte een loonbetalingsverplichting van 100% gold. Daartoe wordt verwezen naar een arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch dat op 14 juli 2015 in gelijke zin heeft geoordeeld (ECLI:NL:GHSHE:2015:2626). Dit vertrouwen is in casu gewekt doordat er na het verstrijken van de eerste zes maanden arbeidsongeschiktheid wegens ziekte nog gedurende 4,5 maanden 100% van het loon aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] is doorbetaald, terwijl op grond van de cao slechts 90% van dat loon behoefde te worden uitbetaald. Onder deze omstandigheden wordt het verweer van RVDS gepasseerd, zodat 100% van het loon toewijsbaar is. 
      
    
    
      4.6.
      De conclusie uit het vorenstaande is dat het achterstallige loon over april, mei en juni 2016 ten bedrage van in totaal € 7.399,35 bruto toewijsbaar is. De onder II. gevorderde vakantiebijslag over dit loon ter hoogte van € 591,95 bruto is eveneens (volledig) toewijsbaar. De door RVDS geschetste betalingsonmacht ontslaat haar niet uit de (betalings)verplichting uit hoofde van de arbeidsovereenkomst met [eiser in conventie, verweerder in reconventie] . De vordering in reconventie mist met inachtneming van voorgaande overwegingen een grondslag en wordt afgewezen. 
      
    
    
      4.7.
      Gelet op de datum waarop de ontslagvergunning van het UWV is verleend (1 juli 2016), de toepasselijk opzegtermijn van één maand (nu niet is gebleken dat in de arbeidsovereenkomst of in de cao van de wettelijke opzegtermijnen is afgeweken), de minimaal te hanteren opzegtermijn, de duur van de procedure bij het UWV die in mindering kan worden gebracht en gelet op het gegeven dat opzegging geschiedt tegen het einde van de maand, zal de arbeidsovereenkomst door RVDS met gebruikmaking van de ontslagvergunning van het UWV kunnen worden opgezegd tegen 31 augustus 2016 (de arbeidsovereenkomst eindigt mitsdien op 1 september 2016). Ofschoon ten tijde van de mondelinge behandeling het loon over de maanden juli en augustus 2016 nog niet vervallen is en het hier dus een toekomstige vordering betreft, valt niet te verwachten dat RVDS tot betaling van het loon over deze maanden over zal gaan. Om die reden en vanwege het feit dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen op 1 september 2016 eindigt, zal de vordering onder III. op hierna in het dictum te bepalen wijze worden toegewezen. Aangezien het hier de betaling van een geldsom betreft, kan daar niet ook nog een dwangsom aan worden gekoppeld indien RVDS met die betaling in gebreke blijft. Uiteraard is de wettelijke rente en wettelijke verhoging over dit deel van de vordering thans niet toewijsbaar, nog daargelaten dat dit ook niet is gevorderd. 
      
    
    
      4.8.
      De niet tijdige betaling van het loon vanaf 1 april 2016 is aan RVDS toe te rekenen. Dit brengt mee dat zij ingevolge art. 7:625 BW de wettelijke verhoging verschuldigd is. De omstandigheid dat RVDS hierbij heeft vertrouwd op (arbeidsrechtelijke) adviezen van haar accountant die achteraf onjuist bleken te zijn, maakt dat niet anders. RVDS heeft om matiging van de wettelijke verhoging verzocht. De kantonrechter ziet in de genoegzame onderbouwde slechte financiële situatie van RDVS waardoor zij haar bedrijfsactiviteiten met ingang van 1 april 2016 heeft moeten staken, aanleiding om de wettelijke verhoging te matigen tot 10%. 
      
    
    
      4.9.
      
        De wettelijke rente, die verschuldigd wordt door het betalingsverzuim, zal worden toegewezen als gevorderd over de vorderingen I. en II., dat wil zeggen slechts over het 
        achterstallige loon inclusief vakantiebijslag (en dus niet ook over de wettelijke verhoging). 
      
      
      
    
    
      4.10.
      
        RVDS dient als de vrijwel geheel in het ongelijk gestelde partij te worden veroordeeld in de proceskosten (zowel in conventie als in reconventie). Omdat de reconventionele vordering geheel voortvloeit uit het verweer in conventie, zal daarvoor geen afzonderlijk punt aan salaris worden toegekend. De kosten aan de zijde van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] worden met inachtneming van het vorenstaande begroot op: - exploot van dagvaarding:	€        99,88   
        - griffierecht:			€      223,00- salaris gemachtigde: 		€      600,00
        Totaal:				€      922,88.
      
    
  
  
    
      5De beslissing 
    De kantonrechter:
    
    
      
        in conventie
      
    
    
    
      5.1.
      veroordeelt RVDS om aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] tegen bewijs van kwijting te betalen een bedrag van € 7.991,30 bruto aan achterstallig loon inclusief vakantiebijslag over de maanden april, mei en juni 2016, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit achterstallige loon inclusief vakantiebijslag vanaf het moment van opeisbaar worden tot aan de dag der algehele voldoening, alsmede te vermeerderen met de tot 10% gematigde wettelijke verhoging ex art. 7:625 BW ad € 799,13 bruto, zulks onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto specificatie;
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt RVDS tot betaling op het gebruikelijke tijdstip aan [eiser in conventie, verweerder in reconventie] van het bruto maandloon van € 2.663,77 inclusief vakantiebijslag vanaf 1 juli 2016 tot 1 september 2016;
      
    
    
      5.3.
      wijst het meer of anders gevorderde af;
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      5.4.
      wijst het gevorderde af;
      
      
        
          in conventie en in reconventie
        
      
      
    
    
      5.5.
      veroordeelt RVDS tot betaling van de proceskosten, aan de zijde van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] tot de datum van dit vonnis begroot op € 922,88; 
      
    
    
      5.6.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. P. Hoekstra en is in het openbaar uitgesproken.