ECLI:NL:HR:2010:BK9031, Hoge Raad, 19-02-2010, 08/04493
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2010-02-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontvankelijkheid vordering b.p. Het Hof heeft als zijn oordeel tot uitdrukking gebracht dat de omstandigheid dat de b.p. X zich tot de civiele rechter heeft gewend en dat deze voor recht heeft verklaard dat de gedaagde (de verdachte) aansprakelijk is voor de schade van X a.g.v. het i.c. bewezenverklaarde strafbare feit, meebrengt dat X i.c. niet in zijn vordering kan worden ontvangen. Dat oordeel is, mede in het licht van de wetsgeschiedenis, onjuist, noch onbegrijpelijk.

19 februari 2010
      Strafkamer
      nr. 08/04493
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 7 oktober 2008, nummer 20/002846-07, in de strafzaak tegen:
      [Verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1960, ten tijde van de betekening van de aanzegging gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting "Zuid-Oost, locatie Roermond" te Roermond. 
    
    
    1. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. A.C.J. Lina, advocaat te Venlo, middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      Namens de benadeelde partij [benadeelde partij] heeft mr. J.B.J.G.M. Schyns, advocaat te Venlo, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Aben heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
    
    2. Beoordeling van de middelen van de verdachte
    
    De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    3. Beoordeling van het middel van de benadeelde partij 
    
    3.1. Het middel behelst de klacht dat het Hof de benadeelde partij ten onrechte, althans op ontoereikende gronden, niet-ontvankelijk heeft verklaard in haar vordering. 
    
    
      3.2. Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 2 april 2008 houdt in: 
      "De voorzitter brengt de vorderingen benadeelde partij ter sprake, onder de mededeling dat zich in het dossier bevindt een civiel vonnis van de rechtbank Roermond d.d. 21 maart 2007, met als eisers onder meer [benadeelde partij] en [betrokkene 1] en als gedaagde [verdachte]. In het vonnis heeft de rechter onder meer voor recht verklaard, dat gedaagde aansprakelijk is voor de schade van eisers als gevolg van de schietpartij op of omstreeks 1 oktober en is gedaagde veroordeeld om aan eisers een nader bij staat op te maken schadevergoeding aan eisers te betalen."
    
    
    
      3.3. Blijkens het bestreden arrest heeft het Hof dienaangaande het volgende overwogen: 
      "Het hof heeft ter terechtzitting vastgesteld dat beide benadeelde partijen reeds voor de onderhavige strafprocedure de civiele rechter hebben geadieerd met een vordering die zijn grond vindt in de in deze strafzaak bewezen verklaarde feiten en dat de civiele rechter op die vordering in voor de benadeelde partijen toewijzende zin heeft beslist.
      Naar het oordeel van het hof brengt het feit dat [betrokkene 1] en [benadeelde partij] zich tot de civiele rechter hebben gewend reeds met zich mee dat zij in deze strafprocedure als benadeelde partij niet kunnen worden ontvangen."
    
    
    
      3.4. De geschiedenis van de totstandkoming van art. 361 (oud) Sv houdt ten aanzien van deze problematiek het volgende in: 
      "Zo zal de strafrechter als het slachtoffer reeds een civiele schadevergoedingsprocedure is gestart, de civiele vordering buiten beschouwing kunnen laten." 
      Kamerstukken I, 1992-1993, 21 345, nr. 36b, p. 1.
    
    
    
      3.5. Het Hof heeft als zijn oordeel tot uitdrukking gebracht dat de omstandigheid dat de benadeelde partij [benadeelde partij] zich tot de civiele rechter heeft gewend en dat deze bij vonnis van 21 maart 2007 voor recht heeft verklaard dat de gedaagde (de verdachte) aansprakelijk is voor de schade van [benadeelde partij] als gevolg van het in de onderhavige zaak bewezenverklaarde strafbare feit, meebrengt dat [benadeelde partij] in de onderhavige strafzaak niet in zijn vordering kan worden ontvangen.
      Dat oordeel geeft, mede in het licht van de hiervoor onder 3.4 weergegeven wetsgeschiedenis geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting, terwijl het evenmin onbegrijpelijk is.
    
    
    3.6. Het middel is derhalve tevergeefs voorgesteld.
    
    4. Beslissing
    
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president F.H. Koster als voorzitter, en de raadsheren J.W. Ilsink en M.A. Loth, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.J. Verhoeven, en uitgesproken op 19 februari 2010.