ECLI:NL:RVS:2025:1703, Raad van State, 16-04-2025, 202402521/1/R4
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2025-04-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 15 december 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 24 november 2023 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellante] komt. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een platgemaakte doos die op 24 november 2023 is aangetroffen naast de ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van de Tasmanstraat 6 in Den Haag. Het college van burgemeester en wethouders van Den Haag is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan.

202402521/1/R4.
    Datum uitspraak: 16 april 2025
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak in het geding tussen:
    [appellante], wonend in Den Haag,
    appellante,
    en
    het college van burgemeester en wethouders van Den Haag,
    verweerder.
    Procesverloop
    Bij besluit van 15 december 2023 heeft het college zijn beslissing om op 24 november 2023 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 199,57, voor rekening van [appellante] komt.
    Bij besluit van 15 maart 2024 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld.
    Het college heeft een verweerschrift ingediend.
    De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 10 maart 2025, waar het college, vertegenwoordigd door mr. H. Kremer, is verschenen.
    Overwegingen
    1.       De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een platgemaakte doos die op 24 november 2023 is aangetroffen naast de ondergrondse restafvalcontainer (hierna: de ORAC) ter hoogte van de Tasmanstraat 6 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan.
    2.       [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar stelt dat niet zij, maar haar dochter de doos naast de ORAC heeft gezet. Zij heeft de doos ’s ochtends meegegeven aan haar dochter. Omdat de ORAC vol was, heeft de dochter de doos ernaast gelegd, aldus [appellante]. [appellante] wist daarom niet dat de doos verkeerd was aangeboden. Zij is daarom geen overtreder, aldus [appellante].
    2.1.    Op de zitting is vast komen te staan dat niet in geschil is dat niet [appellante], maar haar dochter de doos verkeerd heeft aangeboden. Het college is echter van mening dat [appellante] verantwoordelijk is voor het verkeerd aanbieden.
    2.2.    De Afdeling overweegt dat de overtreder in de eerste plaats degene is die de verboden handeling fysiek verricht. Voor beantwoording van de vraag of een andere natuurlijke persoon als functionele pleger van de overtreding kan worden aangemerkt, is de Afdeling in haar uitspraak van 31 mei 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:2071) aangesloten bij de strafrechtelijke criteria voor functioneel daderschap, zoals die zijn geformuleerd door de strafkamer van de Hoge Raad. Ook in dit geval, waarbij de dochter de doos van [appellante] verkeerd heeft aangeboden, kan zij als overtreder worden aangemerkt. [appellante] had beschikkingsmacht over de doos. Daarnaast maakt haar dochter onderdeel uit van haar huishouden. In dat geval moet er in beginsel van worden uitgegaan dat zij heeft aanvaard dat haar dochter de doos niet volledig juist zou aanbieden.
    Verder betekent de omstandigheid dat de container vol zat niet dat de doos in strijd met de daarvoor geldende regels ter inzameling mocht worden aangeboden. Ook als een inzamelvoorziening vol zit, bestaat de verantwoordelijkheid om huisvuil op juiste wijze aan te bieden, bijvoorbeeld op een ander moment of bij een andere inzamelvoorziening.
    Gelet op het voorgaande heeft het college [appellante] terecht als overtreder aangemerkt.
    Het betoog slaagt niet.
    Conclusie
    3.       Het beroep is ongegrond.
    4.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    verklaart het beroep ongegrond.
    Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Breda, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. van den Brink, griffier.
    w.g. Van Breda
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Van den Brink
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 16 april 2025
    1069