ECLI:NL:RBZWB:2025:3178, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11-03-2025, 11083705 \ MB VERZ  24-553
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-03-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Gedeeltelijk gegrond: beroep tegen bestuurlijke boete, reden voor een matiging, gedeeltelijk gegrond.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    Team strafrecht
    
    
      Zittingsplaats Breda
    
    
    
      zaaknummer		: 11083705 \ MB VERZ  24-553
      beschikkingsnummer	: 17012411121440614200
      uitspraakdatum		: 11 maart 2025
    
    
    
      
        proces-verbaal van de zitting en uitspraak op een beroep inzake een boete op grond van artikel 154b van de Gemeentewet 
      
    
    
    
      in de zaak van
      naam		: [belanghebbende]
      adres		: [adres]
      woonplaats	: [woonplaats] 
      hierna: betrokkene
    
    
    
      gemachtigde	: [gemachtigde] ([bedrijf])
    
    
  
  
    Verloop van de procedure
    Aan betrokkene is een bestuurlijke boete opgelegd. Betrokkene heeft daartegen bezwaar gemaakt bij het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Breda (hierna: het college). Het college heeft het bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dat besluit is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
    
    
      De zaak is behandeld op de zitting van 11 maart 2025. Namens het college zijn verschenen [zittingsvertegenwoordiger 1] en [zittingsvertegenwoordiger 2] (hierna: zittingsvertegenwoordigers). Gemachtigde en betrokkene zijn ook verschenen. De kantonrechter heeft op de zitting uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Standpunten
    De gedraging waarvoor de boete is opgelegd luidt, kort omschreven: hinder veroorzaken, door een stof op of in de bodem te brengen, te storten, te houden, achter te laten op 17 januari 2024 om 11:12 uur op de [straat] te Breda (art. 14 lid 1 Afvalstoffenverordening). 
    
    
      Betrokkene heeft ter zitting aangevoerd dat zijn buurvrouw afval voor grofvuil had aangemeld, waarna zij tegen betrokkene had gezegd dat hij zijn afval erbij mocht zetten. Er is daarna een misverstand tussen de gemeente en de buurvrouw ontstaan, waarna de gemeente de buurvrouw de kans heeft gegeven om het afval op te ruimen. Zij heeft toen opgeruimd wat zij op kon ruimen, maar de boete was op dat moment voor betrokkene al uitgeschreven. Betrokkene vindt het jammer dat de verbalisanten enkel met zijn buurvrouw in gesprek gingen. Betrokkene was zelf ook naar buiten gegaan en had de verbalisanten begroet, onwetend dat zij een boete uit hadden geschreven. De verbalisanten konden ook bij betrokkene aan de deur komen met het verzoek om het afval op te ruimen. 
    
    
    
      Gemachtigde heeft hieraan toegevoegd dat sprake is van een groot verschil in de boetes. De buurvrouw heeft een veel lagere boete gekregen dan betrokkene. Wellicht valt het volgens de letter van de wet onder het dumpen van afval, maar duidelijk is sprake van een misverstand en het onjuist aanbieden van afval dat vervolgens tijdig is weggehaald. Gemachtigde vraagt zich af of er dan nog sprake is van een overtreding en of de gemeente dan de menselijke maat toepast. Het verkeerd aanbieden van afval is vele malen groter dan de paar dozen van betrokkene die onjuist werden aangeboden. Verwacht zou mogen worden dat iedereen hetzelfde boetebedrag zou krijgen. Ook een huisgenoot kreeg geen boete.
    
    
    
      De zittingsvertegenwoordiger heeft verzocht het beroep ongegrond te verklaren en heeft daartoe het volgende aangevoerd. Er is sprake van het onjuist aanbieden van afval als er een grofvuilafspraak is gemaakt en het afval vervolgens onjuist wordt aangeboden. De boete daarvoor bedraagt € 100,- Verder worden geen afzonderlijke boetes voor personen in één huis gegeven. Enkel een huishouden wordt beboet, aangezien tweemaal beboeten voor dezelfde overtreding niet mogelijk is. De boetebedragen verschillen omdat in dit geval afval is achtergelaten op een plaats waar het niet voor bestemd is. De standaardboete daarvoor bedraagt € 410,- Over de handelwijze van de verbalisanten kan de zittingsvertegenwoordiger niets zeggen, aangezien ze niet ter plaatse bij de constatering geweest zijn. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken in het dossier - met name uit de foto’s - voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de boete is opgelegd, is verricht. 
    
    
      Volgens vaste jurisprudentie van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (ECLI:NL:GHARL:2022:4106) mag in de regel worden aangenomen dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is. Dat noemt men het bewijsvermoeden. Dat is anders indien die persoon aannemelijk maakt dat hij niet degene is geweest die het te handhaven voorschrift heeft geschonden. 
    
    
    
      In dit geval is het aangetroffen afval tot betrokkene te herleiden. Dit wordt feitelijk ook niet ontkend. Het staat vast dat er afval ligt waar het niet hoort te liggen, waardoor juridisch gezien is voldaan aan het veroorzaken van hinder door het dumpen van afval. Dat betrokkene afspraken had met zijn buurvrouw neemt niet zijn eigen verantwoordelijkheid weg. De gedraging komt daarom voor rekening en risico van betrokkene. 
      De boete is dus terecht opgelegd.
    
    
    
      De kantonrechter ziet in wat betrokkene heeft aangevoerd wel aanleiding om de boete te matigen. Daarbij is van belang dat juridisch gezien sprake is van verschillende gedragingen, maar de gedragingen van betrokkene en zijn buurvrouw feitelijk op hetzelfde neerkomen. Het is daarom niet redelijk om verschillende boetebedragen aan te houden. De boete zal worden gematigd tot € 100,-.
    
    
    
      Het beroep is gelet op de matiging gedeeltelijk gegrond. De beslissing van het college zal worden gewijzigd. Het bedrag dat betrokkene te veel aan zekerheid heeft betaald moet door het college worden terugbetaald.
    
    
  
  
    Beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      ‒ verklaart het beroep gedeeltelijk gegrond;
      ‒ wijzigt het besluit van het college in die zin dat de boete wordt gematigd tot € 100,-;
      ‒ draagt het college op het bedrag van € 310,- dat betrokkene te veel als zekerheidstelling heeft betaald, aan betrokkene terug te betalen.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Breeman, kantonrechter, bijgestaan door de griffier E. Alekperov, en in het openbaar uitgesproken op 11 maart 2025.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze beslissing is geen hoger beroep mogelijk.
    
    
    
      Datum verzending: