ECLI:NL:RBDHA:2025:6914, Rechtbank Den Haag, 22-04-2025, NL25.4333
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-04-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Tweede beroep niet tijdig, nareis, beroep gegrond, herstel verzuim, vier of zestien weken na ontvangst reactie op herstel verzuim

uitspraak
    
      
        
          
        
      
      
        
          
        
      
    
    
    
    
      
        RECHTBANK DEN HAAG
      
    
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
      
       Bestuursrecht 
      
      zaaknummer: NL25.4333
      
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
      
      
        
          [eiseres]
        , eiseres V-nummer: [V-nummer] 
      (gemachtigde: mr. J.A. Pieters),
    
    
    
      en
      
      
        de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de minister,
      (gemachtigde: B. Asadoella).
    
    
    
    
      
        Inleiding
      
    
    
    
      Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiseres heeft ingediend na de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 21 maart 20241. In die uitspraak staat onder meer dat de minister binnen vier weken moet beslissen op de nareisaanvraag van eiseres, indien de minister niet binnen die termijn herstel verzuim biedt dan wel op een andere wijze kenbaar maakt dat hij nader onderzoek wil verrichten. Eiseres stelt nu beroep in, omdat de minister binnen die termijn geen beslissing heeft genomen op haar aanvraag.
    
    
    
    
      
        Overwegingen
      
    
    
    1. De rechtbank vindt het in deze zaak niet nodig om partijen uit te nodigen voor een zitting.2
    
    2. Als een bestuursorgaan niet op tijd op een aanvraag beslist, dan kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Voordat hij beroep kan instellen, moet de betrokkene schriftelijk aan het bestuursorgaan laten weten dat binnen twee weken alsnog moet worden beslist op zijn aanvraag (de zogenoemde ingebrekestelling). Als er na twee weken nog steeds geen besluit is genomen, dan kan de betrokkene beroep instellen.3
    
    
      
        Is het beroep van eiseres ontvankelijk?
      
    
    
    3. Soms kan niet worden verwacht dat de betrokkene eerst een ingebrekestelling stuurt. Dat is in dit geval zo, omdat de bestuursrechter in de uitspraak van 21 maart 2024 een uitdrukkelijke en inmiddels verstreken termijn heeft gesteld voor het nemen van een besluit.4 Ondanks het ontbreken van een ingebrekestelling is het beroep van eiseres dus ontvankelijk.
    
      
    
    
    
      
        
      
    
  
  
    
      1ECLI:NL:RBDHA:2024:3962.
    2 Artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
    3 Artikel 6:2, onder b, en 6:12, tweede lid, van de Awb.
    
    
    
      
        Is het beroep van eiseres gegrond?
      
    
    
    4. De rechtbank stelt vast dat de minister niet binnen de door de rechtbank genoemde termijn alsnog een besluit heeft genomen op de aanvraag. Het beroep is kennelijk gegrond.
    
    
      
        Welke nadere beslistermijn legt de rechtbank aan de minister op?
      
    
    
    5. De rechtbank geeft de minister in beginsel een termijn van twee weken na de dag van verzending van de uitspraak om alsnog een besluit te nemen.5 Er kunnen omstandigheden zijn die ervoor zorgen dat de rechtbank een andere termijn geeft.6
    
    6. De minister heeft op 14 maart 2025 een verweerschrift ingediend, waarin hij de rechtbank verzoekt een nadere beslistermijn van zestien weken op te leggen. Hiertoe heeft hij aangegeven dat de aanvraag van eiseres inmiddels is toegewezen aan een behandelaar en dat op 11 maart 2025 een herstel verzuim aan eiseres is verstuurd. De minister zal, nadat hij een reactie op het herstel verzuim heeft ontvangen, bekijken of in deze zaak nog nader onderzoek nodig is. Een termijn van zestien weken na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim is dan volgens de minister passend om een besluit te kunnen nemen.
    
    7. De rechtbank ziet in de uitleg van de minister aanleiding om de op te leggen nadere beslistermijn te laten aanvangen na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim, omdat de minister van die reactie afhankelijk is om te bepalen of verdere, en zo ja, welke onderzoekshandelingen nodig zijn om vervolgens tot een zorgvuldig besluit te komen.
    
    8. De rechtbank bepaalt daarom als volgt. Wanneer de minister geen nader onderzoek hoeft te doen, bedraagt de nadere beslistermijn vier weken na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim. Als de minister wel een nader onderzoek in de vorm van een gehoor of een DNA-onderzoek nodig vindt, dan moet de minister binnen zestien weken na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim een besluit op de aanvraag nemen.
    
    
      
        Legt de rechtbank de minister een rechterlijke dwangsom op?
      
    
    
    9. De rechtbank verbindt aan haar uitspraak een dwangsom overeenkomstig het beleid dat de rechtbanken in dit verband hebben vastgesteld.7 De rechtbank bepaalt in deze zaak dat de minister een dwangsom van € 250,- moet betalen voor elke dag waarmee de minister de in de uitspraak bepaalde beslistermijn nu nog overschrijdt. Daarbij geldt een maximum van € 37.500,-. De rechtbank ziet geen aanleiding om een lagere dwangsom op te leggen, zoals de minister heeft verzocht.
    
    
    
      
        
      
    
  
  
    
      4ECLI:NL:RVS:2021:774.
    5 Artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb.
    6 Artikel 8:55d, derde lid, van de Awb.
    7 Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb. Zie https://www.rechtspraak.nl/Onderwerpen/Overheidsorganisatie-beslist-niet-op-tijd/Paginas/extra-dwangsom.aspx.
    
    
    
      
        Conclusie en gevolgen
      
    
    
    10. Het beroep is gegrond. Dat betekent dat eiseres gelijk krijgt en dat de minister binnen de onder 8. genoemde termijn alsnog een besluit op de aanvraag bekend moet maken. Als de minister dat niet doet, moet hij een dwangsom betalen.
    
    11. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiseres ook een vergoeding voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. De minister moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht is dit een vast bedrag, omdat eiseres een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor haar een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden, wordt een lager bedrag toegekend. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt € 453,50 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 0,5). Ook moet de minister het door eiseres betaalde griffierecht vergoeden.
    
    
    
      
        Beslissing
      
    
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit;
      
      
        draagt de minister op om binnen vier weken na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim een besluit op de aanvraag bekend te maken, als de minister geen nader onderzoek nodig vindt;
      
      
        draagt de minister op om binnen zestien weken na ontvangst van een reactie op het herstel verzuim een besluit op de aanvraag bekend te maken, als de minister wel nader onderzoek nodig vindt;
      
      
        bepaalt dat de minister aan eiseres een dwangsom van € 250,- moet betalen voor elke dag, waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 37.500,-;
      
      
        bepaalt dat de minister het door eiseres betaalde griffierecht van € 194,- vergoedt;
      
      
        veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 453,50.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. G.P. Loman, rechter, in aanwezigheid van mr. A.W. van Eerden, griffier.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      22 april 2025
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Bent u het niet eens met deze uitspraak?
      
    
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.