ECLI:NL:RBDHA:2025:6756, Rechtbank Den Haag, 18-04-2025, NL25.16140
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: bewaring, art. 59 Vw, gronden niet betwist, voortvarend handelen, ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.16140
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 april 2025 in de zaak tussen
    
      [eiser] , v-nummer: [nummer] , eiser
    (gemachtigde: mr. L. Soedamah),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie,
    (gemachtigde: mr. S.J. de Vries).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 1 april 2025 (het bestreden besluit) heeft de minister aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      De zaak is op 15 april 2025 ter zitting aan de orde gesteld. Eiser en de gemachtigde van eiser zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Kunnen de gronden de maatregel van bewaring dragen?
      
      1.	In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. De minister heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, eerste, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb 2000), als zware gronden vermeld dat eiser:3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;3i. te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer; en als lichte gronden vermeld dat eiser:4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank stelt vast dat eiser de zware en lichte gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd niet heeft betwist. De niet betwiste zware en lichte gronden zijn voldoende om de maatregel van bewaring te kunnen dragen.
      
      
        
          Heeft de minister voldoende voortvarend gehandeld?
        
      
      2. De rechtbank ziet in het dossier ambtshalve geen aanleiding om aan te nemen dat niet voortvarend is gehandeld. Op de zitting heeft de minister gesteld dat voor eiser een vlucht was geboekt op 12 april 2025. De uitzetting van eiser is niet doorgegaan, omdat de psycholoog van het detentiecentrum Rotterdam heeft laten weten dat de mentale staat van eiser de uitzetting niet toeliet. Dit is ook de reden dat eiser is overgeplaatst naar het [psychiatrisch centrum], waar hij nu verblijft. De minister heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat naar verwachting sprake is van een kortdurende opname en dat eiser daarna alsnog kan worden uitgezet. In de tussentijd wordt onderzocht hoe eiser het beste kan worden overgedragen. 
      
      
        
          Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
        
      
      3. De rechtbank ziet in de door de minister en eiser verstrekte gegevens ook overigens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      4.	Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A. van Hoof, rechter, in aanwezigheid van mr. F.E. Brokke, griffier.
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
  
  
     ABRvS 26 juli 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2829.