ECLI:NL:RBDHA:2025:7129, Rechtbank Den Haag, 18-04-2025, NL24.47109 en NL24.47111
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel, Roma, discriminatie, ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Rotterdam
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL24.47109 en NL24.47111
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [naam eiser] , V-nummer: [V-nummer 1] , eiser
    
      
        
          [naam eiseres]
        , V-nummer: [V-nummer 2] , eiseres
      samen: eisers
      (gemachtigde: mr. M.M. Polman),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    (gemachtigde: mr. M.M. van Duren).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Met de besluiten van 26 november 2024 (de bestreden besluiten) heeft verweerder de aanvragen van eisers tot het verlenen van verblijfsvergunningen asiel (de asielaanvragen) voor bepaalde tijd in de verlengde asielprocedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
    
    
    
      Eisers hebben tegen de bestreden besluiten beroepen ingesteld. 
    
    
    
      De rechtbank heeft de beroepen, tezamen met de verzoeken van eisers om een voorlopige voorziening (met zaaknummers NL24.47110 en NL24.47112), op 28 maart 2025 op zitting behandeld. Eisers en hun gemachtigde zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Inleiding
      
    
    1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van eisers tegen de afwijzing van hun asielaanvragen. 
    
    2. Eisers zijn burgers van de Republiek Noord-Macedonië en zijn geboren op respectievelijk [geboortedatum 1] 1964 (eiser) en [geboortedatum 2] 1971 (eiseres). De asielaanvragen hebben eisers op 9 november 2024 ingediend. 
    
    
      
        Het asielrelaas
      
    
    
    3. Eisers hebben aan hun asielaanvragen – samengevat – het volgende ten grondslag gelegd. Eisers hebben hun land van herkomst verlaten, omdat eiser ziek is en hij de behandeling die hij nodig heeft in Noord-Macedonië niet kan krijgen, omdat deze te duur is. Eisers hebben tevens aangevoerd dat eiser problemen heeft gehad met een groep jongeren die wilden dat hij drugs ging verkopen. Eisers hebben tenslotte nog verklaard dat zij geen huis konden vinden en eiseres heeft daaraan toegevoegd dat zij ook moeite had met het vinden van werk, scholing en medische hulp, omdat zij tot de Roma bevolkingsgroep behoort. 
    
    
      
        De bestreden besluiten
      
    
    
    4. Het asielrelaas van eisers bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:
    
      1. identiteit, nationaliteit en herkomst;
      2. problemen van eiser met de groep jongeren;
      3. problemen vanwege de Roma-afkomst.
    
    
    5. Verweerder heeft de verklaringen van eisers over hun asielmotieven geloofwaardig geacht. 
    
    6. Verweerder is echter van mening dat uit de verklaringen van eisers niet blijkt dat zij een gegronde vrees hebben voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade. Eisers zijn afkomstig uit Noord-Macedonië. Dat land wordt in het algemeen gezien als een veilig land van herkomst. Dit blijkt uit de brief van de staatssecretaris aan de Tweede Kamer van                9 februari 2016 en staat vermeld in Bijlage 13 van het Voorschrift Vreemdelingen. Ook uit de herbeoordeling van 5 juli 2023 blijkt dat Noord-Macedonië een veilig land van herkomst is. Uit de verklaringen van eisers blijkt niet dat Noord-Macedonië voor eisers persoonlijk niet veilig is. Weliswaar wordt door verweerder gevolgd dat Roma het lastig hebben in Noord-Macedonië, maar dat leidt volgens verweerder niet tot de conclusie dat eisers in aanmerking komen voor asielrechtelijke bescherming. De door eisers gestelde discriminatoire behandeling levert geen dusdanige ernstige beperking van bestaansmogelijkheden op, dat het voor hen onmogelijk is om op maatschappelijk en sociaal gebied te kunnen functioneren. Met betrekking tot de problemen van eiser met de jongeren heeft verweerder overwogen dat van eisers verwacht mag worden dat zij de bescherming vragen van de autoriteiten in hun land van herkomst. Uit de verklaringen is niet gebleken dat dit niet kan. 
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    7. De rechtbank beoordeelt de afwijzing van de asielaanvragen van eisers. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die eisers hebben aangevoerd, de beroepsgronden.
    
    8. De rechtbank zal de beroepen ongegrond verklaren. Dat betekent dat eisers ongelijk krijgen en het kennelijk ongegrond beoordelen van hun aanvragen in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
      
        Verwijzing naar de zienswijze
      
    
    9. Eisers verwijzen allereerst naar wat is aangevoerd in de zienswijze. Zij verzoeken deze als overgenomen en ingelast te beschouwen. De rechtbank stelt vast dat verweerder in het bestreden besluit gemotiveerd is ingegaan op de zienswijzen van eisers. Voor zover eisers in de beroepsgronden niet aangeven waar en waarom de reactie van verweerder in de bestreden besluiten op die zienswijzen niet juist of niet toereikend is, gaat de rechtbank aan het verzoek voorbij. Een enkele verwijzing naar de zienswijze kan niet leiden tot aantasting van het bestreden besluit. Dit volgt ook uit vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, onder meer in de uitspraak van 4 juli 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:2169).
    
    10. Deze beroepsgrond slaagt niet. 
    
    11. Eisers betogen dat Noord-Macedonië voor Roma in het algemeen en voor hen persoonlijk geen veilig land van herkomst is. Als Roma worden zij in hun land gediscrimineerd en achtergesteld. Het is voor hen onmogelijk werk te vinden om inkomsten te verwerven. Een woning, medische kosten en scholing kunnen eisers niet betalen. De ondervonden discriminatie leidt tot een dusdanige ernstige beperking van de bestaansmogelijkheden dat het voor eisers onmogelijk was en is om te functioneren.
    
    12. De rechtbank stelt voorop dat de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bij uitspraak van 12 januari 2017 heeft geoordeeld dat verweerder Macedonië (nu Noord-Macedonië), ook voor Roma, op goede gronden heeft aangewezen als veilig land van herkomst. De in de zienswijzen ingebrachte informatie biedt naar het oordeel van de rechtbank geen grond voor de conclusie dat niet langer van dit uitgangspunt kan worden uitgegaan. Verweerder heeft er niet ten onrechte op gewezen dat de aangehaalde bronnen van Mondiaal Nieuws België dateren van 2014 en dat er inmiddels recentere informatie beschikbaar is over de positie van Roma in Noord-Macedonië. Uit de informatie van US Agency for International Development (USAID) van mei 2023 blijkt dat er sinds januari 2021 een initiatief van USAID is om in Noord-Macedonië discriminatie tegen Roma te beperken en de inclusie van Roma te verbeteren in de samenleving. Tevens zijn er in algemene zin verbeteringen ten aanzien van de Roma-bevolking in Noord-Macedonië uitgerold door de overheid. Ook uit de door verweerder aangehaalde bijlage landeninformatie Albanië, Noord-Macedonië en Montenegro van 19 mei 2023 blijkt dat er vooruitgang is geboekt ten aanzien van de integratie van Roma. Noord-Macedonië heeft hiertoe een nieuwe strategie aangenomen voor de periode van 2022 tot 2030, hetgeen eisers ook zelf in hun zienswijzen hebben aangehaald.
    
    13. De rechtbank is van oordeel dat er daarom nog steeds terecht een algemeen rechtsvermoeden bestaat dat vreemdelingen uit Noord-Macedonië geen internationale bescherming nodig hebben. Het ligt op de weg van eisers om aannemelijk te maken dat Noord-Macedonië in hun specifieke situatie toch niet veilig is. Verweerder stelt zich terecht op het standpunt dat eisers hierin niet zijn geslaagd. Niet is gebleken dat het voor eisers onmogelijk was om op maatschappelijk en sociaal gebied te functioneren, nu uit hun verklaringen blijkt dat zij toegang hadden tot scholing en onderdak en zij in hun eigen levensonderhoud hebben kunnen voorzien. Verder wijst verweerder er terecht op dat de gestelde problemen rond de toegang tot medische zorg blijkens de verklaringen van eisers voortkwamen uit een gebrek aan financiële middelen en dus geen verband hielden met de Roma-afkomst van eisers. 
    
    14. Eisers hebben aldus niet aannemelijk gemaakt dat Noord-Macedonië ten aanzien van hen de internationale verdragsverplichtingen niet nakomt, of dat zij bij voorkomende problemen niet de hulp en bescherming kunnen inroepen van de (hogere) Noord-Macedonische autoriteiten. Verweerder heeft de beroepen daarom terecht kennelijk ongegrond verklaard op de grond dat eisers afkomstig zijn uit een veilig land van herkomst. 
    
    15. De beroepsgrond slaagt niet. 
    
    
      
        Onzorgvuldige totstandkoming van de besluiten
      
    
    16. Eisers voeren aan dat van verweerder verwacht mocht worden dat in het gehoor specifieke vragen zouden worden gesteld over de Roma-afkomst. Nu dit naar het oordeel van eisers niet is gebeurd, zijn de besluiten volgens eisers vatbaar voor vernietiging. Eisers menen verder dat in de besluiten niet op een kenbare wijze is ingegaan op hetgeen in de zienswijzen is gesteld, waardoor de besluiten niet deugdelijk zijn gemotiveerd.
    
    17. De rechtbank ziet geen reden voor het oordeel dat de minister onvoldoende heeft gevraagd in het gehoor van eisers. Uitgangspunt is dat het aan de vreemdeling is om zijn of haar asielmotieven naar voren te brengen. Eisers zijn daartoe in de gelegenheid gesteld. Indien het gehoor naar de mening van de vreemdeling niet volledig is, bieden de correcties en aanvullingen de mogelijkheid om de asielmotieven aan te vullen. In dit geval hebben eisers in de correcties en aanvullingen van deze mogelijkheid gebruik gemaakt. Verweerder heeft deze aanvulling vervolgens beoordeeld in de bestreden besluiten. Niet is gebleken dat eisers in hun belangen zijn geschaad.
    
    18. De rechtbank volgt eisers ook niet in hun stelling dat niet op kenbare wijze is ingegaan op hetgeen in de zienswijzen is aangevoerd. Verweerder heeft in de bestreden besluiten de door eisers aangehaalde artikelen benoemd en vervolgens uitgelegd waarom verweerder van mening is dat deze artikelen geen reden zijn om af te zien van de afwijzingen van de asielaanvragen. Verweerder heeft daarbij tevens uitgelegd dat uit de verklaringen van eisers niet blijkt dat zij persoonlijk te maken hebben gehad met de discriminatie zoals deze in de artikelen naar voren komt. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende gemotiveerd heeft beslist de asielaanvragen van eisers af te wijzen.
    
    19. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Medische aspecten
      
    
    20. Eisers hebben in hun asielrelazen gewezen op de medische problemen van eiser. Eiser heeft verklaard dat hij suikerziekte heeft en hartpatiënt is. Verweerder heeft er terecht op gewezen dat eiser geen enkel document heeft overgelegd om dit te onderbouwen. Verweerder heeft er in de bestreden besluiten tevens op gewezen dat is gebleken dat eisers in hun land van herkomst toegang hadden tot medische zorg. Dat eisers hun medicijnen niet altijd kon betalen, maakt niet dat eisers op voorhand werd uitgesloten van de toegang tot medische zorg. In de gronden hebben eisers deze stelling van verweerder niet betwist. Daarom laat de rechtbank dit punt verder onbesproken.
    
    
      
        Problemen met de groep jongeren
      
    
    21. Eisers hebben de problemen van eiser met een groep jongeren als asielmotief aangevoerd. Verweerder heeft in de bestreden besluiten hieromtrent gesteld dat eisers zich onvoldoende hebben ingespannen om de hulp of bescherming van de (hogere) Noord-Macedonische autoriteiten in te roepen en te klagen over het gebrek aan hulp. Verweerder heeft terecht geconcludeerd dat niet is gebleken dat zij eisers niet kunnen of willen helpen dan wel beschermen bij voorkomende problemen. In de gronden van beroep hebben eisers deze stelling van verweerder niet betwist. Daarom laat de rechtbank dit punt verder onbesproken.
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    22. De beroepen zijn ongegrond. Dat betekent dat de afwijzingen van de asielaanvragen in stand blijven. 
    
    23. Eisers krijgen geen vergoeding van hun proceskosten.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M.V. van Baaren, rechter, in aanwezigheid van  
      mr. F. Horst - van Dee, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Bent u het niet eens met deze uitspraak?
      
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.