ECLI:NL:RBZWB:2025:2481, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 25-04-2025, BRE 23/3059
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-04-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: 8:55; Verzet ongegrond

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Zittingsplaats Breda
    
    
    
      Belastingrecht
    
    
    
      zaaknummer: BRE 23/3059 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 april 2025 op het verzet van
    
      [belanghebbende] B.V., uit [plaats] , belanghebbende
    (gemachtigde: mr. D.A.N. Bartels),
    
    
      tegen de uitspraak van de rechtbank van 11 oktober 2024 in het geding tussen
    
    
    
      belanghebbende
    
    
    
      en 
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente Roosendaal, de heffingsambtenaar.
    
    
    Inleiding
    
    
      1. Deze uitspraak op het verzet van belanghebbende gaat over de uitspraak van de rechtbank van 11 oktober 2024 waarin de rechtbank het beroep van belanghebbende niet-ontvankelijk heeft verklaard, wegens het niet overleggen van een juiste machtiging. Het beroep ziet op de aanslag zuiveringsheffing bedrijfsruimten voor het jaar 2022 voor het object [adres] . 
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank heeft het verzet op 11 april 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben mr. Bartels en namens de heffingsambtenaar [persoon 1] deelgenomen. 
      
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      2. Bij brief van 9 juni 2023 is mr. Bartels in de gelegenheid gesteld om binnen vier weken een machtiging en uittreksels uit het handelsregister te overleggen. Hierop heeft mr. Bartels gereageerd bij brief, ontvangen op 15 juni 2023. Mr. Bartels heeft het uittreksel van belanghebbende en onderliggende uittreksels overgelegd en een machtiging op naam van [persoon 2] .
    
    
    
      2.1.
      De griffier heeft bij brief van 22 januari 2024 gevraagd om aanvullende machtigingen van [persoon 3] en [persoon 4] . Mr. Bartels heeft op 25 januari 2024 nogmaals de machtiging op naam van [persoon 2] overgelegd. 
    
    
      2.2.
      De griffier heeft op 1 februari 2024 nogmaals gevraagd om aanvullende machtigingen van [persoon 3] en [persoon 4] . Mr. Bartels heeft nogmaals de machtiging op naam van [persoon 2] overgelegd. 
    
    
      2.3.
      Mr. Bartels heeft niet voldaan aan het verzoek van de rechtbank, waarna het beroep niet-ontvankelijk is verklaard. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      3. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak uitsluitend of in de uitspraak van 11 oktober 2024 terecht is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is dat het beroep niet-ontvankelijk is. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet. 
    
    
    
      3.1.
      Mr. Bartels voert in verzet aan dat hem geen mogelijkheid is geboden om het verzuim te herstellen. Ook heeft hij in verzet een machtiging overgelegd op naam van [persoon 3] . 
      
    
    
      3.2.
      De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
      
    
    
      3.3.
      Iemand die namens een ander beroep instelt, moet op verzoek van de rechtbank een machtiging indienen om aan te tonen dat hij namens die ander beroep mag instellen. Dit staat in artikel 8:24, tweede lid van de Awb. Als dat niet gebeurt, kan de rechtbank het beroep op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk verklaren. Als de ander een rechtspersoon is of een natuurlijk persoon die een onderneming drijft, kan de rechtbank ook verlangen dat – recente – uittreksels uit het handelsregister worden overgelegd. 
      
    
    
      3.4.
      Uit de overgelegde uittreksels uit het handelsregister blijkt dat de drie bestuurders van belanghebbende gezamenlijk bevoegd zijn. De rechtbank stelt vast dat mr. Bartels een schriftelijke machtiging heeft overgelegd van één van de drie bestuurders. Bij brieven van 22 januari 2024 en 1 februari 2024 is mr. Bartels in de gelegenheid gesteld aanvullende machtigingen te overleggen. De rechtbank ziet geen reden om te betwijfelen of deze ook zijn ontvangen blijkens de reactie van mr. Bartels op de brieven. Dat de gevraagde stukken niet worden ingediend is een omstandigheid die voor rekening van belanghebbende kan worden gelaten. 
      
    
    
      3.5.
      Vast staat dat de rechtbank binnen de gestelde termijn geen machtiging van de drie gezamenlijk bevoegde bestuurders van belanghebbende heeft ontvangen. De rechtbank heeft ook geen statuten ontvangen waaruit zou blijken dat de overgelegde machtiging voldoende is. 
      
    
    
      3.6.
      In verzet dient mr. Bartels een machtiging in van één van de (gezamenlijk bevoegde) bestuurders. Voor zover mr. Bartels heeft geprobeerd het verzuim – door het overleggen van een nieuwe machtiging in verzet – heeft proberen te herstellen, biedt de wet hiertoe geen mogelijkheid. 
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      4. De grond van het verzet slaagt niet. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding anders te oordelen dan in de uitspraak van 11 oktober 2024. Het verzet is ongegrond. Dat betekent dat die uitspraak in stand blijft. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
      
        Immateriële schadevergoeding 
      
    
    
      4.1.
      Nu niet is gebleken dat mr. Bartels is gemachtigd om namens belanghebbende te procederen, kan er ook geen sprake zijn van enige spanning of frustratie bij belanghebbende die te wijten zou zijn aan het handelen of nalaten van de rechtbank of heffingsambtenaar. Mr. Bartels is tenslotte niet bevoegd om namens belanghebbende een verzoek te doen om immateriële schadevergoeding. De rechtbank wijst het verzoek dan ook af.
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het verzet ongegrond; 
      
      
        wijst het verzoek om immateriële schadevergoeding af. 
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. Broeders, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. W. Dekkers, griffier, op 25 april 2025 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
      De griffier,  De rechter, 
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl. 
      Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl). Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
    
    1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;
    2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
    3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
    a. de naam en het adres van de indiener;
    b. de dagtekening;
    c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is
                gericht;
    d. de gronden van het beroep in cassatie.
    Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.
    
    
    
  
  
     Dit volgt uit artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  
  
     Hoge Raad 10 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:2.