ECLI:NL:RBROT:2024:13321, Rechtbank Rotterdam, 20-12-2024, 10900794 CV EXPL 24-2010
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-12-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Aankoopclaim.nl vordert namens een aantal consumenten dat Coolblue 50% van aankoopprijs van diverse goederen terugbetaalt wegens schending precontractuele informatieverplichtingen. Vordering afgewezen. Klachtafhandelingsbeleid geen essentiële informatieverplichting. Hoewel Coolblue niet voorgeschreven modelformulier meestuurt voor beroep op herroepingsrecht, biedt zij consument een eenvoudiger manier via persoonlijk account. Daarom geen voldoende schending om een sanctie te rechtvaardigen.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 10900794 CV EXPL 24-2010
    
    
    
      datum uitspraak: 20 december 2024
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
  
  
    
      1 [eiser 1] ,
    woonplaats: Ridderkerk,
    
      2. [eiser 2],
    woonplaats: IJsselstein,
    
      3. [eiser 3],
    woonplaats: Capelle aan den IJssel,
    
      4. [eiser 4],
    woonplaats: Soest,
    
      5. [eiser 5],
    woonplaats: Den Haag,
    
      6. [eiser 6],
    
      woonplaats: Amersfoort,
      eisers,
      gemachtigde: Aankoopclaim.nl B.V.,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        Coolblue B.V.,
      vestigingsplaats: Rotterdam,
      gedaagde,
      gemachtigde: mr. J. van Engelen.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
      
        
          de dagvaarding van 16 januari 2024, met bijlagen;
        
        
          het antwoord, met bijlagen;
        
        
          de brief van de gemachtigde van eisers van 19 juni 2024, met bijlagen;
        
        
          de spreekaantekeningen van de gemachtigde van Coolblue.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Op 21 november 2024 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig [eiser 1] (eiser sub 1 en [naam functie] van Aankoopclaim.nl), bijgestaan door de heer [persoon A] ( [naam functie] van Aankoopclaim.nl) en mevrouw S. van Ekris (jurist bij Aankoopclaim.nl). Namens Coolblue waren aanwezig de gemachtigde J. Van Engelen, mevrouw J. Bosma (bedrijfsjurist bij Coolblue) en de heer [persoon B] (manager legal bij Coolblue). 
      
      
    
  
  
    
      2De beoordeling 
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    
      2.1.
      Eisers hebben in het verleden (tussen 14 augustus 2019 en 10 augustus 2023) online aankopen gedaan bij Coolblue. In deze procedure eisen zij dat Coolblue 50% van de aankoopprijs aan hen (althans aan hun gemachtigde) terugbetaalt. De reden hiervoor is dat Coolblue volgens eisers niet heeft voldaan aan alle informatieverplichtingen die op haar rusten. Het gaat dan om de informatieplichten van de artikelen 6:230m en 6:230v BW.
      
    
    
      2.2.
      Eisers hebben benoemd dat Coolblue specifiek de volgende informatieplichten niet (goed) zou zijn nagekomen:
      
        
          het vermelden van het adres en de contactgegevens (sub b en c van artikel 6:230m BW);
        
        
          het vermelden van informatie over de klachtenregeling (sub g van artikel 6:230m BW);
        
        
          het verstrekken van onjuiste informatie over het herroepingsrecht (sub h van artikel 6:230m BW);
        
        
          uit de tekst op de bestelknop bij de optie ‘betalen in de winkel’ blijkt niet dat een betalingsverplichting wordt aangegaan, omdat er enkel staat “reservering afronden” .
        
      
    
    
      2.3.
      Eisers vorderen terugbetaling van de volgende bedragen:
      
        
          eiser sub 1 € 766,18;
        
        
          eiser sub 2 € 84,50;
        
        
          eiser sub 3 € 31,-;
        
        
          eiser sub 4 € 429,-;
        
        
          eiser sub 5 € 433,-;
        
        
          eiser sub 6 € 1.694,-.
        
      
      Deze bedragen zijn gelijk aan 50% van de totale aankoopprijs van de door eisers gekochte producten. Eisers baseren de hoogte van hun vordering op de sanctierichtlijn die rechtbank gebruiken bij het beoordelen van schendingen van essentiële informatieverplichtingen.
      
      
        
          Coolblue heeft geen essentiële informatieverplichtingen geschonden
        
      
      
    
    
      2.4.
      De kantonrechter oordeelt dat Coolblue geen essentiële informatieverplichtingen heeft geschonden, zodat er geen grondslag is voor de gevorderde terugbetaling op grond van de sanctierichtlijn die wordt gehanteerd. Dit oordeel wordt hieronder per specifieke schending besproken, voor zover die schending door eisers is benoemd. De kantonrechter heeft daarnaast – ambtshalve – beoordeeld of sprake is van schendingen die eisers niet hebben benoemd. Daarvan is geen sprake.
      
      
        
          Vooraf: het beoordelingskader
        
      
      
    
    
      2.5.
      De overeenkomsten tussen eisers en Coolblue zijn (op één na) online tot stand gekomen. Het gaat om overeenkomsten op afstand tussen een handelaar (Coolblue) en een consument (een van eisers). Bij of voorafgaand aan het sluiten van deze overeenkomsten moet de handelaar bepaalde informatie aan de consument verstrekken en deze informatie bevestigen op een duurzame gegevensdrager. Een duurzame gegevensdrager betekent dat de consument de informatie eenvoudig moet kunnen bewaren, zoals bijvoorbeeld een e-mail of een brief.
      
    
    
      2.6.
      De Hoge Raad heeft beslist dat de rechter ambtshalve moet onderzoeken of aan een aantal informatieverplichtingen is voldaan. Het gaat dan om de informatie waaraan de wet een specifieke sanctie verbindt als deze niet wordt gegeven en om de informatie waaraan extra gewicht moet worden toegekend. Dit zijn de essentiële informatieverplichtingen. De Hoge Raad heeft ook beslist dat de rechter de overeenkomst geheel of gedeeltelijk moet vernietigen in die zin dat de betalingsverplichting van de consument wordt verminderd als sprake is van een voldoende ernstige schending van zo’n verplichting.
      
    
    
      2.7.
      De rechtbanken hebben naar aanleiding van de uitspraak van de Hoge Raad voor de schending van de essentiële informatieverplichtingen een sanctierichtlijn opgesteld. Deze sanctierichtlijn houdt samengevat in dat de betalingsverplichting wordt verminderd met 25% bij maximaal drie voldoende ernstige schendingen en met 50% bij meer dan drie voldoende ernstige schendingen. Bij de precontractuele informatieverplichtingen geldt dat meerdere voldoende ernstige schendingen van de essentiële informatieverplichtingen die onder dezelfde letter van artikel 6:230m lid 1 BW vallen samen worden geteld als één schending. Meerdere schendingen van de verplichting om de informatie te bevestigen op een duurzame gegevensdrager worden ook gerekend als één schending.
      
      
        
          Geen schending van de verplichting sub b: de identiteit van de handelaar
        
      
      
    
    
      2.8.
      Op grond van artikel 6:230m lid 1 onder b BW moet de identiteit van de handelaar worden vermeld. Het gaat erom dat voor de consument duidelijk is wie de handelaar is. Daarvoor is voldoende als de handelsnaam wordt vermeld. Zeker bij grote, bekende ondernemingen als Coolblue acht de kantonrechter het in de precontractuele fase voldoende als uit een logo, het webadres of een andere vermelding op de website duidelijk is onder welke naam de handelaar opereert en de consument met die naam op de website van de Kamer van Koophandel de juiste (rechts)persoon kan vinden. Dat is hier het geval. Op elke pagina van het bestelproces staat in de footer Coolblue B.V. Ook op de factuur staat Coolblue B.V., zodat ook is voldaan aan de eis dat de identiteit duidelijk wordt vermeld op de duurzame gegevensdrager. 
      
      
        
          Geen schending van de verplichting sub c: de contactgegevens van de handelaar
        
      
      
    
    
      2.9.
      Op grond van artikel 6:230 m lid 1 onder c BW moeten de contactgegevens van de handelaar worden vermeld. De kantonrechter vindt het vermelden van het adres van een vestiging, een telefoonnummer of een e-mailadres voldoende. De contactgegevens hoeven – anders dan de andere informatie – niet al tijdens het bestelproces te worden getoond; de informatie mag ook ergens anders op de website staan, mits die informatie eenvoudig te vinden is. Aan die eis is voldaan; op de website kan op een link worden geklikt waarmee de gegevens van de ‘fysieke winkels’ direct kunnen worden gevonden. Op de bestelpagina waarop gekozen kan worden voor de wijze van bezorging en op de bestelpagina waarop gekozen kan worden voor de betaalmethode staat een telefoonnummer van de klantenservice vermeld. In de footer van de overzichtspagina van de bestelling kan worden geklikt op de algemene voorwaarden, waarin onder 2 een telefoonnummer, een whatsapp-nummer, een e-mailadres en het adres van de hoofdvestiging zijn opgenomen. Op de factuur staan het adres en de website van Coolblue vermeld, zodat de noodzakelijke informatie ook op de duurzame gegevensdrager is opgenomen. Voor het standpunt van eisers dat het adres van het distributiecentrum moet worden vermeld, omdat de goederen van daaruit geleverd worden, is geen steun te vinden in de wet, rechtspraak of het door rechtbanken gehanteerde beleid. 
      
      
        
          Klachtafhandelingsbeleid (sub g) is geen essentiële informatieverplichting
        
      
      
    
    
      2.10.
      De kantonrechter oordeelt dat het vermelden van het klachtafhandelingsbeleid geen essentiële informatieplicht is. In de beslissing van de Hoge Raad van 12 november 2021 is vermeld dat uit het bepaalde in artikel 6:193f aanhef en onder b BW volgt dat bepaalde informatieverplichtingen extra gewicht hebben en daarom zijn aan te merken als essentiële informatieplichten. In de daaronder staande tabel (onder 3.1.11) is het klachtafhandelingsbeleid niet opgenomen als essentiële informatieplicht. Aan het schenden van een niet-essentiële informatieplicht verbindt de kantonrechter geen gevolgen. 
      
      
        
          Onvoldoende ernstige schending van de verplichting sub h: ontbindingsrecht
        
      
      
    
    
      2.11.
      Op grond van artikel 6:230m lid 1 onder h BW moet de handelaar informatie geven over het recht van ontbinding van de overeenkomst (het herroepingsrecht). Ook moet de handelaar het modelformulier voor herroeping gebruiken. De kantonrechter oordeelt dat Coolblue met de term “gratis ruilen” voldoet aan de verplichting om de consument te informeren over het herroepingsrecht. Voldoende is dat uit de tekst blijkt dat de consument geen reden hoeft te hebben om het product terug te sturen. Bovendien wordt de consument, als hij op de tekst ‘ruilen’ klikt, direct gelinkt naar de pagina waarop alle benodigde informatie over ruilen en retourneren is opgenomen. 
      
    
    
      2.12.
      Coolblue verstrekt niet het voorgeschreven modelformulier. Dat levert weliswaar een schending van (een deel van) deze verplichting op, maar de kantonrechter oordeelt dat die schending in deze zaak onvoldoende ernstig is, zodat daaraan geen sanctie wordt verbonden. Coolblue heeft het retourproces voor haar klanten namelijk op een manier ingericht die eenvoudiger is dan het gebruiken van het modelformulier. De klant kan via een persoonlijk account een retour aanmaken, waarna hij een label voor het terugsturen ontvangt. Ook krijgt hij de optie om een product af te geven in een fysieke winkel. Na de bestelling krijgt de consument een e-mail waarin hij geïnformeerd wordt over het recht om producten binnen 30 dagen te retourneren en hoe hij daar gebruik van kan maken. De kantonrechter acht het niet redelijk als een handelaar zou worden ‘bestraft’ omdat hij niet de voorgeschreven omslachtige manier van herroepen aanbiedt, maar in plaats daarvoor kiest voor een klantvriendelijker manier, terwijl het resultaat in alle gevallen hetzelfde is: de consument weet hoe hij gebruik moet maken van zijn herroepingsrecht. In deze zaak speelt daarbij mede een rol dat het om on-line bestellingen gaat, zodat het niet onredelijk is om van een consument te verwachten dat hij ook on-line van zijn herroepingsrecht gebruik maakt.
      
      
        
          Geen schending van de verplichting van artikel 6:230v lid 3: de bestelknop
        
      
      
    
    
      2.13.
      Partijen zijn het erover eens dat de bestelknop die Coolblue hanteert juist is als het gaat om de opties ‘betalen via iDeal’ of ‘betalen via creditcard’. Als de consument kiest voor de optie ‘betalen in de winkel’, bevat de laatste knop in het online proces de tekst “reservering afronden”. 
      
    
    
      2.14.
      De kantonrechter oordeelt dat in geval van betalen in de winkel geen sprake is van het tot stand komen van een overeenkomst door het aanvaarden van het aanbod van Coolblue op het moment dat de reservering wordt gemaakt. De tekst op de laatste knop is ondubbelzinnig: er staat dat de consument een reservering afrondt. Aan die reservering is geen betalingsverplichting verbonden. Die betalingsverplichting ontstaat pas op het moment dat de consument het gereserveerde product daadwerkelijk komt ophalen in de winkel. Komt de consument niet binnen een bepaalde termijn, dan vervalt de reservering en wordt het product weer in de voorraad opgenomen. Omdat de betalingsverplichting bij het plaatsen van de reservering nog niet bestaat, hoeft Coolblue op de bestelknop het woord ‘betalen’ ook niet te vermelden. Ook hier heeft Coolblue haar informatieplicht dus niet geschonden.
      
      
        
          Conclusie: slechts één schending, geen sanctie
        
      
      
    
    
      2.15.
      Uit het voorgaande volgt dat er slechts sprake is van één schending van de informatieplichten, namelijk daar waar Coolblue geen gebruik maakt van het modelformulier voor het ontbindingsrecht van de consument. Aan die schending wordt geen sanctie verbonden, omdat Coolblue het retourproces op een andere, eenvoudigere manier heeft ingericht. 
      
    
    
      2.16.
      De kantonrechter heeft ook geen andere schendingen vastgesteld dan de schendingen waarop eisers zich beroepen. 
      
      
        
          Eisers moeten de proceskosten betalen
        
      
      
    
    
      2.17.
      De proceskosten komen voor rekening van eisers, omdat zij ongelijk krijgen (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die eisers aan Coolblue moeten betalen op € 542,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten × € 271) en € 135,- aan nakosten. Dat is in totaal € 677,-. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. De wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen. Eisers worden hoofdelijk veroordeeld om de proceskosten te betalen. 
      
      
        
          Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad
        
      
      
    
    
      2.18.
      Dit vonnis wordt voor wat de proceskostenveroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Coolblue dat eist en eisers daar geen bezwaar tegen hebben gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      3.1.
      wijst de eis af;
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt eisers hoofdelijk in de proceskosten, die aan de kant van Coolblue worden begroot op € 677,- met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag na de datum waarop dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald;
      
    
    
      3.3.
      verklaart dit vonnis wat de proceskostenveroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. M. Fiege en in het openbaar uitgesproken.
        51909
      
    
  
  
     Deze richtlijn is gepubliceerd op www.rechtspraak.nl.
  
  
     Zie voor een definitie van deze begrippen artikel 6:230g van het Burgerlijk Wetboek.
  
  
     Artikel 6:230m lid 1 van het Burgerlijk Wetboek.
  
  
     Artikel 6:230v lid 7 van het Burgerlijk Wetboek.
  
  
     Hoge Raad 12 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1677.
  
  
     ECLI:NL:HR:2021:1677.