ECLI:NL:RBZWB:2025:2017, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 08-04-2025, 02-183898-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-04-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Jeugdstrafzaak. Medeplegen. Minderjarige verdachte veroordeeld voor afpersing, straatroof met anderen met een mes. Werkstraf en een voorwaardelijke jeugddetentie met bijzondere voorwaarden. 
        Vordering BP deels toegewezen, waarbij wordt aangesloten bij lager liquidatietarief, gelet op het grote bedrag dat wordt afgewezen.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
      
    
    
    
      Team jeugd
    
    
    
      Zittingsplaats: Breda
    
    
    
      parketnummer: 02-183898-24  
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer van 8 april 2025
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen de minderjarige
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren op [geboortedag 1] 2005 te [geboorteplaats] ( [land] )
      wonende te [woonadres] , 
      raadsman mr. A.A.W. den Ouden, advocaat te Oisterwijk. 
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld met gesloten deuren op de zitting van 25 maart 2025, waarbij de officier van justitie, mr. S.A.J. Louwers, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
  
  
    
      2De tenlastelegging
    De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
    
    
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 24 april 2024 samen met anderen [benadeelde] heeft afgeperst door te bedreigen met een mes en daarbij zijn muts en jas te hebben buitgemaakt. 
    
  
  
    
      3De voorvragen
    
      De dagvaarding is geldig. 
      De rechtbank is bevoegd. 
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de tenlastegelegde afpersing in vereniging van [benadeelde] en baseert zich daarbij op de aangifte, de getuigenverklaring van [getuige] en de verklaring van de verdachte.  
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring van het tenlastegelegde kan komen aangezien de rol van verdachte niet groot genoeg was om van medeplegen te kunnen spreken, nu hij slechts aanwezig was en hem enkel verweten kan worden dat hij zich niet heeft gedistantieerd. Dit is onvoldoende om verdachte aan te merken als medepleger en de verdediging verzoekt verdachte vrij te spreken van het tenlastegelegde.
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
        4.3.1
        
          
            De bewijsmiddelen
          
          De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
        
      
      
        4.3.2
        
          
            De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
          
          De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat aangever [benadeelde] op 24 april 2024 het slachtoffer is geworden van een straatroof waarbij hij is gedwongen om zijn jas en muts af te geven. Niet ter discussie staat dat verdachte en de medeverdachten hierbij aanwezig waren en dat er die avond een mes aanwezig was. De verklaringen over wie het mes vasthield, op welk moment en of en hoe het mes aan [benadeelde] is getoond, lopen echter uiteen. 
        
        
        
          Op grond van de bewijsmiddelen volgt naar het oordeel van de rechtbank dat [benadeelde] en [getuige] die avond in het Rembrandtpark waren en dat zij daar werden benaderd door verdachte en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . De verdachten spraken onderling in het Arabisch. Op enig moment werd [getuige] apart genomen door een van de verdachten. Via [getuige] is tegen [benadeelde] gezegd dat verdachten zijn muts en jas wilden hebben. [benadeelde] wilde deze niet afgeven. Vervolgens zijn de drie verdachten om [benadeelde] heen gaan staan, er werd een arm om het lichaam van [benadeelde] geslagen en er werd een mes getoond. Het mes werd tegen de keel van [benadeelde] gehouden. Het mes werd onderling tussen de verdachten doorgegeven. [benadeelde] heeft zijn jas afgegeven. Hoewel onduidelijk is op welk moment, staat eveneens vast dat de muts is afgeperst. De muts was, ook na het afgeven van de jas, onvrijwillig onder verdachten en is ook niet teruggevraagd door [benadeelde] gelet op de bedreigende sfeer die er heerste. Verdachte en [medeverdachte 2] zijn vervolgens weggegaan met de jas en muts. 
        
        
        
          Volgens de verdediging lopen de verschillende verklaringen op essentiële punten uiteen, waardoor zij als onbetrouwbaar bestempeld moeten worden, maar de rechtbank volgt dit standpunt niet. De aangifte van [benadeelde] wordt voldoende ondersteund door de verklaring van [getuige] en medeverdachte [medeverdachte 1] . Zowel als het gaat om het apart nemen van [getuige] , het afhandig maken van de jas en muts, als over het tonen en tegen de keel houden van een mes. Zowel [benadeelde] en [getuige] verklaren bovendien over het wisselen van het mes tussen de verdachten. Verdachte heeft op zitting verklaard dat het is gegaan zoals [benadeelde] heeft verklaard en dat hij erbij was. Door verdachte wordt bekend dat zij die dag een mes bij zich hadden.
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank staat daarmee vast dat verdachte een rol heeft gehad in de afpersing van [benadeelde] . De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is hoe de gedragingen van de verdachte gekwalificeerd moeten worden. De verdediging is van mening dat verdachte geen handelingen heeft gepleegd die kunnen leiden tot wettig en overtuigend bewijs van medeplegen van de straatroof.
        
        
        
          
            Medeplegen
          
          Voor een bewezenverklaring van medeplegen dient volgens vaste rechtspraak vast komen te staan dat bij het begaan van het strafbare feit sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. Het accent ligt daarbij op de samenwerking en minder op de vraag wie welke feitelijke handelingen heeft verricht. De vraag wanneer de samenwerking zo nauw en bewust is geweest dat sprake is van medeplegen kan niet in algemene zin worden beantwoord, maar vergt een beoordeling van de concrete omstandigheden van het geval. Hierbij dient rekening gehouden te worden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering van de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, dienst aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. 
        
        
        
          De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat het voor verdachte duidelijk was dat het de bedoeling was dat de jas en muts van [benadeelde] zouden worden afgenomen. Verdachte heeft hier ook een significante rol in gespeeld door met medeverdachten in het Arabisch te overleggen, zich niet aan de situatie te onttrekken en door bij te dragen aan de dreigende situatie. Zo heeft hij de groep getalsmatig versterkt en heeft hij samen met medeverdachten dichtbij [benadeelde] gestaan, ook toen aan [benadeelde] werd gevraagd om zijn jas uit te doen en muts te geven. Verdachte wist dat er gesproken werd over het willen hebben van de jas en muts, wist dat er een mes was en heeft op enig moment ook zelf het mes vast gehad. Verdachte is tot slot samen met [medeverdachte 2] weggelopen met de jas en muts van [benadeelde] . 
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat het voorgaande in onderlinge samenhang bezien, maakt dat de rol van verdachte bij de afpersing in vereniging van het slachtoffer van voldoende gewicht is geweest om van een significante bijdrage daaraan te kunnen spreken. Verdachte dient daarom als medepleger te worden aangemerkt.
        
        
        
          De rechtbank acht het tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen. 
        
        
      
    
    
      4.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
      
      
      
        op 24 april 2024 te Oosterhout, gemeente Oosterhout, tezamen enin vereniging met anderen, met het oogmerk om zichen anderen wederrechtelijk te bevoordelen door bedreiging metgeweld [benadeelde] heeft gedwongen tot de afgifte van een jas en een muts die aan die [benadeelde]
        toebehoorden, door:- via [getuige] tegen die [benadeelde] te zeggen dat verdachte enzijn mededaders de jas en van die [benadeelde] wilden hebben en- aan die [benadeelde] een mes te tonen en dit mes onderling aan elkaar door tegeven en- een arm om het lichaam van die [benadeelde] heen te slaan, en- een mes tegen de keel van die [benadeelde] te houden, en- die [benadeelde] de woorden toe te voegen: "doe die jas maar gewoon uit engeef die muts maar", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/ofstrekking;
      
      
      
        Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
      
      
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
        of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
    
    
      Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
      6.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een jeugddetentie voor de duur van 30 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met daarbij de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) en een onvoorwaardelijke taakstraf in de vorm een werkstraf voor de duur van 80 uur te vervangen door 40 dagen jeugddetentie. 
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat indien de rechtbank wel tot een bewezenverklaring komt, er bij de bepaling van de straf rekening dient te worden gehouden met de beperkte rol van de verdachte en het feit dat hij - buiten een geldboete voor baldadigheid - een blanco strafblad heeft. Een (voorwaardelijke) jeugddetentie is nog niet aan de orde. Daarnaast dient er rekening te worden gehouden met de huidige betrokken hulpverlening bij de verdachte en het risico op overvraging bij een werkstraf in combinatie met de ingrijpende voorwaarden zoals voorgesteld door de Raad. 
      
    
    
      6.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Ernst en omstandigheden van het feit 
        
        Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van een straatroof op [benadeelde] . Onder bedreiging van een mes heeft [benadeelde] zijn jas en muts af moeten geven. 
        Dit gewelddadige incident heeft plaatsgevonden in de avond op een pannaveldje in een openbaar park. Een plek waar jongeren op een sportieve en veilige manier samen zouden moeten kunnen komen. 
      
      
      
        Verdachte en medeverdachten hebben met hun handelen ernstig inbreuk gemaakt op het vertrouwen van [benadeelde] en zijn gevoel van veiligheid. Uit de aangifte volgt dat [benadeelde] bang was dat de daders hem iets aan zouden doen en uit de slachtofferverklaring volgt dat deze angst er nog steeds is. De rechtbank neemt verdachte zijn handelen zeer kwalijk. 
      
      
      
        
          De persoon van verdachte 
        
        De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van verdachte. Daaruit blijkt dat verdachte op 5 maart 2024 een strafbeschikking heeft gekregen voor een overtreding, maar verder niet eerder is veroordeeld.
      
      
      
        Uit het rapport van de Raad van 19 maart 2025 volgt onder meer dat er verschillende zorgen naar voren komen. Het baart de Raad zorgen dat verdachte in meldingen voorkomt van incidenten waar geweld of dreiging met geweld een rol heeft gespeeld. Er zijn zorgen over de mate waarin groepsdruk verdachte beïnvloedt, dat hij geen openheid geeft over zijn gedachten en zijn sociale netwerk en zorgen over onverwerkt trauma. Dit vergroot het risico op recidive. [stichting] is reeds betrokken en probeert onder andere om samen met de verdachte te werken aan de (trauma gerelateerde) problematiek. De Raad acht het van belang dat dit proces ongestoord kan worden voortgezet nu de verwachting bestaat dat dit zal bijdragen aan het terugdringen van negatief gedrag en dus recidive. Ook begeleiding van de jeugdreclassering acht de Raad noodzakelijk. Verdachte heeft strikte kaders nodig. Om aan verdachte duidelijk te maken dat zijn gedrag ongeoorloofd is en consequenties heeft adviseert de Raad om aan verdachte op te leggen een (deels) voorwaardelijke werkstraf. De Raad adviseert hierbij als bijzondere voorwaarden op te leggen dat verdachte:
        * verplicht behandeling volgt voor zijn agressieproblematiek, zolang de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk vindt; 
        * verplicht behandeling volgt voor een eventueel onderliggend trauma, conform het behandelplan van Inara (of een soortgelijke instelling), zolang de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht(en); 
        * inzage geeft in zijn sociale netwerk aan de betrokken jeugdreclassering en/of door de jeugdreclassering aangewezen hulpverlening; 
        * verplicht wordt om zijn medewerking te verlenen aan (ambulante) begeleiding vanuit [stichting] , zolang de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht(en); 
        * zal meewerken aan, en zich positief inzetten voor, het vinden en behouden van onderwijs / een positieve dagbesteding en vrijetijdsbesteding; 
        * op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met:
      
      - [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedag 2] 2008 te [plaats 1] ( [land] ); 
      - [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedag 3] 2009 te [plaats 2] ( [land] );
      - [benadeelde] , geboren op [geboortedag 4] 2008 te [plaats 3] , zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht (behalve wanneer dit in het kader van een bemiddelingsgesprek wordt georganiseerd); 
      waarbij aan de Gecertificeerde Instelling, te weten Jeugdreclassering Brabant te Etten-Leur, de opdracht wordt gegeven toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de minderjarige ten behoeve daarvan te begeleiden. 
      
      
        
          De strafoplegging
        
        Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het is gepleegd en de persoon van verdachte. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke gevallen worden opgelegd. In strafverzwarende zin neemt de rechtbank hierbij mee dat verdachten een mes hebben gebruikt  en dat er sprake was van een plan van de groep waarvan verdachte deel uitmaakte. In het voordeel van de verdachte neemt de rechtbank zijn strafblad mee, waaruit blijkt dat behalve een opgelegde strafbeschikking, niet eerder is veroordeeld.
      
      
      
        Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat zij gelet op de ernst van het feit niet anders kan dan overgaan tot het opleggen van een voorwaardelijke jeugddetentie zoals door de officier van justitie is gevorderd. De rechtbank is van oordeel dat een voorwaardelijke jeugddetentie van dertig dagen met een proeftijd van twee jaren passend en geboden is. Een voorwaardelijke jeugddetentie is nodig om verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen en om begeleiding van de jeugdreclassering mogelijk te maken. De rechtbank zal hierbij de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad opleggen met uitzondering van een contactverbod met de medeverdachten. In de zaken van de medeverdachten is dit namelijk niet geadviseerd en niet opgelegd. In het geval verdachte als enige een contactverbod opgelegd zou krijgen, dan is dit om die reden lastig uitvoerbaar. Bovendien ziet de rechtbank de noodzaak niet (meer) gelet op het tijdsverloop. Wel volgt de rechtbank het advies om een contactverbod met [benadeelde] op te leggen. Dit mede gelet op de wens van [benadeelde] en uiteraard het advies van de Raad. 
      
      
      
      
        Omdat het belangrijk is dat de verdachte de gevolgen van zijn handelen ervaart en om hem die te laten voelen, legt de rechtbank naast een voorwaardelijke jeugddetentie ook een
        onvoorwaardelijke werkstraf op van 80 uren, met aftrek van de periode die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, te vervangen door 40 dagen jeugddetentie, indien verdachte deze straf niet of niet goed uitvoert. 
      
      
      
        
          Voorlopige hechtenis
        
        De rechtbank zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
      
    
  
  
    
      6De benadeelde partij
    
    
      Mevrouw [naam] heeft als wettelijk vertegenwoordigster van de minderjarige benadeelde partij [benadeelde] en door tussenkomst van mr. J. van Setten-van den Brink, advocaat te Veenendaal, een vordering tot schadevergoeding ingediend van € 128.618,00 voor schade hij als gevolg van het in de tenlastegelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De vordering is opgebouwd uit een bedrag van € 121.118,00 wegens materiële schade en € 7.500,00 voor immateriële schade. Daarnaast wordt gevorderd om de proceskosten te vergoeden op basis van het liquidatietarief voor een bedrag van € 3.322,00 en is er verzocht om oplegging van een contact- en locatieverbod in de vorm van een 38v Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). 
    
    
    
      7.1.
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie 
        
        De officier van justitie is van mening dat de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van de materiële schade voor wat betreft de reiskosten en de mantelzorgkosten geheel kan worden toegewezen. Ten aanzien van de studievertraging is de officier van justitie van mening dat het causaal verband onvoldoende onderbouwd is en dat er niet kan worden vastgesteld of er daadwerkelijk studievertraging is. De officier van justitie verzoekt dit gedeelte niet-ontvankelijk te verklaren. Voor wat betreft stelpost ‘overige schade’, verzoekt de officier van justitie deze post af te wijzen. Het betreft een hoog en niet passend bedrag. 
        Ten aanzien van de immateriële schade zou maximaal toewijsbaar zijn een bedrag van € 2.000,00 gelet op vergelijkbare zaken. De officier van justitie verzoekt voornoemde bedragen toe te wijzen met de wettelijke rente en onder oplegging van de schadevergoedingsmaatregel met een nihilstelling van de gijzeling.
      
      
      
        De 38v Sr maatregel zoals door de benadeelde partij is verzocht vindt de officier van justitie een vergaande maatregel waartoe de noodzaak ontbreekt. Om de benadeelde partij wel tegemoet te komen in de angst die wordt ervaren, verzoekt de officier van justitie een contactverbod tussen de verdachte en de benadeelde partij op te leggen. 
      
      
    
    
      7.2.
      
        
          Het standpunt van de verdediging  
        
        De verdediging voert primair aan dat gelet op het standpunt tot vrijspraak van het tenlastegelegde feit, de vordering van de benadeelde partij, inclusief het contact- en locatieverbod respectievelijk niet-ontvankelijk moet worden verklaard en moet worden afgewezen. 
        Subsidiair stelt de verdediging dat de vordering van de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd, althans de behandeling daarvan zou leiden tot een onevenredige belasting van het strafproces en al om die reden niet ontvankelijk dient te worden verklaard. 
        Indien de rechtbank wel tot de behandeling van de vordering komt refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank voor wat betreft de aankoop van jas maar merkt hierbij wel op dat niet expliciet uit het bankafschrift blijkt dat het over de jas in kwestie gaat. 
        Met betrekking tot de studievertraging voert de verdediging aan dat uit de overgelegde stukken niet blijkt dat er studievertraging is opgelopen, noch dat er een causaal verband bestaat tussen deze studievertraging en het onderhavige feit. Gelet op de summiere onderbouwing dient de vordering op dit punt niet-ontvankelijk te worden verklaard. 
        Ten aanzien van de mantelzorg voldoet de onderbouwing niet aan de daaraan door artikel 150 Rechtsvordering (Rv) gestelde eisen. Uit de stukken blijkt niet – anders dan gesteld –  dat de rijlessen geannuleerd zijn. Bij gebrek aan bewijs dient de gevorderde schade te worden afgewezen dan wel niet-ontvankelijk te worden verklaard. Bovendien zijn de inkomsten niet definitief misgelopen nu de rijlessen slechts zijn uitgesteld.  
      
      
      
        Ten aanzien van de immateriële schade wijst de verdediging op een tweetal uitspraken waarin er aan aanzienlijk lagere vergoeding is toegekend van respectievelijk €1.500,00 euro, waarbij ook sprake is geweest van fysiek geweld hetgeen in onderhavige casus niet het geval is en een vergoeding voor een soortgelijke kwestie van €200,00 euro, welk bedrag meer passend is in deze zaak. De door de benadeelde partij aangehaalde uitspraken zijn niet vergelijkbaar met onderhavige zaak en het een ander dient dan ook in perspectief te worden geplaatst. Het gevorderde bedrag is aan de hoge kant en een aanzienlijk lagere vergoeding dan gevorderd kan ook recht doen aan alle omstandigheden van het geval en het gebrek aan onderbouwing van de schade dat is overgelegd.  
      
      
      
        De verdediging wijst verder op artikel 273 Rv, waaruit volgt dat de meest in het ongelijk gestelde partij behoort te worden veroordeeld in de proceskosten en verzoekt de rechtbank om primair de vordering dat ziet op de proceskosten af te wijzen gelet op hoge en onvoldoende onderbouwde vordering en subsidiair dat de proceskosten gecompenseerd moeten worden. Meer subsidiair dat de proceskosten moeten worden bepaald aan de hand van het toe te wijzen bedrag en dus een lager liquidatietarief. 
      
      
      
        Verder stelt de verdediging zich op het standpunt dat de schade naar rato onder de medeverdachten dient te worden verdeeld en af te zien van de hoofdelijke aansprakelijkheidstelling, nu verdachte de band met de medeverdachten heeft verbroken.
      
      
    
    
      7.3.
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is een gedeelte van de schade van de benadeelde partij te vergoeden. De rechtbank zal hierna per schadepost haar beslissing toelichten.
      
      
      
        
          Materiële schade
        
      
      
      
        
          Reiskosten
        
        De rechtbank stelt vast dat niet ter discussie staat dat er voor benadeelde partij reiskosten zijn geweest en zal het gevorderde bedrag van € 19,73 dan ook toewijzen. 
      
      
      
        
          Studievertraging
        
        De rechtbank zal de vordering op dit punt afwijzen. De benadeelde partij heeft slechts mondeling gesteld dat [benadeelde] is blijven zitten. Deze stelling wordt echter verder niet onderbouwd met bewijsstukken, zodat de vordering op dit punt zal worden afgewezen. 
      
      
      
        
          Kosten mantelzorg
        
        De rechtbank is verder van oordeel dat de schade tot een bedrag van € 63,25 toewijsbaar is bestaande uit mantelzorg in de vorm van verplaatste schade voor wat betreft het halen en brengen van [benadeelde] van- en naar school. Een jongen van de leeftijd van [benadeelde] zou normaal gesproken zelf van – en naar school reizen. Het halen en brengen valt daarom dus onder mantelzorg; taken overnemen die de benadeelde zonder het schadetoebrengende feit zelfstandig zou kunnen uitoefenen. De overige vordering en de schadepost dat ziet op de geannuleerde rijlessen wijst de rechtbank af. Er is slechts gesteld dat er sprake was van 10 rijlessen die zijn geannuleerd. Deze stelling wordt verder niet onderbouwd met bewijsstukken, zodat de vordering moet worden afgewezen.   
      
      
      
        
          Jas 
        
        Bij het feit zijn de jas en muts van [benadeelde] weggenomen. De gevorderde schade op dit punt is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde en de verdachte is aansprakelijk voor die schade. Het gevorderde bedrag acht de rechtbank – gebruikmakend van de schattingsbevoegdheid –  tot een bedrag van € 100,00 voldoende aannemelijk gemaakt en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen. Het overige deel van de vordering zal de rechtbank niet-ontvankelijk verklaren. Op dit moment is onvoldoende onderbouwd dat de jas ook daadwerkelijk € 171,98 heeft gekost. De rechtbank kan uit het overgelegde bankafschrift onvoldoende afleiden dat het om het aankoopbedrag van deze jas gaat. Het overige deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht
      
      
      
        
          Overige schade stelpost  
        
        De rechtbank zal de vordering ten aanzien van de overige stelpost van € 100.000,00 afwijzen. De stelling dat - en tot welk bedrag –  de benadeelde partij (eventueel toekomstige) schade heeft geleden wordt op geen enkele manier onderbouwd, anders dan wordt gesteld dat dit in hoge mate afhankelijk is van een veelheid van- deels – onzekere feiten en omstandigheden in de toekomst. Er is geen begin van aannemelijkheid dat deze schade reeds is ontstaan, of in de toekomst zal worden geleden. Het ligt echter op weg van de benadeelde partij om deze feiten en omstandigheden te onderbouwen. De benadeelde partij is ter zitting in de gelegenheid gesteld om de vordering mondeling nader te onderbouwen. De gemachtigde heeft aangevoerd dat zij dit om haar moverende redenen niet kan doen en heeft enkel benoemd dat er een medisch traject loopt. Waaruit dit medisch traject bestaat is niet duidelijk geworden. Het daarnaast genoemde argument dat deze stelpost in verband met het bepaalde in artikel 431, derde lid, Wetboek van Strafvordering (Sv) mogelijk maakt om de vordering in een eventuele hoger beroep procedure nog uit te kunnen breiden, volgt de rechtbank niet. De rechtbank heeft de benadeelde partij in voldoende mate in de gelegenheid gesteld om de stelling en onderbouwingen met betrekking tot de toewijsbaarheid van dit deel van de vordering naar voren te brengen. Nu de benadeelde partij ervoor heeft gekozen om daar geen gebruik van te maken, kan de rechtbank niet anders dan de vordering afwijzen op dit punt.	
      
      
      
        
          Immateriële schade
        
        De benadeelde partij heeft aangevoerd dat hij nadelige (psychische) gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank brengen de aard en de ernst van de geweldshandelingen door verdachte mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Gebleken is dat de benadeelde partij negatieve gevolgen ondervindt van het strafbare feit. Hij is angstig geweest en uit de slachtofferverklaring van zijn moeder blijkt dat hij in de zomer van 2024 niet naar buiten is geweest en dat hij een periode niet alleen naar school durfde te gaan. Dit betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt. De door de benadeelde gevorderde vergoeding van immateriële schade acht de rechtbank echter slechts toewijsbaar tot een bedrag van € 1000,00, gelet op de onderbouwing en de hoogte van de schadevergoedingen die in min of meer vergelijkbare gevallen zijn toegekend. 
        De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige in zijn vordering van immateriële schade niet-ontvankelijk verklaren. Op dit moment is onvoldoende onderbouwd dat deze kosten ook daadwerkelijk een rechtstreeks gevolg zijn van het bewezenverklaarde feit. Het overige deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. 
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel en wettelijke rente
        
        De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen. Gelet op het feit dat verdachte minderjarig was ten tijde van het gepleegde feit zal de duur van de gijzeling op 0 dagen worden vastgesteld. De rechtbank zal over het toegewezen schadebedrag de wettelijke rente toewijzen, gerekend vanaf 24 april 2024. 
      
      
      
        
          Hoofdelijkheid
        
        De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. De rechtbank ziet geen aanleiding om hiervan af te wijken zoals door de verdediging is verzocht. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
      
      
      
        
          De maatregel ex artikel 38v Wetboek van Strafrecht
        
        De rechtbank ziet geen aanleiding om aan verdachte een maatregel stekkende tot beperking van de vrijheid ex artikel 38v Sr op te leggen. Niet gebleken is dat verdachte de benadeelde partij het afgelopen jaar nog lastig heeft gevallen. Wel is gebleken dat de benadeelde partij nog veel last heeft van het strafbare feit en dat hij het idee heeft dat verdachte hem opnieuw zal komen opzoeken wat hem veel angst inboezemt. Om die reden zal de rechtbank de verdachte een contactverbod met de benadeelde partij opleggen in de vorm van een bijzondere voorwaarde. 
      
      
      
        
          Kostenveroordeling
        
        De benadeelde partij heeft tenslotte een bedrag van € 3322,00 gevorderd aan proceskosten voor rechtsbijstand van zijn raadsvrouw. 
        De rechtbank overweegt dat een redelijke uitleg van artikel 532 Wetboek van Strafvordering (Sv) met zich mee brengt dat bij de begroting van de daar bedoelde kosten dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Bovendien zijn de kosten niet gespecificeerd per verdachte, hetgeen wel had gemoeten. De rechtbank zal daarom aansluiting zoeken bij het in Nederlandse civiele procedures voor kosten van rechtsbijstand gebruikelijke liquidatietarief voor kantonzaken. Weliswaar is een (veel) hoger bedrag gevorderd, maar een zeer aanzienlijk deel daarvan was dusdanig gebrekkig gesteld en onderbouwd, dat de rechtbank het ongepast oordeelt om bij het hogere liquidatietarief aan te sluiten. Daarom wordt de hoogte van het te vergoeden bedrag gebaseerd op het (totale) bedrag ter zake van materiële en immateriële zaken. Het salaris wordt berekend aan de hand van een puntenstelsel, waarbij voor het opstellen en indienen van het voegingsformulier één punt wordt gehanteerd. Daarnaast wordt één punt gerekend voor het bijwonen van de zitting. Voor bedragen tussen € 5.000,- en € 10.000,- wordt per punt een salaris toegekend van € 271,-. De rechtbank zal derhalve een bedrag van € 542,- toekennen ter zake van de proceskosten en deze post voor het overige afwijzen.
      
    
  
  
    
      7De wettelijke voorschriften
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 36f, 47, 77a, 77g, 77i, 77m 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 317 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
    
    
  
  
    
      7De beslissing
    De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4. is omschreven;
    - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
    afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;
    - verklaart verdachte strafbaar; 
    
    
      
        Strafoplegging
      
    
    
    - veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van 30 (dertig) dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar;
    - bepaalt dat deze jeugddetentie niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd na te melden voorwaarde niet heeft nageleefd;
    
    - stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    
    - stelt als bijzondere voorwaarden dat:
    
      * verdachte verplicht behandeling volgt voor zijn agressieproblematiek, zolang de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk vindt; 
      * verdachte verplicht behandeling voor een eventueel onderliggend trauma, conform het behandelplan van Inara (of een soortgelijke instelling), zolang de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht(en); 
      * verdachte inzage geeft op zijn sociale netwerk aan de betrokken jeugdreclassering en/of door de jeugdreclassering aangewezen hulpverlening; 
      * verdachte verplicht wordt om zijn medewerking zal verlenen aan (ambulante) begeleiding vanuit [stichting] , zoal de behandelaar(s) of de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht(en); 
      * verdachte zal meewerken een en zich positief inzetten voor het vinden en behouden van onderwijs / een positieve dagbesteding en vrijetijdsbesteding; 
      * verdachte op geen enkele wijze- direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met [benadeelde] , geboren op [geboortedag 4] 2008 te [plaats 3] , zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht (behalve wanneer dit in het kader van een bemiddelingsgesprek wordt georganiseerd); 
    
    
    
      -draagt aan de Gecertificeerde instelling, te weten Jeugdbescherming en jeugdreclassering Brabant te Etten-Leur, de opdracht wordt gegeven toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de minderjarige ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    - draagt de politie op toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden die zien op de contactverboden met de medeverdachten en het slachtoffer; 
    
    - veroordeelt verdachte tot een werkstraf van 80 (tachtig) uren;
    
    - bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorrest heeft doorgebracht, zijnde 4 dagen, in minder wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde werkstraf;
    
    - beveelt dat indien verdachte de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast van 40 (veertig) dagen;
    
    
    
      
        Voorlopige hechtenis
      
    
    - heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op;
    
    
      
        Benadeelde partij
      
    
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan benadeelde partij [benadeelde] van € 197,98 (honderd zeven en negentig euro en acht en negentig cent) aan materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 24 april 2024 tot aan de dag der voldoening; 
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan benadeelde partij [benadeelde] van € 1.000,00 (duizend euro) aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 24 april 2024,   
    
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag; 
    
    - verklaart de benadeelde partij ten aanzien van de gevorderde schade voor de jas voor het resterende bedrag niet -ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
    
    - verklaart de benadeelde partij voor het overige deel van de gevorderde immateriële schade niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht 
    
    - wijst de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van de overige gevorderde schade af. 
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde] € 1.197,87 te betalen, bestaande uit € 197,87 materiële schade en € 1.000,00 immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 24 april 2024 tot aan de dag der voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 0 (nul) dagen gijzeling kan worden toegepast; 
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag; 
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel door verdachte of (een van) de mededaders de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
    
    
      
        Proceskosten 
      
    
    - veroordeelt verdachte in de kosten die de benadeelde partij voor rechtsbijstand heeft gemaakt, te weten: € 542,- euro;
    - wijst de vordering voor zover deze ziet op de kosten van rechtsbijstand voor het over af; 
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. R. de Jong, voorzitter, mr. S. Tempel, mr. L. de Jong, allen kinderrechters, in tegenwoordigheid van L.P.C. Akkermans-Bruijs, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 8 april 2025