ECLI:NL:GHARL:2024:1, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 02-01-2024, 200.320.782
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2024-01-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: Proceskostenvergoeding. Per 1 januari 2024 is artikel 13a van de Wahv gewijzigd. In artikel 13a, tweede lid (nieuw), van de Wahv is bepaald dat de op basis van het Besluit proceskosten bestuursrecht toe te kennen vergoeding wordt vermenigvuldigd met factor 0,25 indien de bestreden administratieve sanctie wordt vernietigd of het sanctiebedrag wordt gewijzigd en met factor 0,1 in alle overige gevallen. Uit het overgangsrecht volgt dat deze “verminderingsfactoren” voor het eerst van toepassing zijn op bezwaren/beroepen tegen na 1 januari 2024 bekendgemaakte besluiten en beslissingen. De datum van de bekendmaking van de beslissing waartegen het rechtsmiddel is gericht is dus bepalend voor de vraag of deze “verminderingsfactoren” van toepassing zijn voor proceshandelingen gemaakt in die fase van de procedure. Voor de in artikel 13a, derde en vierde lid (nieuw), van de Wahv opgenomen bepalingen dat de proceskostenvergoeding uitsluitend wordt uitbetaald op de rekening van de betrokkene en dat vorderingen tot deze uitbetaling niet vatbaar zijn voor vervreemding of verpanding, geldt geen overgangsrecht. Deze bepalingen zijn van toepassing op alle uitbetalingen die worden gedaan vanaf 1 januari 2024. Het betreft hier een uit de wet voortvloeiende verplichting, zodat het hof hierover in het dictum geen beslissing neemt.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN  
    zittingsplaats Leeuwarden
    
    
      
        
        
        
          
            
              Zaaknummer 
            
            
              : Wahv 200.320.782/01
            
          
          
            
              CJIB-nummer 
            
            
              : 246029722 
            
          
          
            
              Uitspraak d.d.
            
            
              : 2 januari 2024
            
          
        
      
    
    
    
    
      
        Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Overijssel van 24 november 2022, betreffende
    
    
    
    
      [de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
    gevestigd te [vestigingsplaats] .
    
    
      De gemachtigde van de betrokkene is mr. N.G.A. Voorbach, kantoorhoudende te Zoetermeer.
    
    
    
    Het tussenarrest
    De inhoud van het tussenarrest van 6 oktober 2023 wordt hier als ingelast beschouwd.
    
    
  
  
    Het verdere procesverloop
    
      De advocaat-generaal heeft de verzochte aanvullende informatie ingebracht. De gemachtigde van de betrokkene heeft de gelegenheid gekregen hierop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
      Bij brief van 14 november 2023 heeft de advocaat-generaal het hof bericht dat de inleidende beschikking is vernietigd en dat de gemachtigde van de betrokkene daarover is geïnformeerd.
      Bij e-mailbericht van 16 november 2023 heeft de gemachtigde van de betrokkene het zittingsverzoek ingetrokken.De voorzitter heeft de zaak verwezen naar de meervoudige kamer.
    
    
    
  
  
    De beoordeling
    1. Omdat de inleidende beschikking waarbij de administratieve sanctie is opgelegd, is vernietigd, heeft de betrokkene geen belang meer bij een inhoudelijke beoordeling. Daarom wordt het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard.
    
    2. De proceskosten komen voor vergoeding in aanmerking. Ten aanzien van de toe te kennen proceskostenvergoeding overweegt het hof als volgt. In artikel 20d, vierde lid, van de Wahv is artikel 13a van de Wahv van overeenkomstige toepassing verklaard in hoger beroep. Per 1 januari 2024 is artikel 13a van de Wahv gewijzigd. In artikel 13a, tweede lid (nieuw), van de Wahv is bepaald dat de op basis van het Besluit proceskosten bestuursrecht toe te kennen vergoeding wordt vermenigvuldigd met factor 0,25 indien de bestreden administratieve sanctie wordt vernietigd of het sanctiebedrag wordt gewijzigd en met factor 0,1 in alle overige gevallen. In artikel IV van de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm, waar de genoemde wijziging deel van uitmaakt, is voor zover relevant bepaald dat deze wet in werking treedt met ingang van 1 januari 2024, met dien verstande dat artikel 13a, tweede lid, van de Wahv voor het eerst toepassing vindt met betrekking tot een bezwaar tegen een na dat tijdstip bekendgemaakt besluit en een administratief beroep, beroep, hoger beroep, verzet, beroep in cassatie tegen of een verzoek om herziening van een na dat tijdstip bekendgemaakte beslissing of uitspraak.
    
    3. In de Memorie van toelichting bij de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm is hierover opgenomen:“De nieuwe berekeningswijze geldt dus niet voor proceshandelingen die zijn verricht vóór inwerkingtreding van deze artikelen. In beroep kan ook een proceskostenvergoeding worden toegekend voor een eerdere fase. De rechter in eerste aanleg kan bijvoorbeeld een proceskostenvergoeding toekennen voor de bezwaarfase. Als het bestreden besluit is genomen vóór inwerkingtreding van deze artikelen, maar de beslissing op bezwaar ná dat tijdstip volgt, betekent dit dat de in het voorstel opgenomen factor alleen wordt toegepast op de proceskostenvergoeding voor de beroepsfase.”
    
    4. Het voorgaande betekent dat de in artikel 13a, tweede lid, van de Wahv opgenomen factor van toepassing is op beroepen tegen na 1 januari 2024 bekendgemaakte besluiten en beslissingen. De datum van de bekendmaking van de inleidende beschikking, de beslissing van de officier van justitie en de beslissing van de kantonrechter is dus bepalend voor de vraag of deze factor van toepassing is voor proceshandelingen gemaakt in die fase van de procedure.
    
    5. In deze zaak zijn de inleidende beschikking, de beslissing van de officier van justitie en de beslissing van de kantonrechter vóór 1 januari 2024 bekendgemaakt. Dat betekent dat op de toe te kennen proceskostenvergoeding de factor in artikel 13a, tweede lid, van de Wahv niet van toepassing is. Het hof komt daarom in deze zaak tot toekenning van de hierna genoemde proceskostenvergoeding. 
    
    6. Aan het indienen van het administratief beroepschrift, het beroepschrift bij de kantonrechter, het hoger beroepschrift en het verschijnen ter zitting van het hof van 22 september 2023 dienen in totaal vier punten te worden toegekend. Het hof zal, met toepassing van artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht, voor het telefonisch horen in administratief beroep een half punt toekennen. De waarde per punt bedraagt voor het administratief beroep € 624,- en voor het (hoger) beroep € 875,-. Gelet op de aard van de zaak wordt de wegingsfactor 0,5 (gewicht van de zaak = licht) toegepast. Aldus zal het hof de advocaat-generaal veroordelen in de kosten tot een bedrag van € 1.780,50 ((1,5 x € 624,- x 0,5) + (3 x € 875,- x 0,5)).
    
    7. Ten aanzien van het verzoek van de gemachtigde om in het dictum van het arrest op te nemen dat alleen bevrijdend kan worden betaald door de bedragen over te maken aan [naam1] B.V. (verkeersboete.nl) omdat de vordering tot uitbetaling van de proceskostenvergoeding vóór 1 januari 2024 is gecedeerd, is het volgende van belang. In artikel 13a, derde en vierde lid (nieuw), van de Wahv is bepaald dat uitbetalingen ingevolge een beslissing op het administratief beroep of uitspraak op beroep op grond van deze wet uitsluitend plaatsvinden op een bankrekening die op naam staat van degene tot wie de beschikking waarbij de administratieve sanctie is opgelegd, is gericht en dat vorderingen tot deze uitbetaling niet vatbaar zijn voor vervreemding of verpanding. Ten aanzien van deze bepalingen is geen overgangsrecht opgenomen in de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm, zodat deze van toepassing zijn op alle uitbetalingen van proceskostenvergoedingen die worden gedaan vanaf 1 januari 2024. Omdat de wijze van betaling rechtstreeks voortvloeit uit de wet, is er geen aanleiding om daarover in het dictum een beslissing op te nemen.
    
  
  
    De beslissing
    Het gerechtshof:
    
    
      verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
    
    
    
      veroordeelt de advocaat-generaal tot het vergoeden van de proceskosten van de betrokkene tot een bedrag van € 1.780,50.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mrs. De Witt, Beswerda en Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van mr. Wijmenga als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    
      Stb.2023, 507
    
  
  
    
      Kamerstukken II 2023/24, 36427, 3, p. 28.