ECLI:NL:RBROT:2025:5593, Rechtbank Rotterdam, 15-04-2025, 10/214022-24
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-04-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Bewezenverklaring ten laste gelegde (bezit kinderporno). Verdachte heeft ter zitting de feitelijke gedragingen bekend. Verweren advocaat, dat er geen sprake was van redelijke vermoeden van schuld en dat de verdachte geen vrijwillige toestemming heeft gegeven voor doorzoeking woning, verworpen. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen, waarvan 177 dagen voorwaardelijk, proeftijd 2 jaren en met bijzondere voorwaarden en oplegging taakstraf voor de duur van 180 uren.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 3
    
    
    
      Parketnummer: 10/214022-24
      Datum uitspraak: 15 april 2025
      Tegenspraak
    
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte],
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1962,
      ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:[adres],
      raadsvrouw mr. M.S.M. Nolte, advocaat te Leiden.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 1 april 2025.
  
  
    
      2Tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
  
  
    
      3Eis officier van justitie
    De officier van justitie mr. W.L. van Prooijen heeft gevorderd:
    - bewezenverklaring van het ten laste gelegde;
    veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 177 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering in het over de verdachte opgemaakte rapport van 17 september 2024;
    - veroordeling van de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 240 uren.
  
  
    
      4Waardering van het bewijs
    
      4.1.
      
        Bewijswaardering
      
      
        4.1.1.
        
          
            Standpunt verdediging
          
          De verdediging heeft primair integrale vrijspraak bepleit en hiertoe aangevoerd dat uit het meldingsrapport van het National Center for Missing en Exploited Children (hierna: NCMEC) geen redelijk vermoeden van schuld voortvloeit nu de Nederlandse politie de inhoud van het stuk niet nader heeft onderzocht. Hierdoor zijn, wegens het ontbreken van die grondslag, de vorderingen ex artt. 126na en 551 Sv onrechtmatig. Ook heeft de verdachte geen rechtsgeldige toestemming en vrijwillige medewerking verleend voor de doorzoeking van zijn woning. Dit alles maakt dat de doorzoeking van de woning onrechtmatig heeft plaatsgevonden, waardoor het tijdens deze doorzoeking verkregen bewijs moet worden uitgesloten als sanctie voor de onherstelbare vormverzuimen. De verdediging heeft subsidiair partiële vrijspraak van enkele onderdelen van de tenlastelegging bepleit.
        
      
      
        4.1.2.
        
          
            Beoordeling
          
          De verdachte heeft ter terechtzitting de feitelijke gedraging, zoals ten laste gelegd, bekend. De rechtmatigheids- en overige verweren zal de rechtbank hierna per onderdeel bespreken.
        
        
        
          In het proces-verbaal van verdenking is vermeld dat in het meldingsrapport van de NCMEC is beschreven dat een gebruiker met een aan de verdachte toebehorend IP-adres, telefoonnummer en e-mailadres, 21 kinderpornografische afbeeldingen heeft geüpload/gedownload in een specifiek beschreven periode. Beschreven is dat het voornamelijk gaat om video’s van meisjes met een Aziatisch uiterlijk tussen de 5 en 8 jaar oud. Ook de seksuele handelingen die op deze video’s aanwezig zouden zijn, zijn beschreven. 
        
        
        
          Op basis van het voorgaande, was er sprake van een redelijk vermoeden van schuld ten opzichte van de verdachte. Anders dan de verdediging bepleit, is voor het ontstaan van een redelijk vermoeden van schuld niet noodzakelijk dat de Nederlandse politie alle door de NCMEC verstrekte informatie nogmaals aan een nadere controle onderwerpt. Het meldingsrapport is voldoende duidelijk en de koppeling met de verdachte is om voornoemde reden terecht gemaakt. De vorderingen ex artt. 126 en 551 Sv zijn daarom rechtmatig uitgevaardigd.  
        
        
        
          Ten aanzien van het verweer dat de verdachte geen vrijwillige toestemming heeft gegeven voor een doorzoeking, overweegt de rechtbank als volgt. Uit het proces-verbaal blijkt dat de verdachte wist voor welke onderzoekshandeling hij toestemming verleende. De verdachte heeft nadere informatie gevraagd en is vervolgens nader uitgelegd wat de consequenties waren, waarna de verdachte nog poogde zijn vrouw te bellen om haar mede te delen dat hij niet meer bereikbaar zou zijn. Nergens blijkt uit dat de verdachte niet wist waar hij toestemming voor verleende. Het enkele feit dat de verdachte geëmotioneerd raakte, maakt dat niet anders. De doorzoeking van de woning heeft dus rechtmatig plaatsgevonden. Gelet op het voorgaande is er geen sprake van enig onherstelbaar vormverzuim, zodat het primaire verweer van de verdediging faalt. 
        
        
        
          Verder heeft de verdediging het verweer gevoerd dat de handelingen niet zijn verricht in de ten laste gelegde periode nu de tenlastelegging slechts twee dagen beslaat. Er staat immers 11 mei 2019 en 19 maart 2024 in de tenlastelegging en niet  11 mei 2019 tot en met 19 maart 2024. De rechtbank ziet dit – met de officier van justitie - echter als een kennelijke verschrijving. Het is evident dat de ten laste gelegde periode 11 mei 2019 tot en met 19 maart 2024 betreft, waardoor ook dit verweer van de verdediging faalt. 
        
        
        
          Ook heeft de verdediging verweer gevoerd ten aanzien van enkele specifieke onderdelen van de tenlastelegging waarin een beschrijving is gegeven van het aangetroffen beeldmateriaal en verwezen wordt naar de inhoud van de toonmap. De verdediging heeft in dit kader betwist dat het betreffende beeldmateriaal daadwerkelijk de beschreven gedragingen tonen. Ter terechtzitting heeft de officier van justitie de toonmap echter niet kunnen tonen, zodat de rechtbank de beschrijving van het beeldmateriaal niet heeft kunnen toetsen. Gelet op het zeer beperkte aantal betwiste afbeeldingen, afgezet tegen de proceseconomische belangen en de hoogst beperkte invloed op de bewezenverklaring en strafmaat, acht de rechtbank het niet opportuun om de afdoening van de zaak aan te houden teneinde de officier van justitie in de gelegenheid te stellen alsnog de toonmap ter toetsing te overleggen. De rechtbank zal de verdachte dan ook partieel vrijspreken van de onderdelen waartegen de verdediging verweer heeft gevoerd en die door rechtbank niet inhoudelijk getoetst konden worden.
        
        
        
          Als laatste heeft de verdediging het verweer gevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het bezit van de 129 afbeeldingen die zijn aangetroffen op de desktop, aangezien deze afbeeldingen niet benaderbaar waren zonder specifieke software. De verdachte had zodoende geen bezit dan wel beschikkingsmacht over deze afbeeldingen. De officier van justitie heeft hiertegen ingebracht dat de bekennende verdachte op enig moment binnen de ten laste gelegde periode wel degelijk bezit dan wel beschikkingsmacht heeft gehad over de afbeeldingen. De rechtbank oordeelt hierover als volgt. 
        
        
        
          De rechtbank begrijpt dat de 129 afbeeldingen op de desktop zogenoemde thumbcache bestanden betreffen. Dat zijn kleine cache-afbeeldingen c.q. cache-bestanden van grotere afbeeldingen. Het aanwezig hebben van dit soort kleine cache-bestanden maakt nog niet dat de bezitter van deze cache-bestanden noodzakelijkerwijs ook beschikkingsmacht had over de oorspronkelijke afbeeldingen, noch dat hij wetenschap had van de aanwezigheid van deze – niet zonder speciale software te benaderen – bestanden op zijn computer. De rechtbank zal de verdachte zodoende partieel vrijspreken van het aanwezig hebben van deze 129 afbeeldingen. 
        
      
      
        4.1.3.
        
          
            Conclusie
          
          Het ten laste gelegde is wettig en overtuigend bewezen. 
        
      
    
    
      4.2.
      
        
          Bewezenverklaring
        
        In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en er geen bewijsinhoudelijk verweer is gevoerd dat strekt tot vrijspraak waaraan de rechtbank (ongemotiveerd) voorbij is gegaan. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
        
          hij in  de periode van 11 mei 2019 tot en met 19 maart 2024  in  Nederland,meermalen, telkens, afbeeldingen en/of gegevensdragers, bevattende afbeeldingen, te weteneen telefoon (Samsung S21, goednummer A.A01.1) , bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen waarbijiemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokkenof schijnbaar is betrokken, heeft verworven, in bezit heeft gehad en/of zich daartoedoor middel van een geautomatiseerd werk en/of met gebruikmaking van eencommunicatiedienst de toegang heeft verschaft, welke seksuele gedragingen —zakelijk weergegeven,  bestonden uit:het met de penis en/of vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of mond/tong oraal en/ofvaginaal en/of anaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk deleeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met de penis oraal en/of vaginaal laten penetreren van een (ander) persoondoor een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereiktenhet met de penis en/of vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of mond/tongbetasten en/of aanraken van het geslachtsdeel en/of de billen van eenpersoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet met de vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of tong/mond betasten en/ofaanraken van het geslachtsdeel en/of de billen en/of borsten van een(ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nogniet had bereiktenhet door een dier oraal penetreren van het lichaam vaneen persoon die de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereiktenhet door een dier likken van hetgeslachtsdeel van een persoon die de leeftijdvan 18 jaar nog niet had bereiktHetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      
      
      
        Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in cursief verbeterd. De verdachte is hierdoor niet geschaad in de verdediging.
      
    
  
  
    
      5Strafbaarheid feit
    
      Het bewezen feit levert op: 
      
        een gegevensdrager bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, verwerven en in bezit hebben
      
    
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar. 
    
  
  
    
      6Strafbaarheid verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
  
  
    
      7Motivering straffen
    
      7.1.
      
        
          Algemene overweging
        
        De straffen die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      
    
    
      7.2.
      
        
          Feit waarop de straffen zijn gebaseerd
        
        De verdachte heeft op zijn telefoon afbeeldingen van kinderpornografische aard in zijn bezit gehad. De collectie kinderporno betrof 4.100 foto’s en video’s van kinderen met voornamelijk een leeftijd van onder de 12 jaar. Van deze 12-minners is ongeveer de helft onder de 2 jaar oud.
      
      
      
        Voor een effectieve bestrijding van kinderporno is het noodzakelijk om niet alleen degenen aan te pakken die kinderporno maken, maar ook degenen die kinderporno bezitten. Dit omdat met het downloaden, het bewaren en bekijken van dit soort foto’s en video’s de vraag naar kinderporno blijft bestaan en het maken ervan wordt bevorderd. De verdachte heeft hieraan een bijdrage geleverd.
      
      
      
        Het is algemeen bekend dat kinderen door de op de foto’s en video’s vastgelegde seksuele gedragingen ernstige lichamelijke en psychische schade kunnen oplopen, die ook vele jaren later nog diepe sporen nalaat. Ook kunnen zij nog een hele tijd worden achtervolgd door (de gevolgen van) de beelden. Het is bovendien heel moeilijk om foto’s en video’s die eenmaal op internet terecht zijn gekomen, voor altijd van internet te verwijderen. De beelden kunnen nog jarenlang opduiken. De rechtbank neemt het de verdachte kwalijk dat hij alleen heeft gedacht aan zijn eigen lusten en verlangens en niet heeft stilgestaan bij de kwetsbare positie van de minderjarigen en de gevolgen die dit voor hen heeft.
      
    
    
      7.3.
      
        Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
      
      
        7.3.1.
        
          
            Strafblad
          
          De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 7 maart 2024, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten.
        
      
      
        7.3.2.
        
          
            Rapportages en verklaringen van deskundigen op de terechtzitting
          
          Reclassering Nederland (hierna: de reclassering) heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 17 september 2024. Dit rapport houdt – kort gezegd en voor zover relevant – het volgende in. 
        
        
        
          De reclassering schat het risico op recidive als laaggemiddeld in. De verdachte staat onder behandeling bij De Waag en zijn situatie op de meer praktische vlakken zoals huisvesting, financiën en dagbesteding is stabiel. Daarentegen kent de verdachte een als belast te omschrijven opgroei waarin er weinig sprake is geweest van aandacht van zijn ouders, maar te meer van spanningen en huiselijk geweld. De reclassering kan de aanwezigheid van een seksuele interesse in minderjarigen en/of kinderporno c.q. seksuele problematiek daarom niet uitsluiten. Derhalve geeft zij de rechtbank in overweging om de verdachte bij veroordeling een deels voorwaardelijke straf op te leggen, gekoppeld aan een proeftijd en enkele bijzondere voorwaarden.
        
        
        
          De rechtbank heeft acht geslagen op dit rapport.
        
        
        
          Ter terechtzitting heeft de toezichthouder van de reclassering, [naam], verklaard over de positieve ontwikkelingen van de verdachte sinds hij in contact staat met de reclassering. Volgens de toezichthouder werkt de verdachte volledig mee aan zijn behandelingen en is hij erg gemotiveerd. Desgevraagd acht de toezichthouder een proeftijd van 2 jaren passend, met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals genoemd in het reclasseringsrapport gedateerd 17 september 2024.
        
      
    
    
      7.4.
      
        
          Conclusies van de rechtbank
        
        Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
      
      
      
        Gezien de ernst van het bewezen feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. De rechtbank heeft bij het bepalen van de duur daarvan acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd. Omdat de reclassering gemotiveerd oplegging van bijzondere voorwaarden adviseert, en de verdachte oprecht berouw toont en zich positief inzet in zijn reeds opgezette behandeltraject, ziet de rechtbank aanleiding om een groot deel van de gevangenisstraf voorwaardelijk op te leggen, met daaraan gekoppeld de voorwaarden die hierna worden genoemd. Dit voorwaardelijke strafdeel dient er tevens toe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. De rechtbank zal daarnaast een forse (onvoorwaardelijke) taakstraf opleggen.
      
      
      
        Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straffen, waaronder de hieronder besproken verbeurdverklaring, passend en geboden.
      
    
  
  
    
      8In beslag genomen voorwerpen
    
      8.1.
      
        
          Standpunten officier van justitie en verdediging
        
        De officier van justitie heeft gevorderd de in beslag genomen Samsung telefoon en Medion desktop te onttrekken aan het verkeer.
      
      
      
        De verdediging heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van de in beslag genomen goederen.
      
    
    
      8.2.
      
        
          Beoordeling
        
        De in beslag genomen Samsung telefoon zal verbeurd worden verklaard. Het bewezen feit is met betrekking tot dit voorwerp begaan.
      
      
      
        De in beslag genomen Medion desktop – mede gelet op de hierop aanwezige kinderpornografische thumbcache bestanden – zal worden onttrokken aan het verkeer. Het ongecontroleerde bezit daarvan is in strijd met de wet en het algemeen belang.
      
    
  
  
    
      9Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Gelet is op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 33, 33a, 36c, 36d, 57 en 240b van het Wetboek van Strafrecht. 
  
  
    
      10Bijlagen
    De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
  
  
    
      11Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      verklaart bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
      veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) dagen;
      bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 177 (honderdzevenenzeventig) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;
    
    
    
      verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaren;
    
    
    
      tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft en ook als de veroordeelde gedurende de proeftijd een bijzondere voorwaarde niet naleeft of een voorwaarde die daaraan van rechtswege is verbonden;
    
    
    
      stelt als algemene voorwaarde:
      de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken;
    
    
    
      stelt als bijzondere voorwaarden:
      de veroordeelde meldt zich binnen de hem opgelegde termijn bij de reclassering te Rotterdam en blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
      de veroordeelde laat zich behandelen door polikliniek De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. Deze behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering verantwoord vindt en de veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;
      de veroordeelde vermijdt dat hij in aanraking komt met kinderpornografisch materiaal en vermijdt dat er kinderpornografisch materiaal op zijn digitale gegevensdragers komt. De veroordeelde onthoudt zich op welke wijze dan ook van:
      het seksueel getint communiceren met minderjarigen;
      het bezoeken van een digitale omgeving waarin kinderpornografisch materiaal kan worden verkregen; en
      het bezoeken van een digitale omgeving waarin over seksuele handelingen met minderjarigen wordt gecommuniceerd.
      De veroordeelde bespreekt tijdens de gesprekken met de reclassering hoe hij denkt dit gedrag te voorkomen. De veroordeelde werkt mee aan controle van digitale gegevensdragers tijdens een huisbezoek. De veroordeelde verschaft toegang tot alle aanwezige computers, smartphones en andere digitale gegevensdragers waarop afbeeldingen kunnen worden opgeslagen of waarmee het internet kan worden benaderd. De veroordeelde verstrekt de wachtwoorden die nodig zijn voor deze controle. De controle op digitale gegevensdragers vindt maximaal drie keer per jaar plaats. De controle is gericht op de vraag of de veroordeelde kinderpornografisch materiaal vermijdt. De controle strekt er niet toe een beeld te krijgen van het persoonlijke leven van betrokkene. De reclassering kan voor technische ondersteuning een deskundige meenemen, ook als dit een opsporingsambtenaar is die deskundig is op digitaal gebied. Bij de controle kan gebruik worden gemaakt van een hulpmiddel dat een indicatie geeft of kinderpornografisch materiaal aanwezig is;
    
    
    
      verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden:
    
    - de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;
    - de veroordeelde zal medewerking verlenen aan reclasseringstoezicht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht;
    
    
      geeft aan genoemde reclasseringsinstelling opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) uren, waarbij de reclassering dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;
    
    
    
      beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 90 (negentig) dagen;
    
    
    
      beslist ten aanzien van de voorwerpen, geplaatst op de lijst van inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, als volgt:- verklaart verbeurd als bijkomende straf voor het feit: 1 STK Telefoonautomaat (voorwerpnummer: G_808563);
    
    - verklaart onttrokken aan het verkeer: 1 STK Computer (voorwerpnummer: G_808564).
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. D.F. Smulders, voorzitter,
      en mrs. N.M. Ketelaar en J.A. Terstegge, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. E.P. de Jong, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
    
    
    
    
      De oudste rechter en jongste rechter zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      Bijlage I 
    
    
    
      
        Tekst tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
    
    
    
      hij in of omstreeks de periode van 11 mei 2019 en 19 maart 2024 te Rotterdam, in elk
      geval in Nederland,
      meermalen, althans eenmaal,
      telkens,
      (4229) afbeeldingen — en/of gegevensdragers, bevattende afbeeldingen — te weten
      een telefoon (Samsung S21, goednummer A.A01.1) en/of een desktop
      (goednummer A.A01.2), bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen waarbij
      iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken
      of schijnbaar is betrokken, heeft verworven, in bezit heeft gehad en/of zich daartoe
      door middel van een geautomatiseerd werk en/of met gebruikmaking van een
      communicatiedienst de toegang heeft verschaft, welke seksuele gedragingen —
      zakelijk weergegeven — bestonden uit:
      het met de penis en/of vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of mond/tong oraal en/of
      vaginaal en/of anaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de
      leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt
      en/of
      het met de penis oraal en/of vaginaal laten penetreren van een (ander) persoon
      door een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt
      (zie afbeeldingen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8 in toonmap)
      en/of
      het met de penis en/of vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of mond/tong
      betasten en/of aanraken van het geslachtsdeel en/of de billen van een
      persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt
      en/of
      het met de vinger(s)/hand en/of voorwerp en/of tong/mond betasten en/of
      aanraken van het geslachtsdeel en/of de billen en/of borsten van een
      (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog
      niet had bereikt
      (zie afbeeldingen 1, 5, 6, 8, 9, 10 en 13 in toonmap)
      en/of
      het door een dier oraal, vaginaal en/of anaal penetreren van het lichaam van
      een persoon die de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt
      en/of
      het door een dier likken en/of betasten en/of aanraken van het
      geslachtsdeel en/of de billen en/of borsten van een persoon die de leeftijd
      van 18 jaar nog niet had bereikt
      (zie afbeeldingen 15 en 16 in toonmap)
      en/of
      het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van/door een persoon die
      kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon
      met onnatuurlijk(e) voorwerp(en) gebruikt en/of (waarna) door het
      camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden
      van deze persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het
      (ontblote) geslachtsdeel en/of de borsten en/of billen van die persoon in
      beeld gebracht worden en/of (waarbij) sadomachistische elementen
      zichtbaar zijn,
      (zie afbeeldingen 11 en 12 in toonmap)
      en/of
      het masturberen boven/bij en/of ejaculeren op het gezicht en/of het
      lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had
      bereikt
      en/of
      het houden van een (stijve) penis bij/naast het gezicht en/of lichaam van
      een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt
      (waarbij) de afbeelding (aldus) (telkens) een onmiskenbaar seksuele
      strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling
      (zie afbeeldingen 13 en 14 in toonmap);
      ( art 240b lid 1 Wetboek van Strafrecht )