ECLI:NL:RBDHA:2025:9447, Rechtbank Den Haag, 27-05-2025, NL25.16651
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-05-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: asiel, Verenigde Staten, veilig land van herkomst, reguliere vergunning in Frankrijk, ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.16651 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 mei 2025 in de zaak tussen
    
      [eiseres], v-nummer: [nummer], eiseres
    (gemachtigde: mr. H.E. Visscher),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie
    (gemachtigde: mr. R.S. Helmus).
    
    
    Samenvatting
    
    
      1.	Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft namelijk terecht de Verenigde Staten aangemerkt als veilig land van herkomst voor eiseres. Daarnaast hoefde de minister geen medisch onderzoek aan te bieden en is de minister terecht niet uitgebreid ingegaan op de verklaringen van eiseres over de situatie in Frankrijk in het kader van het bevel tot terugkeer naar Frankrijk. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. 
      
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      2.	Eiseres heeft op 16 maart 2025 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 8 april 2025 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond en daarbij aan eiseres een bevel gegeven om zich te begeven naar Frankrijk, omdat eiseres daar een reguliere verblijfvergunning heeft.
    
    
    
      2.1.
      Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 
      
    
    
      2.2.
      De rechtbank heeft het beroep op 13 mei 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister. 
      
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Het asielrelaas
      
    
    3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres is in 2011 naar Frankrijk gegaan om zich te herenigen met haar echtgenoot. In Frankrijk heeft zij problemen ondervonden, waarvoor ze hulp heeft gezocht bij de ambassade van de Verenigde Staten. Daar werd zij niet geholpen. Bij terugkeer naar de Verenigde Staten vreest eiseres op straat te belanden en daarbij heeft zij ook medische problemen waarvoor zij geen hulp zal krijgen. 
    
    
      
        Het bestreden besluit
      
    
    4. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister het asielmotief identiteit, nationaliteit en herkomst. Dit asielmotief acht de minister geloofwaardig. Op basis daarvan komt eiseres echter niet in aanmerking voor een asielvergunning, omdat de Verenigde Staten een veilig land van herkomst is. Verder heeft de minister geoordeeld dat eiseres Nederland onmiddellijk dient te verlaten en zich moet begeven naar het grondgebied van Frankrijk, omdat zij daar een geldige reguliere verblijfsvergunning heeft. 
    
    
      
        Had de minister medisch onderzoek moeten aanbieden aan eiseres?
      
    
    5. Eiseres betoogt dat de minister een medisch onderzoek had moeten laten uitvoeren vóór het nemen van de beslissing, omdat diverse medische problemen spelen. Eiseres heeft veel meegemaakt, zoals zij verklaard heeft. Zij heeft zich ook gewend tot GezondheidsZorg Asielzoekers (GZA). 
    
    
      5.1.
      De minister stelt zich terecht op het standpunt dat het enkele feit dat de verklaringen van eiseres enigszins verwarrend zijn, onvoldoende reden is om medisch onderzoek te doen. Eiseres heeft geen medische stukken overgelegd waaruit een medische en/of psychische aandoening blijkt waardoor eiseres niet zou kunnen verklaren over haar problemen. Op de zitting heeft de gemachtigde van eiseres toegelicht dat eiseres inmiddels bij GZA is geweest, maar dat GZA geen aanleiding zag om eiseres door te verwijzen naar een specialist. Verder is niet gebleken dat eiseres zich gewend heeft tot de huisarts en/of de praktijkondersteuner. Daarnaast heeft de minister op de zitting gewezen op het beleid uit de Werkinstructie 2024/9 en terecht gesteld dat aan dit beleid voldaan is. In dit beleid staat namelijk dat de hoormedewerker maatwerk toepast, waarbij rekening wordt gehouden met de vreemdeling. In dit geval blijkt uit het gehoor dat aan eiseres regelmatig controlevragen zijn gesteld om te controleren of eiseres nog steeds in staat was om te verklaren. Daarbij komt dat uit het gehoor niet blijkt dat eiseres niet heeft kunnen verklaren over de eventuele problemen in de Verenigde Staten. Dat eiseres tussendoor ook heeft verklaard over haar problemen in Frankrijk, is verwarrend maar maakt niet dat een onduidelijk beeld is ontstaan over de eventuele problemen in de Verenigde Staten. Deze beroepsgrond slaagt niet. 
      
      
      
        
          Had de minister de verklaringen van eiseres over Frankrijk moeten meenemen in het besluit?
        
        6.	Eiseres betoogt dat zij in Frankrijk terecht is gekomen in een positie van zeer verregaande materiële deprivatie. Hierbij wijst zij op het Jawo-arrest. Ter onderbouwing heeft eiseres een brief overgelegd waaruit de slechte omstandigheden in Frankrijk blijken en een arbeidsongeschiktheidsverklaring. 
      
      
    
    
      6.1.
      De minister stelt zich terecht op het standpunt dat in geval van eiseres niet vereist is om in het besluit in te gaan op haar verklaringen over Frankrijk. Aan eiseres is namelijk geen terugkeerbesluit opgelegd, maar een bevel om zich te begeven naar een andere Europese lidstaat waarvan eiseres regulier verblijfsrecht heeft. In zo’n geval strekt de onderzoeksplicht naar een schending van artikel 3 van het EVRM niet zover als bij een terugkeerbesluit. De minister mag er namelijk van uitgaan dat Frankrijk zich houdt aan de verdragsbepalingen, gelet op het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Daarbij komt dat uit de overgelegde brieven niet volgt dat eiseres terecht zal komen in een toestand van verregaande materiële deprivatie, waarbij van belang is dat de lat voor het aannemen daarvan hoog is en waarbij eiseres dient te onderbouwen dat sprake is van structurele tekortkomingen voor personen met een reguliere verblijfsvergunning. Eiseres kan zich bij eventuele problemen wenden tot de Franse autoriteiten, zoals zij ook heeft gedaan gelet op de brieven. Hierbij heeft de minister terecht opgemerkt dat uit de arbeidsongeschiktheidsverklaring juist blijkt dat eiseres extra zorg heeft gekregen. Dit wijst erop dat eiseres wel geholpen is door de Franse autoriteiten. Deze beroepsgrond slaagt niet. 
      
      
        
          Kunnen de Verenigde Staten voor eiseres aangemerkt worden als veilig land van herkomst?
        
        7.	Eiseres betoogt verder dat zij in de Verenigde Staten verstoken zal blijven van haar primaire levensbehoeften, waardoor de Verenigde Staten voor haar geen veilig land van herkomst zijn. Hierover heeft eiseres ook geklaagd bij de autoriteiten, maar zij heeft geen hulp gekregen. Verder heeft de minister niet inzichtelijk gemaakt hoe de persoonlijke omstandigheden van eiseres, zich verhouden tot de veiligheidssituatie in de Verenigde Staten en de aard en intensiteit van het willekeurig geweld dat daar plaatsvindt. 
      
      
    
    
      7.1.
      De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de Verenigde Staten een veilig land van herkomst zijn, waardoor de minister er in beginsel vanuit mag gaan dat de Verenigde Staten hun verdragsverplichtingen naleven waardoor wordt aangenomen dat vreemdelingen afkomstig uit de Verenigde Staten bij terugkeer niet te vrezen hebben voor problemen welke verlening van internationale bescherming rechtvaardigen. Het is aan eiseres om te onderbouwen waarom de Verenigde Staten voor haar geen veilig land van herkomst zijn. Dit heeft eiseres naar het oordeel van de rechtbank niet gedaan. Eiseres heeft namelijk onvoldoende onderbouwd dat zij problemen zal ondervinden vanwege racisme en het niet krijgen van medische zorg. Daarbij komt dat eiseres ook niet heeft aangetoond dat de autoriteiten van de Verenigde Staten haar niet willen beschermen. De overgelegde brief is hiervoor onvoldoende, omdat hierin enkel het verhaal van eiseres zelf staat maar eiseres heeft hiervan geen verdere onderbouwing gegeven. Zo stelt zij dat zij bij de aanvraag van een paspoort niet is geholpen door de ambassade, maar, zoals de minister terecht stelt, is hiervan geen nadere onderbouwing overgelegd. De minister heeft daarom terecht gesteld dat geen concrete aanwijzingen zijn dat de Verenigde Staten geen veilig land van herkomst zijn voor eiseres. Deze beroepsgrond slaagt niet. 
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      8.	De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de afwijzing van de aanvraag in stand kan blijven. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten. 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. I.A.M. van Boetzelaer - Gulyas, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier.
    
    
    
      Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld p. 5 en 7 van het gehoorverslag.
  
  
     HvJ 19 maart 2019, ECLI:EU:C:2019:218 (Jawo).
  
  
     Ter onderbouwing heeft eiseres een brief van 10 mei 2024 overgelegd.