ECLI:NL:RBDHA:2024:23553, Rechtbank Den Haag, 28-10-2024, SGR 24/1431
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-10-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: vervallen verklaren van de tenaamstelling - proceesbelang - woonachtig in nederland - ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 24/1431 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 oktober 2024 in de zaak tussen
  
    
      
      [eiseres] , uit Bonaire, eiseres
    (gemachtigde: mr. J.C.H. Pronk),
    
    
      en
    
    
  
  
    de directie van de Rijksdienst voor het wegverkeer (RDW), verweerder
    (gemachtigde: mr. M. Arends).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen tot het vervallen verklaren van de tenaamstelling van de kentekens [kenteken 1] en [kenteken 2] .
    
    
    
      1.1.
      Bij besluit van 14 september 2023 heeft verweerder de tenaamstelling van meerdere voertuigen per 15 december 2023 vervallen verklaard. Bij besluit van 31 januari 2024 (het bestreden besluit) is verweerder daarbij gebleven. 
      
    
    
      1.2.
      Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 2 oktober 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van verweerder.
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over? 
      
    
    
    2. Eiseres heeft haar hoofdverblijf op Bonaire. Op haar naam staan twee voertuigen geregistreerd in Nederland. Verweerder heeft de tenaamstelling van deze voertuigen in het kentekenregister per 15 december 2023 vervallen verklaard, omdat eiseres niet langer staat ingeschreven in Nederland. 	
    
      
      Wat vindt eiseres in beroep? 
    
    
    3. Eiseres woont op Bonaire dat een onderdeel is van Nederland. Het Kentekenreglement vereist geen inschrijving in het Europese deel van Nederland. Verweerder heeft dus ten onrechte aangenomen dat eiseres is geëmigreerd. Verder zijn er geen bijzondere regels opgesteld voor Bonaire, daarom gelden de Wegenverkeerswet en het Kentekenreglement ook voor Bonaire. Tot slot is het gelijkheidsbeginsel geschonden. Er wordt namelijk een ongerechtvaardigd onderscheid gemaakt tussen de inwoners van Europese deel van Nederland en van het Caribisch deel van Nederland.
    
      
      Wat is het oordeel van de rechtbank?
    
    
    
      
        Procesbelang
      
    
    4. Verweerder heeft op zitting aangevoerd dat eiseres geen procesbelang meer heeft bij dit beroep, omdat de beide voertuigen in februari en juli 2024 zijn overgeschreven op naam van een derde.  
    
    
      4.1.
      De rechtbank volgt het standpunt van verweerder niet en is van oordeel dat eiseres procesbelang heeft. Eiseres heeft namelijk tot op zekere hoogte aannemelijk gemaakt dat zij schade heeft geleden door het bestreden besluit die voor vergoeding in aanmerking zou kunnen komen. Als gevolg van het bestreden besluit heeft eiseres namelijk kosten moeten maken voor het overschrijven van de voertuigen op naam van de derde.  
      
      
        
          Woonachtig in Nederland
        
        5. De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder op goede gronden de tenaamstelling van beide voertuigen van eiseres per 15 december 2023 vervallen heeft verklaard omdat eiseres niet langer woonachtig is in Nederland. De rechtbank legt hierbij uit hoe zij tot dit oordeel komt.  
      
      
    
    
      5.1.
      Verweerder kan een tenaamstelling vervallen verklaren als blijkt dat degene, die als tenaamgestelde in het kentekenregister is ingeschreven, niet langer in Nederland woont. Eiseres woont op Bonaire. Bonaire is een openbaar lichaam van het land Nederland binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Eiseres is uitgeschreven uit het (Europese deel van) Nederland in de BRP en ingeschreven op Bonaire. Partijen zijn verdeeld over de vraag of Bonaire valt binnen het begrip “woonachtig in Nederland” in het Kentekenreglement.
      
    
    
      5.2.
      De wetgever nam als uitgangspunt dat het voertuig moet worden geregistreerd in het land waar de eigenaar of houder woont, aan de ene kant vanuit het oogpunt van controle en handhaving en aan de andere kant bij opsporing en vervolging van op het kenteken geconstateerde overtredingen of strafbare feiten. Buitenlanders die in Nederland wonen moeten hun voertuig in Nederland laten registreren, en omgekeerd moeten Nederlanders die in het buitenland wonen hun voertuig in het buitenland laten registreren. Uit dit uitgangspunt van de wetgever volgt dat het woonplaatsvereiste is bedoeld om de afstand tot het voertuig te beperken. De wet en de wetsgeschiedenis bieden geen aanknopingspunt voor het oordeel dat de staatkundige positie van de woonplaats van de eigenaar (in dit geval: Bonaire), en daarmee artikel 1 van het Statuut en artikel 132a van de Grondwet, daarbij relevant zouden zijn. Het betoog van eiseres slaagt dus niet.
      
    
    
      5.3.
      Verweerder heeft in het bestreden besluit voldoende toegelicht waarom eiseres als ingeschreven inwoner van Bonaire geen kenteken op naam kan hebben in Nederland. Van een motiveringsgebrek is daarom geen sprake.
      
      
        
          Gelijkheidsbeginsel
        
        6. Tot slot is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld. Eiseres bevindt zich als inwoner van Bonaire namelijk niet in een vergelijkbare situatie met een inwoner van het Europese deel van de Nederland, vanwege het grote verschil in afstand tot een voertuig. Een inwoner van Bonaire bevindt zich op ongeveer 8.000 km afstand van een voertuig dat zich in het Europese deel van Nederland bevindt. Alleen al om deze reden gaat het beroep van eiseres op schending van het gelijkheidsbeginsel niet op. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.K.S. Mollen, rechter, in aanwezigheid van mr. R.S. Ouertani, griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
    
  
  
     Artikel 1 van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden (Statuut).
  
  
     Artikel 40b, vierde lid onder d Kentekenreglement.
  
  
     Eiseres verwijst naar artikel 132a, eerste en vierde lid van de Grondwet (GW). 
  
  
     Uitspraak van de Afdeling van 28 januari 2015, ECLI:NL:RVS:2015:210.
  
  
     Op grond van artikel 51a lid 3 sub f van de Wvw 1994 en artikel 40b, vierde lid, onder d van het Kentekenreglement.
  
  
     Artikel 1 van het Statuut en artikel 2 van de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
  
  
     Basisregistratie personen.
  
  
     Artikel 40b, vierde lid onder d van het Kentekenreglement.
  
  
     Kamerstukken II 1990/91, 22 030, A, p. 17. Zie ook de Nota van toelichting bij het besluit van 6 oktober 1994, houdende uitvoering van de Wvw 1994 (Kentekenreglement), Staatsblad 1994, nummer 760; toelichting bij artikel 37, derde lid en onder h (oud) van het Kentekenreglement (nu: artikel 40, vierde lid onder d van het Kentekenreglement),