ECLI:NL:RBDHA:2024:23539, Rechtbank Den Haag, 23-12-2024, 24/5479
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-12-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Verweerder mocht het verzoek van eiseres om een urgentieverklaring weigeren. Beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 24/5479 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 december 2024 in de zaak tussen
  
    
      
      [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
    (gemachtigde: mr. W.J. Vroegindeweij),
    
    
      en
    
    
  
  
    het Dagelijks Bestuur van Holland Rijnland, verweerder
    (gemachtigde: E.L. Ten Hopen).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de intrekking van een aan haar verleende urgentieverklaring.
    
    
    
      1.1.
      Verweerder heeft dit besluit (het primaire besluit) op 23 januari 2024 genomen. Met het bestreden besluit van 23 april 2024 op het bezwaar van eiseres is verweerder bij dat besluit gebleven.
      
    
    
      1.2.
      Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 25 november 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, haar gemachtigde en de gemachtigde van verweerder. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    2. Verweerder heeft eiseres op 4 oktober 2022 op medische gronden een urgentieverklaring verleend. Met het primaire besluit heeft verweerder de urgentieverklaring ingetrokken omdat eiseres een woning zou hebben geweigerd die passend was bij het zoekprofiel.
    
    
      
        Wat vindt eiseres is beroep?
      
    
    
    3. Eiseres is het niet eens met de intrekking van de urgentieverklaring en voert daartoe in de eerste plaats aan dat het haar voorkeur heeft om in de plaats [plaats 1] te wonen. Zij is namelijk vanwege haar verslechterde gezondheid hulpbehoevend en afhankelijk van personen die daar in het centrum wonen. Dat is ook de reden dat zij de aangeboden woning in de [adres 1] te [plaats 2] heeft geweigerd en alleen actief heeft gereageerd op woningen in de plaats [plaats 1] . 
    
      Verder is zij het niet eens met de stelling van verweerder dat indien zij had gereageerd op de woning in de [adres 2] te [plaats 1] , deze aan haar had worden toegewezen. Zij stelt in dat verband aan de orde dat het ‘groen/rood-systeem’ van Holland Rijnland wonen niet naar behoren functioneert en het daarom goed mogelijk is dat zij niet op deze woning kon reageren. Los daarvan heeft zij in totaal op zes passende woningen in de plaats [plaats 1] gereageerd en zij verkeerde in de veronderstelling dat in ieder geval een daarvan aan haar zou worden toegewezen. Deze bleken echter niet passend te zijn bij haar profiel.
      Subsidiair doet eiseres een beroep op de hardheidsclausule. Zij benadrukt dat zij zich in een schrijnende situatie bevindt en door haar slechte gezondheid zo snel mogelijk een woning toegewezen moet krijgen. Ook moet worden meegewogen dat zij niet eerst een waarschuwing heeft gekregen alvorens de urgentieverklaring werd ingetrokken. Verder is van belang dat de gemeente [plaats 1] in verhouding tot andere omliggende gemeenten over veel sociale huurwoningen beschikt.
    
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    4. De rechtbank stelt allereerst vast dat verweerder bij de toekenning van de urgentieverklaring aan eiseres het volgende zoekprofiel heeft opgesteld: ‘een gelijkvloerse benedenwoning of etagewoning met lift vanaf de 1e etage met maximaal 1 slaapkamer. De woning dient droog te zijn en goed te ventileren, te luchten en verwarmen te zijn’. Aanvankelijk was de urgentieverklaring geldig voor 13 gemeenten, maar nadat eiseres bezwaar had gemaakt tegen het vastgestelde zoekprofiel heeft verweerder dit met de beslissing op bezwaar van 15 november 2022 aangepast en besloten dat de urgentieverklaring alleen betrekking heeft op woningen in de gemeente [plaats 1] . Hieronder vallen naast de plaats [plaats 1] ook [plaats 3] en [plaats 2]  Eiseres heeft geen rechtsmiddelen ingesteld tegen deze beslissing van verweerder waardoor het hierin opgestelde zoekprofiel in rechte vaststaat. De vraag die in deze procedure centraal staat, is of verweerder de urgentieverklaring van eiseres mocht intrekken omdat zij een woning heeft geweigerd die passend was bij dit zoekprofiel.
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat de door eiseres geweigerde woning aan de [adres 1] te [plaats 2] passend was bij het opgestelde zoekprofiel. Zo heeft de woning één woonkamer en een slaapkamer en is deze gelegen op de begane grond. Verder zijn noodzakelijke voorzieningen als een supermarkt, drogisterij en een huisarts op ongeveer zes minuten loopafstand van de woning verwijderd. Hoewel de rechtbank op de hoogte is van de beperkte mobiliteit van eiseres, vindt zij deze afstand – ook indachtig het tekort aan sociale huurwoningen – op zichzelf aanvaardbaar. Daarbij weegt de rechtbank mee dat de reisafstand tussen [plaats 2] en de plaats [plaats 1] zeer beperkt is en vrienden en familie van eiseres dus relatief eenvoudig bij haar op bezoek hadden kunnen komen. Het is de rechtbank verder niet gebleken dat de woning problemen had met betrekking tot het ventileren, luchten of verwarmen ervan. Dit is door eiseres zelf overigens ook niet aan de orde gesteld. De bevoegdheid van verweerder om de urgentieverklaring van eiseres in te trekken is met het voorgaande gegeven. 
    
    6. Verweerder hoefde geen gewicht toe te kennen aan de omstandigheid dat het de voorkeur van eiseres heeft om in de plaats [plaats 1] te wonen, nu in het zoekprofiel duidelijk staat vermeld dat de urgentieverklaring van eiseres ook betrekking heeft op woningen in [plaats 2] . Over het betoog van eiseres dat zij vergeefs op zes woningen in de plaats [plaats 1] heeft gereageerd, heeft verweerder op de zitting afdoende toegelicht dat dit grotendeels 55+-woningen betreffen en eiseres hier op grond van het beleid niet voor in aanmerking komt. Dat het groen/rood-systeem van Holland Rijnland wonen niet optimaal zou hebben gefunctioneerd en eiseres daarom niet heeft kunnen reageren op een beschikbare woning in de plaats [plaats 1] – wat daar verder ook van zij – doet evenmin af aan de bevoegdheid van verweerder om een urgentieverklaring in te trekken indien een passende woning wordt geweigerd.
    
    7. Over het beroep van eiseres op de hardheidsclausule, overweegt de rechtbank als volgt. Verweerder voert het zeer terughoudende beleid dat de hardheidsclausule alleen wordt toegepast wanneer sprake is van zeer ernstige en bijzondere omstandigheden. De reden dat hierin een strikt beleid wordt gevoerd is erin gelegen dat de urgentie ertoe dient dat een woningzoekende met spoed moet verhuizen naar een passende woning en deze spoed prevaleert boven de woonwensen van de woningzoekenden. Daarbij is de vraag naar sociale woningen groot en het aanbod klein. 
    
    8. Zoals in voorgaande rechtsoverweging al is vastgesteld, is niet gebleken dat de door eiseres geweigerde woning gelet op haar medische situatie niet passend was. Verder heeft verweerder bij de beoordeling van het beroep op de hardheidsclausule mogen meewegen dat aan eiseres meerdere keren is meegedeeld dat het weigeren van passende woonruimte leidt tot het intrekken van een urgentieverklaring. Dit stond al aangegeven in het besluit tot toekenning van de urgentieverklaring van 4 oktober 2022. Verder stond het ook duidelijk vermeld in het bericht van verweerder van 6 december 2023 waarin de woning in de [adres 1] te [plaats 2] werd aangeboden. Bovendien heeft eiseres in de tussentijd al een keer een passende woning geweigerd en daarover met verweerder een procedure gevoerd. De rechtbank overweegt dan ook dat eiseres ervan op de hoogte was dat weigeren geen optie was. Haar betoog dat zij eerst een waarschuwing had moeten krijgen, kan tegen die achtergrond dan ook niet worden geplaatst. Hoewel de rechtbank begrijpt dat het de voorkeur van eiseres heeft om dicht bij haar familie en vrienden te wonen, is haar situatie gelet op het voorgaande niet zo uitzonderlijk en schrijnend dat verweerder gehouden was om, in afwijking van het beleid, af te zien van het intrekken van de urgentieverklaring.
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      9. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat verweerder de urgentieverklaring van eiseres mocht intrekken. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J.P. Bosman, rechter, in aanwezigheid van mr. R.J.P. Lindhout, griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 23 december 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
    
    
    
  
  
    Op grond van artikel 25, eerste lid en onder a, van de Huisvestingsverordening Holland Rijnland 2024 (Huisvestingsverordening).
  
  
     Op grond van artikel 28, tweede lid en onder b, van de Huisvestingsverordening.
  
  
     Verweerder heeft in die procedure besloten om het besluit tot intrekking van de urgentieverklaring in te trekken omdat het voor eiseres onvoldoende duidelijk zou zijn geweest wat de gevolgen van het weigeren van een passende woning zijn.