ECLI:NL:OGEAA:2025:139, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 21-05-2025, AUA202402692
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba — Uitspraak 
Datum: 2025-05-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Liefdesrelatie, lening vs schenking, bedreigging, onvoldoende weersproken, betalingsvoorstel.

Vonnis van 21 mei 2025 
    
    Behorend bij A.R. no. AUA202402692
    
    
    
      
        GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA
      
    
    
    
      VONNIS 
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
    
      
        [Eiser],
      
      wonende te Aruba,
      eiser,
      hierna te noemen: [eiser],
      gemachtigde: de advocaat mr. D.G. Kock,
    
    
    
    
      tegen:
    
    
    
    
      
        [Gedaagde],
      
      wonende te Aruba,
      gedaagde,
      hierna te noemen: [gedaagde],
      procederend in persoon.
    
    
    
  
  
    
      1DE PROCEDURE
    
    
      1.1
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het inleidend verzoekschrift, met producties, van 26 juli 2024;
      - het in de Spaanse taal opgestelde antwoord van 16 oktober 2024;
      - de rolbeschikking van 13 november 2024;
      - het antwoord, met producties, van 29 januari 2025;
      - het vonnis van 19 februari 2025 waarbij een comparitie van partijen is bepaald.
      
    
    
      1.2
      De comparitie van partijen heeft plaatsgevonden op 8 mei 2025. [Eiser] is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde voornoemd. [Gedaagde] is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. [Eiser] heeft zijn standpunt nader toegelicht en vragen van het Gerecht beantwoord. 
      
    
    
      1.3
      Vervolgens is vonnis bepaald. 
      
    
  
  
    
      2HET GESCHIL EN DE BEOORDELING
    
    
      2.1 [
      Eiser] vordert veroordeling, uitvoerbaar bij voorraad, van [gedaagde] om aan hem te betalen het bedrag van Afl. 20.225,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 juli 2024 en met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van het geding. 
      
    
    
      2.2
      Aan zijn vordering heeft [eiser] ten grondslag gelegd dat hij voornoemd bedrag aan [gedaagde] heeft geleend, dat zij dit, ondanks toezeggingen daartoe, tot op heden niet heeft terugbetaald en dat zij daartoe wel is gehouden. 
      
    
    
      2.3
      Als niet, althans onvoldoende weersproken staat vast dat [gedaagde] in de periode van 20 oktober 2023 tot en met 12 december 2023 door middel van een 13 afzonderlijke betalingen een bedrag van in totaal Afl. 20.225,- van [eiser] heeft ontvangen. [Eiser] stelt dat hij dit geld aan [gedaagde] heeft geleend. [Gedaagde] heeft dit weersproken. Volgens haar hadden zij en [eiser] een liefdesrelatie en heeft [eiser] de gelden in dat kader aan haar heeft gegeven. [Eiser] heeft hiertegen vervolgens aangevoerd dat partijen weliswaar kortstondig een relatie hadden en dat hij [gedaagde] giften heeft gedaan, maar dat hij voor wat betreft deze onderhavige betalingen steeds uitdrukkelijk heeft gezegd dat het een lening betrof. [Gedaagde] heeft daarmee, zo stelt [eiser], steeds ingestemd en (onder meer ten overstaan van de door [eiser] ingeschakelde deurwaarder) toegezegd het geld terug te betalen (en daartoe ook een betalingsvoorstel van Afl. 400 per maand gedaan). Aangezien [gedaagde] niet ter comparitie is verschenen, heeft zij dit betoog van [eiser] niet weersproken. Gelet hierop en nu het betoog van [eiser] steun vindt in de door hem overgelegde stukken (waaronder de WhatsAppberichten tussen partijen) en [gedaagde] haar verweer dat het een schenking betrof op geen enkele wijze, met concrete, voor bewijs vatbare feiten en/of omstandigheden heeft onderbouwd, treft haar verweer geen doel en is voor bewijslevering geen plaats. Het voorgaande brengt mee dat als onvoldoende weersproken vast staat dat [eiser] een bedrag van in totaal Afl. 20.225,- aan [gedaagde] heeft geleend en dat zij is gehouden dit terug te betalen.
      
    
    
      2.4
      Voor het oordeel dat [gedaagde], zoals zij verder nog heeft betoogd en [eiser] heeft bestreden, de verschuldigdheid van de gelden aan [eiser] heeft erkend omdat zij door [eiser] werd bedreigd, zijn geen concrete aanknopingspunten gebleken. Ook heeft [gedaagde] geen feiten en/of omstandigheden aangedragen die het oordeel kunnen dragen dat zij zich door toedoen van [eiser] anderszins gedwongen heeft gevoeld om de schuld te erkennen.  
      
    
    
      2.5
      Het voorgaande leidt tot de conclusie dat de vordering van [eiser] wordt  toegewezen. De gevorderde wettelijke rente is niet weersproken en zal worden toegewezen zoals verzocht. 
      
    
    
      2.6 [
      Gedaagde] zal als de in het ongelijk te stellen partij worden veroordeeld in de kosten van het geding. Deze kosten worden aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op Afl. 215,- aan explootkosten, Afl. 750,- aan griffierecht en Afl. 2.000,- aan salaris gemachtigde.
      
    
  
  
    
      3DE UITSPRAAK
    
    
      Het Gerecht:
    
    
      3.1
      veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van Afl. 20.225,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 juli 2024 tot de dag van de volledige betaling;
      
    
    
      3.2
      veroordeelt [gedaagde] in de kosten van het geding en aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op Afl. 215,- aan explootkosten, Afl. 750,- aan griffierecht en Afl. 2.000,- aan salaris gemachtigde;
      
    
    
      3.3
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. T.A.M. Tijhuis, rechter, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van woensdag 21 mei 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.