ECLI:NL:RBDHA:2025:10340, Rechtbank Den Haag, 13-06-2025, NL25.23828
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-06-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring, volgberoep art. 59-1-a Vw. Beroep ongegrond; zicht op uitzetting ontbreekt niet, voldoende voortvarend en geen aanleiding voor een lichter middel.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Groningen
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL25.23828
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [naam], eiser,
    
      van Tunesische nationaliteit,
      V-nummer: [V-nummer], 
      (gemachtigde: mr. F.A. Broersma),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, de minister,
    (gemachtigde: mr. P. Zijlstra).
    
  
  
    Inleiding 
    
    
      1.	De minister heeft op 8 april 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      1.1.
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
      
    
    
      1.2.
      De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd. 
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 6 juni 2025 op zitting behandeld. Eiser en de minister hebben zich op de rechtbank in Groningen laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank 
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst in de uitspraak van 25 april 2025. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of het voortduren van de maatregel van bewaring sinds het moment van het sluiten van het onderzoek in de voorgaande zaak op 18 april 2025 rechtmatig is.
    
    
      
        Beroepsgronden van eiser 
      
    
    
    4. Eiser heeft op de zitting de beroepsgrond met betrekking tot de voortvarendheid ingetrokken.  
    
    
      4.1.
      Eiser voert aan dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ontbreekt. Eiser zit al sinds 6 maart 2025 in bewaring, in eerste instantie op grond van artikel 59b van de Vw. Eiser ziet weinig vooruitgang sindsdien. Zo is er nog geen presentatie van eiser bij de Tunesische autoriteiten gepland. Ook vinden er in het algemeen weinig uitzettingen naar Tunesië plaats. 
      
      
        
          Oordeel van de rechtbank
        
      
      
    
    
      4.2.
      De rechtbank overweegt dat ten aanzien van Tunesië zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn in het algemeen niet ontbreekt. Op eiser rust bovendien de rechtsplicht Nederland te verlaten. Deze plicht brengt onder meer met zich mee dat eiser actieve en volledige medewerking aan zijn uitzetting dient te verlenen. Zoals ook blijkt uit het vertrekgesprek van 4 juni 2025, verleent eiser deze medewerking niet. De minister heeft daarnaast op de zitting cijfers kenbaar gemaakt, waaruit blijkt dat er in 2024 90 aanvragen voor het afgeven van een laisser-passer (lp) bij de Tunesische autoriteiten zijn ingediend, er 25 nationaliteiten zijn bevestigd, er 14 lp’s zijn afgegeven en er 9 uitzettingen op basis van een lp hebben plaatsgevonden. Uit deze cijfers blijkt dat de Tunesische autoriteiten in zekere mate meewerken aan het verkrijgen van de voor uitzetting benodigde documenten. De lp-aanvraag van eiser loopt nog niet zodanig lang dat niet aannemelijk is dat een lp binnen afzienbare tijd verstrekt zal worden. De rechtbank is dan ook van oordeel dat zicht op uitzetting naar Tunesië ook specifiek voor eiser niet ontbreekt. Dat eiser sinds 6 maart 2025 in bewaring zit op een andere grondslag maakt dit niet anders. Zoals de minister op de zitting terecht heeft opgemerkt mogen er immers geen uitzettingshandelingen worden verricht tijdens een bewaring op grond van artikel 59b van de Vw. 
      
      5. De rechtbank is daarnaast van oordeel dat de minister voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser heeft gewerkt. Sinds het sluiten van het onderzoek in de voorgaande periode heeft de minister schriftelijk aan de lp-aanvraag gerappelleerd op 1 en 21 mei 2025. Ook hebben er vertrekgesprekken met eiser plaatsgevonden op 6 mei 2025 en 4 juni 2025. De rechtbank acht deze gang van zaken voldoende voortvarend.
      
      6. De rechtbank is tot slot van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan bewaring op te leggen. Eiser heeft ook geen redenen naar voren gebracht waarin de minister aanleiding had moeten zien om aan eiser een lichter middel op te leggen.
      
      7. De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Ketelaars - Mast, rechter, in aanwezigheid van mr. H.A. van der Wal, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
      De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
    Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     NL25.16547. 
  
  
     Zie de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 30 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3990, bevestigd op 28 januari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:275.