ECLI:NL:RBROT:2025:6945, Rechtbank Rotterdam, 05-06-2025, 10/997251-19 (ontneming)
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-06-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De ontnemingsvordering wordt afgewezen, omdat niet aannemelijk is geworden dat de betrokkene door middel van en/of uit de baten van het strafbare feit waarvoor zij is veroordeeld enig voordeel heeft genoten. Evenmin is aannemelijk geworden dat de betrokkene voordeel heeft verkregen uit de soortgelijke feiten die door de medeveroordeelde zijn begaan.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 1
    
    
    
      Parketnummer: 10/997251-19 (ontneming)
      Datum uitspraak: 5 juni 2025
      Tegenspraak
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, naar aanleiding van de vordering als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht van de officier van justitie in de zaak tegen: 
      
      
      
        
          [betrokkene] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ) op [geboortedatum] 1969,
      ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres] te [postcode] [woonplaats] ,
      bijgestaan door mr. L.J.B.G. van Kleef, advocaat in Amsterdam.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 6 december 2022, 18 januari 2023 en 22 mei 2025.
    
  
  
    
      2Voorafgaande veroordeling 
    Bij vonnis van deze rechtbank van 5 juni 2025 is de betrokkene veroordeeld ter zake van het in haar strafzaak bewezen verklaarde, gekwalificeerd als:
    
    
      
        medeplegen van een ander uit winstbejag behulpzaam zijn bij, en gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaffen tot, het zich verschaffen van verblijf in Nederland, terwijl zij weet dat dat verblijf wederrechtelijk is, terwijl het feit wordt begaan door een persoon die daarvan een beroep of gewoonte maakt.
      
      
    
  
  
    
      3Vordering van het openbaar ministerie
    De ontnemingsvordering dateert van 4 november 2022 en strekt tot het vaststellen van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht wordt geschat op € 131.939,19 en dat aan de betrokkene een verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de staat van datzelfde bedrag.
    
    
      Op de terechtzitting van 22 mei 2025 heeft de officier van justitie, mr. S.M. van der Kallen, gerekwireerd het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast te stellen op € 46.838,- . Dat bedrag is lager dan uit de ontnemingsrapportage volgt, omdat de officier voor wat betreft [naam bedrijf 1] uitgaat van een verdeling tussen de betrokkene en medeveroordeelde [medeveroordeelde 1] van respectievelijk 30% en 70% van dat wederrechtelijk verkregen voordeel en voor wat betreft [naam bedrijf 2] uitgaat van een verdeling tussen de betrokkene en medeveroordeelde [medeveroordeelde 2] van respectievelijk 50% en 50%.
    
    
    
      Ter ontneming van dat wederrechtelijk verkregen voordeel, heeft de officier gevorderd de betrokkene de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat van € 42.155,-. Die voorgestelde lagere betalingsverplichting houdt verband met de overschrijding van de redelijke termijn. 
      
    
  
  
    
      4Standpunt verdediging
    De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de betrokkene geen wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van de aan haar in de strafzaak ten laste gelegde strafbare feiten.
    
  
  
    
      5Beoordeling van het wederrechtelijk verkregen voordeel 
    Artikel 36e Sr heeft een reparatoir karakter. Bij de schatting van het te ontnemen voordeel is het uitgangspunt dat de betrokkene in de vermogenspositie wordt gebracht waarin zij verkeerde vóór het plegen van het strafbare feit waaruit dat voordeel is genoten. Gelet hierop dient bij de bepaling van dat voordeel te worden uitgegaan van het voordeel dat de betrokkene in de concrete omstandigheden van het geval daadwerkelijk heeft behaald. Hierbij rust op het openbaar ministerie de plicht om aan de hand van voldoende aanwijzingen aannemelijk te maken dat de betrokkene wederrechtelijk voordeel heeft verkregen.
    
    
      De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of voldoende aannemelijk is geworden dat het gevorderde ontnemingsbedrag daadwerkelijk het feitelijke voordeel van de betrokkene vormt.
    
    
    
      De betrokkene is samen met haar zoon behulpzaam geweest bij het verschaffen van wederrechtelijk verblijf in Nederland aan drie personen door hen arbeid te laten verrichten voor het bedrijf [naam bedrijf 2] . Deze mensen ontvingen hiervoor een salaris dat lager was dan het wettelijk minimumloon. Daarnaast werden werkgeverslasten niet afgedragen, waardoor kosten werden bespaard. 
      Hoewel de betrokkene is veroordeeld als medepleger van dit feit, is de rechtbank van oordeel dat niet aannemelijk is geworden dat zij door middel van en/of uit de baten van het strafbare feit enig voordeel heeft genoten. De [naam bedrijf 2] was het bedrijf van de zoon van betrokkene, zoals wordt bevestigd door de inschrijving bij de kamer van koophandel. Dat de kostenbesparing van deze onderneming ook tot voordeel voor de betrokkene heeft geleid, is niet aannemelijk geworden.
      Evenmin is aannemelijk geworden dat de betrokkene voordeel heeft verkregen uit de soortgelijke feiten die in het kader van de onderneming [naam bedrijf 1] zijn begaan, zoals opgenomen in het ontnemingsrapport. Deze onderneming werd geleid door medeveroordeelde [medeveroordeelde 1] en er zijn onvoldoende aanknopingspunten waaruit volgt dat door voornoemde besparing van kosten daadwerkelijk voordeel terecht is gekomen bij de betrokkene.
    
    
    
      De vordering wordt daarom afgewezen.
      
    
  
  
    
      6Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Deze beslissing is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
    
  
  
    
      7Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      wijst af de vordering van de officier van justitie ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. L. Daum, voorzitter,
      en mr. W.J. de Veld en mr. A.C.M. Klaasse, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. M.M. Dijk, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
    
    
    
      De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.