ECLI:NL:RBDHA:2025:12273, Rechtbank Den Haag, 10-07-2025, 09/329743-24
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Volgt

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Meervoudige kamer
    
    
    
      Parketnummer: 09/329743-24
    
    
    
      Datum uitspraak: 10 juli 2025
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
    
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      	geboren op [geboortedatum] 2000 te [geboorteplaats] ,
      	adres: [adres 1] , [postcode 1] [woonplaats] .
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 30 januari 2025 (pro forma) en 26 juni 2025 (inhoudelijke behandeling). 
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. L.E. van der Leeuw en van hetgeen door de verdachte en zijn raadvrouw mr. N.M.H.M. den Dekker naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    1.hij op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht door (een) brandbaar en/of explosief voorwerp/materiaal (met duct tape) aan de voordeur van de woning (gelegen [adres 2] ) te bevestigen en dit (vervolgens) middels het aansteken van een lont te ontsteken en tot ontploffing te brengen en daarvan- gemeen gevaar voor de voornoemde woning ( [adres 2] ) en de in die woning aanwezige goederen en de naastgelegen/omringende woningen/panden en de in die naastgelegen/omringende woningen/panden aanwezige goederen, en/of- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor de in die woning ( [adres 2] ) aanwezige personen en/of de in de naastgelegen/omringende woningen/panden aanwezige personen en/of passerende voetgangers, in elk geval gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander of anderen, 
    te duchten was;
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      
        [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk een ontploffing teweeg heeft/hebben gebracht door (een) brandbaar en/of explosief voorwerp/materiaal (met duct tape) aan de voordeur van de woning (gelegen [adres 2] ) te bevestigen en dit (vervolgens) middels het aansteken van een lont te ontsteken en tot ontploffing te brengen en daarvan- gemeen gevaar voor de voornoemde woning ( [adres 2] ) en de in die woning aanwezige goederen en de naastgelegen/omringende woningen/panden en de in die naastgelegen/omringende woningen/panden aanwezige goederen, en/of- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor de in die woning ( [adres 2] ) aanwezige personen en/of de in de naastgelegen/omringende woningen/panden aanwezige personen en/of passerende voetgangers, in elk geval gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander of anderen, 
      te duchten was,
    
    
    
      bij welk misdrijf hij, verdachte, op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, in ieder geval in Nederland, opzettelijk behulpzaam is geweest door voornoemde [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] op te halen en naar (de omgeving van) de woning aan het [adres 2] te rijden;
    
    
    2.hij op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in verenging met anderen, [benadeelde] en/of andere personen heeft bedreigd met zware mishandeling en/of enig misdrijf tegen het leven gericht en/of brandstichting door (een) brandbaar en/of explosief voorwerp/materiaal (met duct tape) aan de voordeur van de woning (gelegen [adres 2] ) te bevestigen en (vervolgens) te ontsteken en tot ontploffing te brengen;
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      
        [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in vereniging met een ander, [benadeelde] en/of andere personen heeft/hebben bedreigd met zware mishandeling en/of enig misdrijf tegen het leven gericht en/of brandstichting door (een) brandbaar en/of explosief voorwerp/materiaal (met duct tape) aan de voordeur van de woning (gelegen [adres 2] ) te bevestigen en (vervolgens) te ontsteken en tot ontploffing te brengen,
    
    
    
      bij welk misdrijf hij, verdachte, op of omstreeks 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, in ieder geval in Nederland, opzettelijk behulpzaam is geweest door voornoemde [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] op te halen en naar (de omgeving van) de woning aan het [adres 2] te rijden.
    
    
    
    
    
    
  
  
    
      3De bewijsbeslissing
    
    
      3.1.
      Inleiding
      
      
        De verdachten [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] wordt verweten dat zij op 11 oktober 2024 een vuurwerkbom hebben laten afgaan bij de woning van [benadeelde] aan het [straatnaam] in Rijnsaterwoude, waardoor enorme schade is ontstaan aan die woning en waardoor [benadeelde] en zijn gezinsleden zich bedreigd voelden. 
      
      
      
        De zaken tegen [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] zijn gezamenlijk (doch niet gevoegd) inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 26 juni 2025. De zaak tegen de minderjarige verdachte [medeverdachte 3] zal afzonderlijk door de kinderrechter worden behandeld. Alle verdachten hebben bij de politie en/of ter terechtzitting bekend dat zij betrokken zijn bij de hen ten laste gelegde feiten. Op een ieders aandeel zal hieronder nader worden ingegaan.
      
      
      
        Op grond van het dossier en de verklaringen van de verdachten stelt de rechtbank vast dat verdachte [medeverdachte 4] - al dan niet met behulp van [medeverdachte 1] - de overige verdachten heeft geworven om de aanslag te plegen. De verdachte is opgetreden als chauffeur en heeft [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] in Amsterdam opgehaald. Vervolgens zijn zij met elkaar naar de Bijlmer in Amsterdam gereden, waar zij op een onbekend gebleven adres een zelf gefabriceerde vuurwerkbom hebben opgehaald. Later zijn de verdachten naar een winkel in Woubrugge gereden, waar [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] lampenolie hebben gekocht om de bom extra ontvlambaar te maken. Vervolgens zijn ze doorgereden naar de woning van [benadeelde] in Rijnsaterwoude. Hier hebben [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] de bom tot ontploffing gebracht. Met elkaar zijn de verdachten weer teruggereden naar Amsterdam. 
      
      
    
    
      3.2.
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde feiten, met uitzondering van het onder feit 1 ten laste gelegde gevaar voor zwaar lichamelijk letsel. 
      
      
    
    
      3.3.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsvrouw heeft bepleit dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken.
      
      
    
    
      3.4.
      Vrijspraak
      
      
        Met de officier van justitie en de raadsvrouw is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde feiten. De rechtbank zal de verdachte daarom van deze feiten vrijspreken.
      
      
    
    
      3.5.
      Opgave van bewijsmiddelen
      
      
        Omdat de verdachte de hem onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde feitelijke handelingen heeft bekend, en daarna niet anders heeft verklaard, zal de rechtbank met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. Of die feitelijke handelingen kunnen leiden tot een bewezenverklaring, hetgeen door de raadsvrouw is betwist, zal de rechtbank hierna bespreken. 
      
      
      
        Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2024329979, van de Districtsrecherche Alphen aan den Rijn-Gouda.
      
      
      
        De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
      
      
      
        
          De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 26 juni 2025;
        
        
          Het proces-verbaal van aangifte door [benadeelde] , opgemaakt op 14 oktober 2024 (p. 1 t/m 3);
        
        
          Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 22 oktober 2024 (p. 4 t/m 6);
        
        
          Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 1 november 2024 (p. 198 t/m 230);
        
        
          Het proces-verbaal van verhoor verdachte [verdachte] , opgemaakt op 6 november 2024 (p. 325 t/m 344);
        
        
          Het proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte 3] , opgemaakt op 2 december 2024 (p. 686 t/m 703).
        
      
      
    
    
      3.6.
      Bewijsoverwegingen 
      
      
        De raadsvrouw heeft betoogd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde feiten. Zij heeft daartoe aangevoerd dat niet kan worden bewezen dat de verdachte van tevoren wist wat de medeverdachten van plan waren.
      
      
      
        De rechtbank verwerpt dit verweer. Voor een bewezenverklaring van medeplichtigheid is vereist dat bewezen wordt dat de verdachte opzet had op het leveren van een bijdrage én op het plegen van de strafbare feiten, in dit geval het teweeg brengen van een ontploffing en de bedreiging.
      
      
      
        Dat de verdachte als chauffeur een opzettelijke bijdrage heeft geleverd aan de strafbare feiten staat niet ter discussie. Hij heeft de overige verdachten opgehaald in Amsterdam en is via de Bijlmer, Alphen aan den Rijn en Woubrugge naar de plaats delict in Rijnsaterwoude gereden. 
      
      
      
        Voor de beantwoording van de vraag of de verdachte daarnaast ook opzet had op het plegen van de strafbare feiten, is van belang of hij wist dat die feiten zouden worden gepleegd. Ook dat acht de rechtbank bewezen. Ter terechtzitting heeft de verdachte verklaard dat hij al in de Bijlmer zag dat er “iets met een Cobra en benzine” in de opgehaalde tas zat en dat hij toen doorhad dat er iets illegaals zou gaan gebeuren. Ook op het moment dat de lampenolie in Woubrugge in het flesje werd gegoten en toen zijn medeverdachten in Rijnsaterwoude met de tas uit de auto stapten, wist hij naar eigen zeggen dat het foute boel was. Bovendien blijkt uit de verklaringen van medeverdachten dat na het ophalen van het tasje al in de auto werd gesproken over het explosief, dat er volgens hen erg heftig uit zag, en hing er volgens meerdere medeverdachten onderweg naar Rijnsaterwoude een bepaalde spanning in de auto.
      
      
      
        De rechtbank acht op grond van het voorgaande wettig en overtuigend bewijs aanwezig dat de verdachte wist wat er ging gebeuren. Door met deze wetenschap de medeverdachten naar de plaats delict te rijden, heeft de verdachte opzet gehad zowel op het behulpzaam zijn als op de ontploffing. Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat de verdachte moet worden aangemerkt als medeplichtige aan de ten laste gelegde feiten.
      
      
    
    
      3.7.
      De bewezenverklaring
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat de feiten 1 subsidiair en 2 subsidiair wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 
      
      
      1. subsidiair[medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk een ontploffing teweeg hebben gebracht door een brandbaar en explosief voorwerp aan de woning, gelegen [adres 2] , te bevestigen en dit vervolgens middels het aansteken van een lont te ontsteken en tot ontploffing te brengen, terwijl daarvan- gemeen gevaar voor de voornoemde woning, [adres 2] , en de in die woning aanwezige goederen te duchten was,
      
      
        bij welk misdrijf hij, verdachte, op 11 oktober 2024, in Nederland, opzettelijk behulpzaam is geweest door voornoemde [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op te halen en naar de omgeving van de woning aan het [adres 2] te rijden;
      
      2. subsidiair [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 11 oktober 2024 te Rijnsaterwoude, gemeente Kaag en Braassem, tezamen en in vereniging met een ander, [benadeelde] en andere personen hebben bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door een brandbaar en explosief voorwerp aan de woning, gelegen [adres 2] , te bevestigen en vervolgens te ontsteken en tot ontploffing te brengen,
      
      
        bij welk misdrijf hij, verdachte, op 11 oktober 2024, in Nederland, opzettelijk behulpzaam is geweest door voornoemde [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op te halen en naar de omgeving van de woning aan het [adres 2] te rijden.
      
      
      
        Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
      
      
    
  
  
    
      4De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    
    
      Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. 
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
    
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
    
      6.1.
      De vordering van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 307 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, onder de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, en een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis.
      
      
    
    
      6.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit en heeft verzocht om bij een eventuele veroordeling te volstaan met een straf gelijk aan de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht.
      
      
    
    
      6.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
      
      
      
        
          Ernst van de feiten
        
        De verdachte is behulpzaam geweest bij het op klaarlichte dag laten afgaan van een zelf gefabriceerd explosief bij de voordeur van een woning. Bij de ontploffing is een ravage aangericht, waarbij de voordeur en meerdere ruiten van de woning zijn vernield. Slechts omdat er op het moment van de ontploffing niemand thuis was zijn de gevaarzetting en schade beperkt gebleven tot goederen. In de ter terechtzitting voorgedragen slachtofferverklaring heeft de aangever indringend verwoord hoe bedreigend de situatie voor hem en zijn gezin is geweest en welke ingrijpende gevolgen de ontploffing tot op de dag van vandaag voor hen heeft. Hoewel de verdachte niet zelf de explosieven bij de voordeur heeft geplaatst, heeft hij als chauffeur een belangrijke ondersteunende rol gespeeld bij de ontploffing.
      
      
      
        Het aantal gerichte ontploffingen bij woningen in Nederland loopt steeds verder op, waarbij (buurt)bewoners telkens opnieuw worden opgeschrikt en geconfronteerd met het gevaar dat van deze ontploffingen uitgaat. De aanslag is onderdeel van een golf van geweld die te maken lijkt te hebben met een conflict in het drugscircuit, waarbij als pressiemiddel ook aanslagen of bedreigingen zijn gepleegd tegen familieleden van en mensen die niets met het conflict te maken hebben. Deze strafbare feiten raken niet alleen de veiligheid van de direct betrokkenen, maar veroorzaken ook breed gedragen gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij hierin een (ondersteunende) rol heeft gespeeld.
      
      
      
        
          Strafblad
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 23 juni 2025. Daaruit volgt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten.
      
      
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van de reclasseringsadviezen over de verdachte van 16 december 2024 en 23 juni 2025, waaruit volgt dat hij, zeker als hij onder emotionele spanning komt te staan, te goed van vertrouwen is en dat sprake is van een gemiddeld recidiverisico. 
      
      
      
        De reclassering adviseert bij veroordeling van de verdachte hem een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen, met de volgende bijzondere voorwaarden:
      
      - meldplicht bij reclassering;
      - begeleid wonen of maatschappelijke opvang, en;
      - contactverbod. 
      
      
        
          De op te leggen straf
        
        Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die deels onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt. Bij het bepalen van de hoogte van de op te leggen straf gaat de rechtbank uit van eendaadse samenloop van de bewezen verklaarde feiten. De rechtbank heeft daarbij rekening gehouden met de LOVS-oriëntatiepunten en de straffen die in gelijksoortige zaken - waaronder die van de medeverdachten - zijn opgelegd. Daarbij geldt voor de rol van de verdachte als medeplichtige als vertrekpunt twee derde van het uitgangspunt voor de medeverdachten. In het voordeel van de verdachte weegt de rechtbank mee dat hij direct na zijn aanhouding openheid van zaken heeft gegeven en daarmee aan de opheldering heeft meegewerkt.
      
      
      
        Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van twintig maanden passend en geboden, met aftrek van de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht. De rechtbank ziet aanleiding om een deel van die straf, te weten acht maanden, voorwaardelijk op te leggen, met een proeftijd van twee jaren. Dit voorwaardelijk deel dient als waarschuwing, maar biedt de verdachte ook een kans om in het vervolg andere keuzes te maken. De rechtbank zal aan dit voorwaardelijk strafdeel de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden verbinden, om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen.
      
      
      
        Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
      
      
    
  
  
    
      7De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
    
    
      
        [benadeelde] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 34.230,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 33.230,00 aan materiële schade en € 1.000,00 aan immateriële schade.
    
    
    
      7.1
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering hoofdelijk dient te worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
      
    
    
      7.2
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsvrouw heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, gelet op de bepleite vrijspraak. Subsidiair heeft de raadsvrouw zich, voor zover het de immateriële schade betreft, gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Voor zover het de materiële schade betreft heeft de raadsvrouw betoogd dat de vordering onvoldoende onderbouwd is en dat onvoldoende sprake is van een causaal verband tussen de bewezen verklaarde feiten en de gestelde schade.
      
      
    
    
      7.3
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        
          Materiële schade
        
        Voor zover de vordering betrekking heeft op de posten ‘alarminstallatie’, ‘alarminstallatie uitbreiding’ en ‘administratiekosten’ (in totaal een bedrag van € 9.307,95) zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering verklaren. Dit deel van de vordering is namens de verdachte betwist en door de benadeelde partij onvoldoende onderbouwd. De benadeelde partij de gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing van dit deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat de kosten die de benadeelde partij heeft opgevoerd onder de post ‘cruise/vakantie moeten annuleren’ (een bedrag van € 12.657,00) geen rechtstreekse schade betreffen. Deze schade komt daarom niet voor vergoeding in aanmerking. De rechtbank zal de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren. 
      
      
      
        Voor zover de vordering betrekking heeft op de posten ‘raambekleding’, ‘markiezen’, ‘trapbekleding’ en ‘reparatie vloer’ acht de rechtbank de vordering voldoende onderbouwd en onvoldoende gemotiveerd betwist namens de verdachte. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting stelt de rechtbank vast dat de benadeelde partij deze schade (ter hoogte van € 11.267,30) rechtstreeks heeft geleden door het onder 1 bewezen verklaarde feit. 
      
      
      
        
          Immateriële schade
        
        Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting is voorts voldoende vast komen te staan dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. De rechtbank begrijpt dat de vordering is gegrond op artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek, wegens aantasting in de persoon ‘op andere wijze’. Naar het oordeel van de rechtbank brengt de aard en ernst van de normschending door de verdachte mee dat de nadelige (psychische) gevolgen daarvan zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in hun eer of goede naam. Gelet op hetgeen de benadeelde partij ter toelichting op zijn vordering heeft aangevoerd, zal de rechtbank de gevorderde immateriële schade in het geheel toewijzen tot een bedrag van € 1.000,00.
      
      
      
        De rechtbank zal - gelet op het voorgaande - de vordering toewijzen tot een bedrag van 
        € 12.267,30, bestaande uit € 11.267,30 aan materiële schade en € 1.000,00 aan immateriële schade. 
      
      
      
        De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 11 oktober 2024, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.
      
      
      
        Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
      
      
      
        Omdat de verdachte de strafbare feiten ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen. 
      
      
      
        De verdachte zal voor de onder 1 en 2 bewezen verklaarde strafbare feiten worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij hoofdelijk aansprakelijk voor de schade die door deze feiten aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte hoofdelijk de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 12.267,30, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 11 oktober 2024 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [benadeelde] .
      
      
    
  
  
    
      8Het inbeslaggenomen voorwerp
    
    
      8.1.
      De vordering van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de op de beslaglijst genoemde telefoonautomaat zal worden verbeurdverklaard.
      
      
    
    
      8.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. 
      
      
    
    
      8.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        De rechtbank zal het op de beslaglijst genoemde voorwerp verbeurdverklaren. Dit voorwerp is voor verbeurdverklaring vatbaar, aangezien dit voorwerp aan de verdachte toebehoort en met behulp van dit voorwerp de bewezen verklaarde feiten zijn voorbereid en begaan.
      
      
    
  
  
    
      9De toepasselijke wetsartikelen
    
    
      De op te leggen (bijkomende) straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen:
      -	14a, 14b, 14c, 33, 33a, 36f, 48, 55, 157 en 285 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 
    
    
  
  
    
      10De beslissing
    
    
      verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.7 bewezen is verklaard;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
    
    
    
      
        ten aanzien van feiten 1 subsidiair en 2 subsidiair;
      
    
    
    
      
        eendaadse samenloop van
      
    
    
    
      
        medeplichtigheid aan opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is;
      
    
    
    
      
        en
      
    
    
    
      
        medeplichtigheid aan bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht;
      
    
    
    
      verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot:
    
    
    
      een gevangenisstraf voor de duur van 20 (TWINTIG) MAANDEN;
    
    
    
      bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijke gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
    
    
    
      bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 8 (acht) maanden, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; 
    
    
    
      en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
    
    
    - zich blijft melden bij GGZ [instelling 1] op het adres [adres 3] , [postcode 2] [plaats 1] . De veroordeelde blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
    
    - verblijft in een instelling [instelling 2] ( [adres 4] , [postcode 3] [plaats 1] ) voor beschermd wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start zo spoedig mogelijk na het ingaan van de proeftijd en duurt de gehele proeftijd of zoveel langer of korter als de reclassering nodig vindt. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering voor hem heeft opgesteld;
    
    - op geen enkele wijze - direct of indirect - contact heeft of zoekt met de medeverdachten en het slachtoffer [benadeelde] , geboren op 12 december 1956, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt; 
    
    
      geeft opdracht aan GGZ [instelling 1] tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    
    
      voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
    
    
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    
    - medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
    
    
      heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;
    
    
    
      wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde] gedeeltelijk toe tot een bedrag van € 12.267,30 en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 11 oktober 2024 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [benadeelde] ;
    
    
    
      bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;
    
    
    
      legt aan de verdachte hoofdelijk de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 12.267,30, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 11 oktober 2024 tot de dag waarop deze vordering is betaald, ten behoeve van [benadeelde] ;
    
    
    
      bepaalt dat, als de verdachte niet het volledige bedrag betaalt en/of niet het volledige bedrag op hem kan worden verhaald, gijzeling zal worden toegepast voor de duur van 96 dagen. Het toepassen van gijzeling ontslaat de verdachte niet van zijn betalingsverplichting aan de Staat;
    
    
    
      bepaalt dat als de mededader(s) de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft/hebben betaald en/of de betalingsverplichting aan de Staat deels of geheel heeft/hebben voldaan, de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen; 
    
    
    
      bepaalt dat als de verdachte de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel te betalen aan de Staat en dat als de verdachte het toegewezen bedrag deels of geheel aan de Staat heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel aan de benadeelde partij te betalen;
    
    
    
      verklaart verbeurd het op de beslaglijst genoemde voorwerp, te weten: 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: Apple, voorwerpnummer: 833382). 
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. G.P. Verbeek,							voorzitter,
      mr. W.J. Nomen,							rechter,
      mr. A. Dantuma-Hieronymus,						rechter,
      in tegenwoordigheid van mr. M. Walenkamp,				griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 10 juli 2025.
      Mr. Dantuma-Hieronymus is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.