ECLI:NL:RVS:2008:BD3088, Raad van State, 04-06-2008, 200706356/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2008-06-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 4 april 2006 heeft de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (hierna: de minister) de aan [wederpartij] voor het vissersvaartuig […] verleende garnalenvergunning voor een periode van twee weken geschorst.

200706356/1.
    
    Datum uitspraak: 4 juni 2008.
    
    AFDELING
    
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
    
    appellant,
    
    tegen de uitspraak in zaak nr. 06/1134 van de rechtbank Groningen van 31 juli 2007 in het geding tussen:
    
    [wederpartij], wonend te [woonplaats],
    
    en
    
    de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 4 april 2006 heeft de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (hierna: de minister) de aan [wederpartij] voor het vissersvaartuig […] verleende garnalenvergunning voor een periode van twee weken geschorst.
    
    Bij besluit van 12 juli 2006 heeft de minister het door [wederpartij] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 31 juli 2007, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Groningen (hierna: de rechtbank) het door [wederpartij] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 12 juli 2006 vernietigd en de minister opgedragen een nieuw besluit op bezwaar te nemen met inachtneming van deze uitspraak. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft de minister bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 5 september 2007, hoger beroep ingesteld.
    
    [wederpartij] heeft een verweerschrift ingediend.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 21 april 2008, waar de minister, vertegenwoordigd door mr. M. Nagel, ambtenaar in dienst van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, en [wederpartij], vertegenwoordigd door mr. W. Frankema, zijn verschenen.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 1, vierde lid, aanhef en onder b, van de Visserijwet 1963 wordt voor het bij of krachtens deze wet bepaalde verstaan onder "zeevisserij": het vissen in zee, met inbegrip van het vissen in de visserijzone en in daaraangrenzende, bij algemene maatregel van bestuur als zeegebied aangewezen wateren.
    
    Ingevolge artikel 4, eerste lid, kunnen in het belang van de visserij in de wateren, bedoeld in artikel 1, vierde lid, aanhef en onder b, bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regelen worden gesteld, die kunnen strekken tot instandhouding dan wel uitbreiding van de visvoorraden in die wateren onderscheidenlijk tot een beperking van de vangstcapaciteit. Bij het stellen van zodanige regelen kan mede rekening worden gehouden met de belangen van de natuurbescherming.
    
    Ingevolge artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van het Reglement zee- en kustvisserij 1977 is de minister bevoegd in het belang van de visserij regelen te stellen ter verzekering van de instandhouding dan wel uitbreiding van de visvoorraden.
    
    Ingevolge artikel 4, eerste lid, voor zover thans van belang, kunnen de in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, bedoelde regelen betrekking hebben op het vissen in bepaalde tijdvakken en op het voorhanden hebben van bepaalde vistuigen in bepaalde wateren.
    
    Ingevolge artikel 7, eerste lid, van de Beschikking visserij visserijzone, zeegebied en kustwateren (hierna: de Beschikking) is het vissen met enig vistuig geschikt voor het vangen van garnalen (Crangon crangon) in de visserijzone, het zeegebied en de kustwateren met uitzondering van de Westerschelde verboden.
    
    Ingevolge artikel 11, eerste lid, voor zover thans van belang, geldt het in artikel 7, eerste lid, gestelde verbod niet voor degene, die voorzien is van een vergunning van de minister.
    
    Ingevolge het derde lid is het in afwijking van het eerste lid verboden om van vrijdag 12.00 uur tot de daaropvolgende zondag 24.00 uur buiten de haven te zijn met een vaartuig dat enig vistuig aan boord heeft geschikt voor het vangen van garnalen (Crangon crangon).
    
    Ingevolge het vijfde lid is het in afwijking van het derde lid in een aaneengesloten periode van 26 weken, die aanvangt op de eerste zondag in oktober om 24.00 uur, toegestaan om buiten de Nederlandse wateren tijdens opeenvolgende tijdvakken van twee weken telkens acht etmalen te vissen met enig vistuig geschikt voor het vangen van garnalen (Crangon crangon).
    
    Ingevolge het negende lid, voor zover thans van belang, kan de minister de vergunning, bedoeld in het zesde lid voor een periode van twee weken schorsen, indien naar het oordeel van de minister met het vissersvaartuig ten behoeve waarvan de vergunning is toegekend is gehandeld in strijd met het derde of vijfde lid.
    
    2.2. Aan het in bezwaar gehandhaafde besluit van 4 april 2006 heeft de minister ten grondslag gelegd dat het vissersvaartuig […], volgens het logboek- tevens vangstopgaveformulier nr. NLD 0033892, op zaterdag 28 januari 2006 om 08:30 uur vanuit de haven van Lauwersoog is vertrokken voor een visreis, die op woensdag 1 februari 2006 om 20:30 uur eveneens in de haven van Lauwersoog is geëindigd. Tijdens deze visreis bevonden zich netten aan boord die geschikt waren voor het vangen van garnalen. Op grond van deze informatie heeft de minister geconcludeerd dat sprake was van een overtreding van het verbod neergelegd in artikel 11, derde lid, van de Beschikking.
    
    2.3. De minister betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat hij niet deugdelijk heeft gemotiveerd op welke wijze hij de onjuiste informatieverstrekking van een medewerker van de Algemene Inspectie Dienst (hierna: de AID) heeft betrokken bij het besluit tot schorsing van de garnalenvergunning. Daarnaast verwijst de minister naar het besluit op bezwaar van 12 juli 2006 waarin is weergegeven dat niet kan worden afgegaan op mededelingen van een medewerker van de AID nu deze geen bevoegdheid heeft ontheffing te verlenen van het weekendverbod. Tevens heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat [wederpartij] geacht wordt zelf op de hoogte te zijn van de geldende regelgeving en dat het enkele verkrijgen van andersluidende informatie niet kan leiden tot het afzien van handhavend optreden.
    
    2.4. Vaststaat dat [wederpartij] zich op zaterdag 28 januari 2006 om 08:30 uur buiten de haven bevond met een vaartuig dat enig vistuig aan boord had geschikt voor het vangen van garnalen, zodat sprake was van een overtreding artikel 11, derde lid, van de Beschikking.
    
    De rechtbank is er met juistheid van uitgegaan dat een medewerker van de AID, met betrekking tot informatie over het weekendverbod, onder omstandigheden rechtens te honoreren vertrouwen kan wekken. In dit geval bestaat echter geen grond voor het oordeel dat bij [wederpartij] rechtens te honoreren vertrouwen is gewekt, nu de informatie dermate afweek van de in artikel 11, derde en vijfde lid, van de Beschikking neergelegde bepalingen, dat het op zijn weg had gelegen om nadere informatie in te winnen. Hierbij betrekt de Afdeling mede de omstandigheid dat, zoals de minister onweersproken heeft gesteld, [wederpartij] bekend kon zijn met de inhoud van het weekendverbod, nu dit in overleg met de sector tot stand is gekomen, op de juiste wijze bekend is gemaakt en ook op andere wijze bekendheid is gegeven aan de invoering hiervan. Overigens is het oordeel van de rechtbank dat het gewekte vertrouwen van belang is voor de vraag in hoeverre sprake is van verwijtbaarheid onjuist.
    
    Onder voormelde omstandigheden behoefde de minister niet in ruimere mate dan hij in het besluit van 12 juli 2006 heeft gedaan te motiveren op welke wijze hij de onjuiste informatie verstrekking heeft betrokken bij de schorsing van de garnalenvergunning. 
    
    2.5. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het inleidende beroep beoordelen, voor zover dat na hetgeen hiervoor is overwogen nog nodig is.
    
    2.6. [wederpartij] betoogt dat een schorsing van de garnalenvergunning voor twee weken moet worden aangemerkt als maximumsanctie. Nu hij niet in Nederlandse wateren gevist heeft gedurende het weekendverbod, is het opleggen van een schorsing van twee weken, volgens [wederpartij], onevenredig in verhouding tot de ernst van de overtreding.
    
    2.6.1. Dit betoog faalt. Niet in geschil is dat de minister ingevolge artikel 11, negende lid, van de Beschikking bevoegd was om de garnalenvergunning voor de in de Beschikking genoemde duur te schorsen. Anders dan [wederpartij] betoogt, volgt uit dit artikellid niet dat de schorsing van twee weken moet worden aangemerkt als maximumsanctie. In dit verband is van belang dat anders dan in het geval van voorschriften die wel zodanige sancties bevatten, niet is vermeld dat de schorsing "ten hoogste" of "maximaal" twee weken bedraagt. Nu ook het buiten de haven zijn met een vaartuig dat enig vistuig aan boord heeft dat geschikt is voor het vangen van garnalen onder het weekendverbod valt, bestaat geen grond voor het oordeel dat een schorsing voor de duur van twee weken onevenredig is in verhouding met de ernst van de overtreding.
    
    2.7. Ten aanzien van het beroep op het gelijkheidsbeginsel heeft de minister desgevraagd ter zitting verklaard dat hij in beginsel tegen alle overtredingen van het weekendverbod handhavend zal optreden. Dat tegen een aantal overtredingen eerst is opgetreden nadat [wederpartij] hierop had gewezen, kan niet leiden tot het oordeel dat sprake is van strijd met het gelijkheidsbeginsel. Voor zover [wederpartij] voorts stelt dat tegen overtredingen van andere vissers niet handhavend is opgetreden terwijl het om gelijke gevallen gaat, heeft hij dit niet aannemelijk gemaakt, zodat reeds hierom geen grond bestaat voor het aannemen van strijd met het gelijkheidsbeginsel.
    
    2.8. De conclusie is dat het beroep van [wederpartij] tegen het besluit van 12 juli 2006 ongegrond moet worden verklaard.
    
    2.9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    I. verklaart het hoger beroep gegrond;
    
    II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Groningen van 31 juli 2007 in zaak nr. 06/1134;
    
    III. verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep ongegrond.
    
    Aldus vastgesteld door mr. J.E.M. Polak, voorzitter, en mr. C.W. Mouton en mr. C.H.M. van Altena, leden, in tegenwoordigheid van mr. P. Klein, ambtenaar van Staat.
    
    w.g. Polak w.g. Klein
    
    voorzitter ambtenaar van Staat
    
    Uitgesproken in het openbaar op 4 juni 2008.
    
    176-538.