ECLI:NL:RVS:2025:3137, Raad van State, 09-07-2025, 202305690/1/A2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2025-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 22 januari 2020 heeft de raad voor rechtsbijstand de aan [appellant] verleende toevoeging ingetrokken. Bij besluit van 8 oktober 2013 heeft de raad aan [appellant] een toevoeging verleend voor rechtsbijstand door een advocaat ter zake van een verbintenisrechtelijk geschil. Na een aantal overnames is de toevoeging bij besluit van 6 december 2016 op naam van [advocaat] gesteld. Op 17 december 2019 heeft [advocaat] namens [appellant] de raad verzocht om de toevoeging met terugwerkende kracht in te trekken, omdat er tussen hen een geschil was ontstaan over het betalen van facturen. [appellant] heeft er volgens [advocaat] vanwege het verwachte eindresultaat voor gekozen de destijds openstaande uren en toekomstige uren te voldoen op basis van haar uurtarief. Uit het besluit van 26 juni 2020 volgt dat de raad zich op het standpunt stelt dat de toevoeging ten onrechte is ingetrokken, omdat [appellant] voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij geen toestemming heeft gegeven aan [advocaat] om de toevoeging in te trekken.

202305690/1/A2.
    Datum uitspraak: 9 juli 2025
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    [appellant], wonend in [woonplaats],
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Noord­-Nederland van 27 juli 2023 in zaak nr. 22/3166 in het geding tussen:
    [appellant]
    en
    het bestuur van de raad voor rechtsbijstand (hierna: de raad).
    Procesverloop
    Bij besluit van 22 januari 2020 heeft de raad de aan [appellant] verleende toevoeging ingetrokken.
    Bij besluit van 26 juni 2020 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard en de toevoeging alsnog in stand gelaten.
    Bij uitspraak van 28 januari 2022 heeft de rechtbank het door de advocaat van [appellant], [naam advocaat], daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard en dat besluit vernietigd.
    Bij besluit van 1 juli 2022 heeft de raad het door [appellant] tegen het besluit van 22 januari 2020 gemaakte bezwaar gegrond verklaard en de toevoeging alsnog in stand gelaten.
    Bij besluit van 12 oktober 2022 heeft de raad de aan [appellant] verleende toevoeging alsnog ingetrokken.
    Bij uitspraak van 27 juli 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] tegen het besluit van 1 juli 2022 ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
    De raad heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    [appellant] heeft nadere stukken ingediend.
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 6 mei 2025, waar [appellant], bijgestaan door mr. R.J. Skála, rechtsbijstandsverlener, en de raad, vertegenwoordigd door mr. M. Doets en mr. P.S.J. de Koning, zijn verschenen. Verder is [advocaat] als derde-belanghebbende verschenen.
    Overwegingen
    Inleiding
    1.       Bij besluit van 8 oktober 2013 heeft de raad aan [appellant] een toevoeging verleend voor rechtsbijstand door een advocaat ter zake van een verbintenisrechtelijk geschil. Na een aantal overnames is de toevoeging bij besluit van 6 december 2016 op naam van [advocaat] gesteld. Op 17 december 2019 heeft [advocaat] namens [appellant] de raad verzocht om de toevoeging met terugwerkende kracht in te trekken, omdat er tussen hen een geschil was ontstaan over het betalen van facturen. [appellant] heeft er volgens [advocaat] vanwege het verwachte eindresultaat voor gekozen de destijds openstaande uren en toekomstige uren te voldoen op basis van haar uurtarief.
    Besluitvorming
    2.       Uit het besluit van 26 juni 2020 volgt dat de raad zich op het standpunt stelt dat de toevoeging ten onrechte is ingetrokken, omdat [appellant] voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij geen toestemming heeft gegeven aan [advocaat] om de toevoeging in te trekken. [advocaat] is in beroep gegaan tegen dit besluit. De rechtbank heeft bij uitspraak van 28 januari 2022 het beroep gegrond verklaard en het besluit van 26 juni 2020 vernietigd. Ook heeft zij de raad opgedragen om opnieuw te beslissen. Vervolgens heeft de raad bij besluit van 1 juli 2022, onder verwijzing naar een advies van 3 juni 2022 van de Commissie voor Bezwaar van de Raad (hierna: de commissie), de toevoeging alsnog in stand gelaten. Zowel [appellant] als [advocaat] zijn in beroep gegaan tegen het besluit van 1 juli 2022. De rechtbank heeft vervolgens de zaken gelijktijdig ter zitting behandeld en op 27 juli 2023 gelijktijdig uitspraak gedaan in twee afzonderlijke procedures.
    Uitspraak van de rechtbank
    3.       De rechtbank heeft ambtshalve overwogen dat in deze zaak uitsluitend aan de orde is of de raad in het besluit van 1 juli 2022 terecht heeft besloten om de verleende toevoeging in stand te laten. De vraag of de raad gehouden is om de verleende toevoeging te beëindigen, valt buiten de omvang van het geding. De reden hiervoor is dat er een verschil in rechtsgevolg bestaat tussen het intrekken en het beëindigen van een toevoeging. Daarnaast heeft de rechtbank overwogen dat het [appellant] vrijstond om zelf in 2019 om beëindiging van de toevoeging te verzoeken. Volgens de rechtbank valt niet in te zien waarom zij gehouden zou zijn om overeenkomstig het verzoek van [appellant] te bepalen dat de toevoeging is beëindigd.
    Verder heeft de rechtbank overwogen dat de partijen op zitting hebben aangegeven dat de op 8 oktober 2013 verleende toevoeging bij besluit van 12 oktober 2022 alsnog is ingetrokken. [appellant] heeft tegen dat intrekkingsbesluit bezwaar gemaakt. De resultaatsbeoordeling, inclusief het moment van uitvoeren daarvan, komt in de procedure tegen het intrekkingsbesluit aan bod. Volgens de rechtbank vallen de door [appellant] aangevoerde beroepsgronden op dit punt ook buiten de omvang van het geding.
    Hoger beroep
    4.       De gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd, zijn in de kern een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellant] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder rechtsoverweging 2 tot en met 3 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd.
    Conclusie
    5.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd.
    6.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    Aldus vastgesteld door mr. B.P.M. van Ravels, voorzitter, en mr. C.C.W. Lange en mr. H. Benek, leden, in tegenwoordigheid van mr. O. van Loon, griffier.
    w.g. Van Ravels
    voorzitter
    w.g. Van Loon
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 9 juli 2025
    284-1129