ECLI:NL:RVS:2001:AD3821, Raad van State, 17-08-2001, 200103582/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2001-08-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: -

200103582/1
      Datum uitspraak: 17 augustus 2001
    
    
    AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
      Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet
      bestuursrecht op het hoger beroep van:
      A.
      appellant,
      tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te ‘s-Gravenhage,
      nevenzittingsplaats Groningen, van 12 juli 2001 in het geding tussen:
      appellant
      en
      de Staatssecretaris van Justitie.
    
    
    
      1. Procesverloop
      8ij besluit van 28 juni 2001 is appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.
      Dit besluit is aangehecht.
      Bij uitspraak van 12 juli 2001, verzonden op die dag, heeft de
      arrondissementsrechtbank te ‘s-Gravenhage, nevenzittingsplaats Groningen,
      het met een kennisgeving vanwege de Staatssecretaris van Justitie
      daartegen aanhangig gemaakte beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak
      is aangehecht.
      Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, bij de Raad van State
      binnengekomen op 18 juli 2001, hoger beroep ingesteld. Deze brief is
      aangehecht.
      Bij brief van 25 juli 2001 heeft de Staatssecretaris van Justitie een reactie
      ingediend.
      Vervolgens is het onderzoek gesloten.
      2. Overwegingen
    
    
    
      2.1. Ingevolge artikel 70, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000
      (hierna: Vw 2000). voorzover thans van belang, wordt in afwijking van de
      artikelen 2:l en 8:24 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)
      het hoger beroep ingesteld door een advocaat, indien deze verklaart daartoe
      bepaaldelijk te zijn gevolmachtigd.
      Ingevolge artikel 85, derde lid, van de Vw 2000, voorzover thans
      van belang, wordt het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard, indien niet is
      voldaan aan artikel 8:5 van de Awb of aan enig ander bij de wet gesteld
      vereiste voor het in behandeling nemen van het hoger beroep. Artikel 8:6 van
      de Awb is niet van toepassing.
    
    
    
      2.1.1. Blijkens de geschiedenis van de totstandkoming van die bepaling
      - Memorie van Toelichting, Kamerstukken II 1998-1999, 26 732, nr. 3,
      p. 68, en de Nota van Wijziging, Kamerstukken II 1998-1999, 26 732,
      nr. 8 - is met voormeld artikel 70, eerste lid, van de Vw 2000 beoogd aan te
      sluiten bij artikel 30, tweede lid, en artikel 35, tweede lid, van de
      Vreemdelingenwet (oud). Op zichzelf is het vereiste dat een advocaat, die in
      een bepaalde zaak voor een bepaalde cliënt een rechtsmiddel aanwendt
      tegen een krachtens de Vw 2000 gegeven beschikking, dient te verklaren
      daartoe bepaaldelijk gevolmachtigd te zijn, dus niet nieuw. Nieuw is wel dat
      artikel 85, derde lid, van de Vw 2000 voorschrijft dat het hoger beroep
      niet-ontvankelijk wordt verklaard, indien aan dat vereiste niet is voldaan en
      - in overeenstemming daarmee - de toepassing van artikel 6:6 van de Awb
      uitsluit.
    
    
    
      2.1.2. Gebleken is dat sommige advocaten in dit opzicht nog niet of in
      onvoldoende mate rekening houden met het gewijzigde wettelijke regime.
      Tot nu toe heeft de Afdeling hieraan niet de door de wet voorgeschreven
      200103582Il 3 17 augustus 2001
      gevolgen verbonden, mede in aanmerking nemend dat dit vereiste niet is
      gesteld bij de Awb, maar bij de bijzondere wet. Zij zal deze gedragslijn
      voortzetten tot 1 november 2001. Hoger beroepen, in te stellen op en na die
      datum, die niet aan het hier bedoelde vereiste voldoen, zullen
      niet-ontvankelijk worden verklaard.
    
    
    
      2.1.3. In het hoger-beroepschrift ontbreekt de verklaring van de advocaat
      dat hij tot het instellen van het hoger beroep bepaaldelijk is gevolmachtigd.
      Daarin staat slechts: “Hierbij laat ik u weten dat ik als advocaat van
      bovengenoemde eiser, hoger beroep instel tegen de uitspraak (...).” Gelet op
      het hiervoor onder 2.1.2 overwogene, blijft in dit geval thans
      niet-ontvankelijkverklaring niettemin achterwege.
    
    
    
      2.2. Ingevolge artikel 6:5, eerste lid, aanhef en onder d, van de Awb,
      gelezen in samenhang met artikel 6:24, eerste lid, van die wet, bevat het
      hoger-beroepschrift de gronden van het hoger beroep.
      In aanvulling hierop is in artikel 85, eerste lid, van de Vw 2000
      bepaald dat het beroepschrift een of meer grieven tegen de uitspraak van de
      rechtbank of de president van de rechtbank bevat.
      Ingevolge het tweede lid omschrijft een grief het onderdeel van de
      uitspraak, waarmee de indiener zich niet kan verenigen, alsmede de gronden,
      waarop de indiener zich daarmee niet kan verenigen.
      Ingevolge het derde lid, voorzover thans van belang, wordt het
      hoger beroep, indien niet voldaan is aan het eerste of tweede lid, of aan
      artikel 6:5 van de Awb, niet-ontvankelijk verklaard. Artikel 6:8 van de Awb
      is niet van toepassing.
      Ingevolge artikel 91, eerste lid, van de Vw 2000 kan de Afdeling
      bestuursrechtspraak van de Raad van State zich bij haar uitspraak beperken
      tot een beoordeling van de aangevoerde grieven.
      ingevolge het tweede lid van dit artikel kan zij zich, indien zij
      oordeelt dat een aangevoerde grief niet tot vernietiging kan leiden, bij de
      vermelding van de gronden van haar uitspraak beperken tot dit oordeel.
    
    
    
      2.2.1. In de geschiedenis van de totstandkoming van de Vw 2000, meer
      in het bijzonder van haar artikelen 85 en 91 - Memorie van Toelichting,
      Kamerstukken II 1996-1999, 26 732, nr. 3, p. 9-12 - is te lezen dat is
      gekozen voor een beperkte vorm van hoger beroep die de Afdeling in staat
      stelt om grote aantallen zaken, waarin geen vragen spelen die in het belang
      van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in
      algemene zin beantwoording behoeven, op snelle en doelmatige wijze af te
      doen. De gewone behandeling wordt gereserveerd voor zaken waarin
      dergelijke vragen wel zijn gerezen.
    
    
    
      2.2.2. Grief I stelt geen rechtsvragen aan de orde die in het belang van de
      rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene
      zin beantwoording behoeven. Hetgeen daarin is aangevoerd kan niet tot
      vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Met dat oordeel kan, gelet
      op het bepaalde in artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, worden volstaan.
    
    
    
      2.2.3. Hetgeen onder II is aangevoerd bevat uitsluitend een herhaling van
      in beroep naar voren gebrachte standpunten, waarop de rechtbank heeft
      beslist. Mitsdien is geen sprake van een grief in de zin van artikel 85, tweede
      lid, van de Vw 2000. Daarom is niet voldaan aan het bepaalde in het eerste
      lid van dat artikel. Het aangevoerde kan derhalve niet tot vernietiging van de
      aangevallen uitspraak leiden.
    
    
    
      2.3. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak
      dient te worden bevestigd. 
    
    
    2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
      3. Beslissing
      De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van Stete
      Recht doende in naam der Koningin:
      bevestigt de aangevallen uitspraak.
      Aldus vastgesteld door 
      mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en
      mr. B. van Wagtendonk en 
      mr. E.A. Alkema,