ECLI:NL:RVS:2002:AE3602, Raad van State, 23-04-2002, 200201471/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2002-04-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: -

Raad
      van State
    
    
    
      		200201471/1.
      		Datum uitspraak: 23 april 2002
    
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    
    
      [appellante],
      appellante,
    
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank te 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, van 5 maart 2002 in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Staatssecretaris van Justitie.
    
    
    1.	Procesverloop
    
    Bij besluit van 20 februari 2002 is appellante in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht.
    
    Bij uitspraak van 5 maart 2002, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank te ’s-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 12 maart 2002, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
    
    Op 18 maart 2002 heeft de Staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) een reactie ingediend.
    
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
    
    
    2.	Overwegingen
    
    2.1.	Anders dan de staatssecretaris in zijn reactie heeft betoogd, is in dit geval voldaan aan het bepaalde in artikel 70, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), nu uit de verklaring van degene die het hoger-beroepschrift als advocaat heeft ondertekend blijkt dat deze tot het instellen van dit rechtsmiddel bepaaldelijk is gevolmachtigd.
    
    2.2.	De enige grief klaagt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de vraag of sprake is geweest van een huiszoeking onbeantwoord kan blijven, omdat, zo daarvan al sprake zou zijn, appellante zich er niet met vrucht op zou kunnen beroepen dat die huiszoeking onbevoegd heeft plaatsgevonden en dat haar staandehouding dientengevolge onrechtmatig is, omdat zij niet als bewoner kan worden aangemerkt. Volgens appellante waren de verbalisanten die haar hebben staande gehouden weliswaar bevoegd de woning te betreden, maar niet die te doorzoeken en de cv-kast, waarin zij zich bevond, te openen.
    
    2.3.	Blijkens het proces-verbaal van bevindingen van 22 februari 2002, nr. PL0940/02-015288, hebben verbalisanten toestemming van de hoofdbewoner gekregen om de woning te betreden om de verblijfsstatus van de in die woning verblijvende personen te controleren. Deze toestemming brengt mee dat verbalisanten in de woning naar aldaar verblijvende personen mochten zoeken om hun verblijfsstatus vast te stellen. Hun bevoegdheid omvatte het openen van kasten, waarin zich personen zouden kunnen bevinden, zoals de c.v.-kast. Van een onbevoegde doorzoeking is aldus geen sprake geweest. Reeds om die reden kan de vraag of appellante als bewoner dient te worden aangemerkt onbeantwoord blijven. De grief faalt.
    
    2.4.	Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient, met verbetering van gronden, te worden bevestigd.
    
    2.5.	Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    3.	Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
    Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en mr. B. van Wagtendonk en mr. H.G. Lubberdink, Leden, in tegenwoordigheid van mr. M.P. Glerum, ambtenaar van Staat.
    
    
    
    
    
      w.g. Loeb		w.g. Glerum
      Voorzitter		ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 23 april 2002
    
    
    
      273-343.
      Verzonden: 
    
    
    
      		Voor eensluidend afschrift
      		de Secretaris van de Raad van State
      		voor deze,