ECLI:NL:HR:2025:830, Hoge Raad, 03-06-2025, 22/04922
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2025-06-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: (Mede)plegen delicten die verband houden met grootschalige phishing fraude (art. 138ab, 139d.2.a, 311.1, 326.1, 350a.1 en 420bis.1.a Sr). 1. Strafmotivering (gevangenisstraf van 30 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk). 2. Veroordeling verdachte in proceskosten (reiskosten naar politiebureau voor doen van aangifte) van benadeelde partij A. 3. Vordering benadeelde partij B wegens materiële schade. 4. Oplegging schadevergoedingsmaatregel t.b.v. slachtoffers B en C. 5. Maximale duur van gijzeling bij schadevergoedingsmaatregel, art. 36f Sr. 
        Ad 1. t/m 4. HR: art. 81.1 RO. 
        Ad 5. HR ambtshalve: Duur van gijzeling beloopt ten hoogste 1 jaar, waarbij in deze zaak geldt dat onder 1 jaar 360 dagen moet worden verstaan (vgl. HR:2022:714). 
        HR bepaalt dat met toepassing van art. 6:4:20 Sv gijzeling van 2, 39 en 319 dagen kan worden toegepast. Samenhang met 22/04923 P.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      STRAFKAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer 22/04922 
      
        Datum	3 juni 2025
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 december 2022, nummer 21-006689-19, in de strafzaak
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [verdachte] ,
      geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1996,
      hierna: de verdachte.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat D.J.M. Dammers bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. 
      Namens de benadeelde partij International Card Services B.V. heeft de advocaat J.W. Achterberg een verweerschrift ingediend.
      Namens de benadeelde partij Coöperatieve Rabobank U.A. heeft de advocaat Th.O.M. Dieben een verweerschrift ingediend.
      De advocaat-generaal B.F. Keulen heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf en voor zover in het kader van de oplegging van de schadevergoedingsmaatregelen de gijzeling is bepaald op in totaal 365 dagen, tot vermindering van de duur van de opgelegde gevangenisstraf aan de hand van de gebruikelijke maatstaf en tot vermindering van de duur van de bij de schadevergoedingsmaatregelen bepaalde gijzeling zodat deze in totaal 360 dagen bedraagt, en tot verwerping van het beroep voor het overige.
      De advocaten van de benadeelde partijen hebben daarop schriftelijk gereageerd. 
    
  
  
    
      2Beoordeling van de cassatiemiddelen
    De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie). 
  
  
    
      3Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
    
      3.1
      Het hof heeft de verdachte de verplichting opgelegd, kort gezegd, om aan de Staat ten behoeve van de in het arrest genoemde slachtoffers [benadeelde 3] , International Card Services B.V. en Coöperatieve Rabobank U.A. , de in het arrest vermelde bedragen te betalen, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door respectievelijk 2, 40 en 323 dagen gijzeling.
    
    
      3.2
      Op grond van artikel 36f lid 5 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) bepaalt de rechter bij de oplegging van de maatregel de duur volgens welke met toepassing van artikel 6:4:20 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) gijzeling kan worden toegepast. De duur van de gijzeling beloopt – ook in gevallen van samenloop als bedoeld in artikel 57 en 58 Sr (vgl. artikel 60a Sr) – ten hoogste één jaar, waarbij in deze zaak geldt dat onder één jaar 360 dagen moet worden verstaan (vgl. HR 24 mei 2022, ECLI:NL:HR:2022:714).
    
    
      3.3
      De Hoge Raad zal de uitspraak van het hof ambtshalve vernietigen en zelf de duur van de gijzeling verminderen in die zin dat is voldaan aan het wettelijk bepaalde maximum van één jaar.
    
    
      3.4
      Verder doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van dertig maanden, waarvan twaalf maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.
    
  
  
    
      4Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      - vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf en wat betreft de duur van de gijzeling die is verbonden aan de opgelegde schadevergoedingsmaatregelen;
      - vermindert de duur van de opgelegde gevangenisstraf in die zin dat deze 29 maanden en 2 weken, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren beloopt;
      - bepaalt dat met toepassing van artikel 6:4:20 Sv:• ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van [benadeelde 3] gijzeling van 2 dagen kan worden toegepast, • ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer International Card Services B.V. gijzeling van 39 dagen kan worden toegepast en • ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer Coöperatieve Rabobank U.A . gijzeling van 319 dagen kan worden toegepast; 
      - verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 3 juni 2025.