ECLI:NL:RBMNE:2025:250, Rechtbank Midden-Nederland, 31-01-2025, 16/230429-19 (ontneming)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-01-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 406.220,24 en legt de veroordeelde de hoofdelijke verplichting op tot betaling van dit bedrag, nu veroordeelde en zijn partner samen van de opbrengst hebben geprofiteerd.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Lelystad
    
    
    
      Parketnummer: 16/230429-19 (ontneming)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer op de vordering van de officier van justitie tot ontneming 
      
    
    
    
      in de zaak tegen
    
    
    
      
        
          [veroordeelde] 
         ,
      
      geboren op [1971] te [geboorteplaats] (Suriname),
      wonende aan [adres] te [woonplaats] , 
      hierna te noemen: veroordeelde.
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      De vordering is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 17 januari 2025.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en de standpunten van officier van justitie mr. B. Nitrauw.
    
    
    
      De rechtbank heeft verder kennisgenomen van onder meer het volgende:
    
    
      
        de schriftelijke vordering van de officier van justitie als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (Sr), met daarin opgenomen een schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel ten bedrage van € 482.848,40. Ter terechtzitting heeft de officier van justitie dit bedrag naar beneden bijgesteld (zie hierna);
      
      
        de stukken behorende tot het dossier in de strafzaak met parketnummer 16/230429-19 en het vonnis van deze rechtbank van 31 januari 2025 in de onderliggende strafzaak met parketnummer 16/230429-19;
      
      
        de bevindingen tijdens het onderzoek ter terechtzitting.
      
    
  
  
    
      2VORDERING
    
    
      2.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De vordering van de officier van justitie van 19 augustus 2024 strekt tot het vaststellen van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e Sr wordt geschat en het aan veroordeelde opleggen van de verplichting tot betaling aan de staat van dat geschatte voordeel tot een maximumbedrag van € 482.848,40. Ter terechtzitting van 17 januari 2025 heeft de officier van justitie zijn vordering aldus gewijzigd dat hij het maximumbedrag stelt op € 459,893,07. 
      
      
      
        De officier van justitie heeft hiertoe aangevoerd dat veroordeelde en zijn partner (medeveroordeelde) op de Nederlandse bankrekening een bedrag van € 482.848,40 hebben ontvangen vanaf buitenlandse bankrekeningen. Na aftrek van de kosten van € 76.628,16 resteert een bedrag van €406.220,24. Ten gunste van veroordeelden kiest de officier van justitie voor de voor veroordeelden meest gunstige berekening uit de rapportage. Daarbij opgeteld komt het vervolgprofijt in de waardestijging van de woning bestaande uit € 53.672,83, die volledig met uit misdrijf afkomstig geld werd betaald, dan wel waarvan de hypotheek werd afgelost. Het wederrechtelijk verkregen voordeel kan daarmee worden vastgesteld op een bedrag van € 459.893,07. De officier van justitie heeft gevorderd dat een hoofdelijke betalingsverplichting wordt opgelegd aan veroordeelde en zijn partner medeveroordeelde [medeveroordeelde] , omdat blijkens het dossier zij volop heeft geprofiteerd van de inkomsten van de handel in illegale geneesmiddelen, hetgeen zich ook uit in het aan haar tenlastegelegde witwassen in vereniging. 	
      
    
  
  
    
      3BEOORDELING VAN DE VORDERING
    
    
      3.1
      
        
          De grondslag van de vordering
        
        De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank, voor zover van belang, veroordeeld voor de volgende strafbare feiten: 
      
      
      
        
          onder 1
        
        
          overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 18 van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd;
        
      
      
      
        
          onder 2
        
        
          overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 38 van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd;
        
      
      
      
        
          onder 3
        
        
          overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 40 van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd;
        
      
      
      
        
          onder 4
        
        
          medeplegen van gewoontewitwassen.
        
      
      
      
        Voornoemde feiten zijn gepleegd in de periode van 1 januari 2017 tot en met 12 november 2019.
      
      
      
        De grondslag voor de ontnemingsvordering is een veroordeling voor een strafbaar feit. Voor de ontnemingsvordering betekent dit, dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gelet op voordeel afkomstig uit de strafbare feiten die de veroordeelde heeft begaan en strafbare feiten waarvan aannemelijk is dat veroordeelde deze heeft begaan (artikel 36e, lid 2 Wetboek van Strafrecht (Sr.)). 
      
      
      
        Veroordeelde is veroordeeld voor een misdrijf dat naar de wettelijke omschrijving wordt bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie. De rechtbank komt tot de conclusie dat het aannemelijk is dat dit misdrijf of andere strafbare feiten “op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen”. Volgens artikel 36e, lid 3 Sr. kan in dat geval aan veroordeelde de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van dit wederrechtelijk verkregen voordeel. 
      
      
      
    
    
      3.2
      
        Beoordeling en berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel
      
      
      
        Voor de berekening van de opbrengsten en kosten neemt de rechtbank – voor zover niet anders wordt vermeld – tot uitgangspunt wat is opgenomen in het ontnemingsrapport.
      
      
      
        3.2.1
        
          
            Berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel 
          
          
            Periode
          
          In het ontnemingsrapport gaat de politie uit van een onderzoeksperiode van 1 januari 2017 tot en met 12 november 2019. 
        
        
        
          
            Opbrengsten
          
          In deze onderzoeksperiode werd op de ABN AMRO rekening van veroordeelden in totaal vanaf de eigen Ierse rekeningen een bedrag van € 482.848,40 bijgeschreven. De rechtbank stelt vast dat dit gehele bedrag afkomstig is uit enig (eigen) misdrijf. Dit geld is door beide veroordeelden aangewend om te voorzien in hun levensonderhoud en voor diverse andere betalingen en uitgaven.
        
        
        
          
            Kosten
          
          De rechtbank heeft vastgesteld dat veroordeelde [veroordeelde] heeft gehandeld in illegale geneesmiddelen. Om hierin te kunnen handelen zijn ook kosten gemaakt. Er is geen administratie van deze kosten aangetroffen. Verbalisanten hebben een berekening gemaakt van de kosten aan de hand van transactiegegevens van de betaalrekening [rekeningnummer] en de PayPal rekening van veroordeelden. Deze kosten bevatten onder andere betalingen aan transportbedrijven en alle betalingen aan webshops. In de gehele onderzoeksperiode komt dat neer op € 55.077,03 aan kosten vanaf de ABN AMRO betaalrekening en een bedrag van € 21.551,13 aan kosten vanaf de PayPal rekening van veroordeelden bestaande uit betalingen aan Vistaprint, retailers van Monobenzone en aanverwante depigmentatieproducten waaronder Skinlight, ECS Nutrition en SkinCareCosmetics, online-webshop [webshop] , platformwebsites en overige winkels. De totale kosten bedragen € 76.628,16 (€ 55.077,03 + € 21.551,13).
        
        
        
          
            Het wederrechtelijk verkregen voordeel
          
          Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 406.220,24 (€ 482.848,40 - € 76.628,16). 
        
        
      
    
    
      3.3
      
        Betalingsverplichting
      
      
      
        
          Verbeurdverklaring
        
        De officier van justitie heeft het vervolgprofijt, voortvloeiend uit de waardestijging van de woning ter hoogte van € 53.672,83, op het bedrag van het wederrechtelijk verkregen voordeel in mindering gebracht wegens de gevorderde verbeurdverklaring van de woning. De rechtbank stelt echter vast dat door verbeurdverklaring van de woning in de strafzaak van de medeveroordeelde er geen sprake is van vervolgprofijt uit de woning. De rechtbank zal dit bedrag daarom niet in aanmerking nemen bij de schatting van het vastgestelde wederrechtelijk verkregen voordeel.
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De rechtbank stelt het bedrag dat door veroordeelde dient te worden betaald aan de staat vast op € 406.220,24. 
      
      
      
        
          Hoofdelijk
          De rechtbank is van oordeel dat veroordeelde samen met zijn partner (medeveroordeelde) van de opbrengst heeft geprofiteerd. De rechtbank zal daarom het wederrechtelijk verkregen voordeel als gemeenschappelijk voordeel voor het geheel - mede - aan de veroordeelde toerekenen.
      
      
    
  
  
    
      4TOEGEPAST WETSARTIKEL
    
    
      De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
    
  
  
    
      5BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde (samen met de medeveroordeelde [medeveroordeelde] ) wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op                     € 406.220,24;
    
    - legt de veroordeelde hoofdelijke de verplichting (met de medeveroordeelde) op tot betaling van € 406.220,24 aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel;
    
    - verstaat dat de verplichting tot betaling aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel komt te vervallen indien en voor zover de medeveroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de staat;
    
    - bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 dagen.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. H.C. Piet, voorzitter, mrs. R.P.P. Hoekstra en S.R. Hagen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. van Dieren, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 31 januari 2025.
    
    
    
      Mr. L. van Dieren is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen. 
    
    
    
  
  
     Het “Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel – ontnemingsdossier”, opgenomen in het aan de strafzaak ten grondslag liggende proces-verbaal, nummer 22018225026 (pagina’s 1 tot en met 266).
  
  
     Pagina 17.
  
  
     Pagina 17.