ECLI:NL:GHDHA:2015:4030, Gerechtshof Den Haag, 18-11-2015, 22-001554-15
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2015-11-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Materieel strafrecht

Samenvatting: Veroordeling ter zake medeplegen invoer cocaïne en medeplegen voorbereidingshandelingen invoer cocaïne. Nadere bewijsoverweging medeplegen. Nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachten.

Rolnummer:		22-001554-15 
    Parketnummer: 	10-750232-14 
    Datum uitspraak:	18 november 2015
    TEGENSPRAAK
  
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
  
  
    Arrest
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2015 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [naam verdachte],
    
      geboren te [plaats] op [datum],
      thans gedetineerd in de PI Rijnmond - Gev. De IJssel te Krimpen aan den IJssel.
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 
      4 november 2015.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het onder
    
    1. primair en 2 ten laste gelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vierenvijftig maanden met aftrek van voorarrest, alsmede tot een geldboete van € 5.980,-, subsidiair vierenzestig dagen hechtenis.
    
    
      Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      1:
      
        hij op of omstreeks 26 november 2014 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, ongeveer 278 kilogram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; 
    
    
    
      Subsidiair, voorzover het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
      
        hij op of omstreeks 26 november 2014 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, ongeveer 278 kilogram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; 
    
    
    
      2:
      hij in of omstreeks de periode van 01 oktober 2014 tot en met 26 november 2014 te Rotterdam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van een (handels)hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne, een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en/of te bevorderen, 
    
    - een of meer ander(en) heeft getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of 
    - zich en/of (een) ander(en) gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen, en/of 
    - voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van het hierboven bedoelde feit 
    hebbende/is verdachte en/of (een of meer van) zijn, verdachtes, mededader(s): 
    - met een op zijn, (mede)verdachtes, naam gestelde toegangspas die toegang gaf tot het terrein van de ECT Delta Terminal Maasvlakte en tot welk gebruik hij, verdachte, en/of zijn medeverdachte(n) niet gerechtigd was/waren, zich de toegang verschaft tot voornoemde Terminal, en/of 
    - ( vervolgens) in een auto (onbevoegd) het terrein van de Delta Terminal Maasvlakte opgereden, althans betreden, en/of 
    - afspraken gemaakt en/of informatie uitgewisseld met één of meer van zijn/hun mededader(s) met betrekking tot het uithalen en/of verstrekken en/of vervoeren van die cocaïne, en/of 
    - ( ongebruikt) zegellood en/of een helm en/of (werk)handschoenen en/of (een) veiligheidsvest(en) en/of een kniptang en/of klimtuig en/of een telescoopladder en/of (een) breekijzer(s) en/of (een) betonscha(a)r(en) en/of één of meer mobiele (organisatie)telefoons voorhanden gehad.
    
    
    
      
        Het vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      1:
      
        hij op of omstreeks 26 november 2014 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, ongeveer 278 kilogram van een materiaal bevattende cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; 
    
    
    
      2:
      
        hij in of omstreeks de periode van 01 oktober 25 november 2014 tot en met 26 november 2014 te Rotterdam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van een (handels)hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en/of te bevorderen, 
    
    
      - een of meer ander(en) heeft getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen en/of om daarbij behulpzaam te zijn en/of 
    
    
      - zich en/of (een) ander(en) gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen, en/of 
    
    - voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van het hierboven bedoelde feit 
    
    
      hebbende/is verdachte en/of (een of meer van) zijn, verdachtes, mededader(s): 
    
    - met een op zijn (mede)verdachtes naam gestelde toegangspas die toegang gaf tot het terrein van de ECT Delta Terminal Maasvlakte en tot welk gebruik hij, verdachte, en/of zijn medeverdachte(n) niet gerechtigd was/waren, zich de toegang verschaft tot voornoemde Terminal, en/of 
    - (vervolgens) in een auto (onbevoegd) het terrein van de Delta Terminal Maasvlakte opgereden, althans betreden, en/of 
    
      - afspraken gemaakt en/of informatie uitgewisseld met één of meer van zijn/hun mededader(s) met betrekking tot het uithalen en/of verstrekken en/of vervoeren van die cocaïne, en/of 
    
    - ( ongebruikt) zegellood en/of een helm en/of (werk)handschoenen en/of (een) veiligheidsvest(en) en/of een kniptang en/of klimtuig en/of een telescoopladder en/of (een) breekijzer(s) en/of (een) betonscha(a)r(en) en/of één of meer mobiele (organisatie)telefoons voorhanden gehad.
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijf-fouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    
      
        Bewijsvoering
      
    
    
    
      Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    
    
      In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
    
    
    
    
      
        Nadere bewijsoverweging
      
    
    
    
      De raadsman heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het hem ten laste gelegde, nu de wetenschap van verdachte bij de invoer van cocaïne niet is aan te tonen. De verdachte bevond zich op het 
      ECT-terrein omdat hij op zoek was naar een Jaguar van het E type die daar zou staan en die hij wilde kopen. 
      Tijdens het wachten kreeg de verdachte vanwege zijn suikerziekte een hypo. Vervolgens is hij in de laadruimte van een (willekeurige) auto gestapt waarin hij later werd aangehouden. Daarin vond hij een telefoon. Deze telefoon had hij in zijn zak gestoken om eventueel een dokter te kunnen bellen, aldus de raadsman
    
    
    
      Het hof overweegt hieromtrent als volgt. 
    
    
    
      Op grond van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep is het volgende komen vast te staan.
    
    
    
      Op 26 november 2014 wordt de verdachte, samen met twee anderen, medeverdachten [A] en [B], in een wit busje aangehouden. In die bus liggen 8 sporttassen met
      daarin in totaal 280 pakketten, die 278 kilogram cocaïne bleken te bevatten. Eerder die ochtend zijn de inzittenden van het busje met z’n drieën in dat busje het ECT haventerrein opgereden, waarbij gebruik werd gemaakt van de toegangspas van [medeverdachte A]. Door personeel van het haventerrein is gezien dat er sporttassen in het witte busje worden gegooid. [medeverdacht A] was in het bezit van een notitie met daarop de stackpositie van een container. Deze  container bleek dozen te bevatten met noten en was via Chili en Panama naar Rotterdam vervoerd. Een drugshond heeft bij die container positief gereageerd op de aanwezigheid van cocaïne. In het midden van de container zag een douaneambtenaar een open ruimte  waaruit lading verdwenen was. Die ruimte was groot genoeg om er 8 sporttassen in te plaatsen. De container was afgesloten met een oranje loodzegel, eindigend op 55, terwijl naast de container een doorgeknipt geel zegel lag, alsook het sluitstuk van het zegel met nummer 55.
      In het busje waarin verdachte zich bevond, werd een vergelijkbaar zegel, met het zelfde serienummer, maar eindigend op 56, aangetroffen. 
      In de woning van [medeverdachte B] zijn twee vergelijkbare zegels met dat serienummer, eindigend op 53 en 54, gevonden.
      Bij de verdachte en in het busje heeft de politie telefoons aangetroffen, waarin over en weer elkaars nummer stond voorgeprogrammeerd. In het busje zijn naast het loodzegel meerdere breekvoorwerpen aangetroffen. 
      Het busje was een paar dagen daarvoor op naam van [medeverdachte A] gezet.
      [medeverdachte B] heeft hij de politie verklaard dat ze met zijn drieën waren, twee van hen werkten in de haven en de derde was de waakhond. [medeverdachte B] werkte tot kort voor zijn aanhouding in de haven. [medeverdachte A] werkte ten tijde van de aanhouding in de haven. Verdachte niet.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof volgt uit het bovenstaande, in onderlinge samenhang bezien, dat de verdachte welbewust en in nauwe en bewuste samenwerking met zijn medeverdachten handelingen heeft verricht die waren gericht op het binnen het grondgebied van Nederland brengen van de cocaïne in de ruime betekenis die artikel 1, vierde lid Opiumwet daar aan geeft.
    
    
    
      Het hof acht de verklaring van de verdachte, dat hij zo vroeg in de ochtend in de Rotterdamse haven was om een auto te kopen, volstrekt onaannemelijk. 
    
    
    
      Op het deel van de haven waar de verdachte zich bevond worden alleen containers overgeladen die met schepen vanuit Zuid-Amerika worden aangevoerd. Enige handel met particulieren in welke zin dan ook vindt daar niet plaats. 
    
    
    
      De verdachte heeft voorts bij de politie geen enkele informatie verstrekt over de persoon die hem het terrein op heeft gereden. Pas ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat hij om 04.30/04.45 uur in Rotterdam met die man had afgesproken, dat de voornaam van die man Jan is en dat hij ook het telefoonnummer van die Jan heeft. 
    
    
    
      Ook zijn verklaring dat hij vanwege een plots opgekomen aanval van suikerziekte achterin een willekeurige auto is gestapt zonder met de bestuurders te hebben gesproken, en vervolgens een telefoon die hij daar vond gewoon in zijn zak heeft gestoken, acht het hof niet geloofwaardig, nu [medeverdachte B] tegenover de politie heeft verklaard dat de drie aangehouden verdachten tegelijk samen het haventerrein zijn opgereden, dat twee van de opgepakte personen in de haven werkten, en dat de andere de waakhond was. Nu beide medeverdachten [A] en [B] inderdaad in de haven werkzaam zijn (geweest), gaat het hof er van uit dat de verdachte de derde medepleger is geweest. Deze constatering wordt verder ondersteund door het feit dat de verdachte met zijn beide mededaders in de auto is aangehouden met naast hem acht tassen met daarin in totaal 280 pakketten die cocaïne bleken te bevatten, alsmede door het feit dat de verdachte ten tijde van zijn aanhouding in het bezit was van een telefoon die gelet op de aangetroffen nummers in het toestel en het feitelijk gebruik daarvan, kennelijk was bestemd voor de communicatie met de telefoon die is aangetroffen bij de twee medeverdachten in het bestuurderscompartiment van deze auto.
    
    
    
      Wat de stelling van de raadsman betreft dat de verdachte geen wetenschap heeft gehad van de inhoud van de tassen die zich in de container bevonden, overweegt het hof als volgt.
    
    
    
      De drie verdachten zijn in de vroege ochtend, in het bezit van breekvoorwerpen en loodzegels, naar een afgesloten (deel van het) haventerrein gegaan waar zij niet werken en niets te zoeken hebben. Zij zijn hier onbevoegd aanwezig geweest. Eén van hen, [medeverdachte A], was in het bezit van de stackpositie van een container, afkomstig uit een Zuid-Amerikaans land. Er is een container opengebroken, daar zijn sporttassen uitgehaald en in de auto gelegd, vervolgens is een nieuw loodzegel aangebracht.
    
    
    
      Gelet op deze gang van zaken moeten de verdachten hebben geweten dat hetgeen zij daar deden illegaal  was en te maken had met de invoer van cocaïne. Het is een feit van algemene bekendheid dat cocaïne in het bijzonder vanuit Zuid-Amerika via containers in de Rotterdamse haven Nederland wordt ingevoerd. Daar komt bij dat [medeverdachte B] verklaard heeft dat hij (tevoren) niet wist dat het om 300 kilo ging. Dat was hem niet verteld. 
      Deze verklaring duidt erop dat hij wel wist dat het om een partij cocaïne ging die zij zouden ophalen, maar dat hij dacht dat het daarbij om een kleinere hoeveelheid zou gaan. Voorts zijn de verdachten na betrapping op de vlucht geslagen en hebben zij er alles aan gedaan om uit handen van de politie te blijven. Dit duidt er eveneens op dat zij zich volledig bewust moeten zijn geweest van de verboden lading die zij bij zich hadden. Gelet hierop is het hof van oordeel dat de verdachte wist dat zich in de tassen uit die container cocaïne bevond.
    
    
    
      Dat de verdachte in nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachten heeft gehandeld, blijkt niet alleen uit het feit dat alle hiervoor genoemde handelingen in elkaars aanwezigheid en nabijheid (en dus ‘gezamenlijk’) hebben plaatsgevonden, maar ook uit het feit dat een ieder daaraan een wezenlijke bijdrage heeft geleverd. 
      De bijdrage van [medeverdachte B] heeft in ieder geval
      bestaan uit het leveren van een loodzegel dat (deels) op de opengebroken container is aangetroffen.
      [medeverdachte A] was de bestuurder van de kort tevoren op zijn naam gezette auto. In deze auto zijn in de laadruimte waarin de verdachte zich bevond 8 gevulde sporttassen aangetroffen. De verdachte was in het bezit van een telefoon bestemd voor communicatie met de medeverdachten.
    
    
    
      Het hof verwerpt het verweer.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
      
    
    
    
      Het onder 1 primair en 2 bewezen verklaarde levert op:
    
    
    1 primair: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod;
    
    
      
        2: medeplegen van om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en te bevorderen, voorwerpen en vervoermiddelen voorhanden hebben, waarvan hij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit.
      
    
    
    
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
    
      
        Vordering van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd behoudens de opgelegde straf, en dat de verdachte ter zake van het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren met aftrek van voorarrest, alsmede tot een geldboete van € 5.980,-, subsidiair vierenzestig dagen hechtenis.
    
    
    
    
      
        Strafmotivering
      
    
    
    
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
    
      Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      De verdachte heeft samen met zijn medeverdachten via de Rotterdamse haven ongeveer 278 kilogram cocaïne in Nederland ingevoerd en strafbare voorbereidings-handelingen verricht voor het verdere vervoer van die cocaïne. Het invoeren van harddrugs vormt een ernstige bedreiging van de volksgezondheid en werkt vermogens-delicten in de hand. Feiten als deze brengen bovendien onrust voor de samenleving met zich en zijn maatschap-pelijk gezien onaanvaardbaar. De verdachte heeft hiervoor kennelijk geen oog gehad en was slechts uit op eigen financieel gewin.
    
    
    
      Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 
      8 oktober 2015.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat, gelet op de grote hoeveelheid cocaïne, in beginsel niet anders kan worden gereageerd dan met het opleggen van een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf – zelfs van langere duur dan opgelegd door de rechtbank. 
    
    
    
      Bij de duur van de op te leggen gevangenisstraf heeft het hof rekening gehouden met de omstandigheid dat niet is gebleken dat de verdachte een wezenlijk andere rol heeft gehad dan de twee medeverdachten. Het hof zal aan verdachte dan ook een gevangenisstraf opleggen gelijk aan de straf die de rechtbank in hun zaken heeft opgelegd en in appel bevestigt, onder meer wegens de reeds ingezette detentiefasering, maar tekent aan dat met deze straf – gelet op de hoeveelheid cocaïne – de ernst van de feiten onvoldoende tot uitdrukking wordt gebracht.
    
    
    
      Het hof is - alles overwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
    
    
    
    
      
        Toepasselijke wettelijke voorschriften
      
    
    
    
      Het hof heeft gelet op de artikelen 2, 10 en 10a van de Opiumwet en de artikelen 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het onder 1 primair en 2 bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) jaren.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. S.A.J. van 't Hul, 
      mr. D.M. Thierry en mr. Th.P.L. Bot, in bijzijn van de griffier A. van der Schalk.
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 18 november 2015.