ECLI:NL:RBROT:2025:8810, Rechtbank Rotterdam, 09-07-2025, 71/247874-24
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Bewezenverklaring ten laste gelegde (medeplegen valsheid in geschrifte). Bekennende verdachte. Nietigheidsverweer verdediging verworpen, geen sprake van obscuur libel. Verdachte wordt gedeeltelijk ontslagen van alle rechtsvervolging nu in een zinsnede van de tenlastelegging het bestanddeel ‘opzettelijk’ ontbreekt, waardoor het feit niet kan worden gekwalificeerd als overtreding van artikel 225 lid 2 Sr. Oplegging taakstraf voor de duur van 60 uren.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 3
    
    
    
      Parketnummer: 71/247874-24
      Datum uitspraak: 9 juli 2025
      Tegenspraak
    
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1970,
      ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:[adres] , [postcode] [woonplaats] ,
      raadsman mr. A.J.F. Gonesh, advocaat te 's-Gravenhage.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 25 juni 2025.
  
  
    
      2Tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
  
  
    
      3Eis officier van justitie
    De officier van justitie mr. N. Huisman heeft gevorderd:
    
      
        bewezenverklaring van het ten laste gelegde;
      
      
        veroordeling van de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 120 uren.
      
    
  
  
    
      4Geldigheid dagvaarding
    
      4.1.
      
        
          Standpunt verdediging
        
        Door de verdediging is aangevoerd dat de dagvaarding nietig verklaard dient te worden wegens een obscuur libel. De tenlastelegging vermeldt slechts dat de verdachte een leningsovereenkomst heeft opgemaakt en getekend, maar laat na te beschrijven waaruit de valsheid bestond. Het gedeelte van de tenlastelegging dat ziet op art. 225 lid 2 Sr leunt op het eerste gedeelte van de tenlastelegging, dat dient te beschrijven waaruit de valsheid van het gebruikte geschrift bestond. 
      
    
    
      4.2.
      
        
          Beoordeling
        
        Van een obscuur libel is sprake als de tenlastelegging zo onduidelijk of tegenstrijdig is dat de verdachte niet weet waar hij zich tegen moet verweren. In deze zaak is de tenlastelegging voor de verdachte echter duidelijk. De verdachte heeft, zowel in haar politieverhoor als ook op de terechtzitting laten blijken dat zij goed op de hoogte was van hetgeen dat haar ten laste is gelegd en waaruit de valsheid van het document bestond. Gelezen in de context van het dossier kan de tenlastelegging ook maar op 1 manier worden gelezen, namelijk dat een document is opgemaakt over een lening, die in werkelijkheid nooit heeft bestaan. De verdachte wist dus waartegen zij zich moet verweren. Derhalve verwerpt de rechtbank het gevoerde nietigheidsverweer.
      
    
    
      4.3.
      
        
          Conclusie
        
        De dagvaarding is geldig.
      
    
  
  
    
      5Waardering van het bewijs
    
      5.1.
      
        
          Bewezenverklaring zonder nadere motivering
        
        Het ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Dit feit zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.
      
    
    
      5.2.
      
        
          Bewezenverklaring
        
        In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en geen verweer is gevoerd dat strekt tot vrijspraak. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
      
      
      
        zij de periode van 28 januari 2020 tot en met 29 januari 2020
        te Paramaribo, en te Rotterdam, 
        tezamen en in vereniging met een ander 
        een geschrift, dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen,
        met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te
        doen gebruiken,
        valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst, door:
        een leningsovereenkomst inhoudende een lening van een bedrag van 10.000 EURO,
        overeengekomen tussen [verdachte] en/of [persoon A] , gedagtekend 24 januari 2020 te
        Bratislava te ondertekenen met een handtekening
        en
        gebruik heeft gemaakt van dit valse en/of vervalste geschrift dat bestemd was om
        tot bewijs van enig feit te dienen, als ware deze echt en onvervalst, door:
        voornoemde leningsovereenkomst op te sturen naar Bunq bank ter verklaring van de
        herkomst van een girale storting t.h.v. 10.000 EURO op haar bankrekening;
      
      
      
      
        Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      
      
      
        Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in cursief verbeterd. De verdachte is hierdoor niet geschaad in de verdediging.
      
    
  
  
    
      6Strafbaarheid feit
    
      6.1.
      
        Kwalificatie
      
      
        6.1.1.
        
          
            Beoordeling
          
          De rechtbank merkt ambtshalve op dat de zinsnede ‘gebruik heeft gemaakt van dit valse en/of vervalste geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen, als ware deze echt en onvervalst, door: voornoemde leningsovereenkomst op te sturen naar Bunq bank ter veklaring van de herkomst van een girale storting t.h.v. 10.000 EURO op haar bankrekening’ ziet op de strafbaarstelling onder art. 225 lid 2 Sr. Dit lid bevat het bestanddeel het ‘opzettelijk gebruik maken van’. Het bestanddeel opzettelijk ontbreekt voor deze zinsnede in de tenlastelegging, zodat dit feit niet kan worden gekwalificeerd als overtreding van art. 225 lid 2 Sr. De verdachte zal voor zover het dit deel van de tenlastelegging betreft worden ontslagen van alle rechtsvervolging. 
        
      
      
        6.1.2.
        
          
            Conclusie
          
          Het bewezen feit levert op: 
        
        
        
          
            Medeplegen van valsheid in geschrift
          
        
        
        
          Het (overig) bewezen verklaarde is niet strafbaar, omdat het niet binnen een delictsomschrijving valt.
        
      
    
  
  
    
      7Strafbaarheid verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
    
    
      De verdachte is dus strafbaar.
    
  
  
    
      8Motivering straf
    
      8.1.
      
        
          Algemene overweging
        
        De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      
    
    
      8.2.
      
        
          Feit waarop de straf is gebaseerd
        
        De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan valsheid in geschrifte door een valse leenovereenkomst te ondertekenen. Door aldus de handelen wordt het vertrouwen in dergelijk belangrijke documenten ernstig geschaad. De integriteit van het financiële en economische verkeer staat of valt met het vertrouwen dat gesteld wordt en gesteld moet kunnen worden in de juistheid van stukken. Dit vertrouwen is door het handelen van de verdachte in ernstige mate aangetast. Dit rekent de rechtbank de verdachte aan.
      
    
    
      8.3.
      
        Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
      
      
        8.3.1.
        
          
            Strafblad
          
          De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 9 mei 2025, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
        
      
    
    
      8.4.
      
        
          Conclusies van de rechtbank
        
        Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
      
      
      
        De rechtbank heeft bij het bepalen van de strafsoort en strafmaat acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd. Alles afwegend acht de rechtbank een taakstraf van het hierna te noemen aantal uren passend en geboden. Hierbij wordt ook rekening gehouden met het tijdverloop sinds de datum waarop de verdachte het feit heeft gepleegd. Tevens neemt de rechtbank in strafmatigende zin mee dat een gedeelte van het (bewezenverklaarde) handelen van de verdachte niet kan worden gekwalificeerd als strafbaar feit. 
      
      
      
        Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. 
      
    
  
  
    
      9Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Gelet is op de artikelen 9, 22c, 22d, 47 en 225 van het Wetboek van Strafrecht. 
  
  
    
      10Bijlagen
    De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
  
  
    
      11Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      verklaart bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde gedeelte zoals beschreven in rechtsoverweging 6.1.1. geen strafbaar feit oplevert en ontslaat de verdachte ten aanzien daarvan van alle rechtsvervolging;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, waarbij Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;
    
    
    
      beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 30 (dertig) dagen.
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. A.P. Hameete, voorzitter,
      en mrs. F.P.J. Schoonen en R.E. Drenth, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. E.P. de Jong, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
    
    
    
      De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      Bijlage I 
    
    
    
      
        Tekst tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
    
    
    
      zij in of omstreeks de periode van 28 januari 2020 tot en met 29 januari 2020
      te Paramaribo, alhans in Suriname en/of te Rotterdam, althans in Nederland
      tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
      een geschrift, dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen,
      met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te
      doen gebruiken,
      valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst, door:
      
        een leningsovereenkomst inhoudende een lening van een bedrag van 10.000 EURO,
      
      
        overeengekomen tussen [verdachte] en/of [persoon A] , gedagtekend 24 januari 2020 te
      
      
        Bratislava te ondertekenen met een handtekening
      
      en/of
      gebruik heeft gemaakt van dit valse en/of vervalste geschrift dat bestemd was om
      tot bewijs van enig feit te dienen, als ware deze echt en onvervalst, door:
      
        voornoemde leningsovereenkomst op te sturen naar Bunq bank ter veklaring van de
      
      
        herkomst van een girale storting t.h.v. 10.000 EURO op haar bankrekening;
      ( art 225 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 225 lid 2 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid
      1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )