ECLI:NL:GHARN:2011:BP9849, Gerechtshof Arnhem, 15-03-2011, 10/00153 en 10/00154
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2011-03-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Inkomstenbelasting. 
        Onzakelijk debiteurenrisico staat afwaardering lening in de terbeschikkingstellingssfeer in de weg.

GERECHTSHOF ARNHEM
      Sector belastingrecht
    
    
    
      nummers 10/00153 en 10/00154
      uitspraakdatum: 15 maart 2011
    
    
    Uitspraak van de derde meervoudige belastingkamer
    
    op het hoger beroep van
    
    X, wonende te Z (hierna: belanghebbende), 
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 23 maart 2010, nummers AWB 08/1235, AWB 08/1236 en AWB 08/1237, in het geding tussen belanghebbende en 
    
    de inspecteur van de Belastingdienst/P (hierna: de Inspecteur).
    
    
    
    1.	Ontstaan en loop van het geding
    
    
      1.1.	Aan belanghebbende is over het jaar 2001 een navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 270.607. Aan heffingsrente is daarbij een bedrag berekend van 
      € 18.447. 
      1.2.	Aan belanghebbende is voor het jaar 2003 een aanslag in de inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van 
      € 115.236. Tegelijkertijd met het opleggen van de aanslag is een verzuimboete opgelegd van € 340. Aan heffingsrente is daarbij een bedrag berekend van € 6.173. 
      1.3.	De Inspecteur heeft bij uitspraken op bezwaar van respectievelijk 
      23 en 25 januari 2008 de belastingaanslagen, de beschikkingen heffingsrente en de verzuimboete gehandhaafd. 
      1.4.	Belanghebbende is tegen die uitspraken in beroep gekomen. De rechtbank Arnhem (hierna: de Rechtbank) heeft de beroepen bij uitspraak van 23 maart 2010 ongegrond verklaard. 
      1.5.	Belanghebbende heeft bij faxbericht van 12 april 2010, ingekomen bij het Hof op 
      dezelfde datum, tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld, voor zover deze uitspraak betrekking heeft op de jaren 2001 en 2003 (nummers AWB 08/1235 en 
      AWB 08/1237). De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. 
      1.6.	Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 januari 2011 te Arnhem. Deze zaak is gezamenlijk behandeld met de zaak met nummer 10/00195. Belanghebbende is verschenen, bijgestaan door de gemachtigde. Tevens is de Inspecteur verschenen. 
      Belanghebbende heeft ter zitting een pleitnota voorgedragen en overgelegd. De inhoud van deze pleitnota is in deze uitspraak ingelast.
      1.7.	Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht.
    
    
    
    2.	Feiten
    
    2.1. In 1988 is belanghebbende gestart met restaurant A in de a-straat 1-1a te Z. Belanghebbende was werkzaam als kok en gastheer in het restaurant. In het jaar 1999 is het restaurant verbouwd en heropend onder de naam “Restaurant-Brasserie B”.
    
    2.2. In 1995 is belanghebbende gestart met “Bistro-Café C” in de a-straat 2 te Z. Ook daar heeft belanghebbende het horecagedeelte (samenstellen van de gerechten, keuken et cetera) voor zijn rekening genomen. 
    
    2.3. In 2001 is het pand naast Restaurant-Brasserie B in de a-straat 3 vrijgekomen. Belanghebbende was van plan tezamen met de heer D hierin een exclusief visrestaurant met de naam E te gaan exploiteren. De exploitatie van dit restaurant is ondergebracht in F BV, een vennootschap waarvan in 2001 alle aandelen middellijk in handen waren van D. Vanwege tegenvallende resultaten is het visrestaurant in juli 2003 omgebouwd tot een restaurant met een Italiaanse keuken. De naam is gewijzigd in G.
    
    2.4. Voor de financiering van de verbouwing en inrichting van het pand aan de a-straat 3 hebben brouwerij Interbrew, Nationale Nederlanden, D en H&D BV - een vennootschap waarvan alle aandelen in handen waren van D - leningen verstrekt. 
    
    2.5. Belanghebbende heeft op 1 juli 2001, handelend onder de naam Bistro-Café C BV i.o. - welke vennootschap overigens nimmer is opgericht - , een rekening-courantkrediet verstrekt van f 500.000 (€ 226.890) aan F BV. Blijkens de overeenkomst dient het krediet ter financiering van de investering in restaurant E. In de overeenkomst is verder opgenomen dat het krediet uiterlijk 31 december 2001 wordt opgenomen. Met betrekking tot aflossing is overeengekomen dat de kredietlimiet met ingang van 1 januari 2002 maandelijks met f 12.500 zal worden verlaagd. Voorts is bepaald dat F BV de aflossing en rentetermijnen bij voorrang ten opzichte van andere schulden in rekening courant zal betalen. De jaarlijks achteraf te betalen rente bedraagt vijf percent en is gelijk aan de hoogte van het forfaitair rendement zoals opgenomen in de Wet inkomstenbelasting, verhoogd met één percent. 
    
    
      2.6. In de overeenkomst is verder voor zover van belang nog opgenomen:
      “Zekerheden en verklaringen- Pandrecht bedrijfsinventaris. Het is kredietnemer niet toegestaan om zonder medeweten en toestemming van kredietgever de bedrijfsinventaris aan een derde te verpanden of te verkopen. Kredietnemer verklaart en staat ervoor in dat hij tot de verpanding bevoegd is.
      Overige bepalingen
      - De kredietnemer zal over eventuele investeringen van meer dan fl. 5.000,- vooraf overleg met kredietgever plegen.
      - De kredietnemer zal zonder toestemming van kredietgever geen kredietovereenkomsten met derden aangaan.
      - De kredietnemer zal gedurende de gehele looptijd van de lening op eerste verzoek de administratie van zijn onderneming overleggen aan kredietgever.
      - Kredietgever behoudt zich het recht voor om de maandelijkse aflossing en rentetermijnen te innen via een automatische incasso. Kredietnemer zal hieraan op eerste verzoek van kredietgever medewerking verlenen.
      - De hoofdsom of het eventuele restant daarvan zal te allen tijde terstond en zonder enige waarschuwing kunnen worden opgeëist, met de rente tot de dag van terugbetaling en drie maanden extra rente, in de navolgende gevallen:
      A. niet prompte voldoening van de aflossing op de verschijndata.
      B. niet nakomen of niet voldoende nakomen van enige andere verplichting in deze overeenkomst jegens kredietgever dan wel overtreding van enige bepaling in deze overeenkomst door kredietnemer met kredietgever is overeengekomen.
      C. faillissement of (voorlopige) surséance van kredietnemer.
      - De verschuldigde hoofdsom is ten allen tijde geheel of gedeeltelijk aflosbaar.”
    
    
    2.7. Op 4 maart 2002 heeft belanghebbende X Holding BV opgericht. 
    
    
      2.8. Vanwege zijn verminderde gezondheid is D gestopt met zijn werkzaamheden voor het restaurant G en heeft hij op 19 augustus 2003 zijn middellijk gehouden aandelen in F BV overgedragen aan X Holding BV. In de koopovereenkomst is onder meer het volgende vermeld:
      In aanmerking nemende dat:
      -	verkoper 100% van de aandelen F B.V. houdt;
      -	verkoper sinds de oprichting op 18 mei 2001 bestuurder is van de vennootschap en koper sinds 1 april 2003 bestuurder is van de vennootschap;
      -	er gehandeld is met de intentie dat vanaf oprichting van de vennootschap 50% van de aandelen eigendom zouden worden van H&D en 50% van de aandelen eigendom zouden worden van koper;
      -	H&D instemt met de verkoop van de aandelen aan koper en daarmee afstand doet van haar recht op 50% van de aandelen in de vennootschap;
      -	X en D in privé een lening ad NLG 450.000 zijn aangegaan met Nationale Nederlanden Financiële Diensten B.V. welke lening door X en D ter beschikking is gesteld aan de vennootschap en de vennootschap zorg dient te dragen voor de betaling van rente en aflossing aangegaan met Nationale Nederlanden Financiële Diensten B.V.’ (…)
    
    
    2.9. In deze overeenkomst is verder opgenomen dat D en H&D BV hun vorderingen op F BV, behoudens het aandeel van D in de hiervoor bedoelde lening van Nationale Nederlanden, direct voor de helft kwijtschelden en dat de andere helft maandelijks wordt kwijtgescholden gedurende de resterende looptijd van de door Nationale Nederlanden verstrekte geldlening. Belanghebbende en X Holding BV verklaren dat op de vordering van belanghebbende, groot € 394.375, geen rente en/of aflossing wordt verlangd gedurende de resterende looptijd van de door Nationale Nederlanden verstrekte lening. 
    
    
      2.10. Op 28 augustus 2003 is het door belanghebbende aan F BV verstrekte rekening-courantkrediet omgezet in een achtergestelde lening van € 507.000. Daarnaast heeft belanghebbende, handelend onder de naam Bistro-Café C B.V. i.o., een nieuw rekening-courantkrediet verstrekt van € 100.000. In de terzake opgestelde overeenkomst is onder meer het volgende opgemerkt:
      “- De Rekening Courant limiet zal in 50 opeenvolgende maandelijkse termijnen elk groot € 2.000 verlaagd worden. De eerste termijn vervalt op 01 januari 2004.
      - Met betrekking tot de achtergestelde lening zal jaarlijks de aflossingsverplichting worden vastgesteld.
    
    
    
      Tarieven
      - Rente			5% per jaar
      - Afsluitprovisie		niet van toepassing
      De rente wordt per jaar achteraf voldaan door middel van bijschrijving op het Rekening Courant saldo, voor het eerst op 01 januari 2004.
    
    
    
      Zekerheden en verklaringen
      - Pandrecht bedrijfsinventaris
      (…)”
    
    
    2.11. De vordering van belanghebbende op F BV bedraagt ultimo 2001 € 369.103, ultimo 2002 € 463.690 en ultimo 2003 € 640.212. In afwijking van hetgeen in de overeenkomst is opgenomen, is geen pandrecht gevestigd op de bedrijfsinventaris.
    
    2.12. In de jaarrekeningen van F BV zijn onder meer de volgende gegevens opgenomen (balans aan het einde van het jaar en resultatenrekening over het jaar in €).
    
    
    
      Activa:	2001	2002	2003
      Materiële vaste activa	702.065	689.752	761.119
      Goodwill en aanloopkosten	153.923	122.301	92.044
      Voorraden	18.938	23.084	21.221
      Vorderingen 	79.999	12.153	29.094
      Liquide middelen	35.166	3.620	10.665
      Totaal activa	989.551	850.910	914.143
    
    			
    
      Passiva:			
      Leningen o/g	209.736	166.236	129.104
      R/C H& D BV	118.108	230.097	167.486
      R/C H  D	79.412	79.412	0
      R/C C	369.103	463.690	640.212
      R/C X Holding			3.095
      Totaal langlopende schulden	776.359	939.435	939.897
      Kortlopende schulden	253.138	288.343	377.793
      Aandelenkapitaal 	18.000	18.000	18.000
      Verliessaldo	-57.946	-394.868	-421.547
      Eigen vermogen	-39.946	-376.868	-403.547
      Totaal passiva	989.551	850.910	914.143
    
    			
    
      Omzet	102.156	564.694	537.807
      Winst voor diverse baten en lasten	-55.561	-336.679	-252.455
      Diverse baten en lasten	-2.385	-244	225.776
      Resultaat (verlies)	-57.946	-336.923	-26.679
    
    
     
    2.13. Over het door belanghebbende verstrekte rekening-courantkrediet is over de jaren 2001, 2002 en 2003 aan F BV geen rente berekend. Eerst met ingang van 2004 is een rente (van vier percent) bijgeschreven in rekening-courant. Het in het jaar 2003 onder diverse baten opgenomen bedrag van € 225.776 heeft betrekking op de gedeeltelijke kwijtschelding door D van zijn vordering op F BV.
    
    2.14. In 2002 is het pand aan de a-straat 4 te Z vrijgekomen. Belanghebbende heeft  daar op 21 september 2002 een restaurant/dancing geopend met een Cubaanse keuken onder de naam I. De exploitatie is ondergebracht in I BV, een door X Holding BV op 4 maart 2002 opgerichte vennootschap. Voor de financiering hiervan hebben onder meer ABN-AMRO Bank en J Speelautomaten leningen verstrekt. 
    
    
      2.15. Belanghebbende heeft op 4 maart 2002, handelend onder de naam Bistro-Café C BV i.o., een rekening-courantkrediet verstrekt van € 300.000 aan I BV. In deze overeenkomst is voor zover van belang het volgende opgenomen:
      “Aflossing
      - De Rekening Courant limiet zal in 60 opeenvolgende maandelijkse termijnen, elk groot € 5.000 verlaagd worden. De eerste termijn vervalt op 01 september 2002.
    
    
    
      Tarieven
      - Rente			5% per jaar
      - Afsluitprovisie		niet van toepassing
      De rente wordt per jaar achteraf voldaan door middel van bijschrijving op het Rekening Courant saldo, voor het eerst op 01 januari 2003.
    
    
    
      Zekerheden en verklaringen
      - Pandrecht bedrijfsinventaris
      (…)”
    
    
    2.16. Belanghebbende heeft op 1 juni 2003, handelend onder de naam Bistro-Café C BV i.o., het rekening-courantkrediet van I BV verhoogd tot € 350.000. In afwijking van hetgeen in de overeenkomst is opgenomen, is geen pandrecht gevestigd op de bedrijfsinventaris.
    
    2.17. In de jaarrekeningen van I BV zijn onder meer de volgende gegevens opgenomen (balans aan het einde van het jaar en resultatenrekening over het jaar in €).
    
    
      Activa:		2002	2003
      Materiële vaste activa en aanloopkosten		1.085.436	1.057.530
    
    			
    
      Voorraden		11.080	11.859
      Vlottende activa 		47.717	30.065
      Liquide middelen			
      Totaal activa		1.144.233	1.099.454
    
    			
    
     
    
    
      Passiva:			
      R/C ABN AMRO		441.646	343.243
      J Speelautomaten		91.916	77.292
      R/C C		272.252	372.179
      R/C X Holding		0	582
      Totaal langlopende schulden		805.814	793.296
      Kortlopende schulden		335.796	366.452
      Aandelenkapitaal 		18.000	18.000
      Verliessaldo		-15.377	-78.294
      Eigen vermogen		2.623	-60.294
      Totaal passiva		1.144.233	1.099.454
    
    			
    
      Omzet		330.282	994.011
      Resultaat (verlies)		-15.377	-62.917
    
    
    2.18. Over het door belanghebbende verstrekte rekening-courantkrediet is over de jaren 2002 en 2004 vier percent rente bijgeschreven in rekening-courant, terwijl over 2003 geen rente aan I BV is berekend. In 2004 is de rekening courantvordering van belanghebbende achtergesteld ten opzichte van het door ABN-AMRO verstrekte krediet.
    
    2.19. Belanghebbende heeft in 2001 de vordering in rekening-courant op F BV afgewaardeerd met f 414.588 (€ 188.132). In 2003 heeft belanghebbende de vordering in rekening-courant op F BV afgewaardeerd met € 123.565, en de vordering in rekening-courant op I BV met € 31.686. Belanghebbende heeft in zijn aangiften deze afwaarderingen geheel ten laste van zijn inkomen uit werk en woning gebracht. 
    
    2.20. De Inspecteur heeft bij het vaststellen van de belastingaanslagen de afwaarderingen gecorrigeerd. 
    
    
      2.21. De Rechtbank heeft de Inspecteur in het gelijk gesteld. Daartoe heeft de Rechtbank overwogen dat voornoemde vorderingen weliswaar onder de terbeschikkingstellingsregeling van artikel 3.92 Wet inkomstenbelasting 2001 (hierna: Wet IB) vallen, maar dat de afwaarderingen – gelet op het arrest HR 9 mei 2008, nr. 43.849, LJN BD1108, 
      BNB 2008/191 – niet aftrekbaar zijn omdat het door belanghebbende aanvaarde debiteurenrisico onzakelijk is. Daarnaast heeft de Rechtbank geoordeeld dat de afwaardering in 2001 op de vordering op F BV op zichzelf al onzakelijk is, nu de waarde in het economische verkeer van die vordering ultimo 2001 niet lager was dan de nominale waarde daarvan. Hetzelfde heeft naar het oordeel van de Rechtbank te gelden voor de afwaardering in 2003 op de vordering op I BV.  
    
    
    
    3. 	Geschil
    
    3.1. Partijen houdt verdeeld of belanghebbende terecht de bedragen van de afwaardering van de geldleningen ten laste van zijn inkomen uit werk en woning heeft gebracht. Belanghebbende beantwoordt deze vraag bevestigend, de Inspecteur ontkennend.
    
     
    
      3.2. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de geldleningen niet onder onzakelijke voorwaarden zijn verstrekt, dat het arrest HR 9 mei 2008, nr. 43.849, LJN BD1108, 
      BNB 2008/191, niet van toepassing is op zogenoemde leningen ‘omlaag’ en niet van toepassing is op de terbeschikkingsstellingsregeling, en dat de afwaarderingen op zichzelf niet onzakelijk zijn. De Inspecteur verdedigt de tegenovergestelde opvatting.
    
    
    3.3. Tussen partijen is niet in geschil dat de geldverstrekkingen door belanghebbende als geldleningen moeten worden aangemerkt (vgl. HR 8 september 2006, nr. 42.015, LJN AV2327, BNB 2007/104), en dat de uit deze leningen voortvloeiende vorderingen onder de terbeschikkingstellingsregeling van artikel 3.92 Wet IB vallen. 
    
    4. 	Overwegingen
    
    
      Onzakelijke lening
      4.1. De Inspecteur verdedigt de opvatting dat de afwaarderingen op de vorderingen op F BV en I BV niet in mindering op belanghebbendes resultaat kunnen worden gebracht, aangezien het door belanghebbende aanvaarde debiteurenrisico onzakelijk is. Een redelijke verdeling van de bewijslast brengt mee dat de Inspecteur aannemelijk maakt dat door belanghebbende geldleningen zijn verstrekt onder zodanige voorwaarden en omstandigheden dat daarbij door belanghebbende een debiteurenrisico is gelopen dat een onafhankelijke derde niet zou hebben genomen. 
    
    
    
      4.2. Vaststaat (i) dat belanghebbende substantiële geldleningen, onder meer in rekening-courant, heeft verstrekt aan F BV en I BV, (ii) dat belanghebbende tot 19 augustus 2003 een belang van 50% hield in F BV en nadien van 100%, 
      (iii) dat belanghebbende alle aandelen houdt in I BV, (iv) dat ten tijde van de geldverstrekkingen en nadien geen zekerheden door de schuldenaren zijn verschaft, (v) dat ten tijde van de geldverstrekkingen beide schuldenaren beschikten over een eigen vermogen van € 18.000 op een balanstotaal van circa € 1.000.000, (vi) dat de gestelde kredietlimieten telkens ruimschoots werden overschreden, (vii) dat nimmer aflossingen en rentebetalingen (anders dan bijschrijving in rekening-courant) zijn verricht, (viii) dat de vordering in rekening-courant op F BV in augustus 2003 is omgezet in een achtergestelde lening, (ix) dat er nimmer invorderingsmaatregelen zijn getroffen, en (x) dat na de jaarlijkse afwaardering van de vorderingen in rekening-courant aan de schuldenaren telkens opnieuw gelden in rekening-courant zijn verstrekt. 
    
    
    4.3. Onder de hiervoor genoemde voorwaarden en omstandigheden acht het Hof het aannemelijk dat belanghebbende bij het verstrekken van de geldleningen een debiteurenrisico heeft gelopen dat een onafhankelijke derde niet zou hebben genomen. Ondanks dat de geldleningen op zichzelf ondernemingsdoeleinden dienen, gaat het Hof ervan uit dat belanghebbende dat debiteurenrisico heeft aanvaard om aandeelhoudersmotieven. Dit brengt mee dat sprake is van onzakelijke leningen. 
    
     
    
      Onzakelijke lening ‘omlaag’
      4.4. Dat in dit geval de geldleningen, anders dan in het arrest HR 9 mei 2008, nr. 43.849, 
      LJN BD1108, BNB 2008/191, niet zijn verstrekt door een vennootschap aan haar aandeelhouder, maar andersom, is geen grond voor een ander oordeel. Vanuit de geldverstrekker bezien is een geldlening onder de in 4.2 genoemde voorwaarden en omstandigheden immers onzakelijk, ongeacht of de lening nu door een vennootschap aan haar aandeelhouder of andersom wordt verstrekt (vgl. Hof Arnhem 5 oktober 2010, 
      nr. 10/00175, LJN BO1270). 
    
    
    
      Onzakelijke lening in terbeschikkingsstellingsregeling
      4.5. Niet in geschil is dat de uit de geldleningen voortvloeiende vorderingen bij belanghebbende onder de terbeschikkingsstellingsregeling van artikel 3.92 Wet IB vallen. Ingevolge artikel 3.94 Wet IB 2001 wordt het  resultaat ter zake van de terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelen in feite bepaald overeenkomstig het winstregime. Binnen het winstregime zal de afboeking van een tot het ondernemingsvermogen behorende vordering, ter zake waarvan een onzakelijk debiteurenrisico is aanvaard, niet ten laste van de winst kunnen worden gebracht 
      (vgl. HR 8 december 1954, nr. 11.999, LJN AY2716, BNB 1955/46).
    
    
    4.6. Naar analogie van hetgeen geldt in het winstregime, dient ook bij een terbeschikkingstelling de invloed van een onzakelijk handelen van de belastingplichtige op het resultaat, daaruit te worden geëlimineerd (vgl. Hof Arnhem 5 oktober 2010, nr. 10/00175, LJN BO1270). Zoals overwogen in 4.3 heeft belanghebbende het debiteurenrisico op de aan F BV en I BV verstrekte geldleningen aanvaard om aandeelhoudersmotieven. De daaruit voortvloeiende (afwaarderings)verliezen dienen derhalve bij de bepaling van het resultaat buiten beschouwing te blijven. 
    
    
      Onzakelijke afwaardering
      4.7. Daarnaast verdedigt de Inspecteur de opvatting, zoals de Rechtbank heeft geoordeeld (zie 2.21), dat de afwaardering in 2001 op de vordering op F BV en de afwaardering in 2003 op de vordering op I BV te meer niet op belanghebbendes resultaat in mindering kunnen worden gebracht, nu de waarde in het economische verkeer van die vorderingen ten tijde van de afwaardering niet lager was dan de nominale waarde daarvan. 
    
    
    
      4.8. Ten aanzien van de vordering in rekening-courant op F BV overweegt het Hof dat vaststaat (i) dat ultimo 2001 deze vordering (commercieel) € 369.103 bedraagt, 
      (ii) dat het eigen vermogen van F BV ultimo 2001 € 39.946 negatief bedraagt op een balanstotaal van € 989.551, en (iii) dat F BV eerst op 9 november 2001 is gestart met de exploitatie van een restaurant. Gelet op deze omstandigheden acht het Hof niet aannemelijk dat de waarde in het economische verkeer van belanghebbendes vordering op 
      F BV ultimo 2001 lager was dan de nominale waarde daarvan. Ook hierom kan de afwaardering in 2001 ten bedrage van € 188.132 niet ten laste van belanghebbendes inkomen uit werk en woning worden gebracht. 
    
    
     
    
      4.9. Ten aanzien van de vordering in rekening-courant op I BV overweegt het Hof dat vaststaat (i) dat ultimo 2003 deze vordering (commercieel) € 372.179 bedraagt, 
      (ii) dat het eigen vermogen van I BV ultimo 2003 € 60.294 negatief bedraagt op een balanstotaal van € 1.099.454, (iii) dat belanghebbendes vordering niet achtergesteld is ten opzichte van de andere schuldeisers, (iv) dat I BV op 21 september 2002 is gestart met de exploitatie van een restaurant, en (v) dat I BV in 2003 een omzet van € 994.011 heeft gerealiseerd. Gelet op deze omstandigheden acht het Hof niet aannemelijk dat de waarde in het economische verkeer van belanghebbendes vordering op I BV ultimo 2003 lager was dan de nominale waarde daarvan. Ook hierom kan de afwaardering in 2003 ten bedrage van € 31.686 niet ten laste van belanghebbendes inkomen uit werk en woning worden gebracht.
    
    
    
      Verzuimboete 2003
      4.10. Het hoger beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de verzuimboete 
      (artikel 27h, lid 4, AWR jo artikel 24a, lid 2, AWR). De verzuimboete van € 340 is opgelegd vanwege het niet tijdig doen van aangifte. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de boete aangevoerd. De gronden die zijn gericht tegen de primitieve aanslag werken niet door naar de verzuimboete. Anders dan bij vergrijpboete wordt een verzuimboete op een vast bedrag vastgesteld en wordt de boetegrondslag niet gevormd door het bedrag van de belastingaanslag. Het Hof acht in dezen een verzuimboete van € 340 passend en geboden. 
    
    
    
      Heffingsrente 2001 en 2003
      4.11. Het hoger beroep wordt tevens geacht betrekking te hebben op de beschikkingen heffingsrente (vgl. HR 27 november 2009, nr. 07/13621, LJN BJ7907, BNB 2010/52). Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte heffingsrente aangevoerd. Nu de belastingaanslagen in stand blijven, is voor een vermindering van de in rekening gebrachte heffingsrente geen plaats.
    
    
    
      Slotsom
      4.12. Gelet op het vorenoverwogene moet het hoger beroep van belanghebbende ongegrond worden verklaard. 
    
    
    
      5. 	Proceskosten
      Het Hof vindt geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
    
    
    
      6. 	Beslissing
      Het Hof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank voor zover deze betrekking heeft op de jaren 2001 en 2003.
    
    
    
     
    Deze uitspraak is gedaan te Arnhem door mr. A.J.H. van Suilen, voorzitter, mr. C.M. Ettema en mr. B.F.A. van Huijgevoort, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Luggenhorst als griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op  15 maart 2011.
    
    
    De griffier,				De voorzitter,
    
    
    
    
    (J.H. Luggenhorst)				(A.J.H. van Suilen)
    
    
    
    
    
    Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op:
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij
      de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),
      postbus 20303, 2500 EH Den Haag
    
    
    
      Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:
      1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
      2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
      a. de naam en het adres van de indiener;
      b. de dagtekening;
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
      d. de gronden van het beroep in cassatie.
      Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
    
    
    In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.