ECLI:NL:RBGEL:2025:6025, Rechtbank Gelderland, 26-02-2025, 11276678
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2025-02-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Dexia. Tussenpersoonzaak (verboden advisering).

RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Zaakgegevens: 11276678 \ EL EXPL 24-31
    
    
    
      
        Vonnis van 26 februari 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        , 
      wonende in [woonplaats] ,
      eiser in conventie in de hoofdzaak en in het incident,
      verweerder in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      hierna te noemen: [eiser] ,
      gemachtigde: mr. G. van Dijk, Leaseproces,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        DEXIA NEDERLAND B.V., 
      gevestigd in Amsterdam,
      gedaagde in conventie in de hoofdzaak en in het incident,
      eiseres in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      hierna te noemen: Dexia,
      gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      
        Het verloop van de procedure blijkt uit:
        - de dagvaarding, tevens houdende de incidentele vordering ex. artikel 843a Rv,- de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende de incidentele vordering 
        ex. artikel 843a Rv, tevens houdende de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie,- de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie,- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie,- de conclusie van dupliek in reconventie, tevens houdende akte uitlaten producties in conventie.
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [woonplaats] heeft de volgende leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
      
      
        
          
          
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Contractnr.
              
              
                Datum
              
              
                Naam overeenkomst
              
              
                Looptijd
              
              
                Leasesom
              
            
            
              
                I.
              
              
                21100981
              
              
                02-09-1998
              
              
                Capital Effect
              
              
                180 mnd.
              
              
                NLG 125.785,80
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.2.
      Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Datum eindafrekening
              
              
                Resultaat
              
              
                Betaald
              
            
            
              
                I.
              
              
                21-12-2004
              
              
                - € 2.278,87
              
              
                Ja 
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.3.
      Daarnaast is tussen [woonplaats] en Dexia op 3 december 1998 de leaseovereenkomst met contractnummer ‘51103251’ tot stand gekomen, welke met een positief saldo is geëindigd.
      
    
    
      2.4.
      Volgens opgave van Dexia heeft [woonplaats] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 23.148,14 aan maandtermijnen en een bedrag van € 2.278,87 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [woonplaats] een bedrag van € 3.548,04 aan dividenden ontvangen en € 4.383,00 aan fiscaal voordeel genoten. Op 18 januari 2012 heeft Dexia een bedrag van € 2.069,22 aan [woonplaats] uitgekeerd, volgens Dexia tweederde van de restschuld inclusief reeds verschenen rente.
      
    
    
      2.5.
      
        De gemachtigde van [woonplaats] , Leaseproces, heeft bij brief van 
        24 november 2005 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook nog andere gronden aan te voeren.
      
      
      
      
        
          3.	Het geschil in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in de incidenten 
        
      
      
    
    
      3.1.
      
        [woonplaats] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
      - in het incident: 
       Dexia ex. artikel 843a Rv zal veroordelen het aanvraagformulier behorende bij de overeenkomst aan [woonplaats] te verstrekken,
      - in de hoofdzaak:
      
         voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [woonplaats] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten,
         voor recht zal verklaren dat [woonplaats] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en zij is gehouden die schade te vergoeden,
         Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [woonplaats] van al datgene dat hij aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, met wettelijke rente,
         Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van [woonplaats] , met wettelijke rente,
         Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met wettelijke rente.
      
      
    
    
      3.2.
      Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomsten met contractnummers ‘21100981’ en ‘51103251’ niets meer aan [woonplaats] is verschuldigd, met een veroordeling van [woonplaats] in de proceskosten.
    
    
      3.3.
      Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover nodig, nader worden ingegaan.
      
      
      
        
          4.	De beoordeling in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident 
        
      
      
      
        
          Algemeen
        
      
    
    
      4.1.
      Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product belegt met geleend geld. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen vijftien à twintig jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [woonplaats] .
      
    
    
      4.2.
      De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen. 
    
    
      4.3.
      
        Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
        A.	er is sprake van huurkoop,
        B.	er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck,
        C.	Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld,
        D.	[woonplaats] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld,
        E.	er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
      
      
      
        
          Verjaring
        
      
      
    
    
      4.4.
      Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [woonplaats] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
      
      
        
          Tussenpersoon
        
      
      
    
    
      4.5.
      
        [woonplaats] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon During Finance Financieel Adviseurs (hierna: de tussenpersoon of DFFA). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 
    
    
      4.6.
      
        De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [woonplaats] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon 
        
          [woonplaats] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [woonplaats] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [woonplaats] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [woonplaats] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
      
    
    
      4.7.
      
        
          [woonplaats] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
        
          [woonplaats] heeft op advies van een financieel adviseur van DFFA een Capital Effect overeenkomst en een Triple Effect overeenkomst van Bank Labouchere afgesloten.
        
          [woonplaats] was al bekend met DFFA omdat hij eerder via haar verschillende producten heeft afgesloten, waaronder een levensverzekering bij Aegon. [woonplaats] werd later door DFFA telefonisch benaderd. De medewerker van DFFA stelde voor om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [woonplaats] door te nemen met een financieel adviseur van DFFA. [woonplaats] heeft hiermee ingestemd.
        Tijdens het gesprek heeft de adviseur van DFFA geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [woonplaats] . Zo is met de adviseur gesproken over het inkomen, het spaargeld, de pensioensituatie en de gezinssituatie van [woonplaats] . Ook is gesproken over de koopwoning van [woonplaats] en de hypothecaire situatie daaromtrent. Daarnaast is met de adviseur gesproken over de wens van [woonplaats] om voor een aanvulling op het pensioen te sparen om zo wellicht eerder te kunnen stoppen met werken. Tevens is er gesproken over de wens van [woonplaats] om te kunnen voorzien in de studie van zijn kinderen. De adviseur gaf aan dat het mogelijk was om deze doelen te bereiken en dat hij hier geschikte producten voor kon adviseren.
        De adviseur adviseerde [woonplaats] allereerst om een Capital Effect product van Bank Labouchere af te sluiten en een vooruitbetaling hiervoor te verrichten. Voor het 
        Capital Effect diende [woonplaats] de overwaarde op zijn woning op te nemen middels het oversluiten en ophogen van de hypothecaire lening en deze aan te wenden voor de vooruitbetaling van het product. De adviseur adviseerde om de hypotheek over te sluiten en op te hogen naar NLG 150.000,00. [woonplaats] zou vervolgens ongeveer NLG 33.600,00 kunnen aanwenden voor de vooruitbetaling van het Capital Effect. Volgens de adviseur zou [woonplaats] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, waardoor hij zijn doelstelling zou kunnen bereiken om eerder te kunnen stoppen met werken.
        De adviseur adviseerde tevens om een Triple Effect product af te sluiten met een vooruitbetaling van NLG 4.000,00, waarmee [woonplaats] zou kunnen voorzien in de studie van zijn kinderen. 
        De adviseur onderbouwde zijn advies steeds met rekenvoorbeelden en hield daarbij rekening met een zeer positief rendement. Ook had de adviseur een brochure bij zich. Deze stukken heeft [woonplaats] niet meer in zijn administratie. De fondsen waarin zou worden belegd werden door de adviseur als gunstig beschreven.
        De adviseur heeft [woonplaats] niet geïnformeerd over de specifieke risico's. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan, de hypotheek niet kon worden afgelost en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomsten. Als [woonplaats] op deze risico's gewezen was had hij de overeenkomsten nooit afgesloten.
        
          [woonplaats] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseur en zijn advies. Om deze reden heeft hij het advies van de adviseur opgevolgd. [woonplaats] heeft een Capital Effect product afgesloten met een vooruitbetaling. De hypotheek is bij Hypotrust verhoogd naar NLG 150.000,00 en een bedrag van NLG 33.542,88 is aangewend voor de vooruitbetaling van het Capital Effect. De aanvraag voor het Capital Effect is door de adviseur in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomst is op een later moment door [woonplaats] ondertekend. Hij heeft tevens een Triple Effect afgesloten met een vooruitbetaling van 
        NLG 4.000,00.
        Het opvolgen van het advies met betrekking tot het Capital Effect heeft voor [woonplaats] desastreus uitgepakt. In plaats van het voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, is [woonplaats] de betaalde inleg kwijtgeraakt. Daarnaast heeft hij een restschuld aan de overeenkomst overgehouden. [woonplaats] heeft de restschuld betaald.
      
      
    
    
      4.8.
      
        [woonplaats] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
      - een kopie van de overeenkomst van 2 september 1998 met contractnummer 21100981, voorzien van het adviseursnummer: ATP131-During Finance Financieel Adviseurs,
      - een kopie van de overeenkomst van 3 december 1998 met contractnummer 51103251, voorzien van het adviseursnummer: ATP131 During Finance Financieel Adviseurs B.V.,
      - kopie van een polisblad van 14 juli 1998 van een levensverzekering tussen [woonplaats] en Aegon Levensverzekering N.V., voorzien van het logo van DFFA,
      - een kopie van een hypotheekakte van 16 oktober 1998 waarin [woonplaats] , samen met zijn (toenmalige) echtgenote, als schuldenaar staat vermeld met betrekking tot een hypothecaire geldlening van in totaal NLG 150.000,00 van Hypotrust B.V., waarvoor ten behoeve van Hypotrust B.V. een recht van eerste hypotheek op de (toenmalige) woning van [woonplaats] wordt verleend,
      - een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van 
      26 mei 2021 van White Steps B.V. (blijkens het uittreksel tijdens het aangaan van de overeenkomst handelende onder de naam ‘During Finance Financieel Adviseurs B.V.’), waaruit blijkt dat de tussenpersoon zich ten tijde van het aangaan van de overeenkomst bezighield met ‘assurantiebemiddeling door- en onder verantwoordelijkheid van een overeenkomst de wet bevoegde assurantiebezorger’,
      - een viertal investerings- en kapitaalprognose van een Capital Effect product, die DFFA aan andere afnemers heeft verstrekt.
      
    
    
      4.9.
      Met deze feitelijke uiteenzetting en stukken heeft [woonplaats] voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dexia heeft de door [woonplaats] geschetste gang van zaken slechts in algemene termen heeft betwist. Dexia had meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds geen sprake is geweest van advisering. Zo had Dexia moeten uiteenzetten op welke wijze de overeenkomst in haar visie tot stand was gekomen. Dexia heeft weliswaar erop gewezen dat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [woonplaats] en de adviseur van de tussenpersoon, maar dat kan Dexia niet baten. Voor zover Dexia daardoor in bewijsnood is, komt dat voor haar rekening en risico. Niet alleen had zij zoals hiervoor is overwogen eerder bewijs kunnen verzamelen maar daarbij komt dat Dexia destijds ervan heeft afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten en gebruik heeft gemaakt van deze tussenpersoon voor de afzet van haar producten. Dit terwijl het voor haar als aan toezicht onderworpen effecteninstelling verboden was om van die tussenpersoon cliënten aan te nemen aan wie adviezen waren verstrekt. Het had op haar weg gelegen om daarop controle uit te oefenen en ervoor te zorgen dat zij wel over concrete informatie beschikte over de totstandkoming van een contract en de daarbij betrokken (medewerker van de) tussenpersoon. Daarom wordt uitgegaan van de juistheid van de door [woonplaats] geschetste gang van zaken nu Dexia deze onvoldoende heeft weersproken. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen.
      
      
        
          Wetenschap Dexia
        
      
      
    
    
      4.10.
      
        [woonplaats] stelt dat Dexia wist, althans behoorde te weten, dat de tussenpersoon een op de persoon van [woonplaats] toegesneden beleggingsadvies heeft gegeven. Dexia betwist dit. Uit diverse uitspraken volgt dat Dexia ermee bekend moet zijn geweest dat tussenpersonen op grote schaal individueel persoonlijk financieel advies gaven. Hoewel in dit geval niet is gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [woonplaats] , had het op de weg van Dexia gelegen om bij de totstandkoming van de overeenkomst met [woonplaats] , actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst is aangegaan op advies van de tussenpersoon, om te kunnen beoordelen of zij de overeenkomst met [woonplaats] kon en mocht aangaan. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht is gesteld noch gebleken. Zij had derhalve behoren te weten dat [woonplaats] door de tussenpersoon is geadviseerd. Dit geldt temeer nu de tussenpersoon zich blijkens haar handelsnaam naar buiten toe presenteerde als persoonlijk (financieel) adviseur op maat.
      
      
        
          Aansprakelijkheid Dexia
        
      
    
    
      4.11.
      
        Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [woonplaats] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [woonplaats] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [woonplaats] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia. 
        
          Vorderingen van [woonplaats]
        
      
    
    
      4.12.
      
        De door [woonplaats] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens 
        
          [woonplaats] heeft gehandeld door [woonplaats] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [woonplaats] niet alleen als klant aanbracht maar [woonplaats] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon daarvoor geen vergunning bezat. 
      
      
    
    
      4.13.
      
        
          [woonplaats] heeft aan de hand van het door Dexia overgelegde financiële overzicht in de conclusie van repliek in conventie de schade berekend op € 15.976,72. Omdat Dexia de berekening niet heeft betwist, zal de kantonrechter uitgaan van dit bedrag.
        De wettelijke rente is verschuldigd over voormeld bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).
        Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
      
    
    
      4.14.
      Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [woonplaats] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
      
    
    
      4.15.
      
        [woonplaats] vordert Dexia op te dragen om een afschrift te verstrekken van het aanvraagformulier behorende bij de overeenkomst. Uit het voorgaande volgt dat [woonplaats] in het gelijk zal worden gesteld. Hij heeft dan ook geen belang meer bij deze stukken in deze procedure, zodat de vordering zal worden afgewezen. De proceskosten zullen worden gecompenseerd.
      
      
        
          De incidentele vordering van Dexia
        
      
      
    
    
      4.16.
      
        Dexia vordert dat [woonplaats] wordt veroordeeld om het intakeformulier van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken. Een zogenoemde “exhibitievordering” komt in beginsel voor toewijzing in aanmerking als is voldaan aan de volgende uit 
        artikel 843a lid 1 Rv voortvloeiende cumulatieve voorwaarden: 
      
      - degene die de vordering instelt, dient een rechtmatig belang te hebben, 
      - het moet gaan om bepaalde bescheiden,
      - aangaande een rechtsbetrekking waarin de eiser(es) of zijn/haar rechtsvoorgang(st)er partij is.
      
    
    
      4.17.
      Daargelaten de vraag of aan deze vereisten is voldaan, oordeelt de kantonrechter dat op grond van het derde en vierde lid van artikel 843a Rv geen inzage van het intakeformulier kan worden verlangd. In het derde lid van artikel 843a Rv is, kortgezegd, bepaald dat beoefenaren van vertrouwensberoepen ter zake van hetgeen hen in hun hoedanigheid is toevertrouwd niet zijn gehouden om aan de exhibitievordering te voldoen. In beginsel betreft dit alle met de beroepsbeoefenaar gewisselde stukken en is het aan de beroepsbeoefenaar om te bepalen of die informatie hem in zijn hoedanigheid zijn toevertrouwd. Er is dus bij hoge uitzondering ruimte om van de beroepsbeoefenaar te verlangen dat hij zich niet op zijn verschoningsrecht beroept. Ook van [woonplaats] als cliënt van de beroepsbeoefenaar kan (ervan uitgaande dat [woonplaats] , althans zijn gemachtigde, in het bezit is van het intakeformulier) geen inzage worden verlangd omdat gewichtige redenen als bedoeld in het vierde lid van artikel 843a Rv, zich daartegen verzetten. Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [woonplaats] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces zijn terechtgekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens, via een toegewezen exhibitievordering, bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Al met al oordeelt de kantonrechter dat de incidentele vordering van Dexia moet worden afgewezen. 
      
    
    
      4.18.
      De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [woonplaats] worden top op heden begroot op € 82,00.
      
      
        
          Vorderingen Dexia
        
      
      
    
    
      4.19.
      Gelet op de beoordeling in conventie worden de vordering van Dexia ten aanzien van de overeenkomst met contractnummer 21100981 afgewezen. 
      
    
    
      4.20.
      Dexia vordert verder voor recht te verklaren dat Dexia ook met betrekking tot de overeenkomst met contractnummer 51103251 aan al haar verplichtingen heeft voldaan en niets meer aan [woonplaats] verschuldigd is.
      
    
    
      4.21.
      
        Aangezien [woonplaats] tegen deze vordering geen verweer heeft gevoerd, zal de kantonrechter deze toewijzen. 
        
          Proceskosten in de hoofdzaak
        
      
      
    
    
      4.22.
      Omdat [woonplaats] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten). De proceskosten van [woonplaats] worden in conventie begroot op:
      - dagvaarding       	 	€	135,97
      - griffierecht                          	€	  87,00
      - salaris gemachtigde           	€	542,00 (2,00 x tarief € 271,00)
      - nakosten                             	€	135,00 
      Totaal                                    	€	899,97
      
    
    
      4.23.
      Gelet op de uitkomst van de procedure in reconventie, waarbij beide partijen in het (on)gelijk worden gesteld, bestaat aanleiding voor compensatie van de proceskosten in reconventie, in die zin dat ieder van de partijen de eigen kosten draagt.
      
    
    
      4.24.
      De gevorderde rente over de proceskosten zal worden toegewezen als na te melden.     
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      
        in het incident van [woonplaats]
      
    
    
    
      5.1.
      wijst de vordering af,
    
    
      5.2.
      compenseert de proceskosten, in die zin dat ieder van de partijen de eigen kosten draagt,
      
      
        
          in het incident van Dexia
        
      
      
    
    
      5.3.
      wijst de vordering af,
      
    
    
      5.4.
      veroordeelt Dexia in de proceskosten van [woonplaats] , tot op heden begroot op € 82,00,
      
      
        
          in de hoofdzaak
        
      
      
      
        
          in conventie 
          
        
      
    
    
      5.5.
      verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [woonplaats] heeft gehandeld door [woonplaats] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [woonplaats] niet alleen als klant aanbracht maar [woonplaats] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
      
    
    
      5.6.
      verklaart voor recht dat [woonplaats] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
      
    
    
      5.7.
      veroordeelt Dexia om aan [woonplaats] te betalen een bedrag van € 15.976,72, vermeerderd met de wettelijke rente daarover zoals weergegeven in rov. 4.13.,
      
    
    
      5.8.
      veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 899,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
      
    
    
      5.9.
      veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan, 
      
    
    
      5.10.
      verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      5.11.
      wijst het meer of anders gevorderde af,
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      5.12.
      verklaart voor recht dat Dexia met betrekking tot de overeenkomst met contractnummer 51103251 aan al haar verplichtingen heeft voldaan en derhalve niets meer aan [woonplaats] verschuldigd is,
      
    
    
      5.13.
      compenseert de proceskosten, in die zin dat ieder van de partijen de eigen kosten draagt,
      
    
    
      5.14.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.C. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 26 februari 2025.
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
          
        
      
      
      
      
      
        560 \ 61512
      
    
  
  
    In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135).
  
  
     Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 januari 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462 en gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:23.
  
  
     Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862.
  
  
     Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177.
  
  
     Zie bijvoorbeeld Hoge Raad 9 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:882.
  
  
     Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862.