ECLI:NL:RBOBR:2015:7348, Rechtbank Oost-Brabant, 23-12-2015, 14_4151
Rechtbank Oost-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2015-12-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: WOZ. De heffingsambtenaar heeft de vergoeding van het taxatierapport terecht niet verhoogd met BTW. De heffingsambtenaar heeft onweersproken gesteld dat eiser, een natuurlijk persoon, zich bezig houdt met de bedrijfsmatige verhuur van onroerend goed. Daarom mag er van uit worden gegaan dat eiser de in verband met het taxatierapport in rekening gebrachte BTW als voorbelasting in aftrek kan brengen.

RECHTBANK OOST-BRABANT
    
    
      Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: SHE 14/4151
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 december 2015 in de zaak tussen
    
    
      [eiser] , te [woonplaats] , eiser
    (gemachtigde: M.P.C. van Limpt),
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente Reusel-De Mierden, verweerder
    (gemachtigden: J.W.A. Roest en S. Schopenhouer).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij beschikkingen van 28 februari 2015, vervat in een op die datum gedagtekend aanslagbiljet, heeft verweerder, voor zover hier van belang, op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaken, plaatselijk bekend als [adres 1] en [adres 2] (hierna: de onroerende zaken), per waardepeildatum 1 januari 2013, voor het kalenderjaar 2014, vastgesteld op € [bedrag] , respectievelijk € [bedrag] . In dit geschrift zijn tevens de aanslagen onroerende-zaakbelastingen (OZB) voor het kalenderjaar 2014 bekend gemaakt.
    
    
    
      Bij uitspraak op bezwaar van 17 oktober 2014 (de bestreden uitspraak op bezwaar) heeft verweerder de waarden van de onroerende zaken gewijzigd in € [bedrag] voor 
      
        [adres 1] en € [bedrag] voor [adres 2] en tevens de daarop gebaseerde aanslagen dienovereenkomstig verminderd. Daarbij is eiser een proceskostenvergoeding toegekend van € 746 per object, in totaal € 1.492. 
    
    
    
      Eiser heeft tegen de bestreden uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 september 2015. Partijen hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. 
    
    
    
      De rechtbank heeft, onder toepassing van het bepaalde in artikel 8:64, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), het onderzoek ter zitting geschorst, waarbij eiser in de gelegenheid is gesteld een nadere verklaring in het geding te brengen. Zijn gemachtigde  heeft bij brieven van 5 oktober en 6 oktober 2015 gereageerd.
    
    
    
      Partijen hebben schriftelijk toestemming verleend voor het achterwege laten van een nadere zitting, als bedoeld in artikel 8:64, vijfde lid, van de Awb, zodat uitspraak zal worden gedaan op grond van de zitting van 21 september 2015 en de gedingstukken. Het onderzoek is op 15 december 2015 gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten Eiser is eigenaar van de onroerende zaken. In verband met de gegrondverklaring van de bezwaren tegen de waardering van beide onroerende zaken is aan eiser een proceskostenvergoeding toegekend van € 746 per object. De vergoeding per object bestaat uit € 243 voor het indienen van een bezwaarschrift, € 243 voor het bijwonen van de hoorzitting en € 260 (4 uren à € 65 per uur, exclusief BTW) voor een deskundigenverslag. 
    
    
    
      
        Geschil en beoordeling
      
    
    
    1. Ter zitting is namens eiser naar voren gebracht dat naast de BTW die volgens hem ten onrechte niet is vergoed, ook de rentevergoeding in geschil is. De rechtbank stelt vast dat blijkens de gedingstukken eiser niet eerder dan ter zitting hierover een beroepsgrond naar voren heeft gebracht, zodat deze beroepsgrond als tardief ingebracht wordt beschouwd. De rechtbank geeft hierover daarom geen oordeel. 
    
    2. Partijen houdt nog verdeeld de vraag of de reeds toegekende vergoeding voor het taxatierapport had moeten worden verhoogd met de verschuldigde omzetbelasting. 
    
    3. De rechtbank overweegt dat naar vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld het arrest van de Hoge Raad van 13 juli 2012, ECLI:NL:HR:2012:BX0904) een dergelijke verhoging alleen aan de orde is als een belanghebbende de in rekening gebrachte omzetbelasting niet als voorbelasting in aftrek kan brengen. 
    
    4. Verweerder heeft onweersproken gesteld dat eiser zich bezig houdt met de bedrijfsmatige verhuur van onroerend goed, waaronder ook de onderhavige objecten. Doorgaans brengt de omstandigheid dat sprake is van ondernemerschap met zich dat sprake zal zijn van zakelijke kosten, waarbij de in rekening gebrachte omzetbelasting als voorbelasting in aftrek kan worden gebracht. Eisers gemachtigde is in de gelegenheid gesteld de onjuistheid van deze vooronderstelling door middel van een verklaring van eiser, dat hij de omzetbelasting verbonden aan het in bezwaar ingebrachte taxatierapport niet in aftrek kan brengen, aan te tonen. Eisers gemachtigde heeft geen verklaring van eiser in geding gebracht, maar heeft volstaan met de reeds eerder naar voren gebrachte stelling dat de aanslag zich richt tot eiser in persoon, en nader onderzoek heeft uitgewezen dat eiser ter zake van het uitgebrachte taxatierapport omzetbelasting is verschuldigd. De rechtbank acht deze enkele stelling onvoldoende om de vooronderstelling, dat eiser de omzetbelasting desondanks als voorbelasting kan aftrekken, te ontkrachten. De beroepsgrond slaagt daarom niet.
    
    5. Het beroep is ongegrond. 
    
    6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. 
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.J.J.M. Weyers, rechter, in aanwezigheid van Z. Selkan, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 23 december 2015.
    
    
    
    
    
    
      griffier											rechter		
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.