ECLI:NL:RBZWB:2025:4745, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 21-07-2025, C/02/437429 KG ZA 25-354
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-07-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: vervangende toestemming reizen, afgifte paspoort en andere documenten. Deels toegewezen, deels afgewezen.

vonnis
    RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Team Familie- en Jeugdrecht
    
    
    
      Breda
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/02/437429 KG ZA 25-354
    
    
    
      
        Vonnis in kort geding van 21 juli 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [de vrouw] ,
      
      wonende te [woonplaats] ,
      eiseres in conventie,
      advocaat: mr. N. Rachid te Rotterdam,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [de man] ,
      
      wonende te [woonplaats] ,
      gedaagde in conventie,
      advocaat: mr. A.M.J. van Uitert te Waalwijk.
    
    
    
      Partijen zullen hierna de vrouw en de man genoemd worden.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding met producties;
      - de conclusie van antwoord met producties;
      - de mondelinge behandeling op 14 juli 2025.
      
    
    
      1.2.
      De voorzieningenrechter heeft de zaak tijdens de mondelinge behandeling met gesloten deuren behandeld, omdat het belang van de minderjarige en/of de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van partijen dit eiste.
      
    
    
      1.3.
      Tijdens de mondelinge behandeling zijn verschenen de man, bijgestaan door zijn advocaat, en namens de vrouw via een onlineverbinding mr. P.E. Epping, waarnemend voor mr. N. Rachid. De vrouw is niet verschenen. 
      
    
    
      1.4.
      Na te noemen minderjarigen [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zijn gelet op hun leeftijd in staat gesteld hun mening kenbaar te maken tijdens een zogenoemd kindgesprek. Zij hebben van deze gelegenheid gebruik gemaakt.
      
    
    
      1.5.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
      2.1.
      Partijen zijn gehuwd geweest, naar Nederlands recht en naar Islamitisch recht. Uit dit huwelijk zijn de navolgende kinderen geboren:
      - [minderjarige 4] , geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 2006;
      - [minderjarige 1] , geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 2] 2007;
      - [minderjarige 2] , geboren te [geboorteplaats 2] op [geboortedag 3] 2009;
      - [minderjarige 3] , geboren te [geboorteplaats 2] op [geboortedag 4] 2015.
      De laatste drie zijn nog minderjarig.
      
    
    
      2.2.
      Partijen zijn gezamenlijk belast met het ouderlijk gezag over de minderjarigen. 
      
    
    
      2.3.
      De kinderen verblijven bij de vrouw.
      
    
    
      2.4.
      
        [minderjarige 3] is, zoals door partijen overeengekomen in het op 9 januari 2025 ondertekende ouderschapsplan, bij de man eenmaal per twee weken van donderdag na school tot maandag voor school, en de helft van de vakanties.
      
    
    
      2.5
      De man heeft momenteel geen contact met de andere kinderen.
      
    
  
  
    
      3De vordering
    
      3.1.
      
        De vrouw vordert bij vonnis in kort geding, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
        − te bepalen dat de man de Canadese geboorteakte van [minderjarige 1] aan de vrouw afgeeft ten 
        behoeve van het vernieuwen van een Canadees paspoort op verbeurte van een dwangsom 
        van € 25,- per dag met een maximum van € 5.000,-.; 
      
      
      
        − te bepalen dat de man het bewijs van Canadees staatsburgerschap van [minderjarige 2] en [minderjarige 3] 
        aan de vrouw afgeeft ten behoeve van het aanvragen van een Canadees paspoort op 
        verbeurte van een dwangsom van € 25,- per kind per dag met een maximum van € 5.000,-;
      
      
      
         − te bepalen dat de man de Nederlandse paspoorten van de kinderen aan de vrouw afgeeft 
        ten behoeve van de terugreis naar Nederland op verbeurte van een dwangsom van € 25,- 
        per kind per dag met een maximum van € 5.000,-.; 
      
      
      
        − te bepalen dat aan de vrouw vervangende toestemming wordt verleend om te reizen met 
        alle minderjarige kinderen ( [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] ) van partijen naar Toronto (Canada) 
      
      a. primair voor de periode van week 29 (vanaf 20 juli 2025) tot en met week 33 (tot 
      en met 15 augustus 2025);  
      b. subsidiair voor een flexibele periode erna in verband met het aanvragen van de 
      paspoorten van de kinderen;
      
      
        − kosten rechtens.  
      
      
    
    
      3.2.
      Door en namens de vrouw is daartoe in de stukken en tijdens de mondelinge behandeling, kort samengevat, het navolgende aangevoerd. 
      
    
    
      3.3.
      
        Vader heeft aangegeven er niet op te vertrouwen dat moeder terugkomt naar Nederland met [minderjarige 3] . Moeder deelt de zorgen van vader niet. Moeder heeft inmiddels de Nederlandse nationaliteit, haar leven, maar belangrijker nog de levens van de kinderen, spelen zich af in Nederland. De kinderen gaan hier allen naar school, [minderjarige 4] (19) volgt hier een opleiding en ook [minderjarige 1] heeft zich al ingeschreven voor een Mbo-opleiding hier in Nederland. Los van de scholen/opleidingen krijgen moeder en de kinderen hier in Nederland veel hulp, zo beginnen de kinderen op redelijk korte termijn aan therapieën. Moeder en de kinderen hebben zich bestendig in Nederland gevestigd, hun leven is hier. Moeder zal in november 2025 een training starten die maanden zal duren. Om aan te tonen dat moeder, en de kinderen, zich bestending in Nederland hebben gevestigd wordt een selectie van stukken
        overgelegd als bijlage 3. Zij ziet in dat haar beslissing destijds om niet terug te keren met de kinderen verkeerd was. Zij krijgt inmiddels al acht jaar hulpverlening, en daar heeft zij baat bij. Zij heeft geen plannen om na de vakantie niet terug te keren. 
        De vrouw wenst met de kinderen op vakantie te gaan rond 20 juli 2025 tot en met 15
        augustus 2025 naar Toronto (Canada) , waar zij zullen verblijven te [adres]
        . Met betrekking tot de Canadese geboorteakte van [minderjarige 1] stelt de vrouw dat deze destijds in 2017 aan de broer van de man is gegeven.
      
      
    
    
      3.4.
      De man voert verweer tegen de vorderingen van de vrouw en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw en om haar te veroordelen in de kosten van deze procedure.
      
    
    
      3.5.
      
        Ter onderbouwing van zijn verweer voert de man, kort samengevat, het navolgende aan:
        De man betwist uitdrukkelijk, dat hij in het bezit is van de geboorteakte van [minderjarige 1] .
        Hij kan die dan ook niet afgeven en de vordering van de vrouw ter zake dient te worden
        afgewezen. 
      
      
    
    
      3.6.
      
        De man wist tot heel kort geleden niet, dat blijkbaar [minderjarige 2] en [minderjarige 3] het Canadees
        Staatsburgerschap hebben, Het bewijs daarvan heeft hij niet en kan hij aldus ook niet
        afgeven. Ook deze vordering van de vrouw dient te worden afgewezen.
      
      
    
    
      3.7.
      
        In het op 9 januari 2025 overeengekomen ouderschapsplan is in artikel 2.3 overeengekomen, dat de paspoorten van de kinderen in beheer zijn bij de man. Overigens is
        
          [minderjarige 4] meerderjarig en heeft hij zelf zijn paspoort in beheer. Voorts is in dat artikel duidelijk afgesproken, dat er altijd minimaal één paspoort van de kinderen in beheer blijft bij de man. 
        Ten eerste is deze afspraak pas onlangs en weloverwogen gemaakt. Ten tweede is er aan de
        zijde van de man absoluut geen groei in vertrouwen, waardoor partijen al andere afspraken
        zouden kunnen maken. De man hoeft op grond van de tussen partijen gemaakte afspraken niet de paspoorten van alle kinderen af te geven. Hij mag een paspoort behouden. De vordering van de vrouw ter zake dient te worden afgewezen.
      
      
    
    
      3.8.
      
        In artikel 3.1 van het ouderschapsplan is overeengekomen dat in de oneven jaren de
        man de laatste drie weken van de zomervakantie [minderjarige 3] bij zich zal hebben. Het kan dus niet
        zo zijn dat de vrouw van de drie weken van de man met [minderjarige 3] , [minderjarige 3] alsnog twee weken bij
        zich heeft en de man slechts een week met zijn zoon kan doorbrengen. De man heeft de vrouw middels zijn advocaat al op 16 mei 2025 laten weten, dat hij (conform het ouderschapsplan) er geen bezwaar tegen heeft als zij met de oudste drie kinderen naar Canada reist. [minderjarige 3] gaat niet mee en daarmee was de vrouw al akkoord.
      
      
    
    
      3.9.
      
        De vordering tot vervangende toestemming dient te worden afgewezen nu de vrouw
        verzoekt met alle kinderen te reizen naar een land waarvoor alle paspoorten nodig zijn en
        dat hebben partijen juist korte tijd geleden anders afgesproken, alsook wil de vrouw reizen in een periode dat [minderjarige 3] in ieder geval bij de man zal zijn in het kader van de zorgregeling
        conform hetgeen partijen korte tijd geleden hebben afgesproken.
      
      
    
    
      3.10.
      Op de overige stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, ingegaan.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling 
    
      4.1.
      Op grond van de gedingstukken en de toelichting door partijen tijdens de mondelinge behandeling staat naar het oordeel van de voorzieningenrechter het spoedeisend belang van de vrouw bij haar vordering vast. Dit belang is door de man ook niet betwist.
      
    
    
      4.2.
      De voorzieningenrechter overweegt met betrekking tot vorderingen als volgt
      
      - ten aanzien van de Canadese geboorteakte van [minderjarige 1] :
      De man ontkent deze geboorteakte in zijn bezit te hebben. Bij gebreke aan voldoende gegevens leidt dit tot een afwijzing nu niet vaststaat dat de man deze in zijn bezit heeft.
      
      - ten aanzien van het bewijs van Canadees staatsburgerschap van [minderjarige 2] en [minderjarige 3] :
      De man ontkent dit in zijn bezit te hebben. Bij gebreke aan voldoende gegevens leidt dit tot een afwijzing nu niet vaststaat dat de man dit in zijn bezit heeft.
      
      -  ten aanzien van de vervangende toestemming te verlenen om te reizen met 
      
        alle minderjarige kinderen ( [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] ) van partijen naar Toronto (Canada) : 
        De man heeft gesteld geen bewaar te hebben tegen het reizen met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Zodat de voorzieningenrechter die toestemming zal verlenen. Daarbij wordt overwogen dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] ook geen contact hebben met hun vader zodat de verzochte periode geen belemmering oplevert voor de omgang met de man.
        Met betrekking tot [minderjarige 3] ligt de zaak in meerdere opzichten anders: De vrouw vraagt vervangende toestemming voor een reis in een periode dat [minderjarige 3] vakantie met zijn vader zou genieten. Vast is komen te staan dat de moeder pas vlak voor de vakantie heeft voorgesteld haar periode te ruilen met die van de vader, namelijk de laatste drie weken van de vakantie. De man heeft onweersproken gesteld dat hij in die eerste periode in verband met zijn onderneming [minderjarige 3] in die laatste periode op kan vangen, gedurende de eerste weken van de vakantie lukt hem dat niet.  Daarnaast is de voorzieningenrechter van oordeel dat niet voldoende vaststaat dat de vrouw met de kinderen en met name met [minderjarige 3] na de vakantie in Canada zal terugkeren naar Nederland. Duidelijk is dat de vrouw haar familie in canada heeft. Duidelijk is ook geworden dat de kinderen het in Canada zeer naar hun zin hebben gehad. Hoewel de kinderen stellen dat zij na de vakantie terug zullen keren naar Nederland, acht de voorzieningenrechter het risico dat de vrouw anders zal beslissen toch groot. Gelet op wat de ouders niet zo lang geleden specifiek met betrekking tot deze kwestie zijn overeengekomen acht de voorzieningenrechter het niet juist dat de vrouw een vakantie reeds nu probeert af te dwingen. Dat betekent dat de vorderingen tot vervangende toestemming te reizen met [minderjarige 3] en tot afgifte van het paspoort van [minderjarige 3] worden afgewezen.
      
      
    
    
      4.3.
      Gelet op de relatie die tussen partijen heeft bestaan, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
    
    
      4.4.
      Het voorgaande leidt tot de volgende beslissing.
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter
    
    
    
      5.1.
      verleent de vrouw vervangende toestemming om te reizen met de minderjarige kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2] naar Toronto (Canada) voor de periode van week 29 (vanaf 20 juli 2025) tot en met week 33 (tot en met 15 augustus 2025);  
      
    
    
      5.2.
      verklaart dit vonnis tot zo ver uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      5.3.
      compenseert de proceskosten tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;
      
    
    
      5.4.
      wijst af hetgeen meer of anders is gevorderd.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. Van Leuven, voorzieningenrechter, en in het openbaar uitgesproken op 21 juli 2025 in tegenwoordigheid van mr. Van de Kar, griffier.