ECLI:NL:HR:2015:554, Hoge Raad, 13-03-2015, 14/00817
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2015-03-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Motorrijtuigenbelasting. Procesrecht. Art. 8:77 Awb. Geen onbegrijpelijke feitenvaststelling ter zake van betalingstijdstip.

13 maart 2015
    nr. 14/00817
    
    Arrest
    
    
      gewezen op het beroep in cassatie van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 3 januari 2014, nr. BK-13/00215, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank te 's-Gravenhage (nr. AWB 12/7598) betreffende een aan belanghebbende opgelegde boetebeschikking. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
  
  
    
      1Geding in cassatie
    
      Belanghebbende heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.
      Belanghebbende heeft een conclusie van repliek ingediend.
    
  
  
    
      2Beoordeling van de klachten
    
      2.1.
      In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.
      
        2.1.1.
        
          Aan belanghebbende is met dagtekening 29 december 2011 een naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting opgelegd over het tijdvak 10 oktober 2011 tot en met 9 januari 2012 op de grond dat de over dat tijdvak verschuldigde belasting niet binnen de daarvoor geldende termijn – volgens de vaststelling van het Hof: uiterlijk 11 november 2011 – was betaald. Op het aanslagbiljet is onder meer vermeld:
          "(…) Bij een eerste verzuim wordt geen boete opgelegd, bij een tweede en volgend verzuim bedraagt de boete € 49.
          (…) Het gaat in dit geval om een eerste verzuim. Rekening houdend met het voorgaande stel ik de boete vast op € 0,00. (…)". 
        
        
        
          De naheffingsaanslag is verminderd tot nihil op de grond dat de verschuldigde belasting inmiddels was voldaan. 
        
      
      
        2.1.2.
        De onderwerpelijke boetebeschikking is aan belanghebbende opgelegd op de grond dat zij de motorrijtuigenbelasting over het tijdvak 10 januari 2012 tot en met 9 april 2012 niet binnen de daarvoor geldende termijn heeft betaald. Daarbij is uitgegaan van een tweede verzuim in de zin van § 33, lid 2, van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (hierna: het BBBB).
      
      
        2.2.1.
        De derde klacht betoogt dat het Hof ten onrechte in onderdeel 3 van zijn uitspraak ("Vaststaande feiten") als vaststaand feit heeft aangenomen dat de over het tijdvak 10 oktober 2011 tot en met 9 januari 2012 verschuldigde motorrijtuigenbelasting op 15 december 2011 is betaald, welk feit het Hof mede ten grondslag heeft gelegd aan zijn oordeel dat sprake is van een tweede verzuim in de zin van § 33, lid 2, van het BBBB.
      
      
        2.2.2.
        Het Hof heeft in de aanhef van onderdeel 3 van zijn uitspraak overwogen dat de aldaar vermelde feiten in hoger beroep vaststaan, omdat zij tussen partijen niet in geschil zijn of omdat zij door één van hen zijn gesteld en door de wederpartij niet of onvoldoende zijn weersproken. Dit oordeel is met betrekking tot de overschrijding van de betalingstermijn, in het licht van het door partijen voor het Hof gepresenteerde bewijsmateriaal, waaronder de door de Inspecteur in het geding gebrachte schermafdrukken volgens welke het hiervoor in 2.2.1 bedoelde bedrag aan belasting op 15 december 2011 is betaald, niet onbegrijpelijk. De klacht faalt derhalve.  
      
    
    
      2.3.
      De overige klachten kunnen evenmin tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu die klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
  
  
    
      3Proceskosten
    	De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.
  
  
    
      4Beslissing
    De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.C.A. Overgaauw als voorzitter, en de raadsheren D.G. van Vliet en P.M.F. van Loon, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 13 maart 2015.