ECLI:NL:RBNHO:2016:6000, Rechtbank Noord-Holland, 25-07-2016, AWB - 15 _ 4610
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2016-07-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: IB. Geen winst uit onderneming.

Rechtbank noord-holland
    
    
      Zittingsplaats Haarlem
    
    
    
      zaaknummer: HAA 15/4610
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 juli 2016 in de zaak tussen
    
    
      [X] , wonende  te [Z] , eiseres
    (gemachtigde: B. Schoenmaker),
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam, verweerder.
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres voor het jaar 2012 een aanslag (aanslagnummer [NUMMER] ) inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (hierna: ib/pvv) opgelegd, berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 18.776.
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar de aanslag gehandhaafd. 
    
    
    
      Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 2 mei 2016 te Haarlem. 
    
    
    
      Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden F.H.M van Hooff en J.P. Bloos. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Op 17 maart 2013 heeft eiseres aangifte ib/pvv 2012 gedaan naar een belastbaar inkomen uit werk en wonen van € 18.776. De aangifte houdt onder meer in:
    
      “12 Loon of uitkering uit ZW
      				Naam werkgever(s)	Ingehouden loonheffing	Loon
      Loon, uitkering ZW en	Stichting De 
      andere inkomsten		[A STICHTING]			2.297		10.208
      uit tegenwoordige db	Stichting [B STICHTING]	   	   966		  3.359
      				Stichting [C STICHTING]	  	   413		  1.203
      Totaal							3.676		14.770
      (…)”
    
    
    
      Voorts heeft eiseres een inkomen uit vroegere dienstbetrekking aangegeven van € 4.006, waarop door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) € 823 aan loonheffing is ingehouden. 
    
    
    2. Met dagtekening 12 december 2014 heeft verweerder eiseres een aanslag ib/pvv 2012 opgelegd overeenkomstig de aangifte. 
    
    
      3.1.
      Op 8 december 2014 heeft eiseres een gewijzigde aangifte ib/pvv 2012 ingediend. Zij heeft zich daarbij op het standpunt gesteld dat zij geen loon uit tegenwoordige dienstbetrekking heeft genoten, maar dat sprake is van winst uit onderneming. In de aangifte wordt zelfstandigenaftrek (€ 7.280), startersaftrek (€ 2.123) en mkb-winstvrijstelling (€ 610) geclaimd. 
      
    
    
      3.2.
      In het beroepschrift is de winst uit onderneming als volgt gespecificeerd:
      
      
        								loonheffing
        Stichting De [A STICHTING]		10.208			2.297
        Stichting [B STICHTING]		  	  3.359			  966
        Stichting [C STICHTING]	   	     	     802			  266
        Stichting [D STICHTING]	     700	
        Stichting [E STICHTING]				     528
        Totaal omzet				15.597			3.529
      
      
      
        Andere kosten
        Reiskosten OV				     286
        Telefoon/internet			     953
        Uitbetaling derden			     125
        Totaal kosten				  1.364
      
      
      
        Winst uit onderneming			14.233
      
      
      4. Bij de stukken bevindt zich een ongedateerde arbeidsovereenkomst die is gesloten tussen eiseres (werknemer) en [B STICHTING] (werkgever) die, voor zover van belang, inhoudt:
      
        “Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd
        (…)
        Verklaren het volgende te zijn overeengekomen:
      
      
      
        Artikel 1
        		De werknemer zal op 15 augustus 2011 voor bepaalde tijd in dienst treden van de
        werkgever in de functie van acteur | zulks tegen een bruto maandsalaris van 
        € 2.246,00 schaal V, regel 21, voor de productie ‘ [NAAM] ’.
      
      
      
        Artikel 2
        De overeenkomst voor bepaalde tijd is tot en met 31 januari 2012 en eindigt in 
        ieder geval rechtswege. Het dienstverband betreft een 100% equivalent van een 
        volledige werkweek.
      
      
      
        	Artikel 3
        		Werkgever en werknemer komen een proeftijd overeen van 0 maand(en).
      
      
      
        Artikel 4
        Gedurende de looptijd van deze overeenkomst heeft de werknemer recht op 104,5 uur vakantie (gedeeld door 7,6 uur = 13,75 dagen).
        (…)
        Artikel 6
        Werkgever en werknemer verklaren bekend te zijn met de CAO Nederlands Theater en de CAO Stichting [F STICHTING] en komen hierbij overeen deze CAO’s op deze arbeidsovereenkomst van toepassing te verklaren en eventuele geschillen, overeenkomstig de in de CAO Nederlands Theater opgenomen procedure, aan arbitrage te onderwerpen.
        (…)”
      
      
      5. Bij de stukken bevindt zich een op 10 juli 2012 door eiseres (werknemer) en De [A STICHTING] (werkgever) gesloten arbeidsovereenkomst die, voor zover van belang, inhoudt:
      
        “Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd
        (…)
        Artikel 2
        1.	De werknemer zal op 20 augustus 2012 in dienst treden van werkgever in de functie van actrice zulks tegen een bruto maandsalaris van € 2302,-, loonpeil 1-1-2012, schaal V, regel 22, exclusief 8% vakantietoeslag, voor 100% van de normale arbeidstijd. (…)
        2.	De overeenkomst duurt tot en met 19 april 2013.
        3.	Niet genoten vakantiedagen worden aan het eind van de contractperiode uitbetaald.
        4.	Werkgever en werknemer komen een proeftijd overeen van  nvt  maanden.
        5.	Werkgever en werknemer komen de volgende reiskostenvergoeding voor woon- werkverkeer  nvt.
        6.	Werkgever en werknemer verklaren bekend te zijn met de CAO Nederlands Theater en komen hierbij overeen de CAO op deze arbeidsvoorwaarden toe te passen.
        (…)”
      
      
    
  
  
    Geschil 6. In geschil is of de inkomsten van eiseres in het belastingjaar 2012 kwalificeren als winst uit ondernemer in de zin van afdeling 3.2 van de Wet IB 2001. Bij een bevestigend antwoord op deze vraag dient te worden beoordeeld of eiseres aanspraak kan maken op de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling. 
    
    7. Eiseres stelt zich op het standpunt dat de inkomsten van Stichting De [A STICHTING] en Stichting [B STICHTING] winst uit onderneming vormen. Inkomsten uit loondienstverbanden kunnen ook winst uit onderneming vormen indien – zoals in dit geval –  doorlopend werkgeversgezag ontbreekt. Tijdens de kern van haar werkzaamheden, het optreden, krijgt zij geen aanwijzingen van iemand met werkgeversgezag. Daarnaast loopt eiseres ondernemersrisico’s, aangezien sprake is van tijdelijke contracten en ze voor de opbouw van haar inkomen afhankelijk is van het verwerven van opdrachten. Uit de overgelegde urenspecificatie en agenda blijkt dat aan het urencriterium is voldaan, zodat recht bestaat op de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling. Ook als ten aanzien van beide stichtingen sprake is van loon uit dienstbetrekking, is voor de overige werkzaamheden voldaan aan het urencriterium.
    8. Verweerder stelt dat eiseres als werknemer heeft gewerkt voor de Stichting De [A STICHTING] en de Stichting [B STICHTING] . Hij wijst in dit verband op de door eiseres overgelegde arbeidsovereenkomsten met die stichtingen en op het feit dat uit de jaaropgaven blijkt dat sociale verzekeringspremies zijn ingehouden inclusief de inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet die in het kader van de dienstbetrekking aan eiseres is vergoed. Doordat zij voor deze werkzaamheden niet als ondernemer kan worden beschouwd, tellen de uren die zij heeft verricht in het kader van deze dienstbetrekkingen niet mee voor het urencriterium, zodat zij niet in aanmerking komt voor de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling. 
    
    9. Voor het overige verwijst de rechtbank naar de gedingstukken.
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    10. Ingevolge artikel 3.4 van de Wet IB 2001 wordt onder ondernemer verstaan de belastingplichtige voor rekening van wie een onderneming wordt gedreven en die rechtstreeks wordt verbonden voor verbintenissen betreffende die onderneming. Onder onderneming moet worden verstaan een duurzame organisatie die erop is gericht met behulp van arbeid en veelal kapitaal deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer met het oogmerk winst te behalen. Bij de beoordeling of sprake is van een onderneming dient moet onder meer worden gelet op de duurzaamheid en de omvang van de verrichte werkzaamheden, de beschikbare tijd, de winstverwachting, het debiteuren- en ondernemersrisico, de omvang van de bruto-inkomsten, de omvang van de investeringen, het aantal opdrachtgevers en de bekendheid naar buiten. 
    
    11. Ingevolge artikel 3.5, eerste lid, van de Wet IB 2001 wordt onder onderneming mede verstaan het zelfstandig uitgeoefende beroep. Daarvan is sprake als de belastingplichtige de werkzaamheden zelfstandig en voor eigen rekening verricht en daarbij ondernemersrisico loopt. De aanwezigheid van een organisatie van kapitaal en arbeid is hiervoor niet vereist (vgl. HR 16 september 1992, nr. 27 830, ECLI:NL:HR:1992:ZC5085).
    
    12. Op eiseres rust de last om feiten en omstandigheden aannemelijk te maken die de conclusie rechtvaardigen dat sprake is van een door haar gedreven onderneming zoals hiervoor is omschreven.
    
    13. De rechtbank is van oordeel dat eiseres niet aan haar bewijslast heeft voldaan en dat de rechtsverhoudingen tussen eiseres en de Stichting De [A STICHTING] en de Stichting [B STICHTING] als dienstbetrekkingen dienen te worden gekwalificeerd, aangezien sprake is van loon, arbeid en gezag. In de hiervoor onder 4 en 5 genoemde arbeidsovereenkomsten wordt een vergoeding genoemd voor de te verrichten werkzaamheden en worden de werkzaamheden globaal omschreven. Nu de werkzaamheden tegen een vooraf overeenkomen vergoeding worden verricht, loopt eiseres in zoverre geen ondernemersrisico. De tijdelijke aard van die overeenkomsten maakt dat niet anders. Dat eiseres als actrice een grote mate van vrijheid toekomt bij de invulling van haar werkzaamheden, betekent niet dan een gezagsverhouding ontbreekt. Dat tijdens het daadwerkelijke optreden geen aanwijzingen kunnen worden gegeven laat immers onverlet dat – gelijk eiseres ook erkent – tijdens de voorbesprekingen en repetities dergelijke aanwijzingen wel gegeven worden. Daarbij komt dat eiseres in 2011 met haar werkzaamheden voor de Stichting [B STICHTING] is begonnen en dat zij de daaruit verkregen inkomsten ook voor dat belastingjaar heeft aangegeven als loon uit arbeid. Dat de Stichting Keesen en & Co en eiseres hun op dezelfde overeenkomst gebaseerde onderlinge relatie met ingang van 1 januari 2012 op andere leest hebben willen schoeien, is niet gebleken. Ook de van toepassing verklaarde CAO-bepalingen, waardoor eiseres in 2012 aanspraak maakte op onder meer loondoorbetaling bij ziekte en een aantal vakantie-uren, rechtvaardigt de conclusie dat sprake was van werknemerschap. Dat de werkingsduur van de CAO in 2012 was geëindigd, doet daaraan geen afbreuk, nu de contractspartijen er zonder voorbehoud voor hebben gekozen de CAO onderdeel te maken van de door hen gesloten arbeidsovereenkomst.
    
    14. De rechtbank acht wel aannemelijk dat eiseres haar werkzaamheden voor de Stichting [D STICHTING] en de Stichting [E STICHTING] als zelfstandige heeft verricht. Over haar werkzaamheden voor de Stichting [C STICHTING] is onvoldoende bekend, maar ook als er vanuit wordt gegaan dat ze die werkzaamheden als zelfstandige heeft verricht, heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat voor de werkzaamheden ten behoeve van deze drie stichtingen aan het urencriterium is voldaan. De door eiseres overgelegde kopie van haar agenda biedt onvoldoende inzicht welke tijdsbesteding aan welke activiteit kan worden toegeschreven. Eiseres heeft derhalve geen recht heeft op de ondernemersaftrek en de mkb-winstvrijstelling.  
    
    15. Nu eiseres ter zitting heeft aangegeven zich met de aanslag te kunnen verenigen indien de rechtbank zou oordelen dat ze geen ondernemer is in de zin van artikel 3.4 van de Wet IB 2001 dan wel dat niet is voldaan aan het urencriterium, dient het beroep, gelet op het vorenoverwogene, ongegrond te worden verklaard.
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    16. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M.H.L.C. Bijvoet, rechter, in aanwezigheid van E.H. Mazel, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 25 juli 2016.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer), Postbus 1312, 
      1000 BH Amsterdam.
    
    
    
      Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
    2. het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
    a. 	de naam en het adres van de indiener;
    b. 	een dagtekening;
    c. 	een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. 	de gronden van het hoger beroep.