ECLI:NL:RBNHO:2016:5321, Rechtbank Noord-Holland, 04-07-2016, HAA  - 14 _ 4765 tot en met 14_4768
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2016-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Een boekjaarwijziging om een incidenteel fiscaal voordeel te behalen leidt niet tot vernietiging van een navorderingsaanslag.
        De onmogelijkheid om tijdig aangifte te doen omdat de voormalige belastingadviseur laat gegevens verstrekte en er compromisoverleg gaande was met verweerder maken niet dat eiseres over de betreffende jaren de vereiste aangifte heeft gedaan.
        Het ontbreken van het voornemen tot herinvesteren en van een begin van uitvoering aan enige herinvestering leiden tot een vrijval van de herinvesteringsreserve.
        De stelling van eiseres dat verweerder ten onrechte geen rekening heeft gehouden met een door haar aangebrachte correctie op een aangifte faalt, nu deze onvoldoende is onderbouwd.

Rechtbank noord-holland
    
    
      Zittingsplaats Haarlem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: HAA 14/4765, 14/4766, 14/4767 en 14/4768
    
    
    uitspraak van de meervoudige kamer van 4 juli 2016 in de zaken tussen
    
    
    
      [X] B.V., gevestigd te [Z] , eiseres
    (gemachtigde: mr. F.H.H. Sijbers),
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor [P] , verweerder.
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres een navorderingsaanslag vennootschapsbelasting (Vpb) voor het jaar 2004 opgelegd, berekend naar een belastbare winst en een belastbaar bedrag van € 32.000.000. Daarbij is bij beschikkingen een bedrag aan heffingsrente in rekening gebracht van € 2.505.131 en een verzuimboete opgelegd.
    
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres een aanslag Vpb voor het jaar 2005 opgelegd, berekend naar een belastbare winst en een belastbaar bedrag van € 30.000.000. Daarbij is bij beschikkingen een bedrag aan heffingsrente in rekening gebracht van € 1.769.321 en een verzuimboete opgelegd. 
    
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres een aanslag Vpb opgelegd voor het jaar 2006, berekend naar een belastbare winst en een belastbaar bedrag van € 4.591.366. Daarbij is bij beschikkingen een bedrag aan heffingsrente in rekening gebracht van € 239.216 en een verzuimboete opgelegd van € 567.
    
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres een aanslag Vpb opgelegd voor het jaar 2007, berekend naar een belastbare winst en een belastbaar bedrag van € 37.000.000. Daarbij is bij beschikkingen een bedrag aan heffingsrente in rekening gebracht van € 1.242.787 en een verzuimboete opgelegd.
    
    
    
      Verweerder heeft bij (in één geschrift vervatte) uitspraken op bezwaar:
    
    
      
        de navorderingsaanslag Vpb voor het jaar 2004 verminderd tot een berekend naar een belastbare winst van € 4.830.830 en een belastbaar bedrag van nihil, een verliesverrekeningsbeschikking vastgesteld van € 4.830.830, de heffingsrente verminderd tot een bedrag van € 103 en de boete deels gehandhaafd;
      
      
        de aanslag Vpb voor het jaar 2005 verminderd tot een berekend naar een belastbare winst van € 16.568.598 en een belastbaar bedrag van nihil, een verliesverrekeningsbeschikking vastgesteld van € 16.568.598, de heffingsrente verminderd tot nihil en de boete deels gehandhaafd; 
      
      
        de aanslag Vpb voor het jaar 2006 verminderd tot een berekend naar een belastbare winst van € 4.591.366 en een belastbaar bedrag van nihil, een verliesverrekeningsbeschikking vastgesteld van € 4.591.366, de heffingsrente verminderd tot nihil en de boete verminderd tot € 113; 
      
      
        de aanslag Vpb voor het jaar 2007 verminderd tot een berekend naar een belastbare winst van € 39.288.049 en een belastbaar bedrag van € 28.308.078, een verliesverrekeningsbeschikking vastgesteld van € 10.979.971, de heffingsrente verminderd tot € 950.770 en de boete deels gehandhaafd.
      
    
    Verweerder heeft bij de uitspraken op bezwaar een kostenvergoeding met betrekking tot de jaren 2004 en 2006 toegekend van in totaal € 729. Voor de overige jaren is geen kostenvergoeding toegekend, omdat daarom niet was verzocht.
    
    
      Eiseres heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep gesplitst en geregistreerd onder de volgende nummers: 14/4765 (Vpb 2004), 14/4766 (Vpb 2005), 14/4767 (Vpb 2006) en 14/4768 (Vpb 2007).
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn telkens in afschrift verstrekt aan de wederpartij.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 31 mei 2016 te Haarlem. Namens eiseres is verschenen mr. [A] , bijgestaan door [B] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden mr. R. Moolenburgh en mr. F.M. Kragt. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Op 28 november 2003 heeft een statutenwijziging plaatsgevonden waarbij het boekjaar van eiseres (voorheen genaamd [C] B.V. en daarvoor [D] B.V.) aldus is gewijzigd dat het aanvangt op 1 december en eindigt op 30 november. Artikel 17 van de akte van statutenwijziging bepaalt dat het boekjaar dat is aangevangen op 1 januari 2003 eindigt op 30 november 2003. 
    
    2. Eiseres is met ingang van 10 november 2004 als moedermaatschappij gevoegd in een fiscale eenheid met [E] B.V. en haar dochtervennootschappen. 
    
    3. Op 29 november 2004 heeft wederom een statutenwijzing plaatsgevonden waarbij het boekjaar van eiseres is gewijzigd. Daarbij is bepaald dat het boekjaar dat is aangevangen op 1 december 2003 eindigt op 31 december 2004. 
    
    4. Eiseres is voor ieder van de onderhavige jaren uitgenodigd tot het doen van aangifte Vpb. Voor de jaren 2004, 2005 en 2007 heeft eiseres geen aangifte Vpb gedaan binnen de daarvoor gestelde termijnen. Verweerder heeft daarop ambtshalve aanslagen vastgesteld. Voor het jaar 2004 is met dagtekening 31 december 2007 ambtshalve een primitieve aanslag vastgesteld naar een belastbaar bedrag van € 2.000.000. Nadat het bezwaar daartegen niet-ontvankelijk is verklaard en eiseres daarvan in beroep is gekomen, heeft de rechtbank op 15 februari 2010 deze uitspraak vernietigd en verweerder opgedragen opnieuw uitspraak te doen. Dit is tot op heden niet gebeurd. 
    
    5. In de bezwaarfase met betrekking tot de navorderingsaanslag Vpb 2004 en de aanslagen Vpb 2005 en 2007 heeft eiseres alsnog aangiftebiljetten opgesteld. Voor het jaar 2006 heeft eiseres wel aangifte gedaan binnen de daarvoor gestelde termijn. In de aangiftebiljetten zijn onder meer de volgende dotaties aan de herinvesteringsreserve (hierna ook: HIR) opgenomen en is de belastbare winst en het belastbare bedrag als volgt aangegeven:
    
    
      	Dotatie HIR	Vrijval HIR	Belastbare winst	Belastbaar bedrag
      2004	€   8.972.789	-		-/-	€   2.792.607	-/-	€   2.792.607
      2005	€ 26.777.287		€ 19.530	-/-	€ 12.649.159	-/-	€ 12.649.159
      2006	€ 18.943.816	-		-/-	€ 19.407.881	-/-	€ 19.407.881
      2007	€ 86.784.116	€ 64.290.385	€ 13.767.078		nihil
    
    
    
      De stand van de HIR van [E] B.V. bedroeg per 31 december 2003 € 7.983.821. Het te verrekenen voorvoegingsverlies van [E] B.V. bedroeg direct voorafgaand aan de voeging in fiscale eenheid (10 november 2004) € 36.970.765.
    
    
    6. Verweerder heeft de opgelegde navorderingsaanslag Vpb 2004 en de aanslagen Vpb 2005, 2006 en 2007 naar aanleiding van het bezwaar verminderd, waarbij hij tot uitgangspunt de belastbare winst (verlies) vermeld op de in de bezwaarfase ingediende (gecorrigeerde) aangiftebiljetten heeft genomen en waarop hij correcties in aanmerking heeft genomen voor de dotaties aan en vrijval van de HIR. Voor het jaar 2004 is verweerder bij de belastbare winst uitgegaan van een (aanvankelijk door eiseres vermeld) verlies van € 4.141.959. Voor het jaar 2006 is verweerder bij het opleggen van de aanslag Vpb uitgegaan van de ingediende aangifte, waarop de dotatie aan de HIR is gecorrigeerd, alsmede een vrijval van de HIR in aanmerking is genomen. Verweerder heeft de volgende correcties op de HIR aangekondigd en vervolgens de aanslagen als volgt vastgesteld dan wel verminderd:
    
    
      	Aangegeven 	Correctie HIR	Belastbare	Verlies-	Belastbaar
      	belastbare winst	winst	verrekening	bedrag
      2004	- €   4.141.959	€   8.972.789	€   4.830.830	€   4.830.830	nihil
      2005	- € 12.649.159	€ 26.757.757	€ 16.568.598*	€ 16.568.598	nihil
      2006	- € 19.407.881	€ 23.900.397**	€   4.591.366***	€   4.591.366	nihil
      2007	 € 13.767.078	€ 22.493.731	€ 39.288.049	€ 10.979.971	€ 28.308.078
    
    
    
      * Hierin zit ook nog een correctie van € 2.460.000 in verband met een door verweerder niet geaccepteerd verlies ten aanzien van een vordering van eiseres op [I] B.V. 
      ** Bestaat uit de correctie van een dotatie aan de HIR van € 18.943.816 en een vrijval van een deel van de op 31 december 2003 bij [E] B.V. aanwezige HIR ten bedrage van € 4.956.581. 
      *** Bij aanslagoplegging is voorts een bedrag aan advocaatkosten gecorrigeerd ten bedrage van € 98.850.
    
    
    7. Het jaarverslag van de directie van eiseres betreffende 2006 (d.d. 11 februari 2009) vermeldt: 
    
    
  
  
    “Algemeen 
    
      Ook in 2006 bleven de banken, institutionele beleggers en zaken-relaties uiterst voorzichtig met het aangaan van nieuwe overeenkomsten. Met de opbrengsten van de panden werden de hypotheken afgelost en verder gebruikt om de verminderde kredietruimte op te vangen. De [E] doet er alles aan om de verkochte panden door nieuwe investeringen te vervangen, helaas worden belangrijke investeringen nog geblokkeerd door het uitblijven van de financiering. 
      (…) 
    
    
  
  
    Gang van zaken beleggingsportefeuille 
    
      In 2006 zijner weer panden afgestoten, vaak met boekwinst. Voor al deze panden is een vervangingsreserve gevormd. 
      (…) 
    
    
  
  
    Verwachte gang van zaken 
    In 2007 worden nog enkele panden uit de portefeuille verkocht en de opbrengst uit deze verkopen zal gebruikt worden om nieuwe investeringen te plegen. Naar verwachting zal er door de banken meegefinancierd worden. Mocht dat nog niet het geval zijn, dan is dat de hoofdreden dat de vervangingsreserve nog niet benut is. De wettelijke termijn zal dan overschreden worden. Het vervangen van verkochte panden blijft prioriteit nummer 1 en de reeds gevormde vervangingsreserve is dan ook door overmacht niet benut en dient ook na verloop van voornoemde wettelijke termijnen in stand te blijven.”
    
    
      8.	Het jaarverslag van de directie bij de jaarstukken van 2007 (najaar 2009) vermeldt:
    
    
  
  
    “Algemeen
    Ook in 2007 bleven banken en institutionele beleggers uiterst voorzichtig met het aangaan van nieuwe overeenkomsten. Met de opbrengst van de verkochte panden werden de hypothecaire geldleningen afgelost en gebruikt om de verminderde kredietruimte op te vangen. 
    
  
  
    Beleggingsportefeuille 
    Evenals in 2006 is in 2007 een groot aantal panden verkocht. (...)
    
  
  
    Verwachte gang van zaken 
    
      Evenals in voorgaande jaren krijgen we nog steeds veel panden aangeboden voor nieuwe beleggingen. Onder dit aanbod ook zeer interessante objecten en mooie o/g portefeuilles.
      De mate en snelheid waarin nieuwe investeringen kunnen worden gerealiseerd is op dit moment onzeker omdat de bereidheid van banken om financieringen te verstrekken aan de vennootschap, mede gelet op het huidige economische klimaat, gering is. Hierdoor is het nog onzeker hoeveel op korte termijn kan worden geherinvesteerd. Het blijft de intentie om de verkochte panden te vervangen door nieuwe investeringen, daarom zijn ook de fiscale winsten op de verkochte panden aan de vervangingsreserve toegevoegd. Door dit alles heeft vervanging nog niet plaatsgevonden en is de fiscale termijn van vervanging overschreden. Aangezien door overmacht de vervangingsreserve niet benut is dient deze ook na verloop van de wettelijke termijn in stand te blijven.”
    
    
  
  
    Geschil 9.In geschil is of de navorderingsaanslag Vpb 2004 dient te worden vernietigd gelet op de statutenwijziging van 28 november 2003, of de bewijslast voor de jaren 2004, 2005 en 2007 moet worden omgekeerd en/of verzwaard als bedoeld in artikel 27e van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: Awr), of verweerder terecht correcties heeft aangebracht voor wat betreft de HIR als bedoeld in artikel 3.54 van de Wet IB 2001 en of verweerder bij vermindering van de aanslag Vpb 2005 een bedrag van € 2.460.000 terecht niet in aftrek heeft toegelaten. 
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
      
        Boekjaarwijziging en navorderingsaanslag Vpb 2004
      
    
    10. Eiseres heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen rechtsgeldige navorderingsaanslag voor het jaar 2004 kan worden opgelegd, aangezien zij haar boekjaar heeft gewijzigd op 28 november 2003, waardoor er slechts een lang boekjaar 2003/2004 bestaat en geen boekjaar 2004. Verweerder heeft aangevoerd dat de wijziging van het boekjaar heeft plaatsgevonden om een incidenteel fiscaal voordeel te behalen, namelijk een langere toepassing (tot 31 december 2004) van het overgangsrecht in verband met de afschaffing van de faciliteit van artikel 10 van de Wet Belastingherziening 1950. Dit overgangsrecht is beëindigd voor boekjaren die aanvangen vanaf 1 januari 2004. Eiseres stelt daar tegenover dat de boekjaarwijziging verband hield met de wens van [F] AG (de voormalig aandeelhoudster) om het einde van het boekjaar zo dicht mogelijk bij het vervreemdingsmoment van de aandelen van eiseres te laten vallen. Zo zou het risico om aangesproken te worden c.q. schade te lijden door gedragingen van de koper – na het moment van verkoop van de aandelen per 16 december 2003 – zoveel mogelijk beperkt worden. Het door verweerder genoemde fiscale voordeel als gevolg van het overgangsrecht was een bijkomend effect, maar niet redengevend voor de boekjaarwijziging, aldus eiseres.
    
    11. Naar het oordeel van de rechtbank is aannemelijk dat eiseres door de boekjaarwijziging bij statutenwijziging van 28 november 2003 een incidenteel fiscaal voordeel wilde behalen. Eiseres hanteert gelet op de statutenwijziging van 29 november 2004 vanaf 2005 weer het kalenderjaar als boekjaar. De boekjaarwijziging van 28 november 2003 komt er daardoor feitelijk op neer dat eiseres één lang boekjaar 2003/2004 heeft, dat aanvangt op 1 december 2003 en eindigt op 31 december 2004. Aannemelijk is dat eiseres haar boekjaar (vervroegd) per 1 december 2003 heeft laten ingaan om zo ook nog het gehele jaar 2004 te kunnen profiteren van het door verweerder genoemde overgangsrecht. Desgevraagd heeft de gemachtigde van eiseres ter zitting niet kunnen toelichten op welke wijze de boekjaarwijziging zou bijdragen aan het inperken van het risico om aangesproken te worden c.q. schade te lijden door gedragingen van de koper na het moment van verkoop van de aandelen per 16 december 2003. Zonder nadere toelichting, die derhalve ontbreekt, valt niet in te zien waarom de verkoop van de aandelen van eiseres per 16 december 2003 de aanleiding zou zijn voor de boekjaarwijziging waardoor het boekjaar 2003/2004 ingaat op 1 december 2003, zodat de rechtbank die stelling passeert. Gelet op het vorenoverwogene ziet de rechtbank met verweerder reden om voorbij te gaan aan het standpunt van eiseres dat de navorderingsaanslag 2004 dient te worden vernietigd, omdat er geen boekjaar 2004 bestaat. 
    
    
      
        Omkering en/of verzwaring van de bewijslast
      
    
    12. Voor wat betreft de jaren 2004, 2005 en 2007 heeft eiseres, ondanks dat zij daartoe was uitgenodigd, geen aangiftes Vpb gedaan binnen de daarvoor gestelde termijnen. Verweerder heeft voor die jaren ambtshalve aanslagen vastgesteld. De pas in bezwaar naar aanleiding van deze aanslagen ingediende aangiftebiljetten kunnen niet worden aangemerkt als de vereiste aangiften, zoals eiseres aanneemt. 
    Ingevolge de artikelen 25, derde lid, en 27e van de Awr dient eiseres overtuigend aan te tonen dat en in hoeverre de uitspraken op bezwaar met betrekking tot deze jaren onjuist zijn. De stellingen van eiseres dat zij niet in staat was tijdig aangifte te doen, wegens de omstandigheid dat de voormalige belastingadviseur pas in februari 2009 toegang gaf tot delen van de fiscale dossiers van eiseres alsmede dat met name met het doen van aangifte Vpb 2007 is gewacht omdat er compromisoverleggen gaande waren met verweerder, leiden niet tot een andere conclusie. De enkele stelling dat compromisoverleg plaatsvond met verweerder vormt geen reden om aangiften niet tijdig in te dienen. Ook de stelling dat een voormalige belastingadviseur ( [G] ) niet direct inzage in de fiscale dossiers wilde geven aan de destijds opvolgend adviseur ( [H] ) is onvoldoende reden voor de conclusie dat de vereiste aangiften wel zijn gedaan, dan wel dat het gevolg van omkering en/of verzwaring van de bewijslast achterwege dient te blijven. Gesteld noch gebleken is dat eiseres (dan wel de adviseur) enige poging heeft ondernomen om met de wel aanwezige gegevens (bijvoorbeeld de commerciële jaarcijfers op basis waarvan verweerder ook ambtshalve aanslagen heeft opgelegd) aangiften in te dienen. Noch is gesteld of gebleken tot welk moment de voormalige adviseur ( [G] ) verantwoordelijk was voor het tijdig indienen van de betreffende aangiften, zodat ook niet kan worden vastgesteld wat de reden was dat deze adviseur de aangiften niet tijdig heeft ingediend. 
    
    13. Voor het jaar 2006 heeft eiseres aangifte Vpb gedaan op 9 september 2010. Verweerder heeft daarna de aanslag Vpb 2006 opgelegd met dagtekening 2 oktober 2010, waarbij de ingediende aangifte mede is betrokken. Voor 2006 is aldus een aangifte ingediend en tussen partijen is niet in geschil dat deze aangifte kan worden aangemerkt als de vereiste aangifte. Omkering en/of verzwaring van de bewijslast is voor 2006 daarom niet aan de orde.
    
    
      
        HIR
      
    
    14. Artikel 3.54 van de Wet IB 2001, welk artikel op grond van artikel 8 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (hierna: Wet Vpb) van overeenkomstige toepassing is verklaard voor de Wet Vpb, luidt – voor zover van belang – als volgt:
    
    
      “1. Indien bij vervreemding van een bedrijfsmiddel de opbrengst de boekwaarde van het bedrijfsmiddel overtreft, kan bij het bepalen van de in het kalenderjaar genoten winst het verschil gereserveerd worden en blijven tot vermindering van de in aanmerking te nemen aanschaffings- of voortbrengingskosten van bedrijfsmiddelen die in het jaar van vervreemding of in de daarop volgende drie jaren worden aangeschaft of voortgebracht, indien en zolang het voornemen tot herinvestering van de opbrengst bestaat (herinvesteringsreserve).
      (…)
    
    5. Een herinvesteringsreserve wordt uiterlijk in het derde jaar na het jaar waarin de reserve is ontstaan, in de winst opgenomen, behalve voorzover:
    a. in verband met de aard van de aan te schaffen of voort te brengen bedrijfsmiddelen een langer tijdvak is vereist of
    b. de aanschaffing of voortbrenging, mits daaraan een begin van uitvoering is gegeven, door bijzondere omstandigheden is vertraagd.”
    
    15. Verweerder heeft ten eerste het standpunt ingenomen dat in de onderhavige jaren geen dotaties aan de HIR kunnen plaatsvinden, aangezien eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt (2006) dan wel heeft doen blijken (2004, 2005, 2007) dat zij een herinvesteringsvoornemen had. Voorts heeft verweerder ten aanzien van de door verweerder in 2006 in aanmerking genomen vrijval van de herinvesteringsreserve het standpunt ingenomen dat ook ten aanzien van dit deel van de herinvesteringsreserve eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat (nog) sprake was van een herinvesteringsvoornemen. Voor zover eiseres zich beroept op artikel 3.54, vijfde lid, van de Wet IB 2001 heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt of aangetoond dat voldaan is aan de voorwaarden van die bepaling, zo vervolgt verweerder. 
    16. De bewijslast voor wat betreft het herinvesteringsvoornemen rust op eiseres. Voor de jaren 2004, 2005 en 2007 is die bewijslast verzwaard gelet op het in 12 overwogene. Eiseres heeft gesteld dat bij haar te allen tijde het voornemen heeft bestaan tot herinvesteren als bedoeld in artikel 3.54 van de Wet IB 2001. Ter zitting heeft de gemachtigde van eiseres daartoe aangevoerd dat dit voornemen aanwezig was, omdat de bedrijfsactiviteiten bestaan uit de handel in onroerend goed, dat eiseres er destijds van overtuigd was dat zij de verkochte panden door nieuwe investeringen kon vervangen en dat dit ook prioriteit nummer één was van eiseres, waarbij is verwezen naar het jaarverslag 2006 (zie 7). Voorts heeft de gemachtigde van eiseres ter zitting aangevoerd dat eiseres daadwerkelijk getracht heeft uitvoering te geven aan haar voornemen tot herinvesteren, actief op de markt heeft gezocht naar interessante beleggingen en ook steeds veel panden aangeboden heeft gekregen, waarbij zij heeft verwezen naar de jaarverslag van 2007 (zie 8). 
    
      Hetgeen door eiseres is aangevoerd is – tegenover de weerspreking van verweerder – niet met concrete feiten of omstandigheden onderbouwd. De enkele verwijzing naar algemene opmerkingen van de directie in de jaarverslagen 2006 en 2007 is daartoe onvoldoende. Eiseres heeft aldus onvoldoende aannemelijk gemaakt, laat staan aangetoond dat er ten aanzien van de opbrengst een herinvesteringsvoornemen bestond. Daaraan doet niet af de gestelde omstandigheid dat de financiële middelen van eiseres ontoereikend waren om tot investering over te gaan doordat banken geen zaken wilden doen met eiseres in verband met de situatie rond de heer [J] . Gelet op het voorgaande heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt, laat staan aangetoond, dat zij ten aanzien van de opbrengsten een herinvesteringsvoornemen had. 
      Voor zover eiseres zich heeft beroepen op artikel 3.54, vijfde lid, van de Wet IB 2001, heeft zij, naast het benodigde herinvesteringsvoornemen, evenmin aannemelijk gemaakt, laat staan aangetoond, dat een begin van uitvoering is gegeven aan enige herinvestering. Dit beroep faalt daarom. 
    
    
    
      
        Correctie € 2.460.000 (2005)
      
    
    17. Eiseres heeft in eerste instantie in de bezwaarfase een aangiftebiljet ingediend waarbij zowel commercieel als fiscaal een post ‘andere kosten’ was opgenomen van € 4.367.626. Bij een nadere aanvulling op dit biljet is dit bedrag met € 2.460.000 verhoogd tot € 6.827.626. Eiseres heeft in beroep eerst ter zitting aangevoerd dat verweerder bij uitspraak op bezwaar ten onrechte geen rekening heeft gehouden met deze correctie. De door de gemachtigde van eiseres ter zitting gegeven toelichting is door verweerder gemotiveerd weersproken. Desgevraagd heeft de gemachtigde van eiseres ter zitting niet eenduidig kunnen toelichten hoe de correctie precies tot stand is gekomen en hoe deze is verwerkt in het aangiftebiljet Vpb 2005. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres daarmee niet voldaan aan de op haar rustende verzwaarde bewijslast, zodat deze beroepsgrond wordt verworpen.
    
    
      
        Vermindering aanslag Vpb 2007
      
    
    18. Verweerder heeft ter zitting het standpunt ingenomen dat de aanslag Vpb 2007 dient te worden verminderd, overeenkomstig de brieven van 14 mei 2014 en 22 oktober 2014 (toelichting op de afhandeling van de bezwaarschriften en een nadere toelichting op de uitspraken op bezwaar). De rechtbank acht dit standpunt juist, gelet op de door verweerder in aanmerking genomen correcties. Dit betekent dat de belastbare winst voor 2007 moet worden verminderd tot € 36.260.809 en dat na verrekening van verliezen tot een bedrag van € 10.979.971, het belastbare bedrag dient te worden vastgesteld op € 25.280.838.
    
    
    
      
        Boetes
      
    
    19. Partijen zijn ter zitting bij wijze van compromis overeengekomen dat de boetes voor de jaren 2004, 2005 en 2007 moeten worden vernietigd en dat de boete voor 2006 wordt gehandhaafd. De rechtbank zal aldus beslissen.
    
    
      
        Slotsom
      
    
    20. Gelet op het in 18 en 19 overwogene dienen de beroepen betreffende de jaren 2004, 2005 en 2007 gegrond te worden verklaard. Het beroep betreffende het jaar 2006 moet ongegrond worden verklaard.
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    21. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 992 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 496 en wegingsfactor 1 wegens het gewicht van de zaken). 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep betreffende het jaar 2006 (HAA 14/4767) ongegrond;
    - verklaart de beroepen betreffende de jaren 2004 (HAA 14/4765), 2005 (HAA 14/4766) en 2007 (HAA 14/4767) gegrond;
    - vernietigt de uitspraken op bezwaar betreffende de jaren 2004 en 2005 doch slechts voor zover daarbij de boetebeschikkingen in stand zijn gebleven;
    - vernietigt de boetebeschikkingen behorend bij de navorderingsaanslag Vpb 2004 en de aanslag Vpb 2005;
    - vernietigt de uitspraak op bezwaar betreffende het jaar 2007;
    - vermindert de aanslag Vpb 2007 tot een berekend naar een belastbare winst van € 36.260.809 en een belastbaar bedrag van € 25.280.838 en vermindert de beschikking heffingsrente dienovereenkomstig;
    - handhaaft de verliesverrekeningsbeschikking voor het jaar 2007 ten bedrage van € 10.979.971;
    - vernietigt de boetebeschikking behorend bij de aanslag Vpb 2007;
    - bepaalt dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van de vernietigde uitspraken;
    - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 992;
    - draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 328 aan eiseres te vergoeden.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. H. de Jong, voorzitter, mr. M.H.L.C. Bijvoet en mr. S.K.A. Efstratiades, leden, in aanwezigheid van mr. H.H. Ruis, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 4 juli 2016.
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						voorzitter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer), Postbus 1312, 
      1000 BH Amsterdam.
    
    
    
      Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
    2. het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
    a. 	de naam en het adres van de indiener;
    b. 	een dagtekening;
    c. 	een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. 	de gronden van het hoger beroep.