ECLI:NL:RBZUT:2012:BW7068, Rechtbank Zutphen, 30-05-2012, 12/92 WOZ
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2012-05-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: In beroep is uitsluitend de hoogte van de in bezwaar toegekende proceskostenvergoeding nog in geschil. Gezien afspraken tussen de belanghebbende en zijn gemachtigde oordeelt de rechtbank ambtshalve dat eiser geen procesbelang heeft.

RECHTBANK ZUTPHEN	
      Sector Bestuursrecht
      Enkelvoudige belastingkamer
    
    
    Reg.nr.: 12/92 WOZ
    
    Uitspraak in het geding tussen:
    
    
      [eiser]
      te Zutphen, 
      eiser,
    
    
    en
    
    
      de heffingsambtenaar van de gemeente Zutphen
      verweerder.
    
    
    1. Procesverloop
    
    Verweerder heeft bij beschikking krachtens artikel 22 van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) met dagtekening 28 februari 2011 de waarde van de onroerende zaak, plaatselijk bekend als [adres] te Zutphen voor het belastingjaar 2011 en per waardepeildatum 1 januari 2010 vastgesteld op € 331.000.
    
    
      Namens eiser heeft dr.ir. M.J.M. Möhlmann-Bronkhorst (werkzaam bij WOZ Expertise te Dieren) een bezwaarschrift ingediend.
      Bij uitspraak op bezwaar van 6 december 2011 heeft verweerder het daartegen door eiser gemaakte bezwaar gegrond verklaard, de waarde verlaagd tot € 301.000 en aan eiser een proceskostenvergoeding van € 461,90 toegekend.
    
    
    Namens eiser heeft dr.ir. M.J.M. Möhlmann-Bronkhorst  beroep ingesteld. Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken en een verweerschrift ingezonden.
    
    Het beroep is behandeld ter zitting van 23 mei 2012, waar eisers gemachtigde is verschenen vergezeld van dr. G.R. Möhlmann, taxateur. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door R. Hendriks.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1 In geschil is uitsluitend de hoogte van de toegekende proceskostenvergoeding in bezwaar van € 461,90 bestaande uit 1 punt voor het bezwaarschrift (€ 218) en € 243,90 wegens taxatiewerkzaamheden.
    
    
      2.2 Eiser heeft in beroep aangevoerd dat verweerder ten onrechte de kosten voor het bijwonen van een hoorzitting niet heeft vergoed. In de uitspraak op bezwaar van 6 december 2011 concludeert verweerder tot gegrondheid van het bezwaar en verlaging van de WOZ-waarde, maar kent ten onrechte geen vergoeding toe voor het bijwonen van de hoorzitting omdat geen taxatie rapport is overgelegd. 
      Tevens is de door verweerder verstrekte vergoeding van € 50 per uur voor de taxatiewerkzaamheden te laag voor de werkzaamheden verricht door een gecertificeerd register makelaartaxateur, aldus eiser.
    
    
    2.3 Ambtshalve oordeelt de rechtbank als volgt.
    
    2.4 Bij uitspraak van 6 december 2011 heeft verweerder het bezwaar van eiser gegrond verklaard en een proceskostenvergoeding aan hem toegekend. Daarmee is verweerder aan de bezwaren van eiser tegemoetgekomen.
    
    2.5 Eiser heeft in beroep een factuur overgelegd die hij van WOZ Expertise heeft ontvangen. Op deze factuur is vermeld dat eiser het daarin genoemde bedrag dient te verrekenen/betalen binnen drie weken na ontvangst van de proceskostenvergoeding van de gemeente. Uit navraag bij gemachtigde van eiser tijdens de zitting bleek dat eiser daadwerkelijk niets van het in de factuur genoemde bedrag behoefde te dragen.
    
    
      2.6 Het in overweging 2.4 vermelde brengt de rechtbank tot het oordeel dat eiser geen belang meer heeft bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. De rechtbank neemt daarbij, met verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 8 september 2006 (LJN: AU4755), in aanmerking dat een uitspraak van de rechtbank eiser niet in een gunstiger positie kan brengen dan waarin hij met de door verweerder bij de uitspraak op bezwaar toegekende proceskostenvergoeding al is komen te verkeren, ook niet als de rechtbank zou oordelen over de door eiser gestelde onjuiste hoogte van die vergoeding. Afspraken tussen eiser en gemachtigde dat de gemachtigde de kosten op verweerder verhaalt, dat in rekening gebrachte kosten afhangen van de toegekende vergoeding, en dat eiser (dus) niets hoeft te betalen aan kosten vormen grond tot dit oordeel. Dat de gemachtigde van eiser bij een eventuele gegrond verklaring van het beroep en toekenning van een hogere vergoeding meer inkomsten verwerft, noopt niet tot het oordeel dat eiser een concreet belang heef bij de beoordeling van zijn beroep.
      De rechtbank zal eiser dan ook niet ontvankelijk verklaren in zijn beroep. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    3. Beslissing
    
    De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep niet ontvankelijk.
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. van Baaren. De beslissing is in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 30 mei 2011.