ECLI:NL:RBAMS:2021:399, Rechtbank Amsterdam, 05-02-2021, 81/208488-20
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-02-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Fraude. Het niet meewerken aan Belastingcontroles en het niet verstrekken van admi begaan door RP waardoor te weinig belasting is geheven. Geen benadelingsbedrag vast te stellen. GB 4 duizend. NO verweer schending vertrouwensbeginsel verworpen.

RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    
      
      
        VONNIS
      
    
    
    
    
      Parketnummer: 81/208488-20
    
    
    
      Datum uitspraak: 5 februari 2021
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] (hierna [verdachte] ),
      gevestigd op het adres [adres] .
    
    
  
  
    
      1Onderzoek ter terechtzitting
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 22 januari 2021. Verdachte werd hierbij vertegenwoordigd door haar enig aandeelhouder en bestuurder [medeverdachte] (hierna [medeverdachte] ).
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. H.J. Hart, en van wat de vertegenwoordiger van verdachte en de raadsman van verdachte, mr. B.F. van Es, naar voren hebben gebracht. 
    
    
  
  
    
      2Beschuldiging
    
    
      Aan verdachte is, kort gezegd, na wijziging van de tenlastelegging op 22 januari 2021 ten laste gelegd dat zij opzettelijk niet heeft meegewerkt aan controle door de Belastingdienst en niet de benodigde bedrijfsadministratie heeft verstrekt, waardoor het boekenonderzoek niet heeft kunnen plaatsvinden en te weinig belasting is geheven.
    
    
    
      Naast verdachte zijn ook de vertegenwoordiger [medeverdachte] en de rechtspersoon [medeverdachte] B.V. (hierna [medeverdachte] ) gedagvaard. De zaken zijn gelijktijdig op zitting behandeld en vandaag wijst de rechtbank in alle drie de zaken vonnis.
    
    
    
      De volledige tekst van de tenlastelegging is opgenomen in bijlage I bij dit vonnis.
    
    
  
  
    
      3Voorvragen
    
    
      3.1.
      
        Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie 
      
      
      
        De raadsman heeft niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie bepleit, omdat verdachte niet voor de tenlastegelegde feiten vervolgd had mogen worden. Er mocht namelijk op de toezegging van de belastinginspecteur worden vertrouwd dat het boekenonderzoek zou worden afgerond zodra de coronamaatregelen zouden zijn opgeheven. [medeverdachte] heeft in dat verband aangegeven zijn medewerking te willen verlenen aan de afronding van het onderzoek. [medeverdachte] mocht er daarom op vertrouwen dat hij in de toekomst nog benaderd zou worden door de belastinginspecteur. Op 7 december 2020 kreeg hij echter een sms-bericht waarin de belastinginspecteur aangaf dat de eerdere toezegging was komen te vervallen, omdat hij was teruggefloten door zijn leidinggevende. Dit heeft veel verontwaardiging bij verdachte en [medeverdachte] veroorzaakt, omdat zij aan de eerdere uitlating van de belastinginspecteur het vertrouwen ontleenden dat niet tot strafvervolging zou worden overgegaan en het boekenonderzoek nog op een later moment zou worden afgerond. 
      
      
      
        De officier van justitie vindt dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in de vervolging. Er is geen enkele toezegging gedaan dat de strafvervolging zou worden beëindigd. Bovendien kan alleen het Openbaar Ministerie een beslissing nemen om niet te vervolgen.
      
      
      
        De rechtbank stelt het volgende voorop. De belastinginspecteur heeft [medeverdachte] in december 2020 een sms-bericht gestuurd met de tekst: “Ik heb van mijn superieuren opdracht gekregen om beide controles af te ronden en naheffingsaanslagen omzetbelasting op te leggen (…). Hiermee vervalt mijn toezegging van 15 april om de controles voort te zetten bij versoepeling of einde van de beperkende maatregelen vanwege de Corona-pandemie (…).” Uit deze tekst blijkt niet dat er een toezegging is geweest om af te zien van vervolging in deze strafzaak. Het bericht heeft betrekking op het boekenonderzoek in 2020 dat heeft geleid tot definitieve controlerapporten inzake [medeverdachte] en [verdachte] . Aan dit bericht van de belastinginspecteur kan dan ook geen vertrouwen worden ontleend dat door het Openbaar Ministerie van strafvervolging zou worden afgezien. Het verweer wordt daarom verworpen. Het Openbaar Ministerie is dus ontvankelijk in de vervolging.
      
      
    
  
  
    
      4Waardering van het bewijs
    
    
      4.1.
      
        Standpunt van het Openbaar Ministerie
      
      
      
        De beschuldiging kan worden bewezen. Er heeft in het geheel geen boekenonderzoek bij [verdachte] kunnen plaatsvinden. De Belastingdienst heeft meerdere acties ondernomen en meerdere inspanningen geleverd, maar er is geen afspraak tot stand gekomen en ook is er geen administratie overgelegd. 
        Uit het onderzoek is gebleken dat [medeverdachte] steeds een afspraak maakt met de Belastingdienst, deze vervolgens afzegt, niet terugbelt, afwacht of besluit helemaal niets te doen, waarna het weer van voor af aan begint. Het eindresultaat is daarom dat er bij [verdachte] geen administratie ter beschikking is gesteld en daardoor geen controle heeft kunnen plaatsvinden. 
        
          [verdachte] is administratieplichtig en gehouden een juiste administratie te voeren op grond van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr). Het niet verlenen van medewerking aan het boekenonderzoek door de Belastingdienst geeft dat [verdachte] opzettelijk heeft gehandeld. Verdachte heeft gehandeld met [medeverdachte] en daarom is sprake van medeplegen. Uit de controlerapporten is gebleken dat aan het strekkingsvereiste is voldaan mede omdat er te weinig belasting is geheven. 
      
      
    
    
      4.2.
      
        Standpunt van de verdediging
      
      
      
        Verdachte moet worden vrijgesproken van alle beschuldigingen. [medeverdachte] erkent dat hij heeft verzuimd om de voor de boekencontroles gevraagde gegevens aan te leveren, terwijl daar steeds door de Belastingdienst om gevraagd werd. Ook realiseert hij zich dat hij met zijn manier van handelen, het afzeggen van afspraken, de indruk heeft gewekt niet mee te willen werken aan de controles. [medeverdachte] heeft alleen niet met opzet of vanuit onwil gehandeld en daarom kan niet tot een bewezenverklaring worden gekomen. Zo is in 2017 een grote opdrachtgever van [medeverdachte] failliet verklaard, waardoor hij zijn onderaannemers uit eigen middelen heeft moeten betalen. Hij heeft daardoor zijn administratieve werkzaamheden moeten inruilen en is voor veertig uur per week de bouw in gegaan om zo de onderaannemers met enige regelmaat te kunnen voorzien van een terugbetaling. Daarnaast was sprake van een terugval in omzet in 2017. Ook was het lastig voor [medeverdachte] om de administratie te raadplegen doordat de ondernemingen over waren gegaan op een nieuw computersysteem. Op persoonlijk vlak speelde veel gelet op bedreigingen vanuit onderaannemers wat veel stress heeft opgeleverd. Ook is [medeverdachte] in 2017 voor de tweede keer vader geworden.
      
      
    
    
      4.3.
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De rechtbank vindt beide feiten bewezen en overweegt het volgende.
      
      
      
        
          Ondernomen acties bij [verdachte]
        
        De Belastingdienst heeft ten aanzien van het boekenonderzoek bij [verdachte] , dat is aangekondigd op 26 april 2017, een chronologisch overzicht opgemaakt van de vanuit de Belastingdienst ondernomen acties en geleverde inspanningen. Op 4 mei 2017 belt verdachte de belastinginspecteur en maakt een afspraak voor 15 mei 2017. Op 8 mei 2017 stuurt de belastinginspecteur een bevestiging van die afspraak per brief. Op 15 mei 2017 stuurt verdachte een sms naar de belastinginspecteur met het bericht dat de afspraak niet door kan gaan en dat een eerder bericht niet is aangekomen. Op 18 mei 2017 stuurt de belastinginspecteur verdachte een sms en op 19 mei 2017 een brief met het verzoek om telefonisch contact op te nemen. Dan wordt 31 mei 2017 ingepland als datum voor het boekenonderzoek en wordt dit schriftelijk bevestigd aan verdachte. Op 30 mei 2017 zegt verdachte de afspraak af vanwege een doktersafspraak en stelt hij 12 juni 2017 voor als nieuwe datum. Een dag later stuurt de belastinginspecteur een bevestiging voor de afspraak op 12 juni 2017 en herinnert verdachte ook aan zijn informatieverplichtingen. Op de dag van de afspraak stuurt de belastinginspecteur nog een herinnering naar verdachte. Verdachte reageert dat hij niet kan komen. Hierna heeft de belasting inspecteur niets meer van verdachte gehoord.
      
      
      
        Deze gang van zaken heeft ervoor gezorgd dat de belastinginspecteur in zijn controlerapport de conclusie heeft opgenomen dat correcties zijn aangebracht en een naheffingsaanslag is opgelegd. In de rapportage is opgenomen dat de belastingplichtige het onderzoek heeft getraineerd en niet de gevraagde administratie ter inzage heeft verstrekt.
      
      
      
        
          Niet meewerken aan controle en het niet verstrekken van de bedrijfsadministratie
        
        Verdachte heeft, gelet op het voorgaande, niet voldaan aan de eisen zoals gesteld in de artikelen 68 lid 1 onder b en f en 69 Awr en dit heeft ertoe geleid dat er te weinig belasting is geheven. De rechtbank komt tot dit oordeel, omdat de Belastingdienst op basis van het controlerapport is overgegaan tot het opleggen van een naheffingsaanslag. De Belastingdienst heeft geprobeerd om op basis van de wel aanwezige stukken te reconstrueren wat de omzet en de verschuldigde omzetbelasting zou zijn geweest. Uit die berekeningen is in ieder geval te concluderen dat er te weinig omzetbelasting is afgedragen. Daarmee is voldaan aan het strekkingsvereiste van artikel 69 Awr.
      
      
      
        De rechtbank staat vervolgens voor de vraag wat de rol van [medeverdachte] is geweest bij het niet meewerken aan controle en het niet verstrekken van de administratie. De eis tot het voeren van een administratie overeenkomstig de bij de belastingwet gestelde eisen, richt zich tot diegene die daartoe op grond van de belastingwet verplicht is. In dit geval geldt verdachte als belastingplichtige en [medeverdachte] heeft daaraan feitelijke leiding gegeven omdat hij enig aandeelhouder en bestuurder is van [verdachte] .
      
      
      
        
          Opzet verdachte
        
        De rechtbank vindt dat verdachte opzet heeft gehad op het niet meewerken aan controle en het niet verstrekken van de administratie omdat het opzet van [medeverdachte] aan verdachte wordt toegerekend. 
      
      
      
        De rechtbank vindt dat [medeverdachte] opzet heeft gehad op het niet meewerken aan controle en het niet verstrekken van de bedrijfsadministratie door [verdachte] .
        
          [medeverdachte] heeft niet meegewerkt aan de controle en geen administratie verstrekt aan de Belastingdienst. Hij erkent dit ook. Dat [medeverdachte] zich ten tijde van die gedragingen in een vervelende situatie bevond, doet er niet aan af dat hij absoluut niet adequaat heeft gehandeld. Hij is door de Belastingdienst meerdere keren op zijn verplichtingen als ondernemer en als belastingplichtige gewezen. De Belastingdienst heeft hem daarbij meerdere gelegenheden geboden om aan zijn verplichtingen te voldoen. Dit blijkt ook uit het chronologisch overzicht zoals hiervoor besproken. De rechtbank betrekt daarbij ook dat [medeverdachte] een economische opleiding heeft gevolgd en een administratiekantoor runt (medeverdachte [medeverdachte] ). [medeverdachte] mag daarom als tot op zekere hoogte ter zake deskundig worden geacht. [medeverdachte] wist waar [verdachte] toe verplicht was en heeft daarmee dus opzettelijk gehandeld door niet mee te werken en geen administratie te verstrekken. [medeverdachte] heeft immers steeds bij het afzeggen van een afspraak of bij het niet komen opdagen, de keuze gemaakt om zich niet met de verplichtingen van het bedrijf bezig te houden, maar met andere omstandigheden. 
      
      
      
        Het opzet van [medeverdachte] kan ook aan verdachte worden toegerekend. [medeverdachte] heeft vanuit zijn functie als enig aandeelhouder en bestuurder gehandeld en feitelijke leiding gegeven aan het strafbare handelen van [verdachte] . 
      
      
      
        
          Geen medeplegen
        
        De rechtbank vindt niet bewezen dat verdachte heeft samengewerkt met [medeverdachte] . Er is daarom geen sprake van medeplegen.
      
      
    
  
  
    
      5Bewezenverklaring
    
    
      De rechtbank vindt op grond van de bewijsmiddelen in rubriek 4.3 bewezen dat verdachte
    
    
    
      in de periode 15 mei 2017 tot en met 9 februari 2018 in Nederland,
      als degene die ingevolge de belastingwet verplicht was tot:
    
    a. a) het voor raadpleging beschikbaar stellen van boeken en bescheiden en andere gegevensdragers en de inhoud daarvan en
    b) het verlenen van medewerking als bedoeld in artikel 52, zesde lid, van de Algemene wet 
    inzake rijksbelastingen,
    
    
      deze boeken en bescheiden en andere gegevensdragers en de inhoud daarvan opzettelijk niet voor raadpleging beschikbaar heeft gesteld en
    
    
    
      opzettelijk de medewerking als bedoeld in artikel 52, zesde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, niet heeft verleend,
    
    
    
      immers heeft zij, verdachte, – zakelijk weergegeven – op verzoek van de Belastingdienst te Amsterdam,
    
    
    
      geen boeken en bescheiden en andere gegevensdragers en de inhoud daarvan voor raadpleging beschikbaar gesteld aan de Belastingdienst en
    
    
    
      niet de benodigde medewerking, met inbegrip van het benodigde inzicht in de opzet en de werking van de administratie, verschaft en aan de Belastingdienst, waardoor het boekenonderzoek niet heeft kunnen plaatsvinden,
    
    
    
      terwijl dat ertoe strekte dat te weinig belasting werd geheven.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
  
  
    
      6Motivering van de straf 
    
    
      6.1.
      
        Eis van de officier van justitie 
      
      
      
        Verdachte moet worden veroordeeld tot een geldboete van € 5.000,-
      
      
    
    
      6.2.
      
        Standpunt van de verdediging
      
      
      
        Gelet op het ontbreken van opzet kunnen de feiten als overtreding worden afgedaan. Er moet daarnaast rekening worden gehouden met de financiële draagkracht van verdachte en het feit dat er ook al fiscale boetes zijn opgelegd.
      
      
    
    
      6.3.
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de financiële omstandigheden van de rechtspersoon, zoals daarvan op de zitting is gebleken. De rechtbank veroordeelt verdachte tot een geldboete van vierduizend euro. 
      
      
      
        Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het niet meewerken aan controles en het niet verstrekken van administratie. Het gevolg hiervan is geweest dat te weinig belasting is geheven.
      
      
      
        Met haar handelwijze heeft verdachte belasting ontdoken en daarmee het vertrouwen, dat aan belastingplichtigen mag worden ontleend, geschaad. De strafbaarstelling van belastingontduiking beschermt niet alleen de gemeenschapsbelangen die door belastingheffing worden gediend, maar ook de belangen van andere belastingbetalers. De handelingen van verdachte kunnen bovendien bijdragen aan het ondermijnen van de belastingmoraal.
      
      
      
        De officier van justitie heeft bij haar strafeis rekening gehouden met een benadelingsbedrag van circa € 170.000,- (als totaal in de zaak van verdachte en medeverdachte [medeverdachte] ), zoals dat volgens haar uit het dossier blijkt. De rechtbank volgt die lijn niet en dat is ook de belangrijkste reden dat de rechtbank tot een lagere straf komt. Door de Belastingdienst zijn meerdere berekeningen gemaakt op basis waarvan is geprobeerd een benadelingsbedrag vast te stellen. De rechtbank vindt dat het gelet op het geheel ontbreken van de administratie bij [verdachte] , niet duidelijk is op welk bedrag het benadelingsbedrag moet worden vastgesteld. Wel vindt de rechtbank dat kan worden vastgesteld dat is voldaan aan het strekkingsvereiste mede omdat te weinig belasting is geheven.
      
      
      
        De rechtbank houdt rekening met straffen die in vergelijkbare zaken aan rechtspersonen worden opgelegd. 
      
      
      
        De rechtbank veroordeelt verdachte tot een geldboete van vierduizend euro.
      
      
    
  
  
    
      7Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 23 (oud) en 51 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 52, 68 en 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.
    
    
  
  
    
      8Beslissing
    
    
      De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    
    
      Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        Eendaadse samenloop van 
      
      
        het opzettelijk niet ter beschikking stellen door degene die ingevolge de belastingwet verplicht is tot het voor raadpleging beschikbaar stellen van boeken, bescheiden, andere gegevensdragers of de inhoud daarvan, en deze niet voor dit doel beschikbaar stelt, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, begaan door een rechtspersoon
      
    
    
    
      
        en
      
    
    
    
    
      
        het opzettelijk geen medewerking verlenen als bedoeld in artikel 52, zesde lid van de Algemene wet inzake rijksbelastingen door degene die ingevolge de belastingwet verplicht is tot het verlenen van medewerking en deze niet verleent, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, begaan door een rechtspersoon. 
      
    
    
    
      Verklaart het bewezene strafbaar.
    
    
    
      Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot een geldboete van € 4.000.- (vierduizend euro). 
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
    
    
    
      mr. M. Vaandrager,					 				voorzitter,
      mrs. F.W. Pieters en R.K. Pijpers,						 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. C.A. Mud, 						griffier,
    
    
    
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 5 februari 2021.
    
    
    
      
        
          [...]
        
      
    
    
    
       .
    
    
  
  
     De bewijsmiddelen in de voetnoten zijn, tenzij anders vermeld, processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren. De met DOC aangeduide bewijsmiddelen zijn geschriften. De bewijsmiddelen komen uit het dossier met nummer 62995. 
  
  
     AMB-001 en DOC-001.
  
  
     AMB-001 en DOC-002.
  
  
     AMB-001 en DOC-003.
  
  
     AMB-001 en DOC-004.
  
  
     AMB-001 en DOC-005.
  
  
     AMB-001 en DOC-006.
  
  
     Controlerapport boekenonderzoek inzake [verdachte] van 10 december 2020 door [persoon] .
  
  
     Controlerapport boekenonderzoek inzake [verdachte] van 10 december 2020 door [persoon] .
  
  
     Artikel 68 Awr.
  
  
     DOC-007.
  
  
     Controlerapport boekenonderzoek inzake [verdachte] van 10 december 2020 door [persoon] .