Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van artikel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het concurrentiebeding (28167)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 31-39

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

30-09-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 2, pagina 31-39

22-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28167Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van artikel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het concurrentiebeding (28167)Pagina 31-39
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over personele uitgaven aan topambtenaren op het ministerie van OCW, weten: - de motie-Hamer c.s. over incidenten bij het ministerie van OCW (29621, nr. 6); - de motie-Jan de Vries c.s. over herstel van de onrechtmatigheid bij het ministerie van OCW (29621, nr. 7)Pagina 14-15
Presentie en opening (woensdag 22 september 2004)Pagina 5-5
Jaarverslag Nationale ombudsman 2003 (29460)Pagina 39-44
Vragen van het lid Vendrik aan de minister van Economische Zaken en de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de vraag of, en zo ja afhankelijk van welke condities, er sprake kan zijn van een nog verdere versobering van de WW (mondelinge vragenuur)Pagina 7-9
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 8 september 2004 over de publieke omroepPagina 15-21
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het verstrekken van een brede doeluitkering aan provincies en regionaal openbare lichamen ten behoeve van de uitvoering van een integraal verkeer- en vervoerbeleid (Wet BDU verkeer en vervoer) (29469), over de motie-Boelhouwer over het functioneren van de Wet BDU als richtsnoer (29469, nr. 12)Pagina 15-15
Vragen van het lid Jager aan de minister van Justitie over de tekortschietende beveiliging in de Bijlmerbajes (mondelinge vragenuur)Pagina 5-7
Regeling van werkzaamheden (woensdag 22 september 2004)Pagina 9-13
Behandeling van het voorstel van wet van de leden Karimi, Dubbelboer en Van der Ham tot wijziging van het voorstel van wet van de leden Karimi, Dubbelboer en Van der Ham betreffende het houden van een raadplegend referendum over het grondwettelijk verdrag voor de Europese Unie (Wet raadplegend referendum Europese Grondwet) in verband met het tijdstip van het referendum (29608)Pagina 21-31
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vereenvoudiging van het stelsel van overheidsbemoeienis met het aanbod van zorginstellingen (Wet toelating zorginstellingen) (27659), over: - de motie-Kant/Tonkens over eisen voor een verdere democratisering van een bestuur (27659, nr. 34); - de motie-Heemskerk over het door instellingen zelf kunnen aanwijzen van belanghebbenden (27659, nr. 36); - de motie-Heemskerk over het terugvloeien van middelen naar publiek gefinancierde zorginstellingen (27659, nr. 37); - de motie-Heemskerk over een gelijk speelveld voor de verschillende instellingen (27659, nr. 38)Pagina 13-14
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 22 september 2004)Pagina 44-45

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 105 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van artikel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het
Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het concurrentiebeding (28167).(Zie vergadering van 19 mei 2004.)De algemene beraadslaging wordt hervat.De heer Weekers (VVD):Voorzitter. Op 19 mei spraken wij in deze zaal voor het laatst over
het concurrentiebeding. De minister van Justitie gebruikte toen zware woorden,
met name over het amendement op stuk nr. 25 dat ik samen met de heer Jan de
Vries had ingediend. De minister gebruikte "destructief" en kondigde aan dat
hij het kabinet intrekking van het wetsvoorstel zou voorstellen wanneer middels
het amendement de wet in de door ons voorgestelde zin zou worden aangepast.Ofschoon ik het wetsvoorstel in zijn huidige vorm een onding vind, was
ik wel altijd op zoek naar een symbiose. De VVD vindt namelijk ook dat de
arbeidsmarkt flexibeler moet en dat zulks tevens vereist dat de arbeidsmobiliteit
wordt vergroot. Mijn fractie vindt echter tegelijk dat het concurrentiebeding
geen tekengeld of afscheidsdouceurtje mag betekenen. Juist dat laatste is
voor ons het geval bij een keuze voor de door de regering voorgestelde systematiek.Met de nota van wijziging heeft de regering begrip getoond voor onze grieven,
maar onvoldoende. Maar natuurlijk heb ik goed geluisterd naar de argumenten
van de regering. Ik wil op enkele punten ingaan. De redenering dat sprake
is van strijd met het contractenrecht als de werkgever het beding eenzijdig
kan intrekken, kan ik niet volgen. De wetgever kan dit namelijk mogelijk maken.
Los daarvan is de ratio duidelijk: het beding drukt dan niet meer op de werknemer,
dus het is in diens belang dat de werkgever wordt geprikkeld om het beding
zo snel mogelijk in te trekken. De prikkel is aanmerkelijk groter wanneer
hij daarmee ook van zijn vergoeding afkomt. De minister redeneert te veel
vanuit het klassieke contractenrecht, terwijl in het arbeidsrecht geldt dat
afwijkingen ten gunste van de werknemer mogelijk moeten zijn. Het kunnen intrekken
van de vergoeding kan als zodanig worden gezien, omdat dit samengaat met het
afzien van een beroep op het concurrentieverbod. In onze ogen mag het opstrijken
van de vergoeding geen zelfstandig belang van de werknemer worden; dan is
immers pas echt sprake van tekengeld of een afscheidsdouceurtje, en wel afgedwongen
door de overheid. Mijn fractie tekent daar niet voor. Wij blijven vinden dat de werkgever afstand moet kunnen doen van het concurrentiebeding,
waarmee tegelijk de vergoedingsplicht vervalt. De vraag spitst zich erop toe,
wanneer dat moet kunnen zonder toestemming van de werknemer en wanneer diens
instemming wel is geïndiceerd. Het mag uiteraard niet zo zijn dat de
werkgever eerst wacht met afstand van het beding tot hij er zeker van is dat
de werknemer toch niet bij de concurrent gaat werken, terwijl de werknemer
juist een baan elders heeft geaccepteerd met inachtneming van het concurrentieverbod,
met wellicht een lager salaris, in de gerechtvaardigde veronderstelling dat
de werkgever hem aan het concurrentieverbod zou houden, in ruil voor uitbetaling
van de vergoeding.Collega De Vries en ik menen dat aan de reële bezwaren van de minister
tegemoet is gekomen in de redactie van het gewijzigde amendement op stuk nr.
26. In het kort staat daarin dat gedurende de looptijd van het arbeidscontract
de werkgever afstand kan doen van het concurrentiebeding, terwijl hij daarmee
ook afkomt van de vergoedingsplicht. Dit kan zowel op verzoek van de werknemer
als eigener beweging van de werkgever. Wacht de werkgever echter tot de opzegging
van het dienstverband door de werknemer, dan is vanaf dat moment diens instemming
nodig. Men kan verwachten dat, wanneer een werknemer zijn baan opzegt, deze
bij de aanvaarding van de nieuwe betrekking rekening heeft gehouden met het
concurrentiebeding. Ook voor een tijdelijk dienstverband hebben we opgenomen
dat een werkgever afstand kan doen van het concurrentiebeding en daarmee is
ontheven van zijn vergoedingsplicht, en wel wanneer zulks wordt gedaan minstens
een maand voor afloop van het dienstverband. Waar werknemer en werkgever het
onderling eens moeten worden over afstand van het beding – in ons amendement
hebben wij gezegd dat in bepaalde situaties de instemming van de werknemer
vereist is – en daarmee ook over de samenhangende ontheffing van de
vergoeding, hebben wij geen tijdsbepaling opgenomen. Beide partijen hebben
immers belang bij zo snel mogelijke duidelijkheid. Zij zullen elkaar daarop
ook wel aanspreken. Dat hoeft de wetgever niet te doen.Voor de verdere argumentatie verwijs ik naar de toelichting op het amendement,
waarin verschillende situaties staan beschreven.Over een tweetal andere amendementen zal collega Jan de Vries nog iets
zeggen, mede namens mij.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De heer Weekers zegt dat het beding zowel op het verzoek van de werknemer
als van de werkgever kan worden opgezegd. Kan in uw ogen ook de werknemer
eenzijdig het beding opzeggen, met een aantal uitzonderingen? Dat kan de werkgever
wel in uw constructie. Die kan met een aantal uitzonderingen eenzijdig het
beding opzeggen. De werknemer kan dat niet.De heer Weekers (VVD):Nee, een concurrentieverbod is een voor de werknemers bezwarend beding.
De werknemer heeft dat geaccepteerd bij het aangaan van zijn arbeidsovereenkomst.
De werknemer kan daar niet eenzijdig van af, maar de werkgever wel, juist
omdat het een voor de werknemer bezwarend beding is.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):In het debat kwam ook aan de orde dat er niet een wildgroei van allerlei
bedingen moest ontstaan. Op dit moment is het voor een werkgever vrij gemakkelijk
om zo'n beding af te sluiten, omdat hij er, met een paar kleine uitzonderingen,
altijd weer van af kan, op een tijdstip dat de werkgever het beste uitkomt.
Dat klopt toch?De heer Weekers (VVD):Dat klopt.De heer Jan de Vries (CDA):Voorzitter. Er resteren voor de fractie van het CDA nog drie onderwerpen,
allereerst de overgangsregeling.Bij het amendement op stuk nr. 20 stellen wij voor de overgangsregeling
zeer ruimhartig toe te passen, in die zin dat alle bestaande bedingen in stand
zullen blijven. De argumenten van de regering hebben ons niet overtuigd. Twee
regimes die naast elkaar blijven bestaan zijn in onze ogen niet nadelig voor
individuele werkgevers of individuele werknemers. En overigens kunnen, zoals
ik ook in tweede termijn heb gezegd, werkgevers en werknemers
altijd vrijwillig tot een aanpassing van het beding komen.Mijn tweede onderwerp is al uitgebreid toegelicht door collega Weekers.
Het betreft het amendement op stuk nr. 25, inmiddels het nieuwe amendement
op stuk nr. 26. In onze ogen ontstaat met dit amendement een evenwichtige
bepaling van het concurrentiebeding, dat recht doet aan de belangen van zowel
werkgevers als werknemers.Mijn laatste onderwerp is het relatiebeding. Wij delen het doel dat de
regering stelt. Het relatiebeding dient niet onder het concurrentiebeding
te worden begrepen. De minister is nog stelliger. Hij zegt dat het relatiebeding
ook in de bestaande rechtspraktijk niet onder het concurrentiebeding valt.
Op basis van die stelling is hij van oordeel dat het amendement op stuk nr.
24 eigenlijk overbodig is. In onze ogen gaat de stelling van de minister voorbij
aan de bestaande rechtspraktijk, waarin wel degelijk wordt geconcludeerd dat
het relatiebeding onder het concurrentiebeding valt. Slechts in dit debat
stellen dat wij dat niet wenselijk vinden is in onze ogen onvoldoende om de
rechtspraktijk die wij met elkaar willen beïnvloeden. Daarom brengen
wij het amendement op stuk nr. 24 graag in stemming. De minister reageerde in tweede termijn op de a contrario-redenering.
Geredeneerd zou kunnen worden dat allerlei typen bepalingen die niet zijn
uitgezonderd door middel van het amendement wel onder het concurrentiebeding
vallen. In onze ogen gaat die redenering niet zozeer op, omdat wij ons niet
direct kunnen voorstellen hoe dat gaat. De minister heeft geen concrete voorbeelden
gegeven en wij kunnen die ook niet bedenken. Wij denken dat het voor de rechtspraktijk
heel simpel is om nu expliciet in het wetsvoorstel te regelen dat het relatiebeding
niet onder het concurrentiebeding valt.Mevrouw Stuurman (PvdA):Het relatiebeding zou in de praktijk iets anders zijn. Ik onderschrijf
wat de minister heeft gezegd, namelijk dat het zinvol is om het uit te sluiten.
Ik zou daar graag voorbeelden van hebben. Er zijn nog meer bedingen, bijvoorbeeld
het geheimhoudingsbeding. Daarvoor zou hetzelfde kunnen gaan gelden, maar
de heer De Vries noemt het niet.De heer Jan de Vries (CDA):Ik heb niet direct de jurisprudentie paraat, maar uit de stukken en ook
uit de commentaren die wij als Kamer hebben ontvangen, heeft ook mevrouw Stuurman
kunnen begrijpen dat het wel degelijk zo is dat in de bestaande rechtspraktijk
het relatiebeding onder het concurrentiebeding valt. Wij delen als Kamer en
kabinet het doel om te bewerkstelligen dat er geen misverstanden bestaan in
de rechtspraktijk over de vraag of, zoals nu ook voorgesteld, het relatiebeding
onder de bepalingen van het concurrentiebeding valt en daarom denken wij dat
het goed is dit amendement in de Kamer in stemming te brengen. Daar waar het
gaat om mogelijke andere bedingen – mevrouw Stuurman noemde er daar
een van – sta ik open voor suggesties. Ik denk echter dat het niet nodig
is om het geheimhoudingsbeding ook op te nemen in het voorliggende amendement,
omdat dit in mijn ogen en in die van de CDA-fractie niet direct belemmerend
is voor het vinden van een nieuwe werkkring.Voorzitter. Ik heb ten slotte nog één vraag, gericht aan
het kabinet en met name aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Deze vraag kwam bij onze fractie op: valt de vergoeding, bedoeld in het concurrentiebeding
en zoals voorgelegd aan de Kamer in dit wetsvoorstel, in artikel 653, eerste
lid, ook onder de door het kabinet voorgestelde anticumulatieregeling voor
de WW? Met die laatste vraag wil ik mijn inbreng besluiten; hopelijk is het
ook voor het laatst dat ik het woord kan voeren over dit wetsvoorstel.Mevrouw Stuurman (PvdA):Voorzitter. Allereerst maak ik een opmerking over de lange duur van de
behandeling. Het moet mij van het hart dat ik blij ben dat ik het zelf mag
afhandelen, want op het moment dat het eerder mogelijk zou zijn geweest, zou
ik er niet bij zijn geweest. Enerzijds ben ik daar erkentelijk voor, maar
anderzijds denk ik: wij zitten wel erg lang te wachten op iets dat al eerder
door ons uitonderhandeld had kunnen zijn.Mijnheer De Vries was mij een slag voor, daar waar het betreft mijn vraag
hoe het zit met de betaalde vergoeding in het kader van het concurrentiebeding
ten opzichte van de verrekening met de WW-uitkering. Het zou mij zeer verbazen
als wij daar een grote discussie over moeten gaan voeren. Ik hoop dat de beide
ministers, of in ieder geval één van hen, mij een positief gevoel daarover kunnen geven, opdat wij daar geen ruzie over gaan krijgen.Vervolgens kom ik bij het nieuwe amendement, op stuk nr. 26. De eerste
gedachte die bij mij opkwam bij het lezen van het amendement was: het wordt
er allemaal wel erg ingewikkeld op. Wij hadden wat dat betreft een wet waardoor
het al ingewikkeld was geworden en ik was het er sowieso niet mee eens om
die wet zo op te stellen, maar dan maken wij het er nog moeilijker op. Ik
kom bijvoorbeeld de term "onbillijk" tegen. Ik erken dat dit in een wet thuishoort,
zeker in dit soort wetten, maar billijkheid en redelijkheid zijn voor mij
nog steeds heel vage begrippen die meestal tot een rechtsgang leiden. Ik denk
dat wij in dit soort zaken daar eigenlijk zo ver mogelijk van af moeten blijven,
juist omdat dit altijd al zo geweest is en ik toch de intentie heb dat wij
met deze nieuwe wet iets geheels nieuws creëren.Mijn inziens was het de bedoeling van de nieuwe wetgeving ervoor te zorgen
dat als een werknemer ontslag nam en bij een concurrent zou gaan werken, er
tegenover dit feit een vergoeding zou staan. Ik hoor de heer Weekers over
arbeidsmobiliteit spreken, maar ik heb het idee dat door de wijziging zoals
die nu voorligt, de arbeidsmobiliteit juist belemmerd wordt. Ik vind dat absoluut
een achteruitgang ten opzichte van hetgeen er nu ligt.Ik zou daarover nog een heel verhaal kunnen houden, maar het is mijns
inziens duidelijk dat het nieuwe amendement absoluut geen verbetering is ten
opzichte van het oude amendement. Ik was heel blij met de duidelijke mening
van minister Donner over dat oude amendement. Hij sprak over destructief.
Ik vind dit nieuwe amendement ook destructief. Ik hoop dat de minister het
wederom met ons eens is en duidelijk maakt dat ook deze wijziging niet leidt
tot een betere wet.Tijdens mijn maidenspeech heb ik gezegd dat wij dit beter konden afschaffen
omdat er voldoende ligt. Ik noem het relatiebeding, het geheimhoudingsbeding
en dergelijke zaken. Ik hoop niet dat wij door dit nieuwe amendement de wet
in stemming moeten brengen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Wij hebben op diverse momenten uitgebreid over dit onderwerp
gesproken. Het was opvallend dat minister Donner en ik eigenlijk geheel op
één lijn zaten, met name ten aanzien van het amendement op stuk
nr. 25. Wij waren het volledig met elkaar eens dat dit amendement destructief
was. Het lijkt wel alsof wij vandaag een wasmiddelreclame voorgeschoteld krijgen
door de heren Weekers en De Vries: "Wij hebben een nieuwe, nieuwe, nieuwe
formule", maar uiteindelijk komt het op hetzelfde neer. In het amendement
dat nu voorligt, wordt het wellicht wat vriendelijker geformuleerd maar het
blijft erop neerkomen dat de werkgever eenzijdig het beding kan opzeggen.
Er is evenwel een aantal kleinere uitzonderingen zoals bleek in de interruptie.
Het antwoord van de heer Weekers was glashelder. Ik was daar blij mee omdat
ik meen dat minister Donner en ik daardoor weer helemaal op één
lijn komen.De minister heeft tijdens het plenaire debat op 19 mei 2004 immers
gezegd: "Het is onredelijk en in strijd met de grondslagen van het contractrecht
dat een beding dat op deze wijze wordt gesloten eenzijdig kan worden ingetrokken.
Als dat mogelijk wordt, ontdoet men het gehele wetsvoorstel van zijn waarde.
De kern ervan is dat een tempering van de concurrentiebedingen wordt bewerkstelligd
door de noodzaak om daarvoor een prijs te betalen. Als de werkgever de mogelijkheid
heeft om het eenzijdig in te trekken, zal hij er in alle gevallen ook weer
van af kunnen."Waar gaat het nu om? In de opzet van het kabinet moet de verplichting
om een schadevergoeding te betalen, de werkgever ervan weerhouden om al te
lichtvaardig een concurrentiebeding op te leggen. Men zou kunnen zeggen dat
het concurrentiebeding een passief remmende werking heeft op de arbeidsmobiliteit
doordat het werknemers belemmert in hun zoekgedrag. De vrees om er financieel
of anderszins op achteruit te gaan, oefent een rem uit op de wisseling van
baan. De zekerheid dat een wisseling van baan gepaard gaat met compensatie
in de vorm van een vergoeding beperkt de remmende werking. Het amendement-Weekers/De
Vries doet dat juist niet. De werknemer is vanaf het begin van het dienstverband
waarbij het concurrentiebeding geldt, aan dat beding gebonden. Hij heeft niet
de mogelijkheid om vrijelijk een andere werkkring te kiezen. Er geldt immers
het beding en hij weet niet of de werkgever op het moment waarop hij solliciteert
naar een andere baan wellicht zegt: ik zie van het beding af. Als het beding
er is, geldt voor de werkgever de verplichting om een vergoeding te betalen
indien het tot een wisseling van werkkring komt. Dat vinden wij heel erg redelijk.
Het is onredelijk om de werkgever heel veel ruimte te bieden en hem of haar
er gemakkelijk vanaf te laten komen. Ik wil de minister dan ook vragen of
hij niet met mij van mening is dat ook het wat vriendelijker geformuleerde
amendement, het nieuwe amendement, in de kern net zo destructief is als het
inmiddels ingetrokken amendement op stuk nr. 25. Zijn opmerkingen ter zake
waren mij uit het hart gegrepen en daarom heb ik die geciteerd. Wij kunnen
dus niet instemmen met het amendement op stuk nr. 25.Ik zat ook een beetje met die anticumulatiebepaling, met die bepaling
inzake de gouden handdruk of hoe je het maar noemen wilt. Ik wijs erop dat
het concurrentiebeding geldt als iemand van de ene naar de andere baan gaat.
Dan betreft het evenwel een heel andere situatie dan wanneer iemand zijn baan
kwijt raakt en in de WW komt en uiteindelijk in de bijstand. Het lijkt mij
namelijk niet terecht dat indien een werkgever je ontslaat hij ook nog een
beroep kan doen op het concurrentiebeding. Als dat zo is, wordt het almaar
gekker. Daarom vraag ik de minister welke interpretatie in dezen geldt. Stel
dat het concurrentiebeding geldt en dat iemand wordt ontslagen, omdat voor
deze persoon met zijn specifieke kwaliteiten, zoals minister De Geus dat onlangs
zei, even geen plaats is binnen het bedrijf. Geldt ook dan het concurrentiebeding
en worden zelfs in die lastige situatie drempels opgeworpen bij het solliciteren?
Als dat het geval is, lijkt hetgeen waarmee wij nu bezig zijn helemaal niet
goed.Kortom, ook het amendement dat nu geldt, is in mijn ogen zeer destructief.
Het is eenzijdig gelet op de handelingsvrijheid die de werkgever krijgt. De
heer Weekers heeft glashelder aangegeven dat een werknemer niet eenzijdig
het beding kan opzeggen en een aantal uitzonderingen kan laten gelden. Ik zou het lollig vinden als hij dat wel kon. Het voorstel vind ik daarom
onevenwichtig en destructief. Dus, minister Donner, ik hoop dat wij op het
punt van het concurrentiebeding vrienden kunnen blijven.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Donner:Voorzitter. Het is een wetsvoorstel dat een aantal keren de revue hier
heeft gepasseerd. Ik dank mevrouw Van Gent dat zij uitvoerig heeft geciteerd
wat ik de vorige keer gezegd heb. Dan hoef ik dat niet te herhalen. De heren
Weekers en De Vries hebben ook op mijn woorden gelet en hebben geprobeerd
mij ter wille te zijn. Ik zal straks aangeven in hoeverre dat gelukt is. De
heer Weekers sprak van dreigende woorden die ik de vorige keer gebruikt zou
hebben. Het was uiteraard niet mijn bedoeling om de Kamer te dreigen. Het
was gewoon om mijn eigen gemoedsoverwegingen aan te geven rond de mogelijke
gevolgen van een amendement. Sinds ik mij meer met terrorisme bezighoud, heb
ik overigens de waarde van dreiging leren waarderen.Wat had de regering voorgesteld ten aanzien van het amendement op stuk
nr. 26? Lid a is verder niet in discussie. Wat lid c betreft merk ik op dat
de regel is dat er vergoeding is, tenzij werkgever en werknemer het er onderling
over eens zijn dat er geen vergoeding hoeft te zijn. Dat is in wezen wat er
nu nog in lid c staat. Het gaat nu dus nog om lid b en de situatie in geval
van tijdelijke arbeidsovereenkomst. Het destructieve element de vorige keer
zat hem in het feit dat nadat de verplichting tot betaling zou zijn ontstaan
ingevolge de wet, op het moment dat er elders een baan gezocht wordt de werkgever
alsnog zou kunnen opzeggen. Het wetsvoorstel is erop gericht om het concurrentiebeding
terug te dringen door daar een vergoeding tegenover te stellen. Met die bepaling
wordt het zijn kracht ontnomen. Krachtens lid b krijgt de werkgever de mogelijkheid
om, voordat de werknemer elders gaat zoeken, aan te geven dat hij hem er niet
aan zal houden. Dat is wat anders.Nogmaals, het gaat om een vergoeding voor een beperking die de werknemer
zal ondervinden op het moment dat hij een andere baan gaat zoeken. Als hij
geen andere baan zoekt, dan kan de werkgever zeggen: ik zal u er niet aan
houden. Daarmee is er geen beperking, daarmee is de situatie hetzelfde als
wanneer aan het begin de werkgever het überhaupt niet aan de orde zou
hebben gesteld. Het is in bepaalde uitzonderlijke situaties mogelijk dat er
al gezocht wordt. Dat is de reden waarom aan het eind is toegevoegd dat, indien
het vervallen van de vergoedingsplicht onbillijk zou zijn, de rechter daarop
kan terugkomen. Ik ben het met mevrouw Stuurman eens dat het een slag genuanceerder
ligt. Er worden woorden toegevoegd aan een bepaling die op zichzelf eenvoudig
was, namelijk: er is een vergoeding tenzij u onderling afspreekt om dat niet
te doen. De toevoeging zit hem met name in de regeling van een situatie waarin
er in werkelijkheid geen probleem aan de orde is. Juist als er een probleem
aan de orde zou zijn, bevat het wetsvoorstel een veiligheidsventiel in de
mogelijkheid dat de rechter erover kan oordelen. Mevrouw Stuurman zegt dat
zij daar niet van houdt, omdat je dan bij de rechter terechtkomt. Laten wij
echter wel wezen: als wij het niet zouden doen, dan vrees ik dat de rechter
in het burgerlijk recht hetzelfde veiligheidsventiel zal gebruiken. In dat
geval is het juister dat de wetgever dit zelf opneemt. Mevrouw Stuurman kan
niet het verwijt maken dat de term "onbillijk" in dit verband onduidelijk
is. Immers, het is ongeveer het dagelijks werk van de burgerlijke rechter
om dat uit te leggen.Mevrouw Stuurman (PvdA):Nu ik naar u luister, krijg ik het idee dat wij, als wij het op deze manier
doen, net zo goed geen concurrentiebeding kunnen afspreken. Nu ga je iets
creëren wat het allemaal veel moeilijker en onduidelijker maakt. Ik ben
het met u eens dat "onbillijkheid" de dagelijkse praktijk van de rechter is.
Hierdoor wordt echter een extra rechtsgang gecreëerd, terwijl dat volgens
mij niet nodig is als wij het op deze manier laten bestaan.Minister Donner:Het is ook geen nota van wijziging, maar een amendement. Het voorstel,
zoals de regering dat gedaan heeft, zal op zichzelf ongeveer hetzelfde bewerkstelligen.
Wat dat betreft, zit er een toevoeging in het amendement, althans in onderdeel
b. Ik laat het oordeel daarover aan de Kamer over. Ik neem het niet over in
een nota van wijziging, maar ik kan mij vanwege de zorg van bepaalde leden
voorstellen dat zij dit voor de duidelijkheid toegevoegd willen hebben. Ik
kom dan namelijk inderdaad, als er niets gevraagd wordt, in ongeveer dezelfde
situatie te zitten als aan het begin. Nu wordt er wel iets gevraagd en constateert
de werkgever vervolgens dat het niet zinvol meer is. Nogmaals, ik kom hier
zo nog op in antwoord op de vragen van de heer De Vries over het relatiebeding.
Ik wijs echter ook op recente rechtspraak van de kantonrechter, die sowieso
al inhoudt dat je als werkgever na verloop van een aantal jaren maar beter
opnieuw kunt bekijken of het concurrentiebeding nog van toepassing is en of
het nog zinvol is om het te handhaven. Het is dus een keuze van de wetgever
of wij het hier bepalen of dat wij dit via de rechtspraak laten doen. Ik laat
het aan de Kamer over om te beoordelen of dat wenselijk is of niet. Dit is
echter niet meer het element waarvan ik de vorige keer heb gezegd dat het
destructief was. Ik doel dan op het feit dat, nadat de situatie is ontstaan,
de werkgever alsnog zou kunnen zeggen dat hij de werkgever er niet aan houdt
en dat hij dus geen vergoeding krijgt. Dan verliest het wetsvoorstel namelijk
zijn werking. Het punt waar wij het nu over hebben, is meer een kwestie van
esthetiek, niet van ethiek.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Het valt mij op dat de minister bij punt b erg de nadruk legt op "vóór
opzegging" door de werknemer. Onder datzelfde punt staat echter ook: "of uiterlijk
bij gelegenheid van de opzegging". Het gaat hier natuurlijk – daar ging
het debat de vorige keer ook over – om het inperken van de keuzevrijheid
van de werknemer om te zoeken naar een andere baan. Op het moment dat je solliciteert,
ben je er namelijk niet zeker van wat de werkgever doet met het concurrentiebeding.
Het wordt dus een soort kansberekening. Op het moment dat de werkgever bijvoorbeeld
ziet dat je solliciteert naar een baan waarvan hij niets te vrezen heeft in
het licht van het concurrentiebeding, zoals hij zich dat heeft voorgesteld,
kan hij op het moment van opzegging nog zeggen dat hij geen gebruikmaakt
van het beding. Daarvóór voelt de werknemer zich echter niet
vrij om overal te solliciteren, omdat hij niet weet hoe het met het beding
zit. Ik wil dan ook graag dat de minister daar nog op ingaat. Vorige keer
heeft hij er namelijk mooie woorden over gesproken dat de werknemer ook tegemoetgekomen
moet worden.Minister Donner:Nee, dan leest u het verkeerd. Onder b wordt gesproken van de opzegging
door de werkgever, niet van de opzegging door de werknemer. Als de werknemer
bij de werkgever komt en opzegt, geldt vanaf dat moment onderdeel c. Het gaat
dus om de situatie waarin de werkgever opeens opzegt. In dat geval is de werknemer
meestal niet al voor die tijd aan het zoeken, want hij wordt opeens geconfronteerd
met die opzegging. Dat is het startmoment voor de werknemer om te gaan zoeken.
Op dat moment moet de werkgever aangeven of deze al dan niet aan het concurrentiebeding
vasthoudt. Als hij dat dan niet doet, is hij het vanaf dat moment verschuldigd.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Bij b staat: of uiterlijk bij gelegenheid van de opzegging. Dat betekent
dat de werknemer al gezocht heeft, een andere baan heeft en opzegt. De werkgever
maakt dan een berekening en concludeert dan dat het hem verder niet uitmaakt
dat die werknemer die andere baan zoekt, zodat hij afziet van het beding.Minister Donner:U moet goed lezen wat er staat onder b. Er staat: uiterlijk bij gelegenheid
van de opzegging door hem aan de werknemer. Dus dat is de opzegging door de
werkgever. Als ik als werknemer een andere baan ga zoeken, dan zegt mijn werkgever
mijn baan niet op maar dan zeg ik mijn baan op bij mijn werkgever. Dat valt
onder c. De situatie die u schetst, namelijk dat de werknemer op zoek gaat
en overweegt om op te zeggen, valt niet onder b, want daarin is de opzegging
door de werkgever beschreven.Ik meen overigens dat er in de toelichting van het amendement een probleem
zit. Op de achterzijde van het blad, eerste alinea staat met betrekking tot
het veiligheidsventiel de zin: "Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn als de
werknemer met inachtneming van het beding al een nieuwe baan heeft gevonden
tegen een lager salaris ..." Mijns inziens hoort achter het woord salaris
een punt te staan. Want dat betreft namelijk de situatie van het veiligheidsventiel.
De toevoeging "en de werkgever hem eerder al dan niet desverzocht te kennen
had gegeven hem aan het concurrentiebeding te zullen houden" is niet in alle
gevallen een voorwaarde voor het geheel. Het veiligheidsventiel voorziet ook
in de mogelijkheid die zich in uitzonderlijke gevallen kan voordoen, namelijk
dat weliswaar de werkgever opzegt maar de werknemer al eerder een baan is
gaan zoeken en daarbij het concurrentiebeding in acht heeft genomen. Het is
moeilijk bij een amendement dat al is ingediend om de toelichting ervan alsnog
te wijzigen, maar wellicht dat via de Handelingen duidelijk gemaakt kan worden
dat dit als een dubbele voorwaarde bedoeld is.De heer Weekers (VVD):Ik ben het met de minister eens dat achter de woorden "lager salaris",
waaraan hij zo-even refereerde wat betreft de toelichting, een punt kan worden
gezet. De zinsnede die erna volgt, te weten "en de werkgever hem eerder al
dan niet desverzocht te kennen had gegeven hem aan het concurrentiebeding
te zullen houden", kan wat mij betreft dan komen te vervallen.Minister Donner:Ik denk dat dit een belangrijke wijziging is en dat dit tevens de zorg
van mevrouw Van Gent weg zou kunnen nemen. Als oud-wetgevingsambtenaar zou
ik er ten aanzien van de punten 1 en 2 nog op willen wijzen dat het een toelichting
betreft op onderdeel b en dus niet op lid b, zoals er nu staat.Nu het amendement aldus is geformuleerd zal ik aanvaarding ervan niet
ontraden, maar zal ik mij refereren aan het oordeel van Kamer. Met betrekking
tot de tijdelijke arbeidsovereenkomst wordt een punt geregeld dat niet zo
duidelijk was in het oorspronkelijk wetsvoorstel. Met punt b wordt ook de
zorg van een aantal partijen weggenomen die eigenlijk helemaal niet van het
wetsvoorstel waren gediend. Dit is geen breekpunt. Als wij elkaar op deze
wijze vinden, is het belangrijkste binnen. De redenen waarom ik het vorige
amendement destructief noemde, gelden nu niet meer. Dat laat onverlet het
bezwaar van mevrouw Stuurman dat het te veel woorden zijn. Ik zal zeker niet
zeggen dat elk wetsvoorstel dat ik indien precies de juiste hoeveelheid woorden
bevat. Het is ook een kwestie van smaak.Voorzitter. Ik blijf aanneming van het amendement van de heer Jan de Vries
op stuk nr. 20 ten stelligste ontraden. De wetgever constateert met dit wetsvoorstel
dat het onwenselijk is dat een bepaalde situatie bestaat. Hij is dan ook van
oordeel dat de wet gewijzigd moet worden. Als daarbij de eerbiedigende werking
geldt, dus als de bestaande situatie gehandhaafd wordt, is het gevaar groot
dat er nog een hele tijd twee systemen naast elkaar bestaan.Er is in dit verband gewezen op het risico van verstoorde arbeidsverhoudingen.
Voorop staat echter dat werkgever en werknemer jegens elkaar verplicht zijn
om binnen de grenzen van het redelijke mee te werken aan de aanpassing het
beding. Dat vloeit voort uit het wetsvoorstel. De kans dat een werknemer niet
meewerkt, is niet zo groot omdat hij conform het nieuwe artikel 653 positief
wordt beïnvloed door het feit dat de werkgever hem een vergoeding verschuldigd
is. Bij het oude beding was dat niet nodig. Als de werknemer op onredelijke
gronden weigert, mee te werken aan de totstandkoming van een nieuw beding,
heeft de werkgever de mogelijkheid om de rechter te verzoeken om de werknemer
te bevelen, de onderhandelingen voort te zetten. Bovendien houdt artikel 75
van de Overgangswet nieuw BW in dat een oud concurrentiebeding dat niet voldoet
aan het nieuwe artikel 653, niet wordt getroffen door de nietigheidssanctie
als toepassing van het nieuwe recht onder gegeven omstandigheden naar maatstaven
van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Dat is een algemene bepaling
uit het overgangsrecht ten aanzien van het nieuw BW. Dit kan het geval zijn
als de werknemer op onredelijke gronden weigert, mee te werken aan een nieuw
beding met het oog op de nietigheid.Kortom, de vrees voor incidenten is niet gerechtvaardigd. Het wetsvoorstel
bevat juist een sterke verleiding voor de werknemer om wel mee te werken omdat,
in tegenstelling tot onder het oude recht, nu wel een vergoeding wordt gegeven.
Ook als de werknemer op onredelijke gronden weigert, kan de werkgever
het aan de rechter voorleggen. Onder het bestaande recht geldt de nietigheid
niet in die gevallen dat er onredelijk wordt geweigerd. Op dat punt is er
een veiligheidsventiel. Ik denk dat dit voldoende is. Het bezwaar dat wij
nog lang met een dubbel systeem moeten werken, weegt voor mij heel zwaar.
Ik ontraad aanvaarding van het amendement op stuk nr. 20 dan ook ten stelligste.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik vraag mij af of niemand de dupe wordt van dit veiligheidsventiel. Ik
ben toch een beetje bang dat de werknemer hier een lekke band oploopt. Dat
zit mij niet lekker. De minister heeft de vorige keer gezegd dat het niet
gaat om een inschatting van de mogelijkheid om misbruik tegen te gaan. Het
gaat volgens hem om een tweezijdig contract, waarbij het beginsel moet worden
gehanteerd dat daarvan alleen tweezijdig kan worden afgestapt. Mijn vraag
bij punt b, over de opzegging door de werkgever, is de volgende. De minister
heeft ook mijn interruptie bij de heer Weekers gehoord. De werkgever kan eenzijdig
opzeggen, met een aantal mitsen en maren. De werknemer kan dat niet. Dan is
er toch sprake van een tweezijdig contract dat eenzijdig opgezegd kan worden?Minister Donner:Dat geldt zonder meer. Met regelend of dwingend recht zijn wij echter
altijd aan het ordenen binnen de contractsverhoudingen. Dat neemt niet weg
dat ik dat de vorige keer heb gezegd. Even voor de Handelingen: wij hebben
het dan niet over het amendement op stuk nr. 20 maar over het amendement op
stuk nr. 26. Ik heb namelijk bij het amendement op stuk nr. 20 ook gesproken
over het veiligheidsventiel. Het gaat nu over de bepaling aan het slot van
artikel 26. Het algemeen uitgangspunt van contractrecht is dat wat tweezijdig
is aangegaan, niet eenzijdig moet kunnen worden opgezegd. Ik denk dat de heer
Weekers er terecht op gewezen heeft dat de wetgever daarvan kan afwijken.
Die doet dat ook, bijvoorbeeld in het arbeidsrecht. Ook daar hoeft er geen
overeenstemming te bestaan om toch tot ontslag te komen of tot ontbinding
van de overeenkomst. Daar had ik het de vorige keer over. De wetgever kan
onder omstandigheden constateren dat het anders ligt. Het argument geldt met
name als de verplichtingen al zijn ontstaan. Een concurrentiebeding kan eenzijdig
ingetrokken worden als het de werknemer niet beperkt heeft in zijn werkzaamheden.
De werkgever had het niet voor hoeven stellen bij aanvang van het contract.
Nu hij dat toch heeft gedaan, komt hij later alsnog tot de conclusie dat het
ingetrokken moet worden. Ik verwijs hierbij naar de kantongerechtuitspraak
waarop ik straks zal wijzen. Jurisprudentie leidt al tot regelmatige herziening
van de noodzaak van het concurrentiebeding. In die zin is dit een nuance die
wel degelijk van waarde kan zijn, juist in het licht van de jurisprudentie.
Het zou dan ook vreemd zijn als de werkgever het beding niet kan intrekken
terwijl het nog niet beperkend heeft gewerkt. De werkgever zou dan de vergoeding
gestand moeten blijven doen. Ik blijf bij het voorstel van het kabinet. Ik
geef echter ook een argument waarom de tweezijdigheid anders ligt op het moment
dat het beding nog geen werking heeft gehad. De keerzijde, het door de werknemer
opzeggen van het beding, is onlogisch. Het gaat om een beperking in het belang
van de werkgever. Daar staat een vergoeding tegenover. Idem dito kan de werknemer,
bijvoorbeeld, zonder meer eenzijdig afzien van de vergoeding, ook al blijft
het beding bestaan. Hij mag afzien bij wat ten voordele van hem is. Hij mag
niet eenzijdig afzien van wat ten laste van hem is. Daarom staat in punt c
dat als de verplichting er is ten laste van de werkgever hij niet eenzijdig
mag afwijken.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Is het in de ogen van de minister zo dat met het amendement op stuk nr.
26 in het licht van het concurrentiebeding de bewegingsvrijheid van de werknemer
wordt ingeperkt en de bewegingsvrijheid van de werkgever wordt vergroot? Ik
wil daar graag een antwoord op. Ik vind dat heel belangrijk. De minister houdt
vast aan zijn standpunt. Dat vind ik heel standvastig.Minister Donner:Neen, met dit amendement wordt de bewegingsvrijheid van de werknemer niet
meer beperkt dan in het voorstel, maar wordt de bewegingsmogelijkheid van
de werkgever verruimd in de fase waarin het concurrentiebeding voor de werknemer
nog geen werking heeft gehad en daar heb ik geen principieel bezwaar tegen.De heer Jan de Vries (CDA):Ik wil even terug naar het onderwerp waar de minister mee bezig was, namelijk
betreffende het amendement op stuk nr. 20, de overgangsregeling. De minister
heeft omstandig uitgelegd welke veiligheidsventielen er zijn in de overgangsregeling
die in het wetsvoorstel is opgenomen, maar heeft inmiddels tot tweemaal toe
ook gesproken over jurisprudentie die ertoe leidt dat werkgever en werknemer
regelmatig opnieuw het concurrentiebeding dienen te herzien met de vraag of
het beding nog wel actueel is.Minister Donner:Ik kom daar nog over te spreken in het kader van het amendement op stuk
nr. 24!De heer Jan de Vries (CDA):Het is wellicht ook wel relevant voor het amendement op stuk nr. 20, want
dat zou misschien een extra reden kunnen zijn om niet de verplichting van
de voorgestelde overgangsregeling van de regering over te nemen, maar om de
rechtspraktijk haar gang te laten gaan. Als opnieuw een beding geformuleerd
wordt, zal dat direct in overeenstemming met het voorliggende wetsvoorstel
moeten zijn en dan belasten wij werkgevers en werknemers niet onnodig met
het nu herzien van bestaande concurrentiebedingen.Minister Donner:Dan verschuift u de gehele problematiek in wezen naar de rechter en wordt
er grote onduidelijkheid geschapen. De eerste taak van de wetgever is toch
om duidelijkheid te scheppen. Zeker in de fase waarvoor het overgangsrecht
geldt, moet die duidelijkheid worden gegeven. Vandaar ook de termijn van één
jaar met een veiligheidsventiel, namelijk als de uitkomst tot onredelijke
en onbillijke situaties leidt. Ik heb al gezegd dat er een aparte overgangswet
is voor het nieuwe BW. Ik heb al verwezen naar de discussie over de vraag
of het relatiebeding wel of niet onder het concurrentiebeding valt. U zegt
dat dit er volgens de rechtspraktijk wel onder valt, maar ik denk in dit verband
aan een uitspraak van het kantongerecht van Utrecht d.d. 12 oktober
2003: Voorts bepaalt de kantonrechter dat een relatiebeding in tegenstelling
tot een concurrentiebeding wel in de secundaire arbeidsvoorwaarden kan worden
geregeld, waar het concurrentiebeding onvermijdelijk in de overeenkomst zelf
moet worden geregeld. Dat is dus vanwege de verschillende aard. De rechtspraktijk
is dus dat het relatiebeding geen concurrentiebeding is. Stel dat er een arbeidsovereenkomst
wordt aangegaan met daarin een concurrentiebeding. Als de betrokken werknemer
zo'n tien jaar in dienst is gebleven, carrière heeft gemaakt en een
andere baan heeft gekregen, kan je toch niet zeggen dat het concurrentiebeding
van tien jaar geleden nog steeds geldt? Uit de uitspraak vloeit voort, dat
een beding na zoveel jaar niet automatisch kan worden gehandhaafd. In dat
licht gezien valt er zelfs wel iets te zeggen voor het amendement op stuk
nr. 26, omdat door die uitspraak voor de werkgever wel de plicht ontstaat
om het beding te heroverwegen, maar de werknemer zou kunnen zeggen dat hij
er niet van af wil zien en derhalve nog steeds aanspraak op de uitkering heeft.
Ik wil hiermee maar even aangeven hoe je daar in het wisselend vlak van rechtspraktijk
op moet letten. Als het gaat om de eerbiedigende werking waar de heer De Vries
over sprak, blijf ik erbij dat daarmee een dubbel systeem wordt ingevoerd
dat niet bevorderlijk is voor de duidelijkheid en dat daardoor meer zaken
dan nodig aan de rechter zullen worden voorgelegd. Overigens heb ik u gewezen
op de verschillende mogelijkheden die de wet de rechter reeds biedt om te
repareren als de nietigheid van rechtswege onredelijk en onbillijk uitvalt.De heer Jan de Vries (CDA):Ik kan de minister toezeggen dat ik de uitspraak van de kantonrechter
in Utrecht nog eens nauwgezet zal bestuderen. De minister merkt de uitkomst
daarvan wel bij de stemmingen.Minister Donner:Maar dat is met name van belang voor de vraag omtrent relatiebeding en
concurrentiebeding. Maar in eerlijkheid, de wetgever komt op gevaarlijk terrein
als hij uitdrukkelijk in een wetsbepaling de uitleg wil vastleggen. Uitleg
van bepalingen geschiedt namelijk altijd in cirkels: je kunt hier een cirkel
hebben en een aanliggende cirkel van het relatiebeding. Men kan proberen bij
een nieuwe definitie deze samen te nemen en uitdrukkelijk meedelen dat het
relatiebeding is uitgesloten, maar daarmee zegt de wetgever eigenlijk altijd
dat de kantonrechter het fout ziet: wij zijn van mening dat het relatiebeding
zonder de bepaling wel onder het concurrentiebeding zal vallen. In wezen wordt
daarmee de gehele jurisprudentie onderuitgehaald. Maar in de praktijk kan
worden vastgesteld dat bij de ruimere uitleg van het concurrentiebeding die
de wetgever wil, daar dan ook andere zaken onder moeten vallen als geheimhoudingsverplichting
en andere zaken in de secundaire arbeidsvoorwaarden. Ik kan het dus ook op
dat punt ontraden. Dan is het verstandiger als de Kamer bij motie uitspreekt
dat zij de jurisprudentie zo begrijpt dat het relatiebeding er niet onder
valt en dit daarom niet voorstelt. Zoiets in de Handelingen maakt ook duidelijker
dat de Kamer niet wil dat dit eronder valt. Ik wil echter ten stelligste de
aanneming van deze amendementen op de stukken nrs. 24 en 20 ontraden. Het
oordeel van het amendement op stuk nr. 26 laat ik over aan de Kamer. Daarvoor
valt iets te zeggen, maar ik blijf bij mijn oude voorstel.Minister De Geus:Voorzitter. Ik zal met name ingaan op de vraag over de verrekening met
de WW-uitkering. Ik vermoed dat de meeste belangstelling van de Kamer uitgaat
naar hoe dit zal zijn als het wetsontwerp over anticumulatie van WW bij de
Kamer wordt ingediend. Dat is echter nog niet gebeurd, dat ligt nu bij de
Raad van State, zal terugkomen bij het kabinet en pas daarna zullen wij het
wetsvoorstel indienen bij de Kamer. Pas bij het debat daarover zal ik de Kamer
vertellen hoe een en ander in elkaar zit; ik kan daar nu dus niet op vooruitlopen.Ik kan wel de huidige situatie aangeven, en dat is niet zonder betekenis.
Vergoedingen in het kader van concurrentiebeding worden niet in mindering
gebracht op de WW-uitkering, behoudens de bijzondere situatie van een uitspraak
van de kantonrechter in het kader van een ontbindingszaak. Als sprake is van
ontbinding van een arbeidsovereenkomst, dan wordt dat gedeelte van de vergoeding
verrekend dat wordt geacht betrekking te hebben op de opzegtermijn, de zogenaamde
fictieve opzegtermijn. Dat is ook het geval bij een concurrentiebeding, omdat
anders de mogelijkheid zou ontstaan om via de terminologie van concurrentiebeding
een fictieve opzegvergoeding buiten de verrekening te houden. Dat wordt besproken
op blz. 8 van de memorie van toelichting, dus dat is helder. Over het andere
punt kom ik nog met de Kamer te spreken wanneer ik het wetsvoorstel heb ingediend.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Het zijn nieuwe tijden, waarin gesproken wordt over zaken als "employability";
minister De Geus heeft daar altijd zijn mond vol van. Stel dat er voor iemands
specifieke kwaliteiten geen plaats meer is in een bedrijf zodat hij wordt
ontslagen. In de filosofie van de minister – wat ik daar ook van vind –
moeten mensen er dan voor zorgen dat zij zo snel mogelijk weer aan het werk
komen. Wordt zo'n ontslagen werknemer door een concurrentiebeding niet enorm
ingeperkt in zijn mogelijkheden op de arbeidsmarkt? Vindt de minister niet
dat het concurrentiebeding zou moeten worden opgeheven als iemand in de WW
terechtkomt?Minister De Geus:Het is aan werkgever en werknemer om daarover goed na te denken bij het
aangaan van het concurrentiebeding. De prijs van het concurrentiebeding moet
zo hoog zijn dat deze in evenwicht is met de beperkingen die de werknemer
worden opgelegd. Overigens heb ik in het artikel in NRC Handelsblad, waaruit
mevrouw Van Gent citeert, betoogt dat het er voor de toekomst om gaat dat
werkgevers investeren in de kwaliteiten van mensen. Dat kan natuurlijk ook
los van het concurrentiebeding gebeuren; het een sluit het ander niet uit.
Het belang van de werkgever om een bepaalde inperking te hebben in de transfermogelijkheden
van een werknemer kan gerechtvaardigd zijn, maar daar kan het belang van de
werknemer tegenover staan dat de werkgever in zijn toekomst investeert. In
het artikel heb ik dit niet in relatie gebracht met het concurrentiebeding,
maar dat doe ik bij dezen.De voorzitter:Nee, mevrouw Van Gent, er staat nu wel genoeg in de Handelingen voor de
wetsgeschiedenis.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, dinsdag over een week over het wetsvoorstel te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 18.41 uur tot 20.00 uur geschorst.Voorzitter: Ten Hoopen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-31-39.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl