ECLI:NL:RBGEL:2025:6016, Rechtbank Gelderland, 26-02-2025, 11183917
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2025-02-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Dexia. Tussenpersoonzaak (verboden advisering).

RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Zaakgegevens: 11183917 \ EL EXPL 24-24
    
    
    
      
        Vonnis van 26 februari 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser 1]
         en [eiser 2], 
      beiden wonende in [woonplaats] ,
      eisende partijen in conventie in de hoofdzaak,
      verwerende partijen in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      hierna samen te noemen: [eisers] (in het mannelijk enkelvoud),
      gemachtigde: mr. G. van Dijk, Leaseproces ,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        DEXIA NEDERLAND B.V., 
      gevestigd in Amsterdam,
      gedaagde partij in conventie in de hoofdzaak,
      eisende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      hierna te noemen: Dexia (in het vrouwelijk enkelvoud),
      gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      
        Het verloop van de procedure blijkt uit:
        - de dagvaarding,- de incidentele vordering ex. artikel 843a Rv, tevens houdende de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie,- de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie,- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie,- de conclusie van dupliek in reconventie.
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eisers] heeft de volgende leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
      
      
        
          
          
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Contractnr.
              
              
                Datum
              
              
                Naam overeenkomst
              
              
                Looptijd
              
              
                Leasesom
              
            
            
              
                I.
              
              
                22506880
              
              
                11-01-2002
              
              
                Capital Effect
              
              
                180 mnd.
              
              
                € 126.421,20
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.2.
      Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Datum eindafrekening
              
              
                Resultaat
              
              
                Betaald
              
            
            
              
                I.
              
              
                11-01-2007
              
              
                + € 6.087,83
              
              
                Ja 
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.3.
      
        Volgens opgave van Dexia heeft [eisers] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 33.712,20 aan maandtermijnen aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [eisers] een bedrag van 
        € 7.788,45 aan dividenden ontvangen en € 2.264,25 aan fiscaal voordeel genoten.
      
      
    
    
      2.4.
      De gemachtigde van [eisers] , Leaseproces, heeft bij brief van 19 mei 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook nog andere gronden aan te voeren.
      
      
      
        
          3.	Het geschil in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident
        
      
      
    
    
      3.1.
      
        
          [eisers] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
         voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eisers] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten,
         voor recht zal verklaren dat [eisers] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia is gehouden die schade te vergoeden,
         Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [eisers] van al datgene dat [eisers] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, met wettelijke rente,
         Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van 
        
          [eisers] , met wettelijke rente,
         Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met wettelijke rente.
      
      
    
    
      3.2.
      Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomst niets meer aan [eisers] is verschuldigd, met een veroordeling van [eisers] in de proceskosten.
    
    
      3.3.
      Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover nodig, nader worden ingegaan.
      
      
      
      
      
      
        
          4.	De beoordeling in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident
        
      
      
      
        
          Algemeen
        
      
    
    
      4.1.
      Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product belegt met geleend geld. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen vijftien à twintig jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [eisers]
      
    
    
      4.2.
      De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen. 
    
    
      4.3.
      
        Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
        A.	er is sprake van huurkoop,
        B.	er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck,
        C.	Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld,
        D.	[eisers] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen,
        E.	er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
      
      
      
        
          Verjaring
        
      
      
    
    
      4.4.
      Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [eisers] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
      
      
        
          Tussenpersoon
        
      
      
    
    
      4.5.
      
        [eisers] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Personal Finance Card. Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 
    
    
      4.6.
      
        De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [eisers] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon 
        
          [eisers] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [eisers] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [eisers] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
        Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [eisers] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
      
      
    
    
      4.7.
      
        
          [eisers] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
        
          [eisers] heeft op advies van een financieel adviseur van Personal Finance Card één 
        Capital Effect overeenkomst van Bank Labouchere heeft afgesloten.
        
          [eisers] werd ongevraagd door Personal Finance Card telefonisch benaderd met de vraag of er interesse was in een financieel advies gesprek. De medewerker van Personal Finance Card stelde voor om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [eisers] door te nemen met een financieel adviseur van Personal Finance Card. [eiser 1] heeft hiermee ingestemd. Tijdens het adviesgesprek was alleen [eiser 2] aanwezig.
        Tijdens het gesprek heeft de adviseur van Personal Finance Card, de heer [naam] (hierna: de adviseur) zijn visitekaartje overhandigd. Vervolgens heeft de adviseur geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [eisers] Zo is met de adviseur gesproken over de maandelijkse vaste lasten, de koopwoning en de hypothecaire situatie daaromtrent en de gezinssituatie van [eisers] Daarnaast is met de adviseur gesproken over de wens van [eisers] om de hypotheek versneld af te lossen en een verbouwing van de woning te kunnen realiseren. De adviseur gaf aan dat het mogelijk was om dit doel te bereiken en dat hij hier een geschikt product voor wist.
        De adviseur adviseerde [eiser 2] over een constructie om de overwaarde op de woning op te nemen en deels aan te wenden voor de inleg in een Captial Effect product van Bank Labouchere. Deze constructie duidde de adviseur aan als het zogenoemde 'HuisEffect'. [eisers] diende hiervoor de overwaarde op de woning op te nemen middels een tweede hypothecaire lening bij Intrafin Financiële Diensten, een zusterbedrijf van Personal Finance Card, en deze aan te wenden voor de vooruitbetaling van ongeveer NLG 74.400,00 in het Capital Effect product. Volgens de adviseur zou [eisers] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, waardoor [eisers] de hypotheek versneld zou kunnen aflossen en een verbouwing van de woning zou kunnen verwezenlijken. De adviseur hield [eiser 2] voor dat dit kon zonder de maandlasten te verhogen. De adviseur ondersteunde zijn advies door berekeningen op kladpapier te maken. Op het kladpapier heeft de adviseur voorgerekend hoe hoog de tweede hypothecaire lening diende te zijn. Zo blijkt uit het kladpapier dat [eisers] een tweede hypothecaire lening ter hoogte van NLG 123.500,00 diende af te sluiten en een deel van het bedrag van NLG 123.500,00 kon aanwenden voor de notariskosten, hypotheekrente en de vooruitbetaling van ruim NLG 74.400,00 in het Capital Effect. Een bedrag van ruim NLG 28.000,00 kon alvast worden besteed aan een deel van de verbouwing van de woning. De adviseur zou na het huisbezoek een document opsturen waaruit bleek wat er met het opnemen van de overwaarde van de woning middels het oversluiten van de hypotheek kon worden gerealiseerd.
        De adviseur stuurde naar aanleiding van het huisbezoek een indicatievoorstel toe, waarin de werking van het Capital Effect nogmaals werd toegelicht. Dit voorstel heeft [eisers] per post ontvangen. In dit indicatievoorstel staat het mondeling gegeven advies vastgelegd. Zo volgt uit het indicatievoorstel op welke wijze kon worden bereikt dat de hypotheek werd verhoogd, maar de maandlasten gelijk bleven. Uit het indicatievoorstel blijkt dat [eisers] een extra Leenhypotheek bij Intrafin Financiële Diensten diende af te sluiten, afgestemd op de hoogte van de overwaarde op de woning van [eisers] Een bedrag van ongeveer 
        NLG 74.400,00 kon vervolgens worden aangewend voor de vooruitbetaling van het Capital Effect product. Een bedrag van ongeveer NLG 28.000,00 kon worden besteed aan een deel van de verbouwing van de woning. Een bedrag van ongeveer NLG 19.830,00 kon worden aangewend voor de betaling van de aflossingsvrije hypotheekrente, waardoor [eisers] geen geld kwijt zou zijn aan de constructie. Tevens was er een bedrag van ongeveer 
        NLG 2.270,00 bestemd voor de hypotheekkosten. Volgens het indicatievoorstel zou het Capital Effect product na vijf jaar een bedrag gelijk aan de waarde van de totale leenhypotheek opleveren, waarmee [eisers] de extra opgenomen hypotheek weer kon aflossen en er alsnog een aanzienlijk kapitaal zou resteren.
        Enige tijd later werd [eiser 1] telefonisch door Personal Finance Card benaderd met de vraag of hij het product wilde afsluiten. [eisers] liet zijn interesse blijken, waarna een offerte van de HuisEffect constructie is toegestuurd. Naast de offerte werd een 
        inlossings-/betalingsopdracht meegestuurd ter ondertekening. Daarin stond dat er een totale hypotheek zou worden opgenomen van NLG 123.500,00. Hiervan werd een bedrag van NLG 74.400,00 aangewend voor het Capital Effect, een bedrag van NLG 19.830,00 voor de hypotheekrente en werd een bedrag van NLG 28.000,00 aan [eisers] overgemaakt, zoals werd geadviseerd. De notariskosten vielen lager uit, waardoor [eisers] een bedrag van NLG 1.270,00 hiervoor heeft aangewend. Met de offerte werd het grotendeels reeds ingevulde aanvraagformulier van het Capital Effect product meegestuurd.
        De adviseur heeft [eisers] niet geïnformeerd over de specifieke risico's. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan, de hypotheek niet kon worden afgelost en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomst. Als [eisers] op deze risico's gewezen was had hij het Capital Effect nooit afgesloten.
        
          [eisers] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseur en zijn advies. Om deze reden heeft [eisers] het advies van de adviseur opgevolgd. De aanvraag voor het Capital Effect is door de adviseur in orde gemaakt middels een aanvraagformulier en de uiteindelijke overeenkomst is op een later moment ondertekend. Ook het afsluiten van de hypotheek is door de adviseur in gang gezet. De hypotheek is via een lening bij Intrafin Financiële Diensten verhoogd en er is voor NLG 74.400,00 aan inleg betaald voor het effectenleasecontract van Bank Labouchere.
        Het opvolgen van het advies heeft voor [eisers] desastreus uitgepakt. In plaats van het voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, is [eisers] de betaalde inleg nagenoeg geheel kwijtgeraakt. Daarnaast kon [eisers] de extra opgenomen hypotheek niet aflossen.
      
      
    
    
      4.8.
      
        [eisers] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
      - een kopie van het aanvraagformulier van 28 november 2001 op naam van [eisers] , waarop ATP-nummer ‘0835’ is ingevuld en als kantoor ‘All Personal Finance Concept B.V.’ en als betrokken adviseur ‘ [naam] ’ staat genoteerd,
      - een kopie van de overeenkomst van 11 januari 2002 met contractnummer 22506880 en voorzien van het adviseursnummer: ATP00835-Personal Finance Card,
      - een kopie van een visitekaartje, voorzien van het logo van Personal Finance Card, waarop vermeld staat: “[naam] Marketing manager (…)”,
      
        - een kopie van een kladblad zonder opschrift, voorzien van handgeschreven rekenvoorbeelden die overeenkomen met de in rov. 4.7. vermelde bedragen,
      - een kopie van een brief van 17 oktober 2001 met als opschrift ‘indicatievoorstel HuisEffect’ en gericht aan [eiser 2] en voorzien van het briefpapier van Personal Finance Card. In het indicatievoorstel wordt uiteengezet hoe het HuisEfffect product in elkaar steekt. De daarin vermelde bedragen komen overeen met die uit rov. 4.7. Onderaan het voorstel valt te lezen: “Aan dit indicatievoorstel kunnen geen rechten worden ontleend. Één van onze medewerkers zal contact met u opnemen om het Overwaarde Plan en uw persoonlijke wensen te bespreken. U kunt hierbij o.a. denken aan de hoogte van het bedrag wat u tot uw eigen beschikking wilt hebben. Na deze inventarisatie kunnen wij u voorzien van een definitieve offerte en een vrijblijvende afspraak.”,
      - een kopie van een stuk van 12 november 2001 van Intrafin Financiële Diesten gericht aan [eiser 1] met als opschrift ‘Uw offerte-aanvraag HuisEffect’. Het stuk bevat een offerte voor het HuisEffect product en twee aanvullende documenten, te weten ‘Kredietofferte Aflossingsvrije Leenhypotheek’ en ‘Aanvraagformulier Capital Effect en Aanmeldingsformulier van Bank Labouchere’,
      - een kopie van een stuk van 12 november 2001 van Intrafin Financiële Diesten gericht aan [eiser 1] met als opschrift ‘Inlossings-/betalingsopdracht’, waarin een door [eisers] te ondertekenen opdracht aan Intrafin Financiële Diensten is opgenomen om ten laste van een afgesloten kredietovereenkomst (onder meer) een bedrag van NLG 74.400,00 aan Bank Labouchere over te maken voor ‘Vooruitbetaling Eff.’,
      - een kopie van een hypotheekakte van 20 december 2001 waarin [eisers] als schuldenaar staat vermeld met betrekking tot een hypothecaire geldlening van in totaal NLG 123.500,00 van Intrafin B.V., waarvoor ten behoeve van Intrafin B.V. een recht van eerste hypotheek op de (toenmalige) woning van [eisers] wordt verleend,
      - een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van 
      19 oktober 2017 All Personal Finance Concept B.V. (blijkens het uittreksel in het verleden tevens handelende onder de naam ‘Personal Finance Center’ en ‘Personal Finance Card’), waaruit blijkt dat de tussenpersoon zich ten tijde van het aangaan van de overeenkomst bezighield met ‘het bemiddelen bij het tot stand komen van assurantie-, pensioen- en financieringsovereenkomsten’, 
      - een kopie van een folder van een financieel product genaamd ‘HuisEffect’, waarin te lezen valt: “Personal Finance Center is een landelijk werkende tussenpersoon die persoonlijk advies combineert met maximaal financieel voordeel. (…)” en: “Met de overwaarde van uw huis beschikt u over een flink kapitaal. Geld dat u kunt uitgeven, dat u voor u kunt laten werken en waarvan u kunt genieten. Met Huiseffect kan dat allemaal tegelijk. En bovendien zonder extra maandlasten. 
      
        Huiseffect is een combinatie van een tweede hypotheek en een effectenleaseplan. Bij het samenstellen van een advies voor het effectenleaseplan en de tweede hypotheek gaan we ervan uit dat het rendement op het effectenleaseplan voldoende is om uw tweede hypotheek mee af te lossen en om een extra winstuitkering van te voldoen. U kunt daardoor over extra geld beschikken en u heeft de kans in de nabije nog eens van de extra winst te profiteren.”, en: “Huiseffect bestaat uit een tweede hypotheek en een effectenleaseplan. De overwaarde van uw huis neemt u op in de vorm van een tweede hypotheek. Een deel van deze tweede hypotheek krijgt u in handen en kunt u besteden zoals u wilt. Een ander deel wordt gebruikt voor een effectenleaseplan. Het rendement op dit effectenleaseplan is bedoeld voor uw winstuitkering en voor de aflossing van de tweede hypotheek (…)”.
      
    
    
      4.9.
      
        Met deze feitelijke uiteenzetting en stukken heeft [eisers] voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dexia heeft de door 
        
          [eisers] geschetste gang van zaken slechts in algemene termen heeft betwist. Dexia had meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds geen sprake is geweest van advisering. Zo had Dexia moeten uiteenzetten op welke wijze de overeenkomst in haar visie tot stand was gekomen. Dexia heeft weliswaar erop gewezen dat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [eisers] en de adviseur van de tussenpersoon, maar dat kan Dexia niet baten. Voor zover Dexia daardoor in bewijsnood is, komt dat voor haar rekening en risico. Niet alleen had zij zoals hiervoor is overwogen eerder bewijs kunnen verzamelen maar daarbij komt dat Dexia destijds ervan heeft afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten en gebruik heeft gemaakt van deze tussenpersoon voor de afzet van haar producten. Dit terwijl het voor haar als aan toezicht onderworpen effecteninstelling verboden was om van die tussenpersoon cliënten aan te nemen aan wie adviezen waren verstrekt. Het had op haar weg gelegen om daarop controle uit te oefenen en ervoor te zorgen dat zij wel over concrete informatie beschikte over de totstandkoming van een contract en de daarbij betrokken (medewerker van de) tussenpersoon. Daarom wordt uitgegaan van de juistheid van de door [eisers] geschetste gang van zaken nu Dexia deze onvoldoende heeft weersproken. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen.
      
      
      
        
          Wetenschap Dexia
        
      
      
    
    
      4.10.
      
        [eisers] stelt dat Dexia wist, althans behoorde te weten, dat de tussenpersoon een op de persoon van [eisers] toegesneden beleggingsadvies heeft gegeven. Dexia betwist dit. Uit diverse uitspraken volgt dat Dexia ermee bekend moet zijn geweest dat tussenpersonen op grote schaal individueel persoonlijk financieel advies gaven. Hoewel in dit geval niet is gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [eisers] , had het op de weg van Dexia gelegen om bij de totstandkoming van de overeenkomst met [eisers] , actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst is aangegaan op advies van de tussenpersoon, om te kunnen beoordelen of zij de overeenkomst met [eisers] kon en mocht aangaan. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht is gesteld noch gebleken. Zij had derhalve behoren te weten dat [eisers] door de tussenpersoon is geadviseerd. Dit geldt temeer nu [eisers] genoegzaam heeft aangetoond dat de tussenpersoon zich in haar algemene naar buiten toe gerichte publicaties (zoals de brochure, inschrijving in het handelsregister van de Kamer van Koophandel en dergelijke) profileerde als persoonlijk adviseur op maat.
      
      
        
          Aansprakelijkheid Dexia
        
      
    
    
      4.11.
      
        Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [eisers] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [eisers] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [eisers] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia. 
        
          Vorderingen van [eisers]
        
      
    
    
      4.12.
      
        De door [eisers] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens 
        
          [eisers] heeft gehandeld door [eisers] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eisers] niet alleen als klant aanbracht maar [eisers] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon daarvoor geen vergunning bezat.
      
      
    
    
      4.13.
      
        De als gevolg hiervan door [eisers] geleden schade kunnen partijen inmiddels berekenen. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door de afnemer betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening gehouden te worden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en een eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht waarvan de juistheid door [eisers] niet of onvoldoende gemotiveerd is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in 
        HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).
      
    
    
      4.14.
      Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [eisers] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
      
      
        
          De incidentele vordering van Dexia
        
      
      
    
    
      4.15.
      
        Dexia vordert dat [eisers] wordt veroordeeld om het intakeformulier van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken. Een zogenoemde “exhibitievordering” komt in beginsel voor toewijzing in aanmerking als is voldaan aan de volgende uit 
        artikel 843a lid 1 Rv voortvloeiende cumulatieve voorwaarden: 
      
      - degene die de vordering instelt, dient een rechtmatig belang te hebben, 
      - het moet gaan om bepaalde bescheiden,
      - aangaande een rechtsbetrekking waarin de eiser(es) of zijn/haar rechtsvoorgang(st)er partij is. 
      
    
    
      4.16.
      Daargelaten de vraag of aan deze vereisten is voldaan, oordeelt de kantonrechter dat op grond van het derde en vierde lid van artikel 843a Rv geen inzage van het intakeformulier kan worden verlangd. In het derde lid van artikel 843a Rv is, kortgezegd, bepaald dat beoefenaren van vertrouwensberoepen ter zake van hetgeen hen in hun hoedanigheid is toevertrouwd niet zijn gehouden om aan de exhibitievordering te voldoen. In beginsel betreft dit alle met de beroepsbeoefenaar gewisselde stukken en is het aan de beroepsbeoefenaar om te bepalen of die informatie hem in zijn hoedanigheid zijn toevertrouwd. Er is dus bij hoge uitzondering ruimte om van de beroepsbeoefenaar te verlangen dat hij zich niet op zijn verschoningsrecht beroept. Ook van [eisers] als cliënt van de beroepsbeoefenaar kan (ervan uitgaande dat [eisers] , althans zijn gemachtigde, in het bezit is van het intakeformulier) geen inzage worden verlangd omdat gewichtige redenen als bedoeld in het vierde lid van artikel 843a Rv, zich daartegen verzetten. Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [eisers] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces zijn terechtgekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens, via een toegewezen exhibitievordering, bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Al met al oordeelt de kantonrechter dat de incidentele vordering van Dexia moet worden afgewezen. 
      
    
    
      4.17.
      De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [eisers] worden top op heden begroot op € 82,00.
      
      
        
          Vorderingen Dexia
        
      
      
    
    
      4.18.
      
        Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen. 
        
          Proceskosten in de hoofdzaak
        
      
      
    
    
      4.19.
      Omdat [eisers] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten). De proceskosten van [eisers] worden in conventie begroot op:
      - dagvaarding       	 	€	135,97
      - griffierecht                          	€	  87,00
      - salaris gemachtigde           	€	542,00 (2,00 x tarief € 271,00)
      - nakosten                             	€	135,00 
      Totaal                                    	€	899,97
      
    
    
      4.20.
      Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. 
      
    
    
      4.21.
      De gevorderde rente over de proceskosten zal worden toegewezen als na te melden.     
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      
        in het incident
      
    
    
    
      5.1.
      wijst de vordering van Dexia af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt Dexia in proceskosten van [eisers] , tot op heden begroot op € 82,00,
      
      
        
          in de hoofdzaak
        
      
      
      
        
          in conventie 
          
        
      
    
    
      5.3.
      
        verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [eisers] heeft gehandeld door [eisers] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon 
        
          [eisers] niet alleen als klant aanbracht maar [eisers] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
      
      
    
    
      5.4.
      verklaart voor recht dat [eisers] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
      
    
    
      5.5.
      veroordeelt Dexia om aan [eisers] de schade te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente daarover een en ander zoals weergegeven in rov. 4.13.,
      
    
    
      5.6.
      veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 899,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
      
    
    
      5.7.
      veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan, 
      
    
    
      5.8.
      verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      5.9.
      wijst het meer of anders gevorderde af,
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      5.10.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      5.11.
      veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [eisers] gevallen, tot op heden begroot op nihil. 
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.C. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 26 februari 2025.
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
          
        
      
      
      
      
      
        560 \ 61512
      
    
  
  
    In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135).
  
  
     Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 januari 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462 en gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:23.
  
  
     Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862.
  
  
     Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177.
  
  
     Zie bijvoorbeeld Hoge Raad 9 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:882.
  
  
     Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862.