ECLI:NL:ORBAACM:2019:18, Raad van Beroep in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 16-04-2019, AUA2016H00077
Raad van Beroep in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2019-04-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Arubaanse zaak. Vertrouwensbeginsel. Toezegging van een verantwoordelijke minister binden het bevoegd gezag in beginsel niet. In dit geval had de minister zich over hetzelfde verzoek al een keer/meerdere keren negatief uitgelaten. Vernietiging aangevallen uitspraak.

Landsverordening ambtenarenrechtspraak (La)
    Uitspraakdatum: 26 april 2019
    Zaaknummer: AUA2016H00077
    
    
    RAAD VAN BEROEP
    
      
        IN AMBTENARENZAKEN
      
      Zittingsplaats Aruba
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
    [appellant],
    
      appellant,
      gemachtigde: A. Lumenier, werkzaam bij de Dienst Wetgeving en Juridische zaken (DWJZ),
    
    
    
    
      tegen de uitspraak van het Gerecht in Ambtenarenzaken, zittingsplaats Aruba, van 13 juni 2016, in zaaknr. GAZA nr. 2015/2759, in het geding tussen:
    
    
    
      appellant
    
    
    
      en
    
    
    Magda KOCK-CARDOZE,
    
      geïntimeerde,
      gemachtigde: mr. L.A. Hernandis.
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij Landsbesluit van 4 november 2015 heeft appellant geïntimeerde met ingang van 1 juli 2013 bevorderd naar de rang van Hoofdkommies der invoerrechten en accijnzen 1ste klasse A, schaal 9, maar haar verzoek om bevordering per 1 november 2001 naar de rang van Kommies-verificateur der Invoerrechten en Accijnzen (schaal 9) afgewezen (het bevorderingsbesluit).
    
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft het Gerecht het door geïntimeerde daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, het bevorderingsbesluit vernietigd en appellant opgedragen een nieuw besluit te nemen met in achtneming van hetgeen het Gerecht heeft overwogen.
    
    
    
      Appellant heeft tegen de aangevallen uitspraak hoger beroep ingesteld en later de gronden daarvan aangevuld.
    
    
    
      Geïntimeerde heeft een contramemorie ingediend.
    
    
    
      De Raad heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 november 2018. Voor appellant is daar verschenen zijn gemachtigde. Geïntimeerde was aanwezig, bijgestaan door haar gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De Raad stelt voorop dat hij geïntimeerde niet volgt in haar verweer dat het hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat de gronden daarvan te laat zouden zijn ingediend. Nadat appellant tijdig een zogeheten pro-forma beroepschrift had ingediend, heeft de Griffier van de Raad hem bij brief van 16 augustus 2016 in de gelegenheid gesteld de gronden daarvan binnen vier weken in te dienen. De gronden zijn ingediend bij brief, gedateerd 13 september 2016, en het dossierexemplaar is voorzien van de handgeschreven aantekening “gefaxt 13‑9‘16”. Navraag bij de griffie heeft geleerd dat hieraan de betekenis moet worden toegekend dat de betrokken brief inderdaad op die datum als fax is binnengekomen bij de griffie. Nu op die datum de gestelde termijn nog niet was verstreken, is er reeds daarom geen grond het hoger beroep niet-ontvankelijk te verklaren. 
    
    2. In hoger beroep is uitsluitend in geschil de juistheid van de overweging die ten grondslag ligt aan de vernietiging van het bevorderingsbesluit bij de aangevallen uitspraak, namelijk dat geïntimeerde gelet op de brief van de Minister van Financiën van 5 april 2012 (de brief) er in redelijkheid op mocht vertrouwen dat zij zou worden bevorderd tot Kommies-verificateur der Invoerrechten en Accijnzen, waarbij het Gerecht in aanmerking heeft genomen dat dergelijke bevorderingsbeslissingen (mede) onder de verantwoordelijkheid van die minister vallen.
    Het Gerecht doelt daarbij op de mededeling bij de brief dat geïntimeerde conform de circulaire van 21 februari 2003 (de versnelde carrièrelijn) in aanmerking komt voor bevordering naar de rang van Kommies-verificateur der Invoerrechten en Accijnzen omdat zij, hoewel zij de tweejarige opleiding tot Verificateur in Nederland niet heeft gehaald, het eerste studiejaar daarvan wél met succes had afgerond en dat de nodige stukken voor die bevordering zullen worden voorbereid ter aanbieding aan geïntimeerde.
    
    3. Appellant betoogt met succes dat de desbetreffende overweging van het Gerecht niet juist is.
    
      Zoals volgt uit eerdere uitspraken van de Raad  zie bijvoorbeeld ECLI:NL:ORBAACM:2016:4  doet de omstandigheid dat appellant voor het nemen van landsbesluiten over bevorderingen de medewerking behoeft van een verantwoordelijke minister er niet aan af dat hem als het bevoegde gezag over de ambtenaren de uiteindelijke bevoegdheid toekomt tot het al dan niet bevorderen. Gelet daarop kan een ambtenaar aan de mededeling van een verantwoordelijke minister dat hij in aanmerking komt voor een bevordering in beginsel niet het gerechtvaardigde vertrouwen ontlenen dat die mededeling uiteindelijk zal leiden tot de door hem verzochte bevordering.
      In dit geval is er te minder aanleiding om aan te nemen dat appellant gehouden was de mededeling in de brief van de betrokken Minister voor zijn rekening te nemen, nu de betrokken Minister bij brief van 26 april 2007 geïntimeerde op haar gelijkluidende verzoek om bevordering uit 2005 al had medegedeeld dat haar verzoek niet voor inwilliging vatbaar was, omdat het eerste studiejaar volgens de verkorte carrièrelijn weliswaar werd gelijkgesteld met de opleiding kommies-verificateur, maar dat dit alleen van toepassing is op ambtenaren die de verificateursopleiding compleet en met succes hebben afgerond, en nu zij daartoe niet behoort, zij op de verkorte carrièrelijn geen beroep kan doen.
      Appellant heeft de uiteindelijke voordracht van de betrokken Minister die weer strekte tot de afwijzing van de op grond van de versnelde carrièrelijn verzochte bevordering naar het oordeel van de Raad aan het bevorderingsbesluit ten grondslag kunnen leggen zonder het vertrouwensbeginsel te schenden.
    
    
    4. De slotsom is dat het hoger beroep gegrond moet worden verklaard en de aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen het Gerecht had behoren te doen, zal de Raad het bezwaar van geïntimeerde tegen het bevorderingsbesluit alsnog ongegrond verklaren.
    
    5. Voor een proceskostenveroordeling in hoger beroep ziet de Raad geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De Raad:
    
    
    
      
        
          verklaart het hoger beroep gegrond;
      
      
        
          vernietigt de aangevallen uitspraak;
      
      
        
          verklaart het bezwaar van geïntimeerde tegen het bevorderingsbesluit alsnog ongegrond.
      
    
    
    
    
      Aldus gegeven door mrs. D. Haan, voorzitter, en L.C. Hoefdraad en A.H.M. van de Leur, leden, en in het openbaar uitgesproken op 26 april 2019 in tegenwoordigheid van, mr. S.N. Aswani, griffier.