ECLI:NL:RBDHA:2020:2832, Rechtbank Den Haag, 09-01-2020, AWB - 19 _ 4006
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2020-01-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: X B.V. heeft twee vorderingen op haar dga.
        Volgens de aangifte vennootschapsbelasting voor het jaar 2013 had X B.V. een zeer hoge winstreserve.
        In haar aangifte vennootschapsbelasting heeft X B.V. een groot bedrag als buitengewone lasten opgenomen. 
        Dit betreft een afwaardering op de vorderingen op de dga.
        Rechtbank Den Haag oordeelt dat X B.V. niet aannemelijk heeft gemaakt dat de vermogenspositie van de dga zodanig is dat er een afwaardering van (een gedeelte van) de vordering dient plaats te vinden. Evenmin heeft X B.V. andere feiten en omstandigheden gesteld en aannemelijk gemaakt, waaruit volgt dat de waarde in het economische verkeer van de vordering op de dga lager zou zijn dan de nominale waarde. Het beroep is ongegrond

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Team belastingrecht
    
    
    
      zaaknummer: SGR 19/4006
    
    
    uitspraak van de meervoudige kamer van 9 januari 2020 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] ., gevestigd te [vestigingsadres] , eiseres
    (gemachtigde: mr. J.Th. Schröder),
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft aan eiseres voor het jaar 2014 een aanslag vennootschapsbelasting opgelegd waarbij een verlies is vastgesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 17 mei 2019 het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. 
    
    
    
      Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 november 2019. 
      Namens eiseres is haar gemachtigde verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [A] en [B] .
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Eiseres is op 31 maart 1994 opgericht. [C] is enig aandeelhouder en bestuurder van eiseres (de dga). Op 31 december 2014 had eiseres een meerderheidsbelang in de vennootschappen [B.V. 1] (100%) en [B.V. 2] (60%). Ook had eiseres minderheidsbelangen in vier andere vennootschappen en een belang van 25% in een Coöperatie U.A.
    
    2. Eiseres heeft een tweetal vorderingen op de dga. Het betreft:
    - een vordering in verband met de financiering van grond en een woning in 2001 die per 31 december 2013 € 1.829.626 bedraagt; 
    - een rekening-courantvordering die per 31 december 2013 € 2.036.937 bedraagt, vermeerderd met opnames van € 355.567 in 2014. 
    De totale vordering van eiseres op de dga bedraagt per 31 december 2013 € 3.866.563. 
    
    3. In de periode 2014 tot en met 2017 heeft de dga blijkens de door hem ingediende aangiften inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen de volgende inkomsten genoten: 
    
      2014:	€   71.152
      2015:	€   63.369
      2016:	€ 130.951
      2017:	€ 135.642
    
    
    4. Volgens de aangifte vennootschapsbelasting voor het jaar 2013 had eiseres 
    een winstreserve van € 5.110.765. 
    
    5. Eiseres heeft voor het jaar 2014 aangifte vennootschapsbelasting gedaan naar een belastbaar bedrag van € 3.899.001 negatief. In die aangifte heeft eiseres een bedrag van € 3.866.563 als buitengewone lasten opgenomen. Dit betreft een afwaardering op de vorderingen (stand ultimo 2013) op de aandeelhouder.
    
    6. Verweerder heeft bij het vaststellen van de aanslag vennootschapsbelasting 2014 de afwaardering gecorrigeerd. Hij heeft de aanslag vastgesteld naar een belastbaar bedrag van nihil en het belastbaar bedrag voor het onderhavige jaar vastgesteld op € 32.438 negatief. Het nog te verrekenen verlies is vastgesteld op € 248.678.
    
  
  
    Geschil 7.In geschil is of eiseres een bedrag van € 3.866.563 dan wel € 2.696.563 in het belastingjaar 2014 ten laste van haar belastbare winst kan brengen wegens oninbaarheid van (een gedeelte van) de vordering op de dga.
    
    8. Eiseres stelt dat de dga niet in staat is om de lening af te lossen en de vordering dus oninbaar is. De dga beschikt niet over voldoende privévermogen en beschikt ultimo 2014 over onvoldoende inkomsten. Eiseres beschikte ultimo 2014 en 2015 niet over liquiditeiten om een dividenduitkering te (kunnen) doen. Eiseres wijst erop dat ING na verkoop van de eigen woning in 2013 ter finale kwijting van de eigenwoningschuld in 2015 een betaling van 27% van de door de dga aan ING verschuldigde hoofdsom heeft geaccepteerd en dat Hof Den Haag in 2014 heeft geoordeeld dat de dga per september 2011 geen draagkracht had om alimentatie te betalen. 
    
    9. Verweerder stelt dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat de vordering op de dga (deels) oninbaar is. De vermogenspositie van de dga is niet dermate slecht dat afwaardering is gerechtvaardigd en de schuld kan worden verrekend met dividenduitkeringen uit de winstreserve. Gelet hierop kan de vordering op haar dga niet worden afgewaardeerd. Subsidiair stelt verweerder dat sprake is van een onzakelijke lening.
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    10. Goed koopmansgebruik brengt mee dat vorderingen op de fiscale balans worden opgenomen tegen de waarde die zij op de balansdatum voor de vennootschap hebben. Opeisbare vorderingen op solvabele debiteuren dienen te worden gewaardeerd op hun nominale waarde. Voor vorderingen op niet solvabele debiteuren dient een schatting plaats te vinden. Een redelijke verdeling van de bewijslast brengt mee dat eiseres, zoals zij stelt, aannemelijk maakt dat er redenen waren om de vordering op de dga (deels) af te waarderen en een afwaarderingsverlies ten laste van het resultaat te brengen.
    
    11. Of een geldvordering een lagere waarde in het economische verkeer heeft dan de nominale waarde wordt in het bijzonder bepaald door de vermogenspositie van de schuldenaar. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat de vermogenspositie van de dga zodanig is dat ultimo 2014 een afwaardering van (een gedeelte van) de vordering dient plaats te vinden. Evenmin heeft eiseres andere feiten en omstandigheden gesteld en aannemelijk gemaakt, waaruit volgt dat de waarde in het economische verkeer van de vordering op de dga lager zou zijn dan de nominale waarde. Niet aannemelijk is dat de inkomens- en vermogenspositie van de dga ultimo 2014 zodanig was dat er onvoldoende mogelijkheden bestonden om tot het (geleidelijk) aflossen dan wel incasseren van de vordering over te gaan. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat het inkomen van de dga in de jaren 2014 tot en met 2017, blijkens zijn aangiften inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over die jaren, aanzienlijk is gestegen. Bovendien kon en kan de dga zich, gelet op de vermogenspositie en omvangrijke winstreserve van € 5.110.765 van eiseres per ultimo 2013, dividenden laten uitkeren om tot aflossing van de vordering over te gaan. Aldus is de vordering van eiseres volwaardig en is voor afwaardering geen plaats (vgl. Hof Den Haag 10 maart 2009, ECLI:NL:GHSGR:2009:BI1922). De rechtbank merkt hierbij op dat eiseres zelf heeft gesteld dat zij in ieder geval een netto-dividend van € 1.170.000 zou kunnen uitkeren. Ook met de verwijzing naar hetgeen ING met de dga heeft afgesproken over de eigenwoningschuld en hetgeen het Hof in 2014 in een zaak over alimentatie heeft geoordeeld, maakt eiseres niet aannemelijk dat de vordering op de dga geheel dan wel gedeeltelijk oninbaar was. 
    
    12. Gelet op het voorgaande is er voor het onderhavige jaar geen aanleiding de vordering af te waarderen, zoals is gedaan in de aangifte vennootschapsbelasting 2014, en ook niet voor het vormen van een voorziening zoals eiseres voorstaat. De rechtbank zal het beroep ongegrond verklaren.
    
    
      
        Proceskosten
      
      Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.	
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.E. Schotte, voorzitter, en mr. S.E. Postema en 
      mr. A.D. van Riel, leden, in aanwezigheid van mr. S.R.M. Dekker, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 9 januari 2020.
    
    
    
    
    
    
      griffier							voorzitter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 
      2500 EH Den Haag.