ECLI:NL:GHAMS:2025:2369, Gerechtshof Amsterdam, 10-09-2025, 23-002740-24
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-09-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof stelt vast dat de verdachte de werkzaamheden die hij met de aangever overeen was gekomen (grotendeels) niet heeft uitgevoerd. Ook stelt het hof vast dat de aangever aan de verdachte geldbedragen heeft gegeven. De in de tenlastelegging opgenomen oplichtingshandelingen zijn echter onvoldoende om tot een bewezenverklaring van oplichting te komen, nu niet is gebleken dat de aangever door deze oplichtinghandelingen is bewogen tot de afgifte van geld.

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-002740-24 
    datum uitspraak: 10 september 2025 
  
  
    TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman) 
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 25 april 2024 in de strafzaak onder parketnummer 13-046644-24 tegen: 
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1997, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 27 augustus 2025.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht.
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      hij op in of omstreeks de periode van 12 augustus 2023 tot en met 30 augustus 2023 te Amsterdam, althans in Nederland, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten de afgifte van een of meer geldbedragen (met een totaalbedrag van 1.235,00 euro), door - op [website] een advertentie te plaatsen voor het uitvoeren van bestratings- en tuinwerkzaamheden en/of - zich voor te doen als [persoon] en/of - een factuur uit te sturen met daarop vermeld een onjuiste (bedrijfs)naam en/of onjuist KvK-nummer en/of - gemaakte afspraken niet na te komen en/of geplande werkzaamheden niet meer uit te voeren (terwijl daar al wel voor was betaald). 
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering en het hof tot een andere beslissing komt dan de politierechter.
    
    
    
  
  
    Vrijspraak
    
    
      De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen en gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de politierechter is opgelegd.
    
    
    
      De raadsman heeft vrijspraak bepleit. 
    
    
    
      De vraag die het hof dient te beantwoorden is of de verdachte de aangever door aanwending van de in de tenlastelegging onder de gedachtestreepjes opgenomen oplichtingsmiddelen heeft bewogen tot de afgifte van een geldbedrag. Van het bestanddeel “beweegt" in de zin van artikel 326 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) is sprake als voldoende aannemelijk is dat het slachtoffer mede onder invloed van de door het oplichtingsmiddel in het leven geroepen onjuiste voorstelling van zaken is overgegaan tot een van de in die bepaling bedoelde handelingen 
    
    
    
      Het hof stelt vast dat de verdachte de werkzaamheden die hij met de aangever overeen was gekomen (grotendeels) niet heeft uitgevoerd. Ook stelt het hof vast dat de aangever aan de verdachte geldbedragen heeft gegeven. De in de tenlastelegging opgenomen oplichtingshandelingen zijn echter onvoldoende om tot een bewezenverklaring van oplichting te komen, nu niet is gebleken dat de aangever door deze oplichtinghandelingen is bewogen tot de afgifte van geld. 
    
    
    
      Het hof acht daarom niet bewezen dat de verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan oplichting. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
  
  
    Oplegging van de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f Sr – [slachtoffer] 
    
    
      De aangever heeft het hof bij brief van 24 juli 2025 verzocht op grond van artikel 36f Sr de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op te leggen ter hoogte van het door hem geleden schadebedrag. 
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft verzocht de schadevergoedingsmaatregel op te leggen zoals door de aangever is verzocht. De raadsman heeft zich ten aanzien van het verzoek gerefereerd aan het oordeel van het hof. 
    
    
    
      Nu de verdachte wordt vrijgesproken van de ten laste gelegde oplichting, ontbreekt een grondslag voor toepassing van de schadevergoedingsmaatregel. 
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. L.F. Roseval, mr. A.M. Koolen – Zwijnenburg en mr. B.E. Dijkers, in tegenwoordigheid van mr. J.M. Pattinama, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 10 september 2025.
    
    
    
      De jongste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. 
    
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]