ECLI:NL:RBMNE:2025:4303, Rechtbank Midden-Nederland, 30-07-2025, UTR 23/4587
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-07-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: geen griffierecht; niet-ontvankelijk;anoniem in beroep; geen toereikende machtiging; immateriële schadevergoeding afgewezen

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND 
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 23/4587
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 30 juli 2025 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] B .V. , eiseres,
    (gemachtigde: mr. D.A.N. Bartels MRE),
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente Huizen, verweerder,
    (gemachtigde: dhr. mr. Beek).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Deze uitspraak gaat over het beroep dat mr. D.A.N. Bartels MRE (hierna: Bartels) heeft ingediend tegen de uitspraak op bezwaar van verweerder van 30 augustus 2023.
    
    
    
      De zitting heeft plaatsgevonden op 23 juni 2025. Bartels is verschenen. Namens verweerder is niemand verschenen. 
    
    
    
      De rechtbank heeft na afloop van de zitting het onderzoek gesloten. Bartels heeft vervolgens verzocht om heropening van het onderzoek. De rechtbank ziet in wat Bartels aan zijn verzoek om heropening ten grondslag heeft gelegd geen aanleiding voor heropening van het onderzoek.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Een bezwaarschrift moet worden ingediend binnen zes weken nadat het besluit bekend is gemaakt (artikelen 6:7 en 6:8 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)). In artikel 3:41 van de Awb staat hoe dat bekendmaken gebeurt. In dit geval is het aanslagbiljet gemeentelijke belastingen bekendgemaakt op 28 februari 2023. Het bezwaarschrift had dus uiterlijk op 11 april 2023 door verweerder ontvangen moeten zijn. Verweerder heeft het bezwaar met dagtekening 10 juli 2023 ontvangen op 13 juli 2023. Dat is buiten de wettelijk voorgeschreven termijn. De hoofdregel is dan dat verweerder het bezwaarschrift niet inhoudelijk mag behandelen. Soms is dat anders. Dan is er een geldige reden waarom het bezwaarschrift te laat is ingediend. Het gaat dan om omstandigheden waar eiseres niets aan kan doen.
    
    2. Op 17 juli 2023 heeft verweerder aan eiseres een brief gestuurd waarin gevraagd is om de reden van de te late indiening. Daarin staat dat als de reden van de te late indiening niet verschoonbaar is, verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk kan verklaren. Op8 augustus 2023 is er een reminder gestuurd. Hier is niet op gereageerd. 
    
    3. Tijdens de behandeling van het beroep op zitting heeft eiseres gesteld dat zij op tijd bezwaar heeft gemaakt en dat zij wel heeft gereageerd op de termijnoverschrijding.
    
    4. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Anders dan de gemachtigde van eiseres betoogt, is wel degelijk te laat bezwaar gemaakt. Verder stelt de rechtbank vast dat verweerder de gemachtigde van eiseres tweemaal de mogelijkheid heeft geboden om aan te geven wat hiervan de reden is. Er is niet gereageerd op de vraag waarom het bezwaar te laat is ingediend. Verweerder heeft het bezwaar daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom ongegrond. 
    
    
      
        De overschrijding van de redelijke termijn
      
    
    5. Eiseres heeft verzocht om een vergoeding voor immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. In deze zaak is sprake van een opvolgende bezwaar- en beroepsprocedure. De behandeling daarvan mag maximaal twee jaar in beslag nemen. Daarbij is een termijn van zes maanden voor de behandeling van het bezwaar en een termijn van anderhalf jaar voor de behandeling van het beroep redelijk. In deze zaak ving de redelijke termijn aan op 13 juli 2023, toen het bezwaarschrift is ingediend. Dit leidt tot de conclusie dat de redelijke termijn met enkele dagen is overschreden. Gelet op deze zeer geringe overschrijding en de aard van de zaak (niet-ontvankelijk bezwaar vanwege termijnoverschrijding), bestaat naar het oordeel van de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat immateriële schadevergoeding voor geleden spanning en frustratie op zijn plaats is. Daarbij weegt de rechtbank ook mee dat tijdens de behandeling van het beroep ook tijd is gemoeid met het opvragen van een juiste machtiging, terwijl de gemachtigde van eiseres deze ook meteen bij het beroepschrift had kunnen voegen. Het verzoek om immateriële schadevergoeding wordt daarom afgewezen.
    
    
      
        De proceskosten
      
    
    6. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om immateriële schadevergoeding af.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van O. Asafiati, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 juli 2025.
    
    
    
    
      
        De rechter  is verhinderd deze
      
      
                                                                                                   uitspraak te ondertekenen.
      
    
    
    
    
      griffier                                                                                                       rechter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.