ECLI:NL:RBROT:2025:10986, Rechtbank Rotterdam, 27-08-2025, 83-078710-24
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-08-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verkort vonnis met procesafspraken. Veroordeling voor schuldwitwassen, meermalen gepleegd. Oplegging gevangenisstraf van 9 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met aftrek van voorarrest en een taakstraf voor de duur van 240 uren conform de procesafspraken.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 1
    
    
    
      Parketnummer: 83-078710-24
      Datum uitspraak: 27 augustus 2025
      Tegenspraak
    
    
    
    
      Verkort vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1976,
      ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres] , [postcode] [woonplaats] ,
      raadsman mr. G. Boot, advocaat te Utrecht.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 27 augustus 2025.
  
  
    
      2Tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, zoals deze op de terechtzitting overeenkomstig de vordering van de officieren van justitie, mrs. R.P. Zwarts en M. Altena (hierna: officier van justitie), is gewijzigd. De tekst van de gewijzigde tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
  
  
    
      3Procesafspraken
    Het Openbaar Ministerie en de verdachte, bijgestaan door zijn raadsman, hebben procesafspraken gemaakt over de afdoening van de strafzaak. De rechtbank is niet betrokken geweest bij de (totstandkoming van de) procesafspraken. De procesafspraken zijn vastgelegd in een overeenkomst die door de verdachte, zijn raadsman en de officier van justitie is ondertekend op 17 juli 2025. Voorafgaand aan de zitting heeft de officier van justitie de overeenkomst aan de rechtbank verstrekt.
  
  
    
      4Bewezenverklaring
    
      4.1.
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gerekwireerd overeenkomstig de procesafspraken. Hij heeft de bewezenverklaring gevorderd van het ten laste gelegde feit.
      
    
    
      4.2.
      
        
          Standpunt van de verdediging 
        
        De verdediging heeft overeenkomstig de procesafspraken geen bewijsverweren gevoerd.
      
    
    
      4.3.
      
        
          Bewezenverklaring 
        
        De overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan, is gegrond op de inhoud van de wettige bewijsmiddelen, houdende tot bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Het vonnis zal in die gevallen waarin de wet dit vereist, worden aangevuld met een later bij dit vonnis te voegen bijlage met daarin de inhoud dan wel de opgave van de bewijsmiddelen. Nu de verdediging geen (bewijs)verweren heeft gevoerd, zal dit feit zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.
      
      
      
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten
        laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
      
      
      
        hij in de periode van of omstreeks 1 januari 2020 tot en met 10 maart 2025, te Ede en/of Veenendaal, althans in Nederland, in vereniging, meermalen, van een geldbedrag (contante opnames door [verdachte] ), 
        -de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen of verhuld, 
        -dan wel een geldbedrag heeft verborgen en/of heeft verhuld wie de rechthebbenden op dat geldbedrag waren die voorwerpen of het geldbedrag voorhanden heeft gehad overgedragen, heeft 
        
          of heeft omgezet, en/of 
        
          -gebruik heeft gemaakt 
        
        terwijl hij redelijkerwijs moet vermoeden dat dat voorwerp die voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was waren uit enig misdrijf.
      
      
      
        Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      
    
  
  
    
      5Strafbaarheid feit
    Het bewezen feit levert op:
    
    
      
        schuldwitwassen, meermalen gepleegd.
      
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar.
    
  
  
    
      6Strafbaarheid verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
  
  
    
      7Motivering straffen
    
      7.1.
      
        
          Algemene overweging
        
        De straffen die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      
      
    
    
      7.2.
      
        
          Procesafspraken
        
        De rechtbank heeft tijdens de zitting met de verdachte de procesafspraken besproken die hij en zijn raadsman met de officier van justitie zijn overeengekomen. Daarbij zijn de vrijwilligheid van de procesafspraken, de bewustheid van de verdachte ten aanzien van de (inhoud van de) procesafspraken en de (mogelijke) gevolgen van de procesafspraken aan de orde gesteld. Volgens beide partijen heeft ten behoeve van het opstellen van de procesafspraken uitvoerig overleg plaatsgevonden. De rechtbank is geen partij bij de procesafspraken en is niet gehouden tot naleving daarvan.
      
      
      
        Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte weloverwogen en vrijwillig ingestemd met de procesafspraken en is hij zich bewust van de inhoud van de gemaakte afspraken, de procedure en de (mogelijke) gevolgen daarvan. Ook overigens is sprake van een eerlijk proces en voldaan aan de eisen die artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) stelt.
      
    
    
      7.3.
      
        
          Eis van de officier van justitie en standpunt van de verdediging
        
        De officier van justitie heeft overeenkomstig de gemaakte procesafspraken gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 240 uren, te vervangen door 120 dagen hechtenis.
      
      
      
        De verdediging heeft overeenkomstig de gemaakte procesafspraken geen strafmaatverweren gevoerd.
      
    
    
      7.4.
      
        
          Feiten waarop de straffen zijn gebaseerd
        
        De verdachte heeft zich gedurende een periode van ruim vijf jaar schuldig gemaakt aan schuldwitwassen. Hij heeft de zakelijke bankrekeningen van de aan hem gelieerde ondernemingen veelvuldig ter beschikking gesteld om daar crimineel geld naar over te laten maken en dat geld vervolgens contant op te (laten) nemen. De verdachte heeft zich laten gebruiken als geldezel zonder nader onderzoek te doen naar de herkomst van de bedragen die op deze rekeningen werden gestort. Hij had moeten vermoeden dat de geldbedragen uit misdrijf afkomstig waren.
      
      
      
        Door zijn handelen heeft de verdachte opbrengsten van misdrijven aan het zicht van justitie en de fiscus onttrokken en daaraan een schijnbaar legale herkomst verschaft. Dit vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. Het reguliere handels- en betalingsverkeer wordt hierdoor ondermijnd. Verder wordt door witwassen het plegen van criminele activiteiten vergemakkelijkt, bevorderd en in stand gehouden.
      
      
    
    
      7.5
      
        
          Persoonlijke omstandigheden
        
        De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van de verdachte van 12 juni 2025, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
      
    
    
      7.6
      
        
          Conclusies van de rechtbank
        
        Bij de ernst van het feit passen een deels voorwaardelijke gevangenisstraf en een forse taakstraf. Bij de bepaling van de aard en grootte van de straf heeft de rechtbank gekeken naar de gemaakte procesafspraken, naar de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en naar straffen die in min of meer vergelijkbare zaken worden opgelegd.
      
      
      
        De in de procesafspraken overeengekomen straffen doen in voldoende mate recht aan de ernst van het feit en zijn, mede gelet op de omstandigheid dat is gekozen voor het maken van procesafspraken, redelijke straffen voor deze verdachte. De tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, zal in mindering worden gebracht op de op te leggen gevangenisstraf.
      
      
      
        Alles afwegend, acht de rechtbank de door partijen overeengekomen straffen in dit geval
        passend en geboden.
      
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Gelet is op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57 en 420quater van het Wetboek van Strafrecht.
  
  
    
      9Bijlagen
    De in dit vonnis genoemde bijlage maakt deel uit van dit vonnis.
  
  
    
      10Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      verklaart bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 (negen) maanden;
      bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 6 (zes) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;
    
    
    
      verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 jaren;  
    
    
    
      tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft;
    
    
    
      stelt als algemene voorwaarde:
      - de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, waarbij Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;
    
    
    
      beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen;
    
    
    
      heft de voorlopige hechtenis van de verdachte, die bij eerdere beslissing is geschorst, op.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. E.M. Havik, voorzitter,
      en mrs. J.F. Koekebakker en E.M. Rocha, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. E.H. Karakus, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
    
    
    
    
      Bijlage 
    
    
    
      
        Tekst gewijzigde tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
    
    
    
      hij in of omstreeks 1 januari 2020 tot en met 10 maart 2025, te Ede en/of Veenendaal, althans in Nederland, in vereniging, meermalen,  van een geldbedrag (contante opnames door [verdachte] ), 
      -de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen of verhuld, 
      -dan wel een geldbedrag heeft verborgen en/of heeft verhuld wie de rechthebbenden op die voorwerpen of het voorhanden heeft overgedragen, heeft omgezet, en/of 
      -gebruik heeft gemaakt 
      terwijl hij redelijkerwijs moet vermoeden dat die voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf.