ECLI:NL:RBGEL:2024:9558, Rechtbank Gelderland, 13-12-2024, 10885137 CV EXPL 24-180
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2024-12-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Vaststelling van schade en aansprakelijkheid en verkrijging van voldoening buiten rechte (art. 6:96 lid 2, aanhef en onder b en c BW). Overzichtelijke aanrijdingszaak. Omvang van de buitengerechtelijke kosten kan voldoende nauwkeurig worden vastgesteld, zodat toepassing van het forfaitaire systeem niet aan de orde is.

RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Nijmegen
    
    
    
      Zaaknummer: 10885137 \ CV EXPL  24-180
    
    
    
      
        Vonnis van 13 december 2024
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiseres]
        , 
      wonende en kantoorhoudende te [plaats] ,
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiseres] ,
      gemachtigde: [gemachtigde]
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        TVM VERZEKERINGEN N.V., 
      gevestigd en kantoorhoudende te Hoogeveen,
      gedaagde partij,
      hierna te noemen: TVM,
      gemachtigde: mr. H.N. Kuiper.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het vonnis in het incident van 24 mei 2024- de conclusie van antwoord met producties- de conclusie van repliek met producties- de conclusie van dupliek met een productie.
    
    
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      Op 25 juli 2019 heeft een verkeersongeval plaatsgevonden, waarbij een verzekerde van TVM en [betrokkene] (hierna: [betrokkene] ) betrokken waren.
      
    
    
      2.2.
      
        [betrokkene] heeft [eiseres] opdracht gegeven om de door het verkeersongeval geleden schade te verhalen. In punt vier van de opdracht tot dienstverlening staat:
      
      
        “De opdrachtgever heeft overeenkomstig artikel 6:96 BW het recht de kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid te verhalen op de aansprakelijke partij. Opdrachtgever draagt het verhaalsrecht van deze vordering ex. artikel 6:96 BW over aan [eiseres] .”
      
      
    
    
      2.3.
      
        [eiseres] heeft bij factuur van 9 augustus 2019 een bedrag van € 1.324,95 in rekening gebracht bij TVM, bestaande uit € 995,00 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 100,00 aan expertisekosten, alsmede € 229,95 aan btw.
      
    
    
      2.4.
      TVM heeft de aansprakelijkheid van haar verzekerde erkend. Op 12 september 2019 heeft zij de totale schade van € 8.946,48 (bestaande uit zaakschade, kosten uit-/inbouw BCT en bedrijfsschade), alsmede een bedrag van € 80,00 aan incassokosten/administratiekosten betaald aan [eiseres] . Op 16 oktober 2020 heeft TVM een aanvullende betaling gedaan van € 100,00 ter zake van de expertisekosten.
      
    
    
      2.5.
      Op 27 januari 2023 heeft [eiseres] een betalingsherinnering gestuurd naar TVM, waarbij zij haar vordering heeft bijgesteld naar € 905,00, bestaande uit € 805,00 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 100,00 aan expertisekosten. Bij de specificatie van de vordering heeft [eiseres] vermeld:
      
      
        
          “Onze buitengerechtelijke kosten volgens WIK-staffel zoals rechtens als redelijk vastgesteld.”
        
      
      
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      
        [eiseres] heeft een bedrag van € 905,00 gevorderd van TVM. Hierop heeft TVM in totaal € 180,00 in mindering voldaan (€ 80,00 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 100,00 aan expertisekosten), zodat nog een vordering resteert van € 725,00.
      
    
    
      3.2.
      TVM voert verweer en concludeert primair tot niet-ontvankelijkheid van [eiseres] , dan wel tot afwijzing van de vordering, subsidiair tot matiging van de vordering, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiseres] in de kosten van deze procedure, alsmede de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na aanzegging tot aan de dag van volledige betaling.
      
    
    
      3.3.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Volgens vaste rechtspraak is voor vergoeding van kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid en ter verkrijging van voldoening buiten rechte, als bedoeld in artikel 6:96 lid 2, aanhef en onder b en c BW, van belang of de verrichte buitengerechtelijke werkzaamheden redelijkerwijs noodzakelijk waren en, zo ja, of de gemaakte kosten naar hun omvang redelijk zijn (de dubbele redelijkheidstoets).
      
    
    
      4.2.
      TVM heeft niet expliciet betwist dat [eiseres] noodzakelijke buitengerechtelijke werkzaamheden heeft verricht. Bovendien heeft zij ter zake van die werkzaamheden een bedrag van € 80,00 betaald. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft TVM daarmee de noodzakelijkheid van (een deel van) de door [eiseres] verrichte werkzaamheden erkend. 
      
    
    
      4.3.
      TVM heeft wel verweer gevoerd tegen de hoogte van de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten. Omdat er geen inhoudelijke discussie heeft plaatsgevonden over de aansprakelijkheid van haar verzekerde en omdat het schadebedrag prompt is betaald, is volgens haar sprake van een eenvoudige zaak waarvoor een betaling van € 80,00 meer dan voldoende is.
      
    
    
      4.4.
      In geschil is of de hoogte van de vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten moet worden bepaald aan de hand van de tarieven die zijn weergegeven in het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit), aangezien het Besluit niet van toepassing is op een vordering uit onrechtmatige daad, zoals in deze kwestie, maar op een uit overeenkomst voortvloeiende verbintenis tot betaling van een geldsom. 
      
    
    
      4.5.
      
        [eiseres] stelt haar vordering te baseren op de tarieven uit het Besluit en zij verwijst in dit verband onder meer naar het arrest ‘Amev/Staat’ van de Hoge Raad en uitspraken van rechtbank Gelderland. De kantonrechter is, anders dan [eiseres] , allereerst van oordeel dat hier sprake is van een ‘eenvoudige zaak’ in de zin van het arrest ‘Amev/Staat’. Volgens [eiseres] heeft erkenning van aansprakelijkheid pas plaatsgevonden na debat daarover. Dat TVM, alvorens over te gaan tot erkenning, heeft gevraagd om toezending van de door [betrokkene] ingevulde achterzijde van het schadeformulier en het politierapport heeft opgevraagd, maakt naar het oordeel van de kantonrechter echter nog niet dat sprake is van een debat. Ook als sprake is van een eenvoudige zaak, zullen er immers werkzaamheden verricht moeten worden, zoals het opvragen van gegevens, het beoordelen van het schadeformulier en het inschakelen van een schade-expert. 
      
    
    
      4.6.
      
        De kantonrechter kan [eiseres] in beginsel volgen in haar betoog dat aansluiting gezocht kan worden bij het hanteren van de forfaitaire bedragen conform het Besluit. De Hoge Raad heeft in ro. 3.7 van het voormelde arrest overwogen dat het Hof de omvang van de kosten heeft geschat, omdat deze niet nauwkeurig kon worden vastgesteld. 
        
          [eiseres] heeft echter bij de vierde betalingsherinnering een specificatie van de door haar verrichte werkzaamheden gevoegd (productie 4 bij conclusie van antwoord). Volgens die specificatie heeft [eiseres] 10:04 uur besteed à € 80,00 per uur, zijnde een bedrag van € 805,35. Zij heeft de door haar gevorderde buitengerechtelijke kosten bijgesteld tot dat bedrag. Anders dan zij in haar vierde betalingsherinnering schrijft (zie ro. 2.5) baseert [eiseres] haar vordering aldus op concrete gegevens en niet op de tarieven conform het Besluit. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat in deze kwestie de omvang van de buitengerechtelijke kosten voldoende nauwkeurig kan worden vastgesteld, zodat toepassing van het forfaitaire systeem niet aan de orde is.
      
      
    
    
      4.7.
      De kantonrechter is van oordeel dat in een overzichtelijke aanrijdingszaak als deze het door [eiseres] gehanteerde uurtarief van € 80,00 redelijk is. Ook de duur van de verrichte werkzaamheden als vermeld op het urenoverzicht komt de kantonrechter redelijk voor, althans tot en met 12 september 2019, zijnde de datum van ontvangst van de betaling van het schadebedrag door TVM, en het daaropvolgende “contact relatie” op 16 september 2019, ervan uitgaande dat [eiseres] haar cliënt toen heeft meegedeeld dat de betaling is ontvangen. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, gaat de kantonrechter ervan uit dat daaropvolgende werkzaamheden geen betrekking hebben de vaststelling van schade en aansprakelijkheid en verkrijging van voldoening buiten rechte (van de schade geleden door de opdrachtgever van [eiseres] ), als bedoeld in artikel 6:96 lid 2, aanhef en onder b en c BW. De kantonrechter is daarom van oordeel dat redelijkerwijs een bedrag van € 394,37 (4:56 uur à € 80,00) aan buitengerechtelijke (incasso)kosten dient te worden vergoed door TVM. Omdat TVM daarvan al € 80,00 heeft betaald, naast € 100,00 aan expertisekosten, wordt zij veroordeeld tot betaling van € 314,37.
      
    
    
      4.8.
      Tegen de gevorderde wettelijke rente is geen verweer gevoerd, zodat deze wordt toegewezen.
      
    
    
      4.9.
      Omdat beide partijen deels in het ongelijk zijn gesteld, ziet de kantonrechter aanleiding de proceskosten te compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      5.1.
      veroordeelt TVM om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 314,37, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf 2 januari 2024 tot de dag van volledige betaling,
      
    
    
      5.2.
      verklaart deze veroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      5.3.
      compenseert de proceskosten, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
      
    
    
      5.4.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.C. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 13 december 2024.
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
          
        
      
      
      
      
      
        560 \ 858
      
    
  
  
    HR 16-10-1998, ECLI:NL:HR:1998:ZC2740