ECLI:NL:RBROT:2025:10109, Rechtbank Rotterdam, 15-08-2025, 11649131 CV EXPL 25-9498
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-08-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Vrijwaringsincident. Vordering tot oproeping in vrijwaring afgewezen. Stelling dat sprake is van een rechtsverhouding tussen de gewaarborgde en de waarborg onvoldoende onderbouwd.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 11649131 CV EXPL 25-9498
    
    
    
      datum uitspraak: 15 augustus 2025
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiseres]
        ,
      woonplaats: Spijkenisse,
      eiseres in de hoofdzaak, 
      verweerster in het incident, 
      gemachtigde: mr. F. Günes,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1
      [gedaagde 1], 
    
      
        2. [gedaagde 2],
      woonplaats: Almere,
      gedaagden in de hoofdzaak,
      eisers in het incident,
      gemachtigde: mr. L.L. Metselaar.
    
    
    
      De partijen worden hierna ‘[eiseres]’ en ‘[gedaagden]’ genoemd.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
    
      
        de dagvaarding van 1 april 2025, met bijlagen;
      
      
        de incidentele conclusie tot oproeping in vrijwaring, met bijlagen;
      
      
        het antwoord in het incident.
      
    
    
  
  
    
      2De eis in de hoofdzaak
    
      2.1.
      
        [eiseres] heeft (samen met haar ex-partner) op 22 februari 2024 een koopovereenkomst gesloten met [gedaagden], ter verkoop van haar woning aan de [adres]. In de koopovereenkomst is een boetebeding opgenomen. [eiseres] heeft op 29 november 2024 aan [gedaagden] laten weten dat zij de koopovereenkomst ontbindt. 
      
    
    
      2.2.
      
        [eiseres] stelt dat [gedaagden] tekort is geschoten in de nakoming van de koopovereenkomst en dat zij om die reden de koopovereenkomst heeft ontbonden. Volgens [eiseres] dient [gedaagden] daarom de helft van de contractuele boete aan haar te betalen (waarbij de andere helft van de contractuele boete aan haar ex-partner toekomt). [eiseres] eist derhalve dat [gedaagden] wordt veroordeeld om € 19.500,00 aan haar te betalen. [eiseres] eist daarnaast dat [gedaagden] een vergoeding voor de buitengerechtelijke incassokosten en de rente aan haar moet betalen.
      
    
    
      2.3.
      
        [gedaagden] is het niet eens met de eis van [eiseres]. [gedaagden] betwist dat [eiseres] aanspraak kan maken op de contractuele boete. Volgens [gedaagden] heeft [eiseres] de koopovereenkomst niet rechtsgeldig ontbonden en is geen sprake van een toerekenbare tekortkoming van haar zijde. Voor zover [eiseres] wel aanspraak kan maken op de contractuele boete, meent [gedaagden] dat de boete gematigd moet worden.
      
    
  
  
    
      3De eis en het verweer in het incident
    
      3.1.
      
        [gedaagden] heeft de kantonrechter verzocht haar toestemming te verlenen om [naam bedrijf] (hierna: [naam bedrijf]) en [naam 1] (hierna: [naam 1]) in vrijwaring op te roepen. [gedaagden] stelt dat zij tijdens het aankooptraject van de woning [naam 1], bestuurder en enig aandeelhouder van [naam bedrijf], heeft ingeschakeld als aankoopmakelaar/bemiddelaar. [gedaagden] stelt dat [naam bedrijf], althans [naam 1], tekortgeschoten is in de nakoming van de overeenkomst van opdracht en/of onrechtmatig heeft gehandeld jegens haar en dat [naam bedrijf], althans [naam 1], om die reden aansprakelijk is voor de gevolgen die dat handelen voor haar heeft. Volgens [gedaagden] heeft [naam 1] namelijk nagelaten zorg te dragen voor de financiering voor de aankoop van de woning en – in het verlengde daarvan – voor de levering conform de koopovereenkomst. [gedaagden] stelt dat zij er recht op en belang bij heeft om [naam bedrijf] en [naam 1] in deze procedure in vrijwaring op te roepen om de eventuele kosten waarin zij in de hoofdzaak wordt veroordeeld op [naam bedrijf] en [naam 1] te verhalen.
      
    
    
      3.2.
      
        [eiseres] is het niet eens met de vordering tot oproeping in vrijwaring van [gedaagden]. [eiseres] betwist dat er sprake is van een rechtsverhouding tussen [gedaagden] en [naam bedrijf] en/of tussen [gedaagden] en [naam 1].
      
    
  
  
    
      4De beoordeling in het incident
    
    
      
        De kantonrechter geeft geen toestemming om [naam bedrijf] en [naam 1] in vrijwaring op te roepen
      
    
    
    
      4.1.
      Voor toewijzing van een incidentele vordering tot oproeping in vrijwaring is vereist dat de eiser in het incident, de gewaarborgde, zich beroept op een rechtsverhouding met een derde, de waarborg, die meebrengt dat de waarborg verplicht is om de nadelige gevolgen van de beslissing in de hoofdzaak tegen de gewaarborgde (gedeeltelijk) te dragen. Hoewel het bestaan van die rechtsverhouding in het vrijwaringsincident niet aangetoond hoeft te worden, dient de gewaarborgde zijn stelling dat er sprake is van een rechtsverhouding met de waarborg wel voldoende te onderbouwen. De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagden] dit niet heeft gedaan. [gedaagden] heeft namelijk geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat zij aan [naam bedrijf], althans [naam 1], opdracht heeft gegeven om op te treden als aankoopmakelaar/bemiddelaar. Meer in het algemeen heeft [gedaagden] geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat er contact is geweest tussen haar en [naam 1] of een andere medewerker van [naam bedrijf] over de aankoop van de woning. De whatsappberichten tussen ‘[naam 2]’ en ‘[naam 3]’ die [gedaagden] heeft overgelegd, zijn in dit verband niet voldoende. Nog daargelaten dat op basis van de namen niet duidelijk is wie deze personen zijn, zeggen deze gesprekken immers niks over het bestaan van een (juridische) relatie tussen [gedaagden] en [naam bedrijf] of [naam 1].
      
    
    
      4.2.
      Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, geeft de kantonrechter [gedaagden] geen toestemming om [naam bedrijf] en [naam 1] in vrijwaring op te roepen (artikel 210 Rv). De vordering van [gedaagden] wordt afgewezen.
      
      
      
        
          
            [gedaagden] moet de proceskosten in het vrijwaringsincident betalen
        
      
      
    
    
      4.3.
      
        [gedaagden] moet de proceskosten in het vrijwaringsincident betalen, omdat zij ongelijk krijgt. De kantonrechter begroot deze kosten aan de kant van [eiseres] op € 543,00 (één punt).
      
      
        
          Het vervolg in de hoofdzaak
        
      
      
    
    
      4.4.
      
        [gedaagden] heeft nog niet gereageerd op de dagvaarding. Dat mag zij nog doen. De kantonrechter verwijst de zaak daarvoor naar de rolzitting van dinsdag 16 september 2025 om 11:30 uur.
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      
        in het incident
      
    
    
    
      5.1.
      geeft geen toestemming om [naam bedrijf] en [naam 1] in vrijwaring op te roepen;
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [gedaagden] in de kosten, die aan de kant van [eiseres] tot vandaag worden vastgesteld op € 543,00;
      
      
        
          in de hoofdzaak
        
      
      
    
    
      5.3.
      bepaalt dat [gedaagden] op de rolzitting van dinsdag 16 september 2025 om 11:30 uur mag reageren op de dagvaarding;
      
    
    
      5.4.
      houdt iedere verdere beslissing aan.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. B.J.R. van Tongeren en in het openbaar uitgesproken.
        62828