ECLI:NL:RBMNE:2025:4828, Rechtbank Midden-Nederland, 22-08-2025, UTR 25/1936
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-08-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Mondelinge uitspraak. Beroep weigering VOG ongegrond. Verdenking van diefstal met braak. Voldaan aan objectief criterium wegens risico voor samenleving en met name gelet op specifieke kwetsbaarheid van doelgroep. Subjectief criterium maakt dat niet anders, want belang van eiser om in de zorg te werken weegt niet op tegen dat risico.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Utrecht
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: UTR 25/1936 
    
      
      proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 augustus 2025 in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , uit [plaats] , eiser
    (gemachtigde: mr. H.J. Veen),
    
    
      en
    
    
  
  
    de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, 
    (gemachtigde: mr. D.L. van der Wijst).
    
    
  
  
    Inleiding 
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG). 
    
    
      1.1.
      De staatssecretaris heeft deze aanvraag met het besluit van 1 oktober 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 10 februari 2025 op het bezwaar van eiser is de staatssecretaris bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 
      
    
    
      1.2.
      De rechtbank heeft het beroep van eiser tegen het bestreden besluit op 22 augustus 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de staatssecretaris. 
    
    
      1.3.
      Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.Beoordeling door de rechtbank
      2. Eiser vraagt de VOG aan, omdat hij graag als ondersteunend medewerker aan de slag wil gaan bij [stichting] . 
      
      3. Uit het Justitieel Documentatiesysteem blijkt dat eiser ervan wordt verdacht dat hij op 23 februari 2024 heeft ingebroken in een woning en dat hij daar sieraden, een spaarpot en diverse identiteitsdocumenten heeft gestolen. 
      4. De rechtbank is van oordeel dat de staatssecretaris gelet op deze verdenking heeft kunnen overwegen dat aan het objectieve criterium is voldaan. Ook een verdenking – zonder strafrechtelijke veroordeling – mag de staatssecretaris betrekken bij de beoordeling van daarin bedoelde het risico voor de samenleving. De onschuldpresumptie staat daaraan niet in de weg, omdat er door de staatssecretaris in het bestreden besluit geen oordeel wordt gegeven over de schuld van eiser in strafrechtelijke zin. Bij de beoordeling van een VOG-aanvraag draait het niet om schuld, maar om risico’s voor de samenleving. Ook een verdenking kan voor het vaststellen van zo’n risico voor de samenleving voldoende zijn. Inmiddels heeft de staatssecretaris meer informatie van het Openbaar Ministerie gekregen over het feit waar eiser van verdacht wordt. Die informatie onderstreept dat er in dit geval sprake is van een risico. Het vermeende strafbare feit is namelijk bij uitstek niet verenigbaar met de beoogde functie. Eiser zou als ondersteunend medewerker bij [stichting] namelijk gaan werken met mensen met een visuele beperking, die extra kwetsbaar zijn voor diefstal doordat zij hun spullen niet of moeilijk in de gaten kunnen houden. De staatssecretaris heeft gelet hierop kunnen overwegen dat het vermeende strafbare feit, als dat wordt herhaald in de beoogde functie, een risico oplevert voor de samenleving.
      5. De staatssecretaris heeft verder in de persoonlijke omstandigheden van eiser geen aanleiding hoeven zien om – ondanks het vastgestelde risico – toch een VOG te verstrekken. Eiser heeft op de zitting uitgelegd dat hij een zorgzaam persoon is en dat hij een opleiding heeft gevolgd om in de zorg te gaan werken. Hij wil daarom heel graag aan de slag bij [stichting] . Hoewel de rechtbank dat begrijpt, is zij van oordeel dat de staatssecretaris heeft kunnen overwegen dat het risico voor de samenleving op dit moment nog zwaarder weegt. Dat het eiser zwaar valt dat het strafproces al anderhalf jaar stil ligt, vindt de rechtbank begrijpelijk, maar dat verandert niets aan het risico voor de samenleving. Eiser heeft op de zitting aangegeven dat hij graag een tweede kans wil hebben. Het systeem van de VOG maakt een tweede kans ook mogelijk, maar niet zoals het er nu voorstaat. Eiser kan een nieuwe aanvraag doen als hij wordt vrijgesproken of als de strafzaak wordt geseponeerd. Ook kan hij een nieuwe aanvraag doen als de terugkijktermijn is verstreken zonder dat hij opnieuw in aanraking komt met justitie. 
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser nu geen VOG krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
    7. Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze. 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is in het openbaar gedaan door mr. M. van der Knijff, rechter, in aanwezigheid van mr. B.L. Kosterman-Meijer, griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.