ECLI:NL:RBZWB:2025:5430, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 14-08-2025, BRE 24/5729
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-08-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: WOZ woning, beroep ongegrond

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Zittingsplaats Breda
    
    
    
      Belastingrecht
    
    
    
      zaaknummer: BRE 24/5729
      
        
        uitspraak van de enkelvoudige kamer van 14 augustus 2025 in de zaak tussen
      
      
        
        
          [belanghebbende] ,uit [plaats] , belanghebbende,(gemachtigde: mr. drs. [gemachtigde] , verbonden aan [bedrijf] ) 
    
    
    
      en
    
    
    
      
        de heffingsambtenaar van Belastingsamenwerking West-Brabant, de heffingsambtenaar.
    
    
    
  
  
    
      1Inleiding
    
    
      1.1.
      In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 15 juni 2024.
      
    
    
      1.2.
      De heffingsambtenaar heeft bij beschikking van 31 maart 2024 de waarde van de onroerende zaak [adres 1] op 1 januari 2023 (de waardepeildatum) vastgesteld op € 1.266.000. Tegelijk met deze waardevaststelling is aan belanghebbende ook de aanslag in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Breda voor het jaar 2024 opgelegd (de aanslag OZB).
      
    
    
      1.3.
      De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
      
    
    
      1.4.
      De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.5.
      De rechtbank heeft het beroep op 12 juni 2025 op zitting behandeld. Hieraan heeft namens belanghebbende deelgenomen: mr. drs. [gemachtigde] . Namens de heffingsambtenaar zijn verschenen: mr. [persoon] en [taxateur 1] (taxateur). 
      
    
    
      1.6.
      De rechtbank heeft de termijn voor het doen van uitspraak verlengd. 
      
    
  
  
    
      2Feiten
    
    
      2.1.
      Belanghebbende is eigenaar van de woning. Het is een vrijstaande woning uit 2018 met een oppervlakte van 309 m², met een garage en een dakkapel op een perceel van 755 m2. 
      
      
    
  
  
    
      3Beoordeling door de rechtbank
    
    
      3.1.
      De rechtbank beoordeelt of de waarde van de woning te hoog is vastgesteld. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die belanghebbende heeft aangevoerd, de beroepsgronden. 
      
    
    
      3.2.
      Belanghebbende vindt dat de waarde van de woning op de waardepeildatum maximaal € 1.095.000 is. De heffingsambtenaar verdedigt de in de uitspraak op bezwaar gehandhaafde waarde van € 1.266.000.
      
    
    
      3.3.
      Naar het oordeel van de rechtbank slaagt het beroep van belanghebbende niet en is de waarde van de woning niet te hoog vastgesteld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
      
      
        
          Toetsingskader van de rechtbank
        
      
      
    
    
      3.4.
      Op grond van artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de woning bepaald op de waarde die aan de woning dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Deze waarde is naar de bedoeling van de wetgever "de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding".
      
      
        
          De vaststelling van de WOZ-waarde aan de hand van de aankoopsom
        
      
      
    
    
      3.5.
      De waarde van de woning is bepaald met de vergelijkingsmethode. Dit houdt in dat de waarde wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking met de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de WOZ-waarde niet te hoog heeft vastgesteld.
      
    
    
      3.6.
      Pas als de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de rechtbank toe aan de vraag of belanghebbende de door hem verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt. Indien ook dat laatste niet het geval is, kan de rechtbank schattenderwijs zelf tot een vaststelling van de in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ bedoelde waarde komen.
      
      
        
          De onderbouwing van de WOZ-waarde door de heffingsambtenaar
        
      
      
    
    
      3.7.
      De heffingsambtenaar heeft aan de waardevaststelling in beroep een taxatiematrix ten grondslag gelegd die op 19 mei 2025 door taxateur [taxateur 2] is opgemaakt. In de taxatiematrix is de waarde van de woning op basis van een vergelijking met referentiewoningen vastgesteld op een getaxeerde waarde van € 1.315.000 naar de waardepeildatum 1 januari 2023. Als referentiewoningen zijn gebruikt de woningen aan de [adres 2] , [adres 3] , [adres 4] en [adres 5] . 
      
      
        
          Indeling in verkeerde groep
        
      
      
    
    
      3.8.
      Belanghebbende stelt dat vanwege het niet tijdig verwerken van een verlaagde WOZ-waarde in een eerder belastingjaar, het onderhavige object ook in dit jaar nog steeds in een verkeerde groep met duurdere objecten is gewaardeerd. De heffingsambtenaar gaat uit van te hoge WOZ-waarden vanaf 1 januari 2020 tot en met heden, vanwege het niet (tijdig) verwerken van een compromis over de WOZ-waarde op 1 januari 2019, welke pas na 28 april 2022 is verwerkt in de systemen, aldus belanghebbende. De heffingsambtenaar heeft dit ter zitting weersproken en stelt dat woningen worden geselecteerd op basis van kenmerken en dat de woningen van tevoren niet worden ingedeeld in een prijsklasse. In dit geval is gekeken welke vrijstaande woningen in [plaats] zijn verkocht en vervolgens welke van die woningen het meest vergelijkbaar zijn op basis van (onder meer) woon- en grondoppervlakte. Prijsklasse is geen kenmerk op basis waarvan wordt geselecteerd. De rechtbank acht aannemelijk op basis van de toelichting van de heffingsambtenaar, de stukken van het dossier en de wijze van waarderen.
      
      
        
          Zijn de referentiewoningen voldoende vergelijkbaar met de woning? 
        
      
      
    
    
      3.9.
      De rechtbank acht de gebruikte referentiewoningen wat betreft uitstraling, ligging, bouwjaar, gebruiksoppervlakte en grondoppervlakte voldoende vergelijkbaar met de woning. Zo betreffen het allemaal vrijstaande woningen in [plaats] met een bouwjaar variërend van 2005 tot en met 2010. [adres 3] en [adres 4] liggen zelfs in dezelfde wijk. Voorts hebben de woningen een vergelijkbare gebruiksoppervlakte op een vergelijkbaar perceel. De afwijkingen in perceelgrootte en aanbouwen zijn naar het oordeel van de rechtbank ook niet zodanig groot dat de referentiewoningen niet bruikbaar zijn als zodanig. De referentiewoningen zijn bovendien voldoende dichtbij de waardepeildatum, namelijk binnen één jaar daarvoor of daarna, verkocht. De rechtbank concludeert dat de referentiewoningen kunnen dienen ter onderbouwing van de WOZ-waarde van de woning.
      
      
        
          Heeft de heffingsambtenaar voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de referentiewoningen? 
        
      
      
    
    
      3.10.
      De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van de rechtbank in voldoende mate inzichtelijk gemaakt op welke wijze rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning. Zo zijn aparte onderdelen van de woning afzonderlijk gewaardeerd en heeft de heffingsambtenaar rekening gehouden met het afnemend grensnut. De heffingsambtenaar heeft ook voldoende rekening gehouden met de afwijkingen wat betreft perceelgrootte en aanbouwen van de referentiewoningen. 
      
    
    
      3.11.
      Tot slot merkt de rechtbank op dat er een significant verschil zit tussen de beschikte waarde van € 1.266.000 en de getaxeerde waarde van € 1.315.000 waarmee naar het oordeel van de rechtbank zeer ruim en dus voldoende rekening is gehouden met alle eventuele waarde drukkende factoren. Naar het oordeel van de rechtbank is de WOZ-waarde dus niet te hoog vastgesteld.
      
      
        
          Waarde te veel gestegen t.o.v. vorig belastingjaar
        
      
      
    
    
      3.12.
      Belanghebbende voert daarnaast aan dat de WOZ-waarde van de woning veel te veel gestegen is in vergelijking tot de vastgestelde WOZ-waarde van het voorgaande jaar, namelijk met 12%.  Voor zover belanghebbende daarmee bedoelt dat de waarde in verhouding staat dan wel dient te staan tot de waarde die per vorige waardepeildatum aan de woning is toegekend, kan dit standpunt naar het oordeel van de rechtbank niet worden gevolgd. Doel en strekking van de Wet WOZ brengen namelijk mee dat de waarde van een woning voor elk tijdvak opnieuw wordt bepaald, aan de hand van feiten en omstandigheden die zich op of rond de waardepeildatum voordoen, waarbij wordt voorbijgegaan aan de waarde die per een vorige waardepeildatum aan de woning is toegekend.
      
    
    
      3.13.
      Tot slot merkt de rechtbank op dat er een significant verschil zit tussen de beschikte waarde van € 1.266.000 en de getaxeerde waarde van € 1.315.000 waarmee naar het oordeel van de rechtbank zeer ruim en dus voldoende rekening is gehouden met alle eventuele waarde drukkende factoren. Naar het oordeel van de rechtbank is de WOZ-waarde dus niet te hoog vastgesteld.
      
      
        
          Schending gelijkheidsbeginsel
        
      
      
    
    
      3.14.
      Belanghebbende voert aan dat de heffingsambtenaar het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door niet dezelfde referentiewoningen te hanteren als in 2019, toen de WOZ-waarde is verlaagd. De rechtbank volgt belanghebbende niet in zijn stelling. Voorop staat dat de WOZ-waarde ieder jaar opnieuw wordt vastgesteld, los van vorige jaren. De rechtbank overweegt dat van schending van het gelijkheidsbeginsel sprake kan zijn indien a) de heffingsambtenaar een begunstigend beleid voert, b) ten aanzien van een (groep) belastingplichtige(n) sprake is van een oogmerk tot begunstiging of c) de meerderheidsregel wordt geschonden. In deze zaak is geen sprake van begunstigend beleid of van een oogmerk tot begunstiging, de WOZ-waarde wordt immers ieder jaar opnieuw vastgesteld. Het gelijkheidsbeginsel kan derhalve slechts toepassing vinden in het kader van de meerderheidsregel. Het is vaste jurisprudentie dat voor de toepassing van de meerderheidsregel in WOZ-zaken de relevante groep vergelijkingsobjecten gevormd wordt door objecten die identiek zijn, in die zin dat de onderlinge verschillen naar het oordeel van de rechtbank verwaarloosbaar zijn (Hoge Raad 8 juli 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT8942). Van dat laatste is in dit geval eveneens geen sprake. 
      
    
  
  
    
      4Conclusie en gevolgen
    
    
      4.1.
      Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de WOZ-waarde en de aanslag OZB gehandhaafd blijven. Omdat het beroep ongegrond is, krijgt belanghebbende zijn griffierecht niet vergoed. Ook krijgt belanghebbende geen vergoeding van zijn proceskosten.
      
      
        
          Beslissing
        
      
      
      
        De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
      
      
      
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. S.J. Willems-Ruesink, rechter, in aanwezigheid van R.P.H. Bukkems, griffier, op 14 augustus 2025 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
      
      
      
      
      
      
      
        
          
          
          
            
              
                griffier
              
              
                rechter
              
            
          
        
      
      
      
      
        Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
      
      
      
      
        
          Informatie over hoger beroep
        
        Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. 
      
      
      
        Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch. 
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    Kamerstukken II 1992/93, 22 885, nr. 3, blz. 44. 
  
  
     Zie Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 5 oktober 2022, ECLI:NL:GHSHE:2022:3373.