ECLI:NL:RBZWB:2025:6708, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 28-05-2025, 11337356 EL EXPL 24-5 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-05-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Effectenlease, tussenpersoonzaak. Beroep op advisering slaagt.

vonnis
    
    
    
      
        RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
      
    
    
    
      Cluster I Civiele kantonzaken
    
    
    
      Bergen op Zoom
    
    
    
      zaak/rolnr.: 11337356 EL EXPL 24-5
    
    
    
      
        vonnis d.d. 28 mei 2025
      
    
    
    
      inzake
    
    
  
  
    
      1 [naam 1] ,
    
      
        2. [naam 2] , 
      
      beiden wonende te [plaats] ,
      eisende partij in conventie in de hoofdzaak, 
      verwerende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      gemachtigde: mr. G. van Dijk, Leaseproces,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        de besloten vennootschap Dexia Nederland B.V.,
      
      gevestigd te Amsterdam,
      gedaagde partij in conventie in de hoofdzaak, 
      eisende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident,
      gemachtigde: USG Legal Professionals.
      Partijen worden hierna [partij 1] (in mannelijk enkelvoud) en Dexia genoemd.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit: 
      
        
          de dagvaarding van 25 september 2024;
        
        
          de incidentele vordering ex artikel 843a, tevens houdende de conclusie van antwoord en een eis in reconventie in de hoofdzaak;
        
        
          de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie in de hoofdzaak;
        
        
          de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie in de hoofdzaak;
        
        
          de conclusie van dupliek in reconventie, tevens akte uitlating producties, in de hoofdzaak;
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen. 
    
  
  
    
      2
      2.	De feiten
    
    
      2.1.
      
        [partij 1] heeft de volgende leaseovereenkomsten (verder: de overeenkomsten) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Contractnr.
              
              
                Datum
              
              
                Naam overeenkomst
              
            
            
              
                I.
              
              
                
                  [contractnummer 1]
                
              
              
                2-8-2000
              
              
                Profit Effect
              
            
            
              
                II.
              
              
                
                  [contractnummer 2]
                
              
              
                2-8-2000
              
              
                Profit Effect
              
            
            
              
                III.
              
              
                
                  [contractnummer 3]
                
              
              
                2-8-2000
              
              
                Profit Effect
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.2.
      Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomsten een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Datum eindafrekening
              
              
                Resultaat
              
              
                Betaald
              
            
            
              
                I.
              
              
                21-6-2006
              
              
                - € 2.881,65 
              
              
                Ja 
              
            
            
              
                II.
              
              
                21-6-2006
              
              
                - € 2.881,65 
              
              
                Ja
              
            
            
              
                III.
              
              
                21-6-2006
              
              
                - € 2.881,65 
              
              
                Ja
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.3.
      Volgens opgave van Dexia heeft [partij 1] op grond van de overeenkomsten – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 8.699,52 aan maandtermijnen en een bedrag van € 8.644,95 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [partij 1] € 1.712,01 aan dividenden ontvangen en € 790,05 aan fiscaal voordeel genoten. Dexia heeft € 144,18 aan dividenden verrekend. Op 18 januari 2012 heeft Dexia een bedrag van € 7.402,80 aan [partij 1] uitgekeerd, volgens Dexia tweederde van de restschuld inclusief reeds verschenen rente. 
      
    
    
      2.4.
      De gemachtigde van [partij 1], Leaseproces, heeft bij brief van 28 november 2005 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
      
    
  
  
    
      3De vordering en het verweer in de hoofdzaak en in het incident
    
    
      3.1.
      
        [partij 1] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
      - voorwaardelijk:
       Dexia ex artikel 843a zal veroordelen de aanvraagformulieren en haar versie van de ondertekende overeenkomsten aan [partij 1] te verstrekken,
      - in de hoofdzaak:
      
         voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [partij 1] en/of toerekenbaar is tekort geschoten,
         voor recht zal verklaren dat [partij 1] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
         Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [partij 1] van al datgene dat [partij 1] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, vermeerderd met de wettelijke rente daarover,
         Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [partij 1] met rente,
         Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten met rente.
      
      
    
    
      3.2.
      Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
      - in het incident:
       [partij 1] ex artikel 843a zal veroordelen om aan Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier waar de door Leaseproces namens [partij 1] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen aan zijn ontleend,
      - in de hoofdzaak:
      
         voor recht zal verklaren dat Dexia niets meer aan [partij 1] verschuldigd is,
         [partij 1] zal veroordelen in de proceskosten.
      
      
    
    
      3.3.
      Op de stellingen en verweren van partijen zal voor zover nodig hierna nader worden ingegaan.
      
      
        
          4.	Beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident 
          
          algemeen
          4.1.	  Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [partij 1]
      
      
    
    
      4.2.
      De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend.Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen. 
    
    
      4.3.
      Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
      
        
          er is sprake van huurkoop;
        
        
          er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
        
        
          Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
        
        
          
            [partij 1] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld;
        
        
          er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
        
      
      
        verjaring
      
    
    
      4.4.
      Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [partij 1] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
      
      
        
          tussenpersoon 
        
      
    
    
      4.5.
      
        [partij 1] heeft de overeenkomsten met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Basic Investments (verder: de tussenpersoon). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing  van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 
    
    
      4.6.
      De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [partij 1] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon [partij 1], anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [partij 1] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [partij 1] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn. Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [partij 1] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomsten en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
    
    
      4.7.
      
        [partij 1] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende: “(…) [partij 1] kwam in contact met Basic Investments, doordat adviseurs van Basic Investments (ongevraagd) aan de deur langskwamen. De adviseurs vroegen [partij 1] of hij geïnteresseerd was om geadviseerd te worden over zijn financiële mogelijkheden. De adviseurs werden door [partij 1] binnengelaten om de financiële situatie van [partij 1] door te nemen. (…) Tijdens het gesprek hebben de adviseurs van Basic Investments, de heer [naam 3] en de heer [naam 4] (hierna te noemen: ‘adviseurs’), geïnformeerd naar de financiële wensen en de financiële situatie van [partij 1] Met de adviseurs is gesproken over het feit dat de heer [partij 1] brandweerman was en dat hij vanwege Functioneel Leeftijdsontslag (FLO) een periode van tien jaar diende te overbruggen met een lager inkomen. Derhalve had [partij 1] de wens om vermogen op te bouwen voor die periode, zodat [partij 1] er niet achteruit op zou gaan. De adviseurs gaven aan dat mogelijk was om dit doel te bereiken en dat zij hier geschikte producten voor wisten. (…) De adviseurs adviseerden [partij 1] om het Profit Effect product van Bank Labouchere af te sluiten. Volgens de adviseurs zou [partij 1] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, zodat [partij 1] na het FLO hetzelfde inkomen zou behouden als daarvoor. [partij 1] gaf aan dat hij maandelijks NLG 300,- ter beschikking had om te investeren. Aan de hand van een cashflow overzichten lieten de adviseurs zien wat de opbrengst zou zijn na tien jaar. De adviseurs lichtte de cashflow overzichten mondeling toe en maakten daarbij aantekeningen. De cashflow overzichten hielden geenszins rekening met tegenvallende koersresultaten. (…) Voorts zou er volgens de adviseurs belegd gaan worden in betrouwbare, rendabele fondsen. (…) De adviseurs vertelden [partij 1] dat hij maar drie jaar lang maandelijks NLG 300,- hoefde in te leggen voor dit product. De adviseurs adviseerden om de inleg te spreiden over drie Profit Effect overeenkomsten met ieder een maandelijkse inleg van NLG 100,-. (…) De adviseurs hebben [partij 1] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s en de daadwerkelijke constructie van dit product. Zo hebben zij er niet op gewezen dat er belegd ging worden met geleend geld en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een restschuld kon ontstaan uit hoofde van het effectenleaseovereenkomsten. Sterker nog, de adviseurs lieten een document van de Consumentenbond zien waarop vermeld stond dat de kansen op negatieve rendementen en bijbetalingen aan het eind van de looptijd 0% was. (…) Als [partij 1] op deze risico’s gewezen was, had hij de Profit Effect overeenkomsten nooit afgesloten. (…) [partij 1] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseurs en hun advies. Om deze reden heeft [partij 1] het advies van de adviseurs opgevolgd. Conform het advies van de adviseurs heeft [partij 1] drie Profit Effect overeenkomsten met ieder een maandbetaling van NLG 99,85 afgesloten bij Bank Labouchere. De aanvraagformulieren werden ter plekke ingevuld samen met de adviseurs. De overeenkomsten werden door Basic Investments per post toegestuurd (…) [partij 1] heeft de overeenkomsten ondertekend geretourneerd. (…)”.
    
    
      4.8.
      
        [partij 1] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:- een cashflow van het afgesloten product;
      - kopieën van de overeenkomsten van 2 augustus 2000 met contractnummers [contractnummer 1] , [contractnummer 2] en [contractnummer 3] voorzien van het adviseursnummer: [adviseursnummer] -Basic Investment,
      - de aanbiedingsbrief van 3 augustus 2000 op briefpapier van Basic Investments, gerecht aan [partij 1], waarbij de overeenkomsten waren gevoegd; - een kopie van een uittreksel van de KvK van de eenmanszaak met als handelsnaam Basic Investments met als beschrijving van de werkzaamheden ‘Bemiddeling bij het inzetten van vertegenwoordigers bij derden, tevens het adviseren en aanbrengen van particulieren bij commissionairs en banken’.
      
    
    
      4.9.
      Met deze feitelijke uiteenzetting en stukken heeft [partij 1] voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dexia heeft de door [partij 1] geschetste gang van zaken slechts in algemene termen betwist. Dexia had echter meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds geen sprake is geweest van advisering. Zo had Dexia moeten uiteenzetten op welke wijze de overeenkomsten in haar visie tot stand was gekomen. Dexia heeft weliswaar erop gewezen dat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [partij 1] en de adviseur van de tussenpersoon, maar dat kan Dexia niet baten. Voor zover Dexia daardoor in bewijsnood is, komt dat voor haar rekening en risico. Niet alleen had zij zoals hiervoor is overwogen eerder bewijs kunnen verzamelen maar daarbij komt dat Dexia destijds ervan heeft afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten en gebruik heeft gemaakt van deze tussenpersoon voor de afzet van haar producten. Dit terwijl het voor haar als aan toezicht onderworpen effecteninstelling verboden was om van die tussenpersoon cliënten aan te nemen aan wie adviezen waren verstrekt. Het had op haar weg gelegen om daarop controle uit te oefenen en ervoor te zorgen dat zij wel over concrete informatie beschikte over de totstandkoming van een contract en de daarbij betrokken (medewerker van de) tussenpersoon. Daarom wordt uitgegaan van de juistheid van de door [partij 1] geschetste gang van zaken nu Dexia deze onvoldoende heeft weersproken. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen.
      
      
        
          wetenschap Dexia
        
      
    
    
      4.10.
      
        [partij 1] stelt dat Dexia wist, althans behoorde te weten, dat de tussenpersoon een op de persoon van [partij 1] toegesneden beleggingsadvies heeft gegeven. Dexia betwist dit. Uit diverse uitspraken volgt dat Dexia ermee bekend moet zijn geweest dat tussenpersonen op grote schaal individueel persoonlijk financieel advies gaven. Hoewel in dit geval niet is gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [partij 1], had het op de weg van Dexia gelegen om bij de totstandkoming van de overeenkomst met [partij 1], actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst is aangegaan op advies van de tussenpersoon, om te kunnen beoordelen of zij de overeenkomst met [partij 1] kon en mocht aangaan. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht is gesteld noch gebleken. Zij had derhalve behoren te weten dat [partij 1] door de tussenpersoon is geadviseerd. Dit geldt temeer nu [partij 1] genoegzaam heeft aangetoond dat de tussenpersoon zich in haar algemene naar buiten toe gerichte publicaties (zoals de inschrijving in het handelsregister van de Kamer van Koophandel) profileerde als persoonlijk adviseur op maat.
      
      
        
          aansprakelijkheid Dexia
          4.11.	Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [partij 1] de overeenkomsten is aangegaan, heeft zij jegens [partij 1] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [partij 1] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia. 
        
          vorderingen van [partij 1]
          4.12.	De door [partij 1] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [partij 1] heeft gehandeld door [partij 1] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [partij 1] niet alleen als klant aanbracht maar [partij 1] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat. 
      
      
    
    
      4.13.
      De als gevolg hiervan door [partij 1] geleden schade kunnen partijen inmiddels berekenen. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door de afnemer betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening gehouden te worden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en een eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht waarvan de juistheid door [partij 1] niet is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3). Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
      
    
    
      4.14.
      Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [partij 1] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
      
      
        
          de voorwaardelijke vordering van [partij 1]
        
      
    
    
      4.15.
       vordert Dexia op te dragen om een afschrift te verstrekken van het aanvraagformulieren en de bij Dexia in bezit zijnde ondertekende overeenkomsten. Uit het voorgaande volgt dat [partij 1] in het gelijk zal worden gesteld. Hij heeft dan ook geen belang meer bij deze stukken in deze procedure, zodat het verzoek zal worden afgewezen. 
      
      
        
          de incidentele vordering van Dexia
        
      
    
    
      4.16.
      Dexia vordert dat [partij 1] wordt veroordeeld het intakeformulier van zijn gemachtigde aan Dexia te verstrekken. Een zogenoemde “exhibitievordering” komt in beginsel voor toewijzing in aanmerking als is voldaan aan de volgende uit artikel 843a lid 1 voortvloeiende, cumulatieve voorwaarden: 
      - degene die de vordering instelt, dient een rechtmatig belang te hebben, 
      - het moet gaan om bepaalde bescheiden,
      - aangaande een rechtsbetrekking waarin de eiser of zijn rechtsvoorganger partij is. 
      
    
    
      4.17.
      Daargelaten de vraag of aan deze vereisten is voldaan, oordeelt de kantonrechter dat op grond van het derde en vierde lid van artikel 843a geen inzage van het intakeformulier verlangd kan worden. In het derde lid van artikel 843a is, kortgezegd, bepaald dat beoefenaren van vertrouwensberoepen ter zake van hetgeen hen in hun hoedanigheid is toevertrouwd niet gehouden zijn om aan de exhibitievordering te voldoen. In beginsel betreft dit alle met de beroepsbeoefenaar gewisselde stukken en is het aan de beroepsbeoefenaar om te bepalen of die informatie hem in zijn hoedanigheid zijn toevertrouwd. Er is dus bij hoge uitzondering ruimte om van de beroepsbeoefenaar te verlangen dat hij zich niet op zijn verschoningsrecht beroept. Ook van [partij 1] als cliënt(e) van de beroepsbeoefenaar kan (ervan uitgaande dat [partij 1], althans zijn gemachtigde, in het bezit is van het intakeformulier) geen inzage worden verlangd omdat gewichtige redenen als bedoeld in het vierde lid van artikel 843a, zich daartegen verzetten. Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [partij 1] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens, via een toegewezen exhibitievordering, bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Al met al oordeelt de kantonrechter dat de incidentele vordering van Dexia moet worden afgewezen. 
      
    
    
      4.18.
      De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [partij 1] worden begroot op € 82,00.  
      
      
        
          overige vorderingen van Dexia
        
      
    
    
      4.19.
      
        Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen. 
        
          proceskosten
        
      
    
    
      4.20.
      Omdat [partij 1] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [partij 1] gevallen. Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [partij 1] worden begroot op:
      - dagvaarding       	 	€ 135,97
      - griffierecht                          	€   87,00
      - salaris gemachtigde           	€ 542,00 (2,0 x tarief € 271,00)
      - nakosten                             	€ 135,00 
      Totaal                                    	€ 899,97.
      
    
    
      4.21.
      
        De gevorderde rente over de proceskosten zal als na te melden worden toegewezen.      
        
          5.	Beslissing
        
        De kantonrechter
        
          in het incident van Dexia
        
      
      
    
    
      5.1.
      wijst de vordering van Dexia af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt Dexia in proceskosten van [partij 1], tot op heden begroot op € 82,00,
      
      
        
          in de hoofdzaak
        
      
      
      
        
          In conventie
        
      
      
    
    
      5.3.
      verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [partij 1] heeft gehandeld door [partij 1] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [partij 1] niet alleen als klant aanbracht maar [partij 1] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
      
    
    
      5.4.
      verklaart voor recht dat [partij 1] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
      
    
    
      5.5.
      veroordeelt Dexia om aan [partij 1] te betalen de schade, vermeerderd met de wettelijke rente daarover een en ander zoals weergegeven in r.o. 4.13.,
      
    
    
      5.6.
      veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 899,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
      
    
    
      5.7.
      veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan, 
      
    
    
      5.8.
      verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      5.9.
      wijst het meer of anders gevorderde af,
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      5.10.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      5.11.
      veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [partij 1] gevallen, tot op heden begroot op nihil. 
      
      
        Aldus gewezen door mr. Rouwen, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 mei 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.
      
    
  
  
    In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135).
  
  
     zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 januari 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462 en gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:23.
  
  
     Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862.
  
  
     Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177, gerechtshof ’s Hertogenbosch 10 december 2024 ECLI:NL:GHSCHE:2024:3936, gerechtshof Arnhem Leeuwarden 11 februari 2025 ECLI:NL:GHARL:2025:684, ECLI:NL:GHARL:2025:686, ECLI:NL:GHARL:2025:687, ECLI:NL:GHARL:2025:688 en ECLI:NL:GHARL:2025:689, gerechtshof Amsterdam 11 februari 2025 ECLI:NL:GHAMS:2025:379.
  
  
     Zie bijvoorbeeld Hoge Raad 9 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:882.
  
  
     Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862.