ECLI:NL:GHDHA:2025:2140, Gerechtshof Den Haag, 21-05-2025, BK-24/391 en BK-24/434 t/m BK-24/460
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-05-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Naheffingsaanslag bpm. VWEU. Bevoegdheid van de nationale rechters om het Unierecht uit te leggen. Geen verplichting tot het stellen van prejudiciële vragen. Bevoegdheid tot naheffen bpm. Geen schending Unierechtelijk verdedigingsbeginsel. Het vooraf heffen van griffierecht is niet in strijd met het Unierecht. Geen aanpassing proceskostenvergoeding in bezwaar. Geen vergoeding van (immateriële) schade.

GERECHTSHOF DEN HAAG
    
    
      Team Belastingrecht
      meervoudige kamer
      nummers BK-24/391 en BK-24/434 t/m BK-24/460
    
    
    
    Uitspraak van 21 mei 2025
    
    
      in het geding tussen:
    
    
    
      [X] B.V. te [Z] , belanghebbende,
    (gemachtigde: A.F.M.J. Verhoeven) 
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, de Inspecteur,
    (vertegenwoordiger: […] )
    
    
      op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank Den Haag (de Rechtbank) van 12 maart 2024, nummers SGR 22/5567 t/m SGR 22/5580, SGR 22/5582 t/m SGR 22/5590 en SGR 22/5592 t/m SGR 22/5596.
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      1.1.
      Aan belanghebbende is ten aanzien van 28 voertuigen een naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (bpm) opgelegd van in totaal € 100.673 (de naheffingsaanslag).
      
    
    
      1.2.
      De Inspecteur heeft de naheffingsaanslag bij uitspraak op bezwaar deels gegrond verklaard en de naheffingsaanslag verminderd tot, naar het Hof begrijpt, € 98.590. De Inspecteur heeft een proceskostenvergoeding van € 807 toegekend.
      
    
    
      1.3.
      Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld bij de Rechtbank. Ter zake van het beroep is een griffierecht geheven van € 365. De beslissing van de Rechtbank luidt, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:
      
      
        “De rechtbank: 
      
      
        
          verklaart het beroep met zaaknummer SGR 22/5573 niet-ontvankelijk; 
        
        
          verklaart de beroepen met de zaaknummers SGR 22/5569, SGR 22/5592 en SGR 22/5578 gegrond; 
        
        
          verklaart de overige beroepen ongegrond; 
        
        
          vernietigt de uitspraak op bezwaar; 
        
        
          vermindert de naheffingsaanslag tot € 97.475 en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar; 
        
        
          veroordeelt de Staat tot vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 125; 
        
        
          veroordeelt verweerder tot vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 875; 
        
        
          veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 2.625; 
        
        
          draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 365 aan eiseres te vergoeden; 
        
        
          draagt de Staat en verweerder op om de toegekende vergoedingen en het griffierecht te betalen op een bankrekening die op naam staat van eiseres; 
        
        
          bepaalt dat de termijn voor de vergoeding van wettelijke rente gaat lopen vanaf vier weken na de datum van deze uitspraak.”
        
      
      
    
    
      1.4.
      Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Van belanghebbende is een griffierecht van eenmaal € 559 geheven. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. De Inspecteur heeft een nader stuk ingediend, ingekomen bij het Hof op 28 maart 2025. Belanghebbende heeft een nader stuk ingediend, ingekomen bij het Hof op 31 maart 2025. 
      
    
    
      1.5.
      De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 9 april 2025. Partijen zijn verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.
      
      
    
  
  
    Feiten
    
    
      2.1.
      Belanghebbende heeft in 2020 ter zake van de registratie van de 28 onder 2.2 genoemde auto’s op aangifte bpm voldaan.
      
    
    
      2.2.
      De Inspecteur heeft de naheffingsaanslag opgelegd, welke betrekking heeft op de volgende 28 auto’s (de auto’s):
      
      
        
          
          
          
          
          
          
          
            
              
                
                  Auto
                
              
              
                
                  Zaaknummer 
                  
                  Rechtbank
                
              
              
                
                  Zaaknummer 
                  
                  Hof
                
              
              
                
                  Kenteken
                
              
              
                
                  Datum eerste 
                  
                  toelating
                
              
              
                
                  Bedrag
                
              
            
            
              
                1
              
              
                SGR 22/5589
              
              
                BK-24/454
              
              
                
                  [kenteken 1]
                
              
              
                20-02-2019
              
              
                 €      3.357 
              
            
            
              
                2
              
              
                SGR 22/5569
              
              
                BK-24/435
              
              
                
                  [kenteken 2]
                
              
              
                15-04-2019
              
              
                 €      2.532 
              
            
            
              
                3
              
              
                SGR 22/5588
              
              
                BK-24/453
              
              
                
                  [kenteken 3]
                
              
              
                19-11-2019
              
              
                 €      2.892 
              
            
            
              
                4
              
              
                SGR 22/5590
              
              
                BK-24/455
              
              
                
                  [kenteken 4]
                
              
              
                18-11-2019
              
              
                 €      3.384 
              
            
            
              
                5
              
              
                SGR 22/5567
              
              
                BK-24/391
              
              
                
                  [kenteken 5]
                
              
              
                01-08-2019
              
              
                 €      2.633 
              
            
            
              
                6
              
              
                SGR 22/5583
              
              
                BK-24/448
              
              
                
                  [kenteken 6]
                
              
              
                27-08-2019
              
              
                 €      3.114 
              
            
            
              
                7
              
              
                SGR 22/5570
              
              
                BK-24/436
              
              
                
                  [kenteken 7]
                
              
              
                21-11-2018
              
              
                 €      6.426 
              
            
            
              
                8
              
              
                SGR 22/5573
              
              
                BK-24/439
              
              
                
                  [kenteken 8]
                
              
              
                11-06-2019
              
              
                 €      2.081 
              
            
            
              
                9
              
              
                SGR 22/5582
              
              
                BK-24/447
              
              
                
                  [kenteken 9]
                
              
              
                27-07-2018
              
              
                 €      3.339 
              
            
            
              
                10
              
              
                SGR 22/5586
              
              
                BK-24/451
              
              
                
                  [kenteken 10]
                
              
              
                27-05-2019
              
              
                 €      2.926 
              
            
            
              
                11
              
              
                SGR 22/5574
              
              
                BK-24/440
              
              
                
                  [kenteken 11]
                
              
              
                28-08-2019
              
              
                 €      6.370 
              
            
            
              
                12
              
              
                SGR 22/5592
              
              
                BK-24/456
              
              
                
                  [kenteken 12]
                
              
              
                29-04-2019
              
              
                 €      5.252 
              
            
            
              
                13
              
              
                SGR 22/5571
              
              
                BK-24/437
              
              
                
                  [kenteken 13]
                
              
              
                01-03-2019
              
              
                 €      3.682 
              
            
            
              
                14
              
              
                SGR 22/5572
              
              
                BK-24/438
              
              
                
                  [kenteken 14]
                
              
              
                26-02-2018
              
              
                 €      4.161 
              
            
            
              
                15
              
              
                SGR 22/5587
              
              
                BK-24/452
              
              
                
                  [kenteken 15]
                
              
              
                28-08-2019
              
              
                 €      5.467 
              
            
            
              
                16
              
              
                SGR 22/5577
              
              
                BK-24/443
              
              
                
                  [kenteken 16]
                
              
              
                12-01-2018
              
              
                 €      3.242 
              
            
            
              
                17
              
              
                SGR 22/5578
              
              
                BK-24/444
              
              
                
                  [kenteken 17]
                
              
              
                31-08-2019
              
              
                 €      5.613 
              
            
            
              
                18
              
              
                SGR 22/5584
              
              
                BK-24/449
              
              
                
                  [kenteken 18]
                
              
              
                25-04-2019
              
              
                 €      2.457 
              
            
            
              
                19
              
              
                SGR 22/5575
              
              
                BK-24/441
              
              
                
                  [kenteken 19]
                
              
              
                16-01-2019
              
              
                 €      2.184 
              
            
            
              
                20
              
              
                SGR 22/5585
              
              
                BK-24/450
              
              
                
                  [kenteken 20]
                
              
              
                22-08-2019
              
              
                 €      4.353 
              
            
            
              
                21
              
              
                SGR 22/5576
              
              
                BK-24/442
              
              
                
                  [kenteken 21]
                
              
              
                31-08-2019
              
              
                 €      4.928 
              
            
            
              
                22
              
              
                SGR 22/5568
              
              
                BK-24/434
              
              
                
                  [kenteken 22]
                
              
              
                26-04-2020
              
              
                 €      1.902 
              
            
            
              
                23
              
              
                SGR 22/5595
              
              
                BK-24/459
              
              
                
                  [kenteken 23]
                
              
              
                02-08-2018
              
              
                 €      3.802 
              
            
            
              
                24
              
              
                SGR 22/5594
              
              
                BK-24/458
              
              
                
                  [kenteken 24]
                
              
              
                17-09-2018
              
              
                 €      4.310 
              
            
            
              
                25
              
              
                SGR 22/5593
              
              
                BK-24/457
              
              
                
                  [kenteken 25]
                
              
              
                08-03-2019
              
              
                 €      3.770 
              
            
            
              
                26
              
              
                SGR 22/5596
              
              
                BK-24/460
              
              
                
                  [kenteken 26]
                
              
              
                31-01-2018
              
              
                 €      1.784 
              
            
            
              
                27
              
              
                SGR 22/5579
              
              
                BK-24/445
              
              
                
                  [kenteken 27]
                
              
              
                30-10-2020
              
              
                 €      2.232 
              
            
            
              
                28
              
              
                SGR 22/5580
              
              
                BK-24/446
              
              
                
                  [kenteken 28]
                
              
              
                10-11-2020
              
              
                 €      2.480 
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
              
                
              
              
                
                  Totaal
                
              
              
                
                   € 100.673 
                
              
            
          
        
      
      
    
    
      2.3.
      Bij uitspraak op bezwaar heeft de Inspecteur de naheffingsaanslag voor zover betrekking hebbend op auto 8 (zaaknummer BK-24/439) vernietigd en is de naheffingsaanslag voor zover betrekking hebbend op auto 21 (zaaknummer BK-24/442) verminderd tot € 4.926.
      
    
    
      2.4.
      De Rechtbank heeft de naheffingsaanslag ter zake van auto 2 (zaaknummer BK-24/435), auto 12 (zaaknummer BK-24/456) en auto 17 (zaaknummer BK-24/444) verminderd tot respectievelijk € 2.191, € 4.904 en € 5.187. De naheffingsaanslag is verminderd tot € 97.475.
      
      
    
  
  
    Oordeel van de Rechtbank
    
    3. De Rechtbank heeft, voor zover in hoger beroep van belang, als volgt geoordeeld, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:
    
    
      
        “Unierechtelijk verdedigingsbeginsel
      
    
    8. Het Unierechtelijk verdedigingsbeginsel strekt niet verder dan dat degene aan wie een naheffingsaanslag zal worden opgelegd, zijn opmerkingen daarover kenbaar kan maken alvorens daadwerkelijk wordt overgegaan tot naheffing. Er is geen rechtsregel die verweerder verplicht de betrokkene daarvoor uit te nodigen voor een gesprek. Dit volgt ook niet uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Verweerder heeft eiseres in de periode 18 februari tot en met 24 maart 2021 bij afzonderlijk (per auto) verzonden brieven op de hoogte gesteld van zijn voornemen om een naheffingsaanslag op te leggen en daarbij vermeld hoeveel die naheffingsaanslag voor de desbetreffende auto zal bedragen en hoe deze is berekend. In die brieven wordt eiseres de gelegenheid geboden zich hierover uit te laten, van welke gelegenheid eiseres overigens geen enkele keer gebruik heeft gemaakt. Aldus heeft verweerder de eisen die het Unierechtelijk verdedigingsbeginsel stelt gerespecteerd.
    
    
      
        Naheffen na belastbaar feit
      
    
    9. De Bpm wordt verschuldigd ter zake van de registratie van een auto in het kentekenregister en moet op aangifte worden voldaan. Dat geldt voor iedere auto, ongeacht de herkomst daarvan. Indien belasting die op aangifte moet worden voldaan geheel of gedeeltelijk niet is betaald, kan de inspecteur op grond van artikel 20 van de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen de te weinig geheven belasting naheffen. Nu derhalve in alle gevallen van registratie van voertuigen te weinig betaalde belasting kan worden nageheven, is geen sprake van schending van artikel 110 VWEU.
    
    
      
        Belastingplichtige
      
    
    10. Eiseres heeft gesteld dat de naheffingsaanslag niet aan haar opgelegd had mogen worden omdat zij niet degene is op wier naam de kentekens worden gesteld. Deze stelling vindt geen steun in de feiten nu eiseres in de aangifte heeft aangekruist dat zij de kentekens (behoudens auto 8) voor zichzelf heeft aangevraagd. Overigens heeft de Hoge Raad in zijn arrest van 11 april 2003[1] reeds geoordeeld dat een naheffingsaanslag Bpm aan de importeur mag worden opgelegd. Verweerder heeft de naheffingsaanslag dus aan eiseres kunnen en mogen opleggen. De uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 10 januari 2017[2] waarop eiseres zich beroept, leidt niet tot een ander oordeel. Die uitspraak ziet immers op de zich hier niet voordoende situatie dat een naheffingsaanslag betrekking heeft op een maandaangifte voor meerdere auto’s en geen verband meer kan worden gelegd tussen de op die aangifte betaalde bpm en de individuele voertuigen waarop die aangifte betrekking heeft.
    
    11. Met betrekking tot auto 8 (zaaknummer SGR 22/5573) wordt opgemerkt dat de naheffingsaanslag voor zover betrekking hebbend op deze auto door verweerder in de uitspraak op bezwaar reeds is vernietigd, hetgeen door partijen ter zitting is bevestigd. Het beroep met betrekking tot zaaknummer SGR 22/5573 is dan ook niet ontvankelijk verklaard.
    
    
      
        Strijd met het unierecht
      
    
    12. Eiseres stelt dat de Bpm in strijd met het Unierecht is geheven omdat, anders dan bij binnenlandse voertuigen, aangifte en betaling van de belasting eerder plaats moet vinden dan het tijdstip waarop het belastbare feit zich heeft voorgedaan. Zoals volgt uit het arrest van de Hoge Raad van 23 september 2022[3] is deze stelling onjuist.
    
    
      
        Leemte in de wetgeving
      
    
    13. Eiseres heeft gewezen op een door haar geconstateerde leemte in de regelgeving. Door deze leemte kan een belastingplichtige na de opname door de taxateur maar vóór het doen van aangifte, werkzaamheden aan een voertuig (laten) verrichten. De verplichting om een voertuig in ongewijzigde staat beschikbaar te houden geldt volgens eiseres immers pas vanaf de aangifte. De rechtbank overweegt dat de taxatierapporten van eiseres kennelijk niet de toestand van de auto’s op het moment van het doen van aangifte beschrijven. Alleen als dat het geval is, mag bij de aangifte worden uitgegaan van een taxatierapport. Dat het taxatierapport niet ouder mag zijn dan één maand betekent niet dat op basis daarvan aangifte mag worden gedaan, ook als de auto na taxatie en voor het doen van aangifte is hersteld.
    
    
      
        Onafhankelijkheid en deskundigheid hertaxateur DRZ
      
    
    14. Eiseres heeft gesteld dat DRZ geen onafhankelijke deskundige is en de door DRZ opgestelde rapporten daarom niet gebruikt kunnen worden bij de waardebepaling van de auto’s. In het kader van deze procedure beschouwt de rechtbank de taxateur van DRZ als een partijdeskundige, omdat hij door verweerder is aangezocht om een oordeel te geven over de waarde van een auto. Het staat verweerder vrij een deskundige van zijn keuze in te schakelen. Het bepaalde in artikel 8, vierde lid, van de Uitvoeringsregeling belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (de Uitvoeringsregeling) staat daar niet aan in de weg, omdat dit betrekking heeft op een door de belastingplichtige in te schakelen taxateur. Dat betekent dat verweerder mag en kan kiezen voor de onder het Ministerie van Financiën vallende DRZ. De door eiseres aangehaalde jurisprudentie over de Europese aanbestedingsregels leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank volgt eiseres evenmin in haar stelling dat sprake is van strijd met het Unierechtelijk beginsel van wapengelijkheid omdat eiseres wettelijk verplicht is de waarde van het voertuig te laten vaststellen door een derde deskundige waarbij tal van voorwaarden gelden, terwijl voor de taxateur van DRZ die voorwaarden niet gelden.
    
    
      
        Reparatietarieven
      
    
    15. Eiseres heeft gesteld dat de door DRZ gehanteerde uurtarieven te laag zijn en daarbij gewezen op het door haar gehanteerde standaardtarief van € 69,95 exclusief BTW. De rechtbank heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de door DRZ gehanteerde uurtarieven, nu niet gebleken is dat door DRZ niet is uitgegaan van reële uurtarieven. Dat eiseres zelf mogelijk een ander tarief hanteert - noch daargelaten dat zij daarbij niet nader heeft geconcretiseerd voor welke reparaties en voor welke van de onderhavige auto’s dit tarief zou gelden-, brengt hierin geen verandering. De rechtbank heeft dan ook geen aanleiding om van een ander uurtarief uit te gaan dan de tarieven die DRZ hanteert.
    
    
      
        72% van de schade
      
    
    16. De rechtbank volgt eiseres evenmin in haar stelling dat niet 72%, maar 100% van de door DRZ vastgestelde reparatiekosten wegens schade in mindering zouden moeten worden gebracht. Eiseres heeft namelijk niet onderbouwd waarom in dit geval, in afwijking van het uitgangspunt zoals verwoord in artikel 8, vierde lid, letter b, en bijlage I van de Uitvoeringsregeling, zou moeten worden uitgegaan van een hoger percentage dan 72. De enkele algemene stelling dat uit het Unierecht volgt dat 100% in aftrek moet worden toegelaten, is daarvoor onvoldoende.
    
    
      
        Leeftijdskorting
      
    
    17. De rechtbank begrijpt eiseres zo, dat zij aanvoert dat het vereiste dat voorafgaand aan de registratie de BPM moet worden betaald in strijd is met het Unierecht. Zij voert daartoe aan dat de BPM die nog rust op binnenlandse gebruikte auto’s en die bij wijziging van de tenaamstelling van het kenteken vermeld wordt op de factuur, in veel gevallen door de koper pas na de wijziging van het kenteken wordt betaald aan de verkoper. Bij de aanschaf van een auto uit het buitenland is dat niet mogelijk, omdat geen kenteken wordt afgegeven zolang de BPM niet is betaald. Eiseres stelt dat sprake is van een maatregel van gelijke werking in de zin van artikel 110 VWEU. Met de huidige regeling wordt de keuze van de koper immers beïnvloed in het voordeel van de auto die zich al op de Nederlandse markt bevindt. Het is een keuze van de fiscale wetgever om eerder te heffen dan het moment waarop de registratie is voltooid, zodat deze maatregel volgens eiseres bij de fiscale beoordeling van het geschil hoort.
    
    18. De rechtbank overweegt dat het feit dat registratie ná aangifte plaatsvindt niet primair voortvloeit uit de Wet BPM en dus als uitgangspunt niet bij de fiscale beoordeling hoort.[4] Als de BPM niet wordt betaald, wordt het kenteken voor de auto niet verstrekt. Een afwijzing van de verstrekking van het kenteken is niet een beslissing die vatbaar is voor beroep bij de belastingrechter. De rechtbank zal er veronderstellende wijs van uitgaan dat eiseres het oog heeft op artikel 6, tweede lid, van de Wet BPM. Deze regeling is naar het oordeel van de rechtbank echter niet in strijd met het Unierecht. Daarbij is van belang dat er standaard (op basis van goedkeurend beleid in het Kaderbesluit BPM, nr. 2017/1135M) rekening wordt gehouden met een termijn van vijf werkdagen tussen de aangifte en registratie. De rechtbank acht het aannemelijk dat in het merendeel van de gevallen die termijn genoeg is om de registratie af te ronden. Voor zover dat in het individuele geval niet lukt, bestaat recht op leeftijdskorting. De door eiseres enkel ingenomen stelling dat de leeftijdskorting moet worden verleend, zonder de voor de beoordeling van die stelling relevante data te noemen (per auto), is daartoe onvoldoende.
    
    
    
      
        CO2 uitstoot
      
    
    19. Eiseres stelt dat zij als gevolg van de overgang van de NEDC meetmethode naar de WLTP meetmethode is uitgegaan van een te hoge CO2-uitstoot van de auto’s. Zij wijst in dat kader op TNO-onderzoek en onderzoek van KPMG (de onderzoeken) waaruit volgt dat de uitstoot volgens de WLTP meetmethode structureel hoger ligt dan de CO2-uitstoot van vergelijkbare voertuigen die zijn getest volgens de NEDC-methode. Met de enkele verwijzing naar de onderzoeken heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat in onderhavig gevallen teveel Bpm is voldaan. De conclusies van dergelijke algemene en brede onderzoeken kunnen niet rechtstreeks worden toegepast op de hier in geding zijnde auto’s. Eiseres heeft geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat zij in de aangiftes is uitgegaan van een te hoge CO2-uitstoot. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om uit te gaan van een lagere CO2-uitstoot dan in de aangiftes is vermeld.
    
    
      
        Bedragen van naheffing
      
    
    20. Met betrekking tot auto’s 1, 2, 12 en 17 (zaaknummers SGR 22/5589, SGR 22/5569, SGR 22/5592 en SGR 22/5578) stelt eiseres onder verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 22 december 2023[5] dat bij de berekening van de Bpm een te lagere consumentenprijs is gebruikt en dat als gevolg daarvan de Bpm te hoog is vastgesteld.
    
    21. Partijen hebben ter zitting overeenstemming bereikt over de hoogte van het na te heffen bedrag met betrekking tot auto 1, 2, en 12. Voor auto 1 blijft het na te heffen bedrag € 3.357, voor auto 2 wordt het na te heffen bedrag verminderd tot € 2.191 (vermindering van € 341) en voor auto 12 wordt het na te heffen bedrag verminderd tot € 4.904 (vermindering van € 348).
    
    22. Met betrekking tot auto 17 is tussen partijen ter zitting komen vast te staan dat in navolging van het hiervoor genoemde arrest van de Hoge Raad van 22 december 2023 het na te heffen bedrag verminderd zal moeten worden. Ter zitting is tussen partijen komen vast te staan dat handelsinkoopwaarde van auto 17 € 24.733 bedraagt, de consumentenprijs moet worden vastgesteld op € 44.575 en het tarief van 2020 (€ 12.538) moet worden toegepast. Hetgeen partijen nog verdeeld houdt is of bij de (nieuwe) berekening nog rekening gehouden moet worden met (een herrekening van) de leeftijdskorting. Verweerder stelt van wel en komt zodoende op een vermindering van € 183. Eiseres stelt dat er geen rekening mee gehouden moet worden aangezien bij de initiële berekening van het naheffingsbedrag hier ook geen rekening mee is gehouden, zodoende komt eiseres tot een vermindering van € 426. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder onvoldoende inzichtelijk gemaakt met hetgeen hij heeft gesteld en de overlegging van de stukken dat bij de herrekening nog rekening gehouden moet worden met een (herrekening van de) leeftijdskorting. De rechtbank zal derhalve de berekening van eiseres volgen en het na te heffen bedrag verminderen tot € 5.187.
    
    23. Gelet op voorgaande heeft de rechtbank het beroep voor zover betrekking hebbend op auto’s 2, 12 en 17 gegrond verklaard, het bestreden besluit vernietigd en de naheffingsaanslag verminderd overeenkomstig de bedragen zoals hiervoor staan vermeld.
    
    
      
        Prejudiciële vragen
      
    
    24. De rechtbank is niet verplicht tot het stellen van prejudiciële vragen. Een dergelijke verplichting volgt ook niet uit artikel 267 VWEU. De rechtbank ziet in al hetgeen eiseres heeft aangevoerd ook geen reden om prejudiciële vragen aan het HvJ EU te stellen.
    
    
      
        Werkelijke proceskosten
      
    
    25. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een integrale proceskostenvergoeding. Het standpunt van eiseres dat aan artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie een hogere vergoeding kan worden ontleend, vindt geen steun in het recht. Het HvJ EU heeft nergens gezegd dat in een geschil dat wordt beheerst door het Unierecht, altijd en overal de volledige proceskosten moeten worden vergoed. Eiseres heeft ook niet gesteld dat door de proceskosten het haar onmogelijk of uiterst moeilijk is gemaakt om een beroep te doen op het Unierecht.
    
    
      
        Hoogte en verschuldigdheid van griffierecht
      
    
    26. Eiseres heeft aangevoerd dat het in strijd is met het Unierecht om vooraf griffierecht te moeten betalen. Het bepaalde in artikel 6 van het EVRM en artikel 47 van het Handvest verzet zich uitsluitend tegen de heffing van griffierecht indien dit een wezenlijke belemmering voor de toegang tot de rechter vormt. Eiseres heeft geen beroep op betalingsonmacht gedaan, zodat niet aannemelijk is dat de hoogte van het griffierecht een daadwerkelijk obstakel vormt voor toegang tot de rechter, nog daargelaten dat slechts eenmaal (in de zaak SGR 22/5567) griffierechten is geheven in verband met de samenhang van de zaken. Ook anderszins is geen belemmering gebleken.
    
    
      
        Wettelijke rente en griffierecht
      
    
    27. Voor een rentevergoeding over het griffierecht bestaat geen aanleiding. Het Unierecht dwingt niet tot vergoeding van dergelijke rente. Het voorgaande neemt niet weg dat wettelijke rente verschuldigd wordt indien het griffierecht niet tijdig aan eiseres wordt uitbetaald.
    
    
      
        Immateriële schade
      
    
    28. Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. Het bezwaarschrift is 15 juni 2021 door verweerder ontvangen en de rechtbank doet op 12 maart 2024 uitspraak. De bezwaar- en beroepsfase heeft derhalve twee jaar en 8 maanden geduurd, zodat de redelijke termijn met 8 maanden is overschreden. Aangezien verweerder op 3 augustus 2022 uitspraak op bezwaar heeft gedaan dient de overschrijding voor 7/8 deel aan de bezwaarfase te worden toegerekend en voor 1/8 aan de beroepsfase.
    
    29. Voor de bepaling van de hoogte van de toe te kennen vergoeding van immateriële schade is de mate waarin belanghebbende daadwerkelijk spanning en frustratie heeft ondervonden in beginsel niet van belang, behoudens bijzondere omstandigheden. Van dergelijke omstandigheden is de rechtbank in onderhavige zaak niet gebleken. Uit de overgelegde machtiging volgt dat schadevergoedingen aan de gemachtigde moeten worden uitbetaald, maar niet dat ze aan hem toekomen. In zoverre verschilt onderhavige zaak van de zaak waarin gerechtshof Den Haag op 13 juli 2023[6] uitspraak heeft gedaan. Dit betekent dat eiseres recht heeft op een vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 1.000. Daarvan dient € 875 door verweerder te worden vergoed en € 125 door de Staat.
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    30. De rechtbank volgt verweerder niet in zijn standpunt dat geen proceskosten moet worden toegekend omdat eerst uit het arrest van Hoge Raad van 22 december 2023[7] volgt dat in een aantal van onderhavige zaken de na te heffen Bpm te hoog is vastgesteld en dat dit om die reden niet aan hem te wijten is. Immers in voornoemd arrest heeft de Hoge Raad een verduidelijking gegeven van reeds bestaande wetgeving.
    
    31. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Gelet op de drie gegronde beroepen en de toegekende immateriële schadevergoeding stelt de rechtbank uit pragmatisch oogpunt deze kosten op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 2.625 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 875, een wegingsfactor 1 voor de zwaarte van de zaak en een factor 1,5 wegens samenhang).
    (…)
    
    
      [1] ECLI:NL:HR:2003:AE3220
      [2] ECLI:NL:GHARL:2017:131
      [3] ECLI:NL:HR:2022:1277.
      [4] Vgl. Rechtbank Gelderland 12 maart 2019, ECLI:NL:RBGEL:2019:1050
      [5] ECLI:NL:HR:2023:1703
      [6] ECLI:NL:GHDHA:2023:1451
      [7] ECLI:NL:HR:2023:1703”
    
    
    
  
  
    Geschil in hoger beroep en conclusies van partijen
    
    
      4.1.1.
      In hoger beroep zijn in geschil diverse Unierechtelijke vraagstukken, of de naheffingsaanslag terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd en of de Rechtbank de proceskostenvergoeding tot het juiste bedrag heeft vastgesteld. Verder klaagt belanghebbende over het belemmerende effect van het griffierecht en dat de (immateriële) schadevergoeding onjuist is vastgesteld.
      
    
    
      4.1.2.
      Niet langer in geschil is de naheffingsaanslag ter zake van auto 8 (zaaknummer BK-24/439), nu de naheffingsaanslag voor zover betrekking hebbend op auto 8 bij uitspraak op bezwaar is vernietigd.
      
    
    
      4.2.
      Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank, vernietiging van de uitspraak op bezwaar en tot vernietiging van de naheffingsaanslag. Daarnaast concludeert belanghebbende tot toekenning van een hogere kostenvergoeding voor de bezwaarfase alsmede een hogere (immateriële) schadevergoeding. Belanghebbende verzoekt voorts om een integrale proceskostenvergoeding voor de hogerberoepsfase alsmede om vergoeding van het griffierecht. 
      
    
    
      4.3.
      De Inspecteur concludeert tot ongegrondverklaring van het hoger beroep van belanghebbende en tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.
      
      
    
  
  
    Beoordeling van het hoger beroep
    
    
      
        Uitleg Unierecht en stellen van prejudiciële vragen
      
    
    
    
      1. 
    
    
      
      
        5.1.1.
        Belanghebbende stelt dat de Hoge Raad der Nederlanden en de feitenrechters niet bevoegd zijn uitlegging te geven over de draagwijdte en de betekenis van het Unierecht nu de Unierechter exclusief en bij uitsluiting bevoegd is bindend en rechtsgeldig uitlegging te geven over de draagwijdte en betekenis van het recht van de Unie. Nu de Rechtbank hier wel een oordeel over heeft gegeven, zonder dat de Rechtbank prejudiciële vragen heeft gesteld, is, aldus belanghebbende, sprake van misbruik van bevoegdheid en misbruik van recht. 
        
      
      
        5.1.2.
        De Rechtbank en het Hof zijn, als instanties tegen wier uitspraken respectievelijk hoger beroep bij het Hof en cassatie bij de Hoge Raad kunnen worden ingesteld, niet verplicht prejudiciële vragen te stellen. Het Hof stelt voorop dat het bij de beoordeling van elk van de standpunten van belanghebbende steeds, gelijk overigens ook de Rechtbank blijkens de inhoud van haar uitspraak heeft gedaan, heeft overwogen of het stellen van prejudiciële vragen wenselijk is en ziet geen aanleiding voor het stellen van vragen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU). 
        
      
      
        5.1.3.
        Belanghebbende stelt dat het Hof niet bevoegd is om het Unierecht uit te leggen. Belanghebbende verwijst naar het hoofdstuk in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) over het HvJ EU en naar diens rechtspraak, waaruit zou volgen dat uitsluitend de Unierechter bevoegd is het Unierecht uit te leggen. Dit standpunt van belanghebbende is juridisch niet juist. Het Hof is, net als de Rechtbank, gelet op de status van het Unierecht als autonome en hoogste rechtsorde en het beginsel van Unietrouw, verplicht het nationale recht in situaties waarin het Unierecht van toepassing is in overeenstemming met het Unierecht uit te leggen en de beginselen van het Unierecht te respecteren (HvJ EU 9 maart 1978, Simmenthal, C-106/77, ECLI:EU:C:1978:49, punt 4, en HvJ EU 5 juli 2016, Ognyanov, C-614/14, ECLI:EU:C:2016:514, punt 34). Aan deze belangrijke uitgangspunten houdt het Hof zich en het is het Hof niet gebleken dat de Rechtbank dit niet heeft gedaan. Over hetgeen belanghebbende over de vermeende onbevoegdheid van de Hoge Raad heeft opgemerkt, onthoudt het Hof zich van een oordeel. Dat is aan de Hoge Raad om te beoordelen (Gerechtshof 5 juni 2024, ECLI:NL:GHDHA:2024:1638 en HR 20 december 2024, ECLI:NL:HR:2024:1918).
        
        
          
            Bevoegdheid tot naheffen (na het belastbare feit)
          
        
        
      
    
    
      5.2.
      Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat, aangezien naheffing bij gebruikte auto’s die al in Nederland rijden niet mogelijk is, het Unierecht zich tegen naheffing bij uit andere lidstaten ingevoerde gebruikte auto’s verzet. Het Hof sluit zich aan bij hetgeen de Rechtbank in overweging 9 van haar uitspraak op dit punt heeft overwogen en voegt daaraan nog het volgende toe. Belanghebbende maakt een onjuiste vergelijking. Heffing dan wel naheffing van bpm bij gebruikte auto’s uit andere lidstaten heeft ten doel op deze auto’s een passende, in overeenstemming met het Unierecht berekende belastingdruk (in de woorden van de gemachtigde: het juiste bedrag aan bpm) te leggen. Indien de belastingplichtige te weinig bpm op aangifte voldoet, mag de Inspecteur het verschil naheffen, ook nadat het belastbare feit zich heeft voorgedaan, mits hij de beginselen van het Unierecht respecteert. Op deze wijze ontstaat een evenwichtige situatie op de markt voor gebruikte auto’s in Nederland (HR 22 maart 2019, ECLI:NL:HR:2019:393, BNB 2019/92. Ook deze stelling van belanghebbende faalt. 
      
      
        
          Heffingsmodaliteiten
        
      
      
    
    
      5.3.
      Anders dan belanghebbende stelt, is geen sprake van verschillende heffingsmodaliteiten ten aanzien van binnenlandse en uit het buitenland afkomstige personenauto’s, als gevolg waarvan belanghebbende uiteindelijk een hoger bedrag aan bpm op aangifte heeft voldaan voor de auto’s, dan het bedrag aan bpm dat wordt geacht te rusten op vergelijkbare gebruikte, in het binnenland geregistreerde, personenauto’s. De naheffing dient te voorkomen dat te weinig bpm wordt geheven en ervoor te zorgen dat de bpm die op de ingevoerde auto drukt in lijn is met de bpm die drukt op een vergelijkbare auto op de binnenlandse markt. De toepassing van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 leidt niet tot heffing van een hogere belasting dan de belasting die op gelijksoortige binnenlandse auto's drukt. Bovendien is de wettelijke regeling – voor zover al sprake is van een belemmering – gerechtvaardigd, proportioneel en geschikt om de doelstelling te verwezenlijken.
      
      
        
          Unierechtelijk verdedigingsbeginsel
        
      
      
    
    
      5.4.
      Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat het Unierechtelijk verdedigingsbeginsel is geschonden en verbindt daaraan de conclusie dat de naheffingsaanslag dient te worden vernietigd. Gelijk de Rechtbank in overweging 8 van haar uitspraak heeft overwogen, is belanghebbende vóór het opleggen van de naheffingsaanslag in de gelegenheid gesteld haar standpunt kenbaar te maken. De Inspecteur was niet gehouden belanghebbende uit te nodigen voor een gesprek alvorens de naheffingsaanslag op te leggen (HR 4 december 2015, ECLI:NL:HR:2015:3467, BNB 2016/65 en HR 22 maart 2019, ECLI:NL:HR:2019:393, BNB 2019/92). Dit standpunt faalt. 
      
      
        
          Artikel 110 VWEU
        
      
      
      
        5.5.1.
        Belanghebbende stelt dat de naheffingsaanslag in strijd is met artikel 110 van het VWEU, meer specifiek omdat het opleggen van de naheffingsaanslag aan de koper van een gebruikt geïmporteerd voertuig leidt tot discriminatie in de zin van voornoemd artikel. Deze stelling van belanghebbende wordt verworpen.
        
      
      
        5.5.2.
        In zijn arrest van 12 mei 2017, ECLI:NL:HR:2017:847, BNB 2017/148, heeft de Hoge Raad – onder verwijzing naar jurisprudentie van het HvJ EU – als volgt overwogen:
        
        
          “2.3.2. Het is vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie dat artikel 110 VWEU zich verzet tegen de toepassing van een stelsel van belastingheffing waarbij niet wordt uitgesloten dat een ingevoerd gebruikt motorvoertuig in bepaalde gevallen onderworpen is aan een hogere belasting dan de belasting die nog rust op de waarde van een gelijksoortig, reeds op het nationale grondgebied geregistreerd gebruikt motorvoertuig (hierna: het referentievoertuig). Voorts volgt uit de hiervoor bedoelde jurisprudentie van het Hof van Justitie dat producten als auto’s gelijksoortig zijn in vorenbedoelde zin wanneer zij zich door hun eigenschappen en door de behoeften waarin zij voorzien, in een concurrentieverhouding bevinden, en dat de mededinging tussen twee modellen afhangt van de mate waarin zij voldoen aan een aantal vereisten op het punt van, onder meer, prijs, afmetingen, comfort, prestaties, verbruik, duurzaamheid en betrouwbaarheid (zie bijvoorbeeld HvJ EU 18 december 2013, X, C-437/12, ECLI:EU:C:2013:857, punt 23, en HvJ EU 15 maart 2001, Commissie/Frankrijk, C-265/99, ECLI:EU:C:2001:169, punt 43).”
        
        
      
      
        5.5.3.
        Niet aannemelijk is geworden dat sprake is van een situatie waarin op reeds geregistreerde gebruikte auto’s een lagere belasting drukt dan op de onderhavige geïmporteerde gebruikte auto’s. Het is op grond van de jurisprudentie van het HvJ EU de Inspecteur toegestaan om in een andere lidstaat dan Nederland geregistreerde personenauto’s aan een eenmalige registratiebelasting te onderwerpen in gevallen waarin de auto’s hoofdzakelijk bestemd zijn voor duurzaam gebruik in Nederland of hier aldus feitelijk duurzaam worden gebruikt (HvJ EU 21 november 2013, X, C-302/12, ECLI:EU:C:2013:756).
        
        
          
            Schade-aftrek en bewijslastverdeling
          
        
        
      
      
        5.6.1.
        Belanghebbende betwist dat het juiste bedrag en het juiste percentage aan schade in aftrek is toegelaten. Belanghebbende stelt dat het percentage van 72 dat standaard in aftrek komt, niet in overeenstemming is met het Unierecht. Belanghebbende betoogt dat 100% van de schade voor aftrek in aanmerking komt. De Inspecteur had voor de omvang van de schade steeds uit moeten gaan van het taxatierapport, aldus belanghebbende. 
        
      
      
        5.6.2.
        Het Hof verwerpt dit standpunt. Voor de heffing van bpm hoeft een raming van herstelkosten niet zonder meer de waardevermindering als gevolg van schade weer te geven, reeds omdat in het kader van het herstellen van schade aan delen of onderdelen van een personenauto onvermijdelijk ook de normale sporen van gebruik - die reeds in de volgens de koerslijst bepaalde handelsinkoopwaarde van een referentievoertuig worden verdisconteerd - verdwijnen. Dit brengt mee dat artikel 110 van het VWEU niet vereist dat getaxeerde schade volledig in mindering gebracht moet worden. De 72%-regeling, gebaseerd op een openbaar toegankelijk onderzoek, die erin voorziet dat een hoger percentage dan 72 als schade in aanmerking kan worden genomen, is niet strijdig met artikel 110 van het VWEU (Hof Arnhem-Leeuwarden 8 september 2020, ECLI:NL:GHARL:2020:7089 en HR 17 september 2021, ECLI:NL:HR:2021:1297).
        
      
      
        5.6.3.
        Een redelijke verdeling van de bewijslast brengt mee dat de belastingplichtige die stelt recht te hebben op een vermindering van belasting, de daarvoor benodigde feiten moet stellen en bij betwisting aannemelijk moet maken (HR 21 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1695, BNB 2019/1 en HR 17 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:63, BNB 2020/45). Als belanghebbende meent dat 100% van de schade voor aftrek in aanmerking komt, althans een hoger percentage dan 72, is het aan haar om dat te onderbouwen. Dat heeft belanghebbende niet gedaan. 
        
        
          
            Conclusie naheffingsaanslag
          
        
        
      
    
    
      5.7.
      Er bestaat geen aanleiding om de naheffingsaanslag verder te verminderen dan door de Rechtbank is vastgesteld.
      
      
        
          Griffierecht
        
      
      
      
        5.8.1.
        Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat het Unierecht de lidstaten verbiedt om voorafgaand aan de behandeling en de uitspraak griffierecht te heffen. Het Hof ziet dit anders en verwerpt dit standpunt. Het Hof motiveert deze beslissing als volgt.
        
      
      
        5.8.2.
        De bpm is een nationale belasting en het staat de lidstaten vrij nationale belastingen te heffen, mits, indien van toepassing, het Unierecht wordt gerespecteerd. Voor de Bpm geldt als belangrijkste uitgangspunt dat artikel 110 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) een hogere belasting op uit andere lidstaten afkomstige gelijksoortige goederen verbiedt. Voor zover het om procedurele en formele regels gaat, zijn de lidstaten vrij deze zelf te bepalen; het Unierecht voorziet niet in een stelsel van heffing en inning van nationale belastingen of in effectieve rechtsbescherming. Het is vaste jurisprudentie dat regels van formeel en procedureel recht moeten voldoen aan twee beginselen: het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel.
        
      
      
        5.8.3.
        Zo is aan het HvJ EU de vraag voorgelegd of een nationale regeling die de volgende kenmerken bevat, in strijd is met het gelijkwaardigheidsbeginsel (HvJ EU 14 juli 2022, ECLI:EU:C:2022:565, punten 70 tot en met 78):
        - ten eerste de regel dat, op dat gebied, de ontvankelijkheid van een verzoek in kort geding of een beroep afhangt van betaling, door de justitiabele, van vaste griffierechten, zodat dat verzoek of beroep slechts kan worden behandeld nadat die rechten zijn voldaan;
        - ten tweede de regel dat, op dat gebied, voor een verzoek in kort geding dat met een beroep ten gronde wordt ingediend een specifiek vast griffierecht moet worden voldaan; en
        - ten derde de regel dat, op dat gebied, de vaste griffierechten niet bij administratief besluit worden opgelegd, zodat tegen die griffierechten niet kan worden opgekomen bij een gerecht met volledige rechtsmacht.
        
      
      
        5.8.4.
        Het HvJ EU besliste dat deze nationale regeling niet in strijd is met het gelijkwaardigheidsbeginsel. Voor de Nederlandse regeling geldt dat deze van toepassing is in alle zaken, wat een verschil is met de aan het HvJ EU voorgelegde regeling en maakt dat van schending van het gelijkwaardigheidsbeginsel in Nederland ook geen sprake is. Uit het eerdere arrest van 6 oktober 2015, ECLI:EU:C:2015:655, punten 43 tot en met 45, kon reeds worden afgeleid dat betaling van het griffierecht bij het instellen van het beroep geen schending vormt van het doeltreffendheidsbeginsel, omdat dit de toegang tot de rechter niet uiterst moeilijk of onmogelijk maakt. Niet kan worden gezegd dat de hoogte van het griffierecht in het onderhavige geval een belemmering voor belanghebbende vormt. Het griffierecht is volledig en op tijd voldaan. Er is geen beroep gedaan op de regeling voor betalingsonmacht, welke regeling in de beschouwing dient te worden betrokken bij de beoordeling of de Nederlandse regeling strijd oplevert met het Unierecht. De Nederlandse regeling voor het heffen van griffierecht is niet in strijd met het Unierecht. Er bestaat evenmin aanleiding om rente te vergoeden over de periode tussen de betaling en de uitspraak. Vooraf heffen is immers niet in strijd met een hogere rechtsorde (Gerechtshof Den Haag 5 juni 2024, ECLI:NL:GHDHA:2024:1638).
        
        
          
            Kostenvergoeding in bezwaar
          
        
        
      
      
        5.9.1.
        Belanghebbende heeft in haar nader stuk in hoger beroep om een hogere proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase verzocht. Belanghebbende verwijst daarbij naar het arrest van de Hoge Raad van 12 juli 2024, ECLI:NL:HR:2024:1060, BNB 2024/114. 
        
      
      
        5.9.2.
        Anders dan het ter zitting ingenomen eensluidend standpunt van partijen, komt belanghebbende geen hogere vergoeding voor proceskosten in de bezwaarfase toe, omdat die vergoeding al onherroepelijk vaststaat. Belanghebbende immers heeft voor de Rechtbank over de beslissing van de Inspecteur ten aanzien van de vergoeding voor de proceskosten van bezwaar niet geklaagd (HR 28 februari 2025, ECLI:NL:HR:2025:337, BNB 2025/48 en HR 7 maart 2025, ECLI:NL:HR:2025:361).
        
        
          
            Verzoek vergoeding van (immateriële) schade
          
        
        
      
      
        5.10.1.
        De Rechtbank heeft de schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn vastgesteld volgens de door de Hoge Raad vastgestelde uitgangspunten. Dit betekent dat geen recht bestaat op een hogere vergoeding van immateriële schade. De verwijzing naar het arrest Scordino van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) van 29 maart 2006, ECLI:NL:XX:2006:AW8901, leidt niet tot een hogere schadevergoeding. De omvang van de vergoeding hangt volgens het EHRM af van diverse omstandigheden, zoals de complexiteit van de zaak, de houding van de klager en de aangesproken staat en de aard en het belang van het geschil. Uit het arrest kan, anders dan belanghebbende stelt, niet worden afgeleid dat belanghebbende recht heeft op een vergoeding van € 1.000 of meer voor ieder jaar dat de procedure duurt, dus zonder aftrek van wat als een redelijke termijn wordt beschouwd. Voor hoger beroep heeft te gelden dat de redelijke termijn, gelet op de uitspraakdatum per heden, nog niet is verstreken.
        
      
      
        5.10.2.
        Voor zover belanghebbende stelt dat zij recht heeft op een schadevergoeding omdat in strijd met het Unierecht is gehandeld, heeft zij de gestelde schade onvoldoende onderbouwd. Daarbij is gelet op het voorgaande niet gebleken dat in strijd met het Unierecht is gehandeld. 
        
        
          
            Overige geschilpunten
          
        
        
      
      
        5.11.1.
        Er bestaat geen recht op vergoedingen. Het Hof komt daarom niet toe aan de vraag of daarover recht bestaat op vergoeding van rente.
        
      
      
        5.11.2.
        Gelet op het voorgaande behoeven de overige grieven van belanghebbende geen nadere behandeling. Om diezelfde reden kan het beroep van de Inspecteur op interne compensatie ook onbesproken blijven.
        
        
          
            Slotsom
          
        
        
      
    
    
      5.12.
      Het hoger beroep is ongegrond.
      
      
    
  
  
    Proceskosten en griffierecht
    
    
      Er bestaat geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.
    
    
    
      Deze uitspraak is vastgesteld door T.A. de Hek, H.A.J. Kroon en M.J.M. van der Weijden, in tegenwoordigheid van de griffier T.S.K.L. Tjon.
    
    
    
    
      De griffier,	de voorzitter,
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      T.S.K.L. Tjon	T.A. de Hek
    
    
    
    
      De beslissing is op 21 mei 2025 in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert wordt een afschrift aangetekend per post verzonden.
    
    
    
      
        Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij 
        de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
      
      
        Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan 
        de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.
      
      
        Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
      
    
    
    
      
        Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
      
    
    1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;
    2 - (alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
    3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
    
      
             a. - de naam en het adres van de indiener;
      
      
             b. - de dagtekening;
      
      
             c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
      
      
             d. - de gronden van het beroep in cassatie.
      
    
    
    
      
        Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.