ECLI:NL:RBNHO:2025:12097, Rechtbank Noord-Holland, 11-09-2025, 1082170 \ CV EXPL 23-4015
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2025-09-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Ambtshalve toetsing. BIK beding oneerlijk. Rentebeding niet oneerlijk.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Bewind
    locatie Zaanstad
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 10829170 \ CV EXPL  23-4015
      Uitspraakdatum: 11 september 2025
    
    
    
      
        Verstekvonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
    
      de besloten vennootschap
      
        Allcar Autoverhuur B.V. 
      
      gevestigd te Purmerend
      de eisende partij
      gemachtigde: Wiggers Gerechtsdeurwaarders
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        
      
      zonder bekende woon- en verblijfplaats in Nederland en daarbuiten, 
      maar met briefadres te [plaats]
      de gedaagde partij
      niet verschenen
    
    
  
  
    
      1De verdere procedure
    
    
      1.1.
      Bij tussenvonnis van 1 februari 2024 (hierna: het tussenvonnis) heeft de kantonrechter de eisende partij in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de (on)eerlijkheid van een of meer bedingen uit de toepasselijke algemene voorwaarden van de eisende partij. Dit heeft zij gedaan bij akte van 29 februari 2024 (hierna: de akte).
      
    
  
  
    
      2De verdere beoordeling
    
    
      2.1.
      
        In de akte erkent de eisende partij dat haar algemene voorwaarden niet volledig aan de gestelde eisen voldoen. Zij stelt echter (samengevat) dat de rente- en incassobedingen niet in het nadeel van de gedaagde partij zijn uitgevallen omdat de incassokosten en rente in de dagvaarding zijn berekend conform de wettelijke regeling. Ook de verstuurde aanmaning voldoet volgens de eisende partij aan de wet. 
        
          
          Buitengerechtelijke incassokosten
        
      
      
    
    
      2.2.
      De kantonrechter blijft bij wat in het tussenvonnis is overwogen over de oneerlijkheid van het incassobeding in de algemene voorwaarden (zie r.o. 2.10). Dat de eisende partij zich, zoals zij stelt, heeft gehouden aan de wettelijke regeling is niet relevant. Het beding moet immers worden beoordeeld naar het moment waarop de overeenkomst is aangegaan en beslissend is daarom niet of en hoe de handelaar het beding heeft toegepast, maar hoe het zou kunnen worden toegepast. Omdat op grond van het beding meer kosten dan wettelijk is toegestaan in rekening kunnen worden gebracht en de consument al incassokosten verschuldigd is zodra de consument ‘na sommatie in gebreke blijft’, heeft het beding een oneerlijk karakter. De kantonrechter vernietigt daarom het beding. Als gevolg daarvan bestaat er ook geen recht op de gevorderde wettelijke vergoeding.
      
      
        
          Rente
        
      
      
    
    
      2.3.
      Ten aanzien van het rentebeding overweegt de kantonrechter dat een hoger percentage dan de wettelijke rente overeen is gekomen. Omdat het percentage echter beneden de destijds geldende wettelijke handelsrente blijft, is geen sprake van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen ten nadele van de consument. De kantonrechter ziet daarom bij nader inzien geen aanleiding om het rentebeding te vernietigen. 
      
      
        
          Wat is toewijsbaar?
        
      
      
    
    
      2.4.
      De gevorderde hoofdsom en rente worden toegewezen, omdat deze vorderingen de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden gelet op het voorgaande afgewezen. 
      
      
        
          Conclusie en proceskosten 
        
      
      
    
    
      2.5.
      De vordering wordt (grotendeels) toegewezen. 
      
    
    
      2.6.
      De gedaagde partij wordt (overwegend) in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten voor de genomen akte blijven echter voor rekening van de eisende partij, omdat het aan haarzelf te wijten is dat het nodig was deze akte op te stellen.
      
    
  
  
    
      3De beslissing 
    De kantonrechter:
    
    
      3.1.
      veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 5.236,67, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 4.661,00 vanaf 22 november 2023 tot aan de dag van de gehele betaling;
      
    
    
      3.2.
      
        veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op:
        dagvaarding				€ 	107,84
        griffierecht					€	514,00
        salaris gemachtigde	€ 	339,00
        nakosten						€ 	135,00;
      
      
    
    
      3.3.
      verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      3.4.
      wijst de vordering voor het overige af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. W.S.J. Thijs en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
        
          De griffier                                                                                                        De kantonrechter