ECLI:NL:RBDHA:2025:18216, Rechtbank Den Haag, 26-08-2025, NL25.38726
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-08-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring, volgberoep, Algerije, zicht op uitzetting, voldoende voortvarend, lichter middel.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.38726
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
    (gemachtigde: mr. S. Jankie),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie,
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      De minister heeft op 27 mei 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. 
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 22 juli 2025 (in de zaak NL25.30857) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.
    
    3. De gemachtigde van eiser voert aan dat eiser te lang in bewaring zit en dat dit onevenredig bezwarend is. Daarnaast is er geen zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn. Libië en Algerije hebben de laissez-passer (lp) aanvragen afgewezen, waardoor rappelleren nutteloos is. Verweerder handelt onvoldoende voortvarend. Daarnaast heeft eiser last van stress, slaapt hij slecht en voelt hij zich niet goed door de detentie. Eiser wil zelfstandig terugkeren naar Libië of Algerije. Er kan worden volstaan met een lichter middel, bijvoorbeeld via een meldplicht. De bewaring dient te worden opgeheven.
    
    4. De rechtbank overweegt het volgende.
    
    5. Ten aanzien van eisers stellingen dat eiser te lang in bewaring zit, dat dit onevenredig bezwarend is, dat er geen zicht op uitzetting is, dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt en het betoog over het opleggen van een lichter middel, stelt de rechtbank vast dat eiser deze beroepsgronden ook al heeft aangevoerd in de voorgaande procedure. De rechtbank verwijst dan ook naar hetgeen zij hierover in haar voorgaande uitspraak van 22 juli 2025 (in de zaak NL25.30857) heeft overwogen en ziet geen aanleiding om nu tot een ander oordeel te komen. Daarop aanvullend overweegt de rechtbank het volgende.
    
    6. De rechtbank is van oordeel dat er in het algemeen nog steeds zicht is op uitzetting naar Algerije binnen een redelijke termijn. In het specifieke geval van eiser oordeelt de rechtbank niet anders. Uit het verslag van het meest recente vertrekgesprek van 2 augustus 2025 blijkt niet dat eiser iets heeft ondernomen om zijn terugkeer naar zijn land van herkomst te bespoedigen, ondanks dat op hem wel een vertrekplicht rust. Eiser heeft slechts aangegeven terug te willen keren naar Libië. Nu eiser niet heeft voldaan aan zijn verplichting om zijn volledige en actieve medewerking te verlenen in het kader van zijn terugkeer, kan volgens vaste jurisprudentie een redelijk vooruitzicht op verwijdering reeds daarom worden aangenomen. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat een redelijk vooruitzicht op verwijdering niet ontbreekt.
    
    7. De rechtbank overweegt verder dat uit de voortgangsrapportage van 
    18 augustus 2025 blijkt dat verweerder op 2 juni 2025 voor eiser een lp-aanvraag heeft ingediend bij de autoriteiten van Algerije. Uit de voortgangsrapportage en het vertrekgesprek van 2 augustus 2025 blijkt dat er nog geen reactie is van de Algerijnse autoriteiten op de lp-aanvraag. Verweerder heeft daarnaast maandelijks gerappelleerd, voor het laatst op 15 augustus 2025 en in totaal vier keer. Eisers niet onderbouwde stelling dat Algerije zijn lp-aanvraag heeft afgewezen, kan daarom niet worden gevolgd en de daarop gebaseerde stelling dat rappelleren nutteloos is, treft geen doel. Daarnaast houdt verweerder sinds 2 juni 2025 maandelijks vertrekgesprekken met eiser. Gelet op het voorgaande, is de rechtbank van oordeel dat verweerder voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser werkt.
    
    8. Voor de beroepsgrond over het opleggen van een lichter middel verwijst de rechtbank naar haar eerdere uitspraken van 22 juli 2025 (NL25.30857) en 12 juni 2025 (NL25.23824). In wat eiser nu aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    9. Nu ook anderszins niet is gebleken dat de maatregel van bewaring onrechtmatig is, is het beroep ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M.A. Vinken, rechter, in aanwezigheid van 
    
    
      V. Nooteboom, griffier.
      
      
        De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
      
      
      
        
        
          Rechtsmiddel
        
        Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
        
      
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van 27 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:722.