ECLI:NL:CBB:2025:27, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 16-01-2025, 21/392, 21/393, 24/121 en 24/122
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2025-01-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Het College is van oordeel dat klager (een advocaat) in de onderhavige tuchtprocedures tegenover de in deze gedingen betrokken wederpartij en het College geen beroep meer kan doen op zijn verschoningsrecht. Dit betekent concreet dat klager, ten aanzien van deze stukken - met name e-mailberichten en een advies van de Landsadvocaat waarin zou worden geciteerd uit deze e-mailberichten - in deze procedures bij het College niet de accountant - door middel van een beroep op zijn verschoningsrecht - kan beletten om in onderhavige procedure uit de inhoud van deze e-mailberichten te citeren dan wel te parafraseren, dan wel naar de inhoud daarvan te verwijzen. Nu de advocaat deze e-mailberichten zelf heeft ingebracht ter onderbouwing van zijn tuchtklachten, brengt het recht op een eerlijk proces en meer in het bijzonder het beginsel van wapengelijkheid mee dat de accountant zich in deze procedures zonder belemmeringen daartegen moet kunnen verweren.
        Daarbij komt dat het belang van het verschoningsrecht er met name in is gelegen dat de inhoud van de e-mailberichten niet tegen de bij deze berichten betrokken cliënten van klager mag worden gebruikt in enige procedure waarbij zij partij zijn. In deze twee procedures zijn die cliënten niet betrokken. 
        Daarbij zij aangetekend dat de vertrouwelijkheid van deze stukken jegens derden en buiten onderhavige procedures nog immer kan worden gewaarborgd door een beroep van klager op zijn verschoningsrecht. Buiten deze procedures blijft zijn verschoningsrecht immers ook voor deze stukken gelden.

beslissing 
    
      
        
          
        
      
      
        
          
        
      
    
    COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN
    
    
      zaaknummers: 21/392, 21/393, 24/121 en 24/122 
    
    
    
    Tussenbeslissing van 16 januari 2025 in de hoger beroepsprocedures van
    
      [naam 1] ( [naam 1] )
    (gemachtigde: mr. C.M. Harmsen ) 
    
    
      en 
    
    
    
      [naam 2] RA AA ( [naam 2] )
    (gemachtigde: mr. M. Kelder )
    
    
  
  
    Procesverloop in hoger beroep
    
    
      
        [naam 1] en [naam 2] hebben beiden hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de accountantskamer van 12 februari 2021, 19/1059 Wtra AK (ECLI:NL:TACAKN:2021:17), waarbij is beslist op een klacht, ingediend door [naam 1] tegen [naam 2] .
      Deze hoger beroepen zijn bij het College geregistreerd onder zaaknummers 21/392 en 21/393.
    
    
    
      
        [naam 1] en [naam 2] hebben beiden vervolgens eveneens hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de accountantskamer van 21 december 2023, 23/882 Wtra AK (ECLI:NL:TACAKN:2023:58), waarbij is beslist op een klacht, ingediend door [naam 1] tegen [naam 2] .
      Deze hoger beroepen zijn bij het College geregistreerd onder zaaknummers 24/121 en 24/122.
    
    
    
      
        [naam 2] heeft het College verzocht om een (tussen)beslissing te nemen over de vraag of [naam 1] nog steeds een verschoningsrecht heeft ten aanzien van de door hemzelf ter onderbouwing van zijn stellingen in het geding gebrachte stukken, ook
      als deze in andere stukken worden geciteerd c.q. geparafraseerd. 
    
    
    
      Bij brief van 13 november 2025 heeft het College [naam 1] - onder afschrift aan [naam 2] - het volgende bericht:
    
    
    
      “Het College verzoekt u thans om te reageren op het verzoek tot het nemen van een tussenbeslissing. Het College verzoekt u daarbij nader te motiveren in hoeverre u zich (nog steeds) op uw verschoningsrecht wenst te beroepen en ten aanzien van (specifiek) welke documenten. Hierbij tekent het College aan, dat een aantal van deze documenten reeds bij de eerdere tuchtprocedures bij de accountantskamer en bij de tuchtprocedure bij de Raad voor Discipline integraal lijken te zijn overgelegd.
      Het College vraagt u hierbij met name de volgende vragen te beantwoorden:
    
    1. Is het juist dat de heer [naam 1] geen voorwaarden heeft gesteld aan het inbrengen van het advies
    
      van de heer [naam 3] door laatstgenoemde in de tuchtprocedure bij de Raad van Discipline ‘s
      Gravenhage?
    
    2. Indien dit juist is, kunt u motiveren waarom de heer [naam 1] wel voorwaarden stelt aan het
    
      indienen van ditzelfde advies namens de heer [naam 2] in de procedures bij het College met
      zaaknummers 24/12 1 en 24/122? Wilt u bij uw antwoord betrekken dat u alleen een beroep op het
      verschoningsrecht lijkt te kunnen doen ten aanzien van het advies van de heer [naam 3] voor zover
      daarin wordt geciteerd uit - dan wel gebruik gemaakt is van - informatie uit e-mailberichten die onder
      dit recht vallen terwijl kennelijk die e-mailberichten door de heer [naam 1] reeds zelf reeds zijn
      ingediend in de procedures bij de accountantskamer en daarna bij het College (zaaknummers 21/392 en 24/121) tegen [naam 2] ?
      (…).”
    
    
    
      
        [naam 1] heeft bij brief van 27 november 2024 gereageerd. Daarbij heeft hij onder meer het volgende gesteld:
    
    
    
      “Uit het voorgaande volgt dat [naam 1] zich (nog steeds) op zijn verschoningsrecht beroept ten aanzien van alle stukken waarvan de Rechtbank Oost-Brabant op 13 september 2018 - onherroepelijk - heeft geoordeeld dat het verschoningsrecht van [naam 1] van toepassing is. Dat geldt tevens voor citaten en parafraseringen uit deze stukken in e-mails/adviezen/stukken van anderen, zoals de landsadvocaat of andere stukken waarvan [naam 2] RA AA stelt dat hij deze wenst te overleggen. 
      Dat geldt ook voor verschoningsgerechtigde stukken die [naam 1] in een van de tuchtprocedures tegen [naam 2] RA AA in het geding heeft gebracht. Zoals uit het voorgaande blijkt geldt voor deze stukken uitdrukkelijk niet dat [naam 1] zijn verschoningsrecht heeft prijsgegeven dan wel dat zijn verschoningsrecht om andere redenen zou zijn vervallen of hij daarop geen aanspraak meer zou kunnen maken.”
    
    
    
      
        [naam 2] heeft hierop bij brief van 3 december 2014 gereageerd.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      Niet in geschil is dat de stukken waarnaar partijen verwijzen onder het verschoningsrecht van [naam 1] vallen. [naam 1] heeft deze stukken zelf ingediend bij de accountantskamer in de twee klachtprocedures tegen [naam 2] die hebben geleid tot de uitspraken waartegen de thans bij het College aanhangige hoger beroepen zijn gericht.
    
    
    
      Het College is van oordeel dat [naam 1] daarom in de onderhavige tuchtprocedures tegenover de in deze gedingen betrokken wederpartij en het College in zoverre geen beroep meer kan doen op dat recht. Dit betekent concreet dat [naam 1] , ten aanzien van deze stukken - met name e-mailberichten en een advies van de Landsadvocaat waarin zou worden geciteerd uit deze e-mailberichten - in deze procedures bij het College niet [naam 2] - door middel van een beroep op zijn verschoningsrecht - kan beletten om in onderhavige procedure uit de inhoud van deze e-mailberichten te citeren dan wel te parafraseren, dan wel naar de inhoud daarvan te verwijzen. Nu [naam 1] deze e-mailberichten zelf heeft ingebracht ter onderbouwing van zijn tuchtklachten, brengt het recht op een eerlijk proces en meer in het bijzonder het beginsel van wapengelijkheid mee dat [naam 2] zich in deze procedures zonder belemmeringen daartegen moet kunnen verweren.
      
        Daarbij komt dat het belang van het verschoningsrecht er met name in is gelegen dat de inhoud van de e-mailberichten niet tegen de bij deze berichten betrokken cliënten van [naam 1] mag worden gebruikt in enige procedure waarbij zij partij zijn. In deze twee procedures zijn die cliënten niet betrokken. 
    
    
    
      Daarbij zij aangetekend dat de vertrouwelijkheid van deze stukken jegens derden en buiten onderhavige procedures nog immer kan worden gewaarborgd door een beroep van [naam 1] op zijn verschoningsrecht. Buiten deze procedures blijft het verschoningsrecht van [naam 1] immers ook voor deze stukken gelden.
    
    
    
      In dat verband wijst het College er - nogmaals - op dat de mogelijkheid bestaat om de zitting achter gesloten deuren te doen plaatsvinden.
    
    
    
      Het College stelt thans [naam 2] - met inachtneming van het vorenstaande - in de gelegenheid de gronden van zijn hoger beroep nader aan te vullen. 
      Het College stelt hiervoor een termijn van vier weken na deze tussenbeslissing.
    
    
    
      Vervolgens krijgt [naam 1] vier weken de gelegenheid om te reageren. 
    
    
    
      Het vorenstaande impliceert dat de geplande behandeling ter zitting op 12 maart 2025 zal worden uitgesteld. 
    
    
    
      Partijen zullen apart worden bericht over het vervolg van de procedure.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      Het College:
    
    
    1. bepaalt dat het [naam 1] niet meer vrijstaat in deze procedure (jegens [naam 2] en het College) zijn verschoningsrecht in te roepen ten aanzien van de stukken die hij zelf in deze procedure heeft ingebracht;
    
    2. bepaalt dat [naam 2] in de gelegenheid wordt gesteld om de gronden van zijn hoger beroep in te dienen dan wel aan te vullen binnen een termijn van vier weken na deze tussenbeslissing;
    
    3. bepaalt dat [naam 1] hierop mag reageren binnen een termijn van vier weken na ontvangst hiervan;
    
    4. bepaalt dat van voormelde termijnen in beginsel geen uitstel wordt verleend;
    
    5. houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
    
      Aldus genomen door mr. H.O. Kerkmeester, mr. J.L. Verbeek en mr. H.S.J. Albers, in tegenwoordigheid van mr. H.G. Egter van Wissekerke, griffier, op 16 januari 2025.
    
    
    
    
    
      w.g. Kerkmeester				w.g.  Egter van Wissekerke