ECLI:NL:RBROT:2025:13672, Rechtbank Rotterdam, 20-11-2025, FT RK 25/1972 – FT RK 25/1973
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-11-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Moratorium afgewezen. Onvoldoende aannemelijk dat de lopende termijnen kunnen en zullen worden voldaan + niet voldoende overtuigd dat verzoeker zich zal inspannen om een oplossing te vinden voor zijn gestelde problematische schuldensituatie.

Rechtbank Rotterdam 
    
    
      Team insolventie 
    
    
    
      
        voorlopige voorziening ex artikel 287b Faillissementswet: afwijzing
      
      
        toepassing schuldsaneringsregeling: niet-ontvankelijk 
      
    
    
    
      rekestnummers: [nummers]
      uitspraakdatum: 20 november 2025
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        ,
      wonende te [adres]
      
        [postcode]  [plaatsnaam],
      verzoeker.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Verzoeker heeft op 30 oktober 2025, met een verzoekschrift ex artikel 284 Faillissementswet (Fw), een verzoekschrift ex artikel 287b, eerste lid, Fw ingediend, waarin wordt gevraagd om een voorlopige voorziening bij voorraad. 
    
    
    
      In het vonnis van deze rechtbank van 31 oktober 2025 heeft de rechtbank de behandeling van het verzoekschrift bepaald op 13 november 2025.
    
    
    
      Ter zitting van 13 november 2025 zijn verschenen en gehoord:
      - mr. D.A. IJpelaar, advocaat van verzoeker (hierna: advocaat).
    
    
    
      Verzoeker is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet ter zitting verschenen. 
    
    
    
      Van Houwelingen & Partners heeft namens verweerster voorafgaand aan de zitting aan de rechtbank een verweerschrift toegezonden.
    
    
    
      De rechtbank heeft de uitspraak bepaald op heden. 
    
    
  
  
    
      2Het verzoek
    
    
      Het verzoek strekt ertoe op grond van artikel 287b, eerste lid, Fw, gedurende een termijn van zes maanden bij uitspraak een voorlopige voorziening te treffen en verweerster te verbieden het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 30 augustus 2024 tot ontruiming van de woonruimte van verzoeker ten uitvoer te leggen.
    
    
    
      Verzoeker ontvangt inkomen uit zijn eigen onderneming van € 3.000,00 per maand. Het inkomen van verzoeker is ruimschoots voldoende om de lopende huurtermijn van € 646,39 te voldoen. De huurtermijn voor de maand november 2025 is voldaan. Verzoeker heeft zich op 30 oktober 2025 aangemeld bij Zuidweg & Partners. De advocaat heeft ter zitting meegedeeld dat Zuidweg & Partners kort voor de zitting aan hem heeft laten weten dat de boekhouding van verzoeker eerst in orde gemaakt zal moeten worden. Daarna zal gekeken worden of een BBZ-krediet aangevraagd kan worden. Als dat niet kan, dan zal conform de NVVK-norm een spaarregeling van achttien maanden via de gemeente opgestart worden.
    
    
  
  
    
      3Het verweer
    
    
      Verweerster stelt zich op het standpunt dat het verzoek moet worden afgewezen met een veroordeling van verzoekster in de kosten. Zij heeft daartoe – zakelijk weergegeven – het volgende aangevoerd. Verzoeker heeft sinds maart 2023 veelvoudig nagelaten de verschuldigde huurtermijnen te voldoen. Bij vonnis van 29 mei 2024 heeft de kantonrechter de ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming van het gehuurde uitgesproken. Na aanzegging van de ontruiming op 10 juni 2024 heeft verzoeker een moratorium aangevraagd. Partijen hebben overleg gevoerd met als resultaat dat de ontruiming is opgeschort. De tussen partijen overeengekomen afspraken zijn opgenomen in het vonnis van 30 augustus 2024. Verzoeker is deze afspraken niet nagekomen. Verzoeker heeft de huurachterstand opnieuw laten oplopen door de huurincasso van de maand september 2024 te storneren en voor de maand oktober 2024 € 31,76 te weinig aan huur over te maken. Vanaf mei 2025 is niet meer afgelost op de huurachterstand en van juni 2025 tot en met oktober 2025 zijn de lopende huurtermijnen niet voldaan. In het verzoekschrift wordt vermeld dat verzoeker ruimschoots aan de lopende huurverplichtingen kan voldoen, toch wordt de huur nu pas per november 2025 weer voldaan. Er is dus geen sprake van goede trouw in de zin van artikel 288 lid 1 onder b Fw. Daarnaast is sprake van misbruik van recht/oneigenlijk gebruik van de regeling. Het ingediende verzoek lijkt enkel te zijn bedoeld om uitstel van de ontruiming te bewerkstelligen. Het verzoek is pas gedaan nadat het ontruimingsvonnis geëxecuteerd dreigt te worden, terwijl verzoeker eerder de gelegenheid heeft gehad om zijn financiële problemen te regelen. Tot slot is er geen uitzicht op een duurzame oplossing. Voor zover bekend is er geen concreet zicht op toelating tot de WSNP, een reëel saneringsvoorstel of inkomen waarmee verzoeker structureel aan zijn verplichtingen kan voldoen. 
    
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      Allereerst dient te worden beoordeeld of sprake is van een bedreigende situatie zoals dwingend is voorgeschreven in artikel 287b, tweede lid, Fw. Nu verzoeker een kopie van het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 30 augustus 2024 tot ontruiming van de woonruimte van verzoeker en een kopie van het exploot van 9 oktober 2025 heeft overgelegd waarin wordt aangekondigd dat verweerster op 4 november 2025 zal overgaan tot ontruiming van de woning van verzoeker, is er naar het oordeel van de rechtbank sprake van een bedreigende situatie.
    
    
    
      De wetgever heeft met een moratorium beoogd om een schuldenaar bij een – dreigende – executie een adempauze te bieden opdat de schuldenaar in staat wordt gesteld om met zijn schuldeisers een regeling van zijn schulden overeen te komen. 
    
    
    
      Artikel 287b Fw bevat geen criterium op grond waarvan kan worden beslist of de voorlopige voorziening dient te worden toegewezen dan wel afgewezen. De rechtbank zoekt daarom aansluiting bij de voorziening zoals genoemd in artikel 287, vierde lid, Fw waarbij een afweging dient plaats te vinden tussen het belang van verzoeker enerzijds en de schuldeiser, in dit geval verweerster, anderzijds.
    
    
    
      Het belang van verzoeker bestaat erin dat hij met zijn partner en kinderen in de huurwoning kan blijven wonen en dat een minnelijk schuldhulpverleningstraject door verzoeker kan worden doorlopen. 
    
    
    
      Het belang van verweerster bestaat erin dat zij het vonnis van 30 augustus 2024 ten uitvoer kan leggen.
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is onvoldoende aannemelijk geworden dat de lopende termijnen kunnen en zullen worden voldaan. Verzoeker ontvangt volgens het verzoekschrift inkomen uit zijn eigen onderneming van € 3.000,00 per maand. Dit inkomen zouden voldoende moeten zijn om de lopende huurtermijnen van € 646,39 te voldoen. Niet is gesteld of gebleken dat verzoeker een tijd geen inkomen heeft gehad en daardoor de lopende huurtermijnen niet kon voldoen. Verzoeker heeft de lopende huurtermijnen over de periode juni 2025 tot en met oktober 2025 niet voldaan. De huur voor de maand november 2025 heeft verzoeker op aandringen van de advocaat voldaan. Daarnaast is de rechtbank niet voldoende overtuigd dat verzoeker zich zal inspannen om een oplossing te vinden voor zijn gestelde problematische schuldensituatie. Verzoeker is niet ter zitting verschenen. Verzoeker heeft zich tot nu toe enkel op 30 oktober 2025 gemeld bij Zuidweg & Partners. Na de aanmelding is er geen contact meer geweest tussen verzoeker en Zuidweg & Partners. Van een concreet plan is op dit moment dus geen sprake. Derhalve is de rechtbank van oordeel dat het belang van verweerster zwaarder dient te wegen dan het belang van verzoeker. De verzochte voorziening zal dan ook worden afgewezen.
    
    
    
      De rechtbank ziet, mede gelet op de aard van deze procedure, geen aanleiding om de door verweerster verzochte proceskostenveroordeling toe te wijzen. In het algemeen moet men met een dergelijk verzoek met de nodige voorzichtigheid omgaan, alleen al vanwege de reeds bestaande schuldpositie van verzoeker. Daarnaast kan niet gezegd worden dat verzoeker haar bevoegdheden tot het vragen van een moratorium evident heeft aangewend voor een oneigenlijk doel. 
    
    
    
      Nu het minnelijk traject naar verwachting niet op korte termijn zal zijn afgerond, zal verzoeker gelet op het bepaalde in artikel 285, eerste lid, sub f, in samenhang met artikel 287, tweede lid, Fw, ten aanzien van het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling ex artikel 284, tweede lid, Fw, niet-ontvankelijk worden verklaard. Zo nodig kan verzoeker te zijner tijd een nieuw verzoek indienen.
    
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - wijst het verzoek ex artikel 287b Fw af;
    
    - verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn verzoek ex artikel 284, tweede lid, Fw.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. C.G.E. Prenger, rechter, en in aanwezigheid van Z. da Luz Almeida, griffier, in het openbaar uitgesproken op 20 november 2025.