ECLI:NL:RBNHO:2025:10790, Rechtbank Noord-Holland, 14-08-2025, 11305907 \ CV EXPL 24-2513 en 11314442 \ CV EXPL 24-2549
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2025-08-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: In deze zaak vorderen eisers schadevergoeding van een aannemer. Volgens eisers heeft de aannemer schade aan hun woning veroorzaakt door werkzaamheden in het kader van funderingsherstel. De kantonrechter wijst de vordering gedeeltelijk toe. Daarbij volgt de kantonrechter de conclusie van een ingeschakelde deskundige dat de schade is ontstaan door het funderingsherstel. De omvang van de schade wordt geschat, omdat de omvang daarvan niet nauwkeurig kan worden vastgesteld.

RECHTBANK 
      NOORD-HOLLAND
    
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Zaanstad
    
    
    
      Zaaknummer: 11305907 \ CV EXPL  24-2513 en 11314442 \ CV EXPL 24-2549 (SJ)
    
    
    
      
        Vonnis van 14 augustus 2025
      
    
    
    
      in de zaken van
    
    
  
  
    
      1 [ eisers 1] 
    
      2. [eisers 2] te [woonplaats] ,eisende partijen,
      hierna samen te noemen: eisers, en afzonderlijk: [ eisers 1] en [eisers 2] ,
      gemachtigde: mr. S.P. Becker,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1 [gedaagde] , handelend onder de naam Funderingsspecialisten Driehouck 
    
      te Wormerveer,2. de besloten vennootschap Aannemersbedrijf Driehouck B.V. 
      te Uitgeest,
      gedaagde partijen,
      hierna samen te noemen: Driehouck c.s.,
      gemachtigde: mr. J.C. Brouwer.
    
    
    
      
        De zaak in het kort
      
    
    
    
      In deze zaak vorderen eisers schadevergoeding van een aannemer. Volgens eisers heeft de aannemer schade aan hun woning veroorzaakt door werkzaamheden in het kader van funderingsherstel. De kantonrechter wijst de vordering gedeeltelijk toe. Daarbij volgt de kantonrechter de conclusie van een ingeschakelde deskundige dat de schade is ontstaan door het funderingsherstel. De omvang van de schade wordt geschat, omdat de omvang daarvan niet nauwkeurig kan worden vastgesteld.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Eisers hebben bij afzonderlijke dagvaarding van 30 augustus 2024 en 12 september 2024 een vordering tegen Driehouck c.s. ingesteld. 
      
    
    
      1.2.
      Driehouck c.s. hebben schriftelijk geantwoord.
      
    
    
      1.3.
      Op 9 juli 2025 heeft een zitting plaatsgevonden, waarbij beide zaken gezamenlijk zijn behandeld. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. De gemachtigde van eisers heeft gebruik gemaakt van pleitaantekeningen, die zijn overgelegd. 
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eisers 2] wonen op de [adres 1] te [woonplaats] en [ eisers 1] wonen op de [adres 2] te [woonplaats] . Driehouck c.s. is een aannemersbedrijf.
      
    
    
      2.2.
      In de periode van september tot en met november 2021 hebben Driehouck c.s. in opdracht en voor rekening van eisers funderingsherstelwerkzaamheden uitgevoerd aan de woningen van eisers op basis van een door eisers afzonderlijk geaccordeerde offerte van 19 mei 2021, voor een aanneemsom van € 40.682,62 incl. btw per woning.
      
    
    
      2.3.
      Op enig moment hebben eisers bij gedaagden gemeld dat de gevel van de woning is gaan ‘uitbuiken’ en dat scheurvorming is ontstaan. 
      
    
    
      2.4.
      Op 14 maart 2022 zijn Driehouck c.s. bij eisers ter plaatse geweest en hebben zij de voorgevel van de woning van [ eisers 1] gestut.
      
    
    
      2.5.
      In een brief van 29 november 2022 heeft de gemachtigde van eisers Driehouck c.s. in gebreke gesteld, verzocht om bij de [ eisers 1] niet uitgevoerde werkzaamheden alsnog te verrichten en de veroorzaakte schade aan de woningen van eisers te herstellen. Verder is aangekondigd dat eisers een deskundige gaan inschakelen. 
      
    
    
      2.6.
      In een e-mail van 29 november 2022 hebben Driehouck c.s. in reactie geschreven dat de voorgevel te slecht is en dat deze hierdoor in beweging blijft.
      
    
    
      2.7.
      Op 28 maart 2023 heeft [onderzoeker] (hierna: [onderzoeker] ), werkzaam bij Duyts Bouwconstructies B.V. te Amsterdam, een rapport uitgebracht. Bij het door [onderzoeker] verrichte onderzoek waren partijen aanwezig. 
    
    
      2.8.
      In een e-mail van 25 oktober 2023 hebben Driehouck c.s. aan eisers een rapport met hun eigen bevindingen gestuurd.
    
    
      2.9.
      Vervolgens hebben eisers een verzoekschrift voorlopig deskundigenbericht bij de rechtbank ingediend. Als gerechtelijk deskundige is ing. L.W.D. van Geest (hierna: Van Geest), werkzaam bij expertisebureau McLarens te Rotterdam, benoemd. Bij het door Van Geest verrichte onderzoek waren partijen aanwezig.
      
    
    
      2.10.
      Op 28 juni 2024 heeft Van Geest een rapport uitgebracht.
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      Eisers vorderen dat de kantonrechter Driehouck c.s. hoofdelijk veroordeelt tot betaling aan [ eisers 1] van € 20.000,00 en aan [eisers 2] van € 19.000,00 aan schadevergoeding. Daarnaast vorderen [ eisers 1] dat de kantonrechter de tussen partijen gesloten aannemingsovereenkomst (gedeeltelijk) ontbindt voor het gedeelte dat [ eisers 1] onbetaald hebben gelaten. Verder vorderen eisers dat de kantonrechter Driehouck c.s. hoofdelijk veroordeelt tot betaling van de buitengerechtelijke kosten en proceskosten.
    
    
      3.2.
      Eisers stellen – kort weergegeven – dat Driehouck c.s. schadeplichtig zijn geworden, omdat Driehouck c.s. bij de uitvoering van de aangenomen werkzaamheden schade hebben veroorzaakt aan de woningen van eisers en hiervoor aansprakelijk zijn. In dit kader wijzen eisers op de rapporten van de door hen ingeschakelde deskundige [onderzoeker] en door de rechtbank benoemde deskundige Van Geest. Volgens eisers hebben Driehouck c.s. wanprestatie gepleegd dan wel onrechtmatig gehandeld. Daarnaast stellen [ eisers 1] dat Driehouck c.s. de werkzaamheden aan de zijgevel/zijkant van hun woning niet hebben afgerond. Het deel van de overeenkomst dat ziet op de laatste termijnbetaling willen [ eisers 1] daarom ontbinden.
    
    
      3.3.
      Driehouck c.s. betwisten – samengevat – dat zij tekort zijn geschoten in de nakoming van hun verplichtingen of onrechtmatig hebben gehandeld. Volgens Driehouck c.s. is de schade het gevolg van de slechte staat van de gevel en het ontbreken van gevel- en kozijnverankering. Eisers hebben verzuimd om hiervan melding te maken, zodat het voor Driehouck c.s. niet was te voorzien dat de gevelconstructie niet deugdelijk zou zijn en er sprake is van eigen schuld aan de kant van eisers. Daarbij ziet de gevorderde schadevergoeding op werkzaamheden die expliciet zijn uitgesloten in de overeenkomst, zodat Driehouck c.s. niet aansprakelijk is voor schade. Ten aanzien van de door [ eisers 1] gevorderde ontbinding voeren Driehouck c.s. aan dat uit coulance is aangeboden om het in zeer slechte staat verkerende metselwerk te vernieuwen en dat deze werkzaamheden niet onder de aangenomen werkzaamheden vallen.
    
  
  
    
      4
      4.	De beoordeling
    
    
      4.1.
      De kantonrechter is van oordeel dat Driehouck c.s. in beginsel aansprakelijk zijn voor de door eisers geleden schade aan hun woning als gevolg van de door Driehouck c.s. verrichte werkzaamheden. Dit volgt al uit de overeenkomst tussen partijen en de daarbij behorende en door Driehouck c.s. gehanteerde algemene voorwaarden. In artikel 2 lid 9 van deze algemene voorwaarden staat immers dat de aannemer – Driehouck c.s. – aansprakelijk is voor schade aan de eigendommen van de opdrachtgever, voor zover de opdrachtgever aantoont dat deze door de uitvoering van het werk is toegebracht, tenzij die schade het gevolg is van een omstandigheid die niet aan de aannemer is toe te rekenen. Ook uit de wet volgt dat Driehouck c.s. aansprakelijk zijn voor schade door een tekortkoming die kan worden toegerekend.
      
    
    
      4.2.
      Driehouck c.s. menen dat zij op grond van een uitsluitingsclausule in de overeenkomst niet aansprakelijk kunnen worden gesteld, omdat de aansprakelijkheid voor de betreffende de werkzaamheden, te weten ‘casco herstel’ en ‘stucwerk reparatie buiten gevels’, expliciet is uitgesloten in de aanneemovereenkomst. De kantonrechter volgt Driehouck c.s. hierin niet. In de aanneemovereenkomst staat dat ‘casco herstel’ en ‘stucwerk reparatie buiten gevels’ niet in de prijs zijn opgenomen. Die bewoordingen zijn geen uitsluiting van de aansprakelijkheid voor schade door funderingswerkzaamheden en kunnen ook niet als zodanig worden begrepen of opgevat. Hiermee wordt alleen aangeduid welke werkzaamheden niet onder de aanneemsom vallen.
      
      
    
    
      4.3.
      Verder is de kantonrechter van oordeel dat voldoende is gebleken dat de schade door het zogeheten ‘uitbuiken’ van de gevel van de woningen van eisers verband houdt met de door Driehouck c.s. verrichte funderingswerkzaamheden. Bij dit oordeel is bepalend dat de door de rechtbank benoemde deskundige Van Geest heeft geconstateerd dat er bij uitvoering van het werk en als gevolg van de werkzaamheden schade is ontstaan aan de woningen van eisers en dat naast eerdere ‘uitbuiking’ van het metselwerk ook een toename van ‘uitbuiking’ van het metselwerk is te zien die recenter is ontstaan, waarvan aannemelijk is dat deze toename verband houdt met de gevolgen van de funderingswerkzaamheden. De kantonrechter volgt deze conclusie, omdat Van Geest die vaststelling voldoende heeft gemotiveerd en toegelicht. Driehouck c.s. hebben daartegenover geen andersluidende gegevens of een tegenrapport van een andere deskundige ingebracht. Het door Driehouck c.s. overgelegde rapport is niet voldoende, omdat dit rapport niet komt van een onafhankelijke deskundige, maar alleen het eigen standpunt van Driehouck c.s. inhoudt. Het standpunt van Driehouck c.s. dat niet is gebleken dat de schade is ontstaan door de funderingswerkzaamheden volgt de kantonrechter dan ook niet. Dit betekent dat Driehouck c.s. in beginsel de schade die door de werkzaamheden van Driehouck c.s. is ontstaan, moeten vergoeden.
      
    
    
      4.4.
      Het standpunt van Driehouck c.s. dat eisers wisten dat de gevel- en kozijnverankering ontbrak, dat eisers dit hebben verzwegen en dat er daarom sprake is van eigen schuld van eisers aan het ontstaan van de schade, volgt de kantonrechter ook niet. Een aannemer, zoals Driehouck c.s., heeft op grond van de wet bij het aangaan of het uitvoeren van de overeenkomst de verplichting om de opdrachtgever – eisers – te waarschuwen voor eventuele gebreken of ongeschiktheid van – in dit geval – de gevel van de woningen. Bovendien zijn partijen overeengekomen dat Driehouck c.s. een nulmeting zou doen om de toestand van de woningen bij aanvang van de werkzaamheden vast te leggen. Vast staat dat Driehouck c.s. deze verplichting(en) niet zijn nagekomen. Dat komt voor rekening en risico van Driehouck c.s. Daarbij hebben eisers, daarover gevraagd op de zitting, verklaard wel te weten dat de gevel- en kozijnverankering deels ontbrak, maar dat zij er als leek niet bij hebben stilgestaan dat dit van belang kan zijn om aan Driehouck c.s. te melden. De kantonrechter heeft geen aanleiding om te twijfelen aan deze verklaring. In dit kader kan er dan ook geen sprake zijn van eigen schuld van eisers aan het ontstaan van de schade.
      
    
    
      4.5.
      Ook hebben Driehouck c.s. het verweer gevoerd dat de gevels al slecht waren en al sprake was van ‘uitbuiken’, zodat de schade niet aan Driehouck c.s. kan worden toegerekend. Voor zover Driehouck c.s. hebben bedoeld een beroep te doen op een uitspraak van de Hoge Raad over schade aan een onroerende zaak met een bijzondere kwetsbaarheid, overweegt de kantonrechter als volgt. Uit de betreffende uitspraak volgt dat schade bij een woning met een bijzondere kwetsbaarheid, in dit geval het al bestaande ‘uitbuiken’ van de gevel, in beginsel op grond van de wet aan Driehouck c.s. moet worden toegerekend en geen vermindering van de schadevergoedingsverplichting rechtvaardigt. Ook blijkt uit die uitspraak dat een vermindering van de schadevergoedingsverplichting vanwege een bijzondere kwetsbaarheid alleen gerechtvaardigd is als aannemelijk is dat ook zonder de funderingswerkzaamheden op enig moment in de toekomst de schade, waarvan door eisers vergoeding wordt gevorderd, zou zijn ontstaan. De kantonrechter heeft onvoldoende aanknopingspunten om te oordelen dat de schade in de mate zoals door Van Geest is geconstateerd ook zonder funderingswerkzaamheden zou zijn ontstaan. Driehouck c.s. hebben daarvoor te weinig gesteld en te weinig stukken of argumenten aangeleverd, en hun standpunt in dit verband dus onvoldoende gemotiveerd en onderbouwd. 
      
    
    
      4.6.
      Naar het oordeel van de kantonrechter hebben Driehouck c.s. wel terecht aangevoerd dat Van Geest de door hem genoemde herstelkosten in het geheel niet heeft toegelicht of inzichtelijk heeft gemaakt, en dat eisers dat ook niet hebben gedaan. Van Geest heeft niet toegelicht welke werkzaamheden van belang zijn voor de bepaling van de herstelkosten, heeft niet uitgelegd welke tarieven zijn gehanteerd en evenmin materiaalkosten vermeld. Er kan op basis van het rapport van het rapport van Van Geest dan ook niet worden vastgesteld wat de daadwerkelijke schade is. Het door [onderzoeker] genoemde schadebedrag kan naar het oordeel van de kantonrechter evenmin tot uitgangspunt worden genomen, omdat [onderzoeker] dit bedrag uitsluitend baseert op een percentage van de aanneemsom. Dat heeft geen verband met herstelkosten of daadwerkelijke schade.
      
    
    
      4.7.
      De kantonrechter kan de omvang van de schade dus niet nauwkeurig vaststellen en zal daarom bij gebreke van nadere aanknopingspunten gebruik maken van de wettelijke mogelijkheid om de omvang van de schade te schatten. De kantonrechter zal daarbij aansluiten bij de offerte die eisers hebben overgelegd van Timmerbedrijf Voogt (hierna: Voogt) omdat dit het enige stuk is waarin concrete aanknopingspunten staan over de hoogte van de schade. In die offerte wordt uitgegaan van een bedrag van ruim € 14.000,00 aan herstelkosten. Er kan echter niet van het volledige door Voogt genoemde bedrag worden uitgegaan. Driehouck c.s. voeren terecht aan dat in die offerte ook bedragen staan die niet zijn te relateren aan de betreffende schade, zoals bijvoorbeeld de materiaal- en arbeidskosten voor isoleren. De kantonrechter zal de schade daarom in redelijkheid schatten op een bedrag van € 10.000,00 per woning. Driehouck c.s. zullen dus hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van € 10.000,00 aan zowel [eisers 2] als [ eisers 1]
      
    
    
      4.8.
      De door eisers gevorderde rente over dit bedrag wordt eveneens toegewezen. Vast staat immers dat Driehouck c.s. dit bedrag niet hebben betaald.
      
    
    
      4.9.
      Eisers maken verder aanspraak op buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat eisers voldoende hebben gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht, zodat zij recht hebben op een vergoeding hiervan. De kantonrechter zal de buitengerechtelijke kosten toewijzen tot het wettelijk tarief dat hoort bij het per woning aan hoofdsom toegewezen bedrag. Dat komt neer op € 875,00 per woning.
    
    
      4.10.
      Gelet op het oordeel ten aanzien van de schade wijst de kantonrechter het door eisers gevorderde bedrag voor de deskundigenkosten tot de helft toe. Dit betekent dat Driehouck c.s. worden veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 1.250,00 per woning aan deskundigenkosten.
      
    
    
      4.11.
      
        [ eisers 1] vorderen (gedeeltelijke) ontbinding van de overeenkomst tussen partijen ten aanzien van de werkzaamheden waarop de laatste betalingstermijn ziet, omdat Driehouck c.s. hebben nagelaten om een gat in de gevel te herstellen. De kantonrechter laat in het midden of het herstellen van het gat in de gevel tot de overeengekomen werkzaamheden behoort of uit coulance is aangeboden. Niet weersproken is dat Driehouck c.s. na de ingebrekestelling van 29 november 2022 niet door [ eisers 1] in de gelegenheid zijn gesteld om het gat in de gevel te herstellen. Ook is niet betwist dat Driehouck c.s. het gat ook niet kon herstellen, omdat er geen toegang was tot het gat in de gevel in verband met het stutten van de woning per 14 maart 2022 en de vlonder waarop de stutten waren geplaatst. Er is dan ook geen grond om de overeenkomst op dit punt te ontbinden. Dit deel van de vordering wijst de kantonrechter daarom af.
      
    
    
      4.12.
      Driehouck c.s. hebben een beroep gedaan op verrekening vanwege ‘voordeel’, maar dat wijst de kantonrechter af. Gelet op het voorgaande en de gemotiveerde betwisting door [ eisers 1] is de gegrondheid van het verrekenverweer namelijk niet op eenvoudige wijze vast te stellen.
      
    
    
      4.13.
      Driehouck c.s. worden veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding en zijn daarom overwegend in het ongelijk gesteld, zodat zij de proceskosten (inclusief nakosten) van eisers moeten betalen. Daarbij is voor de zitting een half punt per partij gerekend, gelet op de gezamenlijke behandeling van de zaken.
      
      
        De proceskosten van [ eisers 1] worden begroot op:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - kosten van de dagvaarding
              
              
                €
              
              
                257,00
              
              
                
              
            
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                		609,00
              
              
                (1,5 punten × € 406,00)
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                135,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                1.001,00
              
              
                
                  
                
              
            
          
        
      
      De proceskosten van [eisers 2] worden begroot op:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - kosten van de dagvaarding
              
              
                €
              
              
                257,00
              
              
                
              
            
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                609,00
              
              
                (1.5 punten × € 406,00)
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                135,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                1.001,00
              
              
                
              
            
          
        
      
    
    
      4.14.
      De veroordeling wordt hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat ieder van gedaagden gedwongen kunnen worden het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen.
      
    
    
      4.15.
      Verder verklaart de kantonrechter deze uitspraak uitvoerbaar bij voorraad, zoals eisers hebben gevorderd. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van de partijen hoger beroep instelt tegen deze beslising. 
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      5.1.
      veroordeelt Driehouck c.s. hoofdelijk tot betaling aan [ eisers 1] van € 12.125,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 10.000,00 vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van algehele betaling;
    
    
      5.2.
      veroordeelt Driehouck c.s. hoofdelijk tot betaling aan [eisers 2] van € 12.125,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 10.000,00 vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van algehele betaling;
    
    
      5.3.
      veroordeelt Driehouck c.s. hoofdelijk in de proceskosten van [ eisers 1] van € 1.001,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Driehouck c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend;
      
    
    
      5.4.
      veroordeelt Driehouck c.s. hoofdelijk in de proceskosten van [eisers 2] van € 1.001,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Driehouck c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend;
      
    
    
      5.5.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      5.6.
      wijst af het meer of anders gevorderde.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. P.J. Jansen, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 14 augustus 2025.
      
    
  
  
     Zie artikel 6:74 van het Burgerlijk Wetboek (BW).
  
  
     Zie artikel 7:754 BW.
  
  
     Zie de uitspraak van de Hoge Raad van 19 juli 2019, te vinden op www.rechtspraak.nl met nummer ECLI:NL:HR:2019:1278 (Aardbevingsschade Groningen).
  
  
     Zie artikel 6:97 BW.
  
  
     Zie artikel 6:136 BW.