ECLI:NL:RVS:2025:5789, Raad van State, 27-11-2025, 202505294/1/R4 en 202505294/2/R4
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2025-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 2 mei 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen aan [verzoeker] een last onder dwangsom opgelegd wegens het in strijd met het omgevingsplan verkameren van de woning aan de [locatie] in Nijmegen.  [verzoeker] is huurder van de woning aan de [locatie] en verhuurt daarin op zijn beurt vijf onzelfstandige woonruimtes. [verzoeker] stelt dat hij artikel 4.1 van het facetbestemmingsplan niet overtreedt, omdat de kamergewijze bewoning al vanaf 2016, ruim voor de peildatum van 7 oktober 2021, plaatsvond. Hij betoogt dat de rechtbank en het college er ten onrechte van uitgaan dat het aan hem is om aannemelijk te maken dat de woning al op die peildatum was verkamerd.

202505294/1/R4 en 202505294/2/R4.
    Datum uitspraak: 27 november 2025
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht; hierna: Awb) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:
    [verzoeker], wonend in Sint Anthonis, gemeente Land van Cuijk,
    verzoeker,
    tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland (hierna: de rechtbank) van 23 september 2025 in de zaken nrs. 25/3101 en 25/3102 in het geding tussen:
    [verzoeker]
    en
    het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen.
    Procesverloop
    Bij besluit van 2 mei 2025 heeft het college aan [verzoeker] een last onder dwangsom opgelegd wegens het in strijd met het omgevingsplan verkameren van de woning aan de [locatie] in Nijmegen.
    Bij besluit van 3 juli 2025 heeft het college het door [verzoeker] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    Bij uitspraak van 23 september 2025 heeft de rechtbank het door [verzoeker] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft [verzoeker] hoger beroep ingesteld.
    Tevens heeft [verzoeker] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
    Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    [verzoeker] en het college hebben nadere stukken ingediend.
    De voorzieningenrechter heeft het verzoek op een zitting behandeld op 14 november 2025, waar [verzoeker], bijgestaan door mr. J.P. Hoegee, advocaat in Nijmegen, en [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door M. Litjens, zijn verschenen.
    Overwegingen
    1.       In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.
    2.       [verzoeker] is huurder van de woning aan de [locatie] en verhuurt daarin op zijn beurt vijf onzelfstandige woonruimtes.
    Bij het besluit van 2 mei 2025 heeft het college hem onder oplegging van een dwangsom gelast dat de kamergewijze bewoning van de woning wordt gestaakt en gestaakt blijft. Volgens het college is de kamergewijze bewoning van de woning in strijd met artikel 4.1 van het "Facetbestemmingsplan kamerverhuur". Dit bestemmingsplan maakt op grond van artikel 4.6, eerste lid, van de Invoeringswet Omgevingswet onderdeel uit van het tijdelijke deel van het Omgevingsplan gemeente Nijmegen. In het vervolg van deze uitspraak zal nog worden gesproken van het facetbestemmingsplan.
    2.1.    Voor zover hier van belang, is het op grond van artikel 4.1 van het facetbestemmingsplan verboden om een gebouw waar wonen is toegestaan te verkameren, tenzij het een bestaande situatie betreft.
    In artikel 1.3 is "bestaande situatie" gedefinieerd als het legale gebruik van gronden en bouwwerken dat bestond op 7 oktober 2021.
    In artikel 1.12 is "verkameren" gedefinieerd als het gebruiken of laten gebruiken van een (gedeelte van een) gebouw waar wonen is toegestaan ten behoeve van kamergewijze bewoning. Hieronder wordt tevens verstaan het toevoegen van onzelfstandige woonruimten aan bestaande situaties van kamergewijze bewoning.
    3.       [verzoeker] stelt dat hij artikel 4.1 van het facetbestemmingsplan niet overtreedt, omdat de kamergewijze bewoning al vanaf 2016, ruim voor de peildatum van 7 oktober 2021, plaatsvond. Hij betoogt dat de rechtbank en het college er ten onrechte van uitgaan dat het aan hem is om aannemelijk te maken dat de woning al op die peildatum was verkamerd. Volgens hem moet het college aannemelijk maken dat er sprake is van een overtreding en moet het college daarom aantonen dat de woning op de peildatum nog niet was verkamerd. Hij voert daarbij aan dat de rechtbank ten onrechte is uitgegaan van eenzelfde bewijslastverdeling als wanneer er een beroep op overgangsrecht zou worden gedaan, terwijl in dit geval bestaande situaties niet onder het overgangsrecht zijn gebracht, maar zijn uitgesloten van het verbod op verkamering.
    3.1.    Aan het besluit van 2 mei 2025 ligt ten grondslag dat bij een controle van de woning op 11 december 2024 is geconstateerd dat daarin vijf onzelfstandige woonruimtes kamergewijs werden bewoond. In dat besluit vermeldt het college dat er op 7 oktober 2021 in de Basisregistratie Personen (BRP) geen personen stonden ingeschreven op het adres. Omdat er bij het college ook verder geen aanwijzingen bekend waren dat het gebruik van vijf onzelfstandige kamers al bestond op de peildatum, is het college ervan uitgegaan dat het geen bestaande situatie betrof. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft het college daarmee aannemelijk gemaakt dat artikel 4.1 van het facetbestemmingsplan werd overtreden. De rechtbank is er terecht van uitgegaan dat het vervolgens aan [verzoeker] is om aannemelijk te maken dat de situatie toch al wel bestond op de peildatum. Daarbij heeft de rechtbank terecht betrokken dat [verzoeker] degene is die geacht kan worden over de gegevens te beschikken om dat te onderbouwen.
    Het betoog faalt.
    4.       De gronden die [verzoeker] voor het overige in hoger beroep heeft aangevoerd zijn zo goed als een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. De voorzieningenrechter kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 9 en 11 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. Dat geldt in het bijzonder voor de overweging dat niet valt in te zien dat [verzoeker] geen concrete, objectieve stukken heeft kunnen overleggen waaruit blijkt dat sprake was van kamergewijze bewoning. Als daar al vanaf 2016 sprake van was, zoals [verzoeker] stelt, dan zouden er objectieve stukken moeten bestaan, waar dat concreet uit blijkt.
    5.       Het hoger beroep is ongegrond. De voorzieningenrechter bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening wordt afgewezen.
    6.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;
    II.       wijst het verzoek af.
    Aldus vastgesteld door mr. J.F. de Groot, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier.
    w.g. De Groot
    voorzieningenrechter
    w.g. Kors
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 27 november 2025
    687