ECLI:NL:RBROT:2025:13400, Rechtbank Rotterdam, 08-10-2025, 10-099961-22
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-10-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor aanranding tot een taakstraf van 60 uren. Benadeelde partij niet-ontvankelijk.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 2
    
    
    
      Parketnummer: 10-099961-22
      Datum uitspraak: 8 oktober 2025
      Tegenspraak
    
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op 13 mei 1971,
      ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
      
        [adres] , [postcode] [plaats] ,
      raadsman mr. G.R. Stolk, advocaat te Schiedam.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 24 september 2025.
  
  
    
      2Tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. Hem wordt verweten dat hij op 5 maart 2020 een vrouw heeft aangerand. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
  
  
    
      3Eis officier van justitie
    De officier van justitie mr. W.B.J. ten Have heeft gevorderd:
    
      
        bewezenverklaring van het ten laste gelegde;
      
      
        veroordeling van de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 120 uur.
      
    
    
      3.1.
      
        Bewijswaardering
      
      
        3.1.1.
        
          
            Standpunt verdediging
          
          De verdachte moet van het tenlastegelegde feit worden vrijgesproken, omdat niet wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde feit heeft gepleegd. De verklaring van de aangeefster is niet betrouwbaar. Het DNA zoals dit op de bh van de aangeefster is aangetroffen kan hier door verplaatsing zijn gekomen en mag niet als steunbewijs worden gebruikt.
        
      
      
        3.1.2.
        
          
            Beoordeling
          
          Niet ter discussie staat dat de verdachte en de aangeefster op 5 maart 2020 samen in de woning van de verdachte waren. De verdachte heeft verklaard dat hij in de woning alleen met de aangeefster heeft gesproken, dat zij mogelijk iets gegeten hebben en dat er verder niets is gebeurd. De aangeefster heeft verklaard dat de verdachte haar eerst op de bank en vervolgens nogmaals in de gang heeft aangerand. 
        
        
        
          De rechtbank acht de verklaringen van de aangeefster betrouwbaar. Haar verklaringen tijdens het informatief gesprek zeden op 10 maart 2020 en de aangifte op 24 april 2020 zijn consistent en gedetailleerd. De aangeefster heeft verteld wat er is gebeurd en het ook aangegeven als zij bepaalde dingen niet zeker wist. Verschillende onderdelen van haar verklaring worden daarnaast bevestigd in een voicebericht van de aangeefster aan een vriendin, een dag nadat het was gebeurd. Zij heeft ook twee vrienden kort er op verteld wat haar was overkomen.  
        
        
        
          De verklaring van de aangeefster vindt daarnaast steun in een whatsappconversatie met de verdachte, twee dagen later. De verdachte schrijft haar dat zij geluk heeft gehad. Als de aangeefster vraagt wat hij daarmee bedoelt, stuurt de verdachte: “Was wel lekker”. Als de aangeefster stuurt: “Dat ik weg ben gegaan”, stuurt de verdachte: “Spreek je wel een keer als je niet ongesteld bent”. De aangeefster stuurt vervolgens “Dat wat er afgelopen donderdag gebeurde is gewoon echt niet oké. Ik wil dan ook ieder contact verbreken.” Daarop reageert de verdachte niet meer. 
          De verdachte heeft over deze berichten op de zitting verklaard dat het woord “lekker” mogelijk betrekking had op dat hij die dag mogelijk met de aangeefster had gegeten en dat de zin “Spreek je wel een keer als je niet ongesteld bent” waarschijnlijk sloeg op de stemming die de aangeefster zou hebben gehad. Dat hij niet meer reageerde op aangeefsters “dat wat er gebeurd is was echt niet oké” kwam omdat hij het contact met de aangeefster wilde verbreken.
          Deze chatberichten passen naar het oordeel van de rechtbank veeleer bij de verklaring van de aangeefster dat zij door de verdachte is aangerand dan bij de uitleg die de verdachte er aan geeft. Met name het refereren aan ongesteld zijn en het niet reageren op “dat wat is gebeurd was echt niet oké” valt niet te rijmen met dat alleen samen is gegeten en het “was wel lekker” daarop betrekking had. 
        
        
        
          Daarnaast wijst de uitslag van het DNA-onderzoek van een bemonstering van de bh van de aangeefster, ook al kan de precieze bewijskracht hiervan niet worden vastgesteld, ook in de richting van de verdachte. 
        
      
      
        3.1.3.
        
          
            Conclusie
          
          De rechtbank acht, gelet op het voorgaande, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de aangeefster op 5 maart 2020 heeft aangerand.  
        
      
    
    
      3.2.
      
        
          Bewezenverklaring
        
        In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
      
      
      
        hij op een of meerdere tijdstip(pen) op of omstreeks 5 maart 2020 te [plaats] ,
        door geweld en een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere
        
          feitelijkheid
        
        
          [slachtoffer] heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van een of meer ontuchtige
        handelingen, bestaande uit het (meermalen)
      
      - ( tong)zoenen van haar en/of
      - betasten van en/of wrijven over haar schaamstreek en/of
      - betasten van en/of knijpen in haar borst(en) en/of
      - plaatsen/duwen van zijn penis/schaamstreek tegen haar billen
      
        en bestaande dat geweld of die andere
        feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging met geweld of die andere
        
          feitelijkhe(i)d(en) uit het (onverhoeds)
      
      - benaderen van haar en/of zich opdringen aan haar en/of
      - voorbij gaan aan haar (verbale en/of non-verbale) protesten en/of
      - het feit dat er sprake was van een fysiek overwicht en/of
      - duwen tegen haar lichaam en/of
      - op de bank duwen/positioneren van haar en/of naast haar gaan liggen, zodat zij
      geen weerstand kon bieden en/of niet weg kon en/of
      - op haar gaan en/of blijven zitten en/of liggen
      - draaien van haar arm op haar rug en/of
      - zeggen tegen haar:
      
        o “Geef mij een zoen” en/of
        o “Je kan tegenstribbelen, maar dat heeft toch geen nut/win je toch niet”,
        
          althans woorden van gelijke (dreigende/intimiderende) aard/strekking, en/of
      
      - plaatsen van zijn hand onder haar kleding en/of verplaatsen van kleding en/of
      - plaatsen van zijn hand op haar mond en/of keel en/of
      - het feit dat hij (aldus) een voor haar dreigende situatie heeft doen ontstaan.
      
      
        Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      
    
  
  
    
      4Strafbaarheid feit
    Het bewezen feit levert op: 
    
    
      
        feitelijke aanranding van de eerbaarheid
        
      
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
    
    
    
      Het feit is dus strafbaar. 
    
  
  
    
      5Strafbaarheid verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
    
    
      De verdachte is dus strafbaar.
    
    
  
  
    
      6Motivering straf 
    
      6.1.
      
        
          Algemene overweging
        
        De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      
    
    
      6.2.
      
        
          Feit waarop de straf is gebaseerd
        
        De verdachte heeft de aangeefster aangerand door haar op de bank te duwen, haar arm vast te houden en haar te zoenen en te betasten bij haar borsten en schaamstreek. In de gang heeft hij haar wederom aangerand door haar tegen de muur te duwen, te zoenen, zijn hand op haar mond en keel te plaatsen en met zijn geslachtsdeel tegen haar billen te duwen. Dit heeft plaatsgevonden in de woning van de verdachte. De verdachte heeft door zijn handelen een inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de aangeefster en heeft bij haar gevoelens van angst en onveiligheid teweeggebracht. De verdachte heeft zijn eigen behoefte aan intimiteit vooropgesteld en geen rekening gehouden met de gevolgen daarvan voor de aangeefster. 
      
    
    
      6.3.
      
        
          Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
        
        De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 
        6 september 2025, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
      
      
      
        De verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij als zelfstandige werkt, als rijinstructeur, en dat hij en zijn ex-partner ieder om de week de zorg voor hun kinderen dragen. 
      
    
    
      6.4.
      
        
          Conclusies van de rechtbank
        
        Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
      
      
      
        Gezien de ernst van het feit kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Met de officier van justitie meent de rechtbank dat, gelet op het forse tijdsverloop van ruim vijfenhalf jaar, een gevangenisstraf nu niet meer op zijn plaats is en een taakstraf moet volgen. Voor wat betreft de omvang van de taakstraf houdt de rechtbank – meer dan de officier van justitie doet – rekening met dit tijdsverloop sinds de  aanranding en met het feit dat de verdachte sindsdien niet met politie en justitie in aanraking is geweest. De rechtbank zal daarom een taakstraf opleggen van kortere duur dan door de officier van justitie is geëist. Alles afwegend acht de rechtbank een taakstraf van 60 uur passend. 
      
    
  
  
    
      7Vordering benadeelde partij 
    Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [slachtoffer] ter zake van het ten laste gelegde feit. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 3.000,- aan immateriële schade.
    
    
      De officier van justitie heeft zich over de vordering uitgelaten en vordert daarbij de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    
    
      De verdediging heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij en het verzoek tot oplegging van een schadevergoedingsmaatregel af te wijzen dan wel de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd.
    
    
    
      De vordering is gebaseerd op de in art. 6:106 lid 1, onder b, BW bedoelde aantasting in de persoon op andere wijze. De benadeelde partij heeft de gestelde gevolgen niet met stukken onderbouwd. De aard en de ernst van de normschending kunnen weliswaar meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen, maar daarvan is in dit geval geen sprake. De benadeelde partij had haar vordering daarom moeten onderbouwen. Nu dat niet is gebeurd, zal de rechtbank haar niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering. De benadeelde partij zal worden veroordeeld in de kosten door de verdachte ter verdediging van de vordering gemaakt, welke kosten tot op heden worden begroot op nihil.
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Gelet is op de artikelen 9, 22c, 22d en 246 (oud) van het Wetboek van Strafrecht.
  
  
    
      9Bijlagen
    De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
  
  
    
      10Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, waarbij Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;
    
    
    
      beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 30 (dertig) dagen;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil.
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. A.M.G. van de Kragt, voorzitter,
      en mrs. J. van de Klashorst en M. Hulshof, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. J. Nagtegaal, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op 8 oktober 2025.
    
    
    
      De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      Bijlage I 
    
    
    
      
        Tekst tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
    
    
    
      hij op een of meerdere tijdstip(pen) op of omstreeks 5 maart 2020 te [plaats] ,
      door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere
      feitelijkheid
      
        [slachtoffer] heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van een of meer ontuchtige
      handelingen, bestaande uit het (meermalen)
    
    - ( tong)zoenen van haar en/of
    - betasten van en/of wrijven over haar schaamstreek en/of
    - betasten van en/of knijpen in haar borst(en) en/of
    - plaatsen/duwen van zijn penis/schaamstreek tegen haar billen
    
      en bestaande dat geweld of die andere
      feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging met geweld of die andere
      feitelijkhe(i)d(en) uit het (onverhoeds)
    
    - benaderen van haar en/of zich opdringen aan haar en/of
    - voorbij gaan aan haar (verbale en/of non-verbale) protesten en/of
    - feit dat er sprake was van een fysiek overwicht en/of
    - duwen tegen haar lichaam en/of
    - op de bank duwen/positioneren van haar en/of naast haar gaan liggen, zodat zij
    geen weerstand kon bieden en/of niet weg kon en/of
    - op haar gaan en/of blijven zitten en/of liggen
    - draaien van haar arm op haar rug en/of
    - zeggen tegen haar:
    
      o “Geef mij een zoen” en/of
      o “Je kan tegenstribbelen, maar dat heeft toch geen nut/win je toch niet”,
      althans woorden van gelijke (dreigende/intimiderende) aard/strekking, en/of
    
    - plaatsen van zijn hand onder haar kleding en/of verplaatsen van kleding en/of
    - plaatsen van zijn hand op haar mond en/of keel en/of
    - feit dat hij (aldus) een voor haar dreigende situatie heeft doen ontstaan. 
    
  
  
     Artikel 246 (oud) Wetboek van Strafrecht