ECLI:NL:RBMNE:2025:4897, Rechtbank Midden-Nederland, 17-09-2025, 11815485
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-09-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: Eiseres is werkneemster van gedaagde. De arbeidsovereenkomst is op een bepaald moment uitgebreid van 12 naar 31 uur per week. In deze zaak gaat het om de vraag of gedaagde het addendum met de uitbreiding van de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig buitengerechtelijk heeft vernietigd op grond van dwaling. Volgens eiseres is dat niet zo en heeft zij recht op uitbetaling van 31 uur loon per week. Eiseres vordert ook uitbetaling van overuren. De kantonrechter wijst de vorderingen van eiseres af. Eiseres heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat gedaagde op de hoogte was van haar mentale problemen, waardoor ook niet aannemelijk geworden dat gedaagde het addendum niet buitengerechtelijk mocht vernietigen.

RECHTBANK 
      MIDDEN-NEDERLAND
    
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter
    
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Zaaknummer: 11815485 \ UV EXPL  25-188 BJvd/61169
    
    
    
      
        Vonnis in kort geding van 17 september 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiseres]
        , 
      wonend in [woonplaats] ,
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiseres] ,
      gemachtigde: mr. A.M.S. Stoop,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        NEWSTYLE MISSISSIPPIDREEF B.V., 
      gevestigd in Nieuwegein,
      gedaagde partij,
      hierna te noemen: Newstyle,
      gemachtigde: mr. C.A.C. Schroeten.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      
        Het verloop van de procedure blijkt uit:
        - de dagvaarding met producties 1 t/m 12;- aanvullende productie 13 van [eiseres] ;- producties 1 t/m 12 van Newstyle;- de mondelinge behandeling van 3 september 2025, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt;- de pleitnota van [eiseres] ;- de pleitnota van Newstyle.
      
      
    
  
  
    
      2De kern van de zaak 
    
    
      2.1.
      
        [eiseres] is werkneemster van Newstyle. De arbeidsovereenkomst is op een bepaald moment uitgebreid van 12 naar 31 uur per week. In deze zaak gaat het om de vraag of Newstyle het addendum met de uitbreiding van de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig buitengerechtelijk heeft vernietigd op grond van dwaling. Volgens [eiseres] is dat niet zo en heeft zij recht op uitbetaling van 31 uur loon per week. [eiseres] vordert ook uitbetaling van overuren. De kantonrechter wijst de vorderingen van [eiseres] af. [eiseres] heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat Newstyle op de hoogte was van haar mentale problemen, waardoor ook niet aannemelijk geworden dat Newstyle het addendum niet buitengerechtelijk mocht vernietigen. 
      
    
  
  
    
      3De achtergrond van de zaak 
    
    
      3.1.
      Newstyle exploiteert sportscholen in de omgeving van Utrecht en Leiden. Op 1 februari 2025 opende Newstyle een filiaal aan de [...] in [plaats] , waar eerst een andere sportschool (David Lloyd) in zat. [eiseres] werkte bij David Lloyd op de [organisatieonderdeel] . Na de overname door Newstyle heeft Newstyle haar een arbeidsovereenkomst aangeboden voor 12 uur per week in de [organisatieonderdeel] . Op 3 maart 2025 is [eiseres] in dienst getreden bij Newstyle. 
      
    
    
      3.2.
      
        [eiseres] gaf na een paar maanden aan dat zij meer uren wilde werken. Op 18 mei 2025 tekende [eiseres] een addendum op haar arbeidsovereenkomst. De overeenkomst werd per 1 juni 2025 uitgebreid van 12 naar 31 uren en [eiseres] kreeg de taken erbij van [functie 1] en [functie 2] . 
      
    
    
      3.3.
      Mevrouw [A] (hierna: [A] ) was de manager van [eiseres] bij David Lloyd en is mee overgegaan naar Newstyle. Op 22 mei 2025, vier dagen na het tekenen van het addendum, heeft [eiseres] zich ziek gemeld bij [A] . [eiseres] liet in de dagen daarna weten dat zij last heeft van angst- en paniekaanvallen. Op 6 juni 2025 is er een gesprek tussen [eiseres] en mevrouw [B (achternaam)] (de vrouw van meneer [B (achternaam)] , die [.] is van Newstyle), waarin [eiseres] liet weten dat zij al vier jaar antidepressiva slikt en in de weken voorafgaand aan 6 juni 2025 toenemende angst- en paniekaanvallen heeft gehad. [eiseres] heeft hier in het verleden ook last van gehad.  
      
    
    
      3.4.
      Op 18 juli 2025 heeft Newstyle het addendum op de arbeidsovereenkomst vernietigd op grond van dwaling. In de brief staat onder andere het volgende: 
      
      
        
          ‘’(…) Uit de informatie die wij achteraf hebben verkregen, blijkt dat u op het moment van het aangaan van de gewijzigde arbeidsovereenkomst wist, dan wel had moeten weten, dat u medisch gezien niet in staat was/zou zijn om de overeengekomen uitbreiding van uren en taken te verrichten. U heeft aangegeven te kampen met angsten en paniekaanvallen, waarvoor u al jaren medicatie slikt. U had op basis van uw mededelingsplicht deze informatie voorafgaand aan het sluiten van de nadere overeenkomst met ons moeten delen. 
        
      
      
      
        
          Indien wij deze wetenschap vooraf hadden gehad, zouden wij de wijziging van de arbeidsovereenkomst niet zijn aangegaan. Het feit dat u zich vrijwel direct na ondertekening van de gewijzigde arbeidsovereenkomst heeft ziekgemeld, bevestigt het feit dat u helemaal niet in staat en geschikt was (en bent) om de overeengekomen werkzaamheden en uren te verrichten.(…)’’ 
        
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      
        Het toetsingskader in kort geding 
      
    
    
    
      4.1.
      Het gaat hier om in kort geding gevorderde voorlopige voorzieningen. De kantonrechter moet daarom eerst beoordelen of [eiseres] ten tijde van dit vonnis bij die voorzieningen een spoedeisend belang heeft. Daarnaast geldt dat de kantonrechter in dit kort geding moet beoordelen of aannemelijk is dat de vorderingen in de bodemprocedure een zodanige kans van slagen hebben, dat vooruitlopend daarop toewijzing van de voorlopige voorzieningen gerechtvaardigd is. Voor nader onderzoek naar feiten en omstandigheden of voor bewijslevering is in dit kort geding in beginsel geen plaats. Dat moet gebeuren in een eventuele bodemprocedure.
      
      
        
          
            [eiseres] heeft een spoedeisend belang bij haar vorderingen 
        
      
      
    
    
      4.2.
      
        [eiseres] heeft een spoedeisend belang bij haar vorderingen, omdat zij onder andere aanspraak maakt op loon waarvan zij afhankelijk is om haar kosten van bestaan te betalen. Daarom kan van [eiseres] niet worden verwacht dat zij de uitkomst van een bodemprocedure afwacht. 
      
      
        
          Het juridisch kader ten aanzien van de buitengerechtelijke vernietiging op grond van dwaling
        
      
      
    
    
      4.3.
      De kantonrechter stelt voorop dat de mogelijkheid van buitengerechtelijke vernietiging op grond van dwaling in het arbeidsrecht niet is uitgesloten. Dwaling betekent dat de ene partij bij een juiste voorstelling van zaken de overeenkomst niet – of niet op deze voorwaarden – met de andere partij zou zijn aangegaan. De bescherming die het arbeidsrecht biedt voor de werknemer moet daarbij wel worden nageleefd, maar het ontslagrecht beschermt geen werknemer die bedrog of dwaling heeft gepleegd bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst. Een arbeidsovereenkomst is rechtsgeldig buitengerechtelijk vernietigd op grond van dwaling als op het moment van het ondertekenen van de arbeidsovereenkomst een werknemer over zodanige informatie met betrekking tot zijn gezondheid beschikte, dat hij daarvan mededeling aan de werkgever had moeten doen. Van zulke informatie is sprake als een werknemer bij het sluiten van de arbeidsovereenkomst daadwerkelijk wist dat zijn gezondheidstoestand zodanig was dat dit hem ingrijpend en langdurig zou belemmeren in de uitoefening van de overeengekomen werkzaamheden.
      
      
        
          Het is niet aannemelijk geworden dat Newstyle wist van de psychische klachten van [eiseres]
        
      
      
    
    
      4.4.
      
        [eiseres] stelt dat Newstyle er al voor de aanvang van het dienstverband bekend mee was dat zij al langere tijd psychische klachten heeft en hiervoor medicatie krijgt. Volgens [eiseres] zorgt de medicatie ervoor dat zij kan functioneren. [eiseres] stelt dat zij niet kon weten dat zij op 22 mei 2025 ziek zou worden of niet in staat zou zijn om 31 uur per week te werken. Daarnaast stelt [eiseres] dat de buitengerechtelijke vernietiging in strijd is met het gesloten ontslagstelsel, omdat zij zich al had ziekgemeld op het moment van de buitengerechtelijke vernietiging. 
      
    
    
      4.5.
      De kantonrechter is van oordeel dat in deze kortgeding procedure niet aannemelijk is geworden dat Newstyle op het moment van het sluiten van het dienstverband of op het moment van het tekenen van het addendum wist van de psychische klachten van [eiseres] . [eiseres] stelt dat [A] al sinds zij werkzaam was bij David Lloyd op de hoogte was van haar gebruik van antidepressiva en dat Newstyle dat daarom ook wist. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiseres] gezegd dat zij al tijdens het werken bij David Lloyd met [A] heeft besproken dat zij haar partner heeft ontmoet bij een verslavingskliniek en dat zij antidepressiva slikt. Newstyle betwist dit. Newstyle heeft een verklaring van [A] overgelegd waarin het volgende staat: 
      
      
        
          ‘’Ook vernam ik dat [eiseres] heeft aangegeven dat ik op de hoogte was van haar medische toestand toen ze werd aangenomen bij Newstyle. Dit klopt niet. Een dergelijk gesprek heeft nooit plaatsgevonden.’’
        
      
      
    
    
      4.6.
      
        [eiseres] heeft tijdens de mondelinge behandeling gezegd dat [A] in haar verklaring liegt. Wat daar verder ook van zij, de kantonrechter is van oordeel dat voor zover [A] op de hoogte was van de situatie van [eiseres] , dit alleen ging over het gebruik van het medicijn antidepressiva. [eiseres] heeft niet gezegd dat [A] ook op de hoogte zou zijn van haar psychische klachten. Het is aan [eiseres] om aannemelijk te maken dat [A] of Newstyle wist van haar psychische gesteldheid voorafgaand aan het tekenen van het addendum, en dat heeft zij niet gedaan. Omdat in deze procedure geen ruimte is voor bewijslevering, leent deze zaak zich beter voor een bodemprocedure. 
      
      
        
          
            [eiseres] heeft haar mededelingsplicht geschonden 
        
      
      
    
    
      4.7.
      Gelet op het voorgaande is niet aannemelijk geworden dat er in een bodemprocedure zal worden geoordeeld dat de buitengerechtelijke vernietiging van het addendum niet rechtsgeldig was. [eiseres] heeft aangegeven al jaren aan psychische klachten te lijden en daar ook medicatie voor te slikken. Het is daarom niet ondenkbaar dat haar klachten mogelijk nog terug kunnen keren. [eiseres] had moeten begrijpen dat haar psychische kwetsbaarheid relevant was voor de vraag of zij structureel meer taken en uren kon vervullen. Door dit niet te melden bij het tekenen van het addendum heeft [eiseres] haar mededelingsplicht geschonden. De kantonrechter is van oordeel dat [eiseres] had moeten weten dat deze informatie van doorslaggevend belang zou zijn voor Newstyle. Door Newstyle hierover niet in te lichten, heeft Newstyle geen juiste voorstelling van zaken gehad bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst. De kans op uitval van [eiseres] is reëel, gelet op haar belastbaarheid en psychische klachten. Gezien de re-integratieverplichtingen van Newstyle bij een (gedeeltelijk) arbeidsongeschikte werknemer, is het waarschijnlijk dat Newstyle het addendum niet, of onder andere voorwaarden aan [eiseres] had aangeboden. Het is daarom aannemelijk dat in een bodemprocedure zal worden geoordeeld dat er een causaal verband bestaat tussen de dwaling en het aangaan van de arbeidsovereenkomst. Dit betekent ook dat voorlopig moet worden geoordeeld dat de buitengerechtelijke vernietiging niet in strijd is met het gesloten ontslagstelsel. 
      
      
        
          De vordering van [eiseres] tot uitbetaling van 31 uren per week wordt afgewezen
        
      
      
    
    
      4.8.
      Het bovenstaande brengt met zich mee dat de vordering van [eiseres] tot betaling van het salaris, gebaseerd op een werkweek van 31 uur, van € 1.994,66 bruto per maand, vermeerderd met 8% vakantietoeslag zal worden afgewezen. 
      
      
        
          
            [eiseres] vordert betaling van overuren 
        
      
    
    
      4.9.
      
        [eiseres] vordert ook uitbetaling van 38,25 overuren, wat neerkomt op € 613,87, inclusief vakantietoeslag. [eiseres] stelt dat zij structureel overwerkte, omdat zij altijd eerder moest beginnen om de sportschool te openen voordat deze opende voor leden en ook na sluitingstijd langer moest blijven. Newstyle betwist dat zij [eiseres] opdracht zou hebben gegeven voor het verrichten van overwerk. De uitloop van werkzaamheden is volgens Newstyle verdisconteerd in het salaris en [eiseres] kon de werkzaamheden verder binnen de contracttijd verrichten. 
      
      
        
          Het juridisch kader bij overuren 
        
      
      
    
    
      4.10.
      De wet kent geen bepaling op grond waarvan overwerk gecompenseerd moet worden. De afspraken tussen partijen zijn in beginsel doorslaggevend. Maar, ook als er geen afspraken over compensatie van overuren zijn gemaakt kan een werkgever op grond van goed werkgeverschap of redelijkheid en billijkheid verplicht zijn tot compensatie. 
      
      
        
          De vordering van [eiseres] tot uitbetaling van overuren zal worden afgewezen 
        
      
      
    
    
      4.11.
      In artikel 7 van de arbeidsovereenkomst van [eiseres] staat dat de werknemer er rekening mee moet houden dat de afronding van werkzaamheden kan uitlopen en dat deze uitloop niet onder overwerk valt, alleen in zeer bijzondere gevallen. Dat Newstyle aan [eiseres] opdracht zou hebben gegeven tot het verrichten van overwerk blijkt naar het oordeel van de kantonrechter nergens uit. Ook is niet gebleken dat er sprake was van de uitzonderingssituatie zoals deze is opgenomen in artikel 7 van de arbeidsovereenkomst. [eiseres] heeft in dat opzicht haar stellingen onvoldoende onderbouwd, terwijl de stelplicht en bewijslast dat sprake is van overwerk dat voor vergoeding in aanmerking komt overeenkomstig de wet op haar rust.Aangezien het niet aannemelijk is geworden dat een rechter in een bodemprocedure zal oordelen dat Newstyle [eiseres] opdracht heeft gegeven voor het maken van overuren, zal deze vordering van [eiseres] worden afgewezen. 
      
      
        
          De overige vorderingen van [eiseres] zullen worden afgewezen 
        
      
      
    
    
      4.12.
      Aangezien eerder in dit vonnis is bepaald dat de vorderingen van [eiseres] met betrekking tot de uitbetaling van 31 uren per week en de uitbetaling van 38,25 overuren worden afgewezen, kan [eiseres] ook geen aanspraak maken op de door haar gevorderde wettelijke verhoging van 50% en de wettelijke rente. [eiseres] vordert ook verstrekking van de salarisspecificaties die betrekking hebben op een werkweek van 31 uur, op straffe van een dwangsom van € 250,00 per dag met een maximum van € 15.000,00 en betaling van de buitengerechtelijke kosten. Ook deze vorderingen zullen gelet op het bovenstaande worden afgewezen. 
      
      
        
          
            [eiseres] moet de proceskosten betalen 
        
      
      
    
    
      4.13.
      
        [eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Newstyle worden begroot op:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                814,00
              
              
                
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                135,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                949,00
              
              
                
              
            
          
        
      
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen van [eiseres] af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiseres] in de proceskosten van € 949,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. D.A. van Steenbeek en zijn afwezigheid in het openbaar uitgesproken door mr. F.H. Charbon op 17 september 2025.
      
    
  
  
     Hoge Raad 7 februari 2020, ECLI:NL:HR:2020:213. 
  
  
     Artikel 6:228 van het Burgerlijk Wetboek.
  
  
     Rechtbank Den Haag 12 mei 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:4697. 
  
  
     Artikel 150 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.