ECLI:NL:OGEAC:2025:229, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 19-09-2025, 500.00313/24
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao — Uitspraak 
Datum: 2025-09-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak van: 1) het medeplegen van kindermishandeling, 2) het medeplegen van vrijheidsberoving en 3) het medeplegen van het in hulpeloze toestand brengen of laten van iemand tot wiens onderhoud, verpleging, verzorging hij krachtens wettelijke regeling of overeenkomst verplicht is. Onvoldoende steunbewijs.

Parketnummer:  500.00313/24
    Uitspraak:	 19 september 2025 		Tegenspraak
    
    
  
  
    Vonnis van dit Gerecht 
    
    
      in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [verdachte],
    
      geboren op [geboortedatum] 1976 te [geboorteplaats], 
      wonende in [woonplaats], [adres]. 
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Het onderzoek ter openbare terechtzitting heeft plaatsgevonden op 29 augustus 2025. De verdachte is verschenen, bijgestaan door haar raadsvrouw mr. A. Tromp, advocaat in Curaçao. 
    
    
    
      De benadeelde partij [benadeelde partij], vertegenwoordigd door haar wettelijk vertegenwoordiger N.R. Blyden, heeft zich ter terechtzitting gevoegd in het strafproces met een vordering tot schadevergoeding. 
    
    
    
      De officier van justitie, mr. D. van Zetten, heeft ter terechtzitting gevorderd dat het Gerecht verdachte zal vrijspreken van het onder feit 2 ten laste gelegde en dat het Gerecht het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde bewezen zal verklaren en de verdachte daarvoor zal veroordelen tot:
    
    - een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen, waarvan 100 dagen voorwaardelijk, met aftrek van voorarrest en een proeftijd van 3 jaren en een contactverbod met [benadeelde partij], alsmede een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 200 uren, te vervangen door 100 dagen hechtenis. 
    
    
      Haar vordering behelst voorts:
    
    - de volledige toewijzing van de vordering van de benadeelde partij en de oplegging van een daarbij behorende schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte. 
    
    
      De raadsvrouw heeft bepleit dat de verdachte van de ten laste gelegde feiten zal worden vrijgesproken. Daartoe is, kort samengevat, aangevoerd dat wettig en overtuigend bewijs ontbreekt waaruit zou blijken dat de verdachte betrokken was bij en heeft deelgenomen aan de verweten gedragingen.
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is – na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting – ten laste gelegd dat:
      
        Feit 1: 
      
      zij in of omstreeks de periode van 5 november 2022 tot en met 5 november 2024, te Curaçao, tezamen en vereniging met een ander, althans alleen, opzettelijk [benadeelde partij] (geboren 20 december 2014), zijnde een kind over wie zij (gezamenlijk) het gezag uitoefent, in elk geval een kind dat zij (gezamenlijk) verzorgt of opvoedt als behorend tot haar gezin, heeft/hebben mishandeld door:
      • die [benadeelde partij] een of meermalen met een hand(en) en/of met een (accu)kabel/snoer en/of (een) stuk(ken) hout/tak en/of een riem en/of een zwiep en/of een stoel, althans met een voorwerp tegen het lichaam en/of armen en/of benen en/of een hand(en) en/of een bil(len) te slaan en/of
      • die [benadeelde partij] een of meermalen te onthouden van (voldoende) eten 
      en/of drinken, en/of
      • een of meermalen in de richting van die [benadeelde partij] met een of meer voorwerpen te gooien, 
    
    
    
      ten gevolge waarvan die [benadeelde partij] letsel heeft bekomen en/of pijn heeft ondervonden;
    
    
  
  
    Feit 2: 
    zij in of omstreeks de periode van 5 november 2022 tot en met 5 november 2024, te Curaçao, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, te weten: met [medeverdachte], althans alleen, opzettelijk [benadeelde partij] in een woning gelegen aan de [adres] en/of in een woning gelegen aan de  [adres] wederrechtelijk van de vrijheid heeft / hebben beroofd en/of beroofd gehouden, immers heeft/hebben zij, verdachte, en/of zijn mededader(s) met dat opzet die [benadeelde partij], zijnde een minderjarige kind (meermalen) zonder althans onvoldoende eten en/of drinken en/of zonder toezicht alleen in een afgesloten woning achtergelaten en/of aldus doende die [benadeelde partij] tegen haar wil (meermalen) heeft/hebben opgesloten en/of achtergelaten in voormelde woning;
    
  
  
    Feit 3:
    zij in of omstreeks de periode van 5 november 2022 tot en met 5 november 2024 te Curaçao, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) opzettelijk, [benadeelde partij], zijnde een minderjarige kind (dat zij gezamenlijk verzorgt of opvoedt) tot wiens onderhoud, verpleging of verzorging zij krachtens wet of overeenkomst verplicht was, in een hulpeloze toestand heeft gebracht en/of heeft gelaten, immers heeft zij, verdachte, (telkens) met dat opzet (toegelaten) dat die [benadeelde partij] (meermalen) tegen haar wil alleen en/of opgesloten en/of zonder althans onvoldoende eten en/of drinken en/of zonder toezicht in haar, verdachtes woning, althans in de woning van haar partner achterbleef, terwijl zij, verdachte wist dat haar partner, zijnde [medeverdachte], (met regelmaat) agressie toonde jegens en/of in het bijzijn van die [benadeelde partij] (onder meer bestaande uit het mishandelen en/of opsluiten en/of met voorwerpen gooien), zulks terwijl die [benadeelde partij] geheel van die [medeverdachte] en/of van verdachte, afhankelijk was voor opvoeding en verzorging en/of welzijn en/of gezondheid en/of onderhoud.
    
    
    
    
      
        Formele voorvragen
      
    
    
    
      Het Gerecht stelt vast dat de dagvaarding geldig is, dat het bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
    
      
        Vrijspraak van feit 1, feit 2 en feit 3 
      
    
    
    
      Met de officier van justitie en de raadsvrouw is het Gerecht van oordeel dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor feit 2 en spreekt verdachte van dit feit vrij. 
    
    
    
      Met betrekking tot feit 1 en feit 3 overweegt het Gerecht het volgende. 
    
    
    
      Uit het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting volgt dat de verdachte en de medeverdachte [medeverdachte] al vier jaren een relatie hebben. De medeverdachte heeft op 22 februari 2022 de minderjarige [benadeelde partij] vanuit [geboorteplaats] naar  [woonplaats] gehaald en zorgde sindsdien voor haar. Voor [benadeelde partij] is de verdachte haar tante en zij noemt de medeverdachte [medeverdachte] haar oom. Op 19 oktober 2024 heeft [benadeelde partij] de meldkamer gebeld omdat zij zonder eten was opgesloten in het huis van haar oom die haar mishandelt. De politie is ter plaatse gekomen en heeft [benadeelde partij] opgesloten in de woning van haar oom aangetroffen. Tijdens het studioverhoor verklaart zij dat haar oom vaak boos op haar is en een pak slaag geeft. Ook verklaart zij dat ze vaak door haar oom wordt opgesloten en dat zij dan alleen thuis is zonder eten. [benadeelde partij] verklaart dat zij ook van haar tante pak slaag kreeg. Volgens [benadeelde partij] gebeurt dit al sinds zij in Curaçao gearriveerd is in 2022.
    
    
    
      De verdachte ontkent dat zij [benadeelde partij] ooit heeft geslagen, onvoldoende voor haar heeft gezorgd en haar heeft opgesloten. 
    
    
    
      Vooropgesteld dient te worden dat het bewijs dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan ingevolge artikel 385, derde lid, Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) – dat de tenlastelegging in haar geheel betreft en niet een onderdeel daarvan – door de rechter niet uitsluitend kan worden aangenomen op de verklaring van één getuige. De vraag of aan dit bewijsminimum (de zogenoemde ‘unus testis’-regel) is voldaan, laat zich niet in algemene zin beantwoorden, maar vergt een beoordeling van het concrete geval. Twee getuigenverklaringen uit dezelfde bron resulteren niet in twee te onderscheiden bewijsgronden die als uitvloeisel van de ‘unus-testis’-regel minimaal zijn vereist ter onderbouwing van de bewezenverklaring als geheel. De strekking van artikel 385, derde lid, Sv noopt dus tot bijkomend bewijs uit een van die getuige onafhankelijke bron. Voorts gaat het niet slechts – kwantitatief – om het aantal bronnen van redengevende bewijsgronden, maar ook om de vraag of de aangifte in voldoende mate – kwalitatief – wordt ondersteund door ander bewijsmateriaal. Daarbij is niet vereist dat het steunbewijs betrekking heeft op de ten laste gelegde gedraging(en) als zodanig, maar moet het daaraan wel voldoende concrete steun bieden (er mag geen sprake zijn van een te ver verwijderd verband).
      Naast de verklaring van [benadeelde partij], bevat het dossier een getuigenverklaring van de buurman van de verdachte genaamd [getuige]. Hij verklaart dat de verdachte al ongeveer een jaar aan de  [adres] woont en dat een Haïtiaanse man bij de vrouw komt met een meisje, maar dat zij niet op hetzelfde adres wonen. [benadeelde partij] heeft een paar keer tegen de vrouw van de buurman gezegd dat zij slecht wordt behandeld door de man en de vrouw en dat zij geen eten krijgt. Soms hoort de buurman het meisje huilen of schreeuwen. De buren van de medeverdachte [medeverdachte] hebben ook een verklaring afgelegd, maar in deze verklaringen wordt niet concreet over de verdachte gesproken. 
    
    
    
      Hoewel de getuige  [adres] de geloofwaardigheid van de verklaring van [benadeelde partij] ondersteunt, kan deze verklaring niet het vereiste steunbewijs opleveren, omdat de bron van deze verklaring dezelfde is als de verklaring die ondersteuning behoeft. 
    
    
    
      Daarnaast is het ook onduidelijk in welke periode [benadeelde partij] samen met de verdachte heeft gewoond en wat de rol van de verdachte in die periode is geweest. Uit de verklaringen van de buren van zowel de  [adres] als de  [adres], kan worden afgeleid dat de verdachte, de medeverdachte [medeverdachte] en [benadeelde partij] niet op hetzelfde adres wonen. De verdachte verklaart dat [benadeelde partij] een tijdje bij haar heeft gewoond, maar wanneer dit precies is geweest kan op basis van het dossier niet met voldoende mate van zekerheid worden vastgesteld. De tijdlijn is onduidelijk, evenals de exacte rol van de verdachte. Tot slot kan op basis van het dossier ook niet worden vastgesteld dat de verdachte krachtens wettelijke regeling of overeenkomst verplicht was tot het onderhoud, de verpleging of verzorging van [benadeelde partij]. 
    
    
    
      Anders dan de officier van justitie, acht het Gerecht daarom niet buiten redelijke twijfel bewezen dat de verdachte het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde heeft begaan. 
    
    
    
      De verdachte zal gelet op het voorgaande integraal worden vrijgesproken. 
    
    
    
    
      
        Voorlopige hechtenis
      
    
    
    
      Gelet op de algehele vrijspraak van het ten laste gelegde, zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis worden opgeheven. 
    
    
    
    
      
        Schadevergoeding
      
    
    
    
      De wettelijk vertegenwoordiger van de minderjarige benadeelde partij [benadeelde partij] heeft zich in het strafproces gevoegd met een vordering tot vergoeding van XCG 10.000,- aan immateriële schade. 
    
    
    
      Nu het Gerecht de verdachte zal vrijspreken van het ten laste gelegde handelen waardoor de gestelde schade zou zijn veroorzaakt, kan de benadeelde partij niet in haar vordering worden ontvangen. Het Gerecht bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen proceskosten dragen. 
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het Gerecht:
    
    
    
      -verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte onder feit 1, feit 2 en feit 3 ten laste is gelegd en spreekt haar daarvan vrij;
    
    
    
      -heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis;
    
    
    
      -verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij] niet-ontvankelijk in de vordering; 
    
    
    
      -bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen proceskosten dragen. 
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door de rechter mr. S.A. Carmelia, bijgestaan door mr. S.D. Rodenboog, griffier, en op 19 september 2025 in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van het Gerecht in Curaçao. 
    
    
    
      De griffier is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      uitspraakgriffier: