ECLI:NL:CRVB:2025:1749, Centrale Raad van Beroep, 19-11-2025, 25/627 WAJONG-PV
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2025-11-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering Wajong-uitkering toe te kennen (na twee eerdere onherroepelijke afwijzingen). Terecht geoordeeld dat geen sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden. Besluit niet evident onredelijk.

Centrale Raad van Beroep
    Enkelvoudige kamer
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
    Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 18 februari 2025, 24/3347 (aangevallen uitspraak) 
  
  
  
  
  
  
  
    Partijen:
  
  
  
    
      [appellant] te [woonplaats] (appellant)
  
  
  
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
  
  
  
  
  
  
  
  
    Datum uitspraak: 19 november 2025
  
  
  
    Zitting heeft: W.R. van der Velde
    Griffier: C.M. Snellenberg
  
  
  
    Appellant is niet verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. I.L.M. Dunselman.
  
  
  
  BESLISSING
  
  
    De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
  
  
  
    Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.
  
  
  
    Appellant is geboren op [geboortedatum] 1990. Hij heeft op 4 oktober 2023 voor de derde keer een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten aangevraagd, na twee eerdere onherroepelijke afwijzingen (van 20 december 2016 en 17 januari 2022). 
  
  
  
    Met een besluit van 31 januari 2024, in bezwaar gehandhaafd op 2 mei 2024, heeft het Uwv  geweigerd appellant een Wajong-uitkering toe te kennen, omdat er geen nieuwe feiten en omstandigheden zijn.
  
  
  
    De rechtbank heeft het beroep van appellant ongegrond verklaard. Ook volgens de rechtbank zijn er geen nieuwe feiten en omstandigheden. De door appellant gestelde antisociale persoonlijkheidsstoornis was al meegenomen in de psychiatrische expertise ten behoeve van de besluitvorming in 2016. Er is in 2016 ook overwogen dat er behandelmogelijkheden waren. Dat die behandelingen later niet tot resultaat hebben geleid is geen nieuw feit dat ziet op de situatie in 2016. De stelling van appellant dat er geen behandelmogelijkheden bestaan voor de antisociale persoonlijkheidsstoornis en daarom geen verbetering mogelijk is, is geen nieuw feit en kan niet tot de conclusie leiden dat geen sprake is van arbeidsvermogen en dat dit duurzaam is. In 2016 heeft het Uwv namelijk vastgesteld dat appellant wel arbeidsvermogen heeft. 
  
  
  
    Wat appellant heeft aangevoerd in hoger beroep is een letterlijke herhaling van de gronden die hij ook in beroep naar voren heeft gebracht. Appellant heeft in hoger beroep geen nieuwe stukken ingediend of gemotiveerd waarom het oordeel van de rechtbank niet juist is. 
  
  
  
    De rechtbank heeft de gronden van appellant besproken en gemotiveerd waarom die gronden niet slagen. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de daaraan ten grondslag gelegde overwegingen. Het Uwv heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat geen sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden die zouden moeten leiden tot een herziening van het besluit van 20 december 2016. Wat appellant heeft aangevoerd leidt ook niet tot de conclusie dat de weigering van het Uwv om het besluit van 20 december 2016 te herzien evident onredelijk is.
  
  
  
    Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat appellant geen Wajong-uitkering krijgt.
  
  
  
    Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
  
  
  
    Waarvan proces-verbaal.
  
  
  
    De griffier	Het lid van de enkelvoudige kamer
  
  
  
    (getekend) C.M. Snellenberg	(getekend) W.R. van der Velde