ECLI:NL:RBZWB:2025:9012, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17-12-2025, 02-372602-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-12-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak mishandeling twee stiefkinderen.

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats: Middelburg
    
    
    
      Parketnummer: 02-372602-24
    
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 17 december 2025 
      
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1985,
      ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres] , [plaats] ,
      raadsvrouw mr. S. van de Voorde, advocaat te Middelburg.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 03 december 2025, waarbij de officier van justitie mr. L. van Hemert en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
  
  
    
      2De tenlastelegging
    De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. Gelet op de toelichting van de officier van justitie op zitting komt de verdenking er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 11 mei 2024 de toen 11-jarige [slachtoffer 1] heeft mishandeld en op 9 juni 2024 diens toen 7-jarige broertje [slachtoffer 2] .
  
  
    
      3De voorvragen
    
      De dagvaarding is geldig. 
      De rechtbank is bevoegd. 
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
      4.1.
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht beide mishandelingen wettig en overtuigend bewezen.
      
    
    
      4.2.
      
        
          Het standpunt van de verdediging 
        
        De verdediging heeft vrijspraak bepleit. 
      
    
    
      4.3.
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Verdachte heeft op zitting bevestigd dat hij op beide pleegdata al langere tijd samenwoonde  met de moeder van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en met beide jongens. Ook op zitting heeft verdachte de ten laste gelegde mishandelingen ontkend. De rechtbank moet de vraag beantwoorden of het dossier voldoende wettig en overtuigend bewijs bevat voor het tenlastegelegde of een deel daarvan. 
      
      
      
        
          Mishandeling [slachtoffer 1] ?
        
        Op zaterdag 11 mei 2024 is [slachtoffer 1] ’s ochtends door zijn moeder naar [zorgboerderij] gebracht, waarbij ze meteen heeft gezegd dat hij schrammen in zijn nek had, maar dat [slachtoffer 1] dat zelf gedaan had. [slachtoffer 1] is de enige die heeft verklaard dat verdachte dat letsel heeft veroorzaakt. Die verklaring is naar het oordeel van de rechtbank echter niet consistent als het om de gedraging van verdachte gaat. Volgens de (pas) op 29 mei 2024 door de zorgboerderij gedane melding zou [slachtoffer 1] namelijk gezegd hebben dat verdachte hem hardhandig had vastgepakt in de nek en bij een arm. In het interview met [slachtoffer 1] door een gedragswetenschapper van Veilig Thuis Zeeland op 14 juni 2024 heeft [slachtoffer 1] echter verklaard en voorgedaan dat verdachte hem met beide handen rond de nek vastpakte en dat hij bijna geen adem meer kreeg. [slachtoffer 1] kon zelf niet loskomen en zijn moeder heeft verdachte van [slachtoffer 1] afgehaald. Dat ‘wurgen’ gaat naar het oordeel van de rechtbank veel verder dan een (hardhandig) vastpakken in de nek en bij een arm.
      
      
      
        Hoewel [slachtoffer 2] tijdens zijn interview heeft verklaard dat verdachte [slachtoffer 1] pijn doet, verklaart [slachtoffer 2] niet over wanneer dat zou zijn gebeurd en ook niet op welke manier. Daarom kan de verklaring van [slachtoffer 2] niet als steunbewijs dienen.
      
      
      
        Vervolgens is van belang dat forensisch [arts 1] als deskundige op zitting heeft verklaard dat het op foto’s van 11 mei 2024 zichtbare nekletsel van [slachtoffer 1] mogelijk past bij door een ander toegebracht letsel én mogelijk past bij door [slachtoffer 1] zelf toegebracht letsel. Het scenario dat [slachtoffer 1] zelf het letsel heeft veroorzaakt, wordt ondersteund door de directeur van de school van [slachtoffer 1] . Die heeft verklaard dat de rond de meivakantie van 2024 geziene rode striemen in de nek van [slachtoffer 1] passen bij een beweging die [slachtoffer 1] wel eens bij zichzelf doet. Dan zet hij twee handen in zijn nek en knijpt. [slachtoffer 1] zelf heeft tijdens het interview op 14 juni 2024 verklaard dat hij helemaal lijp wordt als hij boos wordt. Dan had hij eens krassen gemaakt op zijn benen, waar hij rustig van werd.
      
      
      
        Gelet op het voorgaande kan niet buiten redelijke twijfel bewezen worden dat verdachte op 11 mei 2024 het letsel bij [slachtoffer 1] heeft veroorzaakt en zal verdachte van dat deel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.
      
      
      
        
          Mishandeling [slachtoffer 2] ?
        
        
          [slachtoffer 2] heeft tijdens het interview door dezelfde gedragswetenschapper van Veilig Thuis Zeeland op 14 juni 2024 verklaard dat hij de zondag ervoor (rechtbank: 9 juni 2024) door verdachte zo hard bij zijn pols is gepakt dat zijn pols er paars van zag. De rechtbank stelt vast dat uit het letseladvies van forensisch [arts 2] van 14 juni 2024 volgt dat deze geen polsletsel heeft waargenomen op foto’s van [slachtoffer 2] . Ook voor het overige blijkt uit het procesdossier niet van op of na 9 juni 2024 (waargenomen) letsel bij een pols van [slachtoffer 2] . Dat deel van de tenlastelegging kan dan ook niet wettig en overtuigend bewezen worden.
      
      
      
        In het interview verklaart [slachtoffer 2] ook over een keer dat hij door verdachte is vastgepakt en hard op de grond zou zijn gegooid. Daarbij is echter volstrekt onduidelijk wanneer dat zou zijn gebeurd, zodat die handeling sowieso niet gekoppeld kan worden aan de ten laste gelegde pleegdatum 9 juni 2024. Alleen daarom al kan ook dat deel van de tenlastelegging niet wettig en overtuigend bewezen worden. 
      
      
      
        Gelet op het bovenstaande zal verdachte ook van dit deel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.
      
      
      
        
          Conclusie
        
        Gelet op het voorgaande zal verdachte integraal worden vrijgesproken. 
      
    
  
  
    
      5Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      
        Vrijspraak 
      
      - spreekt verdachte vrij van het ten laste gelegde feit.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. R.J.H. de Brouwer, voorzitter,
      en mr. N. van der Ploeg-Hogervorst en mr. B. Akdikan, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. S.A. Huwae, griffier,
      en is uitgesproken ter de openbare zitting op 17 december 2025.
    
    
    
      De voorzitter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      
        Bijlage I: De tenlastelegging
      
    
    
    
      hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 mei 2024 tot en met 9 juni 2024 te [plaats] , in elk geval in Nederland, een of meer kinderen dat/die hij verzorgde of opvoedde als behorend tot zijn gezin, te weten. [slachtoffer 1] (geboren [2013] ) en/of [slachtoffer 2] (geboren [2016] ) heeft mishandeld door- voornoemde [slachtoffer 1] een of meerdere malen met kracht vas te pakken aan de nek/hals en/of de arm(en), in elk geval aan het lichaam en/of- voornoemde [slachtoffer 2] een of meerdere malen met kracht vast te pakken aan de pols en/of hand, in elk geval aan het lichaam en/of met kracht vast te pakken aan het lichaam en/of vervolgens op de grond te gooien;
    
    
    
      ( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 304 lid 1 ahf/sub 1° Wetboek van Strafrecht )