ECLI:NL:RBDHA:2025:23794, Rechtbank Den Haag, 04-12-2025, 09-230033-24
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-12-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Geldige dagvaarding. Vrijspraak van feit 1 diefstal met (bedreiging met|) geweld in vereniging en feit 2 afpersing in vereniging. Beide feiten zouden hebben plaatsgevonden in de woning van aangever na een seksdate met de verdachte. Hoewel vastgesteld kan worden dat de verdachten goederen uit de woning hebben meegenomen en dat er – gelet op het letsel van aangever -  enige vorm van geweld heeft plaatsgevonden, kan een relatie tussen die beide vaststellingen niet worden gelegd.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
    
    
    
      Parketnummer: 09/230033-24 
      Datum uitspraak: 4 december 2025
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
    
      
        
          [de verdachte] ,
      
      geboren op [geboortedatum] 2008 te [geboorteplaats] ,
      inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen:
      
        [adres] , [postcode] [plaats] . 
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
      De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzitting van 20 november 2025. 
    
    
      De officier van justitie in deze zaak is mr. M.J.A. Grimmelikhuijsen en de raadsman van de verdachte is mr. J.S. Jordan te Den Haag. De verdachte is op de terechtzitting verschenen. 
    
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      1.
      hij op of omstreeks 17 mei 2024 te ’s-Gravenhage, omstreeks 00:20 uur, in elk geval gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een telefoon (merk iPhone) en/of een oplader, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [de aangever] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [de aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken, en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en/of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door
    
    - die [de aangever] (meermalen) in het gezicht en/of tegen het hoofd te slaan en/of
    - een mes te tonen aan die [de aangever] en/of
    - dat mes tegen de keel van die [de aangever] te zetten en/of houden;
    
    
      2.
      hij op of omstreeks 17 mei 2024 te ’s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [de aangever] heeft gedwongen tot de afgifte van een telefoon (merk Samsung) en/of een laptop (merk HP), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [de aangever] en/of een derde toebehoorde(n) door
    
    - die [de aangever] (meermalen) in het gezicht en/of tegen het hoofd te slaan en/of
    - een mes te tonen aan die [de aangever] en/of
    - dat mes tegen de keel van die [de aangever] te zetten en/of houden. 
    
    
  
  
    
      3De geldigheid van de dagvaarding
    
    
      3.1
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De verdediging heeft zich (primair) op het standpunt gesteld dat de dagvaarding ten aanzien van feit 2 (afpersing in vereniging) nietig is, nu dit feit zich, gelet op de daarin genoemde goederen, omstandigheden en gedragingen, niet laat onderscheiden van feit 1 (diefstal met geweld in vereniging) en de delictsomschrijvingen elkaar uitsluiten. Hierdoor is de dagvaarding innerlijk tegenstrijdig, hetgeen in strijd is met de vereiste rechtszekerheid, aldus de verdediging. 
      
      
    
    
      3.2
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de tenlastelegging ten aanzien van feit 2 geldig is.
      
      
    
    
      3.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        Het verweer van de verdediging slaagt alleen al niet omdat feit 1 het verwijt betreft dat een iPhone en een oplader (onder (bedreiging met) geweld) zijn weggenomen en feit 2 dat aangever (onder (bedreiging met) geweld is gedwongen een telefoon van het merk Samsung en een laptop van het merk HP af te geven. Het gaat in feit 1 dus om andere goederen dan in feit 2. De tenlastegelegde twee feiten sluiten elkaar daarom niet uit en van een innerlijk tegenstrijdige, en daarmee ongeldige, dagvaarding is geen sprake. 
      
      
      
    
  
  
    
      4De bewijsbeslissing
    
    
      4.1
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten  bewezen kunnen worden verklaard, met uitzondering van het gebruik van een mes, van welk onderdeel in beide feiten  de verdachte volgens de officier van justitie moet  worden vrijgesproken.
        De officier van justitie heeft geëist dat de verdachte ten aanzien van deze feiten wordt veroordeeld tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 120 uren met aftrek van voorarrest, en een geheel voorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van twee  maanden, zonder bijzondere voorwaarden, met een proeftijd van twee jaren. 
      
      
    
    
      3.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft vrijspraak van beide ten laste gelegde feiten bepleit omdat volgens hem  wettig en overtuigend bewijs ontbreekt. 
      
      
    
    
      3.3
      
        Vrijspraak
      
      
      
        Op grond van de aangifte, de verklaring van de verdachte en de verklaring van de medeverdachte kan worden vastgesteld, en dus worden bewezen, dat op 17 mei 2024 omstreeks 00:20 uur in de woning van de aangever in Den Haag een seksdate plaatsvond tussen aangever en de verdachte, dat de medeverdachte met de verdachte was meegegaan naar die woning ter bescherming van de verdachte, de medeverdachte buiten de woning heeft gewacht en laatstgenoemde, nadat er seksuele handelingen hadden plaatsgevonden tussen de aangever en de verdachte, de woning van de aangever, terwijl hij gezichtsbedekking droeg, heeft betreden. Dit deed de medeverdachte nadat hij een seintje van de verdachte had gekregen in een appje/berichtje. Zowel de aangever als de verdachte hebben ook verklaard dat de verdachte eerst had voorgesteld de seksdate te laten plaatsvinden op een locatie bij hem in de buurt, maar de aangever wilde afspreken in zijn woning en de verdachte hiermee uiteindelijk instemde. Op basis van de aangifte, de verklaring van de verdachte en de medeverdachte staat ook vast en kan ook worden bewezen dat de verdachte en de medeverdachte de woning van de aangever enige tijd later hebben verlaten met twee telefoons en een laptop van de aangever.
      
      
      
        De rechtbank staat voor de vraag of ook kan worden bewezen, zoals de verdachte is tenlastegelegd, dat deze goederen van de aangever naar de verdachte en de medeverdachte zijn overgegaan onder toepassing van geweld en bedreiging daarmee. Aangever heeft als volgt verklaard; hij zou zijn geslagen, hem zou een mes zijn getoond en dit mes zou tegen zijn keel zijn gezet dan wel gehouden. Volgens de verdachte echter heeft de aangever, omdat hij wilde voorkomen dat de verdachte en zijn medeverdachte aangifte tegen hem zouden doen, de telefoons en de laptop aan hen afgegeven.   
      
      
      
        Voor de aangifte kan steun worden gevonden in de omstandigheid dat de aangever heel snel nadat de verdachte en de medeverdachte zijn woning hadden verlaten, de politie heeft ingelicht en zijn huisarts nog diezelfde dag heeft geconstateerd dat de aangever een zwelling/bult aan de linkerzijde van het voorhoofd had. 
      
      
      
        Er is echter ook sprake van omstandigheden die niet passen bij de door de aangever geschetste gang van zaken. 
      
      
      
        Zo is een plan van de verdachte en zijn medeverdachte om aangever in de woning van goederen te ontdoen, niet te rijmen met de omstandigheid dat de verdachte eerst in zijn eigen buurt wilde afspreken, waarna de afspraak op instigatie van de aangever naar diens woning is verplaatst. 
      
      
      
        Van belang is verder dat de verbalisanten die op de melding van de aangever afkomen en hem om 02.12 uur spreken, geen letsel zien bij de aangever, terwijl de aangever heeft verklaard meerdere klappen te hebben gekregen en een beurse onderkaak te hebben. Dit past niet bij de bevindingen van de huisarts diezelfde dag. Hier komt bij dat de aangever ongeveer drie maanden na 17 mei 2024, als hij opnieuw door de politie wordt gehoord, verklaart dat hij als gevolg van de gebeurtenissen in zijn woning een pijnlijke kaak heeft opgelopen, een stijve nek en bulten in zijn gezicht en dat zijn huisarts heeft gezegd dat hij een gekneusde kaak heeft opgelopen, hetgeen niet geheel in overeenstemming is met de medische informatie die de huisarts heeft verstrekt. 
      
      
      
        Voor het tonen en gebruik van een mes kan in het dossier in het geheel geen steunbewijs worden gevonden. 
      
      
      
        De rechtbank heeft verder nog meegewogen dat op screenshots van beelden van de camera’s die in de lift van het appartementencomplex waarin de woning van de aangever is gelegen, hangen, is te zien dat de verdachte in de spiegel zijn uiterlijk bestudeert, zijn kleren recht trekt, zijn haar goed doet en zijn tanden bekijkt. Dit gedrag strookt niet met gedrag dat valt te verwachten van een verdachte die kort daarna, met een ander, onder (bedreiging met) geweld goederen wegneemt. 
      
      
      
        Weliswaar kan de rechtbank vaststellen dat de verdachten goederen uit de woning hebben meegenomen en dat er – gelet op het letsel van aangever -  enige vorm van geweld heeft plaatsgevonden. Echter kan een relatie tussen die beide vaststellingen niet worden gelegd.    Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat het tenlastegelegde niet wettig en overtuigend kan worden bewezen, zodat vrijspraak moet volgen. 
      
      
      
    
  
  
    
      4De vordering van de benadeelde partij 
    
    
      
        [de aangever] , ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. R.G. van der Laan, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces via mr. S.M. Diekstra. De benadeelde partij vordert ter vergoeding van schade een bedrag van € 6.194,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering ziet op een bedrag van € 1.194,- aan materiële schade en een bedrag van € 5.000,- aan immateriële schade. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      De raadsman van de verdachte heeft verweer gevoerd tegen toewijzing van de vordering omdat volgens hem vrijspraak van het tenlastegelegde moet volgen.
    
    
    
      4.1
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering tot schadevergoeding, aangezien de verdachte van de feiten waarop de vordering betrekking heeft,  wordt vrijgesproken.
      
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij; 
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering;
    
    
    
      heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. J.E. Bierling,					kinderrechter, voorzitter,
      mr. J.L.E. Bakels,					rechter
      mr. S. van der Harg,					kinderrechter,
      in tegenwoordigheid van mr. K. Oosterhof,		griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 4 december 2025.