ECLI:NL:RBDHA:2025:24762, Rechtbank Den Haag, 22-12-2025, NL25.60364
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-12-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring - beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.60364
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 december 2025 in de zaak tussen
    
      [eiseres], v-nummer: [nummer], eiseres
    (gemachtigde: mr. F.W. Verweij),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie,
    (gemachtigde: mr. E. Özel).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 8 december 2025 (het bestreden besluit) heeft de minister aan eiseres de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) opgelegd.
    
    
    
      Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 16 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        De gronden van de maatregel
      
    
    1. In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening en een significant risico bestaat dat eiseres zich aan het toezicht zal onttrekken. De minister heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, tweede, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb 2000), als zware gronden vermeld dat eiseres:3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;3k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van haar asielverzoek;3m. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en onmiddellijke overdracht of overdracht op zeer korte termijn noodzakelijk is ten behoeve van het realiseren van de overdracht binnen zes maanden na het akkoord van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van haar asielverzoek;en als lichte gronden vermeld dat eiseres:4a. zich niet aan een of meer andere voor haar geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb 2000 heeft gehouden;4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 
    
    
      
        Kunnen de gronden de maatregel van bewaring dragen?
      
    
    2. Eiseres betwist alle zware en lichte gronden. Hiertoe voert eiseres aan dat zij zich na inreis in Nederland binnen 48 uur heeft gemeld en dat van een asielzoeker niet meer kan worden verwacht. Het paspoortvereiste kan haar niet worden tegengeworpen. Met betrekking tot de zware grond 3k voert eiseres aan dat het niet klopt dat zij geen medewerking heeft verleend aan haar overdracht. Zij was namelijk in afwachting van een overdrachtsdatum en zou vrijwillig medewerking verlenen. Dit blijkt uit het feit dat eiseres heeft gewacht in het asielzoekerscentrum. Als er sprake zou zijn van een onttrekkingsrisico dan had zij zich al kunnen onttrekken aan het toezicht na ontvangst van de beslissing in oktober. Eiseres betwist ook de laatste zware grond 3m, omdat het niet voor haar rekening en risico komt dat de minister na het opleggen van een claim heeft gewacht met het overdragen van eiseres. Ten aanzien van de lichte gronden voert eiseres aan dat zij in het asielzoekerscentrum verbleef, waardoor geen sprake is van een risico op onttrekking.    
    
    
      2.1.
      In wat eiseres aanvoert ziet de rechtbank geen aanleiding om de maatregel van bewaring onrechtmatig te achten. De rechtbank is van oordeel dat in ieder geval de zware gronden 3a en 3k die aan de maatregel van bewaring ten grondslag zijn gelegd feitelijk juist zijn, voldoende zijn toegelicht en voldoende zijn om aan te nemen dat sprake is van een significant risico op onttrekking aan het toezicht. De zware grond 3a is feitelijk juist, omdat eiseres niet in het bezit is van reisdocumenten. Zij heeft verklaard dat zij haar paspoort in Duitsland heeft achtergelaten en is tot op heden niet in het bezit van de vereiste reisdocumenten. Eiseres is daarmee niet op de voorgeschreven wijze Nederland binnengekomen. De zware grond 3k is feitelijk juist, omdat eiseres meerdere keren tijdens het gehoor aanmeldfase van 7 juni 2025 en de vertrekgesprekken heeft verklaard niet mee te willen werken aan de overdracht aan Duitsland. De zware gronden 3a en 3k kunnen de maatregel van bewaring dragen. Het betoog van eiseres slaagt niet.
      
      
        
          Heeft de minister voldoende voortvarend gehandeld? 
        
        3.	Eiseres voert aan dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan de verwijdering. 
      
      
    
    
      3.1.
      In wat eiseres aanvoert, ziet de rechtbank hiervoor echter geen aanleiding. De reden hiervoor is dat op 6 november 2025, op 24 november 2025 en op 3 december 2025 vertrekgesprekken hebben plaatsgevonden met eiseres. Verder heeft de minister een vlucht geboekt op 17 december 2025. De rechtbank acht de wijze van handelen van de minister in dit geval daarom niet onvoldoende voortvarend. Deze beroepsgrond slaagt niet.  
      
      
        
          Ambtshalve toets
        
        4.	Los van de door eiseres aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiseres verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      5.	Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. G.A. van der Straaten, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. B. Göbel, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
    
  
  
     Vergelijk HvJEU 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647 (Adrar) en HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 (C, B en X).