ECLI:NL:RBROT:2026:741, Rechtbank Rotterdam, 02-01-2026, 11896940 CV EXPL 25-20434
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2026-01-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Geldvordering toegewezen.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 11896940 CV EXPL 25-20434
    
    
    
      datum uitspraak: 2 januari 2026
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser] , die handelt onder de naam [bedrijf X] ,
      woonplaats: [woonplaats 1] ,
      eiser, 
      gemachtigde: Juristu Incasso Juristen B.V.,
      rolgemachtigde: gerechtsdeurwaarder P. de Ruijter,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      1. [gedaagde 1] , die voorheen handelde onder de naam [bouwbedrijf B] ,
    
      woonplaats: [woonplaats 2] ,
      die niet is verschenen,
    
    2. [gedaagde 2] ,
    
      woonplaats: [gedaagde 2] ,
      die zelf procedeert,
      gedaagden.
    
    
    
      De partijen worden hierna ‘ [eiser] ’, ‘ [gedaagde 1] ’ en ‘ [gedaagde 2] ’ genoemd.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
      
        
          de dagvaarding van 12 september 2025, met bijlagen;
        
        
          het antwoord van [gedaagde 2] ;
        
        
          de repliek, met bijlagen.
        
      
      
    
  
  
    
      2De beoordeling 
    
    
      
        Waar gaat de zaak over?
      
    
    
    
      2.1.
      
        [eiser] eist in deze zaak betaling van € 2.146,50 met rente en incassokosten. Daarvoor heeft hij aangevoerd dat hij met [gedaagde 2] een overeenkomst van aanneming van werk heeft gesloten uit hoofde waarvan [gedaagde 2] werkzaamheden heeft verricht. [gedaagde 1] heeft de werkzaamheden bij [eiser] in rekening gebracht middels 4 facturen, die door [eiser] zijn voldaan. Gebleken is echter dat er een te hoog bedrag in rekening is gebracht. [eiser] wil dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] worden veroordeeld om het teveel betaalde bedrag van € 2.146,50 aan hem terug te betalen. Omdat zij niet op tijd hebben betaald, wil [eiser] ook dat zij een vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten en de wettelijke (handels)rente betalen.
      
    
    
      2.2.
      
        [gedaagde 1] heeft niet op de eis gereageerd.
      
    
    
      2.3.
      
        [gedaagde 2] is het niet eens met de eis, omdat er geen overeenkomst tussen hem en [eiser] bestond en hij alleen maar tolk was. 
      
    
    
      2.4.
      
        [eiser] heeft bij repliek als volgt op het verweer van [gedaagde 2] gereageerd. Uit WhatsApp-berichten blijkt dat [gedaagde 2] wel degelijk werkzaamheden heeft verricht en niet als tolk aanwezig was. Er was ook geen tolk nodig, omdat [eiser] en [gedaagde 2] beiden zowel Turks als Nederlands spreken. [eiser] blijft daarom bij zijn eis. 
      
    
    
      2.5.
      
        [gedaagde 2] heeft niet op de repliek gereageerd.
      
    
    
      2.6.
      De eis van [eiser] wordt grotendeels toegewezen. Hierna wordt toegelicht waarom. 
      
      
        
          Tegen [gedaagde 1] wordt verstek verleend
        
      
      
    
    
      2.7.
      
        [gedaagde 1] is, ondanks daartoe behoorlijk te zijn opgeroepen, niet in deze procedure verschenen. De dagvaarding voldoet aan de wettelijk voorgeschreven formaliteiten. Tegen [gedaagde 1] wordt daarom verstek verleend. Omdat [gedaagde 2] wel in de procedure is verschenen, wordt één vonnis gewezen dat als vonnis op tegenspraak wordt beschouwd (artikel 140 lid 3 Rv). Dit betekent dat [gedaagde 1] niet in verzet kan komen tegen dit vonnis.
      
      
        
          
            [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten de hoofdsom van € 2.146,50 betalen
        
      
      
    
    
      2.8.
      
        [gedaagde 2] is in de gelegenheid gesteld om te reageren op de repliek, maar dat heeft hij niet gedaan. De kantonrechter gaat daarom uit van de juistheid van hetgeen [eiser] in deze akte naar voren heeft gebracht. Dit betekent dat in deze zaak vast staat dat [gedaagde 2] werkzaamheden voor [eiser] heeft verricht, dat [gedaagde 1] deze werkzaamheden aan [eiser] in rekening heeft gebracht en dat [eiser] € 2.146,50 teveel heeft betaald. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] worden veroordeeld dit bedrag aan [eiser] terug te betalen. 
      
      
        
          
            [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten incassokosten betalen
        
      
      
    
    
      2.9.
      Als vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten wordt € 321,98 (exclusief btw) toegewezen. De kantonrechter ziet aanleiding om de afgesproken vergoeding te matigen tot het bedrag waarop [eiser] recht heeft volgens het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (artikel 242 Rv). [eiser] heeft niet gesteld dat de werkelijke kosten hoger waren en dat het redelijk was om deze kosten te maken.
      
      
        
          
            [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten rente betalen
        
      
      
    
    
      2.10.
      De primair geëiste wettelijke handelsrente wordt toegewezen, omdat [eiser] genoeg heeft gesteld waaruit volgt dat deze moet worden betaald en [gedaagde 1] en [gedaagde 2] dat niet hebben betwist. 
      
      
        
          
            [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten de proceskosten betalen
        
      
      
    
    
      2.11.
      De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] , omdat zij voor het grootste deel ongelijk krijgen (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die zij aan [eiser] moeten betalen op € 125,93 aan dagvaardingskosten, € 257,- aan griffierecht, € 408,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten × € 204,-) en € 102,- aan nakosten. Dat is in totaal € 892,93. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. 
      
      
        
          Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad
        
      
      
    
    
      2.12.
      Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiser] dat eist en [gedaagde 1] en [gedaagde 2] daar geen bezwaar tegen hebben gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      3.1.
      veroordeelt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] hoofdelijk, zodat als de een betaalt de ander daarvan bevrijd is, om aan [eiser] te betalen € 2.468,48 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119a BW over € 2.146,50 vanaf 18 oktober 2024 tot de dag dat volledig is betaald;
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] hoofdelijk, zodat als de een betaalt de ander daarvan bevrijd is, in de proceskosten, die aan de kant van [eiser] worden begroot op € 892,93;
      
    
    
      3.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      3.4.
      wijst al het andere af. 
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. I.W.M. Laurijssens en in het openbaar uitgesproken.
        43416