ECLI:NL:RBDHA:2025:19084, Rechtbank Den Haag, 26-06-2025, AWB 24 / 9263
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-06-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Overplaatsing naar meerderjarigenopvang, intrekking beroep na tegemoetkoming, verzoek om pkv. De rechtbank volgt verweerder niet in zijn standpunt dat de tegemoetkoming het gevolg is van een omstandigheid die volledig buiten de invloedssfeer van verweerder ligt – te weten het terugdraaien van eisers leeftijdswijziging door de minister – en dat het handelen van de minister voortdurend rechtens de grondslag voor het handelen van verweerder vormt. Verweerder draagt zelf de verantwoordelijkheid voor (het dragend motiveren van) zijn eigen besluiten. Verweerder heeft  er zelf voor gekozen de minister te volgen in de leeftijdswijziging en de latere erkenning dat eisers leeftijdswijziging onrechtmatig was. Aangezien die leeftijdswijziging de zelfgekozen feitelijke grondslag was voor verweerder om het bestreden besluit te nemen, heeft verweerder daarmee de onrechtmatigheid van die feitelijke grondslag en dus ook van het bestreden besluit erkend.  Verzoek om pkv toegewezen.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Amsterdam
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      Zaaknummer:	AWB 24/9263
    
    
    
      V-nummer: 	[V-nummer]
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
    
      [eiser], van Somalische nationaliteit, eiser
    (gemachtigde: mr. M.F. Wijngaarden),
    
    
      en
    
    
    Centraal Orgaan opvang asielzoekers, verweerder
    (gemachtigde: mr. A. Tardjopawiro).
    
    Samenvatting
    
    
      1. Deze uitspraak gaat over de door eiser gevraagde proceskostenvergoeding na intrekking van zijn beroep. 
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eisers verzoek om een proceskostenvergoeding moet worden toegewezen. Eiser krijgt dus gelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. 
      
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      2. Eiser heeft op 27 december 2023 een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Eiser heeft hierbij als geboortedatum [geboortedatum] 2007 opgegeven. Op grond van deze geboortedatum was eiser op het moment van zijn aanvraag minderjarig.
    
    
    
      2.1.
      Er bestond bij de minister van Asiel en Migratie (de minister) twijfel over de minderjarigheid van eiser. De minister heeft daarom een nader onderzoek ingesteld naar de leeftijd van eiser. In het kader van dit onderzoek heeft de minister op 29 december 2023 bij de Griekse autoriteiten informatie opgevraagd over eisers Eurodac-registratie daar. De Griekse autoriteiten hebben de minister op 11 januari 2024 laten weten dat eiser bij hen geregistreerd staat met de geboortedatum [geboortedatum] 2005. Naar aanleiding hiervan heeft de minister op 1 februari 2024 eiser laten weten dat zijn geregistreerde geboortedatum was gewijzigd naar [geboortedatum] 2005. Op grond van deze geboortedatum was eiser ten tijde van zijn aanvraag meerderjarig.
      
    
    
      2.2.
      De minister heeft deze leeftijdswijziging doorgegeven aan verweerder. Verweerder daarop heeft op 18 april 2024 aan eiser laten weten voornemens te zijn hem over te plaatsen naar de meerderjarigenopvang. Eiser heeft op 20 april 2024 hiertegen een zienswijze ingediend. Bij besluit van 31 mei 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder besloten eiser over te plaatsen naar een meerderjarigenopvang. 
      
    
    
      2.3.
      Op 3 juni 2024 is eiser daadwerkelijk overgeplaatst naar een meerderjarigenopvang. Bij ordemaatregel van dezelfde datum heeft deze rechtbank aan verweerder opgedragen om eiser als minderjarige te behandelen en terug te plaatsen in de minderjarigenopvang, totdat op het verzoek om een voorlopige voorziening is beslist. Eiser verblijft sinds 4 juni 2024 weer in de minderjarigenopvang.
      
    
    
      2.4.
      Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
      
    
    
      2.5.
      De rechtbank heeft het beroep op 27 juni 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, A. Jama als tolk in de taal Somalisch, mevrouw [naam] namens Stichting [naam stichting] en de gemachtigde van verweerder. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
      
    
    
      2.6.
      Op 10 juli 2024 heeft de rechtbank het onderzoek heropend met toepassing van artikel 8:68, eerste lid, van de Awb. De reden hiertoe was dat de rechtbank het beroep van eiser tegen de leeftijdswijziging door de minister wilde aanhouden in afwachting van een uitspraak van de Afdeling over de vraag of zo’n leeftijdswijziging tijdens de behandeling van een asielaanvraag een besluit is waartegen bezwaar en beroep kan worden ingesteld bij de bestuursrechter. Omdat eisers beroep tegen de leeftijdswijziging door de minister nauw samenhangt met zijn beroep in de onderhavige zaak, achtte de rechtbank het wenselijk om ook de onderhavige zaak aan te houden. 
      
    
    
      2.7.
      De Afdeling heeft in haar uitspraak van 18 december 2024 geoordeeld dat er geen bezwaar en beroep openstaat tegen een kennisgeving tot leeftijdswijziging.
      
    
    
      2.8.
      Op 26 februari 2025 heeft de minister aan eiser laten weten dat vooralsnog wordt vastgehouden aan de door eiser opgegeven geboortedatum van [geboortedatum] 2007. Naar aanleiding hiervan heeft verweerder op 27 februari 2025 laten weten dat hij het bestreden besluit intrekt.
      
    
    
      2.9.
      Eiser heeft op 27 februari 2025 verzocht om een proceskostenvergoeding. 
      
    
    
      2.10.
      Verweerder heeft op 27 maart 2025 een verweerschrift ingediend tegen dit verzoek om een proceskostenveroordeling. Eiser heeft diezelfde dag een reactie gegeven op dit verweerschrift. 
      
    
    
      2.11.
      Op 17 juni 2025 heeft eiser het beroep ingetrokken met het verzoek de proceskosten te vergoeden.
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Juridisch kader proceskostenvergoeding
      
    
    
    
      3. In geval van intrekking van een beroep omdat het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan de indiener van dat beroepschrift is tegemoetgekomen, kan die indiener op grond van artikel 8:75a van de Awb de rechtbank verzoeken om het bestuursorgaan in de kosten te veroordelen bij afzonderlijke uitspraak met toepassing van artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
      3.1.
      Uit rechtspraak van de Afdeling volgt dat van tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75a van de Awb sprake is indien het bestuursorgaan een binnen de grenzen van het geding in het bestreden besluit ingenomen standpunt heeft herzien en het door de indiener van het beroepschrift gewenste besluit alsnog heeft genomen, op gronden die een erkenning van de onrechtmatigheid van het oorspronkelijke besluit impliceren.
      
      
        
          Standpunt van verweerder
        
      
      
      4. Verweerder is met eiser van mening dat hij feitelijk tegemoet is gekomen aan eiser door het bestreden besluit in te trekken. Verweerder stelt zich echter op het standpunt dat er geen causaal verband bestaat tussen deze tegemoetkoming en de door eiser ingediende gronden in deze procedure. De tegemoetkoming is namelijk het gevolg van een omstandigheid die volledig buiten de invloedssfeer van verweerder ligt, namelijk het terugdraaien van eisers leeftijdswijziging door de minister. De leeftijdsvaststelling door de minister vormt nu eenmaal voortdurend rechtens de grondslag voor het handelen van verweerder. Verweerder is geen partij in het geschil over eisers leeftijdsvaststelling door de minister en was ook niet gehouden om deze leeftijdsvaststelling verstrekkend te toetsen of tot een ander oordeel dan de minister te komen. Verweerder ziet daarom niet in waarom hij proceskosten verschuldigd zou zijn vanwege het standpunt dat de minister in een andere, afzonderlijke procedure inneemt over de leeftijdsregistratie van eiser.
      
      
        
          Standpunt van eiser
        
      
      
      5. Eiser betwist dat het standpunt van de minister voortdurend rechtens de grondslag voor het handelen van verweerder vormt. Verweerder draagt zelf de verantwoordelijkheid voor de besluiten die hij neemt. Eiser wijst in dit kader op een uitspraak van de Afdeling van 15 mei 2024.
      
      
        
          Oordeel van de rechtbank
        
      
      
      6. De rechtbank merkt op dat eisers andere beroepsgrond, over de belangenafweging die verweerder volgens eiser had moeten maken, tegen de inhoud van het bestreden besluit is gericht. Nu zowel het bestreden besluit als het beroep hiertegen door eiser zijn ingetrokken en deze procedure alleen nog over de proceskostenvergoeding gaat, heeft eiser geen procesbelang meer bij de beoordeling van deze grond. De rechtbank komt hier daarom niet aan toe.
      
      7. De rechtbank merkt verder op dat niet in geschil is dat verweerder tegemoet is gekomen aan eiser. Partijen verschillen echter van mening over de vraag of deze tegemoetkoming met zich brengt dat verweerder de proceskosten van eiser moet vergoeden.
      
      8. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de proceskosten van eiser moet vergoeden. De rechtbank legt hieronder uit hoe zij tot dat oordeel komt. 
      
    
    
      8.1.
      De rechtbank stelt voorop dat zij verweerder niet volgt in zijn standpunt dat het handelen van de minister voortdurend rechtens de grondslag voor het handelen van verweerder vormt. Verweerder draagt zelf de verantwoordelijkheid voor (het dragend motiveren van) zijn eigen besluiten. Dit volgt uit de Afdelingsuitspraak van 15 mei 2024 die door eiser is aangehaald. Dit is ook bevestigd is de Afdelingsuitspraak van 18 december 2024 (onderstreping door de rechtbank):
      
      
        “5.4.     Zoals de minister terecht betoogt, beslist het COa om een vreemdeling van een minderjarigen- naar een meerderjarigenopvang te verplaatsen. (…). In die procedure kan aan de orde worden gesteld of het COa uit mocht gaan van de door de minister vastgestelde leeftijd. Op verzoek van het COa geeft de minister nadere toelichting over de wijziging van de leeftijdsregistratie. In tegenstelling tot wat de vreemdeling betoogt, is de overplaatsing dus geen rechtstreeks gevolg van de kennisgeving.”
      
      
      
        Net zoals een besluit tot overplaatsing naar een meerderjarigenopvang door verweerder wordt genomen, wordt ook een beslissing tot intrekking van zo’n overplaatsing door verweerder genomen. De tegemoetkoming komt daarom voor rekening van verweerder.
      
      
    
    
      8.2.
      De rechtbank is verder van oordeel dat de tegemoetkoming gebaseerd is op gronden die een erkenning van de onrechtmatigheid van het oorspronkelijke bestreden besluit impliceren. Verweerder heeft ervoor gekozen om de leeftijdsvaststelling door de minister te volgen en het bestreden besluit hierop te baseren. Verweerder heeft er vervolgens ook voor gekozen de terugdraaiing van de leeftijdswijziging door de minister te volgen en het bestreden besluit weer in te trekken. Verweerder heeft de minister dus gevolgd in haar erkenning dat eisers leeftijdswijziging onrechtmatig was. Aangezien die leeftijdswijziging de feitelijke grondslag was voor verweerder om het bestreden besluit te nemen, heeft verweerder daarmee de onrechtmatigheid van die feitelijke grondslag en dus ook van het bestreden besluit erkend. 
      
      
        9. De rechtbank concludeert dat verweerder aan eiser tegemoet is gekomen in de zin van artikel 8:75a van de Awb. Zij zal het verzoek om een proceskostenvergoeding daarom toewijzen.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      10. Het verzoek om een proceskostenvergoeding wordt toegewezen. De rechtbank stelt deze proceskostenvergoeding aan de hand van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast op € 2.267,50 (1 punt voor het indienen van een beroepschrift, 1 punt voor het bijwonen van de zitting en 0,5 punt voor het indienen van een reactie op het verweerschrift over de proceskostenvergoeding, met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 1). Ook moet verweerder het griffierecht van € 187,- aan eiser vergoeden.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        bepaalt dat verweerder de proceskosten van eiser moet vergoeden tot een bedrag van € 2.267,50;
      
      
        bepaalt de verweerder het griffierecht van € 187,- aan eiser moet vergoeden.
      
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. H.B. van Gijn, rechter, in aanwezigheid van mr.M.A. Hollander, griffier. De uitspraak is in het openbaar uitgesproken op 26 juni 2025.
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
      Aan partijen verzonden op:
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    
    
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
    
  
  
     Voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Zowel de minister als de staatssecretaris worden voor de leesbaarheid in deze uitspraak aangeduid als de minister.
  
  
     European Asylum Dactyloscopy Database.
  
  
     Algemene wet bestuursrecht.
  
  
     Zaaknummer NL24.25744.
  
  
     Afdeling bestuursrechtspraak voor de Raad van State.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2024:5256.
  
  
     Uitspraak van de Afdeling van 8 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1487, onder 1.1.
  
  
     Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2024:2011.