ECLI:NL:RBDHA:2026:603, Rechtbank Den Haag, 08-01-2026, NL26.30
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-01-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: bewaring, vervolgberoep, zicht op uitzetting, voortvarend handelen, ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Rotterdam
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL26.30
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], V-nummer: [nummer], eiser
    (gemachtigde: mr. A. Agayev),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 9 oktober 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten op 6 januari 2026. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
      
      Inleiding
      
    
    1. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 20 november 2025 (in de zaak NL25.55145) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 17 november 2025. De in deze uitspraak te toetsen periode loopt dus van 17 november 2025 tot 6 januari 2026.
    
    
      
        Zicht op uitzetting
      
    
    
    2. Eiser voert aan dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Nigeria ontbreekt.
    3. De rechtbank stelt vast dat het ontbreken van het zicht op uitzetting naar Nigeria eerder is aangevoerd en beoordeeld in het beroep dat heeft geleid tot de uitspraak van 27 oktober 2025. De rechtbank verwijst in dit verband naar rechtsoverweging 4.1. van deze uitspraak. Ook in het beroep dat heeft geleid tot de uitspraak van 20 november 2025 is het zicht op uitzetting beoordeeld. De rechtbank verwijst in dit verband naar rechtsoverwegingen 4 en 5 van deze uitspraak. De situatie is (nog steeds) ongewijzigd en ook het tijdsverloop is (nog steeds) niet zodanig dat de rechtbank daarin aanleiding ziet om nu anders over de beroepsgrond te oordelen. Hierbij betrekt de rechtbank opnieuw dat eiser verschillende verklaringen heeft afgelegd over zijn nationaliteit en dat nog altijd niet is  gebleken dat hij activiteiten heeft ondernomen om aan identiteitsdocumenten te komen. Van eiser mag medewerking aan de vaststelling van zijn identiteit en nationaliteit wel worden verwacht. Uit de voortgangsrapportage blijkt verder niet dat de Nigeriaanse autoriteiten de laissez-passer (lp) aanvraag hebben afgewezen of dat zij de aanvraag niet langer in behandeling hebben. De beroepsgrond slaagt niet.Voortvarend handelen
    
    4. Eiser voert verder aan dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan zijn uitzetting.
    5. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat verweerder op 11 december 2025 en 24 december 2025 vertrekgesprekken met eiser heeft gevoerd. Naar het oordeel van de rechtbank werkt verweerder hiermee voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser. Deze beroepsgrond slaagt ook niet. Ambtshalve toetsing
    6. De rechtbank overweegt tot slot dat zij, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, gehouden is ambtshalve de rechtmatigheidsvoorwaarden van de maatregel van bewaring te toetsen. Ook met inachtneming van deze ambtshalve toetsing ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring sinds 17 november 2025 tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was. Er is ook niet gebleken dat het familie- en gezinsleven van eiser of het beginsel van non-refoulement zich verzetten tegen eisers verwijdering (zoals bedoeld in het arrest Adrar van het Hof van 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647).
    Conclusie
    
    7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. C.E. Bos, rechter, in aanwezigheid van mr.B.C.M. Burger, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.