ECLI:NL:RBDHA:2025:27069, Rechtbank Den Haag, 21-01-2025, NL24.47641 (beroep) en NL24.47642 (voorlopige voorziening)
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-01-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Aanvraag asielvergunning. Nationaliteit. Geloofwaardigheidsbeoordeling. Inreisverbod. Beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: NL24.47641 (beroep) en NL24.47642 (voorlopige voorziening)
    
      
      uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser/verzoeker (hierna: eiser)
    (gemachtigde: mr. J.J.J. Jansen),
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    (gemachtigde: mr. J. van Dam).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag en beoordeelt de voorzieningenrechter zijn verzoek om een voorlopige voorziening. 
    
    
    
      1.1.
      Eiser heeft op 10 november 2024 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 29 november 2024 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. 
      
      
        2. De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 7 januari 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van verweerder. Als tolk is verschenen de heer A. Ikar. 
      
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    
      
        Het asielrelaas
      
      3. Eiser heeft de Keniaanse nationaliteit en stelt te zijn geboren op [geboortedatum] 1995. Aan zijn asielaanvraag legt hij ten grondslag dat hij een geheime relatie had met een vrouw genaamd [naam] , zij zwanger is geraakt en haar familie daarachter is gekomen. Die heeft haar mishandeld, waarna zij een miskraam heeft gekregen. Haar familie heeft banden met Al-Shabaab en is op zoek naar eiser. 
    
    
    
      3.1.
      Ter onderbouwing van zijn asielrelaas heeft eiser geen documenten overgelegd. 
      
      
        
          Het bestreden besluit
        
      
      4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:
      
        
          eisers identiteit, nationaliteit en herkomst (ook wel het eerste asielmotief); en 
        
        
          eisers problemen met Al-Shabaab (ook wel het tweede asielmotief). 
        
      
      
    
    
      4.1.
      Verweerder vindt eisers nationaliteit en herkomst geloofwaardig, maar zijn identiteit niet. Eiser heeft zijn identiteit niet met (objectieve) documenten onderbouwd en heeft daarvoor geen goede verklaring gegeven. Verweerder vindt eisers problemen met Al-Shabaab ook niet geloofwaardig. Eiser heeft ook dit asielmotief niet met (objectieve) documenten onderbouwd en heeft daarvoor geen goede verklaring gegeven. Ook vindt verweerder dat zijn verklaringen over dit asielmotief geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen.  Dat eiser uit Kenia komt is onvoldoende om aan te nemen dat eiser een vluchteling is als bedoeld in het Vluchtelingenverdrag of dat hij bij terugkeer naar Kenia een reëel risico loopt op ernstige schade als bedoeld in artikel 3 van het EVRM. Eiser komt daarom niet in aanmerking voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a of b, van de Vw. Verweerder heeft eisers aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond, omdat eiser zijn identiteits- of reisdocument heeft vernietigd of weggemaakt.
      
      
        
          Wat vindt eiser in beroep?
        
      
      
      5. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit en voert – kort samengevat – het volgende aan. Verweerder is er ten onrechte van uit gegaan dat eiser Keniaan is. Eiser heeft de Somalische nationaliteit en legt ter onderbouwing hiervan een Somalische geboorteakte, een Somalisch certificaat van de bevestiging van zijn identiteit en een Somalisch paspoort van zijn moeder over, waardoor de asielaanvraag op basis van zijn Somalische nationaliteit beoordeeld had moeten worden. Verweerder heeft eisers identiteit ten onrechte niet geloofwaardig geacht. Dat geldt ook voor zijn gestelde problemen met Al-Shabaab. Tot slot kan eiser zich niet vinden in het aan hem opgelegde inreisverbod. 
      
      
        
          Wat is het oordeel van de rechtbank?
        
      
      
      6. De rechtbank beoordeelt of verweerder eisers asielaanvraag kon afwijzen als kennelijk ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.
      
      7. De rechtbank geeft eiser geen gelijk. Hieronder legt de rechtbank uit hoe en waarom zij tot deze conclusie is gekomen. 
      
      
        
          Mocht verweerder in de besluitvorming alleen uitgaan van de Keniaanse nationaliteit?
        
      
      
      
        
          Mocht verweerder uitgaan van de Keniaanse nationaliteit?
        
      
      8. Uit jurisprudentie van de hoogste bestuursrechter volgt dat in het geval een authentiek paspoort is overgelegd, verweerder in beginsel uit mag gaan van de nationaliteit die in dit paspoort vermeld staat. Wanneer een vreemdeling meent dat dat paspoort toch buiten beschouwing moeten worden gelaten, moet hij aannemelijk maken dat dat paspoort op frauduleuze wijze is verkregen. Dit kan een vreemdeling bijvoorbeeld doen door contact op te nemen met de diplomatieke vertegenwoordiging van het land dat het paspoort heeft afgegeven. Als een vreemdeling onvoldoende moeite heeft gedaan om een dergelijke verklaring van de autoriteiten te verkrijgen, mag verweerder ervan uitgaan dat de vreemdeling de nationaliteit heeft die op het paspoort is vermeld.
      
    
    
      8.1.
      Niet in geschil is dat eiser met gebruikmaking van een Keniaans paspoort per vliegtuig naar Nederland is gereisd. Verweerder mocht daarom veronderstellen dat dit een echt paspoort betrof. Eiser heeft overigens verklaard dat het paspoort niet vals was. Met wat eiser in beroep heeft aangevoerd, heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat dit paspoort op frauduleuze wijze is verkregen. Ook heeft eiser hiertoe geen pogingen gedaan. De enkele aangevoerde omstandigheid ter zitting dat ervaring leert dat de Keniaanse autoriteiten niet reageren op verzoeken of een paspoort frauduleus is verkregen, ontslaat eiser niet van zijn verantwoordelijk om (te proberen) contact op te nemen met de Keniaanse autoriteiten. Dat contact met de autoriteiten risicovol zou zijn vanwege het vervalsen van de persoonsgegevens, volgt de rechtbank niet, omdat eiser deze stelling niet heeft onderbouwd. Van een schending van de samenwerkingsverplichting van de zijde van verweerder kan dan ook geen sprake zijn. Gelet op het voorgaande mocht verweerder alleen al hierom uitgaan van de Keniaanse nationaliteit van eiser. Daar komt nog bij dat eiser meermalen heeft verklaard dat hij de Keniaanse nationaliteit heeft, dat hij niet meer dan één nationaliteit heeft, en dat hij is geboren in Kenia. Dit heeft eiser de gehele procedure volgehouden en is daarvan pas in de beroepsfase op teruggekomen. Verder heeft verweerder betrokken dat uit herkomstonderzoek volgt dat eiser van Keniaanse komaf is. Het voorgaande is niet weerlegd in de correcties en aanvullingen of in de zienswijze. Ook overigens is gebleken dat eiser op 8 mei 2024 met zijn Keniaanse paspoort een Noors visum heeft aangevraagd. Omdat een visum enkel in persoon kan worden aangevraagd en op basis van een origineel paspoort wordt afgegeven, mocht verweerder ook om deze reden van de authenticiteit van dit paspoort uitgaan en dus ook van de Keniaanse nationaliteit van eiser. 
      
      
        
          Had verweerder (ook) uit moeten gaan van de Somalische nationaliteit?
        
        9. Voor zover eiser stelt dat hij met het in beroep overleggen van een Somalische geboorteakte, een Somalisch certificaat van de bevestiging van zijn identiteit en een Somalisch paspoort van zijn moeder heeft aangetoond dat hij (ook) de Somalische nationaliteit heeft, volgt de rechtbank dit niet. Verweerder heeft zich ter zitting niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat niet van deze documenten uit kan worden gegaan, nu eiser ter zitting zelf heeft aangegeven dat dit kopieën zijn. Voor wat betreft de geboorteakte en de identiteitsbevestiging van eiser overweegt de rechtbank nog dat deze zouden zijn afgegeven op 7 februari 2022, terwijl eiser eerder heeft verklaard dat hij in die periode in Kenia zat. Eisers stelling ter zitting dat hij even terug is gegaan naar Somalië om deze documenten aan te vragen acht de rechtbank bevreemdend, nu eiser dit niet eerder heeft verklaard en in beroep stelt juist gevaar te lopen in Somalië. Tot slot overweegt de rechtbank dat al zou wel van de in beroep overgelegde documenten uit worden gegaan, hieruit nog niet blijkt dat eiser (ook) de Somalische nationaliteit heeft. 
      
    
    
      9.1.
      Gelet op het voorgaande had verweerder niet (ook) uit hoeven gaan van de Somalische nationaliteit en bestond er geen aanleiding voor verweerder hier nader onderzoek naar te doen. 
      
      10. Gelet op wat de rechtbank hiervoor heeft overwogen, zal de rechtbank voor de volgende overwegingen slechts uitgaan van eisers Keniaanse nationaliteit. 
      
      
        
          Mocht verweerder het eerste asielmotief deels ongeloofwaardig vinden?
        
      
      11. Verweerder heeft op grond van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b, van de Vw beoordeeld of eiser alle relevante elementen waarover hij beschikt, heeft overgelegd, en of hij bij het ontbreken daarvan een goede verklaring heeft gegeven. Verweerder heeft daarbij mogen betrokken dat eiser zijn Keniaanse identiteitsdocumenten vrijwillig – door te luisteren naar het advies van de smokkelaar – heeft vernietigd bij aankomst naar Nederland en dat dit geen goede reden is voor het ontbreken van deze documenten. Verder voert eiser geen andere redenen aan waarom zijn identiteit wel geloofwaardig geacht had moeten worden. Eisers stelling ter zitting dat met het overleggen van de Somalische documenten zijn identiteit is bevestigd volgt de rechtbank niet en verwijst daarbij naar rechtsoverweging 9 en 9.1. Gelet op het voorgaande mocht verweerder het eerste asielmotief dan ook deels ongeloofwaardig achten. 
      
      
        
          Mocht verweerder het tweede asielmotief ongeloofwaardig vinden?
        
      
      12. Verweerder heeft op grond van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b, van de Vw beoordeeld of eiser alle relevante elementen waarover hij beschikt, heeft overgelegd, en of hij bij het ontbreken daarvan een goede verklaring heeft gegeven. Verweerder heeft daarbij mogen betrekken dat eiser heeft verklaard dat [naam] hem via Instagram heeft geïnformeerd over de problemen met haar familie en dat eiser via dat platform door de familie van [naam] is bedreigd, maar dat eiser geen schermopnames of spraakberichten hiervan heeft overgelegd. Ook heeft eiser zijn stelling dat zijn Gmail-account is geblokkeerd en hij de screenshots en spraakberichten kan overleggen op geen enkele manier onderbouwd.
      
    
    
      12.1.
      Verweerder heeft op grond van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw ook beoordeeld of eisers verklaringen over zijn problemen samenhangend en aannemelijk zijn. Zo mocht verweerder betrekken dat eiser vaag en tegenstrijdig heeft verklaard over zijn vertrek naar Nairobi. Zo heeft eiser in het vrije relaas verklaard dat hij in augustus 2024 van Mandera naar Nairobi is vertrokken. Echter heeft hij later meermaals verklaard, dan wel is uit zijn verklaringen af te leiden, dat hij in juni 2024 naar Nairobi is vertrokken. Dat eiser dit nadien in de correcties en aanvullingen weer heeft gecorrigeerd naar augustus 2024 kan aan het voorgaande niks afdoen, nu eiser daarvoor geen goede verklaring heeft gegeven. 
      
    
    
      12.2.
      Verweerder mocht ook betrekken dat eiser vaag heeft verklaard over zijn visum voor Noorwegen, dat hij op 8 mei 2024 heeft aangevraagd terwijl zijn problemen met Al-Shabaab pas in juni 2024 zouden zijn begonnen. Eiser heeft verklaard dat dit visum was bedoeld voor een normale reis, waar een familielid van hem om vroeg en dit zou goedkoop zijn geweest om aan te vragen. Verweerder mocht vinden dat eiser onvoldoende heeft uitgelegd wat voor reis dit zou zijn en wat dit familielid ermee te maken had. Verweerder mocht daarom vinden dat deze omstandigheid afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van eisers verklaringen over het tweede asielmotief. 
      
    
    
      12.3.
      Uit het voorgaande volgt dat verweerder de verklaringen van eiser over zijn problemen met Al-Shabaab niet geloofwaardig hoefde te vinden. De rest van de beroepsgronden behoeven daarom geen verdere bespreking. 
      
      
        
          Mocht verweerder aan eiser een inreisverbod opleggen?
        
        13. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen mocht verweerder eisers asielaanvraag afwijzen en mocht verweerder aan eiser een terugkeerbesluit en daarmee ook een inreisverbod opleggen. Eiser heeft in zijn beroepsgronden geen andere argumenten aangedragen die maken dat het inreisverbod aan hem niet mocht worden opgelegd. 
      
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      14. De rechtbank komt tot de conclusie dat verweerder de aanvraag terecht heeft afgewezen als kennelijk ongegrond. Daarmee is het beroep ongegrond en blijft het bestreden besluit in stand. 
      14. Omdat op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.
      14. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Garabitian, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Robio, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
    Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen hoger beroep of verzet open.
  
  
     Zoals bedoeld in artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). 
  
  
     Zoals bedoeld in artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw. 
  
  
     Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 1951 (Trb. 1954, 88), zoals gewijzigd bij Protocol van New York van 1967 (Trb. 1967, 76).
  
  
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
  
  
     Zoals bedoeld in artikel 30b, eerste lid, onder d, van de Vw.
  
  
     Uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 14 maart 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1071. 
  
  
     Verslag nader gehoor, p. 3.
  
  
     Verslag aanmeldgehoor, p. 4 en verslag nader gehoor, p. 3.
  
  
     Verslag aanmeldgehoor, p. 4. 
  
  
     Verslag aanmeldgehoor, p. 5. 
  
  
     Verslag nader gehoor, p. 4. 
  
  
     Verslag nader gehoor, p. 5. 
  
  
     Verslag nader gehoor, p. 9, 12 en 13. 
  
  
     Verslag nader gehoor, p. 15.