ECLI:NL:RBZWB:2025:9302, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-12-2025, BRE 25/93
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-12-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: WOZ. Gegrond.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
  
  
    Zittingsplaats Breda
  
  
    Belastingrecht
  
  
    zaaknummer: BRE 25/93 WOZ
    
      
      uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van 22 december 2025 in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [belanghebbende] , uit [plaats] , belanghebbende
    (gemachtigde: [gemachtigde] ),
    
    
      en
    
    
  
  
    de heffingsambtenaar van de gemeente Tilburg, de heffingsambtenaar.
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 27 november 2024.
    
    
    
      1.1.
      De heffingsambtenaar heeft de waarde van de onroerende zaak [adres] te [plaats] (de woning) op 1 januari 2023 (de waardepeildatum) vastgesteld op € 354.000 (de beschikking). Met deze waardevaststelling is aan belanghebbende ook de aanslag in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Tilburg voor het jaar 2024 opgelegd (de aanslag).
      
    
    
      1.2.
      De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende gegrond verklaard. De heffingsambtenaar heeft daarbij de waarde van de woning verlaagd naar € 338.000
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 10 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van belanghebbende en namens de heffingsambtenaar [naam 1] , [naam 2] .
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      2. Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt tegen de beschikking over het jaar 2023. Belanghebbende heeft ter onderbouwing van zijn bezwaar een taxatierapport ingebracht, ondertekend door [taxateur] , taxateur, verbonden aan [bedrijf] (het taxatierapport).
    
    
    
      2.1.
      De heffingsambtenaar heeft het bezwaar gegrond verklaard en de WOZ-waarde verminderd. Tevens heeft de heffingsambtenaar een kostenvergoeding toegekend. Volgens de uitspraak op bezwaar bedraagt deze vergoeding € 156 voor het indienen van het bezwaarschrift. Uit de uitspraak op bezwaar volgt niet dat een vergoeding is toegekend voor het taxatierapport.
      
    
    
      2.3.
      Volgens beide partijen heeft de heffingsambtenaar voor het taxatierapport een vergoeding toegekend van € 52. Dit blijkt echter niet uit de uitspraak op bezwaar. Ter zitting heeft de heffingsambtenaar vermeld dat dit in de uitspraak op bezwaar abusievelijk niet is opgenomen.
      
      
        
          De kosten van het taxatierapport
        
      
      
      
        3.	Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat voor het taxatierapport een vergoeding moet worden toegekend voor twee uur tegen een tarief van € 53 per uur vermeerderd met de btw. 
      
      
    
    
      3.1.
      De heffingsambtenaar stelt dat het taxatierapport geen volwaardig rapport is, maar een grotendeels geautomatiseerd product. Het rapport bevat voornamelijk standaardpassages en automatisch gegenereerde tekst. Referentieobjecten zijn geautomatiseerd geselecteerd zonder individuele KOUDV-correcties. Bijgebouwen zijn niet afzonderlijk beschreven en er is geen opname ter plaatse uitgevoerd. Het proportionaliteitsbeginsel verlangt dat de vergoeding in verhouding staat tot de inspanning en inhoudelijke meerwaarde. Daarnaast wijst de heffingsambtenaar erop dat het gaat om een landelijk opererend WOZ-bureau dat op grote schaal taxatierapporten produceert en indient, waardoor een hoge tijdclaim niet aannemelijk is.
      
    
    
      3.2.
      De rechtbank overweegt als volgt. Het ligt op de weg van belanghebbende om over de hoogte van de gemaakte kosten en/of over de tijdbesteding voldoende gegevens aan te dragen, omdat hij de vergoeding voor de kosten vraagt en de hoogte van de gestelde kosten gemotiveerd is betwist door de heffingsambtenaar. Naar aanleiding van de gemotiveerde betwisting door de heffingsambtenaar heeft belanghebbende echter geen onderbouwing gegeven waarom een vergoeding van € 128,26 voor het taxatierapport redelijk zou zijn. Belanghebbende heeft niet onderbouwd hoe het taxatierapport tot stand is gekomen, hoeveel tijd hieraan is besteed en wat de deskundigheid is van degenen die aan het rapport hebben gewerkt. De rechtbank oordeelt daarom dat het aannemelijk is dat een vergoeding voor het taxatierapport van twee uur maal € 53 in dit geval leidt tot een disproportionele vergoeding zoals bedoeld in het Richtsnoer 2024. De rechtbank is van oordeel dat een vergoeding van € 52 voor de kosten van het taxatierapport redelijk is.
      
      
        
          De schriftelijke hoorzitting
        
      
      
      
        4.	Belanghebbende stelt dat de heffingsambtenaar ten onrechte geen vergoeding heeft toegekend voor de schriftelijke hoorzitting.
      
      
    
    
      4.1.
      De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar terecht geen vergoeding heeft toegekend voor de schriftelijke hoorzitting. In de bijlage van het Besluit proceskosten bestuursrecht zijn de proceshandelingen opgesomd waarvoor een proceskostenvergoeding kan worden toegekend. Het indienen van een geschrift met nadere gronden dat in de plaats komt van een hoorzitting is daarin niet als proceshandeling genoemd.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      5.	Het beroep is gegrond, omdat de heffingsambtenaar in de uitspraak op bezwaar ten onrechte geen vergoeding heeft toegekend voor het taxatierapport. De rechtbank vernietigt daarom de uitspraak op bezwaar voor zover deze betrekking heeft op de kostenvergoeding en bepaalt dat de heffingsambtenaar in aanvulling op het in de uitspraak op bezwaar reeds toegekende bedrag aan kostenvergoeding € 52 moet vergoeden ter zake van het taxatierapport.
    
    
    
      5.1.
      Omdat het beroep gegrond is, moet de heffingsambtenaar het griffierecht aan belanghebbende vergoeden en krijgt belanghebbende ook een vergoeding van haar proceskosten. De heffingsambtenaar moet deze vergoeding betalen. 
      
    
    
      5.2.
      Deze zaak is op de zitting gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met een tweede zaak die betrekking had op het onderhavige geschilpunt. In beide zaken bestaat aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De rechtbank stelt vast dat deze zaken in de beroepsfase beide hetzelfde geschilpunt betreffen, in beide zaken rechtsbijstand is verleend door dezelfde gemachtigde en de werkzaamheden in elke zaak (nagenoeg) identiek zijn geweest. De rechtbank ziet daarom aanleiding deze twee gelijktijdig behandelde zaken aan te merken als samenhangend. Dit brengt mee dat de proceskostenvergoeding voor zover die ziet op de beroepsfase moet worden verdeeld over de samenhangende zaken.
      
    
    
      5.3.
      De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt belanghebbende een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 907. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. Omdat de zaak een licht gewicht heeft, is op de waarde de factor 0,5 toegepast (geen materieel geschil in beroep). De hoogte van de vergoeding wordt vermenigvuldigd met 0,25. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 226,75. Aan deze zaak wordt 1/2e deel van de totale proceskosten van € 226,75 toegerekend, te weten € 113,38.
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep gegrond; 
    - vernietigt de uitspraak op bezwaar voor zover deze betrekking heeft op de kostenvergoeding;
    - bepaalt dat de heffingsambtenaar in aanvulling op het in de uitspraak op bezwaar reeds toegekende bedrag aan kostenvergoeding € 52 aan belanghebbende moet vergoeden.
    - bepaalt dat de heffingsambtenaar het griffierecht van € 53,- aan belanghebbende moet vergoeden;
    - veroordeelt de heffingsambtenaar tot betaling van € 113,38 aan proceskosten aan belanghebbende.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Josten, rechter, in aanwezigheid van mr. L.C.J.A. Miseré, griffier, op 22 december 2025 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      De griffier is niet in de gelegenheid om deze uitspraak mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.
    
  
  
     Richtsnoer proceskostenvergoeding belastingkamers gerechtshoven 2024. Zie Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 7 augustus 2024, ECLI:NL:GHSHE:2024:2524.
  
  
     Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 13 maart 2024, ECLI:NL:GHARL:2024:1843.
  
  
     Artikel 3, tweede lid van het Besluit proceskosten bestuursrecht.
  
  
     Dat staat in artikel 30a, eerste en tweede lid, van de Wet WOZ / artikel 19a eerste en tweede lid, van de Wet BPM 1992.