ECLI:NL:RBDHA:2025:26987, Rechtbank Den Haag, 27-05-2025, NL25.4631
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-05-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel. Problemen met de Taliban. Ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL25.4631 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [eiser], V-nummer: [v-nummer], eiser
    (gemachtigde: mr. O.C. Bondam)
    
    
      en
    
    
    
      
        de minister van Asiel en Migratie,
        verweerder
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Hij heeft op 19 juni 2023 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 14 januari 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank heeft het beroep op 17 april 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en H.C. Khanna als tolk. Verweerder was niet aanwezig bij de zitting vanwege capaciteitsgebrek.
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
        
      
    
    2. Eiser stelt de Afghaanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedatum 1] 1997. Aan zijn asielaanvraag heeft hij het volgende ten grondslag gelegd. Op 9 februari 2023 is de Taliban de woning van eiser binnengevallen op zoek naar twee neven die lid waren van de verzetsgroep Jebheye Moghawemat. Tijdens hun vluchtpoging zijn deze neven gedood. Eiser en zijn broer zijn geslagen, vastgebonden en meegenomen. Eiser is vervolgens verhoord en mishandeld met het doel informatie te verkrijgen over Jebheye Moghawemat. Omdat hij de mishandelingen niet langer kon verdragen, heeft hij toegezegd informatie voor de Taliban te verzamelen over deze verzetsgroep. Hierna is hij vrijgelaten. Vanwege zijn verwondingen is hij in het ziekenhuis opgenomen. Na zijn ontslag uit het ziekenhuis heeft eiser Afghanistan verlaten, uit vrees voor vervolging door Jebheye Moghawemat indien hij zou meewerken met de Taliban, en tevens uit vrees voor vervolging door de Taliban indien hij dat niet zou doen. Na zijn vertrek uit Afghanistan is de Taliban zijn vader gaan lastigvallen om informatie over zijn verblijfplaats te verkrijgen. Eiser vreest bij terugkeer naar Afghanistan door de Taliban te worden vermoord.
    
      3. 	Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende relevante elementen:
    
    1. de identiteit, nationaliteit en herkomst;2.	de problemen met de Taliban.
    
      3.1
      Verweerder vindt de nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig. De identiteit van eiser wordt door verweerder ongeloofwaardig geacht. Eiser heeft onvoldoende documenten overgelegd en heeft daar geen goede verklaring voor. Daarnaast vormen de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel. Ook worden de problemen met de Taliban door verweerder niet geloofwaardig geacht.
      
      
        
          Wat vindt eiser in beroep?
          
        
      
      4. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit. Verweerder had de identiteit van eiser als geloofwaardig moeten aanmerken. Ten onrechte is eiser tegengeworpen dat hij tegenstrijdig zou hebben verklaard over zijn geboortedatum. Ook met betrekking tot het niet kunnen overleggen van zijn tazkera heeft eiser geen tegenstrijdige verklaringen afgelegd.
      
        De gestelde problemen met de Taliban dienen als geloofwaardig te worden aangemerkt. Eiser heeft bovendien voldoende verklaard over zijn medische behandeling en heeft niet wisselend verklaard over zijn broer. Verweerder had eiser dan ook op grond van artikel 4, vijfde lid, van de Definitierichtlijn het voordeel van de twijfel moeten gunnen.
        
          
          Wat is het oordeel van de rechtbank?
        
      
      
      5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder niet ten onrechte de gestelde identiteit ongeloofwaardig heeft geacht. Verweerder heeft er terecht op gewezen dat eiser bij zowel de AVIM als tijdens het aanmeldgehoor heeft verklaard dat de tazkera is achtergebleven in zijn woning in Afghanistan. Dat eiser tijdens het nader gehoor heeft verklaard dat hij het document al in 2021 is kwijtgeraakt, heeft verweerder terecht als tegenstrijdig aangemerkt. De stelling van eiser dat hij er ten tijde van de zienswijze van uitging dat er nog een kopie van het document thuis lag en dat zijn familie hem pas later heeft medegedeeld dat het document weg was, maakt dit niet anders. Verweerder heeft in dit verband terecht opgemerkt dat niet valt in te zien waarom eiser, indien hij het document al in 2021 is verloren, bij de AVIM en tijdens het aanmeldgehoor heeft verklaard dat het document nog in de woning in Afghanistan lag.
      
    
    
      5.1
      Ten aanzien van de registratie in Duitsland en Zwitserland heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat de verklaring van eiser, dat bij beide procedures geen tolk aanwezig was, onvoldoende is om de afwijkende personalia te verklaren. Eiser heeft in dat verband aangevoerd dat hij om die reden in beide landen bekend is geworden onder de naam [naam], geboren op [geboortedatum 2] 2003. Verweerder heeft echter terecht opgemerkt dat niet valt in te zien hoe het ontbreken van een tolk ertoe heeft geleid dat eiser in twee verschillende lidstaten met exact dezelfde, maar van zijn huidige gegevens afwijkende, personalia is geregistreerd.
      
      
        
          Problemen met de Taliban
          6.	De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder niet ten onrechte de problemen met de Taliban ongeloofwaardig heeft geacht. Verweerder heeft mogen tegenwerpen dat de verklaringen van eiser over zijn opname in het ziekenhuis niet onderbouwd en ongerijmd zijn. Verweerder heeft daarbij terecht opgemerkt dat er geen antwoord is gegeven op de vraag welke behandeling eiser in het ziekenhuis heeft ondergaan. Hoewel is gesteld dat sprake was van diepe wonden die moesten genezen, is vervolgens niet toegelicht op welke wijze deze verwondingen medisch zijn behandeld. De enkele stelling van eiser dat geen medische kennis aanwezig is om te kunnen verklaren wat voor soort behandeling hij heeft gekregen, maakt dit niet anders. Verweerder heeft mogen tegenwerpen dat, indien iemand stelt anderhalve maand in het ziekenhuis te hebben verbleven vanwege ernstige verwondingen, in redelijkheid verwacht mag worden dat hij in staat is een beschrijving te geven van de behandeling die hij heeft ondergaan. Voor een dergelijke beschrijving is geen medische kennis vereist nu eiser zelf aanwezig geweest bij de behandeling. 
      
    
    
      6.1
      Dat eiser vanwege spoed uit het ziekenhuis geen dossier heeft meegenomen, heeft verweerder ook in zijn beoordeling mogen betrekken. Niet is gebleken dat enige poging is ondernomen om nadien alsnog een medisch dossier te verkrijgen. Vooral nu verweerder belang hecht aan documentatie, kan van eiser verwacht worden dat er inspanningen worden verricht om bewijsstukken te verkrijgen ter onderbouwing van zijn asielaanvraag.Verweerder heeft ook terecht tegengeworpen dat de verklaringen over het lot van de broer van eiser wisselend zijn. Aanvankelijk is verklaard dat niets meer vernomen is van de broer sinds de arrestatie door de Taliban. Later heeft eiser verklaard dat via zijn vader bekend is geworden dat de broer is overgeplaatst naar een andere locatie en dat de vader niet weet of zijn broer nog in leven is. Op basis van het bovenstaande heeft verweerder dan ook geen reden hoeven zien om eiser het voordeel van de twijfel te gunnen op grond van artikel 4, vijfde lid, van de Definitierichtlijn.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      7. Verweerder heeft de aanvraag mogen afwijzen als ongegrond. 
      Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten. 
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Biever rechter, in aanwezigheid van mr. N. Bagheri, griffier.
    
    
    
      De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. 
    
  
  
    Voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
  
  
     Op grond van artikel 31, zesde lid, onder b, Vreemdelingenwet 2000 (Vw).
  
  
     Op grond van artikel 31, zesde lid, onder c, Vw.
  
  
     Op grond van artikel 31, zesde lid, onder c, Vw.
  
  
     Kwalificatierichtlijn (2011/95/EU) van het Europees Parlement en de Raad.
  
  
     Aanmeldgehoor, pagina 4.
  
  
     Nader gehoor, pagina 4.
  
  
     Zienswijze, pagina 1.
  
  
     Nader gehoor, pagina 19.
  
  
     Nader gehoor, pagina 7.
  
  
     Nader gehoor, pagina 18.