ECLI:NL:RBZWB:2025:9142, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-12-2025, BRE 23/11077
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-12-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: BPM, schade

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
  
  
    Zittingsplaats Breda
  
  
    Belastingrecht
  
  
    zaaknummer: BRE 23/11077 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 december 2025 in de zaak tussen
  
    
      
      [belanghebbende] B.V., gevestigd te [plaats] , belanghebbende 
    (gemachtigde: mr. S.M. Bothof),
    
    
      en
    
    
  
  
    de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur,
    
    
      en
    
    
  
  
    de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 18 oktober 2023.
    
    
    
      1.1.
      De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (Bpm) opgelegd van € 7.288 (de naheffingsaanslag).
      
    
    
      1.2.
      De inspecteur heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
      
    
    
      1.3.
      Belanghebbende heeft tegen die beslissing beroep ingesteld. 
      
    
    
      1.4.
      De rechtbank heeft het beroep op 11 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens belanghebbende, mr. M.U. Sahin, verbonden aan Bothof Services B.V. en namens de inspecteur: [inspecteur 1] en [inspecteur 2] . 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    2. De rechtbank beoordeelt of de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag is opgelegd. Tevens beoordeelt de rechtbank of belanghebbende recht heeft op een immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een proceskostenvergoeding. De rechtbank beoordeelt dit aan de hand van de beroepsgronden van belanghebbende.
    
    3. Naar het oordeel van de rechtbank is de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag opgelegd. Belanghebbende heeft wel recht op een immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een proceskostenvergoeding. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
  
  
    Feiten 
    
    
      4. Belanghebbende heeft aangifte gedaan ter zake van de registratie van een uit het buitenland afkomstige, gebruikte personenauto van het merk en type Land Rover Range Rover Sport – 5.0 V8 SC HSE Dynamic (hierna: de auto) en een bedrag aan Bpm voldaan van € 21.465. 
    
    
    
      4.1.
      Bij de aangifte is een taxatierapport van [bedrijf 1] met datum 28 maart 2022 gevoegd. Daarin is een handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat opgenomen van € 80.325, gebaseerd op een referentieauto vermeld in een koerslijst van Xray. Verder heeft de taxateur een schadebedrag van € 24.543 geconstateerd aan de auto, en daarvan 72 procent (€ 17.671) als waardevermindering van de handelsinkoopwaarde in aanmerking genomen. Ook heeft de taxateur wegens andere waardeverminderende factoren (geen onderhoudshistorie bekend, geen opvraging/status NAP mogelijk, afwijking CO2 t.o.v. vergelijkbaar NL voertuig, markt bijstelling (kleur, opties, aanbod e.d.), miblock/volgsysteem antidiefstal vereist) in totaal € 4.820 in mindering op de handelsinkoopwaarde gebracht. De handelsinkoopwaarde in beschadigde staat heeft de taxateur zodoende vastgesteld op € 57.835. 
      
    
    
      4.2.
      De inspecteur heeft een hertaxatie laten verrichten door Dienst Domeinen Roerende Zaken (DRZ). De bevindingen daarvan zijn in een rapport vastgelegd. Het DRZ-rapport vermeldt € 250 als waardevermindering wegens schade. In het rapport is daarover opgemerkt: “Alle schade kan als gebruikersschade gezien worden m.u.v. rondom zeer lichte krassen, voertuig rondom polijsten á €250,- netto. Zie foto’s 143 t/m 145 voor details.” 
      
    
    
      4.3.
      Naar aanleiding van het rapport van DRZ heeft de inspecteur zich op het standpunt gesteld dat belanghebbende te weinig Bpm heeft voldaan. Omdat berekening van de Bpm aan de hand van de forfaitaire afschrijvingstabel tot een lager bedrag leidde dan berekening van de Bpm volgens de taxatiemethode, heeft de inspecteur de voor de auto verschuldigde Bpm met toepassing van de forfaitaire afschrijvingstabel berekend op € 28.753. 
      
    
    
      4.4.
      Rekening houdend met de reeds betaalde Bpm, heeft de inspecteur vervolgens de naheffingsaanslag van € 7.288 opgelegd. 
      
      
    
  
  
    Motivering 
    
    
      
        Schade 
      
      5. Belanghebbende voert aan dat de naheffingsaanslag ten onrechte is opgelegd omdat onvoldoende rekening is gehouden met de door haar gestelde schade aan de auto. 
    
    
    
      5.1.
      De inspecteur betwist dat sprake is van schade aan de auto waarmee ter bepaling van de handelsinkoopwaarde rekening moet worden gehouden. 
      
    
    
      5.2.
      Omdat sprake is van een waardeverminderende omstandigheid rust de bewijslast voor de in aanmerking te nemen schade op belanghebbende. Belanghebbende dient de omvang van de schade, en de invloed daarvan op de handelsinkoopwaarde, aannemelijk te maken. De rechtbank merkt op dat zij géén expert is in de waardering van auto’s. De rechtbank is daarom in hoge mate afhankelijk van wat partijen aandragen, indien een geschil bestaat over de vraag of en zo ja in hoeverre er sprake is van schade. Belanghebbende heeft daartoe een taxatierapport overgelegd waarin een omschrijving van de schade is opgenomen en ter onderbouwing daarvan foto’s overgelegd van de auto. Verder heeft de taxateur van DRZ “bevindingen/opmerkingen” in zijn taxatierapport opgenomen.
      
    
    
      5.3.
      De rechtbank stelt voorop dat normale gebruiksschade niet in mindering gebracht kan worden op de handelsinkoopwaarde van de auto. Onder normale gebruiksschade dient te worden verstaan slijtage en kleine beschadigingen die ontstaan door gebruik van een voertuig en die passen bij de leeftijd en kilometrage van het voertuig. Te denken valt hierbij aan slijtage aan motor en banden of kleine beschadigingen zoals steenslag, krasjes en kleine deuken.
      
    
    
      5.4.
      Gelet op de gemotiveerde betwisting door de inspecteur en gelet op het door belanghebbende overgelegde fotomateriaal heeft belanghebbende naar het oordeel van de rechtbank niet aannemelijk gemaakt dat met een hoger bedrag aan schade rekening moet worden gehouden dan de inspecteur reeds heeft gedaan. De door belanghebbende gestelde ‘schade’ behelst naar het oordeel van de rechtbank niet meer dan normale gebruiksschade zoals onder 5.3 bedoeld, dan wel is de gestelde schade onvoldoende inzichtelijk gemaakt. Verder heeft belanghebbende ook haar stelling dat sprake zou zijn van een binnen de branche ontwikkeld beleid voor wat betreft het onderscheid tussen normale gebruikssporen en echte schade, gebaseerd op het innameprotocol van [bedrijf 2] , in het kader van de Bpm niet aannemelijk gemaakt. De handelsinkoopwaarde wordt dus niet verminderd in verband met schade. Hetzelfde dient te gelden voor de overige waardeverminderende factoren waarmee belanghebbende wenst rekening te houden aangezien belanghebbende dit evenmin onvoldoende inzichtelijk maakt. 
      
      
        
          Immateriële schadevergoeding 
        
      
    
    
      5.5.
      Belanghebbende heeft op 21 november 2023 verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen het onderhavige geschil beslecht had moeten zijn.
      
    
    
      5.6.
      De rechtbank stelt vast dat de inspecteur het bezwaarschrift op 23 augustus 2022 heeft ontvangen. De rechtbank doet uitspraak op 22 december 2025. De redelijke termijn van twee jaar is met afgerond zestien maanden overschreden. Belanghebbende heeft recht op een schadevergoeding van € 1.500.
      
    
    
      5.7.
      Omdat de bezwaarfase afgerond veertien maanden heeft geduurd en daarmee acht maanden te lang komt € 750 (8/16e) voor rekening van de inspecteur en de rest (€ 750) voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      6. Het beroep is ongegrond. Wel heeft belanghebbende recht op een immateriële schadevergoeding van € 1.500.
    
    
    
      6.1.
      Omdat het verzoek om een immateriële schadevergoeding wordt toegewezen, komt belanghebbende in aanmerking voor een vergoeding van haar proceskosten voor het indienen van dat verzoek. Omdat het verzoek is ingediend door de gemachtigde van belanghebbende, kent de rechtbank voor deze rechtsbijstand 1 punt toe als bedoeld in het Besluit proceskosten bestuursrecht, met een waarde van € 907 en wegingsfactor 0,25, wat neerkomt op € 226,75. De inspecteur en de Staat moeten, ieder voor de helft, die kosten vergoeden.
      
    
    
      6.2.
      Belanghebbende krijgt het griffierecht niet vergoed. Het verzoek om immateriële schadevergoeding is weliswaar gedaan voor het arrest van de Hoge Raad van 31 mei 2024, echter de redelijke termijn was op deze datum nog niet overschreden.
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        veroordeelt de inspecteur tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 750;
      
      
        veroordeelt de Staat tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 750; 
      
      
        veroordeelt de inspecteur tot betaling van € 113,37 aan proceskosten aan belanghebbende; 
      
      
        veroordeelt de Staat tot betaling van € 113,38 aan proceskosten aan belanghebbende. 
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J.H. Bogert, rechter, in aanwezigheid van mr. S.A.C. Deeleman, griffier.
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              
              
              
              griffier
            
            
              
                De rechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen
              
              
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. 
    
    
    
      De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.
    
    
    
    
    
  
  
    Artikel 2, aanhef en onderdeel c, van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992.
  
  
     Hoge Raad 10 november 2023, ECLI:NL:HR:2023:1526.
  
  
     Hoge Raad 31 mei 2024, ECLI:NL:HR:2024:567, ro. 7.1.1 en 7.1.2.