ECLI:NL:RBMAA:2010:BM9283, Rechtbank Maastricht, 21-06-2010, 151384
Rechtbank Maastricht — Uitspraak 
Datum: 2010-06-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Artikel 287a Fw, verzoek tot vaststelling van een dwangakkoord, schuldregeling, bevoegdheid tot weigering en de belangen van de schuldenaar of van de overige schuldeisers die door die weigering worden geschaad.

vonnis
      RECHTBANK MAASTRICHT 
    
    
    Sector civiel recht
    
    zaaknummer: 151384 / FT RK 10.338
    
    Vonnis van 21 juni 2010
    
    in de zaak van
    
    
      [Naam verzoeker],
      wonende te [woonplaats],
      verzoeker
    
    
    tegen
    
    
      Stuboek BV, gevestigd te Soest,
      en 
      LAVG, gevestigd te Roosendaal,
      verweerders.
    
    
    
    1.        De procedure
    
    
      1.1.     Verzoeker heeft op 1 juni 2010 de rechtbank verzocht: 
                  - primair: LAVG, het deurwaarderskantoor dat de belangen van Stuboek BV behartigt, te bevelen in te stemmen met 	            een aangeboden schuldregeling als bedoeld in artikel 287a Faillissementswet (Fw);
                  - subsidiair: de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling (hierna: wsnp) uit te spreken.
    
    
    
      1.2.     Het verzoek tot vaststelling van een dwangakkoord is ter terechtzitting van 9 juni 2010 behandeld. Daarbij waren
                  aanwezig: verzoeker, [naam], medewerker van het Centraal Loket Schuldhulpverlening Heerlen (hierna:
                  CLSH), en dhr. [naam], beleidsmedewerker bij de gemeente Heerlen. Verweerders voornoemd zijn,
                  hoewel behoorlijk te zijn opgeroepen, niet verschenen.
    
    
    2.        De feiten
    
    
      2.1.     Uit het bijgevoegde schuldenoverzicht blijkt dat de totale schuldenlast € 10.497,41 bedraagt. De vordering van LAVG    
                  bedraagt € 1.673,20, zijnde 15,9 % van de totale schuldenlast. Deze vordering heeft betrekking op door verzoeker
                  aangeschafte boeken voor zijn studie Autotechnicus. Schuldenaar is in 2004 aan deze opleiding begonnen.
    
    
    
      2.2.     Verzoeker is in 2008 toegelaten tot het project “Nu of nooit” van de gemeente Heerlen. Verzoeker is een van de vier
                  jongeren die tot dit project zijn toegelaten. Het doel van het project is om jongeren die problematische schulden
                  hebben en niet beschikken over een startkwalificatie te motiveren om een deze alsnog te behalen. Hierdoor wordt de
                  kans op regulier werk vergroot. De jongeren krijgen een kans om hun schulden weg te werken, een opleiding te
                  volgen en hun leven weer op de rails te krijgen. Op dit moment volgt verzoeker een MBO-opleiding en dit gaat zo goed
                  dat verzoeker de opleiding in plaats van op niveau 2 op niveau 4 mag vervolgen. Verzoeker is de komende twee jaren
                  in verband met die opleiding niet in staat om zijn schulden af te betalen.
    
    
    
      2.3.     Verzoeker heeft met behulp van het CLSH op 1 juli 2009 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers. Dit
                  akkoord houdt - samengevat – in dat alle schuldeisers 25% van hun vordering tegen finale kwijting krijgen 
                  aangeboden. CJIB-boetes en NS-boetes worden 100% betaald. Verzoeker houdt alleen de schuld bij de gemeente
                  over. De gemeente zal deze schuld kwijtschelden als verzoeker zich aan alle voorwaarden van het project houdt.
                  Deze aangeboden schuldregeling is door alle schuldeisers aanvaard, behalve door LAVG. Het CLSH heeft daarom
                  op 21 oktober 2009 nogmaals getracht tot een minnelijk akkoord te komen, door LAVG te berichten dat zij de enige
                  weigerende schuldeiser is. LAVG heeft het CLSH bericht dat zij niet akkoord gaat met het voorstel tegen finale
                  kwijting. Uiteindelijk heeft het CLSH daarna nog ettelijke malen contact met LAVG en Stuboek opgenomen om toch te
                  proberen om tot een akkoord te komen. Dat is niet gelukt.
    
    
    3.        De beoordeling 
    
    
      3.1.     In artikel 287a Fw is bepaald dat een verzoek als het onderhavige slechts kan worden toegewezen als LAVG in
                  redelijkheid niet tot weigering van instemming met de door verzoeker voorgestelde schuldregeling heeft kunnen
                  komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de
                  bevoegdheid tot weigering en de belangen van de schuldenaar of van de overige schuldeisers die door die weigering
                  worden geschaad.
    
    
    
      3.2.     Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser, zoals LAVG, in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn
                  vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan het
                  volledige bedrag waar LAVG recht op zou hebben bij volledige betaling door verzoeker, is het belang van LAVG bij
                  weigering van die regeling een gegeven.
    
    
    
      3.3.     De rechtbank dient voorts te onderzoeken of door de weigering van LAVG de belangen van verzoeker en de overige
                  schuldeisers worden geschaad en zo ja, of die belangen zwaarder wegen dan het belang van LAVG om zijn
                  bevoegdheid tot weigering uit te oefenen. De rechtbank zal bij die weging uitgaan van een vergelijking met de situatie
                  van toepassing van de wsnp, nu het voorshands geenszins onwaarschijnlijk is dat de toepassing van de wsnp in dit
                  geval zal worden uitgesproken.
    
    
    
      3.4.     De rechtbank is van oordeel dat de belangen van de overige schuldeisers worden 
                  geschaad door de weigering van LAVG en dat het belang van LAVG niet opweegt tegen de belangen van de overige
                  schuldeisers. Het aanbod van verzoeker houdt immers in dat de schuldeisers direct een bedrag in handen krijgen en
                  dat er geen drie jaar hoeft te worden gewacht zoals bij toepassing van de wsnp. Daarbij is deze uitkering aan de
                  crediteuren gegarandeerd door de gemeente Heerlen. Aan het einde van drie jaar schuldsanering is het onzeker of
                  verzoeker eenzelfde bedrag bij elkaar gespaard zal hebben. Daarnaast zal verzoeker bij toepassing wsnp zijn
                  opleiding niet af kunnen maken, omdat van hem wordt verwacht dat hij gaat werken. Hierdoor zal verzoeker alleen
                  ongeschoold werk kunnen verrichten, waardoor zijn verdiencapaciteit zal afnemen. 
                  Toepassing van de wsnp zal er waarschijnlijk toe leiden dat verzoeker slechts de minimale boedelafdracht, zijnde het
                   bewindvoerdersalaris, hoeft af te dragen. Dit heeft tot gevolg er geen bedrag voor betaling aan de schuldeisers
                   beschikbaar zal zijn, terwijl bij de aangeboden minnelijke regeling een uitkeringspercentage van 25 % is
                   gegarandeerd.
    
    
    
      3.5.      De rechtbank neemt bovendien mee in haar oordeel dat LAVG de enige weigerende schuldeiser is en dat haar
                   vordering slechts 15,9 % van de totale schuldenlast betreft. 
    
    
    3.6.      Al het hiervoor overwogene leidt ertoe dat de rechtbank het primaire verzoek zal toewijzen.
    
    3.7.      LAVG zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van de procedure.
    
    
      3.8.      Bij de begroting van voormelde kosten zal de rechtbank aansluiten bij het bepaalde in artikel 238 Wetboek van
                   Burgerlijke Rechtsvordering. 
                   De rechtbank zal de reiskosten van verzoeker bepalen op € 9,00  en diens verletkosten op nihil. 
                   De reiskosten van de vertegenwoordiging van het CLSH en het project “Nu of nooit” zal de rechtbank bepalen op
                   € 18,00  en de toe te kennen noodzakelijke verletkosten van de vertegenwoordiger van het CLSH  en de
                   vertegenwoordiger van het project “Nu of nooit”op  € 139,22 respectievelijk € 158,54.
    
    
    4.          De beslissing
    
                 De rechtbank
    
    
                   -	beveelt LAVG in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling;
                   -	veroordeelt LAVG in de kosten van dit geding, tot op heden begroot op € 9,00 aan reis- en verletkosten voor
                                   en uit te keren aan verzoeker en € 315,76 aan reis- en verletkosten voor en uit te keren aan de gemeente
                                   Heerlen;
                   -	verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. W.E. Elzinga, rechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 21 juni 2010 in tegenwoordigheid van de griffier.