ECLI:NL:CRVB:1997:ZB6925, Centrale Raad van Beroep, 22-04-1997, 96/3753 ABW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1997-04-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Ingangsdatum wettelijke rente ABW-uitkering; berekening rente op rente.

96/3753 ABW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A., wonende te B., appellant,
    
    en
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente
      Amsterdam, gedaagde,
    
    
    
    I.  ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellant heeft mr M.M.A. van Hoof, advocaat te
      Amsterdam, op in het beroepschrift en aanvullend beroepschrift
      - met bijlagen - aangevoerde gronden hoger beroep ingesteld
      tegen een tussen partijen gewezen uitspraak van de president
      van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam d.d. 26 maart
      1996, waarbij het beroep tegen een besluit van gedaagde d.d.
      26 januari 1996 ongegrond is verklaard.
    
    
    
      De President van de Raad heeft bij uitspraak van 17 juni 1996
      op verzoek van appellant op grond van artikel 8:81 van de
      Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaald dat gedaagde aan
      appellant met ingang van de datum van die uitspraak
      voorschotten ingevolge de Rijksgroepsregeling werkloze
      werknemers (RWW) verstrekt naar de voor appellant geldende
      norm.
    
    
    
      Gedaagde heeft meegedeeld dat hij bij besluit van 6 september
      1996 het besluit van 26 januari 1996 heeft ingetrokken, de
      bezwaren tegen het primaire besluit van 27 oktober 1995 -
      waarbij de RWW-uitkering van appellant met ingang van 1
      oktober 1995 was beëindigd - alsnog gegrond heeft verklaard, en
      dat primaire besluit heeft ingetrokken.
    
    
    
      Appellant heeft vervolgens nog een nadere uiteenzetting van
      zijn standpunt aan de Raad toegezonden.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op  18 maart
      1997, waar appellant in persoon is verschenen, bijgestaan door
      mr Van Hoof, voornoemd, en waar gedaagde zich heeft doen
      vertegenwoordigen door mr M.H.M. Diderich, werkzaam bij de
      gemeente Amsterdam.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Met ingang van 1 januari 1996 is de Algemene Bijstandswet
      (ABW) ingetrokken en zijn de Algemene bijstandswet en de
      Invoeringswet herinrichting Algemene Bijstandswet in werking
      getreden.
      Het in dit geding aan de orde zijnde geschil wordt beoordeeld
      aan de hand van de ABW en de daarop berustende bepalingen,
      zoals die luidden ten tijde als hier van belang.
    
    
    
      De RWW-uitkering die gedaagde aan appellant met ingang van 1
      mei 1995, na afronding van zijn studie Juridisch
      Bestuurswetenschappelijke opleiding aan de Universiteit van
      Amsterdam, had toegekend, is, nadat appellant zich per 1
      september 1995 als extraneus had ingeschreven voor de studie
      Nederlands recht, bij primair besluit van 27 oktober 1995
      beëindigd met ingang van 1 oktober 1995.
    
    
    
      Bij het bestreden besluit van 26 januari 1996 heeft gedaagde
      de beëindiging van de RWW-uitkering van appellant gehandhaafd,
      omdat appellant wegens de inschrijving als extraneus voor de
      studie Nederlands recht niet langer als werkloos werknemer in
      de zin van artikel 1, onder a, van de RWW werd beschouwd. Wel
      is bij dat besluit de beëindigingsdatum van de uitkering
      gewijzigd in 28 oktober 1995.
      Het beroep ter zake is bij de aangevallen uitspraak ongegrond
      verklaard.
    
    
    
      Gedaagde heeft, zoals vermeld, hangende het hoger beroep tegen
      de aangevallen uitspraak, bij het nadere besluit van 6
      september 1996 het besluit van 26 januari 1996 en het primaire
      besluit van 27 oktober 1995 ingetrokken, waardoor appellant
      recht heeft op voortzetting van zijn RWW-uitkering met ingang
      van 28 oktober 1995.
    
    
    
      Appellant heeft in verband met de ingetrokken besluiten het
      verzoek gedaan tot veroordeling van gedaagde tot
      schadevergoeding in de vorm van betaling van de wettelijke
      rente met toepassing van artikel 8:73 van de Awb.
    
    
    
      De Raad stelt in de eerste plaats vast dat met het nadere
      besluit van 6 september 1996 geheel tegemoet gekomen is aan
      hetgeen appellant in de hoofdzaak beoogde te bereiken. Dit
      nadere besluit is derhalve niet in geding.
    
    
    
      Dat neemt niet weg dat appellant belang heeft bij vernietiging
      van het bij het nadere besluit van 6 september 1996
      ingetrokken besluit van 27 oktober 1995 gelet op zijn verzoek
      om veroordeling tot schadevergoeding.
    
    
    
      In verband hiermee dient de Raad de vraag te beantwoorden of
      laatstgenoemd besluit voor vernietiging in aanmerking komt. De
      Raad beantwoordt deze vraag bevestigend.
      De onrechtmatigheid van het besluit van 27 oktober 1995 is
      immers, gelet op het verhandelde ter zitting van de Raad, niet
      betwist. Partijen zijn het er thans over eens dat appellant
      ten tijde in geding ten onrechte niet als een werkloze
      werknemer in de zin van artikel 1, onder a, van de RWW werd
      beschouwd. De Raad is niet gebleken van redenen waarom
      partijen in deze niet zouden kunnen worden gevolgd.
    
    
    
      Nu de onrechtmatigheid van het besluit van 27 oktober 1995 op
      grond van bovenvermelde overwegingen is vastgesteld, behoeft
      niet meer te worden ingegaan op hetgeen appellant overigens
      nog ter zake van de onrechtmatigheid van dat besluit heeft
      aangevoerd.
    
    
    
      Voorts staat vast dat appellant door dat besluit schade heeft
      geleden, welke schade bestaat in de vertraagde uitbetaling van
      zijn uitkering.
      Aangezien niet is gebleken van bijzondere omstandigheden rust
      op de gemeente Amsterdam de verplichting die schade te
      vergoeden op de voet van de artikelen 6:119 en 6:120 van het
      Burgerlijk Wetboek.
    
    
    
      Voor wat betreft de berekening van de wettelijke rente merkt
      de Raad het volgende op.
      Onder de werking van de ABW, zoals deze tot 1 januari 1996
      luidde, golden er geen algemeen verbindende voorschriften met
      betrekking tot de termijnen waarin en de dag waarop de
      uitkering van appellant had moeten zijn betaald. Gelet hierop
      neemt de Raad omwille van een praktische en eenvormige
      rechtstoepasssing tot uitgangspunt dat ingeval van beëindiging
      van een uitkering op grond van de ABW welke per maand wordt
      betaald, zoals in casu het geval is, het juiste bedrag aan
      uitkering had moeten zijn uitgekeerd uiterlijk op de laatste
      dag van de maand waarin de datum is gelegen met ingang waarvan
      de uitkering ten onrechte is beëindigd.
      In het onderhavige geval is de uitkering bij het primaire
      besluit van 27 oktober beëindigd per 1 oktober 1995.
      Vervolgens is bij het bestreden besluit van 26 januari 1996
      beslist dat de uitkering over het tijdvak van 1 oktober tot en
      met 27 oktober 1995 alsnog zou worden uitbetaald en dat de
      uitkering werd beëindigd met ingang van 28 oktober 1995.
      Beide besluiten hebben dus een afzonderlijk te berekenen
      vertraging in de uitbetaling van de uitkering tot gevolg.
      De uitkering over het tijdvak van 1 tot 28 oktober 1995 had
      uiterlijk op 31 oktober 1995 moeten zijn uitbetaald. De eerste
      dag waarop over de desbetreffende geldsom wettelijke rente is
      verschuldigd, moet derhalve worden gesteld op 1 november 1995
      en de laatste dag waarop over deze geldsom rente is
      verschuldigd, de dag voorafgaande aan de dag, waarop op grond
      van het besluit van 26 januari 1996 alsnog tot uitbetaling van
      deze geldsom is overgegaan.
      Tevens dient bij de berekening daarvan telkens na afloop van
      een jaar het bedrag waarover wettelijke rente wordt berekend,
      te worden vermeerderd met de over dat jaar verschuldigde
      rente.
    
    
    
      De aldus te berekenen rente zal alsnog door gedaagde aan
      appellant moeten worden voldaan, vermeerderd met de op
      dezelfde voet te berekenen rente over hetgeen gedaagde alsdan
      zal blijken te weinig te hebben betaald over het resterende
      deel van die maand (28 tot en met 31 oktober 1995), en wel tot
      en met de dag waarop alsnog op grond van het nadere besluit
      van 6 september 1996 de uitkering over dat gedeelte is
      uitbetaald.
    
    
    
      De ingangsdatum van de rentevergoeding over de volgende
      termijnen dient telkens te worden gesteld op de eerste dag na
      afloop van de desbetreffende termijn, en ook voor die
      termijnen geldt dat telkens na afloop van een jaar het bedrag
      waarover wettelijke rente wordt berekend, moet worden
      vermeerderd met de over dat jaar verschuldigde rente.
    
    
    
      Bij het voorgaande geldt dat in het voetspoor van de
      rechtspraak van de Hoge Raad - onder meer zijn arrest van 24
      januari 1994 (NJ 1994, 596) - voor de berekening van de
      wettelijke rente wordt uitgegaan van het bruto-bedrag dat aan
      RWW-uitkering aan appellant had moeten zijn uitbetaald.
    
    
    
      De Raad acht ten slotte termen aanwezig toepassing te geven
      aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb en gedaagde te
      veroordelen tot vergoeding van de proceskosten van appellant,
      welke zijn begroot op f 1.420,-- voor verleende rechtsbijstand
      in eerste aanleg, op f 1.420,-- aan verleende rechtsbijstand
      in hoger beroep en op f 19,67 aan reiskosten, derhalve in
      totaal op f 2.859,67.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak, voorzover aangevochten;
      Verklaart het inleidend beroep tegen het bestreden besluit van
      26 januari 1996 gegrond en vernietigt dat besluit;
      Veroordeelt de gemeente Amsterdam tot vergoeding van de rente
      als hierboven is aangegeven;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant tot een
      bedrag van f 2.859,67, te betalen door de gemeente Amsterdam
      aan de griffier van de Raad;
      Gelast de gemeente Amsterdam aan appellant het door hem
      betaalde griffierecht ad f 200,-- te vergoeden.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr G.A.J. van den Hurk als voorzitter en mr
      Ch.J.G. Olde Kalter en mr P. Lourens als leden in
      tegenwoordigheid van A.H. Berends als griffier en uitgesproken
      in het openbaar op 22 april 1997.
    
    
    
    (get.) G.A.J. van den Hurk.
    
    
    (get.) A.H. Berends.
    
    
      BvW
      22/4