ECLI:NL:GHARL:2020:8894
Gerechtshof ARL — Uitspraak 


Afdeling strafrecht
Parketnummer:	21-002581-17
Uitspraak d.d.:	2 november 2020
TEGENSPRAAK
Verkort arrest
van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland van 4 mei 2017 met parketnummer 16-015570-17 in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1996,
wonende te [woonplaats] , [woonadres] .
Het hoger beroep
De verdachte en de officier van justitie hebben tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 19 oktober 2020 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot bewezenverklaring van het tenlastegelegde en veroordeling van verdachte tot een taakstraf van 50 uren, subsidiair 25 dagen hechtenis. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd.
Het hof heeft voorts kennisgenomen van hetgeen door verdachte en zijn raadsman, mr. R.P.A. Kint, naar voren is gebracht.
Het vonnis waarvan beroep
De verdachte is bij het hierboven vermelde vonnis ter zake het ten laste gelegde veroordeeld tot een taakstraf van 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis.
Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen en daarom opnieuw rechtdoen.
De tenlastelegging
Aan verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - tenlastegelegd dat:
hij op of omstreeks 28 februari 2016 te [plaats] , althans in het arrondissement Midden-Nederland, openlijk, te weten op of aan de openbare weg, [adres1] , in elk geval op of aan een openbare weg en/of voor het publiek toegankelijke plaats of in een voor het publiek toegankelijke ruimte, [adres2] , in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [benadeelde partij] , welk geweld bestond uit
- het één of meerdere malen stompen/slaan tegen het lichaam van die [benadeelde partij] en/of
- het één of meerdere malen duwen/trekken tegen/aan het lichaam van die [benadeelde partij] en/of
- het één of meerdere malen schoppen/trappen tegen het lichaam van die [benadeelde partij] en/of
- het geven van een (zogenaamde) kopstoot.
Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Overweging met betrekking tot het bewijs
Standpunt verdediging
De verdediging heeft aangevoerd dat verdachte moet worden vrijgesproken omdat – kort gezegd – geen sprake is van enig samenwerkingsverband en verdachte ook geen opzet heeft gehad op het plegen van openlijk geweld.
Standpunt advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde geweld, bestaande uit het duwen tegen het lichaam en het geven van een kopstoot, wettig en overtuigend bewezen kan worden. Verdachte en medeverdachte [medeverdachte] zijn met zijn tweeën [adres2] binnen gegaan en hebben met zijn tweeën geweld gebruikt tegen aangever, hetgeen voldoende is om te spreken van “in vereniging”.
Beoordelingskader
Het hof stelt voorop dat van het "in vereniging" plegen van geweld sprake is, indien de betrokkene een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld, zij het dat deze bijdrage zelf niet van gewelddadige aard behoeft te zijn. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die "in vereniging" geweld pleegt. Beoordeeld zal moeten worden of de door de verdachte geleverde – intellectuele en/of materiële – bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.
Oordeel hof
Op basis van het dossier, waaronder de camerabeelden stelt het hof het volgende vast.
Op 28 februari 2016 is verdachte als bezoeker aanwezig in [adres2] . Verdachte en zijn medeverdachte [medeverdachte] hadden de club verlaten. Op de camerabeelden van [adres2] zijn personen te zien die [adres2] binnen proberen te komen. Gelet op de overige stukken van het dossier zijn dat verdachte en medeverdachte [medeverdachte] . Dit ‘proberen binnen te komen’ gaat gepaard met het nodige duwen in de richting en tegen het lichaam van de portier, [benadeelde partij] , die standvastig doch beheerst weerstand biedt en zijn positie in de deuropening aanvankelijk weet te handhaven. [benadeelde partij] probeert vervolgens de toegangsdeur dicht te krijgen hetgeen niet lukt omdat verdachte en [medeverdachte] blijven proberen de club binnen te komen door tegen [benadeelde partij] te (blijven) duwen. Op enig moment wordt [benadeelde partij] door verdachte en [medeverdachte] overlopen, waardoor alle drie de personen binnen belanden. Vervolgens wordt verdachte door [benadeelde partij] op de grond getrokken en, ondanks verzet van verdachte, in bedwang gehouden. Vervolgens probeert [medeverdachte] verdachte te helpen door [benadeelde partij] al duwend van verdachte af te krijgen waarop [benadeelde partij] ook [medeverdachte] naar de grond trekt en haar in bedwang probeert te houden.
Op basis van het voorgaande is het hof van oordeel dat verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte] gewelddadige handelingen in de richting van [benadeelde partij] heeft gepleegd, bestaande uit het gezamenlijk duwen tegen het lichaam van [benadeelde partij] . Door te handelen als hiervoor vermeld, heeft verdachte opzet gehad op de tenlastegelegde geweldshandeling, voor zover het duwen betreft, en daaraan een wezenlijke bijdrage geleverd. Het hof acht niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte (of iemand anders) [benadeelde partij] bij de toegangsdeur een kopstoot heeft gegeven. De camerabeelden, die voor [benadeelde partij] aanleiding vormden om te menen dat hem gedurende de hiervoor beschreven confrontatie bij de toegangsdeur een kopstoot was toegebracht, bieden naar het oordeel van het hof wat dit onderdeel van de tenlastelegging betreft onvoldoende houvast c.q. helderheid. Het hof zal verdachte daarom van dat onderdeel van de tenlastelegging vrijspreken. Ook de overige geweldhandelingen zoals die in de tenlastelegging zijn opgenomen (het stompen/slaan en het schoppen/trappen) acht het hof niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.
Bewezenverklaring
Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 28 februari 2016 te [plaats] , openlijk, te weten in een voor het publiek toegankelijke ruimte, [adres2] , in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [benadeelde partij] , welk geweld bestond uit het meerdere malen duwen tegen het lichaam van die [benadeelde partij] .
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op:
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
Strafbaarheid van de verdachte
Verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
Oplegging van straf en/of maatregel
De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Op 28 februari 2016 heeft verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte] in het openbaar geweldshandelingen verricht tegen aangever [benadeelde partij] . Aldus heeft verdachte met zijn handelen inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever. Voorts heeft het geweld plaatsgevonden in het openbaar uitgaansleven, hetgeen in het algemeen leidt tot gevoelens van onveiligheid bij het uitgaand publiek dat daarvan ongewild getuige heeft moeten zijn. Opmerking daarbij verdient de omstandigheid dat [benadeelde partij] in zijn functie als portier bijdraagt aan de rust en veiligheid die het uitgaansleven behoeft en dat hem in die hoedanigheid dan ook erkenning en respect toekomt. Het is verdachte dan ook temeer kwalijk te nemen dat hij zijn gevoelens van onvrede c.q. frustratie op de hiervoor beschreven wijze op [benadeelde partij] heeft botgevierd.
Het hof houdt bij de strafoplegging rekening met een verdachte betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie waaruit blijkt dat verdachte niet eerder veroordeeld is in verband met een soortgelijk strafbaar feit.
Het hof houdt verder rekening met de persoonlijke omstandigheden van verdachte zoals die blijken uit het dossier en zoals die tijdens het onderzoek ter terechtzitting van het hof zijn besproken.
Voorts neemt het hof in aanmerking het tijdsverloop tussen het instellen van hoger beroep door verdachte en de einduitspraak door dit hof. Gelet op het tijdsverloop is het hof van oordeel dat kan worden volstaan met oplegging van een geheel voorwaardelijke
taakstraf voor de duur van 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis, met een proeftijd van één jaar. Deze straf acht het hof passend. Anders dan door de raadsman is bepleit, ziet het hof, gelet op de aard en ernst van het delict, geen aanleiding om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een
taakstraf
voor de duur van
20 (twintig) uren
, indien niet naar behoren verricht te vervangen door
10 (tien) dagen hechtenis
.
Bepaalt dat de taakstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van
1 (één) jaar
aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
Aldus gewezen door
mr. J. Hielkema, voorzitter,
mr. W. Foppen en mr. J.A.A.M. van Veen, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. A. Dörholt, griffier,
en op 2 november 2020 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
Mr. J.A.A.M. van Veen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.