ECLI:NL:RBAMS:2020:6234
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
VONNIS
Parketnummer: 13/258718-19 (Promis)
Datum uitspraak: 6 oktober 2020
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
[verdachte]
,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1972,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres
[adres verdachte] ,
gedetineerd in het [detentieplaats] .
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 22 september 2020. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. W.J. de Graaf en van wat verdachte en zijn raadsvrouw mr. S.C. van Bunnik naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
Verdachte wordt er van beschuldigd dat hij van 30 augustus 2013 tot en met 3 februari 2019 kinderporno in bezit heeft gehad en dat hij daar een gewoonte van heeft gemaakt (feit 1). Ook verdenkt het Openbaar Ministerie hem ervan dat hij in de periode van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2013 kinderporno heeft gemaakt en in bezit heeft gehad en dat hij ook daar een gewoonte van heeft gemaakt (feit 2).
De volledige tekst van de tenlastelegging staat in de bijlage I bij dit vonnis en geldt als hier ingevoegd. In de tenlastelegging is, zoals in kinderpornozaken gebruikelijk, een zogenoemde representatieve selectie opgenomen van de aangetroffen bestanden.
3
Waardering van het bewijs
3.1
Feiten en omstandigheden
Op 7 februari 2019 wordt op een te koop aangeboden iPad kinderpornografisch materiaal aangetroffen. De politie onderzoekt de iPad en treft veel bestanden aan die worden aangemerkt als kinderpornografische afbeeldingen. De data van het aanmaken of wijzigen van de bestanden (fcd en fmd) liggen tussen 30 augustus 2013 en 3 februari 2019. Ook treft de onderzoeker notities aan op de iPad uit de periode van december 2016 tot november 2018. Het gaat onder andere om verhalen over seksueel misbruik van jonge meisjes en om een bericht aan een instantie met verdachte als afzender of notities met zijn gegevens. Bij de doorzoeking van de woning van verdachte op 16 april 2019 worden nog andere gegevensdragers gevonden en in beslag genomen. Op een computer (PC), twee harddisks, een USB-stick en negen Dvd’s wordt ook kinderpornografisch materiaal gevonden. Ook zijn foto’s aangetroffen van meisjes die in de woonkamer van verdachte zitten en bewerkte foto’s van jonge meisjes die door de onderzoeker zijn aangemerkt als kinderpornografisch. In totaal gaat het om meer dan 15.500 foto’s en films.
3.2
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie vindt bewezen dat verdachte grote hoeveelheden kinderporno in bezit heeft gehad en dat hij daar een gewoonte van heeft gemaakt (feit 1). Ook vindt de officier van justitie bewezen dat verdachte zelf kinderporno heeft gemaakt (feit 2). Van ‘een gewoonte maken’ van het maken van kinderporno moet verdachte worden vrijgesproken.
3.3
Het standpunt van de verdediging
De verdediging vraagt verdachte vrij te spreken van de tenlastegelegde feiten. Hij wist niet van de afbeeldingen en video’s met kinderporno en hij ontkent dat hij kinderporno gemaakt heeft. In de woning van verdachte kwamen jarenlang veel verschillende mensen om drugs te gebruiken. Meerdere personen hadden toegang tot de elektronica waarop de afbeeldingen zijn aangetroffen. Verdachte vermoedt dat [naam] verantwoordelijk is voor het downloaden van de kinderporno op de iPad. [naam] was dakloos en verbleef tien jaar lang bijna dagelijks in de woning van verdachte. Hij gebruikte de iPad en nam die ook mee. Hij sleutelde ook aan de computer van verdachte. Verdachte heeft de afbeeldingen niet gezien toen hij de iPad gebruikte. Verdachte gebruikte de computer niet, die stond uit elkaar gehaald. De verklaringen van [naam] en [naam 2] bevestigen dat er altijd onbetrouwbare mensen in de woning van verdachte waren en uit de verklaring van [naam 2] blijkt dat mensen de iPad gebruikten en dat die voor iedereen toegankelijk op tafel stond. Over het maken van kinderporno stelt de verdediging het volgende. De beelden die verdachte volgens de officier van justitie heeft gemaakt, zijn volgens het dossier gemaakt met een iPhone 3. Verdachte heeft geen iPhone maar een Samsung-telefoon. Ook hiervoor geldt dat er veel mensen in de woning van verdachte kwamen. De foto’s kunnen dus door iemand anders in het huis van verdachte zijn gemaakt. De bewerkte foto’s van ‘ [naam 3] ’ zijn geen kinderporno omdat de uiteindelijke afbeeldingen niet realistisch zijn. Van ‘een gewoonte maken’ van het maken van kinderporno moet verdachte worden vrijgesproken, omdat voor zover de rechtbank oordeelt dat het om kinderporno gaat die door verdachte is gemaakt, het niet gaat om grote hoeveelheden.
3.4
Het oordeel van de rechtbank
Veroordeling voor gewoonte maken van het bezit van kinderporno
Op de iPad, de computer en de andere gegevensdragers in de woning van verdachte zijn veel afbeeldingen en video’s met kinderporno aangetroffen. Verdachte heeft de beschikking gehad over deze gegevensdragers en de rechtbank vindt bewezen dat verdachte de kinderporno in bezit heeft gehad. Verdachte had toegang tot die kinderporno en hij moet van de aanwezigheid geweten hebben. Omdat hij dit gezien de eerder genoemde aanmaak- en wijzigingsdata meer dan vijf jaar heeft gedaan en omdat het om heel veel bestanden gaat, vindt de rechtbank ook bewezen dat hij van dat bezit een gewoonte heeft gemaakt.
Het alternatieve scenario dat [naam] en/of anderen de kinderporno op zijn iPad en computer zou hebben gezet, vindt geen ondersteuning in het dossier. De rechtbank vindt het niet aannemelijk dat verdachte meer dan 5 jaar niet de hoofdgebruiker zou zijn geweest van zijn eigen iPad en gedurende die periode niet zou hebben gezien dat er kinderporno op de iPad stond, terwijl hij gedurende die periode wel notities heeft gemaakt in de iPad die bestaan uit berichten aan instanties. Tussen die notities staan ook notities waarin fantasieën of gedachten over seksueel misbruik van jonge meisjes worden beschreven. De soorten notities wisselen elkaar af. De rechtbank concludeert dat verdachte de iPad gedurende jaren en tot kort voor de inbeslagname in gebruik heeft gehad. Verdachte heeft de kinderporno op de iPad daarmee in bezit gehad. Het scenario van verdachte biedt geen uitleg voor het aantreffen van kinderporno op Dvd’s, USB-stick en harddisks in de woning van verdachte. Dat [naam] aan zijn computer zou hebben gesleuteld, waarvoor het dossier geen ondersteuning biedt, is hiervoor geen verklaring. Op de computer zijn de kinderpornografische afbeeldingen via het bureaublad direct oproepbaar. De Dvd’s, harddisks, en USB-stick lagen in de woning van verdachte. Op vier verschillende gegevensdragers (waaronder de hiervoor besproken iPad) zijn grote hoeveelheden kinderporno aangetroffen en deze gegevensdragers zijn allemaal aan verdachte te koppelen. Bovendien is de woning van de verdachte en de omgeving daarvan op sommige foto’s zichtbaar. De rechtbank concludeert dat verdachte ook de kinderporno op de PC, Dvd’s, twee harddisks en USB-stick in de tenlastegelegde periode in bezit heeft gehad.
Veroordeling voor het maken van kinderporno (feit 2)
Op de computer zijn foto’s aangetroffen van drie meisjes (NN1, NN2 en [naam 3] ). Van NN1 en NN2 zijn foto’s gemaakt waarbij sterk werd ingezoomd op het kruis. De foto’s zijn gemaakt in de buurt van en in de woning van verdachte. Ook zijn bewerkte foto’s aangetroffen waarbij de gezichten van NN1 en [naam 3] op kinderpornografische foto’s zijn geplakt. Verder zijn er bewerkte foto’s gevonden, gebaseerd op een niet-kinderpornografische afbeelding van [naam 3] , waarbij een penis in/op haar open mond geplakt is.
Uit rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat een afbeelding waarvan meteen blijkt dat het gaat om een gemanipuleerde afbeelding, niet realistisch is en niet onder kinderporno valt, zoals bedoeld in artikel 240b van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank heeft na het bekijken van de twee in de tenlastelegging genoemde bewerkte afbeeldingen waar [naam 3] op te zien is geconcludeerd dat deze niet onmiddellijk bij de eerste aanblik als gemanipuleerd te herkennen zijn. Het zijn realistische afbeeldingen in die zin dat deze niet meteen van echt zijn te onderscheiden. De rechtbank vindt de afbeeldingen kinderpornografisch.
De rechtbank vindt bewezen dat verdachte de tenlastegelegde kinderporno gemaakt heeft. De rechtbank vindt niet bewezen dat verdachte een gewoonte heeft gemaakt van het maken van kinderporno. Daarvoor is de bewezen hoeveelheid te weinig en de bewezen periode te kort. De rechtbank komt op basis van de aanmaak- en wijzigingsdata van de aangetroffen en bewezenverklaarde bestanden tot bewezenverklaring voor de periode van april 2011 tot december 2013.
De rechtbank vindt niet bewezen dat verdachte een meisje (NN kind 2) heeft laten poseren. Omdat het maken van de foto niet ten laste is gelegd, wordt verdachte voor het laten poseren en daarmee voor de foto in kwestie vrijgesproken.
4
Bewezenverklaring
De rechtbank vindt bewezen dat verdachte
1.
in de periode van 30 augustus 2013 tot en met 3 februari 2019 te Amsterdam meermalen op een iPad, op 8 CD/DVD, op 1 (van 2) CD/DVD, op een PC HP Pavilion, op een harddisk, op een harddisk WD en op een USB-stick een grote hoeveelheid kinderpornografische foto’s en kinderpornografische video’s van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit heeft gehad welke seksuele gedragingen – zakelijk weergegeven – bestonden uit:
het met een penis en mond/tong en vinger oraal, vaginaal en anaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het met een tong en vinger en voorwerp oraal en vaginaal penetreren van het lichaam van
een (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het met een penis en vinger/hand en mond/tong aanraken van het geslachtsdeel en de billen van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het met de vinger/hand en mond/tong aanraken van het geslachtsdeel, de billen en borsten van een ander persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het door een dier aanraken van het geslachtsdeel van een persoon die de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het geheel of gedeeltelijk naakt laten poseren door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon gekleed is en/of poseert in een omgeving en/of met onnatuurlijke voorwerpen en in een erotisch getinte houding op een wijze die niet bij zijn/haar leeftijd past/passen en door de (onnatuurlijke) pose en de wijze van kleden van deze persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het (ontblote) geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld gebracht worden, waarbij de afbeelding aldus telkens een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en strekt tot seksuele prikkeling en/of sadomasochistische elementen bevat en
het masturberen bij en ejaculeren op het gezicht en lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het houden van een stijve penis bij het gezicht en lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en
het spuiten van sperma op lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt
waarbij de afbeelding telkens een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling en verdachte van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt;
2.
in de periode van 1 april 2011 tot en met 31 december 2013 te Amsterdam, meermalen op een PC HP Pavilion kinderpornografische foto’s/afbeeldingen van seksuele
gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt is betrokken of schijnbaar is betrokken, heeft vervaardigd en in bezit heeft gehad immers heeft hij opzettelijk
een foto waarop een meisje aangeduid als [naam 3] te zien is, digitaal bewerkt door tussen de telefoon en de mond van [naam 3] een volwassen penis in te plakken en
een foto waarop een meisje is afgebeeld waarvan de vagina iets wordt gespreid door de linkerhand van een volwassen man, digitaal bewerkt door op deze foto het gezicht van dit meisje te vervangen door het gezicht van [naam 3] , afkomstig van de aangetroffen portretfoto’s van [naam 3] en
een foto gemaakt van het onderlichaam/kruis van een meisje (NN kind 1), waarbij het meisje wijdbeens op een plank zit met haar benen gebogen en gespreid. Deze foto maakt deel uit van een serie van foto’s, waarin dit meisje al spelend onder haar rokje wordt gefotografeerd, waarbij er sterk wordt ingezoomd op haar, door een onderbroek bedekte, kruis.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
5
Bewijsmiddelen
De rechtbank baseert haar overtuiging dat verdachte de bewezen verklaarde feiten heeft begaan op de feiten en omstandigheden in de bewijsmiddelen. Het overzicht van de bewijsmiddelen is opgenomen in bijlage II bij dit vonnis. Die bijlage hoort bij dit vonnis en maakt daar deel van uit.
6
Motivering van de straf
6.1
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie vindt dat verdachte moet worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan 8 voorwaardelijk, met een proeftijd van vijf jaar. Hij wil dat er bijzondere voorwaarden aan die proeftijd worden gekoppeld, namelijk een meldplicht bij de reclassering, een ambulante behandeling en het meewerken aan controles op het gebied van kinderporno.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft gevraagd om van een op te leggen gevangenisstraf het onvoorwaardelijk deel niet langer te laten duren dan het voorarrest.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan op de zitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
Verdachte heeft een lange periode een zeer grote hoeveelheid kinderporno in bezit gehad en heeft hiermee een gewoonte gemaakt van bezit van kinderporno. Op basis van de beschrijvingen in het dossier stelt de rechtbank vast dat het gaat om zwaar kinderpornografisch materiaal waarbij vaak (zeer) jonge kinderen op verschrikkelijke wijze worden mishandeld. Verdachte heeft hiermee een bijdrage geleverd aan het in stand houden van de vraag naar kinderpornografisch materiaal. Door het bezit van kinderporno is hij indirect betrokken bij het misbruik van kinderen, die worden gedwongen tot het poseren en ondergaan van handelingen die op ernstige wijze inbreuk maken op hun lichamelijke integriteit. Daarnaast heeft hij ook zelf kinderporno gemaakt door foto’s van meisjes te bewerken tot kinderporno en door een foto te nemen onder het rokje van een meisje en daarbij sterk in te zoomen op het kruis. Door het maken van kinderpornografische afbeeldingen heeft hij de lichamelijke integriteit van de betrokken, gezien hun leeftijd zeer kwetsbare, meisjes geschaad.
Bij het bepalen van de straf kijkt de rechtbank naar de oriëntatiepunten die de strafrechters landelijk hebben afgesproken. Bij een gewoonte maken van bezit van kinderporno geldt als uitgangspunt een gevangenisstraf van twaalf maanden. Voor het maken van kinderporno is het uitgangspunt een gevangenisstraf van twee jaar.
Het zwaartepunt in deze zaak ligt bij het bezit van de kinderporno (feit 1) omdat het daarbij om heel veel bestanden over een lange periode en in een zware categorie gaat. Daarom zal de rechtbank aansluiting zoeken bij het oriëntatiepunt voor een gewoonte maken van bezit van kinderporno. Daarbij geldt dat de periode, de hoeveelheid en de categorie strafverzwarend werken.
Omdat verdachte alle betrokkenheid bij de kinderporno ontkent, is de rechtbank bezorgd over de mogelijkheid dat verdachte zich in de toekomst opnieuw met kinderporno gaat bezighouden. Er lijkt geen sprake van erkenning van de problematiek of de bereidheid om zijn gedrag te veranderen. Om het risico op herhaling te verkleinen vindt de rechtbank het belangrijk om een deel van de gevangenisstraf die verdachte krijgt voorwaardelijk op te leggen, zodat daaraan de bijzondere voorwaarden kunnen worden verbonden die door de reclassering zijn geadviseerd. Verdachte moet zich gedurende de proeftijd melden bij de reclassering en meewerken aan een ambulante behandeling in verband met gebruik van middelen. Verder wordt hem verboden online op zoek te gaan naar of zich bezig te houden met kinderporno en moet hij ter controle van de naleving daarvan meewerken aan controles van zijn internetgedrag op al zijn elektronische apparaten. Deze voorwaarde is bedoeld om de kans dat verdachte vergelijkbare strafbare feiten zal plegen te beperken, omdat hij weet dat hij daarop gecontroleerd kan worden. De rechtbank vindt een langere proeftijd nodig dan de gebruikelijke twee jaar om de kans op herhaling langer te beperken en omdat zij inschat dat voor de gewenste gedragsverandering bij verdachte, gezien het gebrek aan erkenning, langer nodig is.
De rechtbank legt verdachte een gevangenisstraf op van achttien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar.
7
Beslag
Onder verdachte zijn de volgende voorwerpen in beslag genomen:
1: 5704695: 1 STK Computer, Grijs, merk: Apple
2: 5737655: 1 STK Computer, Zilver, merk: HP
3: 5737671: 1 STK Harddisk, uit computer in woonkamer
4: 5737679: 1 STK Harddisk Western Digital
5: 5737686: 8 STK DVD, in papieren envelopjes
6: 5737689: 1 STK USB-stick (memorykaart), Sandisk
7: 5737696: 2 STK DVD, losse dvd's
8: 5827774: 1 STK Telefoontoestel, Zilver, merk: LG
De telefoon (nr. 8) moet aan verdachte worden teruggegeven. Er is geen relatie gebleken tussen de telefoon en de veroordeling voor het bezit/ het maken van kinderporno.
De andere in beslag genomen voorwerpen zijn allemaal gegevensdragers waarop kinderporno is aangetroffen. Omdat verdachte daarvoor wordt veroordeeld en het bezit daarvan in strijd is met de wet, worden deze voorwerpen onttrokken aan het verkeer.
8
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36b, 36c, 55, 56, 57 en 240b van het Wetboek van Strafrecht.
9
Beslissing
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 0 is vermeld.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
Feit 1: een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit hebben, meermalen gepleegd, terwijl van het plegen van dit misdrijf een gewoonte wordt gemaakt;
Feit 2: een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, vervaardigen, meermalen gepleegd.
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte,
[verdachte]
, daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van
18 (achttien) maanden
.
Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
Beveelt dat een gedeelte van
6 (zes) maanden
van deze gevangenisstraf niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij later anders wordt gelast.
Stelt daarbij een proeftijd van
3 (drie) jaar
vast.
De tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.
De tenuitvoerlegging kan ook worden gelast als de veroordeelde gedurende de proeftijd de hierna vermelde bijzondere voorwaarden niet naleeft.
Stelt als bijzondere voorwaarden:
Geeft aan Reclassering Inforsa de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.
Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd
ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.
Veroordeelde zal zich houden aan de meldplicht bij de reclassering. Hij moet zich uiterlijk binnen drie dagen na het einde van zijn detentie melden bij Reclassering Inforsa, [adres reclassering] . Veroordeelde blijft zich gedurende de proeftijd op afspraken met de reclassering melden, zo vaak en zolang de reclassering dit nodig vindt.
Veroordeelde moet zich gedurende de proeftijd laten behandelen door FAZ, forensisch ambulante zorg of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. Veroordeelde  houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling. Het innemen van medicijnen kan onderdeel zijn van de behandeling. Bij terugval in middelengebruik, overmatig middelengebruik of ernstige zorgen over het psychiatrische toestandsbeeld ontstaat een grote kans op risicovolle situaties. Dan kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een kortdurende klinische opname voor crisisbehandeling, detoxificatie, stabilisatie, observatie of diagnostiek. Als de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, laat veroordeelde zich opnemen in een zorginstelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. De kortdurende klinische opname duurt maximaal zeven weken of zoveel korter als de reclassering nodig vindt.
Veroordeelde is verplicht zich te onthouden van gedragingen die zijn gericht op internetomgevingen waarin kinderpornografisch materiaal kan worden verkregen. Ten behoeve van de naleving van deze verplichting is de veroordeelde verplicht zijn medewerking te verlenen aan het steekproefsgewijs en onaangekondigd laten controleren van zijn digitale gegevensdragers. De reclassering bepaalt in welke gevallen, op welke manier, door wie en wanneer de feitelijke controle plaatsvindt.
De medewerking dient uit het volgende te bestaan:
a. de veroordeelde moet maximaal viermaal per jaar in het kader van die controle aan de reclassering en eventueel door de reclassering uitgenodigde politiemedewerkers de toegang verschaffen tot zijn woning;
b. de veroordeelde moet dan op verzoek van de reclassering al zijn digitale gegevensdragers ter beschikking stellen dan wel overhandigen aan de reclasserings- of politiemedewerkers;
c. de veroordeelde moet de reclassering dan wel de door hen uitgenodigde politiemedewerkers de toegang verschaffen tot alle aanwezige digitale gegevensdragers, bijvoorbeeld door het geven van de benodigde wachtwoorden.
Verklaart onttrokken aan het verkeer:
1: 5704695: 1 STK Computer, Grijs, merk: Apple
2: 5737655: 1 STK Computer, Zilver, merk: HP
3: 5737671: 1 STK Harddisk, uit computer in woonkamer
4: 5737679: 1 STK Harddisk Western Digital
5: 5737686: 8 STK DVD, in papieren envelopjes
6: 5737689: 1 STK USB-stick (memorykaart), Sandisk
7: 5737696: 2 STK DVD, losse dvd's
Gelast de teruggave aan verdachte van:
8: 5827774: 1 STK Telefoontoestel, Zilver, merk: LG
Heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte met ingang van het tijdstip waarop de duur van de voorlopige hechtenis gelijk wordt aan die van het onvoorwaardelijk gedeelte van de opgelegde vrijheidsstraf.
Dit vonnis is gewezen door
mr. J. Huber, 	voorzitter,
mrs. M.J.E. Geradts en D.W. van Putten-de Waard, 	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J.W.M. Steenbakkers, 	griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 6 oktober 2020.