ECLI:NL:RBNNE:2019:4220
Rechtbank NNE — Uitspraak 


RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Afdeling strafrecht
Locatie Assen
parketnummer 18/950038-17
beslissing van de meervoudige kamer d.d. 10 oktober 2019 op een vordering van de officier van justitie tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel
in de zaak tegen
[veroordeelde],
geboren op [geboortedatum] 1996 te [geboorteplaats],
wonende te [straatnaam], [woonplaats],
hierna: veroordeelde.
Procesverloop
De officier van justitie heeft op  27 augustus 2019 schriftelijk gevorderd dat de rechtbank het bedrag vast zal stellen waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht wordt geschat en dat de rechtbank aan veroordeelde de verplichting zal opleggen tot betaling aan de staat van een bedrag van € 394.877,- ter ontneming van het uit het in de zaak met parketnummer 18/950038-17 voortvloeiende, wederrechtelijk verkregen voordeel.
De behandeling heeft plaatsgevonden ter terechtzitting van 26 september 2019.
Veroordeelde is verschenen, bijgestaan door mr. J.B. Pieters, advocaat [NAAM].
Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. N. Tromp.
Stanpunten van de officier van justitie en de verdediging
De officier van justitie heeft ter zitting aangegeven dat zij aannemelijk acht dat er één eerdere oogst is geweest en dat op basis daarvan een bedrag van € 78.975,40 als wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden ontnomen.
De verdediging heeft gesteld dat de aanwijzingen dat veroordeelde langere tijd een kwekerij heeft gehad niet sterk genoeg zijn om aannemelijk te maken dat een of meerdere oogsten zijn geweest. Er is aldus geen sprake van wederrechtelijk verkregen voordeel.
Beoordeling
Grondslag van de te beoordelen vordering
De rechtbank heeft veroordeelde bij vonnis van 10 oktober 2019 onder meer veroordeeld voor het opzettelijk handelen in strijd met in artikel 3 onder B en C van de Opiumwet gegeven verbod.
Op grond van voormelde veroordeling kan aan veroordeelde de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, indien er voldoende aanwijzingen zijn dat veroordeelde door middel van of uit de baten van de bewezen verklaarde feiten of andere strafbare feiten voordeel heeft genoten.
Bewijsmiddelen
De rechtbank heeft bij de vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel acht geslagen op de volgende bewijsmiddelen:
De inhoud van het vonnis van de meervoudige kamer in deze rechtbank van heden, 10 oktober 2019, tegen veroordeelde gewezen, het proces-verbaal indicatoren eerdere oogsten en het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij met nummer 2017053144 d.d. 26 april 2017.
Op basis van de bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat er voldoende aanwijzingen bestaan dat de bij veroordeelde aangetroffen hennepkwekerij al langere tijd in gebruik was.
De rechtbank heeft zich hierbij in het bijzonder gebaseerd op het feit dat op 19 april 2017 een hennepkwekerij is aangetroffen in de bedrijfsloods van veroordeelde. De kwekerij bestond uit twee kweekruimtes. In de 1ste kweekruimte stonden 460 hennepplanten en in de 2de kweekruimte 410 hennepplanten. Veroordeelde heeft verklaard dat hij verantwoordelijk is voor de kwekerij en dat hij de kwekerij zelf heeft gebouwd. Hij heeft ook verklaard dat hij een aantal zaken die in de hennepkwekerij zijn aangetroffen, nieuw heeft aangeschaft, te weten de kabels, gipsplaten, koolstoffilters en vijverfolie. In de aangetroffen hennepkwekerij was sprake van op kalk en algen gelijkende afzetting, stof op koolstoffilters, stof op overige voorwerpen en verkleuring van purschuim.
Op grond van de genoemde indicatoren die wijzen op langer gebruik, in combinatie met de verklaring van veroordeelde dat hij een aantal zaken - die bij het aantreffen van de hennepkwekerij sporen van langer gebruik vertoonden - nieuw had aangeschaft stelt de rechtbank vast dat de kwekerij langer in gebruik is geweest dan de door veroordeelde gestelde vier weken. Voorts acht de rechtbank dat er voldoende aanwijzingen zijn dat sprake is geweest van één eerdere oogst.
Berekening
Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen komt de rechtbank tot de volgende uitgangspunten en berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel dat is verkregen door middel van een ander strafbaar feit, te weten een eerdere oogst:
Kweekruimte 1
Opbrengst
Opbrengst per plant: 29,6 gram (Dit is bepaald aan de hand van de oppervlakte van de kweekruimte en het aantal planten per m²).
Prijs per kilogram € 3.280,00
Bruto opbrengst per oogst:
460 hennepplanten x 29,6 gram = 13,6 kilogram
13
6 kg x € 3.280,- = € 44.608,-
Kosten
Afschrijvingskosten  		€    300,00
Hennepstekken  		€ 1.311,00  (€ 2,85  per stek/plant)
Variabele  kosten  		€ 1.531,80  (€ 3,33  per stek/plant)
Totaal  aan  kosten  per  oogst
€ 3.142,80
Netto Opbrengst: € 44.608,00 - € 3.142,80 = € 41.465,20
Kweekruimte 2
Opbrengsten
Opbrengst per plant: 30 gram (Dit is bepaald aan de hand van de oppervlakte van de kweekruimte en het aantal planten per m²)
Prijs per kilogram € 3.280,00
410 planten x 30 gram = 12,3 kg
12
3 kg x € 3.280,- = € 40.344,00
Kosten
Afschrijvingskosten  		€    300,00
Hennepstekken  		€ 1.168,50  (€ 2,85  per stek/plant)
Variabele  kosten  		€ 1.365,30  (€ 3,33  per stek/plant)
Totaal  aan  kosten  per  oogst
€ 2.833,80
Netto Opbrengst: € 40.344,00 - € 2.833,80 = € 37.510,20
Wederrechtelijk verkregen voordeel: € 41.465,20 + € 37.510,20 = € 78.975,40
De rechtbank komt aldus tot het oordeel dat de veroordeelde € 78.975,40 voordeel heeft genoten.
Toepassing van de wetsartikelen
De rechtbank heeft gelet op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
Beslissing
Stelt het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 78.975,40.
Legt veroordeelde de verplichting op tot betaling van een geldbedrag van € 78.975,40 (zegge: achtenzeventigduizend negenhonderdvijfenzeventig euro en veertig eurocent) aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.
Deze uitspraak is gegeven door mr. E. Läkamp, voorzitter, mr H.H.A. Fransen en mr. M. van den Steenhoven, rechters, bijgestaan door mr. D.M.A. Jansen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 10 oktober 2019.