ECLI:NL:GHARL:2026:913, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-02-2026, Wahv 200.353.168
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2026-02-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: Lichtdoorlatendheid voorste zijruiten. Er is geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de meting. Dat de ambtenaar niet expliciet heeft verklaard dat voor aanvang van de meting de 0% en 100% transmittantiewaarden zijn gesimuleerd, maakt dit niet anders.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN  
    zittingsplaats Leeuwarden
    
    
      
        
        
        
          
            
              Zaaknummer 
            
            
              : Wahv 200.353.168/01
            
          
          
            
              CJIB-nummer 
            
            
              : 253722229 
            
          
          
            
              Uitspraak d.d.
            
            
              : 17 februari 2026
            
          
        
      
    
    
    
    
      
        Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Gelderland van 11 februari 2025, betreffende
    
    
    
    
      [betrokkene] (hierna: de betrokkene),
    wonende te [woonplaats].
    
    
      De gemachtigde van de betrokkene is mr. I.N.D.J. Rissema, kantoorhoudende te Dordrecht.
    
    
    
    De beslissing van de kantonrechter
    De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gedeeltelijk gegrond verklaard en de sanctie gematigd tot een bedrag van € 187,50. Het verzoek om een proceskostenvergoeding is toegewezen tot een bedrag van € 151,17.
    
    
  
  
    Het verloop van de procedure
    
      De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
      De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend. 
      De gemachtigde van de betrokkene heeft de gelegenheid gekregen het beroep schriftelijk nader toe te lichten. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt. 
    
    
    
  
  
    De beoordeling
    1. Aan de betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 250,- voor: “de lichtdoorlatendheid van voorruit/voorste zijruit(en) bedraagt minder dan 55%”. Deze gedraging zou zijn verricht op 10 november 2022 om 14:46 uur op de Schoenaker in Beuningen met het voertuig met het kenteken [kenteken]. De kantonrechter heeft het bedrag van de sanctie gematigd in verband met de overschrijding van de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg.
    
    2. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat voor aanvang van de meting de 0% en 100% transmittantiewaarden gesimuleerd moeten worden om de goede werking van het apparaat te controleren. Uit het dossier blijkt niet dat dit is gebeurd. Ook ontbreekt een NMi-verklaring, waardoor niet kan worden vastgesteld dat het gebruikte meetmiddel ten tijde van de gedraging gekalibreerd en gecertificeerd was. Gelet hierop dient aan de meting te worden getwijfeld en kan de gedraging niet worden vastgesteld, zo stelt de gemachtigde.
    
    3. Een daartoe aangewezen ambtenaar kan op grond van artikel 3, tweede lid, van de Wahv een administratieve sanctie opleggen voor een gedraging die door deze ambtenaar zelf of op geautomatiseerde wijze is vastgesteld. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft.
    
    4. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens: 
    
      “Ik zag dat op de naast de bestuurder aanwezige zijruiten van het voertuig een folie was aangebracht waardoor deze ruiten er aanmerkelijk donkerder uitzagen dan gebruikelijk voor dit merk en type voertuig. Ik zag dat vanaf de bestuurderszitplaats het zicht door deze ruiten naar buiten ook beduidend minder was dan het zicht dat bij soortgelijke voertuigen gebruikelijk is. Daarnaast is in de artikelen 5.2.42, 5.3(A).42, 5.5.42 en 5.6.42 alle derde lid van de Regeling voertuigen bepaald dat de lichtdoorlatendheid van de voorruit en de naast de bestuurderszitplaats aanwezige zijruiten niet minder dan 55% mag bedragen. Vervolgens heb ik, met een voor de meting gekalibreerd, NMi gecertificeerd en op de voorgeschreven wijze gebruikt meetmiddel, merk Tintman, de lichtdoorlatendheid van de zijruiten gemeten. Conform de in de geldende Instructie meting lichtdoorlatendheid van het College van procureurs-generaal voorgeschreven werkwijze heb ik per zijruit drie metingen verricht.
      Gemeten waarden zijruit 1:
      Waarde 1: 34.
      Waarde 2: 34.
      Waarde 3: 35.
      Gemiddelde waarde zijruit 1: 35.
      Gemeten waarde zijruit 2:
      Waarde 1: 24.
      Waarde 2: 34.
      Waarde 3: 35.
      Gemiddelde waarde zijruit 2: 35.
      Beide zijruiten voldeden niet aan de gestelde eis en de laagste gemiddelde gemeten waarde van deze drie metingen bedroeg 35% transmittantie. De gemiddelde gemeten waarde heb ik vervolgens gecorrigeerd met de maximale fout van 5% transmittantie. De gemiddelde gecorrigeerde waarde bedroeg derhalve: 40% transmittantie, zijnde een waarde die lager is dan de in de Regeling voertuigen opgenomen lichtdoorlatendheidseis voor deze ruiten. (…)
      Verklaring betrokkene: heeft geen zin.”
    
    
    5. Het hof stelt vast dat de gemachtigde geen redenen aanvoert die aanleiding geven te twijfelen aan de betrouwbaarheid van het door de ambtenaar gebruikte meetmiddel en de juistheid van de meting. Dat in de verklaring van de ambtenaar zoals opgenomen in het zaakoverzicht niet expliciet is vermeld dat voor aanvang van de meting de 0% en 100% transmittantiewaarden zijn gesimuleerd, leidt niet tot die twijfel en brengt evenmin mee dat de gedraging niet kan worden vastgesteld. Geen rechtsregel schrijft voor dat deze gegevens voor de vaststelling van de gedraging uit het dossier moeten blijken. De omstandigheid dat zich in het dossier geen NMi-verklaring bevindt, vormt evenmin reden om te twijfelen aan de meting. In dit geval kon de ambtenaar volstaan met de verklaring dat hij met een voor de meting gekalibreerd, NMi gecertificeerd en op de voorgeschreven wijze gebruikt meetmiddel de lichtdoorlatendheid van de zijruiten heeft gemeten. Hetgeen is aangevoerd treft geen doel.
    
    6. Gelet op het voorgaande zal het hof de beslissing van de kantonrechter bevestigen. Aanleiding voor het toekennen van een proceskostenvergoeding is er niet.
    
    
    
  
  
    De beslissing
    Het gerechtshof:
    
    
      bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
    
    
    
      wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van mr. Landstra als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.