ECLI:NL:RBDHA:2020:5768
Rechtbank DHA — Uitspraak 


Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige strafkamer
Parketnummer:	09/807964-19
Datum uitspraak:	26 juni 2020
Tegenspraak
(Promisvonnis)
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte]
,
geboren op [geboortedag] 1976 te [geboorteplaats] ,
thans gedetineerd in de penitentiaire inrichting “Alphen aan den Rijn, HvB Maatschapslaan”, te Alphen aan de Rijn.
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden ter terechtzitting van 12 juni 2020.
De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie
mr. B.R. Koenders en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman
mr. A.A.G. Balkenende naar voren is gebracht.
2
De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
hij op of omstreeks 04 september 2019 te Sassenheim, in elk geval in Nederland op of aan de openbare weg, te weten [adres 1] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een telefoon, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan en/of vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan zijn mededader(s) hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld bestond(en) uit het (met bivakmutsen op)
- met een of meer wapenstok(ken) althans voorwerpen en/of met hand(en)/vuist(en) en/of ellebogen slaan op en/of tegen een of meerdere ruit(en) van de auto van die [slachtoffer 1] en/of
- het spuiten van pepperspray in de auto van die [slachtoffer 1] en/of
- het tonen van een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp;
2.
hij op of omstreeks 04 september 2019 te Sassenheim, [gemeente] , op of aan de openbare weg, te weten [adres 1] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] te dwingen tot de afgifte van geld en/of goederen van zijn/hun gading, in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die [slachtoffer 1] en/of die [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), met een of meer van zijn mededader(s), althans alleen (met bivakmutsen op)
- met een of meer wapenstok(ken) althans voorwerpen en/of met hand(en)/vuist(en) en/of ellebogen op en/of tegen een of meerdere ruit(en) van de auto van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of
- heeft/hebben geroepen tegen die [slachtoffer 1] en/of die [slachtoffer 2] dat hij/zij geld wilde(n) hebben en/of
- pepperspray in de auto heeft/hebben gespoten
- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, heeft/hebben getoond,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
Subsidiair, indien het vorenstaande niet tot een bewezenverklaring en/of een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 04 september 2019 te Sassenheim, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
- terwijl genoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] in de auto zaten met een of meer wapenstok(ken) althans voorwerpen en/of met hand(en)/vuist(en) en/of ellebogen op en/of tegen een of meerdere ruit(en) van de auto van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen (waardoor die ruiten zijn gebroken) en/of
- pepperspray in de auto heeft/hebben gespoten
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
3
Bewijsoverwegingen
3.1
Inleiding
In de nacht van 21 op 22 augustus 2019 heeft de verdachte (hierna: [verdachte] ) samen met [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ), gebruik gemaakt van de diensten van twee prostituees in zijn woning gelegen aan de [adres 4] te Lisse. Over de geleverde diensten ontstond een conflict. [verdachte] was boos dat de prostituees na twintig minuten weer waren vertrokken, terwijl er voor een uur was betaald.
[verdachte] stuurde berichten naar de eigenaar van het escortbureau, [naam 1] , inhoudende dat hij zijn geld terug wilde en die [naam 1] anders zou weten te vinden.
Nadat [naam 1] het telefoonnummer van [verdachte] had geblokkeerd, nam [verdachte] met zijn andere telefoonnummer [telefoonnummer 1] contact met hem op.
[verdachte] vroeg [naam 1] twee dames naar Sassenheim te sturen. Toen [naam 1] hierop niet reageerde, stuurde [verdachte] berichten inhoudende dat hij, als hij zijn geld niet zou krijgen hij hem in de toekomst wel een keer zou pakken.
Op 4 september 2019 tussen 01:02 en 01:17 uur werd [naam 1] gebeld via het telefoonnummer [telefoonnummer 2] (hierna: loknummer)
en werd hem gevraagd om een meisje te brengen naar het adres [adres 2] te Sassenheim.
Om 1:45 uur belde de chauffeur van dat meisje, [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ), naar het loknummer met de mededeling dat hij onderweg was naar het adres. De man die opnam zei dat hij om 02:00 uur thuis zou zijn. Om 2:05 uur belde [slachtoffer 1] opnieuw naar het loknummer omdat hij met zijn auto voor de flat, op de openbare weg, stond. Er kwam geen gehoor. [slachtoffer 1] zag dat twee mannen verschenen met bivakmutsen. Een zijruit van de auto werd met een (wapen)stok ingeslagen en er werd geroepen om geld. [slachtoffer 1] toeterde en reed weg.
[slachtoffer 2] , die als passagier in die auto zat, heeft ook gezien dat er twee mannen waren en dat met een stok op de ruiten van de auto werd geslagen.
Naar het oordeel van de rechtbank kunnen deze feiten op grond van de gebezigde bewijsmiddelen zoals in de voetnoten genoemd als vaststaand worden aangemerkt.
Deze feiten hebben ter terechtzitting niet ter discussie gestaan en kunnen zonder nadere motivering dienen als vertrekpunt voor de beoordeling van de bewijsvragen.
3.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het onder feit 1 en onder feit 2 primair ten laste gelegde.
Op zijn specifieke standpunten zal hierna – voor zover relevant – nader worden ingegaan.
3.3
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het hem ten laste gelegde.
Op specifieke (bewijs)verweren wordt hierna – voor zover relevant – nader ingegaan.
3.4
De beoordeling van de tenlastelegging
Feit 1
De rechtbank is, evenals de verdediging, van oordeel dat onvoldoende is komen vast te staan dat de telefoon, toebehorende aan [slachtoffer 1] , op 4 september 2019 te Sassenheim is weggenomen. Daartoe stelt de rechtbank vast dat [slachtoffer 1] op 4 september 2019 tegenover de politie heeft verklaard dat twee agenten tegen hem zeiden dat zijn telefoon en auto in beslag waren genomen. Hij heeft het in zijn verklaringen van 4 en 7 september 2019 evenmin over een weggenomen telefoon of enig ander weggenomen goed. [slachtoffer 1] heeft eerst op 13 september 2019 verklaard dat zijn telefoon niet meer in de auto lag en dat het dus niet anders kan, dan dat zijn telefoon werd weggenomen op 4 september 2019.
De rechtbank kan gelet op bovenstaande inconsistenties, en bij ontstentenis van andere bewijsmiddelen, zoals getuigenverklaringen, niet buiten redelijke twijfel vaststellen dat de telefoon (door de verdachte) is weggenomen.
De rechtbank zal de verdachte dan ook vrijspreken van het onder feit 1 ten laste gelegde, nu op grond van het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voorhanden is dat een diefstal heeft plaatsgevonden.
Feit 2
Partiële vrijspraak
De rechtbank is, evenals de officier van justitie en de verdediging, van oordeel dat op grond van het dossier niet wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard dat er een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, is getoond en zal de verdachte hiervan partieel vrijspreken.
Pepperspray
[slachtoffer 1] heeft verklaard dat pepperspray in zijn auto werd gespoten nadat de zijruit was stuk geslagen en dat hij een rare vloeistofgeur rook.
Tevens heeft hij vaag een pepperspray spuitje gezien.
[slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij heeft gevoeld dat er met pepperspray werd gespoten.
In het voertuig werd een substantie aangetroffen die mogelijk de restanten van pepperspray zou kunnen bevatten.
Dat niet is onderzocht of de substantie daadwerkelijk pepperspray betrof, is niet noodzakelijk om tot een bewezenverklaring te kunnen komen. In tegenstelling tot de verdediging is de rechtbank dan ook van oordeel dat op basis van bovenstaande bewijsmiddelen – in onderlinge samenhang bezien – wettig en overtuigend is bewezen dat met pepperspray in de auto is gespoten.
Telecomgegevens
Het loknummer werd op 30 augustus 2019 geactiveerd tussen 21:19 en 21:25 uur. Tijdens de activatie zat het telefoonnummer in een mobiele telefoon voorzien van het IMEI-nummer [nummer 1] . Die mobiele telefoon maakte op dat moment gebruik van een zendmast in Lisse met als dekkingsgebed de woning van [verdachte] .
Tijdens de doorzoeking van de woning van [medeverdachte] in Hillegom werd die mobiele telefoon aangetroffen.
[medeverdachte] heeft verklaard de eigenaar te zijn van die telefoon en het loknummer op die dag te hebben geactiveerd in de woning van [verdachte] .
Van 30 augustus 2019 om 22:54 uur tot en met 4 september 2019 om 01:48 uur zat het loknummer in een mobiele telefoon voorzien van het IMEI-nummer [nummer 2] .
Die mobiele telefoon maakte in die periode voornamelijk gebruik van zendmasten, met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] .
Het doosje van die mobiele telefoon werd tijdens een doorzoeking in de woning van [verdachte] aangetroffen.
Op de vraag waarom zijn oude telefoon op 30 augustus 2019 in Lisse in gebruik werd genomen, verklaarde [naam 2] dat hij die telefoon had achtergelaten in de woning van [verdachte] omdat hij die telefoon van hem had geleend.
Op 3 september tussen 17:06 en 17:33 uur en op 4 september 2019 om 12:35 en 14:16 uur stond het telefoonnummer van [medeverdachte] doorgeschakeld naar het loknummer.
Op 4 september 2019 maakte het telefoonnummer van [medeverdachte] om 00:23 en om 02:37 uur gebruik van een zendmast in Lisse met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] . Tussen 00:52 en 01:17 uur maakte het loknummer gebruik van zendmasten in Lisse en Abbenes, met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] . Het telefoonnummer van [verdachte] maakte om 01:27 uur gebruik van een zendmast in Lisse met als dekkingsgebied diens eigen woning. Tussen 01:43:09 en 01:48:49 uur maakte het telefoonnummer van [verdachte] gebruik van zendmasten in de richting van de doorgaande weg van Hillegom, via Lisse naar Sassenheim. Het loknummer maakte tussen 01:47:54 en 01:48:36 ook gebruik van zendmasten in de richting van die doorgaande weg.
Oordeel van de rechtbank
De vraag waarvoor de rechtbank zich gesteld ziet is of [verdachte] en [medeverdachte] de twee personen waren die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] hebben gepoogd af te persen.
Zowel [verdachte] als [medeverdachte] hebben een verband met het loknummer. [medeverdachte] heeft het loknummer in de woning van [verdachte] geactiveerd. Een half uur later is het loknummer, in diezelfde woning, in gebruik genomen met een telefoon die in de woning van [verdachte] lag. Uit de historische verkeersgegevens is gebleken dat die mobiele telefoon met het loknummer in de periode van 30 augustus tot 4 september 2019 meermalen is gebruikt, waarbij zendmasten werden aangestraald met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] . [verdachte] woonde alleen in die woning en zijn woning betrof geen inloopwoning. Het is, naar het oordeel van de rechtbank, niet aannemelijk dat [verdachte] niet zou hebben geweten dat de mobiele telefoon met het loknummer in zijn woning lag en hij er geen gebruik van zou hebben gemaakt.
Het telefoonnummer van [medeverdachte] stond op verschillende momenten in de periode na activatie, en op 3 en 4 september 2019 doorgeschakeld naar het loknummer. Tevens straalde de mobiele telefoon van [medeverdachte] een zendmast met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] aan, voorafgaand aan het moment dat [naam 1] door het loknummer werd gebeld op 4 september 2019. De telefoon van [verdachte] straalde vlak na dat telefoontje een zendmast aan met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] . De telefoon van [verdachte] en de loktelefoon straalden vervolgens zendmasten aan in dezelfde richting tot in Sassenheim. Vlak na het incident straalde de telefoon van [medeverdachte] een zendmast aan met als dekkingsgebied de woning van [verdachte] .
[medeverdachte] heeft niet willen verklaren over wat hij ten tijde van het incident aan het doen was. [verdachte] heeft verklaard op 3 en 4 september 2019 in Alphen aan den Rijn te zijn geweest en zijn telefoon te hebben thuisgelaten. De telefoon van [verdachte] werd in die periode echter veelvuldig gebruikt om te bellen, sms’en en te internetten. [verdachte] heeft verklaard de enige gebruiker van die telefoon te zijn. Vrienden zouden een sleutels hebben, maar zouden niet zomaar zijn woning binnen gaan zonder zijn medeweten.
Naar het oordeel van de rechtbank kan het niet anders, dan dat [verdachte] en [medeverdachte] samen in de woning van [verdachte] waren ten tijde van het plegen van het loktelefoontje aan [naam 1] . Dat er op dat moment een ander, dan wel anderen, in de woning van [verdachte] aanwezig waren volgt niet uit het dossier. Het loktelefoontje moet dus gepleegd zijn door ofwel [verdachte] ofwel [medeverdachte] . Dat vervolgens anderen dan [verdachte] en
[medeverdachte] met de telefoon van [verdachte] en het loknummer naar Sassenheim zouden zijn vetrokken is volstrekt onaannemelijk. Het dossier en de verklaringen van [verdachte] en
[medeverdachte] bieden daar ook geen aanwijzingen voor. Daarnaast hadden [verdachte] en
[medeverdachte] een reden om samen op te trekken. [verdachte] wilde immers zijn geld terug, omdat de prostituees – die [verdachte] voor hem en [medeverdachte] had laten komen op 22 augustus 2019 – niet het volledige uur hadden volgemaakt.
Het kan dan ook niet anders, naar het oordeel van de rechtbank, dat [verdachte] en [medeverdachte] de twee personen zijn geweest die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] hebben gepoogd af te persen door met een (wapen)stok op de auto te slaan en met pepperspray in die auto te spuiten.
Op grond van het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat [verdachte] en [medeverdachte] zich tezamen en in vereniging schuldig hebben gemaakt aan het onder feit 2 primair ten laste gelegde zoals hierboven uiteengezet.
3.5
De bewezenverklaring
De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:
2. primair
op 04 september 2019 te Sassenheim, [gemeente] , op de openbare weg, te weten [adres 1] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] te dwingen tot de afgifte van geld, geheel of ten dele toebehorende aan die [slachtoffer 1] en/of die [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en zijn mededader, met een mededader, althans alleen (met bivakmutsen op)
- met een wapenstok althans
een
voorwerp tegen een ruit van de auto van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en
- heeft/hebben geroepen tegen die [slachtoffer 1] en/of die [slachtoffer 2] dat hij/zij geld wilde(n) hebben en
- pepperspray in de auto heeft/hebben gespoten
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
4
De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
5
De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6
De strafoplegging
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich – bij bewezenverklaring – op het standpunt gesteld dat aan de verdachte dient te worden opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 2 maanden voorwaardelijk en als bijzondere voorwaarden de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het geleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
De ernst van de feiten
De verdachte heeft samen met de medeverdachte een wraakactie opgezet waarbij zij
[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en getuigen ernstige vrees en angst hebben aangejaagd door met een (wapen)stok op een auto te slaan en met pepperspray te spuiten. Uit de slachtofferverklaring van [slachtoffer 1] blijkt dat hij nog altijd zeer angstig is en dat het incident een grote impact op zijn leven heeft gemaakt en nog altijd heeft. De aanleiding voor het geweld was een conflict over de tijdsduur die twee prostituees twee weken eerder in zijn woning doorbrachten. De verdachte en de medeverdachte hebben op dit conflict volstrekt disproportioneel gereageerd. Nog afgezien van de gevolgen voor de slachtoffers, draagt dergelijk geweld, zeker als het tijdens de nachtelijke uren midden in een woonwijk op straat wordt gepleegd, bij aan gevoelens van onveiligheid en onbehagen in de samenleving.
Door aldus te handelen heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan een ernstig strafbaar feit waarbij hij zijn eigen belang op de voorgrond heeft gesteld. De verdachte heeft zich totaal niet bekommerd om anderen, hetgeen de rechtbank hem aanrekent.
De persoon van de verdachte
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 14 mei 2020 waaruit volgt dat hij in 2017 een strafbeschikking heeft gekregen voor een soortgelijk feit en in het verleden veelvuldig in aanraking is geweest met politie en justitie.
Voorts heeft de rechtbank kennis genomen van het advies van Fivoor van 5 juni 2020 ten aanzien van de verdachte. De reclassering adviseert om aan de verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen, met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een opname in een zorginstelling, een ambulante behandeling (met mogelijkheid tot kortdurende klinische opname) en ambulante woonbegeleiding. Uit het rapport blijkt dat er bij de verdachte sprake is van instabiliteit op diverse leefgebieden, waaronder dagbesteding, financiën, sociaal netwerk, middelengebruik en psychosociaal functioneren.
De verdachte heeft ter zitting naar voren gebracht dat hij niet langer afhankelijk wil zijn van verdovende middelen en zijn leven weer op de rails wil krijgen. In de PI heeft hij zijn middelengebruik afgebouwd. De verdachte heeft verklaard zich te willen houden aan alle door de reclassering opgestelde bijzondere voorwaarden.
Straf
De rechtbank is van oordeel dat gelet op de ernst van het feit en gelet op straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden is. Gelet op de rol van de verdachte en zijn medeverdachte acht de rechtbank een voor iedere verdachte gelijke gevangenisstraf passend. De rechtbank zal daarnaast een fors deel voorwaardelijk opleggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, ambulante behandeling en ambulante woonbegeleiding, als waarborg om te voorkomen dat de verdachte in herhaling valt. De rechtbank ziet geen aanleiding om als bijzondere voorwaarde op te leggen dat de verdachte dient mee te werken aan een opname in een instelling gedurende een termijn van maximaal zes maanden nu de verdachte gemotiveerd is om mee te werken aan ambulante behandeling en ambulante woonbegeleiding.
7
De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
[slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend strekkende tot betaling van een bedrag van €1.631,31 als vergoeding van materiële (€231,31) en immateriële (€ 1.400,-) schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Ter terechtzitting heeft de gemachtigde van de benadeelde partij laten weten de reiskosten in mindering te brengen, omdat de benadeelde partij niet ter terechtzitting is verschenen.
7.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
7.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat, gelet op de bepleite vrijspraak, de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering. Bij bewezenverklaring heeft de raadsman voor de hoogte van de immateriële schade de rechtbank geadviseerd rekening te houden met de moeilijke periode die de benadeelde partij in zijn privéleven doormaakt en erop gewezen dat de benadeelde partij licht gewond is geraakt ten tijde van het incident.
7.3
Het oordeel van de rechtbank
Materiële schade
De verdachte is vrijgesproken van de onder feit 1 ten laste gelegde diefstal met geweld.
De vordering van de benadeelde partij zal derhalve op dat punt (schadepost ‘telefoon’) niet-ontvankelijk worden verklaard.
De schadepost ‘portokosten’ (€ 5,-) is niet onderbouwd en wordt afgewezen.
Immateriële schade
De rechtbank is van oordeel dat uit het dossier voldoende blijkt dat de benadeelde partij schade heeft geleden die het rechtstreekse gevolg is van het bewezen verklaarde feit.
De benadeelde partij heeft tegenover de politie verklaard dat hij verwondingen op zijn armen opliep door het afweren van de (wapen)stok.
De rechtbank is van oordeel dat de omvang van de immateriële schade naar billijkheid vastgesteld moet worden op € 700,-. Dat betekent dat de rechtbank het overige deel (€ 700,-) van de vordering zal afwijzen. De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 4 september 2019, de datum waarop de schade is ontstaan.
Proceskostenveroordeling
Nu de vordering deels wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten de rechtbank tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
Hoofdelijkheid
Nu de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met zijn medeverdachte heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, indien en voor zover zijn medeverdachte de benadeelde partij betaalt, in zoverre jegens de benadeelde partij van deze betalingsverplichting is bevrijd.
Schadevergoedingsmaatregel
Nu de verdachte voor het onder 3.5 bewezen verklaarde strafbare feit zal worden veroordeeld en hij jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door dit feit is toegebracht, zal de rechtbank aan de verdachte hoofdelijk de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 700,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 september 2019, tot aan de dag van de algehele voldoening, ten behoeve van [slachtoffer 1] .
8
De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:
14a, 14b, 14c, 36f, 45, 47 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9
De beslissing
De rechtbank:
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 1 tenlastegelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het onder feit 2 primair tenlastegelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:
poging tot afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare weg door twee of meer verenigde personen;
verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van
14 (VEERTIEN) MAANDEN
;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot
4 (VIER) MAANDEN
, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde:
- zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
- zich bij aanvang van de proeftijd binnen twee dagen meldt bij GGZ reclassering Fivoor op het adres Witte Singel 8, te Leiden;
- zich gedurende de proeftijd, of zoveel korter als de reclassering nodig acht laat behandelen bij de Forensische Polikliniek van Fivoor of een soortgelijke zorgverlener te bepalen door de reclassering, waarbij de veroordeelde zich houdt aan de huisregels en de aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling door de zorgverlener worden gegeven;
- dat de veroordeelde voor zover – ter beoordeling van voormelde zorginstelling in overleg met de reclassering – zich een crisis bij de veroordeelde voordoet, zich eenmalig laat opnemen ter bestrijding van die crisis, waarbij de behandeling tevens kan bestaan uit stabilisatie, observatie of diagnostiek, voor de duur van maximaal zeven weken of zoveel korter als de zorginstelling in overleg met de reclassering noodzakelijk acht;
- dat de veroordeelde meewerkt aan ambulante woonbegeleiding op zijn adres aan de [adres 4] te Lisse;
geeft opdracht aan GGZ reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
de vordering van de benadeelde partij;
wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij gedeeltelijk toe en veroordeelt de veroordeelde hoofdelijk om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan [slachtoffer 1] een bedrag van € 700,- vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 4 september 2019 tot aan de dag van de algehele voldoening;
met bepaling dat de veroordeelde bij gehele of gedeeltelijke betaling door zijn mededader aan de benadeelde partij, dan wel bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de, aan de mededader opgelegde, verplichting tot betaling aan de Staat, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
bepaalt dat de benadeelde partij voor het deel van € 214,59 (schadepost mobiele telefoon) niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
veroordeelt de veroordeelde tevens hoofdelijk in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
wijst de vordering van de benadeelde partij af voor het overige;
de schadevergoedingsmaatregel;
legt aan de veroordeelde hoofdelijk op de verplichting tot betaling aan de Staat van een bedrag groot € 700,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 4 september 2019 tot aan de dag van de algehele voldoening, ten behoeve van [slachtoffer 1] ;
bepaalt dat in geval volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt – onder handhaving van voormelde verplichting – gijzeling zal worden toegepast voor de duur van
14 (VEERTIEN) DAGEN
. De toepassing van de gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat gehele of gedeeltelijke voldoening van de betalingsverplichting aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, alsmede dat gehele of gedeeltelijke voldoening van de betalingsverplichting aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen.
Dit vonnis is gewezen door
mr.	F.X. Cozijn,							voorzitter,
mr.	G.H.M. Smelt,							rechter,
mr.	F.A.M. Veraart,							rechter,
in tegenwoordigheid van mr. M. Wouters,				griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 26 juni 2020.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Waar wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer 2019247417, van de politie eenheid Den Haag, district Leiden/Bollenstreek, met bijlagen (doorgenummerd blz. 1 t/m 254).
Verklaring verdachte, afgelegd ter terechtzitting d.d. 12 juni 2020.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 24 september 2019, p. 88.
Proces-verbaal van verhoor verdachte, d.d. 10 maart 2020, p 202.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 24 september 2019, p. 88.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 27 januari 2020, p. 149 en 150.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 24 september 2019, p. 88 en 89.
Proces-verbaal van verhoor aangever d.d. 4 september 2019, p. 78 en 79.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 8 september 2019, p. 91.
Proces-verbaal van verhoor aangever d.d. 6 september 2019, p. 79.
Proces-verbaal van verhoor aangever d.d. 6 september 2019, p. 80.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 11 september 2019, p. 91.
Proces-verbaal forensisch onderzoek plaats delict ( [adres 3] te ’s-Gravenhage)
d.d. 4 september 2019, p. 116.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 14 oktober 2019, p. 132.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 7 januari 2020, p. 141.
Proces-verbaal van doorzoeking ter inbeslagneming d.d. 3 maart 2020, p. 218.
Proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 2 juni 2020 met bijlage, p. 253.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 14 oktober 2019, p. 132.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 7 januari 2020, p. 142.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 4 maart 2020, p. 18.
Proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 6 november 2019, p. 192.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 7 januari 2020, p. 144 en 145.
Proces-verbaal van bevindingen d.d. 27 januari 2020, p. 147 en 148.