ECLI:NL:RBAMS:2020:2872
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
Parketnummer: 13/751117-20
RK nummer: 20/772
Datum uitspraak: 3 juni 2020
UITSPRAAK
op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 10 februari 2020 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
Dit EAB is uitgevaardigd op 17 december 2018 door
the Criminal Court Number 12 of Barcelona
(Spanje) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:
[opgeëiste persoon] , alias [alias opgeëiste persoon] ,
geboren in Irak op [geboortedatum 1] , [geboortedatum 2] te Algiers (Algerije) dan wel [geboortedatum 3] te Algiers (Algerije),
zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
gedetineerd in [detentieplaats] ,
hierna te noemen de opgeëiste persoon.
1
Procesgang
De vordering is behandeld op de openbare zitting van 20 mei 2020. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. N.R. Bakkenes. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman, mr. A.M.C.J. Baaijens, advocaat [NAAM]Arabische (Algerijnse) taal.
De opgeëiste persoon is via telehoren gehoord vanuit [detentieplaats] .
De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van artikel 22, eerste lid, OLW uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd en heeft vervolgens de termijn waarbinnen zij op grond van artikel 22, derde lid, OLW uitspraak moet doen voor onbepaalde tijd verlengd omdat zij die verlengingen nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen.
2
Identiteit van de opgeëiste persoon
De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat hij de opgeëiste persoon is en dat hij de Algerijnse nationaliteit heeft.
3
Grondslag en inhoud van het EAB
In het EAB wordt melding gemaakt van een vonnis van 10 april 2015 van
the Criminal Court No.27 of Barcelona (no.165/15)
.
In het EAB staat vermeld dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij de behandeling ter terechtzitting die tot dit vonnis heeft geleid.
De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van 12 maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis.
Dit vonnis betreft het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. Een door de griffier gewaarmerkte fotokopie van dit onderdeel is als bijlage aan deze uitspraak gehecht.
4
Dubbele strafbaarheid
De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het feit mede aangeduid als een feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt, omdat het is aan te merken als deelname aan een criminele organisatie. De omschrijving van het feit bevat echter geen aanknopingspunten die duiden op deelneming aan een criminele organisatie, zodat de uitvaardigende justitiële autoriteit niet in redelijkheid tot dat oordeel heeft kunnen komen.
Overlevering kan in dat geval alleen worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de kaderbesluitconform uitgelegde eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW juncto artikel 7, eerste lid, onder a 2°, OLW zijn neergelegd.
De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.
Het feit levert naar Nederlands recht op:
diefstal door twee of meer verenigde personen.
5
Overige verweren
De raadsman heeft aangevoerd dat de aan de opgeëiste persoon opgelegde gevangenisstraf van 12 maanden disproportioneel is gezien de feitsomschrijving. Daarnaast heeft hij aangevoerd dat het toestaan van de overlevering ‘een gegrond vermoeden betekent dat wordt gehandeld in flagrante strijd met internationale erkende beginselen van een goede rechtsbedeling en de wederzijdse erkenning van strafvonnissen (....) dat simultaan een strijd zou opleveren met artikel 5 lid 1 ahf jo sub e van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM),  en met artikel 11 OLW’. Overlevering zou moeten worden geweigerd ter voorkoming van de verspreiding van het virus Covid 19.
De rechtbank is van oordeel dat de verweren van de raadsman niet tot weigering van de overlevering kunnen leiden, omdat zij geen verband houden met een van de weigeringsgronden. De verweren behoeven verder dan ook geen bespreking.
Ten aanzien van het coronavirus merkt de rechtbank voorts op dat omstandigheden als gevolg van de uitbraak van Covid 19 in beginsel niet raken aan de inhoudelijke beoordeling van het overleveringsverzoek. Deze kunnen wel een rol spelen in het kader van artikel 35 OLW en de in dat artikel bedoelde bijzondere omstandigheden en humanitaire redenen waar de officier van justitie rekening mee moet houden in het kader van de feitelijke overlevering.
6
Slotsom
Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW en ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan, dient de overlevering te worden toegestaan.
7
Toepasselijke wetsbepalingen
De artikelen 311 Wetboek van Strafrecht en 2, 5, 7 OLW.
8
Beslissing
STAAT TOE
de overlevering van
[opgeëiste persoon] , alias [alias opgeëiste persoon]
aan
the Criminal Court Number 12 of Barcelona
(Spanje).
Aldus gedaan door
mr. H.J. Fehmers,	  				                         		voorzitter,
mrs. J.A.A.G. de Vries en M.T.C. de Vries,				   		   rechters,
in tegenwoordigheid van mr. A.M.G. Thijssen,		                        		    griffier,
en uitgesproken ter openbare zitting van 3 juni 2020.
Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.