ECLI:NL:GHARL:2020:3345
Gerechtshof ARL — Uitspraak 


GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
zittingsplaats Leeuwarden
Zaaknummer
: Wahv 200.228.900/01
CJIB-nummer
: 196027832
Uitspraak d.d.
: 24 april 2020
Arrest
op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 11 juli 2017, betreffende
[betrokkene] (hierna: de betrokkene),
wonende te [A] .
De gemachtigde van de betrokkene is mr. J.M.C. Niederer, kantoorhoudende te Helmond.
De beslissing van de kantonrechter
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond verklaard, die beslissing vernietigd en het beroep tegen de inleidende beschikking ongegrond verklaard. Het verzoek om een proceskostenvergoeding is door de kantonrechter toegewezen tot een bedrag van € 124,-.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen een verweerschrift in te dienen. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
Op 15 februari 2018, 16 juli 2018 en 17 juli 2018 zijn nog brieven van de gemachtigde ontvangen.
Een afschrift van eerstgenoemde brief is aan de advocaat-generaal toegezonden.
De beoordeling
1. De gemachtigde stelt zich in hoger beroep op het standpunt dat niet is gebleken dat van het verhandelde ter zitting een proces-verbaal is opgemaakt. De gemachtigde voert daartoe onder meer aan dat het proces-verbaal de zakelijke inhoud van de afgelegde verklaringen en hetgeen ter zitting is voorgevallen behoort te bevatten, maar dat de beslissing van de kantonrechter daaraan niet voldoet. Volgens de gemachtigde kan de beslissing van de kantonrechter dus niet in stand blijven.
2. Van het verhandelde ter zitting dient een proces-verbaal te worden opgemaakt (vgl. het arrest van het hof van 31 maart 2016, gepubliceerd op rechtspraak.nl onder ECLI:NL:GHARL:2016:2589). Dit dient een zakelijke weergave te bevatten van wat is voorgevallen ter zitting.
3. De klacht van de gemachtigde faalt. Het dossier bevat een proces-verbaal, inhoudende de beslissing van de kantonrechter d.d. 11 juli 2017, waarin is opgenomen hetgeen ter zitting is voorgevallen, inclusief de conclusie waartoe de vertegenwoordiger van de officier van justitie ter zitting is gekomen.
4. Voorts zijn de bezwaren van de gemachtigde gericht tegen de beslissing van de kantonrechter tot ongegrondverklaring van het beroep tegen de inleidende beschikking, waarbij aan de betrokkene een sanctie is opgelegd van € 280,- voor: “als bestuurder van een voertuig rijden, terwijl deze niet is voorzien van een over de gehele lengte gasdichte uitlaat”. Deze gedraging zou zijn verricht op
29 februari 2016 om 20:46 uur op de Dronterweg in Lelystad met het voertuig met het kenteken
[YY-00-YY] .
5. De gemachtigde voert aan dat de gedraging niet is verricht. Niet de uitlaat zelf was verroest, maar een daarop als extra demper geplaatst verlengstuk. Dit deel behoort niet tot de uitlaat. Overigens volgt uit het zaakoverzicht ook niet dat geen sprake was van een gasdichte uitlaat. Verder voert de gemachtigde aan dat van een op ambtseed opgemaakte verklaring geen sprake is nu hetgeen in het zaakoverzicht is opgenomen niet als zodanig kwalificeert.
6. Een daartoe aangewezen ambtenaar kan op grond van artikel 3, tweede lid, van de Wahv een administratieve sanctie opleggen voor een gedraging die door deze ambtenaar zelf of op geautomatiseerde wijze is vastgesteld. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft. Een ambtsedig proces-verbaal is niet vereist om te kunnen vaststellen dat een gedraging is verricht.
7. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens:
“Ik zag dat de achterste uitlaatdemper geheel doorgeroest was.”
8. De onderhavige gedraging betreft een overtreding van artikel 5.2.11, eerste lid, van de Regeling voertuigen, inhoudende dat personenauto’s met een verbrandingsmotor moeten zijn voorzien van een uitlaatsysteem dat over de gehele lengte gasdicht is, met uitzondering van de afwateringsgaatjes.
9. Door de ambtenaar is geconstateerd dat de achterste uitlaatdemper geheel was doorgeroest. Het hof ziet geen aanleiding om hieraan te twijfelen. Anders dan de gemachtigde is het hof van oordeel dat deze demper behoort tot het uitlaatsysteem van de auto. Dat sprake was van een extra (sier)demper is door de gemachtigde niet aannemelijk gemaakt, bijvoorbeeld door het overleggen van een foto. Ook de stelling van de gemachtigde dat uit het zaakoverzicht niet blijkt dat geen sprake was van een gasdichte uitlaat volgt het hof niet. Wanneer een deel van de uitlaat geheel is doorgeroest is deze immers niet meer volledig gasdicht. Aldus kan worden vastgesteld dat de gedraging is verricht.
10. Gelet op het voorgaande heeft de kantonrechter het beroep tegen de inleidende beschikking terecht ongegrond verklaard. De beslissing van de kantonrechter zal dan ook worden bevestigd.
11. Gegeven deze beslissing is er geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
wijst het verzoek om vergoeding van kosten af.
Dit arrest is gewezen door mr. [NAAM], in tegenwoordigheid van mr. [NAAM]zitting uitgesproken. De griffier is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.