ECLI:NL:RBMNE:2019:3782
Rechtbank MNE — Uitspraak 


RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 18/4417
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van
8 augustus 2019 in de zaak tussen
[eiser] , te [woonplaats] , eiser
(gemachtigde: P. de Vries),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Stichtse Vecht
, verweerder
(gemachtigden: E. Nugteren en mr. S. Ralovic).
Als derde-partij heeft aan het geding deelgenomen: [derde-partij] , te [woonplaats] .
Procesverloop
Bij besluit van 24 juli 2018 (het primaire besluit) heeft verweerder aan derde-partij (verder: vergunninghouder) een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een woning op het perceel [adres] te [woonplaats] (verder: het perceel).
Bij besluit van 24 oktober 2018 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser niet-ontvankelijk verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 augustus 2019. Eiser is, zonder bericht van verhindering, niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn  gemachtigden. Derde-partij is niet verschenen.
Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Overwegingen
1. Vergunninghouder heeft op 8 mei 2018 een aanvraag om omgevingsvergunning ingediend voor het bouwen van een woning op het perceel. Bij het primaire besluit heeft verweerder de gevraagde vergunning verleend. Het door eiser daartegen gemaakte bezwaar is door verweerder bij het bestreden besluit niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder heeft daartoe overwogen dat eiser niet als belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan worden aangemerkt.
2. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. In beroep heeft eiser diverse gronden aangevoerd, waarin hij aangeeft om welke redenen naar zijn mening de omgevingsvergunning ten onrechte is verleend. In beroep heeft eiser geen gronden ingediend, gericht tegen de niet-ontvankelijkverklaring van zijn bezwaar.
Bij brief van 24 april 2019 is de gemachtigde van eiser door de griffier van de rechtbank uitgenodigd om alsnog beroepsgronden tegen de niet-ontvankelijkverklaring in te dienen en wel binnen twee weken na dagtekening van die brief. Op deze uitnodiging heeft eiser noch zijn gemachtigde gereageerd. Bij brief van 17 mei 2019 is eenzelfde verzoek aan eiser zelf gericht. Ook op deze brief heeft eiser niet gereageerd. Op de zitting is eiser niet verschenen.
3. Nu eiser, ondanks herhaalde uitnodiging daartoe van de rechtbank, geen beroepsgronden heeft ingediend tegen de niet-ontvankelijkverklaring van zijn bezwaar tegen het primaire besluit, heeft de rechtbank geen aanknopingspunten voor het oordeel om het bestreden besluit voor onjuist te houden. De rechtbank wordt in dit oordeel gesteund door de toelichting die verweerder in het verweerschrift en aan de hand van overgelegde luchtfoto’s ter zitting heeft gegeven. De rechtbank is van oordeel dat verweerder eiser op goede gronden niet als belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Awb heeft aangemerkt.
4. Het beroep is dan ook ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
5. Op de zitting is gewezen op de mogelijkheid om tegen deze uitspraak in hoger beroep te komen op de manier zoals onderaan dit proces-verbaal staat omschreven.
Deze uitspraak is gedaan door mr. N.M. Spelt, rechter, in aanwezigheid van W.B. Lakeman, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 8 augustus 2019.
griffier								rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending van het proces-verbaal daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.