ECLI:NL:RBAMS:2019:5208
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
VERKORT VONNIS
Parketnummer: 13/730070-16
Datum uitspraak: 20 juni 2016
Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1977,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres [adres 1]
1
Het onderzoek op de terechtzitting
Dit verkort vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 6 juni 2019.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
mr. W.J. de Graaf, en van wat de gemachtigde raadsvrouw van verdachte, mr. A. Çimen,
naar voren heeft gebracht.
2
Tenlastelegging
Aan verdachte is – kort samengevat – tenlastegelegd dat hij zich, samen met anderen,
op 12 september 2016 in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging, mishandeling en vernieling.
De tekst van de gehele tenlastelegging is opgenomen in een bijlage bij dit vonnis.
3
Waardering van het bewijs
3.1
Het standpunt van de officier van justitie
Volgens de officier van justitie kan openlijke geweldpleging bewezen worden. Verdachte was onderdeel van een groep personen die naar club [naam club] is gekomen met het doel om daar geweld te plegen. De aanleiding ervan is mogelijk gelegen in het feit dat leden van motorclub [naam 1] op een eerder moment de toegang tot de club was ontzegd. Uit camerabeelden blijkt dat het geweld een gecoördineerde en intimiderende actie was. Verdachte heeft een significante en wezenlijke bijdrage aan het geweld geleverd. Hij heeft onder meer de bedrijfsleider geslagen en een barkruk in zijn richting gegooid. Dat dit heeft geresulteerd in enig pijn of letsel, blijkt onvoldoende uit het dossier. Verdachte zal daarom van dit onderdeel op de tenlastelegging moeten worden vrijgesproken. Om diezelfde reden dient ook voor mishandeling vrijspraak te volgen. Vernieling kan wel worden bewezen. Op de camerabeelden is duidelijk te zien dat de groep waartoe verdachte behoorde met goederen gooit, onder meer met glazen en barkrukken. Verdachte is daarom medeverantwoordelijk voor de daardoor ontstane schade.
3.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat openlijke geweldpleging bewezen kan worden, maar dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het onderdeel met betrekking tot pijn en letsel. Uit het dossier blijkt namelijk niet dat sprake was van pijn of letsel als gevolg van de geweldshandelingen. Ook voor mishandeling dient daarom vrijspraak te volgen. Vernieling kan ook niet worden bewezen, omdat niet vastgesteld kan worden dat goederen vernield of beschadigd zijn.
3.3
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte wordt veroordeeld voor openlijke geweldpleging en voor vernieling. Verdachte zal worden vrijgesproken van mishandeling. De rechtbank legt hieronder uit hoe zij tot dat oordeel is gekomen.
Inleiding
Op 12 september 2016 komt een groep mannen, waaronder verdachte, aan bij club [naam club] in Amsterdam. Op de camerabeelden is te zien dat er een handgemeen plaatsvindt bij de ingang van de club, waarbij geweld tegen de portier, [naam 2] (hierna: [naam 2] ), wordt gebruikt. Vervolgens verplaatst de groep zich naar binnen, waar onder meer met glazen en barkrukken wordt gegooid. Daarnaast worden er geweldshandelingen gepleegd tegen de aanwezige bedrijfsleider, [naam 3] (hierna: [naam 3] .
Openlijke geweldpleging
Verdachte was onderdeel van de groep personen die in club [naam club] aanwezig was en geweld heeft gepleegd. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die in vereniging geweld pleegt. Om te komen tot een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging dient vast te komen staan dat verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het geweld. De rechtbank is van oordeel dat dit het geval is. Uit de camerabeelden blijkt immers onder meer dat verdachte [naam 3] heeft geslagen en een barkruk in zijn richting heeft gegooid. Nu op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld dat de geweldshandelingen ook enig letsel of pijn tot gevolg hebben gehad, zal verdachte van dit onderdeel worden vrijgesproken. Ook zal verdachte worden vrijgesproken van het onderdeel bedreiging. Het dossier biedt hier geen bewijs voor.
Mishandeling (tweede cumulatief/alternatief ten laste gelegde)
Zoals hiervoor is overwogen kan op basis van het dossier niet worden vastgesteld dat sprake was van pijn of letsel bij [naam 3] of [naam 2] als gevolg van het geweld dat tegen hen is gebruikt. Verdachte zal daarom worden vrijgesproken van mishandeling.
Vernieling (derde cumulatief/ alternatief ten laste gelegde)
Op de camerabeelden is te zien dat de groep mannen onder meer barkrukken en glazen door de club gooit. Ook verdachte heeft met een barkruk gegooid. Door de geweldshandelingen zijn glazen vernield. Dit is te zien op de camerabeelden en dit wordt ook door de ter plaatse gekomen verbalisanten beschreven. Dat betekent dat de rechtbank ook de vernieling wettig en overtuigend bewezen acht.
3.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat verdachte
op 12 september 2016 te Amsterdam met anderen, in een voor het publiek toegankelijke ruimte, te weten club [naam club] (gevestigd [adres 2] ), openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen en goederen, welk geweld tegen personen, te weten [naam 2] en [naam 3] bestond uit
het met kracht trekken en duwen van die [naam 2]
en
uit het slaande bewegingen maken in de richting van het hoofd, althans het lichaam, van die [naam 2] en [naam 3]
en
uit het slaan tegen het hoofd, althans het lichaam, van die [naam 2] en [naam 3]
en
uit het gooien van barkrukken en glazen en kaarsen in glazen in de richting van, die [naam 2] en [naam 3]
en
uit het vastpakken en vasthouden van de (linker)hand van die [naam 2] en het vastpakken van de hals, althans het lichaam, van die [naam 2]
en
waarbij hij, verdachte, opzettelijk een barkruk en een voorwerp door de club [naam club] heeft gegooid
en
op 12 september 2016 te Amsterdam (in club [naam club] ) tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk en wederrechtelijk glazen, toebehorende aan club [naam club] en/of [naam 4] , heeft vernield door in het bezoekersgedeelte van die club [naam club] met glazen en barkrukken te gooien.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
4
Het bewijs
De rechtbank zal de bewijsmiddelen waarop de bewezenverklaring is gebaseerd uitwerken als tegen dit vonnis hoger beroep wordt ingesteld.
5
De strafbaarheid van het feit en van verdachte
Het bewezen geachte feit is een strafbaar feit en verdachte is hiervoor strafbaar.
6
Motivering van de straf
6.1
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee maanden, met aftrek van voorarrest. Er geldt een taakstrafverbod want op openlijk geweld tegen personen is een gevangenisstraf van zes jaar of meer gesteld.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft verzocht aan verdachte een taakstraf op te leggen conform de
LOVS-oriëntatiepunten.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging en vernieling in club [naam club] . Uitgaansgeweld veroorzaakt en versterkt gevoelens van onveiligheid bij de omstanders en in de samenleving. In club [naam club] is sprake geweest van een kortdurende maar heftige geweldsexplosie, waarbij is gegooid met onder meer barkrukken en glazen. Dat is voor de aldaar aanwezige personen beangstigend geweest en er is materiële schade door ontstaan.
Uit het strafblad van verdachte blijkt dat hij eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld. Dat is in beginsel een reden om een hogere straf op te leggen.
Artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht is van toepassing omdat verdachte na onderhavige zaak voor een ander strafbaar feit is veroordeeld. De rechtbank stelt tevens vast dat uitgaande van de datum van inverzekeringstelling van verdachte – 17 oktober 2016 – de redelijke termijn van twee jaar waarbinnen een strafzaak in de regel dient te zijn afgerond, met ruim acht maanden is overschreden. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank een gevangenisstraf, zoals door de officier van justitie is gevorderd, niet passend. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de strafverzwarende omstandigheid dat het gepleegde geweld enig lichamelijk letsel tot gevolg heeft gehad en een ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer is gemaakt, niet kan worden bewezen zodat om die reden het taakstrafverbod geen opgeld meer doet. De rechtbank heeft daarnaast acht geslagen op de LOVS-oriëntatiepunten. Voor openlijke geweldpleging geldt als uitgangspunt een taakstraf van 120 uren. De rechtbank vindt dit in beginsel een passende straf. Rekening houdend met de overschrijding van de redelijke termijn zal de rechtbank deze straf met 40 uur verminderen en aan verdachte een taakstraf van 80 uren opleggen.
7
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 22c, 22d, 55, 63, 141 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.
8
Beslissing
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
Verklaart het tweede cumulatief/alternatief tenlastegelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 3.4 is vermeld.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
eendaadse samenloop van openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen en opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte,
[verdachte]
, daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot
een taakstraf
, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid, van
80 (tachtig) uren
, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van
40 (veertig) dagen
, met bevel dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van deze straf geheel in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van
2 (twee) uren
per dag.
Dit vonnis is gewezen door
mr. J.M. Jongkind, 	voorzitter,
mrs. A. Eichperger en E.G.M.M. van Gessel, 	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. I. Harrewijn,	griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 juni 2019.
[..]