ECLI:NL:GHAMS:2019:2724
Gerechtshof AMS — Uitspraak 


Afdeling strafrecht
Parketnummer: 23-002475-18 (ontneming)
Datum uitspraak: 24 juli 2019
TEGENSPRAAK (gemachtigde raadsvrouw)
Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 28 juni 2018 op de vordering van het openbaar ministerie ingevolge artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht in de ontnemingszaak met nummer 13-684996-14 tegen de veroordeelde
[verdachte]
,
geboren te [geboorteplaats] op 6 juli 1993,
adres: [adres].
Procesgang
Het openbaar ministerie heeft in eerste aanleg gevorderd dat aan de veroordeelde de verplichting zal worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, geschat tot een bedrag van
€ 15.986,50
.
De veroordeelde is bij vonnis van de rechtbank Amsterdam van 9 november 2015 veroordeeld ter zake van onder meer -kort gezegd- diefstal in vereniging, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd (feit 3).
Voorts heeft de rechtbank Amsterdam bij vonnis van 28 juni 2018 de veroordeelde de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van
€ 3.809,20
ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
De veroordeelde heeft hoger beroep ingesteld tegen laatstgenoemd vonnis.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
10 juli 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsvrouw naar voren is gebracht.
Vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt
dan de rechtbank.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft ter terechtzitting in hoger beroep aan de hand van haar schriftelijke conclusie van antwoord van 31 januari 2019 het volgende aangevoerd. De veroordeelde stelt primair dat hij voor vijf pintransacties € 250 heeft ontvangen. Subsidiair, indien het hof zich inzake de verdeling van de opbrengsten baseert op de verklaring van medeverdachte [medeverdachte], bedraagt het voordeel voor de veroordeelde 5 à 10 % van de gepinde geldbedragen, gedeeld door twee personen. Meer subsidiair, indien het hof medeverdachte [medeverdachte] volgt in zijn verklaring dat de pinners 20% van het gepinde geldbedrag mochten behouden, verzoekt de verdediging [medeverdachte] als getuige te horen over de verdeling van de opbrengsten. De raadsvrouw heeft aan haar betoog toegevoegd dat de veroordeelde, die zwakbegaafd is, is gebruikt door de medeverdachten. Voorts heeft zij gesteld dat de omstandigheid
dat medeverdachte [medeverdachte] heeft verklaard over de verdeling van de buit, niets zegt over het deel dat de veroordeelde heeft ontvangen, aangezien [medeverdachte] zich in een ander gedeelte van de criminele organisatie bevond dan de veroordeelde.
Schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel
De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep aan de hand van zijn schriftelijke conclusie van 27 juni 2019 gevorderd dat aan de veroordeelde de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van
€ 3.809,20
ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.
Het hof overweegt als volgt.
Bij onherroepelijk vonnis is de veroordeelde veroordeeld voor deelname aan een criminele organisatie die zich, in steeds wisselend verband, bezig hield met grootschalige fraude met bankpassen. Uit het dossier komt naar voren dat binnen de organisatie één verdachte verschillende rollen kon vervullen. Behalve medeverdachte [medeverdachte] heeft geen van de veroordeelden zich duidelijk uitgelaten over de rolverdeling binnen de organisatie en de wijze waarop naar aanleiding daarvan de wederrechtelijk verkregen geldbedragen werden verdeeld. Het dossier, hoewel uitvoerig met betrekking tot de organisatie, biedt evenmin duidelijkheid over een verdeelsleutel voor de individuele deelnemers
van de organisatie. Anders dan de rechtbank - en de advocaat-generaal, die de rechtbank volgt - is het hof van oordeel dat bij deze stand van zaken een reële schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel niet zonder meer kan worden gebaseerd op de verklaring van [medeverdachte], noch op de omstandigheid dat is bewezenverklaard dat het feit in vereniging is gepleegd. Het hof zal zich daarom baseren op de verklaring van de veroordeelde zelf, te weten dat hij in zijn rol van pinner per transactie € 50 heeft ontvangen (verhoor [verdachte] van 12 december 2014, dossierpagina 676), aangezien overigens onvoldoende aanknopingspunten aanwezig zijn om tot een ander oordeel met betrekking tot het door
de veroordeelde genoten wederrechtelijk verkregen voordeel te kunnen komen.
Aannemelijk is geworden dat de veroordeelde door middel van of uit de baten van het hiervoor genoemde feit waarvoor hij bij voornoemd vonnis is veroordeeld, wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Het hof ontleent de schatting van dat op na te melden geldbedrag gewaardeerde voordeel
aan de hiervoor genoemde verklaring van de veroordeelde en het vonnis in de hoofdzaak.
Bewezenverklaard is dat de veroordeelde zich schuldig heeft gemaakt aan de diefstal door middel van een valse sleutel inzake vijf pintransacties. Het hof schat het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel aldus op een totaalbedrag van € 250,00.
Verplichting tot betaling aan de Staat
Aan de veroordeelde dient, ter ontneming van het door hem wederrechtelijk verkregen voordeel,
de verplichting te worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van
€ 250,00
.
Toepasselijk wettelijk voorschrift
De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van €
250,00 (tweehonderdvijftig euro)
.
Legt de veroordeelde de verplichting op tot
betaling aan de Staat
ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van
€ 250,00 (tweehonderdvijftig euro)
.
Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. S. Clement, mr. P. Greve en mr. P.C. Römer, in tegenwoordigheid van mr. A. Scheffens, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 24 juli 2019.
Mr. [NAAM]mede te ondertekenen.
[........]
.