ECLI:NL:RBNNE:2018:4855
Rechtbank NNE — Uitspraak 


RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: LEE 18/1464
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 november 2018 in de zaak tussen
[eiseres]
, te [woonplaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. B. van Dijk),
en
het dagelijks bestuur van ISD Noordenkwartier
, verweerder
(gemachtigde: N.A.J. Schuiten).
Procesverloop
Bij besluit van 19 februari 2018 (het primaire besluit) heeft verweerder de bijstandsaanvraag op grond van de Participatiewet (PW) van eiseres buiten behandeling gesteld.
Bij besluit van 24 april 2018 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 12 oktober 2018. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. 		De rechtbank gaat bij de beoordeling uit van de volgende feiten en omstandigheden.
1.1.
Eiseres heeft op 8 januari 2018 een aanvraag voor een bijstandsuitkering op grond van de Participatiewet ingediend.
1.2.
Bij het primaire besluit heeft verweerder de aanvraag buiten behandeling gesteld omdat eiseres niet binnen de gegeven hersteltermijn alle benodigde stukken heeft ingediend die nodig zijn om het recht op bijstand vast te stellen. Stukken waaruit blijkt waarvan eiseres heeft geleefd in de periode vanaf 1 augustus 2017, stukken over de leefsituatie van eiseres en stukken die zien op de voormalige echtelijke woning van eiseres, heeft verweerder niet van eiseres ontvangen.
2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar ongegrond verklaard en het primaire besluit tot buiten behandeling stelling van de aanvraag gehandhaafd, onder verwijzing naar en overneming van het advies van de commissie bezwaarschriften van de ISD Noordenkwartier (commissie). De commissie heeft geconcludeerd dat verweerder de aanvraag niet kon beoordelen zonder de door hem gevraagde gegevens. Voorts heeft het eiseres volgens de commissie duidelijk moeten zijn wat de gevolgen zouden zijn van het niet tijdig overleggen van deze gegevens. Daarnaast is volgens de commissie niet komen vast te staan dat eiseres redelijkerwijs niet in staat zou zijn geweest de gevraagde informatie binnen de gestelde termijn te verstrekken.
3. Eiseres voert in beroep het volgende aan. Zij erkent dat de informatie over de voormalige echtelijke woning relevant is voor het vaststellen van het recht op bijstand, maar zij stelt dat zij terecht heeft gesteld dat zij geen eigenaresse is en dat dit in bezwaar door haar is bevestigd. Verder heeft de gemachtigde van verweerder tijdens de hoorzitting gezegd dat met de informatie van het kadaster alle gegevens gegeven zijn, maar dat het stuk te laat was, terwijl zij anderzijds ook heeft gezegd het niet gerechtvaardigd te vinden dat eiseres een nieuwe aanvraag zou moeten indienen. Voorts wijst eiseres erop dat zij al eerder bijstand van verweerder heeft ontvangen en dat er toen geen punt is gemaakt van de voormalige echtelijke woning. Gelet op het voorgaande vindt eiseres dat verweerder haar aanvraag ten onrechte buiten behandeling heeft gesteld.
4. De rechtbank is van oordeel dat verweerder, gelet op de onder 2 weergegeven motivering, de aanvraag buiten behandeling heeft kunnen stellen. De omstandigheid dat eiseres kort voor de hoorzitting in bezwaar bewijs heeft geleverd dat de voormalige echtelijke woning niet meer van haar is, maakt dit niet anders. Ten tijde van het primaire besluit was dit bewijs immers nog niet voorhanden. Zoals verweerder heeft toegelicht hebben de door eiseres zelf ingediende stukken bij verweerder vragen opgeroepen over de eigendom van de voormalige echtelijke woning. De enkele stelling ten tijde van de besluitvorming dat zij geen eigenaar van de woning was, heeft verweerder onvoldoende kunnen achten. Voorts heeft verweerder bij zijn standpunt kunnen betrekken dat niet is gebleken dat eiseres de gevraagde informatie niet tijdig had kunnen verstrekken. Ten slotte overweegt de rechtbank dat uit het dossier niet is gebleken dat de gemachtigde van verweerder tijdens de hoorzitting in bezwaar heeft gezegd dat verweerder terugkomt op de buiten behandeling stelling van de onderhavige aanvraag en deze alsnog inhoudelijk zal behandelen.
5. Het beroep is ongegrond.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.H. de Groot, rechter, in aanwezigheid van mr. M.J.C. ten Hoopen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 16 november 2018.
griffier											rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.