ECLI:NL:RBROT:2018:9069
Rechtbank ROT — Uitspraak 


Rechtbank Rotterdam
Team jeugd
Parketnummer: 10/680179-18
Datum uitspraak: 1 november 2018
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
[naam verdachte] ,
geboren op [geboortedatum verdachte] te [geboorteplaats verdachte] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres verdachte] ,
[woonplaats verdachte] ,
raadsvrouw mr. R. van den Hemel, advocaat [NAAM].
1
Onderzoek op de terechtzitting
Gelet is op het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 4 oktober 2018 en 18 oktober 2018.
2
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, zoals deze op de terechtzitting overeenkomstig de vordering van de officier van justitie is gewijzigd.
De tekst van de gewijzigde tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3
Eis officier van justitie
De officier van justitie mr. R.H.I. van Dongen heeft gevorderd:
bewezenverklaring van het onder 1 t/m 5 ten laste gelegde;
veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar met als bijzondere voorwaarde dat de verdachte een geldbedrag van  € 250,- zal storten op een rekening t.n.v. het Schadefonds Geweldsmisdrijven;
dadelijke uitvoerbaarheid van de bijzondere voorwaarde.
4
Waardering van het bewijs
4.1.
Vrijspraak
4.1.1.
Standpunten verdediging en officier van justitie
Ten aanzien van feit 1
De officier van justitie acht de onder feit 1 ten laste gelegde strafverzwarende omstandigheden wettig en overtuigend bewezen.
De raadsvrouw heeft ten aanzien van feit 1 geen verweer gevoerd ten aanzien van de bewezenverklaring.
Ten aanzien van feit 3
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van feit 3 wegens gebrek aan bewijs. De verdachte heeft geen uitvoeringshandelingen verricht.
De officier van justitie heeft partiële vrijspraak geëist ten aanzien van vernieling van de auto. De officier van justitie acht de vernieling van de jas en de bril wel wettig en overtuigend bewezen.
Ten aanzien van feit 4
De officier van justitie acht de strafverzwarende omstandigheid van vernieling van de personenauto wettig en overtuigend bewezen.
De raadsvrouw heeft op dit punt geen verweer gevoerd.
4.1.2.
Bewezenverklaring zonder nadere motivering
Het onder 5 ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Dit feit zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.
4.1.3.
Beoordeling
Ten aanzien van feit 1
De rechtbank kan op grond van het dossier niet vaststellen dat de verdachte zelf enige handeling heeft verricht waardoor de auto van het slachtoffer is beschadigd of vernield. De rechtbank kan ook niet vaststellen of het handelen van de verdachte, te weten het geven van een klap aan het slachtoffer en het vasthouden van het slachtoffer, het ten laste gelegde letsel van het slachtoffer, namelijk een bult op het achterhoofd en/of een schaafwond in het gezicht heeft veroorzaakt.
Ten aanzien van feit 3
Onder feit 3 is aan de verdachte ten laste gelegd het medeplegen van het opzettelijk en wederrechtelijk vernielen of beschadigen van de auto, de jas en de bril van een ander.
Voor de kwalificatie medeplegen is vereist dat sprake is van nauwe en bewuste samenwerking. Die kwalificatie is slechts gerechtvaardigd als de bewezenverklaarde - intellectuele en/of materiële - bijdrage aan het delict van de verdachte van voldoende gewicht is. Bij de vorming van zijn oordeel dat sprake is van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, kan de rechter rekening houden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. Daarbij verdient overigens opmerking dat aan het zich niet distantiëren op zichzelf geen grote betekenis toekomt. Het gaat er immers om dat de verdachte een wezenlijke bijdrage moet hebben geleverd aan het delict.
Op basis van de gebezigde bewijsmiddelen stelt de rechtbank vast dat de auto van de aangever is vernield door medeverdachten [naam medeverdachte 1] , [naam medeverdachte 2] en [naam medeverdachte 3] . Zij hebben de buitenspiegels, de ruitenwisser en de band van de auto van de aangever beschadigd. De rechtbank kan op grond van het dossier niet vast stellen dat de verdachte zelf enige handeling heeft verricht waardoor de auto van de aangever is beschadigd of vernield.
Dan kan evenwel alsnog een bewezenverklaring volgen wanneer sprake is geweest van medeplegen. De vraag is dan of de verdachte voldoende nauw en bewust heeft samengewerkt met - in ieder geval – de hiervoor genoemde medeverdachten [naam medeverdachte 1] , [naam medeverdachte 2] en [naam medeverdachte 3] . Hiervoor ontbreekt echter eveneens het wettig en overtuigend bewijs.
Voorts is de rechtbank van oordeel dat op basis van de gebezigde bewijsmiddelen niet kan worden vastgesteld door welke handelingen de jas en de bril van het slachtoffer is beschadigd c.q. is weggemaakt en in welke mate deze verdachte daaraan heeft bijgedragen.
De verdachte zal dan ook worden vrijgesproken van het hem onder 3 ten laste gelegde.
Ten aanzien van feit 4
De rechtbank kan op grond van het dossier niet vaststellen dat de verdachte enige handeling heeft verricht waardoor de personenauto van het slachtoffer is vernield.
4.1.4.
Conclusies
De onder feit 1 en onder feit 4 ten laste gelegde strafverzwarende omstandigheden zijn niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.
Het onder feit 3 ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt ook daarvan vrijgesproken.
4.2.
Bewijswaardering
4.2.1.
Standpunt verdediging
De raadsvrouw heeft betoogd dat aan de verdachte als uitvloeisel van zaak 2 is ten laste gelegde dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging “tegen de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd en/of een personenauto [merk Citroën, type C5]”, maar dat de geweldshandelingen zich alleen hebben gericht tot de personenauto. De verdachte zou daarom moeten worden vrijgesproken van het openlijk in vereniging geweld plegen tegen een persoon.
De officier van justitie heeft gesteld dat de man in de auto zat. Dat houdt dus geweld tegen die man in, aldus de officier van justitie.
4.2.2.
Beoordeling
De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw en overweegt daartoe als volgt.
Het getuigt van een te enge opvatting van de bepaling, wanneer het geweld dat wordt uitgeoefend op een personenauto waarin een persoon zit, niet ook gericht zou zijn tegen de inzittende. Voor een inzittende in de situatie als de onderhavige, waarbij het ook evident is dat dat geweld en de woede van de menigte niet alleen op de auto zijn gericht, maar zeker ook op de inzittende, is dat geweld persoonlijk bedreigend. Daarbij komt dat voor een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging, tegen goederen dan wel personen, niet vereist is dat er daadwerkelijk schade of letsel is. Het is een feitelijke constatering achteraf dat de inzittende geen letsel heeft opgelopen door het gepleegde geweld. Het ontbreken van opzet daarop kan daaruit, gezien de feitelijke verschijningsvorm van de gedragingen, niet worden afgeleid.
4.2.3.
Conclusie
De rechtbank acht het onder 4 ten laste gelegde feit – ook ten aanzien van het bestanddeel
geweld tegen de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd
wettig en overtuigend bewezen.
4.3.
Bewezenverklaring
In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 4 en 5 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
1.
hij
op of omstreeks 31 maart 2018 te Dordrecht, op of aan de openbare weg, Smitsweg,
openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen de persoon die onder nummer
[registratienummer slachtoffer 2] door de politie is geregistreerd en een personenauto [Merk Mazda, type 323F] en een bril en een jas, welk geweld bestond uit
- het maken van een afspraak via datingapp Grindr en
- het meenemen van deze persoon naar een stille/afgelegen locatie en
- het (luidruchtig) roepen "kankerhomo, je wilt mij neuken" en
- het slaan en schoppen en stompen op/tegen het hoofd en/of het lichaam
van de persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] en
- het bij de jas beetpakken en
-houden van de persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] en
- het leksteken van een band van de personenauto en
- het trappen/schoppen tegen de buitenspiegels van de personenauto
en
- het verbuigen van een ruitenwisser van de personenauto,
2.
hij
op 31 maart 2018 te Dordrecht, tezamen en in vereniging met anderen,
met voorbedachten rade de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] door de politie is geregistreerd, heeft mishandeld door
- het slaan en schoppen en stompen op/tegen het hoofd en/of het lichaam
van
de
persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] ;
4.
hij
op 01 april 2018 te Dordrecht, op of aan de openbare weg, Schenkeldijk, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd en een personenauto [merk Citroën, type C5], welk geweld bestond uit
- het maken van een afspraak via datingapp Grindr met de persoon die onder
nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie geregistreerd is en
- het lokken naar een afgelegen locatie van die persoon en
- het gooien met bierflessen en takken en stenen naar/tegen die Citroën C5 en
- schreeuwen en het achter de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd en de Citroën C5 aanrennen;
5.
hij
op 01 april 2018 te Dordrecht tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk en wederrechtelijk een personenauto [merk Citroën, type C5],
die
aan de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd toebehoorde, heeft beschadigd.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.
De kennelijke verschrijvingen in de bewezen verklaarde tenlastelegging zijn in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
5
Strafbaarheid feiten
Samenloop
De onder 1 en 2 bewezen verklaarde gedragingen leveren in die mate een samenhangend, zich min of meer op dezelfde tijd en plaats afspelend feitencomplex op dat de verdachte daarvan (in wezen) één verwijt wordt gemaakt. Dit betekent dat sprake is van eendaadse samenloop van die feiten. Hetzelfde geldt voor de onder 4 en 5 bewezen verklaarde gedragingen.
De bewezen feiten leveren op:
Ten aanzien van de feiten 1 en 2
De eendaadse samenloop van
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen
en
medeplegen van mishandeling gepleegd met voorbedachten rade.
Ten aanzien van de feiten 4 en 5
De eendaadse samenloop van
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen
en
medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De feiten zijn dus strafbaar.
6
Strafbaarheid verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
De verdachte is dus strafbaar.
7
Motivering straf
7.1.
Algemene overweging
De straffen die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
7.2.
Feiten waarop de straffen zijn gebaseerd
De verdachte heeft zich samen met medeverdachten schuldig gemaakt aan twee openlijke geweldplegingen. Hij heeft daarbij een van de slachtoffers tegengehouden, geslagen en uitgescholden. Bij het andere incident heeft hij een tak naar de auto van het slachtoffer gegooid	.
Bij beide incidenten die op achtereenvolgende nachten hebben plaatsgevonden zijn de slachtoffers via een datingapp onder valse voorwendselen door de verdachte en zijn medeverdachten naar een afgelegen plek gelokt waar zij vervolgens te grazen zijn genomen door de groep verdachten.
In de nacht van 31 maart 2018 is het slachtoffer onder andere met een bierflesje op het hoofd geslagen, geschopt en beschimpt door een groep van acht verdachten waartoe ook de verdachte behoorde. Ook diens auto heeft het moeten ontgelden. Onder andere zijn autospiegels eraf getrapt en één van de banden is lek gestoken. Het slachtoffer is een nabijgelegen kantine ingevlucht om te kunnen ontsnappen aan de verdachten.
In de daarop volgende nacht van 1 april 2018 is er een ander slachtoffer wederom via een datingapp onder valse voorwendselen door de verdachte en zijn medeverdachten naar een afgelegen plek gelokt. Het slachtoffer, gezeten in zijn auto, is vervolgens door de groep verdachten die inmiddels was uitgegroeid tot elf man, belaagd. De auto van dit slachtoffer is bekogeld met stenen, bierflesjes en takken. Ook dit slachtoffer is in paniek gevlucht en heeft zich moeten verstoppen om aan de verdachten te ontkomen.
De verdachte, die zeker als een van de ouderen van de groep verdachten beter had moeten weten, had in dit alles een aansturende rol. De rechtbank rekent hem dit zwaar aan.
De verdachte en een aantal van zijn medeverdachten hebben met name voor wat betreft het eerste incident op 31 maart 2018 hun handelen vergoeilijkt door te stellen dat deze aangever een seksafspraak met een minderjarige had gemaakt en dus zelf strafbaar en laakbaar handelde.
De vraag of dit zo was, en meer in het algemeen de vraag naar de mogelijk kwalijke intenties van de mannen die met de medeverdachte(n) afspraken, zal in deze strafzaak niet worden beantwoord. Wat daar namelijk ook van zij, die omstandigheid rechtvaardigt niet het gedrag van de verdachte en zijn medeverdachten om te handelen zoals is bewezen verklaard. Eigenrichting kan nooit worden toegestaan.
Feiten als de onderhavige hebben een grote impact op slachtoffers en dragen bij aan in de maatschappij heersende gevoelens van angst en onveiligheid. Slachtoffers van dergelijke feiten ervaren daarvan vaak, naast fysiek ongemak en overige materiële schade, langdurig de nadelige psychische gevolgen.
De rechtbank begrijpt dat de onderhavige zaken in het bijzonder in de LHBT-gemeenschap gevoelens van onrust, angst en onveiligheid hebben veroorzaakt. De rechtbank rekent dat de verdachte en de medeverdachten zwaar aan.
7.2.1.
Discriminatoir karakter?
Voor de rechtbank staat vast dat de medeverdachten [naam medeverdachte 1] en [naam medeverdachte 3] aanvankelijk op zoek waren naar kwetsbare slachtoffers om te beroven, dan wel af te persen. De uitzending van Alberto Stegeman over jongensprostitutie is daarbij vervolgens voor hen een inspiratiebron geworden. In dat programma speelt een jongen van 18 jaar een minderjarige prostitué. Hij neemt op homosites als persoon de leeftijd van 17/16 en soms 15 jaar oud aan. Er worden op die sites meerdere lokaccounts geplaatst om te kijken hoeveel volwassen mannen reageren omdat zij seks willen hebben met een minderjarige.
Dit komt grotendeels overeen met de werkwijze van de voornoemde medeverdachten. Na het aanmaken van een account op de homodatingapp Grindr, proberen zij als minderjarige jongen afspraakjes te maken met gebruikers van Grindr. Uit de chatgesprekken van de medeverdachten [naam medeverdachte 1] en [naam medeverdachte 3] komt onder meer naar voren dat ze “30 plussers” moeten hebben omdat ze anders te boek staan als homohaters in plaats van pedojagers en dat zij Grindr een “goudmijn voor pedo’s” vinden. Zij slagen erin om met meerdere mannen in contact te komen. Vervolgens hebben zij de overige medeverdachten erbij gehaald door hen te vertellen dat [naam medeverdachte 1] een afspraak met “een pedo” heeft gemaakt.
Zij lokken twee mannen naar bekende hangplekken van de groep, hetgeen uiteindelijk heeft geleid tot de twee openlijke geweldplegingen door de groep verdachten.
Uitvoerig is door de raadsman van het slachtoffer in de eerste zaak in diens hoedanigheid van raadsman van de benadeelde partij en door de officier van justitie betoogd dat sprake zou zijn geweest van homohaat dan wel homofoob geweld.
Dat het gepleegde geweld daarin zijn oorsprong heeft gevonden, is de rechtbank niet gebleken. Aanknopingspunten daarvoor missen in het dossier. Dat door de verdachten ook een aantal keren de termen “(kanker)homo”, “flikker” of “gay” worden gebezigd naast het veelvuldige gebruik van het woord “pedo” maakt dat in de ogen van de rechtbank niet anders. Hoe laakbaar en kwetsend het gebruik van dergelijke termen ook moge zijn, deze zijn naar het oordeel van de rechtbank betreurenswaardig meer illustratief voor het dagelijks taalgebruik van deze verdachten dan dat de verdachten zich doelbewust op de homoseksuele geaardheid van de (potentiële) slachtoffers hebben willen richten en hen om die reden in elkaar hebben willen slaan. Alle verdachten in deze zaak hebben het bestaan van een dergelijk motief ook uitdrukkelijk ontkend.
Veeleer lijkt er sprake te zijn geweest van een giftige cocktail van sensatiezucht, geldbelustheid, een misplaatste opvatting over gerechtvaardigde eigenrichting ten aanzien van pedoseksuelen en een fascinatie voor geweld, dit alles gegoten in een door groepsdruk versterkte en verhitte sfeer waarin enige rationele zelfreflectie heeft ontbroken.
De rechtbank zal het discriminatoire aspect – anders dan de officier van justitie heeft gevorderd – dan ook niet in strafverzwarende zin betrekken bij het bepalen van de strafmaat.
7.2.2.
Media-aandacht
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachten de ontstane media-aandacht aan zichzelf te wijten hebben en dat hij om die reden daarmee bij het formuleren van zijn eis geen rekening heeft gehouden in strafmatigende zin.
Door een aantal raadslieden in de zaken Sedum is naar voren gebracht dat sprake is geweest van “tendentieuze berichtgeving” dan wel “negatieve framing” door de media, waarmee in strafmatigende zin rekening moet worden gehouden, dan wel dat de rechtbank zich niet door die “framing” moet laten brengen tot strafverzwaring.
Voorop staat dat het de rechtbank in beginsel vrij staat bij het bepalen van de straf rekening te houden met nadeel dat door media-aandacht voor een verdachte is veroorzaakt, ook indien dit niet aan het toedoen van het openbaar ministerie is te wijten of indien dit niet als een schending van artikel 8 EVRM kan worden aangemerkt. Deze factoren kunnen wel van belang zijn voor het bepalen van de ernst van het nadeel en mate waarin met die nadelige gevolgen bij de strafoplegging rekening wordt gehouden. Dat betekent overigens niet dat een verdachte indien hij te lijden heeft gehad van indringende media-aandacht omtrent zijn strafzaak, recht heeft op matiging van de hem op te leggen straf. Media-aandacht kan daarnaast evenzeer wijzen op de omvang van de maatschappelijke onrust die het bewezenverklaarde heeft veroorzaakt.
Onbetwist is dat onderhavige zaken en de verdachten onderwerp zijn geweest van aanzienlijke media-aandacht. Dat de ten laste gelegde en bewezenverklaarde openlijke geweldplegingen, een zekere vorm van media-aandacht met zich brengen, acht de rechtbank echter voorzienbaar en inherent aan de aard en inhoud van dergelijke zaken.
Er is naar het oordeel van de rechtbank voorts niet gebleken dat verdachten door de media-aandacht op zodanige, de ernst van de feiten te boven gegane wijze, in hun persoonlijke  levenssfeer zijn geschaad dat dit op de straf matigend zou moeten werken.
7.3.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
7.3.1.
Strafblad
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 6 september 2018, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
7.3.2.
Rapportage
Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 11 september 2018. Dit rapport houdt het volgende in.
Op het gebied van sociaal netwerk (ook het jongere broertje is medeverdachte), het middelengebruik en de houding van de verdachte komen zorgen naar voren. Voorgaand aan één van de delictsituaties in onderhavige zaak had de verdachte alcohol en cannabis gebruikt. Hij ontkent dat dit invloed had op zijn gedrag. Er wordt vermoed dat het wel een ontremmende werking heeft gehad. Zijn cannabisgebruik omschrijft hij als problematisch en derhalve is hij hiermee gestopt, maar hij heeft dit grotendeels vervangen door dagelijks alcoholgebruik. Dit is een risicofactor. Er zijn echter geen eerdere incidenten bekend waarbij de verdachte onder invloed was. De verdachte heeft geen afwijzende houding richting geweld en dat is zorgelijk. Wel is zijn streven naar een sociaal-maatschappelijk geaccepteerd bestaan een beschermende factor. De verdachte werkt en heeft geen financiële problemen. De verdachte is sinds mei 2018 weer aan het werk in een bedrijf, nadat hij zijn vorige werk vanwege onderhavige zaak was kwijtgeraakt.
Zijn gedrag in onderhavige zaak lijkt deels voort te komen uit sensatiezucht. Hij is er verder stellig van overtuigd dat de aanpak die hij en de medeverdachten hadden, meer effectief zou zijn dan de aanpak van pedofielen door politie en justitie. Hij toont beperkt berouw, en het berouw dat hij toont is met name gericht op hetgeen hij zelf verloren heeft.
Bij een veroordeling wordt een straf zonder bijzondere voorwaarden geadviseerd. De reclassering vindt interventies of toezicht niet nodig. De verdachte heeft zijn leven op orde en het is van belang dat het werk van de verdachte niet in gevaar komt, daar dit als een beschermende factor wordt beschouwd. De afspraken voor het nakomen van een toezicht en eventuele interventies zullen de uitvoering van het werk voor een langere periode bemoeilijken. Ook een onvoorwaardelijke gevangenisstraf brengt het werk in gevaar. Derhalve adviseert de reclassering het opleggen van een voorwaardelijke straf zonder bijzondere voorwaarden. Een voorwaardelijke straf (zonder bijzondere voorwaarden) kan eventueel worden aangevuld met een werkstraf. De verdachte wordt werkstrafgeschikt geacht. Afhankelijk van het aantal uren kan van hem verwacht worden verlof op te nemen voor de uitvoering.
De rechtbank heeft acht geslagen op dit rapport.
7.4.
Conclusies van de rechtbank
Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
Straffen
Gezien de ernst van de feiten kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. De rechtbank zal echter toch afwijken van de eis van de officier van justitie en de verdachte niet terugsturen naar de gevangenis. De rechtbank ziet daartoe aanleiding – anders dan door de officier van justitie is gevorderd – in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Een nu nog ten uitvoer te leggen gevangenisstraf zou zijn situatie ernstig verstoren en eerder de recidivekans verhogen dan verlagen, mede gelet op de omstandigheid dat de verdachte first offender is. In plaats van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zoals gevorderd, wordt een taakstraf in de vorm van een werkstraf opgelegd in combinatie met voorwaardelijke gevangenisstraf.
De voorwaardelijke gevangenisstraf dient de ernst van het feitcomplex tot uitdrukking te laten komen en verdachte ervan te weerhouden om zich in de toekomst wederom schuldig te maken aan enig strafbaar feit.
De officier van justitie heeft aan de door hem geëiste voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van 2 jaar de bijzondere voorwaarde verbonden van storting van een geldbedrag à € 250,- op een rekening van het Schadefonds Geweldsmisdrijven.
De rechtbank zal de officier van justitie hierin niet volgen en overweegt daartoe dat het Schadefonds Geweldsmisdrijven is bedoeld voor slachtoffers van een geweldsmisdrijf, waarbij er sprake moet zijn van ernstig letsel. Hoewel de door de verdachte gepleegde feiten zeker als ernstig kunnen worden aangemerkt, is niet gebleken van ernstig letsel bij de slachtoffers. Storting in dat fonds komt de rechtbank daarom niet gepast voor.
Algemene afsluiting
Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straffen passend en geboden.
8
Vordering benadeelde partij/schadevergoedingsmaatregel
Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd: de persoon door de politie geregistreerd onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] ter zake van de onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde feiten.
De benadeelde partij vordert een bedrag van € 1.526,39 aan materiële schade en een bedrag van € 5.000,- aan immateriële schade vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
8.1.
Standpunt officier van justitie
De officier van justitie heeft meegedeeld dat de vordering integraal dient te worden toegewezen, met toepassing van artikel 36f Sr, vermeerderd met de wettelijke rente, hoofdelijk.
8.2.
Standpunt verdediging
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat gelet op de specifieke achtergronden van het feitencomplex er geen ruimte is voor toewijzing van immateriële schade. De benadeelde partij dient niet-ontvankelijk in haar vordering te worden verklaard. Subsidiair heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat de immateriële schade onvoldoende is onderbouwd. Meer subsidiair heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat een sterke matiging van het immateriële schadebedrag dient plaats te vinden.
De raadsvrouw heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van de gevorderde materiële schade.
8.3.
Beoordeling
Nu is komen vast te staan dat aan de benadeelde partij door de onder 1 en 2 (zaak 1) bewezen verklaarde strafbare feiten, rechtstreeks (materiële) schade is toegebracht en de vordering ten aanzien van de autoband, de autospiegel en het eigen risico rechtsbijstand genoegzaam is onderbouwd, zal de vordering ten aanzien van deze posten worden toegewezen.
De vordering ten aanzien van de bril zal rekening houdend met de afschrijvingskosten tot een bedrag van € 197,50 (10% afschrijving per 6 maanden) worden toegewezen. Voor het overige zal de vordering ten aanzien van de bril worden afgewezen.
Het deel van de vordering dat toeziet op het eigen risico zorgverzekering is onvoldoende onderbouwd. Aanhouding van de behandeling van dit deel van de vordering zal een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. Onderhavige vordering is in 13 zaken (onderzoek Sedum) ingediend. Ook uit de nadere onderbouwing die na de terechtzitting, maar voor de sluiting van het onderzoek namens de benadeelde partij is overgelegd, komt niet naar voren dat het eigen risico à € 385,- ten laste van onderhavige feiten is gebruikt. De benadeelde partij zal in zoverre niet-ontvankelijk worden verklaard.
Voorts is vast komen te staan dat aan de benadeelde partij door de bewezen verklaarde strafbare feiten rechtstreeks immateriële schade is toegebracht.
Die schade zal naar maatstaven van billijkheid worden vastgesteld op € 1.250,--, zodat de vordering tot dit bedrag zal worden toegewezen, met afwijzing van hetgeen aan hoofdsom meer is gevorderd. Onder verwijzing naar hetgeen onder het kopje ‘
discriminatoir karakter’
is opgemerkt, heeft de rechtbank anders dan door de raadsman van de benadeelde partij is betoogd in het verhandelde ter zitting en in het dossier geen aanknopingspunten voor het standpunt dat het de verdachten ging om het gebruiken van geweld tegen mannen vanwege hun homoseksuele geaardheid.
Nu de verdachte de strafbare feiten waarmee bij de strafoplegging rekening is gehouden, ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partij betalen is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partij van deze betalingsverplichting bevrijd.
De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 31 maart 2018.
Nu de vordering van de benadeelde partij deels zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.
8.4.
Conclusie
De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van  € 2.193,89.
Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.
9
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Gelet is op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f,  55, 57, 141, 301 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.
10
Bijlagen
De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
11
Beslissing
De rechtbank:
verklaart niet bewezen, dat de verdachte het onder 3 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart bewezen, dat de verdachte de onder 1, 2, 4 en 5 ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij;
stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een
gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden
,
bepaalt dat deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechtbank later anders mocht gelasten, omdat de veroordeelde voor het einde van de proeftijd, die hierbij wordt gesteld op 2 (twee) jaar, na te melden voorwaarde overtreedt;
stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit zal schuldig maken;
veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van
200 (tweehonderd) uren
, waarbij de Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;
beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering wordt gebracht volgens de maatstaf van twee uren per dag, zodat na deze aftrek
174 (honderdvierenzeventig) uren
te verrichten taakstraf resteert;
beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van
87 (zevenentachtig) dagen
;
veroordeelt de verdachte hoofdelijk met zijn mededaders, om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij geregistreerd onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] , te betalen een bedrag van
€ 2.193,89 (zegge: eenentwintighonderddrieënnegentig euro en negenentachtig eurocent),
bestaande uit  € 943,89 aan materiële schade en  € 1.250,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 31 maart 2018 tot aan de dag der algehele voldoening;
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering ten aanzien van de schadepost eigen risico zorgverzekering;
wijst af het door de benadeelde partij meer of anders gevorderde;
bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door de mededaders van de verdachte aan de benadeelde partij, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
legt aan de verdachte
de maatregel tot schadevergoeding
op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen
€ 2.193,89 (hoofdsom, zegge: eenentwintighonderddrieënnegentig euro en negenentachtig eurocent)
, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 maart 2018 tot aan de dag van de algehele voldoening;
beveelt dat bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal van het bedrag van
€ 2.193,89
vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van
31 (eenendertig) dagen;
toepassing van de vervangende hechtenis heft de betalingsverplichting niet op;
verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. H. Benaissa, voorzitter,
en mrs. M.P. van der Stoom en M. van Kuilenburg, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. V.A. Versloot, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 1 november 2018.
Bijlage I
tekst gewijzigde tenlastelegging
Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
1.
[zaak 1]
hij
op of omstreeks 31 maart 2018 te Dordrecht,
op of aan de openbare weg, Smitsweg, in elk geval op of aan een openbare weg,
openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen de persoon die onder nummer
[registratienummer slachtoffer 2] door de politie is geregistreerd en/of een personenauto [Merk Mazda,
type 323F] en/of een bril en/of een jas, welk geweld bestond uit
- het maken van een afspraak via datingapp Grindr en/of
- het meenemen van deze persoon naar een stille/afgelegen locatie en/of
- het (luidruchtig) roepen "kankerhomo, je wilt mij neuken" en/of
- het slaan en/of schoppen en/of stompen op/tegen het hoofd en/of het lichaam
van de persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] en/of
- het bij de jas beetpakken en/of -houden van de persoon bekend onder nummer
[registratienummer slachtoffer 2] en/of
- het leksteken van een band van de personenauto en/of
- het trappen/schoppen/slaan tegen de buitenspiegel(s) van de personenauto
en/of
- het verbuigen van een ruitenwisser van de personenauto,
terwijl hij, verdachte, opzettelijk die personenauto en/of een jas heeft
vernield
en/of
het door verdachte gepleegde geweld enig letsel voor de persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] tot gevolg heeft gehad, te weten een bult op het achterhoofd en/of een schaafwond in het gezicht en/of spierpijn in de schouder en/of de rug en/of een kuit.
art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 141 lid 2 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
2.
[zaak 1]
hij
op of omstreeks 31 maart 2018 te Dordrecht,
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
met voorbedachten rade
de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] door de politie is geregistreerd, heeft
mishandeld door
- het maken van een afspraak via datingapp Grindr en/of
- het meenemen van deze persoon naar een stille/afgelegen locatie en/of
- het (luidruchtig) roepen "kankerhomo, je wilt mij neuken" en/of
- het slaan en/of schoppen en/of stompen op/tegen het hoofd en/of het lichaam
van persoon bekend onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] ;
art 301 lid 1 Wetboek van Strafrecht
3.
[zaak 1]
hij
op of omstreeks 31 maart 2018 te Dordrecht
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen
opzettelijk en wederrechtelijk
een personenauto [Merk Mazda, type 323F] en/of een bril en/of een jas, in elk
geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of
zijn/haar mededader(s), te weten aan de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 2] door
de politie is geregistreerd, toebehoorde,
heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;
art 350 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
4.
[zaak 2]
hij
op of omstreeks 01 april 2018 te Dordrecht,
op of aan de openbare weg, Schenkeldijk, in elk geval op of aan een openbare
weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen de persoon die onder
nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd en/of een personenauto [merk
Citroën, type C5], welk geweld bestond uit
- het maken van een afspraak via datingapp Grindr met de persoon die onder
nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie geregistreerd is en/of
- het brengen/lokken naar een stille/afgelegen locatie van die persoon en/of
- het gooien met (een) bierfles(sen) en/of (een) tak(ken) en/of (een)
ste(e)n(en) naar/tegen die Citroën C5 en/of het slaan en/of schoppen tegen
die Citroën C5 en/of
- schreeuwen/joelen en/of het achter de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door
de politie is geregistreerd en/of de Citroën C5 aanrennen,
terwijl hij, verdachte, opzettelijk die personenauto heeft vernield;
art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 141 lid 2 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
5.
[zaak 2]
hij
op of omstreeks 01 april 2018 te Dordrecht
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen
opzettelijk en wederrechtelijk
een personenauto [merk Citroën, type C5], in elk geval enig goed, dat geheel
of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn/haar mededader(s), te
weten aan de persoon die onder nummer [registratienummer slachtoffer 1] door de politie is geregistreerd
toebehoorde,
heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;
art 350 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht