ECLI:NL:RBZWB:2016:7353
Rechtbank ZWB — Uitspraak 


RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Middelburg
parketnummer: 02/700073-15
vonnis van de meervoudige kamer d.d. 21 november 2016
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren op [datum en plaats] (Bondsrepubliek Duitsland),
wonende te [adres] ,
raadsvrouw mr. S.A.A.P. van Hees, advocaat [NAAM].
1
Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 3 november 2016. Verdachte is niet verschenen. Wel is verschenen zijn gemachtigde raadsvrouw. De officier van justitie
mr. R.C.P. Rammeloo en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
2
De tenlastelegging
Verdachte staat terecht, ter zake dat:
hij op of omstreeks 12 april 2015 te Renesse, gemeente Schouwen-Duiveland,
openlijk, te weten op of aan de openbare weg, de Hogezoom en/of Jan van
Renesseweg, in elk geval op of aan een openbare weg en/of een voor het publiek
toegankelijke plaats of in een voor het publiek toegankelijke ruimte,
in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen, te weten:
- [slachtoffer] en/of [slachtoffer 2] en/of
- politieambtenaren [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of
[slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] en/of [slachtoffer 8] en/of een of meer andere
politieambtenaren en/of
- [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 13] en/of [slachtoffer 14] en/of een of meer andere
beveiligers,
welk geweld bestond uit het (al dan niet met (een) bierpul(len) en/of een
fiets en/of een of meer andere harde voorwerpen) slaan en/of gooien en/of
stompen en/of schoppen en/of trappen en/of duwen en/of trekken en/of schelden
en/of schreeuwen en/of (als groep) agressief opdringen van/aan/tegen/naar
voornoemd(e) perso(o)n(en).
3
De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4
De beoordeling van het bewijs
4.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het aan hem tenlastegelegde feit en baseert zich daarbij op de bewijsmiddelen in het dossier.
4.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen en voert daartoe het volgende aan. De feitelijke handelingen van verdachte zouden hebben bestaan uit het zich in de richting van verbalisant [slachtoffer 8] bewegen en het slaan van verbalisant [slachtoffer 4] met een bierpul. Uit diverse getuigenverklaringen en uit de camerabeelden blijkt dat verdachte nog voordat het geweld tegen de politie begon zich in de richting van agent [slachtoffer 8] bewoog en daarbij door een beveiliger werd gevloerd, met het hoofd tegen een glazen wand terecht kwam en zijn bewustzijn verloor. Hij kon op dit moment dus ook niet weten dat de situatie zou escaleren. Het slaan van verbalisant [slachtoffer 4] met een bierpul kan niet worden bewezen. [slachtoffer 4] zelf weet niet zeker of verdachte degene was die sloeg. Ook plaatst de verdediging het slaan met de bierpul in de tijd nadat verdachte bewusteloos was geraakt. Voorts kan niet worden vastgesteld dat verdachte een significante bijdrage aan het geweld heeft geleverd, aangezien verdachte bewusteloos was gedurende het overgrote deel van het incident. Op het moment dat de linie tegen de politie werd gevormd, lag verdachte blijkens meerdere getuigenverklaringen nog bewusteloos tegen de ruit.
4.3
Het oordeel van de rechtbank
In de nacht van 11 op 12 april 2015 waren aangevers [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] , [slachtoffer 6] , [slachtoffer 7] , [slachtoffer 8] en enkele andere verbalisanten belast met de horecadienst in Renesse.
Zij werden die avond bijgestaan door het SUS-team, bestaande uit onder meer [slachtoffer 9] , [slachtoffer 13] en [slachtoffer 14] Aan het begin van de avond zagen zij een touringcar met Duits kenteken Renesse inkomen. In deze bus zat een groep van ongeveer 70 Duitse personen. Deze groep viel op omdat enkele mannen met kratten bier aan het sjouwen waren, waarop [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] deze mannen aanspraken en op de hoogte stelden van het in Renesse geldende alcoholverbod op straat.
Uit het dossier is vast komen te staan dat rond 02.30 uur die nacht in Renesse op de kruising Hogezoom/Jan van Renesseweg aangevers [slachtoffer] en [slachtoffer 2] gewelddadig werden benaderd door enkele leden van de groep Duitsers.
+
+
De politie heeft hierop gereageerd
+
+
, waarna meer leden uit die groep zich tegen de politie keerden. Door enkele leden van de Duitse groep is vervolgens gewelddadig opgetreden tegen de politieagenten en leden van het SUS-team.
+
+
+
+
+
Door de verbalisanten en leden van het SUS-team is onder meer waargenomen dat één van de Duitse mannen een dienstfiets van de politie optilde boven zijn hoofd en in de richting van politieagenten gooide.
+
+
Verbalisant [slachtoffer 4] is op zijn achterhoofd geslagen met een bierpul: hij voelde een scherpe pijn op zijn achterhoofd en zag dat een man een bierpul met twee handen vasthad en deze pul ging nog naar beneden toen hij omkeek.
De verbalisanten en leden van het SUS-team zijn door diverse leden uit de groep geschopt, getrapt en gestompt.
+
+
Ook was er sprake van duw- en trekwerk
+
, zoals blijkt uit de camerabeelden van de openbare weg te Renesse. Op deze beelden is te zien dat de groep zich agressief opdringt tegen de verbalisanten en de leden van het SUS-team. Uit de verklaringen van de verbalisanten en leden van het SUS-team blijkt dat dit gepaard ging met schreeuwen en schelden.
+
+
De gehele groep is na de schermutselingen de touringcar weer in gegaan. De rechtbank is van oordeel, op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, dat hetgeen zich heeft afgespeeld op de openbare weg in Renesse kan worden aangemerkt als openlijk geweld tegen de in de tenlastelegging bedoelde personen. De rechtbank stelt vast dat de verschillende geweldshandelingen in een kort tijdsbestek achtereenvolgend en op zeer korte afstand van elkaar tegen de verschillende in de tenlastelegging bedoelde personen hebben plaatsgevonden. Gelet daarop maakt de rechtbank geen onderscheid in verschillende incidenten dan wel personen die hiervan slachtoffer zijn geworden en merkt de rechtbank hetgeen zich heeft afgespeeld aan als één geweldsincident in tijd en plaats. De leden van de groep die daarvoor verantwoordelijk waren, zijn verantwoordelijk voor het geheel.
De vraag die thans ter beoordeling staat is of verdachte deel uit heeft gemaakt van de groep die dit geweld heeft toegepast dan wel een voldoende significante bijdrage heeft geleverd aan dit geweld. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.
Nadat de groep Duitsers weer in de touringcar had plaatsgenomen, kreeg de chauffeur van de politie het bevel om naar het cellencomplex Mijkenbroek in Breda te rijden. De bus is daar met politiebegeleiding naartoe gereden. Ter plaatse is van alle inzittenden van de touringcar een foto gemaakt en zijn daarbij hun identiteitsgegevens vastgelegd en is aan iedere persoon een nummer gekoppeld. Bij het fotograferen waren politieambtenaren aanwezig die die nacht in Renesse werkzaam waren geweest en tegen wie het geweld was gepleegd. Indien een inzittende van de bus door één of meerdere van deze politieambtenaren herkend werd als vermoedelijke pleger van geweld, werd deze inzittende vervolgens buiten heterdaad aangehouden als verdachte van openlijke geweldpleging. Deze foto’s zijn vervolgens in verband met het onderzoek getoond aan de leden van het SUS-team en aangevers [slachtoffer] en [slachtoffer 2] .
Door verbalisant [slachtoffer 4] is verdachte, met identificatienummer 29, herkend als degene van wie hij vermoedt dat deze hem met een bierpul heeft geslagen. Hij verklaarde dat degene door wie hij met een bierpul is geslagen tatoeages op beide onderarmen had. Hij zag dat de man deze pul met twee handen vasthad en zag dat de pul nog naar beneden toe ging toen hij omkeek. Verbalisant [slachtoffer 4] herkende vervolgens verdachte aan de grote tatoeages op zijn beide onderarmen. Alle inzittenden van de bus zijn bekeken op tatoeages. Verdachte was de enige met tatoeages op beide armen en precies op de plaatsen zoals verbalisant [slachtoffer 4] dit had gezien toen hij werd geslagen.
+
Verbalisant [slachtoffer 7] herkende verdachte als de kale man die een duw kreeg van een beveiliger en tegen een glazen ruit viel, toen hij agressief op verbalisant [slachtoffer 8] afkwam.
Beveiliger [slachtoffer 9] verklaarde dat verdachte ook door de linie heen probeerde te breken. Hij herkende verdachte aan zijn gezicht als degene die zijn vriend wilde ontzetten bij de politie.
Beveiliger [slachtoffer 13] verklaarde dat hij een man aanstalten zag maken om een verbalisant een flinke klap te geven en hem vol op die verbalisant zag inlopen. Daarop heeft beveiliger [slachtoffer 13] de man vastgegrepen en naar achteren gegooid, waarop deze met zijn hoofd tegen de muur kwam en buiten westen raakte. Later zag hij dat de man naar de bus werd gedragen. Beveiliger [slachtoffer 13] herkende verdachte als deze man.
Beveiliger [slachtoffer 14] herkende verdachte als iemand die erg agressief was. Hij heeft verdachte tegen de politie en beveiligers zien slaan en schoppen.
Bij de beoordeling van fotoconfrontaties is het beoordelingskader als volgt. “Onrechtmatigheid van bewijsgaring met betrekking tot verklaringen van personen inhoudende herkenning van een verdachte als betrokken bij een strafbaar feit doet zich voor indien de gang van zaken bij een confrontatie onverenigbaar is met een eerlijke procesvoering. Hiervan kan sprake zijn indien de bij die confrontatie gevolgde werkwijze strekt tot beïnvloeding van die personen met het oog op de door hen af te leggen verklaring. Dit zal bijvoorbeeld het geval zijn indien bij een zogenaamde meervoudige fotoconfrontatie de verdachte de enige is die ook maar enigszins voldoet aan de tevoren door de omtrent diens herkenning ondervraagde persoon gegeven beschrijving van de dader (vgl. HR 8 juli 1992, NJ 1993, 407).” De rechtbank stelt vast dat er bij de toegepaste herkenningsprocedure steeds meerdere foto’s zijn getoond. Tussen de getoonde foto’s was steeds sprake van voldoende overeenkomende kenmerken. Ook de verdediging heeft steeds bepleit dat de verdachten allemaal op elkaar leken. De rechtbank acht de wijze van herkenning naar aanleiding hiervan dan ook voldoende met waarborgen omkleed.
De rechtbank stelt voorop dat behoedzaam dient te worden omgegaan met herkenningen en de bewijskracht daarvan. Voor de betrouwbaarheid van een herkenning van een verdachte is naar het oordeel van de rechtbank van belang of de herkenning heeft plaatsgevonden op basis van specifieke, onderscheidende persoonskenmerken. Uit het dossier is gebleken dat de groep bestond uit op elkaar gelijkende personen, met veelal een gelijksoortige haardracht en gelijksoortige kleding en tatoeages. Het feit dat binnen de groep sprake was van weinig onderscheidende kenmerken, zoals ook is gebleken uit de foto’s van alle inzittenden van de bus die aan het dossier zijn toegevoegd, maakt naar het oordeel van de rechtbank voornoemd belang van het specifiek benoemen van onderscheidende persoonskenmerken op basis waarvan een herkenning heeft plaatsgevonden des te groter. De rechtbank merkt in dit kader op dat het voorval met verdachte, waarbij hij tegen een muur is gekomen en buiten bewustzijn is geraakt, door meerdere verbalisanten en beveiligers is opgemerkt en verdachte daardoor ook is opgevallen. Uit de verklaringen van verbalisant [slachtoffer 4] blijkt duidelijk dat hij verdachte heeft herkend aan de tatoeages die hij op beide onderarmen heeft. Gebleken is dat niemand anders van de groep op beide onderarmen over dergelijke tatoeages beschikte. Gelet op het voorgaande kan het naar het oordeel van de rechtbank niet anders zijn dan dat verdachte degene is geweest die verbalisant [slachtoffer 4] met een bierpul tegen het hoofd heeft geslagen. Uit de verklaring van verbalisant [slachtoffer 4] komt duidelijk naar voren dat de linie van verbalisanten en beveiligers pas is ontstaan nadat hij met de bierpul tegen het hoofd is geslagen. Het verweer dat het slaan met de bierpul plaatsvond op het moment dat de linie werd gevormd en nadat verdachte buiten bewustzijn is geraakt vindt dan ook geen steun in de bewijsmiddelen en wordt gelet daarop verworpen. De rechtbank stelt vast dat zowel verbalisant [slachtoffer 7] als beveiliger [slachtoffer 13] heeft verklaard dat verdachte tegen de muur is geduwd, nadat hij wilde inlopen op een verbalisant. De rechtbank acht dit gedrag in lijn met het eerdere slaan met een bierpul tegen het hoofd van verbalisant [slachtoffer 4] door verdachte en de verklaringen waaruit blijkt dat verdachte agressief was. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte zich agressief heeft opgedrongen in de richting van verbalisant [slachtoffer 8] .
De rechtbank is van oordeel dat uit het bovenstaande blijkt dat verdachte een significante bijdrage heeft geleverd aan het geweld. Derhalve is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging, zoals hieronder weergegeven.
4.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
hij
op
of omstreeks
12 april 2015 te Renesse, gemeente Schouwen-Duiveland,
openlijk, te weten op of aan de openbare weg, de Hogezoom en
/of
Jan van
Renesseweg,
in elk geval op of aan een openbare weg en/of een voor het publiek
toegankelijke plaats of in een voor het publiek toegankelijke ruimte
,
in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen, te weten:
- [slachtoffer] en
/of
[slachtoffer 2] en
/of
- politieambtenaren [slachtoffer 3] en
/of
[slachtoffer 4] en
/of
[slachtoffer 5] en
/of
[slachtoffer 6] en
/of
[slachtoffer 7] en
/of
[slachtoffer 8] en
/of een of meer
andere
politieambtenaren en
/of
- [slachtoffer 9] en
/of
[slachtoffer 13] en
/of
[slachtoffer 14]
en/of een of meer andere
beveiligers
,
welk geweld bestond uit het
(
al dan niet met
(
een
)
bierpul
(len)
en
/of
een
fiets
en/of een of meer andere harde voorwerpen)
slaan en/of gooien en
/of
stompen en
/of
schoppen en
/of
trappen en
/of
duwen en
/of
trekken en
/of
schelden
en
/of
schreeuwen en
/of (
als groep
)
agressief opdringen van/aan/tegen/naar
voornoemd
(
e
)
perso
(o)
n
(
en
)
;
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5
De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6
De strafoplegging
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van negen maanden met aftrek van voorarrest.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en zijn relatief kleine rol in het geheel.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een forse vorm van openlijk geweld. Door een grote groep personen, waar verdachte deel van uitmaakte, is veel geweld uitgeoefend tegen onder andere meerdere politieagenten en beveiligers. Wat er die betreffende nacht in Renesse is gebeurd, heeft voor veel beroering gezorgd. De slachtoffers hebben zich erg in het nauw gedreven gevoeld, mede door de omvang van de groep. Door de verbalisanten is onder meer aangegeven dat het een groot en gruwelijk gevecht was, dat zij dit nog nooit hebben meegemaakt en dat zij het incident als zeer levensbedreigend hebben ervaren. Door een aantal verdachten is opgemerkt dat ze er alleen maar bij waren en geen geweldshandelingen hebben verricht, waarmee zij zich onvoldoende realiseren welke impact dit alles heeft gehad op de slachtoffers. De groep jongeren bleef de slachtoffers maar omringen, waardoor zij het gevoel kregen niet uit deze situatie weg te kunnen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat er in deze zaak sprake is van een forse en zeer beangstigende variant van openlijk geweld.
Verdachte heeft niet alleen een significante bijdrage geleverd aan het vanuit de groep jegens de slachtoffers gepleegde geweld, maar heeft ook zelf meerdere geweldshandelingen gepleegd. Vast is komen te staan dat verdachte met een bierpul tegen het hoofd van een verbalisant heeft geslagen en heeft geprobeerd een verbalisant een flinke klap te geven.
Bij de bepaling van de strafmaat houdt de rechtbank rekening met de landelijke oriëntatiepunten van de rechtspraak. Deze gaan uit van een gevangenisstraf van 3 maanden voor het plegen van openlijk geweld waarbij enig lichamelijk letsel het gevolg is. Strafverzwarend vindt de rechtbank in dit geval de forse omvang van het openlijke geweld, waarbij meerdere personen letsel hebben opgelopen, en het feit dat het in deze zaak geweld betreft tegen onder andere personen met een publieke functie. Voorts is de relatief grote rol die verdachte bij het openlijk geweld heeft gepleegd strafverzwarend. In het voordeel van verdachte houdt de rechtbank rekening met het feit dat verdachte een blanco strafblad heeft.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van vijf maanden noodzakelijk is.
7
De benadeelde partijen
7.1
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 3]
De benadeelde partij [slachtoffer 3] vordert een schadevergoeding van € 2.575,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
7.2
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 4]
De benadeelde partij [slachtoffer 4] vordert een schadevergoeding van € 950,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
7.3
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 5]
De benadeelde partij [slachtoffer 5] vordert een schadevergoeding van € 350,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
7.4
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 6]
De benadeelde partij [slachtoffer 6] vordert een schadevergoeding van € 460,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd.
7.5
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 7]
De benadeelde partij [slachtoffer 7] vordert een schadevergoeding van € 350,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd.
7.6
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 8]
De benadeelde partij [slachtoffer 8] vordert een schadevergoeding van € 250,= voor het tenlastegelegde feit.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd.
7.7
De vordering van benadeelde partij [slachtoffer 15]
De benadeelde partij [slachtoffer 15] vordert een schadevergoeding van € 350,= voor het tenlastegelegde feit.
Uit het dossier is gebleken dat de benadeelde partij een van de ‘andere politieambtenaren’ betrof, zoals bewezenverklaard, tegen wie geweld is gepleegd op 12 april 2015 in Renesse.
De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van dit bewezenverklaarde feit en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet betwist, zodat de vordering zal worden toegewezen.
Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd.
Met betrekking tot de toegekende vorderingen benadeelde partij zal de rechtbank tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen.
Verdachte is voor de toegewezen bedragen naar burgerlijk recht met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk.
8
De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 10, 24c, 27, 36f en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
9
De beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf van 5 (vijf) maanden
;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
Benadeelde partijen
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 3] van € 2.575,=, waarvan € 1.425,= ter zake van materiële schade en € 1.150,= ter zake van immateriële schade;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 4] van € 950,=, ter zake van immateriële schade;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 5] van € 350,=, ter zake van immateriële schade;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 6] van € 460,=, waarvan € 10,= ter zake van materiële schade en € 450,= ter zake van immateriële schade, de schade te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 april 2015 tot aan de dag der algehele voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 7] van € 350,=, ter zake van immateriële schade, de schade te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf
12 april 2015 tot aan de dag der algehele voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 8] van € 250,=, ter zake van immateriële schade, de schade te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 april 2015 tot aan de dag der algehele voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 15] van € 350,=, ter zake van immateriële schade, de schade te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf
12 april 2015 tot aan de dag der algehele voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door één of meer mededaders is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van de hierna te noemen slachtoffers de daarbij vermelde bedragen te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 april 2015 tot aan de dag der algehele voldoening, bij niet betaling te vervangen door het daarbij vermelde aantal dagen hechtenis:
- benadeelde partij [slachtoffer 3] , € 2.575,=, bij niet-betaling te vervangen door 35 (vijfendertig) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 4] , € 950,=, bij niet-betaling te vervangen door 19 (negentien) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 5] , € 350,=, bij niet-betaling te vervangen door 7 (zeven) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 6] , € 460,=, bij niet-betaling te vervangen door 9 (negen) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 7] , € 350,=, bij niet-betaling te vervangen door 7 (zeven) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 8] , € 250,=, bij niet-betaling te vervangen door 5 (vijf) dagen vervangende hechtenis,
- benadeelde partij [slachtoffer 15] , € 350,=, bij niet-betaling te vervangen door 7 (zeven) dagen vervangende hechtenis,
met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat voor zover deze bedragen door één of meer mededaders zijn betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de Staat te betalen;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.
Dit vonnis is gewezen door mr. N. van der Ploeg-Hogervorst, voorzitter, mr. M.E.H. Janssen en mr. T. van de Poll, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.E.A.M. van de Riet, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 21 november 2016.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt –tenzij anders vermeld- bedoeld het eindproces-verbaal met dossiernummer 1504161300.2825.AMB van de politie Zeeland – West-Brabant, district Recherche, opgemaakt in de wettelijke vorm door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren en doorgenummerd van 1 tot en met 823.
Proces-verbaal ter zake relaas onderzoek, pagina 7, onder ‘aanleiding onderzoek’ en pagina 8.
Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] , pagina 585, eerste, tweede en vierde alinea.
Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , pagina 590, laatste alinea, en pagina 591, eerste,  tweede en vierde alinea.
Proces-verbaal ter zake relaas onderzoek, pagina 8.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door verbalisant [naam verbalisant] (hoofdagent van politie), pagina 603, derde alinea van zijn bevindingen.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door verbalisant [slachtoffer 15] (hoofdagent van politie), pagina 594, zesde alinea van zijn bevindingen.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 6] (hoofdagent van politie), pagina 610, eerste tot en met vierde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 6] , pagina 610, vijfde en zesde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 15] , pagina 595, eerste tot en met derde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 8] (hoofdagent van politie), pagina 600, vijfde en zesde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 7] (hoofdagent van politie), pagina 598, vierde alinea van zijn bevindingen.
Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 3] (hoofdagent van politie), pagina 537, laatste alinea, en pagina 538, eerste helft van de eerste alinea.
Proces-verbaal van verhoor getuige [slachtoffer 13] (SUS-team), pagina 742, laatste alinea.
Proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [slachtoffer 4] , pagina 613, vierde alinea, in combinatie met de foto van verdachte [medeverdachte] , pagina 645 en 646.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 5] (hoofdagent van politie), pagina 607, tweede alinea, en pagina 608, derde alinea, in combinatie met de foto van verdachte [medeverdachte] , pagina 645 en 646.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 8] , pagina 601, tweede alinea, in combinatie met de foto van verdachte [medeverdachte] , pagina 645 en 646.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 4] (hoofdagent van politie), pagina 613, eerste alinea, in combinatie met de letselbeschrijving van 12 april 2015, opgesteld door forensisch arts M. Weststrate, pagina 546.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 4] , pagina 613, eerste, derde en vierde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 7] , pagina 598, zesde alinea.
Proces-verbaal van verhoor getuige [slachtoffer 9] (SUS-team), pagina 738, vierde en vijfde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 5] , pagina 607, tweede alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 4] , pagina 614, eerste alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 8] , pagina 600, vijfde en zesde alinea van zijn bevindingen, en pagina 601, tweede alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 7] , pagina 599, eerste alinea.
Proces-verbaal van verhoor getuige [slachtoffer 14] (SUS-team), pagina 749, eerste alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [naam slachtoffer] , pagina 615.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 4] , pagina 613, eerste en tweede alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 4] , pagina 710, zesde alinea.
Proces-verbaal van bevindingen van [slachtoffer 7] , pagina 598, eerste alinea.
Proces-verbaal van verhoor van getuige [slachtoffer 9] , pagina 739, vijfde alinea.
Proces-verbaal van verhoor van getuige [slachtoffer 13] , pagina 743, tweede en tiende alinea.
Proces-verbaal van verhoor van getuige [slachtoffer 14] , pagina 750, tweede alinea.