ECLI:NL:RBMNE:2018:1662
Rechtbank MNE — Uitspraak 


RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Bewindsbureau
Locatie Utrecht
zaaknummer: 6605959 UT VERZ 18-1672 JB
Beschikking op een verzoek tot ondercuratelestelling d.d. 17 april 2018
Op verzoek van:
[verzoeker] ,
wonende [adres] ,
[postcode] [woonplaats]
gemachtigde Vallei advocaten & mediators
hierna te noemen: verzoeker.
Het verzoek strekt tot ondercuratelestelling van:
[betrokkene] ,
wonende te [adres] ,
[postcode] [woonplaats] ,
geboren op [1941] te [geboorteplaats] ,
correspondentieadres: [correspondentieadres] , [postcode] [woonplaats] ,
hierna te noemen: betrokkene.
De procedure
De kantonrechter heeft kennisgenomen van:
het verzoekschrift met bijlagen, ter griffie ingekomen op 24 januari 2018,
de bereidverklaring(en) van de voorgestelde curator(en),
de akkoordverklaring(en) van belanghebbende(n).
De beoordeling
Het verzoek strekt tot ondercuratelestelling van betrokkene met benoeming van [A] h.o.d.n. [handelsnaam] , correspondentieadres Postbus [postbusnummer] ,  [postcode] [vestigingsplaats] , tot curator.
Het verzoek is gebaseerd op de stelling dat betrokkene wegens haar lichamelijke of geestelijke toestand tijdelijk of duurzaam haar belangen niet behoorlijk waarneemt of haar veiligheid of die van anderen in gevaar brengt en een voldoende behartiging van die belangen niet met een meer passende en minder verstrekkende voorziening kan worden bewerkstelligd.
De kantonrechter is, gelet op de inhoud van de stukken en het verhandelde ter zittingen van woensdag 21 februari 2018 en woensdag 4 april 2018, van oordeel dat het verzoek afgewezen dient te worden.
De kantonrechter overweegt daartoe als volgt.
In het instellingsverzoek stond dat betrokkene met een rechterlijke machtiging was opgenomen in een instelling. Ter zitting van 21 februari 2018 heeft verzoeker verklaard dat betrokkene op dat moment niet meer in de instelling verbleef, maar elders waar verzoeker niet mocht komen omdat betrokkene hem niet wilde zien. Uit het verzoekschrift en uit het verhandelde ter zitting is gebleken dat het verzoek tot instelling van curatele onder andere dient om de door betrokkene gevraagde echtscheiding te voorkomen.
Betrokkene is van mening dat hetgeen zij in deze procedure naar voren brengt vertrouwelijk is. Zij beroept zich op haar recht op privacy en wenst niet dat haar man, als verzoeker, informatie krijgt die hij vervolgens in de echtscheidingsprocedure tegen haar kan gebruiken.
De kantonrechter stelt vast dat hier een spanningsveld ontstaat tussen het recht op privacy van betrokkene en het recht op hoor en wederhoor van verzoeker. De kantonrechter zal in het navolgende slechts door betrokkene gegeven informatie opnemen die relevant is voor de te nemen beschikking.
Ter zitting van 4 april 2018 heeft betrokkene verteld dat zij inmiddels zelfstandig woont en voor haar eigenhuishouden zorgt. Ze heeft desgevraagd verteld over haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze verzorgt haar financiën zelf en wordt bijgestaan door buurtzorg en door een medewerker van een zorginstelling.
Zij wenst van haar man te scheiden omdat hij ‘van alles heeft gedaan’ en omdat hij een vriendin heeft.
Betrokkene voert aan dat enkel de wens van haar man om niet tot scheiding en deling van de huwelijksgoederengemeenschap over te gaan de aanleiding is voor het aanvragen van curatele. Daarbij voert zij aan dat dit geen grond is voor curatele en dat bovendien een eventuele curatele niet in de weg zou staan aan een echtscheiding en een daarmee gepaard gaande scheiding en deling.
De kantonrechter stelt vast dat aan het verzoek ten grondslag is gelegd dat de psychische gezondheid van betrokkene de laatste jaren hard achteruit is gegaan, dat zij een gevaar voor zichzelf was en ongefundeerde verwijten aan haar man maakte, waardoor zij gedwongen is opgenomen in een instelling.
De door betrokkene overgelegde beschikking Wet BOPZ dateert van 15 juni 2017 en is daarmee te oud om nu nog te kunnen dien ter onderbouwing van een verzoek tot onder curatele stelling. Nu betrokkene thans zelfstandig, buiten een instelling, woont is er kennelijk sprake van een andere situatie dan in juni 2017.
Nu er geen andere onderbouwing wordt gegeven en nu rechthebbende ter zitting een coherente indruk maakte, terwijl zij voldoende zorg van diverse instellingen ontvangt, ziet de kantonrechter geen reden om de maatregel van curatele uit te spreken. De kantonrechter ziet ook geen reden om ambtshalve de lichtere maatregel van bewind uit te spreken.
Gelet op het voorgaande zal het verzoek worden afgewezen.
De beslissing
De kantonrechter:
-	wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. P.A.M. Penders, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 17 april 2018, in tegenwoordigheid van de griffier.
Tegen deze beslissing kan binnen drie maanden na de dag van de uitspraak hoger beroep worden ingesteld bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem. Het beroepschrift kan uitsluitend door een advocaat [NAAM].