ECLI:NL:RBNHO:2018:6273
Rechtbank NHO — Uitspraak 


RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Afdeling Publiekrecht, Sectie Straf
Locatie Amsterdam Osdorp (Bunker)
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/860196-16
Uitspraakdatum: 18 juli 2018
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 22 maart 2018, 25 april 2018, 8 mei 2018 en 4 juli 2018 in de zaak tegen:
[verdachte]
,
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres]
.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officieren van justitie
mrs. J. van der Putte en S.M. de Vries en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. F.W. Huizinga, advocaat [NAAM], naar voren hebben gebracht.
1
Tenlastelegging
Aan verdachte (hierna ook: [verdachte] ) is, na wijziging van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 313 van het Wetboek van Strafvordering, ten laste gelegd dat:
[ZD C-27: Deelneming aan een criminele organisatie met geweldsoogmerk]
hij in of omstreeks de periode van 01 mei 2014 tot en met 26 januari 2017 te Haarlem en/of elders in Nederland
heeft deelgenomen aan een organisatie,
welke organisatie (al dan niet in wisselende samenstellingen) bestond uit (onder meer)
Hells Angels, charter Haarlem (gevormd door: verdachte en/of [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 4] en/of [medeverdachte 5] en/of [medeverdachte 6] en/of [medeverdachte 7] en/of [medeverdachte 8] ) en/of
[medeverdachte 9] en/of
[medeverdachte 10] ,
welke organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft, te weten één of meer misdrijven omschreven in:
artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht (het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen) en/of
artikel 141a van het Wetboek van Strafrecht (het opzettelijk gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaffen tot het plegen van geweld tegen personen of goederen) en/of
artikel 157 van het Wetboek van Strafrecht (het opzettelijk brand stichten of een ontploffing te weeg brengen) en/of
artikel 170 van het Wetboek van Strafrecht (een gebouw of een voor het publiek toegankelijke plaats opzettelijk vernielen of beschadigen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen is te duchten) en/of
artikel 284 van het Wetboek van Strafrecht (een ander door geweld of enige andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of bedreiging met enige andere feitelijkheid, gericht tegen die ander of tegen een derde wederrechtelijk dwingen iets te doen of niet te doen of te dulden) en/of
artikel 285 van het Wetboek van Strafrecht (bedreiging met openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen en/of bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, zware mishandeling of brandstichting) en/of
artikel 287 van het Wetboek van Strafrecht (doodslag) en/of
artikel 289 van het Wetboek van Strafrecht (moord) en/of
artikel 300 van het Wetboek van Strafrecht (mishandeling) en/of
artikel 301 van het Wetboek van Strafrecht (mishandeling gepleegd met voorbedachte raad) en/of
artikel 302 van het Wetboek van Strafrecht (zware mishandeling) en/of
artikel 303 van het Wetboek van Strafrecht (zware mishandeling gepleegd met voorbedachte raad) en/of
artikel 304 aanhef en onder sub 2 van het wetboek van strafrecht (mishandeling, mishandeling met voorbedachte raad en/of zware mishandeling van een of meer ambtenaren gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn / hun bediening)
artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht (diefstal met geweld) en/of
artikel 317 van het Wetboek van Strafrecht (afpersing) en/of
artikel 26 van de Wet Wapens en Munitie (voorhanden hebben van (een) wapen(s) en munitie van de categorie(ën) II en III van de Wet wapens en munitie).
2
Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3
Inleiding
Op 17 maart 2015 is onder leiding van de officier van justitie te Noord-Holland onderzoek Toren opgestart. Het onderzoek heeft zich bij aanvang gericht op drie leden van de Hells Angels Haarlem: [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Gedurende het onderzoek heeft het onderzoek zich uitgebreid met de overige leden van de Hells Angels Haarlem: [verdachte] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] . Naast deze personen zijn op enig moment tijdens het opsporingsonderzoek ook [medeverdachte 10] en de [medeverdachte 9] (hierna ook: de Stichting) als verdachten aangemerkt.
Het opsporingsonderzoek heeft geresulteerd in een omvangrijk dossier, dat bestaat uit 32 afzonderlijke zaaksdossiers. [verdachte] wordt ervan verdacht dat hij samen met de andere acht full colour leden van het charter Hells Angels Haarlem de Stichting en [medeverdachte 10] heeft deelgenomen aan een criminele organisatie.
4
Bewijs
4.1.
Standpunt van de officieren van justitie
De officieren van justitie hebben gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit. Zij hebben daartoe, kort weergegeven, het volgende naar voren gebracht.
Het Haarlemse charter van de Hells Angels, gevormd door de leden [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 8] en [medeverdachte 7] , is een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband en daarmee aan te merken als een organisatie in de zin van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. Deze organisatie had het oogmerk om (gewelds)misdrijven te plegen. Dit blijkt uit uitlatingen over wat het inhoudt om Hells Angel te zijn en het Haarlemse charter, het gebruik van patches (waaronder Dequiallo en Filthy Few), de Deathhead Purple Heart pin en een Ball Peen Hammer als symbool, en uit de gepleegde strafbare feiten.
Dat de leden van Hells Angels Haarlem in zijn algemeenheid wisten dat Hells Angels Haarlem het oogmerk had om gewelddadige misdrijven te plegen, blijkt uit de algemene criminogene factoren van Hells Angels Haarlem, uit de wetenschap van het gebruik van de hiervoor genoemde gewelddadige patches, pin en symbool, alsmede uit de wetenschap van concreet gepleegde strafbare feiten.
Voor deelname aan een criminele organisatie is vereist dat de verdachten behoren tot de organisatie én een aandeel daarin hebben. [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 8] en [medeverdachte 7] vormden in de ten laste gelegde periode Hells Angels Haarlem en behoorden er dus toe.
[medeverdachte 9] draagt dezelfde naam als de aanduiding die de negen leden voor hun charter gebruiken. Het bestuur van de Stichting wordt gevormd door een lid van Hells Angels Haarlem en door een oud lid van Hells Angels Haarlem. De Stichting stelt het pand waarvan zij eigenaar is aan het charter ter beschikking als clubhuis. De versmelting van de Stichting met het charter van Hells Angels in Haarlem is zodanig dat de Stichting behoort tot de criminele organisatie.
[medeverdachte 10] is en was geen lid van Hells Angels Haarlem. Als levenspartner van de president van Hells Angels Haarlem heeft zij als spreekbuis gefungeerd tussen haar partner en leden van Hells Angels Haarlem. In die zin heeft zij samen met Hells Angels Haarlem, gevormd door de leden daarvan, en de Stichting een crimineel samenwerkingsverband gevormd en behoort zij daar zodoende toe.
De leden van het charter Hells Angels Haarlem vormden een team, met ieder een eigen rol. Ze hadden invloed op de besluitvorming binnen het charter, waren betrokken bij de werving van nieuwe leden, droegen bij aan de bewaking en het onderhoud van het clubhuis en steunden gedetineerde leden financieel en moreel. Daarnaast hebben de leden een zwijgcultuur laten ontstaan, uitgedragen en in stand gehouden. Op die manier hebben ze er zorg voor gedragen dat de organisatie haar misdadige plannen kon verwezenlijken.
De Stichting had daarbij een belangrijke faciliterende rol door het clubhuis aan de [adres] ter beschikking te stellen. Het aandeel van [medeverdachte 10] bestond er uit dat zij op de momenten dat president [medeverdachte 1] gedetineerd zat als intermediair optrad tussen hem en de overige leden van Hells Angels Haarlem.
Dit alles leidt de officieren van justitie tot de conclusie dat het charter Hells Angels Haarlem, gevormd door de leden [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 8] , [medeverdachte 7] , samen met de [medeverdachte 9] en [medeverdachte 10] hebben deelgenomen aan een organisatie die tot oogmerk had om gewelddadige misdrijven te plegen. Het aan [verdachte] ten laste gelegde feit is wettig en overtuigend bewezen te achten.
4.2.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak bepleit en daartoe – kort gezegd – het volgende aangevoerd.
Hells Angels Haarlem is een motorclub, niets meer en niets minder. Hierbij is geen sprake van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband in de zin van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. Voor zover er wel sprake is geweest van een duurzaam samenwerkingsverband met het oogmerk misdrijven te plegen, is dit oogmerk slechts bij enkele leden van Hells Angels Haarlem samen met enkele niet leden aanwezig geweest.
Hells Angels Haarlem heeft geen oogmerk op het plegen van misdrijven zoals in de tenlastelegging zijn genoemd.
De door het Openbaar Ministerie genoemde uitingen zijn alleen gebaseerd op uitlatingen van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] . Deze worden door de overige leden van de club, waaronder [verdachte] , niet gedeeld. [verdachte] is niet in het bezit van de patches Dequiallo en Filthy Few, de Deathhead Purple Heart pin en de Ball Peen Hammer. Bovendien ontbreekt het bewijs voor de conclusie dat deze patches, pin en symbool verband houden met het gebruik van geweld. Slechts een beperkt aantal leden van Hells Angels Haarlem wordt verdacht van het plegen van misdrijven. Onjuist is dat hieruit volgt dat het oogmerk van Hells Angels Haarlem is het plegen van gewelddadige misdrijven. Er is geen algemeen belang dat door de ten laste gelegde feiten is gediend.
Het dossier bevat ook geen bewijs dat [verdachte] als lid van Hells Angels Haarlem wist dat hij lid was van een organisatie die het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft.
[verdachte] heeft de functie van vicepresident. Zijn betrokkenheid is slechts bij club gerelateerde activiteiten en staat los van de criminele feiten waar anderen van worden verdacht. De reden dat [verdachte] vicepresident is, is dat hij stabiel en betrouwbaar is. Hij zou zich nooit inlaten met criminele activiteiten.
Het werven van nieuwe leden, de aanwezigheid in het clubhuis en het betalen van contributie zijn normale zaken die bij elke club horen. Onjuist is dat met de contributie ook boetes voor leden worden betaald. Wel worden leden die gedetineerd zijn enigszins financieel ondersteund. De bijdrage is vrijwillig. Het klopt dus niet dat het financieel nadeel van een lid als hij gedetineerd is door de club wordt gedragen. Ten aanzien van de gestelde zwijgcultuur merkt de verdediging op dat [verdachte] uitgebreide verklaringen heeft afgelegd en zich slechts op bepaalde vragen heeft beroepen op zijn zwijgrecht.
Van deelneming in de zin van artikel 140 Sr is slechts sprake als betrokkene in zijn algemeenheid weet dat de organisatie tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. Er moet sprake zijn van onvoorwaardelijke opzet en betrokkene dient een aandeel te hebben in gedragingen die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie dan wel dergelijke gedragingen te ondersteunen. Voor wat betreft [verdachte] is dit niet het geval. Hij dient dan ook van het hem ten laste gelegde te worden vrijgesproken, aldus de raadsman.
4.3.
Het oordeel van de rechtbank
I.
Organisatie
De rechtbank stelt voorop dat onder ‘een organisatie’ als bedoeld in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) wordt verstaan een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en tenminste één andere persoon. Niet is vereist dat daarbij komt vast te staan dat een persoon – om als deelnemer aan die organisatie te kunnen worden aangemerkt – moet hebben samengewerkt met, althans bekend moet zijn geweest met alle andere personen die deel uitmaken van de organisatie of dat de samenstelling van het samenwerkingsverband steeds dezelfde is (Hoge Raad 22 januari 2008, ECLI:NL:HR:2008:BB7134).
De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen het volgende af. De [medeverdachte 9] is in 1979 opgericht. De Stichting staat ingeschreven op het adres aan de [adres] te Haarlem en zij is eigenaar van het aldaar gelegen pand. [medeverdachte 8] is voorzitter van de Stichting. Hells Angels, charter Haarlem, is in 1980 opgericht. Het charter gebruikt het pand aan de [adres] te Haarlem als clubhuis. De Stichting beschikt over een bankrekening, waarop de club Hells Angels Haarlem geld stort om vaste lasten te betalen. De penningmeester heeft de beschikking over de bankrekening van de Stichting. In de ten laste gelegde periode zijn [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] allen lid van dit charter. [medeverdachte 1] is president, [verdachte] is vice-president, [medeverdachte 4] is road captain, [medeverdachte 3] is treasurer (penningmeester), [medeverdachte 5] is secretary en [medeverdachte 2] is de sergeant at arms. [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] zijn full colour member. De leden dragen een hesje, de zogenaamde ‘colours’, waardoor zichtbaar is dat zij lid zijn van Hells Angels, charter Haarlem. Zij betalen contributie voor het lidmaatschap. Op donderdagavond vergaderen de leden in het clubhuis. Hells Angels Haarlem heeft eigen clubregels. Beslissingen worden op democratische wijze genomen, waarbij alle leden een stem hebben in te nemen beslissingen.
[medeverdachte 10] is geen lid van Hells Angels, charter Haarlem. Ten tijde van de detentie van haar partner [medeverdachte 1] was zij wel de cruciale schakel tussen [medeverdachte 1] en andere leden van Hells Angels, charter Haarlem. Met name met [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] onderhield zij telefonisch contact en zij had ontmoetingen met hen, onder meer over club gerelateerde zaken.
De rechtbank concludeert op basis van het voorgaande dat sprake is van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband tussen Hells Angels, charter Haarlem, bestaande uit de leden [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] , samen vormend Hells Angels charter Haarlem, en [medeverdachte 10] en de [medeverdachte 9] gedurende de ten laste gelegde periode.
II.
Oogmerk van de organisatie
Vervolgens is de vraag aan de orde of de organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven. Het oogmerk van de organisatie moet gericht zijn op het plegen van misdrijven, maar niet is vereist dat het plegen van misdrijven de voornaamste bestaansgrond van de organisatie is (HR 15 juni 2010, ECLI:NL:HR:2010:BK6148). Voor een bewezenverklaring is voldoende dat het plegen van misdrijven wordt beoogd, zodat geen aanvang hoeft te zijn gemaakt met het daadwerkelijk plegen daarvan. Voor bewijs van het bestanddeel “oogmerk” zal onder meer betekenis kunnen toekomen aan misdrijven die in het kader van de organisatie reeds zijn gepleegd, aan het meer duurzaam of gestructureerde karakter van de samenwerking, zoals daarvan kan blijken uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden of onderlinge afstemming van activiteiten van deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie, en, meer algemeen, aan de planmatigheid of stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichte activiteiten van deelnemers binnen de organisatie (HR 15 mei 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0502, NJ 2008/559).
A.	Bedreigende en gewelddadige reputatie
Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat de Hells Angels Haarlem een bedreigende en gewelddadige reputatie hebben. Personen die zeggen slachtoffer te zijn geworden van een strafbaar feit gepleegd door een lid of leden van Hells Angels Haarlem, of daarover een (getuigen)verklaring zouden kunnen afleggen, geven aan dat zij dit niet durven in verband met hun veiligheid omdat zij bang zijn te worden geconfronteerd met geweld. Daarnaast blijkt dat leden van de motorclub hun bedreigende en/of gewelddadige reputatie, waarvan zij zich ook bewust zijn, in het dagelijks leven tegen willekeurige personen inzetten.
Zo blijkt uit een afgeluisterd gesprek dat [medeverdachte 2] vertelt over dat hij een buschauffeur te pakken heeft gehad die naar aanleiding van een verkeerssituatie had geclaxonneerd. [medeverdachte 2] zou zijn uitgestapt waarop die persoon toen deze zag dat hij een Hells Angel was, excuserend reageerde. [medeverdachte 2] voegde hem vervolgens toe: “
Luister, zeg tegen je kankercollega’s nog een keer hier mans rijden, ja, stomp ik al jullie kankerkoppen eraf.”
[medeverdachte 1] zegt in een gesprek dat is afgeluisterd:
“Stoer doen voor je maatje en dat er dan in één keer twee Hells Angels zo uitstappen. Dat is mooi hè, geen klap uitgedeeld en toch geïntimideerd.”
Uit het dossier blijkt verder dat een medeweggebruiker schade aan de Mercedes van [medeverdachte 10] zou hebben veroorzaakt. In een afgeluisterd gesprek waaraan [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 10] deelnemen wordt besproken dat [medeverdachte 3] de schadeafwikkeling op zich dient te nemen en dat hij dan wel een clubfoto op de app moet zetten omdat dit helpt. Deze voorbeelden zijn exemplarisch voor de bedreigende en gewelddadige reputatie van de Hells Angels Haarlem, die zij zichzelf ook toedichten gelet op de uitspraken van [medeverdachte 2] dat het charter als kei en kei hard bekend staat en van president [medeverdachte 1] dat zij het beestachtige chapter zijn en hoe slechter hun naam, des te beter het is.
B.	Belonen van geweld
Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank bovendien af dat door Hells Angels Haarlem een oorkonde, een patch en een symbool gebruikt worden, waaruit blijkt dat het gebruik van geweld wordt beloond. In het clubhuis hangt een oorkonde met betrekking tot Deathhead Purple Heart. Deze oorkonde geeft aan dat een ieder die de Purple Heart heeft verdiend zijn bloed heeft gegeven ter verdediging en eer van de Hells Angels. Ook staat het woord “dequiallo” op de muur geschreven. “Dequiallo” verwijst naar toegepast geweld door clubleden van Hells Angels richting overheidspersoneel. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] dragen de patch “dequiallo” op hun colours. Dat deze term een andere betekenis zou hebben of dat [verdachte] niet bekend was met deze betekenis, acht de rechtbank in het licht van de bewijsmiddelen niet aannemelijk. Bovendien wordt de ball peen hammer door Hells Angels Haarlem als symbool gebruikt. De bolhamerspeld of bolhamerpatch is bedoeld voor leden die geverifieerd geweld namens de club hebben gebruikt. Achter de bar in het clubhuis ligt een ball peen hammer op een sokkel, met een verwijzing naar het 20-jarig bestaan van de club. Op de motor van [medeverdachte 5] is eveneens een ball peen hammer aangetroffen.
Verdachten zelf hebben over de betekenis van patches, pin en symbolen en overige club gerelateerde zaken niet willen verklaren. Het woord omerta staat op de muur van het clubhuis geschreven. [medeverdachte 8] fluistert in de arrestantenbus, waarin hij en andere aangehouden leden van de Hells Angels Haarlem vervoerd worden: “
zwijgen… met alles
”.
C.	Gepleegde strafbare feiten
Uit de bewijsmiddelen die betrekking hebben op de na te noemen zaaksdossiers blijkt dat leden van Hells Angels Haarlem zich in de ten laste gelegde periode schuldig hebben gemaakt aan verschillende misdrijven, die naar het oordeel van de rechtbank rechtstreeks verband houden met de club Hells Angels Haarlem en waaruit het oogmerk van de organisatie op die misdrijven kan worden afgeleid.
[medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben [slachtoffer 1] wederrechtelijk gedwongen tot het beëindigen van zijn lidmaatschap bij motorclub No Surrender en het niet meer dragen van zijn “colours” (zaaksdossier C-02, Alt). Toen bleek dat [slachtoffer 1] zijn lidmaatschap nog niet had opgezegd, is hij in zijn café in Haarlem in het gezicht geslagen. De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat deze feiten zijn gepleegd omdat [slachtoffer 1] lid is van een andere motorclub en Hells Angels Haarlem deze niet duldt in “hun stad”.
[medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben zich voorts – ondanks een technische vrijspraak – in het contact met [slachtoffer 2] schuldig gemaakt aan het wederrechtelijk dwingen van [slachtoffer 2] tot het sluiten van zijn pas geopende tattooshop aan de [adres] in Haarlem (zaaksdossier C-01, Budel). Volgens de bewijsmiddelen was de reden daarvoor dat de Hells Angels geen tattooshop van [slachtoffer 2] in Haarlem wilden hebben. Het door [medeverdachte 1] ter zitting geschetste alternatief scenario, dat niet is onderbouwd, acht de rechtbank niet aannemelijk geworden.
[medeverdachte 1] heeft tweemaal opdracht gegeven tot brandstichting aan sporthal [naam] in Hoogwoud (zaaksdossier C-04, Begles, en C-05, Bornrif). Bij een van die brandstichtingen heeft hij de opdracht daartoe via [medeverdachte 10] aan [medeverdachte 3] gegeven, die voor de verdere uitvoering moest zorgdragen (zaaksdossier C-05, Bornrif). [medeverdachte 1] heeft ook op verschillende momenten dreigberichten naar [slachtoffer 3] verstuurd (zaaksdossier C-04, Begles, en C-07, Stereo). Met de brandstichtingen aan de sporthal en de dreigberichten heeft [medeverdachte 1] [slachtoffer 3] als eigenaar van sporthal [naam] proberen te dwingen om de jaarlijks georganiseerde choppershow van motorclub Rogues MC geen doorgang te laten vinden (zaaksdossier C-08, Kasteel).
[medeverdachte 3] heeft in Alkmaar Satudarah-lid [slachtoffer 4] mishandeld (zaaksdossier C-13, Vuurduin). Tijdens die mishandeling is volgens een getuige “tering Satudarah” geroepen. De dag na de mishandeling verzamelde zich een grote groep leden van Satudarah in de binnenstad van Alkmaar, op zoek naar [medeverdachte 3] . [medeverdachte 2] is gebeld door een onbekend gebleven man met de mededeling dat hij gebeld is door [naam] , national sergeant van Satudarah. De NNman zegt:
‘En een van jullie heb gisteren een prospect, of met een paar man, een prospect van Satudarah in elkaar gerost in Alkmaar’
en
‘vandaar dat ik het aan het uitzoeken ben en of ik dus iemand van 81 Haarlem, die in Alkmaar woont en of ik niet een nummertje voor hem heb. Ken ik jouw nummer geven?’
. [medeverdachte 2] reageert:
‘ja, natuurlijk’
. Even later wordt [medeverdachte 2] gebeld door [naam] , die vraagt wanneer en waar het gebeurd is. [medeverdachte 2] geeft hier antwoord op en zegt:
“maar ik heb het al besproken met die andere [naam] , dus euhh..’
. Hieruit leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 2] contact heeft gehad met de sergeant at arms van Satudarah om het voorval te bespreken. De rechtbank leidt uit het voorgaande af dat de mishandeling verband houdt met het feit dat [slachtoffer 4] lid is van Satudarah en niet dat het een persoonlijk akkefietje van [medeverdachte 3] met [slachtoffer 4] betrof.
[medeverdachte 2] heeft zich in Haarlem schuldig gemaakt aan mishandeling (met voorbedachte raad) van No Surrender-lid [slachtoffer 5] (zaaksdossier C-15, Martini). Uit de afgeluisterde gesprekken die [medeverdachte 2] nadien met [medeverdachte 1] heeft gevoerd, leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 2] [slachtoffer 5] heeft mishandeld vanwege het feit dat hij in Haarlem op de motor reed met een hesje van No Surrender.
[medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hebben geprobeerd [slachtoffer 6] , die hangaround bij Hells Angels Haarlem was en vanwege zijn gezondheidstoestand wilde stoppen, af te persen door hem met geweld en bedreiging met geweld te dwingen zijn motor af te geven (zaaksdossier C-14, Uitkijk).
[medeverdachte 3] heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot afpersing van [slachtoffer 7] door hem met bedreiging met geweld te dwingen tot afgifte van een geldbedrag van € 500,- (zaaksdossier C-16, Westpoint). Uit de bewijsmiddelen volgt onmiskenbaar dat [medeverdachte 3] het noemen van de club, het clubhuis en de naam van zijn president door [slachtoffer 7] en later ook door Stef uit Beverwijk, aangrijpt om hen te beschuldigen van het in diskrediet brengen van de club. Deze beschuldiging gebruikt hij vervolgens om [slachtoffer 7] voor het blok te zetten om geld te betalen en (later ook) de naam van de persoon die zich Stef noemt te geven. Wanneer [slachtoffer 7] die naam weigert te geven, slaat [medeverdachte 3] [slachtoffer 7] in het gezicht.
[medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] hebben [slachtoffer 8] afgeperst door hem met bedreiging met geweld te dwingen tot afgifte van € 10.000,- (zaaksdossier C-17, Millenium). [slachtoffer 8] heeft tegenover de politie verklaard dat [naam] , destijds lid van Hells Angels Haarlem, achter de afpersing zit en dat hij mensen binnen de Hells Angels heeft overgehaald om aan hem een boete op te leggen. Uit gesprekken die [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben gevoerd blijkt ook dat zij een beslissing van een ander moesten uitvoeren. Zij stonden achter deze beslissing en hebben de afpersing vervolgens uitgevoerd.
[medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] hebben zich ook schuldig gemaakt aan de afpersing van [slachtoffer 9] door hem met geweld en bedreiging met geweld te dwingen tot afgifte van € 15.000,- (zaaksdossier C-18, Wester). [slachtoffer 9] was lid van Alcatraz Wanted, een supportclub van Hells Angels Haarlem, en had – in de ogen van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] – verzuimd een envelop met ingezameld geld te bezorgen bij de vrouw van een gedetineerd lid van Alcatraz Wanted. De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] als leden van Hells Angels Haarlem daarin aanleiding hebben gezien om aan [slachtoffer 9] als lid van een supportclub een boete op te leggen.
[medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] hebben in het clubhuis van Hells Angels Haarlem een vuurwapen van het merk Scorpion en een geluiddemper voorhanden gehad (zaaksdossier C-19, Boor). Gelet op de aangetroffen kogel in de openhaard van het clubhuis is in het clubhuis met het wapen geschoten.
[medeverdachte 2] en [medeverdachte 8] hebben ieder (een) wapen(s) en munitie van categorie III voorhanden gehad (zaaksdossier C-22, Spits, respectievelijk C-30, Hoek). Een van de clubregels van Hells Angels Haarlem is aan vuurwapens gewijd. Blijkens regel 10 moeten vuurwapens bij betreding van het clubhuis worden ingeleverd bij de sergeant at arms en op een veilige plek worden weggelegd. Uit afgeluisterde gesprekken blijkt bovendien dat [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] in de ten laste gelegde periode ook de beschikking hebben gehad over een vuurwapen.
D.	Conclusie
Gelet op de bedreigende en gewelddadige reputatie van Hells Angels Haarlem, de heersende cultuur waarin geweld beloond wordt, de uitingen van (het gebruik van) geweld en de concreet gepleegde strafbare feiten is de rechtbank van oordeel dat de organisatie tot oogmerk had het plegen van de volgende misdrijven: openlijke geweldpleging, brandstichting, dwang, bedreiging, (zware) mishandeling (met voorbedachte raad en van ambtenaren), afpersing en overtreding van de Wet wapens en munitie. Van de overig ten laste gelegde misdrijven waarop het oogmerk van de organisatie gericht zou zijn, acht de rechtbank onvoldoende bewijs aanwezig. In het bijzonder overweegt de rechtbank dat zij het bestaan van de patch Filty Few, die zou worden toegekend aan leden die ten behoeve van de Hells Angels iemand hebben gedood of daaraan hebben bijgedragen, onvoldoende vindt om bewezen te achten dat het oogmerk van de organisatie mede was gericht op moord en doodslag. Aan geen van de leden van Hells Angels Haarlem is een dergelijke patch toegekend en uit het dossier blijkt, buiten het uiten van kwade taal in die trant, onvoldoende concreet dat leden handelingen verrichten of voorbereiden die gericht waren op moord of doodslag.
III.
Deelname
Volgens vaste rechtspraak is van deelneming aan een organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr sprake indien een persoon behoort tot de organisatie, en een aandeel heeft in, dan wel ondersteunt, gedragingen die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie.
De verdachte dient in dat verband in zijn algemeenheid te weten (in de zin van onvoorwaardelijk opzet) dat de organisatie tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. Niet is vereist dat de verdachte wetenschap heeft van een of meer concrete misdrijven die door de organisatie worden beoogd, of dat zijn opzet is gericht op het plegen van die misdrijven, ook niet wanneer het gaat om misdrijven van uiteenlopende aard. Elke bijdrage aan een organisatie kan strafbaar zijn. Een dergelijke bijdrage kan bestaan uit het (mede)plegen van enig misdrijf, maar ook uit het verrichten van hand- en spandiensten en (dus) het verrichten van handelingen die op zichzelf niet strafbaar zijn, zolang van bovenbedoeld aandeel of ondersteuning kan worden gesproken.
In zijn algemeenheid weten
Bij de beoordeling van het bewijs dat [verdachte] in zijn algemeenheid heeft geweten dat de organisatie Hells Angels Haarlem tot oogmerk had het plegen van de hiervoor besproken misdrijven, neemt de rechtbank het volgende in aanmerking.
[verdachte] is bijna 15 jaar lid van de Hells Angels Haarlem. Hij heeft verschillende functies bekleed en heeft thans de functie van vicepresident. Doordat hij deze functie bekleedt, telt bij stemmingen zijn stem voor twee en heeft hij derhalve invloed op de besluitvorming binnen de Hells Angels Haarlem. [verdachte] gaat naar de hiervoor genoemde wekelijkse clubavonden. Hij draagt zijn Hells Angels hesje als hij motor rijdt en als hij naar clubavonden gaat. In zijn woning zijn patches aangetroffen, die hij in zijn bezit had namens de Hells Angels Haarlem. [verdachte] heeft ter zitting verklaard dat hij wel eens heeft gehoord dat er mensen worden gestraft in het clubhuis. Voorts kan hij zich voorstellen dat mensen bang zijn voor de Hells Angels.
De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat [verdachte] over een aantal concrete strafbare feiten (achteraf) is geïnformeerd. Uit de verklaring die [verdachte] heeft afgelegd bij de rechter-commissaris in combinatie met het tapgesprek dat [slachtoffer 6] op 19 augustus 2015 met een onbekend gebleven vrouw heeft gevoerd, leidt de rechtbank af dat [verdachte] ervan op de hoogte was dat vanuit Hells Angels Haarlem werd geprobeerd [slachtoffer 6] af te persen. De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat [verdachte] ook is geïnformeerd over de mishandeling van No Surrender lid [slachtoffer 5] door [medeverdachte 2] op 17 december 2015 (zaaksdossier C-15, Martini). Desondanks is hij lid van de Hells Angels gebleven zonder deze strafbare feiten te veroordelen dan wel uit de club te stappen.
De rechtbank leidt uit afgeluisterde gesprekken tussen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] ook af dat binnen de club is besloten dat [slachtoffer 8] een geldbedrag van € 10.000,- diende te betalen (zaaksdossier C-17, Millenium). Zo zegt [medeverdachte 1] in dit verband: “Ik zeg het vind het heel vervelend en heel klote allemaal voor je maar dit is een beslissing die ligt er, ik zeg ja om het goed af te handelen ik ken er niks aan veranderen”, “ik sta gewoon achter de jongens die een beslissing hebben genomen en dan sta ik daar gewoon achter” en “Maar op het moment dat er beslissingen zijn genomen ja dan eh dan kan ik er ook niks meer aan doen. Want wij zijn mannen van ons woord en als ehh er met zijn allen wordt gezegd van zo gaat het gebeuren dan gaat het uiteindelijk zo gebeuren.”
Dat gedragingen van andere leden het daglicht niet konden verdragen en dat [verdachte] daar van op de hoogte was, blijkt eens temeer uit hetgeen is besproken tijdens de clubavond van 16 september 2016, waarbij ieder lid van de Hells Angels Haarlem aanwezig was. Bij die gelegenheid is over een aantal zaken gestemd en is onder meer gesproken over de haat tegen andere motorclubs, over het incident in het Van der Valk hotel, over dat het charter als kei en kei hard in Holland bekend staat en dat het clubhuis gesweept moet worden, waarna door [medeverdachte 1] wordt gezegd: “je moet hier gewoon niet domme dingen lullen” en “dat weten we allemaal want we zitten allemaal van hier niet praten en daar niet praten als er echt wat te bespreken, wat we echt niet willen gaan we weg. Gaan we ergens anders heen simpel zat. Die dagelijkse dingen en die club dingen daar kennen we gewoon over praten”. [verdachte] heeft op geen enkel moment tijdens deze meeting gevraagd waar dit over ging. Hij heeft geen nadere vragen gesteld of zijn afkeuring uitgesproken.
Ook uit een telefoongesprek dat [verdachte] op 24 februari 2016 voert met [medeverdachte 2] , en waar [verdachte] vraagt wat er zo dringend is dat hij die avond op moet komen draven in Haarlem en daardoor drie gasten de straat op moet schoppen (de rechtbank neemt aan; klanten afzeggen die die avond een afspraak hebben in zijn tattoo shop), leidt de rechtbank af dat [verdachte] als lid van het Haarlemse charter geacht wordt bij belangrijke clubaangelegenheden aanwezig te zijn. Er moeten
‘dingen besproken worden’
die [medeverdachte 2] ‘
niet over de telefoon gaat zeggen’
maar die ’
urgent
’ zijn want ‘
wij worden als Haarlem gewoon fucking in de maling genomen en dan ga ik vanavond daar gewoon dus gas op geven’.
Daarnaast kan uit het hiervoor beschreven beloningssysteem voor het gebruik van geweld dat binnen Hells Angels Haarlem wordt gehanteerd en de aanwezigheid van teksten als “dequiallo”, “omerta”, en “power is taken not given” op de muren in het clubhuis worden afgeleid dat Hells Angels Haarlem niet alleen een club is die zich richtte op motorrijden, maar ook het oogmerk had het plegen van (gewelds)misdrijven en dat [verdachte] hiervan in zijn algemeenheid op de hoogte was.
Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang beschouwd,  dat het voor alle clubleden, ook voor [verdachte] , duidelijk is geweest dat er met regelmaat (ernstige) strafbare feiten werden gepleegd en dat zij dus in zijn algemeenheid hebben geweten dat Hells Angels Haarlem tot oogmerk had het plegen van misdrijven en dat zij ook wetenschap hadden van een aantal concreet gepleegde strafbare feiten. [verdachte] heeft daarvan op geen enkel moment afstand genomen. De stelling van [verdachte] dat hij daarover in onwetendheid heeft verkeerd, acht de rechtbank niet geloofwaardig, maar moet juist worden begrepen in het licht van de clubregels waar [verdachte] zich aan heeft gecommitteerd, meer specifiek regel 12:
’alles wat Hells Angels H'lem met elkaar bespreken blijft tussen ons; dus wordt op geen enkele manier naar buiten gebracht’.
Een clubregel waar [verdachte] zich ook tijdens het onderzoek ter terechtzitting meerdere keren aan heeft gehouden door te verklaren dat hij geen antwoord geeft op vragen die de club aangaan.
In dat kader kent de rechtbank nog in het bijzonder betekenis toe aan de verklaring van voormalig full colour lid van Hells Angels Haarlem [naam] die, naar eigen zeggen, in september 2014 in zogenaamde bad standing de club is uitgezet. Hij zou zijn motor hebben moeten inleveren en zijn tatoeages, voor zover verwijzend naar de club, moeten aanpassen/verwijderen. De reden daarvan was naar eigen zeggen gelegen in het feit dat hij niet altijd instemde met clubbesluiten.
In zijn verklaringen schetst [naam] een beeld van de Hells Angels Haarlem waarbij er vanaf 2014 met de komst van [medeverdachte 1] , die vervolgens president werd, een groep binnen de groep is ontstaan; de ‘oude’ en de ‘nieuwe garde’.
Hoewel er op grond van de verklaringen van [naam] aanwijzingen zijn dat de oude garde, waartoe [verdachte] behoorde, rustig aan wilde doen en problemen met andere motorclubs pratend wilde oplossen in plaats van met geweld, heeft [verdachte] er voor gekozen zijn lidmaatschap te laten voortduren, ook toen het voor hem duidelijk was dat leden van de club waartoe hij behoorde, uit naam van de Hells Angels Haarlem geweldsmisdrijven pleegden en op het oog hadden. [verdachte] heeft ook nimmer het initiatief genomen het lidmaatschap van leden die uit naam van de club strafbare feiten pleegden te laten beëindigen door dit op een vergadering in stemming te brengen.
Daarmee heeft [verdachte] bewust een cultuur laten ontstaan en laten voortbestaan waarin misdrijven werden gepleegd.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen.
4.4.
Bewezenverklaring
In de bijlage heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
[ZD C-27: Deelneming aan een criminele organisatie met geweldsoogmerk]
hij in of omstreeks de periode van 1 mei 2014 tot en met 26 januari 2017 te Haarlem en elders in Nederland
heeft deelgenomen aan een organisatie,
welke organisatie bestond uit
Hells Angels, charter Haarlem (gevormd door: verdachte en [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] en [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] ) en/of
[medeverdachte 9] en
[medeverdachte 10] ,
welke organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft, te weten één of meer misdrijven omschreven in:
artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht (het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen) en
artikel 157 van het Wetboek van Strafrecht (het opzettelijk brand stichten of een ontploffing te weeg brengen) en
artikel 284 van het Wetboek van Strafrecht (een ander door geweld of enige andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of bedreiging met enige andere feitelijkheid, gericht tegen die ander of tegen een derde wederrechtelijk dwingen iets te doen of niet te doen of te dulden) en
artikel 285 van het Wetboek van Strafrecht (bedreiging met openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen en/of bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, zware mishandeling of brandstichting) en
artikel 300 van het Wetboek van Strafrecht (mishandeling) en
artikel 301 van het Wetboek van Strafrecht (mishandeling gepleegd met voorbedachte raad) en
artikel 302 van het Wetboek van Strafrecht (zware mishandeling) en
artikel 303 van het Wetboek van Strafrecht (zware mishandeling gepleegd met voorbedachte raad) en
artikel 304 aanhef en onder sub 2 van het wetboek van strafrecht (mishandeling, mishandeling met voorbedachte raad en/of zware mishandeling van een of meer ambtenaren gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn / hun bediening) en
artikel 317 van het Wetboek van Strafrecht (afpersing) en
artikel 26 van de Wet Wapens en Munitie (voorhanden hebben van (een) wapen(s) en munitie van de categorie(ën) II en III van de Wet wapens en munitie).
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
5
Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op:
deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.
6
Strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is derhalve strafbaar.
7
Motivering van de sancties
7.1.
Standpunt van de officieren van justitie
De officieren van justitie hebben gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, met aftrek van voorarrest.
7.2.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht om in geval van een veroordeling overeenkomstig het advies van de reclassering [verdachte] een gevangenisstraf op te leggen waarvan het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht en een voorwaardelijk deel met eventueel daaraan verbonden voorwaarden.
7.3
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de hoofdstraf die aan [verdachte] moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
[verdachte] heeft zich schuldig gemaakt aan deelneming aan een criminele organisatie. Deze criminele organisatie bestond uit het Haarlemse charter van motorclub Hells Angels (gevormd door de negen full colour members van dat charter, te weten: [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 8] , [medeverdachte 6] , [verdachte] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 4] ), [medeverdachte 10] (de partner van [medeverdachte 1] ) en [medeverdachte 9] . Deze criminele organisatie had het oogmerk om misdrijven te plegen.
[medeverdachte 10] is, met name in de periodes waarin [medeverdachte 1] gedetineerd zat, steeds een belangrijke zo niet onmisbare schakel geweest tussen [medeverdachte 1] en de overige leden van de Hells Angels Haarlem. Zij heeft club gerelateerde berichten van [medeverdachte 1] doorgegeven aan andere leden en [medeverdachte 1] op de hoogte gehouden van de zaken die binnen de club speelden. De [medeverdachte 9] had een faciliterende rol. De Stichting heeft het clubhuis ter beschikking gesteld, alwaar strafbare feiten werden gepleegd.
[verdachte] is bijna 15 jaar lid van de Hells Angels Haarlem. Hij bekleedt de functie van vice president. Bij stemmingen binnen de Hells Angels Haarlem telt zijn stem voor twee en heeft hij derhalve meer invloed op de besluitvorming dan andere leden.
Sinds [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] lid zijn geworden van de Hells Angels Haarlem, is dit charter onder presidentschap van [medeverdachte 1] uitgegroeid tot een motorclub met een steeds meer bedreigende en gewelddadigere reputatie. [medeverdachte 1] wilde dat de Hells Angels Haarlem de enige motorclub in Haarlem en omgeving zou blijven. Volgens [medeverdachte 1] is de basisregel van een Hells Angels ‘dat je je patch verdedigt, kan beschermen en je territorium schoon houdt’. Alles was erop gericht de baas in Haarlem te zijn. [medeverdachte 1] en andere leden van Hells Angels Haarlem hebben dit naar leden van andere motorclubs uitgedragen door hen te intimideren en  geweld te gebruiken. Zij wilden de macht in Haarlem.
De rechtbank ziet deze ontwikkeling als rechtstreeks gevolg van de macht die [medeverdachte 1] vanaf zijn komst in 2014 naar zich toe heeft weten te trekken. Hij wist zich daarbij volledig gesteund door de rest van de zogenoemde 'jonge garde', waaronder in ieder geval [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , als ook door de steun en aanmoediging die hij van zijn partner [medeverdachte 10] kreeg. Samen met voornoemde vertrouwelingen kon hij geweldsmisdrijven plegen om zijn territorium schoon te houden en van het Haarlemse charter het 'beestachtige charter' te maken. Zo kwam het Haarlemse charter als 'kei en keihard' bekend te staan. [verdachte] is over een aantal van de hierna genoemde concrete strafbare feiten achteraf geïnformeerd.
Onder leiding van [medeverdachte 1] is een aantal leden van de Hells Angels Haarlem vertrokken. De leden die bleven, de zogenoemde 'oude garde', waaronder [verdachte] , wisten wat 'de lijn' was en zetten deze lijn samen met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] (de jonge garde) voort.
Het gebruik van geweld werd door leden van de Hells Angels Haarlem niet geschuwd. In het clubhuis van de Hells Angels Haarlem staan allerlei slag- en steekwapens tentoongesteld en staat het woord ‘dequiallo’ op de muur. Het gebruik van geweld tegen overheidsambtenaren werd beloond met de patch ‘dequiallo’. Meerdere leden van de Hells Angels Haarlem zijn in het bezit van deze patch.
[medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] hebben meerdere gesprekken gevoerd waarin wapengeweld wordt goedgekeurd en verheerlijkt. [medeverdachte 1] heeft samen met [medeverdachte 3] een wapen voorhanden gehad. Met dit wapen, een pistoolmitrailleur met geluidsdemper, is in het clubhuis geschoten.
Ook [medeverdachte 8] en [medeverdachte 2] hebben een wapen voorhanden gehad. Toen het wapen van [medeverdachte 2] tijdens een zoeking door de politie werd aangetroffen, heeft [medeverdachte 2] hierover gesproken met andere leden van de club. Geen enkel lid heeft het wapenbezit veroordeeld, het in bezit hebben van een wapen werd als normaal beschouwd.
Onder leiding van de jonge garde met [medeverdachte 1] als president hebben de Hells Angels Haarlem de afgelopen jaren een waar schrikbewind gevoerd, waarbij al dan niet willekeurig slachtoffers werden gemaakt.
Zo hebben [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en andere leden van de Hells Angels Haarlem geprobeerd een cafébaas in Haarlem te dwingen zijn lidmaatschap bij No Surrender op te zeggen. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en andere leden van de Hells Angels hebben hem meermalen opgezocht in zijn café en hebben op enig moment zijn No Surrender colours afgepakt. Zij hebben hem uiteindelijk op het gezicht geslagen toen bleek dat hij nog steeds lid was.
[medeverdachte 3] heeft op 19 juli 2015 tijdens een uitgaansavond in Alkmaar zonder enige aanleiding een lid van motorclub Satudarah in zijn gezicht geslagen.
[medeverdachte 2] is op 17 december 2015 een lid van No Surrender die in zijn colours in Haarlem op de motor reed, achterna gereden en heeft hem vervolgens zonder enige aanleiding mishandeld. [verdachte] is hierover achteraf geïnformeerd.
Ook in de omgeving van Haarlem werden geen leden van andere motorclubs getolereerd. Nadat op 9 juni 2016 door een lid van de Hells Angels Haarlem werd vernomen dat er leden van de motorclub Mongols in Zandvoort reden, is een aantal leden van de Hells Angels Haarlem naar Zandvoort gegaan om deze Mongols te zoeken.
De Hells Angels Haarlem hadden ook een conflict met motorclub Rogues MC uit Opmeer. Na een schermutseling tussen [medeverdachte 1] en een lid van de Rogues in september 2014 waren de leden van de Hells Angels Haarlem niet meer welkom bij de choppershow van de Rogues, die jaarlijks plaatsvindt in een sporthal in Hoogwoud. [medeverdachte 1] heeft vervolgens besloten dat deze choppershow in een sporthal in Hoogwoud dan maar niet door moest gaan. Hij heeft gedurende langere tijd geprobeerd om de eigenaar van de sporthal, [slachtoffer 3] , te dwingen om de choppershow af te gelasten door tot tweemaal toe brand te laten stichten aan de sporthal, steeds gevolgd door het versturen van een reeks dreigberichten aan [slachtoffer 3] .
Een aantal leden van de Hells Angels Haarlem heeft de bedreigende en/of gewelddadige reputatie van de Hells Angels gebruikt om mensen te intimideren en af te persen. Dit middel hebben zij ook ingezet tegen willekeurige personen die toevallig op hun pad kwamen, bijvoorbeeld om sneller een schade aan een auto af te wikkelen of door verkeersdeelnemers te intimideren.
Personen die bij de politie hebben aangegeven dat zij slachtoffer zijn geworden van een misdrijf gepleegd door leden van de Hells Angels Haarlem, hebben geen verklaringen af durven leggen. Zij vrezen voor hun veiligheid, omdat zij bang zijn om met geweld geconfronteerd te worden. Dat deze angst terecht is, blijkt uit de strafbare feiten die de leden van de Hells Angels Haarlem in de afgelopen jaren hebben gepleegd.
[medeverdachte 1] heeft samen met [medeverdachte 2] [slachtoffer 8] afgeperst. De beslissing om [slachtoffer 8] af te persen is een beslissing die binnen de club is genomen. [slachtoffer 8] heeft uiteindelijk € 10.000,- aan [medeverdachte 1] betaald, omdat hij vreesde dat er anders geweld tegen hem zou worden gebruikt. Het enige dat [slachtoffer 8] over de afpersing wilde verklaren is dat hij inderdaad een boete van € 10.000,- moest betalen aan de Hells Angels Haarlem en dat hij doodsbang was. [slachtoffer 8] heeft geen aangifte gedaan.
Voorts heeft [medeverdachte 1] samen met [medeverdachte 2] [slachtoffer 9] afgeperst. [slachtoffer 9] was lid van Alcatraz Wanted, een supportclub van Hells Angels Haarlem, en heeft een geldbedrag van € 15.000,- betaald, nadat hij van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] klappen had gekregen waardoor een ziekenhuisbehandeling nodig was. Om te kunnen betalen heeft [slachtoffer 9] geld gekregen van zijn broer en schoonzus, die daarvoor de spaarrekening van hun kinderen hebben moeten leeghalen. [slachtoffer 9] heeft geen aangifte gedaan.
[medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hebben geprobeerd om [slachtoffer 6] zijn motor afhandig te maken. [slachtoffer 6] was hangaround van Hells Angels Haarlem, maar wilde wegens gezondheidsredenen stoppen. [medeverdachte 1] was op dat moment gedetineerd. [medeverdachte 10] heeft aan [medeverdachte 1] gevraagd wat er met de motor van [slachtoffer 6] moest gebeuren, als [slachtoffer 6] met de Hells Angels zou stoppen. [medeverdachte 1] heeft hierop gezegd dat hij zijn motor ‘lekker moet laten staan’. Vervolgens hebben [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] een ontmoeting gehad met [slachtoffer 6] , waarbij [medeverdachte 3] [slachtoffer 6] in zijn gezicht heeft geslagen en hij door [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] is bedreigd. [slachtoffer 6] is vervolgens zo bang geworden, dat hij allerlei veiligheidsmaatregelen heeft genomen. [slachtoffer 6] heeft geen aangifte gedaan. [verdachte] was van deze poging tot afpersing op de hoogte.
[medeverdachte 3] heeft geprobeerd om [slachtoffer 7] af te persen voor een bedrag van € 500,-. [medeverdachte 3] was boos vanwege een WhatsApp bericht waarin het clubhuis werd genoemd en vond dat daardoor de club in diskrediet was gebracht. Vervolgens heeft [medeverdachte 3] door intimidatie en dreiging met geweld een dreigende situatie voor [slachtoffer 7] gecreëerd. [slachtoffer 7] heeft bij een confrontatie daadwerkelijk een klap gehad. De politie heeft daarna ingegrepen. [slachtoffer 7] heeft geen aangifte gedaan uit angst voor represailles.
Het was voor alle clubleden, dus ook voor [verdachte] , duidelijk dat er met regelmaat strafbare feiten werden gepleegd. [verdachte] heeft hiervan op geen enkel moment afstand genomen. Hij heeft ervoor gekozen om zijn lidmaatschap te laten voortduren, ook toen voor hem duidelijk was dat leden van de Hells Angels Haarlem waar hij toe behoorde, uit naam van de Hells Angels (gewelds)misdrijven pleegden.
[verdachte] committeerde zich aan de clubregels en meer specifiek de regel dat alles wat Hells Angels Haarlem met elkaar bespreken, op geen enkele manier naar buiten wordt gebracht. [verdachte] heeft tijdens het onderzoek ter terechtzitting nauwelijks willen verklaren over aangelegenheden die de club betreffen.
Gelet op het voorgaande heeft [verdachte] deelgenomen aan een criminele organisatie, waarbinnen het plegen van strafbare feiten werd gestimuleerd en gefaciliteerd. De feiten werden gepleegd in de context van het lidmaatschap van de Hells Angels Haarlem teneinde de positie van Hells Angels Haarlem zo stevig mogelijk te maken, met name ten opzichte van andere motorclubs in de regio, maar ook om zeggenschap te krijgen over welke ondernemer er wel of niet zijn bedrijf in Haarlem voort kon zetten. Het was de clubleden bekend dat dat het charter als kei- en keihard in Holland bekend stond, dat er vanuit de club haat was tegen andere motorclubs, en dat er maatregelen werden genomen om te voorkomen dat men werd afgeluisterd, kennelijk om het plegen van strafbare feiten te verhullen. Door lid te blijven van Hells Angels Haarlem, dan wel geen initiatief te nemen om de leden die uit naam van de club strafbare feiten pleegden uit de club te zetten, heeft [verdachte] bewust een cultuur laten ontstaan en voortbestaan waarin misdrijven werden gepleegd.
Al de hierboven genoemde vormen van criminaliteit werken ontwrichtend en ondermijnend voor de samenleving. Hells Angels Haarlem heeft zich door het plegen van al deze strafbare feiten laten leiden door macht en territoriumdrift. Zij hebben zich hiermee bewust buiten de democratische rechtsorde geplaatst.
De rechtbank neemt bij het opleggen van de straf in aanmerking dat [verdachte] tot de oude garde binnen de Hells Angels behoort. Deze leden waren niet direct betrokken bij de voorbereiding of uitvoering van strafbare feiten.
[verdachte] heeft tijdens het onderzoek ter terechtzitting verklaard dat hij geschrokken is van de inhoud van de zaaksdossiers. Hoewel uit hetgeen hiervoor is overwogen blijkt dat [verdachte] wel degelijk van een aantal concrete strafbare feiten op de hoogte was, is de rol van [verdachte] binnen de criminele organisatie naar het oordeel van de rechtbank beperkt geweest en rechtvaardigt deze rol niet de straf zoals door de officieren van justitie is gevorderd. De rechtbank zal dan ook een aanzienlijk lagere straf opleggen.
De rechtbank neemt bij het bepalen van de straf in aanmerking dat uit het op zijn naam gestelde Uittreksel Justitiële Documentatie van 7 februari 2018 blijkt dat [verdachte] geen relevante documentatie heeft.
De rechtbank heeft voorts acht geslagen op het over verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport gedateerd 9 maart 2017 van [reclasseringswerker] , als reclasseringswerker verbonden aan Reclassering Nederland, ter terechtzitting aangevuld met informatie van reclasseringswerker [reclasseringswerker] , waaruit onder meer blijkt dat [verdachte] een stabiel leven leidt: [verdachte] heeft een gezin, een koopwoning en een eigen tattooshop waarin hij full time werkzaam is.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een vrijheidsbenemende straf van na te noemen duur moet worden opgelegd. De rechtbank zal echter bepalen dat een gedeelte daarvan vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaren, opdat [verdachte] ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit.
Voorlopige hechtenis
Gelet op de straf die de rechtbank zal opleggen wijst de rechtbank het verzoek van de officieren van justitie om de schorsing van de voorlopige hechtenis op te heffen af. De rechtbank zal het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
7.4.
Vermogensmaatregel
De rechtbank is van oordeel dat de onder [verdachte] in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten,
Goud met zilver horloge, merk GHW wallsellen Travelmaster Automatic, IBN code schu203.02.03.060.008 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, zwart, geel/metaal, IBN code schu203.02.03.061.000 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.001 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, goud/metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.003 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.004 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal, blauwe wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.005 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, gouden kast, zwart/goud, IBN code schu203.02.03.061.007 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling 1884, metaalkleurig, zwarte wijzerplaat en roodbruine accenten, IBN code schu203.02.03.062.004 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal/goudkleurig, IBN code schu203.02.03.063.001 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Zilveren horloge merk Seiko kinetic, IBN code schu203.02.03.064.000 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
zilveren horloge van het merk aquaracer, IBN code schu203.02.03.064.002 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
dienen te worden onttrokken aan het verkeer. Deze voorwerpen behoren [verdachte] toe en zijn aangetroffen bij gelegenheid van het onderzoek naar de door hem begane feiten. De voorwerpen kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten en tevens is het ongecontroleerde bezit ervan in strijd met de wet of het algemeen belang.
8
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
artikel 14a, 14b, 14c, 36b, 36d en 140 van het Wetboek van Strafrecht,
zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
9
Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 4.4. weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 5. vermelde strafbare feit oplevert.
Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
365 dagen
, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 323 dagen,
niet
ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte voor het einde van de op twee  jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Onttrekt aan het verkeer:
Goud met zilver horloge, merk GHW wallsellen Travelmaster Automatic, IBN code schu203.02.03.060.008 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, zwart, geel/metaal, IBN code schu203.02.03.061.000 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.001 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Rolex, goud/metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.003 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal, zwarte wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.004 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal, blauwe wijzerplaat, IBN code schu203.02.03.061.005 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, gouden kast, zwart/goud, IBN code schu203.02.03.061.007 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling 1884, metaalkleurig, zwarte wijzerplaat en roodbruine accenten, IBN code schu203.02.03.062.004 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Horloge, Breitling, metaal/goudkleurig, IBN code schu203.02.03.063.001 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
Zilveren horloge merk Seiko kinetic, IBN code schu203.02.03.064.000 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht]
zilveren horloge van het merk aquaracer, IBN code schu203.02.03.064.002 [imitatiehorloge, strafbaar ex art. 337 lid 1 wetboek van strafrecht].
Wijst af de vordering tot opheffing van de schorsing van het bevel tot voorlopige hechtenis.
Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. W.J. van Andel, voorzitter,
mr. M.W. Groenendijk en mr. N. Boots, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffiers mr. L.L. de Vries en mr S.C. Naeije,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 18 juli 2018.