ECLI:NL:RBDHA:2018:8014
Rechtbank DHA — Uitspraak 


Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 09/808965-16
Datum uitspraak: 6 juli 2018
Tegenspraak
(Promisvonnis)
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte]
,
[geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
thans verblijvende: [woonadres verdachte] .
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden ter terechtzittingen van 3 mei 2017, 13 juli 2017, 9 maart 2018 en 16 april 2018 (telkens pro forma /regie), 4 tot en met 8 juni 2018 (inhoudelijke behandeling) en 29 juni 2018 (sluiting onderzoek).
De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie mr. M.C. Stolk en van hetgeen door verdachte en zijn raadsman mr. P.B. Spaargaren naar voren is gebracht.
2
De tenlastelegging
Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting - ten laste gelegd dat:
feit 1.
hij op of omstreeks 17 januari 2017 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 1] twee laptops (merk HP) en/of een X-Box en/of een sierraden, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 1] , in elk
geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen laptop(s) en of X-Box en/of sierraden onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een
toegangsdeur tot die woning te forceren;
feit 2.
hij op of omstreeks 12 januari 2017 te Rijswijk tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een
woning gelegen aan de [adres 2] een Mac Book PRO en/of een Rolex en/of glazen en/of sieraden, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 2] en/of [benadeelde 3] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen Mac Book en/of Rolex en/of glazen en/of sieraden onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren;
subsidiair:
hij in of omstreeks de periode van 12 januari 2017 tot en met 13 januari 2017 te Rijswijk en/of ’s-Gravenhage, een goed te weten een gouden ring, althans een klein goudkleurig voorwerp heeft verworven, voorhanden gehad, en/of overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs moest vermoeden, dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;
feit 3
hij op of omstreeks 15 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 3] sieraden en/of een Apple Imac en/of een Appel Powerbook en/of een Appel Macbook en/of een Ipad en/of een Iphone en/of een radio (merk Philips) en/of een (twee) toetstenbord(en)  (merk Appel) en/of een horloge (merk Philips Stein) en/of een postzegels en/of munt(en) en/of (drie) paar schoenen en/of kleding en/of een tas en/of een asbak en/of een geldbedrag (130 Britse ponden en/of 55 US dollars), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 4] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door
een raam van
tot die woning te forceren en/of te verbreken;
subsidiair
hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 15 januari 2017 tot en met 17 januari te Den Haag, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, 130 Engelse ponden en/of 56 US dollars, in elk geval een of meer geldbedrag(en), heeft verworven en/of voorhanden heeft gehad, terwijl hij en/of een of meer van zijn mededader(s) ten tijde van de verwerving en/of het voorhanden krijgen wist(en), althans redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden dat het (een) door misdrijf verkregen goed(eren) betrof;
feit 4
hij op of omstreeks
3
november 2016 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 4]   een (groot) geldbedrag (totaal ongeveer 40.000 euro) en/of sieraden en/of horloge(s) (Michael Kors, Cartier, Guess, G-Shock, Diesel, Meister, TW Steel heren, TW Steel dames,) en/of een spaarpot en/of een notebook (HP Pavillion) en/of een Apple Macbook en/of een Ipod en/of een zonnebril (merk Burberry) en/of een  bril (merk Prada) en/of een klok (merk Omega) en/of parfum (Black opium, Armani) en/of een harde schijf en/of een snoer en/of een decoder en//of gereedschap en/of een sleutel, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 5] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren en/of te verbreken;
feit 5
hij op of omstreeks 11 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 5]  (twee) horloge(s) en/of één of meerdere ringen en/of één of meerdere kettingen en/of  één of meerdere bedeltjes en/of één of meerdere armbanden en/of één of meerdere broches en/of manchetknopen en/of één of meerder dasspelden, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 6] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren en/of te verbreken;
feit 6
hij op of omstreeks 11 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 6] een Appel Ipaid en/of een Ipod en/of een Iphone (type 5s) en/of een fotocamera (merk Olympus) en/of één of meerdere horloges en/of één of meerdere ringen en/of één of meerdere kettingen en/of één of meerdere oorbellen en/of één of meerdere armbanden en/of één of kledingstukken en/of cosmetica/verzorgingsproducten en/of een fles parfum (merk Ralph Lauren),  in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 7] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren en/of te verbreken;
feit 7
hij op of omstreeks 11 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 7] een Appel Ipad en/of een Appel Macbook en/of sieraden en/of camera en/of één of meerder tassen en/of kleding en/of gereedschap en/of een spelcomputer (Nintendo) en/of één of meerdere brillen en/of linnengoed en/of servies en/of een autosleutel en/of parfum, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 8] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren en/of te verbreken;
feit 8
hij op of omstreeks 15 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 8] een tablet (merkt Samsung) en/of een Appel Macbook Air en/of een camera (merk Sony) en/of een Macbook Pro en/of een schilderij en/of een telefoon (Nokia) en/of een muis (merk Appel) en/of gereedschap en/of een tas en /of een horloge (merk Seiko) en/of sieraden en/of verzorgingsproducten e/of 150 Zwitserse Franken en/of 325 euro, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 9] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft en/of die/dat goed(eren) onder zijn/hun bereik te hebben gebracht door
een raam van
die woning te forceren en/of te verbreken;
feit 9
hij in of omstreeks de periode van 10 november 2016 tot en met 17 januari 2017 te Den Haag, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie bestaande uit een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, te weten o.a. [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of  [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 4] , welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het plegen van (woning)inbraken en/of helen van goederen.
3
Bewijsoverwegingen
3.1
Aanleiding van het onderzoek
Op 5 november 2016 vond een poging woninginbraak plaats op [adres 9] in Den Haag. In de omgeving van de plaats delict werd een verdachte Mercedes gezien waarvan het kenteken is genoteerd
. Diezelfde Mercedes zag de politie twee dagen later rijden in Leiden. De auto werd toen ter controle aan de kant gezet. In de (huur)auto zaten W. [medeverdachte 1] (verder te noemen: [medeverdachte 1] ), [verdachte] (verder te noemen: [verdachte] ), [medeverdachte 3] (verder te noemen: [medeverdachte 3] ) en [medeverdachte 2] (verder te noemen: [medeverdachte 2] ). [verdachte] ging er direct rennend vandoor met een plastic tasje bij zich. Hij kon worden aangehouden en het tasje bleek inbrekersgereedschap – onder andere een boor, handschoenen, schroevendraaiers en een cilindertrekker – te bevatten
.
Op 10 november 2016 is het Team Woning Criminaliteit een onderzoek gestart onder de naam Utukku naar een serie woninginbraken in Den Haag, waarbij de modus operandi cilindertrekken betrof. Deze methode houdt in dat met een accuboor of schroevendraaier een speciale (geharde) schroef in het slot wordt geschroefd. Vervolgens wordt over de schroef een cilindertrekker geplaatst. Daarmee wordt de schroef met cilinder en al uit het slot getrokken
.
Het onderzoek richtte zich primair op genoemde vier verdachten. Uit het onderzoek kwam naar voren dat verdachten regelmatig contact hadden met [medeverdachte 4] (verder te noemen: [medeverdachte 4] ), eigenaar van juwelier [bedrijfsnaam 1] in de [straatnaam ] in Den Haag. Er werden regelmatig bezoeken gebracht aan deze juwelier, vlak nadat inbraken waren gepleegd en ook buiten openingstijden
.
De politie heeft tijdens het onderzoek diverse bijzondere opsporingsbevoegdheden toegepast. Telefoon- en zendmastgegevens zijn opgevraagd, telefoons afgeluisterd, stealth sms’jes geplaatst en er hebben stelselmatige observaties plaatsgevonden. Naar aanleiding van observaties op 17 januari 2017 zijn verdachten aangehouden en hebben doorzoekingen plaatsgevonden.
Zeven verdachten worden door het openbaar ministerie vervolgd: [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] (verder te noemen: [medeverdachte 5] ) en [medeverdachte 6] (verder te noemen: [medeverdachte 6] ).
3.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het bij dagvaarding onder 4 ten laste gelegde en tot bewezenverklaring van het bij dagvaarding onder 1, 2, 3 primair en 5 tot en met 9 ten laste gelegde.
3.3
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft, overeenkomstig zijn op schrift gestelde pleitnotities, ten aanzien van het bij dagvaarding onder 3 tot en met 9 ten laste gelegde, vrijspraak bepleit wegens het ontbreken van wettig en overtuigend bewijs. Met betrekking tot het bij dagvaarding onder 1 en 2 ten laste gelegde, heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Met betrekking tot de deelneming aan een criminele organisatie heeft de raadsman aangevoerd dat de ten laste gelegde periode te kort is om van een duurzaam samenwerkingsverband te kunnen spreken.
3.4
De beoordeling van de tenlastelegging
De rechtbank ziet aanleiding om bij het bespreken van de feiten een andere volgorde te hanteren dan de volgorde zoals deze is aangehouden in de tenlastelegging.
3.4.1
Feit 4 ( [adres 4] te Den Haag)
[benadeelde 5] (hierna te noemen: [benadeelde 5] ) heeft aangifte gedaan van inbraak in zijn woning aan het [adres 4] te Den Haag, gepleegd op 3 november 2016. [benadeelde 5] heeft verklaard dat zijn woning bij de inbraak helemaal is doorzocht en dat een grote hoeveelheid goederen, waaronder een geldbedrag van in totaal ongeveer € 45.000,-, sieraden (armbanden, kettingen, ringen), diverse horloges, een notebook, een Apple Macbook en een Ipod, is weggenomen.
Op 21 januari 2017 heeft de politie aan [benadeelde 5] twee horloges getoond die hij toen als zijn eigendom heeft herkend en ten aanzien waarvan hij aanvullende aangifte heeft gedaan. Eén van deze horloges (een witkleurig horloge van het merk Chanel) was aangetroffen bij juwelier [bedrijfsnaam 1] en één horloge (een goud-zilverkleurige Michael Kors) kwam uit de fouillering van [medeverdachte 2] . Op 28 januari 2017 heeft [benadeelde 5] tijdens een kijkdag bij de politie een derde horloge herkend (een zwarte Casio G-Shock). Deze was afkomstig uit de fouillering van [verdachte] .
[benadeelde 5] heeft tijdens diezelfde kijkdag verklaard dat hij op 7 november 2016 camerabeelden van de dag van de inbraak had gezien bij de huismeester, waarop hij vier daders herkende als [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] .
Op de door [benadeelde 5] genoemde camerabeelden zijn in wisselende samenstelling vier personen te zien die in en uit een auto, hoogstwaarschijnlijk een Citroën C1 met een lichte kleur, stappen. Uit onderzoek door de politie is gebleken dat [medeverdachte 1] van 18 augustus 2016 tot 5 december 2016 een lichtgrijze Citroën C1 op zijn naam had staan. [medeverdachte 1] is op 25 oktober 2016 gecontroleerd in dit voertuig naar aanleiding van een aanrijding met materiële schade. De schade bevond zich blijkens het schadedossier van de verzekeringsmaatschappij aan de voorkant/rechter-zijkant/deur rechts/rechtsachter. Het voertuig dat is te zien op de hiervoor genoemde camerabeelden had een zwarte streep over de flank, miste een wieldop rechtsachter en had deukschade bij het rechter voorwiel.
Uit zendmastgegevens van de telefoon die volgens de politie in gebruik is bij [verdachte] (eindigend op 0003) maakt de politie op dat deze telefoon zich in de middag van 3 november 2016 in de nabijheid van de plaats delict bevond, terwijl de telefoon zich op andere tijdstippen op 3 november 2016 bevond in andere stadsdelen van Den Haag.
Conclusie
Bovenstaande feiten en omstandigheden wijzen in de richting van [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] als verdachten van deze woninginbraak. De rechtbank acht de beelden waarop [benadeelde 5] de vier verdachten heeft herkend echter dermate onduidelijk, dat het zeer de vraag is of het mogelijk is om hier personen op te herkennen. Daarnaast roept hetgeen [benadeelde 5] over de herkenning van de vier verdachten heeft verklaard veel vragen op.
De auto die zichtbaar is op de camerabeelden lijkt erg op de auto die [medeverdachte 1] op zijn naam had staan in de hierboven genoemde periode. Het is echter niet onomstotelijk komen vast te staan dat de auto op de beelden daadwerkelijk het voertuig van [medeverdachte 1] betrof.
Voorts is  gebleken dat het door [benadeelde 5] herkende horloge van het merk Chanel niet van diefstal afkomstig was, zodat in ieder geval deze herkenning onjuist was.
Al met al bevat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voor het oordeel dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] op 3 november 2016 de woninginbraak aan de [adres 4] te Den Haag hebben gepleegd. De rechtbank zal [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] dan ook van dit feit vrijspreken.
3.4.2
Feit 5, 6 en 7 ( [adres 5] , [adres 6] en [adres 7] te Den Haag)
Aangiften
Op 11 januari 2017 hebben in Den Haag (Scheveningen) drie woninginbraken plaatsgevonden. Zeer waarschijnlijk is bij alle drie de inbraken gebruik gemaakt van een cilindertrekker om de woningen te betreden.
[benadeelde 6] (hierna te noemen: [benadeelde 6] ) heeft aangifte gedaan van inbraak in zijn woning aan de [adres 5] te Den Haag, gepleegd op 11 januari 2017 tussen 09:00 uur en 17:30 uur. De hele woning was doorzocht, alle kasten en lades waren geopend en er is een grote hoeveelheid goederen, waaronder sieraden, drie laptops, twee fotocamera’s met lenzen en contant geld weggenomen.
[benadeelde 7] (hierna te noemen: [benadeelde 7] ) heeft aangifte gedaan van inbraak in haar woning aan de [adres 6] te Den Haag, gepleegd op 11 januari 2017 tussen 09:15 uur en 19:30 uur. Het hele huis was overhoop gehaald en er is een grote hoeveelheid goederen weggenomen, waaronder een IPad, een IPod, een IPhone, een fotocamera, sieraden, kledingstukken en cosmetica- en verzorgingsproducten.
[benadeelde 8] (hierna te noemen: [benadeelde 8] ) heeft aangifte gedaan van inbraak in haar woning aan de [adres 7] te Den Haag, gepleegd op 11 januari 2017 tussen 11:30 uur en 17:15 uur. Ook bij deze inbraak waren kasten en laden op alle verdiepingen geopend en is een grote hoeveelheid goederen weggenomen, waaronder een IPad, een Apple Macbook, sieraden, weekendtassen, gereedschap, een autosleutel en parfums.
Bevindingen telefoons
Uit zendmastgegevens van de telefoons die volgens de politie in gebruik zijn bij [verdachte] (de telefoons met de nummers eindigend op 7798 en 0003) en [medeverdachte 1] (de telefoon met het nummer eindigend op 3628), maakt de politie op dat deze telefoons zich op 11 januari 2017 in de nabijheid van de plaatsen delict bevonden.
- Om 15:45 uur zegt [verdachte] : : “ja, ja, ik ben met hem op djoen”.
- Om 16:54 uur zegt [verdachte] (op de achtergrond van een telefoongesprek) onder andere: “Stop, stop, stop [medeverdachte 1] ”. Later in het gesprek zegt [verdachte] tegen de beller: “deze telefoon hoort eigenlijk uit te zijn he, snap je?” En nog wat later in het gesprek zegt [verdachte] : “Ja sowieso onder controle man, sowieso toch, even paar wedstrijden gaan we beetje voetballen”.
- Om 18:07 uur zegt [verdachte] : “Ik bel iedereen ahhh als ik bezig ben niemand niemand niemand niemand”.
- Om 22:52 uur sms-t [verdachte] dat hij bij die juwa (juwelier) is.
- Om 23:10 uur sms-t [verdachte] dat hij tevreden is vandaag.
Uit analyse van verschillende tapgesprekken volgt volgens de politie dat met ‘djoen’,  ‘voetballen’ en ‘wedstrijden spelen’, het plegen en het voorbereiden van woninginbraken wordt bedoeld. Voorts is het uitschakelen van een mobiele telefoon volgens de politie een bekende handeling tijdens het plegen van een woninginbraak om opsporing te voorkomen. [verdachte] heeft dat laatste ter terechtzitting bevestigd.
Bevindingen juwelier [bedrijfsnaam 1]
Bij een doorzoeking bij juwelier [bedrijfsnaam 1] op de [straatnaam ] 33 te Den Haag op 18 januari 2017 werd in ruimte 2 een witte tas gevuld met sieraden aangetroffen en inbeslaggenomen. Diverse sieraden die werden aangetroffen in de witte was, zijn herkend door [benadeelde 6] , [benadeelde 7] en [benadeelde 8] , als sieraden die bij voornoemde inbraken waren weggenomen. Tevens heeft [benadeelde 6] op 28 januari 2017 bij een kijkdag op het politiebureau te Scheveningen een ketting herkend die is aangetroffen onder de toonbank van juwelier [bedrijfsnaam 1] , en [benadeelde 7] een ring en een ketting.
Op camerabeelden van juwelier [bedrijfsnaam 1] van 11 januari 2017 is te zien dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , en [medeverdachte 3] omstreeks 22:41 uur de op dat tijdstip kennelijk speciaal voor hen geopende winkel binnengaan en direct doorlopen naar ruimte 2, waar geen camera aanwezig is. [medeverdachte 3] en [verdachte] verlaten de juwelier weer omstreeks 22:45 uur en [medeverdachte 1] omstreeks 23:10 uur.
Slotentrekker
Op 17 januari 2017 vond een doorzoeking plaats in de woning van [medeverdachte 3] . In de kelderbox behorende bij de woning is een zwarte cilindertrekker aangetroffen.
Conclusie
Bovenstaande feiten en omstandigheden zijn sterke aanwijzingen dat [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] bij de woninginbraken op 11 januari 2017 waren betrokken.
Voor alle drie de verdachten geldt dat zij de avond waarop de drie inbraken hebben plaatsgevonden zijn gezien bij juwelier [bedrijfsnaam 1] , waar een week na de inbraken sieraden in beslag zijn genomen die bij de genoemde inbraken bleken te zijn weggenomen. De rechtbank kan op basis van het dossier echter niet vaststellen dat deze sieraden op de betreffende avond (dan wel op een ander moment) door [medeverdachte 1] , [verdachte] en/of [medeverdachte 3] bij de juwelier zijn ingeleverd.
De rechtbank acht de enkele aanvullende omstandigheid dat in de kelderbox behorende bij de woning waar [medeverdachte 3] verbleef een slotentrekker is aangetroffen, onvoldoende om ten aanzien van [medeverdachte 3] tot een bewezenverklaring van deze feiten te komen.
Voor [verdachte] en [medeverdachte 1] geldt dat, naast de hiervoor genoemde omstandigheden met betrekking tot juwelier [bedrijfsnaam 1] , hun telefoons op 11 januari 2017 zendmasten hebben aangestraald in de nabijheid van de plaatsen delict. Voorts heeft [verdachte] op genoemde datum diverse verdachte tapgesprekken gevoerd.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft het er, mede gelet op de inhoud van deze tapgesprekken, alle schijn van dat [verdachte] zich op 11 januari 2017 bezighield met het plegen van woninginbraken en dat [medeverdachte 1] zich op dat moment bij hem in de auto bevond.
Het dossier bevat echter geen concreet (technisch) bewijs dat [verdachte] en/of [medeverdachte 1] (en/of [medeverdachte 3] ) koppelt aan de drie woninginbraken waar het in de tenlastelegging om gaat. Daarnaast is, zelfs indien de rechtbank er vanuit zou gaan dat ten tijde van de genoemde tapgesprekken werd ingebroken, onvoldoende bekend over de specifieke rol daarbij van ieder van de drie verdachten.
Alles afwegend bevat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voor het oordeel dat [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] op 11 januari 2017 de woninginbraken aan de [adres 5] te Den Haag, de [adres 6] te Den Haag en de [adres 7] te Den Haag hebben gepleegd. De rechtbank zal [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] dan ook van deze feiten vrijspreken.
3.4.3
Feit 2 ( [adres 2] te Rijswijk)
Aangifte
Aangever [benadeelde 2] (hierna te noemen: [benadeelde 2] ) heeft verklaard dat hij op 12 januari 2017 te 08.30 uur zijn woning aan de [adres 2] te Rijswijk heeft verlaten, waarbij hij de woning deugdelijk heeft afgesloten. Diezelfde dag om 21.55 uur kwam hij thuis en zag hij dat was ingebroken, dat alles overhoop was gehaald, dat de voordeur open stond en dat goederen waren weggenomen. Bij de inbraak is onder meer het volgende weggenomen: een Macbook Pro, een Rolex, glazen, sieraden, kleding, tassen en drank.
De toegang tot de woning was verschaft door de cilinder van het slot eruit te breken.
[verdachte]
heeft ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018 zowel in zijn eigen zaak als verdachte
, als in de zaken tegen [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] als getuige
, verklaard dat hij met anderen betrokken was bij deze inbraak.
De ring
Uit opgenomen telecommunicatie blijkt dat [verdachte] op 13 januari 2017 diverse telefoongesprekken heeft gevoerd met personen, met het doel om geld te regelen voor zijn [broer] die gedetineerd zat in verband met een openstaande boete. Om 12.19 uur heeft [verdachte] in een telefoongesprek met een onbekende vrouw gezegd dat hij geld bij elkaar moest brengen voor openstaande boetes en dat hij op dat moment bij de juwelier stond om iets te verkopen. De telefoon van [verdachte] bevond zich op dat moment in de omgeving van de zendmast [straatnaam ] te Den Haag. In de omgeving van deze zendmast, aan de [straatnaam ] te Den Haag, is juwelier [bedrijfsnaam 2] gevestigd. In het digitale opkoopregister van deze juwelier is vastgelegd dat [verdachte] die dag een gouden ring met gouden munt heeft verkocht.
Voorts is uit de camerabeelden van [bedrijfsnaam 2] gebleken dat drie personen, waarvan één persoon door [verbalisant] wordt herkend als [medeverdachte 3] , op 13 januari 2017 om 12.21 uur de juwelier binnen kwamen lopen en een goudkleurig object aan de juwelier gaven. De persoon die zich legitimeerde als [verdachte] nam geld van de juwelier in ontvangst.
Op 23 januari 2017 heeft [naam] , de partner van [benadeelde 2] , vanaf foto’s de bij juwelier [bedrijfsnaam 2] aangetroffen ring herkend als de ring van zijn overleden vader, welke ring was weggenomen bij de inbraak in hun woning op 12 januari 2017.
Tapgesprekken
Uit mastgegevens is gebleken dat de telefoons van [verdachte] en [medeverdachte 3] op 12 januari 2017 tussen 17.12 uur en 19.07 uur zendmasten in Rijswijk aanstraalden.
De telefoon van [medeverdachte 2] straalde op genoemde datum om 19.03 uur een mast in Rijswijk aan.
Uit analyse van de op 12 januari 2017 gevoerde tapgesprekken komt voorts het volgende naar voren.
Om 10.07 uur belt [medeverdachte 1] met [medeverdachte 2] en spreken ze af dat ze elkaar zo spreken en zien.
Om 12.10 uur staat [medeverdachte 2] beneden bij [medeverdachte 3] , die zegt er over 1 minuut te zijn.
Om 13.30 uur belt [medeverdachte 2] met [medeverdachte 1] op zijn eigen telefoon met het nummer eindigend op 4459. [medeverdachte 2] vraagt: “waar zijn jullie” en zegt al een half uur te staan wachten. [medeverdachte 2] zegt dat hij op het PKP staat te wachten en dat [medeverdachte 1] eraan komt.
Om 15.24 uur belt [medeverdachte 2] met de telefoon van [medeverdachte 1] naar [verdachte] op het telefoonnummer eindigend op 0003. [verdachte] zegt eraan te komen naar daar waar ze geparkeerd stonden. [medeverdachte 2] zegt dat ze daar niet geparkeerd staan, maar bij Palier, en hij zegt dat [verdachte] eraan komt.
Om 16.56 uur belt [verdachte] met het telefoonnummer eindigend op 0003 met zijn neef
, die woont in de [straatnaam ] . [verdachte] vraagt of hij een broodje naar buiten kan brengen. Op de vraag “Wat doe je dan in mijn (NVT)?” antwoordt [verdachte] : “Wij zijn eehhh… je weet wat wij hier doen.” (…) Op de vraag "Wat doe je… wat kom je in mijn straat doen vriend… met wie ben je daar?” antwoordt [verdachte] : “
Met vier man
”. De neef antwoordt: “Ewa stinkerd, kom dan niet in mijn straat man vriend.”
Om 17.12 uur belt [medeverdachte 3] met het telefoonnummer eindigend op 0003 naar [verdachte] op het telefoonnummer eindigend op 7798. [verdachte] lijkt buiten adem. [medeverdachte 3] zegt: “deze waggie gaat daar niet voor de deur parkeren”. [verdachte] praat vervolgens op de achtergrond tegen iemand waartegen hij zegt: “hij parkeert de waggie voor de deur”. [verdachte] zegt dat [medeverdachte 3] zo moet terugbellen. De telefoon bevindt zich dan in de omgeving van [straatnaam ]
Om 18.04 uur belt [verdachte] naar de telefoon van [medeverdachte 1] . [medeverdachte 2] zegt: “We zagen jullie, we wouden naar jullie komen, maar we komen eraan”. [verdachte] vraagt of [medeverdachte 2] hen ziet.
Om 19.03 uur belt het nummer eindigend op 4459 (de telefoon van [medeverdachte 2] ) uit naar [telefoonnummer] . Ten tijde van de kiestoon is hoorbaar dat [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] op de achtergrond praten over het huren van een vrachtwagen, een piano en een golfsetje. “Het is gewoon 50 kop, dat is snel gepakt.” De telefoon bevindt zich op dat moment in de omgeving [straatnaam ] .
Ook de stem van [medeverdachte 2] wordt in dit gesprek herkend.
Bij telefonische navraag bij [benadeelde 2] bleek dat deze ten tijde van de inbraak onder andere een piano en een golfset in zijn woning had staan, die niet zijn weggenomen.
Op 13 januari 2017 belt [verdachte] met iemand en zegt hij dat hij gisteren bij de gebelde in de buurt was en een huis heeft “geneukt”.
Conclusie
Uit het voorgaande leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] op 12 januari 2017 veelvuldig contact met elkaar hadden en in elkaars aanwezigheid waren en dat zij die dag in de buurt van de plaats delict zijn geweest. Daarnaast heeft [verdachte] erkend dat hij met anderen betrokken is geweest bij de inbraak aan de [adres 2] en was hij één dag na de inbraak in het bezit van een ring, die afkomstig bleek te zijn van deze inbraak. [verdachte] heeft de ring samen met [medeverdachte 3] ingeleverd bij juwelier [bedrijfsnaam 2] . Op 12 januari 2017 om 16.56 uur voerde [verdachte] bovendien een gesprek met zijn neef dat niet anders kan worden geduid dan dat hij op dat moment bezig was met het plegen van één of meer inbraken, waarbij hij te kennen gaf op dat moment met zijn vieren te zijn.
De rechtbank is van oordeel dat deze redengevende feiten en omstandigheden, zeker in combinatie met het achtergrondgesprek op 12 januari 2017 om 19.03 uur, waarin [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] kort na de inbraak spreken over goederen – een piano en een golfset -  die in de woning aan de [adres 2] stonden en niet waren weggenomen,
om een verklaring vragen. Behalve [verdachte] hebben de verdachten hier, behoudens het ontkennen van de inbraak, echter geen (aannemelijke) verklaring voor gegeven.
De verklaring van [medeverdachte 2] , inhoudende dat hij enkel een inzittende van de auto was waarmee een passagier werd opgehaald en waar voor hem onbekende spullen werden ingeladen en dat hij alleen heeft gereageerd op het gesprek dat door anderen werd gevoerd, acht de rechtbank in dit kader volstrekt onaannemelijk.
De omstandigheid dat een verdachte weigert een verklaring af te leggen of een bepaalde vraag te beantwoorden, kan op zichzelf, mede gelet op het bepaalde in artikel 29, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, niet tot het bewijs bijdragen. De rechter kan echter, indien een verdachte voor een omstandigheid die op zichzelf, in samenhang met de verdere inhoud van de bewijsmiddelen beschouwd, redengevend moet worden geacht voor het bewijs van het aan hem ten laste gelegde feit, geen redelijke - die redengevendheid ontzenuwende - verklaring heeft gegeven, de afwezigheid van een dergelijke verklaring in zijn overwegingen omtrent het bewijs betrekken. De rechtbank zal het zwijgen van de verdachten dan ook op die grond meenemen in haar overwegingen.
Al het voorgaande in aanmerking nemende, concludeert de rechtbank dat genoemde verdachten met zijn vieren handelingen hebben verricht, gericht op het plegen van de inbraak in de woning aan de [adres 2] te Rijswijk, waarbij – mede gelet op het gesprek dat na de inbraak plaatsvond, waarbij ideeën werden geopperd over het huren van een vrachtwagen teneinde achtergebleven goederen mee te nemen – sprake is geweest van een zekere gelijkwaardigheid en inwisselbaarheid van rollen. Het onderdeel medeplegen kan dan ook eveneens bewezen worden verklaard.
Dit betekent dat de rechtbank het medeplegen van de ten laste gelegde woninginbraak aan de [adres 2] te Rijswijk wettig en overtuigend bewezen zal verklaren.
3.4.4
Feit 3 ( [adres 3] te Den Haag)
Aangifte
Aangeefster [benadeelde 4] (hierna: [benadeelde 4] ) heeft verklaard dat zij op 15 januari 2017 te 16:15 uur haar woning aan de [adres 3] te Den Haag heeft verlaten. De woning was deugdelijk afgesloten. Toen zij om 21:45 uur thuis kwam, zag zij dat het raam in de keuken was verbroken en dat het hele huis overhoop was gehaald. Bij de inbraak zijn onder meer een ketting met Lapis Lazuli stenen, ringen, kettingen, een horloge en armbanden weggenomen.
Telefoongegevens
Uit zendmastgegevens van de telefoons die volgens de politie in gebruik waren bij [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] maakt de politie op dat deze telefoons op 15 januari 2017 in de periode waarin de inbraak heeft plaatsgevonden, in de nabije omgeving van de woning zendmasten hebben aangestraald. Om 21.01 uur was het laatste contact met een zendmast in de nabije omgeving van de [adres 3] , te weten de mast aan de [straatnaam ] .
Op 15 januari 2017 om 19.13 uur belt [verdachte] met het telefoonnummer eindigend op 7798 naar het telefoonnummer eindigend op 0003 die op dat moment in gebruik is bij [medeverdachte 3] . Kort daarop wordt de telefoon met het nummer eindigend op 7798 overgenomen door [medeverdachte 1] en voeren [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] een gesprek. Aan het einde van dit gesprek zegt [medeverdachte 3] dat [medeverdachte 1] kan komen, maar wel een beetje “sneaky”.
Op 15 januari 2017 om 22:57 uur verstuurt [verdachte] op de vraag “wat doe je” sms’jes, inhoudende “ben bij juwelier” en “heb vandaag 2kop verdiend”.
GWK
Op de vraag of er ook geld was weggenomen bij de diefstal uit haar woning, heeft [benadeelde 4] op 7 maart 2017 geantwoord dat er 130 Britse ponden waren weggenomen en ongeveer 55 Amerikaanse dollars.
Op 19 januari 2017 is een onderzoek ingesteld naar de zwarte Volkswagen Golf, voorzien van [kenteken] ,  waarvan is gebleken dat hiervan gebruik werd gemaakt door [medeverdachte 1]
. In de bestuurdersstoel in het opbergvak zaten twee bonnen - “transaction receipts”- van het GWK Travelex, Den Haag HS van 17 januari 2017.
Uit deze bonnen is gebleken dat op 17 januari 2017 120 Britse ponden en 56 Amerikaanse dollars zijn gewisseld voor euro’s. Bij het GWK zijn camerabeelden van de transactie opgevraagd. Op deze beelden worden [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] herkend als degenen die geld inwisselen.
Juwelier [bedrijfsnaam 1]
Op 18 januari 2017 heeft een doorzoeking plaatsgevonden op de [straatnaam ] te Den Haag bij juwelier [bedrijfsnaam 1] van eigenaar [medeverdachte 4] . Uit inbeslaggenomen camerabeelden is gebleken dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] zich op 15 januari 2017 omstreeks 23:30 uur binnen bij de juwelier bevonden.
Bij een kijkdag op 28 januari 2017 herkende [benadeelde 4] een grote hoeveelheid zilverwerk, sieraden en munten als haar eigendom. De herkende goederen zijn allen aangetroffen in ruimte 2 van juwelier [bedrijfsnaam 1] . Een mapje met Canadese munten bevond zich in een kussensloop, gepoetst zilverwerk bevond zich in een handdoek en een grote hoeveelheid sieraden, zilverwerk en munten was afkomstig uit een plastic tas die zich op de grond bevond.
[medeverdachte 4] heeft verklaard dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] op 15 januari 2017 langs kwamen en dat zij vroegen of [medeverdachte 4] naar sieraden wilde kijken.
Conclusie van de rechtbank
Uit het voorgaande leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] twee dagen na de inbraak in het bezit waren van bij de inbraak weggenomen buitenlands geld. De rechtbank is van oordeel dat die omstandigheid, zeker in combinatie de andere voorgaande redengevende feiten en omstandigheden - waaronder de mastgegevens en de tapgesprekken - om een verklaring vragen. De verdachten hebben hier echter, behoudens het ontkennen van de inbraak, geen (aannemelijke) verklaring voor gegeven.
De omstandigheid dat een verdachte weigert een verklaring af te leggen of een bepaalde vraag te beantwoorden, kan op zichzelf, mede gelet op het bepaalde in artikel 29, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, niet tot het bewijs bijdragen. De rechter kan echter, indien een verdachte voor een omstandigheid die op zichzelf, in samenhang met de verdere inhoud van de bewijsmiddelen beschouwd, redengevend moet worden geacht voor het bewijs van het aan hem ten laste gelegde feit, geen redelijke - die redengevendheid ontzenuwende - verklaring heeft gegeven, de afwezigheid van een dergelijke verklaring in zijn overwegingen omtrent het bewijs betrekken. De rechtbank zal het zwijgen van de verdachten dan ook op die grond meenemen in haar overwegingen.
Op grond van voornoemde redengevende feiten en omstandigheden acht de rechtbank dan ook bewezen dat [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] samen naar de woning aan de [adres 3] te Den Haag zijn gegaan, samen handelingen hebben verricht gericht op het plegen van de inbraak in de woning en samen betrokken zijn geweest bij de verdeling van de buit. Er heeft aldus een nauwe en bewuste samenwerking tussen [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] bestaan, waardoor het onderdeel medeplegen eveneens bewezen kan worden verklaard.
Dit betekent dat de rechtbank ten aanzien van [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] het medeplegen van de ten laste gelegde woninginbraak wettig en overtuigend bewezen zal verklaren.
De rechtbank zal [medeverdachte 2] vrijspreken van deze woninginbraak, nu van hem enkel kan worden vastgesteld dat hij op 15 januari 2017 met [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] aanwezig was in juwelier [bedrijfsnaam 1] , waar bij de inbraak in de woning aan de [adres 3] gestolen goederen zijn aangetroffen. De rechtbank acht dit onvoldoende om te komen tot een bewezenverklaring van de inbraak.
3.4.5
Feit 8 ( [adres 8] te Den Haag)
Aangifte
[benadeelde 9] ) heeft aangifte gedaan van inbraak in zijn woning aan de [adres 8] te Den Haag, gepleegd op 15 januari 2017 tussen 17:00 uur en 22:00 uur. Bij de inbraak is de hele woning doorzocht. Een grote hoeveelheid goederen is weggenomen, waaronder een tablet, een Apple Macbook Air, een fotocamera, een Macbook Pro, een telefoon (Nokia 1600), gereedschap, een groene boodschappentas, een horloge, diverse sieraden, verzorgingsproducten en buitenlands geld.
Telefoongegevens
Uit zendmastgegevens van de telefoons die volgens de politie in gebruik waren bij [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] maakt de politie op dat deze telefoons op 15 januari 2017 in de periode waarin de inbraak heeft plaatsgevonden, zendmasten hebben aangestraald in de nabije omgeving van de woning.
Op 15 januari 2017 om 19:13 uur belt [verdachte] met het telefoopnnummer eindigend op 7798 naar het telefoonnummer eindigend op 0003 die op dat moment in gebruik is bij [medeverdachte 3] . Kort daarop wordt de telefoon met het nummer eindigend op 7798 overgenomen door [medeverdachte 1] en voeren [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] een gesprek. Aan het einde van dit gesprek zegt [medeverdachte 3] dat [medeverdachte 1] kan komen, maar wel een beetje “sneaky”.
Op 15 januari 2017 om 22:57 uur verstuurt [verdachte] op de vraag “wat doe je” sms’jes, inhoudende “ben bij juwelier” en “heb vandaag 2kop verdiend”.
Herkenning gestolen goederen door [benadeelde 9]
Op 18 januari 2017 heeft een doorzoeking plaatsgevonden op de [straatnaam ] 33 te Den Haag bij juwelier [bedrijfsnaam 1] van eigenaar [medeverdachte 4] . Uit inbeslaggenomen camerabeelden bleek dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] zich op 15 januari 2017 omstreeks 23:30 uur binnen bij de juwelier bevonden. [medeverdachte 1] had bij binnenkomst een donkerkleurige tas in zijn handen, voorzien van handvatten die anders van kleur waren dan de tas zelf. Op het moment dat de verdachten juwelier [bedrijfsnaam 1] verlieten, droeg [medeverdachte 1] nog steeds de donkerkleurig tas.
[medeverdachte 4] heeft verklaard dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] op 15 januari 2017 langs kwamen en dat zij vroegen of [medeverdachte 4] naar sieraden wilde kijken.
[benadeelde 9] heeft op 13 maart 2017 een parelketting die bij de doorzoeking van juwelier [bedrijfsnaam 1] werd gevonden in een lege televisiedoos herkend als zijn eigendom.
Observatie vuilcontainer
Het observatieteam heeft waargenomen dat [medeverdachte 1] op 16 januari 2017 een tas (een lichtkleurige tas van het formaat bigshopper) in een vuilcontainer heeft gegooid. Op 17 januari 2017 is deze vuilcontainer in beslag genomen en op 18 januari 2017 is de inhoud van de vuilcontainer doorzocht. Hierbij werden een lege witte Action-tas van het formaat bigshopper en een groene tas voorzien van rode handvatten gevuld met sieraden aangetroffen. Volgens het observatieteam betreft de in de container aangetroffen groene tas, dezelfde tas als de tas die [medeverdachte 1] op 15 januari 2017 droeg toen hij bij juwelier [bedrijfsnaam 1] naar binnen ging.
Op 13 maart 2017 heeft [benadeelde 9] een aantal sieraden en een tas, die waren aangetroffen tussen het huisvuil van de inbeslaggenomen vuilcontainer, herkend als zijn eigendom.
Conclusie van de rechtbank
De rechtbank zal [medeverdachte 2] vrijspreken van deze woninginbraak, nu enkel kan worden vastgesteld dat hij op 15 januari 2017 met [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] aanwezig was in juwelier [bedrijfsnaam 1] , waar bij de inbraak in de woning aan de [adres 8] gestolen goederen zijn aangetroffen. De rechtbank acht dit onvoldoende om te komen tot een bewezenverklaring van de inbraak.
Bovenstaande feiten en omstandigheden wijzen sterk in de richting van [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] als verdachten van deze woninginbraak. De rechtbank kan echter niet vaststellen dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [verdachte] de door [benadeelde 9] herkende sieraden bij juwelier [bedrijfsnaam 1] hebben ingeleverd, dan wel in de vuilcontainer hebben gegooid.
Met betrekking tot de in de vuilcontainer aangetroffen groene tas die soortgelijk is aan de tas die [medeverdachte 1] op 15 januari 2017 bij juwelier [bedrijfsnaam 1] in zijn handen had, overweegt de rechtbank dat dit geen unieke tas betreft en dat ook overigens niets bekend is geworden over de inhoud van deze tas op het moment dat [medeverdachte 1] hem in handen had. Het observatieteam heeft ook niet waargenomen dat [medeverdachte 1] deze groene tas in de vuilcontainer heeft gegooid. Ook van de witte bigshopper, waarvan wel is waargenomen dat [medeverdachte 1] deze weggooide in de vuilcontainer, is de inhoud niet bekend.
Voorts heeft de rechtbank geconstateerd dat tussen het moment waarop de inbraak heeft plaatsgevonden en het moment van inbeslagneming van de vuilcontainer sprake is van een behoorlijke tijdspanne (zowel tussen het plegen van de inbraak en het waarnemen van [medeverdachte 1] bij de vuilcontainer als tussen het waarnemen van [medeverdachte 1] en de inbeslagname van de vuilcontainer), waarbinnen ook anderen dan de verdachten goederen in de inbeslaggenomen vuilcontainer hebben kunnen gooien.
Gelet op het voorgaande bevat het strafdossier naar het oordeel van de rechtbank, geen sluitende bewijsketen voor de stelling van het openbaar ministerie dat de goederen die [medeverdachte 1] op 15 januari 2017 bij zich had toen hij met [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] juwelier [bedrijfsnaam 1] bezocht, de bij de inbraak aan de [adres 8] te Den Haag gestolen sieraden betroffen. Dat heeft tot gevolg dat de rechtbank [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] eveneens zal vrijspreken van de woninginbraak aan de [adres 8] te Den Haag.
3.4.6
Feit 1 ( [adres 1] te Den Haag)
Aangifte
Aangever [benadeelde 1] ) heeft verklaard dat zijn zoon op 17 januari 2017 omstreeks 18:30 uur de woning aan de [adres 1] te Den Haag heeft verlaten en afgesloten middels het nachtslot. Er zat toen nog geen schade aan de deur.
Op diezelfde datum, omstreeks 20:15 uur, kwam [benadeelde 1] aan bij zijn woning en zag hij dat het slot van de voordeur eruit lag. De volledige woning was doorzocht, ook alle lades en kasten. [benadeelde 1] heeft verklaard dat onder andere twee HP laptops, een X-box, en sieraden zijn weggenomen.
[verdachte]
heeft ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018 als verdachte in zijn eigen zaak
en ook als getuige in de zaken tegen [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2]
verklaard dat hij met anderen betrokken is geweest bij deze inbraak.
Waarnemingen observatieteam en tapgesprekken
Op 17 januari 2017 hebben verbalisanten tussen 16:30 uur en 22:15 uur geobserveerd en daarbij de volgende waarnemingen gedaan.
Om 20:00 uur wordt de Volkswagen met het [kenteken] geparkeerd op de [straatnaam ] te Den Haag, ter hoogte van de [adres 1] . [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [naam] stappen om 20:01 uur uit. [naam] stapt als bestuurder in de Volkswagen. [medeverdachte 3] staat naast de Volkswagen, maakt vrijwel constant gebruik van een mobiele telefoon en kijkt veelvuldig in de richting van de [adres 1] . [medeverdachte 1] en [verdachte] lopen om 20:02 uur verder de woonwijk in (omgeving [straatnaam ] / [adres 1] ). Om 20:21 uur rennen [medeverdachte 1] en [verdachte] over de [straatnaam ] in de richting van de [straatnaam ] te Den Haag. [medeverdachte 1] heeft een tas/rugzak in zijn handen. [medeverdachte 3] stapt vervolgens als passagier in de Volkswagen, waarna de Volkswagen vertrekt in de richting van de [straatnaam ] te Den Haag. De Volkswagen stopt om 20:23 uur op de [straatnaam ] te Den Haag ter hoogte van de [straatnaam ] . [verdachte] stapt als bijrijder in de Volkswagen, [naam] stapt uit en neemt achterin plaats als passagier, en [medeverdachte 1] stapt als bestuurder in, waarna de Volkswagen vertrekt. Om 20:25 uur wordt de Volkswagen geparkeerd op de [straatnaam ] te Den Haag, ongeveer ter hoogte van het portiek dat toegang geeft tot onder andere perceel 202. [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] stappen uit de Volkswagen. [medeverdachte 3] draagt een tas. De drie verdachten gaan het portiek binnen dat toegang geeft tot de [straatnaam ] te Den Haag. Om 20:29 uur verlaten [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] het portiek.
Op genoemde datum om 20:18 uur vond een telefoongesprek plaats tussen [verdachte] en [medeverdachte 3] . Hierin wordt door [medeverdachte 3] gezegd dat er een auto wordt geparkeerd. [verdachte] geeft aan dat hij het weet. [medeverdachte 3] zegt ‘oké’ en dat is het einde gesprek. [verdachte] klinkt hierbij hijgend aan de telefoon.
Doorzoeking kelderbox [straatnaam ]
Op 17 januari 2017 omstreeks 22:28 uur heeft een doorzoeking ter inbeslagneming plaatsgevonden in de kelderbox behorende bij de woning van [medeverdachte 3] ,
gelegen aan de [straatnaam ] te Den Haag. Hierbij werd onder meer een laptop van het merk HP aangetroffen.
Op deze inbeslaggenomen HP laptop zijn bestanden aangetroffen op naam van [benadeelde 1] en de laptop bleek over een serienummer te beschikken, dat vrijwel geheel – het getal ‘7’ is vermoedelijk aangezien voor het teken ‘/’- overeen kwam met het serienummer van één van de op 17 januari 2017 uit de woning van [benadeelde 1] weggenomen laptops.
Conclusie van de rechtbank
Op basis van de aangifte, de waarnemingen van het observatieteam, de tapgesprekken, het aantreffen van de aan [benadeelde 1] toebehorende gestolen goederen kort na de inbraak in de kelderbox van [medeverdachte 3] en de verklaring van [verdachte] , acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 3] zich schuldig hebben gemaakt aan de inbraak in de [straatnaam ] te Den Haag. Gelet op de waarnemingen van het observatieteam, waaruit blijkt dat [medeverdachte 1] en [verdachte] zich daadwerkelijk in de richting van de [straatnaam ] hebben begeven en kort daarna rennend met een tas zijn gezien, is de rechtbank van oordeel dat zij zich als medepleger schuldig hebben gemaakt aan deze woninginbraak. De rechtbank acht de rol van [medeverdachte 3] zoals die uit het dossier naar voren komt, te weten het op de uitkijk staan en het ter beschikking stellen van zijn kelderbox, meer die van medeplichtige en zal hem dan ook voor het subsidiair ten laste gelegde veroordelen.
3.4.7
Feit 9 (Criminele organisatie)
De rechtbank acht meerdere strafbare feiten, te weten een aantal (pogingen tot) woninginbraken, binnen de ten laste gelegde periode wettig en overtuigend bewezen. Zij ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of ook kan worden bewezen verklaard dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hebben deelgenomen aan een organisatie die tot oogmerk het plegen van misdrijven heeft.
Juridisch kader
Deelneming aan een criminele organisatie is strafbaar gesteld in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Aan deze strafbaarstelling ligt de gedachte ten grondslag dat de openbare orde beschermd dient te worden tegen organisaties die beogen misdrijven te plegen. Deze strafbaarstelling heeft betrekking op de persoonlijke betrokkenheid van een verdachte bij een "criminele organisatie" (vgl. HR 4 april 2017, ECLI:NL:HR:2017:575). Gedragingen van een verdachte kunnen zowel medeplichtigheid aan enig misdrijf waarop het oogmerk van een criminele organisatie is gericht als deelneming aan die organisatie in de zin van artikel 140 Sr opleveren (HR 21 december 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM4415).
Organisatie
Van een organisatie is sprake als vaststaat dat een gestructureerd en duurzaam samenwerkingsverband bestaat tussen twee of meer personen, tussen verdachte en tenminste één ander persoon. Om als deelnemer aan die organisatie te kunnen worden aangemerkt, is niet vereist dat komt vast te staan dat een persoon heeft samengewerkt met, althans bekend is geweest met alle andere personen die deel uitmaken van de organisatie of dat de samenstelling van het samenwerkingsverband steeds dezelfde is (HR 2 februari 2010, ECLI:NL:HR:2010:BK5193).
Aanwijzingen voor het bestaan van een dergelijk samenwerkingsverband kunnen bijvoorbeeld zijn gemeenschappelijke regels, het voeren van overleg, gezamenlijke besluitvorming, een taakverdeling en een bepaalde hiërarchie en/of geledingen. Dit zijn echter geen constitutieve vereisten om van een samenwerkingsverband te kunnen spreken (HR 15 mei 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0502).
Oogmerk tot het plegen van misdrijven
Als kan worden vastgesteld dat sprake is van een organisatie dan is voor een bewezenverklaring van artikel 140 Sr daarnaast vereist dat de organisatie het oogmerk moet hebben om misdrijven te plegen. Het oogmerk ziet op het feitelijke en gewenste doel van de organisatie. Het is evenwel niet vereist dat de organisatie bestaat om uitsluitend misdrijven te plegen; het plegen van misdrijven mag ook het naaste doel zijn (HR 15 juni 2010, ECLI:NL:HR:2010:BK6148). Daarbij is voor een bewezenverklaring voldoende dat het plegen van misdrijven wordt beoogd, zodat nog geen aanvang hoeft te zijn gemaakt met het daadwerkelijke plegen daarvan.
Voor bewijs van het bestanddeel "oogmerk" zal onder meer betekenis kunnen toekomen aan misdrijven die in het kader van de organisatie reeds zijn gepleegd, aan het meer duurzaam of gestructureerde karakter van de samenwerking – zoals daarvan kan blijken uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden of onderlinge afstemming van activiteiten van deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie – en, meer algemeen, aan de planmatigheid of stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichte activiteiten van deelnemers binnen de organisatie. Het oogmerk op het plegen van één misdrijf is dan ook onvoldoende (HR 15 mei 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0502).
Deelneming aan een organisatie
De rechtbank stelt voorop dat van deelneming aan een organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr slechts dan sprake kan zijn, indien verdachte behoort tot het samenwerkingsverband en een aandeel heeft in gedragingen, dan wel deze ondersteunt, die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het in dat artikel bedoelde oogmerk (HR 10 februari 2015, ECLI:NL:HR:2015:264 en HR 14 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:413).
Elke dergelijke bijdrage, ook wel deelnemingshandeling genoemd, aan een organisatie kan strafbaar zijn. Een deelnemingshandeling kan bestaan uit het (mede)plegen van enig misdrijf, maar ook uit het verrichten van hand- en spandiensten en (dus) het verrichten van handelingen die op zichzelf niet strafbaar zijn, zolang van hiervoor bedoeld aandeel of ondersteuning kan worden gesproken (HR 3 juli 2012, ECLI:NL:HR:2012:BW5132). Voorbeelden daarvan zijn het verlenen van geldelijke of andere stoffelijke steun aan alsmede het werven van gelden of personen ten behoeve van de organisatie.
Voor deelname is dus voldoende dat verdachte weet dat de organisatie het oogmerk heeft op het plegen van misdrijven. Niet vereist is dat hij wetenschap heeft van één of meer concrete misdrijven die door de organisatie worden beoogd of zijn gepleegd of dat zijn opzet is gericht op het plegen van die misdrijven (zie HR 18 november 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZD0858, HR 8 oktober 2002, ECLI:NL:HR:2002:AE5651 en HR 5 september 2006, ECLI:NL:HR:2006:AV4122).
Het gaat hier om een zelfstandig strafbaar feit. Het doet er niet toe of de misdrijven waarop de organisatie het oogmerk heeft, zijn gepleegd dan wel pogingen daartoe zijn ondernomen of zelfs maar strafbare voorbereidingen daartoe zijn getroffen. Evenmin is van belang of een verdachte heeft deelgenomen aan misdrijven welke door andere deelnemers uit de organisatie zijn gepleegd (of zijn gepoogd te plegen of voorbereid). Een persoon is dan ook reeds strafbaar vanwege zijn vastgestelde deelneming aan een criminele organisatie.
Beoordeling
Uit het dossier komt naar voren dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] zich – al dan niet in wisselende samenstelling - schuldig hebben gemaakt aan het plegen van (pogingen tot) woninginbraken in de tenlastegelegde periode.
Het dossier bevat elementen die wijzen op een zekere mate van georganiseerdheid binnen deze groep. Zo werd, om de diefstallen uit de woningen mogelijk te maken, gebruik gemaakt van verschillende (huur)auto’s die werden gehuurd op naam van derden, waarbij door de verdachten geld bij elkaar werd gelegd ter betaling van de huur van de auto’s. Aan het begin van de tenlastegelegde periode zijn [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] staande gehouden. Zij zaten op dat moment in een Mercedes-Benz die was gehuurd bij verhuurbedrijf Gold Mobility Service op naam van ene [naam] . [verdachte] is met een boodschappentas weggerend en werd even later aangehouden. In de tas, die hij op het moment van zijn aanhouding niet meer bij zich droeg, bleken inbrekerswerktuigen te zitten.
De verdachten gebruikten meerdere mobiele telefoons en prepaid simkaarten waarmee voornamelijk onderling contact werd gehouden. Door een aantal verdachten werden de mobiele telefoons ten tijde van de inbraak uitgezet, dan wel thuisgelaten.
Voorts blijkt uit de inhoud van telefoongesprekken, WhatsApp-gesprekken en sms-berichten dat de verdachten gebruik maakten van versluierd taalgebruik. Zo werd onder meer gesproken over ‘voetballen’ en ‘wedstrijden’, waarmee inbreken werd bedoeld. Ook werden gesprekken gevoerd die gingen over het regelen van spullen die nodig waren voor het plegen van inbraken (zoals cilindertrekkers en schroeven). De verdachten duidden elkaar in een aantal getapte gesprekken aan met militaire rangen als officier, luitenant en soldaat.
Hoewel het vorengaande wijst op een zekere mate van georganiseerdheid, acht de rechtbank de organisatiegraad zoals deze uit het dossier naar voren komt niet zodanig, dat in de relatief korte tenlastegelegde periode (waarbinnen [medeverdachte 1] - die door de politie wordt gezien als leider -  ook nog eens grotendeels gedetineerd was) sprake was van een gestructureerd en duurzaam samenwerkingsverband. De rechtbank neemt hierbij in tevens in aanmerking dat het beeld dat door de politie wordt geschetst van [medeverdachte 1] als leider met [verdachte] als tweede man, niet strookt met de indruk die de rechtbank ter terechtzitting van [verdachte] heeft gekregen.
Alles afwegend, kan naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet worden vastgesteld dat [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hebben deelgenomen aan een organisatie in de zin van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. De verdachten zullen hiervan worden vrijgesproken.
3.5
De bewezenverklaring
De rechtbank verklaart ten aanzien van [verdachte] bewezen dat:
feit 1.
hij op 17 januari 2017 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke
toe-eigening
heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 1] twee laptops (merk HP) en een X-Box en sieraden, toebehorende aan [benadeelde 1] , waarbij de verdachte en/of zijn mededader zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren;
feit 2.
hij op 12 januari 2017 te Rijswijk tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 2] een Mac Book PRO en een Rolex en glazen en sieraden, toebehorende aan [benadeelde 2] en/of [naam] , waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft door het slot van een toegangsdeur tot die woning te forceren;
feit 3
hij op 15 januari 2017 te Den Haag tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen uit een woning gelegen aan de [adres 3] sieraden en een Apple Imac en een Appl
e
Powerbook en een Appl
e
Macbook en een Ipad en een Iphone en een radio (merk Philips) en twee toetsenborden (merk Appl
e
) en een horloge (merk Philips Stein) en postzegels en munten en drie paar schoenen en kleding en een tas en een asbak en een geldbedrag (130 Britse ponden en 55 US dollars), toebehorende aan [benadeelde 4] , waarbij de verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft  door
een raam van
die woning te forceren.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
4
De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5
De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6
De strafoplegging
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 47 maanden met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. De officier van justitie heeft hierbij verzocht om opheffing van de schorsing van de voorlopige hechtenis bij einduitspraak.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft de rechtbank verzocht om rekening te houden met de open houding die verdachte had tijdens het onderzoek ter terechtzitting, de omstandigheid dat hij zijn verantwoordelijkheid heeft genomen voor twee inbraken, het positieve reclasseringsrapport dat met betrekking tot verdachte is opgesteld, de omstandigheid dat hij de afgelopen vijf jaren slechts één keer onherroepelijk is veroordeeld voor vermogensdelicten en de omstandigheid dat verdachte thans zijn leven op de rit heeft en per 19 juni 2018 terecht kan bij Limor begeleid wonen. Een langere onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou het traject dat verdachte heeft ingezet met begeleid wonen en werken doorkruisen.
De raadsman heeft voorts verzocht om rekening te houden met de omstandigheid dat verdachte tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis zeven maanden met een enkelband in een instelling voor begeleid wonen heeft verbleven, hetgeen volgens de raadsman strafverlagend moet werken.
De raadsman heeft ten slotte verzocht om opheffing van het bevel tot voorlopige hechtenis. Subsidiair heeft de raadsman verzocht om, indien de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zal opleggen die langer duurt dan de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, de voorlopige hechtenis bij einduitspraak te schorsen onder dezelfde voorwaarden als waaronder de voorlopige hechtenis eerder is geschorst.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan drie woninginbraken. De gepleegde woninginbraken maken een professionele en georganiseerde indruk. De woningen zijn volledig doorzocht, waarbij telkens een grote puinhoop is achtergelaten en sprake is geweest van een aanzienlijke buit.
Woninginbraken veroorzaken schade en overlast voor de bewoners van de woningen waar is ingebroken. Voor de bewoners is het ontzettend ingrijpend dat iemand in hun persoonlijke ruimte is binnengedrongen. Een woning is een plek waar een persoon zich veilig zou moeten voelen. De ervaring leert dat slachtoffers van een inbraak zich nog lange tijd onveilig voelen in hun eigen woning. Ook worden door woninginbraken gevoelens van onveiligheid in de samenleving versterkt.
Verdachte heeft met zijn handelen laten zien dat hij niet alleen geen enkel respect heeft voor de eigendommen van een ander, maar ook dat hij geen oog heeft voor de impact die woninginbraken hebben op het gevoel van privacy en het gevoel van veiligheid van iedereen die daarmee te maken krijgt.
Documentatie
De rechtbank heeft meegewogen dat uit het strafblad van verdachte van 29 mei 2018 blijkt dat verdachte eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen en dat hij eerder is veroordeeld voor het plegen van soortgelijk feiten. Dit heeft verdachte er niet van weerhouden opnieuw soortgelijke strafbare feiten te plegen.
Persoon van verdachte
De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsadvies betreffende verdachte van 26 april 2017 en het verslag van GGZ reclassering Fivoor van 17 mei 2018. Hieruit blijkt dat verdachte sinds zijn veertiende in aanraking komt met justitie en dat zijn delictgedrag heeft geleid tot een PIJ-maatregel en meerdere detenties. Eerdere pogingen om uit het criminele circuit te stappen door het nastreven van conventionele doelen, zoals het volgen van een opleiding en het hebben van een stabiele relatie, zijn niet geslaagd.
De voorlopige hechtenis van verdachte is op 22 juni 2017 geschorst onder de bijzondere voorwaarden van een meldplicht, opname in het woonprogramma Vast en verder, een behandelverplichting bij de Omslag en een locatiegebod met elektronisch toezicht. Verdachte is op 8 februari 2018 uit Vast en verder ontslagen, ten gevolge waarvan de schorsing op 14 februari 2018 is opgeheven. Op 3 april 2018 is de voorlopige hechtenis van verdachte opnieuw geschorst onder de bijzondere voorwaarden van een meldplicht en elektronisch toezicht. Verdachte woont sindsdien bij zijn moeder. Zijn Wajong uitkering is weer opgestart, hij is op zoek naar werk en overweegt een opleiding te volgen. Totdat verdachte zelf werk vindt, werkt hij bij een re-integratieproject van Schroeder en Van der Kolk. Het verblijf bij zijn moeder is van tijdelijke aard. Verdachte ervaart veel stress binnen het gezinsleven en er ontstaan veel spanningen die uitmonden in ruzies. Verdachte is aangemeld bij Limor. Uit een aanvullende mail d.d. 14 juni 2018 van C. Coff, van GGZ reclassering Fivoor Leiden, is gebleken dat verdachte per 19 juni 2018 terecht kon bij Limor begeleid wonen. Verdachte staat inmiddels tevens open voor behandeling en is hiervoor aangemeld bij de Forensische Polikliniek van Fivoor.
Geadviseerd wordt om verdachte een (gedeeltelijk) voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, een behandelverplichting bij de forensische polikliniek van  Fivoor of een soortgelijke instelling, de verplichting om te verblijven in Limor of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen, een locatiegebod voor de [straatnaam ] te Den Haag en de verplichting om zich actief in te zetten voor het vinden van een zinvolle dagbesteding.
De op te leggen straf
De rechtbank houdt bij het bepalen van de strafsoort en de hoogte van de straf rekening met de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Voor verdachte gelden zijn documentatie en het professionele en georganiseerde karakter van de inbraken als strafverzwarende omstandigheden.
De rechtbank houdt geen rekening met de omstandigheid dat verdachte een enkelband heeft gedragen gedurende de schorsing van zijn voorlopige hechtenis. Het dragen van een enkelband is niet zo uitzonderlijk in strafzaken dat die omstandigheid aanleiding is voor strafvermindering.
De rechtbank acht vanwege de ernst van de gepleegde feiten en het strafblad van verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden passend en geboden.
De rechtbank heeft verdachte echter zien worstelen met de keuze tussen enerzijds het (ten dele) open kaart te willen spelen en anderzijds het tonen van loyaliteit aan zijn medeverdachten. Tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis is een uitgebreid behandeltraject opgesteld, waaraan verdachte zijn medewerking wenst te verlenen. Hij heeft inmiddels wat stappen in de goede richting gezet.
Gelet op het voorgaande, maar ook gelet op het belang van de maatschappij dat verdachte genoemd behandeltraject zal volgen, zal de rechtbank een gedeelte van de op te leggen gevangenisstraf - te weten zes maanden - voorwaardelijk opleggen, onder de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. Omdat de voorlopige hechtenis van verdachte reeds een lange periode is geschorst onder de voorwaarde van elektronisch toezicht, acht de rechtbank het opnieuw opleggen van elektronisch toezicht niet langer noodzakelijk.
Nu de schorsing van de voorlopige hechtenis van verdachte loopt tot aan de datum van de uitspraak, zal de voorlopige hechtenis met ingang van dezelfde datum herleven. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen met betrekking tot de persoonlijke omstandigheden van verdachte, ziet de rechtbank aanleiding om de voorlopige hechtenis bij einduitspraak opnieuw te schorsen onder door de reclassering geadviseerde voorwaarden (met uitzondering van het elektronisch toezicht).
7
De vorderingen van de benadeelde partijen
[benadeelde 5]
, heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot
schadevergoeding, groot € 53.419,52.
7.1.1	Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot afwijzing van de vordering van de benadeelde partij.
7.1.2	Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft primair verzocht om de benadeelde partij, gelet op de bepleite vrijspraak, niet-ontvankelijk te verklaren in zijn vordering. Subsidiair heeft de raadsman verzocht om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren nu de machtiging van de advocaat [NAAM][benadeelde 5] heeft ingediend, niet in orde is. Meer subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat de vordering onvoldoende is onderbouwd en een onevenredige belasting van het strafproces vormt.
7.1.3	Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, aangezien
de verdachte ten aanzien van het ten laste gelegde feit waarop de vordering betrekking heeft, zal worden vrijgesproken.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij dient te worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met zijn verdediging tegen die vordering heeft moeten maken, welke kosten de rechtbank tot op heden begroot op nihil.
[benadeelde 9]
, heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot
schadevergoeding, groot € 500,00.
7.2.1	Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 500,00, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
7.2.2	Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft primair verzocht om de benadeelde partij – gelet op zijn pleidooi strekkende tot vrijspraak – niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering. Subsidiair heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
7.2.3	Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, aangezien
de verdachte ten aanzien van het ten laste gelegde feit waarop de vordering betrekking heeft, zal worden vrijgesproken.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij dient te worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met zijn verdediging tegen die vordering heeft moeten maken, welke kosten de rechtbank tot op heden begroot op nihil.
[benadeelde 1]
, heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot
schadevergoeding, groot € 300,00.
7.3.1	Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 300,00 met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
7.3.2	Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
7.3.3	Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij ter vergoeding van de immateriële schade afwijzen en overweegt daartoe als volgt.
Bewezen is verklaard dat de benadeelde partij het slachtoffer is geworden van een diefstal met braak. Dit is een vermogensdelict. Artikel 6:95 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) bepaalt dat de schade die op grond van een wettelijke verplichting tot schadevergoeding moet worden vergoed, bestaat in vermogensschade en ander nadeel, dit laatste voor zover de wet op vergoeding hiervan recht geeft. Artikel 6:106 BW geeft hiervoor een nadere regeling. Het eerste lid luidt, voor zover hier relevant:
1. Voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat, heeft de benadeelde recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding:
indien de aansprakelijke persoon het oogmerk had zodanig nadeel toe te brengen;
indien de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast.
Gesteld noch gebleken is dat hiervan in het onderhavige geval sprake is. Voor wat betreft de in lid 1 onder 1 genoemde mogelijkheid moet naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat uit het verhandelde ter terechtzitting niet blijkt dat verdachte het oogmerk had om de benadeelde partij in een persoonlijkheidsrecht aan te tasten. Verdachte heeft zich zo een aantasting niet tot doel gesteld. Voor wat betreft de in lid 1 onder b genoemde mogelijkheid vormt de omstandigheid dat de benadeelde partij door het optreden van verdachte in zijn woongenot is aangetast onvoldoende grond voor het aannemen van een verplichting tot het betalen van een immateriële schadevergoeding. Hetgeen ter onderbouwing van de gestelde schade (voorts) is aangevoerd ten aanzien van de psychische gevolgen van de inbraak is onvoldoende om te kunnen concluderen dat sprake is van geestelijk letsel.
Nu de benadeelde partij op grond van artikel 6:106 lid 1 BW niet in aanmerking komt voor deze vergoeding, zal de vordering tot immateriële schadevergoeding worden afgewezen.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij dient te worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met zijn verdediging tegen die vordering heeft moeten maken, welke kosten de rechtbank tot op heden begroot op nihil.
8
De inbeslaggenomen goederen
8.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft voorts gevorderd dat het op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen (beslaglijst, die als bijlage aan dit vonnis is gehecht) onder 3 genummerde voorwerp zal worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende en dat het onder 4 genummerde voorwerp zal worden teruggegeven aan de verdachte.
8.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht om de onder 3 en 4 genummerde voorwerpen terug te geven aan verdachte.
8.3
Het oordeel van de recht
Nu het belang van de strafvordering zich daartegen niet meer verzet, zal de rechtbank de teruggave aan verdachte gelasten van het op de beslaglijst onder 3 genummerde voorwerp.
De rechtbank zal het op de beslaglijst onder 4 genummerde voorwerp, verbeurdverklaren. Dit voorwerp is voor verbeurdverklaring vatbaar, aangezien dit voorwerp aan verdachte toebehoort en met behulp van dit voorwerp de bewezenverklaarde feiten zijn begaan of voorbereid.
Bij de vaststelling van deze bijkomende straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.
9
De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen (bijkomende) straf is gegrond op de artikelen:
14a, 14b, 14c, 14d, 57 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
10
De beslissing
De rechtbank:
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding onder 4 tot en met 9 tenlastegelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding onder 1, 2 en 3 primair tenlastegelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1:
diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft gebracht, door middel van braak;
ten aanzien van feit 2:
diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft gebracht, door middel van braak;
ten aanzien van feit 3 primair:
diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft gebracht, door middel van braak;
verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte deswege strafbaar;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van
18 (achttien) MAANDEN
;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot
6 (zes) MAANDEN
, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde:
- zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
- ter vaststelling van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14d, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen;
en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
- zich gedurende de proeftijd meldt bij SVG Reclassering Fivoor (Witte Singel 8 te Leiden) op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang de reclassering dat noodzakelijk acht;
- zich gedurende de proeftijd onder behandeling stelt van de forensische polikliniek van Fivoor, op de tijden en plaatsen als door of namens die zorginstelling aan te geven;
- gedurende de proeftijd verblijft in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te weten Limor of een soortgelijke instelling, en zich houdt aan het (dag-)programma dat deze instelling in overleg met de reclassering heeft opgesteld;
- zich gedurende de proeftijd actief inzet voor het vinden van zinvolle dagbesteding. Indien hij zelf niets vindt, werkt hij mee aan het re-integratietraject van Schroeder en Van der Kollk;
geeft opdracht aan SVG Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden;
nu de schorsing van de voorlopige hechtenis van verdachte loopt tot aan de datum van de uitspraak, zal de voorlopige hechtenis met ingang van deze datum herleven.
De rechtbank schorst het bevel voorlopige hechtenis met ingang van heden, 6 juli 2018 (apart geminuteerd);
bepaalt dat de benadeelde partijen [benadeelde 5] en H.J. [benadeelde 9] niet-ontvankelijk zijn in de vorderingen tot schadevergoeding;
wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 1] af;
veroordeelt de benadeelde partijen in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vorderingen gemaakt, tot op heden begroot op nihil;
gelast de teruggave aan verdachte van het op de beslaglijst onder 3 genummerde voorwerpen, te weten: een g-shock horloge;
verklaart verbeurd het op de beslaglijst onder 4 genummerde voorwerp, te weten: een IPhone.
Dit vonnis is gewezen door
mr.	J.A. van Steen,							voorzitter,
mr.	F.W. van Dongen,						rechter,
mr.	L. Kelkensberg,							rechter,
in tegenwoordigheid van mr. N. de Jong,				griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 6 juli 2018.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Waar wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer Utukku 16/DH2R016087, van de politie eenheid Den Haag, districtsrecherche Den Haag-West, met bijlagen (doorgenummerd blz. 1 t/m 1807).
Proces-verbaal van bevindingen pagina 48.
Proces-verbaal van bevindingen pagina 53.
Proces-verbaal van bevindingen pagina 50.
Relaas proces-verbaal pagina 11.
Proces-verbaal aangifte [benadeelde 2] , pagina 500 en proces-verbaal van verhoor aangever, pagina 504.
Proces-verbaal aangifte, pagina 501.
Verklaring verdachte [verdachte] ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018.
Verklaring getuige [verdachte] ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 531 en 532.
Proces-verbaal van bevindingen juwelier [bedrijfsnaam 2] , pagina 551-554.
Proces-verbaal bevindingen herkenning ring [adres 2] , pagina 545 en 546.
Proces-verbaal bevindingen mastgegevens [adres 2] , pagina 507 en 508.
Proces-verbaal onderzoek inbraken Rijswijk mastgegevens [medeverdachte 2] , pagina 522.
Proces-verbaal resume taps omtrent inbraken 12 januari 2017, pagina 253 en 254.
Proces-verbaal algemeen, pagina 20.
Geschrift, weergave tapgesprek d.d. 12-01-2017 16:56:50 uur, pagina 521.
Proces-verbaal resume taps omtrent inbraken 12 januari 2017, pagina 254 en 255.
Aanvullend proces-verbaal van bevindingen d.d. 17 mei 2018.
Proces-verbaal bevindingen achtergrond tapgesprek, pagina 523.
Geschrift, te weten weergave tapgesprek d.d. 13-01-2017, 16:18:34, pagina 1188.
Proces-verbaal aangifte [benadeelde 4] , pagina 766 en 777 met goederenbijlage, pagina 769-773.
Proces-verbaal resume taps omtrent inbraken 15 januari 2017, pagina 347.
Geschrift, te weten een weergave van een tapgesprek d.d. 15-01-2017 om 19:13:12 uur, pagina 379.
Geschrift, te weten een weergave van sms-berichten d.d. 15-01-2017 om 22:57:15 resp. 22:57:27 uur, pagina 397 en 398.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 814.
Proces-verbaal van observatie, pagina 441.
Proces-verbaal zoeken 7XSG58, pagina 815.
Proces-verbaal van bevindingen camerabeelden GWK, pagina 830-832 met als bijlage een kopie van transactiebonnen, pagina 833 en 834.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 793 en 794.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 801 en 802.
Proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte 4] , pagina 430 (dossier [medeverdachte 4] ).
Proces-verbaal aangifte [benadeelde 1] , pagina 405 en 406 met bijlage goederen, pagina 413 tot en met 415.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 455.
Verklaring verdachte [verdachte] ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018.
Verklaring getuige [verdachte] ter terechtzitting d.d. 4 juni 2018.
Proces-verbaal van observatie op dinsdag 17 januari 2017, pagina 441 en 442.
Proces-verbaal van bevindingen omtrent de inbraak [adres 1] , pagina 460.
Proces-verbaal van observatie, pagina 441.
Proces-verbaal van doorzoeking ter inbeslagneming, pagina 452 en 453.
Proces-verbaal van bevindingen, pagina 455.