ECLI:NL:RBROT:2018:7292
Rechtbank ROT — Uitspraak 


Rechtbank Rotterdam
Team straf 3
Parketnummer: 10/750369-17
Datum uitspraak: 30 augustus 2018
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
[naam verdachte]
,
geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres verdachte] , [woonplaats verdachte] ,
raadsvrouw mr. E. Benhaim, advocaat [NAAM].
1
Onderzoek op de terechtzitting
Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 16 augustus 2018.
2
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3
Eis officier van justitie
De officier van justitie mr. [NAAM]. H. Slieker heeft gevorderd:
bewezenverklaring van het tenlastegelegde;
veroordeling van de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 180 uren en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.
4
Waardering van het bewijs
4.1.
Bewijswaardering
4.1.1.
Standpunt officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan schuldwitwassen en schuldheling en heeft daartoe – kort gezegd – het volgende aangevoerd. De moeder van de verdachte heeft in de jaren 2012 tot en met 2016 grote sommen geld verduisterd bij Stichting [naam stichting] . Daarvan zijn substantiële bedragen ten goede gekomen aan de verdachte. De verdachte was weliswaar niet bekend met de criminele herkomst van dit geld, maar had dit wel redelijkerwijs moeten vermoeden. Hij wist dat hij substantiële bedragen ontving van zijn moeder, in de vorm van overboekingen, contante stortingen, contante bedragen en dure cadeaus. De inkomsten van de moeder waren onvoldoende om deze uitgaven te doen, zeker als rekening wordt gehouden met de kosten van haar eigen levensonderhoud en die van haar man (die sinds 2007 geen of nauwelijks inkomsten had). Onder deze omstandigheden hadden er alarmbellen af moeten gaan en rustte op de verdachte een onderzoeksplicht waarbij hij zich af moest vragen hoe het mogelijk was dat zijn moeder dit alles kon betalen.
4.1.2.
Standpunt verdediging
De verdediging heeft aangevoerd dat de verdachte moet worden vrijgesproken omdat hij niet redelijkerwijs had moeten vermoeden dat de geldbedragen en/of de voorwerpen die hij ontving uit enig misdrijf afkomstig waren. Daartoe is – kort gezegd – aangevoerd dat de verdachte ervan uitging dat zijn moeder een goed betaalde directiefunctie had bij Stichting [naam stichting] , dat zij bij haar vorige werkgever [naam bank] regelmatig bonussen had gehad en daar is vertrokken met een substantiële vertrekpremie en dat zijn moeder in het verleden een erfenis had gehad en zij financieel bijzonder goed onderlegd was. Om al deze redenen heeft de verdachte nooit getwijfeld aan het feit dat hij door zijn moeder in financieel opzicht werd gesteund. De verdachte en zijn zus werden van jongs af aan verwend door hun moeder en dat was niet anders voor en na 2012. De verdachte heeft zich nooit beziggehouden met zijn bankzaken, zijn moeder had een machtiging voor de rekeningen en regelde de bankzaken. Er was geen enkele reden om wantrouwen te hebben en de gang van zijn moeder te controleren. Ook anderen dan de verdachte hebben nooit enige argwaan gehad. Het door het openbaar ministerie vermeende redelijke vermoeden van de verdachte en zijn zus lijkt te zijn gebaseerd op de aanname dat zij precies op de hoogte waren van de financiële positie van hun moeder. De stelling van het openbaar ministerie dat er alarmbellen moesten gaan rinkelen toen zij van hun moeder meer ontvingen dan op grond van haar inkomen en vermogen mogelijk was, is te eenzijdig en gesimplificeerd gesteld. Het doet geen recht aan de daadwerkelijke wetenschap van de verdachte van de herkomst van de geldbedragen en/of voorwerpen die hij ontving van zijn moeder.
4.1.3.
Beoordeling
Er zijn er vier feiten en omstandigheden die bij de beoordeling als uitgangspunt kunnen worden genomen. Over deze feiten en omstandigheden is geen discussie.
(1)
De moeder van de verdachte en zijn zus heeft in de jaren 2012 tot en met 2016 grote bedragen verduisterd bij haar toenmalige werkgever, de Stichting [naam stichting] .
Op 11 juni 2018 is zij hiervoor veroordeeld door de rechtbank Den Haag. In de strafzaak tegen de moeder van de verdachte is het exacte ontvreemde bedrag niet vastgesteld, maar het gaat blijkens het vonnis van de rechtbank Den Haag om een totaal bedrag van meer dan 500.000 euro.
(2)
Het eigen salaris van de verdachte bedroeg in de jaren 2012 tot en met 2016 gemiddeld circa
€ 25.000.
In diezelfde jaren heeft de verdachte substantiële bedragen ontvangen van zijn moeder. De verdachte heeft op zijn bankrekening in totaal € 161.490,- ontvangen, zijnde € 133.050,- aan overboekingen en € 28.440,- aan contante stortingen.
Dit komt neer op een van moeder ontvangen bedrag van gemiddeld € 32.000,- per jaar. Daarnaast heeft hij goederen en contant geld van zijn moeder ontvangen.
De waarde daarvan laat zich niet goed vaststellen. Daar waar de moeder van de verdachte spreekt over bedragen aan cadeaus en contanten,
spreekt zij – zo is wel duidelijk geworden – deels over gelden die feitelijk via één of meerdere bankrekeningen van de verdachte liep: de moeder maakte bedragen over op die bankrekening en de verdachte (of de moeder) nam het op en gaf het daarna uit.
Het zonder meer optellen van door de moeder genoemde bedragen aan gegeven goederen en contante giften bij de bedragen op de bankrekening van de verdachte zou dus leiden tot dubbeltellingen. De rechtbank houdt het er daarom op dat de verdachte een bedrag van € 161.490,- heeft ontvangen, vermeerderd met een onbekend gebleven bedrag aan gegeven goederen en contanten.
(3)
De zus van de verdachte ontving eveneens substantiële betalingen van hun moeder. Zij ontving in de jaren 2012 tot en met 2016 op haar bankrekening € 82.701,- aan overboekingen en € 48.250,- aan contante stortingen, afkomstig van hun moeder.
Ook zij ontving daarnaast goederen en contant geld
waarvan de waarde zich niet goed laat vaststellen.
(4)
Het is niet in geschil dat de bedragen die de verdachte en zijn zus van hun moeder in de jaren 2012 tot en met 2016 ontvingen, afkomstig zijn uit de verduistering door hun moeder.
Dit geld is dus ‘van enig misdrijf’ afkomstig.
Het is tegen deze achtergrond dat beoordeeld moet worden of de verdachte wist of redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het geld dat hij van zijn moeder ontving een criminele herkomst had.
Met de officier van justitie en de verdediging stelt de rechtbank vast dat er geen bewijs is dat de verdachte wist van de criminele herkomst. Net als de officier van justitie lijkt te doen, gaat de rechtbank er zonder meer vanuit dat de verdachte het inderdaad niet geweten heeft. Van opzet, zowel in de zin van zuivere opzet als in de zin van voorwaardelijk opzet, op het verkrijgen en witwassen van geld met een criminele herkomst is geen sprake.
De vraag is dan, of de verdachte redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het geld een criminele herkomst had. Voor de beantwoording van die vraag komt het er op aan of de verdachte onder de gegeven omstandigheden, met enig nadenken over de hem bekende gegevens, had kunnen vermoeden dat de gelden die hij kreeg van zijn moeder een criminele herkomst hadden en hij zonder nader onderzoek niet had mogen handelen. De maatstaf daarbij is wat een redelijk denkend mens onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijs zou hebben vermoed en op basis daarvan zou hebben gedaan.
Naar het oordeel van de rechtbank had de verdachte met enig nadenken zich moeten realiseren dat de bedragen en goederen die zijn moeder hem schonk, vermoedelijk geen legale herkomst hadden. Weliswaar is het duidelijk dat hij niet precies wist wat hij kreeg, maar het kan niet anders dan dat hij heeft geweten dat hij substantiële bedragen van zijn moeder ontving. De moeder van de verdachte verdubbelde het eigen salaris van de verdachte (ruim). De ontvangst van dergelijke schenkingen kan een redelijk denkend mens niet ontgaan. Gegeven het feit dat zowel hij als zijn zus van jongs af aan werden verwend door hun moeder,
had hij zich kunnen realiseren dat ook zijn zus soortgelijke bedragen ontving. De vraag die de verdachte zich had moeten stellen, maar niet gesteld heeft, is hoe het mogelijk was dat hun moeder dit allemaal kon betalen. De moeder had immers ook eigen vaste lasten voor zichzelf en haar man.
De moeder had weliswaar een – naar verdachte meende – leidinggevende functie, maar het betrof een functie bij een lokale stichting die zich bezighoudt met bewindvoering. Met enig nadenken had hij zich – als redelijk denkend mens - moeten realiseren dat het salaris dat past bij een dergelijke functie niet toereikend kan zijn om zulke grote schenkingen aan de kinderen te doen. Het totaal aan giften aan de verdachte en zijn zus bedroeg immers gemiddeld bijna 60.000 euro per jaar. De verdachte had de hoogte van zijn eigen aandeel eenvoudig kunnen vaststellen door zijn eigen bankrekening te bekijken.
Evenmin heeft de verdachte kunnen aannemen dat de bedragen en goederen die hij en zijn zus in de tenlastegelegde periode ontvingen, nog afkomstig waren uit de vertrekpremie en bonussen die de moeder bij [naam bank] had ontvangen. Daarvoor is het tijdsverloop tussen het vertrek bij [naam bank] (2002) en de periode waarop de tenlastelegging ziet (2012-2016), eenvoudigweg te groot. Hetzelfde geldt voor de erfenis die de moeder van de verdachte in 2000 had ontvangen.
Er is niets concreets gesteld of gebleken waaruit de verdachte had kunnen afleiden dat dit geld 12 jaar later nog niet zou zijn uitgegeven. De verdachte zegt ook niet dat hij dacht dat het geld was belegd en ook zijn moeder heeft dat niet verklaard.
Andere mogelijke bronnen zijn door de verdachte niet genoemd.
Kortom: de verdachte had redelijkerwijs moeten vermoeden dat de door hem ontvangen goederen en geld, dat niet op leek te kunnen,
van enig misdrijf afkomstig waren. Door vervolgens geen nader onderzoek te doen naar de herkomst daarvan, heeft de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig gehandeld. Het voorgaande wordt niet anders door het feit dat de verdachte en zijn zus van jongs af aan verwend werden door hun moeder. Het gaat in deze zaak, zoals de officier van justitie terecht aanvoert, om twee volwassenen met eigen huishoudens en inkomens die vijf jaar lang aanzienlijke bedragen en goederen hebben ontvangen en er daardoor een beduidend luxe leven op na hebben kunnen houden.
Zij hebben daarbij geen vragen gesteld over de herkomst van het geld en dat kan hen onder de hiervoor geschetste omstandigheden worden verweten: een redelijk denkend mens had onder deze omstandigheden geen genoegen genomen met de opmerking van de moeder dat het allemaal wel kon.
De rechtbank komt dan ook tot de conclusie dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan schuldwitwassen en aan schuldheling.
Het voorwaardelijke verzoek tot het horen van de door de verdediging al gehoorde getuigen wordt afgewezen. De rechtbank gaat ervan uit dat de getuigen bij de rechter-commissaris zullen verklaren conform de verklaringen die zij op het kantoor van de verdediging hebben afgelegd en de rechtbank wil er ook wel van uitgaan dat de getuigen geloven wat zij in die verklaringen hebben gezegd. De rechtbank ziet dan ook geen noodzaak tot het horen van de getuigen en acht zich voldoende voorgelicht.
4.2.
Bewezenverklaring
Op grond van de bewijsmiddelen en van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan op die wijze dat:
1.
hij op meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2016 (telkens), te Rotterdam en/of Ridderkerk en/of (elders) in Nederland,
een of meerdere voorwerpen, te weten
meerdere (grote) geldbedragen tot een totaal van 133.050,52 euro aan
girale overboekingen en meerdere(grote) contante betalingen heeft verworven en voorhanden heeft gehad en heeft omgezet,
en van meerdere (grote) geldbedragen tot een totaal van 133.050,52 euro aan girale overboekingen en diverse spullen/cadeaus en meerdere (grote) contante betalingen gebruik heeft gemaakt
immers heeft hij, verdachte, toen en daar (telkens) die geldbedragen, onder zich genomen en/of
gehouden en/of uitgegeven terwijl hij verdachte redelijkerwijs moest vermoeden, dat bovengenoemde (grote) geldbedragen
of voorwerpen telkens geheel of gedeeltelijk -onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf/misdrijven,
en
hij op meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van
1 januari 2012 tot en met 31 december 2016 (telkens), te Rotterdam en/of
Ridderkerk en/of (elders) in Nederland
voorwerpen, te weten meerdere (grote)
geldbedragen tot een totaal van 133.050,52 euro aan girale overboekingen
en diverse spullen/cadeaus (waaronder een koelkast) en
meerdere (grote) contante betalingen heeft verworven, voorhanden heeft gehad
terwijl hij ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van voormelde geldbedragen (telkens) redelijkerwijs had moeten vermoeden, dat het door misdrijf
verkregen geldbedragen en/voorwerpen betrof.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
5
Strafbaarheid feiten
De bewezen feiten leveren op:
schuldheling en schuldwitwassen
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid de feiten uitsluiten.
De feiten zijn dus strafbaar.
6
Strafbaarheid verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
De verdachte is dus strafbaar.
7
Motivering straf
7.1.
Algemene overweging
De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
7.2.
Feiten waarop de straf is gebaseerd
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan schuldheling en schuldwitwassen. Hij heeft gedurende vijf jaar (aanzienlijke) geldbedragen en dure cadeaus van zijn moeder aangenomen, terwijl hij had moeten begrijpen dat zijn moeder dergelijk grote giften nooit van het salaris dat zij verdiende bij een bewindvoerderskantoor had kunnen betalen. De verdachte heeft ten onrechte geen vraagtekens geplaatst bij de herkomst van de giften. Op deze wijze heeft hij er voordeel van gehad dat zijn moeder gelden ontvreemdde aan mensen die onder bewind stonden dan wel wiens nalatenschap zij moest afwikkelen.
7.3.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 25 juni 2018, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld.
Ter zitting hebben de verdachte en zijn raadsvrouw naar voren gebracht dat de verdachte verbijsterd en geschokt was toen hij op de hoogte raakte van de verduisteringen en diefstallen die zijn moeder had gepleegd. Hij had zijn moeder tot dat moment altijd vertrouwd. De gebeurtenissen hebben het leven van de verdachte volledig op zijn kop gezet; hij is in een nachtmerrie beland en gaat emotioneel zwaar gebukt onder het feit dat hij door toedoen van zijn moeder in deze situatie is beland. Daarnaast is er beslag gelegd op zijn loon.
7.4.
Conclusies van de rechtbank
Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
Gezien de ernst van de feiten kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf.  Gelet op de door de verdachte – op overtuigende wijze – beschreven consequenties die hij inmiddels heeft ervaren van het handelen van zijn moeder en zijn eigen handelen, zal de rechtbank echter afzien van het opleggen van een onvoorwaardelijke (gevangenis)straf. In plaats daarvan zal aan de verdachte een voorwaardelijke gevangenisstraf worden opgelegd.
Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.
8
Vorderingen benadeelde partij
Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [naam benadeelde] . De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 707.170,89 wegens verduisterde bedragen waarvoor de stichting door haar klanten is aangesproken, € 24.699,29 aan - kort gezegd - kosten van rechtsbijstand en onderzoek en een vergoeding van € 1.744,00 aan proceskosten.
8.1.
Standpunt officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd de vordering niet-ontvankelijk te verklaren, omdat er een te verwijderd verband tussen de vordering en de zaak tegen de verdachte bestaat.
8.2.
Standpunt verdediging
De verdediging heeft primair verzocht de vordering af te wijzen vanwege het ontbreken van rechtstreekse schade in de zin van artikel 511f Wetboek van Strafvordering en subsidiair de vordering niet ontvankelijk te verklaren.
8.3.
Beoordeling
In het strafrecht kunnen vorderingen alleen worden ingesteld door degenen die rechtstreeks als gevolg van het bewezen verklaarde strafbare feit schade hebben geleden en die vorderingen kunnen alleen betrekking hebben op de rechtstreeks als gevolg van dat feit geleden schade. Aan deze dubbele eis is niet voldaan. [naam benadeelde] vordert als hoofdbedrag de schade die zij lijdt doordat klanten van de stichting door de moeder van de verdachte zijn bestolen en die klanten (dan wel hun nabestaanden) de stichting daarvoor aansprakelijk hebben gesteld. Er zitten te veel tussenschakels tussen de schuldheling en het schuldwitwassen door de verdachte en de schade die [naam benadeelde] lijdt. [naam benadeelde] zal daarom in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard. Zij kan haar vordering desgewenst bij de civiele rechter aanhangig maken.
Nu de benadeelde partij niet-ontvankelijk zal worden verklaard, zal de benadeelde partij worden veroordeeld in de kosten door de verdachte ter verdediging van de vordering gemaakt, welke kosten tot op heden worden begroot op nihil.
8.4.
Conclusie
In deze procedure wordt over de gevorderde schadevergoeding geen inhoudelijke beslissing genomen.
9
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Gelet is op de artikelen 14a, 14b, 14c, 55, 417bis en 420quater van het Wetboek van Strafrecht.
10
Bijlagen
De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
11
Beslissing
De rechtbank:
verklaart bewezen, dat de verdachte de tenlastegelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een
gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden
,
bepaalt dat deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechtbank later anders mocht gelasten, omdat de veroordeelde voor het einde van de proeftijd, die hierbij wordt gesteld op 2 jaar, zich aan een strafbaar feit schuldig maakt.
stelt als algemene voorwaarde:
- de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken;
verklaart de benadeelde partij [naam benadeelde] niet-ontvankelijk in de vordering;
veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. N. Doorduijn, voorzitter,
en mrs. W.J.M. Diekman en J. Bergen, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. [NAAM]. M.R. Moraal, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
Bijlage I
Tekst tenlastelegging
Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
1.
hij op een of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van
1 januari 2012 tot en met 31 december 2016 (telkens), te Rotterdam en/of
Ridderkerk en/of (elders) in Nederland,
(telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
(telkens)
een of meerdere voorwerpen, te weten
een of meerdere (grote) geldbedrag(en) tot een totaal van 133.050,52 euro aan
girale overboekingen of daaromtrent en/of een auto en/of kosten van één of
meerdere vakanties en/of boodschappen en/of diverse spullen/cadeaus
(waaronder een koelkast) en/of meerdere (grote) contante betalingen (in
totaal ter waarde van ongeveer 100.000 euro aan contante betalingen en/of
voorwerpen), heeft/hebben verworven en/of voorhanden heeft/hebben gehad en/of
heeft/hebben overgedragen en/of heeft/hebben omgezet,
en/of van een of meerdere (grote) geldbedrag(en) tot een totaal van 133.050,52
euro aan girale overboekingen of daaromtrent en/of een auto en/of kosten van
één of meerdere vakanties en/of boodschappen en/of diverse spullen/cadeaus
(waaronder een koelkast) en/of meerdere (grote) contante betalingen (in
totaal ter waarde van ongeveer 100.000 euro aan contante betalingen en/of
voorwerpen) gebruik heeft/hebben gemaakt
immers heeft/hebben hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) toen en daar
(telkens) die/dat geldbedrag(en) en/of voorwerp(en), onder zich genomen en/of
gehouden en/of uitgegeven
terwijl hij verdachte en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en), althans
redelijkerwijs moest(en) vermoeden, dat bovengenoemde (grote) geldbedrag(en)
en/of voorwerpen telkens geheel of gedeeltelijk -onmiddellijk of middellijk -
afkomstig was/waren uit enig misdrijf/ misdrijven,
en/of
van het plegen van witwassen een gewoonte hebben/ heeft gemaakt;
en/of
hij op een of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van
1 januari 2012 tot en met 31 december 2016 (telkens), te Rotterdam en/of
Ridderkerk en/of (elders) in Nederland
(telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
(telkens)
een of meerdere voorwerpen, te weten een of meerdere (grote)
geldbedrag(en) tot een totaal van 133.050,52 euro aan girale overboekingen of
daaromtrent en/of een auto en/of kosten van één of meerdere vakanties en/of
boodschappen en/of diverse spullen/cadeaus (waaronder een koelkast) en/of
meerdere (grote) contante betalingen (in totaal ter waarde van 100.000 euro
aan contante betalingen en/of voorwerpen)
heeft/hebben verworven, voorhanden heeft/hebben gehad en/of heeft/hebben
overgedragen,
terwijl hij en/of zijn mededader(s) ten tijde van het verwerven of het
voorhanden krijgen van voormeld(e) geldbedrag(en) (telkens) wist(en), althans
redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden, dat het (een) door misdrijf
verkregen geldbedrag(en) en/of goed(eren) en/of voorwerpen betrof.
De door de rechtbank als proces-verbaal aangeduide bewijsmiddelen zijn steeds in de wettelijke vorm opgemaakt door personen die daartoe bevoegd zijn en voldoend ook overigens aan de daaraan bij wet gestelde eisen. Waar wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van de bijlagen bij het proces-verbaal met nummer [nummer proces-verbaal 1] (Zaak V) van de politie eenheid Rotterdam, tenzij anders aangegeven.
Zie het vonnis van de rechtbank Den Haag d.d. 11 juni 2018 in de zaak met parketnummer 09/819137-17. De moeder heeft de verduistering ook bekend, zie haar verklaring van 26 oktober 2017, p. 30 e.v. en haar verklaring op de zitting bij de rechtbank Den Haag zoals blijkend uit voornoemd vonnis.
Zie p. 8 van voornoemd vonnis van de rechtbank Den Haag.
Zie het proces-verbaal met nummer [nummer proces-verbaal 2] op p. 73.
Zie het proces-verbaal van bevindingen [nummer proces-verbaal 2] op p. 73.
Zie de verklaring van de moeder op p. 26 e.v. en de verklaring van de verdachte op p. 63 e.v.
Zie de verklaring van de moeder op p. 26 e.v.
Dit is niet in geschil, ook de officier van justitie gaat hiervan uit.
Dat een beperkt deel van de girale betalingen (namelijk € 28.095,-) later is terugbetaald aan de moeder, doet er niet aan af dat de verdachte die betalingen had ontvangen en voorhanden heeft gehad. De rechtbank gaat dus uit van de bruto ontvangen betalingen op de bankrekening van de verdachte.
Zie het proces-verbaal van bevindingen [nummer proces-verbaal 3] , gevoegd als p. 71 en 72 bij het zaaksproces-verbaal met nummer [nummer proces-verbaal 1] (zaak VI).
Zie de verklaring van de moeder op p. 26 e.v. en de verklaring van de medeverdachte [naam medeverdachte] op p. 63 bij het zaaksproces-verbaal met nummer [nummer proces-verbaal 1] (Zaak VI).
Zie de verklaring van de moeder op p. 24. Het is op zitting ook niet weersproken door de verdachte en de verdediging.
Zoals blijkt uit de verklaring van zijn zus op de zitting, de verklaring van de verdachte op p. 68 en uit de door de verdediging overgelegde getuigenverklaringen.
De man van de moeder van de verdachte, de stiefvader van de verdachte, had tot 2007 een eigen bedrijf, is daarmee vanwege ziekte gestopt, zie de verklaring van [naam] op p. 20.
Voor de goede orde: de moeder van de verdachte verdiende per jaar circa 37.000 euro netto bij de stichting, zie p. 3.
Dat betrof, naar nu bekend is, een bedrag van circa € 35.000,00 (zie de verklaring van de moeder op p. 22).
De moeder vulde met een groot aantal betalingen de tekorten op de rekeningen aan, zie p. 26.
Dat luxe leven blijkt uit de verklaring van de moeder op p. 32.