ECLI:NL:RBLIM:2018:1671
Rechtbank LIM — Uitspraak 


RECHTBANK LIMBURG
Burgerlijk recht
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 6391943 \ CV EXPL  17-8229
Vonnis van de kantonrechter van 21 februari 2018
in de zaak van:
[eisende partij]
,
domicilie hebbende te [woonplaats eisende partij] ,
eisende partij,
verder te noemen [eisende partij] ,
gemachtigde mr. M.J. Gommans,
tegen:
[gedaagde partij]
,
wonend [adres gedaagde partij] ,
[woonplaats gedaagde partij] ,
gedaagde partij,
verder te noemen [gedaagde partij] ,
procederende in persoon.
1
De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
de dagvaarding;
de conclusie van antwoord;
de conclusie van repliek;
de conclusie van dupliek.
1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2
De feiten
2.1.
Bij huurovereenkomst van 26 juni 2015 heeft [eisende partij] van [gedaagde partij] gehuurd twee kamers (tweede verdieping) in de woning/het pand aan de [adres twee verhuurde kamers] te [plaatsnaam twee verhuurde kamers] .
2.2.
[gedaagde partij] huurde de betreffende twee kamers (als onderdeel van een groter geheel) zelf van de eigenaar van het pand, [X] .
2.3.
Bij aanvang van de huur heeft [eisende partij] , conform artikel 3 van de huurovereenkomst, een borgsom ter grootte van € 900,00 (2 x de maandhuur) aan [gedaagde partij] betaald.
2.4.
Onder artikel 1 lid 4 van de huurovereenkomst zijn partijen overeengekomen dat [eisende partij] de gehuurde kamers dient te verlaten bij einde huurovereenkomst eigenaar en [gedaagde partij] .
2.5.
Medio augustus 2015 is de huurrelatie tussen de eigenaar en [gedaagde partij] geëindigd.
2.6.
Op 22 september 2015 heeft [eisende partij] met de eigenaar van het pand een gebruiksovereenkomst voor de bewuste twee kamers gesloten.
2.7.
De door [eisende partij] betaalde borgsom is door gedaagde niet aan [eisende partij] terugbetaald, noch is dit bedrag (door)betaald aan de eigenaar van het pand.
3
Het geschil
3.1.
[eisende partij] vordert – samengevat – veroordeling van [gedaagde partij] tot betaling van € 1.088,96, vermeerderd met rente en kosten.
3.2.
Aan haar vordering legt [eisende partij] ten grondslag de door [gedaagde partij] nog niet terugbetaalde borg, bij einde huurovereenkomst.
3.3.
[gedaagde partij] voert verweer en stelt zich op het standpunt dat [eisende partij] niet akkoord is gegaan met een crediteurenregeling en zij bovendien met de eigenaar van het gehuurde de huurovereenkomst heeft voortgezet. [eisende partij] dient zich tot de huidige verhuurder te wenden, aldus [gedaagde partij] .
3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4
De beoordeling
4.1.
Vast staat dat [eisende partij] aan [gedaagde partij] een borgsom heeft betaald. Eveneens kan worden vastgesteld, voor zover dit niet reeds vast staat, dat de huurovereenkomst tussen partijen is geëindigd door de beëindiging van de (hoofd)huurovereenkomst tussen [gedaagde partij] en de eigenaar van het gehuurde. Gesteld noch gebleken is dat het gehuurde aan het einde van de huurovereenkomst gebreken vertoonde, die voor rekening van [eisende partij] komen en waarmee de borg eventueel verrekend zou kunnen worden.
4.2.
Uit de door [gedaagde partij] overgelegde e-mail van 6 oktober 2015 van (namens) [gedaagde partij] aan [eisende partij] , kan niet anders dan afgeleid worden dat [gedaagde partij] de verschuldigdheid van de borg aan [eisende partij] erkent. [gedaagde partij] biedt aan om de wasmachine en droger in het gehuurde te laten staan voor een korting op de terug te betalen borg. [eisende partij] gaat met het gedane aanbod niet akkoord. [gedaagde partij] is dan ook gehouden de gehele borgsom aan [eisende partij] terug te betalen.
4.3.
In het in de e-mail van 6 oktober 2015 aan [eisende partij] gedane voorstel, ziet de kantonrechter geen voorstel in het kader van een crediteurenregeling. Op geen enkel wijze is hiervan melding gemaakt, noch is aan [eisende partij] kenbaar gemaakt dat [gedaagde partij] niet de gehele borgsom aan [eisende partij] zou kunnen terugbetalen (wegens financiële redenen/dreigend faillissement). [gedaagde partij] biedt aan [eisende partij] eigenlijk enkel een wasmachine en droger aan voor de prijs van € 300,00, waarna (terug)betaling van het restant van € 600,00 zou moeten plaatsvinden. Aldus de volledige som van € 900,00. Bovendien is een schuldeiser nimmer verplicht om akkoord te gaan met een (buitengerechtelijke) crediteurenregeling.
4.4.
Het verweer dat [eisende partij] zich tot de nieuwe verhuurder dient te wenden wordt verworpen. De huurovereenkomst tussen partij is geëindigd en tussen die partijen dient afgerekend te worden. Gesteld noch gebleken is dat [gedaagde partij] hiervoor met de eigenaar van het gehuurde afspraken heeft gemaakt en als onweersproken staat vast dat [gedaagde partij] de borg niet aan de opvolgend verhuurder heeft doorbetaald.
4.5.
De kantonrechter acht geen termen aanwezig [gedaagde partij] toe te laten tot nadere bewijslevering.
4.6.
Gelet op het voorgaande is de kantonrechter van oordeel dat de vordering van [eisende partij] aan haar dient te worden toegewezen. De gevorderde rente over de rentepost zal worden afgewezen nu in deze rentepost ook rente van het lopende jaar is opgenomen.
4.7.
[eisende partij] maakt aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is nu het verzuim op/na 1 juli 2012 is ingetreden.
De kantonrechter stelt vast dat [eisende partij] voldoende heeft gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Het gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten komt overeen met het in het Besluit bepaalde tarief en zal worden toegewezen.
4.8.
[gedaagde partij] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van [eisende partij] worden begroot op:
dagvaarding	€ 98,91
griffierecht	223,00
salaris gemachtigde
200,00
( 2 x tarief € 100,00)
totaal 	€  521,91
4.9.
De kantonrechter zal dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad verklaren.
5
De beslissing
De kantonrechter
5.1.
veroordeelt [gedaagde partij] om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [eisende partij] te betalen een bedrag van € 1.088,96, vermeerderd met de wettelijke rente over € 1.063,35 vanaf 19 juli 2017 tot aan de voldoening,
5.2.
veroordeelt [gedaagde partij] in de proceskosten aan de zijde van [eisende partij] gevallen en tot op heden begroot op € 521,91,
5.3.
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
5.4.
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.W. Rijksen en in het openbaar uitgesproken.
type: ksf
coll: