ECLI:NL:RBAMS:2017:9514
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
VONNIS
Parketnummer: 13/997082-15 (Promis)
Datum uitspraak: 20 december 2017
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988,
ingeschreven in de Basisregistratie personen op het adres
[adres] , [woonplaats 1] .
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen op 20 en 23 november en 7 december 2017.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. J.G. Louman en van wat verdachte en zijn raadsman mr. J.M.J.H. Coumans naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan:
diefstal van een Volkswagen Golf, kenteken [kenteken] , in de periode van 8 oktober 2015 tot en met 9 oktober 2015 te Amsterdam, subsidiair de opzetheling van deze auto op 10 oktober 2015;
medeplichtigheid aan diefstal van een Volkswagen Golf, kenteken [kenteken] in de periode van 11 november 2015 tot en met 12 november 2015 te Amsterdam;
diefstal van een Volkswagen Polo, kenteken [kenteken] , in de periode van 18 januari 2016 tot en met 19 januari 2016 te Amsterdam, subsidiair de opzetheling van deze auto;
diefstal van een Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , op 22 januari 2016 te Amsterdam, subsidiair de opzetheling van deze auto;
diefstal van een Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , in de periode van 26 januari 2016 tot en met 27 januari 2016 te Amsterdam;
diefstal van een Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , in de periode van 27 januari 2016 tot en met 28 januari 2016 te Haarlem;
diefstal van een Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , in de periode van 28 januari 2016 tot en met 29 januari 2016 te Amsterdam;
diefstal van een Volkswagen Golf, kenteken [kenteken] , op 9 mei 2016 te Haarlem (ZD 17);
het voorhanden hebben van valse kentekenplaten met kentekens [kenteken] en/of [kenteken] in de periode van 4 december 2015 tot en met 17 februari 2016 te Amsterdam;
deelname aan een criminele organisatie die tot oogmerk had het plegen van misdrijven als strafbaar gesteld in de artikelen 311, 416 en 225 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 3 onder B en C van de Opiumwet in de periode van 1 augustus 2015 tot en met 7 juni 2016 te Amsterdam, Haarlem, Lijnden, Helmond en/of Drunen, althans in Nederland en/of België;
het aanwezig hebben van 11,5 kilogram hennep en 310 gram hasjiesj op 7 juni 2016 te Amsterdam.
De tekst van de integrale tenlastelegging is opgenomen in bijlage 1, die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.
3
Waardering van het bewijs
3.1
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte ten aanzien van het onder 1. primair ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken.
De onder 1. subsidiair, 2., 3. primair, 4. primair, 5., 6., 7., 8., 9., 10. en 11. ten laste gelegde feiten kunnen naar het oordeel van de officier van justitie wettig en overtuigend worden bewezen. Hij heeft hiertoe, aan de hand van zijn op schrift gestelde requisitoir, de relevante bewijsmiddelen opgesomd.
3.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van het onder 1., 2., 9. en 11. ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken. Hij heeft hiertoe het volgende aangevoerd.
Ten aanzien van het onder 1. ten laste gelegde kan niet worden vastgesteld dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de diefstal of de heling. Met betrekking tot de diefstal is verdachte niet in beeld en voor de tapgesprekken met [naam 1] is een plausibele verklaring gegeven.
Ten aanzien van het onder 2. ten laste gelegde kan niet worden uitgesloten dat het verstuurde nummer wel degelijk een telefoonnummer is. Daarnaast is de insnijdingscode van de autosleutel niet uniek en kan niet worden vastgesteld dat de ontvanger van het sms-bericht deze code ook daadwerkelijk heeft gebruikt voor het stelen van de auto in kwestie.
Ten aanzien van het onder 9. ten laste gelegde geldt dat niet alleen verdachte toegang had tot de bewuste kelderboxen, waardoor niet kan worden aangenomen dat juist verdachte zeggenschap over deze goederen had. Ook blijkt niet dat de kentekenplaten dusdanig in het zicht lagen dat het niet anders kan zijn dat verdachte wist dat deze daar aanwezig waren.
Ten aanzien van het onder 11. ten laste gelegde geldt dat niet kan worden vastgesteld dat de op 7 juni 2016 aangetroffen drugs van verdachte zijn, nu hij kennelijk voor het laatst op 19 mei 2016 bij de woning waar deze zijn aangetroffen is geweest. Ook kan ten aanzien van de aangetroffen sporen op de handschoenen secundaire overdracht, van zowel DNA als drugssporen, niet worden uitgesloten.
De raadsman heeft zich verder nog op het standpunt gesteld dat verdachte partieel dient te worden vrijgesproken van het onder 10. ten laste gelegde. Hij heeft hiertoe het volgende aangevoerd.
Weliswaar komt verdachte in bijna alle zaaksdossiers naar voren, maar dat betekent nog niet dat hij als ‘de grote man’ van de organisatie moet worden beschouwd. Dat hij zo vaak naar voren komt is juist een contra-indicatie daarvoor, want de ‘grote man’ in een criminele organisatie is immers niet zo zichtbaar. In het door de officier van justitie aangehaalde OVC-gesprek van verdachte met [naam 2] maakt hij zijn eigen rol aanzienlijk groter dan deze in werkelijkheid was. Hij was eerder uitvoerder dan organisator of opdrachtgever van de handel in gestolen auto’s. Verder kan alleen worden aangenomen dat er een oogmerk van de criminele organisatie bestond op het wegnemen van auto’s. De handelingen van degenen die betrokken waren bij de autodiefstallen kunnen niet worden doorgetrokken naar de latere (vermeende) drugshandel. Van een georganiseerd verband ten aanzien van handel in drugs blijkt niet uit het dossier. Verdachte dient van deelname aan een criminele organisatie met dit oogmerk te worden vrijgesproken.
Ten slotte heeft de raadsman zich ten aanzien van het onder 3., 4., 5., 6., 7. en 8. ten laste gelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
3.3
Het oordeel van de rechtbank
3.3.1
Algemene overweging met betrekking tot de autodiefstallen
Verdachte wordt onder meer verweten dat hij betrokken is geweest bij autodiefstallen. Deze diefstallen zijn gepleegd zonder dat daarbij noemenswaardige schade aan de auto’s is toegebracht. De politie vermoedt dan ook dat autosloten zijn uitgelezen en autosleutels zijn nagemaakt, waardoor de auto’s konden worden weggenomen met een valse sleutel.
Met betrekking tot de techniek en apparatuur die hierbij komen kijken, blijkt uit het dossier het volgende.
In voertuigen van onder meer de automerken Audi en Volkswagen wordt een portier- en/of contactslot van het type HU66 gebruikt. Een dergelijk cilinderslot bestaat uit twee hoofddelen: een behuizing, die vastzit aan het af te sluiten object, en een cilinder die (met de juiste sleutel) in deze behuizing ronddraait om zo het slot te openen of te sluiten. In het HU66-slot zitten verticale sleuven, waarin zich acht plaatjes bevinden die met spiraalveertjes in een verschillende stand in de behuizing worden gedrukt. Om de cilinder van het slot te kunnen draaien, moeten de inwendige plaatjes met behulp van het profiel van een sleutel in één lijn worden gezet. Pas als de plaatjes in één lijn zijn gezet, is het mogelijk de cilinder van het slot om te draaien.
Met behulp van een zogeheten
keyreader
is het mogelijk de stand van de plaatjes af te lezen, zonder dat men in het bezit is van een originele sleutel van het slot. Door het uiteinde van de
keyreader
in het slot te steken, kan met behulp van het schuifmechanisme de stand van de acht plaatjes van het slot worden afgelezen. De stand van ieder van de acht plaatjes wordt op de
keyreader
weergegeven met een getal van 1 tot en met 4. Door van alle plaatjes de stand uit te lezen ontstaat een code, ook wel insnijdingscode genoemd.
Met de verkregen insnijdingscode kan, met behulp van een speciale sleutelfreesmachine, een mechanisch werkende sleutel worden gemaakt. Het is ook mogelijk om met behulp van de verkregen code zelf een mechanisch werkende sleutel te maken. Hiervoor wordt een zogenaamde ‘knipsleutel’ gemaakt. Een knipsleutel bestaat uit de volgende delen: twee sleutelbladen die met behulp van een
keycutter
bewerkt kunnen worden en één sleutelblad dat als tussenstuk dient, ook wel een “tussensleutel” of  “tussenblad” genoemd. Op de blanco sleutelbladen zijn posities weergegeven die tot op een aangegeven diepte van 1 tot en met 4 ingeknipt kunnen worden. De hoogte waarop de posities worden ingeknipt met behulp van een
keycutter
, komt overeen met de gegevens die met behulp van de
keyreader
zijn afgelezen. Door de twee geknipte sleutelbladen en het tussenblad op de juiste wijze op elkaar te leggen, ontstaat een sleutel waarmee de plaatjes in het slot op één lijn gezet kunnen worden, zodat de cilinder kan worden omgedraaid.
Om het motorvoertuig vervolgens te kunnen starten, is het noodzakelijk om de startblokkering te deactiveren. Dit gebeurt met behulp van een transponder-chip. Deze chip is normaliter ingebouwd in de originele autosleutel. Bij het maken van de genoemde knipsleutels wordt dan gebruik gemaakt van een transponder-chip, die met behulp van apparatuur wordt geprogrammeerd op het betreffende motorvoertuig. Vervolgens wordt deze bevestigd op de knipsleutel waarmee de startblokkering wordt gedeactiveerd.
Een
drive-box
is een apparaat dat aangesloten wordt op de aanwezige stekkeraansluiting van het On-Board Diagnostics systeem (OBD) van een motorvoertuig. Hiermee kan met een eenvoudige handeling de startblokkering van een voertuig aan of uit worden gezet. Als een drive-box wordt gebruikt om de startblokkering van een auto uit te zetten, is geen communicatie meer nodig tussen de transponderchip in een sleutel en de antenne van de startblokkering van een motorvoertuig. Alleen het omdraaien van een mechanisch passende sleutel is dan voldoende om de motor van het voertuig te kunnen starten.
De feiten en omstandigheden die uit het dossier naar voren komen bevestigen dat van de bovengenoemde techniek gebruik is gemaakt. Zo zijn in een kelderbox in gebruik bij verdachte een blanco sleutel en een OBD-stekker aangetroffen
en zijn in de woning van verdachte op 7 juni 2016 acht tussenbladen inbeslaggenomen.
Het beeld dat uit het dossier naar voren komt, is dat met behulp van de hiervoor genoemde techniek en apparatuur auto’s werden gestolen, waarbij over het algemeen eerst een voorverkenning plaatsvond
en een valse sleutel werd gemaakt
, waarna met behulp van deze sleutel de auto daadwerkelijk werd weggenomen
. De auto werd hierop “koud” gezet
, van valse kentekenplaten
en een chassisnummer van een identieke auto voorzien
, en tenslotte verkocht dan wel geëxporteerd.
Verdachte wordt verweten dat hij (deels) bij voormelde handelingen betrokken is geweest. In het navolgende zal per zaaksdossier nader op de aan verdachte verweten gedragingen worden ingegaan.
Daarbij overweegt de rechtbank dat verdachte zich zowel bij de politie en de rechter-commissaris, als gedurende het onderzoek ter terechtzitting, steeds heeft beroepen op zijn zwijgrecht. Hij heeft, ondanks de vele kansen daartoe, elke mogelijkheid onbenut gelaten een verklaring af te leggen over zijn reisbewegingen, (de inhoud van) zijn (telefonische) contacten of hetgeen onder hem in beslag is genomen. De rechtbank heeft dan ook, zonder een verklaring van verdachte daarbij te kunnen betrekken, de inhoud van het procesdossier gewogen. Daarbij heeft zij de feiten en omstandigheden zoals daarvan ten aanzien van de verschillende zaaksdossiers is gebleken, telkens uitdrukkelijk ook in onderling verband en samenhang bezien.
Ten aanzien van de verschillende zaakdossiers gaat de rechtbank, op grond van de wettige bewijsmiddelen, van de volgende feiten en omstandigheden uit.
3.3.2
Ten aanzien van het onder 1. ten laste gelegde (ZD 01)
In de nacht van 8 op 9 oktober 2015 is, na een woninginbraak waarbij autosleutels zijn weggenomen van een Volkswagen Golf met Oostenrijks kenteken [kenteken] , deze auto gestolen.
De gestolen auto is op 9 oktober 2015 aangetroffen op de [straatnaam] te Amsterdam, waarna in de directe omgeving een observatiecamera is geplaatst en de auto werd voorzien van een track & tracesysteem (baken) en er werd een observatiecamera geplaatst.
Later op die dag heeft verdachte telefonisch contact met ene ‘ [bijnaam] ’(naar later blijkt [naam 1] ), waarbij verdachte vraagt of hij de auto kan komen “stofzuigen”.
In de [straatnaam] wordt in de vroege morgen van 10 oktober 2015 middels de observatiecamera gezien dat drie personen zich om voornoemde Volkswagen Golf begeven en dat de auto wordt geopend.
De telefoon van [medeverdachte 1] , een broer van verdachte, straalt rond die tijd, een nabijgelegen zendmast aan.
De daaropvolgende middag wordt een man gezien, die gezien zijn uiterlijke kenmerken en kleding waarschijnlijk één van drie personen was die eerder bij de auto werd gezien. Hij stapt in de auto en rijdt om 13:48 uur weg,
waarna de auto zich naar de Propellerstraat verplaatst, gelegen aan de achterzijde van de [straatnaam] , perceel [perceelnummer] . De auto komt hier om 13:56 uur tot stilstand en is daar vervolgens ook door de politie aangetroffen.
De eigenaar van dit perceel, eerdergenoemde [naam 1] , heeft verklaard dat hij verdachte en [medeverdachte 1] kent en dat [medeverdachte 1] (die hij ook kent onder de naam ‘ [bijnaam] ’) de persoon was die de Golf met het buitenlandse kenteken daar had geparkeerd.
Op 10 oktober 2015 heeft verdachte wederom contact met [naam 1] , waarbij hij vraagt of zijn broertje hem al ‘die vijftig’ (
de rechtbank begrijpt: vijftig euro
) had gegeven, wat [naam 1] bevestigt.
Vervolgens heeft [medeverdachte 1] aan verdachte laten weten dat hij even bij [naam 1] moest gaan kijken naar een “tafel” die hij had klaargemaakt
, terwijl [naam 1] heeft verklaard dat hij nooit meubelen of iets anders aan verdachte of [medeverdachte 1] heeft verkocht en ook verder niet wist te vertellen waarover dit gesprek ging.
Nadat de auto op 10 oktober 2015 in beslag was genomen, zijn [medeverdachte 1] en verdachte samen langs gegaan bij [naam 1] , waarbij werd gesproken over de auto.
De rechtbank is op grond van voornoemde feiten en omstandigheden van oordeel dat, nu verdachte niet in beeld is ten tijde van de diefstal, hij van het onder 1. primair ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken.
Ten aanzien van de subsidiair ten laste gelegde heling overweegt de rechtbank als volgt. Verdachte heeft zowel voorafgaand aan, als na het stallen van de gestolen auto, contact met [naam 1] en [medeverdachte 1] gehad. Gelet op de inhoud van deze contacten en hetgeen daarop feitelijk is gevolgd kan het naar het oordeel van de rechtbank, tegen de achtergrond van hetgeen overigens uit het dossier is gebleken, niet anders dan dat daarbij in versluierd taalgebruik werd gesproken over de gestolen auto en dat verdachte aan [naam 1] heeft gevraagd of bij hem een auto kon worden “koudgezet”, waarvoor [naam 1] vijftig euro kreeg. Daarmee heeft verdachte samen met [medeverdachte 1] de feitelijke zeggenschap over de gestolen auto gehad. De verklaring van [naam 1] , inhoudende dat sprake zou zijn van een lening, acht de rechtbank niet aannemelijk. Niet alleen is deze verklaring weinig specifiek en niet nader onderbouwd, maar ook heeft verdachte deze verklaring nooit bevestigd.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich samen met medeverdachte [medeverdachte 1] schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van opzetheling. Het onder 1. subsidiair ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.3
Ten aanzien van het onder 2. ten laste gelegde (ZD 02)
Op 11 november 2015 is om 22:39 uur vanaf een telefoon van verdachte (met nummer [nummer] ) een sms-bericht gestuurd met als inhoud: ‘ [nummer] ’.
Dit lijkt weliswaar op een telefoonnummer, maar navraag bij het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT) levert geen resultaat op.
De politie vermoedt dan ook dat het een insnijdingscode van een autosleutel betreft. Immers, los van de eerste twee cijfers (’06’), gaat het om acht aparte cijfers met een waarde van 1 tot 4.
In de daaropvolgende nacht wordt in Amsterdam een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken] gestolen.
Uit onderzoek van de politie blijkt vervolgens dat de insnijdingscode, behorend bij de originele autosleutel van deze auto, ‘ [nummer] ’ betreft.
Weliswaar is de code wereldwijd niet uniek, maar gelet op de korte tijdsspanne tussen het verzenden van het sms-bericht (met deze specifieke inhoud) en de diefstal van de auto (met deze specifieke insnijdingscode), kan het naar het oordeel van de rechtbank niet anders zijn dan dat verdachte welbewust een insnijdingscode heeft verzonden naar een persoon, die met behulp daarvan de auto heeft weggenomen. Aanwijzingen dat het verstuurde bericht wél een telefoonnummer zou zijn, dat niet bij het CIOT bekend is, ontbreken, en verdachte heeft over de betekenis van het door hem verzonden nummer ook geen enkele verklaring verstrekt.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan medeplichtigheid aan diefstal door middel van valse sleutels. Het onder 2. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.4
Ten aanzien van het onder 3. en 4. ten laste gelegde (ZD 07 en ZD 08)
In de nacht van 18 op 19 januari 2016 is een Volkswagen Polo met kenteken [kenteken] gestolen in Amsterdam.
Verdachte heeft zich met de door hem veelvuldig gebruikte Volkswagen Passat met kenteken [kenteken] (hierna de Passat) zowel voorafgaand aan, als tijdens deze diefstal in de buurt van de plaats delict begeven.
Deze Passat was door de politie voorzien van een baken.
Ook zijn er verschillende telefonische contacten geweest in de nacht van de diefstal tussen verdachte en zijn neef [medeverdachte 2] .
Nadat de auto was gestolen, heeft verdachte op 19 januari 2016 wederom veelvuldig contact met [medeverdachte 2] over het feit dat de ‘12’ niet goed zou zijn voor de afnemer, omdat het een ‘16’ had moeten zijn en dat deze niet kan worden verkocht.
De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de gestolen auto een 1.2 TDI-uitvoering betrof.
Gedurende deze contacten spreken verdachte en [medeverdachte 2] ook over een witte auto, die de afnemer wél mooi zou vinden.
Verdachte heeft zich vervolgens met de Passat op 20 januari 2016 in de buurt van de Alcantarastraat in Amsterdam begeven
en hij heeft op 21 januari 2016 contact met [naam 3] (hierna: [naam 3] ), die bekend staat als leverancier van zogeheten ‘klapsleutels’.
In de nacht van 22 januari 2016 haalt verdachte, na contact met [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , op
, waarna de Passat wederom richting de Alcantarastraat rijdt, waar vervolgens een witte Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] is gestolen.
Nadat de Passat is teruggekeerd bij de woning van verdachte
mag [medeverdachte 3] om 5:19 uur van verdachte gaan slapen.
De volgende ochtend is er veelvuldig contact tussen [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] over een datum, te weten ’30-05-2012’, en welk getal (‘1 of 2’) op de ruit staat.
Niet alleen is volgens gegevens van de RDW 30 mei 2012 de toelatingsdatum van de weggenomen auto, tevens is het, gelet op het bouwjaar, zeer aannemelijk dat op de ruiten van deze auto het cijfer ‘2’ staat vermeld.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich twee keer schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging door middel van valse sleutels. Het onder 3. primair en 4. primair ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.5
Ten aanzien van het onder 5. ten laste gelegde (ZD 10)
Op 26 januari 2016 vraagt [medeverdachte 1] ‘chips’ aan [naam 3]
, waarna verdachte langsgaat bij [naam 3] .
Gedurende de daaropvolgende avond/nacht is vanaf de Marco Polostraat te Amsterdam een Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] gestolen.
Verdachte heeft zich met de Passat zowel op 24 januari 2016, als in de nacht van 26 op 27 januari 2016 in de buurt van de plaats delict begeven.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging door middel van valse sleutels. Het onder 5. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.6
Ten aanzien van het onder 6. ten laste gelegde (ZD 11)
Op 27 januari 2016 heeft verdachte een ontmoeting met [naam 3] .
In de daaropvolgende nacht heeft verdachte contact met [medeverdachte 2] , omdat verdachte iemand moet ophalen.
Vervolgens rijdt de Passat langs de [naam Lounge] in de [straatnaam] te Amsterdam, waarna door wordt gereden naar de omgeving van het Lissabonplantsoen in Haarlem.
Vanaf deze locatie is gedurende de avond/nacht van 27 op 28 januari 2016 een Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] gestolen.
Vervolgens blijkt uit ARS-gegevens dat de Passat en deze Volkswagen Tiguan achter elkaar aanrijden naar Amsterdam.
In de middag van 28 januari 2016 belt [medeverdachte 2] , die op dat moment kennelijk met [medeverdachte 3] is, met een onbekend persoon, die een locatie beschrijft waar [medeverdachte 2] moet gaan kijken.
Op basis van deze aanwijzingen treft de politie voornoemde Volkswagen Tiguan aan op het Johannes de Swaefhof te Amsterdam.
Nadat [medeverdachte 4] kort bij de auto is gezien
, blijkt uit tapgesprekken dat de mogelijke koper van de auto deze niet goed genoeg vindt, waarop [medeverdachte 2] probeert om de auto alsnog te verkopen en een ander erbij te regelen ‘als goedmakertje’.
Op 31 januari 2016 wordt de auto, die inmiddels is voorzien van valse kentekenplaten (met kenteken [kenteken] )
aangetroffen, inbeslaggenomen en onderzocht.
Dit is ook gezien door het zusje van [medeverdachte 3] , die hem daarover belt, waarna hij op zijn beurt [medeverdachte 2] hierover inlicht.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging door middel van valse sleutels. Het onder 6. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.7
Ten aanzien van het onder 7. ten laste gelegde (ZD 13)
Op 28 januari 2016 spreekt verdachte met [naam 4] af dat hij over een kwartier ‘één klepje’ mee moet nemen.
Om 23:01 uur wordt [medeverdachte 2] gebeld door [medeverdachte 3] . In dit telefoongesprek zegt [medeverdachte 2] tegen [medeverdachte 3] dat ze vanavond gaan ‘chillen’ met verdachte. Ook zegt [medeverdachte 2] tegen [medeverdachte 3] in – kennelijk – versluierd taalgebruik dat hij goed moet opletten of de ‘chick’ die hij gaat meenemen ‘Samira’ of ‘Andrea’ heet: “Je weet wat ik bedoel.”
Gelet op de inhoud van eerdere tapgesprekken
, en bij gebreke van een andersluidende verklaring van verdachte over de duiding van dit gesprek, gaat de rechtbank er vanuit dat het hier gaat om de auto die meegenomen ging worden en dat er gevraagd werd of het een schakelbak (‘Samira’ of ‘S’) dan wel een automaat (‘Andrea’ of ‘A’) betrof.
Uit een observatie blijkt dat verdachte diezelfde avond met een onbekend persoon naar de latere plaats delict rijdt, waarna hij afspreekt met [medeverdachte 3] .
Vervolgens rijdt de Passat naar de woning van [medeverdachte 3] , waarna deze doorrijdt naar de plaats delict. Hier wordt gezien dat verdachte als bestuurder in een Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] stapt, waarna deze Tiguan door een onbekend persoon wordt weggenomen.
De volgende ochtend belt [medeverdachte 2] met [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] , waarbij, wederom in kennelijk versluierd taalgebruik, wordt gesproken over de specificaties van de auto en wat deze zou moeten opleveren.
Op 30 januari 2016 verplaatst de auto zich naar een garagebox aan de [straatnaam] te [plaats] , waarbij de telefoon van [medeverdachte 4] meebeweegt.
Op 2 februari 2016, om 16:50 uur rijdt de auto, die inmiddels is voorzien van valse kentekenplaten [kenteken]
, naar Helmond.
Vervolgens rijdt de auto om 20:51 uur richting België, waar de auto door de Belgische autoriteiten is onderschept en [medeverdachte 5] als bestuurder van de auto is aangehouden.
Op 4 februari 2016 wordt [medeverdachte 2] door [medeverdachte 4] gebeld met de boodschap dat verdachte wordt achtervolgd door “die blauwe” (…) “Hij is naar België gegaan weet je “ze” zijn van alle kanten gekomen”.
Uit onderzoek is niet alleen gebleken dat de auto waarin [medeverdachte 5] is aangehouden daadwerkelijk de weggenomen Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] betreft, maar ook dat vijf (in plaats van twee) sleutels zijn geregistreerd om de auto te starten, dat de communicatie met het instrumentenpaneel en de startblokkering onderbroken is geweest, dat de kilometerstand is gemanipuleerd en dat de auto is voorzien van een vals Voertuig Identificatie Nummer (hierna: VIN).
Dit valse VIN blijkt te horen bij een Volkswagen Tiguan met kenteken [kenteken] , die niet is gestolen. Deze auto is in onderhoud bij [naam bedrijf] [plaats] , waar [medeverdachte 4] destijds werkzaam was.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich, samen met medeverdachte [medeverdachte 3] , schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging door middel van valse sleutels. Het onder 7. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.8
Ten aanzien van het onder 8. ten laste gelegde (ZD 17)
Naar aanleiding van een marktplaatsadvertentie waarin een Volkswagen Golf (met kenteken [kenteken] ) te koop wordt aangeboden
wordt door verdachte, samen met een derde, [naam 5] , op 6 mei 2016 een voorverkenning uitgevoerd in de buurt van de Van Hogendorpstraat te Drunen, waarbij gezocht wordt naar deze Volkswagen Golf .
De Passat is op dat moment al enige tijd door de politie voorzien van opnameapparatuur.
Op 9 mei 2016 vraagt verdachte ‘chips’ voor een Golf aan [naam 3]
, waarna hij, samen met een onbekend gebleven persoon, doorrijdt naar voornoemde locatie.
Daar wordt in de auto gesproken over cijfercode ‘ [nummer] ’, waarbij geluiden worden gehoord die lijken op het insnijden van een sleutel.
De Volkswagen Golf wordt vervolgens deze zelfde nacht weggenomen van de Van Hogendorpstraat te Drunen.
De insnijdingscode van de originele autosleutel van de auto betreft ‘ [nummer] ’.
Op 13 mei 2016 is de auto, die inmiddels was voorzien van valse kentekenplaten met kenteken [kenteken] , aangetroffen in een parkeergarage in Roosendaal.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging door middel van valse sleutels. Het onder 8. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.9
Ten aanzien van het onder 9. ten laste gelegde (ZD 04)
Verdachte had in elk geval vanaf 6 oktober 2015 toegang tot, en maakte gebruik van, een kelderbox aan de [straatnaam] te [plaats] .
Op 4 december 2015 vindt een inkijkoperatie plaats in deze kelderbox, waarbij valse kentekenplaten (met kentekens [kenteken] en [kenteken] ) worden aangetroffen.
Weliswaar lijkt het erop dat verdachte al vanaf 22 oktober 2015 was verhuisd naar de [adres 2] in [plaats] , maar ook na deze datum is hij nog gezien bij de [straatnaam] .
Tijdens een doorzoeking in de kelderbox aan de [adres 2] te [plaats] op 17 februari 2016 worden opnieuw dezelfde valse kentekenplaten aangetroffen.
Nu verdachte op beide momenten toegang had tot beide kelderboxen en hij hiervan ook gebruik heeft gemaakt, kan het naar het oordeel van de rechtbank niet anders dan dat hij wist dat de kentekenplaten in deze kelderboxen lagen. Dat naast verdachte ook anderen gebruik maakten van de beide kelderboxen op die momenten dat de kentekenplaten werden aangetroffen, blijkt onvoldoende uit het dossier en verdachte heeft hier ook niet over verklaard. Bovendien verklaart dit niet waarom de kentekenplaten kennelijk met verdachte zijn meeverhuisd.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan valsheid in geschrifte, nu hij de valse kentekenplaten voorhanden heeft gehad. Het onder 9. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.10
Ten aanzien van het onder 11. ten laste gelegde (ZD 24)
Bij een doorzoeking aan de [adres 3] te [plaats] is in totaal 11,5 kilogram hennep en 310 gram hasjiesj aangetroffen.
Ook is een handschoen aangetroffen met daarop DNA van verdachte, met een matchkans van kleiner dan 1 op 1 miljard.
Gebleken is dat verdachte veelvuldig in of rond deze woning aanwezig is. Zo is gezien dat hij op 19 mei 2016 meerdere dozen uit de woning draagt en ook de Passat bevindt zich tussen 11 februari en 19 mei 2016 meerdere keren in de buurt van de woning.
Verder lijkt uit verschillende OVC-gesprekken naar voren te komen dat verdachte zich vanaf februari 2016 ergens anders mee bezig is gaan houden dan de diefstal van en handel in auto’s, namelijk (de handel in) drugs.
De rechtbank heeft hierbij in het bijzonder acht geslagen op het gesprek tussen verdachte en zijn vriendin [naam vriendin] , waarin hij zegt: “We hebben 20 kilo wiet gekocht”
, alsmede op het gesprek tussen hen, waarin hij verklaart dat hij tegen anderen expres zegt dat hij zich nog steeds met auto’s bezig houdt, terwijl dat feitelijk niet meer het geval is.
Ook wordt de Passat volgens verdachte gebruikt als ‘werkauto’
, en is in deze Passat een verborgen ruimte aangetroffen
. Niet alleen is het een feit van algemene bekendheid dat in een dergelijke ruimte verboden goederen, waaronder verdovende middelen, worden vervoerd, maar wordt dit door verdachte in een OVC-gesprek van 19 april 2016 ook bevestigd.
De rechtbank is tegen de achtergrond van al het voorgaande van oordeel dat de drugs die in de woning aan de [adres 3] zijn aangetroffen aan verdachte toebehoren. Dat hij daar voor het laatst op 19 mei 2016 is gezien, doet daar niet aan af.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het voorhanden hebben van 11,5 kilogram wiet en 310 gram hasjiesj. Het onder 11. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
3.3.11
Ten aanzien van het onder 10. ten laste gelegde (ZD 18)
Aan verdachte is ten laste gelegd dat hij heeft deelgenomen aan een criminele organisatie.
De rechtbank zal moeten vaststellen of bewezen kan worden dat sprake was van een organisatie als bedoeld in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. Hiervoor is vereist dat wordt vastgesteld dat twee of meer personen een samenwerkingsverband hadden, met een zekere duurzaamheid en structuur, welk samenwerkingsverband het oogmerk had bepaalde misdrijven te plegen.
Daarnaast zal de rechtbank de vraag moeten beantwoorden of bewezen kan worden dat verdachte heeft deelgenomen aan deze organisatie. Daartoe moet worden beoordeeld of hij zich ervan bewust is geweest dat hij met ten minste één ander persoon structureel, overeenkomstig een wederzijds bestaande verwachting, samenwerkte en of hij op de hoogte was van het oogmerk van de organisatie om de in de tenlastelegging bedoelde misdrijven te plegen. Daarbij merkt de rechtbank op, dat niet vereist is dat verdachte zelf op een of andere manier heeft deelgenomen aan de misdrijven die door de organisatie werden gepleegd. Ook wanneer dit niet het geval is, kan er sprake zijn van deelneming door het verrichten van ondersteunende gedragingen die verband houden met de verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie.
Ten aanzien van het duurzame en gestructureerde samenwerkingsverband
De criminele organisatie heeft zich volgens het Openbaar Ministerie, voor zover aan verdachte en aan [medeverdachte 6] ten laste is gelegd, beziggehouden met enerzijds het stelen van auto’s, waarna deze werden vervalst en verkocht, en anderzijds met de handel in (soft)drugs. Aan medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] is, wat betreft het oogmerk van de criminele organisatie waaraan zij zouden deelnemen, alleen het oogmerk op de handel in gestolen auto’s ten laste gelegd; aan [medeverdachte 7] is wat dit betreft alleen het oogmerk op de handel in drugs ten laste gelegd. Gelet op de verschillende activiteiten waarmee de organisatie zich zou hebben bezig gehouden, en de wisselende samenstelling van de groep die zich met een bepaalde activiteit bezig zou hebben gehouden, zal de rechtbank de onderscheiden activiteiten afzonderlijk bespreken.
3.3.11.1 Ten aanzien van het stelen, vervalsen en verkopen van auto’s.
Uit de hiervoor bewezen geachte feiten en de overige inhoud van het dossier blijkt naar het oordeel van de rechtbank van een organisatie met de volgende werkwijze.
Opdracht
In sommige gevallen wordt eerst opdracht gegeven om één specifieke auto, of een bepaald merk en type auto te stelen.
Soms moet het voertuig bepaalde opties of een bepaalde kleur hebben.
Bovendien is uit het dossier meer dan eens gebleken dat een reeds gestolen auto voor de koper niet voldeed, waarna alsnog een andere, betere auto werd gestolen, om aan de wens van de koper te kunnen voldoen.
Zoekslag en voorverkenning
Nadat de opdracht is ontvangen, voert de groep een zoekslag uit, hetgeen onder meer blijkt uit een gesprek tussen verdachte en [medeverdachte 2] , waarbij laatstgenoemde kennelijk een auto heeft gevonden.
Vervolgens vindt in meerdere gevallen een voorverkenning plaats, vermoedelijk om het portierslot van het voertuig uit te lezen. Zo rijdt verdachte met de Passat regelmatig voorafgaand aan de diefstal een of meerdere keren naar de locatie waar later de desbetreffende auto wordt weggenomen.
Vervaardigen valse sleutels
Na de voorverkenning(en) wordt een valse sleutel vervaardigd waarmee het voertuig uiteindelijk kan worden weggenomen. Hiertoe maakt de groep gebruik van de diensten van [naam 3] en [naam 4] . Zo hebben verdachte en [medeverdachte 1] om chips/transponders gevraagd bij [naam 3] .
Bovendien heeft verdachte aan [naam 3] op 28 november 2015 gevraagd of hij ‘klapjes’ heeft.
Hiermee worden waarschijnlijk blanco klapsleutels bedoeld waarin de slotcode kan worden aangebracht en waar een transponder in kan worden geplaatst. Ook [naam 4] heeft op 20 januari 2016 desgevraagd een ‘klepje’ meegenomen voor verdachte.
Vervolgens worden de sleutels door verdachte vervaardigd
. Ook zijn sleutels direct op de plaats delict vervaardigd door verdachte, waarna de auto direct kon worden weggenomen.
Ten slotte zijn bij een doorzoeking in de [adres 2] acht knipsleutels aangetroffen
en zijn in een kelderbox in gebruik bij verdachte een blanco sleutel en een OBD-stekker aangetroffen.
Verdachte zelf tot slot heeft in een afgeluisterd gesprek gezegd dat hij sleutels kan kopiëren, inknippen en ‘alles’ kan doen.
Diefstal van de auto
Nadat verdachte de benodigde sleutel voor de weg te nemen auto heeft vervaardigd, laat hij het feitelijke wegnemen vaak over aan iemand anders. Er is vastgesteld dat verdachte tijdens de diefstallen veelvuldig gebruik maakte van een Volkswagen Passat met kenteken [kenteken] , door hem in een gesprek met een onbekende vrouw betiteld als ‘de werkauto’
. Deze Passat was door de politie voorzien van een baken en opnameapparatuur.
Uit de bakengegevens van de Passat blijkt dat deze na de diefstal terugkeerde naar de woning van verdachte aan de [adres 2] .
De gestolen auto werd telkens kennelijk door iemand anders weggereden. Dit betrof enkele keren [medeverdachte 3] die blijkens tap- en OVC-gesprekken met verdachte meeging.
Uit de zendmastgegevens van de telefoon van verdachte blijkt voorts dat hij zijn telefoon thuis achterlaat of uitschakelt als hij op pad gaat om een auto te stelen. Zo heeft hij in een OVC-gesprek gezegd dat hij zijn telefoon uitzet, omdat ze hem ‘masten’.
Omkatten en koudzetten van de auto
Nadat het voertuig is weggenomen wordt het voorzien van valse kentekenplaten om de identiteit van de gestolen auto te verhullen. Gedurende het onderzoek zijn diverse valse kentekenplaten aangetroffen, onder meer tijdens doorzoekingen van garageboxen en op diverse gestolen auto’s.
Vervolgens wordt het voertuig ergens ‘koudgezet’. Tijdens de onderzoeksperiode is dit een aantal keren gewoon op straat geweest, maar ook een aantal keren ergens binnen in een loods of opslagplaats.
Voorafgaand of na de diefstal van de auto wordt er een tweede auto gezocht, die zo veel mogelijk lijkt op de te stelen auto. Deze tweede auto kan worden geselecteerd met behulp van computersystemen, waarover in elk geval [medeverdachte 4] door zijn werk bij [naam bedrijf] de beschikking had.
[naam bedrijf] is leverancier van merken van de VA-groep (Volkswagen-Audigroep), waartoe alle gestolen auto’s behoren. Via de computersystemen (genaamd [naam computersysteem] en [naam computersysteem] ) van dit bedrijf kan informatie worden opgevraagd over welke onderdelen bij welk type auto horen, maar ook kan een ‘blauwdruk’ van de auto worden opgevraagd met de opties en de uitvoering van de auto in kwestie.
Niet alleen zijn in de woning en werkplaats van [medeverdachte 4] zogenaamde [naam computersysteem] -formulieren aangetroffen, tevens blijkt uit een tapgesprek tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] dat laatstgenoemde een bepaalde oranje auto nergens op de wereld kan vinden.
Om een auto geheel om te katten en vervolgens te exporteren, zijn zogenaamde exportbewijzen nodig. Dergelijke blanco exportbewijzen zijn aangetroffen bij de doorzoeking in de woning van verdachte
en zijn waarschijnlijk bedrukt met behulp van een typemachine. Een typmachine met daarin een gebruikt schrijfmachinetypelint, is aangetroffen in de woning van [medeverdachte 2] .
Op dit schrijfmachinetypelint staan gegevens van meerdere in Nederland gestolen voertuigen die na de diefstal naar Marokko zijn geëxporteerd. Ook staan er twaalf VIN’s op het schrijfmachinetypelint, die zijn gekoppeld aan een voertuig zowel in Nederland als in Frankrijk.
Verkoop van de auto
Nadat de auto is koudgezet, waarbij in ieder geval enig toezicht op deze auto wordt gehouden
, kan de beoogde koper komen kijken of de auto voldoet.
Vervolgens vindt de overhandiging van de sleutels en het geld plaats, waarna het voertuig buiten de invloedssfeer van de organisatie raakt. Voornamelijk [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] lijken contact te hebben gehad met (mogelijke) kopers
, maar ook verdachte heeft via PGP-gesprekken contact over het al dan niet verkopen van een auto.
Telecommunicatie
De rechtbank stelt vast dat verdachte ten aanzien van voornoemde bewezen geachte feiten veelvuldig telefonisch contact heeft onderhouden met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Het is bovendien opvallend dat in deze telefonische contacten een piek kan worden waargenomen op momenten dat enkele autodiefstallen zijn gepleegd. In de periode van 18 tot en met 29 januari 2016 zijn maar liefst vijf auto’s weggenomen
, terwijl gedurende deze periode meerdere pieken in het onderlinge belgedrag van voornoemde verdachten waarneembaar is.
Verdachte en zijn medeverdachten hebben hun telefoongebruik op zodanige wijze afgeschermd dat het niet anders kan dan dat dit is gebeurd om meeluisteren door anderen onmogelijk of zo moeilijk mogelijk te maken. Dit gebeurt bijvoorbeeld door per persoon meerdere mobiele telefoonnummers in gebruik te hebben, waardoor het afluisteren en in kaart brengen van een organisatie door opsporingsinstanties wordt bemoeilijkt. Door verdachte wordt, gedurende (de voorbereiding van) de diefstal van een auto bewust de telefoon uitgezet, of niet meegenomen.
Ook wordt gebruik gemaakt van diensten als WhatsApp, welke communicatie pas kan worden onderschept als opsporingsinstanties het toestel zelf in handen krijgen
, alsmede van PGP-telefoons, die pas na onderzoek door het NFI kunnen worden uitgelezen.
Bovendien wordt gebruik gemaakt van versluierde termen en bijnamen in de communicatie om identificatie en crimineel handelen te verbergen en de opsporing te bemoeilijken. Tussen de verdachten onderling is geen sprake van misverstanden tijdens de gesprekken, wat duidt op gedeelde kennis over wat er wordt bedoeld en op een structuur in de organisatie die is ontworpen om telefoongebruik af te schermen van opsporingsinstanties.
Daarnaast geeft het ook aan dat de organisatie opereert als eenheid. Een persoon die niet op de hoogte is van het taalgebruik of bijnamen van personen of de verzonden code niet kan ontcijferen, kan immers geen deel uitmaken van de organisatie.
Conclusie ten aanzien van de criminele organisatie met betrekking tot de handel in gestolen auto’s en de deelname daaraan van verdachte
De rechtbank komt tot het oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband tussen verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . De rechtbank baseert dit oordeel niet alleen op de aard en omvang van de bewezen geachte feiten maar ook op de mate waarin en wijze waarop deze verdachten ten aanzien van de verschillende feiten hebben samengewerkt. Hierbij heeft de aard, intensiteit en (versluierde) inhoud van de onderlinge telecommunicatie een aanzienlijke rol gespeeld. Dit houdt in dat de rechtbank het bestaan van een organisatie bewezen acht.
De organisatie heeft als hoofddoel de verkoop van gestolen auto’s, oftewel financieel gewin. Om dit doel te bereiken zijn door deelnemers van de organisatie niet alleen voertuigen gestolen, maar zijn ook de documenten en kentekenplaten van deze voertuigen vervalst en zijn er auto’s omgekat. De nevendoelen van de organisatie betreffen aldus de misdrijven (gekwalificeerde) diefstal, opzetheling en valsheid in geschrifte. De rechtbank acht dan ook het oogmerk van de organisatie tot het plegen van (voornoemde) misdrijven bewezen.
De rechtbank is voorts van oordeel dat verdachte welbewust aan deze organisatie heeft deelgenomen. Hij is bij nagenoeg elk zaaksdossier betrokken, is continu in beeld en heeft een bepalende rol in de organisatie gehad, nu hij verantwoordelijk is geweest voor het uitlezen van portiersloten van, het vervaardigen van valse sleutels voor en het openen van te stelen auto’s.
3.3.11.2 Ten aanzien van de handel in softdrugs
De rechtbank stelt voorop dat aan verdachte, behoudens het aanwezig hebben van softdrugs op de [adres 3] te [plaats] , geen andere strafbare feiten met betrekking tot (de handel in) drugs ten laste zijn gelegd. De rechtbank ziet zich dan ook voor de vraag gesteld of, op basis van hetgeen kan worden vastgesteld, wat betreft de handel in of het bezit van softdrugs sprake is geweest van een criminele organisatie in de zin van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank stelt hiertoe het volgende vast
Uit het dossier is af te leiden dat tussen verdachte, [medeverdachte 6] en [medeverdachte 7] is gesproken over (de handel in) softdrugs. Ook vermoedt de politie dat tussen 11 en 12 februari 2016 en op 21 maart 2016 drugs zijn aangekocht, nu de Volkswagen Passat met kenteken [kenteken] van verdachte meerdere keren naar een bedrijventerrein in Noordwijk is gereden. Dat op deze data daadwerkelijk drugs zijn vervoerd, aangekocht of verkocht, is echter niet vastgesteld. Verder hebben verdachte en [medeverdachte 7] op 18 mei 2016 een ontmoeting gehad met een onbekende persoon in Wehl, waarbij mogelijk is gesproken over een ophanden zijnde drugsdeal. Op 19 mei 2016 is vervolgens gezien dat verdachte, samen met [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] , meerdere dozen uit de woning op de [adres 3] te [plaats] heeft gedragen en in een auto heeft gezet. De politie vermoedt dat drugs in de dozen worden vervoerd, maar ook dit is niet vastgesteld.
Ten slotte is op 7 juni 2016 in voornoemde woning 11,5 kilogram hennep en 310 gram hasjiesj aangetroffen.
Conclusie ten aanzien van de criminele organisatie met betrekking tot de handel in softdrugs
Op grond van het voorgaande kan de rechtbank vaststellen dat verdachte en zijn medeverdachten [medeverdachte 6] en [medeverdachte 7] enkele keren hebben gesproken over drugs, waarna op 7 juni 2016 een hoeveelheid softdrugs op de [adres 3] is aangetroffen. Het aantreffen van deze softdrugs is echter onvoldoende om te kunnen leiden tot de conclusie dat op de hiervoor besproken data ook in drugs is gehandeld.
Op basis van het dossier kan wel worden vermoed dat verdachte zich samen met [medeverdachte 6] en [medeverdachte 7] bezig is gaan houden of wilde gaan houden met de handel in softdrugs, maar niet kan worden bewezen dat sprake was van een samenwerkingsverband met de voor een criminele organisatie vereiste duurzaamheid en structuur. Niet kan worden vastgesteld dat de betrokken personen zich daadwerkelijk, in de zin van strafbare gedragingen, al enige tijd met de handel in softdrugs bezig hielden Ook kan niet worden vastgesteld of sprake was van enige vorm van hiërarchie en blijkt nauwelijks van enige organisatiegraad.
Al met al lijkt het er dan ook op dat, voor zover al van enige ‘organisatie’ kan worden gesproken, deze nog in oprichting was. Voor het aannemen van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband in de zin van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht is echter onvoldoende bewijs.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het ten laste gelegde niet bewezen. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
De rechtbank acht, zoals hiervoor is overwogen, wel bewezen dat verdachte zich, samen met medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , schuldig heeft gemaakt aan de deelname aan een criminele organisatie met als oogmerk diefstal, opzetheling en valsheid in geschrift. Het onder 10. ten laste gelegde is in zoverre wettig en overtuigend bewezen.
4
Bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in rubriek 4. vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte
Ten aanzien van het onder 1. subsidiair ten laste gelegde:
op 10 oktober 2015 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, een personenauto (een Volkswagen Golf, met Oostenrijks kenteken [kenteken] ) voorhanden heeft gehad, terwijl hij en zijn mededader ten tijde van het voorhanden krijgen van die auto wisten dat het een door diefstal verkregen goed betrof;
Ten aanzien van het onder 2. ten laste gelegde:
een of meer onbekend gebleven perso(o)n(en) in de periode van 11 november 2015 tot en met 12 november 2015 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft/hebben weggenomen een personenauto (merk: Volkswagen Golf, kenteken [kenteken] ), toebehorende aan een ander of anderen dan die onbekend gebleven perso(o)n(en), waarbij die onbekend gebleven perso(o)n(en) die weg te nemen personenauto onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van valse sleutels, bij het plegen van welk misdrijf verdachte op 11 november 2015 te Amsterdam opzettelijk inlichtingen heeft verschaft, door aan die onbekend gebleven perso(o)n(en) een sms-bericht te sturen met als inhoud een zogenaamde insnijdingscode van de autosleutel van de gestolen Volkswagen Golf, met welke code een autosleutel kan worden nagemaakt;
Ten aanzien van het onder 3. primair ten laste gelegde:
in de periode van 18 januari 2016 tot en met 19 januari 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (merk: Volkswagen Polo, kenteken [kenteken] , kleur zwart), toebehorende aan [naam 6] , waarbij verdachte en zijn mededader(s) die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 4. primair ten laste gelegde:
op 22 januari 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (merk: Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , kleur wit), toebehorende aan [naam 7] , waarbij verdachte en zijn mededader die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 5. ten laste gelegde:
in de periode van 26 januari 2016 tot en met 27 januari 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , kleur blauw), toebehorende aan [naam 8] , waarbij verdachte en zijn mededader(s) die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 6. ten laste gelegde:
in de periode van 27 januari 2016 tot en met 28 januari 2016 te Haarlem, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (merk: Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , kleur beige), toebehorende aan [naam 9] , waarbij verdachte en zijn mededader(s) die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 7. ten laste gelegde:
in de periode van 28 januari 2016 tot en met 29 januari 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (merk: Volkswagen Tiguan, kenteken [kenteken] , kleur grijs), toebehorende aan [naam 10] , waarbij verdachte en zijn mededader die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 8. ten laste gelegde:
op 9 mei 2016 te Drunen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (Volkswagen Golf, kenteken [kenteken] , kleur zwart), toebehorende aan [naam 11] , waarbij verdachte en zijn mededaders die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 9. ten laste gelegde:
in de periode van 4 december 2015 tot en met 17 februari 2016 te Amsterdam, opzettelijk valse geschriften, bestemd om tot het bewijs van enig feit te dienen, te weten kentekenplaten met de tekens [kenteken] en [kenteken] , voorhanden heeft gehad, terwijl hij verdachte wist, dat die geschriften bestemd waren voor gebruik als waren die echt;
Ten aanzien van het onder 10. ten laste gelegde:
in de periode van 1 augustus 2015 tot en met 7 juni 2016 in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit hem, verdachte en andere personen, welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, te weten:
gekwalificeerde diefstal (artikel 311 Wetboek van Strafrecht) en
opzetheling (artikel 416 Wetboek van Strafrecht) en
valsheid in geschrift (artikel 225 lid 2 Wetboek van Strafrecht);
Ten aanzien van het onder 11. ten laste gelegde:
op 7 juni 2016 te Amsterdam, in een woning (op het adres [adres 3] te [plaats] ) opzettelijk aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van 11,5 kilogram hennep en 310 gram hasjiesj, zijnde hennep en hasjiesj een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
5
De strafbaarheid van de feiten
De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
6
De strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
7
Motivering van de straffen en maatregelen
7.1.
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door hem onder 1. subsidiair, 2., 3. primair, 4. primair, 5., 6., 7., 8., 9., 10. en 11. bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, met aftrek van voorarrest.
Voorts heeft de officier van justitie gevorderd dat de inbeslaggenomen goederen zullen worden onttrokken aan het verkeer.
7.2.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft de rechtbank verzocht bij het opleggen van een straf rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals zijn gezinssituatie en het feit dat hij werk heeft. De raadsman heeft verzocht een werkstraf op te leggen, en in elk geval af te zien van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf langer dan de duur van het voorarrest.
7.3.
Het oordeel van de rechtbank
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
De rechtbank heeft acht geslagen op het uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 13 oktober 2017. Hieruit blijkt dat verdachte in 2011, samen met onder andere zijn broer [medeverdachte 6] , medeverdachte in deze strafzaak, is veroordeeld voor deelname aan een criminele organisatie en diverse autodiefstallen. Verdachte kreeg destijds een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden opgelegd. Hij is dus eerder voor dezelfde feiten tot een gevangenisstraf van aanzienlijke duur veroordeeld, maar dat heeft hem er niet van weerhouden onderhavige feiten te plegen.
De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
Verdachte heeft gedurende een periode van ongeveer 10 maanden deelgenomen aan een criminele organisatie die zich bezig hield met het stelen van auto’s, waarna deze werden omgekat en verkocht. De organisatie ging hierbij geraffineerd en goed georganiseerd te werk, zoals hiervoor onder 3.3.11.1 uitgebreid is omschreven.
De rechtbank beschouwt verdachte als de spin in het web van deze organisatie. Hij speelt in nagenoeg elk zaaksdossier een rol en is degene die de autosleutels kon namaken. Met de door verdachte nagemaakte sleutels zijn auto’s, zonder dat daaraan noemenswaardige schade is toegebracht, weggenomen, waarna deze zijn omgekat en verkocht. Verdachte lijkt dit alles als gewone handel te beschouwen. In een afgeluisterd gesprek van verdachte met een vriendin schept verdachte zelfs op over zijn kennis en kunde met betrekking tot het stelen en omkatten van auto’s en biedt hij aan zijn kennis over te dragen.
Verdachte heeft met zijn handelen niet alleen de eigenaars van de gestolen auto’s gedupeerd, ook heeft hij de maatschappij veel overlast bezorgd. Doordat de gestolen auto na de diefstal is omgekat is deze niet meer herkenbaar als de oorspronkelijk gestolen auto. De auto wordt dan ook aan het zicht van de opsporingsinstanties onttrokken en de eigenaar is zijn bezit voorgoed kwijt. Ook de verzekeraars, die de opgelopen schade aan de eigenaars uitkeren, zijn hierdoor gedupeerd. Bovendien leert de ervaring dat dergelijke gestolen en omgekatte auto’s vaak worden ingezet bij andere vormen van criminaliteit.
Verdachte heeft met zijn gedrag uitsluitend oog gehad voor zijn eigen financieel gewin. De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat hij na zijn veroordeling in 2011 voor (onder meer) deelname aan een criminele organisatie met als oogmerk – kort gezegd – het stelen, omkatten en verkopen van auto’s op precies dezelfde voet met zijn handel is doorgegaan. Verdachte heeft zijn criminele levenswijze nadat hij zijn straf heeft uitgezeten snel weer opgepakt, met dien verstande dat hij er kennelijk slechts van heeft geleerd dat hij zijn telefoon moet thuislaten om te voorkomen dat hij ‘gemast’ wordt. Met het feit dat hij zich nogmaals op een dusdanige schaal en in een dergelijk georganiseerd verband schuldig heeft gemaakt aan dezelfde delicten houdt de rechtbank in strafverzwarende zin rekening.
Een taakstraf, of een deels voorwaardelijke gevangenisstraf, is naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet aan de orde, nu dit geen recht doet aan de aard en ernst van de delicten. Ook de eis van de officier van justitie is in de ogen van de rechtbank te laag om verdachte te doordringen van de strafwaardigheid van zijn handelen. Er is daarom reden om bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd.
De rechtbank zal gelet op al het voorgaande aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen voor de duur van 48 maanden.
Beslag
Onder verdachte zijn de goederen inbeslaggenomen zoals vermeld in bijlage 2 van dit vonnis.
Verbeurdverklaring
De voorwerpen met nummers 13., 14. en 20. behoren aan verdachte toe. Nu met behulp van die voorwerpen de opsporing van het bewezen geachte is belemmerd, worden deze voorwerpen verbeurdverklaard.
Het voorwerp met nummer 21 behoort aan verdachte toe. Nu met behulp van dit voorwerp het onder 10. bewezen geachte is voorbereid, wordt dit voorwerp verbeurdverklaard.
Onttrekking aan het verkeer
De inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen met nummers 10. en 17. dienen te worden onttrokken aan het verkeer en zijn daarvoor vatbaar, aangezien met betrekking tot deze voorwerpen het onder 9. bewezen geachte is begaan en deze voorwerpen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang.
De inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen met nummers 4., 5., 9. en 11. dienen te worden onttrokken aan het verkeer en zijn daarvoor vatbaar, aangezien deze voorwerpen zijn aangetroffen in het onderzoek naar de misdrijven waarvan verdachte wordt verdacht, terwijl deze voorwerpen kunnen dienen tot de voorbereiding en het begaan van soortgelijke misdrijven en het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang.
Bewaring ten behoeve van de rechthebbende
De voorwerpen met nummers 8., 15., 16., 18. en 19. behoren niet aan verdachte toe. Deze voorwerpen zullen worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende.
Ten aanzien van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij [naam benadeelde partij] vordert € 365,- aan materiële schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente.
De vordering is niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan het moment van de algehele voldoening.
De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien verdachte jegens het slachtoffer [naam benadeelde partij] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder 2. bewezen geachte feit is toegebracht. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 365,- (zegge: driehonderdvijfenzestig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd tot aan het moment dar algehele voldoening.
De benadeelde partij [naam 11] vordert € 250,- aan materiële schadevergoeding en € 1.450,- aan immateriële schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente.
De vordering tot materiële schadevergoeding is niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan het moment van de algehele voldoening.
De hoogte van de vordering tot immateriële schadevergoeding is ter terechtzitting betwist, omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd.
De benadeelde partij zal ten aanzien van de vordering tot immateriële schadevergoeding niet-ontvankelijk worden verklaard. De behandeling van dit gedeelte van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafgeding op omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd. De benadeelde partij kan dit gedeelte van zijn vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien verdachte jegens het slachtoffer [naam 11] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder 8. bewezen geachte feit is toegebracht. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 250,- (zegge: tweehonderdvijftig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan het moment van de algehele voldoening.
8
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 33, 33a, 36b, 36c, 36f, 47, 48, 57, 140, 225, 311 en 416 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 3 en 11 van de Opiumwet.
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
9
Beslissing
Verklaart het onder 1. primair ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1. subsidiair, 2., 3. primair, 4. primair., 5., 6., 7., 8., 9., 10. en 11. ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
Ten aanzien van het onder 1. subsidiair bewezen verklaarde:
Medeplegen van opzetheling;
Ten aanzien van het onder 2. bewezen verklaarde:
Medeplichtigheid aan diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels;
Ten aanzien van het onder 3. primair, 4. primair, 5., 6., 7. en 8. bewezen verklaarde:
Diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd;
Ten aanzien van het onder 9. bewezen verklaarde:
opzettelijk een geschrift, als bedoeld in artikel 225, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, voorhanden hebben, terwijl hij weet dat dit geschrift bestemd is voor gebruik als ware het echt, meermalen gepleegd.
Ten aanzien van het onder 10. bewezen verklaarde:
Het deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven;
Ten aanzien van het onder 11. bewezen verklaarde:
Opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte,
[verdachte]
, daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een
gevangenisstraf
van
48 (achtenveertig) maanden
.
Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
Verklaart verbeurd:
13.	1.00 STK Zaktelefoon
BLACKBERRY
topn10-3.05.02.002 blackberry
14.	1.00 STK Batterij
BATTERIJ &SIM
topn103.0S.02.002.01 batterij en sim blackberry
20.	1.00 STK Zaktelefoon
BLACKBERRY CURVE
TOPN10-3.03.03.001 BLACKBERRY CURVE GSM
21.	4.00 STK Zak
VACUUMZAKKEN
TOPN10-3.05.04.001 VIER VACUUMZAKKEN
Verklaart onttrokken aan het verkeer:
4.	1.00 STK Papier
NOTITIE PAPIER
TOPN10-3.03.01.001 Notitie papier
5.	8.00 STK Gereedschap
KNIPSLEUTEL
TOPN10-3.03.02.001 knipsleutel
9.	1.00 STK Kentekenplaat
GEBOGEN
TOPN10-3.11.01.001 gebogen kentekenplaat
10.	2.00 STK Kentekenplaat
[kenteken]
TOP10-3.11.01.002.01 2 kentekenplaten [kenteken]
11.	1.00 STK Document
VOERTUIGRAPPORT
TOPN10-3.11.01.003 voertuigrapport
12.	1.00 STK Kentekenbewijs
BLANCO BEWIJZEN
topn10-3.01.01.003 blanco kenteken bewijzen
17.	1.00 STK Kentekenplaat
PLATEN VISIBLE vin
topn10-3.11.01.002.02 vinplaten en sticker
Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:
8.	1.00 STK Sleutel
AUTOSLEUTEL opel
TOPN10-3.05.03.007 autosleutel opel
15.	1.00 STK Sleutel
AUTOSLEUTEL seat
topn10-3.05.03.006 autosleutel seat
16.	1.00 STK Sleutel
AUTOSLEUTEL VW
topn10-3.-05.03.006 autosleutel VW
18.	1.00 STK Sleutel
VOLKS WAGEN
TOPN10-3.01.02.002 AUTOSLEUTEL VOLKSWAGEN
19.	1.00 STK Sleutel
AUTOSLET.VW
TOPN10-3.03.01.002 AUTOSLEUTEL VOLKSWAGEN
Wijst toe
de vordering van
[naam benadeelde partij]
, wonende op het adres [adres 4] , [woonplaats 2] , tot een bedrag van Staat
€ 365,- (zegge: driehonderdvijfenzestig euro)
, te vermeerderen met de
wettelijke rente
vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening.
Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [naam benadeelde partij] voornoemd.
Legt op
de verplichting ten behoeve van [naam benadeelde partij] , aan de Staat € 365,- (zegge: driehonderdvijfenzestig euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door hechtenis van zeven dagen. De toepassing van die hechtenis heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.
Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.
Wijst toe
de vordering van
[naam 11]
, wonende op het adres [adres 5] , [woonplaats 3] , tot een bedrag van
€ 250,- (zegge: tweehonderdvijftig euro)
, te vermeerderen met de
wettelijke rente
vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd tot aan het moment dar algehele voldoening.
Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [naam 11] voornoemd.
Legt op
de verplichting ten behoeve van [naam 11] , aan de Staat € 250,- (zegge: tweehonderdvijftig euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment van het ontstaan van de schade tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal wordt deze betalingsverplichting vervangen door hechtenis van vijf dagen. De toepassing van die hechtenis heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op.
Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.
Verklaart de benadeelde partij [naam 11] voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering.
Heft op
het - geschorste - bevel tot voorlopige hechtenis.
Dit vonnis is gewezen door
mr. B. Vogel, 	voorzitter,
mrs. S.P. Pompe en A.K. Glerum, 	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J.B.P. Terwindt, 	griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 december 2017.
ZD 02, p. 15-20
ZD 04, p. 20
ZD02, p.15 en AD BSG, p. 234-235
ZD 1, ZD 7, ZD 8, ZD 10, ZD 11, ZD 13 en ZD 17
ZD 2, ZD 8, ZD 10, ZD 11, ZD 13, ZD 17, ZD 18
ZD 1, ZD 7, ZD 8, ZD 10, ZD 13,
ZD 1, ZD 11, ZD 13, ZD 20, ZD 21
ZD 4, ZD 5, ZD 11, ZD 13, ZD 15, ZD 17, ZD 21
ZD 13, ZD 15, ZD 21
ZD 7, ZD 8, ZD 11, ZD 21
Voor zover niet anders vermeld, wordt in de in dit vonnis vermelde voetnoten telkens verwezen naar bewijsmiddelen die zich in het aan deze zaak ten grondslag liggende dossier bevinden, volgens de in dat dossier toegepaste nummering. Tenzij anders vermeld, gaat het daarbij om processen-verbaal, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.
ZD 01 p. 3-6
ZD 01, p. 14-17
ZD 01, p. 43
ZD 01, p. 15-17
ZD 01 p. 30
ZD 01 p. 15-17
ZD 01 p. 32-33 en 41-42
ZD 01, p. 52-59
ZD 01, p. 62
ZD 01, p. 63
ZD 01, p. 58-59
ZD 01, p. 56-57
ZD 02, p. 6
ZD 02, p. 21
ZD 02, p. 1-4
ZD 02, p. 9-12
ZD 07, p. 1-4
Bakengegevens [kenteken] (kolom 530-531; 1023-1034; 1099-1183)
AD TECHN, p. 23-27
ZD 07, p. 13-22
ZD 07, p. 23-28
ZD 08, p. 7
Bakengegevens [kenteken] (kolom 1269-1270)
ZD 08, p. 23-25 en bakengegevens [kenteken] (kolom 1459-1473)
ZD 08, p. 30-32
ZD 08, p. 1-4 en bakengegevens [kenteken] (kolom 1693-1695)
Bakengegevens [kenteken] (kolom 1806)
ZD 08, p. 33
ZD 08, p. 19-20
ZD 08, p. 35-36
ZD 10, p. 5
ZD 10, p. 7-14 en bakengegevens [kenteken] (kolom 3393-3394)
ZD 10, p. 1-4
Bakengegevens [kenteken] (kolom 2572-2573; 3393-3394; 3493-3500; 3529-3545)
ZD 11, p. 16
ZD 11, p. 17-18
Bakengegevens [kenteken] (kolom 3873-3897)
ZD 11, p. 1-3
ZD 11, p. 19-20
ZD 11, p. 21
ZD 11, p. 22
ZD 11, p. 26-39
ZD 11, p. 40-41
ZD 11, p. 58-59
ZD 11, p. 50 en p. 55-57
ZD 11, p. 52-54
Bijlage bij proces-verbaal van voorgeleiding van [verdachte] van 9 juni 2016, p. 57.
ZD 13, p. 13
vgl. ZD 13 p. 11
ZD 13, p. 14
ZD 13, p. 15-21 en ZD 13, p. 1-4
ZD 13, p. 23-26
ZD 13, p. 27-28 en 33-35
ZD 13, p. 105-107
ZD 13, p. 36-42
ZD 13, p. 115-124
ZD 13, p. 43
ZD 13, p. 86 en 53-78
ZD 13, p. 85
ZD 17, p. 5-8
ZD 17, p. 10-17 + Bakengegevens [kenteken] (kolom 40042-40062)
[BOB dossier verdachte] p. 62-68, 76-93, 94-108 en 109-142
ZD 17, p. 27-31 + Bakengegevens [kenteken] (kolom 41073-41074)
ZD 17, p. 34-37
ZD 17, p. 38-51
ZD 17, p. 1-4
ZD 17, p. 77-80 (zie ook OVC sessie 2347)
ZD 17, 55-60
ZD 04, p. 1-5
ZD 04, p. 20-21
ZD 04, p. 15-17
ZD 04, p. 34
ZD 24, p. 145-180
ZD 24, p. 198-203, zijnde een verslag van het Nederlands Forensisch Instituut, d.d. 29 augustus 2016, nummer 2016.04.01.133 (aanvraag 005), opgemaakt door de daartoe bevoegde deskundige dr. J.H.A. Nagel.
Bakengegevens [kenteken] (kolommen 44175-44274; 7598; 7758; 20186-20188)
ZD 24, p. 39-40; 42-45; 47-63
ZD 24, p. 123-124
ZD 24, p. 125
ZD 24, p. 52
ZD 18, p. 273-275
ZD 24, p. 53-60
ZD 18, p. 11-15 en 29-44
ZD 18, p. 22-24
ZD 7, ZD 8, ZD 11 en ZD 13
ZD 18, p. 25-26, zie ook ZD 08
ZD 7, ZD 8, ZD 10, ZD 11, ZD 13 en ZD 17
Te weten ten aanzien van ZD 10 en/of 11 en ten aanzien van ZD 17
ZD 18, p. 73-74
Bijlage bij proces-verbaal van voorgeleiding van [verdachte] van 9 juni 2016, p. 57.
ZD 18 p. 11-15
ZD 17
ZD 18, p. 76-81
ZD 04, p. 20
ZD 24, p. 52
AD TECHN, p. 23-27 en [BOB dossier verdachte] p. 62-68, 76-93, 94-108, 109-142
ZD 07, ZD 08, ZD 10, ZD 11, ZD 13 en ZD 17
Te weten ten aanzien van ZD 8 en ZD 13.
ZD 18, p. 13
ZD 4, ZD 5, ZD 11, ZD 13 en ZD 17
ZD 1, ZD 11, ZD 13 en ZD 17
ZD 08
ZD 18, p. 84-88
ZD 18, p. 22-24
ZD 18, p. 98-104
AD BSG, p. 477-478
ZD 18, p. 91-97
ZD 18, p. 105 en 106
ZD 07, ZD 09, ZD 10 en ZD 11
ZD 18, p. 107-109
ZD 18, p. 38-39
ZD 07, ZD 08, ZD 10, ZD 11 en ZD 13
ZD 18, resumé, p. 27-29
ZD 13 en ZD 18, p. 127
ZD 18, p. 128-130
ZD 18, 234-265
ZD 18, p. 27-28; ZD 02, p. 6; ZD 13, p. 13
ZD 07, ZD 08, ZD10, ZD 11, ZD 13 en ZD 17.