ECLI:NL:RBDHA:2017:13225
Rechtbank DHA — Uitspraak 


RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL17.6686
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 oktober 2017 in de zaak tussen
[eiseres], eiseres,
mede namens haar minderjarige kind
[minderjarige kind]
, geboren op [geboortedatum 1]
(gemachtigde: mr. A.I. Engelsman),
en
de minister van Veiligheid en Justitie
, voorheen: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 3 augustus 2017 (bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiseres om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Het onderzoek ter zitting is geopend op 31 augustus 2017. Eiseres heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. C.H.H.P.M. Kelderman. Ter zitting is de zaak aangehouden wegens ziekte van eiseres.
Op 5 oktober 2017 is het onderzoek ter zitting voortgezet. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Als tolk is verschenen C. Begthel. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. A. Bondarev.
Overwegingen
1. Eiseres is geboren op [geboortedatum 2] en bezit de nationaliteit van El Salvador. Op 12 mei 2017 heeft zij een aanvraag ingediend om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Daaraan heeft zij ten grondslag gelegd dat haar partner, de vader van haar kind, is terugverhuisd naar een wijk die onder controle staat van de bende Mara Salvatrucha (MS-13) vanuit het gebied waar een rivaliserende bende actief is. Dit zou bij MS-13 het vermoeden hebben gewekt dat hij als informant voor de rivaliserende bende fungeerde, waardoor leden van deze bende zouden zijn overgegaan tot afpersing en bedreiging van het gezin van eiseres en uiteindelijk op 18 februari 2017 tot de ontvoering van haar partner. Eiseres vreest dat zij bij terugkeer naar El Salvador zal worden vermoord door leden van MS-13 en dat de autoriteiten haar daartegen niet kunnen beschermen vanwege de heersende corruptie.
2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder deze aanvraag afgewezen als ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Daaraan is ten grondslag gelegd dat alle elementen van het relaas van eiseres ongeloofwaardig zijn, met uitzondering van haar identiteit, nationaliteit en herkomst, en dat de enkele aanwezigheid in El Salvador onvoldoende is voor het verlenen van de gevraagde vergunning.
3. In beroep voert eiseres aan dat verweerder ten onrechte niet heeft onderkend dat zij als alleenstaande vrouw in El Salvador gevaar loopt. Daarnaast voert zij aan dat verweerder ten onrechte geen geloof heeft gehecht aan haar verklaringen over de relatie met haar partner, zijn verhuizing en de daaruit ontstane bedreigingen, ontvoering en moord door MS-13. Ten slotte voert zij aan dat verweerder ten onrechte niet heeft onderkend dat in El Salvador sprake is van een uitzonderlijke situatie als bedoeld in artikel 15, onder c, van de Richtlijn 2011/95/EU (Kwalificatierichtlijn).
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Verweerder overweegt in het bestreden besluit dat de verklaringen van eiseres over haar gestelde relatie met [naam] ongeloofwaardig zijn. De rechtbank is van oordeel dat verweerder dat niet ten onrechte heeft gedaan. Verweerder heeft terecht aan deze overweging ten grondslag gelegd dat eiseres geen documenten heeft overgelegd die de relatie onderbouwen. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat eiseres heeft verklaard dat zij wel in het bezit was van de papieren met betrekking tot haar partner (pagina 16 rapport nader gehoor). Verder heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eiseres geen bevredigende verklaring heeft kunnen geven voor het ontbreken van de naam van haar partner op de geboorteakte van het kind. Eiseres heeft niet inzichtelijk gemaakt waarom haar partner gedurende de drieënhalf jaar waarin hij na de geboorte met eiseres en het kind heeft samengewoond niet in staat zou zijn om zijn vaderschap bij de autoriteiten te laten registreren. Ook heeft verweerder aan eiseres, anders dan zij in beroep stelt, tijdens het nader gehoor diverse vragen gesteld over haar partner. Verweerder heeft terecht bij de beoordeling betrokken dat eiseres op deze vragen slechts summier heeft kunnen antwoorden.
5. Verweerder heeft daarnaast in het bestreden besluit overwogen dat de verklaringen van eiseres over bedreigingen door MS-13 en de ontvoering van haar gestelde partner ongeloofwaardig zijn. De rechtbank is van oordeel dat ook dit niet ten onrechte is gebeurd. Verweerder heeft terecht aan deze overweging ten grondslag gelegd dat eiseres niet inzichtelijk heeft gemaakt waarom het pas zeven jaar na de verhuizing van haar partner is gekomen tot reële bedreigingen. Daarnaast heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat de verklaringen van eiseres dat een criminele bende als MS-13 enerzijds voornemens was om haar partner te ontvoeren maar anderzijds gedurende meerdere maanden slechts zou hebben gepost bij het huis, en pas daadwerkelijk tot ontvoering zou zijn overgegaan toen de partner van eiseres uit eigen beweging het huis verliet, niet met elkaar te rijmen zijn. Ook heeft verweerder terecht meegewogen dat de verklaring van eiseres dat zij binnen een aantal dagen na een persoonlijke bedreiging is uitgereisd niet rijmt met het feit dat zij al veel eerder in het bezit was van een boekingsbevestiging van een hotel in Spanje.
6. Eiseres voert aan dat verweerder zich ten onrechte op het standpunt stelt dat zij niet is aan te merken als een alleenstaande vrouw. De rechtbank volgt eiseres niet in deze stelling. Immers heeft zij verklaard dat er familie van haar woonachtig is in El Salvador, namelijk twee neven, een nicht en een oma.
7. Eiseres voert verder aan dat in El Salvador sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 15, onder c, van de Kwalificatierichtlijn. Ter onderbouwing daarvan wijst zij op een uitspraak van het Britse Upper Tribunal van 28 juni 2017 en een zestiental bij zienswijze ingebrachte landenrapportages.
8. Uit jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, bijvoorbeeld de uitspraak van 6 maart 2008 met nummer ECLI:NL:RVS:2008:BC7148, blijkt dat van een situatie als bedoeld in dit artikel slechts sprake kan zijn als zich in het land van herkomst van de vreemdeling willekeurig geweld in het kader van een internationaal of binnenlands gewapend conflict voordoet, in die zin dat een georganiseerde gewapende groep met een verantwoordelijk bevel in staat is op het grondgebied van een land of een gedeelte daarvan jegens de strijdkrachten van de autoriteiten van dat land militaire operaties uit te voeren die aanhoudend en samenhangend van aard zijn.
9. Naar het oordeel van de rechtbank is niet gebleken dat van een dergelijke situatie sprake is in El Salvador. Uit de door eiseres overgelegde landeninformatie blijkt dat bedreiging, afpersing en moord door criminele bendes veel voorkomt. Verweerder heeft dat ook onderkend. Echter blijkt uit diezelfde landeninformatie tevens dat het bendegeweld veranderlijk is en dat niet kan worden gesproken van een aanhoudende en samenhangende militaire strijd tegen de autoriteiten. Voor zover eiseres zich beroept op de uitspraak van het Upper Tribunal is de rechtbank van oordeel dat dit beroep haar niet kan baten, reeds omdat deze uitspraak betrekking heeft op de situatie in Libië en niet op die in El Salvador.
10. Uit het voorgaande volgt dat met juistheid is overwogen dat eiseres niet in aanmerking komt voor verlening van een asielvergunning als bedoeld in artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a of b, van de Vw.
11. Het beroep is ongegrond.
12. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C. van Boven-Hartogh, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S. Hamans, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 12 oktober 2017.
griffier
rechter
Afschrift verzonden of digitaal ter beschikking gesteld aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen één week na de dag van verzending daarvan of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.