ECLI:NL:RBROT:2017:6355
Rechtbank ROT — Uitspraak 


Rechtbank Rotterdam
Team straf 2
Parketnummer: 10/661115-17
Datum uitspraak: 16 augustus 2017
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
[naam verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres verdachte] , [woonplaats verdachte] ,
ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Rotterdam, locatie Hoogvliet,
raadsman mr. F.G.L. van Ardenne, advocaat [NAAM].
1
Onderzoek op de terechtzitting
Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 2 augustus 2017.
2
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3
Eis officier van justitie
De officier van justitie mr. I. Streefland heeft gevorderd:
vrijspraak van de onder feit 2 ten laste gelegde geweldshandelingen;
bewezenverklaring van de onder feit 1 primair ten laste gelegde poging tot doodslag;
bewezenverklaring van de onder feit 2 ten laste gelegde (eenvoudige)diefstal;
veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren met aftrek van voorarrest.
4
Waardering van het bewijs
4.1.
Inleiding
Het gaat in deze zaak om een gebeurtenis die heeft plaatsgevonden op zaterdagochtend 22 april 2017omstreeks 9.30 uur op de [adres delict] te Rotterdam, waarbij de verdachte, [naam verdachte] , zijn moeder [naam moeder verdachte] , zijn broer [naam broer verdachte] , zijn zusje [naam zus verdachte] en zijn neef, [naam neef verdachte] ,  [naam slachtoffer] hebben geschopt en geslagen, onder meer tegen zijn hoofd, als gevolg waarvan hij letsel heeft opgelopen.
4.2.
Standpunten van het Openbaar Ministerie en van de verdediging
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair tenlastegelegde poging tot doodslag. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat er sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer. Ten aanzien van feit 2 heeft zij gerekwireerd tot vrijspraak van de tenlastegelegde geweldshandelingen en bewezenverklaring van de diefstal. Ter terechtzitting heeft zij de bewijsmiddelen opgesomd en toegelicht.
De raadsman heeft ten aanzien van de feiten 1 en 2 de volgende bewijsverweren gevoerd.
Ten aanzien van het onder 1 primair ten laste gestelde heeft hij betoogd dat de voor bewezenverklaring van die feiten vereiste (voorwaardelijke) opzet bij de verdachte heeft ontbroken. In  het dossier bevinden zich namelijk voldoende contra-indicaties voor de stelling dat van een bewuste aanvaarding door de verdachte van de kans op de dood of op zwaar lichamelijk letsel bij [naam slachtoffer] geen sprake is geweest.
Voorts is door hem aangevoerd dat de processen-verbaal van het verhoor van de getuigen niet kunnen bijdragen aan het bewijs nu geen van de getuigen, behalve de getuige [naam getuige 1] toen deze vanuit zijn de auto filmde, dichtbij genoeg is geweest om een betrouwbare weergave te kunnen geven van hetgeen feitelijk is voorgevallen. De processen-verbaal van verhoor van de getuigen dienen om die reden te worden uitgesloten van het bewijs.
In het proces-verbaal van bevindingen van de verbalisanten ter plaatse, inhoudende dat zij hebben gezien dat [naam slachtoffer] door een man vol in het gezicht werd geschopt ontbreekt op de foto dat beschreven gedrag. Deze constatering kan dan ook niet worden gebruikt voor het bewijs.
Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman aangevoerd dat allereerst geen sprake is van diefstal omdat de verdachte de telefoon alleen had meegenomen om later aan de politie als bewijs te kunnen overhandigen en dus geen sprake is geweest van het oogmerk van wederrechtelijk toe-eigening en verder, dat  het gepleegde geweld niet was gericht op de diefstal.
De raadsman heeft gelet op de door hem gevoerde verweren vrijspraak bepleit ten aanzien van feit 1 en van feit 2, althans van de geweldshandelingen zoals onder feit 2 zijn ten laste gelegd.
4.3.
Partiële vrijspraak ten aanzien van feit 2
Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de onder 2 ten laste gelegde geweldshandelingen niet  gericht zijn geweest op het wegnemen van de mobiele telefoon zodat de verdachte ten aanzien van dat deel van het onder 2 ten laste gelegde zal worden vrijgesproken.
4.4.
Beoordeling van het de diefstal, feit 2
De verdachte heeft aangegeven toen en daar de telefoon van [naam slachtoffer] te hebben meegenomen om na te gaan of hierop bewijs te vinden zou zijn en hem dan wellicht aan de politie over te dragen. De verdachte heeft zich de telefoon zonder toestemming van de eigenaar toegeëigend en zich gedragen alsof hij over die telefoon mocht beschikken. Hiermee is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een wederrechtelijke toe-eigeningshandeling. Dit feit zal bewezen worden verklaard.
4.5.
Beoordeling van het onder 1 ten laste gelegde feit
De volgende feiten kunnen op grond van de (als in bijlage II bij dit vonnis uitgewerkte) door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen als vaststaand worden aangemerkt. Voor zover deze feiten ter terechtzitting ter discussie hebben gestaan, zal daarop in het navolgende stuk nader worden ingegaan.
4.5.1.
De toedracht
[naam slachtoffer] heeft verklaard dat hij op 21 april 2017 een meisje, de zestien jarige [naam zus verdachte] , heeft aangesproken in de Turkse taal. Zij stond te wachten bij een bushalte. Hij heeft tegen [naam zus verdachte] gezegd dat zij altijd met hem kon praten en dat hij ook wel eens met zijn buurmeisje praat. Vervolgens heeft hij haar op een papiertje zijn telefoonnummer gegeven. Tijdens het gesprek heeft [naam slachtoffer] een opmerking gemaakt tegen [naam zus verdachte] over haar haar dat zo mooi wapperde in de wind.
[naam zus verdachte] heeft tegenover de politie verklaard dat [naam slachtoffer] ook tegen haar heeft gezegd dat zij net zo lief en zo mooi was als zijn buurmeisje en dat zijn buurmeisje dingen tegen hem vertelde die zij niet tegen haar familie kon vertellen. Volgens haar verklaring  heeft hij, zonder dat zij daarnaar vroeg, gezegd dat hij zijn buurmeisje geen pijn deed. De man zei haar dat hij in Kralingen woonde. Hij vroeg aan haar om met hem mee te gaan naar het Kralingse bos. [naam zus verdachte] was hiervan erg geschrokken en is de bus ingestapt.
[naam zus verdachte] heeft dit op dezelfde dag, vrijdag 21 april 2017, thuis aan haar moeder [naam moeder verdachte] verteld. Zij was toen overstuur. De verdachte [naam verdachte] was op dat moment thuis. De politie is gebeld en deze kwam rond 14.00 uur bij de woning van de familie [naam familie] aan. De politie kon op dat moment niet bevestigen dat er door [naam slachtoffer] daadwerkelijk een strafbaar feit was gepleegd, noch konden zij met het naderhand door [naam moeder verdachte] overgedragen telefoonnummer op dat moment met de man in contact komen. De politie heeft de familie vervolgens beloofd om verder onderzoek te verrichten en te proberen de identiteit van de man te achterhalen. Daarna zouden zij weer met de familie contact opnemen. De politie heeft die vrijdag geen contact meer opgenomen met de familie.
Moeder [naam moeder verdachte] voelde zich hierdoor in de steek gelaten door de politie, vooral omdat [naam slachtoffer] in haar ogen zich ernstig had misdragen ten opzichte van haar dochter [naam zus verdachte] . [naam moeder verdachte] heeft tegenover de politie verklaard dat zij er van overtuigd was dat [naam slachtoffer] een Turkse man was die het op kleine meisjes had gemunt. Dit heeft zij met haar echtgenoot, [naam zus verdachte] en  met de verdachte besproken. Later die avond is ook de broer van de verdachte, [naam broer verdachte] , op de hoogte gebracht van hetgeen die dag was voorgevallen. Die avond is een plan ontstaan om het werk van de politie niet verder af te wachten maar om zelf actie te ondernemen.
Rond 22.00 uur die avond heeft [naam zus verdachte] op verzoek van haar moeder [naam slachtoffer] gebeld. Zij deed voorkomen alsof zij op zijn aanbod inging en heeft met hem de afspraak gemaakt om elkaar de volgende dag, zaterdag 22 april 2017, om 10.00 uur te ontmoeten bij het kanaal in de buurt van het Oostplein, de [plaats delict] , te Rotterdam. Het telefoongesprek is opgenomen op een mobiele telefoon. Na afloop van dit gesprek is nog te horen dat een vrouw zegt: “wacht maar ik neem je wel te grazen”. Bij dit telefoongesprek waren naast haar moeder nog twee andere familieleden aanwezig.
[naam moeder verdachte] heeft tegenover de politie hierover verklaard dat het de bedoeling was om de man te confronteren met zijn gedrag. De verdachte en zijn broer [naam broer verdachte] hebben aangegeven de volgende dag mee te gaan naar de afspraak van [naam zus verdachte] met [naam slachtoffer] . Zij wilden hun moeder en zus niet alleen deze confrontatie met [naam slachtoffer] aan laten gaan.
Ook [naam nicht verdachte] , het nichtje van de verdachte, heeft verklaard dat zij met [naam zus verdachte] mee zou gaan voor haar veiligheid. Beiden zouden met de metro naar de afgesproken halte gaan, terwijl de anderen op andere wijze naar de ontmoetingsplek zouden komen.
4.5.2.
Het planmatig handelen
Na het op vrijdagavond arrangeren van de ontmoeting tussen [naam zus verdachte] en [naam slachtoffer] hebben in deze  avond en/of in de daaropvolgende vroege ochtend van 22 april 2017 nog meer activiteiten plaatsgevonden om die confrontatie met [naam slachtoffer] voor te bereiden en vorm te geven.
Er is onder meer contact geweest met een neef van de verdachte, te weten [naam neef verdachte] , de broer van [naam nicht verdachte] . In de Whatsapp chat die is aangetroffen op de telefoon, die bij [naam moeder verdachte] in gebruik was, spreekt zij met een zekere [naam] , die later geïdentificeerd is als [naam neef verdachte] . In dat gesprek noemt zij hem ook [naam neef verdachte] . Deze in de Turkse taal geschreven chat is uitgelezen op 23 april 2017 en geeft als datum "gisteren" en ziet dus op 22 april 2017.
Het eerste contact tussen [naam moeder verdachte] en [naam neef verdachte] was om 08:15 uur en het laatste bericht in de chat werd verstuurd om 08:38 uur, die ochtend. In deze chat werden zowel berichten  verstuurd als ontvangen. In deze berichten wordt onder andere geschreven:
“ik heb iets bedacht, er staat een naam op de bus, kan het kwaad?”,
“op (jouw) bus”, “er staat niets vermeld op die van mij”, en
“hee ok, over 10 minuten vertrekken wij”.
Het laatste bericht dat in deze chat is verzonden betreft een foto die door [naam moeder verdachte] als de gebruiker van de telefoon is ontvangen van [naam] ( [naam neef verdachte] ). Op die foto is een zilverkleurige klauwhamer met een zwart handvat te zien. De hamer wordt vastgehouden door een onbekend persoon waarvan alleen de hand zichtbaar is.
Uit de bewijsmiddelen volgt voorts dat op 22 april 2017 [naam zus verdachte] samen met haar nichtje [naam nicht verdachte] met de metro naar de met [naam slachtoffer] afgesproken ontmoetingsplek is gegaan. Ook [naam moeder verdachte] is in haar personenauto naar die plaats toegereden, evenals de verdachte en [naam broer verdachte] . Die laatste twee zijn samen met een derde persoon met de zwarte VW transportbus van het bedrijf van de familie [naam familie] naar de ontmoetingsplek gegaan. Uit de camerabeelden en de foto vanuit facebook van [naam neef verdachte] in combinatie met zijn paspoortfoto acht de rechtbank aannemelijk dat [naam neef verdachte] degene is geweest, die gelijktijdig als derde ter plaatse was en toen de hamer in zijn hand had..
Bovenstaande feiten en omstandigheden leiden de rechtbank tot de conclusie dat sprake is van een gezamenlijk overdacht en uitgevoerd plan om die ochtend de confrontatie aan te gaan met [naam slachtoffer] . Over het doel van die confrontatie en de wijze waarop deze plaats zou vinden overweegt de rechtbank het volgende.
4.5.3.
De confrontatie en het daarbij gebruikte geweld
Op 22 april 2017 is [naam zus verdachte] op het afgesproken tijdstip op een bankje in de buurt van het metrostation Oostplein te Rotterdam gaan zitten.
Op de zich in het dossier bevindende en ter zitting getoonde camerabeelden afkomstig van een aantal locaties op de [plaats delict] te Rotterdam is het volgende waargenomen:
De camerabeelden
[naam slachtoffer] loopt op de [plaats delict] in de richting van metrostation Oostplein. Hij heeft een rode broek aan en hij loopt met zijn fiets aan de hand naast zich.
Nadat hij is gepasseerd en uit beeld is, stappen drie mannen uit een op de [plaats delict] geparkeerde zwarte VW transporter: de verdachte, die de kade oversteekt en aan de kant van het water met rustige pas in de richting van het Oostplein loopt en aan de zijde van de huizen [naam broer verdachte] en [naam neef verdachte] die in dezelfde richting lopen. Te zien is dat [naam neef verdachte] een langwerpig voorwerp in zijn hand heeft.
Uit de verklaringen van de verdachte valt af te leiden dat [naam slachtoffer] kort met [naam zus verdachte] bij het bankje gesproken heeft, waarna [naam slachtoffer] weer over de [plaats delict] terug is gefietst in de richting van de drie hem tegemoet lopende mannen.
Wanneer [naam slachtoffer] nog maar een aantal meters van de verdachte verwijderd is, rent de verdachte de weg op en slaat [naam slachtoffer] met een vuistslag van diens fiets. Op datzelfde moment rennen ook [naam broer verdachte] en [naam neef verdachte] van de andere zijde naar [naam slachtoffer] toe en slaan op hem in. [naam neef verdachte] slaat daarbij hard met het voorwerp dat hij in zijn hand heeft in op [naam slachtoffer] . Eerst slaat hij met dat voorwerp van hoog boven zijn hoofd naar beneden en later zwaait hij hard van opzij op [naam slachtoffer] in. [naam slachtoffer] wordt door de verdachte vervolgens naar de grond getrokken, terwijl het inslaan op en het stompen van [naam slachtoffer] door [naam broer verdachte] en [naam neef verdachte] onverminderd doorgaat. Wanneer [naam slachtoffer] op de grond ligt, wordt hij door de verdachte en zijn mededaders tegen lichaam en hoofd gestompt en geschopt en met het voorwerp hard geslagen. [naam slachtoffer] verdedigt zich niet of nauwelijks. Ook nadat [naam slachtoffer] weerloos op de grond ligt, wordt er op hem met het voorwerp ingeslagen en wordt hij gestompt en geschopt.
Ook [naam moeder verdachte] , die wat later aan is komen rennen, schopt ook meermalen naar [naam slachtoffer] die op dat moment nog steeds op de grond ligt. Naderhand stompt ze hem ook op het hoofd.
Na enige tijd loopt [naam neef verdachte] terug met het voorwerp nog in zijn hand. Op de camerabeelden is te zien dat hij een klauwhamer vast heeft, een hamer vergelijkbaar met de hamer die te zien was op de foto in het eerder genoemde chatbericht. Ook nadat het geweld uiteindelijk uitgewoed lijkt en [naam slachtoffer] weg mag gaan met zijn fiets, dwingen zij hem de andere kant op te gaan en werd hij wederom achtervolgd door [naam moeder verdachte] , [naam verdachte] en [naam zus verdachte] , om hem opnieuw te slaan en te schoppen. Op dat moment arriveert de politie.
Het gebeuren is door meerdere personen gadegeslagen. Een enkeling heeft geprobeerd het geweld te stoppen, maar de meesten hebben zich niet dichterbij gewaagd en zijn van enige afstand blijven kijken.
Daar waar door de raadsman van de verdachte is gesteld dat deze verklaringen niet voor het bewijs gebruikt mogen worden, omdat de getuigen de gebeurtenissen niet hebben kunnen waarnemen, volgt de rechtbank dat standpunt niet. Vanaf de posities waar de getuigen zich hebben bevonden, hebben zij voldoende zicht kunnen hebben op de door hen waargenomen gebeurtenissen. De verdediging heeft geen feiten of omstandigheden aangedragen die tot een ander oordeel nopen. Getuigen hebben over de gebeurtenis onder meer het volgende verklaard.
De getuigen
Uit de verklaringen van getuigen is van het volgende gebleken.  [naam slachtoffer] , hierna ook als slachtoffer aangeduid, wordt door een groep van zes mensen, drie mannen en drie vrouwen geslagen en geschopt. Er wordt “pedofiel”geroepen en geroepen dat hij “dood moet”. Door de getuigen [naam getuige 1] en [naam getuige 2] wordt gezien dat er een vechtpartij is waarbij meerdere mannen en vrouwen geweld gebruiken tegen één man. [naam getuige 1] ziet dat het slachtoffer met een hamer wordt bewerkt. Hem valt op dat de dames ook echt gericht waren op de man en het leek erop dat de vrouwen de mannen aan het aansporen waren om het slachtoffer te pakken. Hij noemde het een zeer haatvolle actie met een buitensporige mate van geweld. Op een bepaald moment ziet hij drie mannen naar een zwarte Volkswagen bus lopen.
[naam getuige 2] heeft tegenover de politie verklaard, geprobeerd te hebben de vechtpartij te stoppen. Hij ziet op dat moment twee jongens op het slachtoffer inslaan met een kettingslot en een hamer. Tevens ziet hij drie vrouwen het slachtoffer schoppen, terwijl een van hen het gebeuren filmt. Hij ziet daarbij de oudere vrouw met het blonde haar de man duwen en schoppen en de jongere, wat dikkere vrouw het slachtoffer op zijn hoofd en lichaam schoppen. Ook hij hoort dat er geroepen wordt dat de man een pedofiel was, dat hij dood moest en dat ze hem dood zouden maken. Hij heeft de hamer en het kettingslot afgepakt van de jongens en weggegooid.
Waarnemingen  van de ter plaatse gekomen politieagenten
Er wordt van deze gebeurtenis een melding gedaan bij de politie en de ter plaatse gearriveerde politieagenten zien dat de verdachte het slachtoffer twee maal ‘vol’ tegen zijn hoofd schopt.
Dezelfde politieagenten zien  dat het slachtoffer op straat ligt op zijn buik en op zijn gezicht met rondom hem een plas bloed. Het gezicht van het slachtoffer is erg dik en opgezwollen en er druppelt bloed uit zijn neus. Op het achterhoofd van het slachtoffer is een blauwe plek te zien die er ‘apart’ uitziet, namelijk een rondvormige blauwe plek. Op straat wordt een zwart kettingslot aangetroffen waarop druppels bloed zitten. Aan het einde van dit kettingslot zat een rondvormig slot. De verbalisanten constateren dat op het achterhoofd van het slachtoffer vergelijkbaar rond letsel te zien is. Van dit letsel op het achterhoofd is een foto gemaakt die zich in het dossier bevindt.
[naam zus verdachte] heeft volgens de waarneming van de verbalisanten een op bloed lijkende substantie op de punt van haar schoen. De verdachte heeft spikes op de punten van zijn schoenen.
De verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij [naam slachtoffer] met zijn vuist in het gezicht heeft geslagen als gevolg waarvan deze van zijn fiets op de grond viel. Hij heeft de man daarna meerdere malen geschopt en geslagen, onder andere tegen het hoofd. Hij droeg die dag schoenen met zogenaamde ‘spikes’ op de punt. Hij heeft aangegeven dat er nadat men uit de auto was gestapt geen onderling overleg meer heeft plaatsgevonden over de wijze waarop de confrontatie met [naam slachtoffer] plaats moest vinden.
4.5.4.
Het letsel
Uit de medische informatie van Forensisch Artsen Rotterdam Rijnmond van 7 juni 2017 waarin het letsel dat bij het slachtoffer werd geconstateerd, is omschreven, volgt dat bij [naam slachtoffer] sprake was van meerdere bloeduitstortingen, zwellingen en schaafwonden in het gelaat, op het behaarde hoofd, ter plaatse van het linker schouderblad en op beide benen.  Röntgenonderzoek toonde aan dat de neus, het rechter jukbeen en de oogkas waren gebroken. Verdere behandeling werd voortgezet door de kaakchirurg en de neuroloog. De geschatte genezingsduur is minimaal 6 weken.
4.5.5.
Conclusie
Uit deze feiten en omstandigheden kan worden afgeleid dat tevoren met elkaar een plan is bedacht en dat dit plan de volgende ochtend verder is geconcretiseerd. Het slachtoffer moest koste wat kost worden geconfronteerd met zijn handelen en wel op zo’n manier dat hij het gewraakte gedrag niet meer zou herhalen. Het verweer van de verdachte dat de confrontatie met [naam slachtoffer] beperkt zou blijven tot het uitpraten en verzamelen van bewijs voor de politie en dat het pas uit de hand liep toen men zag dat [naam slachtoffer] [naam zus verdachte] opnieuw had aangeraakt acht de rechtbank niet geloofwaardig. Immers, men is met drie mannen en drie vrouwen afgegaan op één man; al voor het vertrek van de familie werd op zijn minst al duidelijk dat een klauwhamer bij de confrontatie aanwezig zou zijn en vervolgens zijn de drie mannen, zonder dat daarvoor enig nader overleg nodig bleek, vol op [naam slachtoffer] gesprongen en hebben hem in elkaar geslagen en getrapt. Daarbij is ook al vanaf het begin met een klauwhamer met kracht op [naam slachtoffer] ingeslagen en is hij op en tegen zijn hoofd geslagen, gestompt en geschopt. Op geen enkel moment heeft één van de betrokken familieleden getracht het geweld te stoppen. De wijze waarop het plan dan ook is uitgevoerd leidt de rechtbank tot de conclusie dat het toepassen van dit soort geweld van meet af aan de bedoeling van betrokkenen is geweest.
- Ten aanzien van het (voorwaardelijk) opzet
Blijkens de inhoud van de door de rechtbank gebezigde bewijsmiddelen (bijlage II bij dit vonnis) is [naam slachtoffer] genadeloos afgetuigd en heeft de verdachte in ieder geval twee keer en [naam zus verdachte] een keer tegen het hoofd van het slachtoffer geschopt. Ook verdachte [naam moeder verdachte] trapt [naam slachtoffer] hard tegen het hoofd, wanneer hij probeert op te staan.
[naam neef verdachte] heeft meerdere malen met een klauwhamer met kracht op het slachtoffer ingeslagen, terwijl hij de klauwhamer in eerste instantie van boven zijn hoofd naar beneden naar [naam slachtoffer] sloeg, terwijl de verdachte op dat moment bezig was [naam slachtoffer] tegen de grond te werken. Ook [naam moeder verdachte] en [naam broer verdachte] hebben gedurende langere tijd onafgebroken op het slachtoffer ingeslagen en hem gestompt. De rechtbank stelt vast dat hiermee is komen vast te staan dat zes personen gedurende vele minuten het slachtoffer – ook toen deze al snel op de grond was gewerkt en zich niet verweerde - met kracht en in razernij tegen diens lichaam en hoofd hebben gestompt, geslagen en getrapt en met een klauwhamer hebben bewerkt. Het slachtoffer heeft als gevolg van het tegen hem gebezigde geweld ernstig letsel aan zijn hoofd opgelopen, namelijk: een gebroken neus, een gebroken rechter jukbeen en gebroken oogkas. Ook had hij een verwonding op het achterhoofd.
De brute wijze waarop de handelingen zijn uitgevoerd, het grote aantal personen waarmee het geweld is toegepast en de duur ervan maakt in het licht van het feit van algemene bekendheid dat het geven van harde klappen/schoppen/slagen tegen het hoofd levensbedreigende (hersenfunctie)stoornissen tot gevolg kunnen hebben dat de rechtbank dit aanmerkt als uitvoeringshandelingen van doodslag.
Het handelen van de verdachte en zijn medeverdachten wordt qua uiterlijke verschijningsvorm ook geacht daarop gericht te zijn geweest. Door aldus te handelen heeft verdachte zich willens en wetens blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat het slachtoffer zou komen te overlijden en heeft hij die kans blijkens de wijze van handelen ook welbewust aanvaard en op de koop toe genomen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verdachte heeft gehandeld met het ten laste gelegde en vereiste voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer [naam slachtoffer] .
- Ten aanzien van “medeplegen”
Uit de omstandigheden die (zoals hiervoor reeds beschreven) hebben bijgedragen aan de conclusie dat sprake is geweest van planmatig handelen voorafgaand aan de geweldsexplosie op 22 april 2016 komt de rechtbank tot het oordeel dat tussen de verdachte en zijn medeverdachten sprake was van een zodanige bewuste en nauwe samenwerking dat zij de bewezenverklaarde poging tot doodslag tezamen en in vereniging hebben gepleegd. Daarbij heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat de verdachte en zijn medeverdachten voorafgaand, gedurende en na het plegen van het feit gezamenlijk zijn opgetreden en dat het totaal van de gedragingen van verdachte medeplegen oplevert. Gelet op dit samenstel van gedragingen komt de rechtbank tot het oordeel dat de verdachte als medepleger van de poging tot doodslag kan worden aangemerkt.
4.5.6.
Conclusie
De rechtbank acht de onder 1 primair tenlastegelegde poging tot doodslag dan ook wettig en overtuigend bewezen.
4.6.
Bewezenverklaring
In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
1.
hij op 22 april 2017 te Rotterdam
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
tezamen en in vereniging met anderen,
opzettelijk een persoon genaamd [naam slachtoffer] van het leven te beroven, met dat opzet
- meermalen met kracht tegen het hoofd, althans tegen het lichaam, van die
[naam slachtoffer] , hebben geslagen en/of gestompt terwijl die [naam slachtoffer] op de
grond lag en
- meermalen met kracht met een klauwhamer
tegen het lichaam, van die [naam slachtoffer] hebben geslagen terwijl die
[naam slachtoffer] op de grond lag en
- meermalen met kracht tegen het hoofd, althans tegen het lichaam, van die
[naam slachtoffer] heeft/hebben geschopt terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2.
hij op 22 april 2017 te Rotterdam, op de openbare weg, te weten
de [plaats delict] , met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen
een telefoon, toebehorende aan [naam slachtoffer]
, .
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.
5
Strafbaarheid feiten
De bewezen feiten leveren op:
1 primair, impliciet primair:
medeplegen van poging tot doodslag
2
diefstal
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De feiten zijn dus strafbaar.
6
Strafbaarheid verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
De verdachte is dus strafbaar.
7
Motivering straf
7.1.
Algemene overweging
De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van met name het onder 1 bewezenverklaarde feit, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
7.2.
Feiten waarop de straf is gebaseerd
De verdachte heeft samen met zijn medeverdachten [naam slachtoffer] op straat en op klaarlichte dag zo hard met voeten, vuisten en een klauwhamer geslagen en geschopt tegen het hoofd en het lichaam dat hij daardoor het leven had kunnen laten. Het is enkel aan geluk en het ingrijpen van de politie te danken geweest dat dit gevolg zich niet heeft gerealiseerd
De verdachte heeft door zijn handelen een ernstig strafbaar feit gepleegd. Er is mogelijk nog begrip op te brengen voor de omstandigheid dat de verdachte en zijn familie zich gekrenkt voelden door de - in hun ogen zeer vergaande - inbreuk op de eer en integriteit van [naam zus verdachte] . maar dit rechtvaardigt niet een eigenmachtig en zeer gewelddadig handelen van de verdachte en zijn familie jegens [naam slachtoffer] . Zeker nu de politie de zaak al in onderzoek had genomen. Niet alleen voor het slachtoffer, maar ook voor de mensen die van dit geweld ongewild getuige moesten zijn, zal dit gevoelens van angst, onveiligheid en verontwaardiging opgeroepen hebben. Deze vorm van eigenrichting kan niet worden getolereerd en dit handelen dient dan ook ten aanzien van alle verdachten te worden bestraft in de vorm van een forse vrijheidsbenemende sanctie.
Het zijn met name dit soort geweldsincidenten die in de samenleving als uitermate schokkend worden ervaren. Het spreekt voor zich dat deze gebeurtenis ook voor het slachtoffer een bijzonder traumatische ervaring moet zijn geweest. Het feit zal, mede gezien het zware letsel dat hij heeft opgelopen, een grote impact op hem hebben gehad. Het feit dat het slachtoffer uit angst voor (verdere) represailles geen aangifte heeft willen doen, doet daaraan niet af.
7.3.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
7.3.1.
Strafblad
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 3 juli 2017, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
7.3.2.
Rapportages
Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 31 mei 2017. Dit rapport houdt het volgende in.
De verdachte is een achttienjarige man die een stabiel leven leidt en die lijkt op sociaal/maatschappelijk gebied goed te functioneren. Er zijn geen praktische, emotionele en/of persistente gedragsproblemen geconstateerd. De verdachte is ook niet eerder veroordeeld.
Hij is recentelijk wel eenmaal eerder in aanraking gekomen met justitie wegens mishandeling, maar deze zaak is nog niet berecht. Het is zorgelijk dat de verdachte in korte tijd wederom wegens een geweldsdelict in aanraking is gekomen met justitie en dat de ernst van zijn delictgedrag toegenomen is. Er lijkt geen sprake te zijn van structurele problemen met betrekking tot agressieregulatie, maar de verdachte lijkt in situaties waarin hij op moet komen voor een familielid wel het gevoel te hebben dat hij moet reageren. Zo heeft hij in de openstaande zaak een buurjongen geslagen, omdat de buurjongen zijn vader aanviel. En tijdens onderhavig delict is hij overgegaan tot geweld toen het slachtoffer zijn jongere zus aanraakte. De verdachte lijkt ten tijde van het delict te hebben gehandeld vanuit een impuls en zijn zelfbeheersing te zijn verloren. Hij is niet in staat gebleken om de situatie/probleem op een adequate manier op te lossen en om een gewogen keuze te maken. Dit lijkt te passen bij zijn leeftijd (hij komt leeftijdsadequaat over), wat voor hem betekent dat hij nog niet rijp genoeg is om gevolgen van zijn handelen te overzien of bijvoorbeeld conflictsituaties op een volwassen manier op te lossen. Het feit dat hij zijn zelfbeheersing is verloren en excessief geweld gebruikt heeft baart echter zorgen. Positief is dat de verdachte probleembesef, inzicht in zijn delictgedrag en berouw toont. Hiernaast heeft hij een positieve houding ten opzichte van begeleiding en behandeling.
Het recidive risico wordt gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden als matig ingeschat.
Geadviseerd wordt het volwassenstrafrecht toe te passen. Om tot dit advies te komen is het Wegingskader Adolescentenstrafrecht toegepast. Hieruit blijkt dat er geen doorslaggevende redenen zijn voor Wegingskader Adolescentenstrafrecht. Op dit moment lijkt een pedagogische aanpak niet geïndiceerd. Een volwassen benadering en aanpak is wel geïndiceerd.
Geadviseerd wordt om aan de verdachte een (deels) voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen met de voorwaarden: meldplicht bij de reclassering, ambulante behandelverplichting.
Het is van belang dat de verdachte wordt doorverwezen naar een forensische ambulante zorginstelling en dat hij mee zal werken aan een intakegesprek en een behandeling of training, zodat hij ander gedrag aan kan leren om agressieve delicten In de toekomst te voorkomen. Deze Interventie kan het beste plaatsvinden als de verdachte verplicht reclasseringstoezicht opgelegd krijgt, zodat de toezichthouder hem kan controleren. Het voorwaardelijke strafdeel kan voor de verdachte tevens een stok achter de deur zijn om zich verre te houden van zaken die justitiecontacten tot gevolg kunnen hebben.
7.4.
Conclusies van de rechtbank
De rechtbank onderschrijft het advies van de reclassering en komt  mede op basis van hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, zij tot de volgende conclusies.
Strafmaatverweer
De raadsman heeft een strafmaatverweer gevoerd en heeft daartoe aangevoerd dat, gelet op het advies van de reclassering het in het belang van de verdachte is om zo spoedig mogelijk te beginnen met een ambulante behandeling. De raadsman heeft in dat kader verzocht om aan de verdachte een onvoorwaardelijk gevangenisstraf op te leggen gelijk aan de tijd die reeds door de verdachte in voorarrest is doorgebracht, met daarnaast een deel voorwaardelijke onder de bijzondere voorwaarden zoals die door de reclassering zijn geadviseerd.
Beoordeling
De rechtbank volgt dit verweer evenwel niet omdat de rechtbank komt tot een bewezenverklaring van een poging tot doodslag. Hetgeen door de raadsman is aangevoerd ten aanzien van de strafmaat is gelet op de ernst van het onder 1 bewezenverklaarde geen passende afdoening. Daar komt nog bij dat de verdachte tijdens al dit geweld ook nog gemeend heeft zich de telefoon van het slachtoffer te moeten toe-eigenen.
De strafeis van de officier van justitie tot oplegging van een gevangenisstraf van vijf jaar  doet naar het oordeel van de rechtbank echter evenmin recht aan de bewezenverklaarde feiten. De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van de straf gelet op de voor een dergelijk strafbaar feit geldende (LOVS)richtlijnen. Oplegging van een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twee jaar zou bij een dergelijk feit zonder meer gerechtvaardigd zijn.
De rechtbank houdt daarnaast rekening met de relatief jonge leeftijd van verdachte en diens geringe justitiële documentatie.
Voorts houdt de rechtbank in het voordeel van de verdachte rekening met  de omstandigheid dat de apert onfatsoenlijke bejegening van zijn zestienjarig zusje door het slachtoffer en het gevoel voor haar en zijn familie op te moeten komen het voor hem moeilijk heeft gemaakt om een juiste afweging te maken. De spijt die hij ter zitting over zijn handelen heeft betuigd, is op de rechtbank oprecht overgekomen.
Desondanks is het zorgelijk dat de verdachte zich op zodanige wijze  heeft laten gaan dat een ander daardoor het leven had kunnen laten. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank aan de verdachte een lagere straf opleggen dan door de officier van justitie is gevorderd en daarvan tevens een deel voorwaardelijk opleggen. Dat laatste niet alleen om de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen, maar ook conform het advies van de reclassering door het verbinden van voorwaarden het herhalingsgevaar bij de verdachte verder terug te kunnen brengen.
Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.
8
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Gelet is op de artikelen 14a, 14b, 14c, 45, 47, 287 en 310  van het Wetboek van Strafrecht .
9
Bijlagen
De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
10
Beslissing
De rechtbank:
verklaart niet bewezen dat de verdachte de onder 2 ten laste gelegde geweldshandelingen heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart bewezen, dat de verdachte de onder 1 primair, poging tot doodslag, en onder 2 ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een
gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) maanden
;
bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot
6 (zes) maanden
niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechtbank later anders mocht gelasten, omdat de veroordeelde voor het einde van de proeftijd, die hierbij wordt gesteld op 2 jaar , na te melden voorwaarden overtreedt;
stelt als algemene voorwaarden:
de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken;
de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;
de veroordeelde zal medewerking verlenen aan reclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen;
stelt als bijzondere voorwaarden:
1. de veroordeelde moet zich houden aan de aanwijzingen die de reclassering hem  geeft, voor zover deze niet reeds zijn opgenomen in een andere bijzondere voorwaarden. Met name aan de nadere aanwijzingen en afspraken die verband houden met de bijzondere voorwaarden. Daartoe moet hij zich melden bij de reclassering. Hierna moet hij zich binnen de proeftijd blijven melden zo lang en zo frequent als deze Instelling dit nodig acht.
2. de veroordeelde wordt verplicht om mee te werken aan een intakegesprek bij de forensische ambulante zorginstelling De Waag te Rotterdam of soortgelijke Instelling, zulks ter beoordeling van de reclassering, en zich te houden aan de daaruit voortkomende adviezen, ook wanneer dit behandeling en/of training Inhoudt, zolang de reclassering dit noodzakelijk acht.
geeft aan genoemde reclasseringsinstelling opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. C.G. van de Grampel, voorzitter,
en mrs. G.P. van de Beek en D. Visser, rechters,
in tegenwoordigheid van S. Wongsokerto, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.
De jongste rechter is buiten staat om dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage I
Tekst tenlastelegging
Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
1.
hij op of omstreeks 22 april 2017 te Rotterdam
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
opzettelijk een persoon genaamd [naam slachtoffer] van het leven te beroven, althans
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet
- ( meermalen) (met kracht) tegen het hoofd, althans tegen het lichaam, van die
[naam slachtoffer] , heeft/hebben geslagen en/of gestompt (terwijl die [naam slachtoffer] op de
grond lag) en/of
- ( meermalen) (met kracht) met een klauwhamer en/of een (ketting)slot, althans
één of meer harde en/of scherpe voorwerp(en), tegen het hoofd, althans
tegen het lichaam, van die [naam slachtoffer] heeft/hebben geslagen (terwijl die
[naam slachtoffer] op de grond lag) en/of
- ( meermalen) (met kracht) tegen het hoofd, althans tegen het lichaam, van die
[naam slachtoffer] heeft/hebben geschopt (terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag),
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(Artikel 287/302 juncto 45 en/of 47 Wetboek van Strafrecht)
art 287 Wetboek van Strafrecht
art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
Subsidiair, voorzover het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij op of omstreeks 22 april 2017 te Rotterdam, op of aan de openbare weg,
[plaats delict] , in elk geval op of aan een openbare weg, openlijk in
vereniging geweld heeft gepleegd tegen [naam slachtoffer] , welk geweld bestond uit het
meermalen, althans eenmaal (met kracht)
- beetpakken van [naam slachtoffer] en/of
- duwen tegen het lichaam van die [naam slachtoffer] en/of
- naar de grond trekken van die [naam slachtoffer] en/of
- tegen het hoofd en/of tegen het lichaam van die [naam slachtoffer] slaan en/of stompen
(terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag) en/of
- met een klauwhamer en/of een (ketting)slot, althans één of meer harde en/of
scherpe voorwerp(en) tegen het hoofd en/of tegen het lichaam van die [naam slachtoffer]
slaan (terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag) en/of
- tegen het hoofd en/of het lichaam van die [naam slachtoffer] schoppen (terwijl die
[naam slachtoffer] op de grond lag),
terwijl het door hem, verdachte, gepleegd geweld zwaar lichamelijk letsel (te
weten een gebroken neus en/of een gebroken jukbeen en/of een gebroken oogkas),
althans enig lichamelijk letsel (te weten een gebroken neus en/of een gebroken
jukbeen en/of een gebroken oogkas en/of een blauw oog en/of gescheurde lip
en/of een afgebroken tand en/of één of meerdere blauwe plekken/verwondingen op
het (achter)hoofd en/of in het gezicht en/of ter plaatse van het linker
schouderblad en/of op beide benen)voor die [naam slachtoffer] ten gevolge heeft gehad;
art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 141 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht
2.
hij op of omstreeks 22 april 2017 te Rotterdam, op de openbare weg, te weten
de [plaats delict] , althans een openbare weg,
met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen
een telefoon, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan A.
[naam slachtoffer] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, welke
diefstal werd voorafgegaan en/of vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of
bedreiging met geweld tegen [naam slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die
diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping
op heterdaad aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit
van het gestolene te verzekeren, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld
bestond(en) uit het meermalen, althans éénmaal (met kracht)
- tegen het hoofd en/of tegen het lichaam, van die [naam slachtoffer] , slaan en/of
stompen (terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag) en/of
- met een klauwhamer en/of een (ketting)slot, althans één of meer harde en/of
scherpe voorwerp(en), tegen het hoofd en/of tegen het lichaam, van die
[naam slachtoffer] slaan (terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag) en/of
- tegen het hoofd en/of tegen het lichaam, van die [naam slachtoffer] schoppen
(terwijl die [naam slachtoffer] op de grond lag);
art 310 Wetboek van Strafrecht
art 312 lid 1 Wetboek van Strafrecht