ECLI:NL:RVS:2017:1358
Raad van State — Uitspraak 


201602831/1/A3.
Datum uitspraak: 24 mei 2017
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend te Den Haag,
tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 8 maart 2016 in zaak nr. 15/6072 in het geding tussen:
[appellant]
en
de minister van Financiën.
Procesverloop
Bij besluit van 14 april 2015 heeft de minister een verzoek van [appellant] om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) gedeeltelijk afgewezen.
Bij besluit van 8 juli 2015 heeft de minister het daartegen door [appellant] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 8 maart 2016 heeft de rechtbank het daartegen door [appellant] ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
De minister heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 april 2017, waar [appellant] en de minister, vertegenwoordigd door mr. M.A.G. Stolker, mr. W.J.G. van Duijn en mr. J. de Groot, zijn verschenen.
Overwegingen
1.    Bij brief van 24 maart 2015 heeft [appellant] de minister op grond van de Wob verzocht hem alle opdrachten te verstrekken van de toenmalige staatssecretaris van Financiën aan de op 17 februari 2012 door die staatssecretaris ingestelde Commissie inkomstenbelasting en toeslagen (hierna: de commissie) alsmede een overzicht van de kosten van deze commissie. Bij het besluit van 14 april 2015 heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat er geen opdrachten aan de commissie zijn gegeven die niet al openbaar zijn en het verzoek in zoverre afgewezen. Voorts heeft de minister in dat besluit een overzicht van de ten behoeve van de commissie gemaakte uitgaven gegeven. Bij het besluit van 8 juli 2015 heeft de minister het daartegen door [appellant] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
2.    [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte zijn beroepsgrond heeft verworpen dat de commissie, gelet op de politieke gekleurdheid van de conclusies in haar eindrapport, door de toenmalige staatssecretaris moet zijn aangestuurd en dat hiervan documenten moeten zijn. Hiertoe voert hij aan dat de minister, als het hem niet uitkomt bepaalde informatie openbaar te maken, eenvoudig kan zeggen dat die informatie niet voorhanden is. De politieke gekleurdheid van de conclusies in het eindrapport wijst volgens hem echter duidelijk op politieke aansturing. Voorts betoogt hij dat de rechtbank ten onrechte zijn beroepsgrond heeft verworpen dat de minister het gegeven overzicht met documenten had moeten staven. Hiertoe voert hij aan dat alleen het overzicht geen garantie biedt voor de juistheid ervan.
2.1.    Naar het oordeel van de Afdeling heeft de rechtbank terecht geen grond gezien te twijfelen aan de mededeling van de minister dat hij niet meer informatie over de commissie heeft dan de informatie die al openbaar is gemaakt. Zijn overtuiging dat de minister informatie achterhoudt, heeft [appellant] niet met objectieve informatie onderbouwd. Voorts heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de minister met het geven van een uitgavenoverzicht mocht volstaan. In zijn verzoek van 24 maart 2015 heeft [appellant] immers louter om een overzicht gevraagd, niet mede om een staving ervan.
De betogen falen.
3.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
4.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, voorzitter, en mr. A.B.M. Hent en mr. F.D. van Heijningen, leden, in tegenwoordigheid van mr. T. Hartsuiker, griffier.
w.g. Borman    w.g. Hartsuiker
voorzitter    griffier
Uitgesproken in het openbaar op 24 mei 2017
620.