ECLI:NL:HR:2017:2515
Hoge Raad — Uitspraak 


29 september 2017
Nr. 17/00318
Arrest
gewezen op het beroep in cassatie van
[X]
te
[Z]
(hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het
Gerechtshof Den Haag
van 30 november 2016, nrs. BK-15/00673 tot en met BK-15/00682, betreffende de aan belanghebbende over de jaren 1996 tot en met 2001 opgelegde navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen, over de jaren 1997 tot en met 2000 opgelegde navorderingsaanslagen in de vermogensbelasting, de daarbij gegeven beschikkingen inzake een verhoging dan wel boetebeschikkingen en de daarbij gegeven beschikkingen inzake heffingsrente.
1
Het eerste geding in cassatie
Bij arrest van de Hoge Raad van 12 juni 2015, nr. 14/04051, ECLI:NL:HR:2015:1550, is vernietigd de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam (nrs. 12/00890 tot en met 12/00899), met verwijzing van het geding naar het Gerechtshof Den Haag (hierna: het Hof) ter verdere behandeling en beslissing van de zaak met inachtneming van dat arrest.
2
Het tweede geding in cassatie
Belanghebbende heeft tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld en daarbij een aantal middelen voorgesteld.
De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.
Belanghebbende heeft een conclusie van repliek ingediend.
3
Beoordeling van de middelen
De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4
Proceskosten
De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.
5
Beslissing
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.
Dit arrest is gewezen door de raadsheer M.A. Fierstra als voorzitter, en de raadsheren J. Wortel en A.F.M.Q. Beukers‑van Dooren, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 29 september 2017.