ECLI:NL:RBAMS:2017:7567
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
Parketnummer: 13/669241-14
BESCHIKKING
op de op 9 mei 2017 ter griffie van deze rechtbank ingekomen vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam d.d. 8 mei 2017 in de zaak tegen:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1968,
thans verpleegd in [verpleeginstelling],
die bij vonnis van de rechtbank d.d. 26 mei 2015 ter beschikking gesteld werd, teneinde van overheidswege te worden verpleegd.
De inhoud van de vordering
De vordering van de officier van justitie strekt tot het verlengen van de termijn van genoemde terbeschikkingstelling met twee jaren.
De procesgang
De rechtbank heeft kennis genomen van de stukken in de zaak met bovenvermeld parketnummer, waaronder:
- het op 28 maart 2017 op grond van artikel 509o, tweede lid van het Wetboek van Strafvordering uitgebrachte advies, strekkende tot verlenging van deze terbeschikkingstelling met twee jaren, alsmede de daarbij overgelegde aantekeningen.
De rechtbank heeft op 6 juli 2017 de officier van justitie mr. R.A. Kloos, de terbeschikkinggestelde en diens raadsman mr. A.R. Ytsma, advocaat [NAAM], alsmede de  deskundige J.J.H.R. Brenkman, verbonden aan [verpleeginstelling], in openbare raadkamer gehoord. Hiervan is afzonderlijk proces-verbaal opgemaakt.
De beoordeling
Aan genoemd
advies van [verpleeginstelling] van 28 maart 2017
wordt het volgende ontleend, zakelijk weergegeven:
Kernproblematiek
Betrokkene is gediagnosticeerd met een focale temporale epilepsie. De epilepsie van betrokkene gaat gepaard met hersenbeschadigingen, die ten grondslag liggen aan de organische persoonlijkheidsverandering. Dit leidt tot forse gedragsproblemen, ernstige regulatiestoornissen en ernstige beperkingen op het gebied van zijn intellectueel en cognitief functioneren. De cognitieve beperkingen worden geclassificeerd als een cognitieve stoornis NAO.
Behandelverloop huidig FPC
Betrokkene is op 4 augustus 2015 opgenomen in de [verpleeginstelling]. Het laatste behandelplan dateert van 27 oktober 2016 en zal binnenkort geëvalueerd worden. Betrokkene kent een moeizame start binnen de behandeling en toont ambivalentie ten aanzien van de behandeling. Betrokkene heeft moeite om zich uit te drukken in woorden. Complexe zaken zijn voor betrokkene lastig te begrijpen en te overzien. Betrokkene kan blijven malen, denken en praten over zaken die hij niet begrijpt. Hierin kan hij ontremd gedrag laten zien. Betrokkene kan licht verhoogd associatief zijn, waarin hij denkt benadeeld te worden. Betrokkene voert zijn dagelijkse programma uit. Hij beseft niet dat zijn dagelijkse dingen zoals therapieblokken bijdragen aan zijn behandeling. Hij snapt de inhoud en bedoeling van zijn tbs behandeling niet en begrijpt niet wat er van hem verwacht wordt. Behandelrelaties met leden van het behandelteam zijn wel groeiende. Dit vergt veel geduld en investering van de medewerkers. Tijdens de klinische behandeling sinds opname is er verscheidene malen sprake geweest van ernstige incidenten. In de afgelopen periode is er veel geïnvesteerd in het ontdekken van de vroeg signalering die vooraf gaan aan agressie. Dit heeft in ieder geval in het afgelopen half jaar geleid tot het beter kunnen inschatten van het verloop van zijn spanningsopbouw en het voorkomen van ernstige agressie door het tijdig ingrijpen middels minder ernstige maatregelen (afzondering in plaats van separatie).
Recidivegevaar
Gezien de recente geschiedenis met verschillende incidenten binnen de beveiligde omgeving van de kliniek, is er noodzaak voor verblijf binnen een instelling met een hoog beveiligingsniveau. Betrokkene verblijft momenteel binnen een afdeling voor intensieve zorg en op basis van hetgeen beschreven is wordt dit zeker op dit moment noodzakelijk geacht. Het risico op recidive kan niet anders dan binnen het huidige kader onder controle worden gehouden.
Koers en prognose
De prognose op de lange termijn zal mede afhankelijk zijn, dan wel bepaald worden door eventuele verdere cognitieve achteruitgang en daarnaast de vorderingen die betrokkene maakt in de behandeling, met name ten aanzien van de acceptatie van zijn beperkingen met als gevolg de acceptatie van begeleiding. Vooralsnog wordt uitgegaan van een beschermde woonvorm met 24-uurs begeleiding met kennis van de behandeling van de epilepsie en omgang met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH). Dit gezien de complexe problematiek van betrokkene en het gegeven dat zelfs binnen de beveiliging en structuur van een tbs-kliniek betrokkene nog altijd delictgedrag vertoont. Gelet op de afgelopen periode wordt er gekoerst op het stabiliseren van het gedragsbeeld, acceptatie van zijn beperkingen en het vormgeven van een externe prothese met name gericht op vroeg signalering. Gelet op de geschiedenis en de periode binnen de huidige kliniek wordt er rekening mee gehouden dat uitstroom middels het gebruikelijke traject van begeleid, onbegeleid, transmuraal en proefverlof niet haalbaar is voor betrokkene. Gedacht kan worden aan een verkort traject waarin de fase van onbegeleid verlof overgeslagen wordt en na een fase beperkt begeleid verlof een transmuraal verlof volgt. Complicerende factor in het geheel is de ernstige comorbide problematiek van betrokkene in combinatie met de schaarste van geschikte instellingen dan wel de opname bereidheid van dergelijke instellingen.
Advies
Geadviseerd wordt de terbeschikkingstelling te verlengen met twee jaar en continuering van de verpleging van overheidswege.
De deskundige heeft dit advies ter zitting bevestigd en daar waar nodig aangevuld.
Gelet op voormeld advies, het verhandelde in raadkamer en artikel 38d van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen eist dat de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaren wordt verlengd. De rechtbank overweegt dat de behandeling zich nog in de beginfase bevindt. De kliniek moet de ruimte krijgen om de ingeslagen weg te vervolgen. Ten aanzien van het verzoek van de raadsman om de maatregel met één jaar te verlengen, merkt de rechtbank op dat ook een verlenging voor de duur van één jaar voor de terbeschikkinggestelde waarschijnlijk moeilijk of niet te overzien zal zijn. Gelet op de vragen die er zijn over de medische toestand van de terbeschikkinggestelde, dient er voor de volgende zitting ook informatie afkomstig van een neuroloog beschikbaar te zijn. De rechtbank verzoekt de reclassering dan ook een neuroloog te betrekken bij de totstandkoming van het rapport voor de volgende zitting.
Beslissing
De rechtbank wijst de vordering van de officier van justitie toe en verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van
[terbeschikkinggestelde]
voornoemd met twee jaar.
Deze beschikking is gegeven in openbare raadkamer van deze rechtbank door
mr. P.C.L.M. Ficq,	voorzitter,
mrs. W.H. van Benthem en J.I.M. Kuin,	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. E. Bouwhuis,	griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 6 juli 2017.
mr. J.I.M. Kuin is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.