ECLI:NL:CRVB:2016:4488
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 


16/1353 AW
Datum uitspraak: 24 november 2016
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van
14 januari 2016, 14/4252 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (appellant)
de korpschef van politie (korpschef)
PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. W.J. Dammingh, advocaat, hoger beroep ingesteld.
De korpschef heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 oktober 2016. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. [NAAM]. De korpschef heeft zich laten vertegenwoordigen door
mr. M.H. Horst en R.M.M. Paulssen.
OVERWEGINGEN
1.1.
Voor het kader en de regelgeving van dit hoger beroep verwijst de Raad naar zijn uitspraken van 1 juni 2015 (ECLI:NL:CRVB:2015:1550 en ECLI:NL:CRVB:2015:1663).
1.2.
Bij besluit van 24 november 2011 heeft de korpschef de uitgangspositie van appellant voor zijn toekomstige functie binnen het Landelijk Functiegebouw Nederlandse Politie (LFNP) op 31 december 2009 bepaald op Tactisch leidinggevende B, vanaf 31 maart 2011 Tactisch leidinggevende B, District [district] Stad/Opsporing/Leiding Opsporing en vanaf
1 oktober 2011 Tactisch leidinggevende B, Divisie Recherche/Ondersteuning Opsporing/Zeden. Als overige opmerking is toegevoegd: “Het is bekend dat u de rol van Teamleider TGO niet heeft vervuld maar dat u wel vanuit uw functie de chef Justitiële dienst heeft ondersteund bij het leidinggeven aan de opsporing van de Stad [district] tot 1 september 2011 (zie bijgevoegde bijlage)”. Tegen dit besluit heeft appellant geen rechtsmiddelen aangewend.
1.3.
Op 16 december 2013 heeft de korpschef ten aanzien van appellant besloten tot toekenning van en overgang naar de LFNP-functie Teamchef B, domein Leiding, inzetbaar op Tactische opsporing, schaal 10. Bij besluit van 4 juni 2014 (bestreden besluit) is het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
3. Appellant heeft in hoger beroep betoogd dat aan hem de LFNP-functie van Operationeel Specialist C binnen het domein Uitvoering had moeten worden toegekend omdat zijn korpsfunctiebeschrijving met deze functie en dit domein inhoudelijk het meest vergelijkbaar is. Uit de functiebeschrijving blijkt dat appellant geen eindverantwoordelijkheid draagt, zodat de matching in het domein Leiding niet juist kan zijn. Appellant verwijst in dit verband tevens naar het besluit van 13 oktober 2011 waarbij zijn verzoek om functieonderhoud is afgewezen en is vastgesteld dat de functienaam Teamleider TGO onjuist is en dat hierover een opmerking wordt opgenomen in het besluit uitgangspositie. Voorts staat in dit besluit vermeld dat de eindverantwoordelijkheid voor de Opsporing van [district] Stad ligt bij de chef Justitiële Dienst en niet bij appellant. De uitkomst van de matching is daarom volgens appellant onhoudbaar.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1.
Appellant heeft niet aannemelijk gemaakt dat de matching niet overeenkomstig de Regeling overgang naar een LFNP functie, Stcrt. 2013, nr. 13141 (Regeling) is geschied of anderszins een onhoudbaar resultaat kent. Zoals de Raad eerder heeft overwogen, bijvoorbeeld in zijn in 1.1 genoemde uitspraken, is de enkele stelling dat een andere uitkomst van de matching ook verdedigbaar zou zijn geweest niet voldoende.
4.2.
In zijn genoemde uitspraken van 1 juni 2015 heeft de Raad verder overwogen dat het uitgangspunt bij de matching steeds de formele korpsfunctiebeschrijving is geweest. Van een matching op basis van feitelijke werkzaamheden en verantwoordelijkheden is nooit sprake geweest. De inhoud van de korpsfunctiebeschrijving is bepalend voor de indeling in domein, vakgebied en functie. Dit is conform het bepaalde in artikel 3 van de Regeling in verbinding met artikel 5, tweede en derde lid, van de Regeling.
4.3.
De uitgangspositie van appellant is vastgesteld op de functie Tactisch leidinggevende B. Naar aanleiding van het voorgenomen besluit uitgangspositie LFNP heeft appellant een verzoek om functieonderhoud op grond van de Tijdelijke regeling functieonderhoud politie ingediend. Dit verzoek heeft niet geleid tot aanpassing van de korpsfunctiebeschrijving. Appellant heeft tegen de afwijzing geen rechtsmiddelen aangewend, zodat zijn uitgangspositie in rechte is komen vast te staan en de korpschef de korpsfunctiebeschrijving van Tactisch leidinggevende B terecht als uitgangspunt voor de matching heeft gebruikt.
4.4.
In de Handleiding uitvoering matching LFNP 2013 (Handleiding) is in ‘Deel III: Specifieke functiegroepen, onder B. Alle leidinggevenden en alle schalen 9 en hoger’, uitvoerig uiteengezet en onderbouwd onder welke omstandigheden korpsfunctiebeschrijvingen met leidinggevende aspecten gematcht zijn in het domein Leiding. Meer in het bijzonder ontleent de Raad aan ‘2b. Het begrip eindverantwoordelijkheid’, het volgende:
“Het begrip
eindverantwoordelijkheid
is relevant voor alle korpsfunctiebeschrijvingen ter uitvoering van de politietaak tot en met schaal 13. In de regelgeving is letterlijk het volgende opgenomen:
De functiebeschrijvingen met leidinggevende aspecten op het niveau van unithoofd die leiding geeft aan de uitvoering van de politietaak en waarbij doorgaans sprake is van eindverantwoordelijkheid, worden ingedeeld in het domein Leiding.
Om redenen van consistentie heeft de werkgroep matching het hiervoor gestelde als volgt uitgelegd. Wanneer op basis van de korpsfunctiebeschrijvingen en eventueel het organogram een duidelijk antwoord kan worden gegeven op de vraag of sprake is van eindverantwoordelijkheid of niet, is de functie vervolgens gematcht omdat voldoende informatie voorhanden is.
Wanneer de hiervoor bedoelde duidelijkheid er niet is, heeft de werkgroep matching het onderliggende functiewaarderingsadvies geraadpleegd. Als dat er niet is, is in laatste instantie het referentiemateriaal geraadpleegd, waarna de functie alsnog is gematcht.
Het woord “doorgaans”, dat terugslaat op eindverantwoordelijkheid, is bij de hiervoor vermelde werkwijze buiten beschouwing gelaten omdat het een diffuus begrip is. Korpsfunctiebeschrijvingen ter uitvoering van de politietaak tot en met schaal 13 zijn uitsluitend gematcht met het domein Leiding indien vaststaat dat daadwerkelijk sprake is van eindverantwoordelijkheid. Wanneer dat niet is vastgesteld in de hierboven vermelde zin, is de betreffende korpsfunctiebeschrijving ingedeeld in het domein Uitvoering.”
4.5.
In de functiebeschrijving van Tactisch leidinggevende B staat bij het element Span of control: “Geeft op tactisch niveau leiding aan een of meerdere groepen, waarbij te denken valt aan een omvang van circa 30 tot circa 60 fte, waaronder operationeel leidinggevenden, projectleiders en (project) medewerkers”. Anders dan appellant heeft aangevoerd leidt het gegeven dat de eindverantwoordelijkheid van appellant op een ander niveau ligt dan de eindverantwoordelijkheid voor de Opsporing van [district] Stad zoals deze wordt gedragen door de chef Justitiële Dienst, er niet toe dat de matching onhoudbaar is. Ook het betoog van appellant dat in de functiebeschrijving van Tactisch leidinggevende B, anders dan in de functiebeschrijving van Tactisch leidinggevende C, niet de term ‘eindverantwoordelijkheid’ staat vermeld, leidt niet tot een ander oordeel. De Raad verwijst hierbij naar wat is opgenomen in de Handleiding zoals weergegeven in 4.4 en merkt hierbij op dat aan het dragen van eindverantwoordelijkheid veelal slechts relatieve betekenis toekomt in die zin dat een (naast)hogere leidinggevende normaliter kan interfereren in een beslissing genomen door een lagere leidinggevende. Dit gegeven maakt niet dat bij die lagere leidinggevende niet meer van eindverantwoordelijkheid gesproken kan worden.
4.6.
Uit 4.1 tot en met 4.5 volgt dat het hoger beroep niet slaagt en de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door K.J. Kraan, in tegenwoordigheid van L.L. van den IJssel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 24 november 2016.
(getekend) K.J. Kraan
(getekend) L.L. van den IJssel
HD