ECLI:NL:PHR:2016:1201
Parket bij de Hoge Raad — Uitspraak 


Nr. 15/02719 P
Zitting: 27 september 2016
Mr. A.J. Machielse
Conclusie inzake:
[betrokkene]
Het gerechtshof Amsterdam heeft bij arrest van 5 juni 2015 aan de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling van een bedrag van € 713.755,60 aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
Namens de betrokkene heeft Mr. C.P. Wesselink-van Dijk, advocaat [NAAM]'s-Gravenhage, één middel van cassatie voorgesteld.
Het
middel
klaagt dat de bestreden uitspraak niet de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen bevat waaraan de (gehele) schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel is ontleend, althans dat die schatting ontoereikend is gemotiveerd.
De bestreden uitspraak houdt onder meer in:
“Het hof is van oordeel dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel, geschat op een bedrag van € 713.755,60, heeft verkregen door middel van of uit baten van de strafbare feiten ter zake waarvan hij bij arrest van 5 juni 2015 is veroordeeld.
Het hof overweegt, anders dan de advocaat-generaal, dat bij de bepaling van de hoogte van het wederrechtelijk verkregen voordeel bij feit 1 het bedrag van 30.000 van euro’s dient te worden uitgegaan en niet van US dollars. Uit het dossier Bijlage X-6-1-3 blijkt namelijk dat het om een bedrag van € 30.000,00 gaat en niet zoals in eerste aanleg bewezen is verklaard een bedrag van                 $ 30.000,00.
Het hof komt tot de volgende berekening:
Zaak [betrokkene 2]:
€ 15.850,00 + € 30.000,00 = € 45.850,00
Zaak [betrokkene 3]:
€138.700,00
$ 554.350,00
Dit omvat de bedragen $ 349.350,00, $ 130.000,00 en $ 75.000,00. Deze bedragen zijn betaald op respectievelijk: 8 mei 2007, 22 juni 2007 en 13 september 2007. Bij de omrekening van dollars naar euro’s hanteert het hof de wisselkoersen op de bijbehorende data. Dit leidt tot de volgende bedragen in euro’s: €257.669,18, €96.719,29 en € 53.968,06.
totaal € 547.056,53
Zaak [betrokkene 4]:
€47.509,95
$7.617,00 Dit bedrag bestaat uit transacties van $ 2.317,00 $ 1.500,00 $2.500,00 en $ 1.300,00 gedaan op respectievelijk: 7 februari 2007, 1 maart 2007, 2 maart 2007 en 5 maart 2007. Bij de omrekening van dollars naar euro’s hanteert het hof de wisselkoersen op de bijbehorende data. Dit leidt tot de volgende bedragen in euro’s: € I.784,11, € 1.134,22, € 1.899,27 en €993,65.
totaal € 53.321,20
Zaak [betrokkene 5]:
AUD 4.804. Het hof stelt het bedrag van AUD 4.804 (conform p. 30 van het proces-verbaal witwassen) op €2.641.
Het wederrechtelijk verkregen voordeel komt hiermee in totaal op € 648.868,73.
Vervolgprofijt
Het hof hanteert schattenderwijs, met de advocaat-generaal en niet betwist door de verdediging, als redelijke rentemaatstaf een percentage van 2% per jaar, hetgeen bezien over de gehele periode (van 5 jaren x 2% x € 648.868,73) neerkomt op een totaal bedrag -afgezieh van rente over rente- van € 64.886,87, welk bedrag de veroordeelde aan rente heeft kunnen (toen) genereren dan wel aan rente heeft kunnen besparen (door geen geld te hoeven lenen).
Het totaalbedrag aan wederrechtelijk verkregen voordeel komt dan uit op             € 713.755,60.
Het hof ontleent deze schatting aan de inhoud van de bewijsmiddelen.”
5. In de aan de bestreden uitspraak gehechte bijlage, inhoudende de bewijsmiddelen, zijn de volgende bewijsmiddelen opgenomen:
“1.	Bijlage X-6-1-3 van het dossier. Op dit betaaloverzicht is te zien dat het om   een bedrag gaat van € 30.000,00 in plaats van $ 30.000,00.
De berekening komt hiermee op:
€ 15.850,00 + € 30.000,00 = € 45.850,00.
2. 	2.1 Bijlage X 38 pagina 18 en 19 van het dossier:
Transacties:
p. 18 € 37.009,95
p. 19 € 10.500,00
2.2 Bijlage X 38 pagina 12 van het dossier:
Transacties:
7 februari 2007 $ 2.317,00 omgerekend in euro’s € 1.784,11
1 maart 2007 $ 1.500,00 omgerekend in euro’s € 1.134,22
2 maart 2007 $ 2.500,00 omgerekend in euro’s € 1.899,27
5 maart 2007 $ 1.300,00 omgerekend in euro’s € 993,65”
6. Bij de beoordeling van het middel dient te worden vooropgesteld dat ingevolge art. 511g, tweede lid, Sv in verbinding met art. 415 en art. 359, derde lid, Sv de uitspraak op een vordering als bedoeld in art. 36e Sr op straffe van nietigheid de inhoud dient te bevatten van de voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel gebezigde bewijsmiddelen, voor zover bevattende de voor die schatting redengevende feiten en omstandigheden.
7. Gelet op de berekening van het hof van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat, zien de door het hof gebezigde bewijsmiddelen slechts op de zaken [betrokkene 2] en [betrokkene 4]. Maar het hof geeft slechts een optelsommetje weer, en laat na de redengevende feiten en omstandigheden voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel aan te duiden. De relatie tussen de door het hof genoemde bedragen en enigerlei strafbaar feit blijkt nergens uit, laat staan de relatie tussen deze bedragen en verdachte. Met betrekking tot de zaken [betrokkene 3] en [betrokkene 5] zijn door het hof in de Aanvulling verkort arrest, houdende de bewijsmiddelen in de ontnemingszaak, in het geheel geen bewijsmiddelen opgenomen. Evenmin kunnen die wettige bewijsmiddelen volgen uit het bestreden arrest zelf of het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.
De schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel is ontoereikend gemotiveerd.
8. Het middel is terecht voorgesteld.
9. Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.
10. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden uitspraak en tot terugwijzing van de zaak naar het hof Amsterdam, opdat deze op het bestaande hoger beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG
Er bestaat samenhang met de zaak 15/02716. In deze zaak zal ik vandaag ook concluderen.
HR 26 maart 2013, ECLI:NL:HR:2013:BV9087,
NJ
2013/544.
Vgl. HR 28 augustus 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA5629,
NJ
2008/96 en HR 7 oktober 2014, 	ECLI:NL:HR:2014:2917,
NJ
2015/243 waarin de wettige bewijsmiddelen waaraan de schatting van het 	wederrechtelijk verkregen voordeel was ontleend in voldoende mate waren vermeld in respectievelijk 	het proces-verbaal van de terechtzitting in eerste aanleg en de door het hof bevestigde uitspraak van 	de rechtbank.