ECLI:NL:RVS:2017:1032
Raad van State — Uitspraak 


201608363/1/R2.
Datum uitspraak: 12 april 2017
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het verzoek van:
[verzoeker A] en AGRAFORCE Take 2 C.V., wonend onderscheidenlijk gevestigd te Veere,
verzoekers,
om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van de Afdeling van 25 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1401.
Procesverloop
Bij uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van 25 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1401, heeft de Afdeling naar aanleiding van het beroep van onder meer [verzoeker A] en Agraforce de raad opgedragen om het daarin omschreven gebrek in het besluit van 11 juni 2015 te herstellen. De uitspraak is aangehecht.
Bij brief van 2 november 2016 hebben [verzoeker A] en Agraforce de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien.
[verzoeker A] en Agraforce hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft het verzoek ter zitting behandeld op 24 maart 2017, waar [verzoeker A] en Agraforce, vertegenwoordigd door [gemachtigde], zijn verschenen.
Voorts is verschenen de raad van de gemeente Veere, vertegenwoordigd door mr. U.T. Hoekstra, advocaat [NAAM].
Overwegingen
1.    Aan het verzoek tot herziening hebben [verzoeker A] en Agraforce ten grondslag gelegd dat de Afdeling in haar uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van 25 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1401, ten onrechte heeft geoordeeld dat het betoog dat het kleinschalige kampeerterrein op het perceel [locatie] niet als zodanig is bestemd feitelijke grondslag mist. Hiertoe voeren zij aan dat inmiddels is gebleken dat de raad betwist dat op dit perceel agrarische activiteiten worden verricht en dat ter plaatse een grondgebonden agrarisch bedrijf wordt geëxploiteerd. In dit verband wijzen zij onder meer op een memo van [persoon] van 14 juni 2016 (hierna: het memo) aan de raad en het college van burgemeester en wethouders van Veere.
Aan het verzoek tot herziening hebben [verzoeker A] en Agraforce voorts ten grondslag gelegd dat de Afdeling in voormelde uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van 25 mei 2016 ten onrechte heeft geoordeeld dat geen aanleiding bestond voor het oordeel dat de raad niet in redelijkheid heeft kunnen afzien van het toekennen van de aanduiding "specifieke vorm van agrarisch - gebruiksgerichte paardenhouderij" aan het perceel [locatie]. Hiertoe voeren [verzoeker A] en Agraforce aan dat inmiddels is gebleken dat de raad geen verkeerskundig onderzoek heeft verricht naar de gevolgen van de vestiging van een dergelijk agrarisch bedrijf. In dit verband wijzen zij op het besluit van 26 juli 2016 van het college van burgemeester en wethouders van Veere waarbij op grond van de Wet openbaarheid van bestuur informatie aan hen is verschaft over deze aangelegenheid.
2.    Ingevolge artikel 8:119, eerste lid, van de Awb kan de Afdeling op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die:
a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,
b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en
c. waren zij bij de Afdeling eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.
Ingevolge artikel 8:80a, eerste lid, van de Awb doet de bestuursrechter als hij artikel 8:51a toepast een tussenuitspraak.
Ingevolge het derde lid, voor zover hier van belang, is artikel 8:119 van overeenkomstige toepassing.
3.    In de uitspraak onderscheidenlijk tussenuitspraak van 25 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1401, heeft de Afdeling het volgende overwogen.
"10.3.     Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat het kleinschalige kampeerterrein volgens de raad is toegestaan als nevenactiviteit bij de agrarische activiteiten die op het perceel [locatie] worden ontplooid. Niet in geschil is tussen partijen dat het bestaande kampeerterrein ter plaatse van het perceel [locatie] voldoet aan de voorwaarden zoals opgenomen in artikel 3, lid 3.5.3, van de planregels. Het gebruik van de gronden als kleinschalig kampeerterrein is dan ook toegestaan op grond van het plan. Het toekennen van de genoemde aanduiding in de verbeelding aan de desbetreffende gronden is hiervoor niet vereist. Gelet hierop mist het betoog dat het kleinschalig kampeerterrein niet als zodanig is bestemd in het plan, feitelijke grondslag."
"8.4.     Niet in geschil is dat op het perceel een bedrijf wordt geëxploiteerd dat is gericht op het fokken van paarden. De raad heeft ter zitting gesteld dat het gebruik van het perceel voor de exploitatie van een productiegerichte paardenhouderij, als zijnde een grondgebonden agrarisch bedrijf, op grond van het vorige bestemmingsplan "Buitengebied Veere" was toegelaten en dat dit gebruik in het plan wederom is toegestaan. Gebleken is dat volgens de raad daarnaast op het perceel geen sprake is van het bedrijfsmatig africhten, trainen en verhandelen van paarden. [verzoeker A] en anderen hebben niet aannemelijk gemaakt dat dit wel het geval is. De enkele stelling is daartoe onvoldoende. Gebleken is voorts dat de raad verruiming van de bestemming zodat deze activiteiten ter plaatse mogen worden verricht, onwenselijk acht wegens de ruimtelijke gevolgen die dat heeft voor de omgeving van de desbetreffende locatie, waaronder een toename van het verkeer.
[verzoeker A] en anderen hebben niets aangevoerd op grond waarvan moet worden geoordeeld dat de raad zich niet op dit standpunt heeft mogen stellen. Gelet op het vorenstaande ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de raad niet in redelijkheid heeft kunnen afzien van het toekennen van de aanduiding als door [verzoeker A] en anderen gewenst."
4.    Hetgeen [verzoeker A] en Agraforce hebben aangevoerd, is niet aan te merken als feiten en omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. Het bijzondere rechtsmiddel van herziening is niet bedoeld om een partij de gelegenheid te bieden om het debat te heropenen, nadat is gebleken dat de aangevoerde feiten en omstandigheden niet tot het gewenste resultaat hebben geleid. Een gestelde onjuiste rechtsopvatting is geen grond voor herziening, evenmin als rechterlijke misslagen. Ter zitting hebben [verzoeker A] en Agraforce bevestigd dat de betwisting door de raad van agrarische activiteiten en dat ter plaatse een grondgebonden agrarisch bedrijf wordt geëxploiteerd, is gebleken bij het nemen van het herstelbesluit en in dit verband hebben zij ook gewezen op het memo. Dat geen verkeerskundig onderzoek is verricht dat als grondslag voor de toename van verkeer kan dienen, wat na de uitspraak is gebleken, vormt geen hier bedoeld feit of omstandigheid omdat uit de uitspraak niet blijkt dat het standpunt van de raad daarover op zo een onderzoek berustte. Al hetgeen [verzoeker A] en Agraforce voor hun verzoek om herziening hebben aangevoerd vormde bovendien al onderdeel van het debat dat geleid heeft tot de uitspraak van 25 mei 2016 en daarmee is door de Afdeling ook rekening gehouden. Aan de onder a, b en c genoemde vereisten van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb voldoet het verzoek om herziening derhalve niet.
5.    Gelet op het vorenstaande dient het verzoek te worden afgewezen.
6.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
wijst het verzoek af.
Aldus vastgesteld door mr. J. Kramer, voorzitter, en mr. R.J.J.M. Pans en mr. E.J. Daalder, leden, in tegenwoordigheid van mr. F.J.M. Schoonbrood, griffier.
w.g. Kramer    w.g. Schoonbrood
voorzitter    griffier
Uitgesproken in het openbaar op 12 april 2017
694.