ECLI:NL:RBMNE:2016:6737
Rechtbank MNE — Uitspraak 


RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Afdeling Strafrecht
Zittingslocatie Utrecht
Parketnummer: 16/707757-15 (P)
Vonnis van de meervoudige strafkamer van 11 februari 2016.
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [1991] ,
ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op het adres [adres] , [postcode] te [woonplaats] .
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 28 januari 2016. De verdachte is in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. R. van Veen, advocaat [NAAM].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en diens raadsman naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
Feit 1 primair:	op 9 oktober 2015 openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd.
Feit 1 subsidiair:	op 9 oktober de APV van de gemeente Woerden heeft
overtreden.
Feit 2:			al dan niet samen met anderen op 9 oktober 2015
beveiligers en/of vluchtelingen heeft bedreigd.
3
Voorvragen
De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
4
Waardering van het bewijs
4.1
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie achten wettig en overtuigend bewezen dat verdachte alle aan hem ten laste gelegde feiten heeft begaan.
4.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman stelt zich op het standpunt dat de aan verdachte ten laste gelegde feiten niet wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. Hiertoe heeft de raadsman -onder meer- het volgende aangevoerd:
Verdachte heeft weliswaar tegen een hek geduwd en drie eieren gegooid, maar dit is 	onvoldoende om tot een veroordeling van het plegen van openlijk geweld te kunnen 	komen. Evenmin kan het handelen van anderen aan verdachte toegerekend worden 	op grond van artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht. Wanneer er niet met 	vuurwerk gegooid was, was er waarschijnlijk niet tot vervolging overgegaan. Niet 	kan worden bewezen dat verdachte zich op enig moment gerealiseerd heeft dat er 	vuurwerk aanwezig was in de groep, laat staan dat hiermee zou worden gegooid. 	Daarbij maakte verdachte geen deel uit van de What’s-Appgroep waarin over 	rookbommen is gesproken. Er kan niet worden bewezen dat verdachte bewust de 	kans heeft aanvaard dat de groep waar hij onderdeel van uitmaakte vuurwerk zou 	gaan gooien. Verdachte dient van het aan hem onder 1, zowel primair als subsidiair, 	ten laste gelegde te worden vrijgesproken.
Datzelfde geldt, aldus de raadsman, voor feit 2. Het gooien van eieren kan niet 	worden gekwalificeerd als een bedreiging. Het opzet daarop kan niet worden 	bewezen.
Verdachte dient integraal te worden vrijgesproken, aldus de raadsman.
4.3
Het oordeel van de rechtbank
4.3.1
Het bewijs
De rechtbank is van oordeel dat op grond van de stukken in het dossier en het verhandelde ter terechtzitting wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard dat verdachte het aan hem onder feit 1 primair ten laste gelegde heeft begaan.
De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen van de volgende feiten en omstandigheden uit.
[A] was op 9 oktober 2015 omstreeks 22.30 uur werkzaam als beveiliger bij de [naam locatie] , gelegen aan de [adres] te Woerden. In de sporthal verbleven tijdelijk vluchtelingen. Hij zat samen met zijn collega [B] (de rechtbank begrijpt: [B] ) in zijn voertuig. Hij zag dat een groep mensen de parkeerplaats op kwam lopen. Het waren 20 tot 25 personen. De personen waren in het donker gekleed en hadden hun gezicht beschermd met hoodies. Hij kon van niemand het gezicht zien. De voorste persoon moedigde de groep aan. Vervolgens gooide een aantal personen uit deze groep eieren in de richting van zijn voertuig. Hij zag dat uit de groep met vuurwerk werd gegooid. Hij hoorde een knal op het dak van zijn voertuig. Hij zag dat de groep langs de sporthal in de richting van de ingang liepen. Hij zag dat het hek dat daar stond ter afscherming opzij werd gegooid.
[A] stapte uit en kreeg vervolgens vuurwerk naar zich toegegooid.
Zijn broek had brandgaatjes.
[B] heeft verklaard dat zij op 9 oktober 2015 omstreeks 22.30 uur als beveiliger werkzaam was bij [naam locatie] , gelegen aan de [adres] te Woerden. Ze was hier werkzaam voor de beveiliging van de daar opgevangen vluchtelingen. Zij was samen met collega [A] en zaten in zijn voertuig die geparkeerd stond op de parkeerplaats tegenover de fietsenstalling voor de sporthal. Zij hoorden dat er dranghekken omgegooid werden. Vervolgens zagen zij dat er een groep van ongeveer 20 personen aan kwam lopen. Zij gooiden de dranghekken om die je als eerste aan de linkerkant tegenkomt na het passeren van het bruggetje over de sloot vanaf de [adres] . Ze zag dat ze donkere kleding droegen. Ze zag ook dat ze capuchons en sjaaltjes voor hun mond droegen.
Zij hebben de hekken rechts van hun omgegooid. De groep benaderde hun vanaf de passagierskant waar zij zat. Ze zag en hoorde dat zij eieren en vuurwerk naar hun toe gooiden. Ze hoorde ongeveer drie à vier hele harde knallen. Ze zag dat de eieren tegen de voorruit kwamen.
Ze zag dat de groep eieren en vuurwerk bleef gooien op de auto waarin ze zaten. Ze waren luidruchtig. Ze zag dat er drie mannen vooruit liepen in de richting van de ingang van de sporthal. Ze hoorde sirenes van de politie en zag dat de groep aanvallers verdwenen was. Op de parkeerplaats zag ze een stuk vuurwerk op de grond liggen waarop de tekst “Cobra 6” stond.
De heer [C] heeft namens de gemeente Woerden aangifte gedaan.
Op 9 oktober hebben personen vuurwerk en eieren naar [naam locatie] gegooid terwijl er 148 vluchtelingen en vrijwilligers in de sporthal aanwezig waren.
Op 10 oktober 2015 omstreeks 00.25 uur is forensisch onderzoek verricht naar sporen op de openbare weg te [adres] 3 in Woerden.
Aan de voorzijde van het perceel, nabij de parkeerplaats, werd een vlinderbom, type Cobra 6, merk Elio di Blasio, aangetroffen. Een tweede vlinderbom, eveneens type Cobra 6, merk Elio di Blasio, werd aangetroffen ter hoogte van de ingang in het vaste hekwerk rondom het plein aan de voorzijde.
Langs een groenstrook, rechts van de inrit, lag een doos eieren. Dit betrof een voordeelpak van 20 eieren. Er ontbraken drie eieren uit dit pak.
Het vuurwerk dat afkomstig is uit het onderzoek in de gemeente Woerden naar aanleiding van de onregelmatigheden bij het gebouw waarin tijdelijk vluchtelingen waren ondergebracht, is bij Regeling aanwijzing consumenten- en theatervuurwerk niet aangewezen als vuurwerk dat ter beschikking mag worden gesteld voor particulier gebruik. Het onderzochte vuurwerk voldeed aan de omschrijving van professioneel vuurwerk.
Het onderzochte vuurwerk betreft bangers (knalvuurwerk) (bijvoorbeeld vlinders).
Op de verpakking staat Cobra 6.
Verdachte heeft verklaard dat hij met medeverdachte [medeverdachte] besprak om mee te gaan naar het asielzoekerscentrum in Woerden op 9 oktober 2015. Hij ging met de groep mee.
Toen ze vanaf de parkeerplaats naar het AZC liepen zag verdachte dat meerdere jongens eieren bij zich hadden. Verdachte had zelf ook een tray met 30 stuks bij zich. Bij het AZC gooide hij drie eieren, eentje kwam op een auto terecht.
Ook heeft verdachte aan hekken geduwd en getrokken.
Verdachte liep met een paar jongens voorop bij het AZC, iedereen droeg een capuchon.
Hij kwam tot ongeveer halverwege de zijkant van het gebouw. Toen de eerste vuurwerkbom naar de auto van de beveiligers werd gegooid, liep verdachte al vooraan, bij de hoek van het gebouw. Op het moment dat de tweede bom werd gegooid haalde de auto van de beveiligers hem en anderen in. De eerste vuurwerkbom werd naar de auto gegooid. Er werd over verdachte heen gegooid. Verdachte denkt 2 of 3 cobra’s. Toen dat gebeurde is verdachte terug gegaan. Verdachte vluchtte weg omdat hij de sirenes van de politie hoorde. Bij het horen van vuurwerk schrok verdachte. Hij bleef bij de groep omdat je niet alleen weg gaat.
Tijdens het onderzoek ter terechtzitting heeft de rechtbank een bij daglicht genomen foto van de [naam locatie] aan verdachte getoond. Op deze foto (niet in het proces-verbaal opgenomen) is de rechter voorzijde van de [naam locatie] te zien en het aan de rechterzijde daarvan gelegen pad. Verdachte heeft aan de hand van deze foto verklaard waar hij zich heeft bevonden en tot waar hij is gekomen op het terrein.
In het proces-verbaal is deze feitelijke situatie – hoewel minder duidelijk – te zien op foto’s op pagina’s 925 (bovenste foto) en pagina 927 bovenste foto
.
Pagina’s 853 tot en met 855 betreffen tekeningen van de situatie ter plaatse door aangeefster [B] met de begin en eindpositie van de auto waarin zij en aangever [A] zaten.
4.3.3
Aanvullende bewijsoverweging
Openlijk geweld
Bij de noodopvang voor vluchtelingen is sprake geweest van een relsituatie. Een kenmerk daarvan is dat het handelen van de individuele personen die zich in die groep bevinden in mindere of meerdere mate onderdeel heeft uitgemaakt van het gewelddadige handelen van de hele groep. Het is dan veelal niet goed vast te stellen wie nu precies wat heeft gedaan.
Als er vanuit een groep geweld is gepleegd, betekent dit op zichzelf niet dat iedereen die tot die groep behoort ook strafrechtelijk kan worden veroordeeld voor openlijk geweld als bedoeld in artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht. De wetgever heeft er indertijd, bij het opnemen van artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht in de wet en het wijzigen daarvan, voor gekozen dat veroordeling alleen mogelijk is als van een verdachte kan worden vastgesteld dat hij een voldoende wezenlijke bijdrage aan het geweld heeft geleverd. Alleen maar aanwezig zijn in een groep is daarvoor niet voldoende.
Van geweld in groepsverband is overigens al snel sprake. Het besmeuren van een pand met eieren of tomaten of het met verf bespuiten van een muur of een trein levert bijvoorbeeld al openlijk geweld op, zo volgt uit eerdere arresten van de Hoge Raad.
Het is mede tegen deze achtergrond dat de rechtbank vaststelt dat op 9 oktober 2015 openlijk geweld is gepleegd door een groep personen gericht tegen de noodopvang van vluchtelingen in Woerden en de beveiligers die daarbij aanwezig waren. Er zijn immers vanuit de groep dranghekken omgegooid, er is met zeer zwaar (illegaal) vuurwerk en eieren gegooid in de richting van de beveiligers en de sporthal waarin zich vluchtelingen en vrijwilligers bevonden en vanuit de groep is geroepen en gejoeld.
In dit geval kan van verdachte worden vastgesteld dat hij aanwezig was bij de groep die op 9 oktober 2015 te Woerden geweld pleegde nabij de noodopvang voor vluchtelingen. Dit verklaart verdachte immers zelf, zowel ter terechtzitting als bij de politie.
De vraag is vervolgens of de bijdrage die verdachte aan dit openlijk geweld heeft geleverd voldoende wezenlijk is om tot een bewezenverklaring te kunnen komen. Daarbij merkt de rechtbank op dat de bijdrage van een individu op zichzelf niet gewelddadig hoeft te zijn.
Uit de bewijsmiddelen volgt dat aangever [A] met vuurwerk is belaagd, terwijl hij in zijn auto zat. Kort daarop is hij met zijn auto richting de in-/uitgang van de noodopvang gereden, omdat een deel van de groep die richting op ging. Om daar te komen is de auto met daarin [A] en [B] over het pad aan de zijkant van de [naam locatie] gereden. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij over dit pad tot ongeveer halverwege de sporthal is gekomen en werd ingehaald door de auto. Daarvoor heeft verdachte al aan dranghekken getrokken. De rechtbank leidt hieruit af dat verdachte, terwijl de beveiligers al met illegaal vuurwerk waren bekogeld en terwijl dit vervolgens nog meermalen gebeurde, met anderen in een voorwaartse beweging richting de in-uitgang van de noodopvang is gegaan. Deze omstandigheid maakte de situatie voor de beveiligers zeer bedreigend. Daarbij komt dat verdachte zelf heeft verklaard dat hij een capuchon op had, met eieren heeft gegooid en pas wegging toen hij hoorde dat de politie eraan kwam. De bijdrage van verdachte aan het openlijk geweld is om voornoemde redenen voldoende wezenlijk om tot veroordeling ter zake van artikel 141 Sr te komen.
Bedreiging met openlijke geweldpleging
De verdachte zal worden veroordeeld voor het onder feit 2 tenlastegelegde medeplegen van bedreiging.
Hiertoe overweegt de rechtbank als volgt.
In de dagvaarding is omschreven op welke wijze de bedreigingen hebben plaatsgevonden. Er zou sprake zijn geweest van dreigende gedragingen van de verdachte en/of zijn mededaders en van verbale uitingen. Het verwijt is dat deze gedragingen een strafbare bedreiging opleveren met openlijk geweld tegen personen en/of goederen.
De gedragingen omvatten het omgooien van dranghekken, het gooien van vuurwerk en/of het gooien van eieren en/of flessen in de richting van de beveiligingsmedewerkers. De verbale uitingen omvatten het roepen en joelen naar de vluchtelingen in de sporthal.
De gedragingen zijn voor de beveiligingsmedewerkers bedreigend geweest. Uit het dossier blijkt dat deze aangevers zich ook bedreigd hebben gevoeld. De eieren en het vuurwerk werden in de richting van de beveiligingsmedewerkers gegooid, hetgeen een bedreigende handeling oplevert, waardoor daadwerkelijk bij deze beveiligingsmedewerkers een vrees voor het plegen van openlijk geweld is ontstaan. Deze vrees was ook objectief gezien gerechtvaardigd, gezien de omvang van de groep, het geroep, de grimmige sfeer en het feit dat in ieder geval een deel van de groep zich richting de ingang van de sporthal bewoog, terwijl er vanuit deze groep met voorwerpen werd gegooid.
Uit het dossier blijkt onvoldoende concreet of de in de dagvaarding genoemde teksten als “oprotten” en/of “niet welkom” daadwerkelijk letterlijk zijn geuit en vervolgens of de vluchtelingen deze uitingen hebben gehoord. De rechtbank spreekt de verdachte partieel vrij voor dit onderdeel van de tenlastelegging. Er wordt derhalve niet meer toegekomen aan de beantwoording van de vraag of deze teksten in de context waar ze zouden zijn geuit, als bedreigend kunnen worden gekwalificeerd.
De verdachte is onder feit 1 primair veroordeeld voor openlijke geweldpleging. Uit de bewijsmiddelen hiervan blijkt reeds dat de intenties om te relschoppen en ter plaatse met de groep sensatie te zoeken bij de verdachte aanwezig waren, in ieder geval vanaf het moment waarop het eerste vuurwerk werd gegooid. Bij de sporthal hebben verdachte en/of zijn mededaders de bedreigende handelingen gepleegd.  Gelet op de intenties en hetgeen vervolgens gebeurd is, kan worden vastgesteld dat er bij de bedreigingen sprake is geweest van een bewuste of nauwe samenwerking van de verdachte met de medeverdachten.
5
Bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in rubriek 4. genoemde bewijsmiddelen bewezen dat verdachte
1.
primair:
op 9 oktober 2015 te Woerden, op of aan de openbare weg, te weten op of aan de [adres] , openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen goederen (aldaar geplaatste dranghekwerken en een auto) en personen (te weten R. [A]
en [B] , zijnde beveiligingsmedewerkers) welk geweld bestond uit
- het omgooien van dranghekken en
- het gooien van illegale vuurwerkbommen en eieren in de richting van en/of op/tegen voornoemde beveiligingsmedewerkers en/of [naam locatie] waarin 148 vluchtelingen en meerdere vrijwilligers aanwezig waren en/of een auto en
- het luidkeels roepen en/of joelen naar/in de richting van  de vluchtelingen in de [naam locatie] ;
2. op 9 oktober 2015 te Woerden, tezamen en in vereniging met anderen, [A] en [B] , zijnde beveiligingsmedewerkers heeft bedreigd met openlijke geweldpleging tegen personen en/of goederen, immers hebben verdachte en zijn mededaders opzettelijk dreigend
- dranghekken omgegooid en
- illegale vuurwerkbommen en eieren in de richting van voornoemde beveiligingsmedewerkers gegooid en
- luidkeels in de richting van de vluchtelingen in de [naam locatie] geroepen en/of gejoeld.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
6
De strafbaarheid van het feit
Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar als
Feit 1 primair:	Het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en				goederen.
Feit 2:		Medeplegen van bedreiging met openlijk in vereniging geweld
plegen tegen personen of goederen.
Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
7
De strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
8
Motivering van de straffen en maatregelen
8.1.
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar onder feit 1 primair en feit 2 bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand met een proeftijd van twee jaren, alsmede een werkstraf van 180 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de werkstraf niet naar behoren (heeft) verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 90 dagen, met aftrek van voorarrest.
Voorts heeft de officier van justitie gevorderd het geschorste bevel voorlopige hechtenis van verdachte op te heffen bij onherroepelijk worden van het vonnis.
8.2.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft primair vrijspraak bepleit.
Subsidiair heeft de raadsman verzocht om bij een eventuele strafoplegging rekening te houden met het feit dat verdachte eigenaar is van een klusbedrijf en een bedrijf in België aan het overnemen is. Verdachte werkt minimaal 60 uur in de week en kan niet worden gemist. Voor hem is het ondoenlijk om een werkstraf van 180 uren te verrichten. Ook heeft de raadsman verzocht rekening te houden met de media-aandacht die de zaak heeft gekregen en de negatieve gevolgen die dit voor verdachte heeft gehad. Verdachte heeft geen relevante strafrechtelijke documentatie.
Bij een veroordeling van feit 1 en feit 2 dient toepassing te worden gegeven aan de samenloopregeling ex artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht.
De raadsman heeft verzocht aan verdachte een geldboete op te leggen, dan wel een werkstraf van 40 uren. een eventuele aanvullende straf dient, aldus de raadsman, in geheel voorwaardelijke vorm aan verdachte opgelegd te worden.
8.3.
Het oordeel van de rechtbank
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging, door in de avond, terwijl het donker was, in een grote groep naar de tijdelijke opvang voor vluchtelingen in Woerden te gaan om daar, kort gezegd, te gaan rellen. Deze rel heeft geleid tot ernstig letsel- en wellicht zelfs levensgevaar voor ten minste een van de aanwezige beveiligers (naar wie zeer zwaar vuurwerk werd gegooid) en gevoelens van angst bij zowel deze beveiligers als de vluchtelingen. Uit de slachtofferverklaring van één van de beveiligers blijkt hoe groot deze angst is geweest en welke impact de gebeurtenissen, zowel lichamelijk als geestelijk, op hem hebben gehad. Voorts is gebleken dat er bij sommige vluchtelingen zoveel angst was ontstaan dat zij direct wilden vertrekken uit de tijdelijke opvang. De verdachte heeft door zijn handelwijze op geen enkele manier rekening gehouden met de belevingswereld en achtergrond van de vluchtelingen en hun negatieve ervaringen met (oorlogs)geweld. Voorts heeft hij evenmin rekening gehouden met de beveiligers die hun taak zo goed mogelijk wilden uitoefenen en vervolgens in een persoonlijke aanval werden betrokken. De rechtbank rekent dit verdachte aan.
Het dreigend omgooien van dranghekken en gooien van vuurwerk en andere voorwerpen hebben bijgedragen aan de grimmige sfeer ter plaatse, en maakten ook onderdeel uit van het openlijk geweld, waarvoor verdachte wordt veroordeeld. Om die reden zal ondanks de bewezenverklaring van feit 2 geen extra straf worden opgelegd ten opzichte van de straf die voor feit 1 wordt bepaald.
Ambtshalve merkt de rechtbank op dat zij geen aanleiding ziet om bij het bepalen van de strafsoort en strafmaat ten voordele van verdachte rekening te houden met de media-aandacht die deze zaak teweeg heeft gebracht. Naar het oordeel van de rechtbank is het in het algemeen aanvaardbaar dat strafzaken, gelet op hun aard en inhoud, een zekere vorm van media-aandacht met zich mee kunnen brengen. Dat over deze strafzaak door de media is gepubliceerd, is een gevolg van de maatschappelijke en politieke context waarbinnen de feiten zich hebben afgespeeld. Niet is gesteld of gebleken dat sprake is van onevenredige media-aandacht ten opzichte van de persoonlijke situatie van deze specifieke verdachte, enkel is er duidelijke mediabelangstelling geweest voor het feitencomplex als zodanig, zodat de rechtbank hiermee geen rekening zal houden bij de strafmaat.
Voorts heeft de rechtbank acht geslagen op het strafblad van verdachte d.d. 16 december 2015, waaruit volgt dat verdachte geen relevante strafrechtelijke documentatie heeft.
De omstandigheid dat verdachte al heel veel uur per week werkt, betekent niet dat hem een lagere werkstraf moet worden opgelegd. Verdachte heeft ook overigens geen persoonlijke omstandigheden naar voren gebracht die moeten leiden tot matiging van de bij dit soort delicten gebruikelijk op te leggen straf. Dit betreft een forse werkstraf, maar minder omvangrijk dan de door de officier van justitie gevorderde.
De rechtbank is van oordeel dat gelet op alle hiervoor genoemde omstandigheden aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd. Alles overwegende acht de rechtbank een taakstraf voor de duur van 120 uur passend en geboden.
9
Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
9.1
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd de vordering van de benadeelde partij genaamd [A] , ter grootte van € 3.170,72 volledig toe te wijzen, inclusief wettelijke rente berekend vanaf 9 oktober 2015 tot aan de dag der algehele vergoeding, waarbij verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor het te betalen bedrag. Voorts heeft de officier van justitie verzocht de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
9.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft bepleit dat geen causaal verband bestaat tussen het handelen van verdachte en de ontstane schade. Verdachte heeft, aldus de verdediging, immers niet met vuurwerk gegooid. Om die reden dient de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard te worden.
De schadepost betreffende gemiste omzet dient vanwege een onvoldoende onderbouwing te worden afgewezen.
9.3
Het oordeel van de rechtbank
De benadeelde partij [A] heeft een vordering tot schadevergoeding ingediend ten bedrage van in totaal € 3.170,72, vermeerderd met rente en de kosten van tenuitvoerlegging, welke vordering wat betreft de hoofdsommen als volgt is opgebouwd:
Eigen risico voor schade aan de auto, die door de geweldpleging is ontstaan
€ 150,00
Terugval no-claimkorting autoverzekering over 3 jaren
€ 1.120,72
Gederfde inkomsten
€ 900,00
Immateriële schade
€ 1.000,00
Totaal
€ 3.170,72
De rechtbank oordeelt hierover als volgt.
Eigen risico.
De rechtbank acht voldoende aannemelijk, op grond van de aangifte van [A] , de foto’s van de auto na het incident en de rekening van de garage, dat door de openlijke geweldpleging waaraan verdachte heeft deelgenomen, de door [A] gestelde schade aan zijn auto is ontstaan. Daarvoor is verdachte aansprakelijk, ongeacht of hijzelf handelingen heeft verricht die deze schade direct hebben veroorzaakt (zoals het gooien van vuurwerk, etc.). Zijn aansprakelijkheid berust op artikel 6:166 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek. [A] heeft zijn schade geclaimd bij zijn verzekering, die deze ook heeft uitgekeerd, met uitzondering van het eigen risico van € 150,00. Dat eigen risico heeft [A] zelf moeten betalen, en dat is dus schade voor hem, die vergoed moet worden door de verdachte.
Terugval no-claimkorting.
[A] heeft zijn schade ter zake van terugval no-claimkorting onderbouwd met een e-mail van zijn verzekeringsmaatschappij, die de terugval specificeert op het door [A] gestelde bedrag, over een periode van 3 jaren. Deze onderbouwing is voldoende. Omdat het gaat om (extra) verzekeringspremie die pas in de toekomst hoeft te worden betaald, dient deze post echter contant te worden gemaakt tegen de aanvangsdatum van de wettelijke rente. Uitgaande van een percentage van 2% voor contant maken, begroot de rechtbank deze post schattenderwijs op € 1.080,00.
Gederfde inkomsten.
[A] werkt als ZZP-er. Hij stelt door het incident drie dagen niet te hebben kunnen werken: twee dagen omdat hij zijn auto niet beschikbaar had (wegens reparatie) en één dag omdat hij vrij moest nemen voor een intake voor agressietherapie, die naar zijn stelling verband houdt met (zijn reactie op) het incident. [A] rekent hiervoor 3 dagen à 12 uur à € 25,00 (ex btw). De rechtbank acht het causaal verband, het aantal dagen en het tarief voldoende onderbouwd. De 12 uur per dag acht de rechtbank niet zonder meer voor de hand liggend en deze werkuren per dag zijn ook niet concreet onderbouwd. De rechtbank zal daarom uitgaan van een gebruikelijke werkdag van 8 uur per dag. Voor het meerdere zou nadere onderbouwing nodig zijn, en dat zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. In zoverre zal [A] daarom niet ontvankelijk worden verklaard in zijn vordering wat betreft dat deel dat niet kan worden toegewezen. Verder betreffen de opgegeven gederfde inkomsten kennelijk een brutobedrag, dat, voor zover het in aanmerking wordt genomen, voor de schadeberekening netto dient te worden gemaakt. De rechtbank zal dat doen tegen het IB-tarief schijven 2 en 3, 2015: 42%. Aldus begroot de rechtbank deze post op 3 dagen x 8 uur x tarief € 25 x 58% (bruto-netto) = € 348,00. De rest van dit deel van de vordering zal niet-ontvankelijk worden verklaard.
Immateriële schade.
Uit de bewijsmiddelen uit het dossier blijkt dat [A] eerst in zijn auto, en later ook toen hij was uitgestapt, door een groep van 20 tot  25 man, in welke groep verdachte zich bevond, is bekogeld met eieren en zeer zwaar vuurwerk. Hij heeft daarbij voor zijn leven, of althans zeer zwaar letsel, moeten vrezen. Dat het uiteindelijk opgelopen letsel niet zwaar was is zonder meer een geluk, maar doet aan de schok niet af. De rechtbank acht ook aannemelijk dat [A] , zoals hij beschrijft, door het gebeuren psychisch een forse klap heeft opgelopen. Tegen de achtergrond van dit een en ander acht de rechtbank de gevorderde immateriële schade van
€ 1.000,00 toewijsbaar.
Rente en kosten.
De wettelijke rente (artikel 6:119 van het Burgerlijk Wetboek) zal worden toegewezen vanaf 9 oktober 2015. De rechtbank zal verdachte ook veroordelen in de (nog te maken) kosten van tenuitvoerlegging.
Hoofdelijkheid.
[A] vordert het geheel van zijn schade van verdachte, maar ook geheel van diens medeverdachten. De rechtbank leidt hieruit af dat [A] deze schade hoofdelijk vordert. Aldus zal deze ook – voor verdachte – hoofdelijk worden toegewezen.
10
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 9, 22c, 22d, 24c, 36f, 47, 57, 141 en 285 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde en op de reeds aangehaalde artikelen.
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
11
Beslissing
Bewezenverklaring
- Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld.
- Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Strafbaarheid
- Het bewezen verklaarde levert op:
Feit 1 primair:	Het openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en				goederen.
Feit 2:		Medeplegen van bedreiging met openlijk in vereniging geweld
plegen tegen personen of goederen
- Verklaart het bewezene strafbaar.
- Verklaart verdachte daarvoor strafbaar.
Strafoplegging
- Veroordeelt verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid, van
120 uren
, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van
60 dagen
, met bevel dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering (en voorlopige hechtenis) is doorgebracht, bij de uitvoering van deze straf geheel in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 uren per dag.
Benadeelde partij
- Veroordeelt verdachte om aan de benadeelde partij [A] te betalen een bedrag van € 2.578,00 (tweeduizend vijfhonderdachtenzeventig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 oktober 2015 tot de dag van volledige betaling, en de kosten van tenuitvoerlegging, deze laatste tot op heden begroot op nihil.
- Verklaart de benadeelde partij [A] voor het meerdere niet ontvankelijk in zijn vordering; in zoverre kan de benadeelde partij [A] zijn vordering aanhangig maken bij de burgerlijke rechter.
- Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [A] voornoemd aan de Staat te betalen een bedrag van € 2.578,00 (tweeduizend vijfhonderdachtenzeventig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 oktober 2015 tot de dag van volledige betaling, bij gebreke van betaling en verhaal aan te vullen met hechtenis van 35 dagen. De toepassing van die hechtenis heft de hiervoor opgelegde verplichting dus niet op.
- Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte en/of zijn medeverdachten en/of -daders aan een van de genoemde (dienovereenkomstige) betalingsverplichtingen jegens [A] en/of de Staat voldoen, daarmee voor verdachte de andere vervallen.
Voorlopige hechtenis
- Heft op het - geschorste - bevel tot voorlopige hechtenis.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.G. van Ommeren, voorzitter, mrs. H.A. Gerritse en J.W. Frieling, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.P. Stapel, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 februari 2016.
BIJLAGE : De tenlastelegging
1.
primair:
hij op of omstreeks 9 oktober 2015 te Woerden, althans in het arrondissement
Midden-Nederland, met een ander of anderen, op of aan de openbare weg, te
weten op of aan de [adres] , in elk geval op of aan een openbare weg
en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, openlijk in vereniging
geweld heeft gepleegd tegen goederen ((een) aldaar geplaatst(e)
(drang)hekwerk(en) en/of een sporthal en/of een auto) en/of personen (te
weten [A] en/of [B] , zijnde beveiligingsmedewerkers)
welk geweld bestond uit
- het omgooien van (een) dranghek(ken) en/of
- het gooien van (illegale) vuurwerk(bommen) en/of eieren en/of flessen en/of
dranghekken in de richting van en/of op/tegen voornoemde
beveiligingsmedewerkers en/of [naam locatie] (waarin 148 vluchtelingen
en meerdere vrijwilligers aanwezig waren) en/of een auto en/of
- het luidkeels roepen en/of joelen naar/in de richting van  de vluchtelingen
in de [naam locatie] ;
subsidiair:
hij op of omstreeks 09 oktober 2015 te Woerden met anderen, althans een
ander, heeft deelgenomen aan een samenscholing, en/of onnodig heeft
opgedrongen en/of door uitdagend gedrag aanleiding heeft gegeven tot
ongeregelheden, immers maakte hij, verdachte, deel uit van een groep van
ongeveer 25 personen, althans een aantal personen, welke personen:
- verzamelden nabij sporthal de [naam locatie] en/of
- ( vervolgens) met bivakmutsen en/of capuchons en/of donkere kleding op hun
hoofd in de richting van  sporthal De [naam locatie] renden/liepen en/of
- vervolgens (een) dranghek(ken) hebben omgegooid en/of
- ( illegale) vuurwerk(bommen) en/of eieren en/of flessen en/of dranghekken in
de richting van en/of op/tegen voornoemde beveiligingsmedewerkers hebben
gegooid en/of
- luidkeels naar/in de richting van de vluchtelingen in de sporthal
[naam locatie] geroepen en/of gejoeld, onder meer teksten als "oprotten" en/of
"niet welkom" en/of woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking
waardoor een dreigende situatie ontstond;
Art. 2.1 Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Woerden 2011
art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
2.
hij op of omstreeks 9 oktober 2015 te Woerden, althans in het arrondissement
Midden-Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans
alleen, [A] en/of [B] , zijnde beveiligingsmedewerkers
en/of 148, althans een grote groep asielzoekers/vluchtelingen heeft bedreigd
met openlijke geweldpleging tegen personen en/of goederen, immers heeft/hebben
verdachte en/of (een of meer van) zijn mededader(s) opzettelijk dreigend
- ( een) dranghek(ken) omgegooid en/of
- ( illegale) vuurwerk(bommen) en/of eieren en/of flessen en/of dranghekken in
de richting van en/of op/tegen voornoemde beveiligingsmedewerkers gegooid en/of
- luidkeels naar/in de richting van de vluchtelingen in de sporthal
[naam locatie] geroepen en/of gejoeld, onder meer teksten als "oprotten" en/of
"niet welkom" en/of woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking;
art 285 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
Voor zover niet anders vermeld, wordt in de hierna volgende voetnoten telkens verwezen naar bewijsmiddelen die zich in het aan deze zaak ten grondslag liggende dossier bevinden, volgens de in dat dossier toegepaste nummering. Tenzij anders vermeld, gaat het daarbij om processen-verbaal, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.
Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344.1.5° Wetboek van Strafvordering, worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen.
Proces-verbaal van aangifte van [A] , doorgenummerde pagina 841.
Proces-verbaal van aangifte van [A] , doorgenummerde pagina 842.
Proces-verbaal van bevindingen van [D] , p. 843.
Proces-verbaal van aangifte van [B] , doorgenummerde pagina 850.
Proces-verbaal van aangifte van [B] , doorgenummerde pagina 851.
Het proces-verbaal van aangifte van [C] p. 860.
Het proces-verbaal van aangifte van [C] p. 861.
Proces-verbaal sporenonderzoek, doorgenummerde pagina 919.
Proces-verbaal sporenonderzoek, doorgenummerde pagina 920.
Proces-verbaal van onderzoek aan in beslag genomen vuurwerk, doorgenummerde pagina 945.
Proces-verbaal van onderzoek aan in beslag genomen vuurwerk, doorgenummerde pagina 944.
Proces-verbaal van onderzoek aan in beslag genomen vuurwerk, doorgenummerde pagina 942.
De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting d.d. 28 januari 2016.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 534.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 535.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 534.
De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting d.d. 28 januari 2016.
Een schriftelijk stuk, te weten de fotobijlage bij het proces-verbaal van sporenonderzoek, doorgenummerde pagina 925 en 927.
Een schriftelijk stuk, te weten de bijlagen bij het proces-verbaal van aangifte van [B] , p. 853-855.