ECLI:NL:RBAMS:2016:7710
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
VERKORT VONNIS
Parketnummer: 13/654043-16
Datum uitspraak: 16 november 2016
[verdachte]
,
geboren te [geboorteplaats] (Suriname) op [geboortedatum] 1969,
niet ingeschreven in de Basisregistratie Personen,
verblijvende op het adres: [adres 1] , [woonplaats] .
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Dit verkort vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 2 november 2016.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. S. Sondermeijer, en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. E.G.S. Roethof, naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
Aan verdachte is – na wijziging op de zitting – ten laste gelegd dat
1.
Hij op of omstreeks 21 maart 2016 te Amsterdam, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit (een)kanto(o)r(en) van de/het bedrij(f)(ven) [naam bedrijf B.V. 1] (gevestigd [adres 2] en/of [naam bedrijf B.V. 2] (gevestigd [adres 3] )heeft weggenomen
- een of meerdere VVV bonnen en/of
- een of meerdere geldbedragen en/of
- andere goederen en/of gelden van hun gading,
In elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan
- ( medewerkers van) [naam bedrijf B.V. 1] en/of
- ( medewerkers van) [naam bedrijf B.V. 2] ,
in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachteen/of zijn mededader(s),
waarbij verdachte en/of zijn mededader(s)zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;
en/of
hij op of omstreeks 21 maart 2016 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeeigening in/uit een kantoor/kantoren van het bedrijf [naam bedrijf B.V. 2] . (gevestigd [adres 3] ) weg te nemen geld en/of goederen van hun gading, geheel of ten dele toebehorende aan [naam bedrijf B.V. 2] ., in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en/of die/dat weg te nemen goederen en gelen van hun gading onder zijn/hun bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking, naar voornoemd pand is/zijn gegaan en/of vervolgens de centrale toegangsdeur en/of een of meer andere deuren heeft/hebben geforceerd en/of vervolgens in een of meer kantoorruimtes laden en/of kasten heeft/hebben opengebroken en/of doorzocht.
2.
Hij op of omstreeks 22 februari 2016 te Maasdijk, in elk geval in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 1] (perceel [adres 4] ) weg te nemen geld en of goederen van hun gading,geheel of ten dele toebehorende aan Fa. [bedrijf 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn/haar mededader(s) en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en/of die/dat weg te nemen goederen en gelden van hun gading onder zijn/hun bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking, naar voornoemd pand is/zijn toegegaan en/of de voordeur van het pand heeft/hebben geforceerd en/of dat pand heeft/hebben betreden en/of de bureaulades, althans het kantoor van het bedrijf heeft/hebben doorzocht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid
3.
hij op of omstreeks 22 februari 2016 te Maasdijk, in elk geval in Nederland ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 2] (perceel [adres 5] ) weg te nemen geld en of goederen van hun gading, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn/haar mededader(s) en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en/of die/dat weg te nemen goederen en gelden van hun gading onder zijn/hun bereik te brengen door middel van een valse sleutel, en/of braak en/of verbreking, naar voornoemd pand is/zijn toegegaan en/of het slot van de toegangsdeur heeft/hebben geflipperd en/of een of meer deuren van het bedrijfspand en lades en/of kasten in het pand heeft/hebben opengebroken en/of geforceerd en/of doorzocht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid
4.
Hij  op of omstreeks 18 januari 2016 te Maasdijk, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een of meerdere geldbedragen (totale waarde 11620,75 euro) en /of andere gelden/goederen van hun gading in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan Fa. [bedrijf 3] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;
5.
Hij  op of omstreeks 22 januari 2016te Wateringen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een of meerdere bankpasjes en/of een of meerdere geldbedragen (in buitenlandse valuta) en /of andere gelden/goederen van hun gading in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;
6.
Hij  op of omstreeks 12 september 2015 te Wateringen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een kluis met inhoud en/of een geldbedrag van 8000 euro en/of andere gelden/goederen van hun gading in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;
7.
Hij op of omstreeks 19 januari 2016te Maasdijk, in elk geval in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 5] (perceel [adres 6] ) weg te nemen geld en of goederen van hun gading, geheel of ten dele toebehorende aan Fa. [bedrijf 5] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn/haar mededader(s) en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en/of die/dat weg te nemen goederen en gelden van hun gading onder zijn/hun bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking en/of een valse sleutel, naar voornoemd pand is/zijn toegegaan en/of de buitendeur van het bedrijfspand heeft/hebben geflipperd en/of een of meer deuren van het pand geforceerd en/of opengebroken en of meerdere malen het pand heeft/hebben betreden en/of doorzocht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid
3
Voorvragen
De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
4
Waardering van het bewijs
4.1.
Standpunt Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde medeplegen van diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] . (hierna: [naam bedrijf B.V. 1] ), de onder 1 ten laste gelegde poging tot diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] . (hierna: [naam bedrijf B.V. 2] ), tezamen en in vereniging met anderen gepleegd, en het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde.
4.2.
Standpunt verdediging
4.2.1.
Ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken van het onder 1 ten laste gelegde. Dit omdat betrokkenheid van verdachte bij de (poging tot) inbraak bij [naam bedrijf B.V. 2] niet kan worden bewezen. Voorts kan niet worden uitgesloten dat verdachte bij de inbraak bij [naam bedrijf B.V. 1] slechts op de uitkijk heeft gestaan, zoals hij ter terechtzitting heeft verklaard. Op de uitkijk staan levert geen medeplegen op, maar medeplichtigheid, hetgeen niet is ten laste gelegd. Daarbij komt dat de diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] niet is voltooid, aangezien verdachte is aangehouden voordat hij het gebouw kon verlaten waarin [naam bedrijf B.V. 1] is gevestigd, zodat hij de goederen niet in zijn macht heeft kunnen brengen.
4.2.2.
Ten aanzien van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde
De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde. Hij heeft daartoe – kort gezegd – het volgende aangevoerd. De beelden van de inbraken zijn niet van voldoende kwaliteit om verbalisanten in staat te stellen iemand daarvan te herkennen. Verbalisanten stellen verdachte te herkennen aan gezichtskenmerken, die niet op de beelden zijn waar te nemen. Verschillende verbalisanten herkennen verdachte van andere beelden van verdachte en hebben verdachte nooit of alleen lang geleden in levenden lijve gezien. Dergelijke herkenningen dienen met zeer grote behoedzaamheid tegemoet getreden te worden.
4.3.
Oordeel rechtbank
4.3.1.
Overwegingen ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde
[naam bedrijf B.V. 2]
Met de officier van justitie en de raadsman acht de rechtbank de ten laste gelegde diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] niet bewezen, nu niet blijkt dat op de betreffende datum enig goed bij [naam bedrijf B.V. 2] is weggenomen. Anders dan de officier van justitie en met de raadsman acht de rechtbank de cumulatief/alternatief ten laste gelegde poging tot diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] evenmin bewezen, nu niet blijkt van betrokkenheid van verdachte daarbij. Verdachte zal dan ook worden vrijgesproken van deze ten laste gelegde diefstal en poging daartoe.
[naam bedrijf B.V. 1]
Verdachte en de medeverdachten zijn op 21 maart 2016 gezamenlijk op inbrekerspad gegaan. Daartoe hebben zij inbrekerswerktuigen meegenomen en zich de toegang verschaft tot het bedrijvengebouw waarin [naam bedrijf B.V. 1] op de zesde verdieping is gevestigd. Vervolgens hebben zij zich naar de zesde verdieping van het betreffende gebouw begeven en zich aldaar de toegang verschaft tot het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] . In dat kantoor zijn kasten en een kluisje opengebroken, waarna de in het kluisje aanwezige VVV bonnen en geld zijn meegenomen. Deze feiten en omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, maken dat verdachte en zijn mededaders zich, tezamen en in vereniging, schuldig hebben gemaakt aan de ten laste gelegde inbraak bij [naam bedrijf B.V. 1] , ook indien verdachte in het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] slechts op de uitkijk zou hebben gestaan. Ook in dit laatste geval is immers sprake van een bewuste en nauwe samenwerking tussen verdachte en de medeverdachten, waarbij verdachte een significante en wezenlijke bijdrage aan het delict heeft geleverd.
De diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] is voltooid, nu de buit door verdachte en zijn mededaders buiten het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] is gebracht, waarmee het buiten de beschikkingsmacht van [naam bedrijf B.V. 1] en in de feitelijke heerschappij van verdachte en de medeverdachten was geraakt. Dat de buit nog niet buiten het gebouw was gebracht waarin [naam bedrijf B.V. 1] is gevestigd, doet daar niet aan af.
4.3.2.
Algemene overwegingen ten aanzien van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde
In de onderhavige zaak zijn beeldopnames gemaakt tijdens diverse ten laste gelegde bedrijfsinbraken. Bij de beoordeling van de - al dan niet - betrokkenheid van verdachte bij deze inbraken zijn de herkenningen door verbalisanten gedaan op basis van dit beeldmateriaal van cruciaal belang.
Bij de beoordeling van herkenningen staat steeds voorop dat daarbij behoedzaamheid betracht dient te worden. Voorts heeft de rechtbank bij de beoordeling de volgende uitgangspunten gehanteerd.
De herkenning van een persoon op bewegend beeld kan plaatsvinden, grof gezegd, op basis van diens gezicht,  kleding en  accessoires en/of postuur, houding en manier van bewegen. Hiervan heeft de gezichtsherkenning onmiskenbaar de hoogste diagnostische waarde. Het gezicht is immers uit zijn aard uniek en de meeste mensen zijn uitstekend in staat gezichten te herkennen. Op basis van uitsluitend kleding, houding en/of postuur kan in de zaken die thans aan de orde zijn naar het oordeel van de  rechtbank geen voldoende betrouwbare herkenning  plaatsvinden.
Wetenschappers als P. J. van Koppen en W.A. Wagenaar hebben ons geleerd, zoals ook door de raadsman naar voren is gebracht, dat gezichten als één geheel, dat wil zeggen holistisch in het geheugen worden opgeslagen en wel in visuele vorm. Dit is ook de wijze waarop de herkenning van gezichten plaatsvindt, hetgeen onder meer tot gevolg heeft dat het heel lastig kan zijn een beschrijving te geven van een gezicht dat men goed kent en goed kan herkennen. Ook heeft het vanwege de holistische herinnering aan gezichten weinig zin om aan een getuige te vragen waaraan hij precies het gezicht van de verdachte heeft herkend.
Dit zal niet meer kunnen opleveren dan een in woorden gegoten rationalisatie achteraf van een niet-rationeel proces. Om deze reden hecht de rechtbank bij haar beoordeling, anders dan de raadsman weinig belang aan de  rationalisatie die de verbalisanten achteraf hebben gegeven van hun herkenning van het gezicht van verdachte.
De rechtbank heeft de volgende elementen in haar beoordeling betrokken. In de eerste plaats heeft zij beoordeeld aan de hand van het bekijken van de bewegende beelden en de stills daarvan in het dossier, of de beelden voldoende duidelijk en helder zijn om een gezichtsherkenning op te kunnen baseren, of er met andere woorden voldoende gezichtskenmerken te zien zijn om een herkenning mogelijk te maken. Daarmee nauw in verband staat een tweede beoordelingselement, namelijk hoe goed de herkenner de verdachte kent. Hoe beter men de verdachte (visueel) kent, hoe minder visuele informatie nodig is voor een betrouwbare herkenning. Daarbij geldt dat de visuele kennis waardevoller is als deze is ontstaan uit ontmoetingen in levenden lijve dan wanneer deze van een foto of andere beelden afkomstig is. Tevens zijn de aard, frequentie en het tijdsverloop sinds de ontmoeting(en) van belang. Een derde beoordelingselement is het aantal in aanmerking komende herkenningen, die onafhankelijk van elkaar zijn gedaan. Hoe meer dat er zijn, hoe hoger de bewijskracht Ten slotte heeft de rechtbank nog gekeken of er feiten en omstandigheden zijn die een herkenning mogelijk zouden kunnen falsificeren of onbetrouwbaar zouden (kunnen) maken. In het geval dat er andere bewijsmiddelen dan herkenningen in het dossier aanwezig zijn die de betrokkenheid van verdachte bij het ten last gelegde kunnen ondersteunen, zijn deze - uiteraard - in de beoordeling betrokken.
4.3.3.
Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 2 en 3 ten laste gelegde
Naar het oordeel van de rechtbank zijn de beelden van de ten laste gelegde poging tot diefstal bij [bedrijf 1] op 22 februari 2016 van onvoldoende kwaliteit om enkel daarop herkenningen te baseren. De beelden zijn echter wel van voldoende kwaliteit om vast te kunnen stellen dat het gaat om dezelfde daders als die van de op diezelfde avond, vlak daarvoor gepleegde poging tot diefstal bij [bedrijf 2] . In het dossier bevindt zich ook een proces-verbaal van bevindingen (pagina C1054-C1057) waarin gemotiveerd wordt geconcludeerd dat het aannemelijk is dat de betreffende twee inbraken op 22 februari 2016 bij [bedrijf 2] (tussen 19:05 en 19:22 uur) en [bedrijf 1] (tussen 19:15 en 19:30 uur) door dezelfde drie daders zijn gepleegd. De beelden van de poging tot diefstal bij [bedrijf 2] zijn naar het oordeel van de rechtbank van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte als één van de daders van de poging tot inbraak bij [bedrijf 2] door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] bij het zien van de betreffende camerabeelden. De rechtbank betrekt hierbij dat de verbalisanten voorafgaand aan hun afzonderlijke herkenningen als volgt met verdachte bekend waren. Verbalisant [verbalisant 1] heeft verdachte de afgelopen jaren meermalen op straat gezien. Verbalisant [verbalisant 2] heeft verdachte op 28 november 2013 op heterdaad aangehouden en is hem daarnaast een keer op straat tegengekomen tijdens het surveilleren. Verbalisant [verbalisant 3] heeft verdachte verschillende keren – onder meer op 13 februari 2016 en daarmee minder dan twee maanden voor de door hem gedane herkenning op 5 april 2016 – in levenden lijve gezien en heeft verdachte ook een of meermalen gesproken. Verbalisant [verbalisant 4] is informatiespecialist en verstrekt en ontvangt vanuit dien hoofde dagelijks camerabeelden waarop ook regelmatig verdachte in beeld is gekomen. Daarnaast heeft verbalisant [verbalisant 4] verdachte begin 2016 tijdens zijn werkzaamheden een keer in levenden lijve gezien. Gelet op het voorgaande merkt de rechtbank verdachte ook aan als één van de daders bij de poging tot inbraak bij [bedrijf 1] .
4.3.4.
Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 4 ten laste gelegde
De rechtbank acht de beelden van de inbraak bij [bedrijf 3] op 18 januari 2016 van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte als één van de daders daarvan door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren.
4.3.5.
Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 5 ten laste gelegde
Naar het oordeel van de rechtbank zijn de beelden van de inbraak bij [bedrijf 4] op 22 januari 2016 voldoende duidelijk om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank gaat derhalve uit van de juistheid van de afzonderlijke herkenningen door verbalisanten [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren.
4.3.6.
Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 6 ten laste gelegde
De rechtbank acht de beelden van de inbraak bij [bedrijf 4] op 11 september 2015 van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank gaat dan ook uit van de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren. Tevens gaat de rechtbank uit van de juistheid van de herkenning door  verbalisant [verbalisant 5] , die verdachte op 22 maart 2016 – en daarmee zes dagen voor zijn herkenning op 28 maart 2016 – heeft gehoord als verdachte in een andere zaak.
4.3.7.
Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 7 ten laste gelegde
Uit het hiervoor onder 4.3.4. overwogene blijkt dat de rechtbank ervan uitgaat dat verdachte één van de daders is geweest die op 18 januari 2016 de inbraak bij [bedrijf 3] (perceel [adres 7] te Maasdijk) heeft gepleegd. Uit de camerabeelden in het dossier blijkt niet dat diegenen die op 18 januari 2016 bij [bedrijf 5] (perceel [adres 6] te Maasdijk) binnen zijn geweest ook degenen waren die op diezelfde datum bij [bedrijf 3] binnen zijn geweest. Aldus kan niet worden bewezen dat verdachte bij de inbraak bij [bedrijf 5] betrokken is geweest, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.
4.3.8.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte
1.
op 21 maart 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een kantoor van het bedrijf [naam bedrijf B.V. 1] (gevestigd [adres 2] heeft weggenomen
- VVV-bonnen en
- een geldbedrag,
toebehorende aan (medewerkers van) [naam bedrijf B.V. 1] , waarbij verdachte en zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van verbreking;
2.
op 22 februari 2016 te Maasdijk, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 1] (perceel [adres 4] ) weg te nemen geld en/of goederen van hun gading, toebehorende aan Fa. [bedrijf 1] , en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen door middel van braak, naar voornoemd pand zijn toegegaan en de voordeur van het pand hebben geforceerd en dat pand hebben betreden en de bureaulades van het bedrijf hebben doorzocht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
3.
op 22 februari 2016 te Maasdijk, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 2] (perceel [adres 5] ) weg te nemen geld en/of goederen van hun gading, toebehorende aan Fa. [bedrijf 2] , en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en die weg te nemen goederen en gelden van hun gading onder hun bereik te brengen door middel van verbreking, naar voornoemd pand zijn toegegaan en de toegangsdeur hebben geflipperd en een deur van het bedrijfspand en lades hebben opengebroken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
4.
op 18 januari 2016 te Maasdijk, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een geldbedrag (totale waarde 11.620,75 euro), toebehorende aan Fa. [bedrijf 3] , waarbij verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats des misdrijfs hebben verschaft en het weg te nemen goed onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak en verbreking;
5.
op 22 januari 2016 te Wateringen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen bankpasjes en geldbedragen, toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] , waarbij verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats des misdrijfs hebben verschaft en de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak en verbreking;
6.
omstreeks 12 september 2015 te Wateringen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een kluis met inhoud en een geldbedrag van 8000 euro, toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] .
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
5
Het bewijs
De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Indien tegen dit verkort vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het verkort vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan het verkort vonnis gehecht.
6
De strafbaarheid van de feiten
De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
7
De strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
8. 	Motivering van de straf en de maatregel
8.1.
Eis Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft bij requisitoir gevorderd dat verdachte ter zake van het door haar onder 1 tot en met 7 bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 28 maanden, met aftrek van voorarrest.
8.2.
Strafmaatverweer verdediging
De raadsman heeft – kort gezegd – aangevoerd dat de eis past bij woninginbraken, terwijl in onderhavige zaak sprake is van bedrijfsinbraken en bedrijfsinbraken minder indruk maken op de slachtoffers dan woninginbraken. De raadsman is zodoende van mening dat – voor zover een strafoplegging aan de orde is – de straf lager dient uit te vallen dan hetgeen de officier van justitie heeft geëist.
8.3.
Oordeel rechtbank
De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
Verdachte heeft in een relatief korte periode samen met anderen een groot aantal bedrijfsinbraken gepleegd, waarmee hij veel schade en overlast voor die bedrijven heeft veroorzaakt. Tijdens verschillende inbraken waren er nog personen in de bedrijven aanwezig. Verdachte was bij het plegen van deze feiten enkel uit op eigen financieel  gewin. Voorts is verdachte blijkens het hem betreffende uittreksel Justitiële Documentatie van 10 oktober 2016 eerder veroordeeld vanwege vermogensdelicten, waaronder bedrijfsinbraken, hetgeen hem er kennelijk niet van weerhouden heeft zich weer aan dergelijke feiten schuldig te maken. .
9
Beslag
De inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten: het mes en het breekijzer, die aan verdachte toebehoren, dienen te worden verbeurd verklaard en zijn daarvoor vatbaar, aangezien met behulp van die voorwerpen het onder 1 bewezen geachte is begaan. De onder verdachte inbeslaggenomen telefoon dient aan hem te worden teruggegeven.
10
Benadeelde partij
[persoon 1] vordert (de rechtbank begrijpt, mede op basis van het feit dat hij namens [naam bedrijf B.V. 1] aangifte heeft gedaan: namens de benadeelde partij [naam bedrijf B.V. 1] ) de vergoeding van € 2.000,- aan materiële schade. Deze vordering betreft een niet onderbouwde schatting en het is onbekend welk deel van de opgevoerde schade gedekt wordt door de verzekering, alwaar de schade blijkens de informatie van [persoon 1] is gemeld.
Nu niet kan worden vastgesteld hoeveel schade door de benadeelde partij is geleden die niet op andere wijze vergoed is/zal worden, zal de(gebruik passage indien geheel of gedeeltelijk niet van eenvoudige aard) benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard.
11
Voorlopige hechtenis
De raadsman heeft ter terechtzitting verzocht om opheffing, dan wel schorsing, van het (tot de uitspraak geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis.
Gelet op de na te melden straf, ziet de rechtbank  geen aanleiding tot opheffing ofschorsing van het bevel tot voorlopige hechtenis.
12
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 33, 33a, 45, 57, 310 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
13
Beslissing
Verklaart niet bewezen de onder 1 ten laste gelegde diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] , de onder 1 cumulatief/alternatief ten laste gelegde poging tot diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] en het onder 7 ten laste gelegde en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4.3.8. is vermeld.
Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
1.
Diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking;
2.
Poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak;
3.
Poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking;
4 en 5.
Diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en verbreking, meermalen gepleegd;
6.
Diefstal door twee of meer verenigde personen.
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte,
[verdachte]
, daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een
gevangenisstraf
van
18 (achttien) maanden
.
Beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
Verklaart verbeurd:
1. STK Mes Kl:zwart
XTREME x1001
5157961
3	1.00 STK Breekijzer Kl:zwart
-
5157959
Gelast de teruggave aan verdachte van:
2	1.00 STK Zaktelefoon Kl:wit
NOKIA Eseries
5158443
Verklaart de benadeelde partij [naam bedrijf B.V. 1] niet-ontvankelijk in haar vordering.
Wijst af het verzoek tot opheffing, dan wel schorsing, van het (tot deze uitspraak geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis.
Dit vonnis is gewezen door
mr. M.E. Leijten, 	voorzitter,
mrs. W.A.J.P. van den Reek en L.R. Wisse, 	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. S.L. Slaats, 	griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 16 november 2016.
P.J. van Koppen en W.A. Wagenaar ,  Reizen met mijn rechter, Psychologie van het recht,  Kluwer 2010, pagina 272.