ECLI:NL:OGHACMB:2015:86
OGHACMB — Uitspraak 


Burgerlijke zaken over 2015						Vonnisno.:
Registratienummer: AR 65643 H 204/2015 en H 204A/2015
Uitspraak: 8 december 2015
GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE
van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en
van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
V O N N I S
in de zaak van:
[APPELLANT]
,
wonende te Curaçao,
oorspronkelijk eiser in conventie, verweerder in reconventie,
thans appellant in principaal appel en geïntimeerde in incidenteel appel,
gemachtigde: mr. O. Saleh-Kostrzewski,
tegen
[GEÏNTIMEERDE],
wonende te Curaçao,
oorspronkelijk gedaagde in conventie, eiser in reconventie,
thans geïntimeerde in principaal appel en appellant in incidenteel appel,
gemachtigde: mr. R.E. Martis.
Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.
1
Het verloop van de procedure
1.1.
Voor hetgeen in eerste aanleg is gesteld en verzocht, voor de procesgang aldaar en voor de overwegingen en beslissingen van het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao (hierna: GEA) wordt verwezen naar het tussen partijen in deze zaak gewezen vonnis van 15 december 2014. De inhoud van dit vonnis geldt als hier ingevoegd.
1.2	[
Appellant] is tijdig in hoger beroep gekomen door indiening op 16 januari 2015 van een daartoe strekkende akte van hoger beroep. Op 11 februari 2015 heeft [appellant] een memorie van grieven met producties ingediend, waarbij twee grieven zijn voorge-dragen en toegelicht. Zijn conclusie strekt ertoe dat het Hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, [geïntimeerde] zal veroordelen tot betaling aan [appellant] van NAf 4.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente en met veroordeling van [geïntimeerde] in de proceskosten van beide instanties.
1.3	[
Geïntimeerde] heeft op 26 maart 2015 een memorie van antwoord tevens memorie van grieven in incidenteel appel ingediend waarin hij concludeert tot bevestiging van het bestreden vonnis voor zover dat ziet op de afwijzing van de vordering van [appellant] en overigens tot vernietiging van het vonnis waarvan beroep en, opnieuw rechtdoende, tot toewijzing van de vordering van [geïntimeerde], met veroordeling van [appellant] in de kosten.
1.4
Op 28 april 2015 heeft [appellant] een memorie van antwoord en incidenteel appel ingediend.
1.5
Op de daarvoor nader bepaalde dag hebben partijen schriftelijk pleidooi gevoerd.
1.6
Vervolgens is vonnis nader bepaald op heden.
2
De feiten
2.1
Tegen de in het bestreden vonnis in 2.1 tot en met 2.6 weergegeven feiten zijn geen grieven aangevoerd, zodat daarvan ook in hoger beroep kan worden uitgegaan.
3
De beoordeling
3.1
Het Hof verenigt zich met de overwegingen en oordelen van het GEA en maakt deze tot de zijne. Hieraan wordt nog het volgende toegevoegd.
3.2
Indien en voor zover de stellingen van [appellant] aldus moet worden begrepen dat hij de overeenkomst heeft ontbonden omdat de overeengekomen werkzaamheden niet tijdig en volledig door [geïntimeerde] waren verricht, geldt dat niet is gesteld of gebleken dat nakoming van de overeenkomst door [geïntimeerde] blijvend of tijdelijk onmogelijk was. Hierdoor ontstaat de bevoegdheid tot ontbinding pas wanneer [geïntimeerde] in verzuim is komen te verkeren. Daarvan is in dit geval geen sprake. Vast staat dat [geïntimeerde] niet in gebreke is gesteld en de enkele omstandigheid dat [geïntimeerde] - zoals [appellant] heeft gesteld en [geïntimeerde] heeft bestreden – na drie jaar de overeengekomen werkzaamheden nog niet had afgerond, brengt nog niet mee dat een ingebrekestelling ‘naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet noodzakelijk was’. Bij gebreke aan verzuim treft de gestelde buitengerechtelijke ontbinding van de overeenkomst geen doel en is van een op [geïntimeerde] rustende ongedaanmakingsverbintenis, bestaande uit het terugbetalen van de voor de werkzaamheden betaalde NAf 4.000,-, geen sprake.
3.3
Voorts geldt dat [geïntimeerde] de stelling van [appellant] dat hij, [geïntimeerde], heeft toegezegd het bedrag van NAf 4.000,- terug te betalen, ook in hoger beroep heeft bestreden. Gelet hierop en nu de door [appellant] ter adstructie van zijn stelling overgelegde getuigenverklaring onvoldoende concreet is om die stelling te staven, kan de stelling van [appellant] niet zonder meer slagen. [appellant] heeft weliswaar (getuigen)bewijs aangeboden, maar omdat hij heeft nagelaten voldoende concreet aan te geven op welke van zijn stellingen dit bewijsaanbod ziet en, voor zover mogelijk, wie daarover een verklaring zouden kunnen afleggen, is dit bewijsaanbod onvoldoende specifiek om tot het bewijs te worden toegelaten. Dit geldt te meer nu is gesteld noch gebleken dat voornoemde getuige meer of anders kan verklaren dan dat hij in zijn schriftelijke verklaring reeds heeft gedaan.
3.4
Ter zake van het incidentele appel van [geïntimeerde] wordt tot slot nog toegevoegd dat hetgeen hij in hoger beroep met betrekking tot de lasmachine heeft aangevoerd, in het licht van het gemotiveerde verweer van [appellant] niet tot een ander oordeel leidt.
3.5
De conclusie van het voorgaande is dat de door [appellant] en [geïntimeerde] voorgedragen grieven falen en dat het vonnis waarvan beroep moet worden bevestigd.
3.6
Het Hof ziet aanleiding de proceskosten in het principale en incidentele appel te compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
BESLISSING
Het Hof:
- bevestigt het vonnis waarvan beroep;
- compenseert de proceskosten in het principale en incidentele beroep, aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.
Dit vonnis is gewezen door mrs. J. de Boer, S. Verheijen en T.A.M. Tijhuis, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie, en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken op 8 december 2015.