ECLI:NL:PHR:2016:309
Parket bij de Hoge Raad — Uitspraak 


Nr. 15/02031
Zitting: 8 maart 2016
Mr. E.J. Hofstee
Conclusie inzake:
[verdachte]
De verdachte is bij arrest van 3 april 2015 door het gerechtshof Amsterdam wegens 1. ‘medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod’ en 2. ‘aan een ambtenaar een belofte doen met het oogmerk om hem te bewegen in zijn bediening, in strijd met zijn plicht, iets te doen of na te laten, meermalen gepleegd’, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes jaren.
Er bestaat samenhang met de zaak met rolnummer 15/01791. Ook in die zaak zal ik vandaag concluderen.
Namens de verdachte heeft mr. R.J. Baumgardt, advocaat [NAAM], een middel van cassatie voorgesteld.
Het
middel
klaagt dat de bewezenverklaringen onvoldoende met redenen zijn omkleed, nu het hof in de bewijsmotivering heeft aangenomen dat het een feit van algemene bekendheid is dat PIN-nummers unieke nummers van BlackBerry smartphones zijn, waarmee de gebruikers van deze toestellen met elkaar kunnen communiceren ('pingen'), en het PIN- nummer gekoppeld is aan het toestel en niet kan worden gewijzigd.
Aan het verkort arrest is een bijlage gehecht, inhoudende de vierendertig door het hof gebezigde bewijsmiddelen. In deze bijlage is tevens als bewijsoverweging opgenomen:
“De bewijsmiddelen
Algemeen
In het onderzoek Samoa is telecommunicatie opgenomen en afgeluisterd en zijn verschillende telefoonnummers, IMEI-nummers, PIN-nummers en ping-namen naar voren gekomen. Het is een feit van algemene bekendheid dat PIN-nummers unieke nummers van Blackberry smartphones zijn, waarmee de gebruikers van deze toestellen met elkaar kunnen communiceren (‘pingen’). Het PIN-nummer is gekoppeld aan het toestel en kan niet worden gewijzigd. Het PIN-nummer kan gekoppeld worden aan de door de gebruiker opgegeven naam, hetzij de eigen naam hetzij een bijnaam. Een IMEl-nummer heeft eveneens als eigenschap dat het verbonden is met de mobiele telefoon die gebruikt wordt. Het IMEl-nummer blijft bij het toestel en verandert nooit. Mocht de gebruiker een andere simkaart in het toestel stoppen, dan blijft het IMEl-nummer hetzelfde en verandert enkel het telefoonnummer. Het hof zal eerst aangeven welke nummers en/of namen het aan welke verdachte toeschrijft en op grond van welke bewijsmiddelen.”
6. Wat moet ik over het middel zeggen? Ik mag toch aannemen dat ook de verdachte wel weet dat het PIN-nummer een aan de smartphone gekoppeld nummer is, dat niet kan worden gewijzigd. En anders adviseer ik de verdachte eens een zoekmachine op internet te raadplegen, met als trefwoorden ‘pin-nummer’ en ‘blackberry’. Een keer doorklikken en vervolgens kan men op de internetpagina van Wikipedia in een oogopslag de informatie lezen die het hof terecht als feit van algemene bekendheid heeft aangemerkt.
7. Overigens staat de afkorting PIN voor ‘Personal Identification Number’, een nummer dat alleen bij de gebruiker bekend is.
8. Het bestreden oordeel van het hof geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. De bewezenverklaringen zijn voldoende naar de eis der wet met reden omkleed.
9. Het middel faalt en kan met de aan art. 81, eerste lid, RO ontleende overweging worden afgedaan.
10. Gronden waarop de Hoge Raad gebruik zou moeten maken van zijn bevoegdheid de bestreden uitspraak ambtshalve te vernietigen, heb ik niet aangetroffen.
11.  Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG
De informatie is dus zonder noemenswaardige moeite uit algemeen toegankelijke bronnen te achterhalen. Vgl. G.J.M. Corstens,
Het Nederlands Strafprocesrecht
, achtste door M.J. Borgers bewerkte druk, 2014, p. 762.