ECLI:NL:RBOBR:2015:6955
Rechtbank OBR — Uitspraak 


vonnis
RECHTBANK OOST-BRABANT
Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
Team strafrecht
Parketnummer: 01/865147-14
Datum uitspraak: 07 december 2015
Verkort vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [verdachte] op [verdachte] 1995,
wonende te [woonplaats] , [adres] .
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 23 maart 2015, 10 november 2015 en 23 november 2015. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
De tenlastelegging.
De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 23 februari 2015. Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
hij op of omstreeks 05 december 2014 te Eindhoven en/of Utrecht en/of elders in Nederland, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer 1] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en / of beroofd gehouden, door tezamen en in vereniging met die ander(en), althans alleen voornoemde [slachtoffer 1] opzettelijk en wederrechtelijk in een auto te duwen en/of te dreigen dat die [slachtoffer 1] zich niet moest verzetten omdat hij anders gestoken zou worden en/of vervolgens met die [slachtoffer 1] in die auto van Eindhoven naar (de omgeving van) Utrecht te rijden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] te dwingen om zijn hoofd omlaag te houden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] vast te houden op de achterbank van die auto (artikel 282 Wetboek van Strafrecht);
2.
hij op of omstreeks 05 december 2014 te Eindhoven en/of Utrecht en/of elders in Nederland, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (Merk BMW), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan en/of vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan zijn mededader(s) hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) die [slachtoffer 1] in zijn auto heeft/hebben geduwd en/of dreigend tegen die [slachtoffer 1] heeft/hebben gezegd zich niet te verzetten omdat hij anders gestoken zou worden, en/of vervolgens met die [slachtoffer 1] in die auto van Eindhoven naar (de omgeving van) Utrecht is/zijn gereden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] heeft/hebben gedwongen om zijn hoofd omlaag te houden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] heeft/hebben vastgehouden op de achterbank van die auto (artikel 312 Wetboek van Strafrecht);
3.
hij op of omstreeks 05 december 2014 te Eindhoven en/of Utrecht en/of elders in Nederland, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de afgifte van een telefoon (merk Samsung), in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) die [slachtoffer 1] in zijn auto heeft/hebben geduwd en/of dreigend tegen die [slachtoffer 1] heeft/hebben gezegd zich niet te verzetten omdat hij anders gestoken zou worden en/of vervolgens met die [slachtoffer 1] in die auto van Eindhoven naar (de omgeving van) Utrecht is/zijn gereden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] heeft/hebben gedwongen om zijn hoofd omlaag te houden en/of (daarbij) die [slachtoffer 1] heeft/hebben vastgehouden op de achterbank van die auto (artikel 317 Wetboek van Strafrecht).
De formele voorvragen.
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in zijn vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
De door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen.
Indien tegen dit verkort vonnis een rechtsmiddel wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op dit verkort vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan dit verkort vonnis gehecht.
De bewezenverklaring.
De rechtbank acht, op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen, dat verdachte
1.
op 05 december 2014 in Nederland tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk [slachtoffer 1] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, door tezamen en in vereniging met die ander voornoemde [slachtoffer 1] opzettelijk en wederrechtelijk in een auto te duwen en te dreigen dat die [slachtoffer 1] zich niet moest verzetten omdat hij anders gestoken zou worden en vervolgens met die [slachtoffer 1] in die auto van Eindhoven naar de omgeving van Utrecht te rijden en daarbij die [slachtoffer 1] te dwingen om zijn hoofd omlaag te houden en die [slachtoffer 1] vast te houden op de achterbank van die auto;
2.
op 05 december 2014 te Eindhoven tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto, merk BMW, toebehorende aan [slachtoffer 1] , welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte, of zijn mededader die [slachtoffer 1] in zijn auto heeft geduwd en dreigend tegen die [slachtoffer 1] heeft gezegd zich niet te verzetten omdat hij anders gestoken zou worden;
3.
op 05 december 2014 te Eindhoven tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de afgifte van een telefoon, merk Samsung, toebehorende aan die [slachtoffer 1] , welk geweld en/of  welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte, en/of zijn mededader die [slachtoffer 1] in zijn auto heeft/hebben geduwd en dreigend tegen die [slachtoffer 1] heeft/hebben gezegd zich niet te verzetten omdat hij anders gestoken zou worden.
De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.
De strafbaarheid van het feit.
Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten. Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De strafbaarheid van verdachte.
Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
Oplegging van straf en/of maatregel.
De eis van de officier van justitie.
Ten aanzien van alle ten laste gelegde feiten.
 een gevangenisstraf van 30 maanden met aftrek van het voorarrest, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.
Het oordeel van de rechtbank.
Algemeen
Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
Strafverzwarende omstandigheden
Verdachte en zijn mededader hebben zich voorgedaan als kopers van de personenauto van het slachtoffer. Om die personenauto op naam van een van de daders te zetten, is het slachtoffer bij verdachte en zijn mededader, in de auto van het slachtoffer gestapt. Onderweg heeft een van de daders de autopapieren uit de jaszak van het slachtoffer gepakt en is het slachtoffer gedwongen zijn telefoon af te geven. Een van de daders heeft gedreigd het slachtoffer neer te steken als hij niet zou meewerken. Vervolgens zijn verdachte en zijn mededader met het slachtoffer, tegen diens wil in, van Eindhoven naar Utrecht gereden. Nadat de tenaamstelling van de personenauto van het slachtoffer was gewijzigd, is het slachtoffer in Utrecht achtergelaten. Verdachte en zijn mededaders hebben verklaard enkel uit winstbejag te hebben gehandeld. Uit hun handelen spreekt minachting voor andermans eigendom. Verdachte en zijn mededader hebben zich niets aangetrokken van de belangen van het slachtoffer.
De rechtbank rekent het verdachte en zijn mededader aan dat t zij er niet voor terug zijn geschrokken ter voldoening van hun financiële behoeften over te gaan tot een dergelijk tegen een medemens gericht gewelddadig handelen.  De rechtbank beschouwt het bewezen verklaarde dan ook als een zeer ernstig feit. Daarnaast heeft verdachte met zijn handelen een negatieve bijdrage geleverd aan de in de samenleving heersende gevoelens van angst en onveiligheid nu deze gevoelens door zijn handelen kunnen aanwakkeren.
Strafmatigende omstandigheden.
Nadat het slachtoffer met geweld gedwongen was in de auto plaats te nemen  hebben verdachte en zijn mededader nog slechts in beperkte mate dwang uitgeoefend.  Gelet op de verklaring die het slachtoffer ter terechtzitting van 23 november 2015 heeft afgelegd, lijkt het gebeuren nauwelijks blijvende gevolgen voor hem te hebben gehad en heeft het slachtoffer zijn leven weer op orde gekregen.
Het plegen van de bewezen verklaarde feiten moet kennelijk als een eenmalige misstap worden gezien, gelet op de persoon van verdachte zoals daarvan uit de over hem uitgebrachte rapportage is gebleken en de indruk die verdachte ter terechtzitting van 23 november 2015 op de rechtbank heeft gemaakt. Op deze terechtzitting heeft verdachte spijt betoond voor zijn handelen. Daarbij heeft hij op de rechtbank een oprechte indruk gemaakt. Ook weegt de rechtbank de jeugdige leeftijd van verdachte mee. Verdachte heeft nog een toekomst voor zich en die wil de rechtbank niet doorkruisen door het opleggen van een langdurige onvoorwaardelijke vrijheidsstraf.
De strafmodaliteit
In het door GZ-psycholoog drs. M.M.F. van Casteren uitgebrachte rapport wordt onder meer geconcludeerd dat er geen indicaties voor de toepassing van het jeugdstrafrecht zijn. Deze conclusie wordt ondersteunt door het rapport dat de Reclassering Nederland op 17 februari 2015 over heeft verdachte uitgebracht. De reclassering komt tot de conclusie dat er geen doorslaggevende redenen zijn voor toepassing van het jeugdstrafrecht. De rechtbank neemt deze conclusies over en zal verdachte volgens het volwassenstrafrecht berechten.
In tegenstelling tot de officier van justitie gaat de rechtbank bij het vaststellen van de op te leggen straf, niet uit van de straffen die voor een overval op een woning worden opgelegd. De rechtbank acht de bewezen verklaarde feiten echter wel zo ernstig dat uit het oogpunt van een juiste normhandhaving in beginsel, slechts kan worden volstaan met het opleggen van een langdurige onvoorwaardelijke vrijheidsstraf.
De strafmatigende aspecten in deze zaak brengen de rechtbank er toe om een groot gedeelte van die vrijheidsstraf in voorwaardelijke zin op te leggen en het onvoorwaardelijke gedeelte daarvan te beperken tot de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. De rechtbank wil daarmee enerzijds de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten tot uitdrukking brengen en anderzijds om door invloed uit te oefenen op het gedrag van de verdachte het door verdachte opnieuw plegen van een strafbaar feit tegengaan. Daarom zullen aan deze voorwaardelijke straf de in het dictum nader te noemen bijzondere voorwaarden worden gekoppeld.
Om de ernst van de bewezen verklaarde feiten tot uitdrukking te brengen is de rechtbank van oordeel dat naast een deels voorwaardelijke vrijheidsstraf de maximaal toelaatbare taakstraf moet worden opgelegd.
Conclusie
Alle feiten en omstandigheden tegen elkaar afwegend, is de rechtbank van oordeel dat oplegging van een taakstraf van 240 uur en een gevangenisstraf van 365 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 234 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, passend en geboden is.
Toepasselijke wetsartikelen.
De beslissing is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 27, 47, 57, 282, 310, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
DE UITSPRAAK
Verklaart de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten bewezen zoals hiervoor is omschreven.
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op de misdrijven:

ten aanzien van het onder 1 bewezen verklaarde feit.
Medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden.

ten aanzien van het onder 2 bewezen verklaarde feit.
Diefstal voorafgegaan en vergezeld van geweld en/of bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.

ten aanzien van het onder 3 bewezen verklaarde feit.
Afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
Legt op de volgende straffen.
Ten aanzien van de onder 1, 2 en 3 bewezen verklaarde feiten.
 Een
taakstraf
voor de duur
van 240 uren
subsidiair 120 dagen hechtenis
 Een
gevangenisstraf
voor de duur
van 365 dagen.
Beveelt dat de tijd die veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze gevangenisstraf in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.
Bepaalt dat een gedeelte van deze gevangenisstraf groot
234 dagen niet ten uitvoer
zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat veroordeelde zich voor het einde van een proeftijd van twee jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of [een van] de hierna te noemen bijzondere voorwaarde[n] niet heeft nageleefd.
Stelt als
algemene voorwaarden
dat de veroordeelde:
zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit en
ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt en
medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14d, tweede lid, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen.
Stelt als
bijzondere voorwaarden
dat de veroordeelde:
zich gedurende de proeftijd gedraagt naar de voorschriften en aanwijzingen die worden gegeven door de reclassering;
zich binnen 48 uur na het onherroepelijk worden van dit vonnis telefonisch meldt bij Reclassering Nederland, Eekbrouwersweg 6 te 's-Hertogenbosch, telefoonnummer
073 - 640 8080. Hierna moet veroordeelde zich gedurende twee jaar door Reclassering Nederland bepaalde perioden blijven melden zo frequent als Reclassering Nederland zulks gedurende deze perioden noodzakelijk acht;
zal deelnemen aan de gedragsinterventie GI-RN cognitieve vaardigheden;
meewerkt aan een traject gericht op werk/opleiding;
openheid van zaken geeft, zich actief in gesprekken opstelt en praktijksituaties bespreekbaar maakt omtrent sociaal netwerk, zijn dagbesteding, financiële situatie, zijn denkpatronen, gedrag en vaardigheden en andere onderwerpen die de reclassering van belang acht in het kader van gedragsverandering. Bij de naleving van deze voorwaarde wordt veroordeelde verplicht zich te houden aan de opdrachten van de reclasseringsorganisaties die in het kader van het toezicht op de naleving van deze voorwaarde noodzakelijk zijn.
Reclassering Nederland, Regio's-Hertogenbosch, Eekbrouwersweg 6, 5233 VG te ’s-Hertogen-bosch, wordt opdracht gegeven toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. C.P.J. Scheele, voorzitter,
mr. M.L.W.M. Viering en mr. E. Sikkema, leden,
in tegenwoordigheid van H.A. van Neerven, griffier,
en is uitgesproken op 7 december 2015.
Mr. [NAAM]mede te ondertekenen.