ECLI:NL:PHR:2015:2686
Parket bij de Hoge Raad — Uitspraak 


15/05080
Mr. F.F. Langemeijer
13 november 2015
Conclusie inzake:
[verzoeker 1] en [verzoekster 2]
tegen
Liander Infra Oost N.V.
1. Op 21 juli 2015 heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden arrest gewezen
op het hoger beroep van [verzoeker 1] en [verzoekster 2] (hierna: verzoekers) tegen vonnissen van de rechtbank Noord-Nederland (sector kanton, locatie Leeuwarden) van 20 augustus 2013 en 7 januari 2014.
2. Bij brief van 14 oktober 2015 hebben verzoekers zich gewend tot de Hoge Raad met het verzoek genoemd arrest van 21 juli 2015 te vernietigen, met verdere beslissingen als in die brief vermeld. Het verzoekschrift is niet ondertekend door een advocaat [NAAM].
3. De griffier van de Hoge Raad heeft bij brief van 23 oktober 2015 verzoekers gewezen op de noodzaak van procesvertegenwoordiging door een advocaat [NAAM]gesteld het verzuim binnen 14 dagen te herstellen
. Van deze gelegenheid hebben verzoekers geen gebruik gemaakt. Bij brief van 29 oktober 2015 hebben zij de griffier laten weten dat zij geen advocaat [NAAM]voor hen cassatieberoep in te stellen. Zij verzoeken de Hoge Raad niettemin te worden toegelaten tot het geding in cassatie.
4. Aan dit laatste verzoek kan geen gevolg worden gegeven. De wet, art. 426a Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, schrijft ondertekening van het cassatieverzoekschrift door een advocaat [NAAM]. Het argument dat verzoekers geen advocaat [NAAM]over verplichte procesvertegenwoordiging niet opzij zetten. Bovendien kan de Deken van de Orde van Advocaten op grond van art. 13 Advocatenwet een advocaat [NAAM], tenzij er gegronde redenen zijn om dit niet te doen.
Opmerking verdient nog dat het beroep in cassatie tegen een beslissing zoals het onderhavige arrest van het hof bij dagvaarding moet worden ingesteld
.
5. De
conclusie
strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van het cassatieberoep.
De Procureur-Generaal bij de
Hoge Raad der Nederlanden,
a - g
Zaaksnr. 200.153.376/01; ECLI:NL:GHARL:2015:5537.
Zie voor deze herstelmogelijkheid: HR 10 juli 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI0773, NJ 2010/212.
Asser Procesrecht/Korthals Altes en Groen, 2015 nr. 209; zie ook: HR 4 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:833.