ECLI:NL:OGEABES:2016:8
OGEABES — Uitspraak 


Uitspraakdatum: 23 maart 2016
Tegenspraak
Parketnummer: 400.00011/16
GERECHT IN EERSTE AANLEG BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA
ZITTINGSPLAATS BONAIRE
S T R A F V O N N I S
in de zaak tegen de verdachte:
[verdachte],
geboren op [datum] 1974 in Nederland,
wonende te Bonaire, [adres].
1
Onderzoek van de zaak
Het onderzoek ter openbare terechtzitting heeft plaatsgevonden op 2 maart 2016. De verdachte is verschenen, bijgestaan door haar raadsman D.G. Kock.
De officier van Justitie mr. [NAAM]laste gelegde feiten te veroordelen tot een geldboete van $ 45.000,-- waarvan een deel groot $ 15.000,-- voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren.
De raadsman van de verdachte heeft diverse verweren gevoerd.
2
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd: ….
3
Voorvragen
3.1
Geldigheid van de dagvaarding
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding aan alle wettelijke vereisten voldoet en dus geldig is.
3.2
Bevoegdheid van het Gerecht
Krachtens de wettelijke bepalingen is het Gerecht bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen.
3.3
Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie
De raadsman heeft betoogd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging van de verdachte. Kort samengevat voert hij daartoe aan dat het instellen en voortzetten van de vervolging van de verdachte onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde, in het bijzonder met het beginsel van een redelijke en billijke belangenafweging (door de raadsman misbruik van bevoegdheid genoemd).
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot verwerping van dit verweer.
Vooropgesteld moet worden dat in artikel 207, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering BES aan het openbaar ministerie de bevoegdheid is toegekend om zelfstandig te beslissen of naar aanleiding van een ingesteld opsporingsonderzoek vervolging moet plaatsvinden. De beslissing om tot vervolging over te gaan, leent zich maar in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing. Er is slechts in uitzonderlijke gevallen plaats voor een niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in de vervolging op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde. Een uitzonderlijk geval als zojuist bedoeld, doet zich voor wanneer moet worden geconcludeerd dat geen redelijk handelend lid van het openbaar ministerie heeft kunnen oordelen dat met (voortzetting) van de vervolging enig door strafrechtelijke handhaving beschermd belang gediend kan zijn.
Die conclusie kan in deze zaak niet worden getrokken. De verdachte wordt verweten dat zij in de afgelopen jaren op enkele momenten als notaris de financiële (toezicht)wet- en regelgeving niet of niet geheel heeft nageleefd. Het doel van de normen die zijn neergelegd in deze wet- en regelgeving is het zo veel mogelijk voorkomen van het gebruik van het financiële stelsel voor witwassen en financieren van terrorisme. Dit is een algemeen belang dat bescherming behoeft en om die reden kan de vervolging van de verdachte de toets van een redelijke en billijke belangenafweging doorstaan
Nu geen andere feiten of omstandigheden zijn gebleken die aan de ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de weg staan, wordt de officier van justitie ontvankelijk verklaard in de vervolging van de verdachte
3.4
Redenen voor schorsing van de vervolging
Bij het onderzoek ter terechtzitting zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging gebleken.
4
Waardering van het bewijs
4.1
Feit 1
4.1.1
Algemeen
Onder feit 1 wordt de verdachte verweten dat zij als notaris opzettelijk niet heeft voldaan aan haar wettelijke plicht om vier onroerend goed transacties als ongebruikelijk te melden bij het meldpunt van de Financial Intelligence Unit in Nederland (FIU). De verdachte heeft gemotiveerd betwist dat de betreffende transacties zijn aan te merken als ongebruikelijke transacties waarvan zij melding had moeten maken.
Een middel in de strijd tegen witwassen en financieren van terrorisme is het introduceren van een meldplicht voor onder andere juridische dienstverleners bij vermoedens van witwassen of financieren van terrorisme. Voor Bonaire is deze meldplicht opgenomen in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES (Wwft BES). Artikel 3.5 eerste lid van deze wet verplicht het onverwijld melden van een verrichte of voorgenomen ongebruikelijke transactie aan het meldpunt. De Regeling ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES met de Bijlage H (Indicatorenlijst) vult nader in wat onder een ongebruikelijke transactie moet worden verstaan. Er zijn objectieve en subjectieve indicatoren. Alle transacties die voldoen aan de objectieve indicatoren moeten gemeld worden, zonder dat ruimte is voor een nadere beoordeling door de notaris. Dit ligt anders bij de subjectieve indicatoren. Afhankelijk van de feiten en omstandigheden zal door de notaris moeten worden beoordeeld of er aanleiding is te veronderstellen dat de transactie verband kan houden met witwassen of financiering van terrorisme. Het Bureau Financieel Toezicht (BFT) houdt toezicht op de naleving van de Wwft BES door de vrije beroepsbeoefenaren, zoals notarissen. In 2011 heeft het BFT een brochure uitgegeven waarmee is beoogd een handreiking te geven aan de vrije beroepsbeoefenaren hoe zij in de praktijk invulling kunnen geven aan de toepassing van de subjectieve indicatoren. De digitale versie van deze (per 15 juli 2014 geactualiseerde) brochure is voor een ieder beschikbaar via de website van het BFT. In de brochure zijn voorbeelden opgenomen van landen, cliënten en type transacties of dienstverlening met een mogelijk verhoogd risico op witwassen of financieren van terrorisme. Als één van deze situaties zich voordoet, leidt dat volgens de brochure van het BTF niet automatisch tot de verplichting tot melding van een ongebruikelijke transactie. Als meerdere van de genoemde voorbeelden van toepassing zijn, kan dat volgens de betreffende brochure een belangrijke aanwijzing zijn dat er sprake is van een ongebruikelijke transactie. Juridisch dienstverleners, zoals notarissen, worden in beginsel geacht op de hoogte te zijn van de voorschriften uit de financiële toezichtswet- en regelgeving en de relevante informatie van de toezichthouder daarover, zoals de hiervoor genoemde brochure.
Volgens het openbaar ministerie had de verdachte de vier betreffende transacties op grond van de subjectieve indicatoren moeten aanmerken als ongebruikelijk. De centrale vraag die door het Gerecht moet worden beantwoord, is dan ook of een redelijk handelend notaris naar objectieve maatstaven bezien aanleiding had om te veronderstellen dat deze transacties mogelijk verband hielden met witwassen of financiering van terrorisme.
4.1.2
Transactie 1: [adres] te [woonplaats], Bonaire
Op 7 februari 2014 heeft de verdachte als notaris haar medewerking verleend aan de levering door de heer [degene die leverde], wonende te [woonplaats] (Nederland), vertegenwoordigd door [degene die vertegenwoordigde], van het woonhuis op het adres [   ] te Bonaire aan Vivaldi Development B.V., gevestigd te Bonaire, vertegenwoordigd door de heer [die Vivaldi Development vertegenwoordigde].
De officier van justitie heeft over deze levering aangevoerd dat sprake is van de subjectieve indicatoren C.c. (de koopsom wijkt sterk af van de werkelijke waarde) en C.e. (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst).
Indicator C.c. (de koopsom wijkt sterk af van de werkelijke waarde)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.c. van toepassing is, heeft de officier van justitie aangevoerd dat de woning begin 2014 is gekocht voor een bedrag van $ 1.488.302,-- terwijl bij (tussentijdse) beschikking van 25 december 2013 de waarde van het pand voor de vastgoedbelasting per 1-1-2013 is vastgesteld op
$ 1.995.000,--.
De verdachte heeft over deze levering verklaard dat zij geen enkele aanwijzing had dat Vivaldi Development B.V. een te lage prijs betaalde voor het pand.
Het Gerecht overweegt als volgt. De verdachte heeft naar eigen zeggen destijds geen onderzoek gedaan naar de marktwaarde van het pand. Daarmee loopt zij het risico dat sprake is van de situatie als bedoeld in subjectieve indicator C.c. De bewijslast dat dit risico zich heeft verwezenlijkt en dus daadwerkelijk sprake is van één van de kenmerken op grond waarvan de transactie mogelijk moet worden aangemerkt als ongebruikelijk, rust in het strafrecht echter op het openbaar ministerie. De officier van justitie is niet in dit bewijs geslaagd. Ter zitting heeft de officier van justitie erkend dat algemeen bekend is dat in de praktijk regelmatig discussie bestaat over de juistheid van de vaststelling van de waarde van onroerend goed voor de vastgoedbelasting. Die constatering in samenhang met het feit dat de (schriftelijke) onderbouwing van de waarde zoals vastgesteld door de Belastingdienst ontbreekt, maakt dat de officier van justitie niet zonder meer op basis van die beschikking aannemelijk heeft gemaakt dat het pand aan de [adres] is verkocht voor een prijs die sterk afwijkt van de marktwaarde. Nu evenmin andere informatie is overgelegd waaruit dit kan blijken, is niet komen vast te staan dat de subjectieve indicator C.c. van toepassing is.
Indicator C.e (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.e. van toepassing is, heeft de officier van justitie aangevoerd dat de koopprijs zonder tussenkomst van de notaris rechtstreeks is voldaan aan de verkoper. Een onderhandse internationale betaling voor een registergoed is ongebruikelijk, aldus de officier van justitie.
De verdachte heeft hierover verklaard dat het in zijn algemeenheid juist is dat een onderhandse internationale betaling ongebruikelijk is, maar in dit specifieke geval niet. Zij weet dat de koper en verkoper elkaar goed kennen. Zij zijn zakelijke partners en hebben samen geïnvesteerd in de verbouwing van het pand. Het is volgens de verdachte niet ongebruikelijk dat onder deze omstandigheden, mede door de kosten en vertraging die een bancaire betaling met zich meebrengt, de verkoper kwijting verleent aan de koper voor de betaling van de koopprijs.
Het Gerecht overweegt als volgt. De situatie die hier aan de orde is, de betaling tussen een (buitenlandse) koper en verkoper die onderling geregeld wordt, dus buiten de notaris om, staat specifiek genoemd als voorbeeld in de hiervoor genoemde brochure van 1 april 2011 van het BFT (pagina 5, onder I 1.13).
De verdachte heeft echter uitgelegd waarom zij ten tijde van het passeren van de akte, gezien de informatie die zij had over de relatie tussen de betrokken cliënten en de aard van de door hen uitgeoefende activiteiten, geen reden had om aan te nemen dat de wijze van betaling een aanwijzing vormde dat er sprake was van een ongebruikelijke transactie. Deze uitleg komt het Gerecht niet onaannemelijk voor. Nu evenmin andere informatie is overgelegd waaruit kan blijken dat met betrekking tot de financiering sprake is van een (belangrijke) aanwijzing voor een ongebruikelijke transactie, is niet komen vast te staan dat de subjectieve indicator C.e. van toepassing is.
Conclusie
Uit het voorgaande volgt dat de hiervoor onder 4.1.1. geformuleerde centrale vraag ten aanzien van de transactie van 7 februari 2014 ontkennend moet worden beantwoord.
4.1.3
Transactie 2:[adres 2], Bonaire
Op 1 april 2014 heeft de verdachte als notaris haar medewerking verleend aan de levering door [degene die leverde], gevestigd te Saint Vincent en Grenadines, (vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger van degene die leverde]), van het recht van erfpacht op enkele percelen grond te Bonaire, plaatselijk bekend als [adres 2] aan de heer [aan wie geleverd werd], woonachtig te [woonplaats] (Zwitserland),
De officier van justitie heeft over deze levering aangevoerd dat sprake is van de subjectieve indicatoren C.a. (de eigendom van de onroerende zaak is niet transparant), C.c (de koopsom wijkt sterk af van de werkelijke waarde) en C.e. (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst).
Indicator C.a. (de eigendom van de onroerende zaak is niet transparant)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.a. van toepassing is heeft de officier van justitie aangevoerd dat de verdachte niet heeft vastgesteld wie de Ultimate Beneficial Owner (UBO) van Patinson S.A. is.
De verdachte heeft dit betwist. Zij heeft zich op het standpunt gesteld dat zij wel degelijk toereikend onderzoek heeft verricht naar de UBO. In dit verband heeft zij diverse stukken overgelegd. Het betreft onder andere een schriftelijke verklaring van 1 april 2014, ondertekend door [ondertekenaar 1] en [ondertekenaar 2] namens St. Vincent Trust Service LTD (Registered Agent van Patinson S.A.), waarin informatie wordt gegeven over de eigendoms- en zeggenschapsstructuur van Patinson S.A.
Het Gerecht overweegt als volgt. De UBO van een juridische entiteit is de natuurlijke persoon die een belang heeft van minstens 25 procent in het kapitaal van de rechtspersoon, of minstens 25 procent van de stemrechten kan uitoefenen in een algemene vergadering, of begunstigde is van minstens 25 procent van het vermogen van de rechtspersoon. In de door de verdachte overgelegde stukken staat vermeld dat  het bedrijf Harbor Management Inc. de enige aandeelhouder van Patinson S.A. is. Uit de overgelegde documenten blijkt verder niets over deze onderneming, zoals de plaats van vestiging en de eigendoms- en zeggenschapsstructuur. Uit de door de verdachte overgelegde stukken blijkt dan ook niet wie de UBO van Patinson S.A. was ten tijde van het passeren van de akte van 1 april 2014. De enkele - niet met stukken onderbouwde - stelling van de verdachte ter zitting dat zij destijds wist dat de UBO van Patinson S.A. de heer [de persoon die UBO was] was, is onvoldoende om te concluderen dat zij de identiteit van de UBO (afdoende) heeft vastgesteld. Echter, dit betekent niet - zonder meer - dat de transactie door de verdachte mogelijk als ongebruikelijk moest worden aangemerkt. Zoals eerder al is overwogen, rust in het strafrecht de bewijslast dat sprake is van de situatie als bedoeld in de subjectieve indicator C.a. op het openbaar ministerie.
De officier van justitie is niet in dit bewijs geslaagd. Uit het onderzoek ter terechtzitting is niet gebleken dat er door de opsporingsinstanties (adequaat) onderzoek is gedaan naar de UBO van Patinson S.A. en dat het moeilijk zo niet onmogelijk bleek om die UBO te identificeren. Er is dan ook niet komen vast te staan dat de eigendom van de onroerende zaak niet transparant was en dus de subjectieve indicator C.a. van toepassing is.
Indicator C.c. (de koopsom wijkt sterk af van de werkelijke waarde)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.c. van toepassing is, heeft de officier van justitie aangevoerd dat de woning in april 2014 is gekocht voor
$ 1.505.000,-- terwijl op 1 januari 2011 de waarde van het pand voor de vastgoedbelasting is vastgesteld op $ 1.049.000,--. Tegen deze waardebepaling is volgens de officier van justitie in 2013 bezwaar gemaakt onder toevoeging van een taxatierapport van een beëdigd makelaar. In dit rapport van 15 december 2012 wordt aan het pand een marktwaarde toegekend van $ 650.000,--.
De verdachte heeft over deze levering verklaard dat zij geen enkele aanwijzing had dat de heer [koper] een te hoge prijs betaalde voor het pand. De verdachte was voor deze strafprocedure niet bekend met het bestaan van het genoemde taxatierapport van 15 december 2012. Het rapport bevindt zich niet in het strafdossier en zij is dan ook niet bekend met de inhoud daarvan. Volgens de verdachte week de koopprijs van het pand niet sterk af van de marktwaarde, ten bewijze waarvan zij een advertentie uit november 2013 heeft overgelegd waarin het betreffende pand wordt aangeboden voor een vraagprijs van $ 1.550.000,-.
Het Gerecht overweegt als volgt. Het door de officier van justitie genoemde taxatierapport bevindt zich niet in het strafdossier en kan daarom niet dienen als onderbouwing voor de stellingen van het openbaar ministerie. In het dossier bevindt zich wel een beschikking herziene waardevaststelling vastgoedbelasting van 26 juli 2013 waarin de waarde van het betreffende onroerend goed per 1-1-2011 is vastgesteld op
$ 690.000,-- . De schriftelijke onderbouwing van deze waarde zoals vastgesteld door de Belastingdienst, ontbreekt echter. Door de officier van justitie is voorts geen informatie overgelegd op grond waarvan (uitgaande van de in juli 2013 vastgestelde marktwaarde per 1-1-2011 van $ 690.000,--) kan worden aangenomen dat het onaannemelijk is dat zich in de periode daarna een aanzienlijke waardevermeerdering van het betreffende onroerend goed, heeft voorgedaan. De door de verdachte overgelegde advertentie uit 2013 vormt bovendien een aanwijzing dat de heer [koper] het onroerend goed aan de [adres] in april 2014 wel degelijk voor een marktconforme prijs heeft gekocht. Gelet hierop en bij gebreke aan informatie die tot een andere conclusie moet leiden, kan dan ook niet worden vastgesteld dat de subjectieve indicator C.c. van toepassing is.
Indicator C.e. (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.e. van toepassing is heeft de officier van justitie aangevoerd dat de heer [koper] woonachtig is in Zwitserland; een land met een verhoogd risico op witwassen en financiering van terrorisme en dat ten tijde van het passeren van de akte van levering op 1 april 2014 niets bekend was over de wijze waarop de heer [koper] de aankoop van het onroerend goed heeft gefinancierd.
De verdachte heeft ontkend dat sprake was van onduidelijkheid over de financiering   door de heer [koper] van de betreffende aankoop. De heer [koper] woont in een “gewoon” Europees land en hij heeft de koopsom voldaan via een girale overboeking op de derdenrekening van het notariskantoor, aldus de verdachte.
Het Gerecht overweegt als volgt. De verdachte was bekend met de identiteit van de heer [koper] en zijn wijze van betaling van de koopsom, te weten door een girale overboeking. Wat de verdachte niet wist was of de heer [koper] het registergoed uit eigen middelen betaalde of via financiering. In zoverre is dan ook sprake van onduidelijkheid over de financiering. Het had op de weg van de verdachte gelegen om te onderzoeken uit welke bron(nen) de gelden van de heer [koper] afkomstig waren. Dit geldt te meer nu de heer [koper] woont in Zwitserland; volgens de informatie van BFT een land met een hoger witwasrisico. Van een notaris mag worden verwacht op de hoogte te zijn van dit landenrisico. Door nader onderzoek naar de financiering na te laten, loopt de verdachte een risico, bijvoorbeeld dat sprake is van de situatie zoals omschreven onder I. 1.10 op pagina 5 van de eerder genoemde brochure van het BFT, te weten: “Client koopt het registergoed uit eigen middelen (zonder financiering) terwijl daarvoor geen economische of legitieme reden is.” De bewijslast dat dit risico zich heeft verwezenlijkt, dus dat er geen economische of legitieme reden voor de eigen middelen is, rust evenwel op het openbaar ministerie. De officier van justitie is niet in dit bewijs geslaagd. Uit het onderzoek ter terechtzitting is niet gebleken dat door de opsporingsinstanties (adequaat) onderzoek is gedaan naar de herkomst van de gelden van de heer [koper] en dus evenmin dat met betrekking tot die financiering sprake is van een (belangrijke) aanwijzing voor een ongebruikelijke transactie. Onder deze omstandigheden kan niet tot de slotsom worden gekomen dat sprake is van de situatie als bedoeld in subjectieve indicator C.e.
Conclusie
Uit het voorgaande volgt dat de hiervoor onder 4.1.1. geformuleerde centrale vraag eveneens ten aanzien van de transactie van 1 april 2014 ontkennend moet worden beantwoord.
4.1.4
Transactie 3: Les Galleries Shopping Mall/[adres], Bonaire
Op 7 mei 2014 heeft de verdachte als notaris haar medewerking verleend aan de levering door Stichting Villa Betty, gevestigd te Amsterdam (Nederland), bestuurd door [bestuurder], vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger], van de onroerende zaak plaatselijk bekend als Les Galleries Shopping Mall aan Aquarius Royalties LLC, gevestigd te New York, met als bevoegd bestuurder de heer [bestuurder van degene aan wie geleverd wordt], wonende te Bonaire.
De officier van justitie heeft over deze levering aangevoerd dat sprake is van de subjectieve indicatoren C.a. (de eigendom van de onroerende zaak is niet transparant) en C.e. (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst).
Indicator C.a. (de eigendom van de onroerende zaak is niet transparant)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.a. van toepassing is, heeft de officier van justitie aangevoerd dat niet duidelijk is wie door de transactie van 7 mei 2014 de eigendom van de onroerende zaak heeft verkregen. De verdachte heeft niet vastgesteld wie de UBO van de koper is en de akte van levering bevat een vrijwaringsclausule die vragen oproept. Deze clausule houdt in dat de heer [bestuurder van degene aan wie geleverd wordt] verklaart de notaris en de verkoper te vrijwaren voor enige schade mocht blijken dat hij niet bevoegd zou zijn om de koper te vertegenwoordigen.
De verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat zij wel degelijk toereikend onderzoek heeft verricht naar de eigendoms- en zeggenschapsstructuur van Aquarius Royalties LLC. Zij heeft zowel de UBO als de directeur geïdentificeerd. Ter onderbouwing daarvan heeft de verdachte diverse stukken overgelegd.
Het betreft onder andere een schriftelijke verklaring van 17 april 2014, ondertekend door [advocaat], advocaat [NAAM], waarin staat vermeld dat de heer [bestuurder van degene aan wie geleverd wordt] de enige aandeelhouder is van Aquarius Royalties LLC en als “Operating Manager” bevoegd is om namens de onderneming onroerend goed transacties aan te gaan.
De reden van het opnemen van de vrijwaringsclausule in de akte is uitsluitend gelegen in het feit dat zij professioneel onbekend was met deze advocaat. De clausule vormde een extra (civiele) waarborg, aldus de verdachte.
Het Gerecht oordeelt als volgt. Uit de door de verdachte overgelegde stukken volgt wie de UBO van Aquarius Royalties LLC is. Nu de verdachte de UBO van de koper heeft vastgesteld en het openbaar ministerie geen bewijs van enige onjuistheid hieromtrent heeft geleverd, kan niet worden geconcludeerd dat sprake is van de situatie als bedoeld in indicator C.a.
Indicator C.e. (onduidelijkheid over de financiering of de financieringsovereenkomst)
Ter onderbouwing van het standpunt dat de subjectieve indicator C.e. van toepassing is, heeft de officier van justitie aangevoerd dat de verdachte met betrekking tot de transactie van 7 mei 2014 geen onderzoek heeft gedaan naar de wijze van financieren en het betalingsverkeer.
De verdachte heeft verklaard dat zij dit nadere onderzoek niet heeft verricht, omdat zij daar geen reden toe zag.
Het Gerecht overweegt als volgt. Door dit onderzoek na te laten, loopt de verdachte het risico dat zij kenmerken mist op grond waarvan de transactie mogelijk als ongebruikelijk moet worden gemeld aan het meldpunt. De bewijslast dat dit risico zich heeft verwezenlijkt, in die zin dat de financieringskant van de transactie van 7 mei 2014 aanleiding vormde om de subjectieve indicator C.e. van toepassing te verklaren, rust echter op het openbaar ministerie. De officier van justitie is niet in dit bewijs geslaagd.  Uit het onderzoek ter terechtzitting is niet gebleken dat door de opsporingsinstanties (adequaat) onderzoek is gedaan naar de wijze van financieren en het betalingsverkeer, laat staan dat is bewezen dat onduidelijkheid bestaat rond de financiering of de financieringsovereenkomst en dat daarom de situatie als bedoeld in subjectieve indicator C.e. van toepassing is.
Conclusie
Uit het voorgaande volgt dat de hiervoor onder 4.1.1. geformuleerde centrale vraag ook ten aanzien van de transactie van 7 mei 2014 ontkennend moet worden beantwoord.
4.1.5
Transactie 4: [adres], Bonaire
Op 15 april 2014 heeft de verdachte als notaris haar medewerking verleend aan de schenking door de heer [schenker] (vertegenwoordigd door de heer [vertegenwoordiger van degene die de schenking doet]) en mevrouw [vrouw van degene die de schenking doet], allebei wonende te Bonaire, van zeven erfpachtrechten op zeven percelen grond met het daarop gebouwde, samen plaatselijk bekend als Boulevard [adres] te Bonaire, aan hun minderjarige dochter met het recht van vruchtgebruik gedurende het leven van schenkers.
De officier van justitie heeft over deze levering aangevoerd dat sprake is van de subjectieve indicator A. (vermoedelijke witwastransacties of financiering van terrorisme).
Indicator A. (vermoedelijke witwastransacties of financiering van terrorisme)
Aan zijn standpunt dat de subjectieve indicator A. van toepassing is, heeft de officier van justitie de volgende argumenten ten grondslag gelegd. De verdachte is op 29 april 2014 door de politie uit Nederland gehoord als getuige in een strafzaak tegen de heer [degene die de schenking doet] (hierna: [degene die de schenking doet]).
Tijdens dit verhoor is de verdachte verteld dat de woning aan de Boulevard [adres] te Bonaire mogelijk een object van witwassen is. Gelet op deze informatie had de verdachte alsnog de schenkingstransactie van 15 april 2014 als ongebruikelijk moeten melden aan het meldpunt.
De verdachte heeft over deze schenking verklaard dat het geenszins ongebruikelijk is dat een registergoed door ouders wordt geschonken aan hun kind met het recht van vruchtgebruik. Aan deze transactie kleven evenmin andere kenmerken op grond waarvan de transactie als ongebruikelijk moet worden aangemerkt, aldus de verdachte.
Het Gerecht overweegt als volgt. Ter zitting heeft de verdachte verklaard dat [degene die de schenking doet] gedetineerd was op de dag van het passeren van de schenkingsakte. De reden van zijn detentie wist zij niet. Twee weken later hoorde de verdachte van de politie dat [degene die de schenking doet] verdachte was in een opsporingsonderzoek naar witwassen en dat er ook een strafrechtelijk (financieel) onderzoek naar hem was ingesteld. Het ligt dan voor de hand om in ieder geval uit te gaan van de mogelijkheid dat het één verband houdt met het ander.
Een strafrechtelijk financieel onderzoek wordt ingesteld als de verdenking bestaat dat vermogen illegaal is verdiend. Tijdens het verhoor van 29 april 2014 is de verdachte specifiek gevraagd naar de aankoop in 2001 door [degene die de schenking doet] van het registergoed dat hij twee weken daarvoor had geschonken aan zijn dochter. Uit het feit dat de verdachte specifiek is bevraagd over deze aankooptransactie, had zij moeten afleiden dat de verdenking bestond dat die transactie verband hield met witwassen. Dit had op zijn minst bij de verdachte de vraag moeten oproepen of er een verband bestond tussen deze verdenking en de verschuiving van dit specifieke vermogensbestanddeel van [degene die de schenking doet] naar het vermogen van zijn dochter op 15 april 2014.
Conclusie
Al deze feiten en omstandigheden, in onderling verband bezien, maken dat het Gerecht niet anders kan concluderen dan dat een redelijk handelend notaris naar objectieve maatstaven bezien aanleiding had om te veronderstellen dat deze transactie mogelijk verband hield met witwassen.
4.1.6
Eindoordeel
Op grond van het vorenstaande komt het Gerecht ten aanzien van feit 1 tot het oordeel dat niet is komen vast te staan dat de verdachte de eerste drie onder dat feit ten laste gelegde transacties (de transacties van 7 februari 2014, 1 april 2014 en 7 mei 2014) had moeten aanmerken als ongebruikelijk. Dat betekent dat niet wettig en overtuigend is bewezen dat op haar de verplichting rustte om van deze transacties melding te doen bij het meldpunt en dat zij opzettelijk heeft nagelaten om die verplichting na te komen. Zij zal daarom van dit onderdeel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.
Dat ligt anders voor wat betreft de laatste onder feit 1 ten laste gelegde transactie (de transactie van 15 april 2014). Op grond van het vorenstaande komt het Gerecht tot het oordeel dat de verdachte deze transactie op of kort na 29 april 2014 had moeten aanmerken als ongebruikelijk. Dit betekent dat op haar de plicht rustte om deze transactie onverwijld te melden aan het meldpunt. De verdachte heeft nog als verweer gevoerd dat zij niet (meer) wettelijk verplicht was om de schenkingstransactie te melden, omdat die al bekend was bij de opsporingsdiensten, zodat het alsnog melden daarvan zinloos was.
Volgens het relaasproces-verbaal bleek echter pas nadat het openbaar ministerie beslag had gelegd op het pand aan de Boulevard [adres] te Bonaire, ergens na 29 april 2014, dat het pand was geschonken aan de dochter van [degene die de schenking doet]. Het verweer van de verdachte is dus feitelijk onjuist en moet al om die reden worden verworpen.
De verdachte heeft dus niet voldaan aan haar meldingsplicht. In het economisch strafrecht is het opzet ‘kleurloos’ (alleen gericht op de bestanddelen van de delictsomschrijving) en niet ook ‘boos’ (mede gericht op het overtreden van de wet). Dit leidt ertoe dat met betrekking tot feit 1 wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte zich eenmaal schuldig heeft gemaakt aan het haar ten laste gelegde opzettelijk nalaten om een Wwft BES-melding te doen.
4.2.
Feit 2
Onder feit 2 wordt de verdachte verweten dat zij opzettelijk in strijd met haar wettelijke plicht op grond van de Wet melding ongebruikelijke transacties BES (Wet MOT BES; de voorloper van de Wwft BES), heeft nagelaten om de ontvangst van een bedrag van
$ 100.000,-- op de derdengeldrekening van haar notariskantoor op 27 oktober 2011 als ongebruikelijk te melden aan het meldpunt.
Ook in het kader van de Wet MOT BES diende een notaris melding te maken van een ongebruikelijke transactie. Volgens die wetgeving was een transactie onder andere ongebruikelijk wanneer die voldeed aan de objectieve indicator dat het een transactie betrof waarbij $ 11.000 of meer werd betaald aan of door tussenkomst van beroeps-beoefenaren in contanten, met cheques aan toonder of soortgelijke betaalmiddelen.
Ook onder de Wet MOT BES gold dat bij objectieve indicatoren melding verplicht was, zonder dat ruimte bestond voor een nadere beoordeling door de notaris.
De verdachte erkent de ontvangst op 27 oktober 2011 van het bedrag van 100.000,-- op de derdengeldrekening van haar notariskantoor. Volgens haar viel deze transactie echter niet onder haar meldingsplicht op grond van de Wet MOT BES, omdat het een girale overboeking betrof en geen contante transactie als bedoeld in de hiervoor genoemde objectieve indicator.
Het Gerecht volgt haar niet in dit standpunt. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat op 27 oktober 2011 binnen één minuut twee keer een bedrag van $ 50.000 is opgenomen van de bankrekening van [degene die de schenking doet]. In de betreffende bankvouchers staat vermeld dat het telkens gaat om een current account
“withdrawal”
. Dit betekent  “geldopname”. In het overzicht van deze bankrekening staat bij beide transacties de omschrijving “Cheque”. Er staat geen tegenrekening genoemd. Ongeveer één minuut na de tweede opname is door [degene die de schenking doet] een bedrag van $ 100.000,-- gestort op de derdengeldrekening van het notariskantoor van de verdachte. Ter zitting heeft de verdachte verklaard dat in zo’n geval op het rekeningoverzicht van de derdengeldrekening de storting staat omschreven als
current account deposit
. Dit is ook de term die staat vermeld op de bankvoucher van de betreffende transactie. Het woord “
deposit
” betekent “storting’. Het feit dat de drie betreffende transacties in het rekeningoverzicht en/of de bankvouchers staan omschreven als ‘cheque’, ‘geldopname’ dan wel ‘storting’ vormt al een sterke aanwijzing dat het hier geen girale overboeking betrof. In dit verband is echter ook nog het volgende van belang. Net als de verdachte en de officier van justitie gaat het Gerecht ervan uit dat het door [degene die de schenking doet] opgenomen totaalbedrag van $ 100.000,- nimmer chartaal is gemaakt.
Het kan niet anders dan dat de reden daarvan is gelegen in het feit dat al duidelijk was dat dit bedrag direct zou worden gestort op een andere bankrekening. In dat geval is het vanuit praktisch oogpunt uiteraard ridicuul om het hele proces van omzetten in chartaal geld en dat vervolgens weer fysiek storten op de andere bankrekening te doorlopen. De facto betrof het dus geen contante transactie, maar het Gerecht kan tot geen andere conclusie komen dan dat de betreffende storting van $ 100.000,-- naar zijn aard wel degelijk moet worden aangemerkt als een contante transactie in de zin van de Wet MOT BES. Nu het een transactie boven de $ 11.000,-- betrof, had de verdachte van deze transactie melding moeten doen aan het meldpunt. Zij heeft dit nagelaten. Het Gerecht gaat daarbij niet uit van boos opzet, maar zoals eerder is overwogen, wordt dit op het terrein van het economisch strafrecht niet vereist. Er kan dan ook worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het haar onder feit 2 ten laste gelegde opzettelijk nalaten om een Wet MOT BES-melding te doen.
4.3.
Feit 3
Onder feit 3 wordt de verdachte verweten dat zij bij de hiervoor genoemde transacties van 1 april 2014 en 7 mei 2014 opzettelijk geen (volledig) cliëntenonderzoek heeft verricht op de bij de Wwft BES voorgeschreven wijze. Meer specifiek wordt de verdachte ten aanzien van deze transacties door de officier van justitie verweten dat zij in strijd met artikel 2.2. lid 2 onder b. van de Wwft BES de UBO van twee betrokken cliënten, zijnde buitenlandse rechtspersonen, niet heeft geïdentificeerd.
Hiervoor onder 4.1.3 is ten aanzien van de transactie van 1 april 2014 al overwogen dat de verdachte heeft nagelaten om de UBO van de verkopende partij, Patinson S.A. (afdoende) te identificeren. Dit betekent dat de verdachte de identiteit van deze cliënt niet op een adequate wijze heeft geverifieerd en dus onvoldoende cliëntenonderzoek heeft verricht. Het Gerecht gaat daarbij niet uit van boos opzet, maar zoals eerder is overwogen, wordt dit op het terrein van het economisch strafrecht niet vereist. Ten aanzien van deze transactie kan dan ook worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het haar onder feit 3 ten laste gelegde.
Dat geldt niet voor de transactie van 7 mei 2014. Hiervoor onder 4.1.4 is ten aanzien van deze transactie al overwogen dat de verdachte met stukken heeft aangetoond dat zij de UBO van haar cliënt Aquarius Royalties LLC, de kopende partij, heeft geïdentificeerd. Zij zal daarom van dit onderdeel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.
4.4.
Bewezenverklaring
Het Gerecht heeft uit het onderzoek op de terechtzitting door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging bekomen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat het bewezen acht:
Feit 1
dat zij, in de periode van 7 februari 2014 tot en met 21 mei 2014, te Bonaire, als notaris bijstand heeft verleend, bij de aan- en/of verkoop van onroerende zaken
en
opzettelijk in strijd met de verplichting, geformuleerd in artikel 3.5 van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES,
een
verrichte of voorgenomen ongebruikelijke transactie, niet binnen 14 dagen/onverwijld nadat het ongebruikelijke karakter van deze transactie bekend is geworden, heeft gemeld aan het meldpunt/de FIU-Nederland, immers heeft zij opzettelijk geen melding gedaan van een op of omstreeks 15 april 2014 verrichte schenking van de woning, althans de onroerende zaak, Boulevard [adres] op Bonaire.
Feit 2
dat zij in of omstreeks de periode van 27 oktober 2011 tot en met 21 december 2011, te Bonaire, als waarnemend kandidaat-notaris beroeps- of bedrijfsmatig een dienst heeft verleend
en
opzettelijk (in strijd met de verplichting, geformuleerd in artikel 11 Wet melding ongebruikelijke transacties BES)
een
verrichte ongebruikelijke transactie niet heeft gemeld aan het Meldpunt/ de FIU-Nederland, immers heeft zij opzettelijk geen melding gedaan van, een op 27 oktober 2011 verrichte contante storting van  [degene die de schenking doet] op de derdengeldrekening van notarispraktijk mr. [   ] B.V.
Feit 3
dat zij in de periode van 7 februari 2014 tot en met 7 mei 2014, te Bonaire, als notaris zelfstandig bijstand heeft verleend bij de aan- of verkoop van onroerende zaken,
en
opzettelijk in strijd met de verplichting, geformuleerd in artikel 2.2 van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES, onvolledig cliëntenonderzoek heeft verricht, immers heeft zij opzettelijk bij de volgende transactie: een op 1 april 2014 verrichte levering van de woning, althans de onroerende zaak, [adres] op Bonaire, geen identiteit van de uiteindelijk belanghebbende vastgesteld.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen, zodat de verdachte hiervan zal worden vrijgesproken.
Voor zover in de telastlegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring
cursief weergegeven
verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
4.5.
Bewijsmiddelen
De overtuiging dat de verdachte de hiervoor omschreven feiten heeft begaan, is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de navolgende wettige bewijsmiddelen zijn vervat. Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal van politie en/of FIOD is - tenzij anders vermeld - bedoeld een proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren. Voor zover de hieronder opgenomen bewijsmiddelen worden aangeduid als ‘bijlage’, betreft het bijlagen bij het proces-verbaal met dossiernummer 56421 van 26 mei 2015 van de FIOD, kantoor Amsterdam. De bewijsmiddelen zijn, ook in onderdelen, telkens slechts gebezigd voor het bewijs van het feit waarop zij blijkens hun inhoud betrekking hebben. De inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen is telkens zakelijk weergegeven. Andere geschriften zijn(vul geboortedatum in) (telkens) gebruikt in verband met de inhoud van de andere bewijsmiddelen.
1.
De
verklaring van de verdachte
, op 2 maart 2016 afgelegd tijdens het onderzoek ter terechtzitting, voor zover inhoudende:
Op 15 april 2014 was de heer [degene die de schenking doet] gedetineerd en daarom niet persoonlijk aanwezig bij het passeren van de akte van schenking met betrekking tot het onroerend goed aan de Boulevard [adres] te Bonaire. Ik wist toen niet de reden van zijn detentie. Ik heb deze schenking niet als ongebruikelijk gemeld aan het meldpunt.
Het is juist dat ik op 27 oktober 2011 een bedrag van $ 100.000,-- heb ontvangen op de derdengeldrekening van mijn notariskantoor. Dit geld was afkomstig van de heer [degene die de schenking doet]. Het is ook juist dat ik deze transactie niet als ongebruikelijk heb gemeld aan het meldpunt.
Ik wist in 2011 dat ik een contante storting van $ 11.000,-- of meer op de derdenrekening van het notariskantoor als ongebruikelijk moet melden aan het meldpunt.
Het is juist dat ik op 1 april 2014 als notaris mijn medewerking heb verleend aan de levering door Patinson S.A. van het onroerend goed op het adres [adres] te Bonaire aan de heer  [koper]. Ik wist dat ik op grond van de Wwft Bes de UBO van Patinson] S.A. moest identificeren.
2.
Het proces-verbaal van verhoor van de FIOD, nummer V01-001, op 21 april 2015 opgemaakt, gesloten en getekend, voor zover inhoudende als
verklaring van de verdachte
:
Vanaf mei 2010 tot mijn benoeming tot notaris in juni 2012 heb ik permanent de waarneming gedaan van notaris [eerdere notaris] te Bonaire. Vanaf juni 2012 verricht ik werkzaamheden als notaris te Bonaire. Ik heb voldoende kennis van de Wwft Bes.
3.
Het proces-verbaal van verhoor van de politie, Eenheid Limburg, Dienst Regionale Recherche, nummer 60-583177, op 29 april 2015 opgemaakt, gesloten en getekend (bijlage Doc-005), voor zover inhoudende als
verklaring van de verdachte als getuige
:
Opmerking verbalisanten: voorafgaand aan het verhoor toonden wij de getuige [verdachte] de machtiging strafrechtelijk financieel onderzoek met betrekking tot  [degene die de schenking doet].
U zegt mij dat u in het kader van een opsporingsonderzoek naar witwassen en in het kader van een strafrechtelijk financieel onderzoek, een onderzoek instelt naar de verwerving op 3 mei 2001 door [degene die de schenking doet] van het registergoed Boulevard [adres] te Bonaire. U vraagt mij welke stukken de Nederlandse notaris aan het notariskantoor te Bonaire ter beschikking heeft gesteld ten behoeve van de levering van dit registergoed te Bonaire. U vraagt mij wat ik kan verklaren over de (wijze van) betaling van dit registergoed. U vraagt mij hoe ik het prijsverschil kan verklaren tussen de prijs die de vorige eigenaar in 1997 heeft betaald voor het registergoed en de veel lagere prijs die de heer [degene die de schenking doet] er in 2001 voor heeft betaald.
4.
Een geschrift, te weten
een afschrift van een notariële akte
, op 15 april 2014 opgemaakt en ondertekend door de verdachte (bijlage Doc-008), voor zover inhoudende - kort samengevat -:
De schenking door de heer [degene die de schenking doet] (vertegenwoordigd door de heer [vertegenwoordiger]) en mevrouw [vrouw van degene die de schenking doet], allebei wonende te Bonaire, van zeven erfpachtrechten, lopend tot 28 februari 2035, 11 juli 2060 en 17 augustus 2067, op zeven percelen grond met het daarop gebouwde, samen plaatselijk bekend als Boulevard [adres] te Bonaire, aan hun minderjarige dochter van [degene die de schenking doet], met het recht van vruchtgebruik gedurende het leven van schenkers.
5.
Een geschrift, te weten een
Transaction Voucher
van de MCB Bank te Bonaire met nummer [nr] (bijlage Doc-007 8/14), voor zover inhoudende:
Current Account Deposit 				Account Number: [nummer]
Amount deposited: USD 100.000.00			27-10-11 11:54:37
[degene die de schenking doet]
Stichting Derdengelden Notarisprak
Mr. [verdachte]
6.
Twee geschriften (bijlage Doc-007 7/14), te weten:
1. een
Transaction Voucher
van de MCB Bank te Bonaire met nummer [nr] (bijlage , voor zover inhoudende:
Current Account Withdrawal 				Account Number: [nummer]
Amount Paid: USD 50.000.00			27-10-11 11:52:33
[degene die de schenking doet]
2. Een geschrift, te weten een
Transaction Voucher
van de MCB Bank te Bonaire met nummer [nr], voor zover inhoudende:
Current Account Withdrawal 				Account Number: [nummer]
Amount Paid: USD 50.001.40			27-10-11 11:53:19
[degene die de schenking doet]
7.
Een geschrift, te weten
een afschrift van een notariële akte
(vul geboortedatum in)op 1 april 2014 opgemaakt en ondertekend door de verdachte (bijlage Doc-002), voor zover inhoudende - kort samengevat -:
De levering door Patinson S.A., gevestigd te Saint Vincent en Grenadines, (vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger]), van het recht van erfpacht, lopend tot 14 mei 2025, op enkele percelen grond te Bonaire, plaatselijk bekend als [adres] aan de heer  [koper], woonachtig te [woonplaats] (Zwitserland).
8.
Een geschrift, te weten
een Certificate of Incumbency
(vul geboortedatum in)op 1 april 2014 opgemaakt en ondertekend door [degene die ondertekend] namens St. Vincent Trust Service Limited voor zover inhoudende:
We, the undersigned St. Vincent Trust Service Limited, in our capacity as Registered Agent of Patinson S.A. do hereby certify in respect of the said Company to the best of our knowledge and belief that the sole shareholder is: Harbor Management Inc., incorporated on the 2nd day of January 2009. Address: [adres], Saint Vincent and the Grenadines.
5
Kwalificatie
Het bewezenverklaarde levert op:
Feit 1:
opzettelijke overtreding van het voorschrift, gesteld bij artikel 3.5 van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES.
Feit 2:
opzettelijke overtreding van het voorschrift, gesteld bij artikel 11 van de Wet melding ongebruikelijke transacties BES.
Feit 3:
opzettelijke overtreding van het voorschrift, gesteld bij artikel 2.2, eerste lid, van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De feiten zijn dus strafbaar.
6
Strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is dus strafbaar.
7
Oplegging van straf of maatregel
Gelet op de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, op de omstandigheden waaronder de verdachte zich daaraan schuldig heeft gemaakt en op de persoon van de verdachte, zoals van één en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, acht het Gerecht na te noemen beslissing passend. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
De verdachte heeft als notaris in een periode van ongeveer drie jaren twee keer nagelaten om een ongebruikelijke transactie als bedoeld in de (inmiddels vervallen) Wet MOT BES en de Wwft BES te melden bij het daartoe bestemde meldpunt en één keer onvoldoende cliëntonderzoek gedaan. De verdachte heeft als notaris een belangrijke rol bij het verschaffen van rechtszekerheid en rechtsbescherming in het rechtsverkeer. De notaris is een vertrouwenspersoon en heeft tevens een poortwachtersfunctie. Het is in het algemeen belang dat zowel burgers als overheid vertrouwen in een notaris moeten kunnen stellen. De verdachte heeft dat vertrouwen geschonden. Zij heeft door haar nalaten de overheid de mogelijkheid ontnomen om zicht te krijgen op geldstromen die kunnen duiden op criminaliteit en om achterliggende strafbare feiten op te sporen.
In het voordeel van de verdachte houdt het Gerecht wel rekening met de omstandigheid dat op geen enkele manier aannemelijk is geworden dat haar nalaten werd ingegeven door de wens om criminele activiteiten te faciliteren. Het lijkt er eerder op dat zij zich in de praktijk van alledag onvoldoende heeft gerealiseerd welke invloed de financiële integriteitswet- en regelgeving op haar dagelijks handelen moet hebben. Ook houdt het Gerecht in het voordeel van de verdachte rekening met het feit dat het oude feiten betreft, dat zij een blanco strafblad heeft en dat zich na april 2014 geen nieuwe soortgelijke incidenten hebben voorgedaan. De verdachte lijkt haar bedrijfsvoering op het gebied van de identificatie- en meldingsplicht sindsdien dus op orde te hebben.
Alles afwegende vindt het Gerecht dat kan worden volstaan met een geheel voorwaardelijke geldboete van na te melden hoogte.
8
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf  is gegrond op de artikelen 17a, 17b, 17c, 27, 28, 59 en 96 van het Wetboek van Strafrecht BES, artikel 6.1 van Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme BES en artikel 25 van de - inmiddels vervallen - Wet MOT BES.
9
Beslissing
Het Gerecht:
Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde zoals in rubriek
4.4.
omschreven, heeft begaan;
Verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
Verklaart dat de bewezen verklaarde feiten de in rubriek
5
genoemde strafbare feiten opleveren;
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;
Veroordeelt de verdachte tot een
geldboete van $ 5.000
,00 (Amerikaanse dollar
)
, bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door
60 dagen hechtenis
;
bepaalt dat de geldboeteniet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat de veroordeelde zich vóór het einde van de proeftijd, die hierbij wordt gesteld op
2 (twee) jaren
, aan een strafbaar feit schuldig maakt.
Dit vonnis is gewezen door de rechter mr. M.B. van den Enden en uitgesproken ter openbare terechtzitting van het Gerecht op 23 maart 2016 in tegenwoordigheid van de griffier.