ECLI:NL:CRVB:2016:679
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 


15/65 WWB
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 21 november 2014, 14/5467 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (appellant)
het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college)
PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. B.B.A. Willering, advocaat, hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 november 2015. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. [NAAM]. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door
mr. [NAAM]. J.M. Boegborn.
OVERWEGINGEN
1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
1.1.
Appellant ontvangt bijstand, ten tijde hier van belang op grond van de Wet werk en bijstand.
1.2.
Appellant had bij het college opgegeven dat hij in de periode van 8 maart 2014 tot en met 29 maart 2014 op vakantie ging. Op 1 april 2014 heeft appellant telefonisch doorgegeven dat hij nog in Tunesië was, in het ziekenhuis. Op 20 mei 2014 is appellant teruggekeerd naar Nederland.
1.3.
Bij besluit van 2 juni 2014, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 15 juli 2014 (bestreden besluit), heeft het college de bijstand van appellant over de periode van 6 april 2014 tot en met 20 mei 2014 ingetrokken, omdat hij langer dan de toegestane 28 dagen in het buitenland verbleef.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat uit de door appellant overgelegde verklaringen weliswaar blijkt dat appellant van 28 maart 2014 tot en met 13 april 2014 in Tunesië in het ziekenhuis opgenomen is geweest, maar dat hieruit niet blijkt dat het verblijf van appellant in het ziekenhuis na 5 april 2014 - de dag waarop appellant een aaneengesloten periode van vier weken buiten Nederland verbleef - nog noodzakelijk was vanwege een acute noodsituatie en evenmin dat appellant niet in staat was om uiterlijk op
5 april 2014 terug te reizen naar Nederland.
3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Hij voert aan dat sprake was van een acute noodsituatie waardoor hij niet kon terugkeren naar Nederland. Hij heeft in het ziekenhuis gelegen met hartproblemen. Met hartproblemen is het te gevaarlijk om te vliegen.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1.
Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, is in wezen een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. Appellant heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde weerlegging van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist dan wel onvolledig is. De Raad kan zich geheel vinden in het oordeel van de rechtbank en in de overwegingen, zoals onder 2 weergegeven, waarop dat oordeel rust. De Raad voegt daaraan toe dat appellant met de door hem overgelegde, in de Franse taal gestelde verklaringen niet aannemelijk heeft gemaakt dat de door hem gestelde hartproblemen zodanig waren dat hij niet in staat was om op 5 april 2014 naar Nederland terug te keren. Het college heeft de bijstand van appellant op goede gronden ingetrokken.
4.2.
Uit 4.1 volgt dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door E.C.R. Schut, in tegenwoordigheid van M.S. Spek als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 maart 2016.
(getekend) E.C.R. Schut
(getekend) M.S. Spek
HD