ECLI:NL:RBAMS:2015:5056
Rechtbank AMS — Uitspraak 


vonnis
RECHTBANK AMSTERDAM
Afdeling privaatrecht, voorzieningenrechter civiel
zaaknummer / rolnummer: C/13/591440 / KG ZA 15-949 MW/MV
Vonnis in kort geding van 4 augustus 2015
in de zaak van
1
[eiser 1] ,
2.
[eiser 2]
,
beiden wonende te [plaats] ,
eisers bij dagvaarding op verkorte termijn van 3 augustus 2015,
advocaat [NAAM]. S.V. Rutgers te Amsterdam,
tegen
de publiekrechtelijke rechtspersoon
GEMEENTE AMSTERDAM, STADSDEEL CENTRUM
,
zetelend te Amsterdam,
gedaagde,
vertegenwoordigd door L.C. van Elewout en P.J. Nijkerk.
Eisers zullen hierna ook [eiser 1] en [eiser 2] worden genoemd. Gedaagde zal hierna ook de Gemeente worden genoemd.
1
De procedure
Ter terechtzitting van 4 augustus 2015 hebben [eiser 1] en [eiser 2] gesteld en gevorderd overeenkomstig de in fotokopie aan dit vonnis gehechte dagvaarding. De Gemeente heeft verweer gevoerd met conclusie tot weigering van de gevraagde voorzieningen. [eiser 1] en [eiser 2] hebben producties in het geding gebracht en hun standpunt toegelicht aan de hand van een pleitnota.
Ter zitting waren aanwezig [eiser 1] en [eiser 2] met mr. [NAAM]. Namens de Gemeente waren onder anderen aanwezig [naam 1] , [naam 2] , [naam 3] en twee toezichthouders van de brandweer.
In verband met de spoedeisendheid van de zaak is op 4 augustus 2015 de beslissing in verkorte vorm gegeven. Het onderstaande vormt hiervan de uitwerking die vervroegd op 6 augustus 2015 aan partijen is afgegeven.
2
De feiten
2.1.
Het pand aan de [straat] te [plaats] bestaat uit vijf appartementsrechten. [eiser 1] en [eiser 2] zijn eigenaar van de appartementsrechten [straat] . [naam 4] is eigenaar van het appartementsrecht [straat] .
2.2.
Op 3 augustus 2015 hebben toezichthouders van de Gemeente en de Brandweer Amsterdam-Amstelland het pand aan de [straat] geïnspecteerd. Volgens de Gemeente is in het pand sprake van een logiesgebouw/hotel met een vlucht- en brandonveilige situatie. De brandweer heeft geadviseerd deze situatie zo spoedig mogelijk te beëindigen. Volgens de Gemeente is in het pand sprake van in totaal 28 slaapplaatsen en zijn bij de controle 17 toeristen aangetroffen. De gemeente heeft bij besluit van 3 augustus 2015 de eigenaren gelast om het gebruik van het pand als logiesgebouw/hotel onmiddellijk te staken en gestaakt te houden. Voorts is bestuursdwang toegepast door het pand af te sluiten en de sloten van de voordeuren van de desbetreffende appartementen te vervangen.
3
Het geschil
3.1.
[eiser 1] en [eiser 2] vorderen – kort gezegd – het volgende:
Primair:
schorsing van de werking van het besluit van de Gemeente van 3 augustus 2015 totdat ten aanzien van dit besluit op het bezwaar is beslist, zodanig dat [eiser 1] en [eiser 2] kunnen beschikken over hun gehele woning;
Subsidiair:
een voorlopige voorziening te treffen die de voorzieningenrechter vermeent te behoren;
met veroordeling van de Gemeente in de kosten van dit geding.
3.2.
De Gemeente heeft verweer gevoerd tegen de vorderingen van [eiser 1] en [eiser 2] .
3.3.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4
De beoordeling
4.1.
De Gemeente heeft primair het verweer gevoerd dat de voorzieningenrechter van de afdeling privaatrecht van de rechtbank niet bevoegd is van de vorderingen van [eiser 1] en [eiser 2] kennis te nemen en dat zij derhalve niet-ontvankelijk moeten worden verklaard.
4.2.
De voorzieningenrechter overweegt hierover dat de kortgedingrechter fungeert als restrechter in alle zaken met een spoedeisend karakter. De aanwijzing van een andere bevoegde rechter of van een speciale rechtsgang maakt de kortgedingrechter in beginsel niet onbevoegd. Slechts wanneer de andere aangewezen rechter of rechtsgang voldoende rechtsbescherming biedt, zal de kortgedingrechter zich onbevoegd kunnen verklaren. Hiertoe is vereist dat in spoedeisende gevallen een met voldoende waarborgen omklede rechtsgang openstaat waarin de eiser een met het kort geding vergelijkbaar resultaat kan bereiken (vlg. HR 16 maart 1990, NJ 1990, 500). Die laatste situatie doet zich naar het oordeel van de voorzieningenrechter in onderhavig geval voor. [eiser 1] en [eiser 2] vorderen immers onmiddellijke beëindiging van de bestuursdwang door, zoals ter zitting nader toegelicht, afgifte van de sleutels van de appartementen [straat] en door hen de vrije toegang tot deze appartementen te verstrekken. De door [eiser 1] en [eiser 2] in dit verband naar voren gebrachte argumenten hebben betrekking op de rechtmatigheid van het besluit van de Gemeente tot toepassing van bestuursdwang van 3 augustus 2015. [eiser 1] en [eiser 2] kunnen bij de Gemeente bezwaar maken tegen dit besluit en hangende dit bezwaar, als onverwijlde spoed dit vereist, de bestuursrechter verzoeken een voorlopige voorziening te treffen, zoals ook onderaan het besluit is vermeld. Met deze mogelijkheden staat voor [eiser 1] en [eiser 2] een met voldoende waarborgen omklede rechtsgang open.
4.3.
[eiser 1] en [eiser 2] stellen dat zij de gang naar de bestuursrechter niet kunnen afwachten en ook niet hoeven af te wachten, omdat het handelen van de Gemeente volstrekt disproportioneel is, met name omdat [eiser 2] van het ene moment op het andere zijn woning niet meer in kan. [eiser 1] en [eiser 2] zijn bereid tot overleg en zij willen eraan meewerken dat zij alsnog aan de geldende regelgeving voldoen.
4.4.
Van een zodanige onverwijlde spoed dat ook het aanvragen van een voorlopige voorziening bij de bestuursrechter niet kan worden afgewacht, is echter geen sprake. Uit de toelichting van beide partijen ter zitting is gebleken dat [eiser 2] één kamer in appartement [straat] als privéruimte gebruikt. [eiser 1] en hij zijn gehuwd en hebben een lat-relatie, waarbij [eiser 1] om de hoek in de [straat] woont. Onder deze omstandigheden kan niet gezegd worden dat door de toegepaste bestuursdwang voor [eiser 2] een zo nijpende situatie is ontstaan dat een beslissing op uiterst korte termijn nodig is. Het is weliswaar begrijpelijk dat [eiser 1] en [eiser 2] onaangenaam verrast zijn door de bestuursdwang, maar zij kunnen als gezegd het optreden van de Gemeente laten toetsen door de bestuursrechter. Intussen kunnen partijen ook proberen tot nadere afspraken te komen.
4.5.
Uit het bepaalde in artikel 70 lid 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering volgt dat [eiser 1] en [eiser 2] niet-ontvankelijk zijn in hun vordering. Op die grond zullen de gevraagde voorzieningen worden geweigerd.
4.6.
[eiser 1] en [eiser 2] zullen als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van de Gemeente worden begroot op € 613,- aan griffierecht.
5
De beslissing
De voorzieningenrechter
5.1.
weigert de gevraagde voorzieningen,
5.2.
veroordeelt [eiser 1] en [eiser 2] in de proceskosten, aan de zijde van de Gemeente tot op heden begroot op € 613,-,
5.3.
verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. M. van Walraven, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. M. Veraart, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 augustus 2015.
type: MV
coll: SvE