ECLI:NL:PHR:2015:1832
Parket bij de Hoge Raad — Uitspraak 


Nr. 13/05128
Zitting: 25 augustus 2015
Mr. T.N.B.M. Spronken
Conclusie inzake:
[verdachte]
Bij arrest van 24 september 2013 heeft het Gerechtshof Den Haag – met vernietiging van het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 10 oktober 2012, voor zover aan zijn oordeel onderworpen – het Openbaar Ministerie ter zake van het ten laste gelegde niet-ontvankelijk verklaard in de vervolging van verdachte.
De rechtbank Rotterdam had verdachte vrijgesproken van “(medeplegen van) vernieling” en veroordeeld voor “medeplegen van kraken” tot een geldboete van € 150,00, subsidiair drie dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf van één week met een proeftijd van twee jaren. In hoger beroep was de vrijspraak niet aan het oordeel van het hof onderworpen.
Er bestaat samenhang tussen deze zaak en de zaak met nummer 13/04990, waarin ik vandaag eveneens concludeer.
Advocaat-generaal bij het hof, mr. T.W. d’Anjou heeft cassatie ingesteld. Advocaat-generaal M.E. de Meijer heeft de schriftuur ingediend met één middel van cassatie.
Het
middel
bevat de klacht dat het hof het Openbaar Ministerie ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard in de vervolging van verdachte ter zake van het onder 1 ten laste gelegde, omdat het hof die beslissing heeft gebaseerd op het onjuiste oordeel “dat de door het hof als onrechtmatig geoordeelde ontruiming op de voet van art. 551a Sv heeft te gelden als een vormverzuim in de zin van art. 359a Sv”.
Aan de verdachte is onder 1 ten laste gelegd dat:
“zij op één of meer tijdstip(pen) gelegen in of omstreeks de periode van 25 juni 2012 tot en met 4 juli 2012 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, in een (bedrijfs)pand, althans een gebouw (gelegen aan de [a-straat 1]), waarvan het gebruik door de rechthebbende is beëindigd, wederrechtelijk is binnengedrongen en/of wederrechtelijk aldaar heeft vertoefd.”
7. De Hoge Raad heeft op 18 november 2014 reeds arrest gewezen in de zaken tegen drie medeverdachten (14/01931 (ECLI:NL:HR:2014:3306), 13/05126 (ECLI:NL:HR:2014:3307) en 13/05129 (ECLI:NL:HR:2014:3308)), waarin telkens dezelfde overweging van het hof, strekkende tot niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie, in de de cassatieprocedure aan de orde was. Kortheidshalve verwijs ik voor de overweging van het hof in deze zaak naar het citaat in voornoemde arresten (telkens onder 2.3).
8. De Hoge Raad oordeelde in de zaken tegen de medeverdachten:
“2.4 Aan de verdachte is overtreding van art. 138a Sr ten laste gelegd. De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 10 december 2013, ECLI:NL:HR:2013:1729, geoordeeld dat indien de strafrechter bevindt dat een ontruiming op de voet van art. 551a Sv onrechtmatig is geweest, dit verzuim niet kan gelden als een vormverzuim dat is begaan in het kader van het voorbereidend onderzoek als bedoeld in art. 359a Sv naar de in de strafzaak aan de verdachte tenlastegelegde overtreding van art. 138a Sr. Daaruit volgt dat het Hof de gestelde onrechtmatige ontruiming ten onrechte heeft aangemerkt als een onherstelbaar vormverzuim in de zin van art. 359a Sv dat tot niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in de strafvervolging van de verdachte moet leiden. Het middel klaagt daarover terecht.”
9. In de onderhavige zaak geldt hetzelfde, zodat het middel slaagt.
10. Ambtshalve wil ik nog het volgende opmerken. De verdachte heeft op 27 september 2013 beroep in cassatie ingesteld. De stukken zijn bij de Hoge Raad pas op 12 augustus 2014 binnengekomen, waardoor de termijn die voor inzending geldt met 2,5 maanden is overschreden. Deze termijnoverschrijding behoeft thans geen bespreking, aangezien het tijdsverloop in deze zaak bij de nieuwe behandeling bij het gerechtshof eventueel aan de orde kan worden gesteld. Verder heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.
11. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden uitspraak en terugwijzing van de zaak naar het Gerechtshof Den Haag, teneinde de zaak op het bestaande hoger beroep opnieuw te berechten en af te doen.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG