ECLI:NL:GHARL:2015:3959
Gerechtshof ARL — Uitspraak 


GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
locatie Leeuwarden
afdeling civiel recht
zaaknummer gerechtshof 200.149.833/01
(zaaknummer rechtbank Noord-Nederland C/19/101994/HA ZA 13-305)
arrest van de eerste kamer van 2 juni 2015
in de zaak van
1
[appellant 1],
2. [appellant 2],
beiden wonende te [woonplaats],
appellanten,
in eerste aanleg: eisers,
hierna gezamenlijk in enkelvoud te noemen:
[appellant]
,
advocaat: mr. E.R. Jonker, kantoorhoudend te Leusden,
tegen
[geïntimeerde],
gevestigd te [vestigingsplaats],
geïntimeerde,
in eerste aanleg: gedaagde,
hierna:
[geïntimeerde]
,
advocaat: mr. E.D. Kruidhof-Dijk, kantoorhoudend te Emmen.
1
Het geding in eerste aanleg
In eerste aanleg is geprocedeerd en beslist zoals weergegeven in het vonnis van 23 oktober 2013 van de rechtbank Noord-Nederland, Afdeling Privaatrecht, Locatie Emmen en het vonnis van 26 februari 2014 van de rechtbank Noord-Nederland, Afdeling Privaatrecht, Locatie Assen (hierna: de rechtbank).
2
Het geding in hoger beroep
2.1
Het verloop van de procedure is als volgt:
- de dagvaarding in hoger beroep d.d. 16 mei 2014,
- de memorie van grieven,
- de memorie van antwoord,
- een akte van [geïntimeerde],
- een antwoordakte van [appellant].
2.2
Vervolgens hebben partijen de stukken voor het wijzen van arrest overgelegd en heeft het hof arrest bepaald.
2.3
De vordering van [appellant] in hoger beroep luidt:
"(…) bij arrest, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad; te vernietigen het vonnis van de Rechtbank Noord-Nederland op 26 februari 2014 gewezen onder zaaknummer/rolnummer C/19/101994/HA ZA 13-305 tussen appellanten als eisers en geïntimeerde als gedaagde gewezen en opnieuw rechtdoende, zo nodig onder ambtshalve aanvulling en/of verbetering van de gronden, alsnog; de vorderingen van appellanten toe te wijzen zoals gevorderd in de inleidende dagvaarding d.d. 23 april 2013;
geïntimeerde te veroordelen in de kosten van beide instanties."
3
De feiten
3.1
Als enerzijds gesteld en anderzijds niet dan wel onvoldoende weersproken staat het volgende vast.
3.1.1
[geïntimeerde] oefent een bedrijf uit dat handelt in (gebruikte) campers.
3.1.2
Op 28 mei 2012 heeft [appellant] als consument van [geïntimeerde] een gebruikte camper van het merk Fiat Ducato, type Dethleffs met kenteken [kenteken] gekocht voor een bedrag van in totaal € 15.500,-. De camper was aan de achterzijde uitgerust met een daarop gemonteerde scooterdrager. Bij de koop waren een APK-keuring en een grote beurt inbegrepen, welke [geïntimeerde] heeft doen uitvoeren.
3.1.3
In de zomer van 2012 is [appellant] met de camper op vakantie gegaan naar Italië. Vlak voorbij de Gotthardtunnel kreeg de camper een klapband (linksachter). Als gevolg daarvan heeft [appellant] een ongeval gekregen. De camper is total loss geraakt.
3.1.4
Bij brief van 17 juli 2012 heeft [appellant] aan [geïntimeerde] meegedeeld dat zowel monteurs van de garage in Zwitserland, waar de camper na het ongeval heen gebracht is, als technische inspecteurs van de ANWB hebben vastgesteld dat de toestand van de banden van de camper onverantwoord was om de weg mee op te gaan en voorts dat er vraagtekens zijn gezet bij de staat waarin de camper is afgeleverd en tevens bij de uitgevoerde APK.
3.1.5
Bij brief van 19 juli 2012 heeft [geïntimeerde], voor zover thans van belang, als volgt gereageerd:
"(…)
Het probleem bij banden is vaak de leeftijd, bij de APK word hier niet naar gekeken maar uitsluitend naar droogtescheuren en profieldiepte en beschadigingen.
Wij adviseren allerdings de banden te laten vernieuwen naar 5 jaar, wij hebben hier nog over gesproken met de aankoop.
Ook heb ik dit op de site vermeld, zie link
(
http://www.goedkopecampers.nl/?pagina=tips
)
Ook hebben jullie bij aankoop een info foldertje meegekregen, hier stond het ook weer op vermeld!
APK doen we helaas niet, dit word uitgevoerd door een APK station hier in de buurt, dus de verantwoordelijkheid voor de kwestie ligt toch bij jullie
(…)"
3.1.6
In opdracht van [appellant] heeft het onderzoeksbureau [X] in [plaats] de camper onderzocht. Het door [X] opgestelde deskundigenrapport d.d. 12 november 2012 luidt, voor zover thans van belang, als volgt:
"(…)
5.
INSPECTIE/SCHADE
Asbelasting en load index banden.
Bij het onderzoek hebben wij de asbelasting gecontroleerd aan de hand van de RDW gegevens.
Deze zijn:	Maximum aslast voorzijde		1460 kg
Maximum aslast achterzijde		1460 kg
De achter- en voorbanden hebben een load index van 109, dit staat voor een last per band van 1030 kg.
Wegen van het voertuig.
Bij het onderzoek hebben wij het voertuig, voor zover mogelijk, in de zelfde staat qua gewicht teruggebracht als tijdens het ongeval om zo de juiste as en band belasting te kunnen controleren. Echter hierbij zijn de personen, voedsel, kleding en diverse huishoudartikelen niet mee gerekend, evenmin als de boordaccu's en de gasflessen. Ook waren diverse delen van het voertuig bij het ongeval achtergebleven, tevens was het gemonteerde fietsenrek met de fietsen erop niet aanwezig.
Hierna hebben wij het voertuig gewogen, de uitslag hiervan is als volgt:
Gewicht compleet op voor en achteras samen 		2620 kg
Gewicht op de achteras					1620 kg
Gewicht op de vooras					1000 kg
Hierbij blijkt dat de achteras is overbelast, echter de banden hebben nog een marge over qua draagvermogen.
Wel dient gesteld te worden dat, indien wij ca. 600 kg bijtellen voor de genoemde niet aanwezige zaken, de belasting van de achterbanden zeker overschreden zal worden. Indien wij dan ook rekening houden met de ouderdom van de banden, is het logisch dat deze op enig moment defect raken.
(…)
7.
CONCLUSIE
De maximale last van de achteras is overschreden, naar verwachting geldt dit eveneens voor de achterbanden in de gebruikstoestand zoals die was tijdens het evenement waarbij het voertuig verongelukt is.
In combinatie met de ouderdom van de banden heeft dit tot een defecte band geleid, met het verongelukken van het voertuig als uiteindelijk gevolg."
3.1.7
Bij aangetekende brief van 25 februari 2013 heeft [appellant] [geïntimeerde] aansprakelijk gesteld oor het leveren van een gebrekkig product en het daarmee veroorzaken van een (levens)gevaarlijke verkeerssituatie en een ernstig trauma.
3.1.8
Bij brief van 28 februari 2013 heeft [geïntimeerde] aansprakelijkheid van de hand gewezen.
3.1.9
Bij brief van 8 maart 2013 heeft de advocaat [NAAM][appellant] jegens [geïntimeerde] de vernietiging van de overeenkomst ingeroepen op grond van een tekortkoming, bestaande in non-conformiteit, dan wel dwaling.
4
Het geschil en de beoordeling in eerste aanleg
4.1
[appellant] heeft in eerste aanleg gevorderd:
"(…) bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad voor zover de wet zulks toelaat,
Primair;
Te verklaren ontbinding, althans te ontbinden, de hierboven omschreven tussen partijen gesloten koopovereenkomst met betrekking tot de camper op grond van toerekenbare tekortkoming;
Gedaagde te veroordelen om aan eisers tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen een bedrag van € 15.500,00, te vermeerderen met de wettelijke vertragingsrente over voornoemd bedrag, ingaande vanaf de dag der ontbinding tot de dag der algehele voldoening, alsmede te vermeerderen met de schade,
Subsidiair:
Te verklaren vernietiging, althans te vernietigen, de hierboven omschreven tussen partijen gesloten koopovereenkomst met betrekking tot de camper op grond van dwaling, dan wel bedrog;
Gedaagde te veroordelen om aan eiseres tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen een bedrag van € 15.500,00, te vermeerderen met de wettelijke vertragingsrente over voornoemd bedrag, ingaande vanaf de dag der vernietiging tot de dag der algehele voldoening, alsmede te vermeerderen met de schade,
Meer subsidiair:
Te verklaren voor recht dat gedaagde onrechtmatig jegens eisers heeft gehandeld en gedaagde te veroordelen om aan eisers te betalen een schadevergoeding nader op te maken bij staat en te verrekenen volgens de wet, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 dagen na betekening van het ten deze te wijzen vonnis.
Zowel Primair, Subsidiair als Meer subsidiair:
met veroordeling van gedaagde in de kosten van deze procedure."
4.2
De rechtbank heeft de vorderingen van [appellant] afgewezen. Daartoe heeft de rechtbank, samengevat, het volgende overwogen.
Bij de beoordeling of sprake is van non-conformiteit heeft de rechtbank tot uitgangspunt genomen dat
"als het gaat om een auto die bedoeld is om aan het verkeer deel te nemen, die auto in zijn algemeenheid niet voldoet als door een gebrek dat niet op eenvoudige wijze kan worden ontdekt en hersteld, het gebruik ervan een gevaar voor de verkeersveiligheid oplevert (HR 15 april 1994, NJ 1995, 614)."
Vervolgens heeft de rechtbank overwogen dat voor zover het gebrek bestaat uit het feit dat de camper oude banden had, niet gezegd kan worden dat het een gebrek betreft dat niet op eenvoudige wijze is vast te stellen en te herstellen. Omdat volgens de stellingen van [appellant] de ophanging c.q. constructie van de camper in samenhang moet worden beschouwd met de toestand van de banden, is naar het oordeel van de rechtbank niet voldaan aan de hiervoor bedoelde maatstaf. Dat sprake is van dwaling, bedrog en/of onrechtmatige daad kan naar het oordeel van de rechtbank evenmin worden aangenomen.
5
Met betrekking tot de grieven
5.1
Grief 1
houdt in de dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld, althans onvoldoende heeft gemotiveerd, dat - voor zover het gebrek bestaat uit het feit dat de camper oude banden had - niet gezegd kan worden dat het een gebrek betreft dat niet op eenvoudige wijze is vast te stellen en te herstellen. Volgens [appellant] heeft de rechtbank de gestelde gebreken volstrekt verkeerd geïnterpreteerd en een aantal rechtsregels niet, althans onjuist toegepast. De non-conformiteit betreft een gebrek aan de ophanging c.q. constructie van de camper met scooterdrager, bestaande in overschrijding van de maximaal toegestane belasting van de achteras. Dit gebrek leverde in combinatie met de overige belading van de camper en de ouderdom van de banden een verhoogd risico op het ontstaan van een klapband op, welke risico zich ook heeft verwezenlijkt.
5.2
Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
Artikel 7:17 lid 1 BW bepaalt dat de afgeleverde zaak aan de overeenkomst moet beantwoorden. Deze verplichting wordt uitgewerkt in het tweede lid van dit artikel:
"Een zaak beantwoordt niet aan de overeenkomst indien zij, mede gelet op de aard van de zaak en de mededelingen die de verkoper over de zaak heeft gedaan, niet de eigenschappen bezit die de koper bezit die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. De koper mag verwachten dat de zaak de eigenschappen bezit die voor een normaal gebruik daarvan nodig zijn en waarvan hij de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen, alsmede de eigenschappen die nodig zijn voor een  bijzonder gebruik dat bij de overeenkomst is voorzien."
In geval een (tweedehands) auto - in casu een tweedehands camper - wordt gekocht om daarmee, naar de verkoper bekend is, in het verkeer deel te nemen, beantwoordt de auto niet aan de overeenkomst indien gebruik van de auto een gevaar voor de verkeersveiligheid oplevert en het gebrek niet op eenvoudige wijze kan worden ontdekt en hersteld (HR 15 april 1994, ECLI:NL:HR:1994:ZC1338 Schirmeister/De Heus).
5.3
Het hof is van oordeel dat [appellant] op grond van de overeenkomst mocht verwachten dat de camper met de daarop bevestigde scooterdrager voldeed aan de ten tijde van de aflevering geldende normen inzake de maximaal toegestane belasting van de achteras. Omstandigheden die tot een ander oordeel zouden moeten leiden, zijn gesteld noch gebleken. Nu [geïntimeerde] gemotiveerd betwist dat niet zou zijn voldaan aan deze normen, dient [appellant] dit ingevolge de hoofdregel van artikel 150 Rv te bewijzen. Anders dan [appellant] veronderstelt, komt het in artikel 7:18 lid 2 BW bedoelde bewijsvermoeden pas aan de orde indien
vaststaat
dat de zaak afwijkt van het overeengekomene en dat deze afwijking zich binnen zes maanden na aflevering heeft geopenbaard. In dat geval wordt vermoed dat de zaak
bij aflevering
niet aan de overeenkomst heeft beantwoord, tenzij de aard van de zaak of de aard van de afwijking zich daartegen verzet.
5.4
Ten bewijze van zijn stelling dat de maximaal toegestane belasting van de achteras werd overschreden, heeft [appellant] het rapport [X] (zie hiervoor onder 3.1.9) overgelegd.
5.5
[geïntimeerde] betwist dat dat de door [appellant] gestelde overbelasting van de achteras is veroorzaakt door de constructie van de camper (inclusief de scooterdrager). [geïntimeerde] bestrijdt dat dit gebrek kan worden afgeleid uit het rapport van [X]. Voorts betoogt [geïntimeerde] dat het rapport van [X] onjuist en onvolledig is. Volgens gegevens van de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW) was het gewicht op de achteras bij de eerste weging in Nederland 1120 kg. Het verschil van 500 kg met de door [X] gemeten belasting van 1620 kg wordt in het rapport niet verklaard, aldus [geïntimeerde]. De scooterdrager zelf zal 50 à 60 kg wegen, zodat er nog een laadvermogen van 380 kg op de achteras resteert. Zeer waarschijnlijk heeft [appellant] de camper dan ook zelf verkeerd beladen, aldus [geïntimeerde]. Voorts heeft [geïntimeerde] aangevoerd dat het hier niet om een zelfbouwcamper gaat, maar om een fabriekscamper van welk type er duizenden rondrijden.
5.6
In zijn laatste akte heeft [appellant] alsnog een kopie van de bij het rapport [X] behorende weegbrief d.d. 9 november 2012 overgelegd met daarbij een begeleidende brief van [X] d.d. 6 oktober 2014. Nu [geïntimeerde] nog niet op deze producties heeft kunnen reageren, zal het hof haar daartoe in de gelegenheid stellen.
5.7
Het hof zal iedere verdere beslissing aanhouden.
6
De beslissing
Het hof, recht doende in hoger beroep:
verwijst de zaak naar de rol van
dinsdag 30 juni 2015
[geïntimeerde] in de gelegenheid te stellen een akte te nemen zoals bedoeld in rechtsoverweging 5.6;
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit arrest is gewezen door mr. L. Janse, mr. M.M.A. Wind en mr. I. Tubben en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op dinsdag
2 juni 2015.