ECLI:NL:RBMNE:2014:2610
Rechtbank MNE — Uitspraak 


RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Afdeling Strafrecht
Zittingslocatie Utrecht
Parketnummer: 16/661866-13 en 13/670032-10 (P)
Vonnis van de meervoudige strafkamer van 27 juni 2014.
in de strafzaak tegen
[verdachte]
,
geboren te [geboorteplaats] (Somalië) op [1988],
verblijvende te PI Nieuwegein, HvB Nieuwegein te Nieuwegein.
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 13 december 2013, 7 maart 2014, 23 mei 2014 en 13 juni 2014. Op laatstgenoemde datum heeft de inhoudelijke behandeling van de zaak plaatsgevonden. De verdachte is in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. H.C. Meijer, advocaat [NAAM].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
1. op 31 augustus 2013 te Utrecht samen met een ander heeft geprobeerd om [slachtoffer 1] van het leven te beroven, dan wel samen met een ander [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, dan wel zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging ten gevolge waarvan [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen;
2. op 31 augustus 2013 te Utrecht [slachtoffer 2] heeft mishandeld.
3
Voorvragen
De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
4
Waardering van het bewijs
4.1
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie is van mening dat het primair onder 1 ten laste gelegde feit en het onder 2 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht.
4.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft  - kort gezegd -  betoogd dat verdachte dient te worden vrijgesproken van  de onder feit 1 primair ten laste gelegde poging doodslag en van de subsidiair ten laste gelegde zware mishandeling.
Daarbij heeft de raadsman betoogd dat ten aanzien van het onder  feit 1 primair ten laste gelegde feit geen sprake was van opzet en evenmin van voorwaardelijk opzet op een poging tot doodslag. Met betrekking tot het onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde feit is betoogd dat het bij het slachtoffer geconstateerde letsel geen zwaar lichamelijk letsel is in de zin van artikel 302 en artikel 82 van het Wetboek van Strafrecht.
Met betrekking tot het onder feit 1 meer subsidiair ten laste gelegde feit, heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank, met dien verstande dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs aanwezig is voor het bestanddeel ‘zwaar lichamelijk letsel’.
Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman betoogd dat mocht de rechtbank van oordeel zijn dat voldoende vaststaat dat verdachte [slachtoffer 2] heeft geslagen, de raadsman zich refereert aan het oordeel van de rechtbank.
4.3
Het oordeel van de rechtbank
Bewijsmiddelen feit 1
Op 9 september 2013 heeft [slachtoffer 1] aangifte gedaan van een poging doodslag dan wel zware mishandeling. Daarbij heeft aangever verklaard
dat hij op 31 augustus 2013 in de stad Utrecht liep, dat hij opeens werd aangevallen, dat hij geslagen werd en dat hij zich van de rest niet veel meer kan herinneren. Aangever herinnert zich dat hij wakker werd in het St. Antonius Ziekenhuis te Nieuwegein. Ten tijde van de aangifte had verdachte nog last van zijn hoofd, nek, kaak en schouders
Voorts heeft aangever verklaard dat zijn zwarte tasje kapot is, dat zijn Ipad en zijn mobiele telefoon die in het zwarte tasje zaten, ook kapot zijn en dat van zijn horloge het glas kapot is en het lipje waarmee je het horlogebandje vastzet is verdwenen. Daarnaast is de ov-chipkaart kapot gegaan. Uit de geneeskundige verklaring
van 2 september 2013 blijkt dat sprake was bij aangever van een fractuur van de neus, een hersenschudding/-kneuzing, het vermoeden van niet uitwendig waarneembaar letsel, alsmede van storingen in het bewustzijn. Op 11 november 2013 heeft de behandelend arts A.J. Meinders desgevraagd aan de officier van justitie laten weten
dat er sprake was van een hersenschudding en een hersenbloeding op scan, en dat sprake was van het volgende uitwendig letsel: een bloeduitstorting, kneuzing en matig ernstige breuk van het gezichtsbeen.
Volgens op 31 augustus 2013 ingewonnen informatie bij de verantwoordelijke arts van de recovery van het UMC Utrecht
, kon aangever toen hij in het UMC Utrecht werd gebracht niet zelfstandig ademen en is hij om die reden kunstmatig in slaap gehouden en heeft onder meer extra zuurstof gekregen. In de longen van aangever werd bloed aangetroffen.
Getuige [slachtoffer 2] heeft verklaard
dat hij zag dat er op 31 augustus 2013 te Utrecht met kracht en met beide vuisten op zijn vriend [slachtoffer 1] werd ingeslagen door 2 jongens, te weten een blanke en een donkere jongen. Het was, aldus getuige [slachtoffer 2], echt grof geweld, te weten met volle kracht. Getuige [slachtoffer 2] zag dat zijn vriend [slachtoffer 1] bewusteloos op de grond lag en dat de 2 jongens naar zijn vriend gingen en hem tegen zijn slaap trapten. Hij zag dat beide jongens met kracht tegen het hoofd van zijn vriend trapten en dat de blanke jongen nog een keer op zijn hoofd stampte. Toen de 2 jongens wegliepen in de richting van de Mc Donalds, zag getuige [slachtoffer 2] dat de jongens werden aangehouden door de politie.
De getinte jongen bleek te zijn [verdachte], verdachte, en de blanke jongen bleek te zijn [medeverdachte 1], medeverdachte.
Getuige [getuige] heeft verklaard
dat hij zijn taxi had geparkeerd op de taxistandplaats op de Lange Viestraat te Utrecht, dat hij zag dat de door hem als zodanig aangeduide vechtersbaas 1, een flinke blanke jongen, naar een Surinaamse jongen, het slachtoffer, liep en het slachtoffer een paar klappen op zijn gezicht gaf. Dat ging hard en met zijn vuisten. Vervolgens kwam vechtersbaas 2, een lichtgetinte jongen, erbij. Getuige [getuige] zag dat beide vechtersbazen op het slachtoffer sloegen. Het slachtoffer viel op de motorkap van de auto van getuige [getuige] en toen op de grond. Getuige [getuige] zag dat het slachtoffer zich nog probeerde op te trekken, maar toen sloeg vechtersbaas 1 hem weer neer met zijn vuisten, links en rechts. Getuige [getuige] zag het slachtoffer toen voor zijn auto liggen op zijn rug, zag dat het slachtoffer stil lag en zag dat vechtersbaas1 eerst naar de overkant van de rijbaan liep en daarna weer terug kwam waarna vechtersbaas 1 het slachtoffer nog twee schoppen boven op zijn hoofd gaf. De tweede vechtersbaas, aldus getuige [getuige], gaf het slachtoffer ook nog een schop op zijn hoofd.
Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft verklaard
dat hij samen met zijn vriendin met verdachte en diens vriendin in de stad Utrecht liep, dat zij tevoren bij het Van der Valk Hotel in Houten waren geweest en dat het gezellig was geweest. Toen zij in Utrecht liepen zag medeverdachte op enig moment dat verdachte in gevecht was met een jongen met rasta haar, dat hij toen naar hen toe is gelopen en de jongen met het rasta haar aan zijn haar naar de grond heeft getrokken en dat hij die jongen twee of drie keer heeft geschopt. Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft voorts verklaard dat hij zag dat verdachte aan kwam rennen en dat verdachte een voetbaltrap tegen het hoofd van slachtoffer gaf.
Bewijsoverwegingen feit 1
Verdachte en zijn medeverdachte hebben aangever meerdere slagen en stompen tegen het hoofd gegeven, en aangever vervolgens, toen hij weerloos op de grond lag tegen zijn hoofd getrapt en op zijn hoofd gestampt.
Ook uit de overige getuigenverklaringen blijkt dat aangever zowel door verdachte als door medeverdachte tegen zijn hoofd is getrapt.
De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of verdachte met zijn gedragingen (voorwaardelijk) opzet op de dood van aangever had. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze zijn verricht. Voorts is van belang dat naar vaste rechtspraak bepaalde handelingen naar hun uiterlijke verschijningsvorm kunnen worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg, dat het niet anders kan, dan dat degene die die handelingen heeft verricht, de aanmerkelijke kans op dat gevolg bewust heeft aanvaard.
De rechtbank overweegt dat het slaan, stompen, schoppen en stampen tegen iemands hoofd, zeker wanneer dat met kracht gebeurt, als zodanig de dood kan veroorzaken. Verdachte en zijn medeverdachte [medeverdachte 1] hebben aangever zulke harde klappen en stompen tegen zijn hoofd gegeven dat aangever op de grond viel. Vervolgens hebben zij, terwijl aangever weerloos op de grond lag, meermalen met kracht tegen het hoofd van aangever geschopt en gestampt. Dat verdachte en zijn medeverdachte [medeverdachte 1] met kracht hebben geslagen, gestompt, geschopt en gestampt, volgt ook uit het bij aangever geconstateerde letsel.
Door aldus te handelen heeft verdachte naar het oordeel van de rechtbank willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat aangever door dat handelen zou overlijden.
Uit de bewijsmiddelen blijkt voorts van een bewuste en nauwe samenwerking tussen verdachte en medeverdachte.
De rechtbank acht daarom wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 31 augustus 2013 samen met een ander heeft geprobeerd om aangever [slachtoffer 1] van het leven te beroven.
Bewijsmiddelen en bewijsoverwegingen feit 2
De rechtbank acht het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen, gelet op:
- de bekennende verklaring van verdachte
;
- de aangifte van [slachtoffer 2]
.
5
Bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in rubriek 4. genoemde bewijsmiddelen bewezen dat verdachte:
1.
Primair
hij
op
of omstreeks
31 augustus 2013 te Utrecht,
althans in het arrondissement
Midden-Nederland,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf
om tezamen en in vereniging met een ander
of anderen, althans alleen
,
opzettelijk [slachtoffer 1] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met
een ander
of anderen, althans alleen
, met dat opzet als volgt heeft gehandeld:
zijnde en/of hebbende hij, verdachte, en/of zijn mededader
- meermalen
, althans eenmaal,
(met gebalde vuist(en)) op het gezicht en/of het
lichaam van die [slachtoffer 1] gestompt/geslagen (waardoor die [slachtoffer 1] op de grond
viel) en
/of
(vervolgens)
- ( terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) meermalen,
althans eenmaal, met
geschoeide voet(en)
tegen en/of op zijn hoofd en/of lichaam gestampt en/of
geschopt/getrapt,
zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid;
2.
hij
op
of omstreeks
31 augustus 2013 te Utrecht,
althans in het arrondissement
Midden-Nederland,
opzettelijk mishandelend [slachtoffer 2] tweemaal,
althans eenmaal,
op zijn kaak,
althans zijn hoofd,
heeft geslagen, waardoor voornoemde [slachtoffer 2] letsel heeft bekomen en
/of
pijn heeft ondervonden.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
6
De strafbaarheid van de feiten en de strafbaarheid van verdachte
6.1
De strafbaarheid van de feiten
De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar als
1.
Medeplegen van poging tot doodslag
;
2.
Mishandeling
.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
6.2
De strafbaarheid van verdachte
De rechtbank heeft kennis genomen van het rapport van het Pieter Baan Centrum  d.d. 27 mei 2014, waar verdachte van 13 februari 2014 tot 2 april 2014 is geobserveerd. De onderzoekers A.T. Spangenberg, klinisch psycholoog, en M.F. de Vries, psychiater, hebben  aangegeven dat nu zij niet in staat zijn de aanwezigheid van een ziekelijke stoornis dan wel een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens van verdachte te onderbouwen dan wel uit te sluiten, en dat het niet mogelijk is gebleken een gedragskundige onderbouwing te leveren voor een doorwerking van een eventuele pathologie van verdachte binnen de ten laste gelegde feiten. De vraag of verdachte lijdende is aan een ziekelijk stoornis en/of gebrekkige ontwikkeling van zijn geestvermogens, kan derhalve niet door de onderzoekers worden beantwoord.
Gelet op het vorenstaande is er geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
Verdachte is dan ook strafbaar.
7
Motivering van de straffen en maatregelen
7.1.
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door hem bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, met aftrek van het voorarrest.
7.2.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft bepleit dat voor een openlijke geweldpleging en een mishandeling, overeenkomstig de oriëntatiepunten voor straftoemeting, een gevangenisstraf van maximaal 6 maanden geïndiceerd is. Op basis van de OM polarisrichtlijn is een gevangenisstraf van maximaal 5,5 maanden geïndiceerd. Gelet op het feit dat verdachte reeds 9,5 maanden in voorlopige hechtenis heeft gezeten, is de verdediging van mening dat de voorlopige hechtenis bij uitspraak dient te worden opgeheven.
7.3.
Het oordeel van de rechtbank
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
Verdachte heeft op 31 augustus 2013 samen met een ander geprobeerd [slachtoffer 1] van het leven te beroven door hem te slaan en te schoppen tegen het hoofd, ook toen [slachtoffer 1] al weerloos op de grond lag. Hij heeft daarmee een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Dat dit bij het slachtoffer niet tot dodelijke verwondingen heeft geleid is een gelukkige omstandigheid, die echter geenszins is te danken aan verdachte en diens handelen. Voorts heeft verdachte op diezelfde dag zich schuldig gemaakt aan mishandeling van [slachtoffer 2].
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank rekening gehouden met een de verdachte betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 29 januari 2014, waaruit blijkt dat verdachte op 27 januari 2012 is veroordeeld voor mishandeling, op 6 maart 2008 is veroordeeld voor diefstal met geweld, en op 3 januari 2007 een transactie van € 300,00 is aangeboden in verband met een gepleegde mishandeling op 19 november 2006.
Gelet op de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, en gelet op hetgeen is opgelegd in vergelijkbare zaken, is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten, passend en noodzakelijk is.
Het bij beide daders onder 1 ten laste gelegde feit is beiden even zwaar aan te rekenen. Het strafblad van verdachte rechtvaardigt een iets hogere gevangenisstraf dan bij de medeverdachte aan de orde.
8
Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft een schadevergoeding gevorderd ten bedrage van
€ 5.407,11, te weten € 1.407,11 aan materiële schade en € 4.000,00 aan immateriële schade.
De officier van justitie heeft gevorderd om de vordering van de benadeelde partij toe te wijzen voor zover die ziet op de materiële schade, een gedeeltelijk toe te wijzen, te weten voor een bedrag van € 3.000,00, voor zover die ziet op de immateriële schade.
De behandeling van de vordering van [slachtoffer 1], althans een gedeelte daarvan, levert niet een onevenredige belasting van het strafgeding op.
Het is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank schat de immateriële schade op een bedrag van € 2.500,00 en stelt de materiële schade vast op een bedrag van
€ 1.407,11. De vordering kan dan ook tot een bedrag van € 3.907,11 worden toegewezen.
Voorts zal verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
In het belang van de benadeelde partij voornoemd wordt als extra waarborg voor betaling de schadevergoedingsmaatregel (artikel 36f Sr) aan verdachte opgelegd.
De verplichting tot schadevergoeding wordt hoofdelijk opgelegd, dat wil zeggen dat verdachte, evenals de medeverdachte, aansprakelijk is voor de gehele schade. Als de medeverdachte de schade heeft betaald, is verdachte bevrijd aan de benadeelde partij te betalen en omgekeerd.
Behandeling van het restant van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. Daarom is de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering voor dat deel bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
9
Tenuitvoerlegging voorwaardelijke veroordeling
Bij de stukken bevindt zich de op 12 november 2013 ter griffie van deze rechtbank ontvangen vordering van de officier van justitie in het arrondissement Midden-Nederland, in de zaak met parketnummer 13-670032-10, betreffende het onherroepelijk geworden vonnis d.d. 27 januari 2012 van de politierechter te Amsterdam, waarbij verdachte is veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf, met bevel dat een gedeelte van deze straf, te weten 4 maanden gevangenisstraf, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van de op 2 jaren bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
De proeftijd loopt van 11 februari 2012 tot en met 10 februari 2014.
Gebleken is dat verdachte zich voor het einde van voornoemde proeftijd strafbaar feiten heeft schuldig gemaakt, zoals naar voren komt uit de verdere inhoud van dit vonnis. De rechtbank ziet hierin aanleiding de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf van 4 maanden te gelasten.
10
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 14g, 27, 36f, 45, 47, 57, 287, 300 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
11
Beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 5. is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
1.
Medeplegen van poging tot doodslag
;
2.
Mishandeling
;
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf van 30 maanden
;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijke deel van de opgelegde straf;
Benadeelde partij [slachtoffer 1], feit 1
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] het bedrag van
€ 3.907,11 waarvan € 1.407,11 ter zake van materiële schade en € 2.500,00 ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, berekend vanaf 31 augustus 2013 tot aan de dag der algehele voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- verklaart de benadeelde partij voor het overige deel van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering bij de burgerlijke rechter aangebracht kan worden;
Schadevergoedingsmaatregel
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1], € 3.907,11 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 augustus 2013, bij niet betaling te vervangen door 49 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader is betaald, verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de Staat te betalen;
- bepaalt dat bij voldoening van de schademaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
Vordering tenuitvoerlegging in 13/670032-10
- gelast dat de voorwaardelijke straf die bij vonnis van 27 januari 2012 is opgelegd in de zaak onder parketnummer 13/670032-10
ten uitvoer zal worden gelegd
, te weten een
gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden
.
Dit vonnis is gewezen door
mr. P.P.C.M. Waarts, voorzitter,
mrs. H.A. Gerritse en A.M.M.E. Doekes-Beijnes, rechters,
in tegenwoordigheid van A. Heijboer, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 27 juni 2014.
BIJLAGE : De tenlastelegging
Aan bovenbedoelde gedagvaarde persoon wordt tenlastegelegd dat
1.
Primair
hij op of omstreeks 31 augustus 2013 te Utrecht, althans in het arrondissement
Midden-Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf
om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
opzettelijk [slachtoffer 1] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met
een ander of anderen, althans alleen, met dat opzet als volgt heeft gehandeld:
zijnde en/of hebbende hij, verdachte, en/of zijn mededader
- meermalen, althans eenmaal, (met gebalde vuist(en)) op het gezicht en/of het
lichaam van die [slachtoffer 1] gestompt/geslagen (waardoor die [slachtoffer 1] op de grond
viel) en/of (vervolgens)
- ( terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) meermalen, althans eenmaal, met
geschoeide voet(en) tegen en/of op zijn hoofd en/of lichaam gestampt en/of
geschopt/getrapt,
zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid;
art 287 Wetboek van Strafrecht
art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
Subsidiair
hij op of omstreeks 31 augustus 2013 te Utrecht, althans in het
arrondissement Midden-Nederland, tezamen en in vereniging met anderen of een
ander, althans alleen, aan een persoon genaamd [slachtoffer 1], opzettelijk zwaar
lichamelijk letsel (gebroken neus en/of oogkas, bloed in longen,
hersenbloedingen), heeft toegebracht, door deze opzettelijk
- meermalen, althans eenmaal, (met gebalde vuist(en)) op het gezicht en/of het
lichaam van die [slachtoffer 1] te stompen/slaan (waardoor die [slachtoffer 1] op de grond viel)
en/of (vervolgens)
- ( terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) meermalen, althans eenmaal, met
geschoeide voet(en) tegen en/of op zijn hoofd en/of lichaam te stampen en/of
schoppen/trappen;
art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
Meer subsidiair
hij op of omstreeks 31 augustus 2013 te Utrecht, althans in het
arrondissement Midden-Nederland, met een ander of anderen, op of aan de
openbare weg, de Lange Viestraat, in elk geval op of aan een openbare weg,
openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 1], welk geweld
bestond uit het meermalen, althans eenmaal, (met gebalde vuist(en)) op het
gezicht en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] stompen/slaan (waardoor die [slachtoffer 1] op
de grond viel) en/of (vervolgens) (terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag)
meermalen, althans eenmaal, met geschoeide voet(en) tegen en/of op zijn hoofd
en/of lichaam stampen en/of schoppen/trappen, waarbij hij, verdachte,
meermalen, althans eenmaal, met geschoeide voet(en) op het hoofd en/of lichaam
van die [slachtoffer 1] heeft gestampt en/of welk door hem gepleegd geweld zwaar
lichamelijk letsel (gebroken neus en/of oogkas, bloed in longen,
hersenbloedingen), althans enig lichamelijk letsel voor die [slachtoffer 1] ten gevolge
heeft gehad;
art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 141 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht
2.
hij op of omstreeks 31 augustus 2013 te Utrecht, althans in het arrondissement
Midden-Nederland, opzettelijk mishandelend [slachtoffer 2] tweemaal, althans eenmaal, op zijn kaak, althans zijn hoofd, heeft geslagen, waardoor voornoemde [slachtoffer 2] letsel heeft bekomen en /of pijn heeft ondervonden;
art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht
Het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer 1] d.d. 9 september 2013, opgenomen op pagina 22-24 van proces-verbaal dossiernummer PL091A-2013195391B Z, in de wettelijke vorm opgemaakt en doorgenummerd van 1 tot en met 161.
De geneeskundige verklaring d.d. 2 september 2013, opgenomen op pagina 26-27 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal.
Mail van A.J. Meinders d.d. 11 november 2013, overgelegd ter terechtzitting d.d. 13 juni 2014.
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 31 augustus 2013, opgenomen op pagina 53 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal.
Het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer 2]d.d. 31 augustus 2013 met bijlage, opgenomen op pagina 39-42 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal.
Het sluit proces-verbaal d.d. 25 september 2013, opgenomen op pagina 4-14 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal, ihb pag 5.
Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige] d.d. 2 september 2013, opgenomen op pagina 84-86 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal, ihb pag 84-85
Het proces-verbaal van verhoor van verdachte [medeverdachte 1] d.d. 31 augustus 2013, opgenomen op pagina 115-120, van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal, ihb pag 116.
Het proces-verbaal van de zitting van 13 juni 2014.
Het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer 2] d.d. 31 augustus 2013 met bijlage, opgenomen op pagina 39-42 van het onder voetnoot 1 genoemde proces-verbaal, ihb pag 39.