ECLI:NL:RBAMS:2013:5068
Rechtbank AMS — Uitspraak 


RECHTBANK AMSTERDAM
VONNIS
Parketnummer: 13/845048-11 (Promis)
Datum uitspraak: 20 juni 2013
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
[verdachte],
geboren te [plaats] op [geboortedag] 1980,
ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op het adres
[GBA adres].
1
Het onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen op 17 januari  en 6 juni 2013.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. D.E. Kruimel en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. W.J. Ausma, naar voren hebben gebracht.
2
Tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat
1.
hij op een of meer tijdstip(pen) in de periode van 30 maart 2009 tot en met 22 april 2009 te Apeldoorn en/of Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, althans in Nederland, terwijl hij uit hoofde van zijn werk, beroep of functie toegang had tot informatie als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 van de Wet op het financiële toezicht, en beschikte over voorwetenschap als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 Wet op het financiële toezicht, omtrent de rechtspersoon, vennootschap of instelling waarvan de aandelen zijn te beschouwen als financiële instrumenten als bedoeld in artikel 5:56, eerste lid onder a, b, c of d, anders dan in de normale uitoefening van zijn werk, beroep of functie, de informatie waarop zijn voorwetenschap betrekking had, heeft medegedeeld aan (een) derde(n), [A] en/of [B], te weten:
dat [vennootschap 1]  op korte termijn een contract zou sluiten met het bedrijf [vennootschap 2] met betrekking tot het aanleveren van kaarten van West-Europa door [vennootschap 1] aan [vennootschap 2] en/of
dat de winst van [vennootschap 1] in 2009 zou verdriedubbelen ten opzichte van de winst in 2008,
welke informatie nog niet openbaar was gemaakt op het moment van mededelen aan voornoemde [A] en/of [B] en waarvan openbaarmaking significante invloed zou kunnen hebben op de koers van de aandelen [vennootschap 1]
(artikel 5:57 lid 1 onder a Wet op het financieel toezicht jo artikel 1 Wet op de economische delicten)
2.
hij op een of meer tijdstip(pen) in de periode van 30 maart 2009 tot en met 22 april 2009 te Apeldoorn en/of Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer natuurlijke perso(o)n(en) en/of alleen
terwijl hij uit hoofde van zijn werk, beroep of functie beschikte over informatie als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 van de Wet op het financiële toezicht, (telkens) gebruik heeft gemaakt van die voorwetenschap door (een) transactie(s) te verrichten en/of te bewerkstelligen in (certificaten van) aandelen [vennootschap 1], zijnde financiële
instrumenten die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt,  waarvoor een vergunning als bedoeld in artikel 5:26, lid 1, van de Wet op het financieel toezicht, is verleend, te weten (NYSE) Euronext Amsterdam, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s)
op 2 april 2009 1000 aandelen [vennootschap 1] aangekocht en/of
op 3 april 2009 1653 aandelen [vennootschap 1] aangekocht,
terwijl hij (telkens) bekend was met niet openbaar gemaakte, concrete informatie die rechtstreeks, althans middellijk betrekking had op [vennootschap 1], te weten:
dat [vennootschap 1] op korte termijn een contract zou sluiten met het bedrijf [vennootschap 2] met betrekking tot het aanleveren van kaarten van West-Europa door [vennootschap 1] aan [vennootschap 2] en/of
dat de winst van [vennootschap 1] in 2009 zou verdriedubbelen ten opzichte van de winst in 2008,
welke informatie (telkens) nog niet openbaar was gemaakt op het moment dat genoemde transactie(s) is/zijn verricht/bewerkstelligd en waarvan de openbaarmaking significante invloed zou kunnen hebben op de koers van de aandelen [vennootschap 1]
(artikel 5:56, eerste lid, jo 5:54 Wft jo artikel 2, derde lid, WED)
3
Voorvragen
De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
4
Waardering van het bewijs
4.1.
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de aan verdachte ten laste gelegde feiten kunnen worden bewezen en heeft hiertoe - kort samengevat - het volgende aangevoerd.
Verdachte, die werkzaam was bij [vennootschap 1]
(hierna: [vennootschap 1])
, beschikte over concrete informatie die niet eerder dan op 21 april 2009 openbaar is gemaakt, inhoudende dat er door [vennootschap 1] een overeenkomst met een grote Amerikaanse instelling gesloten was, welke veel omzet en winst zou genereren. Vervolgens heeft verdachte die informatie gedeeld met medeverdachte [A], zijnde de zus van verdachte, die vervolgens kort daarop die informatie heeft doorgespeeld aan [B], die op zijn beurt voor verdachte, [C] en zichzelf aandelen [vennootschap 1] heeft gekocht.
Verdachte en zijn medeverdachten beschikten over informatie waarvan een redelijk handelende belegger waarschijnlijk gebruik zal maken om er zijn beleggingsbeslissing ten dele op te baseren. Dit betreft daarom informatie die significante invloed zou kunnen hebben op de koers. Dat de informatie ook invloed heeft gehad op de koers, blijkt uit de stijgende koersen van [vennootschap 1] na openbaarmaking van het persbericht op 21 april 2009.
4.2.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van de aan hem ten laste gelegde feiten dient te worden vrijgesproken en heeft daartoe het volgende aangevoerd.
Het is niet aannemelijk dat verdachte in zijn hoedanigheid van zijn functie toegang had tot voorwetenschap, dan wel dat hij wist of redelijkerwijs had moeten vermoeden dat hij over voorwetenschap beschikte. Ook is het niet aannemelijk dat verdachte van voorwetenschap gebruik heeft gemaakt door de betreffende informatie door te spelen aan zijn zus en dat verdachte via zijn zus en [B] de transacties heeft verricht dan wel bewerkstelligd.
Immers zijn er geen concrete aanwijzingen dat verdachte voor het persbericht op de hoogte was van het sluiten van een contract met [vennootschap 2] en dat de winst zou verdriedubbelen. Ook is er geen bewijs dat verdachte de medeverdachten hierover heeft geïnformeerd. Mocht er al sprake zijn van het delen van informatie dan was dat geen concrete informatie maar hooguit informatie gebaseerd op geruchten bij het koffiezetapparaat. Ook is er geen bewijs dat verdachte informatie met zijn familie heeft gedeeld. En ook al was er voorwetenschap bekend bij verdachte, dan nog kan het gebruik maken hiervan niet worden bewezen omdat niet kan worden bewezen dat verdachte de intentie had om van deze voorwetenschap gebruik te maken en er geen bewijs is dat verdachte derden ertoe heeft aangezet of aanbevolen transacties te verrichten.
4.3.
Het oordeel van de rechtbank
4.3.1.
De rechtbank is - anders dan de verdediging maar met de officier van justitie - van oordeel dat bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan zowel het tipverbod als aan het verbod gebruik te maken van voorwetenschap bij verrichte transacties en overweegt hiertoe als volgt.
4.3.2.
De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen uit van de volgende feiten en omstandigheden.
Aanleiding onderzoek
Op 11 juni 2009 komt bij de AFM een melding van handel met voorwetenschap in het aandeel [vennootschap 1] binnen via het contactformulier van ene Joep Munsterman. Munsterman meldt dat [A]
(hierna: [C])
degene is geweest die voortijdig de beschikking heeft gehad over informatie, onder andere jaarcijfers en nieuws over een nieuwe klant in Amerika, betreffende [vennootschap 1]. Deze informatie is aan [C] voortijdig bekend gemaakt door haar broer
(hierna: verdachte)
die werkzaam is binnen [vennootschap 1]. [C] heeft vervolgens via [B]
(hierna: [B])
kooporders geplaatst, te weten op 2 april 2009 1.000 aandelen à € 2,75 en op 3 april 460 aandelen à € 3,00, 541 aandelen à € 2,75 en 652 aandelen à € 2,82. Vervolgens hebben [C] en [B] hun aandelen verkocht op 21 april 2009, te weten 2001 aandelen à € 8,00 en op 22 april 2009, te weten 652 aandelen à € 8,50. [B] heeft als tussenschakel gefunctioneerd waarbij hij 652 aandelen voor zichzelf heeft aangekocht.
Naar aanleiding van de hiervoor genoemde melding en een signalering van Euronext Amsterdam
, heeft Stichting Autoriteit Financiële Markten
(hierna: AFM)
een onderzoek gedaan en heeft zij op 21 februari 2011 aangifte gedaan tegen verdachte, [B] en [C] van overtreding van het verbod op handelen met voorkennis en aangifte gedaan tegen [C] en verdachte van overtreding van het tipverbod.
[vennootschap 1] is een effectuitgevende instelling,
gevestigd te [plaats].
Voorafgaande aan de koop aandelen [vennootschap 1]
Verdachte werkt vanaf 2007 als international sales manager bij [vennootschap 1] en deelt in april 2009 een kamer met drie andere werknemers, waaronder ook getuige [D].
[D] staat op de insiderslijst
en was vanaf 26 maart 2009 betrokken bij de licentieovereenkomst met een grote Amerikaanse partij
(hierna: de licentieovereenkomst)
.
De licentieovereenkomst is dan in de laatste fase
. Op de kamer waar zij werken, delen zij één printer. Op 31 maart 2009 ontvangt [D] een email over de te voeren communicatie om de licentieovereenkomst heen.
Op 1 april 2009 om 19.03 uur ontvangt [D] laat aan het eind van de dag via de mail twee draft persberichten. De ene heeft als kop: “[vennootschap 1] sluit baanbrekende overeenkomst met toonaangevende Amerikaanse software leverancier” en de andere heeft als kop “[vennootschap 1] sluit overeenkomst met toonaangevende softwareleverancier en ontvangt eenmalig 17 miljoen euro en winst in 2009 verdriedubbelt ten opzichte van 2008.”
Verdachte is volgens de inloggegevens van de parkeergaragepas op die dagen op kantoor. Op 2 april 2009 is hij al om 06.43 uur op kantoor.
Uit de informatie van [vennootschap 1] blijkt dat verdachte niet op de insiderslijst stond met betrekking tot de licentieovereenkomst en ook niet was aangemerkt als insider die uit hoofde van zijn functie regelmatig in aanraking kwam met koersgevoelige informatie.
Wel heeft verdachte, omdat [vennootschap 1] een beursgenoteerd bedrijf is, een complianceregeling moeten ondertekenen en wordt in de arbeidsovereenkomst expliciet gewezen op de strikte geheimhouding bij koersgevoelige informatie.
Koop aandelen [vennootschap 1]
[C] en [B] waren in 2009 werkzaam bij de AbnAmro bank als leidinggevenden van een sales team. [B] werkte in Den Haag en [C] in Apeldoorn.
Getuige [E], ook werkzaam bij de AbnAmro bank en collega van [C] en [B], verklaart op 20 maart 2012 bij de Fiod dat hij door [C] is benaderd waarbij [C] tegen hem had gezegd dat zij een tip had gekregen van haar broer over het bedrijf waar hij werkte en waarmee geld te verdienen was. [C] had aan [E] gevraagd of hij de aandelen zou kunnen kopen omdat zij liever deze aandelen niet zelf aankocht. [E] wilde dit niet doen. Een maand later heeft [C] aan [E] verteld dat de aandelen die hij niet voor haar had gekocht en waarvoor zij de tip had gekregen haar geld had opgeleverd en dat zij ongeveer 13.000 van [B] zou krijgen.
Dat [B] die aandelen heeft gekocht, klopt. Op 2 april 2009 koopt [B] via zijn Abn Amro effectenrekening 1.000 aandelen [vennootschap 1] voor een bedrag van € 2,75. Op 3 april 2009 koopt [B] via zijn AbnAmro effectenrekening nog eens 460 aandelen voor een bedrag van € 3,00, 541 aandelen voor een bedrag van € 2,75 en 652 aandelen voor een bedrag van € 2,82. In totaal zijn dat 2.653 aandelen voor een totaal bedrag van € 7.495, 75. Bij een pakket van 2.001 aandelen [vennootschap 1] heeft [B] op 3 april een verkooporder geplaatst om deze bij een prijs in de markt van € 8,00 te verkopen.
[B] heeft over de aankoop van de aandelen [vennootschap 1] verklaard dat hij [vennootschap 1] in eerste instantie niet kende, maar dat hij met [C] over [vennootschap 1] heeft gesproken en dat hij daardoor wist dat de broer van [C] daar werkte, dat het een goed bedrijf is en dat het net als TomTom ook kaarten maakt.
Op 3 april 2009 heeft [C] tweemaal € 3.000,- opgenomen
en op diezelfde dag stort [B] € 2.400,00 op zijn bankrekening. [B] stort de €2.400,00 door naar zijn effectenrekening onder vermelding van “i.v.m. aankoop.”
Persbericht en verkoop aandelen
Op 21 april 2009 verschijnt een persbericht van [vennootschap 1] waarin wordt meegedeeld dat mapmaker [vennootschap 1] in 2009 een spectaculaire groei van omzet en winst verwacht in 2009 op basis van een reeds afgesloten contract, inhoudende een licentieovereenkomst met een grote Amerikaanse partij voor het gebruik van de kaarten van West Europa.
Dezelfde dag stijgt de koers van € 4,25 naar € 8,25.
Op die zelfde dag verkoopt [B] 2.001 aandelen tegen het verkooporderbedrag van € 8,00 en op 22 april 2009 verkoopt hij de overige 652 aandelen voor een bedrag van € 8,50. De totale opbrengst is € 21.512,45. Het financiële gewin bedraagt in totaal € 14.016,70.
Op 21 april 2009 stuurt de vrouw van verdachte naar verdachte een mail met daarin de vraag “Hoeveel kost het nu.” Verdachte antwoordt daarop op 21 april 2009 naar zijn vrouw: “Op acht, je hoeft niet verder te kijken.” Vervolgens stuurt de vrouw van verdachte op 22 april 2009 een link van een krantenartikel met als kop: “Mogelijk voorkennis bij handel in [vennootschap 1] aandelen.” Verdachte antwoordt daarop met: “Nerd er staat toch bij de kranten kop dat het gaat om een artikel betreft 1999.”
Geldstromen na de verkoop aandelen
Op 8 mei 2009 wordt in [plaats] en op 11 mei 2009 in [plaats] (de woonplaats van verdachte en [C])
door [B] in totaal een bedrag van € 13.000,00 contant van zijn rekening opgenomen.
Op 11 mei wordt er € 7.000,00 gestort op de rekening van [C]
. Op 11 mei 2009 wordt een bedrag van € 5.000,00 en op 12 mei 2009 een bedrag van € 1.000,- gestort op de rekening van de vader van verdachte en [C]. Vervolgens wordt op 18 mei 2009 vanaf de rekening van de vader van verdachte en [C] een bedrag van € 1.000,00 overgemaakt naar de rekening van [C] en € 5.000,00 naar de rekening van verdachte, onder vermelding “winst.”
De vader van verdachte en [C] heeft verklaard dat zijn kinderen voor hem internetbankieren.
4.3.3.
Nadere bewijsoverweging
De rechtbank stelt voorop, ook al is het niet betwist, dat [vennootschap 1] een uitgevende instelling is in de zin van de Wet op het financieel toezicht.
Een Nederlandse naamloze vennootschap is een rechtspersoon waarvan het maatschappelijk kapitaal is verdeeld in aandelen. Dat het hier om een beursgenoteerd bedrijf gaat blijkt uit het dossier en de rechtbank neemt daarom op basis van het dossier aan dat de aandelen in [vennootschap 1] zijn genoteerd op de effectenbeurs Euronext Amsterdam, gevestigd te Amsterdam, en vergunninghouder is als bedoeld in artikel 5:26 lid 1 van de Wft.
Voorts is de rechtbank van oordeel dat het niet anders kan dat verdachte de concrete en koersgevoelige informatie die in drafts stonden, onder ogen heeft gekregen, door middel van stukken waarover zijn kamergenoot en insider Spigt beschikte, en dat hij die informatie heeft doorgespeeld aan [C], die de concrete en koersgevoelige informatie vervolgens weer heeft doorgespeeld aan [B] en naar aanleiding waarvan [B] vervolgens (mede) op verzoek van [C] de aandelen [vennootschap 1] heeft gekocht.
De rechtbank grondt hier haar overtuiging dat de informatie die verdachte en vervolgens [C] heeft doorgespeeld concrete informatie betrof, op basis van:
het feit dat zowel de anonieme tipgever als getuige [E] heeft verklaard dat [C] een waardevolle tip van haar broer had gekregen, waarbij de anonieme tipgever de informatie heeft gespecificeerd naar jaarcijfers en het nieuws van een nieuwe klant;
de timing van de transacties, te weten het feit dat [B] slechts een dag na het binnenkomen van de drafts een grote hoeveelheid aandelen heeft gekocht, terwijl hij niet eerder in aandelen [vennootschap 1] heeft gehandeld;
het feit dat [B] naast de aandelen die hij op verzoek van [C] heeft gekocht zelf ook nog 652 aandelen heeft gekocht;
het feit dat deze aan- en verkoop van de aandelen [vennootschap 1] afwijkt van het normale handelspatroon van [B];
- en op het feit dat [B] direct op de dag van de tweede aankoop een verkooporder heeft geplaatst bij een koers van € 8,00. Een koers die vanaf januari 2009 tot april 2009 schommelde tussen de € 2,20 en € 3,25. Deze geplaatste verkooporder acht de rechtbank dan ook zo specifiek dat het, mede gelet op het hiervoor genoemde, niet anders kan dan dat [C] en [B] wisten dat er een verdrievoudiging van de omzet zou komen. En die informatie was niet afkomstig uit berichten dan wel geruchten in de markt die aanleiding konden geven tot speculatie op een grote koersstijging van het aandeel [vennootschap 1].
De rechtbank grondt haar overtuiging dat ook verdachte bij het gebruik maken van de voorwetenschap betrokken is geweest
uit de verdeling van de winst na de verkoop van de aandelen. Uit de geldstromen kan niet anders dan worden afgeleid dan dat de € 13.000,00 die [B] contant van zijn rekening heeft afgehaald, onder verdachte en [C] is verdeeld en dat zij zelf via de rekening van hun vader hebben getracht de werkelijke herkomst van het geld te verhullen. Daarbij neemt de rechtbank in overweging dat verdachte noch [C] een aannemelijke verklaring heeft gegeven over de geldstortingen op hun rekeningen. Ook heeft [B] geen aannemelijke verklaring gegeven over waarom hij € 13.000,00 van zijn rekening heeft gehaald;
en uit de mailwisselingen tussen verdachte en zijn vrouw. De rechtbank acht ook die verklaringen van verdachte op die mailwisselingen ongeloofwaardig en onaannemelijk.
Verdachte moet worden aangemerkt als een primaire insider als bedoeld in artikel 5:56 Wft, nu verdachte uit hoofde van de uitoefening van zijn werk over voorwetenschap heeft kunnen beschikken en zich daardoor heeft moeten realiseren, zeker gelet op de door hem ondertekende complianceregeling, dat hij over voorwetenschap beschikte op het moment dat hij kennis kreeg van de te sluiten licentieovereenkomst en de daardoor groeiende omzet en winst.
De rechtbank komt dan ook op basis van al hetgeen hiervoor is overwogen tot de slotsom dat verdachte bij de transacties die hier in het geding zijn, wist dat hij de bedoelde voorwetenschap had, die voorwetenschap heeft doorgespeeld en van die wetenschap samen met [C] en [B] gebruik heeft gemaakt, zoals ten laste gelegd.
5
Bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in rubriek 4.3 vervatte bewijsmiddelen en de vervatte bewijsoverweging bewezen dat verdachte
Ten aanzien van het onder feit 1 ten laste gelegde:
in de periode van 30 maart 2009 tot en met 22 april 2009 te Apeldoorn en/of Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, terwijl hij uit hoofde van zijn werk toegang had tot informatie als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 van de Wet op het financiële toezicht, en beschikte over voorwetenschap als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 Wet op het financiële toezicht, omtrent de rechtspersoon, waarvan de aandelen zijn te beschouwen als financiële instrumenten als bedoeld in artikel 5:56, eerste lid onder a, b, c of d, anders dan in de normale uitoefening van zijn werk de informatie waarop zijn voorwetenschap betrekking had, heeft medegedeeld aan [A], te weten:
dat [vennootschap 1]  op korte termijn een contract zou sluiten met het bedrijf [vennootschap 2] met betrekking tot het aanleveren van kaarten van West-Europa door [vennootschap 1] aan [vennootschap 2] en
dat de winst van [vennootschap 1] in 2009 zou verdriedubbelen ten opzichte van de winst in 2008,
welke informatie nog niet openbaar was gemaakt op het moment van mededelen aan voornoemde [A] en waarvan openbaarmaking significante invloed zou kunnen hebben op de koers van de aandelen [vennootschap 1];
Ten aanzien van het onder feit 2 ten laste gelegde:
in de periode van 30 maart 2009 tot en met 22 april 2009 te Apeldoorn en/of Rotterdam en/of Den Haag en/of Amsterdam, tezamen en in vereniging met personen,
terwijl hij uit hoofde van zijn werk, beroep of functie beschikte over informatie als bedoeld in artikel 5:53 lid 1 van de Wet op het financiële toezicht, gebruik heeft gemaakt van die voorwetenschap door transacties te verrichten in aandelen [vennootschap 1], zijnde financiële instrumenten die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt,  waarvoor een vergunning als bedoeld in artikel 5:26, lid 1, van de Wet op het financieel toezicht, is verleend, te weten Euronext Amsterdam, immers hebben verdachte en zijn mededaders
op 2 april 2009 1000 aandelen [vennootschap 1] aangekocht en/
op 3 april 2009 1653 aandelen [vennootschap 1] aangekocht,
terwijl hij bekend was met niet openbaar gemaakte, concrete informatie die rechtstreeks, althans middellijk betrekking had op [vennootschap 1], te weten:
dat [vennootschap 1] op korte termijn een contract zou sluiten met het bedrijf [vennootschap 2] met betrekking tot het aanleveren van kaarten van West-Europa door [vennootschap 1] aan [vennootschap 2] en
dat de winst van [vennootschap 1] in 2009 zou verdriedubbelen ten opzichte van de winst in 2008,
welke informatie nog niet openbaar was gemaakt op het moment dat genoemde transacties zijn verricht en waarvan de openbaarmaking significante invloed zou kunnen hebben op de koers van de aandelen [vennootschap 1]
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
6
De strafbaarheid van de feiten
De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
7
De strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
8
Motivering van de straffen
8.1.
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar onder 1 en 2 bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een werkstraf van 180 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de werkstraf niet naar behoren (heeft) verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 90 dagen en een geldboete van € 3.000,00 , bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 40 dagen, geheel voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren.
8.2.
Het strafmaatverweer van de verdediging
De verdediging heeft de rechtbank verzocht bij een eventuele strafmaat rekening te houden met het feit dat een veroordeling het verkrijgen van een nieuwe baan zal bemoeilijken, dat verdachte niet eerder met politie en/of justitie in aanraking is gekomen voor soortgelijke feiten en er geen gevaar voor recidive aanwezig is. Voorts heeft de verdediging de rechtbank erop gewezen dat in soortgelijke zaken bijna altijd een voorwaardelijke geldboete wordt opgelegd.
8.3.
Het oordeel van de rechtbank
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon en de draagkracht van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
Verdachte heeft zich allereerst schuldig gemaakt aan overtreding van het tipverbod, door opzettelijk koersgevoelige informatie, welke informatie nog niet openbaar was gemaakt, door te geven aan zijn zus [A], met het doel die informatie te gebruiken bij de aankoop van aandelen, met als enige doel financieel gewin. Bij het gebruik maken van die koersgevoelige informatie heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van wat in de volksmond ook wel beursfraude wordt genoemd.
De verdachte heeft door op deze wijze te handelen een inbreuk gemaakt op de (werking van de) “fair [vennootschap 1] orderly market” die de relevante wetgeving juist beoogt te beschermen. Nu de koersgevoelige informatie niet openbaar was gemaakt kon verdachte, die erover beschikte, een voordeel verschaffen vergeleken met alle andere marktdeelnemers die daarvan niet op de hoogte waren. Het wezenlijke kenmerk van handel met voorwetenschap bestaat er immers in dat ongerechtvaardigd voordeel uit informatie wordt gehaald ten nadele van derden die daarvan niet op de hoogte zijn, en dat er dus afbreuk wordt gedaan aan de integriteit van de financiële markten en aan het vertrouwen van de beleggers.  Daarbij weegt de rechtbank mee dat verdachte samen met zijn zus als de auctor intellectualis kan worden aangemerkt van de bewezen geachte feiten.
De ernst van de feiten rechtvaardigen naar het oordeel van de rechtbank een straf zoals door de officier van justitie is gevorderd. Alleen een voorwaardelijke geldboete, zoals door de verdediging is bepleit, acht de rechtbank niet op zijn plaats, omdat men ervan moet worden doordrongen dat dergelijke ernstige schendingen van financiële toezichtwetgeving niet door de beugel kunnen.
Wel ziet de rechtbank reden om bij de hoogte van de werkstraf in het voordeel van verdachte af te wijken van hetgeen door officier van justitie is geëist, nu de rechtbank ten voordele van de verdachte rekening houdt met de omstandigheid dat de bewezen geachte feiten inmiddels geruime tijd geleden hebben plaatsgevonden.
9
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 23, 24c, 47, 57 van het Wetboek van Strafrecht en op de artikelen 1, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten en op de artikel 5:56 en 5:57 van de Wet op het financieel toezicht.
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
10
Beslissing
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
Ten aanzien van het onder feit 1 ten laste gelegde:
overtreding van een voorschrift, gesteld bij artikel 5:57 van de Wet op het financieel toezicht, opzettelijk begaan
Ten aanzien van het onder feit 2 ten laste gelegde:
medeplegen van overtreding van een voorschrift, gesteld bij artikel 5:56 van de Wet op het financieel toezicht, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte,
[verdachte]
, daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een taakstraf bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid van
160 uren
, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 80 dagen, met bevel dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering  is doorgebracht, bij de uitvoering van deze straf geheel in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 uren per dag.
Veroordeelt verdachte tot een geldboete van
€ 3.000
(drieduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 40 dagen.
Beveelt dat deze geldboete niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij later anders wordt gelast.
Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.
De tenuitvoerlegging kan worden gelast indien veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt.
Dit vonnis is gewezen door
mr. J. Knol, 	voorzitter,
mrs. J.A.A.G. de Vries en P.J. van Eekeren, 	rechters,
in tegenwoordigheid van mr. S. Zuithoff, 	griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 juni 2013.
Voor zover niet anders vermeld, wordt in de hierna volgende voetnoten telkens verwezen naar bewijsmiddelen die zich in het aan deze zaak ten grondslag liggende dossier bevinden, volgens de in dat dossier toegepaste nummering. Tenzij anders vermeld, gaat het daarbij om processen-verbaal, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.
Waar in de hierna volgende voetnoten wordt verwezen naar de processtukken
-	‘V’, betreft dit telkens een door de daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en) in de wettelijke vorm op ambtseed/ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van verhoor [NN] als bedoeld in artikel 344, eerste lid onder 3 Sv, telkens inhoudende de als verdachte afgelegde verklaring van na te noemen [NN];
-	‘G’, betreft dit telkens een door de daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en) in de wettelijke vorm op ambtseed/ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van verhoor [NN] als bedoeld in artikel 344, eerste lid onder 3 Sv, telkens inhoudende de als getuige afgelegde verklaring van na te noemen [NN];
-	‘AH’, betreft dit telkens een door de daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en) in de wettelijke vorm op ambtseed/ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen als bedoeld in artikel 344, eerste lid onder 3 Sv, telkens inhoudende de mededeling van door hem/haar/hun waargenomen of ondervonden feiten en omstandigheden;
-	‘D’, betreft dit telkens een ander geschrift als bedoeld in artikel 344 onder 5 Sv;
-	‘OPV’ of ‘ZPV’, betreft dit telkens een door de daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en) in de wettelijke vorm op ambtseed/ambtsbelofte opgemaakt overzichtsproces-verbaal dan wel zaaksproces-verbaal, bevattende een overzicht van het hierna te noemen proces-verbaal van de FIOD-ECD.
Deze bewijsmiddelen ‘V’, ‘AH’ en ‘D’ en ‘OPV’ zijn telkens opgenomen als bijlage bij het proces-verbaal van de FIOD-ECD met dossiernummer 48108.
AH-01, blz. 8
D-003
D-002, blz. 4 en 7
D-001
OPV, blz. 10
AH-08, blz. 1
V01-01, blz. 2
D-019 en D-020
G04-01, blz. 3
D-023
G04-01, blz. 7; D-045
G04-01, blz. 4 en 7; D-043
AH-028, blz. 6 en 10
D-020
D-085 en D-084
V03-01, blz. 2
G08-01, blz. 4, 5
AH-02, blz. 3,4; D-006; D-009, blz. 11, 12
V03-01, blz. 5; V03-02, blz. 4; V03-03, blz. 2
D-017, blz. 10
D-010, blz. 6, 7
D-049
D-002, blz. 8
AH-02, blz. 3; D-005; D-006; D-007
AH-17, alsmede D-047 en D-048
AH-01, blz. 8
AH-02;D-026, blz. 11, 13
D-029, blz. 2
AH-02, blz. 5; D-035, blz. 3, 4; AH-01, blz. 8
G03-01, blz. 2
D-085, de daarin genoemde Wet toezicht effectenverkeer is in 2006 vervangen door de toen inwerking getreden Wet op het financieel toezicht, derhalve leest de rechtbank, nu de feiten hebben plaatsgevonden in 2009, hier de nieuwe wetsartikelen.
AH-16, blz. 2
AH-016, blz. 2
D-001; D-044