ECLI:NL:GHSHE:2013:6106
Gerechtshof SHE — Uitspraak 


GERECHTSHOF TE ’s-HERTOGENBOSCH
meervoudige kamer voor de behandeling van een wrakingsverzoek
Registratienummer:	204-26-2013
Datum uitspraak:	20 december 2013
BESLISSING
op het schriftelijke verzoek als bedoeld in artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering, in de zaak met parketnummer 20-004412-12 van:
[verdachte],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1985,
thans verblijvende in PI Rijnmond - Gev. De IJssel te Krimpen aan den IJssel,
hierna te noemen: “de verzoeker”,
strekkende tot wraking van mrs. J.J. van der Kaaden, M.L.P. van Cruchten en
M.I.A. Schlaghecke-Bouman, raadsheren in de afdeling strafrecht van het gerechtshof te
’s-Hertogenbosch.
1
Het procesverloop
De wraking van de raadsheren die deel uitmaken van de strafkamer is schriftelijk verzocht bij faxbericht d.d. 22 november 2013, afkomstig van mr. J.A.W. Knoester, raadsman van verdachte.
Mr. [NAAM]r Kaaden heeft schriftelijk op het wrakingsverzoek gereageerd. De gewraakte raadsheren hebben niet in de wraking berust.
De wrakingskamer heeft het wrakingsverzoek in raadkamer behandeld op 12 december 2013, in
aanwezigheid van de advocaat-generaal mr. A.W.A. Willemsen en de raadsvrouwe mr. A.A. van Harmelen, die waarnam voor mr. J.A.W. Knoester.
Bij die gelegenheid heeft de raadsvrouwe het wrakingsverzoek nog nader toegelicht.
Advocaat-generaal mr. A.W.A. Willemsen heeft mondeling geconcludeerd tot afwijzing van het
wrakingsverzoek.
2
De beoordeling
2.1.
Ingevolge artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering kan wraking van een bepaalde rechter worden verzocht op grond van feiten of omstandigheden waardoor diens onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.
2.2.
Bij de beoordeling van het ontbreken van onpartijdigheid van de rechter dient uitgangpunt te zijn dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat een rechter jegens een rechtzoekende een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij een rechtzoekende dienaangaande vrees objectief gerechtvaardigd is.
2.3.
Uit de inhoud van het wrakingsverzoek en uit de bij gelegenheid van de mondelinge behandeling daarop gegeven toelichting valt af te leiden dat in de visie van verzoeker door de strafkamer op z’n minst de schijn van partijdigheid is gewekt doordat de strafkamer in het tussenarrest van 21 november 2013 het onderzoek heeft heropend en de oproeping van drie deskundigen heeft bevolen, te weten de psychiater Grochowska en de psycholoog Seinen, beiden van het PBC, alsmede de psycholoog Van Beek van de Van der Hoevenkliniek. Door niet tevens de oproeping te bevelen van de psycholoog Zweegers, die zich kritisch heeft uitgelaten omtrent de rapportage van Van Beek en door niet te bepalen dat de opgeroepen deskundigen in kennis dienen te worden gesteld van de uitspraak van het Centraal Tuchtcollege, waarin klachten tegen van Beek gegrond zijn verklaard, is volgens verzoeker de schijn ontstaan dat de strafkamer:
de kritiek op de rapportage van Van Beek heeft willen ”weghouden” bij de rapporteurs van het PBC;
de kritiek op de rapportage van Van Beek van minder gewicht acht dan het oordeel van de deskundigen van het PBC.
Namens verzoeker is hieraan bij gelegenheid van de mondelinge behandeling toegevoegd dat de strafkamer ten onrechte in het geheel niet heeft gemotiveerd waarom wél Van Beek als deskundige is opgeroepen en níet Zweegers.
2.4.
De wrakingskamer stelt allereerst vast dat uit de reactie van mr. [NAAM]r Kaaden op het wrakingsverzoek blijkt dat het verwijt van verzoeker dat de strafkamer de uitspraak van het Centraal Tuchtcollege heeft willen ”weghouden” bij de deskundigen van het PBC berust op een onjuiste lezing van het tussenarrest: ook die uitspraak hoort tot de stukken die aan de opgeroepen deskundigen ter beschikking moeten worden gesteld.
2.5.
Op zichzelf is de constatering van verzoeker juist dat de strafkamer niet heeft gemotiveerd waarom de deskundige Van Beek wél is opgeroepen en de deskundige Zweegers niet. Dit gegeven kan echter niet los worden gezien van het feit dat het hier gaat om een ambtshalve genomen beslissing van de strafkamer: over het al dan niet (alsnog) oproepen van deskundigen heeft geen debat plaatsgevonden tijdens de terechtzitting op 7 november 2013. Aan het ontbreken van een nadere motivering voor de keuze van de drie deskundigen, die in het tussenarrest zijn genoemd, kan naar het oordeel van de wrakingskamer dan ook in redelijkheid geen conclusie worden verbonden, en zeker niet de conclusie die verzoeker eraan verbindt, namelijk dat de keuze voor de drie deskundigen zou zijn ingegeven door de wens van de strafkamer om de ondeugdelijke rapportage van Van Beek te ”repareren”.
2.6.
De wrakingskamer merkt in dit verband op dat, indien verzoeker meent dat er goede redenen zijn om ook de deskundige Zweegers ter terechtzitting te doen oproepen, het hem vrijstond (en nog vrij staat) om daartoe de nodige initiatieven te nemen. Indien de strafkamer vervolgens op ondeugdelijke gronden zou weigeren om aan een dergelijk verzoek tegemoet te komen, zou hij mogelijk redenen hebben om te klagen, maar een dergelijke situatie doet zich hier niet voor.
2.7.
De conclusie is dat niet is gebleken van omstandigheden die de conclusie zouden kunnen rechtvaardigen dat de leden van de strafkamer jegens verzoeker een vooringenomenheid koesteren, dan wel dat de kennelijk bij verzoeker dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd zou zijn.
2.8.
Het vorenstaande brengt met zich dat het verzoek tot wraking als ongegrond dient te worden afgewezen.
B E S L I S S I N G
Het hof:
Wijst
het verzoek tot wraking af.
Bepaalt
dat het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het wrakingsverzoek.
Beveelt
de onverwijlde mededeling van deze beslissing aan de verzoeker, diens raadsman, de advocaat-generaal en de raadsheren mrs. J.J. van der Kaaden, M.L.P. van Cruchten en
M.I.A. Schlaghecke-Bouman.
Aldus gedaan in raadkamer door
mr. N.J.M. van Etten, voorzitter,
mr. K.J. van Dijk en mr. J. Swinkels,
in tegenwoordigheid van mr. M.F.S. ter Heide als griffier,
en in het openbaar uitgesproken op 20 december 2013.