ECLI:NL:RBLIM:2015:6528
Rechtbank LIM — Uitspraak 


RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Maastricht
Strafrecht
Parketnummer: 03/866077-15
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 30 juli 2015
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] ,
wonende te [adresgegevens] .
Raadsman is mr. K.D. Regter, advocaat, kantoorhoudende te Heerlen.
1
Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 16 juli 2015, waarbij de officier van justitie, de raadsman en de verdachte hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2
De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat een persoon tegen betaling seksuele handelingen heeft verricht met verdachte terwijl die persoon de leeftijd van zestien jaren maar nog niet die van achttien jaren had bereikt.
3
De beoordeling van het bewijs
3.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officieren van justitie achten het tenlastegelegde feit wettig en overtuigend bewezen. Zij verwijzen hierbij naar de wisselende verklaringen van verdachte omtrent het contact dat hij met het meisje heeft gehad. Verder verwijzen zij naar de route die verdachte zegt te hebben genomen. Die route zou niet kloppen, gelet op de vastgestelde route die beschreven staat in het aanvullend proces-verbaal van [verbalisant 1] van 3 juni 2015. Verdachte heeft om de hete brij heen gedraaid door te verklaren dat in zijn sms-contacten geen gewag was gemaakt van het adres, terwijl uit de telecomgegevens blijkt dat de locatie van de telefoon van verdachte onder dezelfde mast valt als de locatie van Hotel [hotel 1] . Verdachte heeft verklaard dat hij op 9 oktober 2014 met zijn bosmaaier bij bedrijf [bedrijfsnaam] is geweest. Volgens de bedrijfsleider [naam] is verdachte niet in die periode bij het bedrijf geweest, noch heeft hij in die periode contact met het bedrijf opgenomen. Ook is de naam van verdachte in de werktelefoon van het meisje onder zijn nummer aangetroffen. Zij heeft verklaard dat zij seks heeft gehad met de mannen die zijn opgenomen in de werktelefoon.
3.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsman stelt zich op het standpunt dat verdachte van het tenlastegelegde vrijgesproken dient te worden. Er kan niet worden vastgesteld dat verdachte seks heeft gehad met het meisje, laat staan seks tegen betaling. Er is overigens geen DNA van verdachte aangetroffen.
3.3
Het oordeel van de rechtbank
Inleiding
In het kader van de vermissing van [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum slachtoffer] te [geboorteplaats slachtoffer] werd verbalisant [verbalisant 2] op 14 oktober 2014 tweemaal telefonisch benaderd door [naam vader] , de vader van [slachtoffer] . In het tweede gesprek deelde de vader mede dat zijn dochter mogelijk in hotel [hotel 1] of [hotel 2] te Valkenburg zou verblijven en dat er foto’s van haar op een internetsite stonden genaamd [naam website] . [naam website] is een site waar prostitutiediensten worden aangeboden.
Verbalisant [verbalisant 2] bezocht de site [naam website] en trof foto’s aan van een vrouwelijk persoon die adverteerde onder de naam [alias] ”. De vader van [slachtoffer] bevestigde dat op deze foto’s inderdaad zijn dochter te zien was.
Redengevende feiten en omstandigheden
Op 14 oktober 2014 observeert een observatieteam het appartementencomplex behorende bij het hotel “ [hotel 1] ” te Valkenburg aan de Geul. Gezien wordt dat een jongeman, die wordt herkend als [betrokkene] , op verschillende tijdstippen verschillende mannen de toegang biedt via de algemene toegangsdeur van het appartementencomplex. Verder wordt gezien dat op de derde verdieping van het complex een blonde jonge vrouw, die herkend wordt als [slachtoffer]
, even door een raam kijkt. Op 14 oktober 2014 wordt [betrokkene] in de badkamer van het appartement aangehouden. In de wasbak van het appartement ligt een witte Iphone 4. [slachtoffer] (geboren op [geboortedatum slachtoffer] )
en een andere man worden tevens in hetzelfde appartement aangehouden.
[slachtoffer] verklaart dat ze gemiddeld 4 à 5 klanten per dag heeft gehad in de periode 29 september 2014 tot en met 14 oktober 2014.
Zij verklaart dat de witte I-phone haar werktelefoon was.
Zij verklaart verder dat zij in haar werktelefoon het nummer opsloeg van mensen die met haar sms’ten en ze de (echte) naam opsloeg van personen die als klant bij haar waren gekomen.
De inbeslaggenomen werktelefoon wordt door de politie onderzocht. Blijkens onderzoek staat in de inbeslaggenomen werktelefoon een contact onder de naam “ [voornaam verdachte] ” met telefoonnummer [telefoonnummer] .
Uit een CIOT bevraging
blijkt een van de telefoonnummer op naam te zijn gesteld van het bedrijf van verdachte. Verdachte bevestigt tijdens zijn verhoor bij de politie dat het telefoonnummer zijn telefoonnummer betreft.
Uit het onderzoek naar het nummer van verdachte wordt opgemaakt dat op 9 oktober 2014 het nummer van verdachte binnenkomt op een zendmast welke direct valt onder de locatie van appartementencomplex / Hotel [hotel 1] te Valkenburg.
Verdachte heeft verklaard
kort zakelijk weergegeven:
Ik heb inderdaad met dat meisje telefonisch contact gehad. Ik was nieuwsgierig dat een meisje zich in Valkenburg prostitueert. Ik denk dat ik ge-sms't heb. Ik heb de afspraak geannuleerd toen ik op weg was naar het bedrijf [bedrijfsnaam] (te Valkenburg) met mijn kapotte bosmaaier.
Conclusie
De rechtbank stelt aan de hand van de bewijsmiddelen vast dat verdachte op 9 oktober 2014 in Valkenburg is geweest in de nabijheid van het appartementencomplex / hotel [hotel 1] . Verdachte had van tevoren een afspraak gemaakt met het meisje. In de werktelefoon van het meisje wordt de naam “ [voornaam verdachte] ” aangetroffen onder het nummer [telefoonnummer] . Dit nummer blijkt in gebruik te zijn bij verdachte [verdachte] . Het meisje heeft zelf verklaard dat zij de naam in haar werktelefoon opsloeg van personen die bij haar zijn geweest. Verder heeft zij op de vraag of zij met de klanten die in de telefoon zijn opgeslagen seks heeft gehad, geantwoord: “Als het goed is wel”.
Verdachte heeft eerst verklaard dat hij het telefoonnummer van het meisje niet kende, vervolgens dat hij misschien gegevens, die te maken hebben met kamerverhuur heeft opgevraagd en daarna dat hij inderdaad met het meisje telefonisch contact heeft gehad, omdat hij misschien nieuwsgierig was dat een meisje zich in Valkenburg prostitueert.
Verdachte heeft vervolgens verklaard dat hij op de bewuste dag wel naar Valkenburg is gereden omdat hij naar het bedrijf [bedrijfsnaam] moest in verband met een defecte bosmaaier en dat hij toen daar de bosmaaier inderdaad ter reparatie heeft aangeboden en dat hij de afspraak met het meisje heeft geannuleerd. Deze verklaring vindt echter zijn weerlegging in de genoemde bewijsmiddelen en de verklaring van de bedrijfleider van [bedrijfsnaam] dat verdachte op of omstreeks 9 oktober 2014 niet met zijn bosmaaier bij [bedrijfsnaam] is geweest. De verklaring van verdachte dat hij het meisje niet heeft gezien wordt als kennelijk leugenachtige verklaring tot het bewijs gebezigd. Verdachte heeft met deze verklaring proberen te verhullen dat hij met het meisje tegen betaling ontuchtige handelingen in enige vorm heeft verricht. Welke handelingen dat precies zijn kan de rechtbank niet vaststellen maar gelet op de leugenachtigheid van de verklaring probeert verdachte te verhullen dat het gaat om een van de handelingen die de in de tenlastelegging is omschreven.
De rechtbank acht gelet op al het bovenstaande het tenlastegelegde feit wettig en overtuigend bewezen op de wijze als vermeld onder 3.4.
3.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat de verdachte
op 9 oktober 2014 te Valkenburg, gemeente Valkenburg aan de Geul, ontucht heeft gepleegd met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum slachtoffer] die zich beschikbaar stelde tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling en die de leeftijd van zestien jaren maar nog niet de leeftijd van achttien jaren had bereikt,
bestaande die ontucht uit
- het aanraken en/of betasten en/of voelen van de borsten en/of de vagina van die [slachtoffer] en/of
- het doen aanraken van en/of doen wrijven over en/of doen trekken aan zijn, verdachtes, penis door die [slachtoffer] en/of
- het brengen/duwen van zijn, verdachtes, vinger(s) en/of penis in de vagina en/of de anus van die [slachtoffer] en/of
- het brengen/duwen van zijn, verdachtes, penis in de mond van die [slachtoffer] .
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
4
De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op:
ontucht plegen met iemand die zich beschikbaar stelt tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling en die de leeftijd van zestien maar nog niet van achttien jaren heeft bereikt
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
5
De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluit.
6
De straf en/of de maatregel
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden. De officier van justitie heeft hiertoe gewezen op de impact van jeugdprostitutie voor het individuele slachtoffer en de massaliteit van dit verschijnsel. Uit informatie van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Misbruik tegen Kinderen blijkt er in 2014 sprake van 300 mogelijke slachtoffers van jeugdprostitutie met de Nederlandse nationaliteit. Op 1 juni 2015 is een Richtlijn van Strafvordering art 248b SR in werking getreden, waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen 2 categorieën. Categorie 1 betreft ontucht zonder seksueel binnendringen van het lichaam, categorie 2 ontucht met seksueel binnendringen van het lichaam. Voor categorie 1 geldt een bandbreedte van 1 tot 6 maanden gevangenisstraf; voor categorie 2 van 6 tot 15 maanden gevangenisstraf.
6.2
Het standpunt van de verdediging
Mocht de rechtbank komen tot een bewezenverklaring dan is een voorwaardelijke straf met een onvoorwaardelijke geldboete de meest passende straf. Subsidiair ligt een voorwaardelijke veroordeling met een geldborg als voorwaarde in de rede. Meer subsidiair kan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 1 dag met een onvoorwaardelijke taakstraf worden opgelegd.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
Verdachte maakt deel uit van de groep jeugdprostitutieklanten die terecht staat in de zogenaamde ‘Valkenburgse zedenzaak’. De rechtbank realiseert zich dat deze zaak een grote impact heeft op de levens van àlle betrokkenen. In de eerste en voornaamste plaats op dat van het minderjarige slachtoffer en haar naasten. Dat verwoordt zij ook in haar slachtofferverklaring. Daarnaast heeft de zaak van begin af aan kunnen rekenen op bijzonder veel publiciteit. De rechtbank kan zich voorstellen dat dit ook belastend is voor verdachten en hun directe omgeving, althans voor zover die door verdachten op de hoogte is gebracht.
Het hebben van seks met een minderjarige prostituee is strafbaar gesteld in artikel 248b van het Wetboek van Strafrecht. Hierin staat de bescherming van minderjarigen centraal. Zij moeten kunnen opgroeien in een omgeving waar zij zich veilig kunnen ontwikkelen, ook op seksueel gebied. Gezien hun jeugdige leeftijd kan van hen niet worden verwacht dat zij zelf voldoende in staat zijn hun seksuele integriteit te bewaken en de draagwijdte van hun gedrag in dit opzicht te overzien.
Jeugdprostitutie is een ernstig zedendelict. De grote hoeveelheid mannen (enkele tientallen) die in een relatief korte periode van tien dagen in een hotelkamer tegen betaling seks hadden met een meisje van 16 jaar heeft de maatschappij extra geschokt. De rechtbank benadrukt in dit verband echter dat zij bij het bepalen van de straf bij iedere verdachte afzonderlijk moet beoordelen welk verwijt hem individueel kan worden gemaakt.
De rechtbank heeft bewezenverklaard dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het gebruik maken van de diensten van een minderjarige prostituee, waarbij niet is komen vast te staan dat er sprake is geweest van het seksueel binnendringen van het lichaam van de minderjarige. De verdachte heeft door zijn handelen de lichamelijke integriteit en de psychische staat van de minderjarige in ernstige mate geschonden en bijgedragen aan het in stand houden van jeugdprostitutie.
Voor jeugdprostitutie is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf het uitgangspunt. De rechtbank vindt die in elk geval op haar plaats als de verdachte bewust ontucht met een minderjarige wilde plegen. De rechtbank houdt er echter rekening mee dat uit het strafdossier niet kan worden afgeleid dat verdachte bewust op zoek was naar een seksafspraak met een meisje dat jonger was dan 18 jaar. Hij reageerde op een advertentie op een website waar bij het profiel van het meisje de leeftijd van 18 jaar stond vermeld. Daarvan had verdachte zich echter moeten vergewissen. Dat heeft hij nagelaten en zo is hij in werkelijkheid terechtgekomen bij het minderjarige slachtoffer en daarvoor draagt hij verantwoordelijkheid. Zonder ook maar iets af te doen aan de ernst van het strafbare feit en de gevolgen voor het slachtoffer, is het verwijt dat deze verdachte kan worden gemaakt minder groot dan in het geval dat iemand welbewust op zoek is gegaan naar een minderjarige of wist dat zij minderjarig was. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat dat verdachte een blanco strafblad heeft en dat de reclassering het recidiverisico inschat als laag.
Gelet op deze omstandigheden acht de rechtbank anders dan de officier van justitie een onvoorwaardelijke gevangenisstraf een te zware strafmodaliteit. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf het meest passend zou zijn. Op grond van het bepaalde in artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht is deze strafmodaliteit voor jeugdprostitutie echter niet meer mogelijk. Artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht sluit immers uit dat de rechtbank (onder meer) voor dit feit niet kan volstaan met het opleggen van een enkele taakstraf. Daarom zal de rechtbank kiezen voor een in haar ogen minder bevredigende oplossing, namelijk een gevangenisstraf voor de duur van één dag in combinatie met een taakstraf. Tegen een dergelijk gecombineerde straf verzet artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht zich niet.
Bij het bepalen van de hoogte van de taakstraf betrekt de rechtbank in strafverzwarende zin verdachte’s houding. Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat verdachte tijdens zijn politieverhoren veel heeft gedraaid. Ook ter terechtzitting – waar verdachte overigens niet op eigen initiatief is verschenen - heeft verdachte er geen blijk van gegeven enige verantwoordelijkheid te nemen voor zijn handelen.
De rechtbank zal in strafverminderende zin geen rekening houden met de grote mate van publiciteit over de Valkenburgse zedenzaak. De rechtbank doet dit niet omdat in dit geval niet is gebleken dat de naam of persoon van verdachte in het nieuws is geweest op een wijze waardoor hij concreet schade heeft opgelopen.
Dit alles brengt mee dat de rechtbank een gevangenisstraf zal opleggen voor de duur van één dag in combinatie met een taakstraf van 150 uur.
7
De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
7.1
De vordering van de benadeelde partij
De benadeelde partij [slachtoffer] vordert primair een bedrag aan immateriële schade van
€ 5.000,00 terzake van het tenlastegelegde en bewezenverklaarde feit. Subsidiair vordert de benadeelde partij dat alle verdachten - die zich dienen te verantwoorden voor hun gedrag ten opzichte van het slachtoffer - moeten opkomen voor één en hetzelfde bedrag te weten een bedrag van € 25.000,00. Meer subsidiair verzoekt de benadeelde partij dat de rechtbank een smartengeld bedrag naar redelijkheid en billijkheid vaststelt.
7.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat een bedrag van € 5.000,00 dient te
worden toegewezen, zoals primair gevorderd. Tevens dient de schadevergoedingsmaatregel
te worden opgelegd.
7.3
Het standpunt van de verdediging
Uit de bewijsmiddelen kan niet worden vastgesteld dat verdachte seksueel is binnengedrongen bij het meisje. Er is derhalve geen ruimte voor de gevraagde primaire vordering. Die dient dan ook te worden afgewezen. Subsidiair kan maximaal 33% van
€ 1.000,- (afgerond € 334,-) worden toegewezen, daar het meisje tevens een bepalende rol in het geheel heeft gespeeld. Tevens dient de benadeelde partij te worden veroordeeld in de proceskosten.
7.4
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank begrijpt de vordering tot vergoeding van de immateriële schade aldus dat deze is gebaseerd op een onrechtmatige daad die verdachte jegens het slachtoffer [slachtoffer] heeft gepleegd. De rechtbank oordeelt hierover als volgt.
Ten aanzien van de vordering tot vergoeding van nadeel dat niet in vermogensschade bestaat overweegt de rechtbank dat de Nederlandse wet een restrictief stelsel kent ten aanzien van het toekennen van een dergelijke vergoeding. Artikel 6:106 Burgerlijk Wetboek geeft daartoe een limitatieve opsomming. Het recht op vergoeding van immateriële schade bestaat slechts voor zover de wet hierop een aanspraak geeft. Uit het eerste lid onder b van voormeld artikel volgt dat voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat, de benadeelde recht heeft op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding, indien de benadeelde (onder meer) in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast.
De rechtbank is van oordeel dat uit het onderzoek ter terechtzitting is komen vast te staan dat een ernstige inbreuk is gemaakt op de integriteit en de persoonlijke levenssfeer van [slachtoffer] , waardoor zij in haar persoon is aangetast. Zij heeft immers tegen betaling seksuele handelingen verricht met de meerderjarige verdachte. Hiervoor is niet nodig dat ook psychische schade is vastgesteld. Aldus staat genoegzaam vast dat aan de benadeelde partij door het hiervoor bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks schade is toegebracht. De verdachte zal voorts ter zake van dit feit een straf worden opgelegd. De rechtbank stelt met inachtneming van alle omstandigheden van dit geval de door de benadeelde partij [slachtoffer] tot op het moment van de zitting geleden immateriële schade naar billijkheid vast op
€ 334,00,
welk bedrag niet door de verdediging is betwist. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige in haar vordering tot vergoeding van de immateriële schade niet-ontvankelijk verklaren. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. De rechtbank zal -anders dan de raadsman heeft gesteld- de verdachte veroordelen in de proceskosten, nu een deel van de vordering wordt toegekend.
De rechtbank zal voor het toegewezen bedrag,
groot € 334,00
, tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen, nu de rechtbank het wenselijk acht dat de Staat schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert.
8
De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 9, 22c, 22d, 24c, 36f en 248b van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
9
De beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
Strafbaarheid
verklaart dat het bewezenverklaarde het strafbare feit oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
- veroordeelt de verdachte voor het feit tot
een gevangenisstraf van 1 dag
;
veroordeelt de verdachte voor het feit tot een taakstraf voor de duur van
150 uren
;
beveelt dat indien de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van
75 dagen
;
Benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
wijst de vordering voor wat betreft de immateriële schade van de benadeelde partij
[slachtoffer]
gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij te betalen
€ 334,00 voor tot aan de zitting geleden schade
;
verklaart de benadeelde partij
[slachtoffer]
voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering ten aanzien van de overig gevorderde immateriële schade;
bepaalt dat zij het gedeelte van haar vordering dat niet-ontvankelijk is verklaard slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;
legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de staat ten behoeve van het slachtoffer
[slachtoffer]
, van
€ 334,00
, bij niet betaling en verhaal te vervangen door
6 dagen
hechtenis, met dien verstande dat de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de staat in zoverre komt te vervallen.
Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.M. Goessen, voorzitter, mr. J. Wöretshofer en
mr. L. Feuth, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.J.M. Penders, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op
30 juli 2015
.
Buiten staat
Mr. L. Feuth is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
hij op of omstreeks 9 oktober 2014, in elk geval in de periode van 29 september 2014 tot en met 14 oktober 2014 te Valkenburg, gemeente Valkenburg aan de Geul, ontucht heeft gepleegd met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum slachtoffer] die zich beschikbaar stelde tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling en die de leeftijd van zestien jaren maar nog niet de leeftijd van achttien jaren had bereikt,
bestaande die ontucht uit
- het aanraken en/of betasten en/of voelen van de borsten en/of de vagina van die [slachtoffer] en/of
- het doen aanraken van en/of doen wrijven over en/of doen trekken aan zijn, verdachtes, penis door die [slachtoffer] en/of
- het brengen/duwen van zijn, verdachtes, vinger(s) en/of penis in de vagina en/of de anus van die [slachtoffer] en/of
- het brengen/duwen van zijn, verdachtes, penis in de mond van die [slachtoffer] .
De vindplaatsvermeldingen, voorkomend in de hierna opgenomen bewijsmiddelen en de motivering van de bewezenverklaring, verwijzen naar de doorlopende paginanummering in de voor eensluidend afschrift gewaarmerkte kopie van het in de wettelijke vorm door daartoe bevoegde verbalisanten van de politie Eenheid Limburg opgemaakte proces-verbaal, genummerd 2014119064 d.d. 24 mei 2015 en de als bijlagen daarbij gevoegde schriftelijke bescheiden, welke alle wettige bewijsmiddelen zijn als bedoeld in artikel 344, eerste lid jo artikel 339, eerste lid onder 5º van het Wetboek van Strafvordering.
Proces-verbaal van observatie d.d. 16 oktober 2014, doorgenummerde dossierpagina's 31 t/m 33.
Proces-verbaal van het informatief gesprek mensenhandel d.d. 14 oktober 2014, doorgenummerde dossierpagina 35.
(verificatie personalia).
Proces-verbaal van bevindingen betreden [adres] te Valkenburg d.d. 15 oktober 2015, doorgenummerde
dossierpagina's 71 en 72.
Proces-verbaal van verhoor van [slachtoffer] d.d. 11 maart 2015, doorgenummerde dossierpagina’s 64-65.
Proces-verbaal van verhoor van [slachtoffer] d.d. 4 december 2014, doorgenummerde dossierpagina 51.
Proces-verbaal van verhoor van [slachtoffer] d.d. 11 maart 2015, doorgenummerde dossierpagina 63.
Proces-verbaal van bevindingen artikel 27 WvSv verdenking [verdachte] d.d. 26 januari 2015, doorgenummerde
dossierpagina 316.
Proces-verbaal van bevindingen artikel 27 WvSv verdenking [verdachte] d.d. 26 januari 2015, doorgenummerde
dossierpagina 316.
Proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 18 februari 2015, doorgenummerde dossierpagina 328.
Proces-verbaal van bevindingen artikel 27 WvSv verdenking [verdachte] d.d. 26 januari 2015, doorgenummerde
dossierpagina’s 314-315.
Proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 18 februari 2015, doorgenummerde dossierpagina's 351-352.
Proces-verbaal van verhoor van [slachtoffer] d.d. 11 maart 2014, doorgenummerde dossierpagina 62.
Proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 18 februari 2015, doorgenummerde dossierpagina's 351-352.