ECLI:NL:RBOBR:2013:6746
Rechtbank OBR — Uitspraak 


RECHTBANK OOST-BRABANT
Zittingsplaats ’s-Hertogenbosch
Bestuursrecht
zaaknummer: SHE 13/3746
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 december 2013 in de zaak tussen
[eiser], te [woonplaats], eiser,
(gemachtigde: P.J. de Valk),
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder,
(gemachtigde: A.G. Lavrijsen).
Procesverloop
Bij besluit van 27 november 2012 (het primaire besluit) heeft verweerder beslist dat de aan eiser toegekende werkhervattingsuitkering gedeeltelijk arbeidsgeschikten (WGA-uitkering) in de zin van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) ongewijzigd wordt berekend naar de arbeidsongeschiktheidsklasse 45 tot 55%.
Bij besluit van 6 juni 2013 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 oktober 2013. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1.
Eiser is laatstelijk werkzaam geweest als metselaar en is op 22 augustus 2007 ziek gemeld. Met ingang van 19 augustus 2009 heeft verweerder eiser in aanmerking gebracht voor een loongerelateerde WGA-uitkering, arbeidsongeschiktheid heeft verweerder vastgesteld op 45,23%. Bij besluit van 26 juli 2012 heeft verweerder eiser met ingang van 19 oktober 2012  in aanmerking gebracht voor een WGA-vervolguitkering, gebaseerd op de arbeidsongeschiktheidsklasse 45 tot 55%. Tegen dit besluit heeft eiser geen bezwaar gemaakt.
Bij brief van 3 september 2012 heeft eiser verweerder verzocht om een herkeuring en herziening van de mate van arbeidsongeschiktheid omdat zijn gezondheidstoestand is verslechterd.
2.
Verweerder heeft vervolgens een verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek laten verrichten. Op grond daarvan heeft verweerder bij het bestreden besluit het bij het primaire besluit ingenomen standpunt gehandhaafd dat het verlies aan verdienvermogen van eiser 47,14% bedraagt, zodat hij ingedeeld blijft in de arbeidsongeschiktheidsklasse van 45 tot 55% en zijn uitkering niet wijzigt.
3.
Eiser heeft in beroep betoogd dat hij volledig arbeidsongeschikt is. Eiser wordt wekelijks behandeld door zijn fysiotherapeut in verband met de door hem ervaren hevige pijnklachten aan de linkerheup. Voorts heeft eiser er op gewezen dat in 2003 een nier operatief is verwijderd in verband met een carcinoom en dat hij in verband daarmee nog altijd onder behandeling is van uroloog K. de Laat. Voorts is eiser onder behandeling van de reumatoloog dr. A.A.A. Westgeest en de longarts S.J.M. Mol. In beroep heeft eiser verwezen naar de reeds in de bezwaarfase beschikbare inlichtingen van zijn behandelend artsen en heeft hij tevens een rapportage overgelegd met bevindingen van zijn behandelend reumatoloog.
4.
De rechtbank stelt voorop dat volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB, zie bijvoorbeeld de uitspraak van 9 december 2011, ECLI:NL:CRVB:2011:BU8290),  een rapportage van een verzekeringsarts een bijzondere waarde toe, mits deze rapportage op zorgvuldige wijze tot stand is  gekomen, niet tegenstrijdig of onsamenhangend is en tot een dwingende conclusie leidt. Als aan deze voorwaarden is voldaan, brengt dat mee dat verweerder zijn besluiten over de arbeidsongeschiktheid van een belanghebbende op een dergelijke rapportage mag baseren. Het is dan aan een belanghebbende om aannemelijk te maken dat deze rapportage niet voldoet aan de genoemde vereisten of dat de daarin gegeven beoordeling onjuist is. Daarvoor is in beginsel een rapportage van een arts noodzakelijk.
5.
De rechtbank oordeelt dat het bestreden besluit is gebaseerd op voldoende zorgvuldig tot stand gekomen en deugdelijk gemotiveerde rapportages van de verzekeringsarts en de verzekeringsarts bezwaar en beroep. De verzekeringsartsen hebben dossierstudie verricht en tijdens het spreekuur een anamnese afgenomen en eigen medisch onderzoek gedaan. Bovendien is bij het verzekeringsgeneeskundig onderzoek informatie betrokken van de artsen, die eiser hebben onderzocht of behandelend. Niet gebleken is dat die artsen een beredeneerd afwijkend standpunt hebben over de voor eiser geldende beperkingen. De bevindingen van de  longarts Mol en de reumatoloog Westgeest ondersteunen de conclusie van de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat eiser weliswaar reële klachten ervaart, maar dat daaruit niet kan worden afgeleid dat sprake is van zwaardere beperkingen met betrekking tot het verrichten van arbeid dan die door verweerders verzekeringsarts zijn aangenomen.
De omstandigheid dat het onderzoek naar eisers klachten nog gaande is kan niet leiden tot het oordeel dat het bestreden besluit onvoldoende zorgvuldig tot stand is gekomen.
6.
De rechtbank ziet in de beschikbare gegevens geen aanleiding voor het aannemen van een op medische gronden gebaseerde urenbeperking. Ook in beroep heeft eiser geen medische informatie overgelegd op grond waarvan kan worden geconcludeerd dat een medische urenbeperking geïndiceerd is.
7.
In het oordeel van de rechtbank dat verweerder de belastbaarheid en de beperkingen van eiser voor arbeid juist heeft vastgesteld ligt tevens besloten dat geen aanleiding bestaat voor een onderzoek door een door de rechtbank te benoemen onafhankelijk deskundige.
8.
Uitgaande van de juistheid van de bij eiser vastgestelde medische beperkingen ziet de rechtbank in wat eiser heeft aangevoerd geen grond voor het oordeel dat de geduide functies voor hem niet geschikt zijn. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de toelichting van 26 november 2012 en van 4 juni 2013 van respectievelijk de arbeidsdeskundige en de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van een voldoende deugdelijke motivering voorzien.
9.
Eiser kan met de functies van productiemedewerker industrie (sbc code 111180), wikkelaar (sbc code 267050), snackbereider (sbc 111071) en machinebediende inpak- verpakkingsmachine (sbc code 271093) € 10,84 bruto per uur verdienen. Dit loon afgezet tegen het maatmanloon levert een mate van arbeidsongeschiktheid op van 47%.
10.
Uit het voorgaande volgt dat verweerder de bij eiser op en na 12 oktober 2012 bestaande mate van arbeidsgeschiktheid terecht heeft vastgesteld op 47%. Dit betekent dat eisers mate ongeschiktheid niet is toegenomen en verweerder eiser uitkering terecht niet heeft herzien.
11.
Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H.M.H. de Koning, rechter, in aanwezigheid van E.H.J.M.T. van der Steen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op
5 december 2013.
griffier											rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.