ECLI:NL:RBAMS:2025:2894, Rechtbank Amsterdam, 28-04-2025, AMS 24/5085
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-04-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Verzet. Gegrond. Er is reeds een nieuwe uitspraak op bezwaar door de heffingsambtenaar genomen. Beroep is niet-ontvankelijk.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: AMS 24/5085
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 april 2025 op het verzet van
    
    
      
        de heffingsambtenaar van de gemeente Amsterdam, opposant (hierna: de heffingsambtenaar)
    
    
    
      en
    
    
    
      [eiser] , uit [woonplaats] , verweerder (hierna: [eiser] )
    (gemachtigde: [gemachtigde] ),
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      
        [eiser] heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een nieuw besluit op zijn bezwaar tegen een naheffingsaanslag parkeerbelasting van 25 april 2023.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 22 november 2024 kennelijk gegrond verklaard. 
    
    
    
      De heffingsambtenaar heeft verzet ingesteld.
    
    
    
      De heffingsambtenaar heeft verzocht om op een zitting te worden gehoord.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 april 2025. Opposant is verschenen in de persoon van mr. D.R. de Vries. De gemachtigde van [eiser] is verschenen. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Wat aan deze procedure voorafging
      
    
    
    1. Met het besluit van 25 april 2023 heeft de heffingsambtenaar aan [eiser] een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Met de uitspraak op bezwaar van 16 juni 2023 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van [eiser] ongegrond verklaard. [eiser] heeft daartegen beroep ingesteld.
    
    2. De rechtbank heeft het beroep met een uitspraak van 16 november 2023 gegrond verklaard en de heffingsambtenaar opgedragen om uiterlijk binnen zes weken een nieuw besluit op het bezwaar te nemen. 
    
    3. Op 5 september 2024 is [eiser] opnieuw in beroep gegaan wegens het niet tijdig nemen van een nieuw besluit op zijn bezwaar. De heffingsambtenaar heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om een verweerschrift in te dienen. De rechtbank heeft in deze tweede beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft het beroep kennelijk gegrond verklaard, omdat de heffingsambtenaar niet tijdig op het bezwaar heeft beslist. De rechtbank heeft daarnaast de door de heffingsambtenaar te betalen dwangsom vastgesteld op € 1.442,-. De rechtbank heeft de heffingsambtenaar opgedragen om uiterlijk twee weken na de dag van verzending van de uitspraak alsnog een besluit op bezwaar bekend te maken. De rechtbank heeft daarbij een dwangsom opgelegd van € 100,- per dag met een maximum van €15.000,-.
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
    
    
    
      
        Beoordeling van het verzet
      
    
    4. In deze verzetzaak beoordeelt de rechtbank uitsluitend of zij in de buiten-zittingsuitspraak terecht heeft geoordeeld dat het eindoordeel buiten redelijke twijfel stond. Het gaat er in deze verzetzaak dus om of buiten redelijke twijfel is dat het beroep kennelijk gegrond is. Aan de inhoud van de beroepsgronden komt de rechtbank in deze zaak pas toe als het verzet gegrond is.
    
    5. De heffingsambtenaar voert aan dat het beroep van [eiser] niet-ontvankelijk verklaard had moeten worden. Primair omdat reeds op 14 december 2023 een nieuwe beslissing op het bezwaar is genomen, waarbij de naheffingsaanslag parkeerbelasting ambtshalve is vernietigd. Dit besluit is dezelfde dag per e-mail verstuurd naar [eiser] . Bovendien is [eiser] op 5 maart 2024 (nogmaals) op de hoogte geraakt van de nieuwe beslissing op bezwaar. Subsidiair stelt de heffingsambtenaar dat [eiser] bijna een jaar na de uitspraak van de rechtbank op 16 november 2023 een beroep niet tijdig beslissen heeft ingediend. Uit artikel 6:12, vierde lid, van de Awb volgt dat een beroep niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk is als het beroepschrift onredelijk laat wordt ingediend. Naar de mening van de heffingsambtenaar is het instellen van beroep bijna een jaar later onredelijk laat. Volgens de heffingsambtenaar is daarom ten onrechte de maximale dwangsom van € 1442,- en een proceskostenvergoeding aan [eiser] toegekend.
    
    6. [eiser] merkt op dat de ambtshalve vernietiging van de naheffingsaanslag bij geschrift van 14 december 2023 niet kwalificeert als een beslissing op het bezwaar. De heffingsambtenaar heeft bovendien op 9 januari 2024 per e-mail toegezegd een beslissing op bezwaar te nemen, met daarbij een inschatting van de resterende behandeltijd. Daarnaast stelt [eiser] dat van een onredelijk laat beroep gezien de feiten en omstandigheden geen sprake is. Uit de gedingstukken blijkt namelijk dat er in de periode tussen 13 december 2023 en 7 mei 2024 veelvuldig contact is geweest tussen de partijen. De schriftelijke ingebrekestelling is van 19 augustus 2024 en nog geen drie weken later dient hij het beroep in. Bovendien meent [eiser] dat de maximale dwangsom en de proceskostenvergoeding terecht zijn opgelegd. 
    
    7. De rechtbank overweegt allereerst het volgende. Indien in verzet argumenten naar voren worden gebracht, die in geval van een normale behandeling ook nog hadden kunnen worden aangevoerd, dient te worden beoordeeld of hierdoor twijfel ontstaat omtrent de uitkomst. Zo ja, dan dient de verzetrechter het verzet gegrond te verklaren opdat nader onderzoek kan plaatsvinden.
    
    8. De rechtbank stelt vast dat er wel een nieuwe uitspraak op bezwaar is genomen door de heffingsambtenaar. Dat blijkt zowel uit de tekst van de ambtshalve beslissing van 
    14 december 2023: “Bij uitspraak van 16 november 2023 heeft de rechtbank besloten dat wij een nieuwe uitspraak op bezwaar moeten nemen. In deze brief vindt u de uitspraak op uw bezwaarschrift en hoe wij dit hebben besloten.”, als uit de rechtsgevolgen, namelijk de vernietiging van de naheffingsaanslag parkeerbelasting. Naar het oordeel van de rechtbank had het beroep daarom niet-ontvankelijk verklaard moeten worden.
    
    9. Voor zover [eiser] verwijst naar de mailwisseling met de heffingsambtenaar, overweegt de rechtbank als volgt. Met een e-mailbericht van 5 maart 2024 heeft de heffingsambtenaar aan eiser laten weten dat er een nieuwe uitspraak op bezwaar is genomen. Toen had het reeds voor [eiser] kenbaar moeten zijn dat er een nieuwe uitspraak op bezwaar is genomen door de heffingsambtenaar. Dat hij dat besluit niet ziet als uitspraak op zijn bezwaar maakt dat niet anders. 
    
    10. Uit het voorgaande volgt dat de rechtbank in de uitspraak van 22 november 2024 ten onrechte heeft geoordeeld dat het beroep kennelijk, dus buiten redelijke twijfel, gegrond was en de zaak ten onrechte zonder zitting heeft afgedaan. Het verzet is gegrond. Dat betekent dat die uitspraak vervalt en de rechtbank het onderzoek hervat in de stand waarin dat zich bevond voordat die uitspraak werd gedaan.
    
    11. Partijen zijn beiden uitgenodigd voor de zitting over het verzet. De rechtbank is van oordeel dat nader onderzoek na de zitting niet kan bijdragen aan de beoordeling van de beroepszaak. De rechtbank doet daarom op grond van artikel 8:55, tiende lid, van de Awb niet alleen uitspraak op het verzet, maar ook op het beroep.
    
    
      
        Beoordeling van het beroep
      
    
    12. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep dat [eiser] op 
    5 september 2024 heeft ingesteld na de uitspraak van de rechtbank van 16 november 2023. In die uitspraak staat dat de heffingsambtenaar binnen zes weken opnieuw moet beslissen op het bezwaar van [eiser] . [eiser] stelt beroep in, omdat de heffingsambtenaar dat volgens hem niet heeft gedaan.
    
    13. De rechtbank is van oordeel dat het beroep van [eiser] niet-ontvankelijk is, nu de heffingsambtenaar reeds op 14 december 2023 op het bezwaar van [eiser] heeft beslist.
    
    
      
        Conclusie en gevolgen
      
    
    14. Het verzet is gegrond en het beroep is niet-ontvankelijk.
    
    15. Omdat de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk verklaart, krijgt [eiser] geen vergoeding van zijn proceskosten in beroep, vergoeding van het griffierecht of dwangsom.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank: 
    
    
    - verklaart het verzet gegrond;
    - verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. L.Z. Achouak el Idrissi, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. H.M. Dost, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 28 april 2025.
    
    
    
      griffier rechter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Amsterdam, Postbus 1312, 1000 BH Amsterdam.
      Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.
    
    
  
  
     AMS 23/3733, ECLI:NL:RBAMS:2023:7199.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2016:1533, rechtsoverweging 3.