ECLI:NL:CRVB:1997:ZB7330, Centrale Raad van Beroep, 04-12-1997, 96/6469 AW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1997-12-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Bekendmaking door middel van toezending cq uitreiking.

96/6469 AW                                      O
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A  te B, appellante,
    
    en
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente
      's-Hertogenbosch, gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Appellante heeft op bij aanvullend beroepschrift aangevoerde
      gronden hoger beroep doen instellen tegen (een onderdeel van) de
      door de Arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch op 10 juni
      1996 onder nr. AW 93/340 en AWB 94/4939 AW gegeven uitspraak,
      waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    Namens gedaagde is een verweerschrift (met bijlagen) ingediend.
    
    
      Onder overlegging van een verklaring van PTT-post is namens
      appellante op dat verweerschrift gereageerd.
    
    
    Namens gedaagde is vervolgens nog een reactie gegeven.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van 30 oktober 1997, waar
      namens appellante is verschenen mr C.M.H.T. Fleurkens,
      regiojuriste van de ABVAKABO, en waar gedaagde zich heeft laten
      vertegenwoordigen door mr G.J. Mulder, werkzaam bij de gemeente
      's-Hertogenbosch.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Op grond van de gedingstukken en het verhandelde ter zitting gaat
      de Raad uit van de volgende voor dit geding van belang zijnde
      feiten en omstandigheden.
      Aan appellante, destijds ambtenaar bij de gemeente
      X, is bij besluit van gedaagde van 11 januari 1994
      ontslag verleend. Dit ontslagbesluit is appellante op vrijdag 14
      januari 1994 bij aangetekende brief toegezonden onder mededeling
      van de mogelijkheid van het maken van bezwaar "binnen zes weken
      na de bekendmaking". Op maandag 17 januari 1994 is deze brief
      door appellante ontvangen. Namens appellante is bij aangetekende
      brief van 28 februari 1994, door gedaagde ontvangen op 1 maart
      1994, bezwaar gemaakt tegen het ontslagbesluit. Gedaagde heeft
      appellante in haar bezwaar ontvangen en, bij besluit van 2 juni
      1994, een inhoudelijke beslissing op bezwaar genomen. Bij haar
      bovenvermelde uitspraak heeft de rechtbank, voor zover hier van
      belang, het beroep tegen dat besluit gegrond verklaard, dat
      besluit vernietigd, zelf in de zaak voorziende als bedoeld in
      artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
      appellante alsnog niet-ontvankelijk verklaard in haar bezwaar
      wegens termijnoverschrijding, en een bepaling gegeven over
      vergoeding aan appellante van het door haar betaalde
      griffierecht.
    
    
    
      Appellante kan zich met (dit onderdeel van) deze uitspraak niet
      verenigen. Zij is van mening dat het ontslagbesluit van 11
      januari 1994 aan haar is bekendgemaakt - als bedoeld in artikel
      3:41, eerste lid, van de Awb  - op 17 januari 1994, zodat de -
      met toepassing van artikel 6:8, eerste lid, van de Awb vast te
      stellen - dag met ingang waarvan de bezwaartermijn van zes weken
      aanvangt, 18 januari 1994 is en het einde van die termijn op 28
      februari 1994 valt (de dag waarop door haar het bezwaarschrift
      is verzonden). Naar appellantes opvatting is hier sprake van een
      besluit dat is bekendgemaakt door toezending én door uitreiking,
      in welk geval de voorrang gegeven zou moeten worden aan de
      bekendmaking door uitreiking, omdat dan het dichtst gebleven
      wordt bij het uitgangspunt van de wetgever dat door de
      bekendmaking de belanghebbende op de hoogte is van het besluit
      welke laatste omstandigheid bepalend moet worden geacht voor de
      aanvang van de (bezwaar)termijn.
      Appellante doet geen beroep op omstandigheden op grond waarvan
      geoordeeld zou kunnen worden dat zij terzake van
      termijnoverschrijding niet in verzuim is geweest.
    
    
    
      Aan de orde is aldus de uitleg van het bepaalde in artikel 6:8,
      eerste lid, van de Awb in verbinding met artikel 3:41, eerste
      lid, van de Awb. De Raad overweegt daaromtrent als volgt.
    
    
    
      Blijkens de tekst van de wet heeft de wetgever in de Awb een
      onderscheid gemaakt tussen het bekendmaken door middel van
      toezending en de bekendmaking door middel van uitreiking. Bij
      bekendmaking door toezending is de datum van toezending bepalend
      voor het tijdstip waarop de (bezwaar)termijn gaat lopen. Als
      datum van toezending per post geldt de datum waarop het stuk ter
      verzending aan de PTT is aangeboden en ten bewijze waarvan de PTT
      dat stuk van een datumstempel voorziet. Dat een aangetekend
      verzonden stuk door de PTT aan de geadresseerde wordt uitgereikt,
      leidt er niet toe dat in dat geval als datum van bekendmaking zou
      moeten worden aangemerkt de dag waarop de postbode het stuk heeft
      aangeboden (uitgereikt); ook bij niet-aangetekende toezending per
      post is niet de dag van postbestelling - eventueel door
      uitreiking door de postbode - maar die van verzending bepalend
      voor de aanvang van de termijn. Een andersluidende opvatting zou
      er voorts toe leiden dat een belanghebbende, bijvoorbeeld door
      een aangetekend verzonden stuk niet in ontvangst te nemen, het
      tijdstip van aanvang van de (bezwaar)termijn zou kunnen
      beïnvloeden. Voor de namens appellante bepleite gelijkstelling
      van aanbieding (uitreiking) door de PTT van een per aangetekende
      post toegezonden stuk met uitreiking anders dan in geval van
      toezending, ziet de Raad in (het syteem van) de Awb en ook in de
      geschiedenis van de totstandkoming daarvan en de daarop
      verschenen literatuur geen aanknopingspunten.
    
    
    
      Het beroep van appellante op artikel 3:37, derde lid, van het
      Burgerlijk Wetboek in verbinding met artikel 3:59 van dat wetboek
      wordt verworpen reeds op grond van de vaststelling dat de
      wetgever in de Awb een eigen sluitend stelsel van procedurele
      bepalingen betreffende bezwaar heeft opgenomen met inbegrip van
      bepalingen over het begin en einde van de bezwaartermijn.
    
    
    
      Op grond van dit voorgaande komt de Raad tot het oordeel dat de
      aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten, voor bevestiging
      in aanmerking komt.
    
    
    
      Nu de Raad in de gegeven omstandigheden geen termen aanwezig acht
      om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de
      Awb, leidt het voorgaande tot de conclusie dat moet worden
      beslist als volgt:
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak voor zover aangevochten.
    
    
      Aldus gegeven door mr H.A.A.G. Vermeulen als voorzitter, en mr
      W.D.M. van Diepenbeek en mr H.R. Geerling-Brouwer als leden, in
      tegenwoordigheid van P.H. Schippers als griffier, en uitgesproken
      in het openbaar op 4 december 1997.
    
    
    
    (get.) H.A.A.G. Vermeulen.
    
    
    (get.) P.H. Schippers.
    
    
    
      HD
      25.11