ECLI:NL:RBMNE:2026:119, Rechtbank Midden-Nederland, 15-01-2026, UTR 25/6793
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2026-01-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Samenvatting: BNT WIA bezwaar

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 25/6793
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 15 januari 2026 in de zaak tussen
    A-ware Packaging B.V., uit Lopik, eiseres
    (gemachtigde: M.S. Sahin),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder. 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Deze uitspraak gaat over het beroep van eiseres omdat verweerder niet op tijd heeft beslist op haar bezwaar van 16 april 2025.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. 
    Hieronder legt de rechtbank dat verder uit. 
    
    2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift kan de 
    betrokkene daartegen in beroep gaan. Wel moet de betrokkene dan eerst een ‘ingebrekestelling’ aan het bestuursorgaan sturen. Dat wil zeggen dat de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan moet laten weten dat er binnen twee weken alsnog beslist moet worden op haar bezwaar. Dit staat (onder andere) in de artikelen 6:2, 6:12 en 7:1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
    
    3. Eiseres heeft haar bezwaarschrift ingediend op 16 april 2025. Niet in geschil is dat 
    verweerder te laat is met het nemen van een beslissing op het bezwaar van eiseres. Dat geeft verweerder ook aan in zijn verweerschrift van 8 december 2025. De rechtbank stelt vast dat verweerder de ingebrekestelling 21 oktober 2025 heeft ontvangen en sindsdien twee weken zijn verstreken.
    
    4. Omdat verweerder nog geen besluit heeft genomen bepaalt de rechtbank dat verweerder dit 
    alsnog moet doen. Het wettelijke uitgangspunt is op grond van het bepaalde in artikel 8:55d, eerste lid van de Awb een termijn van twee weken. In bijzondere gevallen kan de rechtbank een andere termijn bepalen of een andere voorziening treffen. Het is vaste rechtspraak dat die andere termijn niet onnodig lang, maar ook niet onrealistisch kort moet zijn. 
    
    
    
    
    5. Verweerder geeft in zijn verweerschrift aan dat hij door een tekort aan verzekeringsartsen 
    
      tot op heden nog niet in staat is geweest om het bezwaar binnen de gestelde termijn af te handelen. Verder geeft verweerder aan dat de werknemer heeft laten weten tot en met 
      7 juni 2026 in het buitenland te verblijven. De rechtbank ziet hier aanleiding om, gezien de omstandigheden die door verweerder zijn genoemd, de beslistermijn vast te stellen op zeven maanden. De rechtbank sluit hiervoor aan bij haar uitspraak van de meervoudige kamer van 
      9 januari 2025. De rechtbank ziet geen aanleiding om in dit geval af te wijken van deze termijn. Dit betekent dat verweerder binnen zeven maanden na het verzenden van deze uitspraak een beslissing moet nemen.
    
    
    6. De rechtbank bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag 
    waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door verweerder. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000, -.  
    
  
  
    Conclusie 
    
    7. Het beroep is gegrond. Het UWV moet binnen een termijn van zeven maanden na
    verzending van deze uitspraak een beslissing nemen op het bezwaar van eiseres.
    
    8. Dat betekent ook dat eiseres een vergoeding krijgt voor de proceskosten die zij heeft 
    gemaakt. Verweerder moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht is dit een vast bedrag omdat eiseres een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor hem een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden wordt een lager bedrag toegekend (wegingsfactor 0,5). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt € 467,-. 
    
    9. Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht van € 385,- aan eiseres 
    betalen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het beroep gegrond;
    
      -	vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;
    - draagt verweerder op binnen zeven maanden na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit bekend te maken;
    - bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-; 
    - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 385,- dat eiseres heeft betaald moet betalen;
    - veroordeelt verweerder tot betaling van € 467,- aan proceskosten. Verweerder moet dit bedrag betalen aan eiseres.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.C. Stijnen, rechter, in aanwezigheid van L. El Kabch, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 15 januari 2026.
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden. 
    
  
  
    ECLI:NL:RBMNE:2025:41.