ECLI:NL:RBDHA:2026:3421, Rechtbank Den Haag, 20-02-2026, NL26.7424
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-02-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring volgberoep. Voldoende voortvarend en geen aanleiding voor een lichter middel. Er is niet gebleken dat eiser detentieongeschikt is of de bewaring voor hem onevenredig bezwarend is. Zicht op uitzetting naar Algerije ontbreekt niet. Beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Groningen
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL26.7424
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [naam] , eiser,
    
      geboren op [geboortedatum] ,
      van Algerijnse nationaliteit,
      V-nummer: [V-nummer] ,
      (gemachtigde: mr. W.R.S. Ramhit),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, de minister.
    
  
  
    Inleiding 
    
    
      1.	De minister heeft op 29 oktober 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      1.1.
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
      
    
    
      1.2.
      De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 17 februari 2026 gesloten. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank 
    
    2. De rechtbank heeft deze maatregel van bewaring al eerder getoetst, zoals volgt uit de uitspraak van 31 december 2025. In dit beroep is daarom van belang wat er sinds het sluiten van het vorige onderzoek op 29 december 2025 is gebeurd.
    
    
      
        Wat vindt eiser?
      
    
    
    3. Eiser stelt zich op het standpunt dat het voortduren van de maatregel van bewaring onrechtmatig is, omdat er onvoldoende voortvarend wordt gehandeld door de minister. De uitzettingshandelingen zijn onvoldoende, gelet op het tijdsverloop sinds het opleggen van de maatregel. Er is enkel schriftelijk gerappelleerd, en er is geen telefonische navraag gedaan bij de Algerijnse autoriteiten. Ook stelt eiser dat er geen zicht is op uitzetting.
    
    
      3.1.
      Eiser stelt daarnaast dat zijn medische situatie is verslechterd sinds de bewaring. Hij heeft moeite met slapen en concentratieproblemen. Hij probeert al weken een arts te spreken maar zonder resultaat. Tot slot stelt eiser dat een lichter middel als een meldplicht voor de hand ligt. Hij werkt de afgelopen tijd mee en zal zich beschikbaar houden. 
      
      
        
          Oordeel van de rechtbank 
        
      
      
      
        4.	De beroepsgronden slagen niet. De rechtbank stelt vast dat de minister sinds het sluiten van het onderzoek in de vorige periode een vertrekgesprek met eiser heeft gevoerd en drie keer schriftelijk op de lp-aanvraag heeft gerappelleerd. De rechtbank vindt deze gang van zaken voldoende voortvarend. De rechtbank is daarnaast van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan bewaring op te leggen. Anders dan eiser stelt, blijkt uit de recente vertrekgesprekken dat eiser geen medewerking verleent.  
      
      
    
    
      4.1.
      Ook ontbreekt zicht op uitzetting naar Algerije niet. De rechtbank wijst op de uitspraak van de Afdeling van 6 mei 2024, waarin de Afdeling heeft geoordeeld dat zicht op uitzetting in het algemeen naar Algerije niet (meer) ontbreekt. De rechtbank ziet geen aanleiding om in het geval van eiser anders te oordelen. De Algerijnse autoriteiten hebben bovendien aangegeven een lp aan eiser te willen verstrekken. Dat de minister op dit moment gehouden is om extra handelingen te verrichten, zoals telefonisch contact opnemen, volgt de rechtbank daarom niet. 
      
    
    
      4.2.
      Ten aanzien van de medische situatie van eiser overweegt de rechtbank dat niet is gebleken dat eiser detentieongeschikt is of de bewaring voor hem onevenredig bezwarend is. Zoals ook is overwogen in de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak, is niet gebleken dat de medische zorg in het detentiecentrum ontoereikend is en dat eiser zich bij klachten over de medische dienst dient te wenden tot de Commissie van Toezicht van het detentiecentrum. De rechtbank ziet in wat eiser heeft aangevoerd geen aanleiding voor een ander oordeel. 
      
    
    
      4.3.
      De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    5. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. F. Sijens, rechter, in aanwezigheid van mr. H.A. van der Wal, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
    De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
    
      
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
    
    
  
  
    Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     Op grond van artikel 96, eerste lid, van de Vw.
  
  
     Zaaknummer NL25.61736.
  
  
     De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  
  
     Zie de uitspraak van de Afdeling van 6 mei 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1892, bevestigd in de uitspraak van 27 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:722.
  
  
     Zie ook het arrest Adrar van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 4 september 2025 (ECLI:EU:C:2025:647).