ECLI:NL:RBGEL:2025:11812, Rechtbank Gelderland, 29-09-2025, 05/077876-25
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2025-09-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Opw. Vervoeren van bijna duizend kilo lachgas in een bestelauto. Taakstraf 240 uur, subsidiair 120 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden, proeftijd 3 jaar.

RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Parketnummer: 05/077876-25
      Datum uitspraak	: 29 september 2025
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        de officier van justitie
      
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum] 2003 in [geboorteplaats] , 
      wonende aan [adres] .
    
    
    
      Raadsvrouw: mr. M.K. Durdu-Agema, advocaat in Rotterdam, waargenomen door raadsman mr. K. Durdu, advocaat in Rotterdam.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op een openbare terechtzitting.
    
    
  
  
    
      1De inhoud van de tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 24 december 2024 te Arnhem, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, opzettelijk heeft vervoerd en/of vervaardigd,
      in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 972 kilogram distikstofmonoxide (lachgas), een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.
    
    
    
      
        2.	Overwegingen ten aanzien van het bewijs
        
      
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie 
      
      De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het tenlastegelegde.
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft vrijspraak bepleit, enerzijds omdat niet is getest of de stof in de flessen daadwerkelijk lachgas betreft en anderzijds omdat niet is onderzocht of de inhoud van iedere fles daadwerkelijk 2 liter bedroeg.
    
    
    
      Verder heeft de raadsman het voorwaardelijke verzoek gedaan om, indien de rechtbank op basis van de etiketten en beschrijving op de doos de aanname doet dat het om lachgas gaat, de inhoud van die flessen te laten testen om te onderzoeken of het hier ook daadwerkelijk gaat om lachgas. 
    
    
    
      
        Beoordeling door de rechtbank 
      
    
    
    
      
        De weging van de door verdachte afgelegde verklaringen
      
      Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij niet wist dat hij lachgas vervoerde, maar dat de politie hem dit heeft verteld. Uit de processen-verbaal die de politie heeft opgemaakt, zowel ter plaatse als tijdens zijn verhoor, blijkt juist dat verdachte uit eigen beweging heeft verklaard dat hij lachgas vervoerde en ook welke hoeveelheid dit betrof, terwijl niet is geverbaliseerd dat de politie hem dit heeft verteld. 
    
    
    
      De rechtbank hecht meer waarde aan de verklaringen van verdachte zoals deze door de politie zijn opgetekend, omdat deze zijn neergelegd in ambtsedige processen-verbaal, dan aan de verklaring die verdachte ter terechtzitting heeft afgelegd. Hierbij neemt de rechtbank mee dat verdachte is verhoord met bijstand van een advocaat en dat hij, volgens de verhorende verbalisanten, zijn verklaring niet alleen heeft doorgelezen, maar ook heeft ondertekend. De rechtbank acht het onaannemelijk dat de verbalisanten de verklaring van verdachte meerdere keren onjuist of onvolledig hebben opgetekend of dat verdachte dan wel zijn advocaat niet aan de bel zouden hebben getrokken als zij er na het doorlezen van het verhoor achter waren gekomen dat het proces-verbaal van de politie niet overeenkwam met hetgeen verdachte heeft verklaard. 
    
    
    
      
        De bewijsmiddelen
      
      Op 24 december 2024 zag een verbalisant op de A12 ter hoogte van Arnhem-Noord een bestelauto rijden. Na een stopteken voor transportcontrole bleek verdachte dit voertuig te besturen. In de laadruimte stonden drie pallets met zwart krimpfolie en daarnaast twee dozen. Onder het krimpfolie zaten zwarte dozen met gevaarsetiketten klasse 2 en 5.1 Toen de verbalisant verdachte vroeg of hij mogelijk gevaarlijke stoffen vervoerde, antwoordde deze dat het lachgas betrof.
    
    
    
      De lading van het busje is onderzocht. Op de twee dozen stond de tekst ‘500 black balloons’. Op ieder pallet stonden drie lagen van telkens 54 dozen, zes aan de korte zijde en negen aan de lange zijde. Er stonden dus 162 dozen op iedere pallet en in totaal 486 dozen op de pallets samen. De dozen hadden telkens gevaarsetiketten klasse 2 en 5.1 en UN-nummer [nummer] . De verbalisant heeft van iedere pallet een doos geopend. Op de buitenzijde van de doos stond ‘nitrous oxide [nummer] for food purposes only’. Dit betekent in het Nederlands lachgas. In elk van de dozen zat een cilindervormige drukhouder, met aan de bovenzijde de tekst ‘do not refill’ en een vultuit van het merk Fastgas. Op de zijkant ervan stond dat er 2.000 gram netto gewicht in de drukhouder zat en dat het een niet-navulbare cilinder betrof. Raadpleging van de website van Fastgas wees uit dat hier diverse soorten drukhouders met lachgas kunnen worden besteld.
      Verdachte heeft verklaard dat hij drie keer 162 flessen met lachgas en twee dozen met ieder 500 ballonnen vervoerde. Hij heeft dit zelf opgehaald en in het voertuig geladen.
    
    
    
      
        De beoordeling door de rechtbank
      
      De rechtbank stelt vast dat de verdachte op 24 december 2024 is aangehouden als bestuurder van een bestelauto, waarin drie pallets, geseald met zwarte folie, en twee dozen met het opschrift ‘500 black balloons’ zijn aangetroffen. Op de pallets stonden in totaal 486 dozen met gevaarsetiketten, waarop stond ‘nitrous oxide [nummer] for food purposes only’. In iedere doos zat een cilindervormige drukhouder, met aan de bovenzijde de tekst ‘do not refill’ en een vultuit van het merk Fastgas. Op de zijkant ervan stond dat er 2.000 gram netto gewicht in de drukhouder zat en dat het een niet-navulbare cilinder betrof. Fastgas is een leverancier van diverse soorten drukhouders met lachgas.
    
    
    
      Op basis hiervan, in het bijzonder in combinatie met de twee eveneens in het voertuig aangetroffen dozen met zwarte ballonnen, staat voor de rechtbank voldoende vast dat de in het voertuig aangetroffen cilinders gevuld waren met een hoeveelheid distikstofmonoxide (lachgas). Een rapport van het NFI of gelijksoortig onderzoek, zoals door de verdediging is gesteld, is niet vereist (zie de uitspraak van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch d.d. 4 september 2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:2348).
    
    
    
      Ten aanzien van de in de tenlastelegging genoemde hoeveelheid lachgas overweegt de rechtbank dat een verbalisant, in een ambtsedig proces-verbaal, precies heeft uitgelegd en verantwoord hoe de politie bij deze hoeveelheid is gekomen. De rechtbank ziet, in tegenstelling tot de verdediging, geen reden om daaraan te twijfelen.   
    
    
    
      Verdachte heeft, zowel ter plaatse als tijdens zijn verhoor, verklaard dat hij wist dat hij lachgas vervoerde. Hij heeft de goederen zelf opgehaald en in zijn voertuig geladen. Die verklaringen waren consistent en gedetailleerd en vinden bevestiging in de overige bevindingen van de politie. Verdachtes andersluidende verklaring ter zitting wordt dan ook als ongeloofwaardig terzijde geschoven. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verdachte (vol) opzet had op het vervoeren van lachgas. Daarmee komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het tenlastegelegde.
    
    
    
      De rechtbank overweegt dat verdachte pas ter terechtzitting heeft verklaard dat één of meer onbekend gebleven ander(en) hem opdracht hebben gegeven om het lachgas te vervoeren. Deze enkele verklaring is onvoldoende voor het aannemen van een nauwe en bewuste samenwerking. Aan het dossier kunnen hiervoor geen verdere aanwijzingen worden ontleend. De rechtbank zal daarom vrijspreken van het tenlastegelegde medeplegen.
    
    
    
      
        Het voorwaardelijke verzoek van de verdediging
      
      De verdediging heeft het verzoek gedaan om, indien de rechtbank op basis van de etiketten en beschrijving op de doos de aanname doet dat het om lachgas gaat, de inhoud van die flessen te laten testen om te onderzoeken of het hier ook daadwerkelijk gaat om lachgas. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat dit verzoek veel eerder had kunnen – en moeten – worden gedaan. 
    
    
    
      Verder ziet de rechtbank geen begin van aannemelijkheid dat hetgeen is gerelateerd in de processen-verbaal niet juist zou zijn. De enkele, eerst ter terechtzitting kenbaar gemaakte, betwisting hiervan door de verdediging is niet voldoende, reeds nu zij niet heeft geconcretiseerd op welk punt de processen-verbaal niet zouden kloppen. In de processen-verbaal is duidelijk uitgelegd op welke manier de flessen met lachgas zijn aangetroffen en is zowel beschreven welke tekst en etiketten er op de dozen stonden als welke tekst er op de drukhouders stond. Ook is beschreven en verantwoord hoe de politie tot haar berekening van de hoeveelheid lachgas is gekomen. Zolang de verdediging niet concreet aangeeft waarom deze bevindingen niet zouden kloppen, is het verzoek van de verdediging te summier onderbouwd om het te honoreren, zeker in dit stadium van het onderzoek. 
    
    
    
      De rechtbank wijst het voorwaardelijke verzoek van de verdediging af. 
    
    
  
  
    
      3De bewezenverklaring
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat: 
    
    
    
      hij op of omstreeks 24 december 2024 te Arnhem, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, opzettelijk heeft vervoerd en/of vervaardigd,
      
        in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 972 kilogram distikstofmonoxide (lachgas), een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.
    
    
    
      Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen. 
      Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
  
  
    
      4De kwalificatie van het bewezenverklaarde
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.
      
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het feit
    
    
      Het feit is strafbaar.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
    
    
  
  
    
      7De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 6 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaar.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft, mocht het tot een bewezenverklaring komen, oplegging van een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf bepleit.
    
    
    
      
        De beoordeling door de rechtbank
      
      De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.
    
    
    
      
        De ernst van het feit
      
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het vervoeren van een enorme hoeveelheid, bijna duizend kilo, lachgas in zijn bestelauto. Het gebruik van lachgas brengt gezondheidsrisico’s met zich en leidt tot milieuschade doordat de praktijk uitwijst dat gebruikers vaak de lege cilinders achterlaten in de natuur.. Ook gaat de handel vaak gepaard met andere vormen van criminaliteit. Om die redenen staat lachgas sinds 1 januari 2023 op lijst II van de Opiumwet, waardoor het bezit en vervoer ervan strafbaar is. Door het vervoeren van deze hoeveelheid lachgas heeft verdachte in ieder geval een faciliterende rol gehad in deze vorm van criminaliteit. Dit rekent de rechtbank verdachte aan.
    
    
    
      
        De persoon en persoonlijke omstandigheden van verdachte
      
      Uit het strafblad van verdachte d.d. 16 september 2025 blijkt dat op 27 februari 2025 aan hem een strafbeschikking is opgelegd. Daarom is artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing. 
    
    
    
      Reclassering Nederland heeft op 19 augustus 2025 een advies over verdachte uitgebracht. De reclassering heeft geen factoren gesignaleerd die een risico op herhaald gedrag zouden kunnen opleveren. Verdachte schetst het beeld dat hij zijn leven goed op de rit heeft en vertelde bij de reclassering dat hij een stomme fout heeft gemaakt en dat hij dacht geld te kunnen verdienen. Hij woont bij zijn vader en heeft een inkomen. Er is geen sprake van financiële tekorten of schulden. De reclassering schat het risico op recidive, letsel en onttrekking aan voorwaarden in als laag. De reclassering adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen en bij veroordeling een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.
    
    
    
      De rechtbank constateert dat verdachte ten overstaan van de politie – in ieder geval gedeeltelijk – openheid van zaken heeft gegeven en verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen. Dit heeft hij ook bij de reclassering gedaan. Ter zitting heeft hij er echter, om wat voor reden dan ook, voor gekozen om vast te houden aan een volstrekt onaannemelijke verklaring, die bovendien haaks staat op zijn eerder afgelegde verklaringen. Dit betreurt de rechtbank en boezemt haar ook enige zorg in over de oprechtheid van de verdachte en de keuzes die hij mogelijk nog in de toekomst zal maken.
    
    
    
      
        Conclusie
      
      Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat in beginsel een (deels voorwaardelijke) gevangenisstraf van lange duur recht doet aan de ernst van het feit en de enorme hoeveelheid lachgas die verdachte heeft vervoerd. Verdachte is echter nog jong en lijkt zijn leven verder op orde te hebben. Het lijkt vooralsnog te gaan om een eenmalige misstap. Daarom zal de rechtbank geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen. In plaats daarvan veroordeelt de rechtbank hem tot een taakstraf van maximale duur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 3 jaar. 
    
    
    
  
  
    
      8De toegepaste wettelijke bepalingen
    
    
      De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen: 
    
    -	9, 14 a, 14b, 14c, 22c, 22d en 63 van het Wetboek van Strafrecht;
    -	3 en 11 van de Opiumwet.
    
  
  
    
      9De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
       verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;
    
    
    
       verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
    
    
    
       verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;
    
    
    
       verklaart verdachte hiervoor strafbaar; 
    
    
     legt op een taakstraf van 240 uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 dagen;
    
     veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden;
    
     bepaalt dat deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat verdachte zich voor het einde van de proeftijd van drie jaren schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit.
    
    
      
        
        
        
        
          
            
              Dit vonnis is gewezen door mr. M. Hoedeman (voorzitter), mr. C.H. van Breevoort-de Bruin en mr. R.M.H. Pennings, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Aalbers, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 29 september 2025.
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
          
            
              
                mr. Van Breevoort-de Bruin, mr. Pennings en mr. Aalbers zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
              
            
          
          
            
              
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
     Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door [verbalisant] van de politie Eenheid Landelijke Expertise en Operaties, opgemaakte proces-verbaal, dossiernummer PL0600-2024600991, gesloten op 26 december 2024 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 5 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 36.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 7.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 45.