ECLI:NL:RBAMS:2025:11111, Rechtbank Amsterdam, 11-12-2025, AWB - 25 _ 5403
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-12-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: De aanvraag voor financiering vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 voor de bekostiging van een hulphond is terecht afgewezen.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: AMS 25/5403
    
    
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 11 december 2025 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [eiser] , te [plaats] , eiseres
    (gemachtigden: [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] ),
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam, verweerder
    (gemachtigde: mr. J.C. Smit).
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.1.
      In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het besluit van verweerder om geen hulphond voor eiseres te bekostigen.
      
    
    
      1.2.
      Met het besluit van 25 maart 2025 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiseres voor financiering vanuit de Wmo voor de bekostiging van een hulphond afgewezen.
      
    
    
      1.3.
      Met het besluit van 7 augustus 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
      
    
    
      1.4.
      Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
      
    
    
      1.5.
      De rechtbank heeft het beroep op 3 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigden van eiseres en de gemachtigde van verweerder.
      
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Wat is er aan de procedure voorafgegaan?
      
    
    
    2. Eiseres is geboren op [geboortedag] 1956 en woont zelfstandig in een seniorencomplex op de vierde verdieping. Op 23 januari 2024 heeft zij via het buurtteam van de gemeente Amsterdam financiering aangevraagd vanuit de Wmo voor de bekostiging van een hulphond.
    
    3. Met het primaire besluit heeft verweerder de aanvraag van eiseres afgewezen. Verweerder baseert zich hierbij op het advies van Argonaut van 27 januari 2025. Met het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard. Verweerder stelt zich op het standpunt dat een vergoeding voor een hulphond gelet op recente jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (Raad) door de gemeente in beginsel niet wordt toegekend. Verweerder stelt zich op het standpunt dat in de situatie van eiseres Algemene Individuele Ondersteuning (AIO) als passend alternatief wordt beschouwd. Volgens verweerder heeft eiseres onvoldoende onderbouwd dat zij is aangewezen op ondersteuning door een hulphond om gecompenseerd te worden in haar zelfredzaamheid of maatschappelijke participatie.
    
    
      
        Standpunt eiseres
      
    
    
    4. Eiseres voert aan dat het bestreden besluit onvoldoende is gemotiveerd. Volgens eiseres heeft verweerder niet gereageerd op alle bezwaargronden. Eiseres voert daarnaast aan dat sprake is van schending van het zorgvuldigheidsbeginsel. Volgens eiseres is het onderzoek door verweerder niet volgens het stappenplan van de Raad verlopen. Eiseres stelt dat verweerder de aard en omvang van de ondersteuningsbehoefte niet heeft vastgesteld en ook is niet duidelijk waarom een gewone hond de noodzakelijke ondersteuning zou kunnen bieden. Eiseres voert verder aan dat onduidelijk is hoe verweerder tot de conclusie is gekomen dat verweerder geen hulphond hoeft te verstrekken zolang er een andere voorziening beschikbaar is en dat AIO een passend alternatief voor eiseres is, omdat dit niet is opgenomen in het rapport van Argonaut. 
    
    
      
        Beoordeling door de rechtbank
      
    
    
    
      5.1.
      De rechtbank beoordeelt of verweerder terecht de aanvraag van eiseres voor de bekostiging van een hulphond heeft afgewezen. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiseres. 
      
    
    
      5.2.
      De rechtbank is van oordeel dat het beroep ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. 
      
      
        
          Zitting bij de rechtbank
        
      
      
      6. De rechtbank betreurt het ten zeerste dat eiseres niet in persoon is verschenen om haar verzoek toe te lichten, omdat het gaat om een levend wezen en niet om een gebruiksvoorwerp. Mede gelet op de verantwoordelijkheid die de zorg voor een hulphond met zich brengt had de rechtbank van eiseres zelf willen horen hoe zij dat voor zich ziet.
      
      
        
          Een andere voorziening dan een hulphond 
        
      
      
      7. Ter zitting heeft de gemachtigde van verweerder er op gewezen dat eiseres in de bezwaarfase tijdens de hoorzitting heeft aangegeven dat de enige passende voorziening de hulphond is. Dit is terug te lezen in het bestreden besluit. Aan AIO zou zij geen behoefte hebben. De gemachtigden van eiseres hebben dit weersproken. Omdat zij dit pas op de zitting hebben gedaan zonder verdere uitleg of toelichting gaat de rechtbank hieraan voorbij. Daarbij betrekt de rechtbank dat ook op een andere plek in het bestreden besluit duidelijk tot uitdrukking is gebracht dat bij eiseres geen behoefte bestaat aan AIO. In het bestreden besluit is aangegeven dat eiseres, als zij openstaat voor AIO, hiervoor een aparte aanvraag kan indienen. Ook het door Argonaut uitgevoerde onderzoek is in lijn met de opmerking van eiseres tijdens de hoorzitting. Het onderzoek heeft zich namelijk beperkt tot de vraag of eiseres in aanmerking kan komen voor een hulphond. 
      
      
        
          Rechtspraak
        
      
      
    
    
      8.1.
      Uit vaste rechtspraak van de Raad volgt dat een hulphond niet verstrekt hoeft te worden - zelfs niet bij complexe zorgbehoeften - zolang er een andere passende voorziening beschikbaar is die eveneens adequate compensatie kan bieden. Gelet op de opstelling van eiseres dat de enige passende voorziening een hulphond is, zal de rechtbank niet ingaan op de vraag of er een andere passende voorziening beschikbaar is. 
      
    
    
      8.2.
      De rechtbank volgt eiseres niet in haar standpunt dat meer gewicht zou moeten worden toegekend aan een citaat van een docent aan de universiteit dan aan een uitspraak van de Raad. Eiseres verwijst naar het citaat van dr. S. van der Steen, universitair docent aan de universiteit van Groningen waarin zij stelt dat uit internationaal onderzoek blijkt dat psychiatrische assistentiehonden sociaal isolement verminderen, het gevoel van veiligheid vergroten en verlichting bieden bij mentale problemen van bijvoorbeeld veteranen. De rechtbank overweegt dat dit enkel een citaat betreft en dat verweerder terecht de regels uit de rechtspraak ten grondslag heeft gelegd aan het bestreden besluit.
      
      
        
          Hondwikkeling
        
      
      
      9. De rechtbank volgt eiseres niet in haar standpunt dat zij geschikt wordt geacht voor een hulphond omdat zij uitleg heeft gekregen over een traject bij Hondwikkeling en Hondwikkeling bereid is om met haar een traject aan te gaan. Eiseres heeft hiertoe een verklaring van Hondwikkeling van 28 mei 2025 overgelegd. Uit het overgelegde document kan de rechtbank niet opmaken dat is onderzocht of eiseres geschikt is voor een hond en voor een psychosociale assistentiehond. De rechtbank heeft na de zitting de website van Hondwikkeling geraadpleegd om te bekijken wat Hondwikkeling precies doet en daar leest de rechtbank dat het gaat om een eigen hond die getraind gaat worden tot een psychosociale assistentiehond. Omdat het om een eigen hond gaat ligt het niet voor de hand dat Hondwikkeling onderzoekt of de eigenaar van de hond geschikt is om een hond te hebben.
      
      
        
          Zorgvuldig onderzoek
        
      
      
      10. Gelet op de stand van de rechtspraak en de opstelling van eiseres behoeven de gronden die betrekking hebben op gebreken in het onderzoek geen bespreking. 
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    11. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder het bezwaar tegen de weigering om een vergoeding toe te kennen voor de opleidingskosten van een hulphond terecht ongegrond heeft verklaard. Het beroep is ongegrond. 
    
    12. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. L.H. Waller, rechter, in aanwezigheid van mr. H. Belhadi, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 11 december 2025.
    
    
    
      griffier 
      rechter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.
    
  
  
     Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 19 juli 2024.