ECLI:NL:RBOBR:2026:1904, Rechtbank Oost-Brabant, 25-03-2026, 01/313421/22
Rechtbank Oost-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2026-03-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak van een verdenking van mensenhandel (artikel 273f lid 1, sub 2 en sub 6). Minderjarige kinderen tegen betaling laten optreden als straatmuzikant/straatartiest. 
        Om redenen van efficiency is het grotendeels gelijkluidende vonnis van de medeverdachte (parketnummer 01.313415.22) niet gepubliceerd.

vonnis
  
    RECHTBANK OOST-BRABANT
    
    
      Locatie 's-Hertogenbosch
      Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer: 01.313421.22
    
    
    
      Datum uitspraak: 25 maart 2026
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ) op [1977] ,
      wonende te [woonplaats] .
    
    
    
      Dit vonnis is bij verstek gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 11 maart 2026.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie .
    
    
  
  
    De tenlastelegging.
    De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 17 februari 2026.
    
    
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      
        zij, op een of meer tijdstippen, in of omstreeks de periode van 12 juli 2022 tot en met 29 november 2022 te Eindhoven en/of Ede en/of Amsterdam en/of Leiden en/of Den Haag en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
      
    
    
    
      
        A) een ander of anderen, te weten [slachtoffer 1] (geboren op [2009] ) en/of [slachtoffer 2] (geboren op [2012] ) (telkens) heeft verworven, vervoerd, overgebracht, gehuisvest of opgenomen, met het oogmerk van uitbuiting van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (sub 2°)
      
      
        en/of
      
      
        B) (telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die/een ander of anderen, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (sub 6°),
      
    
    
    
      
        terwijl die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] de leeftijd van zestien jaren nog niet had(den) bereikt, immers heeft/hebben verdachte en/of een of meer van haar mededader(s)  
      
    
    
    
      - die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] meegenomen naar Nederland en/of
    
    
      - die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (dagelijks) (in alle weersomstandigheden) langdurig op straat/openbare weg laten zingen met als doel om voorbijgangers geld te laten geven terwijl dit verboden is op grond van de APV en/of
    
    
      - die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (met meerdere personen) laten overnachten in een (vervuilde) personenauto;
    
    
  
  
    De formele voorvragen.
    Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    Het standpunt van de officier van justitie.
    De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het feit wettig en overtuigend bewezen verklaard kan worden. De officier van justitie heeft een gevangenisstraf geëist voor de duur van 9 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
    
  
  
    De bewijsvraag.
    De rechtbank dient te beoordelen of de verdachte zich tezamen met haar partner, medeverdachte [medeverdachte] , ten opzichte van hun twee minderjarig dochters schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel in de zin van artikel 273f, lid 1, sub 2 en sub 6 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). 
    
    
      
        Het juridisch kader.
      
      Voor een bewezenverklaring van artikel 273f lid 1 sub 2 is vereist dat het omschreven feit is begaan met het oogmerk van uitbuiting. Sub 6 van 273f lid 1 vereist dat voordeel wordt getrokken uit uitbuiting. De vraag of – en zo ja, wanneer – sprake is van ‘uitbuiting’ in de zin van artikel 273f lid 1 Sr is niet in algemene termen te beantwoorden, maar is sterk verweven met de omstandigheden van het geval. Bij de beantwoording van de vraag komt in een geval als het onderhavige onder meer betekenis toe aan de aard en duur van de te verrichten activiteit, de beperkingen die zij voor de betrokkene meebrengt, en het economisch voordeel dat daarmee door de verdachte wordt behaald (vgl. HR 27 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI7099). Hierbij geldt in geval van minderjarige slachtoffers dat de beoordeling van dergelijke factoren tot een andere uitkomst kan leiden dan in het geval het slachtoffer meerderjarig is (vgl. HR 24 november 2015, ECLI:NL:HR:2015:3309).
    
    
    
      
        De feiten en omstandigheden.
      
      Op 29 november 2022 om 13.42 uur ontvingen twee buitengewoon opsporingsambtenaren in de gemeente Eindhoven een melding dat vier personen op straat muziek aan het maken waren. Om 14.51 uur constateerden zij ter plaatse dat een man met een vrouw en twee kinderen stond te zingen terwijl de man gitaar speelde. Omdat dit in strijd was met de Algemene Plaatselijke Verordening werden de vrouw, [slachtoffer 2] (hierna: verdachte) en de man, [medeverdachte] (hierna: medeverdachte) staande gehouden en later op verdenking van mensenhandel aangehouden door de politie. De twee kinderen bleken te zijn de minderjarige dochters van verdachten: [slachtoffer 1] (geboren [2009] ) en [verdachte] (geboren [2012] ). Een andere verbalisant had eerder die dag, omstreeks 12.30 uur, ook een man, vrouw en twee kinderen in het centrum van Eindhoven zien optreden als straatmuzikant. Hij kon echter niet met zekerheid zeggen dat dit dezelfde personen waren als de aangehouden verdachten en hun kinderen.
    
    
    
      Omdat er een vermoeden bestond dat de minderjarige kinderen door hun ouders werden uitgebuit door hen op straat te laten zingen met het doel om van voorbijgangers geld te krijgen, werd door verbalisant [verbalisant] in de politiesystemen gezocht naar soortgelijke meldingen waarin verdachte en haar medeverdachte en hun beider kinderen voorkwamen. Uit het proces-verbaal dat hieromtrent is opgemaakt, blijkt met betrekking tot de ten laste gelegde periode het volgende. 
    
    
    
      Op 12 juli 2022 werd bij de politie gemeld dat melder een gezin al de hele dag zag zingen en muziek hoorde maken op straat. Melder vond dit zielig in verband met de warmte en brandende zon. Door de politieambtenaren ter plaatse werden, anders dan dat het hier beide verdachten en beide kinderen betrof, geen nadere constateringen vastgelegd.
      Daarnaast werden zowel op 7 november 2022 als 12 november 2022 geconstateerd dat de vier genoemde personen in een auto verbleven dan wel sliepen.
      Op 31 juli 2022 werd door een politieambtenaar in Den Haag geconstateerd dat beide verdachten en beide kinderen optraden als straatmuzikanten. Het proces-verbaal bevat geen informatie over hoe lang werd opgetreden of de omstandigheden waaronder dat gebeurde.   
      Op 21 augustus 2022 werd door politieambtenaren in Ede geconstateerd dat beide verdachten en genoemde kinderen muziek en zang opvoerden. Het proces-verbaal bevat geen informatie over hoe lang werd opgetreden of de omstandigheden waaronder dat gebeurde. 
      Op 9 november 2022 werd in de Kalverstraat te Amsterdam door een politieambtenaar geconstateerd dat acht personen, waaronder beide verdachten en de hiervoor genoemde kinderen, muziek aan het spelen waren. De kinderen moesten actief meezingen en er werd ongeveer gedurende 30 minuten aaneengesloten muziek gemaakt. Uit het proces-verbaal blijkt niet of de groep die dag al langer doende was met muziek maken noch wat de overige (weers)omstandigheden waren. 
    
    
    
      Door verdachte en de medeverdachte werd op 30 november 2022 een verklaring afgelegd. Zij verklaarden dat zij samen met hun dochters vanuit [geboorteland] naar Nederland waren gekomen om als straatartiest op te treden om zo hun inkomen aan te vullen. Ze verdienden hiermee (zo volgt uit hun beider verklaringen) tussen de € 60 en € 250 per dag en ze overnachtten meerdere malen in de auto. Dit deden ze vaker in vakanties, zowel in Nederland als in Duitsland. De kinderen waren vrij van school en werden niet gedwongen om mee te zingen; als zij niet wilden dan hoefden zij dat niet. Ieder optreden duurde ongeveer drie uur in totaal waarbij telkens een half uur zingen werd afgewisseld met een half uur pauze. De oudste dochter van verdachte heeft tijdens een informatief gesprek met de politie een gelijkluidende verklaring afgelegd. [slachtoffer 1] heeft verklaard dat ze in schoolvakanties naar familie in Duitsland reizen om dan overal en nergens op straat muziek te maken en te zingen. Ze spelen dan van 12.00 tot 15.00 uur en doen dit vaak, maar als iemand geen zin heeft dan hoeft het niet. Het geld dat wordt opgehaald is van hen allemaal, ze kopen er eten en kleding van. 
    
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank.
      
      Hoewel het als straatmuzikant laten optreden van minderjarigen met het doel daar geld mee te verdienen onder omstandigheden tot een bewezenverklaring van mensenhandel kan leiden, kunnen de hiervoor omschreven feiten en omstandigheden dat oordeel in onderhavige zaak niet dragen. 
    
    
    
      Uit het dossier blijkt dat in de ten laste gelegde periode bij vijf gelegenheden is geconstateerd dat verdachten met hun kinderen hebben opgetreden op straat. Het dossier bevat verder nauwelijks informatie over de duur van de optredens en de overige (weers)omstandigheden waaronder door hen werd opgetreden. Uit de diverse mutaties blijkt niet hoe lang door de kinderen (aaneengesloten) werd opgetreden, noch in hoeverre de kinderen (daardoor) in hun vrijheid werden beperkt. 
      Of de kinderen – al dan niet ten gevolge van toentertijd mogelijk geldende Covid19-maatregelen – daadwerkelijk vrij waren van school, zoals door verdachten en oudste dochter [slachtoffer 1] is verklaard, is niet nader onderzocht en wordt daarmee niet weerlegd door bewijsmiddelen in het dossier. Daarmee is onduidelijk gebleven of de schoolgang van de kinderen als gevolg van de ten laste gelegde gedragingen is belemmerd, hetgeen naar het oordeel van de rechtbank een relevante omstandigheid kan zijn bij de beoordeling van de vraag of er sprake is geweest van de beperking van vrijheid (en daarmee van uitbuiting). 
    
    
    
      De omstandigheden dat verdachten de kinderen meenamen naar het buitenland, door verdachten en hun kinderen in de auto werd geslapen, de kinderen de taal hier niet spreken en zich in zoverre niet aan de situatie konden onttrekken, acht de rechtbank mogelijk ongunstig voor de ontwikkeling en het welzijn van de kinderen, maar onvoldoende om te komen tot het oordeel dat sprake was van een uitbuitingssituatie. 
    
    
    
      De rechtbank acht dan ook niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan verdachte is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan wordt vrijgesproken. 
    
    
    
      Nu de verdachte wordt vrijgesproken, zal de rechtbank tevens het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
    
    
  
  
    Beslag.
    De rechtbank zal de teruggave gelasten van het inbeslaggenomen geld aan verdachte, nu naar het oordeel van de rechtbank het belang van strafvordering zich niet meer verzet tegen de teruggave daarvan.
    
    
  
  
    DE UITSPRAAK
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte is ten laste gelegd en spreekt haar daarvan vrij.
    
    
    
      Gelast teruggave van de inbeslaggenomen geldbedragen, vermeld op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen:
    
    
    
      146,50 euro;
      100 euro,
    
    
    
      aan de redelijkerwijs als rechthebbende aan te merken: beslagene.
    
    
    
      Heft op het tegen verdachte verleende geschorste bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van heden.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. T. Kraniotis, voorzitter,
      mr. F. van Buchem en mr. S. van den Akker, leden,
      in tegenwoordigheid van S.A. Nuyens, griffier,
      en is uitgesproken op 25 maart 2026.
    
    
    
      mr. S. van den Akker is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.