ECLI:NL:CRVB:2001:ZB9143, Centrale Raad van Beroep, 25-01-2001, 98/7473 AW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2001-01-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

98/7473 AW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A, wonende te B, appellante,
    
    en
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Den
      Haag, gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellante is op bij aanvullende beroepschriften
      aangevoerde gronden hoger beroep ingesteld tegen de door de
      Arrondissementsrechtbank 's-Gravenhage op 9 september 1998,
      onder nummer AWB 97/3362 AW, gegeven uitspraak, waarnaar
      hierbij wordt verwezen.
    
    
    Namens gedaagde is een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van 14 december 2000.
      Gedaagde heeft zich daar laten vertegenwoordigen door
      mr. A.H. Hamar de la Brethonière. Voor appellante is,
      zoals tevoren bericht, niemand verschenen.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Appellante was op basis van een vaste aanstelling werkzaam bij
      de Gemeentelijke X (hierna: X) van de gemeente Den Haag toen in
      het kader van de privatisering van de X per 1 december 1996 de
      taken van de X zijn overgedragen aan de Stichting Y (hierna: de
      Stichting Y).
    
    
    
      Bij besluit van 20 september 1996 is namens gedaagde aan
      appellante met ingang van 1 december 1996 eervol ontslag
      verleend in verband met de opheffing van de X per die datum.
      Gedaagde heeft het daartegen gerichte bezwaar bij de thans in
      geding zijnde beslissing op bezwaar van 11 februari 1997
      kennelijk ongegrond verklaard en het ontslagbesluit
      gehandhaafd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep,
      voorzover gericht tegen de Overgangsregeling Privatisering X,
      niet-ontvankelijk verklaard en het beroep voor het overige
      ongegrond verklaard.
    
    
    
      Het hoger beroep van appellante is allereerst gericht tegen de
      door de rechtbank uitgesproken niet-ontvankelijkverklaring.
      Appellante heeft er terecht op gewezen dat zij niet
      rechtstreeks beroep heeft ingesteld tegen voornoemde Overgangsregeling.
      Appellante heeft blijkens het bij de rechtbank
      ingediende beroepschrift beoogd haar bezwaren tegen de
      Overgangsregeling aan de orde te stellen in het kader van de
      beoordeling van het ontslagbesluit. Daarvan uitgaande heeft de
      rechtbank het beroep van appellante ten onrechte mede gericht
      geacht tegen de Overgangsregeling zelf. De door de rechtbank
      uitgesproken niet-ontvankelijkverklaring dient dan ook te
      worden vernietigd.
    
    
    
      Met betrekking tot het door gedaagde na bezwaar gehandhaafde
      ontslagbesluit overweegt de Raad het volgende.
    
    
    
      Gedaagde heeft appellante eervol ontslagen wegens de opheffing
      van haar betrekking. Naar vaste jurisprudentie van de Raad
      wordt de inhoud van een betrekking niet alleen bepaald door het
      samenstel van werkzaamheden, maar ook door andere
      omstandigheden, zoals de organisatorische inbedding. De Raad
      stelt vast dat de privatisering van de X inhoudt dat de onder
      gezag van gedaagde staande X is opgeheven en daarmee ook de
      betrekkingen van appellante en haar collega's. Op grond van
      artikel 113, derde lid, aanhef en onder d, van het
      Ambtenarenreglement van de gemeente Den Haag brengt opheffing
      van de betrekking voor gedaagde de bevoegdheid mee om het
      dienstverband met appellante op die grond te beëindigen, met
      dien verstande dat ingevolge het bepaalde in artikel 117,
      eerste lid, van dat reglement een zodanig ontslag slechts kan
      worden verleend indien het na een zorgvuldig onderzoek niet
      mogelijk is gebleken betrokkene binnen het bereik van het tot
      ontslag bevoegde gezag andere passende werkzaamheden op te
      dragen dan wel betrokkene weigert werkzaamheden, als
      evenbedoeld, te aanvaarden.
    
    
    
      Appellante heeft in bezwaar aangevoerd, en in beroep en in
      hoger beroep herhaald, dat zij haar rechtspositie als ambtenaar
      in vaste dienst wenst te behouden en dat een onderzoek
      ingesteld moet worden naar herplaatsingsmogelijkheden binnen de
      gemeente, alvorens tot ontslag overgegaan mag worden.
    
    
    
      Gedaagde heeft een dergelijk herplaatsingsonderzoek niet nodig
      geacht, waarbij hij zich heeft beroepen op artikel 35, tweede
      lid, van de Sociale Leidraad, die door gedaagde wordt
      gehanteerd indien een reorganisatie aan de orde is. Daarin is
      bepaald dat in geval van overgang van een ambtenaar naar een
      ander publiek of (een) privaatrechtelijk lichaam in verband met
      overdracht van gemeentelijke taken of verandering van de
      beheersvorm geldt, dat het dienstverband met de gemeente wordt
      beëindigd. Uitzondering op deze regel is, volgens die bepaling,
      alleen mogelijk in een bepaalde, hier niet aan de orde zijnde
      situatie, ter behoud van VUT-rechten.
    
    
    
      De Raad overweegt dienaangaande dat de Sociale Leidraad geen
      algemeen verbindende voorschriften bevat, maar beleidsregels.
      Dit betekent dat, nu artikel 35, tweede lid, voornoemd in ongunstige
      zin afwijkt van hetgeen in artikel 117, eerste lid,
      van het Ambtenarenreglement van de gemeente Den Haag is bepaald
      omtrent de rechtspositie van de ambtenaar, gedaagde zich had
      dienen te richten naar laatstgenoemde bepaling en de Sociale
      Leidraad in zoverre buiten beschouwing had dienen te laten.
      De Raad merkt hierbij op dat ook de door gedaagde genoemde
      Overgangsregeling Privatisering X, waarin een soortgelijke
      regeling is opgenomen als in meergenoemd artikel 35, tweede
      lid, niet kan afdoen aan hetgeen is bepaald in artikel 117,
      eerste lid, van het Ambtenarenreglement. Deze
      Overgangsregeling, die is getroffen om de overgang van het
      personeel te regelen van de X naar de Stichting Y, houdt
      enerzijds een sociaal statuut in tussen de gemeente Den Haag en
      de vakorganisaties en anderzijds een convenant tussen de
      gemeente Den Haag en de Stichting Y, maar bevat geen algemeen
      verbindende voorschriften die derogeren aan het bepaalde in het
      Ambtenarenreglement.
    
    
    
      Uit het vorenstaande volgt dat gedaagde - die zich voorafgaand
      aan het nemen van de ontslagbesluiten niet ervan had vergewist
      of er bij de betrokken ambtenaren bezwaren leefden tegen
      omzetting van hun ambtelijke aanstelling in een dienstverband
      bij de Stichting Y- in ieder geval naar aanleiding van het door
      appellante ingediende bezwaar, met het oog op een juiste
      toepassing van het bepaalde in artikel 117, eerste lid, van het
      Ambtenarenreglement, had dienen te onderzoeken waaruit de
      bezwaren van appellante bestonden en of er, in aanmerking
      genomen de bezwaren, mogelijkheden waren tot herplaatsing in
      een functie binnen het gezagsbereik van gedaagde. Doordat
      gedaagde het zelfs niet nodig heeft geacht een hoorzitting te
      houden teneinde te vernemen waaruit de bezwaren van appellante
      bestonden, is eerst in beroep gebleken dat appellante
      arbeidsongeschikt was wegens een conflict met haar
      leidinggevende en dat zij om die reden herplaatsing binnen de
      gemeente nastreefde.
    
    
    
      Door een zodanig herplaatsingsonderzoek na te laten heeft
      gedaagde gehandeld in strijd met het bepaalde in artikel 117,
      eerste lid, van het Ambtenarenreglement van de gemeente Den
      Haag, zodat het bestreden besluit om die reden dient te worden
      vernietigd. Dat laatste geldt ook voor de aangevallen
      uitspraak, waarbij dat besluit ten onrechte in stand is
      gelaten.
    
    
    
      In het vorenstaande vindt de Raad aanleiding om gedaagde op
      grond van artikel 8:75 van de Algemene Bestuurswet te
      veroordelen in de proceskosten van appellante. Deze kosten
      worden begroot op f 1.420,- wegens in eerste aanleg verleende
      rechtsbijstand en op f 710,- wegens rechtsbijstand in hoger
      beroep, derhalve op in totaal f 2.130,-.
    
    
    
    
      III. BESLISSING
      De Centrale Raad van Beroep,
    
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak;
      Verklaart het inleidend beroep alsnog gegrond en vernietigt het
      bestreden besluit van 11 februari 1997;
      Bepaalt dat gedaagde een nieuwe beslissing op bezwaar neemt met
      inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellante tot een
      bedrag van f 2130,-, te betalen door de gemeente Den Haag;
      Verstaat dat de gemeente Den Haag aan appellante het gestorte
      recht van f 525,- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr. W. van den Brink als voorzitter en mr.
      J.C.F. Talman en mr. G.J.H. Doornewaard als leden, in
      tegenwoordigheid van mr. S.P. Madunic als griffier, en
      uitgesproken in het openbaar op 25 januari 2001.
    
    
    
    
    
    
    (get.) W. van den Brink.
    
    
    
    
    
    (get.) S.P. Madunic.
    
    
      HD
      22.12
      Q