ECLI:NL:RBGEL:2026:714, Rechtbank Gelderland, 29-01-2026, 12019390
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2026-01-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Kort geding kanton. Non conform paard? Ataxie. Bewijsvermoeden art. 7:18a BW. Leent zich niet voor behandeling in kort geding.

RECHTBANK 
      GELDERLAND
    
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter
    
    
    
      Zittingsplaats Apeldoorn
    
    
    
      Zaaknummer: 12019390 \ VV EXPL  25-82
    
    
    
      
        Vonnis in kort geding van 29 januari 2026
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        , 
      te [woonplaats] ,
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiser] ,
      gemachtigde: mr. K. Nieboer,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        , handelend onder de naam [bedrijf] ,
      te [woonplaats] ,
      gedaagde partij,
      hierna te noemen: [gedaagde] ,
      procederend in persoon.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding,
      - de mondelinge behandeling van 15 januari 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en ter gelegenheid waarvan [eiser] de akte wijziging eis heeft ingebracht,
      - de pleitnota van [eiser] ,- de pleitnota van [gedaagde] .
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [gedaagde] exploiteert een eenmanszaak. Eén van de activiteiten van deze eenmanszaak is het verkopen van paarden. 
      
    
    
      2.2.
      Op 7 oktober 2024 heeft [gedaagde] het paard genaamd ‘ [naam 1] ’, geboren op [geboortedatum] , (hierna het paard) klinisch en radiografisch laten keuren door een dierenarts van Equine Orthopedics B.V. Daaruit blijkt dat de betreffende dierenarts bij het paard geen significante afwijkingen heeft vastgesteld. De conclusie luidt: “Acceptabel voor een paard van deze leeftijd.” 
      
    
    
      2.3.
      
        Hierna heeft [gedaagde] het paard te koop aangeboden. In de door haar geplaatste advertentie is onder meer het volgende vermeld:
        
          “(…)
        
        
          Onder het zadel fijn te rijden, kent oefeningen t/m Z niveau. Een echte meermeester dus! Neemt zijn ruiter mee, ook een beginner of onzekere ruiter rijd met hem weg. Niet spooky, sensibel of heel voorwaarts. (…)
        
        
          Vrij van (stal) gebreken.
        
        
          Recent gekeurd ✔
        
        
          (…)”
        
      
      
    
    
      2.4.
      Op 21 november 2024 heeft [eiser] het paard bezichtigd. 
      
    
    
      2.5.
      Op 30 november 2024 heeft [gedaagde] het paard aan [eiser] verkocht voor een koopsom van € 7.950,00. Op dezelfde dag heeft [eiser] de koopsom aan [gedaagde] betaald en heeft [eiser] het paard meegenomen.
      
    
    
      2.6.
      
        Bij brief van 24 juli 2025 heeft [eiser] aan [gedaagde] bericht:
        
          “(…)
        
        
          Binnen enkele weken na aankoop vertoonde het paard ernstig gestrest gedrag, was hij nauwelijks te rijden en bleek hij sterk vermagerd. Ik heb u op 26 maart 2025 hierover per WhatsApp bericht gestuurd, met uitleg over zijn conditie en gedrag. Op 20 juni 2025 heb ik opnieuw contact gezocht, ditmaal in verband over zijn maagzweren. Uit onderzoek bij de dierenarts bleek dat het paard lijdt aan ernstige, langdurige maagzweren. Volgens de dierenarts zijn deze zweren oud, al lang aanwezig en nooit behandeld. Wat betekent dat het paard deze aandoening al had vóór de koop. Op het laatste berichtheb ik geen reactie ontvangen. 
        
      
      
      
        
          Op 3 juli 2025 is er bovendien straalkanker bij het paard vastgesteld. Mijn dierenarts heeft aangegeven dat deze aandoening zeer waarschijnlijk is ontstaan als gevolg van langdurige slechte verzorging – dus een toestand die al aanwezig moet zijn geweest op het moment van levering. 
        
        
          (…)”
        
      
      
    
    
      2.7.
      
        Op 4 november 2025 heeft [eiser] het paard laten onderzoeken door [naam 2] van Paardenkliniek “De Veluwe”. In de daarvan opgestelde bevindingen d.d. 5 november 2025 is onder meer het volgende vermeld:“(…)
        
          Diagnose: Matige vorm van ataxie, eventuele kreupelheid rechtsachter vereist verder onderzoek. 
        
      
      
      
        
          Conclusie: Paard is niet geschikt voor het beoogde doel als rijpaard in de basissport, met name vanwege de Ataxie uitend in de voorbenen wat een verhoogd risico geeft op struikelen en vallen.”
        
      
      
    
    
      2.8.
      
        Op 5 november 2025 heeft [eiser] het paard röntgenologisch laten onderzoeken door [naam 3] van Equilmaging. In de daarvan opgestelde rapportage is onder meer vermeld:
        
          “(…)
        
        
          Interpretation
          :
        
      
      
      
        
          De huidige röntgenfoto’s van de hals laten enkele duidelijke veranderingen zien (met name ter hoogte van C6-C7), die mogelijk lijkend zijn op tekenen van het zogenoemde “cervical vertebral malformation” complex oftewel in combinatie met neurologische verschijnselen “cervical vertebral compressive myelopathy”. Echter, bij het maken van röntgenbeelden missen we de driedimensionale component als zowel de visualisatie van het ruggenmerg waardoor verdenking sterk van zijn, maar niet bewezen kan worden. Voor een definitieve diagnose van ruggenmerg compressie is een CT contrast myelogram geadviseerd. 
        
        
          (…)”
        
      
      
    
    
      2.9.
      Bij e-mail van 10 november 2025 heeft de gemachtigde van [eiser] de koopovereenkomst primair buitengerechtelijk ontbonden wegens non-conformiteit en subsidiair vernietigd wegens dwaling. [gedaagde] is gesommeerd om een afspraak te maken om het paard op te halen en het aankoopbedrag van het paard terug te betalen aan [eiser] .
      
    
    
      2.10.
      
        [gedaagde] heeft geen gevolg gegeven aan de e-mail van 10 november 2025 van de gemachtigde van [eiser] . 
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert, na wijziging van eis, dat de kantonrechter in kort geding, bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoer bij voorraad:
      1. [gedaagde] zal veroordelen om binnen 48 uur na betekening van het te dezen te wijzen vonnis het paard op te (laten) halen en weer in haar bezit te nemen, onder gelijktijdige restitutie van het aankoopbedrag van € 7.950,00 aan [eiser] , althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van betekening van de dagvaarding tot aan de dag van algehele voldoening, op straffe van een dwangsom van € 500,00 per dag met een maximum van € 24.000,00, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen dwangsom voor iedere dag dat [gedaagde] geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft om aan het vonnis te voldoen,
      2. [gedaagde] zal veroordelen om binnen veertien dagen na betekening van het te dezen te wijzen vonnis een bedrag van € 4.633,02 aan [eiser] te betalen ter vergoeding van de door haar gemaakte kosten van medische behandeling van het paard, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van betekening van de dagvaarding tot aan de dag van algehele voldoening,
      3. [gedaagde] zal veroordelen tot betaling van een bedrag van € 1.090,00 aan buitengerechtelijke incassokosten, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen bedrag, te voldoen binnen veertien dagen na dagtekening van het vonnis,
      4. althans een zodanige beslissing te nemen als de kantonrechter redelijk acht,alsmede [gedaagde] zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf veertien dagen na dagtekening van het vonnis.
      
    
    
      3.2.
      
        [eiser] legt aan haar vordering ten grondslag dat het paard niet aan de overeenkomst voldoet omdat bij het paard diverse gebreken zijn aangetroffen, namelijk straalkanker, maagzweren en ataxie. Als gevolg van de ataxie kan niet met het paard gereden worden omdat dit risicovol is en daarom door [naam 2] van Paardenkliniek “De Veluwe”, een erkend paardendierenarts, wordt afgeraden. Het paard is echter wel verkocht als rijpaard zonder (stal)gebreken. [gedaagde] heeft daarover een onjuiste mededeling gedaan en heeft de gebreken van het paard verzwegen. Primair is sprake van non-conformiteit en subsidiair van dwaling. 
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde] voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure, inclusief nakosten. 
      
    
    
      3.4.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Vooropgesteld wordt dat [eiser] een spoedeisend belang heeft bij de door haar gevraagde voorziening. Dit volgt uit de aard van de vordering en de in dit verband onweersproken stellingen van [eiser] . Vast staat dat [eiser] de dagelijkse zorg voor het paard heeft en dat zij (hoge) kosten maakt voor het onderhoud van het paard en de dierenarts. De gevraagde voorziening strekt ertoe deze situatie te beëindigen.  
      
    
    
      4.2.
      Deze procedure ziet op het treffen van voorlopige voorzieningen. Het gaat er daarbij om of het gevorderde naar voorshands oordeel van de kantonrechter met grote waarschijnlijkheid in een eventuele bodemprocedure toewijsbaar zal zijn. Gelet op het voorlopige karakter van de kort gedingprocedure past geen uitgebreid onderzoek naar de feiten en is er geen plaats voor nadere bewijsvoering. De kantonrechter baseert de beslissing daarom op feiten die erkend of onweersproken zijn of die voorshands aannemelijk zijn geworden.
      
    
    
      4.3.
      De vorderingen van [eiser] zullen worden afgewezen. De reden daarvoor is dat voor de beoordeling van het geschil tussen partijen nader onderzoek nodig is en daarvoor in deze procedure, gelet op de beperkingen van dit kort geding, geen plaats is. Daarom kan thans niet worden beoordeeld of in een bodemprocedure de beslissing ten voordele van [eiser] zal zijn. Dit zal hierna worden toegelicht.   
      
    
    
      4.4.
      
        [eiser] heeft de gestelde non-conformiteit van het paard voornamelijk gestoeld op de stelling dat het paard ataxie heeft. [gedaagde] heeft de aanwezigheid van deze aandoening bij het paard niet, althans niet gemotiveerd, betwist. Ook is niet in geschil dat het paard als gevolg van de ataxie niet als rijpaard kan worden gebruikt. De ataxie kan echter alleen non-conformiteit en in het kader van dwaling, een onjuiste voorstelling van zaken, opleveren als (de oorzaak van) de ataxie al bij levering van het paard aanwezig was. [gedaagde] heeft dit gemotiveerd betwist.  
      
    
    
      4.5.
      In dit geval – waarin sprake is van een consumentenkoop en de ataxie zich binnen één jaar na levering heeft geopenbaard – geldt het bewijsvermoeden van artikel 7:18a lid 2 BW. Dit houdt in dat in beginsel wordt vermoed dat het paard ten tijde van de levering niet aan de koopovereenkomst beantwoordde. Dat is alleen anders als de aard van de zaak (in dit geval het paard) of de aard van de afwijking (de ataxie) zich daartegen verzet. Niet gesteld of gebleken is dat sprake is van deze uitzondering. Bij deze stand van zaken geldt daarom het vermoeden dat (de oorzaak van) de ataxie al bij de levering aanwezig was, tenzij [gedaagde] bewijs van het tegendeel van dit vermoeden levert. Niet gezegd kan worden dat [gedaagde] onvoldoende heeft gesteld om tot bewijslevering toegelaten te worden. Het ligt bovendien in de rede dat door een onafhankelijke deskundige wordt onderzocht of (de oorzaak van) de ataxie reeds bij levering aanwezig was aangezien [eiser] stelt dat de ataxie wordt veroorzaakt door druk op de nekwervels en [gedaagde] beschikt over röntgenfoto’s die kort voor de levering van het paard zijn gemaakt. In dit kort geding, dat zich naar zijn aard niet leent voor nadere instructies, is geen ruimte voor een bewijsopdracht aan [gedaagde] of eventueel het bevelen van een deskundigenonderzoek. Daarvoor is de bodemprocedure de aangewezen weg.
      
    
    
      4.6.
      
        [eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden vastgesteld en begroot op:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                814,00
              
              
                
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                135,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                949,00
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen van [eiser] af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 949,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
      
    
    
      5.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. M. Engelbert-Clarenbeek en in het openbaar uitgesproken op 29 januari 2026.
                lt