ECLI:NL:CRVB:1999:ZB8583, Centrale Raad van Beroep, 07-12-1999, 98/1937 NABW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1999-12-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Toekenning verlaagde bijstandsuitkering aan persoon die recent studie heeft beëindigd; afstemming naar individuele omstandigheden.

98/1937 NABW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    ing. A, wonende te B, appellant,
    
    en
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Eindhoven,
      gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Appellant heeft op bij het beroepschrift aangegeven gronden hoger beroep
      ingesteld tegen een door de Arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch
      onder dagtekening 9 januari 1998 tussen partijen gewezen uitspraak,
      waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    
      Gedaagde heeft voor verweer verwezen naar zijn besluit van 30 juli 1996 en
      de aangevallen uitspraak.
    
    
    Bij brief van 16 maart 1998 heeft appellant zich nogmaals tot de Raad gewend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op 26 oktober 1999, waar
      voor appellant is verschenen zijn vader C, wonende te D, terwijl gedaagde
      zich heeft doen vertegenwoordigen door J.J.M. Hendriksen, werkzaam bij de
      gemeente Eindhoven.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Aan de gedingstukken ontleent de Raad de volgende feiten en omstandigheden
      die hij als vaststaand aanneemt.
    
    
    
      Appellant was laatstelijk student van de opleiding Industrieel Produkt
      Ontwerpen aan de X Hogeschool. Vanaf 1 augustus 1995 volgde appellant in
      het kader van zijn opleiding een stage bij Y B.V. te X (hierna: Y). Appellant
      ontving in verband met zijn studie tot 1 februari 1996 studiefinanciering ingevolge
      de Wet op de studiefinanciering (WSF). Met ingang van laatstgenoemde datum
      heeft appellant bij Y gedurende twee maanden werkzaamheden verricht in
      loondienst. Appellant is per 1 maart 1996 uitgeschreven als student van
      genoemde opleiding.
    
    
    
      Op 29 maart 1996 heeft appellant een aanvraag ingediend om een uitkering
      ingevolge de Algemene bijstandswet (Abw).
    
    
    
      Gedaagde heeft bij besluit van 6 mei 1996 aan appellant met ingang van 1
      april 1996 een uitkering ingevolge de Abw toegekend naar de norm voor een
      alleenstaande van 21 jaar of ouder, verhoogd met een toeslag op de grond
      van artikel 33, eerste lid, van de Abw van 14% van het wettelijk
      minimumloon. Op die uitkering van f 1.242,32 per maand heeft gedaagde, op
      grond van artikel 36 van de Abw en artikel 6 van de Verordening toeslagen
      en verlagingen Algemene bijstandswet van de gemeente Eindhoven (hierna: de
      Verordening), een verlaging toegepast van f 333,91, omdat sprake was van
      recente beëindiging van een opleiding.
    
    
    
      Bij het bestreden besluit van 30 juli 1996 heeft gedaagde het bezwaar van
      appellant tegen de verlaging van genoemde uitkering afgewezen.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit bij de
      aangevallen uitspraak ongegrond verklaard.
    
    
    
      Namens appellant is in hoger beroep aangevoerd dat hij als gevolg van de
      toegepaste verlaging onder het bestaansminimum is gekomen. Aangezien
      appellants uitkering per 1 mei 1996 wegens werkaanvaarding is beëindigd,
      wordt gevorderd dat de verlaging over de maand april 1996 achterwege wordt
      gelaten.
    
    
    De Raad overweegt als volgt.
    
    
      Ingevolge artikel 36, eerste lid aanhef en onder a, van de Abw kunnen -
      voor zover hier van belang - burgemeester en wethouders de bijstandsnorm of
      de toeslag, bedoeld in artikel 33, lager vaststellen voor de belanghebbende
      die recent de deelname heeft beëindigd aan onderwijs of een
      beroepsopleiding, indien voor het onderwijs of de beroepsopleiding
      aanspraak bestond op studiefinanciering op grond van hoofdstuk II van de WSF.
      Daarbij is, zo blijkt uit de toelichting op dit artikel, overwogen dat de
      bijstandsuitkering veelal aanmerkelijk hoger ligt dan de bedragen voor
      levensonderhoud die in het kader van de studiefinanciering gelden. De
      betrokkene heeft tijdens de studieperiode de bestedingen afgestemd op een
      bepaald inkomen en zijn noodzakelijke bestaanskosten nemen niet
      onmiddellijk toe na de studie of opleiding, zodat hij het eerste halfjaar
      op dat zelfde niveau kan blijven.
    
    
    
      Artikel 38, eerste lid, van de Abw bepaalt dat het gemeentebestuur bij
      verordening vaststelt voor welke categorieën de bijstandsnorm wordt
      verhoogd of verlaagd en op grond van welke criteria de hoogte van die
      verhoging of verlaging plaatsvindt.
      Ingevolge het derde lid van artikel 38 worden in de verordening uitsluitend
      verhogingen of verlagingen vastgesteld als bedoeld in de artikelen 33 tot
      en met 37.
    
    
    
      Artikel 6, eerste lid, van de Verordening bepaalt dat de bijstandsnorm
      en/of de toeslag voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder lager
      wordt vastgesteld indien recent de deelname is beëindigd aan onderwijs of
      beroepsopleiding op grond waarvan aanspraak bestond op studiefinanciering
      op grond van hoofdstuk II van de WSF danwel op kinderbijslag.
      Volgens het tweede lid van artikel 6 is van een recente beëindiging sprake
      indien er nog geen periode van zes maanden is verstreken, te rekenen vanaf
      de eerste dag van de maand waarin geen aanspraak meer bestaat op de in het
      eerste lid bedoelde studiefinanciering of kinderbijslag onderscheidenlijk
      de eerste dag volgend op de maand waarin het onderwijs of de
      beroepsopleiding daadwerkelijk is beëindigd.
      Ingevolge het vierde lid van artikel 6 bedraagt de verlaging genoemd in het
      eerste lid het verschil tussen de van toepassing zijnde norm ingevolge
      artikel 30 van de Abw inclusief de mogelijke toeslag en het van toepassing
      zijnde bedrag voor levensonderhoud als bedoeld in artikel 48, tweede lid,
      van de Abw op het moment van bijstandsverlening.
    
    
    
      De Raad is met de rechtbank van oordeel dat vaststaat dat op 1 april 1996
      sprake was van een recente beëindiging van de deelname aan onderwijs of een
      beroepsopleiding als bedoeld in artikel 36 van de Abw en artikel 6 van de
      Verordening. Hieruit volgt dat gedaagde op grond van laatstgenoemd
      wettelijk voorschrift in beginsel gehouden was de uitkering van appellant
      lager vast te stellen overeenkomstig het vierde lid van artikel 6.
    
    
    
      Dit laat echter onverlet dat gedaagde op grond van het bepaalde in artikel
      13, eerste lid, van de Abw de bijstand (afwijkend) dient vast te stellen
      als individuele omstandigheden van betrokkene daartoe aanleiding geven. De
      Raad wijst daarbij tevens op het vierde lid van artikel 38, waarin is
      vermeld dat verhoging of verlaging van de bijstandsnorm plaatsvindt
      onverminderd het bepaalde in artikel 13, eerste lid, van de Abw.
    
    
    
      Uit de gedingstukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat
      appellant vanaf augustus 1995 tot 1 februari 1996 beschikte over een
      inkomen van ongeveer f 2.000,-- per maand. Dat inkomen bestond uit
      studiefinanciering op grond van de WSF, de ouderbijdrage als bedoeld in die
      wet en een stagevergoeding van Y van f 500,-- per maand.
    
    
    
      De Raad stelt vast dat in het onderhavige geval derhalve geen sprake is van
      een situatie als bedoeld in de toelichting op artikel 36 van de Abw (en
      artikel 6 van de Verordening) waarin het inkomen van de voormalige student
      als gevolg van de bijstandsverlening stijgt, maar van een situatie waarin
      als gevolg van een zonder meer toepassen van laatstgenoemde bepaling
      genoemd inkomen van ongeveer f 2.000,-- per maand zou dalen naar f 908,41
      per maand.
    
    
    
      Onder die omstandigheden had het naar het oordeel van de Raad op de weg van
      gedaagde gelegen om in het onderhavige geval toepassing te geven aan het
      eerste lid van artikel 13 van de Abw. Dit betekent dat het bestreden
      besluit wegens strijd met deze bepaling niet in stand kan blijven, evenals
      de aangevallen uitspraak waarbij dat besluit in stand is gelaten.
    
    
    
      De Raad zal dan ook het inleidend beroep alsnog gegrond verklaren en het
      bestreden besluit vernietigen. Gelet op de ter beschikking staande gegevens
      is de Raad voorts van oordeel dat in dit geval de toepassing van artikel
      13, eerste lid, van de Abw tot geen andere uitkomst dient te leiden dan dat
      de gewraakte verlaging ongedaan wordt gemaakt. Gelet hierop ziet de Raad
      aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene
      wet bestuursrecht (Awb) te bepalen dat aan appellant over de maand april 1996
      een uitkering ingevolge de Abw wordt verleend tot een bedrag groot f 1.242,32.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde
      in artikel 8:75 van de Awb nu niet is gebleken van in aanmerking te nemen
      kosten als bedoeld in artikel 1 van het Besluit proceskosten bestuursrecht.
    
    
    Beslist wordt derhalve als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak;
      Verklaart het inleidend beroep gegrond;
      Vernietigt het bestreden besluit;
      Bepaalt dat door gedaagde aan appellant over de maand april 1996 een
      uitkering ingevolge de Abw wordt verleend tot een bedrag groot f 1.242,32;
      Bepaalt dat de gemeente Eindhoven aan appellant het gestorte recht van
      f 210,-- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gewezen door mr J.G. Treffers als voorzitter en mr G.A.J. van den
      Hurk en mr Ch. de Vrey als leden, in tegenwoordigheid van mr P.C. de Wit
      als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 7 december 1999.
    
    
    (get.) J.G. Treffers.
    
    (get.) P.C. de Wit.
    
    
      HL
      112