ECLI:NL:RVS:2006:AX7056, Raad van State, 07-06-2006, 200510412/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2006-06-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 8 juli 2002 heeft appellant (hierna: het college) geweigerd BMG Vastgoed B.V. (hierna: BMG) vrijstelling op grond van artikel 19, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) en bouwvergunning te verlenen voor het oprichten van een bedrijfspand voor detailgroothandel en verhuur en verkoop van bouwmaterialen op het perceel Oudeweg/Jan van Krimpenweg te Haarlem.

200510412/1.
      Datum uitspraak: 7 juni 2006
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Haarlem,
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak in zaak no. AWB 05-873 van de rechtbank Haarlem van 24 november 2005 in het geding tussen:
    
    BMG Vastgoed B.V., gevestigd te Amsterdam
    
    en
    
    appellant.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 8 juli 2002 heeft appellant (hierna: het college) geweigerd BMG Vastgoed B.V. (hierna: BMG) vrijstelling op grond van artikel 19, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) en bouwvergunning te verlenen voor het oprichten van een bedrijfspand voor detailgroothandel en verhuur en verkoop van bouwmaterialen op het perceel Oudeweg/Jan van Krimpenweg te Haarlem.
    
    Bij besluit van 25 februari 2003 heeft het college het daartegen door BMG gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 28 oktober 2003, verzonden op 30 oktober 2003, heeft de rechtbank Haarlem (hierna: de rechtbank), voor zover hier van belang, het daartegen door BMG ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 14 juli 2004 heeft de Afdeling, voor zover hier van belang, het tegen deze uitspraak door BMG ingestelde hoger beroep gegrond verklaard, die uitspraak vernietigd voor zover daarbij is beslist op het beroep van BMG, dat beroep gegrond verklaard en het besluit van het college van 25 februari 2003 vernietigd.
    
    Bij besluit van 11 januari 2005 heeft het college het door BMG tegen het besluit van 8 juli 2002 gemaakte bezwaar opnieuw ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 24 november 2005, verzonden op 25 november 2005, heeft de rechtbank het daartegen door BMG ingestelde beroep gegrond verklaard en het besluit van 11 januari 2005 vernietigd. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft het college bij brief van 21 december 2005, bij de Raad van State ingekomen op 22 december 2005, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 19 januari 2006. Deze brieven zijn aangehecht.
    
    Bij brief van 14 maart 2006 heeft BMG van antwoord gediend.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 mei 2006, waar het college, vertegenwoordigd ir. M.P.A. Brouwer en mr. A. van Heusden, beiden ambtenaar van de gemeente, bijgestaan door mr. H. van Lier, advocaat te Haarlem, en BMG, vertegenwoordigd door T.H.G.M. Entius, bijgestaan door mr. W.J.M. Loomans, advocaat te Hoorn, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Ingevolge het bestemmingsplan "Waarderpolder" rust op het perceel de uit te werken bestemming "Bedrijfsdoeleinden (UB)". Omdat voor deze bestemming geen uitwerkingsplan is opgesteld, heeft BMG het college verzocht voor het bouwplan vrijstelling te verlenen.
    
    2.2.    Blijkens het besluit van 11 januari 2005 is de vrijstelling geweigerd omdat het bouwplan niet past in de voor het gebied gewenste ruimtelijke ontwikkeling zoals is uitgewerkt in het Masterplan Spoorzone (hierna: het Masterplan).
    
    2.3.    Het college komt op tegen het oordeel van de rechtbank, dat het feit dat een wijziging van het planologisch regime op voorbereidend beleidsniveau is genomen maar nog niet heeft geleid tot een (concept) ontwerpbestemmingsplan of voorbereidingsbesluit, geen omstandigheid is die het college bij de weigering van de vrijstelling in aanmerking heeft mogen nemen.
    
    2.4.    Dit betoog treft doel. Het Masterplan, dat blijkens de beslissing op bezwaar een nadere uitwerking is van de in 2002 met het Masterplan Spoorzone Oost voor het gebied beoogde ontwikkeling, is door de gemeenteraad van Haarlem vastgesteld en behoort daarmee tot het geldend planologisch beleid, dat ook is opgenomen in het structuurplan. Het Masterplan voorziet in de herontwikkeling van het betreffende deel van het industrieterrein in een hoogwaardig kantorenpark / zakencentrum. Blijkens de in het besluit van 11 januari 2005 aangehaalde passages uit het Masterplan moeten nieuwe gebouwen aan de Oudeweg in verband met deze herontwikkeling voldoen aan concrete stedenbouwkundige eisen, onder meer ten aanzien van bouwhoogte, oriëntatie op de Oudeweg, indeling en verkaveling. Uit het besluit van 11 januari 2005, waarin tevens is verwezen naar een negatief welstandsadvies, blijkt dat het bouwplan niet aan deze stedenbouwkundige eisen voldoet. Aldus kon het college het Masterplan aan de geweigerde vrijstelling ten grondslag leggen. Dat de herontwikkeling nog niet was opgenomen in een ontwerp-bestemmingsplan of een voorbereidingsbesluit doet daar, anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, niet aan af. Daarbij is in aanmerking genomen dat aan het niet uitwerken van een bestemming geen rechtsgevolgen zijn verbonden en dat het niet in strijd is met de WRO om van de vrijstellingsbevoegdheid geen gebruik te maken met verwijzing naar gewijzigd beleid.
    
    2.5.    Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling de overige, niet door de rechtbank besproken, beroepsgronden behandelen. Daartoe wordt het volgende overwogen.
    
    2.6.    Het betoog van BMG dat de weigering om vrijstelling te verlenen in strijd is met het vertrouwensbeginsel faalt. BMG heeft niet aannemelijk gemaakt dat het college gedurende de behandeling van de aanvraag bij haar de gerechtvaardigde verwachting heeft gewekt dat het bouwplan voldoet aan de nieuwe stedenbouwkundige eisen. Dat de welstandscommissie aanvankelijk instemde met het bouwplan is het college niet toe te rekenen.
    
    2.7.    Ook het beroep van BMG op het gelijkheidsbeginsel, waarbij is gewezen op een verleende vrijstelling voor een IKEA-vestiging die niet voldoet aan de nieuwe stedenbouwkundige eisen, kan niet slagen. Het college heeft zich in de beslissing op bezwaar met juistheid op het standpunt gesteld dat het bouwplan van IKEA betrekking had op een bestaand gebouw en om die reden niet gelijk te stellen is met dat van BMG.
    
    2.8.    Het vorenstaande leidt ertoe dat het beroep van BMG ongegrond is.
    
    2.9.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    I.    verklaart het hoger beroep gegrond;
    
    II.    vernietigt de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 24 november 2005, AWB 05-873;
    
    III.    verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep ongegrond.
    
    Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, Voorzitter, en mr. W. van den Brink en mr. A.W.M. Bijloos, Leden, in tegenwoordigheid van mr. R.P.F. Boermans, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Troostwijk    w.g. Boermans
      Voorzitter    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 7 juni 2006
    
    429.