ECLI:NL:RBDHA:2026:1973, Rechtbank Den Haag, 30-01-2026, NL26.3035
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-01-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring. Buiten zitting. Beroep ongegrond. Belangenafweging, zicht op uitzetting.

uitspraak
    
      
        
          
        
      
      
        
          
        
      
    
    
    
    RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL26.3035
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser (gemachtigde: mr. M.J. Paffen),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, (gemachtigde: mr. H. Toonders).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 11 januari 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Partijen hebben ingestemd met schriftelijke behandeling. Eiser heeft op 22 januari 2026 de gronden van beroep ingediend. De minister heeft op 23 januari 2026 een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft het onderzoek gesloten op 26 januari 2026.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1995.
    
    
      
        Bewaringsgronden
      
    
    2. In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. De minister heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, eerste, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser:
    
    
      3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;
      3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op
    
    
    
    
      vreemdelingen heeft onttrokken;
      3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;
      3d. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;
      3i. te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer; en als lichte gronden vermeld dat eiser:
      4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
      4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
      4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
    
    
    3. De rechtbank stelt vast dat de gronden van de maatregel van bewaring niet zijn betwist. De rechtbank is van oordeel dat deze gronden de maatregel van bewaring kunnen dragen.
    
    
      
        Belangenafweging
      
    
    4. Eiser stelt dat zijn belangen onvoldoende door de minister zijn betrokken in de maatregel van bewaring. Eiser heeft psychische problemen en zijn detentie verergerd deze problemen. Hierdoor is hij geschokt en in de war. De enkele verwijzing in de maatregel naar de medische zorg in het detentiecentrum is onvoldoende.
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat de omstandigheid die eiser aanvoert in het kader van de belangenafweging geen aanleiding is om de bewaring op te heffen. De minister heeft gelet op eisers psychische problemen terecht gewezen op de medische voorzieningen in het detentiecentrum. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat deze voorzieningen ontoereikend of onvoldoende voor hem zijn. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Zicht op uitzetting
      
    
    6. Eiser stelt dat er in zijn geval geen zicht is op uitzetting naar Algerije binnen een redelijke termijn. Het dossier is niet compleet omdat documenten over eerdere detenties ontbreken. Ook de nationaliteitsverklaring van 24 oktober 2025 ontbreekt in het dossier. Door het ontbreken van deze documenten valt niet te beoordelen of zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn bestaat.
    7. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende gemotiveerd heeft dat er zicht is op uitzetting naar Algerije binnen een redelijke termijn. Eiser heeft niet gesteld waarom de processtukken van de eerdere bewaringen relevant zijn voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de huidige maatregel. De vorige maatregel van bewaring is blijkens het M113-formulier op 3 oktober 2025 opgeheven na een belangenafweging. Ook de maatregel daarvoor is om die reden opgeheven.1 Hoewel er daarom geen nieuwe feiten en omstandigheden nodig zijn om een nieuwe bewaring te rechtvaardigen, zijn die er wel. Op 24 oktober 2025 hebben de Algerijnse autoriteiten namelijk de nationaliteit van eiser bevestigd en een toezegging gedaan dat een laissez-passer zal worden afgegeven. De
    
      
        
      
    
    1. Zie ECLI:NL:RBDHA:2025:8127.
    
    
    
      rechtbank heeft geen reden hieraan te twijfelen, te minder nu de minister heeft aangegeven dat een vlucht voor eiser is bevestigd op 12 februari 2026. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
    
      
        Ambtshalve toetsing
      
    
    8. De rechtbank moet ook ambtshalve toetsen of de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was. Op grond van de stukken is de rechtbank van oordeel dat dit niet het geval is.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    9. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        wijst het verzoek om schadevergoeding af.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M. den Dulk, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      30 januari 2026
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Documentcode: [Documentcode]
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.