ECLI:NL:CRVB:1999:ZB8214, Centrale Raad van Beroep, 06-04-1999, 98/8576 NABW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1999-04-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

98/8576 NABW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente
      Rotterdam, appellant,
    
    
    en
    
    A te B, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Appellant is op bij beroepschrift aangegeven gronden in hoger
      beroep gekomen van een door de president van de
      Arrondissementsrechtbank te Rotterdam onder dagtekening 12
      november 1998 tussen partijen gewezen uitspraak, waarnaar
      hierbij wordt verwezen. Appellant heeft daarbij verzocht om
      versnelde behandeling als bedoeld in artikel 8:52 van de
      Algemene wet bestuursrecht (Awb).
    
    
    
      Namens gedaagde heeft mr L.J. van Rooijen, advocaat te
      Rotterdam, een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het geding is gevoegd behandeld met het geding,
      nr 98/7798 NABW, ter zitting van de Raad op 23 februari 1999.
      Aldaar is voor appellant verschenen mr E. van Lunteren,
      werkzaam bij de gemeente Rotterdam, terwijl gedaagde in persoon
      is verschenen, bijgestaan door mr Van Rooijen, voornoemd. Na de
      gevoegde behandeling zijn de gedingen weer gesplitst en wordt
      in de onderhavige zaak afzonderlijk uitspraak gedaan.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Aan de gedingstukken ontleent de Raad de volgende feiten en
      omstandigheden.
    
    
    
      Nadat gedaagde door haar echtgenoot C (hierna: C) was verlaten,
      is haar met ingang van 25 april 1983 een uitkering ingevolge de
      Algemene Bijstandswet toegekend naar de norm voor een
      éénoudergezin. Sedert 1 december 1996 ontvangt zij een
      uitkering ingevolge de Algemene bijstandswet (Abw).
      Gedaagde en C zijn niet wettig gescheiden.
    
    
    
      Naar aanleiding van een anonieme tip is onderzoek gedaan door
      de Afdeling Bijzondere Onderzoeken van de dienst Sociale Zaken
      en Werkgelegenheid naar de rechtmatigheid van de aan gedaagde
      toegekende bijstandsuitkering. Uit de in een voorlopige
      rapportage neergelegde resultaten van dit onderzoek heeft
      appellant afgeleid dat gedaagde met C een gezamenlijke
      huishouding voert.
    
    
    
      Vervolgens heeft appellant bij primair besluit van
      23 september 1997 de bijstandsuitkering van gedaagde met ingang
      van 1 oktober 1997 beëindigd.
    
    
    
      Nadat gedaagde bezwaar had gemaakt, heeft appellant bij het
      bestreden besluit van 21 juli 1998 de bezwaren ongegrond
      verklaard. Appellant is van oordeel dat gedaagde en C niet
      duurzaam gescheiden leven, zodat zij voor de toepassing van de
      Abw als een gezin in de zin van artikel 4, aanhef en onder c,
      dienen te worden gezien. Appellant is voorts van oordeel dat C
      kan beschikken over de middelen om in de noodzakelijke kosten
      van het bestaan van zijn gezin te voorzien.
    
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de president van de
      rechtbank het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep
      gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat
      appellant een nieuwe beslissing neemt op het bezwaar van
      gedaagde. Tevens heeft de president het door gedaagde
      ingediende verzoek om voorlopige voorziening toegewezen in die
      zin dat het primaire besluit wordt geschorst tot en met zes
      weken na de verzending van de beslissing op bezwaar van appellant.
    
    
    
      Aan de aangevallen uitspraak (waar voor verzoekster en
      verweerder dient te worden gelezen: gedaagde en appellant)
      wordt het volgende ontleend:
      "In beroep heeft verzoekster opnieuw aangevoerd dat C zijn
      hoofdverblijf heeft in de woning van zijn vader. Het feit dat C
      geregeld te vinden is bij en ook in de woning van verzoekster,
      impliceert naar haar mening nog niet dat zij een gezamenlijke
      huishouding voeren.
      Naar het oordeel van de president heeft verweerder onvoldoende
      aannemelijk gemaakt dat C op
      1 oktober 1997 zijn hoofdverblijf had in de woning van
      verzoekster. Aan verweerder kan worden toegegeven dat op basis
      van de gedingstukken, waaronder de onderzoeksrapportage van de
      dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 7 november 1997,
      twijfel gerechtvaardigd is over de vraag waar C zijn
      hoofdverblijf had dan wel heeft. Het ligt echter op de weg van
      verweerder terzake genoegzame feiten en omstandigheden aan te
      voeren, hetgeen tot dusverre niet is geschied. In dat verband
      acht de president nader onderzoek, met name met betrekking tot
      de situatie op het adres van de vader van C, onontbeerlijk."
    
    
    Appellant heeft in hoger beroep voormeld oordeel bestreden.
    
    
      De Raad dient in dit geding de vraag te beantwoorden of het
      bestreden besluit in rechte stand kan houden. Hij beantwoordt
      die vraag anders dan de president van de rechtbank bevestigend
      en overweegt daartoe als volgt.
    
    
    
      Zoals hiervoor is overwogen is gedaagde gehuwd met C. Ingevolge
      artikel 4, aanhef en onder c, van de Abw vormen zij een gezin.
      Op grond van artikel 3, eerste lid, onder b (tekst tot
      1 januari 1998), van de Abw wordt als ongehuwde (mede)
      aangemerkt degene die duurzaam gescheiden leeft van de persoon
      met wie hij gehuwd is.
    
    
    
      Uit de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 3 van de
      Abw (TK, vergaderjaar 1991-1992, 22 545, nr. 3,
      p. 106) blijkt dat van duurzaam gescheiden levende echtgenoten
      eerst sprake is indien het een door beide betrokkenen, of een
      van hen, gewilde verbreking van de echtelijke samenleving
      betreft, waardoor ieder afzonderlijk zijn eigen leven leidt als
      ware hij niet met de ander gehuwd en deze toestand door ten
      minste een van hen als bestendig is bedoeld.
    
    
    
      Met betrekking tot de vraag of in geval van gedaagde en C
      sprake is van duurzaam gescheiden levende echtgenoten,
      overweegt de Raad het volgende.
    
    
    
      Blijkens het bestreden besluit heeft appellant zijn
      oordeel doen steunen op de resultaten van het door de Afdeling
      Bijzondere Onderzoeken verrichte onderzoek. De bevindingen
      daarvan zijn neergelegd in de onderzoeksrapportage van
      7 november 1997 van de dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheid
      en bestaan onder meer uit door gedaagde en C afgelegde
      verklaringen, verklaringen van enige getuigen, informatie van
      de afdeling bijzondere wetten van de gemeente Rotterdam,
      onderzoek in de woning van gedaagde, door C gevoerde
      correspondentie met gemeentelijke instanties enz. Aan die
      verklaringen van gedaagde en C wordt het volgende ontleend.
      Gedaagde heeft verklaard:
      "Zij hadden vanaf het begin van het huwelijk een soort
      knipperlichtrelatie, waardoor Jan regelmatig wegging en weer
      terugkwam. Zo is de relatie nog steeds zegt zij. Zij heeft in
      al die jaren wel voor hem gewassen. Zij kookt voor hem en hij
      blijft bij haar slapen. Zij houdt nog steeds van hem.".
    
    
    
      C heeft verklaard:
      "De kinderen weten niet dat hun vader en moeder
      huwelijksproblemen hebben, verklaart Jan. Nu zien zij hem elke
      dag en vroeger als zij hem niet zoveel zagen, dachten de kinderen
      dat hij voor een beveiligingsdienst werkte. Wel hebben zij gezien dat hij en
      zijn vrouw soms ruzie hadden en hij bij opa ging slapen of in de auto.
      (...)
      Niemand van de familie van zijn vrouw of van hem,
      weet dat zij uit elkaar zijn. Ook zijn vader niet,
      zegt Jan, Jan verzint elke keer een andere smoes om
      aan zijn vader te verkopen dat hij bij hem slaapt.
      Zijn vrouw en hij hebben tegenover iedereen de
      schijn opgehouden dat zij een gezin vormen."
    
    
    
      Naar aanleiding van hetgeen namens gedaagde ter zitting
      is aangevoerd merkt de Raad op geen aanknopingspunten te
      hebben gevonden om te twijfelen aan de juistheid van deze
      door gedaagde respectievelijk door C tegenover de sociale
      recherche afgelegde verklaringen.
    
    
    
      Op grond van deze verklaringen, in samenhang bezien met
      de overige onderzoeksresultaten, is de Raad van oordeel
      dat met betrekking tot gedaagde en C niet gesproken kan
      worden van een door beiden, of een van hen, gewilde verbreking
      van de echtelijke samenleving, waardoor ieder
      afzonderlijk zijn eigen leven leidt als ware hij niet
      gehuwd met de ander en deze toestand door ten minste een
      van hen als bestendig is bedoeld. Derhalve is in geval
      van gedaagde en C geen sprake van duurzaam gescheiden
      levende echtgenoten, zodat zij ingevolge het bepaalde in
      artikel 4, aanhef en onder c, van de Abw, beschouwd dienen
      te worden als een gezin.
    
    
    
      In het geding nr 98/7798 NABW is bij uitspraak van heden
      door de Raad vastgesteld dat C zelfstandig ondernemer is
      en dat hij op grond daarvan slechts in aanmerking kan
      komen voor algemene bijstand in de noodzakelijke kosten
      van het bestaan op grond van artikel 8 van de Abw en het
      daarop berustende Besluit bijstandsverlening
      zelfstandigen (Bz). Zijn uitkering welke niet met toepassing
      van deze regeling voor zelfstandigen was verleend,
      is naar het oordeel van de Raad terecht beëindigd.
    
    
    
      Gelet op het bepaalde in artikel 13, tweede lid, van de
      Abw brengt het vorenstaande mee dat ook ten aanzien van
      gedaagde terecht met ingang van 1 september 1997 de
      bijstandsuitkering is beëindigd. Hieruit volgt dat de aangevallen
      uitspraak, voor zover aangevochten, dient te worden vernietigd.
    
    
    
      De Raad acht ten slotte geen termen aanwezig om toepassing
      te geven aan artikel 8:75 van de Awb, zodat beslist dient te worden als volgt.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten;
      Verklaart het inleidend beroep alsnog ongegrond.
    
    
    
      Aldus gewezen door mr C.G. Kasdorp als voorzitter en
      mr Ch. de Vrey en mr Th.C. van Sloten als leden, in tegenwoordigheid
      van A.M.T. Janmaat als griffier en uitgesproken in het openbaar op 6 april 1999.
    
    
    (get.) C.G. Kasdorp.
    
    (get.) A.M.T. Janmaat.
    
    
      HL
      904