ECLI:NL:RBDHA:2026:1853, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.36078
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-02-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: VA. De minister heeft terecht geen aanleiding gezien om de partner van eiser apart te horen. Verder heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat de problemen vanwege de relatie van eiser met een Hindoe vrouw niet aannemelijk zijn. Het beroep is ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Groningen
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL25.36078 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [naam] , eiser,
    
      V-nummer: [v-nummer] , 
      (gemachtigde: mr. J.G. Brands),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, de minister
    (gemachtigde: mr. I. van Es).
    
    
  
  
    Inleiding
    1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het bestreden 
    besluit waarin zijn asielaanvraag is afgewezen. Eiser heeft op 6 juni 2024 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 24 juli 2025 deze aanvraag afgewezen als ongegrond. Eiser is het hier niet mee eens en heeft hiertegen beroep ingesteld.
    
    2. De rechtbank heeft het beroep op 26 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, een tolk en de gemachtigde van de minister.
    
  
  
    Overwegingen 
    
    3. De rechtbank beoordeelt het bestreden besluit mede aan de hand van de beroepsgronden van eiser.
    
    4. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en het bestreden besluit in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt.
    
    
      
        Het asielrelaas
      
    
    5. Eiser heeft verklaard dat hij in Pakistan problemen heeft ondervonden, nadat hij aan zijn familie bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft met een Indiase vrouw, [naam 2] . Zij kennen elkaar via Facebook en hebben sinds 2017 een relatie. De familie van eiser wil de relatie niet accepteren, omdat [naam 2] Hindoe is en eiser en zijn familie Islamitisch zijn. Nadat eiser zijn relatie bekend heeft gemaakt is hij mishandeld door zijn ooms. Ook heeft eiser doodsbedreigingen ontvangen, is er een fatwa tegen hem uitgevaardigd en zijn er aangiftes tegen hem gedaan. Eiser vreest bij terugkeer naar Pakistan te worden vermoord door zijn familie en door de Molvies die de fatwa tegen hem hebben uitgevaardigd. Ter onderbouwing heeft eiser een kopie van de fatwa, een kopie van twee aangiftes en twee video’s van bedreigingen overgelegd. 
    
    
      
        Het bestreden besluit
      
    
    6. De identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser worden door de minister geloofwaardig geacht. De problemen vanwege zijn relatie met een Hindoe vrouw vindt de minister niet geloofwaardig. De minister werpt eiser tegen dat hij zijn verklaringen niet heeft onderbouwd en hij oppervlakkig, summier, wisselend en niet aannemelijk heeft verklaard. Volgens de minister is eiser geen vluchteling zoals bedoeld in het Vluchtelingenverdrag. Ook loopt eiser bij terugkeer naar Pakistan geen reëel risico op ernstige schade. De minister heeft de asielaanvraag afgewezen als ongegrond.
    
    
      
        De gronden van beroep
      
    
    7. Eiser stelt dat de minister zich, gelet op de samenwoning sinds Frankrijk, niet op het standpunt kan stellen dat er geen sprake is van een duurzame liefdesrelatie. Ter onderbouwing heeft eiser het verslag van het aanmeldgehoor Dublin van [naam 2] en een zwangerschapsverklaring overgelegd. Volgens eiser berust het bestreden besluit niet op een volledig en zorgvuldig onderzoek, omdat [naam 2] in de procedure van eiser niet over hun relatie en het ontstaan daarvan is gehoord en de verzoeken van eiser en [naam 2] niet gezamenlijk zijn behandeld. 
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank 
    
    
      
        De zorgvuldigheid van het onderzoek
      
    
    8. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat door eiser oppervlakkig en summier is verklaard over zijn relatie en het standhouden daarvan. Daarnaast zijn de verklaringen over het religieuze huwelijk in Frankrijk niet aannemelijk geacht. De rechtbank kan de minister onder deze omstandigheden volgen in het standpunt dat er in de procedure van eiser geen aanleiding bestond om [naam 2] te horen of de procedures samen te voegen. Eiser is door de minister uitvoerig gehoord en in de gelegenheid gesteld te verklaren over de relatie, het ontstaan, verloop en standhouden daarvan. De rechtbank is dan ook van oordeel dat het niet horen van [naam 2] of samenvoegen van de procedures het onderzoek niet onzorgvuldig maakt.
    
    
      
        De relatie met [naam 2] en daaruit voortvloeiende problemen
      
    
    9. De minister werpt eiser niet ten onrechte tegen dat hij oppervlakkig en summier heeft verklaard over zijn relatie met [naam 2] en het in stand houden daarvan. De minister heeft daarbij kunnen betrekken dat eiser zonder verdere toelichting enkel heeft verklaard dat er binnen de relatie een normaal gesprek tussen vriend en vriendin plaatsvindt en het een gewone normale relatie tussen een man en een vrouw is. De minister heeft eiser tegen kunnen werpen dat hij geen uitleg geeft over zijn beweegredenen om de relatie in stand te houden, terwijl hij heeft verklaard dat het normaal is dat mensen niet buiten hun religie trouwen. 
    
    
      9.1
      De verklaringen over het religieuze huwelijk in Frankijk heeft de minister niet aannemelijk kunnen achten. De minister wijst er daarbij op dat er volgens de soennitische traditie twee getuigen aanwezig moeten zijn bij het sluiten van een Islamitisch huwelijk, het in Frankrijk strafbaar is voor een geestelijke om een religieus huwelijk te sluiten zonder dat er eerst een burgerlijk huwelijk is gesloten en dat niet is gebleken dat [naam 2] zich voor het sluiten van het huwelijk heeft bekeerd. 
      
    
    
      9.2
      De minister stelt zich op het standpunt dat de overgelegde aangiften en fatwa geen bewijswaarde hebben. De minister werpt daarbij terecht aan eiser tegen dat het ongerijmd is dat er op de eerste aangifte een andere naam vermeld staat dan op de tweede aangifte en op de fatwa. Ook trekt de minister de inhoud van de fatwa terecht in twijfel, omdat daarop staat vermeld dat eiser in het huwelijk is getreden met een Hindoe, terwijl eiser heeft verklaard dat hij op dat moment nog niet was getrouwd. Daarnaast voldoet de fatwa volgens de minister niet aan de bij de minister bekende informatie. 
      
    
    
      9.3
      De rechtbank is, gelet op het voorgaande, van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de problemen vanwege de relatie met een Hindoe vrouw niet aannemelijk zijn. Daaraan doet niet af dat de minister aanneemt dat er na het vertrek van eiser uit Pakistan op enig moment een liefdesrelatie is ontstaan tussen eiser en [naam 2] . Met de minister is de rechtbank van oordeel dat de latere liefdesrelatie niets veranderd aan de gestelde relatie en daaruit voortvloeiende problemen in Pakistan. Eiser heeft onvoldoende onderbouwd dat hij door het later ontstaan van de relatie bij terugkeer gegronde vrees heeft voor vervolging of een reëel risico loopt op ernstige schade. De rechtbank ziet in hetgeen eiser daarover in beroep naar voren heeft gebracht geen aanleiding voor vernietiging van het bestreden besluit.
      
      10. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het beluit van de minister om de aanvraag als ongegrond af te wijzen in stand wordt gelaten.
      
      11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. 
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. N. Meesters – van Luijk, rechter, in aanwezigheid van mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl
    
    
    
      De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
     Rapport aanvullend gehoor, pagina 4.
  
  
     Rapport aanvullend gehoor, pagina 6.