ECLI:NL:RBZWB:2026:1778, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13-03-2026, 26/749 WET VV
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2026-03-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Samenvatting: Onbevoegd.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: BRE 26/749
  
  
    uitspraak van de voorzieningenrechter van 13 maart 2026 in de zaak tussen
  
    
      
      [verzoekster], uit [plaats], verzoekster
    
    
      en
    
    
  
  
    De Raad van Bestuur van Vereniging Ons Middelbaar Onderwijs (OMO), verweerder. 
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekster tegen de verwijdering van haar dochter als leerling van [school]. 
    
    
    
      1.1.
      Omdat de voorzieningenrechter kennelijk onbevoegd is om op het verzoek te beslissen, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom de voorzieningenrechter kennelijk onbevoegd is.
      
    
  
  
    Feiten en omstandigheden
    
    
      2.	De dochter van verzoekster (hierna: de dochter) volgde onderwijs aan [school] in [plaats] (hierna: de school). Op 7 november 2025 is besloten tot verwijdering van de dochter als leerling van de school. Verzoekster heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Dit bezwaar is op 24 november 2025 ongegrond verklaard. Hiertegen heeft verzoekster beroep ingesteld. 
    
    
    
      2.1.
      Op 2 februari 2026 heeft verzoekster de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Zij heeft de voorzieningenrechter gevraagd om vast te stellen dat de uitschrijving door de school zonder wettelijke grondslag heeft plaatsgevonden en te waarborgen dat haar dochter weer toegang krijgt tot passend onderwijs op haar niveau. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de voorzieningenrechter
    
    
      3.	Zoals in de uitspraak in een eerdere procedure tussen partijen al is geoordeeld, is de voorzieningenrechter niet bevoegd om kennis te nemen van het verzoek om voorlopige voorziening. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
    
      3.1.
      Ingevolge artikel 8:81, eerste lid, van de Awb kan de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld dan wel, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt of administratief beroep is ingesteld, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
      
    
    
      3.2.
      Beroep bij de bestuursrechter kan alleen worden ingesteld tegen een besluit, zo volgt uit artikel 8:1 van de Awb. In artikel 1:3, eerste lid, van de Awb staat uitgelegd wat onder een besluit wordt verstaan. Dit is een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling. In artikel 1:1, eerste lid, van de Awb is bepaald wat onder een bestuursorgaan moet worden verstaan.
      
    
    
      3.3.
      De school is onderdeel van de [school]. Deze scholengemeenschap valt onder het gezag van OMO, een privaatrechtelijke rechtspersoon. De voorzieningenrechter stelt vast dat OMO tot doel heeft “het vormen van een onderwijsorganisatie tot het bevorderen, in stand houden en doen voortbestaan van scholen voor alle vormen van bijzonder secundair (voortgezet) onderwijs met een katholieke grondslag”. De voorzieningenrechter concludeert dat de school een bijzondere school is als bedoeld in de Wet voortgezet onderwijs 2020.
      
    
    
      3.4.
      Naar het oordeel van de voorzieningenrechter kunnen OMO en/of de school niet als bestuursorgaan in de zin van artikel 1:1, eerste lid, aanhef en onder a (een orgaan van een rechtspersoon die krachtens publiekrecht is ingesteld), van de Awb worden aangemerkt. Ten aanzien van de vraag of OMO en/of de school een bestuursorgaan in de zin van artikel 1:1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Awb (b-orgaan) is, is bepalend of aan hen een publiekrechtelijke bevoegdheid tot het eenzijdig bepalen van een rechtspositie is toegekend. De voorzieningenrechter verwijst naar de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 19 juli 2006, 11 oktober 2006 en van 10 juni 2015, waarin de Afdeling heeft geoordeeld dat geen beroep bij de bestuursrechter kan worden ingesteld tegen beslissingen van een bijzondere instelling. Uit de uitspraken van de Afdeling volgt dat slechts sprake is van uitoefening van openbaar gezag, indien het gaat om een verklaring van het bevoegd gezag van een bijzondere school omtrent de afgifte van een getuigschrift. Daarvan is in dit geval geen sprake.
      
    
    
      3.5.
      De conclusie van het voorgaande is dat er, nu OMO en/of de school geen bestuursorgaan zijn in de zin van artikel 1:1, eerste lid, van de Awb, geen sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. Bij gebreke van een besluit in de zin van de Awb staat geen beroep bij de bestuursrechter open. Daaruit volgt dat de voorzieningenrechter onbevoegd is om over het verzoek om voorlopige voorziening te oordelen.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen 
    
    
      6.	De voorzieningenrechter is kennelijk niet bevoegd om te beslissen op het verzoek om voorlopige voorziening. Verzoekster heeft geen griffierecht betaald. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter verklaart zich onbevoegd.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.H. van der Linden, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S. Constant, griffier, op 13 maart 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzieningenrechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open. 
  
     Uitspraak van 17 oktober 2025, ECLI:NL:RBZWB:2025:7011
  
  
     Artikel 3 van de Statuten
  
  
     ECLI:NL:RVS:2006:AY4273
  
  
     ECLI:NL:RVS: 2006:AY9914
  
  
     ECLI:NL:RVS:2015:1844
  
  
     Zie ook de conclusie van de AG van het parket van de Hoge Raad van 19 april 2019, ECLI:NL:PHR:2019:509