ECLI:NL:RBDHA:2026:4884, Rechtbank Den Haag, 10-03-2026, NL25.52352 en NL25.52358
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-03-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: De rechtbank komt tot het oordeel dat de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvragen in stand kan blijven. Eisers hebben niet aannemelijk gemaakt dat Cyprus de internationale verplichtingen tegenover hen niet zou nakomen. Beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Groningen
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: NL25.52352 en NL25.52358
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [naam] , V-nummer: [nummer] , eiser
    
      en
      
        
          [naam]
        , V-nummer [nummer] , eiseres
      samen: eisers
    
    
    
      mede namens hun minderjarige kind:
      
        
          [naam]
        , V-nummer [nummer]
      (gemachtigde: mr. W. Spijkstra),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, de minister
    (gemachtigde: mr. A.J. Rossingh).
    
    
    Samenvatting
    
    
      1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvragen van eisers. Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij hebben daarom beroep ingesteld. De rechtbank beoordeelt het beroep mede aan de hand van de beroepsgronden.
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank komt tot het oordeel dat de beroepsgronden niet slagen en de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvragen in stand kan blijven. Eisers hebben niet aannemelijk gemaakt dat Cyprus de internationale verplichtingen tegenover hen niet zou nakomen. Het beroep is dus ongegrond. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. 
      
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      2. Eisers hebben op 16 juli 2025 aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvragen met de bestreden besluiten van 20 oktober 2025 in de algemene procedure niet-ontvankelijk verklaard, omdat eisers internationale bescherming hebben op Cyprus.
    
    
    
      2.1.
      Eisers hebben beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
      
    
    
      2.2.
      De rechtbank heeft de beroepen op 6 maart 2026 op zitting behandeld, samen met de verzoeken om voorlopige voorziening van eisers. Hieraan hebben de gemachtigde van eisers en de gemachtigde van de minister deelgenomen.
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Het bestreden besluit
      
    
    
    3. De minister heeft de asielaanvragen niet-ontvankelijk verklaard, omdat eisers internationale bescherming hebben op Cyprus. Uit informatie van de Cypriotische autoriteiten blijkt dat eisers op 7 juni 2024 zijn erkend als vluchteling en dat eisers een verblijfsvergunning hebben die geldig is tot 23 september 2027. Eisers hebben volgens de minister door die verblijfsvergunning een zodanige band met Cyprus dat het voor hen redelijk is om naar dat land te gaan. Eisers hebben niet aannemelijk gemaakt dat Cyprus de internationale verplichtingen tegenover hen niet nakomt. Eisers hadden toegang tot huisvesting en zorg en eiser had werk. Van eisers mag verwacht worden dat zij over de problemen die zij ervaren klagen bij de Cypriotische autoriteiten. Eisers hebben dat niet gedaan en zij hebben ook niet aannemelijk gemaakt dat de autoriteiten hen niet kunnen of willen helpen.
    
    
      
        Band met Cyprus
      
    
    
    4. Eisers voeren aan dat zij geen zodanige band hebben met Cyprus dat van hen kan worden verwacht dat zij daar naar toe terugkeren. De situatie voor statushouders is op Cyprus erg slecht en eisers hebben problemen ondervonden met toegang tot huisvesting, werk en zorg.
    
    5. De rechtbank overweegt eerst dat de minister een asielaanvraag niet-ontvankelijk kan verklaren, als de vreemdeling een zodanige band heeft met het andere land dat het voor hem redelijk is om naar dat land te gaan. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat alleen al omdat een vreemdeling in een lidstaat van de Europese Unie internationale bescherming heeft, sprake is van een zodanige band met die lidstaat dat het voor hem redelijk is om naar dat land te gaan.
    
    6. De rechtbank stelt vast dat tussen eisers en de minister niet in geschil is dat de Cypriotische autoriteiten eisers internationale bescherming hebben verleend en dat eisers deze internationale beschermingsstatus nog steeds hebben. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat niet gebleken is van bijzondere feiten of omstandigheden waardoor redelijkerwijs niet van eisers kan worden verwacht dat zij daar naartoe teruggaan. Hiermee staat vast dat sprake is van een band met Cyprus zoals onder overweging 5 bedoeld.
    
    
    
      
        De situatie op Cyprus
      
    
    
    7. Eisers voeren aan dat ten aanzien van Cyprus niet meer kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Eisers beschikten niet over een menswaardig onderdak, konden in de praktijk geen zorg krijgen en werden uitgesloten van werk. Eisers verwijzen naar het AIDA-rapport Cyprus van 14 april 2025 (update 2024) met betrekking tot toegang van statushouders tot huisvesting, werk en zorg. De verklaringen van eisers over huisvesting passen in het beeld van het rapport. Eisers zijn ook slachtoffer van uitbuiting door de huiseigenaar en krijgen geen duidelijke hulp van de overheid of andere organisaties bij het vinden van een geschikte en betaalbare woning. Ook voor eisers worden op Cyprus administratieve obstakels zoals genoemd in het rapport opgeworpen voor het kunnen krijgen van werk. Eiseres mag bijvoorbeeld niet werken omdat zij een kind heeft. Uit het rapport blijkt verder dat statushouders op papier toegang hebben tot zorg, maar in de praktijk is dat niet het geval. Bovendien is de zorg bij private instellingen niet betaalbaar voor statushouders. Dat past in het relaas van eiseres over dat zij geen zorg kreeg voor haar galsteen, terwijl zij in Nederland acuut moest worden geopereerd.
    
    8. Ook deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank overweegt dat Cyprus op grond van de Procedurerichtlijn en internationale (mensenrechten)verdragen zoals het EVRM verplicht is om statushouders op het gebied van werk, gezondheidszorg, huisvesting en sociale voorzieningen dezelfde rechten toe te kennen als staatsburgers. Als uitgangspunt geldt dat de minister er op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel vanuit mag gaan dat Cyprus deze verplichting tegenover statushouders nakomt. Het ligt op de weg van eisers om aannemelijk te maken dat Cyprus dit niet doet en dat zij bij terugkeer naar Cyprus een reëel risico lopen op behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest.
    
    9. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat eisers dit niet aannemelijk hebben gemaakt. De minister heeft daarbij kunnen overwegen dat uit de verklaringen van eisers blijkt dat zij toegang hadden tot huisvesting, werk en zorg. De rechtbank begrijpt uit de verklaringen van eisers en de overgelegde stukken dat de situatie voor eisers en hun minderjarige kind als statushouders in Cyprus erg moeilijk is. Dat het erg moeilijk is en dat de levensomstandigheden in Cyprus niet gelijk zijn aan die in Nederland, betekent echter niet dat de minister voor Cyprus niet langer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag uitgaan en eisers bij terugkeer naar Cyprus in een situatie komen die in strijd is met de verdragsverplichtingen. De rechtbank is verder van oordeel dat eisers hun stelling dat zij werden uitgebuit door hun huurbaas, niet aannemelijk hebben gemaakt. Uit de overgelegde Whatsapp-gesprekken met de huurbaas blijkt bovendien dat hij reageerde op berichten van eisers en dat hij problemen probeerde op te lossen. Verder hebben eisers niet onderbouwd dat eiseres niet zou mogen werken omdat zij een kind heeft. Daarnaast ligt het op de weg van eisers om hun rechten als statushouders te effectueren. Van eisers mag daarbij worden verwacht dat zij zich met hun klachten niet alleen wenden tot de huurbaas of hulporganisaties, maar ook dat zij bij de (hogere) autoriteiten klagen als zij problemen ondervinden. Niet is gebleken dat eisers dat hebben gedaan of dat het op voorhand zinloos is om hulp van de autoriteiten te vragen.
    
    10. De verwijzing van eisers naar het AIDA-rapport leidt niet tot een ander oordeel. Naar het oordeel van de rechtbank valt uit de passages waar eisers naar verwijzen niet op te maken dat de situatie voor statushouders op Cyprus zo slecht is dat sprake is van schending van artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. Zo blijkt uit het rapport dat statushouders financiële steun kunnen aanvragen en dat statushouders volledige toegang hebben tot de arbeidsmarkt en tot het ‘General health system’ op dezelfde manier als burgers van Cyprus.
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      11. De beroepen zijn ongegrond. De minister heeft de aanvraag terecht niet-ontvankelijk verklaard. Dat betekent dat de bestreden besluiten in stand blijven. Eisers krijgen geen vergoeding van hun proceskosten. 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. N.M. van Waterschoot, rechter, in aanwezigheid van mr. M.C. Drenten - Boon, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
      Openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Deze datum staat hierboven. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
     Als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).
  
  
     Zaaknummers NL25.52353 en NL25.52359.
  
  
     Op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
  
  
     Zie artikel 3.106a, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000.
  
  
     Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 1 februari 2024, ECLI:NL:RVS:2024:326, onder r.o. 3 en 3.1.
  
  
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.