Aanpassing Nederlandse wetgeving aan richtlijn 96/9/EG betreffende de rechtsbescherming van databanken; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-26108, nr. 227b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

09-06-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26108 nr. 227b

07-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26108Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 108Aanpassing van de Nederlandse wetgeving aan richtlijn 96/9/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming
van databankennr. 227bNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 7 juni 1999De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich af of een verdere beperking
van het recht van de producent niet op zijn minst overwogen zou moeten worden.
Of de richtlijn, en in het voetspoor daarvan dit wetsvoorstel ter uitvoering
van die richtlijn, inderdaad producenten van databanken teveel bescherming
biedt en onvoldoende rekening houdt met de belangen van bijvoorbeeld eindgebruikers
is op dit moment moeilijk te zeggen. In de literatuur is die stelling wel
verdedigd. Ik meen echter dat het thans te vroeg is voor een dergelijke constatering.
Ik vind dat eerst enige tijd aangezien moet worden hoe de nieuwe wettelijke
regeling in de praktijk werkt, voor een uitspraak gedaan kan worden over de
effecten. Als na verloop van enige tijd echter vastgesteld zou moeten worden
dat er inderdaad sprake is van een knelpunt als door deze leden omschreven,
kan de eerste stap op weg naar een oplossing slechts zijn om een en ander
aan de Europese Commissie te melden. Nederland kan immers inderdaad niet eenzijdig
overgaan tot een wetswijziging die een afwijking van de richtlijn inhoudt.
In de richtlijn is in artikel 16, derde lid, voorzien in een evaluatie van
de toepassing van de richtlijn door de Europese Commissie. Volgens dat artikellid
brengt de Commissie voor het eerst in 2001 en daarna iedere drie jaar verslag
uit aan het Europese Parlement, de Raad en het Economisch Sociaal Comité
over de toepassing van de richtlijn. De Commissie baseert zich voor dit verslag
blijkens hetzelfde artikellid op informatie die de lidstaten verschaffen.
In de door Nederland te verstrekken informatie zou eventueel ook dit punt
meegenomen kunnen worden. Denkbaar is dat als meer lidstaten hetzelfde probleem
constateren, een wijziging van de richtlijn voorbereid wordt. Nu de richtlijn
er eenmaal is, kunnen problemen die zich voordoen alleen langs die weg opgelost
worden.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD en het CDA vroegen hoe ik
uitvoering denk te geven aan de motie-Scheltema, waarin de regering wordt
verzocht de bepalingen in de Auteurswet, de Wet op de naburige rechten en
de Databankenwet weg te nemen die instellingen als bibliotheken, archieven
en musea belemmeren bij het preserveren van, in de woorden van de motie, het
culturele, artistieke en publieke erfgoed. De motie ziet op een wetswijziging
die zou inhouden dat in de Auteurswet, de Wet op de naburige rechten en de
Databankenwet een beperking wordt opgenomen die het mogelijk maakt
beschermd materiaal te verveelvoudigen voor preserveringsdoeleinden, dus zonder
dat de toestemming van de rechthebbende noodzakelijk is. Een dergelijke beperking
zou ik bij voorkeur in Europees verband aanbrengen. Voorzover het het databankenrecht
betreft, kan dat trouwens ook niet anders, daar de databankenrichtlijn niet
in een dergelijke beperking voorziet.In de onderhandelingen over het richtlijnvoorstel over de harmonisatie
van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij
wordt ook gesproken over een harmonisatie van de beperkingen. De Europese
Commissie heeft onlangs een gewijzigd richtlijnvoorstel gepresenteerd na het
advies van het Europese Parlement van 10 februari 1999. Daarin is een beperking
opgenomen met het oog op de archivering en conservering door instellingen
als bibliotheken en archieven (artikel 5, tweede lid, onder c); stuk nr. 97/0359/COD).
Deze beperking is onomstreden en zal uiteindelijk dus wel deel uitmaken van
de richtlijn. Dit richtlijnvoorstel betreft, zoals uit de naam blijkt, alleen
het auteursrecht en de naburige rechten, en dus niet het databankrecht. Door
Nederland is in de onderhandelingen over het richtlijnvoorstel voorgesteld
ook voor het databankrecht een dergelijke beperking te introduceren. Of dat
voorstel het zal halen, is nog onzeker.Mogelijk is natuurlijk ook dat partijen bilaterale afspraken maken. Zo
zijn het Uitgeversverbond en de Koninklijke Bibliotheek zeer onlangs tot een
convenant gekomen over het depot van alle elektronische publicaties, zowel
off line als on line. Als onderdeel van de depotregeling is de toestemming
tot preservering opgenomen, waardoor het mogelijk is een (bewerking van een)
kopie te maken ten behoeve van de bewaarfunctie ingeval de software en/of
de hardware van de oorspronkelijke versie niet meer bruikbaar is.De opmerking van de leden van de fracties van SGP, RPF en GPV over de
open normen die in het wetsvoorstel voorkomen, de onzekerheid die daardoor
wordt veroorzaakt en de gevolgen die het hanteren van open normen heeft voor
de belasting van de rechterlijke macht is op zich juist. Maar het verwijt
moet in eerste instantie tot de Europese wetgever gericht worden. Deze heeft
een techniek van wetgeving gevolgd waarbij open normen in de richtlijn opgenomen
werden die in de overwegingen bij de richtlijn niet of nauwelijks toegelicht
werden. Met name voor het begrip «substantiële investering»
geldt dat het op de weg van de Europese wetgever gelegen had om enige indicatie
te geven hoe het ingevuld moet worden. Nu dat niet gebeurd is, stond de nationale
wetgever met lege handen. Bij de voorbereiding van de Nederlandse uitvoeringswetgeving
is ook die in enkele andere Europese landen – Duitsland, het Verenigd
Koninkrijk, Frankrijk, België – bestudeerd. In geen van die landen
heeft de wetgever het begrip «substantiële investering» nader
toegelicht. De interpretatie van het begrip zal van de rechter moeten komen,
en dan waarschijnlijk vooral van de Europese rechter.Overigens is het niet zo dat de Nederlandse wetgever geen enkele poging
tot precisering van de door deze leden genoemde begrippen heeft gedaan. Op
het begrip «rechtmatige gebruiker» is in de memorie van toelichting
vrij uitvoerig ingegaan (p. 14). Rechtmatige gebruiker is in ieder geval de
gebruiker die over een rechtmatig aangeschaft exemplaar van de databank beschikt
of de gebruiker die krachtens een gebruiksovereenkomst toegang heeft tot een
on line databank. Ook degene die gebruik maakt van een on line databank met
toestemming van de producent, maar zonder een formele overeenkomst met de
producent – in het onderwijs komt dat wel voor – is een rechtmatige
gebruiker. En in het geval van uitputting van het recht van de producent (artikel
2, derde lid, van het wetsvoorstel) is ook degene aan wie het bewuste exemplaar
is doorverkocht als «rechtmatige gebruiker» te beschouwen. Ook het begrip «substantieel deel» is niet volkomen onbesproken
gebleven. In de memorie van toelichting (p. 10) is een aantal factoren genoemd
dat onder omstandigheden een rol zou kunnen spelen bij de interpretatie van
het begrip, bijvoorbeeld de verhouding tussen de totale omvang van de databank
en het deel dat opgevraagd of hergebruikt wordt en de verhouding tussen de
in de databank geïnvesteerde bedragen en de waarde in het economisch
verkeer van het opgevraagde dan wel hergebruikte deel van de databank. Ook
is gesteld dat, daar de richtlijn de producent een normale exploitatie van
de databank en ongerechtvaardigde schade aan zijn rechtmatige belangen waarborgt,
de inhoud van het begrip mede aan de hand van die begrippen bepaald zal moeten
worden, zij het dat ook deze begrippen niet vast omlijnd zijn. En tenslotte
is gewezen op het belang van contractuele afspraken tussen producent en gebruiker
over de betekenis van het begrip in hun relatie, waardoor veel problemen voorkomen
kunnen worden.In artikel 5, dat over de beperkingen van het recht van de producent gaat,
is niet aangesloten op de formulering van de beperkingen in de Auteurswet
1912, omdat dat problematisch is gebleken. De Auteurswet 1912 heeft zijn eigen
begrippen en systematiek, die niet overeenkomen met die van de richtlijn.
Daarom is besloten de tekst van artikel 9 van de richtlijn – vrijwel –
letterlijk over te nemen. Voor die opzet pleitte ook dat het bij het recht
van de producent om een geheel nieuw recht gaat.Deze leden stelden vervolgens een vraag over de formulering van artikel
1, tweede lid, van het wetsvoorstel. In het wetsvoorstel zijn, anders dan
in artikel 7, tweede lid, laatste volzin, van de richtlijn – waarop
het artikellid teruggaat – niet de woorden «openbare uitlening»
gebruikt, maar is een uitvoeriger formulering opgenomen waarin het begrip
«openbare uitlening» omschreven is. De omschrijving is overgenomen
uit artikel 12, derde lid, van de Auteurswet 1912 en artikel 1 onder k van
de Wet op de naburige rechten. De omschrijving in die artikelen is op zijn
beurt ontleend aan de EG-richtlijn over het leenrecht (Richtlijn 92/100/EEG
van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht
en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom). In
artikel 1, derde lid, van die richtlijn staat deze zelfde omschrijving. Ik
vind het belangrijk dat de eenheid van terminologie bewaard wordt in deze
drie wetten. Bovendien is «openbare uitlening» een term die gedefinieerd
of geïnterpreteerd moet worden. Het is dus ook duidelijker als in de
wet een omschrijving van die term is opgenomen.Deze leden vroegen tenslotte welk beleid mij voor ogen staat wat betreft
de beschikbaarstelling van jurisprudentie. Het kabinet meent dat ook de publicatie
van belangrijke rechterlijke uitspraken tot de taak van de rijksoverheid behoort.
Het is de bedoeling om, evenals bij de wetgeving, tot publicatie van rechterlijke
uitspraken op Internet te komen. Deze zomer gaat een werkgroep van start die
onder meer de uitgangspunten gaat formuleren voor de selectie en de anonimisering
van rechterlijke uitspraken. Ik verwijs eerder naar de voornemens als uiteengezet
in het Actieprogramma Electronische Overheid d.d. 18 december 1998, kamerstukken
II 1998/99, 26 837, nr. 1.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-26108-227b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl