ECLI:NL:RBGEL:2026:2075, Rechtbank Gelderland, 16-03-2026, 075548-25
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2026-03-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden en een taakstraf van 240 uren voor schuldverkrachting. Verdachte heeft tegen de wil van aangeefster tijdens een massage seksuele handelingen bij haar verricht. Verdachte wordt veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding van € 2.559,69.

RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Parketnummer: 05/075548-25
      Datum uitspraak	: 16 maart 2026
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        de officier van justitie
      
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum 1] 1986 in [geboorteplaats 1] (Iran), 
      wonende aan de [adres], [postcode]  [woonplaats].
    
    
    
      Raadsvrouw mr. C.T.B.J. Besjes, advocaat in Nijmegen.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op openbare terechtzittingen.
    
    
  
  
    
      1De inhoud van de tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 31 juli 2024 te [woonplaats], met een persoon, te weten [slachtoffer] een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten het wrijven over en/of bestasten van haar clitoris en/of het wrijven over en/of betasten van binnenzijnde en/of buitenzijde van haar schaamlippen en/of het tussen zijn vingers wrijven, althans met zijn vingers betasten van haar tepels en/of het wrijven over en/of kneden van en/of betasten van haar borsten en/of het wrijven over en/of betasten van haar liezen, althans haar schaamstreek en waarbij hij haar de woorden toevoegde: "je maakt me gek en geil" en/of "het is toch leuk om op jouw leeftijd een happy ending te krijgen?", althans woorden van gelijke aard en/of strekking, terwijl hij, verdachte, ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [slachtoffer] daartoe de wil ontbrak;
    
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 31 juli 2024 te [woonplaats], met een persoon, te weten [slachtoffer] een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten het wrijven over en/of betasten van haar schaamlippen en/of het tussen zijn vingers wrijven, althans met zijn vingers betasten van haar tepels en/of het wrijven over en/of kneden van en/of betasten van haar borsten en/of het wrijven over en/of betasten van haar liezen, althans haar schaamstreek en waarbij hij haar de woorden toevoegde: "je maakt me gek en geil" en/of "het is toch leuk om op jouw leeftijd een happy ending te krijgen?", althans woorden van gelijke aard en/of strekking, terwijl hij, verdachte, ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [slachtoffer] daartoe de wil ontbrak.
    
    
    
      2.	Overwegingen ten aanzien van het bewijs
      
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie 
      
      De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde feit.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsvrouw heeft bepleit dat verdachte geen ernstige reden had om te vermoeden dat het slachtoffer de seksuele handelingen die hij bij haar verrichtte niet wilde. Het slachtoffer heeft bij hem de indruk gewekt dat bij haar de wil hiertoe niet ontbrak, doordat zij na een eerdere massage naakt voor hem is gaan zitten, toestemming gaf voor een borstmassage, tijdens de massage geluidjes maakte en giechelde en na de massage nog instemde met een fotosessie voor op zijn website. Daarnaast betwist de verdediging dat van seksueel binnendringen sprake is geweest. 
    
    
    
      
        Beoordeling door de rechtbank 
      
      Niet ter discussie staat dat verdachte aangeefster op 4 juli 2024 en 31 juli 2024 heeft gemasseerd – gratis, om te oefenen in het kader van zijn opleiding – in zijn massagepraktijk aan huis in [woonplaats]. Tijdens de massage op 31 juli 2024 lag aangeefster volledig naakt (met alleen een handdoekje over haar gezicht) op de massagetafel en heeft verdachte op enig moment haar liezen, borsten en vagina gemasseerd, waarbij hij ook over haar clitoris heeft gewreven. Van te voren hebben verdachte en aangeefster afgesproken dat zij een ontspanningsmassage zou krijgen en hebben zij niet afgesproken dat door verdachte deze seksuele handelingen uitgevoerd zouden worden.
    
    
    
      Op 24 oktober 2024 heeft een informatief gesprek zeden met aangeefster plaatsgevonden. Op 12 november 2024 heeft zij aangifte tegen verdachte gedaan. Aangeefster heeft verklaard dat zij via de app Nextdoor een massage bij verdachte had geboekt. Deze massage was gratis omdat verdachte nog in opleiding was en wilde oefenen. De massage op 4 juli 2024 was professioneel en goed. Haar onderbroek mocht zij aanhouden. Naar aanleiding hiervan heeft zij met verdachte een afspraak gemaakt voor een tweede (gratis) massage. Bij de tweede massage op 31 juli 2024 moest zij haar onderbroek uit doen, omdat verdachte aangaf dat hij dan beter de grote bilspier kon masseren, en was zij dus helemaal naakt (met alleen een handdoekje over haar gezicht). Aangeefster lag op haar buik en verdachte begon haar rug te masseren. Op enig moment begon hij tussen haar dijen te wrijven. Hij begon in haar liezen te masseren en raakte daarbij haar schaamlip aan. Dit gebeurde meerdere malen. Op enig moment draaide aangeefster zich om en begon verdachte, met gebruikmaking van ineens veel meer olie, eerst haar borsten te masseren en met haar tepels te spelen door deze tussen zijn vingers te wrijven. Aangeefster verstijfde en durfde niets te zeggen. Daarna begon verdachte ook haar vagina te masseren en te strelen en speelde hij met haar clitoris door ronde wrijvingen met zijn vingers te maken en er olie over te druppelen. Aangeefster heeft verklaard dat verdachte niet ‘in’ haar is gegaan, maar hij haar hele uitwendige vagina heeft aangeraakt. Toen verdachte aan haar vagina zat, heeft aangeefster op enig moment gezegd dat verdachte moest stoppen en dat zij het niet fijn vond. Verdachte zei dat aangeefster hem gek en geil maakte en dat het toch leuk was om op haar leeftijd een ‘happy ending’ te krijgen. Om hem te stoppen, zei aangeefster “Daar wordt mijn vriend niet blij van”. Verdachte stopte toen met het masseren van haar vagina, maar masseerde daarna wel weer haar borsten. Aangeefster wist niet dat verdachte haar op deze seksuele manier wilde en ging aanraken. Verdachte heeft haar van tevoren of tijdens de massage niets gevraagd. Wel hadden zij vooraf afgesproken dat hij na de massage nog foto’s van haar zou maken voor de website. Dat hebben zij gedaan, ook omdat aangeefster geen ‘nee’ durfde te zeggen, en daarna is zij weggegaan.
    
    
    
      Bij de rechter-commissaris heeft aangeefster verklaard dat verdachte haar heeft aangeraakt tussen haar schaamlippen en bij haar clitoris.
    
    
    
      Op 31 juli 2024 hebben aangeefster en verdachte het volgende gesprek via WhatsApp gevoerd:
    
    - Verdachte om 14:08 uur: “Bedankt [slachtoffer] voor de foto’s en het spijt me als heb je je
    zelf ongemak gevoeld, ik zou volgende keer beter opletten . Heel fijne zomer dagen en tot snel”
    
      
        Aangeefster om 19:48 uur: “Hoi [verdachte], Ik voel me er inderdaad nog wel ongemakkelijk bij en vond het ook grensoverschrijdend. Ik heb eigenlijk liever niet datje de foto’s gebruikt en ze daarom ook verwijderd. Ik hoop datje dat begrijpt. Groetjes, [slachtoffer]”
      
      
        Verdachte om 22:05 uur: “Oh sorry en het spijt me. Ik heb door jou karakter dat dacht ik je wil meer anders doe ik echt nooit over grens van iemand. Oké ik gebruik niet de foto’s maar ik heb nu echt slechte gevoel gekregen over me zelf. Ik ben echt niet so dat ga ik over grens van iemand, zei ik alleen dat heb ik van je gevoeld en meschien ik heb verkeerd gevoeld .meschien komt door mij cultuur. Als ik heb fout gedaan en jou ongemak gemaakt echt mijn excuses. Hoe kan ik nu beter maken? Oh mijn god echt ik wilde dit niet horen ,het spijt me [slachtoffer] echt”
      
      
        Verdachte om 23:09 uur: “Sorry [slachtoffer], ik zei ik dacht dat je wilde dus ik durfde ga ik
      
    
    beginnen en dat was mijn fout en ik heb verkeerd begrijp”.
    
    
      Verdachte heeft verklaard dat hij de borsten en de vagina van aangeefster heeft gemasseerd. Bij de clitoris van aangeefster deed hij ronde wrijvingen met zijn vingers. Deze handelingen horen volgens hem niet bij een ontspanningsmassage. Voorafgaand aan de tweede massage was hij al van plan om seksuele toenadering tot aangeefster te zoeken, maar hij heeft dit niet met aangeefster besproken.
    
    
    
      
        Beoordeling
      
      De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of de verklaring van aangeefster betrouwbaar is. De rechtbank is van oordeel dat er geen reden is om aan de betrouwbaarheid van haar verklaringen te twijfelen. Haar verklaringen zijn consistent, gedetailleerd en gespecificeerd over wat er gebeurd zou zijn. Aangeefster heeft tijdens het informatieve gesprek bij de politie, in haar aangifte en tijdens haar verhoor bij de rechter-commissaris steeds dezelfde handelingen van verdachte beschreven. Ook heeft zij telkens verklaard dat verdachte niet ‘in’ haar is geweest en dat verdachte stopte haar vagina te masseren toen zij dit vroeg. De rechtbank acht haar verklaringen daarom authentiek. Gelet hierop acht de rechtbank de verklaring van aangeefster betrouwbaar en dus bruikbaar voor het bewijs. De rechtbank zal daarom haar verklaring als uitgangspunt nemen in de beoordeling van deze zaak. 
    
    
    
      De verklaring van aangeefster vindt daarnaast grotendeels steun in ander bewijsmateriaal, namelijk in de verklaring van verdachte zelf dat hij inderdaad haar liezen, borsten en vagina - inclusief clitoris - heeft gemasseerd en zij hier vooraf niets over hadden afgesproken. Verder blijkt uit het WhatsApp-gesprek dat aangeefster diezelfde dag na de massage voerden, dat aangeefster zich ongemakkelijk heeft gevoeld, zij het grensoverschrijdend vond en dat verdachte over haar grenzen is gegaan, iets waarvoor verdachte in dat gesprek zijn excuses aanbiedt. 
    
    
    
      
        Juridische kwalificatie 
      
      Primair is schuldverkrachting ten laste gelegd. Voor een bewezenverklaring dient sprake te zijn van seksueel binnendringen, van een ontbrekende wil van aangeefster en dat verdachte een ernstige reden had om te vermoeden dat die wil ontbrak. 
    
    
    
      De handelingen die verdachte bij aangeefster verrichtte, namelijk het masseren van haar liezen waarbij ook de schaamlippen meerdere keren zijn aangeraakt, haar borsten en vagina, zijn onmiskenbaar van seksuele aard. Verdacht heeft ook de clitoris van aangeefster aangeraakt en daar ronde wrijvingen met zijn vingers uitgevoerd, welke handelingen eveneens onmiskenbaar van seksuele aard zijn. Dat betekent bovendien dat verdachte tussen de (binnenste) schaamlippen is geweest en derhalve haar lichaam is binnengedrongen.
    
    
    
      De rechtbank overweegt dat uit de verklaringen van aangeefster en de WhatsApp-berichten na het incident onmiskenbaar volgt dat bij aangeefster de wil ontbrak. De vraag is echter of verdachte een ernstige reden had om dat te vermoeden tijdens het uitvoeren van de seksuele handelingen. Verdachte heeft verklaard dat hij aangeefster tijdens de massage heeft gevraagd of hij haar borsten mocht masseren en dat hij door de gedragingen van aangeefster dacht dat zij het fijn vond en zij ermee instemde dat hij verdergaande seksuele handelingen zou verrichten. Zo zou zij na de eerste massage op 4 juli 2024 naakt voor hem hebben gezeten en hem hebben aangekeken. Tijdens de tweede massage op 31 juli 2024 zou zij, nadat hij dit gevraagd had, toestemming hebben gegeven om haar borsten te masseren en maakte zij ‘seksgeluidjes’ en giechelde zij. Ter zitting heeft hij dit echter niet nader kunnen concretiseren en daarnaast blijkt niets van dit alles  uit de verklaringen van aangeefster. Zij heeft meerdere keren verklaard dat hij op geen enkel moment heeft gevraagd of hij haar borsten mocht masseren. Bovendien heeft verdachte ter terechtzitting verklaard dat hij voorafgaand aan de massage al de intentie had om seksueel contact met haar te hebben, maar dat hij dit niet met aangeefster heeft afgestemd. 
      De rechtbank overweegt dat verdachte aangeefster klaarblijkelijk niet heeft gevraagd of zij het goed vond als hij zou afwijken van een professionele, reguliere ontspanningsmassage. Ook heeft hij tijdens de seksuele aanrakingen niets gedaan om te controleren of zij die aanrakingen wel fijn vond, zelfs niet toen aangeefster onder zijn aanrakingen verstijfde. Dat hij van haar reactie niets van zou hebben gemerkt en dat aangeefster tot het einde toe de massage ontspannen heeft ondergaan, zoals verdachte ter zitting heeft verklaard, vindt de rechtbank ongeloofwaardig, mede vanwege de berichten die hij achteraf via WhatsApp heeft verstuurd. De rechtbank overweegt dat verdachte dus op geen enkel moment, van tevoren noch tijdens de massage, daadwerkelijk heeft geverifieerd of aangeefster ook de wil tot het seksueel contact had. Daarnaast kende verdachte aangeefster enkel via een app die werd gebruikt om een massage aan te bieden. Zij was bovendien een flink aantal jaren jonger dan hij. Zij heeft, voorafgaand of tijdens de massage, op geen enkele wijze specifieke signalen gegeven dat zij andere intenties had dan slechts het krijgen van een professionele ontspanningsmassage. Dat aangeefster na afloop van de massage nog heeft ingestemd met het maken van foto’s, zoals zij vooraf hadden afgesproken maar waartegen zij geen ‘nee’ meer durfde te zeggen, doet hier niets aan af. De rechtbank is daarom van oordeel dat verdachte ernstige reden had om te vermoeden dat de wil bij aangeefster voor het ondergaan van seksuele handelingen ontbrak.
    
    
    
      De rechtbank komt op grond van het vorenstaande tot een bewezenverklaring van schuldverkrachting.
    
  
  
    
      3De bewezenverklaring
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat: 
    
    
    
      hij op of omstreeks 31 juli 2024 te [woonplaats], met een persoon, te weten [slachtoffer]
      
        een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, te weten het wrijven over en/of betasten van haar clitoris en/of het wrijven over en/of betasten van binnenzijnde en/of buitenzijde van haar schaamlippen en/of het tussen zijn vingers wrijven, althans met zijn vingers betasten van haar tepels en/of het wrijven over en/of kneden van en/of betasten van haar borsten en/of het wrijven over en/of betasten van haar liezen, althans haar schaamstreek en waarbij hij haar de woorden toevoegde: "je maakt me gek en geil" en/of "het is toch leuk om op jouw leeftijd een happy ending te krijgen?", althans woorden van gelijke aard en/of strekking, terwijl hij, verdachte, ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [slachtoffer] daartoe de wil ontbrak.
    
    
    
      Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen. 
      Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
  
  
    
      4De kwalificatie van het bewezenverklaarde
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        feit 1:
      
      
        schuldverkrachting
      
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het feit
    
    
      Het feit is strafbaar.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
    
    
    
    
  
  
    
      7De overwegingen ten aanzien van straf 
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren en daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd, waarbij die voorwaarden en het toezicht daarop dadelijk uitvoerbaar dienen te worden verklaard. In het nadeel van verdachte wordt meegenomen dat hij het feit heeft gepleegd in zijn rol als masseur en dat het om een extra kwetsbaar slachtoffer ging ten aanzien waarvan verdachte wist dat ze kampte met langdurige ziekte. Aangezien verdachte het feit heeft gepleegd in de uitoefening van zijn beroep als masseur, meent de officier van justitie dat een beroepsverbod dient te volgen.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsvrouw heeft bepleit dat een langere voorwaardelijke straf, eventueel in combinatie met een beperkte taakstraf, passend is. Verdachte zal zich houden aan de bijzondere voorwaarden zoals deze door de reclassering zijn geadviseerd, indien deze worden opgelegd. Dit geldt ook voor het contact- en/of locatieverbod, al acht verdachte die niet nodig.
      De verdediging verzet zich tegen het opleggen van een beroepsverbod. Verdachte is voor zijn levensonderhoud afhankelijk van zijn beroep en zijn werk als masseur is zijn zingeving voor het leven. Sinds het incident heeft hij meer dan 1.000 massages naar tevredenheid van zijn klanten uitgevoerd. Het tenlastegelegde betreft een eenmalig incident en het risico op recidive is door de reclassering ingeschat als ‘laag’.  
    
    
    
      
        De beoordeling door de rechtbank
      
      De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.
    
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan schuldverkrachting van aangeefster. Hij heeft tegen de wil van aangeefster seksuele handelingen bij haar verricht tijdens een ontspanningsmassage. Dit terwijl hij in opleiding tot masseur was en haar in het kader van die opleiding gratis masseerde om te kunnen oefenen. Verdachte was toen 38 jaar oud en aangeefster 23 jaar. Verdachte heeft op grove wijze misbruik gemaakt van de kwetsbare positie waarin aangeefster zich bevond, volledig naakt op zijn massagetafel en vertrouwend op zijn professionaliteit. Hij heeft vanuit zijn lustgevoelens gehandeld, is volledig over de grenzen van aangeefster gegaan zonder oog te hebben voor de gevolgen die zijn gedrag voor aangeefster kon hebben. Met zijn handelen heeft verdachte haar lichamelijke integriteit geschonden. De rechtbank rekent hem dit zwaar aan. Uit de voorgelezen slachtofferverklaring is gebleken welke impact het feit nog altijd op aangeefster en haar omgeving heeft. 
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van het over verdachte opgemaakte reclasseringsrapport van 19 augustus 2025. Uit de rapportage komt naar voren dat verdachte met depressieve gevoelens kampt en dat er sprake is van een vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Alcoholgebruik is een criminogene factor omdat dit zijn lustgevoelens verhoogt en grenzen verlaagt. Ondanks de eerder gevolgde vrijwillige behandeling bij IrisZorg is soms nog sprake van problematisch alcoholgebruik. Zijn werk als masseur is ook een criminogene factor omdat dit hem makkelijk toegang tot potentiële slachtoffers geeft. Zijn werk is echter ook een belangrijke beschermende factor omdat zijn werk zingeving en structuur biedt. Bij een veroordeling adviseert de reclassering om een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met bijzondere voorwaarden. Verdachte heeft aangegeven bereid te zijn mee te werken aan forensisch psychiatrische behandeling. 
    
    
    
      Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. In beginsel is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gerechtvaardigd. Echter, gelet op de omstandigheid dat het bewezenverklaarde feit ruim anderhalf jaar geleden heeft plaatsgevonden en dergelijke incidenten niet eerder hebben plaatsgevonden en ook daarna niet meer hebben plaatsgevonden, ziet de rechtbank aanleiding om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. De rechtbank zal echter, gezien de ernst van het feit, wel een taakstraf opleggen voor de maximale duur. Daarnaast ziet de rechtbank reden om een voorwaardelijk strafdeel op te leggen. Hoewel het een eenmalig incident lijkt te zijn geweest, acht de rechtbank het van belang dat het risico op herhaling zo minimaal mogelijk wordt gemaakt. 
    
    
    
      Alles overwegende zal de rechtbank aan verdachte opleggen een taakstraf van 240 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden, met een proeftijd van 3 jaren. De rechtbank zal aan dit voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarden koppelen zoals door de reclassering geadviseerd en aan de reclassering opdracht geven om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte daarbij te begeleiden. De rechtbank acht ook een contact- en locatieverbod aangewezen vanwege de gevoelens van onveiligheid bij aangeefster. 
    
    
    
      De rechtbank zal aan verdachte geen beroepsverbod opleggen om als masseur werkzaam te zijn. Het bewezenverklaarde feit heeft verdachte tijdens de uitoefening van zijn beroep als masseur begaan, maar een dergelijke bijkomende straf wordt opgelegd uit een oogpunt van preventie en om mogelijke recidive te voorkomen. De reclassering heeft aangegeven dat het risico op recidive laag is. De rechtbank is van oordeel dat dit risico voldoende wordt ondervangen met de opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf en de daaraan gekoppelde bijzondere voorwaarden.  
    
    
    
      De gevorderde dadelijke uitvoerbaarheid van de op te leggen voorwaarden en het uit te oefenen toezicht daarop, wordt afgewezen. Uit hetgeen hiervoor werd overwogen blijkt dat niet is komen vast te staan dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. 
    
    
  
  
    
      8De beoordeling van de civiele vordering
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer] heeft in verband met het bewezenverklaarde feit een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 59,69 aan materiële schade en € 2.500,00 aan smartengeld, vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.
    
    
    
      
        Standpunten
      
      De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    
    
      De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering voor wat betreft de immateriële schade dient te worden gematigd en refereert zich voor de hoogte van de schadevergoeding aan het oordeel van de rechtbank. Er zou bij de benadeelde partij sprake zijn van voor het incident reeds bestaande psychische klachten, die als gevolg van deze gebeurtenis verslechterd zouden zijn. Dat blijkt echter niet uit de door de benadeelde partij overgelegde verklaring van de afdeling psychiatrie. De vraag is welk deel van de klachten toe te schrijven is aan dit incident. 
    
    
    
      
        Overweging van de rechtbank
      
      De benadeelde partij stelt dat haar reeds bestaande psychische klachten zijn verslechterd door het incident. Ter onderbouwing van deze stelling is een brief overgelegd van de polikliniek psychiatrie van het Radboud Universitair Medisch Centrum, waarin staat dat het bewezenverklaarde feit een luxerende factor is geweest voor slaapproblemen, spanningsklachten en decompensaties van de stemming in het afgelopen jaar. De rechtbank is van oordeel dat daarmee het causale verband tussen het ten laste gelegde en de voornoemde psychische problemen voldoende aannemelijk is gemaakt.  
    
    
    
      
        Materiële schade
      
      Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk. Het betreft slaapmedicatie, die de benadeelde partij heeft aangeschaft omdat haar slaapproblemen verslechterden. De vordering is onderbouwd met kwitanties van een apotheek. Daarom is de rechtbank van oordeel dat de vordering van € 59,69 kan worden toegewezen. 
    
    
    
      
        Smartengeld
      
      Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde feit immateriële schade heeft geleden. Door de gedragingen van verdachte is de lichamelijke integriteit van de benadeelde partij op ernstige wijze geschonden. Dit is aan verdachte toe te rekenen. De aard en ernst van de normschending brengt mee dat de gestelde en voorstelbare nadelige gevolgen maken dat de benadeelde partij hiermee op andere wijze in haar persoon is aangetast, als bedoeld in artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek is voldaan. In onderhavig geval heeft de benadeelde partij ook onderbouwd dat zij geestelijk letsel heeft opgelopen ten gevolge van het delict. Dat zij voorafgaand aan het incident al last had van psychische klachten, doet daar niet aan af. Dit is aan verdachte toe te rekenen. 
    
    
    
      De rechtbank houdt rekening met de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen. 
    
    
    
      Gelet op dit alles acht de rechtbank het gevorderde bedrag van € 2.500,00 billijk. Dit bedrag zal de rechtbank dan ook toewijzen.
    
    
    
      
        Overig
      
      Verdachte is vanaf 31 juli 2024 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd.
    
    
    
      De rechtbank ziet aanleiding om op grond van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen. Verdachte wordt verplicht het aan de benadeelde partij toegewezen bedrag aan de Staat te betalen. Eventueel toegekende proceskosten zijn daar niet bij inbegrepen.
    
    
    
      Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 25 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.
    
    
  
  
    
      9De toegepaste wettelijke bepalingen
    
    
      De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f en 242 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    
      10De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
     verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;
    
     verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
    
     verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;
    
     verklaart verdachte hiervoor strafbaar; 
    
     veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden;
    
    
      
        bepaalt dat deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 3 jaren niet heeft gehouden aan de volgende voorwaarden: 
      
      
        stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
      
    
    
    stelt als bijzondere voorwaarden dat:
    
     verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt verdachte zich binnen 3 dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering IrisZorg op het telefoonnummer 088-6061311, of op het adres Tarweweg 20, 6534 AM te Nijmegen;
    
     verdachte zich laat behandelen en begeleiden door IrisZorg, Kairos, of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling en begeleiding duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Verdachte houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorgverlener dat nodig vindt. Indien er sprake is van een terugval in middelengebruik/bij overmatig middelengebruik en/of een zodanige verslechtering van de psychische toestand van verdachte dat een kortdurende klinische opname voor detoxificatie/stabilisatie/observatie/diagnostiek/crisisbehandeling noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit door de rechter is bevolen, laat verdachte zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing;
    
     verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met [slachtoffer]  , geboren op [geboortedatum 2] 2001 te [geboorteplaats 2]; 
    
     verdachte zich gedurende de proeftijd van dinsdag tot en met vrijdag niet bevindt in het Hobbycentrum Nijmegen Oost, Daalsehof 2, 6521 GT Nijmegen, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;
    
     verdachte meewerkt aan controle van het gebruik van alcohol en drugs om het middelengebruik te beheersen. De reclassering kan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak betrokkene wordt gecontroleerd;
    
    stelt als overige voorwaarden dat verdachte:
    
     meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;
    
     meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang  de reclassering dat nodig vindt;
    
    geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
     legt op een taakstraf van 240 uren, met bevel dat indien deze straf niet naar behoren wordt verricht vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 dagen;
    
    
      
        veroordeelt verdachte in verband met het bewezenverklaarde feit tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 59,69 aan materiële schade en € 2.500,00 aan smartengeld, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 juli 2024 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald;
      
      
        veroordeelt verdachte in de kosten die de benadeelde partij in deze procedure heeft gemaakt en de kosten die de benadeelde partij mogelijk nog moet maken om het toegewezen bedrag betaald te krijgen, tot vandaag begroot op nul;
      
    
    
    
      
        legt aan verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van benadeelde partij [slachtoffer], een bedrag te betalen van € 59,69 aan materiële schade en € 2.500,00 aan smartengeld. Dit wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 juli 2024 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen 25 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;
      
      
        bepaalt daarbij dat met betaling aan de benadeelde partij in zoverre de betaling aan de Staat vervalt en omgekeerd.
      
    
    
    
    
      
        
        
        
        
          
            
              Dit vonnis is gewezen door mr. H.M. Stratenus (voorzitter), mr. Y.H.M. Marijs en mr. R.P.W. van de Meerakker, rechters, in tegenwoordigheid van mr. S. Benbouazza, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 maart 2026.
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
          
            
              
            
          
          
            
              
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
        
      
    
    
    
    
    
  
  
     Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door een verbalisant van de politie Eenheid Oost-Nederland, Dienst Regionale Recherche, opgemaakte proces-verbaal, dossiernummer PL0600-2024438061 (onderzoek 08REYO), gesloten op 6 maart 2025 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.
  
  
     Verklaring van verdachte ter terechtzitting van 2 maart 2026.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen informatief gesprek zeden d.d. 24 oktober 2024, p. 10; proces-verbaal van aangifte d.d. 12 november 2024, p. 13-19; proces-verbaal van verhoor van aangeefster door de rechter-commissaris d.d. 29 september 2025.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor van aangeefster door de rechter-commissaris d.d. 29 september 2025. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen d.d. 24 februari 2025, p. 25.
  
  
     Verklaring van verdachte ter terechtzitting van 2 maart 2026.
  
  
     Zie conclusie van de AG van 25 maart 2025, ECLI:NL:PHR:2025:288, 21 e.v.