Financiële-verhoudingswet; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24552, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24552 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. VOORSTEL VAN WETArtikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 13Artikel 18Artikel 23II. MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeen deelHOOFDSTUK 1. InleidingHOOFDSTUK 2. Het verdeelstelsel van het gemeentefonds
in een breder kaderHOOFDSTUK 3. De verdelingHOOFDSTUK 4. Het verdeelmodelHOOFDSTUK 5. De dynamiek van het verdeelstelselHOOFDSTUK 6. Institutionele vormgevingArtikelsgewijze toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24552Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 552Regels inzake de financiële verhouding tussen het Rijk en de gemeenten
(Financiële-verhoudingswet)ATEKST VAN HET WETSVOORSTEL EN VAN DE MEMORIE VAN TOELICHTING ZOALS
VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN GEWIJZIGD I. VOORSTEL VAN WETDe artikelen 1 tot en met 26 waren genummerd 1.1 tot en met 4.2.2.De artikelen 7, 8, 9, 13, 18 en 23 zijn gewijzigd. Artikel 7 was genummerd
artikel 2.2.4, tweede lid. Artikel 8 was genummerd artikel 2.2.4, eerste lid.
Artikel 9 was genummerd artikel 2.2.5. Artikel 13 was genummerd 2.4.1. Artikel
18 was genummerd 3.2. Artikel 23 was genummerd 4.1.1. De artikelen 7, 8, 9,
13, 18 en 23 luidden: Artikel 7De verdeelmaatstaven worden gekozen met het oog op een verdeling die rekening
houdt met de verschillen tussen gemeenten in het vermogen tot het voorzien
in eigen inkomsten en met de verschillen in noodzakelijke uitgaven. Artikel 8De verdeelmaatstaven worden bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld.
Bij of krachtens de maatregel kunnen de maatstaven nader worden bepaald. Artikel 9Onze ministers stellen over ieder uitkeringsjaar de bedragen per eenheid
vast die behoren bij de verdeelmaatstaven. Artikel 131. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt de verdeling
van de in artikel 2.1.3., tweede lid, bedoelde bedragen geregeld.2. De uitkering komt ten goede aan de algemene middelen van de gemeente.3. Bij de maatregel wordt bepaald binnen welke termijn de uitkering wordt
opgenomen in de algemene uitkering. Artikel 18Specifieke uitkeringen worden geregeld bij of krachtens de wet. Tijdelijke
specifieke uitkeringen kunnen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
worden geregeld. Eenmalige of spoedeisende specifieke uitkeringen kunnen bij
ministeriële regeling worden geregeld. Artikel 23Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld
omtrent de uitvoering van de hoofdstukken 2 en 3. In ieder geval worden regels
gesteld omtrent het doen van mededelingen en het verschaffen van inlichtingen
in verband met de vaststelling van de algemene en specifieke uitkeringen. II. MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeen deelHOOFDSTUK 1. InleidingHet tweede tekstblok van paragraaf 1.1. ontbrak.Het vierde tekstblok van paragraaf 1.1. ontbrak.De derde volzin van het vijfde tekstblok van paragraaf 1.1. luidde als
volgt:«Naar onze mening wordt daarbij veelal ten onrechte voorbij gegaan
aan het gegeven dat de verdeling van het gemeentefonds bij uitstek een bestuurlijke
en politieke opdracht is, waaraan onderzoek en wetenschap ten dienste staan».De laatste volzin van het zesde tekstblok van paragraaf 1.1. ontbrak.De vierde en vijfde volzin van het zevende tekstblok van paragraaf 1.1.
luidden als volgt:«Voor de drie grootste steden wordt dit aangepakt via de vorming
van stadsprovincies.»Voor de derde volzin van het achtste tekstblok van paragraaf 1.1. was
de zin toegevoegd:«De verwachting dat de problemen kunnen worden opgelost door terug
te vallen op de rijksoverheid stelt onredelijke en onvervulbare eisen aan
die rijksoverheid».Vanaf de tweede volzin van het negende tekstblok van paragraaf 1.1. luidde
de tekst als volgt:«Met name gemeenten met een slechte sociale structuur en een regionale
functie, groot en klein, leken relatief onderbedeeld te worden. De evaluatie
van de huidige verdeling van het gemeentefonds bevestigde dat beeld. Die evaluatie
bood tevens het uitzicht op een zodanige verandering van het verdeelstelsel
dat die kenmerken een veel zwaardere rol zouden kunnen spelen bij de verdeling.Het op grond daarvan door ons voorgestelde verdeelstelsel sluit veel beter
aan op de inhoudelijke vraagstukken en stelt gemeentebesturen daarom beter
in staat, ook diegenen die geconfronteerd worden met de moeilijkste vraagstukken,
daar zelf het hoofd aan te bieden dan met de huidige verdeling mogelijk is».De laatste bijzin van het tiende tekstblok van paragraaf 1.1. ontbrak.De tweede, derde, vierde en vijfde volzin van het elfde tekstblok van
paragraaf 1.1. ontbraken.De eerste zin van het vierde tekstblok van paragraaf 1.2. luidde als volgt:«De Rgf adviseert een nieuw verdeelstelsel te ontwerpen met de volgende
kenmerken»De eerste zin van het achtste tekstblok van paragraaf 1.2. luidde als
volgt:«Hierop heeft de Rgf op 19 januari 1995 advies uitgebracht».De vierde zin van het achtste tekstblok van paragraaf 1.2. luidde als
volgt:«In deze memorie van toelichting zal worden aangegeven op welke
punten de Rgf een andere opvatting dan het kabinet hanteert».Na de eerste zin van het negende tekstblok van paragraaf 1.2. was de volgende
zin toegevoegd:«Op enkele suggesties van de CCS gaan wij in de nota van toelichting
bij het Besluit financiële verhouding Rijk–gemeenten nader in»
.De laatste volzin van het eerste tekstblok van paragraaf 1.3. luidde als
volgt:«Voorts is rekening gehouden met de na 1984 tot stand gekomen nieuwe
Comptabiliteitswet (Stb 1991, 607) en de Algemene wet bestuursrecht (Stb 1994,1)».De tweede volzin van het derde tekstblok van paragraaf 1.3. luidde als
volgt:«In het nieuwe – kostengeoriënteerde – verdeelstelsel
zijn structuurkenmerken die uitgavenverschillen tussen gemeenten veroorzaken
als verdeelmaatstaf opgenomen».In de eerste volzin van het vierde tekstblok van paragraaf 1.3. stond
in plaats van «Kamerstukken II 1994/95, 24 087, B: «Kamerstukken
II, 1994/1995, 24 087».Vanaf de derde volzin van het vierde tekstblok van paragraaf 1.3. luidde
de tekst als volgt:«De wet regelt de organisatie en het beheer van het gemeentefonds,
alsmede het onderscheid in algemene, aanvullende, overige en specifieke uitkeringen.
Essentieel is ook, dat het hoofdprincipe van het nieuwe verdeelstelsel in
de wet is neergelegd. Dat principe betreft de bepaling dat in het verdeelmodel
rekening moet worden gehouden met verschillen tussen gemeenten in het vermogen
tot het voorzien in eigen inkomsten en met de verschillen in noodzakelijke
uitgaven. De regeling van de specifieke uitkeringen wordt van de Gemeentewet
naar deze nieuwe wet overgebracht.De uitwerking van de in de wet neergelegde hoofdlijn van het verdeelstelsel
geschiedt in het Besluit financiële verhouding Rijk–gemeenten.
De kern van dit besluit betreft de verdeelmaatstaven. Voor delegatie van de
uitwerking van het verdeelstelsel is gekozen omdat het noodzakelijk is gebleken
de flexibiliteit van het stelsel te vergroten. Maatschappelijke en bestuurlijke
ontwikkelingen volgen elkaar in steeds hoger tempo op. De financiële
verhouding en dus ook de wijze waarop de algemene uitkering over de gemeenten
wordt verdeeld, moet daarop snel en slagvaardig kunnen reageren. Het huidige
stelsel – waarin de centrale maatstaven bij wet zijn geregeld –
is in dit opzicht niet voldoende flexibel gebleken. Regeling van de verdeelmaatstaven
bij algemene maatregel van bestuur maakt het mogelijk veranderingen in de
kostenstructuren en de bekostigingswijze van taken relatief snel in het verdeelmodel
te verdisconteren».Het twaalfde tekstblok van paragraaf 1.3. ontbrak.De derde alinea van het eerste tekstblok van paragraaf 1.4. ontbrak. In de vierde alinea van het eerste tekstblok van paragraaf 1.4. stond
in plaats van «hoofdstuk 5»: «hoofdstuk 4».In de vijfde alinea van het eerste tekstblok van paragraaf 1.4. stond
in plaats van «hoofdstuk 6»: «hoofdstuk 5».Na de eerste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 1.4. was de volgende
zin toegevoegd:«De verdeelmaatstaven worden uitgebreid behandeld in de nota van
toelichting bij het Besluit financiële verhouding Rijk–gemeenten». HOOFDSTUK 2. Het verdeelstelsel van het gemeentefonds
in een breder kaderVoor de eerste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.1. was de
volgende tekst opgenomen:«In de financiële verhouding tussen het Rijk en de gemeenten
zijn allocatie en verdeling nauw verweven. Het accent bij de verwerving van
inkomsten ligt bij het Rijk».De eerste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.1. luidde als
volgt:«Voor hun uitgaven zijn de gemeenten daardoor in hoge mate afhankelijk
van het Rijk».In de tweede zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.1. stond in
plaats van «55 miljard in 1995»: «56 miljard in 1994».In de derde zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.1. stond in
plaats van «circa 9 miljard»: «circa 8 miljard».De vijfde volzin van het vijfde tekstblok van paragraaf 2.3.1. luidde
als volgt:«Het thans vooral in de stad-rand-problematiek tot uiting komende
onderscheid tussen gemeenten met een laag kostenniveau (goedkoop) en/of een
grote belastingcapaciteit (rijk) enerzijds en dure, want voor veel noodzakelijke
uitgaven staande, tevens arme gemeenten anderzijds is ongewenst, omdat dit
onbedoelde verschillen in voorzieningenniveau en/of belastingdruk oplevert».De cijfers van de laatste kolom van tabel 1 van paragraaf 2.3.2. luidden
als volgt: eigen
belastingen 4,0 miljard 7%(1994) heffingen, rechten3,9 miljard 7%  algemene uitkering17,2 miljard 28% specifieke uitkering31,4 miljard 59%  totaal56,5
miljard100% In de vierde zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.2. stond in
plaats van «Deze inkomsten zijn van 1987 tot 1995 met 162% gestegen»:
«Deze inkomsten zijn van 1987 tot 1994 met 143% gestegen».In de zesde zin van het tweede tekstblok van paragraaf 2.3.2. stond in
plaats van «+60% in dezelfde periode»: «+43% in dezelfde
periode».In de laatste zin van het vierde tekstblok van paragraaf 2.3.2. stond
in plaats van «in 1995 is dat afgenomen tot ruim 50%»: «in
1994 is dat afgenomen tot minder dan 60%». HOOFDSTUK 3. De verdelingDe eerste drie zinnen van het tweede tekstblok van paragraaf 3.2. luidden
als volgt:«Met name de grote steden werden in de periode vanaf het midden
van de jaren zestig geconfronteerd met een sterke daling van het inwonertal,
waardoor zij het financiële draagvlak voor allerlei (centrum)voorzieningen
dreigden te verliezen. Daarnaast werd als gevolg van de wijziging van het
gemeentelijk belastinggebied de grondbelasting afgeschaft. Ook trad er een
verandering op in het gemeentelijk belastingsysteem».De een na laatste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 3.2. luidde
als volgt:«In hoog tempo werd vervolgens de FVW'84 tot stand gebracht, die
op 1-1-1984 in werking trad».De tekst na de eerste volzin van het vijfde tekstblok van paragraaf 3.2.
tot de eerste volzin van het zesde tekstblok van paragraaf 3.2. ontbrak.In het eerste gedeelte van de eerste zin van het zesde tekstblok van paragraaf
3.2. stond in plaats van «De uitwerking van de voorstellen» :
«De uitwerking».De tweede zin van het zevende tekstblok van paragraaf 3.3. luidde als
volgt:«Deze ontwikkelingen moeten voldoende worden opgevangen om te voorkomen
dat de verdeling opnieuw uitslijt en een volgende ingrijpende herziening van
het gehele verdeelstelsel noodzakelijk wordt».In de eerste zin van het achtste tekstblok van paragraaf 3.3. stond in
plaats van «hierboven»: «bovengeschetste».In de eerste zin van het negende tekstblok van paragraaf 3.3. stond in
plaats van «voldoende»: «grote».De tweede zin van het eerste tekstblok van paragraaf 3.4. ontbrak.Het tweede tekstblok van paragraaf 3.4. luidde als volgt:«De huidige verdeling is niet adequaat. Een korte tocht door het
land, waarbij verschillende gemeenten worden aangedaan, zou voldoende aan
het licht brengen dat voorzieningenniveaus uiteen lopen. Het advies van de
Rgf heeft dit overtuigend aangetoond. Evident zijn de contrasten tussen centrum-
en randgemeenten. De verschillen in voorzieningenniveau blijken niet altijd
samen te hangen met verschillen in lokale lastenniveaus of de hoogte van de
belastingtarieven. Wat verder opvalt is dat de omvang van de problemen niet
samenhangt met de omvang van de gemeente. Ook kleinere gemeenten hebben soms
te kampen met een relatief zwakke sociale structuur of vervullen een dure
centrumfunctie.Hier ligt een belangrijke verklaring voor het tekortschieten van het huidige
stelsel, waarin de grootte-factor domineert (tabel 2)».Tabel 2 van paragraaf 3.4. luidde als volgt:Tabel 2: aandeel verdeelmaatstaven FVW'84 (1993) Aantal woonruimten (schijventarief)56%Aantal inwoners16% Grondoppervlakte bebouwd 9% Totale
oppervlakte 2% Totaal grootte-maatstaven83% Overige
algemene maatstaven10% \ – waarvan hoogte bebouwing9% Verfijningen 7% \ – waarvan voor sociale structuur4%Voor de eerste zin van het eerste tekstblok van paragraaf 3.5. waren de
volgende zinnen toegevoegd:«Het evaluatie-onderzoek van de Rgf heeft duidelijk aan het licht
gebracht dat de verdeling scheef is. Het advies van de Rgf komt er op neer
dat een actualisering van de verdeling wel tijdelijk soelaas kan bieden, maar
dat met het oog op de toekomst een meer structurele oplossing wenselijk is».Tabel 3 van paragraaf 3.5. luidde als volgt:Tabel 3: Verdeling van het gemeentefonds na herziening naar groepen van
maatstaven, in procenten.Cijfers 1992 maatstaven voor:aandeel (%)vast bedrag 4 fysieke infrastructuur42 centrumfunctie13sociale structuur36 overig 4Aan het tweede tekstblok van paragraaf 3.6. was de volgende zin toegevoegd:«Wij lichten in de nota van toelichting bij het Besluit financiële
verhouding Rijk–gemeenten toe, hoe hiermee bij onze voorstellen rekening
is gehouden».De titel van paragraaf 3.7. luidde in plaats van «3.7. De belastingcapaciteit
nader bezien»: «3.7. De verdeling nader bezien». Het eerste blok van paragraaf 3.7. luidde als volgt:«Onze ontwerp-voorstellen hebben, evenals het advies van de Rgf,
veel aandacht getrokken. In de commentaren naar aanleiding van het advies
en ons voorontwerp, evenals in het algemeen overleg op 30 november 1994, wordt
met name ingegaan op de wijze waarop de capaciteit voor het heffen van onroerende
zaakbelasting (OZB-capaciteit) bij de verdeling wordt betrokken, de compensatie
voor de kosten van bijstandsverlening, het gegeven dat een deel van de uitgaven
niet is geijkt en de wijze waarop de kosten van de centrumfunctie worden gecompenseerd.
In het navolgende gaan wij op deze aspecten nader in».De titel van paragraaf 3.7.1. luidde in plaats van: «3.7.1. Waarom
een inkomstenmaatstaf en hoe ziet de maatstaf eruit?»: «3.7.1.
Inkomsten: belastingcapaciteit».De twee laatste woorden van de eerste alinea van het eerste blok van paragraaf
3.7.1. ontbraken.De vierde volzin van de tweede alinea van het eerste tekstblok van paragraaf
3.7.1. luidde als volgt:«Ook ligt het niet in de rede om op enigerlei wijze de verschillen
in overige eigen inkomsten in de verdeling te betrekken. Los van principiële
overwegingen achten wij dit ook praktisch niet uitvoerbaar».De eerste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 3.7.1. luidde als
volgt:«Bij de uitwerking van het betrekken van de eigen inkomsten van
gemeenten bij de verdeling hebben wij ervoor gekozen de belastingcapaciteit
van een gemeente te bepalen aan de hand van de heffingsgrondslag van de OZB
(de totale waarde van het onroerend goed in een gemeente voor zover deze betrokken
is in deze heffing)».De laatste zin van het tweede tekstblok van paragraaf 3.7.1. ontbrak.Vanaf het tweede blok van paragraaf 3.7.1. is de volgende tekst verplaatst
naar paragraaf 4.3.:Conform het advies van de Rgf is voor het vaststellen van de belastingcapaciteit
van elke gemeente uitgegaan van een genormeerde OZB-opbrengst, berekend op
basis van het gewogen gemiddelde van de gemeentelijke OZB-tarieven voor het
jaar 1992. Deze benadering is bepalend voor de aanvangssituatie. Op dat moment
worden het landelijke inkomsten- en uitgavenniveau als een gegeven beschouwd,
aangezien alleen een herverdeling van bestaande middelen wordt beoogd. Dat
betekent dat alleen in de aanvangssituatie de totale genormeerde opbrengst
gelijk is aan de totale feitelijke opbrengst. In latere jaren zal bij de verdeling
van het gemeentefonds geen rekening meer worden gehouden met de feitelijke
tariefontwikkelingen, omdat deze gebaseerd zijn op eigen gemeentelijk beleid.
De genormeerde OZB-opbrengst in die latere jaren is het produkt van de actuele
waarde van de onroerende zaken en het vastgestelde rekentarief. Mutaties in
de verdeling van het gemeentefonds op grond van de belastingcapaciteit na
de aanvangssituatie vinden alleen nog plaats op basis van uiteenlopende waarde-
en volumeontwikkelingen in gemeenten. Het bij aanvang gekozen rekentarief
wordt in beginsel niet meer aangepast. Slechts indien op enig moment een verruiming
van het gemeentelijk belastinggebied wordt voorzien (onder gelijktijdige afname
van het gemeentefonds) kan worden overwogen om het rekentarief OZB te wijzigen
omdat dan beoogd wordt het aandeel van de OZB in de algemene middelen te veranderen».Vanaf het tweede blok van paragraaf 3.7.1. is de volgende tekst verplaatst
naar paragraaf 3.7.2.:De Rgf gaat uitgebreid op de OZB-maatstaf in. Waren er bij de vaststelling
van het advies van 18 maart 1994 nog aarzelende geluiden te vernemen uit kringen
van de Rgf ten aanzien van dit punt, in het advies van 19 januari 1995 komt
de Rgf unaniem tot de conclusie dat het rekening houden met de mogelijkheden
om eigen inkomsten te genereren terecht bij de verdeling is betrokken. Door
rekening te houden met de belastingcapaciteit wordt naar de mening van de
Rgf geen afbreuk gedaan aan de gemeentelijke autonomie. De maatstaf heeft
slechts als functie de bepaling van de potentiële opbrengst van de eigen
inkomsten van gemeenten. Gegeven die potentiële opbrengst kunnen gemeenten
zelf de samenstelling en het niveau van het voorzieningenpakket bepalen. Dit
moet worden afgewogen tegen de hoogte van de gemeentelijke belastingen. Daarin
is de gemeente volledig vrij.Als gevolg van de herziening van de verdeling krijgt een aantal gemeenten
weer de mogelijkheid tot het maken van dit soort afwegingen. De scheve verdeling
heeft voor een aantal gemeenten geleid tot een situatie waarin zij de belastingopbrengsten
geheel moesten gebruiken voor onuitstelbare en noodzakelijke uitgaven. Deze
gemeenten krijgen bij de invoering van de huidige voorstel dus weer de mogelijkheden
tot het maken van keuzes.Het verheugt ons dat de Rgf nu unaniem tot de conclusie komt dat het betrekken
van de eigen inkomsten bij de verdeling van de algemene uitkering uit het
gemeentefonds een terechte zaak is. Wij kunnen ons in de door de Rgf gehanteerde
redenering vinden.De Rgf onderschrijft tevens de wijze van ijking van de belastingcapaciteit,
uitgedrukt in waarde. De beslissing om het rekentarief voor deze verdeelmaatstaf
«waarde onroerende zaken» te bevriezen, wordt door de Rgf van
harte ondersteund.De Rgf heeft een andere wijze van vaststellen van de belastingcapaciteit
overwogen, zoals op basis van woningen en gedifferentieerd naar regio's. Alles
afwegende heeft de Rgf, nu in unanimiteit, geconcludeerd dat de door het kabinet
gekozen vormgeving te prefereren is boven andere vormgevingen.Daarnaast pleit de Rgf voor de mogelijkheid van tariefdifferentiatie binnen
de OZB, zoals door de commissie De Kam is voorgesteld.Ook wij hebben andere vormgevingen in onze overwegingen betrokken maar
zijn, net als de Rgf, tot de conclusie gekomen dat belastingcapaciteit op
basis van waarde de beste manier is om de werkelijke belastingcapaciteit van
gemeenten weer te geven. De OZB wordt immers naar waarde geheven en niet naar
een andere grondslag. Het ligt daarom in de rede daarbij aan te sluiten.Het vierde en vijfde blok van paragraaf 3.7.1. ontbraken.Voor het zesde blok van paragraaf 3.7.1. was de aanduiding «Kwantitatieve
aspecten» toegevoegd.In het zevende blok van paragraaf 3.7.1. luidde de tekst onder de twee
aandachststreepjes als volgt:– als bij de verdeling uitsluitend rekening wordt gehouden met verschillen
in kostenstructuur en geen rekening wordt gehouden met verschillen in OZB-waarde
kunnen de voorzieningen waarop het normkostenniveau is gebaseerd alleen worden
gerealiseerd bij tarieven die variëren van fl.3 tot fl.29.– bij een verdeling waarbij behalve kostenverschillen bovendien
de OZB-waarde wordt betrokken kunnen gemeenten de voorzieningen waarop het
normkostenniveau is gebaseerd tot stand brengen bij een tarief vanfl. 9,38.In het achtste blok van paragraaf 3.7.1. luidden de eerste drie zinnen
als volgt:«De cijfermatige uitwerking is gebaseerd op dezelfde gegevens als
gebruikt in het onderzoek van de Rgf, waarop het verdeelmodel gebaseerd is.
Hierbij is het totaal aan algemene middelen van de gemeenten betrokken».Boven het drie na laatste blok van paragraaf 3.7.1. ontbreekt de toevoeging
«Conclusie; verschillen zijn te groot».Aan het laatste blok van pararaaf 3.7.1. was de volgende tekst toegevoegd:«Wat de tariefdifferentiatie in de OZB betreft is tijdens het algemeen
overleg van 30 november 1994 reeds toegezegd de mogelijkheden daarvoor te
onderzoeken. De Kamer zal hierover op een later moment nader worden geïnformeerd.
In het kader van het grote-steden beleid wordt thans onderzocht om bij wijze
van experiment op door gemeenten aangewezen lokaties lagere OZB-tarieven voor
niet-woningen mogelijk te maken. Ook in de memorie van toelichting van de
Wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam (Kamerstukken II 1994/1995,
24 087) is dit voornemen aangekondigd.Bij de beoordeling van de OZB-maatstaf is van vele kanten gewezen op de
mogelijkheid dat bewoners van gelijkwaardige woningen verschillende inkomens
hebben. Als gevolg daarvan zou een gelijk OZB-tarief bij de ene bewoner zwaarder
aankomen dan bij de andere. Sommigen menen om die reden dat niet tegemoet
is gekomen aan het uitgangspunt van gelijke belastingdruk.Daarbij wordt uit het oog verloren dat de OZB een belasting is, die niet
ziet op de betaalcapaciteit van de contribuabele, maar slechts op het object
van de belastingheffing. De OZB is daarom naar zijn aard niet geschikt om
rekening te houden met de inkomensverhoudingen van gezinshuishoudingen binnen
of tussen gemeenten.Een correctie van de belastingcapaciteit op grond van regionale waardeverschillen
acht de Rgf niet goed mogelijk. Dergelijke waardeverschillen doen zich weliswaar
voor, maar ook binnen regio's en zelfs binnen gemeenten zijn deze waarneembaar.
De ligging van een woning is in belangrijke mate bepalend voor de waarde ervan.
Daarbij komt dat waarde-ontwikkelingen voortdurend en niet altijd even voorspelbaar
plaatsvinden. Dat zou betekenen dat de grenzen van dergelijke regio's, zo
deze al objectief vast te stellen zouden zijn, voortdurend zouden moeten worden
aangepast».De laatste zin van het derde blok van paragraaf 3.7.2. ontbrak.De paragrafen 3.7.3, 3.7.3.1. en 3.7.3.2. inclusief tabel 8 ontbraken.Boven «3.8.1. Uitgaven als leidraad: kostenstructuur» ontbrak
de paragraafindeling «3.8. De verdere verdeling nader bezien».De paragrafen 3.8.1. tot en met 3.11. waren genummerd 3.7.2. tot en met
3.10.Paragraaf 3.8.1. was genummerd 3.7.2., paragraaf 3.8.1.1. was genummerd
3.7.2.1., paragraaf 3.8.1.2. was genummerd 3.7.2.2., paragraaf 3.8.1.3. was
genummerd 3.7.2.3., paragraaf 3.8.1.4. was genummerd 3.7.2.4., paragraaf 3.8.2.
was genummerd 3.7.3., paragraaf 3.8.3. was genummerd 3.7.4., paragraaf 3.8.3.1.
was genummerd 3.7.4.1., paragraaf 3.8.3.2. was genummerd 3.7.4.2., paragraaf
3.8.3.3. was genummerd 3.7.4.3., paragraaf 3.8.3.4. was genummerd 3.7.4.4.,
paragraaf 3.8.3.5. was genummerd 3.7.4.5., paragraaf 3.9. was genummerd 3.8.,
paragraaf 3.10. was genummerd 3.9., paragraaf 3.11. was genummerd 3.10.De laatste twee zinnen van het eerste blok van paragraaf 3.8.1.1. luidden
als volgt:«Deze verfijning heeft een werkingsduur tot en met 1995. Gezien
de verwachte invoeringsdatum van het onderhavige wetsvoorstel (1 januari 1997)
zal deze verfijning, in aangepaste vorm, voor het jaar 1996 worden gecontinueerd.
Het ligt in de rede in de aangepaste Interimmaatregel ook rekening te houden
met de (her)verdeeleffecten van het nieuwe verdeelstelsel».In het tweede blok van paragraaf 3.8.1.1. stond in plaats van «circa
1/3»: «36%».De laatste zin van het derde blok van paragraaf 3.8.1.1. luidde als volgt:«Deze opmerkingen sluiten aan op de vraag naar een verdeling die
zowel rekening houdt met de specifieke kosten die gemeenten maken voor de
bijstand als met een goed uitstroom- en fraudebeleid door gemeenten».De tekst na het vierde blok van paragraaf 3.8.1.1. tot het veertiende
blok van deze paragraaf luidde als volgt:«Wij laten daarom een interdepartementale werkgroep onderzoeken
hoe een dusdanig dynamisch effect kan worden bewerkstelligd dat, na herstel
van de huidige scheefheid op het punt van de sociale structuur, leidt tot
een stimulans voor een actief beleid van gemeenten ter vermindering van het
beroep op de bijstand. Daarbij moet wel worden bedacht dat, indien inpassing
binnen het gemeentefonds plaats zal vinden, de vormgeving van dit dynamische
effect dient te passen binnen de uitgangspunten die aan het, in dit wetsvoorstel
gepresenteerde, nieuwe verdeelstelsel ten grondslag liggen. Daarbij dient
met name in voldoende mate bij de kostenstructuren aangesloten te worden.De werkgroep zal niet alleen de mogelijkheden binnen het gemeentefonds
maar ook die daarbuiten in de analyse betrekken. Een andere opzet van de financieringssystematiek
van – het gemeentelijk aandeel van – de bijstandsuitgaven behoort
derhalve tot het werkterrein van de werkgroep. Daarom ook zal de werkgroep,
naast de voorgenomen overheveling van het toeslagenbudget, tevens aandacht
moeten besteden aan diverse recente ontwikkelingen, onder andere op het terrein
van de Abw en de aanpak van het stroomlijnen van instrumenten voor gesubsidieerde
arbeid. Hierbij kan gewezen worden op andere in ontwikkeling zijnde modellen
die zich richten op het bevorderen van de uitstroom van vooral langdurig werklozen
uit de bijstand. Wij noemen er twee:– een, ook financieel, andere relatie tussen de arbeidsvoorziening
en de gemeenten (inkoopmodel). Gemeenten ontvangen (een deel van) het arbeidsvoorzieningsbudget
om daarmee diensten in te kopen bij de RBA.– de mogelijkheid van een werkfonds voor gemeenten ter bekostiging
van uitstroombevorderende activiteiten. Deze activiteiten dienen zich met
name te richten op de moeilijkst plaatsbare werklozen die zonder arbeidsinschakeling
doorgaans op de bijstand zijn aangewezen.De werkgroep dient te rapporteren voor 1 oktober 1995. Wij zijn voornemens
dan te beoordelen in hoeverre dit leidt tot wijziging van de voorstellen,
in casu van het Besluit financiële verhouding Rijk–gemeenten. Deze
wijzigingen kunnen dan zo nodig afzonderlijk aan de Raad van State worden
voorgelegd en kunnen aan de Tweede Kamer worden voorgelegd.In het voorliggende wetsvoorstel is voor het taakveld bijstand voor de
periode tussen 1-1-1997 (verwachte ingangsdatum nieuwe FVW) en 1-1-1999 (overheveling
naar gemeentefonds van circa 1,7 miljard toeslagenbudget ABW) nog sprake van
een overgangsregime. Voor deze overgangsperiode wordt in het voorgestelde
verdeelsysteem al niet meer volledig bij de relevante kostenstructuur aangesloten.
Met name met het oog op het stimuleren van een actief gemeentelijk uitstroombeleid
en daarmee enigzins tegemoet te komen aan de gewenste dynamische werking van
het systeem, is er voor gekozen 10% van de bijstandsgerelateerde kosten in
het gemeentefonds via de verdeelmaatstaf laag inkomen te verdelen. Het gaat
hierbij nadrukkelijk om een tijdelijke maatregel».De eerste zin van het vijftiende blok van paragraaf 3.8.1.1. luidde als
volgt:«De Rgf heeft in zijn advies van 18 maart 1994 geadviseerd voor
het ijkpunt bijstand het aantal uitkeringsgerechtigden als verdeelmaatstaf
te hanteren».De derde alinea van het laatste blok van paragraaf 3.8.1.1. luidde als
volgt:«Wij betreuren het dat wij de Rgf niet hebben kunnen overtuigen
van de (beleidsmatige) juistheid van ons voorstel om een deel van de kosten,
die door het ijkpunt zijn aangegeven, door middel van de maatstaf laag inkomen
te compenseren. Wij constateren dat de Rgf niet ingaat op de herziening van
de Abw die voor ons aanleiding is om het ijkpunt bijstand te herzien. Naar
ons oordeel is het vanzelfsprekend dat de grotere beleidsvrijheid die gemeenten
als gevolg van die herziening hebben tot aanpassing van het ijkpunt moet leiden.
Het bij uitsluiting van andere factoren compenseren door middel van bijstandsgerechtigden,
zoals de Rgf lijkt te wensen, onderschat, zoals hierboven is toegelicht, naar
ons inzicht de beleidsruimte die gemeenten nu al hebben ten aanzien van het
volume en de apparaatskosten. In het voorafgaande maakten wij al melding van
een interdepartementale werkgroep die voorstellen zal doen over de vormgeving
van het ijkpunt bijstand. Wij zullen de Tweede Kamer zo spoedig mogelijk inlichten
over onze conclusies naar aanleiding van de bevindingen van de werkgroep.
Uiteraard zal ook de Rgf daarover geïnformeerd worden.Wij zullen hierbij ook aandacht schenken aan het cluster zorg. Na 1997
maakt het huidige terrein van sociale vernieuwing daar deel van uit. De maatstaf
bijstandsgerechtigden speelt ook in dat cluster een rol. Daarom dient ook
de verdeling van dit cluster bezien te worden bij het beoordelen van de verdeelmaatstaven
bij het cluster bijstand.Het ligt in de rede dat voorstellen naar aanleiding van die conclusies
om advies aan de Rgf worden voorgelegd».Tabel 9 van het laatste blok van paragraaf 3.8.1.1. ontbrak.Het tweede en derde blok van paragraaf 3.8.1.2. luidde als volgt:«Inmiddels heeft de Rgf besloten voor het onderdeel wegen alsnog
tot onderzoek en ijking van de uitgaven over te gaan. De Rgf verwacht hierover
eind 1995 uitsluitsel te kunnen geven.Wij hebben met instemming kennis genomen van dit onderzoek, mede gelet
op de vele vragen hierover, onder meer in het algemeen overleg van 30 november
1994. Het spreekt vanzelf dat wij dit onderzoek met belangstelling zullen
volgen en zonodig de resultaten ervan in het verdeelstelsel zullen verwerken».Tabel 10 van paragraaf 3.8.1.2. ontbrak.De laatste zin van het eerste blok van paragraaf 3.8.1.3. luidde als volgt:«De daarvoor ontwikkelde maatstaven, die betrekking hebben op de
aantrekkingskracht van kernen (klantenpotentieel), worden in de nota van toelichting
bij het Besluit financiële verhouding Rijk–gemeenten verder uitgewerkt».De laatste zin van het derde blok van paragraaf 3.8.1.2. ontbrak.Tabel 11 van paragraaf 3.8.1.2. ontbrak.De eerste zin van het eerste blok van paragraaf 3.8.1.4. luidde als volgt:«Deze wet kent anders dan de FVW'84 niet meer de figuur van de verfijningen».De laatste zin van het eerste blok van paragraaf 3.8.1.4. luidde als volgt:«Op het beëindigen van de verfijning omvangrijke opgave woningbouw
wordt in het navolgende dieper ingegaan».Boven het tweede blok van paragraaf 3.8.1.4. ontbrak de aanduiding «Verfijning
omvangrijke opgave woningbouw».De tweede en derde zin van het tweede tekstblok van paragraaf 3.8.1.4.
luidden als volgt:«Uit die verfijning vloeien op dit moment uitsluitend verplichtingen
jegens groeikernen voort. Voor deze gemeenten worden thans al geen nieuwe
verplichtingen meer aangegaan».In de zesde zin van het tweede blok van paragraaf 3.8.1.4. stond in plaats
van «enerzijds»: «weliswaar».In de achtste zin van het tweede blok van paragraaf 3.8.1.4. ontbrak het
woord «anderzijds».In de negende zin van het tweede blok van paragraaf 3.8.1.4. stond in
plaats van «bovendien»: «tenslotte».De eerste twee zinnen van het vierde blok van paragraaf 3.8.1.4. luidden
als volgt:«Er zijn nog geen gemeenten die middelen ontvangen op grond van
het nieuwe onderdeel van de verfijning. Niettemin kan dit uitkeringsonderdeel
niet zonder meer bij de overgang naar het nieuwe verdeelstelsel vervallen».Vanaf het vierde blok van paragraaf 3.8.1.4. ontbrak de passage «Verfijning
wijziging gemeentelijke indeling».De laatste zin van het derde blok van paragraaf 3.8.2. luidde als volgt:«Voor kosten die samenhangen met wegenonderhoud is reeds een nader
onderzoek aangekondigd».Het laatste blok voor paragraaf 3.8.3. ontbrak.De laatste zin van het vierde blok van paragraaf 3.8.3.2. luidde als volgt:«er zouden geen ijkpunten voor de vier grote gemeenten worden opgesteld».In het eerste blok van paragraaf 3.8.3.2. onder Uitkomsten stond in plaats
van «80%»: «85%».In het tweede blok van paragraaf 3.8.3.2. onder Uitkomsten stond in plaats
van «20%»: «15%».Paragraaf 3.8.3.3. luidde als volgt:«In het wetsvoorstel is deze conclusie vervolgens naar elk van de
vier grote gemeenten afzonderlijk doorgetrokken. Dat is mogelijk omdat er
geen aanwijzingen zijn dat de verdeling tussen de vier scheef is. Feitelijk
is daarmee het onderzochte uitgavenpeil van elk van de vier in 1992 (het onderzoeksjaar)
als norm-uitgavenniveau vastgesteld.Bij dat niveau wordt ervan uitgegaan dat elke gemeente (zoals dat voor
alle gemeenten geldt) 5,4% van dat niveau uit de niet-OZB-inkomsten dekt.Het verschil tussen de uitkomst van de verdeelmaatstaven voor dat jaar
en het norm-uitgavenniveau is voor elk van de vier als specifiek vast bedrag
in het verdeelstelsel opgenomen.Bij de huidige stand is dat voor: Amsterdamf 217 698 929Rotterdamf 216 878 427 Den Haagf 137 270 512Utrechtf  77 045 768Tenslotte wordt in het stelsel, zoals dat voor alle gemeenten geldt, rekening
gehouden met een OZB-opbrengst, gelijk aan rekentarief maal 100% van de feitelijke
waarde. Deze laatste stap leidt tot een herverdeling, omdat de vier grote
gemeenten elk in 1992 een groter deel van hun uitgaven uit de OZB dekten dan
volgens onze norm gewenst wordt bevonden. Voor 1992 bedraagt deze herverdeling
in totaal fl. 227 miljoen (op basis van 100% OZB-waarde).De uitkomst van dit alles is dat elk van de vier grote gemeenten na invoering
van de onderhavige voorstellen haar voorzieningenniveau kan handhaven bij
een belastingtarief van fl. 9,38 (per fl 3000 waarde)».Het laatste blok voor paragraaf 3.8.3.4. ontbrak.Aan het eind van paragraaf 3.8.3.4. was de volgende tekst opgenomen: «Het is te voorzien dat op termijn dat vaste bedrag weer herzien
zal moeten worden, om aansluiting bij de kostenontwikkeling te houden. Daarbij
kan ook gebruik worden gemaakt van het onderzoeksmateriaal dat in eerste instantie
ten behoeve van de ontwikkeling van de decentrale uitkeringsstelsels in de
te vormen stadsprovincies Rotterdam, Amsterdam en Den Haag beschikbaar komt.
Wellicht dat er met behulp daarvan meer inzicht kan ontstaan in de onderlinge
verhoudingen».Paragraaf 3.8.3.5. luidde als volgt:«Inmiddels is van rijkswege een intensivering van het grote-stedenbeleid
van start gegaan. Grote steden en kabinet werken gezamenlijk aan een pakket
van maatregelen gericht op een versterking van de sociale en economische functie
van de grote steden. De herziening van het verdeelmodel van het gemeentefonds
is in dit verband niet aan de orde. Mocht dit grote-stedenbeleid leiden tot
een wijziging in de kostenstructuur van de betrokken groep gemeenten (die
groep omvat meer gemeenten dan alleen de vier grote gemeenten), die vertaald
zou moeten worden in de verdeling van de algemene uitkering, dan biedt het
nu voorliggende stelsel daarvoor voldoende mogelijkheden. Binnen de uitgangspunten
die aan het verdeelsysteem ten grondslag liggen zou een en ander plaats kunnen
vinden in het kader van de actualisatie van gegevens. Voor invoering van het
nieuwe verdeelmodel zullen alle gegevens immers geactualiseerd moeten worden
naar de dan meest recente stand. Voorts kan dit onderwerp worden meegenomen
in het kader van periodiek onderhoud. Op dit moment is er echter geen aanleiding
op dit onderdeel specifieke actie te ondernemen».Vanaf de vierde volzin van het tweede blok van paragraaf 3.9 tot het vierde
blok van deze paragraaf luidde de tekst als volgt:«Deze hardheidsclausule wordt aangeduid als de aanvullende uitkering
(art. 2.3.1).Een beoordeling of een gemeente aanmerkelijke financiële nadelen
ondervindt en als gevolg daarvan in financiële problemen geraakt zal
nooit alleen op één specifiek onderdeel plaats kunnen vinden.
Een grondig onderzoek zal uitsluitsel moeten geven over het eventueel verstrekken
van deze aanvullende uitkering. Daarbij wordt aandacht geschonken aan de vraag
hoe de desbetreffende gemeente in de tekortpositie is verzeild geraakt.Tevens wordt bekeken of de gemeente een bijzondere kostenstructuur heeft
die structureel en in betekenende mate onvoldoende wordt gecompenseerd in
de verdeling van de middelen uit het gemeentefonds.Met de Rgf en de Kamer vinden wij het in aanvulling hierop opnemen van
een – aparte – hardheidsclausule overbodig. De procedure rond
de aanvullende uitkering wordt door ons toereikend geacht».De laatste zin van het eerste blok van paragraaf 3.10 luidde als volgt:«Deze variëren ten opzichte van de huidige uitkering van meer
dan 40% van de huidige uitkering in het nadeel tot meer dan 20% in het voordeel».Het derde en vierde blok van paragraaf 3.10. luidden als volgt:«Dit afwegende zijn wij tot de conclusie gekomen dat het mogelijk
moet zijn het stelsel in één keer in te voeren, met dien verstande
dat gedurende drie jaren zodanig zal worden gecorrigeerd dat gemeenten de
tijd hebben de overgang naar de nieuwe situatie te maken.In het algemeen overleg van 30 november 1994 werd de keuze voor een korte
invoeringstermijn, zonder direct in te stemmen met een periode van drie jaar,
breed onderschreven. Wel werd aandacht gevraagd voor de soms forse herverdeeleffecten.In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel Invoeringswet financiële
verhoudingswet gaan wij nader in op deze vraag».Paragraaf 3.11. luidde als volgt:«In verband met het aflopen van de Interimmaatregel per ultimo 1995
wordt separaat voorgesteld deze in aangepaste vorm voor 1996 te continueren.
De Interimmaatregel geldt voor de jaren 1994 en 1995 en is bedoeld om vooruit
te lopen op de herziening van de FVW'84. De maatregel voor 1994 en 1995 omvat
enerzijds de invoering van een tijdelijke verfijning laag inkomen voor specifieke
gemeenten en anderzijds een verlaging van de bedragen per woonruimte voor
alle gemeenten. De tijdelijke verfijning is toegespitst op de gemeenten die
een zwakke sociale structuur hebben. Als criterium is daarvoor gehanteerd
het aantal inkomenstrekkers met een laag inkomen. In het onderhavige wetsvoorstel
wordt in een herziening van het verdeelstelsel voorzien. In dit voorstel is
niet alleen de sociale structuur van groot belang, maar tevens de centrumfunctie
van gemeenten. Bovendien wordt rekening gehouden met de capaciteit van gemeenten
om eigen inkomsten te verwerven. Wanneer deze elementen gezamenlijk in ogenschouw
worden genomen, blijken er gemeenten te zijn die er op achteruit zullen gaan,
maar die wel voor de verfijning laag inkomen voor 1994 en 1995 in aanmerking
komen, en vice versa. Dit effect is ook in het algemeen overleg van 30 november
1994 ter sprake gebracht. Omdat het ineens aflopen van de Interimmaatregel
1994/1995 ongewenste effecten zou veroorzaken hebben wij er voor gekozen de
maatregel met een jaar te verlengen. Gelet op het voorgaande wordt de Interimmaatregel
1994/1995 wel gecorrigeerd voor die gemeenten waarvoor de maatregel evident
verkeerd uitpakt. Gemeenten die er in het wetsvoorstel ten opzichte van 1995
meer dan 10% op vooruit gaan, ontvangen in 1996 een voordeel van maximaal
1% van de algemene uitkering. Deze herverdeling komt ten laste van de gemeenten
die er in het onderhavige voorstel ten opzichte van 1995 meer dan 10% op achteruit
gaan. De verlengde Interimmaatregel 1994/1995 en de correctie vormen tezamen
de Interimmaatregel 1996». HOOFDSTUK 4. Het verdeelmodel«Hoofdstuk 4. Het verdeelmodel» luidde oorspronkelijk: «Hoofdstuk
4. De dynamiek van het verdeelstelsel».De paragrafen 4.1., 4.2. (inclusief tabel 12), 4.3., 4.3.1., 4.3.2., 4.3.3.,
4.3.4., 4.4. en 4.5. ontbraken.De inhoud van het oorspronkelijke hoofdstuk 4 is in zijn geheel verplaatst
naar «Hoofdstuk 5. De dynamiek van het verdeelstelsel». HOOFDSTUK 5. De dynamiek van het verdeelstelsel«Hoofdstuk 5. De dynamiek van het verdeelstelsel» luidde oorspronkelijk
«Hoofdstuk 5. Institutionele vormgeving».De inhoud van het oorspronkelijke Hoofdstuk 5 is in zijn geheel verplaatst
naar «Hoofdstuk 6. Institutionele vormgeving».De paragraafindeling boven het eerste blok van Hoofdstuk 5 ontbrak.De paragrafen 5.1. tot en met 5.5. waren genummerd 4.1. tot en met 4.4.Paragraaf 5.1. was genummerd 4.1., paragraaf 5.2. was genummerd 4.2.,
paragraaf 5.2.2. was genummerd 4.1.1., paragraaf 5.2.3. was genummerd 4.1.2.,
paragraaf 5.2.4. was genummerd 4.1.3., paragraaf 5.2.7. was genummerd 4.1.4.,
paragraaf 5.2.8. was genummerd 4.1.5., paragraaf 5.3. was genummerd 4.3.,
paragraaf 5.3.1. was genummerd 4.2.1., paragraaf 5.3.2. was genummerd 4.2.2.,
paragraaf 5.4. was genummerd 4.3., paragraaf 5.5. was genummerd 4.4.De tweede zin van paragraaf 5.1. luidde als volgt:«Het is, zoals wij boven toelichtten, flexibel en dynamisch».Aan de laatste zin van paragraaf 5.2. was de volgende passage toegevoegd:«In het hiernavolgende geven wij aan of en, zo ja, op welke wijze
wij met deze actualisering in het verdeelstelsel omgaan. In de periode tot
de invoeringsdatum zullen verdere actualiseringen plaatsvinden. De Tweede
Kamer zal hierover nader worden ingelicht».Paragraaf 5.2.1. ontbrak.De tekst onder paragraaf 5.2.2. luidde als volgt:«Met ingang van 1 april 1994 is de Wet voorzieningen gehandicapten
(Wvg) in werking getreden. Per diezelfde datum is een bedrag aan het gemeentefonds
toegevoegd om gemeenten in staat te stellen de Wvg naar behoren uit te voeren.
Het bedrag is over de gemeenten verdeeld via een vast bedrag per inwoner.
Deze wijze van verdeling wordt voorlopig in het nieuwe stelsel gecontinueerd.Bij de behandeling van de Wvg zijn twee evaluatiemomenten afgesproken.
De eerste cijfermatige gegevens zullen medio 1995 beschikbaar komen en begin
1997 vindt een evaluatie plaats. Indien daartoe aanleiding is, zal op basis
daarvan een andere verdeling kunnen plaatsvinden. Wij betrekken dit uiteraard
bij het periodiek onderhoud van het stelsel».De tekst onder paragraaf 5.2.3. luidde:«Voor ons standpunt met betrekking tot het ijkpunt bijstand verwijzen
wij naar paragraaf 3.7.2.1. van deze memorie».De tekst onder paragraaf 5.2.4. luidde:«Per 1-1-1997 gaat het fonds sociale vernieuwing over naar het gemeentefonds.
Binnenkort zullen wij een adviesaanvraag aan de Rgf doen uitgaan over de wijze
van inpassing. Mede op basis van dat advies zullen wij, door aanpassing van
de verdeelmaatstaven, de verdeling zo vormgeven dat geen onaanvaardbare herverdeeleffecten
optreden».De paragrafen 5.2.5. en 5.2.6. ontbraken.Paragraaf «5.3. Ontwikkelingen in de financiële verhouding»
luidde oorspronkelijk «4.2. Toekomstige ontwikkelingen in de financiële
verhouding».Aan paragraaf 5.3.1. was na de laatste zin de volgende passage toegevoegd:«Met het onderhavige wetsvoorstel wordt een verdeelmodel gepresenteerd
dat zodanig flexibel is dat in verdeeltechnische zin overhevelingen naar het
gemeentefonds in de toekomst eenvoudiger te realiseren zullen zijn. De noodzaak
voor specifieke uitkeringen om verdeeltechnische redenen zal daarom verminderen».Paragraaf «5.4. Ontwikkelingen in de bestuurlijke organisatie»
luidde oorspronkelijk «4.3. Toekomstige ontwikkelingen in de bestuurlijke
organisatie».De eerste drie blokken van paragraaf 5.4. luidden als volgt:«In de inleiding op deze memorie van toelichting gaven wij al aan
dat de problemen waarvoor gemeenten, en met name steden zich gesteld zien
vragen om aanpassing, niet alleen van de financiële, maar ook van de
bestuurlijke organisatie. Wij wezen daarbij op het grote steden beleid en
op het BoN-beleid. Het BoN-beleid heeft in de Kaderwet een procesmatige invulling
gekregen. In dat proces zijn de drie grote steden koplopers. Voor de stadsprovincie
Rotterdam zijn op 21 februari 1995 wetsvoorstellen bij de Tweede Kamer ingediend.
Voor Amsterdam en Haaglanden is het wetgevingsproces in gang gezet. Tevens
hebben wij, in het kader van de vernieuwing van de bestuurlijke organisatie,
op 13 maart 1995 de notitie Uitgangspunten Vernieuwing Bestuurlijke Organisatie
uitgebracht. Over deze notitie vindt in het land een brede discussie plaats,
die nog voor de zomer 1995 tot conclusies zal leiden ter zake van de richting
van de ontwikkeling van de bestuurlijke organisatie. Uitgangspunt daarbij
is dat coördinerende, sturende en planningstaken die nu op regionale
schaal worden uitgeoefend (hetzij als gevolg van de wens en noodzaak tot intergemeentelijke
samenwerking, hetzij als gevolg van het feit dat van rijkswege aan functionele
regionale verbanden taken zijn opgedragen) zoveel mogelijk eenduidig aan óf
de provincie óf de gemeenten worden toegedeeld. Dit betekent dat er
een herverdeling van regionale taken zal moeten plaatsvinden. Uiteraard blijft
samenwerking tussen gemeenten als hulpstructuur ten behoeve van een efficiënte
taakuitvoering mogelijk. De hoofdstructuur van de organisatie van het binnenlands
bestuur mag er echter niet door worden aangetast. Een en ander zal, naast
een herverdeling van taken en bevoegdheden, ook tot gevolg hebben dat de schaal
en de grenzen van gemeenten en provincies in discussie komen. Voor de in het
geding zijnde taken en bevoegdheden moet immers niet alleen het juiste bestuursniveau
worden bepaald, maar ook de daarbij behorende schaal.Voor een meer uitgebreide weergave van de beleidsvoornemens inzake de
vernieuwing van de bestuurlijke organisatie verwijzen wij naar betreffende
notitie. Voor de financiële verhouding tussen Rijk en gemeenten is van
belang dat deze discussie kan leiden tot een wijziging in de kostenstructuur
van gemeenten als gevolg van een andere taken- en bevoegdhedenverdeling tussen
de bestuurslagen en/of een andere gemeentelijke en provinciale schaal».De twee laatste zinnen van de tweede alinea van het zesde blok van paragraaf
5.4. ontbraken.Het zevende blok van paragraaf 5.4. luidde als volgt:«Voor een toelichting op het financiële stelsel in de stadsprovincie
Rotterdam wordt verwezen naar de memorie van toelichting bij het voorstel
voor een wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam (Kamerstukken II, 1994/1995,
nr. 24 087)».Het zesde blok van paragraaf 5.5. luidde als volgt:«Het nieuwe stelsel is zodanig ingericht dat zonodig in een relatief
korte tijd tot aanpassing kan worden gekomen van onderdelen van het verdeelstelsel
zonder dat steeds de gehele verdeling ter discussie behoeft te worden gesteld.
Het gaat met andere woorden steeds om gerichte aanpassingen van onderdelen
van de verdeling, bijvoorbeeld in verband met taakwijzigingen.Deze aanpassingen zullen stapsgewijs tot stand komen. Als er signalen
zijn verkregen over een eventuele scheefheid in de verdeling, zal nader onderzoek
moeten uitwijzen of daarin voldoende aanleiding is om te komen tot bijstelling.
Uiteraard kan een en ander niet zonder bestuurlijke toets. Daarbij zullen
stabiliteit en voorspelbaarheid van de verdeling een belangrijke rol spelen.
Het is uiteraard niet de bedoeling dat er zogenoemde jojo-effecten gaan optreden
waarbij een gemeente het ene moment vooruit gaat en het volgende moment weer
achteruit. Het is dan ook uitdrukkelijk niet zo dat elke ontwikkeling, die
relevant is voor de verdeling, leidt tot aanpassing van de verdeling.Het systeem is voorts in hoge mate zelfonderhoudend. Dat komt doordat
de meeste maatstaven een dynamisch karakter hebben en reorganisatiebestendig
zijn; volume-ontwikkelingen worden automatisch in het stelsel verwerkt».Het zevende en achtste blok van paragraaf 5.5. ontbraken.De laatste alinea voor Hoofdstuk 6. Insititutionele vormgeving luidde
als volgt:«De discussie over de actualiteit van de verdeling wordt gevoerd
in het kader van het periodiek onderhoud. Zo wordt recht gedaan aan de eis
dat de verdeling in de tijd stabiel is, maar wel blijft aansluiten op de dynamiek
van de gemeentelijke behoeften». HOOFDSTUK 6. Institutionele vormgeving«Hoofdstuk 6. Institutionele vormgeving» luidde oorspronkelijk
«Hoofdstuk 5. Institutionele vormgeving».De paragrafen 6.1. tot en met 6.4. waren genummerd 5.1. tot en met 5.4.Paragraaf 6.1. was genummerd 5.1., paragraaf 6.2. was genummerd 5.2.,
paragraaf 6.3. was genummerd 5.3, paragraaf 6.4. was genummerd 5.4.De laatste twee alinea's boven paragraaf 6.3. luidden als volgt:«Wij wijzen er overigens op dat de Rgf niet zal ophouden te bestaan
ten gevolge van voorliggende voorstellen. In de Invoeringswet wordt hoofdstuk
6 van de FVW'84, waarin de positie van de Rgf is beschreven, in afwachting
van nadere besluitvorming gehandhaafd. Bij de nadere besluitvorming over het
adviesstelsel zal de goede en openbare procedure van besluitvorming ten aanzien
van financiële verhoudingen, zoals aangegeven, een punt van aandacht
zijn».Onder paragraaf 6.3. was noot nummer 9 «Kamerstukken II,1994–1995,
23 983» toegevoegd.De eerste zin van het vijfde blok van paragraaf 6.4. luidde als volgt:«De uitsluiting van bezwaar en beroep ten aanzien van het besluit
tot vaststelling van de bedragen per eenheid is gehandhaafd (zie artikel 11
van de Invoeringswet)».De laatste twee blokken van paragraaf 6.4. ontbraken. Artikelsgewijze toelichtingDe toelichting bij artikel 7 vervangt de toelichting bij artikel 2.2.4,
tweede lid. De toelichting bij artikel 2.2.4, tweede lid luidde:«Het tweede lid geeft de kern aan van het verdeelmodel: een kostengeoriënteerd
stelsel, dat tevens rekening houdt met de verschillen tussen gemeenten in
het kunnen verkrijgen van eigen inkomsten. Bij de uitgaven gaat het om drie
hoofcategoriën. Ten eerste de uitgaven op het sociale vlak. Ten tweede
de uitgaven ten behoeve van de regionale- of centrumfunctie. Ten derde de
uitgaven voor de fysieke structuur van de gemeente. In de algemene maatregel
van bestuur worden de verdeelmaatstaven langs deze indeling gedefinieerd.
Het blijvende uitgangspunt voor de verdeling ligt hiermee vast in de wet,
terwijl de vertaling daarvan wordt vastgesteld bij algemene maatregel van
bestuur.»De toelichting bij artikel 8 vervangt de toelichting bij artikel 2.2.4,
eerste lid. De toelichting bij artikel 2.2.4, eerste lid luidde: «Dit artikel geeft aan dat de verdeelmaatstaven bij algemene maatregel
van bestuur worden vastgesteld. Via een ministeriële regeling (krachtens
algemene maatregel van bestuur) kunnen de verdeelmaatstaven alleen nader worden
bepaald. Het in het leven roepen van een nieuwe verdeelmaatstaf kan dus alleen
bij en niet krachtens algemene maatregel van bestuur. Het kan terwille van
de uitvoering nodig blijken de in de algemene maatregel van bestuur opgenomen
definitie nader uit te werken. Daarbij moet worden gedacht aan nadere precisering
van de verdeelmaatstaf.»De toelichting bij artikel 9 vervangt de toelichting bij artikel 2.2.5.
De toelichting bij artikel 2.2.5 luidde:«Dit artikel regelt dat, evenals in de FVW'84, de bedragen per eenheid
die behoren bij de verdeelmaatstaven ieder jaar worden vastgesteld via een
ministeriële regeling. Anders dan in de FVW'84 echter wordt de praktijk
ten aanzien van het doen van mededelingen omtrent de bedragen per eenheid
in de zgn. junicirculaire, niet in de wet maar in het Besluit financiële
verhouding Rijk–gemeenten vastgelegd.»De toelichting bij artikel 10 vervangt de toelichtingen bij de artikelen
2.2.2 en 2.2.3. De toelichting bij artikel 2.2.2 luidde:«Dit artikel regelt dat over ieder uitkeringsjaar voor alle gemeenten
de algemene uitkering wordt vastgesteld. Elke gemeente afzonderlijk wordt
in kennis gesteld van de hoogte van de algemene uitkering. De verdeling van
de algemene uitkering vindt plaats naar rato van de uitkeringsbases.»De toelichting bij artikel 2.2.3 luidde:«Dit lid definieert de uitkeringsbasis voor een gemeente.»De toelichting bij artikel 23 vervangt de toelichting bij artikel 4.1.1.
De toelichting bij artikel 4.1.1 luidde:«In dit artikel is vastgelegd dat de procedurele aspecten, het doen
van mededelingen en het verstrekken van inlichtingen omtrent de uitvoering
van de in de hoofdstukken 2 en 3 vastgelegde regels voor het gemeentefonds
en voor de specifieke uitkeringen worden geregeld in of krachtens algemene
maatregel van bestuur (inzake de uitvoering van de financiële verhouding
tussen het Rijk en de gemeente).» 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24552-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl