Aanpak Wijken; Brief van de Minister voor Wonen, Wijken en Integratie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30995, nr. 51

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30995 nr. 51

01-07-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamGrote differentiatie in de ontwikkeling van vroeg-naoorlogse
wijkenLessen voor het beleidZorgvuldige monitoring en kennisverspreidingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30995, nr. 51 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30995Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 995Aanpak Wijkennr. 51BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 juli 2008Hierbij doe ik u de studie toekomen naar de oorzaken van teruggang in
vroeg-naoorlogse wijken.1 Deze studie is uitgevoerd
naar aanleiding van toezeggingen door mij gedaan tijdens mijn kennismakingsoverleg
met uw Kamer d.d. 29 maart 2007 (Kamerstuk 30 800 XI, nr. 99)
en het algemeen overleg over de wijkaanpak van 26 april 2007 (Kamerstuk
30 995, nr. 4).Nicis Institute heeft op mijn verzoek deze analyse begeleid. Centrale
vraag in het onderzoek was wat de oorzaken zijn voor het afglijden van vroeg-naoorlogse
wijken en wat gedaan kan worden om te voorkomen dat (andere) wijken in de
toekomst afglijden. De vraagstelling was omvangrijk en complex. Daarom is
gekozen voor een benadering waarbij langs verschillende invalshoeken naar
de problematiek van de vroeg-naoorlogse wijken is gekeken. Voor belangrijke
delen van de analyse heeft Nicis Institute externe deskundigen benaderd. Hierdoor
is het gelukt om in relatief korte tijd een rijk, veelomvattend beeld te krijgen
van de vroeg-naoorlogse wijken en de oorzaken achter het verval van een deel
van deze wijken.Grote differentiatie in de ontwikkeling van vroeg-naoorlogse
wijkenLang niet alle vroeg-naoorlogse wijken zijn probleemwijken. Veel vroeg-naoorlogse
wijken beschikken over belangrijke kwaliteiten: ligging nabij het centrum,
veel groen, voldoende parkeerruimte. Van de ruim duizend vroeg-naoorlogse
wijken heeft een beperkt deel te maken gehad met achteruitgang. En hoewel
het zwaartepunt van de problematiek ligt bij het woonmilieutype «stedelijk
naoorlogs compact» geldt ook hier dat lang niet alle wijken in dit type
met achteruitgang worden geconfronteerd. De analyse illustreert daarmee duidelijk
de complexiteit en differentiatie van oorzaken van verval. Er worden vier
cruciale verklarende factoren benoemd. In de eerste plaats is de verandering
van de bevolkingssamenstelling in de loop der tijd van enorme betekenis gebleken.
Veel van de onderzochte wijken werden geconfronteerd met uitstroom van de
meer kapitaalkrachtige bewoners en instroom van lagere inkomensgroepen,
migranten, kwetsbare groepen. Hiermee werd de oorspronkelijke ontwerpgedachte
van deze wijken fors op proef gesteld. De kwaliteit van de woningvoorraad –
onder invloed van de toenmalige hoge woningnood en schaarste aan financiële
middelen en materialen vaak al wat gebrekkig en eenzijdig – kwam onder
grote druk te staan toen in omliggende wijken en gemeenten nieuwbouw van relatief
hoge kwaliteit werd gebouwd. Ten derde is sprake geweest van verwaarlozing
van de van oorsprong vaak juist hoogwaardige openbare ruimte in deze wijken.
Veel openbare ruimte is daardoor verschraald, in onbruik geraakt of onveilig
geworden. Ten slotte wijst de studie erop dat – juist in een periode
toen dit hard nodig was – de sociale infrastructuur (welzijnsorganisaties,
scholen, jeugdwerk, medische zorg) onvoldoende in staat was om tijdig op signalen
van verval in te spelen.Elke wijk is geconfronteerd met een specifieke mix van deze vier factoren,
waarbij het verval van een wijk ook veel te maken had met ontwikkelingen die
zich buiten die wijk afspeelden. Factoren als economische groei of neergang
in de regio, immigratie en de ontwikkeling van nieuwbouw op locaties in de
nabijheid zijn medebepalend voor de positie van vroeg-naoorlogse wijken. Een
wijk in de ene stad kan zich daarom volledig anders ontwikkelen dan een qua
fysieke en sociale kenmerken volledig vergelijkbare wijk in een andere stad.
Omdat ontwikkelingen voor elke wijk anders uitpakken is voor elke wijk dan
ook een unieke, op maat gesneden aanpak nodig.Lessen voor het beleidHieronder ga ik in op de voornaamste bevindingen en lessen uit de studie.Een belangrijke oorzaak voor verval van vroeg-naoorlogse wijken is geweest
dat kwetsbare groepen in het verleden (onbedoeld) in de steek zijn gelaten.
Uit de studie komt naar voren dat juist toen de problemen onder invloed van
de snel veranderende bevolkingsamenstelling in een aantal wijken fors toenamen,
de sociale infrastructuur niet in staat bleek hier goed op in te spelen. Ook
de sociale samenhang – die in enige mate zeker nodig blijkt te zijn
om verval van buurten tegen te gaan – kwam onder druk. Er was sprake
van grote versnippering in de aanpak van sociale problemen, een zwak ontwikkelde
uitvoeringscultuur en huiver voor directe interventie in de privé-sfeer.
Met het reguliere instrumentarium op de terreinen van welzijn, onderwijs,
veiligheid, werk en huisvesting konden (delen van) deze kwetsbare groepen
onvoldoende bereikt worden. Het is in het bijzonder rond deze problematiek
dat dit kabinet bezig is met een omslag in de aanpak (wijkaanpak, waaronder
een «achter- de voordeur»-aanpak; programma jeugd & gezin).Verbetering van de woontechnische kwaliteit in vroeg-naoorlogse wijken
blijft belangrijk, zeker als de vroeg-naoorlogse wijken bezien worden vanuit
hun positie op de regionale woningmarkten. De studie concludeert dat herstructurering
en differentiatie van de woningvoorraad – als onderdelen van een brede
strategie gericht op het verbeteren van leefbaarheid en veiligheid –
de leefbaarheid van wijken duidelijk kan verbeteren en bijdraagt aan de positieverbetering
van de wijken op de woningmarkt. Gemengde wijken bieden ook meer kans op contacten
en prikkels die bijdragen aan participatie en mobiliteit van bewoners. De
studie constateert dat de beleidsinzet er de afgelopen jaren in toenemende
mate toe heeft geleid dat gedifferentieerd wordt gebouwd in vroeg-naoorlogse
wijken. Deze lijn wil ik dan ook voortzetten. De noodzaak om de woningmarkten
op regionale schaal te bezien, is een wezenlijk uitgangspunt bij de nieuw
te maken verstedelijkingsafspraken. Overigens hecht ik ook veel belang
aan gedifferentieerd bouwen in de omliggende gemeenten van de grote steden
(dus ook hier sociale woningbouw).De studie stelt ten aanzien van het beheer van de openbare ruimte terecht
een recente omslag in de aanpak vast. Gemeenten zijn veel actiever en strikter
geworden (opstellen en handhaven van leefregels, actieve aanpak van overlast,
extra investeringen in de openbare ruimte). Het is zaak dat gemeenten, met
steun van het Rijk, deze omslag goed weten vast te houden. Betrokkenheid van
bewoners bij hun wijk blijkt van grote betekenis (meer buurtbinding, betere
sociale controle, meer sociale contacten). Ik hecht hier veel waarde aan.
In mijn brief naar aanleiding van het Algemeen Overleg over de wijkaanpak
van 23 april heb ik aangegeven dat ik het als mijn rol zie om goede voorbeelden
te verspreiden en samen met gemeenten te experimenteren om bewonersparticipatie
steviger te verankeren. Zoals u weet zet ik extra financiële middelen
in voor de ondersteuning van bewonersinitiatieven.De conclusies en lessen uit de studie overziend, zie ik het onderzoek
als een ondersteuning van de manier van werken in de wijkenaanpak: de samenhangende
aanpak op de terreinen wonen, werken, leren en opgroeien, integratie en veiligheid,
een grote betrokkenheid van bewoners, inspelend op de specifieke problemen
van wijken, een actief en stringent beheer van de openbare ruimte (schoon,
heel en veilig) en tijdige ondersteuning van wijken die dreigen af te glijden.
De studie wijst er daarbij terecht op dat de oplossing van een aantal vraagstukken
op een hoger schaalniveau gevonden moet worden. In het Actieplan Krachtwijken
heb ik aangegeven dat de aanpak van bijvoorbeeld schooluitval en het tegengaan
van werkloosheid ook op een hoger schaalniveau dan dat van de wijk moet worden
ingestoken.Zorgvuldige monitoring en kennisverspreidingIk trek uit de studie ook de conclusie dat het noodzakelijk blijft om
de vinger goed aan de pols te houden, juist omdat de oorzaken van teruggang
divers zijn en er geen eenvoudige «tipping points» beschikbaar
zijn.Overigens geldt dit niet alleen voor de vroeg-naoorlogse wijken, maar
ook voor de wijken die later zijn gebouwd. Enige tijd geleden werd bijvoorbeeld
in de media de noodklok geluid over de zogeheten «bloemkoolwijken»;
dat zouden de probleemwijken van de toekomst zijn. Recentelijk is dit beeld
gelukkig bijgesteld. Tijdens een door de SEV georganiseerd symposium werd
duidelijk dat de leefkwaliteit in deze wijken in het algemeen goed is, maar
tegelijkertijd werd vastgesteld dat dit niet betekent dat er geen (regulier)
onderhoud nodig is. De metafoor die door de SEV werd gebruikt was die van
de tandarts: ook bij een gezond gebit is het nuttig een halfjaarlijkse controle
toe te passen, zodat tijdig behandelen mogelijk is.De Leefbaarometer, die momenteel in mijn opdracht wordt ontwikkeld, vormt
een uitstekend instrument om de ontwikkeling van wijken te volgen. De Leefbaarometer
is een instrument waarmee de (ontwikkeling van de) leefbaarheid op allerlei
ruimtelijke niveaus landsdekkend in kaart wordt gebracht. Juist dat landsdekkende
karakter maakt de Leefbaarometer bij uitstek geschikt voor het volgen van
ontwikkelingen en het vroegtijdig signaleren van een verslechtering van leefbaarheid
zodat vroegtijdig ingrijpen mogelijk is. Oók – en misschien wel
vooral – in die wijken en buurten die (nog) niet tot de (gekende) probleemgebieden
behoren. Dit instrument komt in het najaar beschikbaar voor algemeen gebruik. Ik vind het belangrijk dat de studie bekend is bij de betrokken partijen
(gemeenten, corporaties, maatschappelijke en bewonersorganisaties). In samenwerking
met Nicis Institute zal ik daarom zorgdragen voor de actieve verspreiding
van deze studie.De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,C. P. Vogelaar XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30995-51.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl