ECLI:NL:RBAMS:2026:2632, Rechtbank Amsterdam, 10-03-2026, 13/204714-25
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2026-03-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht

Samenvatting: Beschikking naar aanleiding van verzoek om schadevergoeding en daarmee samenhangende vergoeding van kosten van rechtsbijstand ex art. 67 OLW. Officier van justitie niet-ontvankelijk verklaard in het overleveringsverzoek in verband met artikel 11 OLW. De rechtbank oordeelt dat deze beslissing gelijkgesteld kan worden aan een beslissing als bedoeld in artikel 67, eerste lid, OLW, strekkende tot een weigering van de overlevering. Verzoek om schadevergoeding toegewezen.

RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    
      Parketnummer: 13/204714-25
      RK nummers: 25-031342 en 25-031346
    
    
    
    
      
      
        BESCHIKKING
      
      
    
    
    
    
      op de verzoeken tot schadevergoeding en de daarmee samenhangende vergoeding van kosten van rechtsbijstand ex artikel 67 van de Overleveringswet (hierna: OLW) in samenhang met artikelen 533 en 530 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) van
    
    
    
      
        
          [verzoeker] ,
      
      geboren op [geboortedag] 1982 in [geboorteplaats] (Suriname), 
      te dezen domicilie kiezend op het kantooradres van zijn raadsman,
      mr. M.P.M. Balemans, [adres] ,
    
    
    
      hierna te noemen: verzoeker.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      Bij schriftelijke verzoeken, bij de rechtbank ingediend op 4 december 2025, heeft verzoeker vergoeding verzocht van de schade geleden ten gevolge van de vrijheidsbeneming in de overleveringsprocedure, die is geëindigd met de beslissing van de Internationale Rechtshulpkamer van de rechtbank te Amsterdam (hierna: IRK) van 13 november 2025 tot een niet-ontvankelijkheidsverklaring van de officier van justitie. Het verzoek strekt mede tot toekenning van vergoeding ten laste van de Staat voor de kosten van het opstellen en indienen van het verzoekschrift. 
    
    
    
      De rechtbank heeft op 24 februari 2026 de raadsman van verzoeker, mr. M.P.M. Balemans, advocaat in Amsterdam, en de officier van justitie, mr. A. Keulers, in openbare raadkamer gehoord.
    
    
    
      Verzoeker is niet verschenen. 
    
    
    
      De verzoeken zijn tijdig ingediend en (mede daarom) ontvankelijk. 
    
    
  
  
    
      2Voorgeschiedenis
    
    
      De rechtbank gaat uit van de volgende feiten:
    
    
    - bij vonnis van 7 oktober 2021 van de 13de Strafkamer van de correctionele rechtbank te Bobigny, Frankrijk, met zaaknummer 20245000002, is verzoeker veroordeeld tot een vrijheidsstraf voor de duur van twee jaar;
    
    - op 16 december 2021 heeft de Procureur van de Republiek te Bobigny, Frankrijk, een Europees aanhoudingsbevel (hierna: EAB) uitgevaardigd, strekkende tot de aanhouding en overlevering van verzoeker aan Frankrijk, in verband met de tenuitvoerlegging van voornoemde straf;
    
    - op 6 juli 2025 is verzoeker voorlopig aangehouden in Nederland en gedetineerd op grond van de OLW, gelet op voormeld EAB;
    
    - op vordering van de officier van justitie van 17 juli 2025 is het overleveringsverzoek behandeld op de zittingen van 26 augustus, 10 september, 15 oktober en 13 november 2025, waarbij deze rechtbank op 24 september en 23 oktober 2025 tussenuitspraak heeft gewezen;
    
    - bij uitspraak van deze rechtbank van 13 november 2025 is met toepassing van artikel 11, eerste lid, OLW geen gevolg gegeven aan het EAB en de officier van justitie niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering ex artikel 23, tweede lid, OLW. Daarbij is de overleveringsdetentie opgeheven. 
    
  
  
    
      3Verzoeken
    
    
      De verzoeken strekken tot het toekennen van een vergoeding door de Nederlandse Staat van: 
    
    
    - € 13.060,- € 13.060,- voor de ondergane vrijheidsbeneming van verzoeker in Nederland in de overleveringsprocedure, nader gespecificeerd:	
      2  2 dagen politiebureau: 2 x € 130,- = € 260,-
      128  128 dagen Huis van Bewaring 128 x € 100,- = € 12.800,-
    
    - het forfaitaire bedrag voor advocaatkosten voor de kosten gemaakt in verband met het opstellen, indienen en behandelen van de verzoeken, subsidiair een zodanig bedrag als door de rechtbank redelijk en billijk wordt geacht. 
    
    
      De raadsman heeft ter zitting het verzoek nader toegelicht en aangevoerd dat verzoeker schadevergoeding op grond van artikel 67 OLW toekomt, omdat in zijn overleveringszaak geen gevolg is gegeven aan het EAB in verband met de detentieomstandigheden in Franrijk. Volgens hem volgt uit de jurisprudentie dat deze beslissing in dit verband kan worden gelijkgesteld met een weigering van de overlevering als bedoeld in artikel 67 OLW. De aanvullende informatie van de Franse autoriteiten van 19 december 2025 dat de ondergane overleveringsdetentie in mindering zal worden gebracht op de opgelegde straf maakt dit niet anders, omdat niet vast staat dat verzoeker zal komen vast te zitten. Het gaat immers om een mogelijke, maar onzekere gebeurtenis in de toekomst. De eventuele toezegging van Frankrijk is daarom onvoldoende om op grond daarvan een effectieve verrekening van de reeds ondergane overleveringsdetentie aan te nemen. 
    
    
  
  
    
      4Standpunt van het Openbaar Ministerie
    
    
      De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.  
    
    
  
  
    
      5Toetsingskader
    
    
      Artikel 67 OLW correspondeert met artikel 59 Uitleveringswet. Artikel 67, eerste lid, OLW bepaalt dat de rechtbank op verzoek van de opgeëiste persoon hem een vergoeding ten laste van de Staat kan toekennen voor de schade die hij heeft geleden ten gevolge van vrijheidsbeneming bevolen krachtens de OLW. Daarvoor is vereist dat zijn overlevering is geweigerd. Artikel 533, derde, vierde en zesde lid, Sv en de artikelen 534, 535 en 536 Sv zijn daarbij van overeenkomstige toepassing. 
    
    
    
      In de gevallen als bedoeld in artikel 67, eerste lid, OLW zijn de artikelen 529 en 530 Sv van overeenkomstige toepassing op vergoeding van kosten voor rechtsbijstand, zo bepaalt artikel 67, tweede lid, OLW. 
    
    
    
      Op grond van artikel 534, eerste lid, Sv kent de rechtbank een vergoeding voor schade, geleden ten gevolge van vrijheidsbeneming en rechtsbijstand, toe, indien daarvoor gronden van billijkheid aanwezig zijn. Daarbij moeten alle feiten en omstandigheden in aanmerking worden genomen. 
    
    
  
  
    
      6Oordeel van de rechtbank
    
    
      De rechtbank slaat bij de beoordeling van de verzoeken niet alleen acht op bovengenoemd toetsingskader, maar ook op haar beschikkingen van 26 juli 2018. In deze beschikkingen heeft de rechtbank onder meer overwogen dat een weigering van de overlevering tot de vaststelling leidt dat de verzoeker achteraf bezien ten onrechte gedetineerd is geweest, en dat deze vaststelling – waarmee geen oordeel over het onrechtmatig of verwijtbaar handelen van de Nederlandse Staat is gegeven – vergoeding van schade, geleden als gevolg van vrijheidsbeneming, op grond van artikel 67 OLW in beginsel toewijsbaar maakt. Het ten onrechte gedetineerd zijn geweest leidt er immers toe dat het redelijk is dat de nadelige gevolgen van de vrijheidsbeneming niet voor rekening van verzoeker worden gelaten, maar door de Staat worden gedragen. Het Gerechtshof Amsterdam heeft deze beschikkingen bij beschikkingen van 9 juli 2019 bevestigd.
    
    
    
      Uit beschikkingen van de IRK volgt verder dat niet alleen bij een weigering schade kan worden vergoed, maar ook bij een rauwelijkse afwijzing door de officier van justitie op grond van artikel 23, eerste lid (oud), OLW of bij een niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie.
    
    
    
      In de overleveringszaak van verzoeker is bij uitspraak van 13 november 2025 met toepassing van artikel 11, eerste lid, OLW geen gevolg aan het EAB gegeven omdat er voor de opgeëiste persoon een reëel gevaar van onmenselijke of veranderende behandeling bestond, zoals bedoeld in artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (Handvest). De Franse autoriteiten hebben niet binnen een redelijke termijn gegevens verstrekt op basis waarvan de rechtbank dat reële gevaar voor de opgeëiste persoon kon uitsluiten. 
      De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat de door de opgeëiste persoon op grond van het EAB ondergane overleveringsdetentie – achteraf bezien – als onterecht ondergaan dient te worden aangemerkt. Naar het oordeel van de rechtbank kan de uitspraak in deze zaak daarom worden gelijkgesteld aan een beslissing als bedoeld in artikel 67, eerste lid, OLW, strekkende tot weigering van de overlevering.
    
    
    
      Het gegeven dat de ondergane vrijheidsbeneming gecompenseerd zal worden indien de opgeëiste persoon wordt overgeleverd en (in Frankrijk) zijn straf zal ondergaan, maakt dit niet anders. De rechtbank constateert dat (nog) geen sprake is van een nieuwe procedure, waardoor het vooralsnog niet zeker is óf de opgeëiste persoon op een later moment zal worden overgeleverd en in Frankrijk in detentie zal verblijven. Het gaat dus om onzekere gebeurtenissen in de toekomst, waarmee de rechtbank geen rekening kan houden. 
    
    
    
      De rechtbank is bovendien van oordeel dat de ondergane vrijheidsbeneming 129 dagen in het huis van bewaring heeft betroffen in plaats van 128 dagen, zoals de raadsman heeft verzocht. De vergoeding voor deze dag zal in meerdering worden gebracht op het verzochte totaalbedrag. 
    
    
  
  
    
      7Beslissing
    
    
      De rechtbank WIJST TOE de verzoeken tot schadevergoeding en vergoeding van kosten van rechtsbijstand ten bedrage van: 
    
    
    
      
        
          € 13.160, - vanwege vrijheidsbeneming van verzoeker in Nederland in de overleveringsprocedure en
      
      
        
          € 680, - voor de kosten die in verband met het opstellen, indienen en behandelen van de verzoeken zijn gemaakt. 
      
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Deze beslissing is gegeven op 10 maart 2026 en in het openbaar uitgesproken door
      mr. M.C.M. Hamer,	                                                  			                voorzitter,
      mrs. D.L.S. Ceulen en L. Baroud,				                  	                   rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. G.S. Haas,			                                            griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Tegen deze beslissing staat voor verzoeker hoger beroep open, in te stellen ter griffie van deze rechtbank, binnen een maand na betekening van deze beschikking.
      
    
    
    
    
    
    
      De rechtbank Amsterdam, Internationale rechtshulpkamer, beveelt de tenuitvoerlegging van deze beschikking door overmaking van € 13.840,- (dertienduizendachthonderdveertig euro) op
    
    
    
    
      IBAN/rekeningnummer			
      
        
          [nummer] bij de ING Bank,
      
    
    
    
      ten name van 					
      
        Stichting Beheer Derdengelden Advocatenkantoor Balemans, 
      
    
    
    
      onder vermelding van 
      
        vergoeding 67 OLW, 533 en 530  Sv, inzake: [verzoeker] (verzoeker).
      
    
    
    
    
    
      Aldus gedaan op 10 maart 2026
      door mr. M.C.M. Hamer, voorzitter.
    
    
    
  
  
     ECLI:NL:RBAMS:2025:7132
  
  
     ECLI:NL:RBAMS:2025:8309
  
  
     ECLI:NL:RBAMS:2025:8894. 
  
  
     ECLI:NL:RBAMS:2018:5339 en ECLI:NL:RBAMS:2018:5343.
  
  
     ECLI:NL:GHAMS:2019:2617 respectievelijk ECLI:NL:GHAMS:2019:2616.
  
  
     Vergelijk Rechtbank Amsterdam, 26 november 2019, ECLI:NL:RBAMS:2019:8844 en Rechtbank Amsterdam, 6 april 2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:1623.
  
  
     Vgl. ECLI:NL:RBAMS:2021:7847.