Wijziging Wet belastingen op milieugrondslag en Wet op de accijns (implementatie richtlijn Energiebelastingen); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29207, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29207 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Doelstelling van de richtlijn3. Gevolgen voor de Nederlandse wetgeving4. Wijze van implementeren van de belangrijkste elementen4.1. Invoeren minimumtarieven voor elektriciteit4.2. Compensatie voor het minimumtarief voor bedrijven
op basis van convenanten4.3. Invlechten BSB in de REB en de Wet op de accijns
en verhogen van het tarief op aardgas voor niet-zakelijk verbruik boven de
10 mln m34.4 Naamswijziging energiebelasting5. TarievenTariefberekening Wetsvoorstel implementatie richtlijn
Energiebelastingen6. Budgettaire effecten7. Handhavings- en uitvoeringsaspecten, administratieve
lasten en personele aspecten8. Europeesrechtelijke aspectenII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I (Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel A (artikel 1 van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel B (artikel 2 van Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel C (artikel 20 tot en met 29 van de Wet belastingen
op milieugrondslag)Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Onderdeel D (hoofdstuk Va van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel E (artikel 36a van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel F (artikel 36b van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel G (artikel 36c van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel H (artikel 36e van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel I (artikel 36g van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel J (artikel 36h van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel K (artikel 36i van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel L (artikel 36j van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel M (artikel 36k van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel N (artikel 36l van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel O (artikel 36m van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel P (artikel 36n van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel Q (artikel 36q van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel R (artikel 37 van de Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel S (artikel 37a van de Wet belastingen op milieugrondslag)Artikel II (Wet op de accijns)Onderdeel A (artikel 1a Wet op de accijns)Onderdeel B (artikel 5 Wet op de accijns)Onderdeel C (artikel 25 Wet op de accijns)Onderdeel D (artikel 26 Wet op de accijns)Onderdeel E (artikel 27 Wet op de accijns)Onderdelen F en H (artikelen 66 en 71d Wet op de accijns)Onderdeel G (artikel 69a Wet op de accijns)Artikel III (overgangsrecht accijns)Artikel IV (inwerkingtreding)OndertekeningBIJLAGE 2TRANSPONERINGSTABEL
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29207Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 90 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 207Wijziging van de Wet belastingen op milieugrondslag en de Wet op de
accijns (implementatie richtlijn Energiebelastingen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEEN1. InleidingNaar verwachting zal in het najaar van 2003 het ontwerp van de richtlijn
tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten
en elektriciteit (hierna de richtlijn Energiebelastingen) worden aanvaard.
Hierover is reeds een politiek akkoord bereikt in de Raad. Op dit moment heeft
het Europees Parlement een advies in voorbereiding. Pas na het advies van
het Europees Parlement kan formele aanvaarding plaatsvinden. In de ontwerprichtlijn
is voorzien in een implementatiedatum van 1 januari 2004. Gelet op het
feit dat de tijd die resteert voor de implementatie van de richtlijn in de
nationale wetgeving kort is, is het wenselijk niet te wachten tot de richtlijn
definitief is aanvaard, maar reeds op dit moment een voorstel van wet in te
dienen op basis van de teksten waarover in de Raad een akkoord is bereikt
(bijlage 1).1Met het akkoord over de richtlijn Energiebelastingen is een eind gekomen
aan een jarenlang onderhandelingsproces over de harmonisatie van de energiebelastingen
in Europa. De Nederlandse regering is sinds het eerste voorstel van de Europese
Commissie in 1992 en onverminderd na het hernieuwde voorstel in 1997 voorstander
geweest van deze richtlijn. De voornaamste redenen voor deze opstelling zijn
gelegen in de beoogde verbetering van de interne markt en de bijdrage aan
de milieudoelstellingen. De richtlijn leidt tot een verhoging van de Europese
minimumtarieven voor minerale oliën en de introductie van Europese minimumtarieven
voor elektriciteit, aardgas en kolen. Het uiteindelijke onderhandelingsresultaat
is minder vergaand dan de Nederlandse inzet. Toch kan het resultaat met een
zekere tevredenheid worden bezien.De richtlijn Energiebelastingen is een eerste stap op weg naar een gelijk
speelveld op het gebied van energiebelastingen binnen Europa. De herstructurering
van de belastingen op energieproducten in Europa is in dit licht beschouwd
noodzakelijk. De laatste jaren is de fiscale behandeling van energieproducten
tussen lidstaten steeds meer gaan verschillen. Naarmate meer lidstaten energiebelastingen
hebben geïntroduceerd of tarieven van energiebelastingen verder hebben
verhoogd, dreigde het verschil in de fiscale behandeling van energieproducten
in de lidstaten steeds groter te worden. Dit beeld zou worden
versterkt bij de uitbreiding van de Europese Unie in 2004.Hoewel de minimumtarieven minder hoog zijn en er in meer uitzonderingen
is voorzien dan in het oorspronkelijke voorstel van de richtlijn, is de totstandkoming
van de richtlijn Energiebelastingen op dit moment, een bescheiden, maar goede
en wenselijke stap. Nederland onderschrijft derhalve de resultaten die in
deze richtlijn zijn neergelegd. Tegelijkertijd moet worden geconstateerd dat
de richtlijn Energiebelastingen op zichzelf een beperkt effect zal hebben
voor Nederland. De richtlijn moet dan ook vooral worden gezien als ondersteunend
aan het nationale beleid van die lidstaten die reeds vooruitlopend op een
communautaire harmonisatie hebben besloten tot invoering van energieheffingen
. Voorts is de richtlijn kaderscheppend voor de verdere ontwikkeling van het
beleid in de lidstaten. De totstandkoming van de richtlijn geeft op zichzelf
geen aanleiding om het beleid in Nederland te herzien.2. Doelstelling van de richtlijnDe doelstelling van de richtlijn is in toegelicht in de overwegingen van
de richtlijn. De belangrijkste overwegingen kunnen als volgt worden samengevat.De werkingssfeer van de al in 1992 aanvaarde richtlijnen 92/81/EEG1 en 92/82/EEG2 betreffende
respectievelijk de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale
oliën en de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale
oliën, is beperkt tot minerale oliën. Het feit dat momenteel communautaire
bepalingen ontbreken om elektriciteit en andere energieproducten dan minerale
oliën (waaronder aardgas en kolen) aan een minimumbelasting te onderwerpen,
kan nadelig zijn voor de goede werking van de interne markt, omdat elke lidstaat
een heffing met een eigen aard en hoogte van tarieven kan introduceren. Voor
de goede werking van de interne markt en de verwezenlijking van de doelstellingen
van het communautaire beleid in andere sectoren is het nodig dat op communautair
niveau minimumbelastingniveaus worden vastgesteld voor de meeste energieproducten,
met inbegrip van aardgas en kolen, alsmede voor elektriciteit, zoals nu voorgeschreven
in de richtlijn Energiebelastingen. Door vaststelling van passende communautaire
minimumniveaus kunnen bestaande verschillen in de nationale belastingniveaus
kleiner worden gemaakt.Uit hoofde van artikel 6 van het EU-Verdrag moeten de eisen inzake milieubescherming
worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid van
de Gemeenschap op andere terreinen. Als partij bij het Raamverdrag van de
Verenigde Naties inzake Klimaatverandering heeft de Europese Unie het protocol
van Kyoto bekrachtigd. De belasting van energieproducten – en in voorkomend
geval van elektriciteit – is een van de beschikbare instrumenten om
de Kyoto-doelstellingen te verwezenlijken.Afgezien van de algemene doelstellingen wordt in de richtlijn bepaald
dat de Raad op gezette tijden de vrijstellingen en verlagingen en de minimumbelastingniveaus
moet bestuderen aan de hand van een verslag en, in voorkomend geval, aan de
hand van een voorstel van de Commissie dienaangaande. De Raad moet daarbij
aandacht schenken aan de goede werking van de interne markt, de reële
waarde van de minimumbelastingniveaus, de concurrentiepositie van het bedrijfsleven
van de Europese Unie in internationaal verband en de bredere doelstellingen
van het Verdrag. De lidstaten moeten de flexibiliteit krijgen die nodig is
om een aan de nationale context aangepast beleid te bepalen en uit te voeren.3. Gevolgen voor de Nederlandse wetgevingGegeven het resultaat van de richtlijn zullen de gevolgen voor de Nederlandse
wetgeving nader moeten worden bepaald. Zoals bekend heeft Nederland al, naast
de accijnswetgeving en de brandstoffenbelasting (BSB), vooruitlopend op de
totstandkoming van de richtlijn, in 1996 een belasting op energieproducten
en elektriciteit ingevoerd: de regulerende energiebelasting (REB).Met de krachtens de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) geheven BSB
op energieproducten en krachtens dezelfde wet geheven REB op energieproducten
en elektriciteit, alsmede de krachtens de Wet op de accijns geheven accijns
op minerale oliën voldoet Nederland nu al in grote mate aan de richtlijnvereisten.
Met uitzondering van de belasting op elektriciteit – er wordt momenteel
geen belasting geheven bij een verbruik boven 10 mln kWh per jaar –
en de belasting op aardgas – het tarief voor verbruik boven de 10 mln
m3 voldoet niet aan het minimum voor niet-zakelijk verbruik uit
de richtlijn – zijn alle Nederlandse tarieven al in overeenstemming
met de nieuwe Europese minimumtarieven en liggen in veel gevallen zelfs daarboven.
Ook in het specifieke schijvensysteem in de REB is expliciet voorzien in de
richtlijn Energiebelastingen.Geheel in lijn met de Aanwijzingen voor de regelgeving wordt voorgesteld
de richtlijn in beginsel minimalistisch te implementeren, hetgeen wil zeggen
dat wetgeving alleen wordt aangepast indien de richtlijn dit vereist. Dit
houdt in dat geen gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden die de richtlijn
biedt om vormen van verbruik vrij te stellen wanneer daarin ook in de huidige
wetgeving niet is voorzien. Anderzijds zullen ook geen nieuwe heffingsmomenten
worden geïntroduceerd, ook al zou de richtlijn dit toestaan. Het uitgangspunt
van een beleidsarme implementatie is onlosmakelijk verbonden met dat van budgetneutraliteit.
De implementatie van de richtlijn wordt niet aangegrepen om de inkomsten uit
de milieubelastingen of de accijns te vergroten of te verkleinen. Introductie
van het minimumtarief op elektriciteit voor zakelijk verbruik boven het huidige
plafond zou bijvoorbeeld tot een – overigens geringe – extra opbrengst
van belasting ten laste van de energie-intensieve industrie kunnen leiden.
Maar in het licht van het uitgangspunt van budgetneutraliteit zal voor deze
groep een vrijstelling in het leven worden geroepen als zij deelnemen aan
het Benchmark-convenant of Meerjarenafspraken (MJA's) (zie paragraaf 4.2
voor een nadere toelichting). Voor introductie van het minimumtarief voor
elektriciteit en aardgas voor verbruik boven de 10 mln kWh en 10 mln m3 voor niet-zakelijke verbruikers worden geen extra inkomsten verwacht
als gevolg van de afwezigheid van niet-zakelijke verbruikers in deze tariefschijf.
Voorzover er – los van de richtlijn – beleidswijzigingen plaatsvinden
in de fiscale wetgeving op het terrein van energieproducten of elektriciteit,
zijn deze opgenomen in het Belastingplan 2004, dan wel het wetsvoorstel Overige
fiscale maatregelen 2004.Daar waar een keuze bestaat in de wijze van implementeren heeft het de
voorkeur zo dicht mogelijk aan te sluiten bij de huidige systematiek van de
Nederlandse wet- en regelgeving en blijven bestaande beleidsdoelstellingen
zoveel mogelijk gehandhaafd. Een permanent punt van aandacht is de administratieve
lastendruk. Het is belangrijk, ook voor het draagvlak van Europese regelgeving,
dat de implementatie van een richtlijn niet onnodig leidt tot meer regels.
Het doet mij genoegen te kunnen opmerken dat het onderhavig voorstel van wet
tot minder regels leidt.De richtlijn kent een aantal verplichtingen, waarvan het merendeel al
in de Nederlandse wetgeving is opgenomen. Voor een compleet overzicht zij
verwezen naar de transponeringstabel zoals opgenomen in bijlage 2. Er zijn
enkele verplichtingen die echter nadere uitwerking behoeven. De belangrijkste
daarvan zijn de volgende.– De richtlijn verhoogt de bestaande minimumtarieven op minerale
oliën van de richtlijnen uit 1992 en verplicht tot het invoeren van een
minimumtarief voor aardgas, elektriciteit en kolen. Nederland voldoet via
de Wet op de accijns, de BSB en de REB ruimschoots aan de genoemde minimumtarieven
voor minerale oliën. De tarieven in de BSB voor kolen zijn eveneens in
overeenstemming met de richtlijn. Wat betreft aardgas wordt nog niet voldaan
aan het minimumtarief voor niet-zakelijk verbruik boven de 10 mln m3. Dit tarief bedraagt omgerekend € 0,0106 per m3.
Voor elektriciteit voldoet de REB niet aan de Europese minima van € 0,0005
per kWh voor zakelijk en € 0,0010 voor niet-zakelijk verbruik, voor
zover dit het verbruik betreft boven 10 mln kWh omdat thans boven die grens
niet wordt geheven.– Op basis van de introductie van bovengenoemde tarieven zal in
de belasting ook het begrippenpaar zakelijk en niet-zakelijk verbruik moeten
worden geïntroduceerd.– De richtlijn verplicht tot het wijzigen van de heffingssystematiek
van de BSB op aardgas in een systematiek overeenkomstig die van de REB. De
richtlijn verplicht tot een heffing zo dicht mogelijk bij de laatste schakel
voor de eindverbruiker. De BSB wordt thans geheven aan het begin van de handelsketen.– De richtlijn verplicht tot het onder fiscale controle brengen
van biobrandstoffen. Dat betekent dat bijvoorbeeld voor plantaardige oliën
die bestemd zijn om te worden gebruikt als brandstof hetzelfde controleregime
gaat gelden als voor minerale oliën.– De richtlijn verplicht tot het vrijstellen van minerale oliën
als brandstof voor de opwekking van elektriciteit. Deze vrijstelling moet
in de Wet op de accijns worden opgenomen.– De productomschrijvingen uit de richtlijn, uitgedrukt in (geactualiseerde)
codes van de zogenoemde Gecombineerde Nomenclatuur (GN-codes), moeten worden
verwerkt in de Wet op de accijns. In de Wbm wordt op dit moment nog geen gebruik
gemaakt van de GN-codes. Deze zullen thans daarin worden opgenomen.– Bij levering van aardgas en elektriciteit vanuit het buitenland
voor (direct) verbruik in Nederland schrijft de richtlijn voor dat het leverende
bedrijf in de lidstaat van levering is geregistreerd. Dit geldt ook voor de
levering van kolen uit het buitenland.Daarnaast biedt de richtlijn nog de mogelijkheid tot enkele aanpassingen
waarvan, wanneer zij passen bij het Nederlandse beleid, gebruik wordt gemaakt.
Het gaat ondermeer om het volgende:– Het verbruik van elektriciteit ten behoeve van chemische reductie
en van elektrolytische en metallurgische procédés kan worden
vrijgesteld. Een dergelijke vrijstelling is in lijn met de behandeling van
andere energieproducten in de BSB en REB voorzover deze worden gebruikt anders
dan als brandstof. De introductie van deze vrijstelling in de REB is een van
de maatregelen waarmee de meeropbrengsten uit de extra schijf voor elektriciteit
voor zakelijk verbruik gecompenseerd kunnen worden.– Voor aardgas en elektriciteit geldt dat in het licht van de voorgeschreven
heffingssystematiek de mogelijkheid tot het instellen van fiscaal vertegenwoordiger
ten behoeve van de belastingheffing voor leveringen uit het buitenland zal
worden gebruikt.4. Wijze van implementeren van de belangrijkste elementenEnkele van de hiervoor genoemde verplichtingen in de richtlijn verdienen
een nadere uitwerking in dit deel van de memorie omdat de gevolgen op meerdere
aspecten van de huidige regelgeving aangrijpen.4.1. Invoeren minimumtarieven voor elektriciteitOp dit moment wordt geen REB geheven op elektriciteit voor het verbruik
boven 10 mln kWh. De tarieven voor verbruik onder 10 mln kWh liggen boven
het Europese minimumtarief. Ingevolge de richtlijn zal ook het verbruik boven
10 mln kWh moeten worden belast. De richtlijn zegt hierover het volgende.
De lidstaten mogen geen belastingniveaus toepassen die onder de voorgeschreven
minimumniveaus liggen. Voor de toepassing van de richtlijn wordt onder «belastingniveau»
verstaan het totaal van alle geheven indirecte belastingen (BTW uitgezonderd),
rechtstreeks of niet rechtstreeks berekend over de hoeveelheid energieproducten
en elektriciteit op het tijdstip van uitslag tot verbruik. De richtlijn spreekt
in artikel 4 kort gezegd over een belastingniveau bij uitslag tot verbruik.
Vervolgens wordt gerefereerd aan het tijdstip van uitslag tot verbruik. Dit
is het belastbare feit. Voor elektriciteit is echter geen sprake van «uitslag
tot verbruik», maar ligt het belastbare feit bij het moment van levering
(artikel 21, lid vijf, van de richtlijn). De verschuldigdheid van heffing
voor elektriciteit ontstaat derhalve op het moment van levering en dat is
het moment waarop aan het minimumniveau moet worden voldaan. Dit betekent
dat ieder kWh welke wordt geleverd ten minste moet zijn belast volgens het
minimumniveau uit de richtlijn. Voor de Nederlandse situatie betekent dit
concreet dat ook het verbruik boven 10 mln kWh in beginsel wat betreft het
zakelijk verbruik belast zal moeten worden tegen het verplichte minimumtarief
van € 0,0005 per kWh en wat betreft het niet-zakelijk verbruik tegen
het verplichte minimumtarief van € 0,0010 per kWh. In het wetsvoorstel
wordt hierin voorzien door het huidige plafond in de REB te laten vervallen
en de introductie van een vierde «richtlijn»-schijf, voor het
verbruik boven 10 mln kWh, gekoppeld aan de Europese minimumtarieven.4.2. Compensatie voor het minimumtarief voor bedrijven
op basis van convenantenDe invoering van het door de richtlijn Energiebelastingen voorgeschreven
minimumtarief voor elektriciteit voor het verbruik boven 10 mln kWh leidt
voor een aantal zakelijke verbruikers tot een lastenverzwaring waarvan het
niet mogelijk is gebleken deze macro terug te sluizen zonder aanzienlijke
micro-effecten. Dit blijft ook het geval nadat gebruik is gemaakt van de mogelijkheid
die de richtlijn biedt tot het vrijstellen van het gebruik van elektriciteit
voor chemische reductie en voor elektrolytische en metallurgische procédés.
Na overleg met VNO-NCW en uitvoerende instanties is als terugsluismethodiek
gekozen voor een door de richtlijn toegestane compensatie voor bedrijven door
middel van een vrijstellingsregeling op basis van het Benchmark-convenant
of meerjarenafspraken (MJA's), waarmee de deelnemende bedrijven zich hebben
verbonden tot het nemen van energiebesparende maatregelen. Voorgesteld wordt
om energie-intensieve bedrijven – namelijk zakelijke verbruikers met
een verbruik boven de 10 mln kWh – die partij zijn bij het Benchmark-convenant
of een MJA hebben afgesloten, een vrijstelling te verlenen van de belasting
voor het verbruik in de vierde schijf, dus boven 10 mln kWh, ter compensatie
van de lastenverzwaring in deze schijf als gevolg van de implementatie van
de richtlijn Energiebelastingen. Deze maatregel levert additioneel een stimulans
tot deelname aan het Benchmark-convenant en de MJA's aan partijen die nog
niet participeren en vergroot daarmee de effectiviteit.Deze maatregel kan worden getroffen op basis van artikel 17 van de richtlijn
Energiebelastingen en is aan voorwaarden onderworpen. De voorwaarden die geformuleerd
worden in de richtlijn bestaan uit twee onderdelen. Allereerst zal, om onder
het Europese minimumniveau te mogen heffen (aflopend tot nihil), een onderneming
als energie-intensief moeten kunnen worden aangemerkt. Ten tweede
moet met de onderneming een overeenkomst zijn aangegaan die leidt tot de verwezenlijking
van milieubeschermingsdoelstellingen of verbeteringen in energie-efficiëntie.
De verwezenlijking van milieubeschermingsdoelstellingen of een grotere energie-efficiëntie
moet grosso modo gelijkwaardig zijn aan wat zou zijn bereikt indien de communautaire
standaardminimumtarieven gehanteerd waren. Zowel het Benchmark-convenant als
de MJA's kunnen worden beschouwd als een overeenkomst in de zin van de richtlijn.
Terugkomend op de eerste voorwaarde betreffende de definitie van energie-intensief:
de richtlijndefinitie is gerelateerd aan een onderneming waar de aankoop van
energieproducten en elektriciteit ten minste 3,0% van de productiewaarde uitmaakt,
of de verschuldigde nationale energiebelasting ten minste 0,5% van de toegevoegde
waarde bedraagt. De Nederlandse wetgeving kent een dergelijke bepaling momenteel
niet en voorshands wordt een dergelijke definitie niet voorgesteld. De richtlijn
biedt namelijk de mogelijkheid om tijdelijk (tot 2007) de reeds nu in nationale
regelgeving gehanteerde definities van energie-intensief te hanteren. Aangezien
energie-intensief in onze wetgeving is gekoppeld aan het verbruik boven 10
mln kWh, worden bedrijven met een verbruik dat groter is dan deze hoeveelheid
voor de toepassing van de vrijstelling als energie-intensief aangemerkt.Uitdrukkelijk zij opgemerkt dat de richtlijn deze mogelijkheid slechts
tijdelijk toestaat. Om deze reden zal het vrijstellingsregime dan ook een
tijdelijke regeling zijn. Uiterlijk in 2006 zal worden bezien of en hoe deze
regeling wordt voortgezet, mede in het licht van de ophanden zijnde richtlijn
Emissiehandel. De vrijstellingsregeling, die zal worden uitgewerkt in een
algemene maatregel van bestuur, zal worden voorgelegd aan de Europese Commissie
ter beoordeling van eventuele steunelementen (zie ook paragraaf 7).4.3. Invlechten BSB in de REB en de Wet op de accijns
en verhogen van het tarief op aardgas voor niet-zakelijk verbruik boven de
10 mln m3De richtlijn Energiebelastingen verplicht tot het wijzigen van de heffingssystematiek
van de BSB op aardgas in een systematiek overeenkomstig die van de REB. Dit
volgt uit de bepalingen in de richtlijn over het belastbare feit. Het belastbare
feit voor aardgas en elektriciteit ontstaat ingevolge artikel 21, lid vijf,
van de richtlijn op het moment van levering door de distributeur of herdistributeur.
Hiermee wordt beoogd het belastbare feit zover mogelijk in de handelsketen
op te schuiven richting eindverbruiker. Dit is overigens ook in lijn met de
liberalisering van de energiemarkten. De BSB sluit wat betreft de heffing
op aardgas meer aan bij de oorspronkelijke accijnssystematiek waarbij het
belastbare feit optreedt aan het begin van de handelsketen. De REB sluit voor
aardgas al wel aan op de systematiek als voorgeschreven in de richtlijn. Indien
de heffingssystematiek op aardgas in de REB en de BSB identiek zal moeten
worden, ligt het voor de hand om de BSB-heffing op aardgas geheel onder te
brengen in de REB. Omdat de BSB over de totale aardgasleverantie verschuldigd
is, vervalt in verband daarmee het plafond in de REB voor aardgas.Aangezien aardgas op dit moment zowel wat betreft volume als belastingopbrengst
het voornaamste energieproduct is van de BSB en het belasten van de overige
brandstoffen daar min of meer een afgeleide van vormt, lijkt er geen rechtvaardiging
meer te bestaan voor een zelfstandige BSB-heffing voor die producten. Te meer
daar voor het merendeel van de overige energieproducten eveneens is voorzien
in een heffing voor die producten in hetzij de REB, hetzij de accijns. Er
blijven nog enkele producten uit de BSB over die thans noch in de accijns,
noch in de REB worden belast. Het ligt in de rede om waar mogelijk de heffing
op die producten die aansluiten op de accijnsproducten over te brengen naar
de Wet op de accijns en de heffing op producten die aansluiten op de REB-producten bij de REB onder te brengen. Het invlechten van de BSB
in de REB en de accijns leidt tot een besparing van administratieve lasten.
Het aantal soortgelijke heffingen op een bepaald product wordt door het wegvallen
van de BSB teruggebracht van drie naar twee (REB en accijns). Overigens leidt
het invlechten van de BSB in de REB en de Wet op de accijns niet tot een financiële
lastenverzwaring.Bij de invlechting is als uitgangspunt gehanteerd dat daar waar de BSB-heffing
betrekking heeft op producten die ook met REB zijn belast, het BSB-tarief
wordt toegevoegd aan de tarieven in de REB. Dat is het geval bij aardgas en
enkele minerale oliën die een ander gebruik kennen dan voor op de weg
(bijvoorbeeld verwarmingsdoeleinden). Voorts worden de BSB-tarieven, voorzover
resterend, voor brandstoffen die in de accijns worden belast, aan het accijnstarief
toegevoegd. Dat is het geval bij alle overige minerale oliën. Tot slot
resteren nog enkele gassen, die worden ondergebracht in de REB (grondslagverbreding)
en kolen. Voor het product kolen geldt een heel eigen heffingssystematiek
en het is daarom moeilijk om op de korte termijn die beschikbaar is om de
richtlijn Energiebelastingen in de Nederlandse wetgeving te implementeren
deze brandstof in 2004 in REB of accijns onder te brengen. Ondanks de relatief
geringe opbrengst die deze belasting heeft in Nederland (ongeveer € 9
mln), is het op basis van de richtlijn niet mogelijk en op basis van milieuargumenten
ook niet wenselijk de heffing te laten vervallen. Daarom wordt voorgesteld
voor deze brandstof de BSB voorlopig te handhaven. In het kader van de volgende
technische herziening van de Wbm zal het onderbrengen van kolen in de energiebelasting
worden bezien. Voor het regime met betrekking tot kolen zijn geen inhoudelijke
wijzigingen beoogd.Om aan de minimumtarieven van de richtlijn te voldoen, moet na de invlechting
van de BSB in de REB het tarief voor aardgas voor niet-zakelijk verbruik boven
de 10 mln m3 worden verhoogd tot € 0,0106 per m3.In de tabel die is opgenomen in paragraaf 5 over de tarieven, is
te zien hoe een en ander uitwerkt en hoe de tarieven komen te luiden.De in de BSB opgenomen toeslagen voor lichte oliën met lage researchoktaangetallen
komen te vervallen. Genoemde brandstoffen kennen geen gebruik meer in het
reguliere verkeer.4.4 Naamswijziging energiebelastingIn verband met de invlechting van een deel van de brandstoffenbelasting
in de regulerende energiebelasting als onderdeel van de implementatie van
de richtlijn Energiebelastingen wordt voorgesteld de naam van de regulerende
energiebelasting te wijzigen in energiebelasting (EB). Het woord regulerend
is destijds in de naam opgenomen ter onderscheiding van de BSB en beoogde
aan te geven dat het milieudoel – te weten aansporing tot energiebesparend
gedrag en stimulering van duurzame energie – voorop stond. De implementatie
van de richtlijn Energiebelastingen, waarbij de BSB deels in de REB en deels
in de Wet op de accijns wordt ingevlochten, is aanleiding voor naamsverandering
van de REB, ook al is er niet sprake van een grote verandering in het karakter
van deze belasting. Ook in de toekomst zal de energiebelasting een regulerend
karakter hebben en aanleiding blijven geven tot terugsluizing(sproblematiek).
De overwegingen om nu toch naar een algemene, meer in de fiscale structuur
passende naam over te gaan zijn de volgende.In de toekomst maakt deze belasting deel uit van een geharmoniseerde communautaire
regelgevingsstructuur, waarbij verschillende dimensies van communautair beleid
(zoals fiscaliteit, interne markt en milieu) worden geïntegreerd. In
dat kader past de bijzondere nadruk op het regulerende karakter niet meer.
Voorts wordt in het wetsvoorstel de grondslag van de REB door de uitbreiding
met de BSB verbreed. Daarnaast is het karakter van de belasting wat de stimulering
van duurzame energie betreft veranderd door een aantal recente
(ombuigings)maatregelen waarbij de stimulering van de binnenlandse productie
van duurzame energie (via de subsidieregeling Milieukwaliteit in de elektriciteitsproductie)
en de subsidiëring van energiebesparing bij apparaten en voorzieningen
(Energiepremieregeling) buiten de fiscaliteit vorm is gegeven.Met deze naamswijziging komt het gewijzigde karakter van de belasting,
die thans deel uitmaakt van een geharmoniseerde communautaire regelgevingsstructuur
waarin verschillende dimensies van communautair beleid zijn geïntegreerd,
beter tot uitdrukking.5. TarievenIn bijgaande tabel zijn de tarieven opgenomen als gevolg van de implementatie
richtlijn Energiebelastingen, waarbij de hiervoor genoemde systematiek is
gehanteerd voor de invlechting. In de eerste, derde en vijfde kolom zijn de
huidige tarieven in de REB, BSB respectievelijk accijns opgenomen. In de tweede,
vierde en zesde kolom zijn deze getallen – voor zover voorgeschreven
in artikel 37a van de Wbm – geïndexeerd. In dit wetsvoorstel wordt
gerekend met een inflatie (tabelcorrectiefactor) van 2,6%. Inmiddels heeft
het CBS aangegeven dat de inflatiecijfers van juni 2002 tot en met juni 2003
worden herzien waardoor de tabelcorrectiefactor voor 2004 mogelijk lager uitvalt.
Wanneer de definitieve CBS-cijfers beschikbaar zijn zal, indien noodzakelijk,
het wetsvoorstel door middel van een nota van wijziging worden aangepast.
In de zevende kolom zijn de tarieven opgenomen, zoals deze gelden voor de
energiebelasting na implementatie van de richtlijn Energiebelastingen. Daarbij
zijn de BSB-tarieven ingevlochten, is het aardgastarief voor niet-zakelijk
verbruik boven de 10 mln m3 verhoogd en is een vierde schijf voor
elektriciteit voor zakelijk en niet-zakelijk verbruik ter hoogte van het Europese
minimum geïntroduceerd. In de achtste kolom staan de tarieven voor de
accijns na implementatie van de richtlijn, na invlechting van een aantal BSB-tarieven.
In de nieuwe energiebelasting zullen de tarieven, net als in de BSB en REB,
worden geïndexeerd, waarin ook de nieuwe vierde schijf voor elektriciteit
meeloopt. Er is sprake van een afwijkende situatie bij de glastuinbouw. De
tarieven in de REB voor deze sector zijn namelijk niet jaarlijks geïndexeerd,
maar zouden in overeenstemming met daarover met de Europese Commissie gemaakte
afspraken, stapsgewijs worden verhoogd. De eerstvolgende keer per 1 januari
2005. Het tarief op aardgas in de BSB dat (uiteraard) ook van toepassing is
op de glastuinbouw is wel geïndexeerd. Gelet op de verhouding tussen
de tarieven in de REB en de BSB – de laatste tarieven zijn aanmerkelijk
hoger – en op de gedachte dat de tarieven in de REB gerelateerd zijn
via een percentage aan de energie-intensieve bedrijven – waarvoor wel
een indexering geldt – wordt voorgesteld de tarieven voor de glastuinbouw
na invlechting in zijn geheel te indexeren. Omdat het tarief in de REB voor
de glastuinbouw heel laag is, gaat het om een zeer gering bedrag met een verwaarloosbare
budgettaire opbrengst (in totaal enkele tienduizenden Euro's).Tariefberekening Wetsvoorstel implementatie richtlijn
EnergiebelastingenBrandstofTarief
perBestaande
situatieNieuwe situatie  BSB 2003REB 2003Accijns 2003EB 2004Accijns 2004   Geïnd. Geïnd. Geïnd.    (1)(2)(3)(4)(5)(6)(7)(8)Aardgas         0–5000m30,01100,01130,12850,1318  0,1431 5000–170 000m30,01100,01130,06000,0616  0,0729 170 000–1 mln.m30,01100,01130,01110,0114  0,0227 1 mln-10 mln.m30,01100,0113    0,0113 10 mln.-> zakelijk verbruikm30,00730,0075    0,0075 10 mln-> niet-zakelijk verbruikm30,00730,0075    0,0106 Elektriciteit         10 mln.-> zakelijk verbruikkWh      0,0005 10 mln-> niet-zakelijk verbruikkWh      0,0010 Hoogovengas, cokesovengas, kolengas en raffinaderijgas1000 GJ121,33124,48    124,48 KV-gas1000 GJ479,14491,60    491,60 Gelode lichte olie1000 L12,8613,19  703,67721,97 735,16Ongelode lichte olie, laagzwavelig1000 L12,8613,19  616,48632,51 645,70Ongelode lichte olie1000 L12,8613,19  630,58646,98 660,17Halfzware olie, weggebruik. lgzw.1000 L14,0914,46  322,71331,10 345,663Halfzware olie, weggebruik1000 L14,0914,46  337,25346,02 360,58*Halfzware olie, ander gebruik         0–159 0001000 L14,0914,46135,10138,6146,56 153,0746,56159 000->1000 L14,0914,46  46,56 14,4646,56Gasolie, weggebruik, laagzwavelig1000 L14,1914,56  322,71331,10 345,66Gasolie, weggebruik1000 L14,1914,56  337,25346,02 360,58Gasolie, ander gebruik         0–153 0001000 L14,1914,56136,24139,7846,56 154,3446,56153 000->1000 L14,1914,56  46,56 14,5646,56LPG, weggebruik1000 kg16,9417,38  78,86  96,24 LPG, ander gebruik         0–119 0001000 kg16,9417,38161,16165,35  182,73 119 000->1000 kg16,9417,38    17,38 Zware stookolie1000 kg16,5717,00  15,54  32,54Stortgas, rioolwaterzuiverings- gas en biogas         0–5000m30,01100,01130,04530,0465  0,0578 5000- 10 mln.m30,01100,0113    0,0113 10 mln.->m30,00730,0075    0,0075 Glastuinbouw         – Aardgas         0–5000m30,01100,01130,00165   0,01295 5000–170000m30,01100,01130,00077   0,01207 170 000–1 mln.m30,01100,01130,00 014   0,01 144 1 mln.-10 mln.m30,01100,0113    0,0113 10 mln.->m30,00730,0075    0,0075 – Halfzware olie         0–159 0001000 L14,0914,461,7329 46,56 16,192946,56159 000->1000 L14,0914,46  46,56 14,4646,56 – Gasolie         0–153 0001000 L14,1914,561,7475 46,56 16,307546,56153 000->1000 L14,1914,56  46,56 14,5646,56 – LPG         0–119 0001000 kg16,9417,382,0671   19,4471 119 000->1000 kg16,9417,38    17,38 * Omdat halfzware olie en gasolie in de accijns belast worden volgens
hetzelfde tarief, dient na invlechting van de BSB hier hetzelfde tarief te
resulteren als bij de accijns op gasolie. Aangezien het materiële belang
van gasolie groter is, wordt het BSB-tarief op deze brandstof als leidend
genomen.6. Budgettaire effectenDe budgettaire effecten van dit wetsvoorstel kunnen per saldo worden verwaarloosd.
Er treedt een plus op van minder dan € 1 mln doordat enkele bedrijven
niet van de vrijstellingsregeling voor elektriciteitsgebruik boven 10 mln
kWh gebruik zullen maken omdat zij niet deelnemen aan een Benchmark-convenant
of MJA en geen gebruik kunnen maken van de vrijstelling voor chemische reductie,
elektrolytische en metallurgische processen. Deze plus valt overigens weg
indien deze bedrijven besluiten alsnog toe te treden tot het Benchmark-convenant
of een MJA. Daartegenover staat een derving van minder dan € 1 mln
als gevolg van het door de invlechting van de BSB in de REB toegenomen belang
van de teruggaafregeling voor kerken en non-profitinstellingen.7. Handhavings- en uitvoeringsaspecten, administratieve
lasten en personele aspectenIn deze paragraaf wordt nader ingegaan op een aantal effecten en aspecten
die optreden als gevolg van de implementatie van de richtlijn Energiebelastingen.
Deze effecten en aspecten betreffen:– het invlechten van de BSB voorzover deze wordt geheven van gas
en minerale oliën, in de regulerende energiebelasting en de accijns;– twee extra tarieven in de REB voor elektriciteit boven een verbruik
van 10 mln kWh;– introductie van onderscheid tussen zakelijk en niet-zakelijk verbruik
voor tarieven boven 10 mln kWh resp. 10 mln m3, en– een vrijstellingsregeling voor dat deel van het elektriciteitsverbruik
dat boven 10 mln kWh ligt voor grootverbruikers die deelnemen aan het Benchmark-convenant
of de MJA's.Het invlechten van de BSB voorzover deze niet van kolen wordt geheven,
levert geen extra administratieve lasten op omdat het hierbij in de REB en
de accijns gaat om tariefwijzigingen. Het grotendeels wegvallen van de afzonderlijke
BSB heeft een vermindering aan administratieve lasten tot gevolg, omdat de
heffing bij de handelaren in minerale oliën en gas wegvalt en daarmee
het grootste deel van de aan de BSB verbonden administratieve lasten. De structurele
vermindering van de administratieve lasten bedraagt naar verwachting € 1
mln. Als gevolg van de genoemde invlechting vervalt ook een groot gedeelte
van de werkzaamheden bij de Belastingdienst die samenhangen met de uitvoering
van de BSB. Dit wetsvoorstel heeft daardoor tevens een structurele verlaging
van de uitvoeringskosten van de Belastingdienst met € 2,5 mln. tot
gevolg. De hiermee gemoeide personele capaciteit bedraagt 10 fte.Ook de heffing op elektriciteitsverbruik boven 10 mln kWh in de REB leidt
niet tot extra administratieve lasten. Het betreft hier een tariefwijziging
die begeleid wordt door een vrijstellingsregeling. De vrijstellingsregeling
voor verbruik dat in de extra tariefschijf valt, brengt te verwaarlozen administratieve
lasten en uitvoeringskosten mee. De vrijstellingsregeling kan namelijk meeliften
met de uitvoering en controle van het Benchmark-convenant en de MJA's.Introductie van het onderscheid tussen zakelijk en niet-zakelijk verbruik
voor verbruik boven de 10 mln kWh en 10 mln m3 heeft een zeer beperkt
en eenmalig effect op de administratieve lasten. Er zijn maar enkele zakelijke
verbruikers die afzonderlijk een verklaring van zakelijk verbruik moeten overleggen.8. Europeesrechtelijke aspectenOver de wijze waarop de richtlijn Energiebelastingen is geïmplementeerd
in de Nederlandse wetgeving, moet de Europese Commissie worden geïnformeerd.
Dit laat onverlet dat steunmaatregelen vooraf ter goedkeuring
moeten worden voorgelegd aan de Commissie, die deze vervolgens beoordeelt
aan de hand van de Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve
van het milieu (PbEG, 2001/C 37/03).Daarbij gaat het in de eerste plaats om de vrijstelling die wordt verleend
ter zake van de levering van elektriciteit die wordt gebruikt voor chemische
reductie en elektrolytische en metallurgische procédés, zoals
genoemd in artikel 36k, derde lid, van de Wbm.In de tweede plaats betreft het de vrijstelling ter zake van de levering
van elektriciteit aan verbruikers, die in het kader van het Benchmark-convenant
of een MJA verplichtingen op zich hebben genomen ter verbetering van de energie-efficiëntie,
voor verbruik boven 10 mln kWh, zoals bedoeld in artikel 36q van de Wbm.Omdat deze regelingen expliciet worden toegestaan in de richtlijn Energiebelastingen,
wordt verwacht dat de goedkeuring tijdig zal worden verleend.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I (Wet belastingen op milieugrondslag)Onderdeel A (artikel 1 van de Wet belastingen op milieugrondslag)Artikel 1 van de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) bepaalt welke
belastingen krachtens deze wet worden geheven. De naam van de regulerende
energiebelasting wordt, zoals in het algemeen deel is toegelicht, gewijzigd
in energiebelasting.Onderdeel B (artikel 2 van Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 2 zijn enkele definities opgenomen. In dit onderdeel wordt
de definitie van GN-codes toegevoegd. Deze GN-codes zijn vastgesteld bij Europese
verordening ((EEG) nr. 2658/87 van de Raad van de Europese Gemeenschappen)
en hebben betrekking op de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijke
douanetarief. De richtlijn Energiebelastingen voorziet in artikel 2, lid vijf,
in de mogelijkheid om bij besluit van het accijnscomité (procedure
van artikel 27 van de richtlijn Energiebelastingen) de GN-codes in de richtlijn
aan te passen ingeval de gecombineerde nomenclatuur wordt gewijzigd. Op deze
manier wordt voorkomen dat bijvoorbeeld voor de accijnswetgeving andere GN-codes
moeten worden gehanteerd dan voor de douanewetgeving, een situatie die tot
op heden soms tot ongemakken heeft geleid. Het nieuwe tweede lid van artikel
2 van de Wbm regelt dat vervolgens bij ministeriële regeling de Wbm kan
worden aangepast om deze in overeenstemming te brengen met de in de richtlijn
Energiebelastingen gewijzigde GN-codes.Onderdeel C (artikel 20 tot en met 29 van de Wet belastingen
op milieugrondslag)In de artikelen zoals die zijn opgenomen in dit onderdeel, wordt voorzien
in een brandstoffenbelasting die alleen nog van toepassing is op kolen. Beoogd
is om de bepalingen, voorzover deze van toepassing waren op kolen voor deze
wetswijziging, volledig in stand te houden. Er zijn dus geen beleidswijzigingen
beoogd. Er zijn slechts enkele kleine aanpassingen gedaan op basis van de
richtlijn Energiebelastingen. Voor de toegankelijkheid van de wetsgeschiedenis
is er echter voor gekozen om de artikelen in de BSB opnieuw toe te lichten.
Daarin zijn wijzigingen op basis van de richtlijn verwerkt.Artikel 20Artikel 20 bevat een aantal begripsbepalingen.Onderdeel a bevat een omschrijving van het begrip kolen. Daarvoor wordt
verwezen naar de GN-codes 2701, 2702 en 2704. Reden voor deze verwijzing is
het feit dat de richtlijn Energiebelastingen voorschrijft dat producten die
onder deze GN-codes vallen moeten worden belast. GN-code 2701 omvat naast
steenkool: briketten, eierkolen en dergelijke van steenkool vervaardigde vaste
brandstoffen. GN-code 2702 omvat bruinkool, ook indien geperst, andere dan
git. GN-code 2704 omvat cokes en halfcokes, van steenkool, van bruinkool of
van turf, ook indien geperst en retortenkool.Onderdeel b geeft een toelichting op het begrip brandstof hetgeen wordt
omschreven als: een stof – met inbegrip van alle daaraan toegevoegde
stoffen – dienende voor verbranding met het doel de daarbij ontstane
energie te benutten, bij welke verbranding verontreinigende stoffen in de
buitenlucht kunnen geraken. Deze omschrijving is ontleend aan de omschrijving
van brandstof in de Wet inzake luchtverontreiniging.Onderdeel c geeft de volgende omschrijving van afleveren: het aan de voorraad
onttrekken door een leverancier in verband met de afgifte aan of verzending
naar een afnemer. In onderdeel d is gebruiken omschreven als: aanwenden als
brandstof.Artikel 21Artikel 21 behandelt de grondslag van de brandstoffenbelasting. Het eerste
en vierde lid van artikel 21 bepalen dat de brandstoffenbelasting wordt geheven
ter zake van kolen ongeacht de bewerking die op de kolen is toegepast.Het tweede lid bepaalt dat de kolen in de heffing worden betrokken indien
ze worden afgeleverd of gebruikt. Bij de inzet van tot cokes bewerkte kolen
waarbij andere functies dan de brandstoffunctie aan de orde zijn, wordt van
heffing afgezien. Bij andere functies kan gedacht worden aan de grondstoffunctie
en de reductiefunctie. Een voorbeeld van een dergelijke inzet van cokes is
de productie van ruw ijzer. Teneinde cumulatie van de belasting te voorkomen
worden ingevolge het derde lid de kolen slechts aan de belasting onderworpen
voorzover die goederen door degene die ze afleveren, zijn gewonnen, vervaardigd
of ingevoerd.Voorts schrijft de richtlijn voor dat het verbruik van kolen binnen een
bedrijf dat energieproducten produceert, niet wordt beschouwd als een belastbaar
feit indien dat verbruik bestaat uit binnen het bedrijf geproduceerde kolen
en voorzover dat gebruik is gericht op het produceren van energieproducten
in dezelfde inrichting. Onder de Europese definitie van energieproducten,
die van deze regeling kunnen profiteren, worden begrepen: aardgas, overige
gassen en minerale oliën. In verband met inzet van productie voor minerale
olie, is een verwijzing naar de Wet op de accijns opgenomen. Dit is geregeld
in het vijfde lid.Artikel 22Artikel 22 behandelt de belastingplicht. De belasting wordt geheven van
degene die de kolen aflevert of gebruikt, voorzover deze door hem zijn gewonnen,
vervaardigd of binnen Nederland gebracht. Degene die de kolen zelf heeft gewonnen,
vervaardigd of binnen Nederland heeft gebracht, is de belasting verschuldigd
als hij zelf de kolen gebruikt, maar eveneens als hij ze aan een ander aflevert.
Zijn afnemer, die de kolen als brandstof gaat gebruiken of doorlevert aan
anderen, blijft buiten de heffing, aangezien hij de kolen niet zelf heeft
gewonnen, vervaardigd of binnen Nederland heeft gebracht. Hiermee wordt bereikt
dat de brandstoffenbelasting alleen in de eerste schakel wordt geheven.Artikel 21, vijfde lid, van de richtlijn Energiebelastingen bepaalt dat
de belastingplichtige geregistreerd moet zijn. Registratie vindt nu al plaats
in verband met de algemene heffingsregels van de brandstoffenbelasting en
wordt daarom niet nader bepaald in de wet.Artikel 23In dit artikel wordt als maatstaf van heffing vastgesteld een eenheid
brandstof, uitgedrukt in kilogram.Artikel 24Artikel 24 regelt het tijdstip van verschuldigdheid. De belasting wordt
verschuldigd op het tijdstip waarop het gebruik of de aflevering van de kolen
plaatsvindt.Artikel 25Dit artikel bevat de tarieven van de brandstoffenbelasting. Het tarief
voor kolen is in beginsel een vast bedrag per 1000 kilogram (tarief per 1
januari 2004: € 12,30). In de handel zijn de gewichtseenheden de
gebruikelijke eenheden. Grote verbruikers plegen echter de energie-inhoud
als eenheid te hanteren. Om die reden wordt in het derde lid belastingplichtigen
een keuzemogelijkheid geboden om de brandstoffenbelasting aan te geven tegen
het standaardtarief per 1000 kilogram dan wel tegen het gecorrigeerde tarief
op energie-inhoud en op koolstofgehalte. Teneinde het opnemen van ingewikkelde
formules in de wet te voorkomen is een tarief weergegeven per gigajoule en
per kilogram CO2. Bij een keuze voor het gecorrigeerde tarief wordt de belastingplichtige
verplicht om van elke ingekochte partij kolen de energie-inhoud en het koolstofgehalte
te bepalen en te administreren. De ter zake geldende voorwaarden en beperkingen
zijn opgenomen in het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag. Uiteraard
dient een bestendige gedragslijn te worden gevolgd. Om die reden is bepaald
dat bij inwilliging van het verzoek zulks geldt tot wederopzegging door belanghebbende
doch ten minste voor vijf jaren. Een hernieuwd verzoek kan pas vijf jaren
na die wederopzegging worden ingewilligd.Ingevolge het tweede lid bedraagt het tarief nihil voor kolen die worden
afgeleverd met een buiten Nederland gelegen bestemming. Voorwaarde is dat
kan worden aangetoond dat de desbetreffende brandstoffen in verband met de
aflevering buiten Nederland zijn gebracht.Artikel 26Artikel 26 bevat een vrijstelling van de brandstoffenbelasting voor kolen
die worden gebruikt als brandstof voor het opwekken van elektriciteit. Op
grond van het eerste lid kunnen de kolen met toepassing van een vrijstelling
worden geleverd indien de kolen door de belastingplichtige rechtstreeks worden
geleverd aan de gebruiker (de producent van elektriciteit). Indien de gebruiker
zelf als belastingplichtige wordt aangemerkt omdat hij bijvoorbeeld zelf de
kolen binnen Nederland heeft gebracht, kan de vrijstelling door de gebruiker
zelf worden toegepast. De vrijstelling is van toepassing indien de kolen worden
gebruikt voor het opwekken van elektriciteit in een installatie met een elektrisch
rendement van minimaal 30%. Deze rendementseis is ingevolge het tweede lid
gelijk gesteld aan een gemiddeld gebruik van maximaal 12 megajoule per opgewekt
kWh. De rendementseis strekt ertoe alleen installaties met een enigszins serieuze
elektriciteitsproductie in aanmerking te laten komen voor de vrijstelling
ter vermijding van oneigenlijk verbruik. In de op grond van het derde lid
van artikel 26 bij algemene maatregel van bestuur te stellen voorwaarden zal onder andere worden bepaald dat de onderhavige vrijstelling niet geldt
voor elektriciteitscentrales – zowel WKK-installaties als andere installaties –
met een vermogen van minder dan 60 kW. In het vierde lid is vastgelegd dat
de minister van Financiën de bevoegdheid heeft om nadere regels te stellen
ten behoeve van de uitvoering.Artikel 27In dit artikel is een tweetal teruggaafregelingen opgenomen. Ingevolge
het eerste lid wordt teruggaaf verleend aan degene die door derden aan hem
afgeleverde kolen heeft gebruikt anders dan als brandstof. In het tweede lid
wordt voorzien in een teruggaaf van de van kolen geheven belasting voorzover
deze worden afgeleverd met een buiten Nederland gelegen bestemming, dan wel
buiten Nederland worden gebracht teneinde daar te worden afgeleverd of gebruikt
door degene die deze brandstoffen buiten Nederland brengt. In deze gevallen
zou op grond van artikel 25, tweede lid, aanspraak kunnen worden gemaakt op
het nihiltarief. Op grond van het derde lid beslist de inspecteur op een verzoek
om teruggaaf bij voor bezwaar vatbare beschikking. Het doel van deze bepaling
is het mogelijk maken van een rechtsingang voor de indiener van het teruggaafverzoek.
De ter zake van de teruggaaf geldende voorwaarden en beperkingen worden op
grond van het zesde lid opgenomen in het Uitvoeringsbesluit belastingen op
milieugrondslag. Op grond van het zevende lid heeft de minister van Financiën
de bevoegdheid om nadere regels te stellen ten behoeve van de uitvoering.Artikel 28Artikel 28 bevat een teruggaafregeling voor kolen die worden gebruikt
als brandstof voor het opwekken van elektriciteit. Artikel 26 voorziet hiervoor
in een vrijstelling, maar kolen kunnen niet in alle gevallen met toepassing
van de vrijstelling worden afgeleverd. Wanneer bijvoorbeeld een importeur
als belastingplichtige voor de brandstoffenbelasting kolen levert aan een
handelaar, waarna de handelaar de kolen doorlevert aan een producent van elektriciteit,
is toepassing van een vrijstelling niet mogelijk. Voor deze gevallen voorziet
artikel 28 in een teruggaafregeling. Evenals bij de in artikel 26 opgenomen
vrijstelling geldt voor de teruggaaf dat deze van toepassing is indien de
kolen worden gebruikt voor het opwekken van elektriciteit in een installatie
met een elektrisch rendement van minimaal 30%. Deze rendementseis is ingevolge
het tweede lid van artikel 26 gelijk gesteld aan een gemiddeld gebruik van
maximaal 12 megajoule per opgewekt kWh. De rendementseis strekt ertoe alleen
installaties met een enigszins serieuze elektriciteitsproductie in aanmerking
te laten komen voor de teruggaaf. In de op grond van het derde lid van artikel
28 bij algemene maatregel van bestuur te stellen voorwaarden zal onder andere
worden bepaald dat de onderhavige vrijstelling niet geldt voor elektriciteitscentrales –
zowel WKK-installaties als andere installaties – met een vermogen van
minder dan 60 kW. In het vierde lid is – door het van toepassing verklaren
van artikel 27, derde tot en met vijfde en zevende lid – vastgelegd
dat de inspecteur op een verzoek om teruggaaf beslist bij een voor bezwaar
vatbare beschikking en dat de minister van Financiën de bevoegdheid heeft
om nadere regels te stellen ten behoeve van de uitvoering.Artikel 29In dit artikel zijn de verplichtingen opgenomen die specifiek ten dienste
van de belastingheffing van Hoofdstuk IV strekken. Ten behoeve van de controleerbaarheid
is in het eerste lid bepaald dat de belastingplichtige is gehouden een zodanige
administratie te voeren dat de voor de heffing van de brandstoffenbelasting
benodigde gegevens te allen tijde duidelijk uit de administratie blijken.
In het tweede lid is vastgelegd dat de minister van Financiën de bevoegdheid
heeft om nadere regels te stellen omtrent de wijze waarop de in het eerste
lid bedoelde verplichting moet worden nagekomen.Onderdeel D (hoofdstuk Va van de Wet belastingen op milieugrondslag)In verband met de naamswijziging van de energiebelasting (zie paragraaf 4.4
van het algemeen deel van deze memorie) is het opschrift van hoofdstuk Va
gewijzigd.Onderdeel E (artikel 36a van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36a, eerste lid, zijn definities gegeven van begrippen die
in de energiebelasting worden gehanteerd.Aan de bestaande begripsbepalingen zijn nieuwe definities toegevoegd voor
aardgas en overige gassen. Onder overige gassen wordt verstaan: raffinaderijgas,
kolengas, cokesovengas, hoogovengas en KV-gas. Dit zijn definities die voorheen
ook in de brandstoffenbelasting (BSB) waren opgenomen. Thans wordt waar mogelijk
voor de definiëring gebruik gemaakt van de GN-codes zoals die ook in
de richtlijn Energiebelastingen zijn opgenomen. Ook in de nieuw opgenomen
definitie van elektriciteit wordt overeenkomstig vorenbedoelde richtlijn verwezen
naar de desbetreffende GN-code. Het feit dat thans wordt verwezen naar GN-codes
heeft geen inhoudelijke consequenties.Tevens is toegevoegd een definitie van Nm3. Deze definitie
van «normaalkubiekemeter» is noodzakelijk omdat in artikel 36i
vereist wordt voor bepaalde leveranties, dat de belasting verschuldigd wordt
over deze rekeneenheid. Zie voor een nadere toelichting onderdeel K.Ten slotte is een definitie toegevoegd van het begrip brandstof: een stof –
met inbegrip van alle daaraan toegevoegde stoffen – dienende voor verbranding
met het doel de daarbij ontstane energie te benutten, bij welke verbranding
verontreinigende stoffen in de buitenlucht kunnen geraken. Deze omschrijving
is ontleend aan de omschrijving van brandstof in de Wet inzake luchtverontreiniging.Onderdeel F (artikel 36b van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36b is de grondslag van de belasting gegeven. In verband met
de invlechting van de BSB is de grondslag uitgebreid met de in artikel 36a
gedefinieerde «overige gassen».Daarnaast schrijft de richtlijn Energiebelastingen voor dat brandstoffen
die niet genoemd worden in de heffingsgrondslag, maar eenzelfde toepassing
kennen als een brandstof die wel behoort tot de heffingsgrondslag, ook belast
moeten worden en wel met een overeenkomstig tarief en volgens dezelfde heffingssystematiek.
Het tweede lid van artikel 36b, dat al een dergelijke bepaling kende voor
aardgas, is nu uitgebreid tot andere brandstoffen die belast worden in de
energiebelasting. Hiermee wordt bereikt dat in situaties waarin een product
c.q. brandstof direct of indirect als vervanger van een onder de REB belast
product wordt gebruikt, op eenzelfde wijze REB-heffing plaats vindt als bij
het product dat het vervangt. Hiermee wordt voorkomen – evenals het
oude tweede lid in artikel 36b voor aardgas – dat de heffingsgrondslag
van de REB wordt uitgehold door het gebruik van equivalenten van de in de
REB belaste producten die niet onder de opsomming van artikel 36b vallen.
Als voorbeeld kan genoemd worden waterstof die wordt gebruikt als aardgas
of biobrandstof die wordt gebruikt als minerale olie (bijvoorbeeld diesel).Onderdeel G (artikel 36c van de Wet belastingen op milieugrondslag)Artikel 36c regelt het belastbare feit. Het tweede lid van dit artikel,
dat aanvankelijk uitsluitend zag op aardgas, is uitgebreid naar overige gassen,
waaronder ingevolge artikel 36a worden verstaan: hoogovengas, cokesovengas,
kolengas, raffinaderijgas en KV-gas. Voor de overige gassen geldt als belastbare
feit de levering aan een verbruiker.Daarnaast zijn de maximale hoeveelheden waarover belasting moet worden
betaald voor aardgas (voorheen 1 mln m3), alsmede voor elektriciteit
(voorheen 10 mln kWh) geschrapt in respectievelijk het tweede en derde lid.
De richtlijn schrijft voor dat het gehele verbruik wordt belast, dus ook het
verbruik boven de eerdergenoemde grenzen.Als gevolg van het feit dat deze hoeveelheidgrenzen vervallen, is het
voormalig vierde lid niet meer relevant en derhalve vervallen.In het vijfde lid, voorheen zesde lid, wordt nu – als gevolg van
het verbreden van het tweede lid – eveneens verwezen naar overige gassen.Voorts schrijft de richtlijn voor dat het verbruik van energieproducten
binnen een bedrijf dat energieproducten produceert, niet wordt beschouwd als
een belastbaar feit, indien dat verbruik bestaat uit binnen het bedrijf geproduceerde
energieproducten en voorzover dat gebruik is gericht op het produceren van
energieproducten in dezelfde inrichting. Onder de Europese definitie van energieproducten
die van deze regeling kunnen profiteren, worden begrepen: aardgas, overige
gassen en minerale oliën. In verband met inzet van productie voor minerale
olie, is een verwijzing naar de Wet op de accijns opgenomen. Voor zover het
gaat om minerale oliën die worden aangewend voor de vervaardiging van
minerale oliën is voorzien in een niet-heffing in de Wet op de accijns.
In het zesde lid is deze niet-heffing geregeld voor aardgas en overige gassen.Tot slot zijn in artikel 36c in verband met het vervallen en toevoegen
van leden enkele verwijzingen aangepast.Onderdeel H (artikel 36e van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36e wordt bepaald wie belastingplichtig is. In het tweede lid
van dit artikel is thans ook voorzien in de aanwijzing van een belastingplichtige
voor de overige gassen die zijn toegevoegd aan het bereik van de energiebelasting.In het derde lid wordt als gevolg van het vervallen van het oude vierde
lid van artikel 36c de verwijzing naar dat artikel aangepast.Daarnaast wordt de belastingplicht gewijzigd voor leveringen van aardgas
en elektriciteit door leveranciers die buiten Nederland zijn gevestigd. Voorheen
werd in het vierde lid voorgeschreven dat bij dergelijke leveranties de verbruiker
belastingplichtig was. Deze bepaling blijft alleen nog van toepassing indien
geen sprake is van een fiscaal vertegenwoordiger en wordt vernummerd tot het
negende lid. De richtlijn Energiebelastingen biedt de mogelijkheid tot het
aanstellen van een fiscaal vertegenwoordiger. De fiscaal vertegenwoordiger
treedt dan op als belastingplichtige ten behoeve van degene die levert vanuit
het buitenland.In artikel 36e worden vijf leden ingevoegd na het derde lid, onder vernummering
van het vierde en vijfde lid, waarin de fiscaal vertegenwoordiger wordt geïntroduceerd.
In het vierde lid van artikel 36e wordt de leverancier vanuit het buitenland
verplicht een fiscaal vertegenwoordiger aan te stellen ter zake van de levering.
Deze dient in het bezit te zijn van een door de inspecteur verstrekte vergunning,
zo staat in het vijfde lid. In het zesde lid wordt bepaald dat degene die
wil optreden als fiscaal vertegenwoordiger, daartoe een verzoek moet doen
bij de inspecteur voor een vergunning. De vereisten waaraan deze vergunning
moet voldoen, worden nader omschreven in een algemene maatregel van bestuur.
De beoogd fiscaal vertegenwoordiger moet een verklaring overleggen waaruit
blijkt dat hij gemachtigd is degene die wil leveren vanuit het buitenland
te vertegenwoordigen, zo bepaalt het zevende lid. In het achtste lid is bepaald
dat bij algemene maatregel van bestuur, ter verzekering van de heffing en
de invordering, regels kunnen worden gesteld met betrekking tot de voorwaarden
waaronder de vergunning wordt verleend, gewijzigd en ingetrokken en met betrekking
tot het verlenen, wijzigen en intrekken van de vergunning bezwaar kan worden
gemaakt.Onderdeel I (artikel 36g van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36g wordt de maatstaf van heffing van de energiebelasting bepaald.
Aan de maatstaf van de heffing wordt de eenheid gigajoule toegevoegd in verband
met het feit dat hoogovengas, cokesovengas, kolengas, raffinaderijgas en KV-gas
zijn toegevoegd als belastbare producten. Deze brandstoffen worden belast
per gigajoule.Onderdeel J (artikel 36h van de Wet belastingen op milieugrondslag)Aan artikel 36h, waarin de verschuldigdheid van de belasting wordt bepaald,
is in het derde lid aan aardgas «overige gassen» toegevoegd, waardoor
ook voor deze gassen de belasting wordt verschuldigd ten tijde van de facturering
of – in voorkomende gevallen – ten tijde van de uitreiking van
de voorschotnota. Voor de definitie van overige gassen wordt verwezen naar
onderdeel E.In het vierde lid van artikel 36h vervalt de verwijzing naar artikel 36c,
tweede en derde lid. Met het vervallen van de hoeveelheidgrenzen in genoemde
leden is een verwijzing niet meer noodzakelijk.Ten slotte wordt de verwijzing in het zesde lid naar artikel 36c aangepast
in verband het vervallen van het oude vierde lid van dat artikel.Onderdeel K (artikel 36i van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36i zijn de tarieven van de belasting opgenomen. Als gevolg
van de invlechting van de brandstoffenbelasting in de energiebelasting zijn
diverse tarieven in dit artikel verhoogd. Zij worden alle verhoogd met het
tarief dat gold in de brandstoffenbelasting voor de desbetreffende brandstof.
Het betreft in de eerste plaats de tarieven op halfzware olie, gasolie en
vloeibaar gemaakt petroleumgas (LPG), zoals genoemd in het eerste lid, onderdelen
a, b en c en het derde lid. Het laatstgenoemde lid heeft betrekking op de
glastuinbouw. Deze glastuinbouwtarieven zijn van toepassing bij gebruik van
deze producten indien geen aansluiting aanwezig is voor aardgas.In de tweede plaats zijn de tarieven op aardgas, zoals genoemd in het
eerste lid, onderdeel d, en het vierde lid, verhoogd, eveneens als gevolg
van de invlechting van de brandstoffenbelasting in de energiebelasting. Tevens
zijn op beide plaatsen twee tariefgroepen toegevoegd voor verbruik boven de
1 mln m3. In de brandstoffenbelasting werd dit verbruik immers
ook belast. De eerste tariefgroep geldt voor het verbruik van 1 mln m3 tot en met 10 mln m3 . De tweede tariefgroep geldt voor
verbruik boven de 10 mln m3. Het tarief dat resulteert na invlechting
van de BSB voor verbruik boven 10 mln m3 voldoet aan het minimumtarief
voor zakelijk verbruik, zoals genoemd in de richtlijn. Het voldoet echter
niet aan het minimumtarief voor niet-zakelijk verbruik. Daarom is voor het
niet-zakelijk verbruik, op basis van de richtlijn, een afzonderlijk tarief
geïntroduceerd. In het veertiende lid wordt aangegeven dat bij algemene
maatregel van bestuur nadere voorwaarden en beperkingen gesteld worden aan
de uitvoering van dit onderdeel. Daarbij wordt gedacht aan regels om, indien
men in aanmerking wil komen voor het lagere tarief voor zakelijk verbruik,
een verklaring dient te overleggen dat men een zakelijk verbruiker is en eventueel
voor welk deel van het verbruik geldt dat er sprake is van zakelijk verbruik.In de derde plaats is het verlaagde tarief op duurzaam gas – zoals
genoemd in het zevende lid – verhoogd en worden voor verbruik boven
de 5000 m3 twee tariefgroepen toegevoegd, zodat het verschil met
aardgas gelijk blijft.Tot slot wordt het tarief van aardgas dat wordt geleverd voor verbruik
in blokverwarming – zoals genoemd in het achtste lid – verhoogd
als gevolg van de invlechting van de brandstoffenbelasting.Als gevolg van de invlechting van de BSB worden twee tarieven toegevoegd
aan de energiebelasting. Eén tarief dat betrekking heeft op hoogovengas,
cokesovengas, kolengas en raffinaderijgas en één dat betrekking
heeft op KV-gas. Deze zijn opgenomen in het eerste lid, onderdeel e respectievelijk
f, van artikel 36i.Op basis van de richtlijn Energiebelastingen worden twee tarieven op elektriciteit
boven de 10 mln kWh geïntroduceerd, één voor zakelijk verbruik
en één voor niet-zakelijk verbruik. De hoogte van deze tarieven
zijn gesteld op de minimumtarieven die worden voorgeschreven in de richtlijn.
Voor zakelijk verbruik is dat € 0,0005 per kWh en voor niet zakelijk
verbruik is dat € 0,0010 per kWh. In het veertiende lid wordt aangegeven
dat bij algemene maatregel van bestuur nadere voorwaarden en beperkingen gesteld
worden aan de uitvoering van dit onderdeel. Daarbij wordt gedacht aan regels
om, indien men in aanmerking wil komen voor het lagere tarief voor zakelijk
verbruik, een verklaring dient te overleggen dat men een zakelijk verbruiker
is en eventueel voor welk deel van het verbruik geldt dat er sprake is van
zakelijk verbruik.Alle hierboven aangepaste tarieven zijn – voorzover relevant –
eerst geïndexeerd met het voor dit jaar geldende percentage van 2,6 op
basis van artikel 37a en daarna bij elkaar geteld. Voor de tarieven die betrekking
hebben op de glastuinbouw (derde en vierde lid) betekent dat, dat het tarief
uit de brandstoffenbelasting eerst is geïndexeerd, alvorens het is toegevoegd
aan de in de energiebelasting geldende tarieven, die, conform de wet, niet
zijn geïndexeerd.In het zevende lid van onderdeel K wordt een verwijzing aangepast, omdat
het tarief van elektriciteit verplaatst wordt.Na het achtste lid van artikel 36i zijn drie leden ingevoegd. De eerste
van deze drie, het negende lid van artikel 36i, voorziet in een uitwerking
van het begrip zakelijk verbruik, zoals gehanteerd in het eerste lid, onderdelen
d en g. Voor de uitwerking is zo dicht mogelijk bij de definitie van de richtlijn
gebleven. Er is echter nog geen Nederlandse vertaling voorhanden. Voor de
definitieve formulering wordt daarom een voorbehoud gemaakt. Voor rijks-,
regionale en lokale overheden, alsmede andere publiekrechtelijke lichamen
geldt dat zij niet als zakelijke eenheid worden aangemerkt voor de werkzaamheden
of handelingen die zij als overheid verrichten. Zij worden wel als zakelijke
eenheid aangemerkt, indien een behandeling als niet-zakelijke eenheid tot
concurrentieverstoringen van substantiële betekenis zou leiden. In het
tiende lid wordt een definitie van niet-zakelijk verbruik gegeven. Ander dan
zakelijk verbruik wordt aangemerkt als niet-zakelijk verbruik. In het elfde
lid wordt bepaald hoe moet worden omgegaan met verbruikers die zowel zakelijk
als niet-zakelijk verbruik hebben. In dat geval moeten de tarieven naar evenredigheid
worden toegepast. Als uitzondering daarop geldt de situatie dat sprake is
van nagenoeg geheel zakelijk respectievelijk niet-zakelijk verbruik. In dat
geval zijn de corresponderende tarieven van toepassing op het gehele verbruik.
In het tot veertiende lid vernummerde elfde lid van artikel 36i is bepaald
dat bij ministeriële regeling nadere regels gesteld kunnen worden aan
de uitvoering van het nieuwe elfde lid.Aan het eind van artikel 36i zijn drie leden toegevoegd. Het vijftiende
lid van artikel 36i voorziet in een nihiltarief voor als aardgas aangemerkte
producten, voorzover zij als brandstof in de inrichting worden gebruikt waar
zij ontstaan. Deze bepaling is afkomstig uit de brandstoffenbelasting en is oorspronkelijk geschreven met het oog op productie van waterstof,
dat als vervanger wordt ingezet voor aardgas.Het zestiende lid voorziet in een nihiltarief voor hoogovengas, cokesovengas,
kolengas en raffinaderijgas, voorzover deze worden ingezet als brandstof in
de inrichting waarin zij zijn geproduceerd. Deze bepaling is eveneens afkomstig
uit de brandstoffenbelasting.Het zeventiende lid schrijft voor dat als een verbruiker van aardgas beschikt
over een meter die de mogelijkheid biedt om het verbruik om te rekenen van
m3 naar normaalkubiekemeters en in het contract met zijn leverancier
is voorzien in afrekening in normaalkubiekemeters, de belasting verschuldigd
wordt in de laatstgenoemde eenheid. Deze eenheid werd al genoemd in de brandstoffenbelasting.
Daarnaast werd deze regel in de praktijk ook al toegepast door de Belastingdienst
voor de energiebelasting. Het betreft een formalisering van bestaande praktijk.
De richtlijn Energiebelastingen schrijft een tarief voor in gigajoule. Daarom
is het op basis van de richtlijn ook zuiverder om de normaalkubiekemeter toe
te passen voor de heffing op aardgas. Met deze rekeneenheid en het vijfde
lid, dat voorziet in een omrekening op basis van calorische waarde, is het
tarief namelijk terug te rekenen naar een tarief per gigajoule. Omdat in praktijk
echter het grootste deel van aansluitingen niet beschikt over een meter die
kan herrekenen naar normaalkubiekemeters (alle kleinverbruikers, inclusief
huishoudens) is voor de algemene regel vastgehouden aan m3.Onderdeel L (artikel 36j van de Wet belastingen op milieugrondslag)Als gevolg van het vervallen van het oude vierde lid in artikel 36c is
een verwijzing in artikel 36j, vierde lid, aangepast.Onderdeel M (artikel 36k van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36k werd een vrijstelling verleend van belasting voor levering
van aardgas dat wordt ingezet bij elektriciteitsopwekking. In de richtlijn
Energiebelastingen wordt in artikel 14, lid 1, onderdeel a, voorgeschreven
dat alle brandstoffen alsmede elektriciteit die worden ingezet bij elektriciteitsopwekking
worden vrijgesteld. Dientengevolge is het eerste lid verruimd naar overige
gassen en elektriciteit. In artikel 14, lid 1, onderdeel a, van de richtlijn
wordt tevens voorzien in een vrijstelling voor elektriciteit die wordt toegepast
voor de instandhouding van het vermogen elektriciteit te produceren. Met toepassing
van de mogelijkheid die in dit onderdeel wordt geboden om deze vrijstelling
niet toe te passen, wordt in deze laatste vrijstelling niet voorzien. De vrijstelling,
zoals opgenomen in artikel 36k, eerste lid, ziet alleen op directe inzet van
brandstoffen en elektriciteit voor elektriciteitsopwekking. Voor minerale
oliën is een vergelijkbare vrijstelling opgenomen in artikel 69a van
de Wet op de accijns. De energiebelasting volgt voor deze brandstoffen de
Wet op de accijns. De verbreding van de vrijstelling leidt tot een uitbreiding
van het tweede lid van artikel 36k. Daarin is, naast de vertaling van de rendementseis
naar een verbruik van aardgas per kWh, nu ook een vertaling van deze eis naar
gigajoule opgenomen. Daarnaast zijn twee leden ingevoegd. Een nieuw derde
lid voorziet in een vrijstelling van belasting ter zake van elektriciteit
die wordt ingezet voor chemische reductie, elektrolytische en metallurgische
processen. De richtlijn biedt hiertoe de mogelijkheid. Deze in het algemeen
deel toegelichte vrijstelling is opgenomen om te voorzien in een compensatie
voor de lastenverzwaring die zou optreden als gevolg van de introductie van
een vierde tariefschijf voor elektriciteitsverbruik boven de 10 mln kWh.Een nieuw vierde lid voorziet in een vrijstelling voor aardgas en overige
gassen die worden gebruikt voor ander gebruik dan als brandstof. In de brandstoffenbelasting
was hiervoor al een teruggaafregeling opgenomen met eenzelfde
resultaat. Om te voorkomen dat de invlechting tot een lastenverzwaring zou
leiden, is ook in de energiebelasting daarom een voorziening gehandhaafd om
te voorkomen dat over dit verbruik belasting moet worden betaald. Er is echter
voor een vrijstelling gekozen omdat daarmee de administratieve lasten beperkt
kunnen worden.Tot slot is in het tot vijfde lid vernummerde derde lid de mogelijkheid
opgenomen om bij algemene maatregel van bestuur voorwaarden en beperkingen
te stellen aan de vrijstellingen van artikel 36k. Deze mogelijkheid is uitgebreid
tot de hiervoor genoemde nieuwe vrijstellingen.Onderdeel N (artikel 36l van de Wet belastingen op milieugrondslag)Artikel 36l voorziet in een aantal mogelijkheden van teruggaaf van betaalde
belasting. In het eerste lid wordt voorzien in een teruggaaf voor minerale
oliën als het verbruik boven bepaalde hoeveelheidgrenzen ligt. Door de
invlechting van de brandstoffenbelasting op minerale oliën in de belasting
is het tarief op deze brandstoffen verhoogd in artikel 36i, eerste lid, onderdelen
a tot en met c, en derde lid, met het BSB-tarief (zie de toelichting op onderdeel
K). Het tarief in de brandstoffenbelasting was van toepassing op het gehele
verbruik. Er wordt geen teruggaaf verleend voor het deel van het nieuwe tarief,
dat afkomstig is uit de brandstoffenbelasting. Dat geldt zowel voor de tarieven
genoemd in artikel 36i, eerste lid, onderdelen a tot en met c, als voor de
tarieven in het derde lid.Daarnaast is het twaalfde lid aangepast. Dit lid voorzag in een teruggaaf
van belasting op aardgas gebruikt voor elektriciteitsopwekking. Daarvoor gold
een vrijstelling volgens artikel 36k, eerste lid. Deze teruggaafregeling is
bedoeld voor belasting die betaald is, terwijl genoemde vrijstelling toegepast
had kunnen worden. De redactie van het twaalfde lid is aangepast aan het nu
breder geformuleerde eerste lid in artikel 36k. Daarnaast wordt in het nieuwe
dertiende lid een teruggaaf geregeld voor belasting voor elektriciteit ingezet
voor chemische reductie, elektrolytische en metallurgische processen, overeenkomstig
de vrijstelling in artikel 36k, derde lid.In het veertiende lid wordt voorzien in een teruggaafregeling voor verbruik
dat vrijgesteld had kunnen worden op basis van artikel 36k, vierde lid. Daarin
worden aardgas en overige gassen die een andere toepassing kennen dan als
brandstof, of aardgas dat dient als additief of vulstof, vrijgesteld.Tot slot wordt in het nieuwe vijftiende lid voorzien in een teruggaafregeling
voor verbruik boven de 10 000 000 m3 respectievelijk
10 000 000 kWh dat tegen het hoge tarief voor niet-zakelijk verbruik
is belast, terwijl sprake was van zakelijk verbruik.Onderdeel O (artikel 36m van de Wet belastingen op milieugrondslag)Op basis van de aanpassingen in de brandstoffenbelastingen en de vernummering
van de artikelen die als gevolg daarvan heeft plaatsgevonden, is een verwijzing
in artikel 36m, tweede lid, aangepast. Deze wijziging heeft geen inhoudelijke
gevolgen.Onderdeel P (artikel 36n van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 36n zijn enkele verplichtingen opgenomen met betrekking tot
de administratie die gevoerd moet worden ten behoeve van de heffing van de
belasting. In het eerste lid, onderdeel b, werd onder meer gerefereerd aan
de in artikel 36c, tweede en derde lid, genoemde hoeveelheidgrenzen. Omdat
deze zijn vervallen, is de verwijzing naar artikel 36c geschrapt.Onderdeel Q (artikel 36q van de Wet belastingen op milieugrondslag)Voor energie-intensieve bedrijven met een verbruik boven de 10 mln kWh
is een vrijstelling opgenomen voorzover het verbruik uitgaat boven 10 mln
kWh. De vrijstelling wordt alleen verleend voor zakelijk verbruik. Voorwaarde
is dat wordt deelgenomen aan het met de overheid gesloten Convenant Benchmarking
Energie-efficiency (BME, ondertekend door de Minister van Economische Zaken
en de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer)
dan wel een Meerjarenafspraak Energie-efficiency (MJA, ondertekend door de
Minister van Economische Zaken, de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit).
Hiervoor wordt gebruik gemaakt van de mogelijkheid die het huidige artikel
36q biedt, met dien verstande dat de in artikel 36q bedoelde teruggaafregeling
wordt omgezet in een vrijstelling en toegespitst op elektriciteit. Daarmee
worden administratieve lasten voor de betrokken bedrijven zoveel mogelijk
vermeden. Aangezien het hier gaat om een vrijstelling voor de nieuwe vierde
schijf, is aan de bepaling een ondergrens van 10 mln kWh per verbruiksperiode
van 12 maanden per aansluiting toegevoegd. Indien sprake is van meer dan één
elektriciteitsleverancier, bestaat de mogelijkheid dat de vrijstelling niet
kan worden toegepast omdat de geleverde hoeveelheid elektriciteit per leverancier
de grens van 10 mln kWh niet overschrijdt. In dergelijke situaties kan de
verbruiker met toepassing van artikel 36l, vijfde lid, een verzoek om teruggaaf
voor de te veel betaalde belasting indienen. Dit verzoek kan worden ingediend
zodra duidelijk is dat in de loop van het jaar de grens van 10 mln kWh wordt
overschreden. Als een van de in artikel 36k opgenomen vrijstellingen van toepassing
is, kan samenloop ontstaan met artikel 36q. In dergelijke situaties kan de
belanghebbende voor het verbruik boven 10 mln kWh zelf kiezen op welke vrijstelling
hij een beroep wil doen. Voor verbruik onder 10 mln kWh is dan de vrijstelling
van artikel 36k van toepassing.Bij of krachtens op voordracht van Onze Minister, mede namens de Minister
van Economische Zaken, de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, vast
te stellen algemene maatregel van bestuur zullen nadere voorwaarden worden
gesteld waaraan moet worden voldaan om in aanmerking te komen voor de vrijstelling.
Voorwaarden die onder meer zullen worden opgenomen in deze algemene maatregel
van bestuur hebben betrekking op de controle op de naleving van de afspraken
aan de hand van jaarlijkse controles en de wijze van controle, alsmede op
de wijze van beoordelen of sprake is van zakelijk verbruik. Indien achteraf
blijkt dat niet wordt voldaan aan de voorwaarden, zal een naheffing worden
opgelegd op basis van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.Onderdeel R (artikel 37 van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 37 worden eisen gesteld aan de wijze van heffing. In het tweede
lid werden eisen gesteld aan de verschuldigde belasting voor minerale oliën
in de brandstoffenbelasting. Omdat minerale oliën uit de heffingsgrondslag
van de brandstoffenbelasting zijn gehaald, is de relevantie van dit lid vervallen
en is het daarom geschrapt.Daarnaast is een verwijzing in het tweede lid aangepast, omdat in de brandstoffenbelasting,
die thans nog uitsluitend betrekking heeft op kolen, een vernummering heeft
plaatsgehad.Onderdeel S (artikel 37a van de Wet belastingen op milieugrondslag)In artikel 37a wordt voorzien in indexering van tarieven in de Wet belastingen
op milieugrondslag. Als gevolg van de aanpassingen in de grondslag van zowel
de brandstoffenbelasting als de energiebelasting, waren enkele
aanpassingen noodzakelijk. Indexeringen van tarieven die zijn verdwenen uit
de brandstoffenbelasting, namelijk op minerale oliën en de in de brandstoffenbelasting
belaste gassen, zijn geschrapt. Toegevoegd zijn de indexering van tarieven
op overige gassen (hoogovengas, cokesovengas, kolengas, raffinaderijgas en
KV-gas) als bedoeld in artikel 36i, eerste lid, onderdelen f en g, en teruggaafbedragen
op minerale oliën, als bedoeld in artikel 36l, eerste lid, onderdelen
a en b. Daarnaast blijft geïndexeerd het tarief dat is toegevoegd aan
de energiebelasting en afkomstig is uit de brandstoffenbelasting op aardgas
en duurzaam gas, als bedoeld in artikel 36i, eerste lid, onderdeel d, en het
zevende en achtste lid. De tarieven voor de glastuinbouw, zoals bedoeld in
artikel 36i, derde en vierde lid, zullen ook worden geïndexeerd .Artikel II (Wet op de accijns)Onderdeel A (artikel 1a Wet op de accijns)In de richtlijn Energiebelastingen heeft een actualisering plaatsgevonden
van de GN-codes die voorheen in de richtlijnen 92/81/EG en 92/82/EG1,2 waren opgenomen
(respectievelijk de structuurrichtlijn en de tarievenrichtlijn voor minerale
oliën). De in die richtlijnen opgenomen codes dateerden uit de versie
van de gecombineerde nomenclatuur zoals die van toepassing was op 1 oktober
1994. De in de onderhavige richtlijn Energiebelastingen opgenomen GN-codes
zijn in overeenstemming met de versie van de gecombineerde nomenclatuur zoals
die van toepassing is met ingang van 1 januari 2002. De wijziging in
het eerste lid van artikel 1a van de Wet op de accijns houdt verband met deze
versiewijziging.De richtlijn Energiebelastingen voorziet in artikel 2, lid vijf, in de
mogelijkheid om bij besluit van het accijnscomité (procedure van artikel
27 van de richtlijn Energiebelastingen) de GN-codes in de richtlijn aan te
passen ingeval de gecombineerde nomenclatuur wordt gewijzigd. Een dergelijke
aanpassing mag slechts plaats vinden indien deze geen aanleiding geeft tot
materiële wijzigingen, bijvoorbeeld in de hoogte van het minimumtarief
of de reikwijdte van de richtlijn Energiebelastingen (artikel 2, lid vijf,
tweede alinea van de richtlijn). Op deze manier wordt voorkomen dat bijvoorbeeld
voor de accijnswetgeving andere GN-codes moeten worden gehanteerd dan voor
de douanewetgeving, een situatie die tot op heden soms tot ongemakken heeft
geleid. Het tweede lid van artikel 1a van de Wet op de accijns regelt dat
vervolgens bij ministeriële regeling de Wet op de accijns kan worden
aangepast om deze in overeenstemming te brengen met de in de richtlijn Energiebelastingen
gewijzigde GN-codes.Onderdeel B (artikel 5 Wet op de accijns)In artikel 20 van de richtlijn Energiebelastingen is een opsomming gegeven
van de energieproducten in de zin van de richtlijn die onderworpen zijn aan
de controlebepalingen van richtlijn 92/12/EEG3.
Deze controlebepalingen houden in dat het produceren, het voorhanden hebben
en het verkeer van deze producten aan controle is onderworpen. Het is op grond
van deze richtlijn dat de productie van bijvoorbeeld minerale oliën uitsluitend
mag plaatsvinden in een accijnsgoederenplaats en dat het vervoer moet geschieden
onder dekking van een zogenoemd administratief geleidedocument.De in artikel 20 van de richtlijn Energiebelastingen opgenomen lijst van
energieproducten komt in grote lijnen overeen met de lijst zoals die was opgenomen
in artikel 2 bis van de structuurrichtlijn minerale oliën (richtlijn
92/81/EEG). De lijst is uitgebreid met de producten die ingevolge de richtlijn
Energiebelastingen als biobrandstoffen worden aangemerkt. In het algemeen
gaat het om plantaardige oliën en anders dan langs synthetische weg verkregen
alcoholen die als motorbrandstof of als toevoeging aan brandstof
kunnen worden gebruikt. Als deze producten bestemd zijn om als brandstof te
worden gebruikt (al dan niet als toevoeging) zijn zij eveneens onderworpen
aan de controlebepalingen van de richtlijn 92/12/EEG. De overige wijzigingen
van de lijst houden verband met de actualisering van de gebruikte GN-codes.Deze lijst vindt zijn weerslag in artikel 5, vierde lid, van de Wet op
de accijns.Onderdeel C (artikel 25 Wet op de accijns)In artikel 25 van de Wet op de accijns zijn de producten opgesomd die
voor de toepassing van die wet als minerale oliën worden aangemerkt.
Deze lijst bevat een deel van de producten die ingevolge de richtlijn Energiebelastingen
als energieproducten worden aangemerkt en wel alleen die producten die ingevolge
de vervallen structuurrichtlijn minerale oliën (richtlijn 92/81/EEG)
als minerale oliën werden aangemerkt, uitgebreid met de reeds eerder
genoemde biobrandstoffen (zie ook de toelichting op onderdeel B). De belasting
op energieproducten die niet als minerale olie zijn aan te merken (in het
bijzonder kolen, aardgas, andere gassen en elektriciteit) wordt geregeld in
de Wet belastingen op milieugrondslag.De lijst in artikel 25 is voorts in overeenstemming gebracht met de geactualiseerde
GN-codes zoals opgenomen in de richtlijn Energiebelastingen.Onderdeel D (artikel 26 Wet op de accijns)In artikel 26 van de Wet op de accijns worden de minerale oliën waarvoor
in die wet een accijnstarief is vastgesteld nader gedefinieerd. Deze bepaling
heeft geen inhoudelijke wijzigingen ondergaan. De in dat artikel genoemde
GN-codes zijn aangepast aan de geactualiseerde GN-codes uit de richtlijn Energiebelastingen.Onderdeel E (artikel 27 Wet op de accijns)In artikel 27 zijn de accijnstarieven voor lichte olie (benzine), halfzware
olie en gasolie (dieselolie), zware stookolie en LPG gewijzigd. De bestaande
accijnstarieven zijn verhoogd met de tarieven die voor deze producten in de
Wet belastingen op milieubelastingen als brandstoffenbelasting waren vastgesteld.
De accijnstarieven voor benzine en dieselolie en de BSB-tarieven voor benzine,
dieselolie, LPG en zware stookolie zijn eerste geïndexeerd overeenkomstig
de tabelcorrectiefactor zoals die voor het jaar 2003 is berekend (deze factor
is 1,026) en vervolgens bij elkaar geteld. Voor zware stookolie en LPG geldt
dat deze voor de Wet op de accijns niet jaarlijks worden geïndexeerd.
Voor de brandstoffenbelasting was een dergelijke indexatie echter wel voorzien.
Om die reden is voor deze producten het tarief van de brandstoffenbelasting
geïndexeerd met de tabelcorrectiefactor van 1,026 en vervolgens geteld
bij het (niet-geïndexeerde) accijnstarief. Voor zware stookolie en LPG
is voor de toekomst geen automatische indexatie voorzien.Onderdelen F en H (artikelen 66 en 71d Wet op de accijns)De wijzigingen van de artikelen 66 en 71d hebben geen inhoudelijke gevolgen
en houden uitsluitend verband met de reeds eerder toegelichte actualisering
van de GN-codes.Onderdeel G (artikel 69a Wet op de accijns)Ingevolge artikel 14, eerste lid, onderdeel a, van de richtlijn Energiebelastingen
dient vrijstelling van belasting te worden verleend voor energieproducten
die worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit. Ter uitvoering van
die bepaling wordt in artikel 69a van de Wet op de accijns voorzien in een
vrijstelling van accijns voor de relevante minerale oliën die worden
ingezet voor de productie van elektriciteit (halfzware olie, gasolie en zware
stookolie). De achtergrond van deze vrijstelling in de richtlijn is dat het
uiteindelijke energieproduct, i.c. de elektriciteit, wordt belast (outputbelasting)
en dat de energieproducten die worden gebruikt voor de vervaardiging/opwekking
daarvan (de input) moeten worden vrijgesteld. In dat kader past ook het beginsel
dat geen vrijstelling wordt verleend voor de input ingeval de elektriciteit
niet wordt belast. In artikel 21, lid vijf, voorlaatste alinea, van de richtlijn
Energiebelastingen is bijvoorbeeld bepaald dat lidstaten kleine producenten
van elektriciteit mogen vrijstellen van belasting op elektriciteit op voorwaarde
dat dan het energieproduct dat is gebruikt voor de opwekking wordt belast.Minerale oliën worden wordt slechts beperkt gebruikt voor de opwekking
van elektriciteit in elektriciteitscentrales. Verreweg de meeste centrales
maken gebruiken van aardgas of kolen. Slechts in bijzondere situaties, zoals
bijvoorbeeld bij hoge pieken in stroomafname, wordt gebruik gemaakt van minerale
olie. Het belang van deze vrijstelling is voor deze vorm van opwekking dan
ook van ondergeschikt belang. Minerale olie wordt echter wel veelvuldig gebruikt
voor de opwekking van elektriciteit met behulp van (kleinere) generatoren.
De elektriciteit die in dergelijke generatoren wordt opgewekt wordt echter
niet belast. Dat is uitvoeringstechnisch vrijwel onmogelijk. In dat geval
wordt gebruik gemaakt van de eerder genoemde in de richtlijn geboden mogelijkheid
om elektriciteit, opgewekt door kleine producenten, vrij te stellen van belasting.
Zoals reeds eerder aangegeven dient dan wel de voor die opwekking gebruikte
brandstof te worden belast.Gelet op het vorenstaande wordt de vrijstelling van accijns voor minerale
oliën die worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit beperkt
tot installaties (elektriciteitscentrales) met een vermogen van minimaal 20
MW. Er is gekozen voor een vermogen van 20 MW omdat dat de huidige kleinste
centrale in Nederland een vermogen heeft van 25 MW en op die manier in de
huidige situatie wordt verzekerd dat voor elke elektriciteitscentrale vrijstelling
van accijns kan worden gerealiseerd. Voor de minerale olie die wordt gebruikt
voor het aandrijven van generatoren (die slechts een fractie van het vorengenoemde
vermogen hebben) is een vrijstelling van accijns niet mogelijk.De vrijstelling wordt gerealiseerd bij wijze van teruggaaf. De nadere
voorwaarden ten aanzien van deze teruggaaf zullen worden vastgesteld bij algemene
maatregel van bestuur. Deze nadere voorwaarden hebben met name betrekking
op de vorm van het verzoek, wie dat verzoek kan doen en hoe het verbruik als
brandstof voor de opwekking van elektriciteit moet worden aangetoond.Artikel III (overgangsrecht accijns)In artikel 84a van de Wet op de accijns is bepaald dat bij een verhoging
van de accijnsheffing van accijns plaatsvindt (ter hoogte van de verhoging)
over de voorraden brandstoffen die zich reeds in het vrije verkeer bevinden
en commercieel voorhanden zijn. De wijziging van artikel 27 van de Wet op
de accijns heeft tot gevolg dat de accijns op lichte olie (benzine) en op
gasolie (diesel) en halfzware olie wordt verhoogd. Deze verhoging is deels
een gevolg van de indexering van de tarieven en deels van de invlechting van
de brandstoffenbelasting. Omdat de brandstoffenbelasting voor de desbetreffende
brandstoffen vervalt, betreft de feitelijke verhoging alleen de indexering.
Het is gebruikelijk om bij indexering van de accijnstarieven af te zien van
toepassing van artikel 84a, gezien het geringe belang. Ook nu de indexering
tevens de in de accijnstarieven ingevlochten tarieven van de brandstoffenbelasting
omvat is geen reden gezien af te zien van deze gebruikelijke
handelwijze. Niet alleen heeft deze invlechting maar een beperkte invloed
op de accijnstarieven en dus ook op de betekenis van de indexering, ook bij
de – als accijns geheven – brandstoffenbelasting was het gebruikelijk
om af te zien van heffing over de voorraden in het vrije verkeer.Artikel III strekt er toe artikel 84 a van de Wet op de accijns geen toepassing
te doen vinden op de hiervoor bedoelde aanpassing van de accijnstarieven.Artikel IV (inwerkingtreding)Zoals toegelicht in het algemeen deel van deze memorie voorziet de richtlijn
Energiebelastingen in een implementatie in de nationale wetgeving met ingang
van 1 januari 2004. Te dien einde dient deze wet in werking te treden
met ingang van 1 januari 2004. Hiertoe strekt het eerste lid van artikel
IV.De in artikel I, onderdelen M, derde lid, en Q opgenomen regelingen met
betrekking tot de vrijstelling van energiebelasting voor elektriciteit die
wordt gebruikt voor chemische reductie, en elektrolytische en metallurgische
procédés en de vrijstelling van energiebelasting voor elektriciteit
die wordt geleverd aan de verbruikers die afspraken zijn aangegaan met het
oog op de verbetering van de energie-efficiëntie, voor zover het betreft
het verbruik boven de 10 mln kWh, betreffen mogelijk een steunmaatregel in
de zin van artikel 88 van het EG-Verdrag. Uit dien hoofde dienen deze regelingen
dan ook te worden aangemald bij Europese Commissie. Inwerkingtreding van deze
bepalingen kan pas plaats vinden nadat goedkeuring van de Europese Commissie
is verkregen. Om die reden treden deze regelingen in werking op een bij koninklijk
besluit vast te stellen tijdstip waarbij tevens kan worden bepaald dat de
desbetreffende regelingen terug werken tot 1 januari 2004 indien het besluit
na 1 januari 2004 wordt vastgesteld.In het derde lid van deze bepaling is met betrekking tot de artikelen
I, onderdelen C, K, eerste tot en met vijfde lid, N, en artikel II, onderdeel
E, bepaald dat de jaarlijks toe te passen indexatie wegens de inflatiecorrectie
zoals voorzien in de artikelen 37a van de Wet belastingen op milieugrondslag
en 27a van de Wet op de accijns achterwege blijft per 1 januari 2004, omdat
deze reeds is verwerkt in de bij de onderhavige wet gewijzigde tarieven.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnBIJLAGE 2TRANSPONERINGSTABELIn de navolgende tabel is in de rechterkolom aangegeven of, en zo ja,
op welke wijze de in de linkerkolom vermelde artikelen of onderdelen van de
richtlijn in Nederlandse wetgeving worden verwerkt; in de tweede kolom zijn –
voor zover van toepassing – de relevante artikelen van het onderhavige
voorstel van wet genoemd. Indien een artikel uit de richtlijn geen implementatie
behoeft, is dat eveneens in de tweede kolom aangegeven.Richtlijn nr. 2003//EU van de Raad van
de Europese Unie van .. oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire
regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PbEG L ...)In deze kolom wordt aangegeven of een
artikel uit de richtlijn implementatie behoeft, via het onderhavige voorstel
van wet is geïmplementeerd dan wel of doel en strekking van het artikel
reeds in de Nederlandse wetgeving waren opgenomenWet belasting op milieugrondslag (Wbm) en/of Wet
op de accijns (Wet acc) Artikel 1Behoeft geen
implementatie    Artikel 2  eerste lid, onderdeel aArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel a Wet acc eerste lid, onderdeel bArtikel I, onderdeel C Artikel I, onderdeel E Artikel II, onderdeel CArtikel 20, eerste lid, onderdeel a Wbm Artikel 36a, eerste
lid, onderdelen m, n, en o Wbm Artikel 25, eerste lid, onderdelen b, c en
d (Wet acc. eerste lid, onderdeel cArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel e Wet acc eerste lid, onderdeel dArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel h Wet acc eerste lid, onderdeel eArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel i Wet acc eerste lid, onderdeel fArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel j, Wet acc eerste lid, onderdeel gArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel k Wet acc eerste lid, onderdeel hArtikel II, onderdeel CArtikel 25, eerste lid,
onderdeel l Wet acc tweede lidArtikel I,
onderdeel EArtikel 36a, eerste lid, onderdeel
o Wbm derde lidWas reeds opgenomen
Artikel I, onderdeel FArtikelen 25, tweede lid,
en 28 Wet acc Artikel 36b, tweede lid Wbm vierde lid, onderdeel aBehoeft geen implementatie vierde lid, onderdeel bWas reeds opgenomen Artikel I, onderdelen C en MArtikel 64, eerste lid, onderdeel d Wet acc Artikelen 26, eerste lid, en 36k,
derde en vierde lid Wbm] vijfde lidArtikel II,
onderdeel A, ten tweede Artikel I, onderdeel B, ten tweedeArtikel 1, eerste lid, onderdeel q Wet acc Artikel 1, eerste lid, onderdeel
c Wbm    Artikel 3Behoeft geen
implementatie    Artikel 4Was reeds opgenomen
Artikel I, onderdeel K (wat betreft elektriciteit)Artikel 27, eerste en derde lid, Wet acc Artikelen 25, eerste lid, en 36i
Wbm   Artikel 5Was reeds opgenomenArtikel 36i Wbm, voor zover betreft tariefdifferentiatie
op basis van kwantiteit    Artikel 6Behoeft geen
implementatie    Artikel 7  eerste lidWas reeds opgenomenArtikel 27, eerste lid Wet acc Artikel 36i, eerste
lid Wbm tweede lidBehoeft geen
implementatie derde lidBehoeft geen
implementatie vierde lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 8  eerste lidWas reeds opgenomenArtikel 27, derde lid, Wet acc Artikel 36i, tweede
lid Wbm tweede lidWas reeds opgenomenArtikel 27, derde lid, Wet acc Artikel 36i, tweede
lid Wbm    Artikel 9  eerste lidWas reeds opgenomenArtikel 27, derde lid Wet acc Artikelen 25, eerste
lid, en 36i Wbm tweede lidNiet relevant
voor Nederland    Artikel 10  eerste lidArtikel I,
onderdeel K, ten tweedeArtikel 36i, eerste lid,
onderdeel e Wbmtweede lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 11  eerste lidArtikel I,
onderdeel KArtikel 36i, negende en tiende lid
Wbmtweede lidBehoeft geen
implementatie derde lidArtikel I, onderdeel
KArtikel 36i, elfde lid, Wbm vierde lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 12  eerste lidWas reeds opgenomenArtikelen 25, eerste t/m vierde lid, en 36i, eerste
lid, onderdelen d, vierde, zevende en achtste lid Wbm tweede lidWas reeds opgenomenArtikel 27, eerste, derde en zevende lid Wet acc    Artikel 13Niet relevant
voor Nederland    Artikel 14  eerste lid, onderdeel aArtikel II, onderdeel G Was reeds opgenomenArtikel
69a Wet acc Artikelen 26, 36k, eerste en tweede lid Wbm eerste lid, onderdeel bWas reeds opgenomenArtikel 66, eerste lid, onderdeel
b en tweede en derde lid Wet acc eerste lid, onderdeel cWas reeds opgenomenArtikel 66, eerste lid, onderdeel
a, en tweede lid Wet acc tweede lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 15  eerste lid, onderdeel aBehoeft geen implementatie eerste lid, onderdeel bBehoeft geen implementatie eerste lid, onderdeel cWas reeds opgenomenArtikelen 26, 36k, eerste en
tweede lid Wbm eerste lid, onderdeel dWas reeds opgenomenArtikelen 36c, zesde lid, onderdeel
d eerste lid, onderdeel eBehoeft geen implementatie eerste lid, onderdeel fWas reeds opgenomenArtikel 66, eerste lid, onderdeel
a, en tweede lid Wet acceerste lid, onderdeel gNiet relevant voor Nederland eerste lid, onderdeel hWas reeds opgenomenArtikel 36l, zevende en elfde
lid Wbm eerste lid, onderdeel iWas reeds opgenomenArtikel 27, eerste lid, onderdeel
d Wet acc eerste lid, onderdeel jBehoeft geen implementatie eerste lid, onderdeel kWas reeds opgenomenArtikel 66, eerste lid, onderdeel
a Wet acc eerste lid, onderdeel lBehoeft geen implementatie tweede lidBehoeft geen
implementatie derde lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 16Behoeft geen
implementatie    Artikel 17  eerste lid, onderdeel aArtikel I, onderdeel QArtikel 36q Wet belastingen
op milieugrondslag eerste lid, onderdeel bBehoeft geen implementatie tweede lidArtikel I,
onderdeel QArtikel 36q Wet belastingen op milieugrondslag derde lidBehoeft geen
implementatie vierde lidArtikel I,
onderdeel QArtikel 36q Wet belastingen op milieugrondslag    Artikel 18  eerste t/m twaalfde lidNiet relevant voor Nederland dertiende lidBehoeft
geen implementatie veertiende lidNiet relevant
voor Nederland    Artikel 19Behoeft geen
implementatie    Artikel 20  eerste lidArtikel II,
onderdeel BArtikel 5, vierde lid, Wet acc tweede lidBehoeft geen
implementatie derde lidWas reeds opgenomenArtikel 2, zesde lid Wet acc    Artikel 21  eerste lidWas reeds opgenomenArtikel 1a Wet acctweede lidBehoeft geen
implementatie derde lidWas reeds opgenomen
Artikel I, onderdelen C en GArtikel 2, vierde
lid Wet acc Artikelen 21, vijfde lid, en 36c, zesde lid Wbm vierde lidBehoeft geen
implementatie vijfde lidArtikel I,
onderdelen C,Artikelen 21, tweede lid, lid, 36c,
tweede en derde lid, en 36e, derde en vijfde t/m tiende lid Wbm zesde lid  onderdeel aBehoeft geen
implementatie onderdeel bWas reeds
opgenomenArtikel 36i, dertiende lid Wbm onderdeel cWas reeds
opgenomenArtikel 5, derde lid, onderdeel d Wet
acc   Artikel 22Was reeds opgenomenArtikelen 84a en 84b Wet acc    Artikel 23Behoeft geen
implementatie    Artikel 24  eerste lidWas reeds opgenomenArtikel 2b, vijfde lid Wet acc tweede lidWas reeds opgenomenArtikel 2b, vijfde lid Wet acc    Artikel 25Behoeft geen
implementatie in de wetgeving    Artikel 26Behoeft geen
implementatie in de wetgeving    Artikel 27Behoeft geen
implementatie in de wetgeving    Artikel 28  eerste lidGeschiedt bij
onderhavig voorstel van wet tweede lidArtikel III,
onderhavig voorstel van wet derde lidOnderhavige
tabel vierde lidBehoeft geen
implementatie in de wetgeving vijfde lidBehoeft geen
implementatie    Artikel 29Behoeft geen
implementatie    Artikel 30Behoeft geen
implementatie XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (PbEG
L 316 van 31.10.1992, blz. 12).XNoot2Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de
onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën (PbEG
L 316 van 31.10.1992, blz. 19).XNoot1Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (PbEG
L 316).XNoot2Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de
onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën (PbEG
L 316).XNoot3Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende
de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer
daarvan en de controle daarop (PbEG L 76). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29207-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl