Wet op het rekeningrijden; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25816, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-01-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25816 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Voorstel van wetII. Memorie van toelichtingII.1. AlgemeenII.2. Toelichting op de artikelenArtikel 2Artikel 3Artikel 12II.3. Bijlagen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25816Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 816Regels inzake een regulerende heffing op het gebruik van wegen in de
Randstad tijdens spitsuren (Wet op het rekeningrijden)AOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN GEWIJZIGD I. Voorstel van wetIn het onderstaande zijn wijzigingen van redactionele aard niet opgenomen.In artikel 2, vierde lid, is de zinsnede «Onze Minister
van Verkeer en Waterstaat stelt in overeenstemming met Onze Minister van Financiën
nadere regels» vervangen door: Bij algemene maatregel van bestuur worden
nadere regels gesteld.Artikel 3, eerste lid, onderdeel d, luidde aanvankelijk: «d.
Randstad: het gedeelte van Nederland dat is omschreven in de bij deze wet
behorende bijlage.»In artikel 12 is de zinsnede «blijft artikel 21, eerste
lid, tweede volzin, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen buiten toepassing»
vervangen door: blijven van artikel 21 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen,
het eerste lid, tweede volzin, en het tweede lid buiten toepassing.Aanvankelijk was bij het voorstel van wet een daarbij behorende bijlage
gevoegd, ter omschrijving van het in artikel 3, eerste lid, onderdeel d, van
de wet genoemde begrip Randstad. II. Memorie van toelichtingIn het onderstaande zijn wijzigingen van redactionele aard en vernummeringen
of verletteringen niet opgenomen. II.1. AlgemeenIn paragraaf 2.1 is de zin «Deze manier van betalen is
bovendien anoniem.» gewijzigd in: Bij deze manier van betalen is bovendien
de privacy van de weggebruiker gewaarborgd.In paragraaf 2.2 is onder «aanpak wetgevingstraject»
de zin «Gekoppeld hieraan zal dan ook meer inzicht kunnen worden verschaft
in de verkeerskundige effecten en de kosten van het systeem» toegevoegd.In paragraaf 3.1 is de zin beginnend met «Uitgangspunt is»
en eindigend met «gepasseerd kunnen worden» gewijzigd in: Uitgangspunt
is dat per stadsagglomeratie waarschijnlijk één, maximaal twee
heffingspunten stadinwaarts gepasseerd zullen worden (zie ook artikel 2, derde
lid). Dit betekent dat een automobilist die tijdens de ochtendspits rijdt
vanuit een plaats buiten de agglomeratie naar een plaats in de agglomeratie
(bijvoorbeeld van Gouda naar de stad Utrecht) bij ten hoogste twee betaalpoorten
betaalt. Dit is ook het geval als van de ene stadsagglomeratie naar de andere
wordt gereden (bijvoorbeeld van Rotterdam naar Den Haag).In paragraaf 3.1 de alinea beginnend met «Als heffingsperiode»
en eindigend met «verkeersintensiteit verwacht» gewijzigd in:
Met de ochtendspits wordt in beginsel bedoeld de periode tussen 06.00 en 10.00
uur. De heffing zal binnen dit tijdsbestek vallen. Uit het onderzoekstrajekt
op regionaal niveau is een voorkeur naar voren gekomen voor CORDON-achtige
heffingsvarianten (ASW+, CORDON). Deze varianten sluiten uitwijken naar andere
routes, als gedragsreactie op de maatregel, voor de weggebruiker vrijwel uit.
De mogelijkheid om uit te kunnen wijken in de tijd is bij deze varianten daarentegen
erg belangrijk. Modelberekeningen wijzen dit ook uit (zie paragraaf 4.1).
Dit pleit voor een niet te lange heffingsperiode. Aan de andere kant kan een
te korte heffingsperiode ertoe leiden dat een te groot deel van het verkeer
net vóór of net ná de heffingsperiode zal gaan reizen,
waardoor de congestie als geheel zal verschuiven.Voorgaande punten overwegende gaat vooralsnog onze nadere voorkeur uit
naar een heffingsperiode tussen 07.00 en 09.00 uur. Hiermee wordt een directe
koppeling gelegd tussen heffing en de drukste congestie-uren. Afhankelijk
van de ontwikkeling van de congestie kan de heffingsperiode worden uitgebreid naar de periode tussen 06.00 en 10.00 uur. Hierbij is – weer
vanuit een zo optimaal mogelijke koppeling met de congestie-ontwikkeling –
een oplopend tarief tussen 06.00 en 07.00 uur en weer aflopend tarief tussen
09.00 en 10.00 uur denkbaar (zie onder tarief). In de invoeringswet zal hierop
nader worden teruggekomen.In paragraaf 3.1 onder «Tarief» is in de laatste
alinea de zin beginnend met «Aan de andere kant» en eindigend
met «worden ervaren» vervallen en de zin beginnend met «Derhalve
zal» en eindigend met «mogelijk worden toegepast» gewijzigd
in: Echter, om redenen van organisatorische uitvoerbaarheid zal tariefdifferentiatie,
van zowel de elektronische als de alternatieve betaalmethode, vooralsnog pas
enkele jaren na de invoering van rekeningrijden mogelijk worden toegepast.In paragraaf 3.2 is in de eerste alinea het woord «anonimiteit»
gewijzigd in: privacy.In paragraaf 3.2 onder «Automatische betaalmethoden met
elektronische portemonnee» is na de vierde alinea de alinea toegevoegd:
Bij normaal gebruik van de elektronische portemonnee worden er geen persoonsgegevens
aan de individuele betaling gekoppeld. Alleen in geval van (vermeende) fraude
of technische storingen zullen in het belang van, of op verzoek van de betaler,
zijn persoonsgegevens aan de betaling gekoppeld kunnen worden. Zodoende kan
uit de gegevens geen verplaatsingspatroon worden herleid en wordt in het algemeen
de privacy van de weggebruiker gewaarborgd. Momenteel vinden met de Registratiekamer
besprekingen plaats over het waarborgen van de privacy.In paragraaf 3.2 onder «Automatische betaalmethoden met
elektronische portemonnee» is de zin «Deze hoge betrouwbaarheidseis
kan bij de afwezigheid van boetes worden verlaagd, hetgeen tot gevolg heeft
dat het afbreukrisico van de realisatie van rekeningrijden wordt verminderd»
gewijzigd in: Deze hoge betrouwbaarheidseis kan bij de afwezigheid van boetes
worden verlaagd, tot circa 1 op de tienduizend transacties hetgeen tot gevolg
heeft dat het afbreukrisico van de realisatie van rekeningrijden wordt verminderd.
Deze eis betekent dat een zeer reguliere gebruiker (200 passages per jaar)
hooguit eens in de 50 jaar door een systeemfout met een aangifte zal worden
geconfronteerd.In paragraaf 3.2 onder «Alternatieve betaalmethoden»
is de zinsnede «pay as you go» vervangen door: betaal als je rijdt.In paragraaf 3.2 onder «Alternatieve betaalmethoden»
zijn na de vijfde alinea twee nieuwe alinea's toegevoegd:Genoemd percentage is gebaseerd op gegevens verkregen met het KEnteken
VERwerkings project (KEVER), dat in de herfst van 1993 op de A2 nabij Eindhoven
is gehouden en wordt bevestigd door gegevens van de Belastingdienst voor wat
betreft het handmatig herkennen van kentekens en recente ervaringen met de
trajectsnelheidscontrole op de A2 nabij Utrecht. Dit is echter een optimistische
inschatting. Eerder opgedane ervaringen met prototypetesten bij Zevenhuizen
(1992) hebben laten zien dat van circa 94% van de passerende voertuigen het
kenteken leesbaar is. Van de ontbrekende 6% is bij zo'n 3% van de voertuigen
het kenteken door afscherming niet zichtbaar en een even groot percentage
van de kentekens niet leesbaar door vuil of beschadiging. Vervolgens worden
bij de uitlezing van de leesbare kentekens fouten gemaakt. Kortom, per saldo
kan de juiste houder van een kenteken met een nauwkeurigheid van 90 à
94% worden geïdentificeerd.Doordat voor rekeningrijden, onafhankelijk van elkaar, opnames van kentekenplaten
op de voor- en achterkant van de voertuigen worden gemaakt kan een substantiële
verbetering worden bereikt ten opzichte van de hierboven geschetste situatie
waarbij is uitgegaan van slechts één camera per rijstrook. Naar
verwacht zal van ruim 98% van de passerende voertuigen de kentekenhouder kunnen
worden geïdentificeerd. Zowel in geval van afscherming van de kentekenplaat
als in geval van fouten bij de verwerking, zal het mogelijk zijn de genoemde
herkenningsquota ook te realiseren. Tijdens de in het voorjaar van 1998 geplande
systeemtest zal de Belastingdienst in de praktijk ervaring opdoen met de kentekenherkenning.In paragraaf 3.2 onder «Alternatieve betaalmethoden»
zijn in de zesde alinea de zinnen toegevoegd: In bovengenoemd percentage zijn
fouten door onvolkomenheden in het kentekenregister en valse kentekenplaten
niet inbegrepen.Het blijkt niet goed mogelijk het gebruik van valse kentekenplaten te
kwantificeren. Er is weinig «hard» cijfermateriaal dat hiervoor
kan worden gebruikt. In 1993 is door Coopers en Lybrand, in opdracht van de
RDW, het aantal valse kentekens ruw ingeschat op circa 50 000, wat neerkomt
op minder dan 1% van het totale wagenpark in Nederland.In paragraaf 3.2 onder «Alternatieve betaalmethoden»
is de zevende alinea gewijzigd in: Voor het effectueren van de heffing voor
houders van een buitenlands kenteken zal in de uitvoeringssfeer aansluiting
worden gezocht bij voor dat doel uit te breiden of te sluiten bilaterale verdragen
inzake bijstand bij invordering. Overwogen is om voor deze groep weggebruikers
te voorzien in een regeling, waardoor alleen houders van een buitenlands kenteken
die veelvuldig tijdens de heffingsperiode in de heffingsgebieden rijden met
een rekening worden geconfronteerd. Echter, om redenen van ongelijke behandeling
die een dergelijke regeling ten opzichte van houders van een Nederlands kenteken
tot gevolg zou hebben, hetgeen de maatschappelijke acceptatie van de maatregel
kan ondermijnen, maar ook het mogelijk in de hand werken van fraude met buitenlandse
kentekens, is hiervan afgezien. Om de administratieve belasting van met name
buitenlandse overheden, die bij de invordering van de heffing zullen moeten
worden betrokken, te beperken stellen wij voor ten aanzien van houders van
een buitenlands kenteken jaarlijks tot verzending van rekeningen over te gaan.
Met deze opzet is geen sprake van een ongelijke behandeling. Houders van een
buitenlands kenteken moeten alle passages betalen, alleen de periode waarna
tot verzending van rekeningen zal worden overgegaan is verschillend. Overigens,
ten aanzien van een waterdichte handhaving van betaling bij deze groep weggebruikers
zou alleen kunnen worden gewaarborgd door een fysiek tolsysteem (slagboom).Zoals reeds eerder opgemerkt. Het opschrift van paragraaf 3.3 «Ontwikkeling technologie
en Europese dimensie» is gewijzigd in: Europese dimensie en ontwikkeling
technologie.Paragraaf 3.3 begint nu met:Rekeningrijden is een maatregel die valt onder de werking van artikel
75 van het EG-verdrag (gemeenschappelijk vervoerbeleid). Op grond van de beschikking
van de Raad van 21 maart 1962 (zoals gewijzigd bij Beschikking nr. 73/402
van de Raad van 22 november 1973) dienen voornemens tot het vaststellen van
wettelijke maatregelen die voor de verwezenlijking van het gemeenschappelijk
vervoerbeleid van essentieel belang zijn ter kennis van de Europese Commissie
te worden gebracht.Wij zenden het wetsvoorstel, gelijktijdig met verzending aan de Tweede
Kamer, naar de Europese Commissie.Overigens kan met betrekking tot rekeningrijden worden geconstateerd dat
geen Europese voorschriften zijn vastgesteld. Wel wordt in richtlijn 93/89/EEG
van de Raad van 25 oktober 1993 de heffing van motorrijtuigenbelasting (minimumtarieven)
geharmoniseerd en worden voorwaarden aan het heffen van tolgelden en gebruiksrechten
gesteld. Deze richtlijn, die nietig is verklaard door het Europese Hof van
Justitie wegens onvoldoende consultatie van het Europees Parlement, maar van
kracht blijft tot een nieuwe richtlijn is aangenomen, is alleen van toepassing
op vrachtauto's (motorvoertuigen die bestemd zijn voor het goederenvervoer
over de weg en waarvan het maximum toegestane totaalgewicht ten minste 12
ton bedraagt). In artikel 10, aanhef en onder c, van de richtlijn wordt overigens
de lidstaten uitdrukkelijk de bevoegdheid gegeven om «regulerende heffingen
die specifiek bedoeld zijn om tijd- en plaatsgebonden congestie van het wegennet
tegen te gaan» toe te passen. Rekeningrijden moet naar onze mening als
zo'n heffing worden beschouwd en is derhalve naar ons oordeel in overeenstemming
met de richtlijn.Aangezien met rekeningrijden niet wordt beoogd het dekken van de kosten
van de aanleg, exploitatie en uitbreiding van infrastructuur, kan rekeningrijden
niet worden opgevat als een «tolgeld» of «gebruiksrecht»
in de zin van artikel 2 van genoemde richtlijn. Van een mogelijke cumulatie
van heffingen voor het goederenvervoer over de weg ingevolge artikel 7 van
de richtlijn met de Wet belasting zware motorrijtuigen (Eurovignet) is dan
ook geen sprake.Zoals reeds in paragraaf 1 is opgemerkt gaat het ons alleen om de regulerende
werking van rekeningrijden en zal de opbrengst worden teruggesluisd in de
vorm van lastenverlichting. In dit kader is de Landsadvocaat verzocht in Europees
rechtelijke zin te onderzoeken in hoeverre sprake zou kunnen zijn van ontoelaatbare
direkte of indirekte discriminatie. Door de Landsadvocaat werd geconstateerd
dat bij een vorm van lastenverlichting die alleen houders van een Nederlands
kenteken ten goede komen, bijvoorbeeld een verlaging van de motorrijtuigenbelasting,
getwijfeld kan worden aan de verenigbaarheid van de maatregel met het EG-verdrag.
Daarbij kan primair worden gedacht aan artikel 76, hoewel ook een schending
van de artikelen 59–62 en 95 niet kan worden uitgesloten. Dit kan worden
vermeden door de opbrengst aan te wenden op een wijze, waarbij een houder
van een buitenlands kenteken in dezelfde mate kan profiteren van de aanwending
van de opbrengst als de houder van een Nederlands kenteken (zoals bijvoorbeeld
voor verbeteringen in het openbaar vervoer). Bij de vormgeving van de lastenverlichting
zullen de bevindingen van de Landsadvocaat worden betrokken.In paragraaf 3.3 onder «Stand van zaken techniek»
zijn de laatste twee zinnen gewijzigd in: Inmiddels zijn de eerste resultaten
van een aantal consortia beschikbaar gekomen. Hoewel de uitkomsten onderling
verschillen kan in ieder geval geconcludeerd worden dat de techniek zover
is verbeterd dat aan de betrouwbaarheidseisen (zie paragraaf 3.2) kan worden
voldaan.In paragraaf 3.3 onder « De systeemtest» is de
passage beginnend met «Deze test» en eindigend met «voorkomen»
gewijzigd in: In 1998 zal apparatuur van verschillende fabrikanten op 3 proeflokaties
op de autosnelweg worden geïnstalleerd. Bij deze testen, die ongeveer
vier maanden zullen duren, zullen zo'n 500 vrijwillig deelnemende weggebruikers
worden betrokken. Hun voertuigen worden voorzien van voertuigapparatuur zodat
bij het passeren van een proeflokatie op de beoogde wijze radiografisch een
transactie wordt verricht. Tijdens deze testen wordt het technische systeem
van rekeningrijden als geheel in de praktijk getest. Daarbij is een aantal
facetten te onderscheiden. Zo wordt een praktijkgerichte aanvulling op het
theoretisch opgezette evaluatieprogramma verkregen ter confirmatie van de
ontwikkelde modellen, om inzicht te krijgen in verstorende effecten op de
betrouwbaarheid van de processen en om mogelijke kinderziektes op te sporen.
Ook worden, in nauwe samenwerking met de Belastingdienst, de alternatieve
betaalmethode en de achterliggende gegevensverwerking beproefd. Daarbij zal
met name aandacht worden besteed aan de keten van video-opname tot en met
het uitlezen van kentekens van gedigitaliseerde beelden. Voorts zal uitgebreid
worden ingegaan op gebruikersaspecten van de apparatuur op het gebied van
veiligheid, ergonomie en functionaliteit. Op deze wijze kan ervaring worden
opgedaan met de systemen van verschillende fabrikanten in hun totale omvang.
Het streven is om zoveel mogelijk inzicht te verwerven ten behoeve van het
definitieve ontwikkelings- en implementatietraject. In paragraaf 3.3 onder « De systeemtest» is in
de laatste zin gewijzigd in: Bij deelname aan de proef op basis van vrijwilligheid
is hier uiteraard geen sprake van.In paragraaf 4.1 is onder «Algemeen» aan het eind
de volgende passage toegevoegd: In de jaren zeventig is in Singapore een spitsvignet
ingevoerd met een tarief van 3,=, waarmee de binnenstad kan worden ingereden.
Het aantal inkomende voertuigen daalde met circa 45% (1977). Opgemerkt moet
worden dat het hier voornamelijk een reactie van stedelijk verkeer betrof
over relatief korte afstanden bij aanwezigheid van alternatieven voor het
autogebruik. Een ander voorbeeld betreft het instellen van tolheffing rond
een aantal Noorse steden (Bergen, Oslo en Trondheim). In Trondheim, waar een
tol-ring met een tarief van circa 2,50 tussen 06.00 en 17.00 uur sinds 1991
operationeel is, daalde het aantal ringoverschrijdende autoritten
tijdens de tolperiodes met circa 10%. Daartegenover stond een stijging buiten
genoemde periode met ruim 8%. De voornaamste gedragsreacties bestonden uit
het buiten de tolperiode ondernemen van activiteiten, zoals winkelen, een
andere bestemming kiezen en minder vaak gaan rijden. Alhoewel het een experiment
betrof, waaraan op vrijwillige basis werd meegedaan, is tevens het «MobilPass-onderzoek»
nabij Stuttgart, waarbij gewerkt werd met gedifferentieerde tarieven, vermeldenswaardig.
Geconcludeerd werd dat een verandering in het tijdstip van verplaatsing optrad
tot circa 12%, een verandering in de keuze van het vervoermiddel van rond
de 5% en een verandering in de bezettingsgraad (carpoolen) van ongeveer 8%.In paragraaf 4.1 is onder «Prognose-instrumentarium»
in de laatste zin toegevoegd: (...), met het oog op de besluitvorming over
de invoeringswet, (...), die in februari 1998 beschikbaar zal komen.In paragraaf 4.1 is onder «Effecten van heffingsvarianten»
aan het eind de volgende passage toegevoegd: «In de invoeringswet zal
hierop nader worden teruggekomen».In paragraaf 4.4 is de volgende passage toegevoegd:Administratieve belastingHet administratief proces dat samenhangt met het opmaken en verwerken
van aangiften door de Belastingdienst zal deels handmatig en deels geautomatiseerd
plaatsvinden. Het handmatige deel betreft het uitlezen van kentekengegevens
van videobeelden door medewerkers, voorzover deze beelden in het geautomatiseerde
proces niet zijn herleid tot een kenteken, of waarvan het systeem heeft aangegeven
te twijfelen aan de juistheid van de kentekenherkenning. Het vervolgens opmaken
en verzenden van de aangifte geschiedt geheel geautomatiseerd en kan worden
ingepast in bestaande processen binnen de Belastingdienst. Dit vergt wel een
uitbreiding van de verwerkingscapaciteit van deze processen.Voor voertuighouders met een Nederlands kenteken betekent dat naar huidig
inzicht maandelijks aangifte moet worden gedaan. Zoals reeds aangegeven in
paragraaf 3.2 zal voor houders van een buitenlands kenteken jaarlijks tot
verzending van rekeningen worden overgegaan. Het doen van deze aangifte zal
in de praktijk neerkomen op het invullen en ondertekenen van een toegezonden
acceptgiro. Het administratief verwerken van deze betalingen vergt eveneens
een uitbreiding van de systemen van de centrale betalingsadministratie. Naar
verwachting ligt een zwaartepunt van de additionele werkzaamheden van de Belastingdienst
bij het beantwoorden van vragen, zowel telefonisch als schriftelijk, en het
verwerken van bezwaarschriften.Ten einde de administratieve belasting te verminderen zijn de mogelijkheden
onderzocht om het inningstraject te laten aansluiten bij dat van de motorrijtuigenbelasting.
Echter, de uiteenlopende heffingstijdvakken (voor de motorrijtuigenbelasting
drie maanden en voor rekeningrijden in beginsel een maand) en de verschillende
betalingstijdvakken (meer dan 1 miljoen voertuighouders betalen de motorrijtuigenbelasting
ineens voor een jaar) staan een koppeling op dit moment in de weg. De benodigde
administratieve en logistieke aanpassingen zouden het verkregen efficiencyvoordeel
vrijwel teniet doen.In de invoeringswet zal een nauwkeuriger beeld worden geschetst van de
administratieve lasten, mede in het licht van de uit te voeren Bedijfseffectentoets
(samen met de Milieutoets en Effectmeting Uitvoerbaarheid en Handhaafbaarheid
onderdeel van de MDW toetsing). Dit biedt aanknopingspunten voor het zo efficiënt
mogelijk inrichten van het uitvoeringstraject.In paragraaf 5.1 zijn in de eerste zin van de derde alinea
de woorden «een eerste» toegevoegd.In paragraaf 5.1 is na de vierde alinea de alinea toegevoegd:
In januari 1998 zal wederom met de bestuurlijke partners worden gesproken.
Tijdens dit overleg zal antwoord worden gegeven op de vraag op welke wijze
de invoering van rekeningrijden kan worden ingebed in het regionale verkeers-
en vervoersbeleid. Op hoofdpunten zal duidelijkheid worden verschaft over
de locatie van heffingspunten en de invulling van het flankerend beleid. Tevens
zal antwoord worden verkregen op de vraag onder welke voorwaarden de bestuurlijke
partners in de regio bereid zijn mee te werken aan de invoering van rekeningrijden.Er is rekening gehouden met de redactionele kanttekeningen van de Raad
van State. II.2. Toelichting op de artikelenArtikel 2De laatste volzin van de derde alinea luidde aanvankelijk: Met het begrip
stadsagglomeratie wordt gedoeld op de grootstedelijke gebieden Amsterdam,
Den Haag, Rotterdam en Utrecht, zoals nader te begrenzen ingevolge het vierde
lid. Artikel 3In de derde alinea is de zin «De grenzen van de Randstad worden
in de bij deze wet behorende bijlage vastgesteld» vervangen door de
laatste drie zinnen ervan. Artikel 12De tweede alinea is toegevoegd. II.3. BijlagenAan de memorie van toelichting is toegevoegd: Bijlage 3, begrenzing van
de Randstad. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25816-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl