Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2004; Brief minister over Actieprogramma Herstructurering
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-XI, nr. 136

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-10-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29200-XI nr. 136

17-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBredere contextStand van zaken en conclusiesOndertekeningLichaamToelichtingAchtergrond 56 wijkenaanpakUitvoering op gangWaar staan we nu?Inzet van partijen vereistActieve inzet van het RijkAantoonbare resultatenBIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 XIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2005nr. 136BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 september 2004Stedelijke vernieuwing heeft hoge maatschappelijke en politieke prioriteit.
Daarom hecht ik er aan u regelmatig te informeren over de voortgang van de
uitvoering van het Actieprogramma Herstructurering, inclusief de 56-wijkenaanpak.
Dat heb ik u ook toegezegd in mijn brief van 6 november 2003 (Kamerstuk
29 200 XI, nr. 17).Bredere contextHet Actieprogramma Herstructurering maakt onderdeel uit van mijn inzet
om de woningmarkt in beweging te krijgen. Zoals u weet zet ik daarbij, naast
de stedelijke vernieuwing, in op de nieuwbouwproductie en de modernisering
van het huurbeleid. Dit jaar maak ik met 20 regio's afspraken over de woningbouwproductie
tot 2010. Het geld dat hiervoor via het Besluit Lokatiegebonden Subsidies
(BLS) beschikbaar is, wordt uitgekeerd op basis van meetbare prestaties. Over
de modernisering van het huurbeleid en de daarmee samenhangende onderwerpen
ben ik reeds met uw Kamer in overleg.Binnen het Grotestedenbeleid vullen het Actieprogramma Herstructurering
en de inzet van het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing (ISV) elkaar
aan; ze zijn beide erop gericht de stedelijke vernieuwing een impuls te geven.
Medio november moeten door de G30 gemeenten de definitieve Meerjarige Ontwikkelingsprogramma's
(MOP) worden ingediend, op basis waarvan begin volgend jaar de convenanten
voor de tweede ISV-periode (2005–2009) kunnen worden afgesloten. Vanuit
het Actieprogramma Herstructurering worden de drie belangrijkste doelstellingen
van het ISV ondersteund, te weten: goede en voldoende huisvesting van lagere
inkomensgroepen, het verbeteren van de fysieke en sociale leefomgeving en
het (opnieuw) binden van de midden- en hogere inkomens aan de stad. Via het
Actieprogramma Herstructurering gebeurt dit met onder andere het 56-wijkenprogramma
en de inzet van faciliteiten, als een impulsteam, het «Afsprakenkader
kostenverdeling herstructurering» en het Innovatie Programma Stedelijke
Vernieuwing (IPSV). Uit de eerste ISV-periode (2000–2004)
blijkt dat de meeste G30-gemeenten ISV-geld besteden aan de 56 prioritaire
wijken; en dat zullen ze naar verwachting ook in de komende jaren doen, gegeven
de forse opgaven die daar nog liggen.De grotere prestatiegerichtheid, die ook door de Kamer wordt gevraagd,
is zowel in het algemene ISV-beleidskader, als specifiek voor de 56 wijken
bewerkstelligd. Het ISV kent in vergelijking tot de eerste periode een beperkt
aantal meetbare en afrekenbare outputdoelstellingen met heldere indicatoren.
Van alle 56 wijken vraag ik prestatiecontracten tussen gemeenten en uitvoerende
partijen, met name corporaties. Naar verwachting komen de hoofdlijnen van
deze contracten ook terug in de ISV-MOP's die dit jaar worden ingediend. Met
andere woorden: de 56-wijkenaanpak betekent een gerichte focus op de belangrijkste
probleemgebieden, waarbij er wordt gestuurd op concrete prestaties.Stand van zaken en conclusiesInmiddels zijn door gemeenten en corporaties 23 prestatieafspraken getekend
(zie bijlage).Ik heb deze plannen globaal bezien op de inhoudelijke doelstellingen,
te weten het vasthouden en terugwinnen van midden- en hogere inkomens in de
stad, het goed huisvesten van lagere inkomens en het verhogen van de kwaliteit
van de openbare ruimte, op tempo en op de financiële onderbouwing.Door middel van de onderliggende plannen komt er in deze wijken een meer
gedifferentieerd woningaanbod en worden bijvoorbeeld de winkels, pleinen,
straten en groenvoorzieningen vernieuwd of verbeterd.De belangrijkste conclusies die ik vooralsnog trek op basis van deze afspraken
zijn dat zij bijdragen aan de eerste twee genoemde doelstellingen. In hoeverre
de kwaliteit van de openbare ruimte met de uitvoering van deze plannen zal
worden vergroot kan ik op grond van dit materiaal onvoldoende beoordelen.Ik constateer dat in een aantal wijken het tempo is verhoogd en ik stel
vast dat slechts in een tweetal (van de drieentwintig) plannen de financiering
door de corporaties een probleem oplevert.In bijna alle wijken is er veel aandacht voor sociale en fysiek maatregelen.
Het gaat dan bijvoorbeeld om een brede school, jongerenvoorzieningen, wijk-
en buurtparken, nieuwe speelvoorzieningen, woon-zorgvoorzieningen en inrichting
en beheer van de openbare ruimte met het oog op veiligheid.Vaak ook komen economische maatregelen in de afspraken aan de orde, zoals
het weer op peil brengen van de lokale winkelvoorzieningen.Begin volgend jaar kom ik met een totaaloverzicht en een gefundeerder
oordeel over de prestatieafspraken.Die wijken die dan onvoldoende beantwoorden aan de criteria inhoudelijke
doelstellingen, tempo en financiële onderbouwing horen, mede afhankelijk
van de mate waarin ze hierop tekortschieten, mijns inziens niet langer thuis
op de lijst met prioritaire wijken. Immers, de opzet van deze focus is ambitie,
versnellen van het proces en voorbeeldwerking naar andere wijken. Uiteindelijk
is de belangrijkste maatstaf dat de bewoners in de betreffende wijken daadwerkelijke
verbetering ondervinden van de acties van overheden, corporaties, marktpartijen
en anderen.Eén van de consequenties van het niet langer voorkomen op deze
lijst is dat de betreffende wijken niet in aanmerking komen voor een eventuele
bijdrage uit het Stimuleringsbudget voor de komende ISV-periode.Ik beraad mij op de wijze waarop burgers de effecten van bedoelde acties
kunnen volgen, onder meer in hun eigen omgeving. Samen met betrokken partijen
wil ik onderzoeken op welke wijze instrumenten kunnen worden ontwikkeld om
de uitvoering in het verdere traject te kunnen monitoren en borgen; ik kom
hier in een volgend schrijven op terug.In een aparte brief zal ik ingaan op het rapport «Bewonersinvloed
bij herstructurering» dat de Woonbond mij enige tijd geleden heeft aangeboden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerToelichtingAchtergrond 56 wijkenaanpakDe stedelijke vernieuwing gaat niet zo snel als gewenst. Om die reden
wordt het Actieprogramma Herstructurering onverkort voortgezet, met als belangrijkste
doel versnelling van de herstructurering in de 56 wijken en doorwerking daarvan
in de rest van het land. Het betreft wijken waar volgens de betreffende gemeenten
op korte termijn versnelling belangrijk en mogelijk wordt geacht. Binnen de
56-wijken aanpak nemen de G4-gemeenten een prominente plaats in. Zeventien
van de 56-wijken liggen binnen de gemeentegrenzen van Amsterdam, Rotterdam,
Den Haag en Utrecht. Iets meer dan de helft van de totale woningvoorraad in
de 56 wijken bevindt zich in de G4. Ook het grootste deel van de voorgenomen
onttrekkingen (70%) en vervangende nieuwbouw (65%) vindt plaats in de G4.Het gaat in deze 56 wijken om meer dan een miljoen bewoners en bijna 540
duizend woningen. De veelal eenzijdige samenstelling van de woningvoorraad
heeft geleid tot een eenzijdige bevolkingsopbouw. Een groot percentage van
de bewoners (waarvan 40% allochtoon) behoort tot de groep kansarmen; meer
dan 20% is werkloos.De leefbaarheid is in het algemeen minder dan in andere wijken, in termen
van onder andere sociale cohesie, overlast en (gevoelens van) onveiligheid.
Ook de kwaliteit van de woningen en de woningomgeving wordt in het algemeen
door de bewoners slechter beoordeeld dan in de rest van de stad. Uit onderzoek
(WBO 2002) blijkt bovendien dat in deze wijken (en vooral in de G4) mensen
somber zijn over de toekomst van hun wijk. Dat heeft tot gevolg dat initiatieven
om verbeteringen tot stand te brengen geen goede voedingsbodem hebben. Het
vertrouwen van de burger in deze wijken moet dus herwonnen worden. Mijn bijdrage
hieraan, met mijn accountdirectie en de impulsteams is het zorgen voor een
op uitvoering gericht beleid, zodat de burgers verbetering ervaren.Hoewel de wijken op het eerste gezicht vaak vergelijkbaar lijken, zijn
de verschillen groot. Qua omvang: de Zuidelijke Tuinsteden in Rotterdam tellen
bijna 35 000 woningen, de kleinste wijk Q4 in Venlo ongeveer 500. En
qua problematiek en dynamiek: sommige wijken bevinden zich al sinds jaar en
dag aan de onderkant van de woningmarkt, de bewoners zijn altijd al sociaal-economisch
zwak geweest en de wijken staan slecht bekend vanwege hun leefbaarheidsproblemen.
Andere wijken zijn recenter in een neerwaartse spiraal gekomen. Sommige wijken
lijken daarentegen reeds de goede weg op te gaan. De aanpak zal mede om deze
reden per wijk verschillen. Gemeenten, corporaties, particuliere partijen
en bewoners zullen keuzes moeten maken in hun wijze van aanpak.Uitvoering op gangHet Actieprogramma Herstructurering heeft er inmiddels toe geleid dat
naar verwachting nog dit jaar in de meeste wijken prestatieafspraken gemaakt
kunnen worden tussen gemeenten en lokale (markt)partijen. Voor 23 wijken zijn
de prestatieafspraken reeds ondertekend (zie bijlage: wijken
met prestatieafspraken). Dit is een belangrijke stap in de daadwerkelijke
aanpak van de wijken. De prestatieafspraak moet zicht bieden op het uitvoeringsprogramma
en dient deze te borgen door heldere afspraken over taakverdeling en financiering.
De winst van de 56-wijkenaanpak moet immers tot uiting komen in versnelling
van de uitvoering.Het voorgaande betekent dat thans in 33 wijken nog
geenafspraak is gemaakt. Als aan het eind van dit jaar mocht blijken
dat in deze wijken onvoldoende voortgang is geboekt op de aspecten die ik
hiervoor in deze brief heb genoemd dan is er naar mijn mening geen grond om
zo'n wijk langer op de lijst van 56 wijken te laten staan. In
overleg met de betreffende gemeenten en met mijn direct betrokken collega's
binnen het kabinet zal ik dan hieromtrent initiatieven nemen.Ik hecht er aan om te benadrukken dat het simpele feit dat er geen ondertekend
prestatiecontract tussen partijen voorligt, niet altijd wil betekenen dat
er niets gebeurt. Het gaat er uiteindelijk om dat geconstateerd moet kunnen
worden dat de herstructurering van wijken daadwerkelijk wordt aangepakt; papier
is hiervan niet de uiteindelijke maatstaf maar veeleer dat wat de burger ervaart.
Ik kom hierop later terug.In het algemeen worden de prestatieafspraken gemaakt tussen de gemeente
en de belangrijkste woningcorporaties in de wijk; zo'n overeenkomst geeft
aan dat partijen het onder meer eens zijn over het inhoudelijke programma,
over de planning en over de financiele aspecten ven het plan. In enkele gevallen
zijn ook private partijen direct betrokken, zoals in Rotterdam Crooswijk en
Utrecht Zuilen. In een enkel geval zijn bewoners medeondertekenaar van de
afspraken; Den Haag Duindorp is daarvan een voorbeeld. Voor de uitvoering
van de afspraken is de inzet van de woningcorporaties essentieel. In enkele
gevallen zelfs als gebiedsontwikkelaar, voor eigen rekening en risico. In
dat geval is de gemeente «slechts» facilitator, op het gebied
van (ruimtelijke) regelgeving, basiseisen openbare ruimte, etc. Daarbij ziet
de gemeente toe op het behalen van de afgesproken kwantiteiten en kwaliteiten.
Zoals bijvoorbeeld in Arnhem Malburgen en de Zuidelijke Tuinsteden in Rotterdam.
Ik acht dit een interessante en perspectiefvolle ontwikkeling.Waar staan we nu?De 23 afspraken die thans zijn ondertekend laten een naar inhoud en concreetheid
wisselend beeld zien.Sommige afspraken zijn gedetailleerd en voldoende concreet om direct te
kunnen worden uitgevoerd; sterker nog, een aantal is
in uitvoering. Andere afspraken bestaan uit een relatief korte tekst dat partijen
gezamenlijk verklaren een bepaalde wijk aan te pakken onder verwijzing naar
een uitgebreid pakket met diverse deelafspraken van soms verschillend detailniveau.
Dit hangt samen met de grote verscheidenheid aan wijken en problemen en de
daarbij behorende maatwerkoplossingen.Over de 33 wijken waarvoor thans nog geen afspraak voorhanden is, kan
worden gezegd dat een aantal daarvan in een vergevorderd stadium is en dat
afronding van afspraken op korte termijn is te verwachten. Van een aantal
andere weet ik dat er nog veel werk moet worden verzet en dat wellicht op
korte termijn geen afspraken gemaakt zullen worden.De 23 ondertekende prestatieafspraken tezamen laten vanzelfsprekend een
nog onvolledig beeld zien. Bovendien een enigszins vertekend beeld door het
relatief grote aantal prestatieafspraken dat de wijken in de G4 betreft (13
van de 23 wijken). Uit de gemaakte prestatieafspraken blijkt dat in het algemeen
reeds met de uitvoering van de wijkaanpak is gestart, soms zelfs voordat de
prestatieafspraak er daadwerkelijk ligt. De realisatietermijn valt bij een
aantal wijken binnen de looptijd van het ISV2 (2005–2009), maar in veel
gevallen duurt de wijkaanpak langer. De concreetheid van de afspraken kan
dan ook per fase in de tijd verschillen.De prestatieafspraken reflecteren de verschillen in de problematiek en
aanpak van de verschillende wijken. Het betreft maatwerk. Daarom zijn slechts
enkele algemene conclusies te trekken; die gaan wat mij betreft over inhoud,
tempo en financiële aspecten. Voorbeelden van plannen waar deze drie
aspecten naar mijn mening goed in terug komen zijn de afspraken in Alkmaar
voor Overdie en Schermereiland, de Helmondse Binnenstad en voor de nog resterende
opgave in Amsterdam Zuidoost.De eerste conclusies trek ik, voor wat betreft de inhoud van de afspraken,
langs drie lijnen nl., langs de drie hoofddoelstellingen die in het ISV zijn
benoemd. Het gaat om het vasthouden en terugwinnen van midden- en hogere
inkomens in de stad, het goed huisvesten van lagere inkomens en het verhogen
van de kwaliteit van de openbare ruimte.Een globale inventarisatie van de voornemens in alle 56 wijken –
deels dus al vastgelegd in de genoemde 23 prestatieafspraken en voor het overige
op basis van de conceptplannen voor die wijken – leidt tot een een voorlopig
totaal van onttrekkingen van ongeveer 95 000 woningen, overwegend (sociale)
huur (70%,) op een totaal van circa 540 000 woningen. Ongeveer 115 000
woningen worden als vervangende nieuwbouw teruggebouwd in deze wijken. Er
worden dus per saldo circa 20 000 woningen bijgebouwd. De nieuwbouw bestaat
voor een belangrijk deel uit koopwoningen (60%) en duurdere huurwoningen (30%).
Al met al een forse opgave en een impuls voor een door mij gewenste differentiatie
van de woningvoorraad. De ruim opgezette naoorlogse woonwijken zullen na de
herstructurering plaats bieden aan meer huishoudens.Gelet op het feit dat in totaal in de betreffende steden meer dan voldoende
betaalbare woningen beschikbaar blijven voor de lagere inkomens, acht ik dergelijke
veranderingen binnen deze wijken verantwoord. De zorg voor huisvesting van
de lagere inkomens in de wijken is in sommige gevallen expliciet geregeld
in een sociaal plan voor de wijk (zoals in de Westelijke Tuinsteden in Amsterdam
of in de wijk Den Haag Transvaal) maar in vrijwel in alle gevallen wordt aan
de herhuisvesting aandacht besteed. Bewoners wordt voorrang gegeven bij het
toewijzen van woningen of krijgen zelfs een terugkeergarantie (zoals in Enschede
De Velve-Lindenhof en Groningen Lewenborg).Minder duidelijk is uit de voorliggende afspraken te concluderen in welke
mate de kwaliteit van de openbare ruimte in deze wijken de komende jaren zal
verbeteren; dat er hiertoe plannen zijn ontwikkeld leidt geen twijfel, ik
twijfel ook niet dat ze worden uitgevoerd maar de aard en omvang van de ingrepen
zijn vooralsnog moeilijk uit de voorliggende afspraken te destilleren. Ik
ben voornemens om de komende periode hierin meer inzicht te verkrijgen.De tweede conclusie – die ten aanzien van tempo – is er eveneens
één van voorlopige aard.Ik constateer dat, onder andere door de inzet van impulsteams, in een
aantal wijken voorliggende problemen zijn opgelost en dat dit heeft geresulteerd
in een versnelling die er zonder die inzet niet geweest zou zijn. Voorbeelden
hiervan zijn Helmond Binnenstad, Den Haag Transvaal en Haarlem Delftwijk.Met betrekking tot de financiering van de plannen stel ik vast dat slechts
in een tweetal plannen wordt opgemerkt dat de desbetreffende corporaties niet
op eigen kracht de gewenste ambities kunnen financieren; voor deze plannen
worden thans de noodzakelijke stappen doorlopen die uiteindelijk tot oplossingen
van deze problemen zullen leiden, wellicht uiteindelijk met projectsteun.
Ik kom hierop in het vervolg van deze brief terug. Op basis van de concept-MOP's
die ik afgelopen zomer heb ontvangen en bestudeerd ben ik evenmin tot andere
conclusies gekomen. Ik heb dan ook met enige verbazing kennis genomen van
het feit dat in het publieke debat herhaaldelijk de noodzaak tot direct ingrijpen
van de Minister van VROM wordt gevraagd om rijkere corporaties te bewegen
om «armere» collega's bij te staan, Ik heb onlangs de bestuurders
van de G4 gevraagd om samen met de corporaties in die gemeenten hierover in
gesprek te gaan en de resultaten van die gesprekken met mij te delen.Wel constateer ik ten aanzien van het financiële aspect dat gemeenten
aangeven aan de ter beschikking staande ISV-middelen niet voldoende denken
te hebben om hun ambities te kunnen bekostigen.In sommige wijken vindt een aanzienlijke verdunning plaats van het aantal
woningen, zoals in Den Haag Transvaal en Dordrecht West; in andere wijken
wordt daarentegen ingezet op een (forse) verdichting, zoals in Amsterdam
Westelijke Tuinsteden, Arnhem Malburgen en Helmond Binnenstad.Uit de plannen wordt duidelijk dat er een verandering zal plaatsvinden
in de samenstelling van de woningvoorraad in de 56 wijken. Zo worden door
middel van woningverbetering, vervanging en samenvoeging van woningen in wijken
waar nu vrijwel uitsluitend sociale huurwoningen staan, duurdere huur- en
koopwoningen aan de voorraad toegevoegd. Dit zorgt ervoor dat de huidige bewoners
ook bínnen hun wijk wooncarrière kunnen maken. Daarmee worden
de 56 wijken aantrekkelijker voor de midden- en hogere inkomensgroepen, met
als bijkomend effect onder andere een verbeterd draagvlak voor voorzieningen.De plannen voor de Rotterdamse wijk Nieuw Crooswijk zijn van een dergelijke
omslag in de woningvoorraad en leefomgeving een goed voorbeeld. Hier krijgt
de kwaliteit van het wonen en de publieke ruimte een belangrijke impuls. Met
een brede school en andere voorzieningen wordt bovendien getracht het monofunctionele
karakter van dit woongebied te doorbreken. Uit de plannen en de samenwerking
tussen de Rotterdamse gemeente en marktpartijen spreekt een grote voortvarendheid.
De Neprom heeft hier onlangs dan ook een aanmoedigingsprijs voor uitgereikt.Ik constateer dat in de overgrote meerderheid van de wijken veel aandacht
is voor een combinatie van sociale en fysieke maatregelen, hoewel in de uiteindelijke
afspraken de fysieke opgave vaak het meest prominent zichtbaar is. Soms blijkt
het voor het rendement van de fysieke investeringen noodzakelijk eerst sociale
en veiligheidsmaatregelen te nemen voordat begonnen kan worden aan de fysieke
herstructurering. Een dergelijk programma omvat, zo blijkt uit de 23 prestatieafspraken,
bijvoorbeeld voorzieningen zoals een brede school, jongerenvoorzieningen,
wijk- of buurtparken, nieuwe speelvoorzieningen, inrichting en het beheer
van de openbare ruimte met het oog op veiligheid, en woon-zorgvoorzieningen.
Maar ook de extra inzet van huismeesters, buurtcoördinatie, maatschappelijke
opvang of de persoonlijke begeleiding van bewoners. Een meer economisch getint
programma maakt eveneens vaak deel uit van de wijkaanpak, vooral in de vorm
van het weer op peil brengen van de lokale winkelvoorzieningen. Daarnaast
wordt in een aantal wijken de aanpak ondersteund met een inzet om het imago
van de betreffende wijk op te vijzelen («city branding»). In bijvoorbeeld
Arnhem Malburgen lijkt dit vruchten af te werpen.Onder deze zelfde noemer – waar staan we nu – schaar ik de
andere manier van werken die ik in de herstructurering toepas. Gekozen is
immers voor een actieve benadering van gemeenten, corporaties en marktpartijen,
gericht op daadwerkelijke versnelling in een aantal expliciet benoemde wijken
en met een beoogde katalysatorwerking in de rest van het land. Dat betekent,
dat mijn accountdirectie, de regioaccounts en de impulsteams dicht bij de
bewoners, de partijen en in de wijk staan; zij zijn het «oog en oor»
en luisteren naar wat de kansen en de problemen zijn en faciliteren daar waar
het nodig is om een oplossing te bereiken. Dit gecombineerd met inzet van
een aantal voor deze wijken specifieke instrumenten en met inzet van de kenniscentra,
in het bijzonder het KEI. Vooralsnog lijkt deze aanpak effect te hebben, het
werkelijk effect op langere termijn moet uiteraard nog blijken.Inzet van partijen vereistDe inzet van woningcorporaties in de stedelijke vernieuwing is essentieel.
Zij moeten in de komende jaren forse prestaties leveren. Zij dienen, met maatwerk
voor het te ontwikkelen gebied, nog meer te investeren in verbetering, vernieuwing
en herbouw, in leefbaarheid en in kwaliteitsverbetering. Het investeringspotentieel
is in ieder geval in ruime mate aanwezig, ook om onrendabel te investeren.
Ik verwijs naar rapportages daarover van het Centraal Fonds Volkshuisvesting.
Het maken van prestatieafspraken brengt met zich mee dat gemeenten en corporaties
heldere afspraken moeten maken over de financiering van de plannen. Uit de
afspraken moet onder andere blijken of de corporaties de opgaven individueel
aankunnen, of dat matching van taken en middelen nodig is. Ik accepteer niet
op voorhand dat inhoudelijke ambities en het tempo vanwege financiële
omstandigheden bij individuele corporaties naar beneden worden bijgesteld.
In deze gevallen zal ik overleg voeren met betreffende partijen.Van de zijde van gemeenten verwacht ik maximale inzet waar het gaat om
tijdig overleg met bewoners, tijdige realisatie van bijvoorbeeld boven- en
ondergrondse infrastructuur, bodemsanering, inrichting van de openbare ruimte
en het bespoedigen van noodzakelijke procedures ten aanzien van bijvoorbeeld
bouw- en sloopvergunningen. Ik bevorder dat de ISV-middelen maximaal worden
ingezet op uitvoering en zo weinig mogelijk op papierwerk en plannenmakerij.Vorig jaar heb ik samen met VNG, Aedes en de Neprom het «Afsprakenkader
kostenverdeling herstructurering» ontwikkeld. De afgelopen maanden is
hiermee ervaring opgedaan. Dit Afsprakenkader helpt partijen om te komen tot
goede financiële afspraken en is de basis voor eventuele matching. Ik
merk dat toepassing van dit instrument kan leiden tot het bereiken van goede
resultaten, zoals in de Haagse wijk Transvaal. Daar was men in de discussie
over de kosten en kostenverdeling in een impasse geraakt. Ik heb actief gestuurd
op het vinden van een oplossing. Vervolgens is het Afsprakenkader gehanteerd
om tot prestatieafspraken te komen. Die zijn inmiddels ondertekend zodat met
de uitvoering kan worden begonnen.In Transvaal is men er samen uitgekomen; de financiering is daar geregeld.
In wijken waar dat niet gebeurt, onderneemt VROM zelf actie door contact op
te nemen met corporaties die een zeer hoog weerstandsvermogen hebben. Net
als bij de studentenhuisvesting zal ik de meest vermogende corporaties aanschrijven
en een dringend beroep op hen doen. Over de studentenhuisvesting heeft u onlangs
een aparte voortgangsrapportage ontvangen.Ik heb samen met de woningcorporatie Centrada en de gemeente Lelystad
en in de gemeente Dordrecht met de corporatie Woondrecht – met inzet
van een VROM-impulsteam – de eerste benodigde stappen gezet om te komen
tot de financiering van de opgaven die de betreffende corporaties in hun regio
hebben, en die ze zoals het er nu naar uitziet niet op eigen kracht kunnen
volbrengen. Ik verwacht van de sector dat de financiering van deze projecten
daadwerkelijk wordt geborgd. Immers, indien het vrijwillige traject niet succesvol
is en het bestuurlijk traject evenmin tot een oplossing heeft geleid, wordt
projectsteun verleend voorzover de corporatie de opgave niet zelf kan financieren.In de sfeer van vrijwillige matching zijn wel al verschillende initiatieven
genomen; er is een aantal matchingsfusies geweest waarbij investeringsruimte
voor de opgave vrijkomt en verschillende vormen van collegiale financiering
komen van de grond. Waar het nu om gaat is de matching in relatie te brengen
tot de grote opgaven zoals de herstructurering en studentenhuisvesting. Herstructureringsplannen
en projecten met een grote maatschappelijke urgentie of een groot financieel
belang. Eén van de initiatieven uit de sector in dit verband betreft
de landelijke verkoopcorporatie (Wooninvesteringsfonds, WIF). De aanvraag
tot toelating is thans bij mijn ministerie in behandeling. Samen met mijn
collega van Financiën zal ik, in lijn met de kabinetsbrief over de aanpak
inzake «Rotterdam zet door», voor matchingsvormen
als het WIF een specifieke vrijstelling van de OVB voorbereiden voor de aankoop
door dergelijke toegelaten instellingen van corporaties die de middelen uit
verkoop van complexen inzetten voor de stedelijke vernieuwing.Actieve inzet van het RijkHet benodigde geld voor de herstructureringsopgave komt niet alléén
uit de sector. Ook het Rijk draagt bij aan de benodigde financiering met circa
1,4 miljard euro via het «reguliere» GSB/ISV-beleid in de periode
2005–2009. Dit geld is overigens niet bestemd voor de nieuwbouw of verbetering
van corporatiewoningen. Als specifiek impulsbudget voor de 56-wijkenaanpak
wordt een deel van het ISV-budget (€ 90 miljoen) ingezet. Met dit
geld kunnen gemeenten extra versnellende maatregelen nemen ten behoeve van
de herstructurering van wijken. De gerichte inzet van middelen uit het Innovatie
Programma Stedelijke Vernieuwing (IPSV) in de 56 wijken in 2003 blijkt reeds
zichtbare impulsen te geven aan de voortgang in de betreffende wijken. Gemeenten
kunnen op basis van de bestaande ISV-systematiek er zelf al voor kiezen de
hun beschikbare ISV-gelden in de 56 wijken in te zetten en in de praktijk
doen ze dat ook.Via andere wegen zijn de kosten voor herstructurering te beperken. Zo
is in februari van dit jaar de OVB-regeling voor wijkontwikkelingsmaatschappijen
in de Staatscourant gepubliceerd. Dat betekent dat wijkontwikkelingsmaatschappijen
die als doel stedelijke vernieuwing hebben, alleen nog bij uitname van onroerende
zaken overdrachtsbelasting verschuldigd zijn. Hiermee is het terugbrengen
van de tweemalige naar éénmalige OVB een feit geworden. Overigens
blijkt nu de regeling is gepubliceerd, dat deze in een aantal gevallen niet
toepasbaar is waar dat wel wenselijk is. In overleg met de Minister van Financiën
werk ik aan een oplossing, zo mogelijk met terugwerkende kracht. Met mijn
collega van Financiën overleg ik nog over verdere maatregelen in relatie
tot herstructurering, mede naar aanleiding van signalen over dit onderwerp
die tijdens mijn werkbezoeken door diverse partijen zijn gegeven.Tijdens de werkconferentie «De kracht van de stad» op 22 april
jl. is aan de deelnemers (bewoners, corporaties, gemeenten, bestuurders, bouwers)
gevraagd welke (extra) inzet men op dit moment van VROM verwacht naast de
faciliteiten, zoals bijvoorbeeld die ten aanzien van beperking regelgeving,
die ik uiteen heb gezet in mijn brief aan de Tweede Kamer van 6 november
jl. Uit de inventarisatie blijkt dat alle partijen continuering van de inzet
van de VROM-impulsteams wensen. De ervaringen daarmee zijn positief en men
ziet dat dit werkelijk tot versnelling leidt. De impulsteams zijn vooral gewild
in de G26; hier is inmiddels door de helft van de wijken gebruik gemaakt van
een impulsteam. Meestal worden de impulsteams gevraagd om processen te begeleiden
en/of te bemiddelen tussen partijen, maar in een aantal gevallen gaat het
ook om advisering over de sociaal-fysieke wijkaanpak, zoals in het eerder
genoemde voorbeeld in de Groningse wijk Lewenborg. VROM-impulsteams hebben
onder andere in Transvaal (Den Haag), Delftwijk en Europawijk-Zuid (Haarlem),
Nieuw Noord en Oud Zuid (Tilburg) op een geslaagde manier kunnen bijdragen
aan de voortgang van het proces. Een beknopte evaluatie van de inzet en resultaten
van de impulsteams wordt voorbereid. Daarop vooruitlopend heb ik besloten
ook in de komende jaren deze faciliteit aan te bieden aan de 56 wijken, gericht
op de uitvoering van de prestatieafspraken.Naast de inzet van impulsteams verwachten partijen van VROM dat er (betere)
afstemming tussen ministeries plaatsvindt. Bijvoorbeeld vanwege de combinatie
van sociale en fysieke problemen in de wijk. Het kennisprogramma «Sociaal-fysieke
wijkaanpak» van VROM en VWS samen is hiervoor een eerste stap. Sociaal-fysiek
is ook als doelstelling en prestatie-indicator opgenomen in het
ISV-II/GSB-III beleidskader. Doelstelling hiervan is het scheppen van fysieke
ruimte voor sociale voorzieningen.Het belang van kennisuitwisseling in de stedelijke vernieuwing blijkt
evident; van en naar alle betrokkenen, dus bewoners, woningcorporaties, gemeenten,
projectontwikkelaars, welzijnsinstellingen, ministeries. Er gebeurt veel,
maar er is structurele informatie nodig die op een uniforme en toegankelijke
wijze beschikbaar is.Nu voor de 56 wijken de prestatieafspraken zijn of worden ingevuld zijn
dit voor het eind van het jaar te doen, is de fase in het proces van de 56
wijken aangebroken om op een andere wijze dan alleen door middel van procesindicatoren
de voortgang in de herstructurering te monitoren. Een voor mij belangrijk
uitgangspunt is dat de wijze van monitoren wordt gedragen door alle partijen,
dus inclusief de bewoners. Ik wil in de wijze van monitoring een onderscheid
maken in datgene wat de burger ervaart en de inhoudelijke prestatiemeting.
Immers het vertrouwen en de mate van onvrede bij bewoners geven mij belangrijke
informatie omtrent de voortgang van de 56 wijken. Bij de inhoudelijke prestatiemeting
wil ik zoveel mogelijk aansluiten bij de reeds ontwikkelde indicatoren van
het ISV- en het GSB beleid. Ik ben voornemens op korte termijn de mogelijkheden
van een dergelijke monitoring – op twee sporen – te gaan onderzoeken
met de relevante partijen. Ik kom hierop in mijn eerstvolgende brief terug
om u over dit onderwerp nader te informeren.De monitorgegevens bieden de steden de mogelijkheid om te benchmarken
met andere steden. Waar staan zij, welke ontwikkelingen gaan beter of slechter
dan bij de andere steden. Steden kunnen zo van elkaar leren, best practices
kunnen worden verzameld en verspreid, de wijkaanpak moet zichtbaar worden
gemaakt voor de betrokken partijen en bewoners, partijen en bewoners moeten
over hun eigen schutting kunnen kijken. Waar dat nodig is, zal ik daar samen
met de spelers in de stedelijke vernieuwing aan bijdragen. Zo is het kenniscentrum
stedelijke vernieuwing KEI actief betrokken bij de 56 wijkenaanpak. Zij organiseren
bijeenkomsten, faciliteren de mogelijkheden tot uitwisseling van kennis en
ervaringen via internet, en verzamelen relevante wijkinformatie in opdracht
van VROM op de «KEI-site». Deze informatie is voor een breed publiek
toegankelijk.Aantoonbare resultatenIk zie dat er beweging plaatsvindt en daar ben ik positief over, maar
ik vind ook dat we er nog niet zijn. Belangrijk vind ik dat op zo kort mogelijke
termijn alle prestatieafspraken ondertekend worden en dat inzichtelijk wordt
waar behoefte is aan matching, teneinde de financiering van de uitvoering
te borgen. Partijen die om welke reden dan ook achterblijven, spreek ik persoonlijk
aan op hun verantwoordelijkheid; of het nu gaat om het maken van afspraken,
het hoog houden van het ambitieniveau, het vasthouden aan tempo of de matching.
Uiteraard zoek ik, daar waar men belemmeringen ervaart, mee naar een oplossing.Medio 2007, aan het einde van deze kabinetsperiode, vind ik dat in ieder
geval aantoonbare resultaten geboekt moeten zijn in de 56 wijken. De versnelde
aanpak van de herstructurering acht ik dan ook pas echt een succes als medio
2007 de burger werkelijk ervaart dat zijn woning en leefomgeving aan kwaliteit
heeft gewonnen. Begin 2005 informeer ik u nader over de voortgang. Op dat
moment hebben naar verwachting alle 56 wijken prestatieafspraken ondertekend,
zijn de ISV-II convenanten en de woningbouwafspraken ondertekend en kan ik
u een meer volledig inzicht geven in de ambities van gemeenten en andere partijen
op het terrein van de stedelijke vernieuwing.BIJLAGEWijken waarvoor prestatieafaspraken zijn gemaakt:AlmaarOverdie/SchermereilandAmsterdamWestelijke TuinstedenAmsterdamZuidoostAmsterdamNoordArnhemMalburgenDen HaagDuindorpDen HaagLaakkwartier/SpoorwijkDen HaagTransvaalDen HaagRustenburg/OostbroekDordrechtDordrecht WestEnschedeDe Velve LindenhofGroningenLewenborgGroningenVinkhuizenHelmondBinnenstadLeeuwardenAchter de Hoven-VegelinRotterdamCrooswijk NoordRotterdamHoogvlietRotterdamOud ZuidRotterdamRotterdam WestRotterdamZuidelijke TuinstedenSchiedamNieuwland/GroenoordUtrechtZuilen/OndiepZwolleHoltenbroek 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-XI-136.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl