ECLI:NL:RBDHA:2026:3728, Rechtbank Den Haag, 24-02-2026, 25_119
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-02-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Boete Meststoffenwet. Er is fosfaatkunstmeststof aan dierlijke meststoffen toegevoegd.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 25/119 
  
  
    uitspraak van de meervoudige kamer van 24 februari 2026 in de zaak tussen
  
    
      LSL Logistics B.V.B.A., gevestigd te Arendonk (België), eiseres,
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, verweerder 
    (gemachtigden: mr. A.R. Alladin en mr. M. Leegsma).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de aan haar opgelegde  bestuurlijke boetes.
    
    
    
      1.1.
      Verweerder heeft met het besluit van 12 oktober 2023 (het boetebesluit) aan eiseres bestuurlijke boetes opgelegd. Met het besluit van 24 oktober 2024 op het bezwaar van eiseres (het bestreden besluit) heeft verweerder het boetebesluit gedeeltelijk herroepen.
      
    
    
      1.2.
      Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.3.
      De (toenmalige) gemachtigde van eiseres heeft de rechtbank op 27 november 2025 bericht dat hij heeft begrepen dat eiseres sinds 25 november 2025 in staat van faillissement verkeert. Hij heeft medegedeeld dat hij eiseres niet langer bijstaat, maar dat het beroep wordt gehandhaafd. De rechtbank stelt vast dat een faillissement van eiseres dat is ingegaan op 25 november 2025 geen gevolgen heeft voor de behandeling van de procedure, omdat eiseres op dat moment al was uitgenodigd voor de behandeling ter zitting en het beroep betrekking heeft op een bestuurlijke boete.
      
    
    
      1.4.
      De rechtbank heeft het beroep op 2 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben de gemachtigden van verweerder deelgenomen, samen met twee inspecteurs, [naam 1] en [naam 2] . Eiseres is niet verschenen.
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    2. Eiseres is een intermediaire onderneming die mest vervoert. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) heeft vastgesteld dat zij niet heeft voldaan aan een aantal verplichtingen van de Meststoffenwet (Msw). Er is fosfaatkunstmeststof aan dierlijke meststoffen toegevoegd. Verweerder heeft daarom aan eiseres boetes opgelegd van in totaal € 39.023,-. Bij het bestreden besluit heeft verweerder de boetes lager vastgesteld op een totaalbedrag van € 12.315,60. De boetes hebben betrekking op 12 vrachten die namens eiseres zijn vervoerd op 16, 17, 18 en 25 juni 2021 (vrachten 10 t/m 18 en 23 t/m 25). Het betreft een boete van € 6.375,60 in verband met de verantwoordingsplicht (feitcode M740), een boete van € 270,- voor het niet naar waarheid aanmelden van een intermediaire onderneming ter registratie door de intermediair, dan wel het niet of niet naar waarheid doorgeven van wijzigingen in de verstrekte relatiegegevens (feitcode M153), een boete van € 2.430,- voor het elektronisch indienen van een onjuist vervoersbewijs dierlijke meststoffen (VDM) door de vervoerder (feitcode M311), een boete van € 2.430,- voor het niet of niet op juiste wijze (laten) bepalen van het stikstof- en fosfaatgehalte van aan- en afgevoerde dierlijke meststoffen, niet zijnde mineralenconcentraat, door middel van analyse van het monster door een laboratorium (feitcode M502) en een boete van € 810,- voor het niet of niet op juiste wijze vastleggen van vervoersgegevens met behulp van apparatuur voor automatische gegevensregistratie (AGR) of satellietvolgapparatuur(GPS) door de vervoerder (feitcode M259).
    
    
      
        Wat zijn de regels?
      
    
    
    3. De relevante regels zijn opgenomen in de bijlage bij deze uitspraak.
    
    
      
        Wat vindt eiseres in beroep?
      
    
    
    4. Eiseres voert aan dat zij geen overtredingen heeft begaan. Zij heeft voldaan aan de verantwoordingsplicht. Zij heeft de mest geladen, bemonsterd en vervoerd. Verweerder heeft niet vastgesteld dat zij andere mest heeft geladen dan de mest die is bemonsterd en dat er sprake zou zijn van manipulatie van mestmonsters door de vervoerder. Er zijn geen getuigen en er zijn geen feitelijke vaststellingen gedaan. Dat de geanalyseerde mest van vrachten 10 t/m18 kunstmest zou bevatten, zegt niets over manipulatie van monsters of over de handelingen van de vervoerder. Het is mogelijk dat de kunstmest al aanwezig was voor het nemen van het monster. Dat verweerder dat niet aannemelijk of logisch acht, bijvoorbeeld omdat dit te kostbaar zou zijn, doet er niet aan af dat dit niet is uitgesloten. Hoe de leverancier het precies gedaan heeft, weet zij ook niet, en zij hoeft daar ook niet over te speculeren. De stelling dat zij maar met stukken moet onderbouwen dat geen manipulatie heeft plaatsgevonden gaat uit van een verkeerde rechtsopvatting en is strijdig met de onschuldpresumptie. Er is ook kunstmest aangetroffen in vrachten die door andere vervoerders zijn vervoerd. Dit maakt het te meer aannemelijk dat de onregelmatigheid aan de zijde van de leverancier zit en niet aan de zijde van verschillende vervoerders. Voor zover aangenomen moet worden dat de monsters toch na monsterneming en voor inzending zijn gemanipuleerd, is er geen enkel bewijs dat haar iets te verwijten valt. Zij heeft ook helemaal geen reden om dit te doen, want zij zou alleen risico’s lopen en heeft geen enkel voordeel bij manipulatie. In het bestreden besluit wordt verder voor het eerst artikel 3 van de Msw aan de motivering toegevoegd, de 'fraus legis' bepaling. Ook daarbij gaat verweerder ten onrechte uit van het aanleveren door haar van gemanipuleerde monsters. Er is geen bewijs voor betrokkenheid bij enige constructie, samenstel van rechtshandelingen of iets dergelijks. Verweerder gaat ervan uit dat de gehaltes van het vervoerde product niet correct zijn vastgesteld en zet daar andere gehaltes tegenover. Voor zover de mineralengehaltes te hoog waren en er dus minder mineralen dan gemeld zijn afgevoerd, is de lagere hoeveelheid mineralen in ieder geval verantwoord. Ten aanzien van de vrachten 23 t/m 25 wordt gesteld dat geen laad- en losmeldingen zijn gedaan, maar die zijn wel degelijk gedaan. Alleen onder een verkeerde naam, aangezien de vervoermiddelen verkeerd geregistreerd stonden. Er kan ook geen boete opgelegd worden voor feitcode M311. Zij heeft de gegevens die op het VDM zijn ingevuld wel degelijk naar waarheid elektronisch ingediend. Zij heeft immers de gegevens ingediend zoals deze voor handen waren en op het VDM zijn ingevuld. Hier is niets aan gewijzigd. Ook valt niet in te zien dat zij feitcode M502 heeft overtreden. Uit het afdoeningsrapport volgt dat het monster aan het laboratorium is aangeboden en dat het laboratorium correct heeft bemonsterd en geanalyseerd. De stelling dat kunstmest aanwezig is, zegt niets over de wijze van bemonstering en aanbieden van monsters. De verwijzing van verweerder naar de uitspraak van de College van Beroep voor het bedrijfsleven (het College) van 23 januari 2024 in dit kader is niet te volgen, aangezien in deze uitspraak wel was vastgesteld dat er gemanipuleerd was met een aantal monsters, bijvoorbeeld omdat er afwijkingen waren geconstateerd aan monsterverpakkingen. Verweerder heeft in dit geval echter niet daadwerkelijk geconstateerd dat er gefraudeerd is met mestmonsters. Met betrekking tot feitcode M259 geldt dat het klopt dat er voor drie vrachten een vervoermiddel gebruikt is dat stond geregistreerd op naam van een andere intermediaire onderneming. Er zijn echter wel degelijk AGR en GPS meldingen gedaan van deze transporten. Verder is de door verweerder genoemde opsporingsmethode van WFSR niet openbaar en voor haar dus niet controleerbaar. Zij kan zich hier dan ook niet tegen verdedigen, hetgeen in strijd is met de waarborgen en algemene rechtsbeginselen die onder andere voortvloeien uit artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). 
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    
      
        Verantwoordingsplicht van artikel 14 van de Msw (feitcode M740)
      
    
    
    5. Artikel 14 Msw bepaalt dat degene die dierlijke meststoffen produceert of verhandelt steeds kan verantwoorden dat de op het eigen bedrijf geproduceerde of aangevoerde dierlijke meststoffen of de op de eigen onderneming aangevoerde dierlijke meststoffen zijn afgevoerd. De verantwoording heeft betrekking op de hoeveelheid fosfaat in de meststoffen en betreft mede de afnemers waarnaar de meststoffen zijn afgevoerd. Er is een mede tot intermediairs gericht gebod opgenomen, op grond waarvan intermediairs te allen tijde moeten kunnen verantwoorden dat en naar wie de door hen aangevoerde dierlijke meststoffen, die niet in opslag zijn genomen, zijn afgevoerd. Dat neemt niet weg dat verweerder, indien hij ter zake een bestuurlijke boete wil opleggen, op basis van concrete feiten en omstandigheden moet aantonen dat de vennootschap de overtreding – het niet naleven van de verantwoordingsplicht – heeft begaan.
    
    6. In de periode van 16 juni tot en met 18 juni 2021 heeft eiseres als vervoerder negen vrachten (10 t/m 18) afgevoerd vanuit de opslagen van één bedrijf naar een ander bedrijf met in totaal 309,38 ton dierlijke mest (een mengsel van verschillende mestsoorten). Daarnaast heeft eiseres middels het elektronisch indienen van VDM-gegevens aangegeven op 25 juni 2021 drie vrachten (23 t/m 25) dierlijke mest (in totaal 46,54 ton) vervoerd te hebben van een opslag van een bedrijf naar een andere opslag van dat bedrijf.  Dit betrof volgens de elektronisch ingediende VDM-gegevens ook een mengsel van verschillende mestsoorten.
    
    7. Uit het NVWA-rapport met nummer 138642 en het onderliggend NVWA-rapport met nummer 134901 blijkt dat de drie restmonsters van de mengmonsters van de vrachten 10 t/m 18 fosfaathoudende kunstmeststof(fen) bevatten. Verweerder heeft daarom geconcludeerd dat er sprake is van manipulatie van de mestmonsters. Daarnaast is volgens verweerder uit de genoemde NVWA-rapporten gebleken dat eiseres ten aanzien van de vrachten 23 t/m 25 VDM gegevens elektronisch heeft doorgegeven aan verweerder, die niet worden ondersteund door andere gegevens, te weten laad- en losberichten en het gebruikte transportmiddel in samenhang met de samenstelling van de volgens eiseres vervoerde mest. Hierdoor kan eiseres het aantal kilogrammen fosfaat niet administratief verantwoorden.
    
    8. Het WFSR heeft met de 'fingerprint methode' vastgesteld dat de drie restmonsters van de mengmonsters van de vrachten 10 t/m 18 fosfaathoudende kunstmeststof(fen) bevatten. Daarbij wordt gekeken naar de gehalten van zeven sporenelementen. Een overschrijding van ten minste één sporenelement is indicatief voor de aanwezigheid van kunstmeststoffen. Bij een overschrijding van de grenzen bij twee/drie/vier/vijf/zes/zeven van de sporenelementen kan met zekerheid gesteld worden dat er fosfaathoudende kunstmeststof(fen) in het monster aanwezig zijn. Bij de drie restmonsters zijn de grenswaarden van zeven van de zeven sporenelementen overschreden. Fosfaatkunstmeststof is geen natuurlijk onderdeel van dierlijke meststoffen. Dat wil zeggen dat er aan de dierlijke meststoffen fosfaatkunstmeststof is toegevoegd. 
    
    9. De rechtbank stelt voorop dat verweerder mag uitgaan van de door WFSR gehanteerde onderzoeksmethode en de daaruit getrokken conclusies. Dat de onderzoeksmethode van WFSR niet openbaar is betekent niet dat sprake is van strijd met artikel 6 van het EVRM. Eiseres heeft niet aangevoerd waarom volgens haar getwijfeld moet worden aan de deugdelijkheid van deze onderzoeksmethode. Eiseres had bovendien de conclusies van WFSR kunnen weerleggen door een tegenonderzoek te (laten) uitvoeren zonder de wetenschappelijke onderbouwing achter de onderzoeksmethode te kennen, en dat heeft zij niet gedaan. De rechtbank gaat er daarom van uit dat de fingerprintmethode een deugdelijke manier is om fosfaatkunstmest in mestmonsters aan te tonen. Van strijd met de onschuldpresumptie is geen sprake.
    
    10. Nu ervan uit moet worden gegaan dat fosfaatkunstmeststof is toegevoegd aan de dierlijke meststoffen, is naar het oordeel van de rechtbank voldoende komen vast te staan dat de mestmonsters zijn gemanipuleerd. Eiseres kan zodoende niet verantwoorden hoeveel kilogrammen fosfaat op haar onderneming (vervoersmiddelen) zijn vervoerd. Eiseres is verantwoordelijk voor het proces van monsterneming bij drijfmest en vaste mest, het bewaren van het mestmonster en het toesturen van het mestmonster aan een erkend laboratorium. Daarom staat vast dat eiseres ten aanzien van de vrachten 10 t/m 18 de verantwoordingsplicht niet is nagekomen en dat zij daarmee de overtreding heeft begaan. Wie de fosfaatkunstmest heeft toegevoegd is niet van belang voor de vraag of eiseres de verantwoordingsplicht is nagekomen, dit maakt geen deel uit van de normschending. Deze vraag kan wel een rol spelen bij de vraag of verweerder aan eiseres een boete kon opleggen voor de overtreding.
    
    11. Ook ten aanzien van de vrachten 23 t/m 25 is eiseres de verantwoordingsplicht niet nagekomen. Uit het onderzoek van de NVWA blijkt dat eiseres deze vrachten dierlijke mest zonder AGR/GPS-apparatuur en met een niet op naam van eiseres geregistreerd transportmiddel heeft vervoerd. Omdat verweerder geen laad- en losberichten heeft ontvangen met betrekking tot deze vrachten, kan niet worden vastgesteld dat het vervoer van deze vrachten daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Aangezien de VDM-gegevens niet ondersteund worden door andere gegevens, kan eiseres dan ook niet de hoeveelheid vervoerde kilogrammen fosfaat administratief verantwoorden. Ook als ervan uitgegaan zou worden dat de vrachten wel zijn vervoerd, is er niet voldaan aan de verantwoordingsplicht. Zoals verweerder terecht heeft gesteld, ontbreekt de koppeling tussen de VDM-gegevens en de analyseuitslagen van de monsters, omdat er geen gebruik is gemaakt van AGR-apparatuur. Gelet hierop kan niet worden vastgesteld dat de mestmonsters die aangeleverd zijn bij het laboratorium ook daadwerkelijk betrekking hebben op de vrachten 23 t/m 25. 
    
    
      
        Verwijtbaarheid (verantwoordingsplicht) 
      
    
    
    12. In artikel 5:41 van de Awb is bepaald dat de bevoegdheid om boetes op te leggen niet mag worden uitgeoefend als de overtreder geen verwijt treft. Het bestuursorgaan hoeft de verwijtbaarheid niet te bewijzen, maar mag deze veronderstellen als het daderschap vaststaat, mits tegenbewijs mogelijk is. Het is aan de beboete (rechts-)persoon feiten en omstandigheden te stellen en zo nodig te bewijzen waaraan het rechtsgevolg kan worden verbonden dat verwijtbaarheid (afwezigheid van alle schuld) ontbreekt.  Het is in dit geval dan ook aan eiseres om aannemelijk te maken dat zij al hetgeen redelijkerwijs mogelijk was, heeft gedaan om de vastgestelde overtredingen te voorkomen.
    
    13. De rechtbank is van oordeel dat eiseres dit niet aannemelijk heeft gemaakt. De enkele stelling dat zij de mestmonsters niet heeft gemanipuleerd door het toevoegen van fosfaatkunstmeststof(fen) is hiervoor niet voldoende. Eiseres heeft niet aannemelijk  gemaakt dat de aanwezigheid van fosfaatkunstmeststof(fen) in de mengmonsters ook door andere factoren of personen kan zijn veroorzaakt. Dat er in onderhavige zaak bij een andere vervoerder in vrachten ook fosfaatkunstmeststof is aangetroffen, maakt niet dat geconcludeerd kan worden dat eiseres geen enkele betrokkenheid had bij de manipulatie van mestmonsters. Voor zover eiseres stelt geen enkel voordeel te hebben bij manipulatie van mestmonsters en daarom geen enkele reden heeft om dit te doen, heeft verweerder dit gemotiveerd weersproken. In het geval eiseres per vervoerde kilogram fosfaat wordt betaald, heeft eiseres volgens verweerder wel degelijk een financieel belang en ook een voordeel omdat er dan door de leverancier meer betaald wordt. Daarnaast is het voor eiseres volgens verweerder belangrijk om de leverancier CMBE als zakenpartner te hebben en in de toekomst te behouden. Indien eiseres niet meewerkt met het manipuleren van mestmonsters, dan zal de leverancier zich wenden tot een andere vervoerder, die wel wil meewerken. Omdat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat de overtreding van de verantwoordingsplicht haar in het geheel niet te verwijten is, mocht verweerder aan eiseres een boete opleggen. 
    
    
      
        Omvang van de overtreding (verantwoordingsplicht)
      
    
    
    14. De mate waarin eiseres niet aan de verantwoordingsplicht heeft voldaan heeft verweerder onder verwijzing naar artikel 3 van de Msw vastgesteld door het aantal vervoerde tonnen te waarderen tegen het geldende forfait. Verweerder heeft het forfait toegepast, omdat de geanalyseerde fosfaatgehalten van de aangeleverde mengmonsters voor de negen vrachten 10 t/m 18 niet bruikbaar zijn. 
    
    15. Uit de totstandkomingsgeschiedenis van artikel 3 van de Msw blijkt dat in het eerste lid een zogeheten fraus legis-bepaling is opgenomen. Deze bepaling dient om evidente schijnconstructies ter ontduiking van de wet tegen te kunnen gaan (Kamerstukken II 1995/96, 24 782, nr. 3, p. 45). Gelet op de bewoordingen van artikel 3, eerste lid, van de Msw en de hiervoor geschetste bedoelingen van de wetgever, moet toepassing van dat artikellid allereerst leiden tot een vaststelling welke handelingen de schijnconstructie maken. Vervolgens moet, als die schijnconstructie wordt weggedacht, worden vastgesteld wat de werkelijke situatie is. Tot slot moet de meststoffenregelgeving op die werkelijkheid wordt toegepast.
    
    16. Het staat vast dat de uit de vrachten 10 t/m 18 genomen monsters, voor het inzenden aan het laboratorium, zijn gemanipuleerd door het toevoegen van fosfaatkunstmest. Hiermee is voldoende vast komen te staan dat sprake is geweest van een schijnconstructie. Verweerder heeft daarom terecht de gemanipuleerde geanalyseerde gehalten buiten beschouwing gelaten en het forfait toegepast. Verweerder mocht daarom uitgaan van zijn berekening dat de vrachten 10 t/m 18 van in totaal 309,38 ton in totaal 564 kg fosfaat zouden moeten hebben bevat.
    
    17. Verweerder heeft voor de vrachten 23 t/m 25 eveneens het forfait toegepast, omdat – kort gezegd – hoe dan ook de koppeling ontbreekt tussen de VDM-gegevens en de analyseuitslagen van de monsters, omdat er geen gebruik is gemaakt van AGR-apparatuur. Hiertegen is eiseres niet opgekomen in beroep.  
    
    
      
        Artikel 77, eerste en tweede lid, van de Urm (feitcode M502)
      
    
    
    18. Eiseres moet op grond van artikel 77, eerste lid, van de Urm het fosfaatgehalte in de aan- en afgevoerde dierlijke meststoffen (laten) vaststellen door middel van analyse van een uit de desbetreffende meststoffen genomen monster. Verweerder stelt terecht dat fosfaatkunstmeststof geen natuurlijk onderdeel van dierlijke meststoffen is en dat daarom vast staat dat eiseres te hoge gemanipuleerde gehalten heeft geregistreerd. Dat betekent dat eiseres als vervoerder niet op de juiste wijze het fosfaatgehalte van de aan- en afgevoerde vrachten 10 t/m 18 heeft laten bepalen. Daarmee heeft zij negen keer artikel 77, eerste lid, van de Urm overtreden. Ook in de door verweerder genoemde uitspraak van het College van 23 januari 2024 is overwogen dat met de constatering dat mestmonsters zijn gemanipuleerd, vaststaat dat het fosfaat- en stikstofgehalte van mestmonsters niet op de juiste manier is bepaald.
    
    19. Ten aanzien van de stelling van eiseres dat zij de monsters niet heeft gemanipuleerd wijst de rechtbank op hetgeen zij met betrekking tot de verwijtbaarheid heeft overwogen onder 13. Verweerder was bevoegd om eiseres ook voor overtreding van artikel 77, eerste lid, van de Urm een boete op te leggen.
    
    
      
        Artikel 64, tweede lid en artikel 124, eerste lid van de Urm (feitcode M311)
      
    
    
    20. Als vervoerder is eiseres op grond van artikel 64, tweede lid van de Urm verplicht om de op basis van de analyse vastgestelde hoeveelheid dierlijke meststoffen elektronisch door te geven aan RVO. Op grond van artikel 124, eerste lid, van de Urm heeft eiseres de verplichting om deze gegevens volledig en naar waarheid te verstrekken. Aangezien aan de monsters van de vrachten mest 10 t/m 18 fosfaatkunstmeststof(fen) zijn toegevoegd, zijn de monsters niet meer representatief voor de vrachten 10 t/m 18 en heeft eiseres negen keer onjuiste gegevens doorgegeven. Daarmee heeft zij artikel 64, tweede lid en artikel 124, eerste lid van de Urm overtreden.
    
    21. Ten aanzien van de stelling van eiseres dat zij de monsters niet heeft gemanipuleerd wijst de rechtbank op hetgeen zij met betrekking tot de verwijtbaarheid heeft overwogen onder 13. Verweerder was bevoegd om eiseres ook voor overtreding van artikel 64, tweede lid en artikel 124, eerste lid van de Urm een boete op te leggen.
    
    
      
        Artikel 55 en artikel 56 van de Urm (feitcode M259)
        
      
    
    22. Op grond van de artikelen 55 en 56 van de Urm is eiseres als vervoerder verplicht op juiste wijze vervoersgegevens vast te leggen met behulp van apparatuur voor AGR of GPS. Verweerder stelt terecht dat uit het NVWA-rapport blijkt dat ten tijde van het vervoer van de vrachten 23 t/m 25 het transportmiddel niet op naam van een vervoerder stond geregistreerd, terwijl dit wel had gemoeten. Voor zover het transportmiddel ten tijde van het vervoer van de vrachten 23 t/m 25 wel geregistreerd stond op naam van een andere intermediaire onderneming, zoals eiseres heeft gesteld, heeft zij ook niet op juiste wijze de vervoersgegevens met behulp van apparatuur voor AGR of GPS vastgelegd. 
    
    23. Niet is komen vast te staan dat eiseres de overtreding in het geheel niet kan worden verweten. Verweerder was daarom bevoegd om een boete op te leggen voor het niet (of niet op juiste wijze) vastleggen van vervoergegevens middels AGR/GPS apparatuur.
    
    
      
        Artikel 38 van het Uitvoeringsbesluit (feitcode M153)
      
    
    
    24. Eiseres heeft geen gronden aangevoerd tegen de boete die verweerder heeft opgelegd voor het feit dat het voor het vervoer van de vrachten 23 t/m 25 gebruikte vervoermiddel ten tijd van het vervoer niet op naam van eiseres (of een andere intermediaire onderneming) was geregistreerd. 
    
    
      
        Hoogte van de boetes
      
    
    
    25. Verweerder heeft de boetes voor de verschillende overtredingen overeenkomstig de Urm vastgesteld. De rechtbank acht de boetes evenredig. Ook als eiseres inmiddels failliet is verklaard, is niet gesteld en ook niet gebleken dat zij de boetes niet kon betalen. Eiseres is door verweerder in staat gesteld financiële gegevens aan te leveren met betrekking tot haar draagkracht, maar heeft laten weten daarvan af te zien.
    
    
      
        Redelijke termijn 
      
    
    
    26. In boetezaken beoordeelt de rechtbank ambtshalve of de redelijke termijn, bedoeld in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6 van het EVRM, is overschreden.
    
    27. In punitieve zaken geldt het uitgangspunt dat de redelijke termijn voor een procedure in twee instanties (bezwaar en beroep) in beginsel is overschreden als die procedure in haar geheel langer dan twee jaar in beslag heeft genomen. De termijn begint op het moment waarop een handeling is verricht waaraan de betrokkene in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat hem een bestuurlijke boete wordt opgelegd. Dat is in dit geval 6 juni 2023, de datum waarop verweerder het voornemen tot boeteoplegging heeft uitgebracht. Ten tijde van deze uitspraak is deze termijn met -afgerond- negen maanden overschreden. 
    
    
      Verweerder heeft op grond van zijn beleid de boete gematigd met 10% wegens het verstrijken van meer dan 26 weken tussen de datum van het boeterapport en de oplegging van de boete. De rechtbank ziet in het gegeven dat verweerder de boete al heeft gematigd wegens overschrijding van de beslistermijn aanleiding om geen verdergaande matiging toe te passen voor de overschrijding van de redelijke termijn tot zes maanden. Voor de overschrijding van de redelijke termijn van zes maanden tot een jaar kan plaats zijn voor een aanvullende matiging van de boete met 5% van het door verweerder opgelegde gematigde boetebedrag, met een maximum van € 2.500,-. Dit betekent de totale boete aanvullend gematigd wordt met een bedrag van € 615,78 (5% van € 12.315,60) voor de overschrijding van de redelijke termijn tot twaalf maanden. 
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    28. Het beroep is gegrond, omdat de boete (verder) wordt gematigd wegens de overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank zal het bestreden besluit vernietigen voor zover het de hoogte van de boete betreft en het boetebesluit in zoverre herroepen. De rechtbank zal de hoogte van de boete voor alle overtredingen samen vaststellen op 
    € 11.699,82 (€12.315,60 -/- 615,78). De rechtbank zal bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde gedeelte van het bestreden besluit. 
    
    29. Eiseres heeft zelf geen beroep gedaan op de overschrijding van de redelijke termijn. Van gemaakte proceskosten die hiermee zijn gemoeid is dus geen sprake. Eiseres krijgt wel het door haar betaalde griffierecht terug. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het beroep gegrond;
    - vernietigt het bestreden besluit voor zover het de hoogte van de boete betreft;
    - herroept het boetebesluit voor zover het de hoogte van de boete betreft en stelt de boete vast op € 11.699,82;
    - bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde gedeelte van het bestreden besluit;
    - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 371,- aan eiseres moet vergoeden.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Smeets, voorzitter, en mr. C.W. Griffioen en mr. A.G.J. van Ouwerkerk, leden, in aanwezigheid van mr. M. de Graaf, griffier.
      Uitgesproken in het openbaar op 24 februari 2026.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzitter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het College van Beroep voor het bedrijfsleven, Postbus 20021, 2500 EA ’s-Gravenhage.
    
    
    
      Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het College van Beroep voor het bedrijfsleven vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
    
    
  
  
    Bijlage
    
    
      
        Meststoffenwet (zoals deze luidde ten tijde van belang)  
    
    
    
      Artikel 1
      In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
      […]
    
    d. meststoffen: dierlijke meststoffen, ongeacht hun bestemming, en producten die zijn
    bestemd om [...]:
    e. verhandelen van meststoffen: afleveren van meststoffen aan handelaren in of gebruikers
    
      van meststoffen alsmede het met het oog daarop voorhanden of in voorraad hebben,
      aanbieden of vervoeren van meststoffen;
      […].
    
    
    
      Artikel 3
    
    1. Voor de toepassing van het bij of krachtens deze wet bepaalde wordt geen rekening
    
      gehouden met handelingen waarvan, op grond van de omstandigheid dat zij geen wezenlijke
      verandering van feitelijke verhoudingen hebben ten doel gehad of op grond van andere
      bepaalde feiten en omstandigheden, moet worden aangenomen dat zij achterwege zouden
      zijn gebleven, indien daarmee niet de toepassing van deze wet voor het vervolg geheel of
      ten dele onmogelijk zou worden gemaakt.
      […].
    
    
    
      Artikel 14
    
    1. Degene die dierlijke meststoffen produceert of verhandelt kan steeds verantwoorden dat
    
      de op het eigen bedrijf geproduceerde of aangevoerde dierlijke meststoffen of de op de
      eigen onderneming aangevoerde dierlijke meststoffen zijn afgevoerd.
    
    2. De verantwoording heeft betrekking op de hoeveelheid fosfaat in de meststoffen en betreft
    
      mede de afnemers waarnaar de meststoffen zijn afgevoerd.
      […]
    
    4 Voor de toepassing van het eerste lid wordt op de geproduceerde of aangevoerde
    hoeveelheid dierlijke meststoffen in mindering gebracht de hoeveelheid dierlijke meststoffen waarvan aannemelijk wordt gemaakt dat deze op het eigen bedrijf of in het kader van de eigen onderneming is gebruikt of opgeslagen.
    
    
      Artikel 35
      […]
    
    3. Bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur kunnen mede regels worden gesteld
    
      omtrent de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder de hoeveelheid in voorraad
      gehouden, aangevoerde, afgevoerde of verhandelde meststoffen, uitgedrukt in kilogrammen
      stikstof of fosfaat, wordt bepaald op basis van bij of krachtens de maatregel vastgestelde
      forfaitaire omrekennormen, onderscheiden naar mestvorm, diersoort, diercategorie en
      bedrijfssysteem en uitgedrukt in kilogrammen stikstof, onderscheidenlijk fosfaat, per
      gewichts- of volume-eenheid.
      […].
    
    
    
      Artikel 36
    
    1. De bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur, bedoeld in artikel 35, gestelde
    
      regels kunnen mede betrekking hebben op de bevoegdheid tot het doen van vaststellingen
      ten behoeve van de bepaling van de in dat artikel bedoelde hoeveelheden, hoedanigheden
      en oppervlakten en op de voor die vaststellingen te gebruiken apparatuur.
    
    2. De bevoegdheid tot het doen van vaststellingen kan worden verbonden aan:
    a. een door Onze Minister overeenkomstig bij of krachtens de maatregel gestelde
    voorwaarden verleende erkenning;
    b. een door de Raad voor Accreditatie verleende accreditatie overeenkomstig een door Onze
    Minister goedgekeurd programma van eisen.
    3. Aan een erkenning kunnen voorschriften worden verbonden en zij kan onder beperkingen
    
      worden verleend. De voorschriften en beperkingen kunnen worden gewijzigd, aangevuld of
      ingetrokken.
    
    4. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot het verlenen,
    weigeren of intrekken van een erkenning.
    
    
      Artikel 37
      Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld omtrent het
      opmaken, bewaren, overleggen en afdragen van gegevens door degenen die:
    
    a. betrokken zijn bij het doen van vaststellingen ten behoeve van de bepaling van de
    hoeveelheden, hoedanigheden en oppervlakten, bedoeld in artikel 34, of
    b. diervoeder of dieren, als bedoeld in artikel 35, tweede lid, onderdeel b, op bedrijven
    
      afleveren, dan wel dieren, melk en andere dierlijke producten, als bedoeld in artikel 35,
      tweede lid, onderdelen b en c, van bedrijven afnemen of be- of verwerken.
    
    
    
      Artikel 51
      Onze Minister kan een bestuurlijke boete opleggen ter zake van overtreding van het
      bepaalde bij of krachtens de artikelen 7, 9, tweede en derde lid, 11, tweede en derde lid, 13,
      vierde lid, 14, eerste lid, 15, 21, eerste lid, 33a, eerste, vierde, vijfde en zevende lid, 33b,
      vijfde lid, 33d, eerste Iid34, 35, 36, 37, 38, derde lid, of 40.
    
    
    
      Artikel 58
    
    1. Ingeval van overtreding van artikel 14, eerste lid, bedraagt de bestuurlijke boete € 11 per
    
      kilogram fosfaat en € 7 per kilogram stikstof waarvan de afvoer niet kan worden
      verantwoord.
      […]
    
    
    
    
      
        Uitvoeringsbesluit Meststoffenwet (zoals deze luidde ten tijde van belang)  
    
    
    
      Artikel 1
      In dit besluit en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
      […]
    
    o. intermediaire onderneming: onderneming, niet zijnde een bedrijf, in het kader waarvan
    
      al dan niet uitsluitend dierlijke meststoffen worden verhandeld of worden gebruikt;
      […]
    
    s. vervoeren van meststoffen: elk feitelijk transporteren van meststoffen, het laden en
    
      lossen van deze meststoffen inbegrepen, met uitzondering van het feitelijk transporteren
      binnen een bedrijf;
      […]
    
    v. vracht meststoffen: hoeveelheid meststoffen die als eenheid in een afzonderlijk
    
      transportmiddel al dan niet met aanhanger wordt vervoerd;
      […].
    
    
    
      Artikel 39
    
    1. De intermediair houdt per onderneming een inzichtelijke administratie bij.
    2. De administratie bevat in ieder geval de gegevens, bedoeld in artikel 38, tweede lid,
    alsmede gegevens over:
    a. de hoeveelheden in het kader van de onderneming aan- en afgevoerde meststoffen
    
      waarbij, voor zover van toepassing, wordt aangegeven dat de aan- of afvoer heeft
      plaatsgevonden ter uitvoering van artikel 21, tweede lid, onderdeel d, onder 1°, artikel
      33a, tweede lid, onderdeel
      b, onder 1°, vierde of vijfde lid, en artikel 33d, eerste lid, van de wet, de datum waarop
      de aan- en afvoer plaatsvond en het bedrijf of de onderneming van herkomst,
      onderscheidenlijk van bestemming dan wel, ingeval geen sprake is van een bedrijf of
      onderneming, gegevens over de leverancier onderscheidenlijk afnemer van de
      meststoffen;
    
    b. de hoeveelheden meststoffen die in iedere afzonderlijke opslagruimte voor
    
      meststoffen zijn aangevoerd en de hoeveelheden meststoffen die uit die opslagruimte
      zijn afgevoerd, zodanig dat steeds blijkt welke hoeveelheid meststoffen zich in de
      opslagruimte bevindt;
    
    c. de hoeveelheid dierlijke meststoffen, uitgedrukt in kilogrammen fosfaat, waarvoor de
    
      intermediair ten aanzien van een kalenderjaar mestverwerkingsovereenkomsten heeft
      gesloten, en
    
    d. de hoeveelheden meststoffen die bij de overdracht van een opslagruimte voor
    
      meststoffen aan of door een andere intermediair op het moment van overdracht
      aanwezig is in de desbetreffende opslagruimte.
    
    3. Indien op een onderneming dierlijke meststoffen worden behandeld, bevat de
    administratie tevens gegevens over:
    a. de methode van behandeling;
    b. de hoeveelheid behandelde dierlijke meststoffen;
    c. de hoeveelheid, de aard en de samenstelling van de tezamen met de dierlijke
    meststoffen behandelde stoffen; en
    d. de hoeveelheid en de samenstelling van de eindproducten van de behandeling.
    4. Artikel 34 is op de administratie, bedoeld in het eerste lid, van overeenkomstige
    toepassing.
    5. De intermediair bewaart de mestverwerkingsovereenkomsten als onderdeel van zijn
    administratie.
    
    
      Artikel 52
    
    1. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over:
    
      a.de gevallen waarin en voorwaarden waaronder de artikelen 48 en 49 geheel of
      gedeeltelijk niet van toepassing zijn;
      b.de wijze waarop de apparatuur, bedoeld in artikel 49, is bevestigd;
      c.de eisen waaraan de apparatuur voor automatische gegevensregistratie, bedoeld
      in artikel 49, tweede lid, en de satellietvolgapparatuur, bedoeld in artikel 49, derde lid,
      moeten voldoen, waaronder de eis dat de apparatuur behoort tot een type dat is
      gekeurd door een door Onze Minister aangewezen instelling;
      d.de gegevens die met de in onderdeel c bedoelde apparatuur moeten worden
      vastgelegd en de wijze waarop die gegevens moeten worden vastgelegd, bewaard en
      verstrekt; en
      e.de wijze waarop en de termijn waarbinnen de mededeling, bedoeld in artikel 51, wordt
      gedaan, alsmede de gegevens die de mededeling ten minste bevat of de bescheiden
      waarvan de mededeling vergezeld gaat.
    
    2. De krachtens het eerste lid te stellen regels kunnen voor de in de regeling te
    
      onderscheiden mestsoorten en de beoogde bestemming van de meststoffen verschillend
      worden vastgesteld.
    
    
    
      Artikel 53
    
    1. Terzake van het vervoer van een vracht dierlijke meststoffen wordt door de
    leverancier, de vervoerder en de afnemer gezamenlijk een vervoersbewijs opgemaakt.
    2. De leverancier en de afnemer dragen er ieder voor zijn deel, en de vervoerder voor het
    geheel, zorg voor dat het vervoersbewijs overeenkomstig de krachtens artikel
    54 gestelde regels volledig en naar waarheid wordt ingevuld en ondertekend.
    3. Het vervoersbewijs wordt bij ministeriële regeling vastgesteld en bevat in ieder geval
    gegevens over:
    a. de leverancier, de vervoerder en de afnemer;
    b. het tijdstip en de locatie van laden en lossen;
    c. de hoeveelheid meststoffen; en
    d. het soort meststoffen.
    4. De gegevens op het vervoersbewijs worden niet gewijzigd of onleesbaar gemaakt.
    5. Terzake van de ondertekening van het vervoersbewijs kunnen de leverancier, de
    vervoerder en de afnemer elkaar niet machtigen.
    6. De op het vervoersbewijs ingevulde gegevens worden op elektronische wijze bij Onze
    Minister ingediend.
    7. De vervoerder bewaart het vervoersbewijs en de leverancier en de afnemer bewaren
    
      een afschrift van het vervoersbewijs als onderdeel van de administratie, bedoeld
      in artikel, 39onderscheidenlijk artikel 32.
    
    
    
      Artikel 54
      Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over:
      a.de overige op het vervoersbewijs te vermelden gegevens;
      b.de wijze en het tijdstip waarop het vervoersbewijs door de leverancier, de vervoerder
      en de afnemer wordt opgemaakt en ondertekend;
      c.de overige ter zake van een vracht dierlijke meststoffen te verstrekken gegevens;
      d.de wijze en het tijdstip waarop de op het vervoersbewijs ingevulde gegevens alsmede
      de gegevens, bedoeld in onderdeel c, worden ingediend; en
      e.de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder artikel 53 geheel of gedeeltelijk niet
      van toepassing is.
    
    
    
      Artikel 68
    
    1. De op een bedrijf of onderneming in het kader waarvan meststoffen worden verhandeld
    
      aangevoerde hoeveelheid meststoffen, de van een bedrijf of onderneming afgevoerde
      hoeveelheid meststoffen en de binnen een onderneming in het kader waarvan meststoffen
      worden verhandeld vervoerde hoeveelheid meststoffen worden bepaald op basis van het
      gewicht of het volume en het stikstofgehalte, onderscheidenlijk fosfaatgehalte van de
      desbetreffende meststoffen.
      […].
    
    
    
      
        Uitvoeringsregeling Meststoffenwet (zoals deze luidde ten tijde van belang)  
    
    
    
      Artikel 55	
    
    1. De vervoerder legt voordat het laden van drijfmest plaatsvindt het nummer van het vervoersbewijs dierlijke meststoffen vast in de AGR-apparatuur door het nummer elektronisch vanaf het vervoersbewijs dierlijke meststoffen in te lezen.
    2. De vervoerder draagt er zorg voor dat tijdens het laden van drijfmest door de AGR-apparatuur tenminste de volgende gegevens automatisch worden vastgelegd:
    a. het serienummer van de AGR-apparatuur;
    b. de gegevens ter identificatie van de monsterverpakking; en
    c. het combinatienummer.
    3. De vervoerder draagt er zorg voor dat bij het vervoer van drijfmest de door de satellietvolgapparatuur gegenereerde gegevens voortdurend en automatisch in de AGR-apparatuur worden vastgelegd.
    4. De vervoerder draagt er zorg voor dat op het tijdstip van het laden en het lossen van drijfmest door de AGR-apparatuur de door de satellietvolgapparatuur gegenereerde gegevens inzake de locatie, de datum en het tijdstip van het laden van het transportmiddel, onderscheidenlijk de locatie, de datum en het tijdstip van het lossen van het transportmiddel automatisch worden vastgelegd en met de in het eerste en tweede lid bedoelde gegevens elektronisch aan de minister worden verzonden.
    5. De vastlegging van de op een vracht dierlijke meststoffen betrekking hebbende gegevens in de AGR-apparatuur geschiedt zodanig dat er een eenduidig verband is tussen de in het eerste tot en met het vierde lid bedoelde gegevens.
    
    
      Artikel 56	
      Artikel 55 is van overeenkomstige toepassing op het vervoer van vaste mest, met dien verstande dat:
    
    a. de gegevens, bedoeld in het tweede lid, onderdeel b, van dat artikel, niet automatisch door de AGR-apparatuur, maar door de vervoerder in de gegevensdrager van de AGR-apparatuur worden vastgelegd door deze gegevens elektronisch vanaf de monsterverpakking in te lezen;
    b. het gegeven, bedoeld in het tweede lid, onderdeel c, van dat artikel, niet hoeft te worden vastgelegd.
    
    
      Artikel 64
    
    1. De op het vervoersbewijs dierlijke meststoffen ingevulde gegevens worden door de
    
      vervoerder uiterlijk 30 werkdagen na het vervoer van de vracht dierlijke meststoffen op
      elektronische wijze bij de minister ingediend.
    
    2. De elektronisch in te dienen gegevens bevatten mede de code van het laboratorium dat
    
      de analyse van de dierlijke meststoffen waarop het vervoersbewijs dierlijke meststoffen
      betrekking heeft, heeft uitgevoerd, en de op basis van deze analyse vastgestelde
      hoeveelheid dierlijke meststoffen.
    
    3. Indien de hoeveelheid van de dierlijke meststoffen overeenkomstig de artikelen 84 tot
    
      en met 91 wordt bepaald op basis van de in die artikelen bedoelde forfaitaire
      stikstofgehalten, onderscheidenlijk fosfaatgehalten, worden de op het vervoersbewijs
      dierlijke meststoffen ingevulde gegevens, in afwijking van het eerste lid, uiterlijk tien
      werkdagen na het vervoer van de vracht of vrachten dierlijke meststoffen bij de minister
      ingediend.
    
    
    
      Artikel 77
    
    l. Het stikstofgehalte en het fosfaatgehalte in de op een bedrijf of intermediaire
    
      onderneming aangevoerde hoeveelheid dierlijke meststoffen, de van een bedrijf of
      intermediaire onderneming afgevoerde hoeveelheid dierlijke meststoffen en de binnen
      een intermediaire onderneming vervoerde hoeveelheid dierlijke meststoffen, bedoeld in
      artikel 68, eerste lid, van het besluit, worden vastgesteld door middel van analyse van
      een uit de desbetreffende meststoffen genomen monster.
    
    2. Indien een vervoerder binnen een periode van ten hoogste zeven dagen van één
    
      leverancier meerdere vrachten dierlijke meststoffen afvoert naar één afnemer kan het
      stikstofgehalte en het fosfaatgehalte van deze vrachten worden vastgesteld door middel
      van analyse van een mengmonster dat op verzoek van de vervoerder door het
      betrokken laboratorium uit de uit deze vrachten genomen monsters is samengesteld,
      onder de volgende voorwaarden:
    
    a. het mengmonster bestaat uit ten hoogste twaalf monsters; en
    b. het verschil in gewicht tussen de grootste en de kleinste vracht bedraagt bij drijfmest
    ten hoogste tien procent en bij vaste mest ten hoogste twintig procent.
    3. Het nemen van een monster uit een hoeveelheid dierlijke meststoffen en de analyse
    van dit monster geschieden overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 81.
    
    
      Artikel 78
      De bemonstering van een vracht drijfmest vindt plaats onder de verantwoordelijkheid van de vervoerder en geschiedt automatisch tijdens het laden van het transportmiddel met behulp van bemonsteringsapparatuur die voldoet aan de prestatiekenmerken die zijn vermeld in bijlage E, onderdeel A, en behoort tot een type waarvan bij keuring door Livestock Research, onderdeel van Wageningen UR, te Wageningen of een vergelijkbare instelling, is vastgesteld dat het voldoet aan die prestatiekenmerken.
    
    
    
      Artikel 78a
    
    1. De bemonstering van een vracht vaste mest geschiedt door de vervoerder.
    2. In afwijking van het eerste lid, geschiedt de bemonstering van een vracht vaste mest,
    
      bestaande uit dikke fractie, door een monsternemende organisatie op verzoek van de
      leverancier of de vervoerder.
    
    3. Indien de vaste mest, bedoeld in het eerste of tweede lid, bestemd is om buiten
    
      Nederland te worden gebracht, geschiedt de bemonstering van de vracht vaste mest
      tijdens het laden van het transportmiddel.
    
    4. Indien de vracht vaste mest, bedoeld in het eerste of tweede lid, binnen Nederland is
    gebracht, geschiedt de bemonstering tijdens het lossen van het transportmiddel.
    
    
      Artikel 79
    
    1. Een uit een vracht drijfmest genomen monster wordt automatisch verpakt in een monsterverpakking die voldoet aan bijlage E, onderdeel B. De verpakking geschiedt met behulp van verpakkingsapparatuur die voldoet aan de prestatiekenmerken die zijn vermeld in bijlage E, onderdeel C, en behoort tot een type waarvan bij keuring door Livestock Research, onderdeel van Wageningen UR, te Wageningen of een vergelijkbare instelling, is vastgesteld dat het voldoet aan die prestatiekenmerken.
    2. Een uit een vracht vaste mest genomen monster wordt door de vervoerder verpakt in een monsterverpakking die voldoet aan bijlage E, onderdeel B.
    3. In afwijking van het tweede lid, wordt een uit een vracht vaste mest, bestaande uit dikke fractie, genomen monster door de monsternemende organisatie verpakt in een monsterverpakking die voldoet aan bijlage E, onderdeel B.
    
    
      Artikel 80
    
    1. Ingeval van bemonstering, bedoeld in artikel 78, stuurt de vervoerder het uit een vracht dierlijke meststoffen genomen monster, onder vermelding van de betrokken leverancier van meststoffen en de afnemer, alsmede van het nummer van het op deze vracht betrekking hebbende vervoersbewijs dierlijke meststoffen, uiterlijk tien werkdagen na bemonstering toe aan een door de minister erkend laboratorium als bedoeld in artikel 80a.
    2. Ingeval van bemonstering, bedoeld in artikel 78a, eerste lid, stuurt de vervoerder het uit een vracht dierlijke meststoffen genomen monster, onder vermelding van de betrokken leverancier van meststoffen, alsmede van het nummer van het op deze vracht betrekking hebbende vervoersbewijs dierlijke meststoffen, uiterlijk tien werkdagen na bemonstering toe aan een door de minister erkend laboratorium als bedoeld in artikel 80a.
    3. De vervoerder, bedoeld in het eerste en tweede lid, bewaart de monsters totdat zij aan het erkend laboratorium, bedoeld in artikel 80a, worden toegestuurd zodanig dat zij in goede staat blijven verkeren.
    4. Ingeval van bemonstering, bedoeld in artikel 78a, tweede lid, stuurt de monsternemende organisatie het uit een vracht dierlijke meststoffen genomen monster, onder vermelding van de betrokken leverancier van meststoffen, alsmede van het nummer van het op deze vracht betrekking hebbende vervoersbewijs dierlijke meststoffen, uiterlijk zeven werkdagen na bemonstering toe aan een erkend laboratorium, bedoeld in artikel 80a.
    5. Ingeval van bemonstering, bedoeld in artikel 78a, tweede lid, bewaart de monsternemende organisatie de monsters totdat zij aan een erkend laboratorium, bedoeld in artikel 80a, worden toegestuurd zodanig dat zij in goede staat blijven verkeren.
    6. Ingeval van bemonstering van een vracht vaste mest, bestaande uit dikke fractie, bevindt de plaats waar het genomen monster wordt bewaard zich niet op het terrein of in een opstal van de betrokken leverancier, vervoerder of afnemer van de vracht.
    
    
      Artikel 124
    
    1. Degene die ingevolge deze regeling gegevens in de administratie moet opnemen of uit de
    administratie moet verstrekken, doet dit volledig en naar waarheid.
    2. Het opnemen in of verstrekken uit de administratie van de in het eerste lid bedoelde
    
      gegevens geschiedt, voor zover niet uitdrukkelijk anders is bepaald, onverwijld nadat de
      gegevens bekend zijn bij degene die ze ingevolge deze regeling moet opnemen in of
      verstrekken uit de administratie.
    
    3. De in het eerste lid bedoelde gegevens worden niet gewijzigd in de administratie en worden bewaard als onderdeel van de administratie, bedoeld in de artikelen 32, 39 of 44 van het besluit.
    
    
  
  
    Artikel 8:22, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  
  
     Uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 21 november 2005, ECLI:NL:RBROT:2005:AU7130.
  
  
     ECLI:NL:CBB:2024:25.
  
  
    Wageningen Food Safety Research.
  
  
     Uitspraak van het College van 18 november 2025, ECLI:NL:CBB:2025:610.
  
  
     Vergelijk de uitspraken van de rechtbank Gelderland van 29 november 2024, zaaknummer: ARN 23/6008 (niet gepubliceerd) en de rechtbank Oost-Brabant, ECLI:NL:RBOBR:2025:5319.
  
  
     Artikel 77, 78, 78a en 80 van de Uitvoeringsregeling Meststoffenwet (verder: Urm).
  
  
     College, 14 januari 2025, ECLI:NL:CBB:2025:11.
    
  
  
    Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.
  
  
    Uitspraak van het College van 14 januari 2025, ECLI:NL:CBB:2025:7.
  
  
     Uitspraak van het College van 23 juli 2024, ECLI:NL:CBB:2024:500.
  
  
     Uitspraak van het College van 24 september 2024, ECLI:NL:CBB:2024:660.