ECLI:NL:RBAMS:2026:1765, Rechtbank Amsterdam, 18-02-2026, 13-011769-24
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2026-02-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht

Samenvatting: Executie-EAB Polen. Overlevering geweigerd en strafovername op grond van artikel 6a OLW en schorsing van de vrijheidsbeneming tot het moment dat wordt aangevangen met de tenuitvoerlegging van de straf.

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
    
      Parketnummer: 13-011769-24
    
    
    
      
        Datum uitspraak: 18 februari 2026
      
    
    
    
    
      
      
            UITSPRAAK
      
    
    
    
    
      op de vordering van 28 oktober 2025 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
      Dit EAB is uitgevaardigd op 8 december 2023 door the Regional Court in Warsaw, VIII Criminal Division, Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:  
    
    
    
      
        
          [opgeëiste persoon],
      
      geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1965, 
      insgeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:
      
        [adres],
    
    
    
      hierna ‘de opgeëiste persoon’.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      
        Zitting van 23 december 2025
      
      De behandeling van het EAB is aangevangen op de zitting van 23 december 2025, in aanwezigheid van mr. W.L.M. van Poll, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsman, mr. A.M.C.J. Baaijens, advocaat in Utrecht, en door een tolk in de Poolse taal. De behandeling is aangehouden om de officier van justitie in de gelegenheid te stellen nadere informatie in het kader van artikel 12 OLW te verkrijgen van de uitvaardigende justitiële autoriteit, een advies van de Immigratie- en Naturalisatie Dienst (IND) en het ingevulde certificaat zoals opgenomen in bijlage 1 van het Kaderbesluit 2008/909/JBZ met een kopie van het vonnis met kenmerk V K 1121/22.  
    
    
    
      De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.
    
    
    
      Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak. 
    
    
    
      Tot slot heeft de rechtbank de beslistermijn nogmaals met 30 dagen verlengd op grond van uitzonderlijke omstandigheden zoals bedoeld in artikel 22, vierde lid, OLW, onder gelijktijdige verlenging van de overleveringsdetentie zoals bedoeld in artikel 27, derde lid, OLW. 
    
    
    
      
        Zitting van 4 februari 2026
      
      De behandeling van het EAB is – met instemming van beide partijen – in gewijzigde samenstelling hervat op de zitting van 4 februari 2026, in aanwezigheid van mr. A.L. Wagenaar, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsman, A.M.C.J. Baaijens, advocaat in Utrecht, en een tolk in de Poolse taal. 
    
    
  
  
    
      2Identiteit van de opgeëiste persoon
    
    
      Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft. 
    
    
  
  
    
      3Grondslag en inhoud van het EAB
    
    
      Het EAB vermeldt een cumulative judgement of District Court for Warszawa-Śródmieście in Warsaw van 11 april 2023, enforceable on 19 april 2023, (kenmerk V K 1121/22) met als onderliggende vonnissen:
    
    
      
        Een vonnis van the District Court in Bielsko-Biała van 17 mei 2005, met kenmerk III K 399/04;
      
      
        Een vonnis van the District Court for Warszawa- Śródmieście in Warsaw van 11 augustus 2006 met kenmerk II K 451/06, kept enforced by the judgement of Regional Court in Warsaw 10th Criminal Division met kenmerk X Ka 889/06. 
      
    
    
    
      De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van drie jaar, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Daarvan resteren volgens het EAB nog twee jaar, elf maanden en negenentwintig dagen. Deze vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde verzamelvonnis van 11 april 2023 met kenmerk V K 1121/22. 
    
    
    
      Dit vonnis betreft de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB.
    
    
    
      Bij schrijven van 26 januari 2026 zijn alle door de rechtbank geformuleerde vragen door de uitvaardigende justitiële autoriteit beantwoord. De raadsman heeft ter zitting zijn standpunt, dat een deelaspect van die beantwoording aanleiding geeft tot het stellen van een aanvullende vraag, ingetrokken zodat de rechtbank geen nadere overwegingen zal wijden aan artikel 12 OLW.
    
    
    
    
  
  
    
      4Strafbaarheid
    
    
      
        Feiten vermeld op bijlage 1 bij de OLW
      
    
    
    
      De uitvaardigende justitiële autoriteit wijst de strafbare feiten aan als zogenoemde lijstfeiten, die in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staan vermeld, te weten:
    
    
    
      
        	oplichting.
      
      
        Uit het EAB volgt dat op deze feiten naar het recht van Polen een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.
    
    
    
      Dit betekent dat een onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, achterwege moet blijven.
    
    
  
  
    
      5Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW 
    
    
      
        Standpunten van de raadsman en officier van justitie
      
      De raadsman en de officier van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat de opgeëiste persoon in het kader van artikel 6a, eerste lid, OLW, gelijk kan worden gesteld met een Nederlander. Zowel de raadsman als de officier van justitie verzoeken de rechtbank om de overlevering te weigeren en de tenuitvoerlegging van de opgelegde straf over te nemen.  
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Overlevering van een met een Nederlander gelijk te stellen vreemdeling kan op basis van artikel 6a, eerste en negende lid, OLW worden geweigerd als deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf en de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen.  
    
    
    
      Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op grond van artikel 6a, negende lid, OLW zijn voldaan aan twee vereisten, te weten:
    
    1. de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000;
    2. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel.
    
    
      
        Eerste voorwaarde 
      
      Uit de stukken die door de raadsman zijn overgelegd en uit een brief van de IND van 5 januari 2026 blijkt dat dat de opgeëiste persoon sinds 25 november 2015 staat geregistreerd als duurzaam verblijvend EU-burger. Daarmee komt de rechtbank tot de conclusie dat voldaan is aan de eerste voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander, nu gesteld noch gebleken is dat de opgeëiste persoon die hoedanigheid op enig moment zou zijn kwijtgeraakt omdat hij gedurende een periode van twee jaren of langer buiten Nederland zou hebben verbleven.
    
    
    
    
      
        Tweede voorwaarde
      
      De tweede voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander wordt getoetst aan de hand van een verklaring van de IND over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Uit de brief van de IND van 5 januari 2026 volgt dat de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht niet zal verliezen.
    
    
    
      Ook aan deze voorwaarde is voldaan. 
      De rechtbank moet daarom beoordelen of de tenuitvoerlegging van de in Polen opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen.
    
    
    
      De in artikel 6a, tweede lid, aanhef en onder a, OLW van overeenkomstige toepassing verklaarde weigeringsgronden staan niet in de weg aan overname van de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf. De Poolse autoriteiten hebben toestemming gegeven voor de strafovername middels het sturen van het certificaat zoals opgenomen in bijlage 1 van het Kaderbesluit 2008/909/JBZ en een kopie van het samenvoegingsvonnis van de District Court for Warszawa-Śródmieście in Warsaw van 11 april 2023 met referentie V K 1121/22.
    
    
    
      De feiten zijn naar Nederlands recht strafbaar en leveren op:
    
    
    
      
        	oplichting.
      
    
    
    
      Uit de Nederlandse kwalificatie volgt dat de opgelegde vrijheidsstraf niet het toepasselijke Nederlandse wettelijke strafmaximum overstijgt.
    
    
    
      De opgelegde sanctie is naar haar aard niet onverenigbaar met Nederlands recht. Voor een aanpassing van de opgelegde vrijheidsstraf overeenkomstig artikel 6a, derde tot en met vijfde lid, OLW is daarom geen plaats.
    
    
    
      De rechtbank concludeert op grond van het voorgaande dat de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen. 
    
    
    
      Uit het dossier volgt verder dat de opgeëiste persoon voldoende economische-, familiale- en sociale banden met Nederland heeft. De opgeëiste persoon heeft derhalve het centrum van zijn gezinsleven en zijn belangen in Nederland gevestigd. De overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf zal dan ook bijdragen aan zijn maatschappelijke re-integratie.
    
    
    
      De rechtbank is dan ook bevoegd om de overlevering overeenkomstig artikel 6a, eerste lid, OLW te weigeren. In dit geval ziet zij geen aanleiding om af te zien van de uitoefening van die bevoegdheid. 
    
    
    
      De rechtbank is ten slotte van oordeel dat er op dit moment sprake is van bijzondere omstandigheden die nopen tot een onmiddellijke schorsing van het bevel tot gevangenhouding op grond van artikel 27, vierde lid, OLW, tot aan het moment dat met de tenuitvoerlegging van de straf zal worden aangevangen. 
    
    
    
      De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder in aanmerking dat de opgeëiste persoon mantelzorger is voor zijn, zo blijkt uit de brief van het ziekenhuis, terminaal zieke ex-echtgenote. Daarnaast is de opgeëiste persoon zelf afgekeurd en heeft hij in de nabije toekomst een operatie aan zijn rug nodig. Hoewel in detentie ook de benodigde medische zorg voor de opgeëiste persoon voorhanden zal zijn en hij in enig - zij het beperkt - contact kan blijven met zijn ex-echtgenote, acht de rechtbank het in de gegeven omstandigheden, namelijk dat hij de zorg draagt voor zijn terminaal zieke ex-echtgenote en hij zelf ook de nodige zorg behoeft, onwenselijk dat de opgeëiste persoon direct na de uitspraak wordt gedetineerd. De rechtbank zal daarom de overlevering weigeren en de tenuitvoerlegging bevelen van de hiervoor bedoelde vrijheidsstraf, met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen. Daarbij zal de rechtbank op grond van artikel 27, vierde lid, OLW, de gevangenhouding van de opgeëiste persoon bevelen met gelijktijdige schorsing tot aan het moment dat met de tenuitvoerlegging van de straf wordt aangevangen. 
    
    
  
  
    
      6Artikel 11 OLW: artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU  
    
    
      De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld.
    
    
    
      Nu de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld.
    
    
  
  
    
      7Slotsom
    
    
      De rechtbank stelt vast dat de weigeringsgrond van artikel 6a OLW van toepassing is. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond. Om die reden wordt de overlevering geweigerd.
    
    
  
  
    
      8Toepasselijke wetsbepalingen
    
    
      Artikel 326 Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2, 5, 6a en 7 OLW. 
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    
    
      
        WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Warsaw, VIII Criminal Division, Polen.
    
    
    
      
        BEVEELT de tenuitvoerlegging van de in overweging 3 bedoelde vrijheidsstraf in Nederland.
    
    
    
      
        HEFT OP de overleveringsdetentie van [opgeëiste persoon].
    
    
    
      
        BEVEELT en SCHORST de gevangenhouding van [opgeëiste persoon] tot aan de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf (welk bevel apart is geminuteerd).
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door
      mr. C. Klomp,  					                     	             	voorzitter,
      mrs. L. Baroud en J.T.H. Zimmerman,        						   rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. M.C. Hooibrink,             			                 griffier,
      en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 18 februari 2026.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. 
      
    
  
  
     Zie artikel 23 Overleveringswet.
  
  
     Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. 
  
  
     Zie onderdeel e) van het EAB.
  
  
     Hof van Justitie van de Europese Unie, 6 juni 2023, C-700/21, O. G. (Mandat d’arrêt européen à l’encontre d’un ressortissant d’un État tiers), ECLI:EU:C:2023:444, punt 64.
  
  
     Rb. Amsterdam 10 februari 2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:420, r.o. 5.3.1-5.3.3 en Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, r.o. 4.4. 
  
  
     Vgl. Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, onder verwijzing naar HvJ EU 22 februari 2022, C-562/21 PPU en C-563/21 PPU, ECLI:EU:C:2022:100 (Openbaar Ministerie (Recht op een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld in de uitvaardigende lidstaat)).