Wijziging Vreemdelingenwet 2000 (nationale visa en enkele andere onderwerpen); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31549, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31549 nr. 4

19-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave blz. I. INLEIDINGII. INHOUD1. Criteria voor verlening van nationale visa2. Bevoegdheid3. Leges4. Afwijkingen van de Algemene wet bestuursrecht5. Het mvv-vereiste6. Toelating na fraude7. Wijziging beslistermijnen regulier8. BestuurslastenIII.  ARTIKELENArtikel I, onder BArtikel I, onder CArtikel I, onder DArtikel I, onder FArtikel I, onder G en onder JArtikel I, onder IOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31549Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 549Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met nationale visa
en enkele andere onderwerpennr. 4VERSLAGVastgesteld 19 november 2008De vaste commissie voor Justitie1 belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.Inhoudsopgave blz. I.INLEIDING1   II.INHOUD31.Criteria voor verlening van nationale visa3 2.Bevoegdheid3 3.Leges44.Afwijkingen van de Awb4 5.Het mvv-vereiste46.Toelating na fraude6 7.Wijziging beslistermijnen regulier10 8.Bestuurslasten11   III.ARTIKELEN11I. INLEIDINGDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel tot wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000), in
verband met nationale visa en enkele onderwerpen en zij onderschrijven overwegend
het doel en de nadere uitwerking ervan. Zij hebben nog een aantal vragen en
opmerkingen.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Naar aanleiding van het voorstel hebben deze leden een aantal
opmerkingen en vragen.Deze leden merken op dat de Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de
Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA) bij brief van 22 oktober 2008 de
Kamer geïnformeerd heeft over haar eerdere advies op dit wetsvoorstel. De Adviescommissie plaatst kanttekeningen en vragen bij dit wetsvoorstel.
Deze leden vragen of de regering kennisgenomen heeft van dit advies. Zij vragen
of de regering bereid is dit advies te betrekken bij onderhavig wetsvoorstel.De leden van de SP-fractie hebben over het voorliggende wetsvoorstel nog
enige opmerkingen en vragen. Ook deze leden hebben kennisgenomen van de reacties
en de vragen die derden naar aanleiding van het wetsvoorstel en de overige
onderwerpen hebben. Deze leden zijn verbaasd over het grote aantal vragen
dat met name door de Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA over het
wetsvoorstel naar voren zijn gebracht terwijl het advies van de Raad van State
zonder meer instemmend luidt. De leden van de SP-fractie zien de vragen die
opgeworpen worden door de Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA beantwoord
door de regering en zij leggen deze daarom in het kader van dit verslag aan
de regering ter beantwoording voor.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de onderhavige wetswijzigingen en onderliggende stukken. Deze leden hebben
nog enkele vragen bij dit wijzigingsvoorstel.De leden van de PVV-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het bovengenoemd voorstel van wet. Naar aanleiding van genoemd voorstel brengen
deze leden nog enkele vragen en op-/aanmerkingen naar voren.De leden van de GroenLinks-fractie hebben kennisgenomen van het onderhavige
wetsvoorstel, waarin onder meer regels gegeven worden ten aanzien van de visumverstrekking.
Deze leden constateren dat in de afgelopen jaren de toelatingscriteria voor
alle vormen van verblijf in Nederland aanmerkelijk zijn aangescherpt. Zij
wijzen erop dat voor nagenoeg alle verblijfsverzoeken een machtiging voorlopig
verblijf (mvv) moet worden aangevraagd in het herkomstland en dat voor gezinsvorming
en -hereniging scherpe inkomenseisen zijn ingevoerd. Deze leden betreuren
het dat de mvv-plicht gehandhaafd blijft. Zij zijn van mening dat daardoor
de toegang tot Nederland te zeer belemmerd wordt. Ook voor kort verblijf,
bijvoorbeeld voor vakanties krijgen de leden van de GroenLinks-fractie met
regelmaat signalen dat visa om onduidelijke redenen worden geweigerd. Het
lijkt er, volgens deze leden, op alsof de in dit wetsvoorstel geformuleerde
maatregelen op meerdere punten afbreuk doen aan de rechtspositie van vreemdelingen
die verblijf in Nederland wensen. Zij hebben dan ook nog enkele vragen.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
dat beoogt een aantal afwijzigingsgronden voor visumverlening toe te voegen,
procedureregels aan te passen en een grondslag voor legesheffing te creëren
voor een verblijfsvergunning onbepaalde tijd asiel.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
onderhavig wetsvoorstel. Deze leden zijn van mening dat het wenselijk is dat
een wettelijke regel voor de verlening van visa tot stand komt en wordt opgenomen
in de Vw 2000, daar met dit wetsvoorstel de kwaliteit van de beslissingen
om een vreemdeling al dan niet in Nederland te laten verblijven verbeterd
kan worden. Bij de inhoud van het voorstel hebben de leden van de fractie
van D66 evenwel een aantal vragen en opmerkingen. II. INHOUD1. Criteria voor verlening van nationale visaDe leden van de D66-fractie zijn verheugd dat binnen dit wetsvoorstel
de positie van de referent een wettelijke basis heeft gekregen. Temeer daar
dit de mogelijkheid een gezinsherenigingaanvraag te doen verbetert. Echter
omtrent de positie van de referent hebben deze leden nog enkele vragen. Zij
wijzen erop dat in het voorgestelde artikel 2f, sub a staat vermeld dat de
mvv, dan wel, terugkeervisum buiten behandeling kan worden gelaten indien
de aanvraag niet door de vreemdeling in persoon is ingediend. Dit lijkt de
leden van de D66-fractie strijdig met artikel 2k eerste lid sub b, waarin
staat dat de mvv kan geschieden door een referent die daartoe door de vreemdeling
bepaaldelijk is gemachtigd. Graag vernemen deze leden of deze indruk juist
is. Uit het advies van de Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA betreffende
onderhavig wetsvoorstel is het deze leden gebleken dat tevens onduidelijk
is in onderhavig wetsvoorstel of de referent zelf ook in persoon een aanvraag
in moet dienen of dat dit ook schriftelijk kan gebeuren. De leden van de D66-fractie
zien over de regeling van de aanvraag door de referent graag een nadere toelichting
en een preciezer omschrijving in de wet. Voorts vloeit, voor deze leden, uit
het bovenstaande de vraag hoe in voorgestelde het systeem van artikel 2f wordt
voorkomen dat aanvragers, met name aanvragers van een mvv, onwetend van de
buiten behandeling stelling, vergeefs blijven wachten op een beslissing en
daarbij kostbare tijd verliezen.De leden van de D66-fractie wijzen erop dat in artikel 2l het volgende
is opgenomen: «Onze Minister kan de verklaring van de referent buiten
beschouwing laten indien deze referent reeds eerder als zodanig een dergelijke
verklaring heeft afgelegd ten behoeve van een vreemdeling die niet aan de
verplichtingen met betrekking tot doel en duur van het voorgenomen verblijf,
heeft voldaan dan wel waarvan de onjuistheid van de gegevens waarop de verklaring
betrekking had gebleken is». Echter, zoals deze leden ook is gebleken
uit de reactie van de Stichting Buitenlandse Partner op het wetsvoorstel,
is de referent zich niet altijd bewust van de onjuistheid van gegevens over
de vreemdeling die hij verstrekt en daarbij kan de referent niet te allen
tijde verantwoordelijk worden gehouden voor het handelen van de vreemdeling
wanneer hij eenmaal in Nederland is. Zeker in het geval van bedrijven en schoolinstellingen,
zo dit gelden. De leden van de D66-fractie vragen de regering de referent
niet de straffen voor de fouten van de vreemdeling en zien graag een nuancering
van deze maatregel.2. BevoegdheidDe leden van de CDA-fractie merken op dat in het kader van de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de minister van Justitie en de minister van Buitenlandse Zaken inzake
visa, is gekozen voor het criterium van verblijf voor langer, respectievelijk,
korter dan drie maanden. Waarom is voor dit criterium gekozen, zo vragen deze
leden. Hoe moet in dit verband de praktische betekenis worden gezien van de
in artikel 2a geformuleerde bepaling dat de minister van Justitie in het belang
van de internationale betrekkingen in overeenstemming met de minister van
Buitenlandse Zaken moet handelen, zo vragen deze leden. Zij vragen hoe dit
overeenstemmingsproces zal verlopen. Kan dit nader worden toegelicht aan de
hand van (enkele van) de bij artikel 2a gegeven voorbeelden, zo vragen deze
leden. 3. LegesVoor verblijfsvergunningen voor onbepaalde tijd asiel zullen leges geheven
gaan worden. Aan welke hoogte wordt gedacht, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
Zij vragen ook of er voor bepaalde bijzondere situaties vrijstellings- c.q.
ontheffingsmogelijkheden zullen bestaan.Is de regering van mening dat met de voorgestelde introductie van legesheffing
voor de vergunning onbepaalde tijd asiel in overeenstemming wordt gehandeld
met het Vluchtelingenverdrag, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de regering voorstelt
in artikel 37 lid 2 om het heffen van leges mogelijk te maken. De regering
is van mening dat als een asielzoeker na verloop van tijd zelf verantwoordelijk
kan worden geacht voor zijn inburgering, ook van hem gevraagd kan worden de
leges voor de asielvergunning voor onbepaalde tijd te betalen. De leden van
de ChristenUnie-fractie vragen de regering of de hoogte van de leges voor
een verblijfsvergunning onbepaalde tijd asiel gelijk wordt getrokken met de
verblijfsvergunning regulier, of dat er rekening wordt gehouden met de in
meeste gevallen slechtere inkomenspositie van asielzoekers na vijf jaar verblijf.
Daarnaast vragen de leden van de ChristenUnie-fractie hoe dit voorstel zich
verhoudt tot de kritiek van de Europese Commissie op de Nederlandse eisen
voor gezinshereniging?De leden van de D66-fractie zijn van mening dat de leges voor een verblijfsvergunning
momenteel te hoog zijn en dat deze niet in verhouding staan tot de aanvraag
van een paspoort.VluchtelingenWerk Nederland stelt in haar brief van 17 oktober 2008
dat de regering met een wijziging van artikel 37 (onderdeel H) de mogelijkheid
wil creëren om leges te gaan heffen voor de verlening van een vergunning
onbepaalde tijd asiel. Deze leden merken op dat het heffen van leges op een
verblijfsvergunning een beperking vormt om onbeperkt asiel te krijgen en is
daardoor in strijd met artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag. De leden van
de D66-fractie verzoeken de regering de kosten voor eventuele leges zo laag
mogelijk te houden en zien graag een nadere toelichting bij de wijziging van
artikel 37 onder H.4. Afwijkingen van de Algemene wet bestuursrechtDe leden van de D66-fractie sluiten zich aan bij de constatering van zowel
de Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA als de Stichting Buitenlandse
Partner dat de afwijking van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in onderhavig
wetsvoorstel zorgelijk is, daar op deze manier de vreemdeling niet beschermd
wordt tegen willekeur. Deze leden verzoeken de regering daarom de afwijking
van de Awb tot een minimum te beperken.5. Het mvv-vereisteIn de memorie van toelichting wordt door de regering gesteld dat het Nederlandse
mvv-vereiste overeenkomt met de aanpak van de meeste EU-staten. Betekent dit,
zo vragen de leden van de CDA-fractie, dat die landen ook iets dergelijks
als het Nederlandse mvv-vereiste kennen? Indien dat niet het geval is, vragen
deze leden hoe die landen bereiken dat zij door de inreis van een vreemdeling,
voorafgaand aan de uiteindelijke beslissing over diens verblijfsaanvraag,
niet voor een voldongen feit worden geplaatst. Dezelfde vraag stellen deze
leden met betrekking tot vreemdelingen afkomstig uit landen waarvoor Nederland
het mvv-vereiste niet stelt. Bestaat er zicht op of deze vreemdelingen,
als zij niet aan de voorwaarden voldoen, Nederland daadwerkelijk verlaten?De leden van de CDA-fractie hebben geconstateerd dat de Adviescommissie
Vreemdelingenzaken (ACVZ) heeft geadviseerd om te komen tot één
aanvraagprocedure voor toegang en verblijf door de mvv-procedure en de procedure
voor het aanvragen van de verblijfsvergunning in elkaar te schuiven, zodat
zowel de mvv als de verblijfsvergunning op de diplomatieke post wordt verstrekt.
De ACVZ geeft daartoe enkele, naar de mening van deze leden, plausibele argumenten.
Blijkens de «Blauwdruk Modern Migratiebeleid» wil het kabinet
in de toekomst ook deze richting uit, maar kiest zij niet voor afgifte van
een verblijfsvergunning in het land van herkomst door de Nederlandse diplomatieke
vertegenwoordigingen, maar voor afgifte in Nederland kort na binnenkomst.
Met de ACVZ achten de leden van de CDA-fractie de argumenten van de regering
niet overtuigend. Op het moment van de afgifte van de mvv/verblijfsvergunning
is immers al aan alle voorwaarden getoetst.Dat douanebeambten in de uitreislanden wel een visum/mvv zouden herkennen,
maar niet een verblijfsvergunning, lijkt de leden van de CDA-fractie een kwestie
van voorlichting en overleg. Afgezien daarvan vragen deze leden of, om het
land uit te kunnen komen, niet eenvoudig kan worden volstaan met het tonen
van de mvv-sticker of -stempel in het paspoort. Men hoeft toch niet per se
de Nederlandse verblijfsvergunning te tonen? Men zou toch naar de Nederlandse
ambassade kunnen gaan, daar de verblijfsvergunning ophalen en daarbij een
visumstempel of -sticker in het paspoort laten zetten? Dat met het afgeven
van een verblijfsvergunning op de posten verwarring zou worden gecreëerd
bij de vreemdeling, is volgens de leden van de CDA-fractie óók
een kwestie van goede voorlichting. En met de moderne communicatiemiddelen
en (biometrische) identificatiemogelijkheden hoeft vaststelling en uitwisseling
van informatie omtrent personen en identiteiten tussen IND en de buitenlandse
posten toch niet zo ingewikkeld te zijn, zo menen deze leden. Kortom, de leden
van de CDA-fractie zouden graag een nadere toelichting ontvangen naar aanleiding
van het voorgaande. Voorts zouden deze leden een nadere onderbouwing van «de
vele praktische bezwaren waarop Nederland momenteel niet is voorbereid»
op prijs stellen. Zij vragen de regering daarbij ook in te gaan op de voordelen
van het ineenschuiven van beide procedures te weten: kortere wachttijden voor
de vreemdelingen, minder administratieve lasten en beperking van de benodigde
overheidscapaciteit. Ook vragen zij de regering in dit verband een oordeel
te geven over de Europese gezinsherenigingsrichtlijn, die ervan uitgaat dat
lidstaten in één procedure een besluit nemen over toegang en
verblijf.Naar aanleiding van de opmerking van de ACVZ om de niet-mvv-plichtige
migranten niet te vergeten, stelt het kabinet in de «Blauwdruk Modern
Migratiebeleid» voor om een aanvraag te laten toetsen als de mvv-vrijgestelde
migrant zich nog in zijn land van herkomst bevindt, waarna, bij inwilliging
van de aanvraag, de verblijfsvergunning na inreis in Nederland kan worden
afgegeven. De facto lijkt hiermee, volgens de leden van de CDA-fractie, het
onderscheid tussen mvv-plichtige en niet-mvv-plichtige migrant te vervallen.
Daar komt bij dat in de huidige situatie het wachten op het daadwerkelijk
afgeven van de verblijfsvergunning voor mvv-vrijgestelden bovendien van langere
duur is dan die voor mvv-plichtigen (en wordt straks even lang). Een en ander
leidt deze leden tot de vraag wat eigenlijk het voordeel is van mvv-vrijstelling,
dan wel wat het nadeel is van de mvv-plicht.De leden van de D66-fractie lezen dat het wetsvoorstel los staat van de
beleidsnotitie «Naar een modern migratiebeleid. Notitie over de herziening
van de reguliere toelating van vreemdelingen in Nederland». (Kamerstukken
II, vergaderjaar 2005–2006, 30 573, nr. 1). Het is deze leden echter
niet duidelijk hoe onderhavig wetsvoorstel zich verhoudt tot de «Blauwdruk Modern Migratiebeleid» die in juni door de staatssecretaris
van Justitie is uitgebracht. (Kamerstukken II 2007–20 008, 30 573,
nr. 10) In deze «Blauwdruk Modern Migratiebeleid» is te lezen: «De
thans bestaande afzonderlijke aanvragen voor een machtiging tot voorlopig
verblijf (mvv) en een verblijfsvergunning zullen worden geïntegreerd.
Zij worden vervangen door één aanvraag om toegang en verblijf,
waarmee zowel een visum als een verblijfsvergunning kan worden verkregen».
De leden van de D66-fractie stellen vast dat deze maatregel overeenkomt met
het advies van de ACVZ over de ontwerp Visumwet d.d. 14 november 2005.
In deze brief aan de toenmalige minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
raadt de ACVZ aan de aanvraagprocedures voor de inreisvergunning (mvv) en
de verblijfsvergunning in elkaar te schuiven en bij positieve beslissing omtrent
verblijf in Nederland in het buitenland direct een verblijfsvergunning af
te geven, die tevens toestemming voor inreis meebrengt. Het ineenschuiven
van deze twee procedures zou beter in lijn zijn met de Europese gezinsherenigingrichtlijn
die ervan uitgaat dat lidstaten in één procedure een besluit
nemen over «toegang en verblijf». Tevens zou het ineenschuiven
van deze procedures leiden tot een verlichting van de werklast. Toch moeten
de leden van de D66-fractie constateren dat in onderhavig wetsvoorstel dit
advies niet is overgenomen, maar dat op pagina 7 van de memorie van toelichting
staat: «Ampele overweging heeft geleid tot het oordeel dat de mvv-plicht
gehandhaafd dient te worden. Het afschaffen van de mvv-plicht zou immers afbreuk
doen aan de ratio voor invoering daarvan». Deze leden vragen of de regering
aan kan geven of zij deze laatste motivering redelijk vindt daar met een dergelijke
motivering elke regel voorgoed gehandhaafd zou kunnen blijven. De leden van
de D66-fractie zouden graag vernemen hoe onderhavig wetsvoorstel zich verhoudt
tot de «Blauwdruk Modern Migratiebeleid». Daarnaast ontvangen
zij graag een nadere uitleg voor de keuze de huidige mvv-plicht in dit wetsvoorstel
te handhaven.6. Toelating na fraudeDe leden van de CDA-fractie juichen de toegevoegde afwijzingsgrond van
artikel 16 Vw 2000 inzake vreemdelingen die bij eerdere aanvragen frauduleuze
handelingen hebben gepleegd en een volgende aanvraag ingediend hebben, toe.
Gesteld wordt dat bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels zullen
worden gesteld over de toepassing van deze afwijzingsgronden, waarbij rekening
zal worden gehouden met de toepasselijke mensenrechtenverdragen, zoals het
Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Deze leden gaan ervan
uit dat, aangezien er sprake is van een «kan»-bepaling, deze fraudebepalingen
zullen voldoen aan de regels van proportionaliteit en internationale verplichtingen.
Zij gaan er ook vanuit dat in alle gevallen een individuele belangenafweging
zal plaats hebben en dat een kleine fout van een aanvrager in het verleden
niet zal leiden tot het (voortdurend) ontzeggen van de toegang tot Nederland
en dat het voornamelijk of uitsluitend gevallen zal betreffen waarin sprake
is van kwade opzet. Kan dit worden bevestigd, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie zouden graag meer zicht krijgen op de mogelijke
Europeesrechtelijke gevolgen. In dit verband memoreren ook deze leden het
ACVZ-commentaar van 14 november 2005 dat melding maakt van het feit dat
in het kader van de ambtelijke voorbereiding van het wetsvoorstel tijdens
overlegrondes tussen een delegatie van de ACVZ en de Ambtelijke Werkgroep
Visumwet, mede aan de hand van de inbreng van enkele deskundigen, is ingegaan
op de verhouding tussen de visumvoornemens en de Europese regelgeving. In
de memorie van toelichting (alsook in het ACVZ-advies) wordt echter overwegend
gewag gemaakt van de verhouding van het wetsvoorstel tot het Schengenacquis
en, in mindere mate, de gezinsherenigingsrichtlijn. De opmerking dat (bij
het opstellen van de algemene maatregel van bestuur ex artikel
16, tweede lid ) «rekening zal worden gehouden met de toepasselijke
mensenrechtenverdragen, zoals het EVRM», wekt bij deze leden de indruk
dat aan andere Europeesrechtelijke aspecten tot dusver weinig of geen aandacht
is geschonken. In ieder geval blijkt dat niet uit de memorie van toelichting.
De leden van de CDA-fractie verwijzen in dit verband naar het commentaar van
Professor Mr. C.A. Groenendijk, in zijn brief van 1 september 2008 aan
de leden van de vaste commissie voor Justitie uit de Tweede Kamer, die strijdigheid
van het voorgestelde artikel 16 meent te zien met een aantal regels van het
EG-recht. In het bijzonder zou dit strijdigheid betreffen met: artikel 35
(in relatie tot artikel 27) van richtlijn 2004/38/EG inzake EU-burgers en
hun familieleden, de standstill bepaling van artikel 41 van het Protocol bij
het Associatieverdrag EEG-Turkije, artikel 12 van het Europees Verdrag inzake
de rechtspositie van migrerende werknemers, richtlijn 2003/86/EG inzake het
recht op gezinshereniging, richtlijn 2005/71/EG inzake toelating van derdelanders
voor wetenschappelijk onderzoek, en richtlijn 2004/114/EG inzake voorwaarden
voor toelating van studenten uit landen buiten de EU. De leden van de CDA-fractie
vragen de regering hierop in te gaan.De leden van de PvdA-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
wordt gemeld dat aan artikel 16 van de Vw 2000 een afwijzingsgrond wordt toegevoegd
inhoudende het al dan niet verstrekt hebben van informatie die onjuist of
onvolledig is gebleken, dan wel het zich niet gehouden hebben aan beperkingen
of voorschriften die aan een eerder visum of een eerder verleende verblijfsvergunning
waren verbonden. De leden van de PvdA-fractie onderschrijven de doelstelling
van de regering om misbruik en fraude in vreemdelingenrechtelijke procedures
te voorkomen. Deze leden vinden echter ook dat het optreden tegen fraude en
misbruik proportioneel moet zijn en moet voldoen aan internationale verplichtingen.
Deze leden zien dan ook graag op dit onderdeel van het wetsvoorstel een nadere
toelichting van de regering waarom zij het noodzakelijk vindt om nieuwe weigeringsgronden
in de Vw 2000 op te nemen, mede gelet op de eis van proportionaliteit.Voorts hebben deze leden nog een de volgende specifieke vragen.Betekent het dat, indien sprake is van het verstrekken van onjuiste of
onvolledige gegevens bij een aanvraag met een bepaald verblijfsdoel, alle
vervolgaanvragen – derhalve ook aanvragen met een ander verblijfsdoel –
worden afgewezen? Moeten de leden van de PvdA-fractie het onderhavige voorstel
zo lezen dat bijvoorbeeld ook verzoeken om visa voor kort verblijf kunnen
worden afgewezen indien in een eerdere procedure voor verblijf langer dan
drie maanden sprake is geweest van het verstrekken van onjuiste of onvolledige
gegevens? In hoeverre zal rekening worden gehouden met de omstandigheid dat
de aanvrager dan wel de referent buiten zijn schuld om onjuiste of onvolledige
gegevens heeft verstrekt? Hoe beziet de regering het idee om in dit verband
een aanvraag te weigeren indien sprake is van willens en wetens handelen of
van kwade trouw?Graag vernemen deze leden van de regering tot wanneer de onjuiste of onvolledige
verstrekte gegevens dan wel het illegaal verblijf in Nederland voorafgaand
aan een reguliere aanvraag (artikel 2i) kunnen worden tegengeworpen in reguliere
verblijfsprocedures. Is met andere woorden sprake van een zogenoemde «verjaring»?De leden van de PvdA-fractie constateren dat in de «Blauwdruk Naar
een Modern Migratiebeleid» (kamerstuk 30 573, nr. 10) in het kader
van de effectiviteit van de handhaving een bestuurlijke boete kan worden opgelegd
indien niet wordt voldaan aan de inlichtingenplicht. Begrijpen deze leden
het goed dat naast het opleggen van een bestuurlijke boete bij het verstrekken
van onjuiste of onvolledige gegevens een eventuele vervolgaanvraag
kan worden geweigerd? In hoeverre is de weigering van een (eventuele) vervolgaanvraag
in dit verband proportioneel, zo vragen deze leden?Uit de memorie van toelichting volgt dat het voorstel om de nieuwe weigeringsgronden
in het wetsvoorstel op te nemen, strookt met de gezinsherenigingsrichtlijn
(2003/86/EG). De richtlijn geeft in artikel 16 een limitatieve opsomming van
de weigeringsgronden. De weigeringsgrond in artikel 16 tweede lid, onder a
van die richtlijn is beperkt tot fraude en het verstrekken van onjuiste informatie
of gebruik van onwettige middelen in verband met een aanvraag. De weigeringsgrond
zoals voorgesteld in artikel 2i «illegaal verblijf tijdens of voorafgaand
aan de aanvraag» wordt in de richtlijn niet als weigeringsgrond genoemd.
Kan de regering hierop een reactie geven, zo vragen deze leden?De leden van de PvdA-fractie vragen ook in hoeverre rekening zal worden
gehouden met artikel 8 van het EVRM inzake «family life» in situaties
dat een aanvraag om gezinshereniging of gezinsvorming wordt afgewezen ingevolge
de voorgestelde afwijzingsgrond.Ook de leden van de PvdA-fractie zien graag een reactie van de regering
op de kritiek op deze bepaling die naar voren is gebracht door Professor mr.
C.A. Groenendijk en de ACVZ. Deze leden wijzen erop dat met de wijze waarop
de nieuwe weigeringsgronden zijn geformuleerd een beperkte overtreding of
kleine overtreding of kleine onregelmatigheid kan leiden tot ontzegging van
elk legaal verblijf in Nederland, hetgeen disproportioneel zou kunnen zijn.In hoeverre is bij de totstandkoming van het wetsvoorstel bekeken of de
nieuwe weigeringsgronden in overeenstemming zijn met het EG-recht? Graag vernemen
de leden van de PvdA-fractie van de regering of de voorgestelde weigeringsgronden
toegepast kunnen worden op de volgende categorieën vreemdelingen: EU-burgers
en hun familieleden ongeacht hun nationaliteit (artikel 35 van richtlijn 2004/38/EG),
Turkse burgers die om toelating als zelfstandige, dienstverlener of als gezinslid
van een Turkse werknemer vragen (artikel 41 Protocol bij het Associatieverdrag
EEG-Turkije) en langdurig ingezetenen derdelanders uit andere lidstaten (artikelen
14–19 van richtlijn 2003/109/EG).Ter verduidelijking vernemen de leden van de PvdA-fractie of bijvoorbeeld
een aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier kan worden geweigerd indien
de aanvrager met een mvv Nederland inreist maar zich niet binnen drie dagen
bij de Korpschef meldt. Acht de regering een weigering van een aanvraag in
dit verband proportioneel?Deze leden vernemen graag van de regering of in situaties waarin sprake
is van klemmende redenen van humanitaire aard deze afwijzingsgrond wordt gehandhaafd.De leden van de SP-fractie vragen een reactie op de in het verslag van
de Commissie van de Europese Gemeenschappen aan de Raad en het Europees Parlement
over de toepassing van de richtlijn 2003/86/EG inzake het recht op gezinshereniging
verwoorde kritiek op Nederland. Wat zijn de gevolgen voor het in het kader
van deze inbreng voorliggende wetsvoorstel en de andere onderwerpen?De leden van de VVD-fractie vragen of de in de onderhavige wijziging opgenomen
nieuwe weigeringgronden, spanning opleveren met artikel 35 van richtlijn 2004/38/EG,
artikel 12 Europees Verdrag inzake de rechtspositie van migrerende werknemers,
artikel 5, 16 en 17 van richtlijn 2003/86/EG, artikel 14 tot en met 19 van
richtlijn 2004/109/EG, artikel 7 van richtlijn 2005/71/EG, artikel 6 van richtlijn
2004/114/EG en de daaromtrent relevante jurisprudentie.De leden van de PVV-fractie merken op dat de regering te kennen geeft
maatregelen te willen treffen teneinde toelating van vreemdelingen te voorkomen die in eerdere procedures fraude hebben gepleegd. Op grond
hiervan stelt de regering voor om het eerder verstrekken van informatie die
onjuist of onvolledig is gebleken, dan wel het zich niet gehouden hebben aan
beperkingen of voorschriften die aan een eerder visum of aan een eerder verleende
verblijfsvergunning waren verbonden, als afwijzingsgrond in te voeren.De leden van de PVV-fractie zijn van mening dat niet enkel de frauderende
vreemdeling, maar in voorkomende gevallen ook een frauduleuze referent aangepakt
dient te worden, in die zin dat een referent die in het verleden aantoonbaar
fraude heeft gepleegd nooit meer als referent voor een vreemdeling kan optreden.
De leden van de PVV-fractie merken voorts op dat door de regering is aangegeven
dat zij voornemens is geen terugkeervisa meer te verstrekken aan in Nederland
verblijvende vreemdelingen die zich schuldig hebben gemaakt aan, of verdacht
worden van terrorisme, oorlogsmisdaden of andere misdaden tegen de menselijkheid.
Deze leden stellen voor om evenmin terugkeervisa te verstrekken aan vreemdelingen
die in Nederland veroordeeld zijn voor het plegen van een misdrijf.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen hoe de voorliggende voorstellen
zich verhouden tot het EG-recht. Temeer omdat de Europese Commissie Nederland
recent nog heeft bekritiseerd over de manier waarop het Europese afspraken
over gezinshereniging uitvoert. Volgens de Commissie stelt Nederland bijzonder
hoge eisen aan inwoners die van buiten de EU afkomstig zijn en die hun familieleden
naar Nederland willen halen.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de regering twee
nieuwe gronden toevoegt op basis van waarvan de aanvraag voor regulier verblijf
kan worden geweigerd. Deze leden zijn met de regering van mening dat fraude
inderdaad een reden moet kunnen zijn voor het intrekken van een verblijfsvergunning.
Maar niet elke fout die gemaakt is in de aanvraagprocedure is daadwerkelijk
een voorbeeld van fraude, zo stellen deze leden. Zij vragen de regering het
wetsvoorstel dan ook nader te onderbouwen vanuit het oogpunt van proportionaliteit.Ook de afwijzingsgrond «onrechtmatig verblijf» lijkt, volgens
deze leden, geen mogelijkheid te bieden voor nuancering. De leden van de ChristenUnie-fractie
vragen dan ook op dit punt een nadere onderbouwing van de uitwerking van deze
afwijzingsgrond in het licht van het proportionaliteitsvereiste.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering of zij verder
toe kan lichten of elke vreemdeling met de afwijzing op voorgestelde gronden
te maken kan krijgen, of dat bepaalde groepen zouden moeten worden uitgezonderd
in verband met het geldende Europese recht.De leden van de D66-fractie constateren dat met de voorgestelde uitbreiding
van artikel 16, eerste lid, de mogelijkheden om vergunningen te kunnen weigeren
worden uitgebreid. Zien deze leden het juist dat deze toevoegingen ertoe kunnen
leiden dat een kleine onjuistheid in de verstrekte gegevens tot gevolg kan
hebben dat de aanvrager voorgoed wordt uitgesloten van de toegang tot Nederland,
zelfs als er geen sprake is van kwade trouw? Indien dit het geval kan zijn,
achten de leden van de D66-fractie de gevolgen die deze maatregel kan hebben
disproportioneel en een nuance van deze uitbreiding dan wel nadere toelichting
van deze regel nodig. Ook deze leden wijzen op de constatering van Professor
Mr. C.A. Groenendijk dat dit artikel in strijd is met een reeks van regels
van het EG-recht. Deze leden vragen of deze constatering terecht is. Als dat
zo is, hoe ziet de regering dit wetsvoorstel ten opzichte van het EG-recht,
daar de rechtsorde van de EG prevaleert boven het recht van de lidstaten,
zo vragen zij. 7. Wijziging beslistermijnen regulierHet is de leden van de CDA-fractie nog niet helemaal duidelijk hoe de
verlengde beslistermijn van 19 weken in bezwaarzaken tegen afwijzende beslissingen
inzake reguliere verblijfsvergunningen zal kunnen worden gehaald, daar waar,
volgens de memorie van toelichting, de gemiddelde beslistermijn bij bezwaar
in de praktijk veelal 26 weken blijkt te bedragen. Kan dit nader worden toegelicht,
zo vragen deze leden.In de memorie van toelichting wordt alleen ingegaan op de bezwaar- en
beroepsmogelijkheden inzake visa voor lang verblijf en voor verblijfsvergunningen.
De leden van de CDA-fractie vragen hoe de mogelijkheden van bezwaar en (hoger)
beroep zijn geregeld bij visa voor kort verblijf. Hoe beoordeelt de regering
de ACVZ-voorstellen inzake beroep en hoger beroep bij visa voor kort verblijf,
zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie merken op dat in onderhavige stukken nog vooruit
gelopen wordt op de brief van de staatsecretaris van Justitie van 27 juni
2008 inzake het kabinetsvoorstel voor de toelating en het verblijf van vreemdelingen
die op reguliere gronden verblijf in Nederland wensen, de zogeheten «Blauwdruk
Modern Migratiebeleid». Kan, nu dit plan er ligt, door de regering worden
aangegeven welke effecten de keuzes die in dat plan zijn gemaakt, zullen hebben
op onderhavige wetsvoorstel, bijvoorbeeld ten aanzien van het invoeren van één
Toegangs- en Verblijfsprocedure (TEV-procedure)? De leden van de VVD-fractie
vragen of de regering een inschatting kan maken van de effecten op het zaaksaanbod
als gevolg van het niet opvolgen van het advies van het vorige kabinet om
de mogelijkheid van bezwaar in reguliere vreemdelingenzaken te laten vallen –
maar deze juist te verlengen. Worden er meer procedures verwacht? Zo nee,
waarom niet. Zo ja, hoe zal dat worden voorkomen?De leden van de D66-fractie constateren dat in onderhavig wetsvoorstel
zowel de termijn waarop de mvv kan worden afgehaald als de termijn waarmee
met de mvv kan worden gereisd wordt verkort tot drie maanden. Daarbij ontbreekt
de mogelijkheid de geldigheidsduur van een mvv te verlengen. Deze leden voorzien
dat deze maatregelen gezinshereniging in veel gevallen zal bemoeilijken. Daarbij
wordt door het ontbreken van de mogelijkheid van verlening de mogelijkheid
om maatwerk te bieden verminderd. Graag ontvangen zij een nadere motivering
voor het verkorten van deze termijn. Daarbij zien zij graag de mogelijkheid
de termijnen te verlengen opgenomen in het wetsvoorstel.Naast het verkorten van de termijn voor het afhalen van en het uitreizen
met de mvv, is de beslistermijn van een aanvraag om verlening of wijziging
van een mvv verlengd van acht weken naar drie maanden. Met de mogelijkheid
deze nog eens met drie maanden te verlengen. In de memorie van toelichting
staat gesteld dat «In de praktijk kan die wettelijke beslistermijn voor
afdoening van het bezwaar in veel gevallen simpelweg niet worden gehaald».
Echter Stichting Buitenlandse Partner stelt in haar reactie dat de Immigratie
en Naturalisatiedienst (IND) de afgelopen twee jaar wel in staat bleek om
binnen acht weken te beslissen over de verlening van een mvv. Graag vernemen
de leden van de D66-fractie of dit correct is en zij ontvangen daarbij graag
een nadere motivering voor het verlengen van deze termijn. De leden van de
D66-fractie zien het als een zorgelijke tendens dat, met het verkorten van
de termijn waarop de mvv kan worden afgehaald en de termijn waarmee met de
mvv uitgereisd kan worden, de mogelijkheden voor de burger worden ingeperkt,
terwijl deze voor de regering, door het verlengen van de beslistermijn, juist
worden uitgebreid. Deze leden willen voorkomen dat deze trend zich voortzet
en verzoeken de regering daarom deze maatregelen in heroverweging te nemen. 8. BestuurslastenDe leden van de PvdA-fractie hebben in de memorie van toelichting gelezen
dat de hoorplicht komt te vervallen bij aanvragen tot het verlenen van een
mvv en een terugkeervisum. Zij ontvangen graag een nadere toelichting hierop.
Zij vragen waarom de hoorplicht in de referentprocedure wordt afgeschaft.III.  ARTIKELENArtikel I, onder BDe leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over de voorgestelde artikelen 1a en 1b van Vw 2000.Zij merken op dat in artikel 1a annulering van een visum gedefinieerd
wordt als «intrekking met terugwerkende kracht». Ten aanzien van
intrekking is door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State uitgemaakt
dat die eveneens met terugwerkende kracht kan geschieden, als het om een verblijfsvergunning
gaat (28 maart 2008, nr. 20 070 6713/1, JV 2008/225).Als beide figuren terugwerkende kracht kunnen hebben, wat is dan nog het
onderscheidende verschil tussen het begrip «annulering» en het
begrip «intrekking»?Annulering is blijkens het wetsontwerp alleen mogelijk in het geval bestreken
door artikel 2e, derde lid indien de vreemdeling nog geen toegang heeft gekregen.Wat is het praktische verschil dat in een dergelijk geval wordt bereikt
door annulering in plaats van intrekking?Met betrekking tot artikel 1b vragen zij wat het nut is van het vereiste
dat de referent een «verklaring» heeft afgelegd. De definitie
van artikel 1b impliceert dat de referent ten behoeve van een mvv-verlening «een
verklaring» moet hebben afgelegd. Artikel 2k bepaalt dat de referent
bepaaldelijk moet zijn gemachtigd tot het indienen van een mvv-aanvraag. Is
dit laatste vereiste niet toereikend, zo juist niet beter geëigend om
de referent te definiëren als hier bedoeld? Of is het de bedoeling een
door een bepaaldelijk gemachtigde referent ingediende aanvraag niet in behandeling
te nemen zolang geen «verklaring» is afgelegd? Hoe verhoudt de
in artikel 1b geformuleerde plicht tot het overleggen van een verklaring zich
tot de in artikel 2l neergelegde bepaling dat Onze Minister kan verlangen
dat de vreemdeling doel en omstandigheden van het voorgenomen verblijf aannemelijk
maakt door overlegging van documenten, waaronder een verklaring van referent? Artikel I, onder CDe leden van de CDA-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
gesteld wordt dat in de praktijk op veel plaatsen een zogenaamde «pre-check»
van mvv-aanvragen plaatsvindt, op grond waarvan gebrekkige aanvragen vroegtijdig
kunnen worden gesignaleerd, voordat ze in procedure worden genomen (waardoor
geen vergoeding voor het in behandeling nemen van bij voorbaat kansloze aanvragen
hoeft te worden voldaan. Hoewel zij dit op zichzelf een goede procedure achten,
vragen deze leden welke «praktijk» hier wordt bedoeld. Betreft
dit de gang van zaken bij de IND en/of die bij de Nederlandse ambassades en
consulaire vertegenwoordigingen? Bestaan er wat dit betreft verschillen in
dienstverlening tussen diplomatieke posten? De leden van de CDA-fractie vragen
dit tegen de achtergrond van signalen die soms zijn te vernemen over de gebrekkige
dienstverlening door Nederlandse diplomatieke vertegenwoordigingen. Zo zou
het gebeuren dat personen in het kader van het aanvragen van
een mvv vaak onnodig verschillende keren lange reizen moeten maken, in het
land van herkomst, dan wel naar het dichtstbijzijnde land, mede omdat de informatievoorziening
door de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordiging niet optimaal zou zijn
geweest. Kan hierop worden ingegaan, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen ook of er bij aanvragen in het kader
van gezinshereniging geen problemen kunnen ontstaan met de termijn van drie
maanden waarbinnen een verleende mvv geldig is, dan wel waarbinnen een verleende
mvv moet zijn afgehaald. Waarom is in artikel 2j bepaald dat de geldigheidsduur
van een mvv niet kan worden verlengd? De leden van de CDA-fractie wijzen er
in dit verband (nogmaals) op dat men vaak lange afstanden moet afleggen om
de Nederlandse vertegenwoordiging te bereiken in het land van herkomst dan
wel in een naburig land (bijvoorbeeld omdat in het ene land er geen Nederlandse
ambassade is, of deze is gesloten), nog daargelaten de mogelijke gevaren en
financiële belemmeringen die deze verre reizen kunnen opleveren.Klopt het dat het regelmatig voorkomt dat voor de huidige termijn waarbinnen
een mvv moet zijn opgehaald (zes maanden), verlenging moet worden aangevraagd
en soms ook voor de geldigheidsduur van de mvv, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen of, naast het Netherlands Trade and
Investment Office in Taipei, er andere voorbeelden van plaatsen/instanties
kunnen worden gegeven waar in verband met een wezenlijk Nederlands belang,
internationale verplichtingen of klemmende redenen van humanitaire aard, een
mvv kan worden aangevraagd anders dan bij een Nederlandse diplomatieke post
in het land van herkomst of het dichtstbijzijnde land. Hoe verloopt in zulke
gevallen de procedure? En indien de mvv-aanvraag wordt gehonoreerd, kan het
ophalen / de afgifte van de mvv dan ook «elders» gebeuren? De
leden van de CDA-fractie merken op dat er in de memorie van toelichting gesteld
wordt dat een mvv (naast recht op toegang tot het Nederlandse grondgebied)
recht geeft op doorreis door andere Schengenstaten. Geldt hetzelfde, zo vragen
deze leden, voor een op basis van die mvv afgegeven verblijfsvergunning.De leden van de CDA-fractie onderschrijven de verplichting tot persoonlijke
verschijning op de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordigingen met het oog
op vaststelling en verificatie van de identiteit van de vreemdeling. Met name
bij mvv-aanvragen voor gezinshereniging en gezinsvorming achten zij dit van
belang. Zij vragen in dit verband op welke wijze er op de posten, maar ook
bij de instanties in Nederland, in geval van een mvv-aanvraag door een referent
in Nederland, voldoende aandacht bestaat voor mogelijke huwelijksdwang.De leden van de PvdA-fractie hebben uit de «Blauwdruk Modern Migratiebeleid»
begrepen dat het kabinet voornemens is in de referentprocedure mogelijkheden
te geven tot het instellen van rechtsmiddelen. Deze leden vernemen graag op
welke manier dit zal gebeuren. Zal de referent de mogelijkheid krijgen tot
het instellen van rechtsmiddelen anders dan nu het geval is, zo vragen deze
leden ter verduidelijking.Graag vernemen de leden van de PvdA-fractie of de regering bereid is om
in de situatie dat een mvv in een naburig land moet worden opgehaald de termijn
op zes maanden te handhaven en de mogelijkheid voor verlenging van de beide
termijnen bij complicaties, zoals deze leden ook hebben gevraagd in het schriftelijk
overleg inzake de Blauwdruk Naar een Modern Migratiebeleid. Deelt de regering
de mening van deze leden dat met het bekorten van de termijn de gezinshereniging
van de vluchteling (en andere asielstatushouders) kan worden bemoeilijkt?Kan de regering bevestigen dat met de referentaanvraag zoals omschreven
in artikel 2k eerste lid onder b binnen drie maanden na statusverlening een
vluchteling het vereiste van nareizen zoals geformuleerd in artikel 29, eerste
lid, onder e en f van de Vw 2000 wordt voldaan? Is de regering
bereid met het oog op de rechtszekerheid artikel 29 op dit punt aan te passen?
Uit de huidige formulering van artikel 29 blijkt deze uitleg van «nareizen»
immers niet, zo vragen deze leden?De leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over het voorgestelde Hoofdstuk 1A Nationale visa in de Vw 2000.Met de invoering van artikel 2c, sub b en artikel 2e, tweede lid, sub
b, c en d wordt geregeld dat de minister ambtshalve een mvv of terugkeervisum
kan wijzigen, dan wel ambtshalve beslissingen met betrekking tot voorschriften,
beperkingen, geldigheidsduur en intrekking van een reeds verleende mvv of
terugkeervisum kan nemen.Is het niet noodzakelijk te voorzien in een procedurele waarborg dat de
vreemdeling eerst wordt gehoord, of kan reageren op een voornemen?Artikel 2f roept veel vragen op. Niet minder dan drie bepalingen van de
Awb, die de aanvrager bescherming bieden tegen willekeur, worden hier buiten
toepassing gesteld. Het effect lijkt te zijn, dat een besluit om een aanvraag
tot een mvv of terugkeervisum buiten behandeling te stellen niet aan de aanvrager
bekend wordt gemaakt. Voorts, dat geen gelegenheid wordt geboden een buiten
behandeling stelling te voorkomen als de afwijzing steunt op gegevens die
afwijken van gegevens die de aanvrager zelf heeft verstrekt.In artikel 2f staat dat de vreemdeling in de daar genoemde gevallen niet
de gelegenheid zal krijgen de aanvraag aan te vullen. Het is een vergaande
en niet overtuigend gemotiveerde ingreep om in afwijking van de Awb standaard
geen termijn voor herstel van het verzuim meer te geven. De rechtvaardiging
die daarvoor in de memorie van toelichting wordt gezocht in «de grote
aantallen» overtuigt niet. Immers: hoe groter de aantallen willekeurige
beslissingen zijn die ontstaan door niet toepassing van de Awb, hoe erger
het is.De leden van de SP-fractie constateren dat nergens in het wetsvoorstel
positief staat omschreven aan welke procedurele vereisten de aanvraag om een
mvv of een terugkeervisum moet voldoen. Dientengevolge geldt de Awb. Dat zou
alleen anders zijn als in de Vw 2000 uitdrukkelijk wordt vermeld, dat in afwijking
van de Awb vereist wordt dat de aanvraag wordt ingediend in persoon, dat een
voorgeschreven formulier wordt gebruikt en dat een van de voorgeschreven talen
wordt gebruikt. Is er dan wel een voldoende wettelijke basis voor het buiten
behandeling stellen van aanvragen op die gronden die niet in de wet staan
en ook niet tot de Awb zijn terug te voeren, zoals het niet indienen in persoon,
het niet gebruiken van het voorgeschreven formulier en het niet gebruiken
van een van de voorgeschreven talen?In artikel 2u staat dat procedurele vereisten bij algemene maatregel van
bestuur (amvb) kunnen worden geregeld. Mag bij die amvb alsnog van de Awb
worden afgeweken waar de wet dat niet heeft gedaan?Hoe wordt de niet-buiten werking gestelde bepaling van artikel 4:5, tweede
lid, Awb toegepast in het geval de aanvraag niet in het Nederlands, Engels
of Frans is gesteld? Dient dan toch de gelegenheid tot een vertaling te worden
geboden?Hoe wordt in voorgestelde het systeem van artikel 2f voorkomen dat aanvragers,
met name aanvragers van een mvv, onwetend van de buiten behandeling stelling,
vergeefs blijven wachten op een beslissing en daarbij kostbare tijd verliezen?Een niet in persoon ingediende aanvraag kan buiten behandeling worden
gesteld. Is dat ook het lot van een door een referent (ontwerpartikel 2k,
eerste lid, sub b Vw 2000) ingediende aanvraag?De leden van de SP-fractie lezen in de memorie van toelichting als voorbeeld
voor een buiten behandeling stelling het geval dat de aanvraag niet door de
vreemdeling in persoon wordt ingediend, maar schriftelijk bij het departement
door de referent. Zoals uit de hier gestelde vraag al blijkt is onduidelijk
of de referent zelf ook in persoon een aanvraag moet indienen. De voorgestelde
tekst laat de mogelijkheid open dat de referent een schriftelijke aanvraag
doet. Dient de regeling van de aanvraag door de referent niet preciezer in
de wet te worden omschreven? Wat is de praktische winst van buiten behandeling
stelling in het geval waarin de vreemdeling de aanvraag niet in persoon maar
schriftelijk indient? Waarom zou een dergelijke aanvraag niet aangevuld mogen
worden door de invulling en ondertekening van het juiste formulier door de
vreemdeling in persoon?De leden van de SP-fractie vragen voorts waarom de vreemdeling zich wel
door een juridisch ongeschoolde referent kan laten vertegenwoordigen maar
niet door een deskundige advocaat of andere gemachtigde bij het indienen van
een aanvraag. Is de kennelijk beoogde eis van het door de vreemdeling in persoon
indienen van een aanvraag niet in strijd met artikel 2:1 Awb, waarin staat
dat eenieder zich ter behartiging van zijn belangen in het verkeer met bestuursorganen
kan laten bijstaan of door een gemachtigde kan laten vertegenwoordigen?De leden van de SP-fractie willen graag van de regering vernemen of het
bedrag aan leges die de vreemdeling heeft betaald wordt gerestitueerd voor
een aanvraag die buiten behandeling wordt gesteld. Ligt het antwoord niet
reeds ontkennend in artikel 2d, eerste lid: »Voor het behandelen, daaronder
begrepen de toepassing van artikel 4:5 Awb (...)»?In de memorie van toelichting is vermeld dat informeel al een zogenoemde
pre-check plaatsvindt. Is dat dan standaard/beleid of is dat afhankelijk van
de post en de bemensing van de post?Op welke wijze is daarbij voorzien in «eenheid in optreden»
met het oog op voorkomen van willekeur en de betrachten zorgvuldigheid?Is afwijking van artikel 3:47 Awb zinvol, nu in artikel 3:48 Awb al staat
dat de vermelding van de motivering achterwege kan blijven indien redelijkerwijs
kan worden aangenomen dat daaraan geen behoefte bestaat?De leden van de SP-fractie vragen waarom artikel 3:45 Awb, waarin staat
dat op de beschikking de mogelijkheid van het instellen van bezwaar moet worden
vermeld, buiten toepassing moet blijven. Ook als de beschikking conform de
aanvraag is, doet zich de mogelijkheid voor dat er reden is bezwaar te maken.
Het kan bijvoorbeeld nodig zijn dat de betrokkene bezwaar wil maken omdat
de minister ten onrechte heeft verondersteld dat de beschikking conform de
aanvraag was. Is er enig praktisch belang mee gemoeid de rechtsmiddelenclausule
niet in alle gevallen standaard onderaan de beslissing te vermelden?In dit ontwerpartikel wordt de ongeschreven praktijk gecodificeerd, volgens
welke pleegt te worden bekeken in hoeverre – na gebruikmaking van een
mvv-vervolgens een verblijfsvergunning kan worden verstrekt. Nu deze gedragsregel
in de wet wordt opgenomen is meer precisie vereist.In artikel 2h, eerste lid, wordt vereist dat aan de voorwaarden voor toegang
en de voorwaarden voor verblijf is voldaan. Kan dit van elkaar worden onderscheiden?
Is het niet zo dat de reëel te stellen voorwaarden voor toegang tot Nederland
samenvallen met de vereisten om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning?
Voorts wordt in het eerste lid gesteld dat moet zijn voldaan aan de voorwaarden
voor een verblijfsvergunning «ingevolge deze wet». Waarom is niet
gekozen voor de formulering «bij of krachtens deze wet» zoals
dat in hetzelfde artikellid wel ten aanzien van toegang is gebeurd? En moet
in dit artikel, hoe dan ook, niet op genomen worden: «of ingevolge rechtstreeks
werkende bepalingen van het recht van de Europese Unie»? In de gezinsherenigingsrichtlijn
wordt overigens een regeling getroffen waarin voor een dubbel onderzoek naar
de verlening van eerst een mvv en dan nog eens van een verblijfsvergunning
geen plaats is. Blijkens artikelen 2 sub d, 5 en 13 van de richtlijn betreft
de in te dienen aanvraag om gezinshereniging tegelijkertijd een aanvraag om
toegang en verblijf. De ACVZ heeft dit onderkend en geadviseerd
een nieuw systeem in te voeren waarmee aan de bepalingen van de gezinsherenigingsrichtlijn
wordt voldaan. Waarom is het advies van de ACVZ niet opgevolgd en hoe ziet
de regering de verenigbaarheid van de voorgestelde wettelijke regeling met
het bindende recht van de Gezinsherenigingsrichtlijn?Artikel 2h is een «kan» bepaling die de mogelijkheid open
laat dat een mvv wordt geweigerd, óók wanneer na toetsing van
de aanvraag is gebleken dat aan alle voorwaarden voor verlening van een verblijfsvergunning
is voldaan. Waarom is voor dat geval niet een verplichting tot het verlenen
van een mvv in de wet opgenomen? Biedt artikel 2h, tweede lid, een zelfstandig
toetsingskader? Is het niet zo dat de in de memorie van toelichting beschreven
voorbeelden allemaal terug te leiden zijn tot hetgeen onder artikel 2h, eerste
lid, valt?De leden van de SP-fractie constateren dat de term «belang van internationale
betrekkingen» voor komt in artikel 2a, eerste lid, 2e eerste lid, 2h
tweede lid en 2i, tweede lid, Vw 2000. Op grond van dat belang behoort de
minister van Buitenlandse Zaken bij de beslissing betrokken te worden, kunnen
voorschriften en beperkingen aan een mvv worden verbonden (zoals het opleggen
van de verplichting dat de vreemdeling zich gedurende zijn verblijf van politieke
activiteiten onthoudt) en kan een mvv worden verleend en geweigerd. In de
memorie van toelichting is uitgelegd wat gevallen zijn waarbij de internationale
betrekkingen een rol spelen in verband met de betrokkenheid van de minister
van Buitenlandse Zaken. Wat wordt bedoeld met «het belang van de internationale
betrekkingen»? Is het de bedoeling dat het belang van de internationale
betrekkingen alleen zal worden ingeroepen in die gevallen waarbij de minister
van Buitenlandse Zaken is betrokken of is ook de minister van Justitie zonder
de minister van Buitenlandse Zaken bevoegd beperkingen en weigeringen op te
leggen op grond van het belang van internationale betrekkingen? Welke gevallen
zijn denkbaar, waarin aan een vreemdeling die aan alle vereisten voor verlening
van een verblijfsvergunning voldoet, toch een mvv in het belang van de internationale
betrekkingen zou kunnen worden geweigerd? In het tweede lid van het voorgestelde
artikel 2i staat onder meer dat een mvv kan worden geweigerd als de vreemdeling
niet voldoet aan het overigens bij of krachtens dit hoofdstuk bepaalde. In
het ontwerp is niet te zien wat daar concreet mee kan zijn bedoeld aangezien
alle gevallen die in dat hoofdstuk worden genoemd al zijn gedekt door specifieke
bepalingen. Het kan immers niet zijn dat het gaat om de in het ontwerp vermelde
gronden voor buiten behandeling stelling (aanvraag in persoon, gebruik voorgeschreven
formulier voor aanvraag, aanvraag in voorgeschreven taal, betaling van leges).
Ook kan het niet gaan om gronden die leiden tot afwijzing waarin het eerste
lid van dit artikel al voorziet, namelijk toegang- en toelatingsvoorwaarden
aantonen, de bepaaldelijk gevolmachtigde referent, gegevensverstrekking en
zekerheidstelling. Op welke hier niet genoemde verplichtingen ziet het tweede
lid van ontwerpartikel 2i Vw 2000? Uit de memorie van toelichting blijkt dat
er een derde lid was beoogd, waarin staat dat illegaal verblijf tijdens of
voorafgaand aan de aanvraag een grond vormt om de aanvraag af te wijzen. Dat
derde lid is blijkbaar in de loop van het ontwerpproces overbodig geacht nu
al is voorzien in twee extra onderdelen van artikel 16, eerste lid, Vw 2000,
waarin onder meer wordt geregeld dat een verblijfvergunning wegens illegaal
verblijf kan worden afgewezen. Het effect is inderdaad hetzelfde. Materieel
gezien is dit een zeer ingrijpende en verstrekkende bepaling.De leden van de SP-fractie hebben enige vragen over de afwijzingsgrond.
Is er sprake van een limitering in de tijd dat deze afwijzingsgrond nog wordt
tegengeworpen? In de memorie van toelichting staat dat de minister deze weigeringsgrond
zal uitwerken in lagere regelgeving of in beleidsregels. Kan de meer duidelijkheid
worden geven over de vraag waar deze uitwerking zal plaatsvinden en op welke
manier? Wat is de betekenis van de geldigheidsduur van de mvv voor de wettigheid
van het verblijf in Nederland? Kan iemand die met een mvv naar Nederland is
gekomen, geacht worden gedurende drie maanden na de afgifte van de mvv en
totdat hij een verblijfsvergunning heeft aangevraagd, rechtmatig op het Nederlandse
grondgebied te zijn? Zo nee, waarom is niet eenvoudigweg bepaald dat de houder
van een mvv na binnenkomst gedurende een vrije termijn van drie maanden de
gelegenheid heeft een verblijfsvergunning aan te vragen? In het eerste lid
van dit ontwerpartikel is de geldigheidsduur van de mvv terug gebracht van
zes maanden naar drie maanden. Wat is daarvoor de reden? In artikel 2j, derde
lid, wordt gesproken van ontheffing van de maximale geldigheidsduur in verband
met de geldigheid van het reisdocument. Aan welke bijzondere gevallen kan
hier gedacht worden?Zoals de leden van de SP-fractie al eerder aangaven, is uit de tekst van
artikel 2k niet duidelijk of de referent eveneens in persoon een aanvraag
moet indienen. Ook is al de vraag gesteld, waarom een advocaat of andere gemachtigde
niet namens de vreemdeling een schriftelijke aanvraag mag indienen, waarbij
vanzelfsprekend geenszins wordt uitgesloten dat de vreemdeling in persoon
kan worden opgeroepen om inlichtingen te verschaffen.De beperkingen die in het eerste lid zijn opgenomen met betrekking tot
het land van waaruit de mvv moet worden aangevraagd zijn niet in overeenstemming
met de gezinsherenigingsrichtlijn. Volgens het systeem van die richtlijn mag
het recht op gezinshereniging niet aan meer of andere beperkingen worden gebonden
dan in die richtlijn zijn vermeld. In artikel 5, derde lid, staat dienaangaande
niet meer dan dat een verzoek wordt ingediend en behandeld wanneer de gezinsleden
verblijven buiten het grondgebied van de lidstaat van verblijf van de hoofdpersoon.
De richtlijn voorziet niet in de mogelijkheid dat lidstaten slechts in specifiek
omschreven landen de aanvraag om gezinshereniging mogelijk maken. Wat is de
opvatting van de regering over de vraag naar de verenigbaarheid van de ontworpen
regeling met artikel 5, derde lid, van de gezinsherenigingsrichtlijn? In de
memorie van toelichting wordt gesproken over verplichtingen die zijn verbonden
aan een visum en wordt verwezen naar ontwerpartikel 2k, Vw 2000. Is de veronderstelling
juist dat wordt gedoeld op ontwerpartikel 2e, Vw 2000?De leden van de SP-fractie menen dat de regeling over het «buiten
beschouwing laten» van de verklaring van de referent in artikel 2l onnodig
is en leidt tot overbodige discussies. Ook onder de huidige regelgeving is
de minister alleszins bevoegd om aan ongeloofwaardige verklaringen weinig
of geen waarde te hechten. Waarom is in dit artikel geen procesfase opgenomen
waarin de betrokken vreemdeling gehoord wordt over hetgeen de minister van
plan is naar aanleiding van de referentverklaring? Blijkens de memorie van
toelichting wordt met deze bepaling afgeweken van artikel 2:1 Awb waarin staat
dat eenieder zich door een gemachtigde kan laten vertegenwoordigen. Juist
bij aanvragen in het buitenland kan het van wezenlijk belang zijn dat een
gemachtigde in Nederland een aantal zaken kan behartigen die door de grote
afstand niet door de vreemdeling zelf kunnen worden geregeld. Voorts is niet
duidelijk waarom het beroep van advocaat blijkbaar zo weinig wordt vertrouwd
dat advocaten van het recht om hun cliënten bij het indienen van aanvragen
te vertegenwoordigen zouden moeten worden uitgesloten. Waarom zou een ondeskundige
referent wel kunnen doen wat een deskundig advocaat niet zou kunnen?De leden van de SP-fractie vragen voorts of bij de beoordeling van een
mvv-aanvraag gebruik wordt gemaakt van informatie uit het Europese Visa Informatie
Systeem (VIS)?De beslistermijn van de gezinsherenigingsrichtlijn voor gecombineerde
aanvraag voor toegang en verblijf is negen maanden (artikel 5, vierde lid).
Hoe wordt gewaarborgd dat de gezamenlijke termijn voor het beslissen op een mvv-aanvraag en het beslissen op een aanvraag voor een verblijfsvergunning
de negen maanden niet overschrijdt? In artikel 5, vierde lid van de gezinsherenigingsrichtlijn
staat dat de gevolgen van het uitblijven van een beslissing bij het verstrijken
van de genoemde termijn van negen maanden bij de nationale wetgeving van de
betrokken lidstaat «moeten» worden geregeld. Welke regeling is
hier voorzien?De aan het woord zijnde leden vragen of de imperatief voorgeschreven weigering
in artikel 2o, tweede en derde lid terecht en verstandig is. Is het verstandig
de mogelijkheid van verlening van terugkeervisa bij wet (artikel 2p, eerste
lid, sub a) uitsluitend open te stellen voor gevallen waarin er een dringende
reden is die geen uitstel van vertrek mogelijk maakt? Kan het niet zijn dat
er andere gevallen zijn waarin verlening van een terugkeer visum in een wederzijdse
behoefte van overheid en vreemdeling voorziet?De leden van de SP-fractie vragen of de uitsluiting van artikel 2p, eerste
lid, sub f niet verder gaat dan nodig is. Het is kennelijk de bedoeling van
deze regeling te voorkomen dat iemand die een mvv had moeten aanvragen en
in Nederland een procedure over een verblijfsvergunning doorloopt in de gelegenheid
wordt gesteld tussentijds naar zijn land terug te keren. Aangenomen moet worden
dat er een mogelijkheid is dat deze procedure kansrijk is. Waarom zou in een
dergelijk geval een terugkeervisum standaard geweigerd moeten worden? Als
er zich dringende redenen voordoen die geen uitstel van vertrek mogelijk maken,
zou zo iemand op eigen risico naar eigen land moeten vertrekken. Hoe zal worden
geregeld dat zo iemand naar Nederland kan terugkeren als zijn procedure over
de (on)juistheid van het tegenwerpen van een mvv-vereiste is gewonnen?De leden van de SP-fractie lezen in artikel 2u onder meer dat bij algemene
maatregel van bestuur kan worden bepaald dat de toezending van beschikkingen
ook kan geschieden door middel van het toezenden of uitreiken van het document
en door het stellen van aantekeningen in een daarbij aan te wijzen document.
Hoe verhoudt zich dit tot artikel 2k, tweede lid waarin staat dat de mvv aan
de vreemdeling in persoon wordt afgegeven? Hoe verhoudt dit zich tot artikel
5, vierde lid van de gezinsherenigingsrichtlijn waarin staat dat de betrokkene
schriftelijk in kennis wordt gesteld van de genomen beslissing? In het tweede
lid van dit artikel wordt de mogelijkheid geopend dat aan verplichtingen van
de vreemdeling kan worden voldaan door de wettelijk vertegenwoordiger. Wordt
hier gedoeld op ouders en voogden van minderjarige kinderen? Wordt er hier
nog aan andere gevallen gedacht? Welke kunnen de denkbare verplichtingen zijn
waaraan niet door de wettelijk vertegenwoordiger kan worden voldaan?De leden van de GroenLinks-fractie merken op dat artikel 2e van de Vw
2000 regelt dat na afgifte van een mvv of een verleend terugkeervisum alsnog
kan worden teruggekomen op de eerdere afgifte. Deze leden vragen of krachtens
internationaal recht kan worden bepaald dat vreemdelingen zich gedurende hun
verblijf in Nederland moeten onthouden van politieke activiteiten. Dat lijkt
deze leden in strijd met de Grondwet. Ook vragen deze leden of het naar de
beginselen van behoorlijk bestuur aanvaardbaar is om een visum of mvv achteraf
in te trekken als blijkt dat er bij de afgifte uitgegaan is van onjuiste informatie.
In hoeverre kan de rechtszekerheid waar de burger van mag uitgaan hiermee
in het gedrang komen, zo vragen zij.Deze leden vinden het onbegrijpelijk dat een mvv-aanvraag afgewezen wordt
indien blijkt dat aanvrager vooraf illegaal verblijf in Nederland heeft gehad.
Er zijn immers uiteenlopende omstandigheden te bedenken waardoor, ondanks
de toets van de klemmende redenen van humanitaire aard ex artikel 2H van de
Vw 2000, weigering van mvv-afgifte van ongekende hardheid zou getuigen. Wat
bijvoorbeeld te denken van een vreemdeling die zijn studie in Nederland wil
afronden? Een ook gezinsvormers zouden nog wel eens in de klem
kunnen raken als ze illegaal in Nederland hebben verbleven.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering toe te lichten
waarom in artikel 2j een bekorting van de termijn wordt voorgesteld waarbinnen
een vreemdeling een mvv kan afhalen en daarmee kan reizen. Deze termijn kan
niet worden verlengd. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering
deze bekorting te beargumenteren mede in het licht van het proportionaliteitsvereiste.
Kan de regering toelichten waarom er niet voor is gekozen om onderscheid te
maken in de situatie waarin de mvv in het land zelf kan worden opgehaald en
de situatie waarin men naar het buitenland af moet reizen, zo vragen zij.Artikel I, onder DDe leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over de voorgestelde aanpassing van artikel 16, eerste lid van de
Vw 2000.Beide toevoegingen aan dit artikel zijn zeer verstrekkend en ongelimiteerd.
In de beslissingspraktijk is het ook thans al volstrekt gebruikelijk en vanzelfsprekend
dat een aanvraag niet wordt ingewilligd als die op onjuiste gegevens is gebaseerd.
Voorts is in artikel 18, eerste lid, sub c van de Vw 2000 geregeld dat verlenging
van een verblijfsvergunning kan worden geweigerd als de oorspronkelijke verlening
op onjuiste gegevens was gebaseerd. Wat is, gezien de bestaande regeling,
de toegevoegde waarde van het voorgestelde nieuwe onderdeel? Er is in elk
geval géén toegevoegde waarde voor zover het gaat om weigering
wegens verstrekking van onjuiste gegevens. Dat kan ook nu al. Wel nieuw is,
dat een verblijfsvergunning tevens kan worden geweigerd op grond van een verondersteld
gedragspatroon van de vreemdeling dat zou moeten blijken uit het niet nakomen
van verplichtingen verbonden aan een eerder verleend visum of uit het verstrekken
van onjuiste gegevens voor een eerder verleende verblijfsvergunning. De bedoeling
is kennelijk de weg naar de verkrijging van een verblijfsvergunning af te
snijden om redenen die niet rechtstreeks met de in behandeling zijnde aanvraag
te maken hebben en die samenhangen met de veronderstelde ongeloofwaardigheid
of onbetrouwbaarheid van de aanvrager. Het voorgestelde onderdeel creëert
een vermoeden van onbetrouwbaarheid als de daar genoemde omstandigheden zich
voordoen. Is een dergelijke bepaling niet in kennelijke strijd met het verbod
van willekeur, welk verbod niet alleen in de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur is neergelegd, maar ook ten grondslag ligt aan het «quality
of law» -vereiste van artikel 8 EVRM .Als de gegevens die aan een aanvraag ten grondslag worden gelegd na controle
juist zijn bevonden, is er geen redelijke grond om alsnog de aanvraag af te
wijzen alleen omdat in een ander geval ooit onjuiste gegeven zijn verstrekt.
Zo is het ook willekeurig om iemand die aan alle materiële voorwaarden
voor een verblijfsvergunning voldoet, deze vergunning desondanks te ontzeggen
omdat hij ooit langer in het land bleef dan een visum hem toestond. Er bestaat
dan geen redelijk verband meer tussen de weigeringsgrond en het voorwerp van
de aanvraag. Het is niet redelijk verwachtingen over toekomstige onzekere
gebeurtenissen aan een afwijzing van een aanvraag ten grondslag te leggen.
Is het de bedoeling dat de vreemdeling op wie deze bepaling wordt toegepast
het vermoeden van onbetrouwbaarheid kan weerspreken? Zo ja, waarom is dat
niet uitdrukkelijk in de wet geregeld?Hoe zal worden gewaarborgd dat deze bepaling niet zal worden tegengeworpen
aan familieleden die zich kunnen beroepen op de gezinsherenigingsrichtlijn?
Volgens de memorie van toelichting zou deze regeling in overeenstemming zijn
met artikel 16, tweede lid van de richtlijn. Dat is een onjuiste
veronderstelling. In dit artikel staat dat weigering en intrekking van een
gezinshereniging mogelijk is als er valse of misleidende informatie is verstrekt,
valse of vervalste documenten zijn gebruikt of anderszins fraude is gepleegd
of onwettige middelen zijn gebruikt, dan wel als er sprake is van een schijnhandeling.
Al die mogelijkheden tot weigering en intrekking bestaan ook thans in het
stelsel van de Vw 2000. Maar voor weigering en intrekking op grond van een
wettelijk vermoeden van onbetrouwbaarheid biedt de richtlijn geen ruimte.
Hoe omvangrijk is het verschijnsel dat deze bepaling beoogt te bestrijden?
Hoe zal de bevoegdheid tot het maken van uitvoeringsregels gebruikt zal worden?De leden van de SP-fractie lezen in de memorie van toelichting dat bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur regels worden gesteld over de
toepassing van deze afwijzingsgronden, bij welke toepassingen vanzelfsprekend
rekening zal worden gehouden met de toepasselijke mensenrechtenverdragen,
zoals het EVRM. Kan de regering meer duidelijkheid geven over de vraag waar
deze uitwerking zal plaatsvinden en op welke wijze? Nu het een (administratieve)
sanctie betreft, behoort deze niet tegengeworpen te worden aan «fraudegevallen
en illegaal verblijf» die plaatsvonden voor de datum van inwerkingtreding
van de wetswijziging. Hoe zal daarin worden voorzien? Het voorgenomen artikel
II van het wetsvoorstel voorziet alleen in een overgangsregeling voor visumaanvragen
en aanvragen voor een mvv.Artikel 3.84 van het Vreemdelingenbesluit 2000 kent met betrekking tot
het verstrekken van onjuiste gegevens een termijn van 12 jaar, waarna een
en ander niet meer wordt tegengeworpen. De weigeringsgronden in artikel 16,
eerste lid onder i en j lijken levenslang tegengeworpen te kunnen worden.
Hoe lang kan toelating na het verstrekken van onjuiste gegevens worden geweigerd?
Gaat deze bepaling ook gelden voor asielzoekers die hier een onjuiste leeftijd
hebben opgegeven?Ernstiger nog is het in onderdeel j neergelegde voornemen een verblijfsvergunning
(en ook een mvv) te gaan weigeren als de vreemdeling ooit illegaal in Nederland
is verbleven. Elk illegaal verblijf nu en toen, hoe kort en om welke reden
dan ook, kan die grond opleveren.De leden van de SP-fractie menen dat wat hierboven is gezegd over het
verbod van willekeur ook hier geldt. Het is volstrekt disproportioneel om
ongeclausuleerde iedere vorm van (eerder) illegaal verblijf ten grondslag
te leggen aan de weigering van een verblijfsvergunning als aan alle materiële
voorwaarden voor verlening is voldaan. Is een dergelijke bepaling niet in
kennelijke strijd met het verbod op willekeur, welk verbod niet alleen in
de algemene beginselen van behoorlijk bestuur is neergelegd, maar ook ten
grondslag ligt aan het «quality of law»-vereiste van artikel 8
EVRM? Ook hier geldt dat de gezinsherenigingsrichtlijn zich tegen het invoeren
van een dergelijke weigeringsgrond verzet.De aan het woord zijnde leden willen weten hoe zal worden gewaarborgd
dat deze bepalingen niet zal worden tegengeworpen aan familieleden die zich
kunnen beroepen op de gezinsherenigingsrichtlijn.Voor zowel artikel 16, eerste lid, sub i en sub j geldt dat zij (ook)
in strijd zijn met een groot aantal andere EG-regelingen. Hoe wordt gewaarborgd
dat deze bepalingen niet zullen worden tegengeworpen aan Turkse ondernemers
die zich in Nederland willen vestigen en die zich kunnen beroepen op de standstill
clausule van artikel 41, Aanvullend Protocol EEG-Turkije? Hoe wordt gewaarborgd
dat deze bepalingen niet zullen worden tegengeworpen aan derdelanders die
familielid zijn van een migrerend burger van de Europese Unie en die zich
kunnen beroepen op Richtlijn 2004/38/EG? Hoe wordt gewaarborgd dat deze bepalingen
niet zullen worden tegengeworpen aan houders van de status van langdurig ingezetenen
in een andere EU-lidstaat die op grond van die status een aanvraag voor een
verblijfsvergunning doen in Nederland? Hoe wordt gewaarborgd dat deze bepalingen
niet zullen worden tegengeworpen aan scholieren, studenten en
wetenschappers op wie de Richtlijnen 2004/114/EG en 2005/71/EG van toepassing
zijn?Volgens de leden van de GroenLinks-fractie vergt het uiterste voorzichtigheid
om een visum of een verblijfsvergunning te weigeren indien in een eerdere
vergunningverlening gebleken is dat onjuiste gegevens verstrekt zijn. De ratio
van deze bepaling is op zich voorstelbaar, maar de ervaring leert dat heel
erg veel asielzoekers, die naderhand als vluchteling zijn erkend, niet anders
dan door gebruikmaking van vervalste identiteitsdocumenten het onveilige herkomstland
hebben kunnen ontvluchten. Betekent dit voorstel nu voor hen dat, indien bijvoorbeeld
na intrekking van de verblijfsvergunning asiel en terugkeer naar het herkomstland,
een mvv of een visum geweigerd zal worden, ook als aan alle andere gestelde
voorwaarden voldaan wordt?Artikel I, onder FDe leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over de voorgestelde aanpassing van artikel 24, tweede lid van de
Vw 2000.Voorgesteld wordt artikel 4:5 Awb buiten toepassing te laten ten aanzien
van buiten behandeling stelling van een aanvraag wegens het niet betalen van
leges. Hoewel het op zich begrijpelijk is dat het bestuursorgaan ten aanzien
van de legesverplichting een duidelijke sanctie wil kunnen toepassen, moet
ervoor worden gewaakt dat in een dergelijk geval een herkansing onmogelijk
wordt op grond van de bepalingen omtrent een herhaalde aanvraag. Waarom wordt
niet tevens bepaald dat in geval van een herhaalde aanvraag na een dergelijke
buiten behandelingstelling, artikel 4:6 Awb niet van toepassing is?Artikel I, onder G en onder JDe leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over de voorgestelde aanpassing van de artikelen 25 en 76 van de Vw
2000.Het gaat hier om wijziging met betrekking tot de beslistermijnen. Ook
hier dient weer de vraag te worden gesteld: waarom is een afwijking van de
Awb beslistermijnen op bezwaarschriften gerechtvaardigd/noodzakelijk? Is de
gegeven motivering wel toereikend? Zal een algemene mogelijkheid om de termijn
te verlengen naar 19 weken naar verwachting niet al snel leiden tot standaard
en niet bijzonder, bijvoorbeeld voor onderzoek door het Openbaar Ministerie
of door het Bureau Medische Advisering. Waarom kunnen de huidige beslistermijnen
bezwaar (maximaal 14 weken met horen) niet voldoen bij een goede organisatie
van het bestuursorgaan? Bovendien wijzen deze leden op artikel 7:10, vierde
lid, Awb. Waarom worden de beslistermijnen in bezwaar niet gehaald? Moet de
IND niet haar werkprocessen gewoon op orde krijgen? Bij de memorie van toelichting
rijst de vraag of door de grotere afstand tussen aanvrager en IND (sinds de
vreemdelingendiensten er niet meer zijn) het niet vaker gebeurt dat aanvragen «incompleet»
worden ingediend en vervolgens – na wellicht slechte communicatie –
worden afgewezen en er aldus meer druk op bezwaar komt. Artikel I, onder IDe leden van de SP-fractie willen naar aanleiding van de kritiek van de
Adviescommissie Vreemdelingenrecht van de NOvA de volgende vragen aan de orde
stellen over de voorgestelde aanpassing van artikel 54, eerste lid van de
Vw 2000.Het gaat in dit artikel om maatregelen van toezicht waarin bij algemene
maatregel van bestuur kan worden voorzien. Een nieuw onderdeel h wordt toegevoegd,
waaruit blijkt dat bij algemene maatregel van bestuur ook nadere regels moeten
kunnen worden gesteld met betrekking tot andere verplichtingen met het oog
op de bescherming van de belangen waarop het bepaalde bij of krachtens deze
wet betrekking heeft, de openbare orde, de nationale veiligheid of de internationale
betrekkingen van een Overeenkomstsluitende Partij, alsmede de met het oog
op het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk
1A. Is deze verwijzing concreet genoeg om bevoegdheid voor de besluitwetgever
te kunnen creëren? Wat moet men zich voorstellen bij andere verplichtingen
met het oog op de bescherming van vreemdelingrechtelijke belangen? Wat moet
men zich voorstellen bij andere verplichtingen met het oog op de bescherming
van de belangen van de openbare orde?Wat moet men zich voorstellen bij andere verplichtingen met het oog op
de bescherming van de belangen van de nationale veiligheid? Wat moet men zich
voorstellen bij andere verplichtingen met het oog op de bescherming van de
belangen van de internationale betrekkingen? Hoe verhoudt zich ontwerpartikel
54, eerste lid, sub h van de Vw 2000 tot artikel 54, tweede lid van de Vw
2000? In de memorie van toelichting bij ontwerpartikel 2e van de Vw 2000 wordt
gesproken over politieke activiteiten waarvan de vreemdeling zich tijdens
zijn verblijf moet onthouden. Is een dergelijk beperking in overeenstemming
met de artikelen 18, 19, 21, 22, 25 en 26 van het Internationaal Verdrag inzake
Burgerrechten en Politieke Rechten?De voorzitter van de commissieDe Pater–van der MeerAdjunct-griffier van de commissieBeukerXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Azough (GL), Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk (Verdonk),
De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (CU).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers (VVD),
Smeets (PvdA), Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA),
Roemer (SP), Vacature (SP), de Vries (CDA), Halsema (GL), Dijsselbloem (PvdA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD),
Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD),
Spekman (PvdA), Vacature, (SP), Bouchibti (PvdA) ,Van Haersma Buma (CDA) en
Slob (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31549-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl