Wijziging van de Wet luchtvaart inzake de exploitatie van de luchthaven Schiphol; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28074, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

09-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28074 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen1. Inleiding2. De luchthavenexploitatievergunning3. Sectorspecifiek toezicht op tarieven en voorwaardenII. ArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdelen F, G en HOnderdeel IOnderdeel JArtikel IVArtikel VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28074Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 074Wijziging van de Wet luchtvaart inzake de exploitatie van de luchthaven
Schipholnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. Algemeen1. InleidingDe reeds bij de Staten-Generaal aanhangige wijziging van de Wet luchtvaart
(Kamerstukken II 2000/01, 27 603, nrs. 1–3) regelt, naast
overige delen van de luchtvaartwetgeving, de verhouding met betrekking tot
veiligheid en milieu. In de tweede nota van wijziging op dat wetsvoorstel
(Kamerstukken II 2000/01, 27 603, nr. 8) werd toegevoegd een regeling
omtrent een luchthavenexploitatievergunning voor de NV Luchthaven Schiphol
(Schiphol), omtrent de vaststelling van tarieven en voorwaarden door de luchthaven
Schiphol en door de NMa uit te oefenen specifiek mededingstoezicht. Over deze
nota van wijziging is in de zomer een spoedadvies gevraagd aan de Raad van
State. De Raad heeft op 31 augustus jl. zijn advies uitgebracht. Dit
advies heeft aanleiding gegeven tot enkele nadere technische wijzigingen die
met het nader rapport op 21 september jl. en een derde nota van wijziging
aan de Tweede Kamer zijn gezonden (Kamerstukken II 2001/02, 27 603, nr. 9).
Bij het wetgevingsoverleg met de Tweede Kamer op 8 oktober jl. is echter gebleken
dat de Tweede Kamer over het wettelijk kader in verband met de beoogde privatisering
alleen op basis van een afzonderlijk wetsvoorstel wil beraadslagen. Met dit
wetsvoorstel wordt aan die wens tegemoet gekomen. De wijzigingen die bij eerdergenoemde
tweede en derde nota van wijziging op het wetsvoorstel Wijziging van de Wet
luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol
zijn aangebracht, zullen met een nota van wijziging ongedaan worden gemaakt.
Dit wetsvoorstel geeft een regeling van een luchthavenexploitatievergunning
voor Schiphol, de vaststelling van en het toezicht op de tarieven en voorwaarden
in de Wet luchtvaart. Bij het opstellen van dit wetsvoorstel is ervan uitgegaan
dat het hierboven genoemde reeds bij de Tweede Kamer aanhangige wetsvoorstel
tot wijziging van de Wet luchtvaart reeds is vastgesteld. Mocht in de komende
tijd blijken dat deze aanname niet terecht is, dan zal onderhavig wetsvoorstel
worden aangepast.In dit algemene deel wordt eerst ingegaan op de regeling inzake de luchthavenexploitatievergunning,
waarna een toelichting volgt over het sectorspecifieke toezicht op tarieven
en voorwaarden. 2. De luchthavenexploitatievergunningDe N.V. Luchthaven Schiphol treedt op dit moment op als exploitant van
de luchthaven uit hoofde van haar vennootschappelijke doelstelling en op basis
van haar beschikkingsmacht over de infrastructuur van de luchthaven. Haar
status als exploitant is niet afhankelijk van enige vorm van door de wet vereiste
instemming van overheidswege. Om een goede exploitatie van deze luchthaven,
die van vitaal belang is, te waarborgen, moet de overheid als ultimum remedium
over de mogelijkheid kunnen beschikken om tot dat doel in te kunnen grijpen.
Om die reden wordt in dit wetsvoorstel de exploitatie van de luchthaven Schiphol
verbonden aan een vergunningstelsel. Bij de vormgeving van dit stelsel is
rekenschap gegeven van de aard van het bedrijf. De grote investeringen die
van de exploitant worden gevergd en de lange terugverdientijd ervan, maken
dat de exploitant er op moet kunnen rekenen dat hem onder normale omstandigheden
ook de mogelijkheid zal worden geboden dat rendement zelf te verwerven.De contouren van de luchthavenexploitatievergunning zijn in de brief van
17 november 2000 (Kamerstukken II 2000/01, 25 435, nr. 2) aangegeven.
Genoemd zijn de exploitatieplicht, de vergunningduur, de intrekkingsgronden
en de met de vergunning verbonden erfpachtsconstructie. Met het oog op de
verdere privatisering van Schiphol en de daarmee gewenste rechtszekerheid
voor de exploitant is het gewenst de essentialia van de exploitatievergunning
wettelijk te verankeren. In dit wetsvoorstel wordt een wettelijke regeling
voorgesteld van de vergunningplicht (artikel 8.25), de exploitatieplicht (artikel
8.25a) en de intrekkingsgronden (8.25b). Voorts wordt in artikel 8.25c een
procedure vastgelegd die kan worden gevolgd bij een ernstig vermoeden van
wanbeheer door de exploitant. Er bestaat geen mogelijkheid om aan de vergunning
voorschriften te verbinden. Daarmee wordt recht gedaan aan het uitgangspunt
van «Schiphol als bedrijf» waarbij een indirecte rol voor de overheid
is weggelegd als schepper van randvoorwaarden. De in de artikelen 8.25 tot
en met 8.25c neergelegde randvoorwaarden geven de exploitant de ruimte om
op verantwoorde wijze zijn bedrijfsmatige activiteiten uit te oefenen en zo
nodig te optimaliseren. De bevoegdheid tot intrekking van de luchthavenexploitatievergunning,
en de aanwijzingsbevoegdheid neergelegd in artikel 8.25c, geven de minister
het instrumentarium om adequaat te reageren indien sprake is van het niet
naleven van de aan de vergunning verbonden verplichtingen. Naast de bevoegdheid
tot intrekking van de vergunning heeft de minister van Verkeer en Waterstaat
op grond van artikel 11.15 van het wetsvoorstel de bevoegdheid tot het uitoefenen
van bestuursdwang. Op grond van artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht
kan in plaats van bestuursdwang een last onder dwangsom worden opgelegd.De vergunning zal worden gecompleteerd met een verwerving door de Staat
van de grond waarop de luchthaven wordt geëxploiteerd, waarbij de Staat
deze grond vervolgens in erfpacht uitgeeft aan de exploitant van de luchthaven.
Tot aan de inwerkingtreding van de bepalingen inzake de exploitatievergunning,
zoals neergelegd in onderhavig wetsvoorstel, is het de bedoeling in de erfpachtsvoorwaarden
vast te leggen om in het publiek belang bij continuïteit van de luchthaven,
op te treden tegen taakverwaarlozing door Schiphol.In artikel III is neergelegd dat de N.V. Luchthaven Schiphol de houdster
van de eerste exploitatievergunning zal zijn. 3. Sectorspecifiek toezicht op tarieven en voorwaardenIngevolge artikel 36 Luchtvaartwet behoeven tarieven voor het gebruik
van de luchthaven door luchtvaartuigen goedkeuring van de Kroon. In de huidige
praktijk heeft de goedkeuring betrekking op de wijziging van de ingevolge
de Havengeldregeling geheven passagiersgelden, landingsgelden en vliegtuigparkeergelden.
Daarbij wordt het non-discriminatiebeginsel toegepast, zoals dit ook voortvloeit
uit artikel 15 van het Verdrag van Chicago, naast een marginale toets op kostengerelateerdheid
en op transparantie, vanuit het oogpunt dat de betreffende tarieven het belang
van de luchtvaart, mede gezien vanuit het algemeen belang, niet zouden moeten
schaden. Met de in dit wetsvoorstel voorgestelde regeling blijft de ex ante
goedkeuring, neergelegd in artikel 36 Luchtvaartwet, buiten toepassing voor
de luchthaven Schiphol en worden de normen van non-discriminatie, transparantie
en kostenoriëntatie in de wet opgenomen en verduidelijkt en meer in overeenstemming
gebracht met de beginselen van het mededingingsrecht. Aan de mededingingsrechtelijke
eis van objectiviteit wordt invulling gegeven door de regels met betrekking
tot kostenoriëntatie in combinatie met de eisen van non-discriminatie.
Voor de overige luchthavens blijft het regime van artikel 36 Luchtvaartwet
van kracht. Het sectorspecifieke toezicht wordt inhoudelijk en procedureel
versterkt en in handen gelegd van de directeur-generaal van de Nederlandse
mededingingsautoriteit (NMa). Dit toezicht beperkt zich tot de bepalingen
die met het oog op het voorkomen van misbruik van machtspositie in het wetsvoorstel
zijn opgenomen en derhalve een mededingingsrechtelijk karakter hebben. Het
overige toezicht, waaronder het toezicht op de exploitatie van de luchthaven
in brede zin, geschiedt door de HDL. Dit toezicht zal in beginsel de toezichtstaken
van de NMa niet overlappen. De toezichthoudende taken die aan de directeur-generaal
van de NMa zijn toegekend, zullen door de vervoerkamer bij de NMa worden voorbereid.
Deze vervoerkamer is reeds in oprichting en maakt deel uit van de organisatie
van de NMa.In de brief van 17 november 2000 (Kamerstukken II 2000/01, 25 435,
nr. 2) over de voorgenomen vervreemding van de aandelen van Schiphol
heeft het kabinet reeds aangegeven dat de tarieven voor landen, passagiersafhandeling
en parkeren (de tarieven voor de luchtvaartactiviteiten, die gewoonlijk worden
aangeduid als de aviation-activiteiten) in overeenstemming
met het mededingingsrecht non-discriminatoir, transparant en kostengeoriënteerd
dienen te zijn en dat daarop toezicht gehouden zal worden door de NMa. De
dienstverlening van de luchthaven met betrekking tot aviation-activiteiten heeft in het bijzonder betrekking op het ter beschikking
stellen van infrastructuur. Het kabinet heeft ten principale gekozen voor
algemeen mededingingstoezicht, aangevuld met enkele sectorspecifieke elementen.
Het toezicht op tarieven en voorwaarden zal door de NMa worden uitgeoefend
op grond van bij of krachtens de Wet luchtvaart vast te stellen normen. De
Mededingingswet blijft voorts onverkort van toepassing.Zoals was aangekondigd in mijn brief van 12 februari 2001 (Kamerstukken
II 2000/01, 25 435, nr. 3) is de NMa intussen verzocht om de desbetreffende
tarieven reeds voorafgaande aan de inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel
eenmalig te toetsen op mogelijk misbruik van machtspositie. Deze toetsing
door de NMa heeft inmiddels plaatsgevonden. Op grond van de vorenbedoelde
eenmalige toetsing heeft de NMa aangegeven dat de boekhoudings- en kostenallocatiesystematiek
van Schiphol zich niet verdraagt met de principes van artikel 24 van de Mededingingswet.
De tarieven van de luchtvaartactiviteiten zijn volgens de NMa niet kostengeoriënteerd
omdat deze monopoloïde activiteiten teveel kosten krijgen toegedeeld
ten opzichte van de overige activiteiten, hetgeen niet correspondeert
met het werkelijk gebruik van de activa. Daarnaast is de NMa gebleken dat
de boekhouding van de luchthaven niet transparant is.Tijdens het algemeen overleg van 10 april 2001 over de voorgenomen vervreemding
van aandelen Schiphol (Kamerstukken II 2000/01, 25 435, nr. 5) is
door mij aangegeven dat, mede naar aanleiding van de uitkomsten van de genoemde
eenmalige toetsing door de NMa, ex ante voorschriften zouden worden vastgesteld
met betrekking tot de tarieven en voorwaarden voor de toegang tot de luchthaven
voor vluchten door gebruikers.Dit wetsvoorstel geeft regels voor kostenoriëntatie, kostentoerekening
en gescheiden boekhouding die bij algemene maatregel van bestuur zullen worden
uitgewerkt.Uitgangspunt van de regulering van de tarieven en voorwaarden is, dat
de luchthaven de tarieven en voorwaarden vaststelt, maar dat de afnemers voorafgaand
daaraan hun wensen kenbaar moeten kunnen maken en dat de luchthaven deze in
beginsel moet honoreren tenzij dat onredelijk zou zijn. Voor de tarieven geldt
dat deze voor de aviation-activiteiten als geheel
kostengeoriënteerd moeten zijn en dat zij, ieder afzonderlijk, redelijk
dienen te zijn. Tevens is de eis van non-discriminatie in de wet neergelegd,
die ook uit het Verdrag van Chicago voortvloeit. De beoordeling van de kostenoriëntatie
van de tarieven wordt vergemakkelijkt door voorafgaande goedkeuring door de
directeur-generaal van de NMa van het toerekeningssysteem.De toepassing van het beginsel van zogenaamde onderhandelde toegang, dat
veelal het uitgangspunt vormt voor overheidsregelgeving met betrekking tot
diensten van algemeen economisch belang met een monopoliekarakter, krijgt
een op de situatie van de luchthaven afgestemde uitwerking. De afnemers van
de aviation-diensten van de luchthaven zijn voornamelijk
luchtvaartmaatschappijen. Daarnaast is er een in vergelijking met de luchtvaartmaatschappijen
in omvang zeer beperkte categorie van afnemers die wordt aangeduid als general aviation en die bestaat uit de privé- en
de zakenluchtvaart. De beide categorieën afnemers, die als gebruikers
van de luchthaven worden aangeduid, kunnen reeds aanspraak maken op toegang
tot de luchthaven op grond van publiekrechtelijke regelingen. De toegang tot
de luchthaven voor gebruikers vloeit voort uit Europese regelgeving, bilaterale
verdragen en nationale regelgeving. Daarnaast speelt de toewijzing van slots
door de slotcoördinator een rol bij de toegang. De exploitant van de
luchthaven beslist daarom in het algemeen niet over de toegang als zodanig.
Onderhandelde toegang kan derhalve op de toegang zelf geen betrekking hebben
maar wel op de modaliteiten van het ter beschikking stellen van infrastructuur.Voor wat betreft de modaliteiten van de toegang tot de luchthaven is het
verbod van discriminatoire tarieven, dat mede voortvloeit uit het Verdrag
van Chicago, van belang. Als gevolg daarvan werken de eenmaal aan één
gebruiker geboden tarieven en voorwaarden door in de verhouding tussen de
luchthaven en andere gebruikers. Individuele onderhandelingen worden als gevolg
daarvan geobjectiveerd en hebben als gevolg daarvan steeds een collectief
resultaat. Om dit te bewerkstelligen is transparantie van het aanbod van belang.De transparantie van het aanbod wordt in het wetsvoorstel gewaarborgd
door de exploitant van de luchthaven de voorgenomen tarieven en voorwaarden
voor de door haar te leveren aviation-diensten
tijdig bekend te laten maken aan de gebruikers. Met de bij de tarieven behorende
voorwaarden geeft de exploitant van de luchthaven aan welke service levels behoren bij de diensten waarop de voorgestelde
tarieven betrekking hebben.De exploitant van de luchthaven wordt bij wet verplicht om de gebruikers
te raadplegen over deze voorgenomen tarieven en voorwaarden. De exploitant
van de luchthaven wordt tevens verplicht rekening te houden met de inbreng
van de gebruikers in deze consultatie. Dit betekent dat de exploitant van
de luchthaven steeds op grond hiervan zal moeten verantwoorden waarom geen
rekening is gehouden met de desbetreffende inbreng van gebruikers bij de vaststelling
van de tarieven en voorwaarden. Op aanvraag van een gebruiker kan dit door
de directeur-generaal van de NMa worden getoetst. Dit geschiedt aan de hand
van de wettelijke eisen die aan de tarieven en voorwaarden worden gesteld:
non-discriminatie, kostenoriëntatie en redelijkheid.Als gevolg van het non-discriminatiebeginsel kan iedere gebruiker aanspraak
maken op dezelfde tarieven en voorwaarden voor gelijke diensten. Dit wordt
transparant gemaakt door de exploitant van de luchthaven te verplichten om
de vastgestelde tarieven en voorwaarden bekend te maken.In de praktijk zal dit betekenen, dat de exploitant van de luchthaven
na de consultatieronde een overzicht van diensten met daarbij behorende tarieven
en voorwaarden vaststelt en bekend maakt. Op grond van gebruiksvoorwaarden
van de luchthaven voor de aviation-activiteiten,
met inbegrip van de kwalitatieve prestatie die het onderwerp zal zijn van service level agreements, zullen individuele afspraken
tot stand komen waarin ook extra kwaliteit kan worden afgesproken. Het initiatief
kan daarbij ook uitgaan van de gebruikers. Wanneer deze individuele afspraken
de betreffende gebruiker additionele faciliteiten en voorwaarden mochten bieden,
zullen deze als gevolg van het non-discriminatiebeginsel aan het overzicht
worden toegevoegd waardoor ook andere gebruikers in de gelegenheid worden
gesteld om daarvan op non-discriminatoire wijze gebruik te maken.Met de hierboven beschreven regeling terzake van de tarieven en voorwaarden
is de verplichting tot consultatie en overleg met betrekking tot de voorwaarden
en de tarieven afgestemd op de specifieke situatie van de luchthaven. Na verloop
van tijd zal op basis van de opgebouwde ervaring met de jaarlijkse vaststelling
van de tarieven en voorwaarden een meer gespecificeerd gamma aan service level agreements, voorwaarden en tarieven gelden dan nu het
geval is.De jaarlijkse vaststelling van tarieven en voorwaarden sluit niet uit
dat tussen de exploitant van de luchthaven en de gebruikers ook voor de langere
termijn afspraken worden gemaakt over hun verwachtingen en intenties, mits
de jaarlijks vast te stellen tarieven en voorwaarden aan de wettelijke eisen
voldoen.Voor de tarieven van de diensten die terzake van aviation worden aangeboden door de exploitant van de luchthaven geldt, dat
zij als geheel kostengeoriënteerd dienen te zijn. Om te waarborgen dat
aan deze verplichting is voldaan, dient de exploitant van de luchthaven een
toerekeningssysteem voor kosten vast te stellen dat goedkeuring behoeft van
de directeur-generaal van de NMa. Aan de hand van het toerekeningssysteem
en de gescheiden boekhouding kan de directeur-generaal toetsen of de tarieven
voldoen aan de eis van kostenoriëntatie. De eis van kostenoriëntatie van de tarieven is gerechtvaardigd, omdat
de exploitant van de luchthaven terzake van de aviaton-activiteiten een machtspositie heeft. Met de kostenoriëntatie
is echter nog onvoldoende gewaarborgd dat de gebruikers van de luchthaven
voor de onderscheiden diensten ook redelijke tarieven betalen. Om de redelijkheid
van de tarieven, mede gelet op de voorwaarden en de voor de tarieven en voorwaarden
te leveren diensten, te waarborgen, is voorzien dat de exploitant van de luchthaven
een terzake van tarieven en voorwaarden afwijkende zienswijze van een gebruiker
in de consultatiefase slechts gemotiveerd terzijde zal kunnen leggen. In de
motivering zal de exploitant moeten expliciteren waarom de tarieven en voorwaarden
gerechtvaardigd zijn in het licht van de wetgeving, in het licht van de aard
en de kwaliteit van de betreffende dienstverlening en in het licht van wat
bijvoorbeeld internationaal te doen gebruikelijk is op toonaangevende luchthavens.
De directeur-generaal kan de laatstgenoemde benchmarking in zijn toetsing van de redelijkheid betrekken. In de praktijk is
de hoogte van de tarieven als gevolg van indirecte concurrentie, die blijkt
uit vergelijking met andere luchthavens, altijd al aan grenzen gebonden. In
samenhang met de redelijkheidstoets, bijvoorbeeld door benchmarking, levert de keuze voor de eis van kostenoriëntatie
van de tarieven een niet te zware, maar evenwichtige vorm van tariefregulering
op.Indien daartoe aanleiding bestaat kan de directeur-generaal vaststellen
dat niet voldaan wordt aan de eisen die de wet stelt aan de tarieven en voorwaarden
in relatie tot de daarvoor te verrichten diensten. In het kader van dit wetsvoorstel
kan dit plaatsvinden op aanvraag van een gebruiker. Uit de motivering van
het desbetreffende besluit van de directeur-generaal zal de exploitant kunnen
afleiden in welke zin de tarieven en voorwaarden in strijd met de wet zijn.Na een besluit van de directeur-generaal dat tarieven of voorwaarden in
strijd met de wet zijn, zal de exploitant er belang bij hebben om zo spoedig
mogelijk nieuwe tarieven en voorwaarden vast te stellen, omdat het betreffende
tarief of de betreffende voorwaarde nietig is wegens strijd met de wet en
de exploitant daarmee geconfronteerd zal worden door de gebruikers. De exploitant
van de luchthaven heeft daarbij belang bij zo kort mogelijke termijnen, omdat
onzekerheid tot hoge administratieve kosten leidt, de goede naam van de luchthaven
aantast en tot kostbare procedures leidt. Het systeem van de wet houdt in,
dat de vaststelling van strijd met de wet op verzoek van de gebruikers een
effectief middel is voor de gebruikers om de exploitant van de luchthaven
te dwingen om de desbetreffende tarieven en voorwaarden in overeenstemming
te brengen met de wet. De directeur-generaal heeft voorts de beschikking over
een sanctie-instrumentarium om te bevorderen, mocht strijd met de wet door
hem zijn vastgesteld, dat de exploitant zijn gedragingen zo spoedig mogelijk
in overeenstemming brengt met de materiële normen zoals vastgelegd in
dit wetsvoorstel.Tarieven en voorwaarden die in strijd zijn met de wettelijke regels, zowel
de materiële normen als de bij en krachtens de wet vastgestelde procedureregels,
zijn nietig overeenkomstig artikel 3:40 BW. Dat betekent dat de nakoming ervan
door de exploitant van de luchthaven niet kan worden afgedwongen. In beginsel
levert dit, tezamen met de bevoegdheid van de directeur-generaal om op aanvraag
van een gebruiker strijd met de wet vast te stellen, een effectieve methode
van handhaving van de tariefvoorschriften op. De civielrechtelijke nietigheid
is naast de gescheiden boekhouding en het toerekeningssysteem de belangrijkste
waarborg dat de exploitant van de luchthaven de eisen van non-discriminatie,
kostenoriëntatie, redelijkheid en objectiviteit van de tarieven en voorwaarden
in acht zal nemen. Om met name gebruikers niet in onzekerheid te laten of een tarief of een voorwaarde in een bepaald geval al dan niet in strijd
is met de wet, beslist de directeur-generaal op aanvraag van een gebruiker
en binnen een bepaalde, zo kort mogelijke termijn of een tarief ten aanzien
van de gebruiker in strijd is met de bepalingen van de wet of de algemene
maatregel van bestuur. Voorts beschikt de directeur-generaal over een sanctie-instrumentarium
om overeenstemming met de wet zo nodig te bevorderen.Hiermee is sprake van een sluitend systeem van tariefbeheersing dat voor
de gebruikers voldoende zekerheid biedt dat daarmee het risico op misbruik
van machtspositie aanzienlijk kan worden beperkt. Dat verzekert dat de gebruikers
effectief worden geconsulteerd over de prijs-kwaliteitsverhouding van de desbetreffende
diensten, dat voldaan wordt aan de internationale normen voor luchthaventarieven
en dat de ondernemer voldoende vrijheid houdt in diens bedrijfsvoering. De
verplichtingen van de exploitant zullen er, zoals eerder is aangegeven mede
als gevolg van het beginsel van non-discriminatie, toe leiden dat de exploitant
met de gebruikers van de luchthaven tot service level agreements zal komen.De combinatie van het goedgekeurde toerekeningssysteem en de daarop gebaseerde
tariefstelling in samenhang met de gescheiden boekhouding en de financiële
verantwoording waarborgt tevens dat ongeoorloofde kruissubsidiëring vanuit
de aviation-activiteiten naar andere activiteiten
van de luchthaven wordt voorkomen.Voor de goede orde wordt er op gewezen, dat de sectorspecifieke regeling
van de tarieven in de Wet luchtvaart de toepassing van de Mededingingswet
en van het Europese mededingingsrecht onverlet laat. Dit betekent onder meer
dat door een gebruiker altijd geklaagd kan worden over een concreet geval
van misbruik van machtspositie en dat de directeur-generaal in dat geval bijvoorbeeld
de desbetreffende tarieven en voorwaarden zal kunnen toetsen aan de normen
van artikel 24 van de Mededingingswet, onder andere aan de hand van kostenoriëntatie,
een benchmark of een vergelijking van de waarde
van de geleverde dienst met de daarvoor gevraagde prijs. De directeur-generaal
zal daarbij van zijn andere bevoegdheden op grond van de Mededingingswet gebruik
kunnen maken, met inbegrip van de bevoegdheid om zelfstandig onderzoek te
kunnen verrichten. De kennis en expertise die wordt opgebouwd bij de uitvoering
van onderhavige sectorspecifieke regels kan behulpzaam zijn bij de toepassing
van de Mededingingswet door de directeur-generaal.Naast de in het gekozen systeem voorhanden zijnde mogelijkheden voor civielrechtelijke
handhaving (mede met behulp van een vaststelling door de directeur-generaal
van de NMa van strijd met de wet) in combinatie met beroep tegen de besluiten
van de directeur-generaal is het op een enkel punt nog nodig om in additionele
bestuursrechtelijke bevoegdheden van de directeur-generaal te voorzien. Het
betreft met name de bevoegdheid tot het verlangen van inlichtingen en gegevens,
de bevoegdheid om medewerking te verlangen van de exploitant van de luchthaven
en de bevoegdheid om een bestuurlijke boete of een last onder dwangsom op
te leggen bij overtreding van een aantal verplichtingen door de exploitant
van de luchthaven. Het gaat daarbij in het bijzonder om de vervulling van
verplichtingen waartoe de exploitant van de luchthaven zonder sanctie wellicht
niet zal overgaan, nl. de verplichting tot het vaststellen van tarieven en
voorwaarden, de verplichting tarieven en voorwaarden in overeenstemming te
brengen met de wet indien de directeur-generaal strijd met de wet heeft vastgesteld
en de verplichtingen met betrekking tot de opstelling van een gescheiden boekhouding,
met betrekking tot de opstelling van het toerekeningssysteem en met betrekking
tot het verstrekken van inlichtingen en gegevens en het verlenen
van medewerking aan de directeur-generaal. Voorts zal in de aanloop naar de
inwerkingtreding tijdig worden geïnventariseerd welke consequenties voor
de NMa zijn verbonden in termen van benodigde mensen en middelen.II. ArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel BIn artikel 8.25, eerste lid, wordt wettelijk vastgelegd het verbod om
zonder vergunning de luchthaven te exploiteren. In het tweede lid is bepaald
dat de vergunning voor onbepaalde tijd wordt verleend. Zoals in eerdergenoemde
brief van 17 november 2000 (Kamerstukken II 2000/01, 25 435, nr. 2) is
vermeld, hangt dit samen met de lange terugverdientijd van belangrijke luchthaveninvesteringen
zoals start- en landingsbanen en terminals. Deze investeringen kunnen bij
een vergunning voor bepaalde tijd na afloop van die tijd niet elders worden
terugverdiend. De exploitant zou dan genoodzaakt zijn om deze investeringen
binnen die termijn goed te maken. Een andere reden voor de keuze voor een
vergunning voor onbepaalde tijd is dat het niet de bedoeling is de vergunning
als marktordenend instrument te hanteren.Met de in artikel 8.25a neergelegde exploitatieplicht wordt het publieke
belang van de continuïteit van Schiphol als mainport gewaarborgd. De
verplichting die daarbij aan de exploitant wordt opgelegd is het exploiteren
van de luchthaven en het daartoe treffen van de voorzieningen die nodig zijn
voor een goede afwikkeling van het luchthavenluchtverkeer en de daarmee samenhangende
personen- en goederenstromen. Het begrip «exploitatie» omvat al
het handelen van de exploitant in het kader van het economisch belang van
de luchthaven. Dat handelen beperkt zich niet alleen tot maatregelen ter instandhouding
van de luchthaven, zoals onderhoudswerkzaamheden, maar strekt zich tevens
uit tot het doen van nodige investeringen of andere bedrijfsbeslissingen die
de exploitatie van de luchthaven ten goede komen. Te denken valt onder meer
aan het aanleggen van start- en landingsbanen, terminals, voorrijwegen, parkeerfaciliteiten
en aansluitingen op openbaar vervoervoorzieningen.In artikel 8.25b staan de intrekkingsgronden limitatief genoemd. Intrekking
van de vergunning is slechts mogelijk indien sprake is van wanbeheer, een
wijziging van de bestemming van het luchthavengebied, dan wel van een aanvraag
van de exploitant. Indien in dat laatste geval het algemeen belang zich niet
tegen intrekking verzet, kan in deze aanvraag worden bewilligd. Een reden
van algemeen belang is dat de continuïteit van Schiphol in gevaar wordt
gebracht, bijvoorbeeld omdat er op dat moment geen geschikte andere exploitant
is die de exploitatie van de luchthaven kan overnemen. Intrekking vanwege
een gewijzigde bestemming van het luchthavengebied is een tweede voor de hand
liggende intrekkingsgrond. Indien het terrein waarop de luchthaven Schiphol
is gelegen niet meer bestemd is voor gebruik als luchthaven is de zin van
de exploitatievergunning vervallen. De intrekking op grond van geconstateerd
wanbeheer is het sluitstuk van de handhaving van de exploitatieplicht van
de exploitant. Deze intrekking is een bevoegdheid met ingrijpende gevolgen
voor de exploitatie van de luchthaven Schiphol en het ligt in de rede dat
een voornemen daartoe onderwerp van beraadslaging in de Ministerraad zal zijn.
De besluitvorming moet uiteraard verder voldoen aan de algemene beginselen
van behoorlijk bestuur zoals een zorgvuldige voorbereiding, proportionaliteit,
een evenredige belangenafweging en een draagkrachtige motivering met betrekking
tot de aard van de schending. De intrekking is een beschikking
waartegen op grond van de Algemene wet bestuursrecht bezwaar en beroep openstaat.
De intrekking is een ultimum-remedium, zo blijkt uit de bewoordingen van de
intrekkingsgrond. Er moet sprake zijn van aan de exploitant toerekenbaar wanbeheer.
Wanbeheer kan zowel betrekking hebben op het handelen als op het nalaten van
de exploitant en omvat in die zin ook het eerder in de hiervoor genoemde brief
genoemde «grove verwaarlozing». Of van wanbeheer sprake is, hangt
sterk af van de omstandigheden van het geval. Indicaties hiervoor kunnen onder
meer betreffen:– het structureel afnemen van de economische bedrijvigheid op en
rond de luchthaven om redenen die aan de exploitant zijn te wijten;– elk verwijtbaar handelen of nalaten van de exploitant waardoor
de continuïteit van de luchthaven in gevaar wordt gebracht of het internationaal
concurrentievermogen van de luchthaven in vergelijking tot voorgaande jaren
significant terugloopt;– het signaleren van gegronde klachten van belanghebbenden omtrent
het aan de exploitant te wijten slecht functioneren van de luchthaven.De aanwijzing neergelegd in artikel 8.25c kan worden opgelegd indien er
een ernstig vermoeden is van dreigend wanbeheer. De aanwijzingsprocedure waarborgt
dat de uiteindelijk te nemen maatregelen in verhouding staan tot de ernst
van het nalaten door de exploitant. Alvorens een aanwijzing wordt gegeven,
zal de exploitant, ingevolge artikel 4:8 van de Algemene wet bestuursrecht,
in de gelegenheid zijn zienswijze te geven. Indien deze dan aangeeft door
het treffen van maatregelen een ernstig vermoeden van wanbeheer te kunnen
wegnemen, dan ligt het in de rede dat de exploitant in de gelegenheid wordt
gesteld binnen een bepaalde termijn die voorzieningen te treffen. De aard
van de voorzieningen wordt dan in eerste instantie aan de exploitant overgelaten,
aangezien deze als verantwoordelijke voor de bedrijfsvoering het beste in
staat zou moeten zijn een keuze te maken voor de in die situatie de meest
geëigende voorzieningen. Indien het de minister van Verkeer en Waterstaat
blijkt dat binnen de door hem gestelde termijn geen afdoende voorzieningen
zijn getroffen, kan hij een aanwijzing opleggen die de exploitant verplicht
tot het treffen van maatregelen. In de aanwijzing zijn de concrete maatregelen
genoemd die naar het oordeel van de minister van Verkeer en Waterstaat wanbeheer
kunnen voorkomen. Indien de exploitant weigerachtig is de aanwijzing op te
volgen, kan de minister van Verkeer en Waterstaat overgaan tot intrekking
van de vergunning op grond van artikel 8.25b, eerste lid, onderdeel a. Ook
hier geldt, evenals voor de intrekking het geval is, dat de aanwijzing onderwerp
van beraadslaging van de Ministerraad zal zijn. Uiteraard geldt ook hier dat
er sprake moet zijn van een zorgvuldige besluitvorming. Zo zal de aanwijzing
proportioneel moeten zijn en zullen belangen zorgvuldig moeten zijn afgewogen.
Voordat de aanwijzing wordt opgelegd zal de exploitant ingevolge artikel 4:8
van de Algemene wet bestuursrecht, in de gelegenheid worden gesteld zijn zienswijze
naar voren te brengen.De minister van Verkeer en Waterstaat is niet verplicht om de procedure
in artikel 8.25c te volgen alvorens tot intrekking over te gaan van de vergunning
op grond van wanbeheer. Indien sprake is van een plotselinge en flagrante
strijd met de exploitatieplicht, staat het de minister van Verkeer en Waterstaat
vrij direct tot intrekking over te gaan, uiteraard met inachtneming van de
hoorplicht ex artikel 4:8 Algemene wet bestuursrecht.In artikel 8.25d wordt de exploitant verplicht om tenminste eens per jaar
tarieven en voorwaarden vast te stellen en te hanteren en zijn inhoudelijke
eisen van de tarieven aan de orde. In overeenstemming met het beginsel «Schiphol
als bedrijf» stelt Schiphol als exploitant van de luchthaven op grond
van het eerste lid de tarieven en voorwaarden voor haar diensten vast. In
overeenstemming met de bestaande praktijk vindt deze vaststelling
tenminste eens per jaar plaats. Dit wetsvoorstel geeft regels met betrekking
tot de havengelden die in rekening worden gebracht voor het landen en opstijgen
van luchtvaartuigen, het afhandelen van passagiers en het parkeren van luchtvaartuigen,
de zogenaamdeaviation-activiteiten. De activiteiten
waarvoor de tariefvoorschriften gelden, worden gespecificeerd bij een algemene
maatregel van bestuur op grond van het vijfde lid. De tarieven en voorwaarden
worden bekendgemaakt vóórdat zij van kracht worden. Op grond
van deze bekendgemaakte tarieven en voorwaarden worden door de exploitant
van de luchthaven en de gebruikers overeenkomsten gesloten.Op zichzelf biedt de eis van kostengeoriënteerde tarieven geen waarborg
tegen onnodige investeringen (zogenaamdegoldplating).
Om te kunnen voorkomen dat tarieven die over de hele linie kostengeoriënteerd
zijn, toch onredelijk zijn, als geheel of afzonderlijk, wordt in het tweede
lid de eis gesteld dat de tarieven en voorwaarden redelijk zijn. Deze eis
is tevens nodig omdat er niet is gekozen voor een systeem van tariefbeheersing
door middel van een price-cap, omdat deze methode
niet light-handed is en gebruikers geacht worden
zoveel onderhandelingsmacht te hebben dat een zwaar reguleringssysteem niet
direct noodzakelijk is. Om te voorkomen dat de tarieven echter onredelijk
hoog worden vastgesteld, is voorzien dat de exploitant van de luchthaven een
toelichting geeft op het voorstel voor de tarieven en voorwaarden, waarop
de gebruikers kunnen reageren. Naar aanleiding van de zienswijze van gebruikers
zal de exploitant moeten motiveren wat redelijk is. Daarbij kunnen in het
bijzonder internationale vergelijkingen en maatstaven een rol spelen. Deze
zullen kunnen worden ingebracht door de gebruikers en de exploitant, maar
ook uit eigen beweging kunnen worden gehanteerd door de directeur-generaal
van de Nederlandse mededingingsautoriteit. Mede aan de hand van een dergelijke benchmarking zal de directeur-generaal kunnen vaststellen
of de exploitant van de luchthaven in strijd met de wet heeft gehandeld. Met
behulp van de redelijkheidstoets tezamen met de verplichting tot kostenoriëntatie
voor het geheel van de tarieven van de aviation-activiteiten
kan zo worden voorkomen dat de tarieven onredelijk hoog worden, zonder dat
de vrijheid van partijen onnodig wordt beperkt.De eis van non-discriminatie, neergelegd in het tweede lid, vloeit mede
voort uit artikel 15 van het Verdrag van Chicago.Het derde lid bepaalt dat de tarieven voor de aviation-activiteiten gebaseerd dienen te zijn op alle kosten die voor die
activiteiten worden gemaakt, met inbegrip van een redelijk rendement. Dit
zijn in het bijzonder de kosten die gemaakt worden voor de infrastructuur
die voor die activiteiten nodig is. Voorkomen moet worden dat gebonden klanten (captive users) het slachtoffer worden van misbruik van
machtspositie. Om te kunnen beoordelen welke kosten voor de aviation-activiteiten worden gemaakt, ook in geval van gezamenlijk
gebruik van de desbetreffende productiefactoren voor andere activiteiten danaviation-activiteiten, stelt de exploitant van de luchthaven
een toerekeningssysteem vast dat voldoet aan bepaalde eisen, die zijn neergelegd
in artikel 8.25g, eerste lid. Aan de hand daarvan en met behulp van de verplichte
gescheiden boekhouding kan worden nagegaan of de tarieven van de aviation-activiteiten als geheel aan de eis van kostenoriëntatie
voldoen.Met de bepaling in het vierde lid staat vast dat de exploitant van de
luchthaven verplicht is de vastgestelde tarieven en voorwaarden daadwerkelijk
in rekening te brengen en dat het niet naleven van deze plicht in strijd is
met de wet en dientengevolge civielrechtelijk gezien nietig.Bij de algemene maatregel van bestuur, genoemd in het vijfde lid, wordt
vastgesteld voor welke activiteiten de tariefvoorschriften gelden, worden
regels gegeven over de mededeling van de vastgestelde tarieven en voorwaarden,
alsmede nadere regels omtrent de kostenoriëntatie. Aan de vaststelling van de tarieven gaat ingevolge artikel 8.25e een consultatieronde
vooraf, waarin de exploitant van de luchthaven de gebruikers raadpleegt over
de voor de volgende periode voorgenomen tarieven en voorwaarden, die ten behoeve
van deze consultatie tijdig bekend worden gemaakt. Bij de bekendmaking van
de voorgenomen tarieven wordt door de exploitant van de luchthaven een toelichting
gegeven. Voor wat betreft de tarieven zal de exploitant de toelichting moeten
voorzien van een economische onderbouwing, mede gelet op de kosten. Zij geeft
een overzicht van de voorwaarden die daarbij zullen worden gehanteerd. Tevens
biedt zij een omschrijving van de diensten waarop deze tarieven en voorwaarden
betrekking hebben, zodat de gebruikers zich reeds een voldoende beeld kunnen
vormen van de zogenaamde service levels. De exploitant
van de luchthaven is aldus verplicht om de gebruikers te consulteren over
de voorgestelde tarieven en voorwaarden en de daarbij behorende diensten en
hun aard en kwaliteit. Als gevolg van de norm van non-discriminatie zal de
raadpleging en de inbreng van de gebruikers er toe leiden dat overeenstemming
zal ontstaan over de algemene voorwaarden die service levels zullen bevatten, die de gebruikers en de exploitant van de luchthaven
in hun overeenkomsten zullen opnemen.De exploitant van de luchthaven is, ingevolge artikel 8.25e, derde lid,
verplicht om gemotiveerd te reageren op ingebrachte zienswijzen en daarvan
blijkt te geven bij de vaststelling van de tarieven en voorwaarden.Bij de in het vierde lid genoemde algemene maatregel van bestuur worden
regels gesteld over de procedure van de consultatie en de mededeling van de
voorgenomen tarieven en voorwaarden. In dit besluit zullen de procedurele
minimumeisen worden neergelegd die moeten waarborgen dat de gebruikers in
de gelegenheid worden gesteld hun zienswijze kenbaar te maken. In de voorliggende
situatie, waarin marktpartijen onderhandelen met een monopolist, zijn die
minimumeisen ook noodzakelijk om de benodigde countervailing
power aan de kant van marktpartijen zeker te stellen. Het ligt niet
in de bedoeling dat de nadere regels boven het niveau van procedurele minimumeisen
uitgaan. Onderhandelingen moeten immers in beginsel aan marktpartijen worden
overgelaten.Om de gebruikers spoedig zekerheid te kunnen bieden over eventuele strijd
van de tarieven en voorwaarden met de wet, kunnen zij, zo bepaalt artikel
8.25f, eerste lid, de directeur-generaal van de Nederlandse mededingingsautoriteit
om een oordeel vragen. Dit oordeel is een beschikking in de zin van de Awb.
Het heeft het karakter van een verklaring voor recht. Met de vaststelling
dat in strijd met de wet is gehandeld, is het niet aanstonds noodzakelijk
om de rechter om een oordeel te vragen. Gebruikers zullen de aanvraag moeten
doen binnen een bij algemene maatregel van bestuur te bepalen termijn. De
beslissing van de directeur-generaal van de Nederlandse mededingingsautoriteit
dient binnen de in het tweede lid aangegeven termijn te worden genomen. Het
oordeel zal in het bijzonder betrekking hebben op strijd met het beginsel
van kostenoriëntatie, dat voor het geheel van deaviation-activiteiten geldt op het beginsel van non-discriminatie en op het
beginsel van de redelijkheid, dat geldt voor de tarieven en voorwaarden voor
onderscheiden diensten. Als daar al aanleiding voor was, is in de praktijk
tot nu toe ook steeds het gehele pakket door gebruikers ter discussie gesteld.
Dat neemt niet weg, dat ingevolge artikel 8.25d, tweede lid, ieder tarief
en iedere voorwaarde afzonderlijk wel kan worden getoetst op non-discriminatie
en redelijkheid. In die gevallen is de eventuele nietigheid ook beperkt tot
dat concrete tarief of de betreffende concrete voorwaarde. Het oordeel van
de directeur-generaal dat er sprake is van strijd met de wet zal, zo bepaalt
het derde lid, moeten leiden tot een aanpassing van de tarieven en voorwaarden
met inachtneming van de overwegingen van de directeur-generaal. Voor de rechtszekerheid
zijn korte termijnen van groot belang. Omwille van de duidelijkheid
voor partijen dient binnen korte termijn een nieuw besluit genomen te worden
door de exploitant van de luchthaven. De directeur-generaal kan bij zijn beslissing
een termijn stellen waarbinnen de exploitant van de luchthaven opnieuw de
tarieven en voorwaarden vaststelt. Voorts beschikt de directeur-generaal over
een sanctie-instrumentarium om overeenstemming met de wet zo nodig te bevorderen.Bij de herziening van een tarief na een door de directeur-generaal vastgestelde
strijd met de wet hoeft ingevolge het vierde lid, de eerdergenoemde consultatieprocedure
niet opnieuw doorlopen te worden. Het vijfde lid voorziet erin dat het aangepaste
tarief geldt voor de desbetreffende periode.Om onzekerheid over wat tussen partijen geldt weg te nemen, als tarieven
en voorwaarden in strijd met de wet zijn bevonden, is in het zesde lid bij
wijze van ordemaatregel het tarief van de voorafgaande periode van kracht.
Als in een dergelijke situatie gedurende enige tijd een te hoog tarief door
de exploitant in rekening zou zijn gebracht, zal dat de gebruikers aanleiding
geven tot een terugvordering uit onverschuldigde betaling. Als de exploitant
van de luchthaven gedurende enige tijd het «oude tarief» in rekening
heeft gebracht, hetgeen in dat jaar naar mag worden aangenomen niet aan de
eis van kostenoriëntatie voldoet, zal er na het vaststellen van een kostengeoriënteerd
tarief voor de exploitant aanleiding kunnen zijn tot een navordering. Aldus
zal er in het geval van onjuiste tarieven en het herstel daarvan steeds tussen
partijen verrekening kunnen plaatsvinden. Dit kan worden vergemakkelijkt door
het opnemen van voorzieningen daaromtrent in de algemene voorwaarden van de
exploitant van de luchthaven.De in het zevende lid genoemde algemene maatregel van bestuur zal onder
meer regels stellen over het stellen van termijnen en het bepalen welke gegevens
aan de directeur-generaal moeten worden geleverd.Het toerekeningssysteem voor kosten wordt op grond van artikel 8.25g,
eerste lid, door de exploitant vastgesteld, zodat het kan aansluiten bij de
bedrijfsvoering en bij de bedrijfsadministratieve systemen die de exploitant
van de luchthaven gebruikt en het aansluit op de gescheiden boekhouding die
op grond van het tweede lid van hem wordt verlangd. Het toerekeningssysteem
wordt door de directeur-generaal van de NMa goedgekeurd. De eisen voor goedkeuring
van het toerekeningssysteem zijn vervat in het eerste lid. Het systeem dient
te voldoen aan de eisen van marktconformiteit, proportionaliteit en integraliteit.
Het vereiste van marktconformiteit houdt in dat de toerekening geschiedt volgens
daarvoor gangbare normen van bedrijfsadministratie en tevens dat vergoeding
voor leveranties binnen het concern (mede gelet op het gezamenlijk gebruik
van productiemiddelen voor aviation-activiteiten
en andere activiteiten) in overeenstemming dient te zijn met wat daarvoor
in de markt gebruikelijk is. Dit geldt ook voor de vergoeding van vermogenskosten.
Het systeem dient aldus een marktconforme toerekening van de kosten van zowel
eigen als vreemd vermogen te garanderen. Het tweede vereiste, van proportionaliteit,
houdt in dat de kosten dienen te worden toegerekend in verhouding tot het
gebruik van de desbetreffende productiefactoren voor aviation-activiteiten en dat dit niet alleen geldt voor de kosten die rechtstreeks
kunnen worden toegerekend, maar ook voor de gemeenschappelijke kosten die,
gezien het gemeenschappelijk gebruik van productiemiddelen niet rechtstreeks
aan de aviation-activiteiten kunnen worden toegerekend,
maar waarvan wel op grond van enigerlei vorm van causaliteit met de aviation-activiteiten moet worden verantwoord dat zij
aan die activiteiten moeten worden toegerekend. Het derde vereiste, van integraliteit,
houdt in dat alle kosten die voor de aviation-activiteiten
worden gemaakt, ook daadwerkelijk aan die activiteiten worden
toegerekend, met inbegrip van de kosten van eigen en vreemd vermogen.Als aan de hierboven genoemde drie vereisten is voldaan, is het toerekeningssysteem
op de juiste wijze ingericht en worden alle kosten en opbrengsten met betrekking
tot de aviation-activiteiten toegerekend en verantwoord.
Om te kunnen nagaan of de tarieven en voorwaarden voor de aviation-activiteiten voldoen aan de daaraan gestelde eisen, in
het bijzonder met betrekking tot kostenoriëntatie, dient de exploitant
van de luchthaven met betrekking tot deze activiteiten een gescheiden boekhouding
te voeren.Bij de in het derde lid genoemde algemene maatregel van bestuur worden
nadere regels gesteld. Nadere regels over de inrichting van de boekhouding
kunnen onder meer betrekking hebben op de termijn waarvoor de goedkeuring
wordt gegeven, de onderscheiden categorieën van kosten en de daarvoor
geldende toerekeningsregels in verband met het verband tussen de kosten en
de aviation-activiteiten en op procedures en termijnen.
Om een adequaat toezicht van de NMa op de verplichting, neergelegd in artikel
11.14a mogelijk te maken Daarbij kan worden gedacht aan regels over een accountantsverklaring
ten behoeve van de directeur-generaal dat de gescheiden boekhouding en de
toerekening aan de wettelijke vereisten voldoen.De directeur-generaal kan op grond van artikel 8.25h alle inlichtingen
en gegevens en medewerking verlangen die nodig zijn voor de uitoefening van
zijn bevoegdheden in het kader van de Wet luchtvaart jegens de exploitant
van de luchthaven. Artikel 4:15 van de Algemene wet bestuursrecht is van overeenkomstige
toepassing verklaard om te voorkomen dat de termijn voor het nemen van een
besluit op grond van artikel 8.25f verstrijkt, terwijl aan de exploitant van
de luchthaven of aan de aanvrager inlichtingen en gegevens zijn gevraagd,
welke nodig zijn voor het nemen van een besluit.Onderdeel CDe minister van Verkeer en Waterstaat dient ten behoeve van het toezicht
op de naleving van de exploitatieplicht gegevens tot zijn beschikking te hebben.
De exploitant zal daartoe ingevolge artikel 8.29a elke drie jaar verslag uitbrengen
over de doelmatigheid en de doeltreffendheid van de voorzieningen en maatregelen
die zijn getroffen. Indien de minister van Verkeer en Waterstaat dat nodig
oordeelt, bijvoorbeeld omdat hij vermoedens heeft omtrent wanbeheer, kan hij
de exploitant verplichten op een eerder moment het verslag uit te brengen.
De aard van de gegevens en de wijze waarop deze gegevens moeten worden verstrekt,
zullen vastgelegd worden in een ministeriële regeling.Onderdeel DDe wijziging van artikel 8.34 heeft ten doel de rechtsbescherming inzake
een besluit tot verlening van een vergunning op grond van artikel 8.25 op
eenzelfde wijze te regelen als de rechtsbescherming tegen het luchthavenindelingsbesluit
en het luchthavenverkeersbesluit.Onderdeel EArtikel 8.34a wijst de rechtbank te Rotterdam aan als bevoegde bestuursrechter
in geval van beroep tegen besluiten van de directeur-generaal van de Nederlandse
mededingingsautoriteit op grond van de artikelen 8.25f, eerste lid, en artikel
8.25g, eerste lid, van de Wet luchtvaart. De rechtbank is eveneens bevoegd
ten aanzien van geschillen over besluiten van de directeur-generaal op grond
van de Mededingingswet, zodat ook gebruik kan worden gemaakt
van die kennis en ervaring bij de beoordeling van de geschillen met betrekking
tot welke de rechtbank op grond van de Wet luchtvaart als bevoegde rechter
is aangewezen.In het tweede lid is de mogelijkheid tot het indienen van bezwaar tegen
besluiten van de directeur-generaal ingevolge artikel 8.25f, eerste lid, en
artikel 8.25g, eerste lid, uitgesloten. Aangezien de beslissing van de directeur-generaal
reeds een beoordeling inhoudt van de door de exploitant van de luchthaven
vastgestelde tarieven en voorwaarden naar aanleiding van een door een gebruiker
van de luchthaven ingediende klacht, bestaat geen behoefte meer aan de mogelijkheid
om de bezwaren van een gebruiker van de luchthaven opnieuw aan de directeur-generaal
voor te leggen. Het spoedig kunnen verkrijgen van een oordeel van de rechter
over de beoordeling van de tarieven is bovendien gewenst in verband met de
jaarlijkse vaststelling van de tarieven en voorwaarden. Daarnaast bestaat
er behoefte aan een spoedig oordeel van de rechter en daarmee zekerheid over
de toerekening van de kosten in verband met de vaststelling van de tarieven
en voorwaarden die daarop mede worden gebaseerd. Om die reden is de bezwaarfase
tevens uitgesloten voor het besluit van de directeur-generaal betreffende
de goedkeuring van het toerekeningssysteem.Onderdelen F, G en HDe toezichthouders van Verkeer en Waterstaat zijn niet belast met het
toezicht op de naleving van de artikelen 8.25a tot en met 8.25h. Op grond
van artikel 11.14a kunnen ambtenaren van de NMa worden aangewezen die zullen
zijn belast met het toezicht op de naleving van voornoemde artikelen. De bestuursdwangbevoegdheid
van de minister van Verkeer en Waterstaat zoals neergelegd in het wetsvoorstel
Wijziging van de Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de
luchthaven Schiphol (Kamerstukken 2000/01, 27 603, nr. 1–3) kan
worden beperkt nu de directeur-generaal van de NMa door middel van artikel
11.21 daartoe een aantal bevoegdheden krijgt toegekend met betrekking tot
de handhaving van de artikelen 8.25d tot en met 8.25h van dit wetsvoorstel.Onderdeel IIn veel gevallen zal de naleving van de bepalingen met betrekking tot
tarieven en voorwaarden voor de aviation-activiteiten,
zoals eerder is aangegeven, gewaarborgd zijn doordat partijen elkaar civielrechtelijk
zullen aanspreken. Het is niet de bedoeling dat de directeur-generaal van
de Nederlandse mededingingsautoriteit zelf de verantwoordelijkheid draagt
voor de tarieven en de voorwaarden. De directeur-generaal van de NMa stelt
geen tarieven en voorwaarden vast en is ook niet bevoegd tot goedkeuring daarvan.
Deze worden immers vastgesteld door de exploitant van de luchthaven na consultatie
en in overeenstemming met de wettelijke voorschriften. Als aan de wettelijke
voorschriften met betrekking tot tarieven en voorwaarden niet is voldaan,
kan het nodig zijn dat een besluit van de directeur-generaal bestuursrechtelijk
kracht wordt bijgezet om zo te bereiken dat spoedig tarieven en voorwaarden
worden vastgesteld die wel voldoen aan de eisen van de wet. Daarom is voorzien
in het ultimum remedium dat de directeur-generaal een boete of een last onder
dwangsom kan opleggen. Het betreft de in dit artikel genoemde gevallen waarin
de exploitant van de luchthaven niet voldoet aan zijn verplichtingen en waarin
de directeur-generaal dit heeft vastgesteld. De last onder dwangsom kan betrekking
hebben op termijnen waarbinnen de exploitant van de luchthaven tarieven en
voorwaarden opnieuw dient vast te stellen. Ook kan de last onder dwangsom
worden opgelegd naar aanleiding van het besluit van de directeur-generaal
van de NMa dat de tarieven en voorwaarden niet in overeenstemming
zijn met de eisen van de wet, teneinde te bereiken dat wel aan die eisen zal
worden voldaan.Onderdeel JVoor de evaluatie van deze wettelijke bepalingen is de gangbare termijn
gekozen van de eerste maal binnen vier jaar en vervolgens telkens binnen vijf
jaar.Artikel IVMet het wijzigen van de bijlage, bedoeld in artikel 20 van de Wet bestuursrechtspraak
bedrijfsorganisatie, is voorzien in de mogelijkheid van beroep van een uitspraak
van de rechtbank te Rotterdam bij geschillen over beslissingen van de directeur-generaal
van de Nederlandse mededingingsautoriteit op grond van de artikelen 8.25f
en 8.25g van de Wet luchtvaart. Hiermee is aangesloten bij de regeling van
beroep tegen besluiten van de directeur-generaal van de Nederlandse mededingingsautoriteit
op grond van de Mededingingswet.Artikel VArtikel V maakt een gefaseerde inwerkingtreding mogelijk. Dit is onder
meer van belang om te verzekeren dat de gewijzigde sectorspecifieke regelgeving
inzake tarieven en voorwaarden, de artikelen 8.25d tot en met 8.25h en de
artikelen 11.14a en 11.21, op de juiste wijze wordt ingevoerd. Overgang van
de oude naar de nieuwe regeling mag immers niet tot onoverzichtelijke situaties
leiden. Zo zal de inwerkingtreding zo worden vastgesteld, dat de goedkeuring
van het toerekeningssysteem is verstrekt, voordat de bepalingen met betrekking
tot tarieven en voorwaarden in werking treden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,T. Netelenbos 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28074-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl