Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2006; Brief ministers ter aanbieding van het rapport 'Evaluatie van het Nederlandse mensenrechtenbeleid'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-V, nr. 132

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-V nr. 132

16-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSamenvatting van de beleidsreactie1. Opzet en methodologie2. Appreciatie van de hoofdbevindingeni. «De inzet voor de naleving van de mensenrechten
is groot en professioneel. In situaties waar belangen die op andere beleidsterreinen
liggen in het geding zijn, is het standpunt soms terughoudend.»ii. «De politieke inzet heeft hoofdzakelijk
betrekking op de burger- en politieke rechten. Economische, sociale en culturele
rechten krijgen weinig aandacht.»iii. «Mensenrechten zijn geïntegreerd
binnen ontwikkelingsprogramma’s. De integratie van mensenrechten in
overige beleidsterreinen is weinig zichtbaar in de beleidsuitvoering.»iv. «De algemene beleidsdoelen van het mensenrechtenbeleid
zijn op landenniveau beperkt geoperationaliseerd.»v. «De politieke inspanningen op het gebied
van de mensenrechten zijn ten dele effectief geweest. Als de inzet niet het
gewenste effect heeft gehad, betekent dit niet dat de inzet onterecht is geweest.»vi. «Bij een derde van de programma’s en projecten
is het niet mogelijk om op basis van het dossier een oordeel te geven over
effectiviteit. Bij een kwart is het niet mogelijk een uitspraak te doen over
het realiseren van de output. Wanneer wel een oordeel kan worden gegeven is
dit meestal positief.»vii. «De uitvoering van door Nederland gefinancierde
programma’s en projecten in Guatemala is in tweederde van de gevallen
relevant en effectief geweest. In de helft van de gevallen is de uitvoering
efficiënt geweest.»viii. «De negen niet-gouvernementele mensenrechtenorganisaties
hebben hun programma’s overwegend effectief en efficiënt uitgevoerd.»3. Consequenties voor het Nederlandse mensenrechtenbeleidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30300-V, nr. 132 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2006nr. 132BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 juni 2006Hierbij hebben wij het genoegen u het rapport «Evaluatie van het
Nederlandse mensenrechtenbeleid» aan te bieden.1 Het rapport is opgesteld door de Inspectie Ontwikkelingssamenwerking
en Beleidsevaluatie (IOB) van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Wij verwelkomen
dit eerste uitgebreide rapport over het Nederlandse mensenrechtenbeleid in
de externe betrekkingen. In deze beleidsreactie op het rapport zal worden
ingegaan op de opzet van de evaluatie en de daarbij gehanteerde methodologie,
een appreciatie worden gegeven van de hoofdbevindingen en de consequenties
voor het Nederlandse mensenrechtenbeleid worden toegelicht. Wij beschouwen
hiermee tevens te hebben voldaan aan de toezegging gedaan tijdens het wetgevingsoverleg
van 16 november 2005.Samenvatting van de beleidsreactieWij zullen ons blijven inspannen voor de naleving van de mensenrechten.
Wij verwelkomen de positieve appreciatie van de IOB over onze inzet en over
het imago dat Nederland tot nu toe heeft weten op te bouwen op het terrein
van de mensenrechten. Wij staan voor een effectief mensenrech- tenbeleid en
zullen trachten op een aantal terreinen onze inzet verder te verbeteren. Extra
aandacht zal uitgaan naar de verdere ontwikkeling en toepassing van de mensenrechtenbenadering,
verbetering van de kwaliteit van plannen ten aanzien van de inzet op het gebied
van de mensenrechten in een aantal prioritaire landen en verdere professionalisering
van het instrument politieke dialoog. Dit gezegd hebbende, hechten wij er
aan te benadrukken dat een verbetering van de mensenrechtensituatie vaak een
kwestie van lange termijn is en dat de aard van het mensenrechtenbeleid inzet
vereist, ook indien resultaten moeilijk realiseerbaar blijken. 1. Opzet en methodologieHet doel van de door de IOB uitgevoerde evaluatie van het Nederlandse
mensenrechtenbeleid in de externe betrekkingen is tweeledig: inzicht te verkrijgen
in de wijze waarop de bevordering van de naleving van de mensenrechten vorm
heeft gekregen binnen het buitenlandse beleid en te beoordelen in hoeverre
de daarbij gestelde doelen zijn verwezenlijkt, met inachtneming van de omstandigheden
waaronder deze verwezenlijking al dan niet plaatsvond. Gezien de complexiteit
van het beleidsterrein is de evaluatie opgesplitst in een beleidsreconstructie
en vijf deelstudies:1) evaluatie van negen (grote) internationale NGO’s, 1998–2002;2) evaluatie van honderd steekproefsgewijs geselecteerde programma’s
en projecten, 1998–2002;3) landenstudie Guatemala, politiek en financieel (OS), 1997–2003;4) evaluatie van de politieke inzet in bilateraal kader, 1999–2004
(China, Indonesië, Iran, Rwanda, Mexico);5) evaluatie van de Nederlandse inzet in de VN-commissie voor de rechten
van de mens, 1995–1997 en 2001–2003.De eerste drie deelstudies werden eerder als werkdocument gepubliceerd.
Het nu voorliggende rapport is een synthese van de vijf deelstudies waaruit
de hoofdbevindingen en aandachtspunten zijn samengevat.De bevindingen zijn gebaseerd op een combinatie van interviews en dossierstudies.
IOB tekent aan dat er bij deze evaluatie beperkende factoren speelden. Ten
eerste onderkent de IOB dat de evaluatietraditie op het gebied van mensenrechten
gering is, zeker als het om politieke inzet gaat. Een tweede beperkende factor
is dat het bij evaluaties gebruikte begrippenkader, met effectiviteit als
belangrijkste criterium, niet toegespitst is op het evalueren van politieke
inspanningen ten behoeve van de naleving van de mensenrechten. Het is immers
bij de naleving van de mensenrechten gerechtvaardigd zich in te zetten voor
individuele gevallen of voor structurele verbeteringen, ook als er geen of
weinig direct effect te verwachten is. Tenslotte stelt de IOB dat het achteraf
moeilijk is vast te stellen in hoeverre de politieke inzet heeft bijgedragen
aan veranderingen. Bij de deelstudies die betrekking hebben op politieke inspanningen
(ref. 4 en 5) ligt het accent dan ook op een reconstructie van de inzet en
blijft de effectmeting beperkt tot enkele casussen. IOB noemt de politieke
studies «illustratief», en niet representatief, voor de Nederlandse
inzet in bilateraal respectievelijk multilateraal kader.2. Appreciatie van de hoofdbevindingenDe IOB komt op basis van de vijf deelstudies en de beleidsreconstructie
tot acht hoofdbevindingen. Onderstaand citeren wij deze conclusies die wij
vergezeld doen gaan van een appreciatie.i. «De inzet voor de naleving van de mensenrechten
is groot en professioneel. In situaties waar belangen die op andere beleidsterreinen
liggen in het geding zijn, is het standpunt soms terughoudend.»Uitgangspunt van het Nederlandse mensenrechtenbeleid is dat bevordering
van de internationale rechtsorde en bevordering van de mensenrechten een wezenlijk
onderdeel vormen van het buitenlands beleid, maar tevens moeten worden bezien
in samenhang met andere doelen van het beleid. Het gaat met andere woorden
om een geïntegreerd buitenlands beleid, waar mensenrechten een onderdeel
van uitmaken, en niet om een op zichzelf staand mensenrechtenbeleid. Een,
in de woorden van IOB, terughoudender standpunt in situaties waar andere belangen
in het geding zijn, is hiervan een mogelijke consequentie. De IOB staaft haar stelling met een aantal voorbeelden. Zo verwijst de
IOB naar het Nederlandse standpunt over het additionele protocol inzake de
betrokkenheid van kinderen bij gewapend conflict. Zoals bekend kunnen in Nederland
ook zeventienjarige vrijwilligers worden gerekruteerd. Voor deze bepaling
gelden echter zo veel voorwaarden dat de rechten van het kind gewaarborgd
zijn (zie voorstel van rijkswet, vergaderjaar 2004–2005, 29 976
(R1780) nr. 2 en 3). In dit voorbeeld was de «terughoudende opstelling»
dan ook niet in strijd met een hoge inzet voor de naleving van de mensenrechten.Voor wat betreft Mexico, is het zoals de IOB stelt, correct dat dit land
de laatste vijf jaar op actieve wijze de nationale mensenrechtensituatie verbeterde
en zich navenant actief betoonde in de internationale arena. Dit heeft Nederland
en de EU, in tegenstelling tot hetgeen de IOB beweert, er echter niet van
weerhouden toch nationale mensenrechtenproblemen op constructieve wijze aan
de kaak te stellen. Discriminatie van en geweld tegen vrouwen, alsmede mensenrechtenschendingen
in een aantal deelstaten, stonden met regelmaat op de politieke agenda in
overleggen tussen de EU en de Mexicaanse autoriteiten.Het laatste voorbeeld waarmee de IOB haar conclusie onderbouwt, betreft
de Nederlandse inzet richting China waarbij in één geval de «goede
bilaterale betrekkingen de doorslag gaven boven de naleving van de mensenrechten».
Verwezen wordt naar het feit dat de (toenmalige) minister van Buitenlandse
Zaken in 2001 een bezoek aan China uitstelde nadat de Chinese regering had
gedreigd met serieuze gevolgen voor de bilaterale relatie indien de minister
het geplande gesprek met de Falun Gong zou laten doorgaan. Het aangedragen
voorbeeld is op zich feitelijk juist, maar staat niet in verhouding tot de
veelheid aan activiteiten en de intensiteit waarmee Nederland de mensenrechtensituatie
in China consequent op de agenda zet.Vaak kunnen ogenschijnlijk tegenstrijdige belangen toch goed samengaan.
Gewezen kan worden op de kritische Nederlandse opstelling vis à vis
de Verenigde Staten inzake Guantánamo Bay en het aan de orde stellen
van mensenrechtenkwesties in landen die voor Nederland economisch belangrijk
zijn (bijv. China, Indonesië, Nigeria). Naast het morele standpunt geldt
als leidraad dat volgens de Nederlandse regering op de langere termijn ook
onze meer directe belangen gediend zijn met behoorlijk bestuur en respect
voor de mensenrechten in die landen.ii. «De politieke inzet heeft hoofdzakelijk
betrekking op de burger- en politieke rechten. Economische, sociale en culturele
rechten krijgen weinig aandacht.»De conclusie van de IOB dat de politieke inzet vaker gericht is op het
aan de orde stellen van schendingen van burger- en politieke rechten dan op
economische, sociale en culturele rechten is juist. Dit komt omdat het bij
ESC-rechten om een «redelijke inspanning» gaat die overheden zich
moeten getroosten om zulke rechten te implementeren. Deze rechten zijn niet
alleen minder direct afdwingbaar, het is ook moeilijker aantoonbaar wanneer
sprake is van een «redelijke inspanning» van de overheid. Dit
laat onverlet dat de doelstellingen binnen de ontwikkelingssamenwerking, die
grotendeels gericht zijn op het realiseren van economische en sociale rechten,
meer in termen van mensenrechten gesteld kunnen worden (bijvoorbeeld «recht
op onderwijs») en dat in de politieke dialoog meer aandacht aan ESC-rechten
geschonken kan worden. iii. «Mensenrechten zijn geïntegreerd
binnen ontwikkelingsprogramma’s. De integratie van mensenrechten in
overige beleidsterreinen is weinig zichtbaar in de beleidsuitvoering.»Het is het streven van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking om mensenrechten
te integreren binnen ontwikkelingsprogramma’s. De mensenrechtenbenadering
is hier een goed middel voor: ontwikkelingsdoelen worden in termen van mensenrechten
gesteld, burger- en politieke rechten (bijv. vrijheid van meningsuiting) die
van invloed zijn op de realisatie van economisch, sociale en culturele rechten
(bijv. toegang tot kwalitatief goed onderwijs) worden geadresseerd en cruciale
mensenrechtenelementen zoals non-discriminatie, participatie en het afleggen
van verantwoording door de overheid aan de burgers maken onderdeel uit van
ontwikkelingsprogramma’s teneinde de legitimiteit en effectiviteit van
de programma’s te verhogen. In 2005 is een begin gemaakt met de introductie
van deze benadering op vijf ambassades; andere volgen in 2006.Voor wat betreft de integratie van mensenrechten in overige beleidsterreinen
geeft de IOB een aantal voorbeelden waaruit blijkt hoe mensenrechten in de
onderzochte ambassades zijn geïntegreerd in diverse beleidsterreinen.
Integratie van mensenrechten in buitenlands beleid is echter breder dan uit
die illustratie van specifieke gevallen blijkt. Voorbeelden van andere vormen
van integratie van mensenrechten in essentiële beleidsterreinen van buitenlandse
zaken zijn:– Bij de toetsing van aanvragen voor uitvoer van militair materieel,
is eerbiediging van de rechten van de mens in het land van eindbestemming
een expliciet onderdeel. Aan dit criterium zal worden toegevoegd dat aanvragen
ook zullen worden beoordeeld aan de hand van de naleving van het internationaal
humanitair recht door het bestemmingsland.– EU verordeningen bepalen een verbod op uitvoer van materieel dat
tevens gebruikt kan worden voor foltering en het uitvoeren van de doodstraf.– Mensenrechtenwaarborgen zijn geïntegreerd in de EU-richtlijnen
terrorismebestrijding.– Mede door Nederlandse inzet zijn in de EU handels-, associatie-
en samenwerkingsakkoorden mensenrechtenclausules opgenomen.– EU kandidaat-toetreders worden conform de Kopenhagen-criteria
op de naleving van mensenrechten beoordeeld.– Het communicatieprogramma binnen het medefinancieringsstelsel
heeft tot doel om communicatieprocessen in ontwikkelingslanden te bevorderen
die het recht op participatie van burgers in het publieke debat en in het
vaststellen van prioriteiten voor ontwikkeling helpen verwezenlijken.Daarnaast heeft ook de mensenrechtenambassadeur als een van zijn belangrijkste
taken de mensenrechten te integreren in alle onderdelen van het buitenlands
beleid. Deze integratie vindt deels thematisch plaats (bijvoorbeeld ten aanzien
van maatschappelijk verantwoord ondernemen), deels met betrekking tot specifieke
landen of regio’s. Zowel de landenbezoeken van de mensenrechtenambassadeur
als de contacten met het maatschappelijk middenveld in Nederland hebben mede
tot doel het onderwerp mensenrechten breder en hechter te verankeren in het
buitenlands beleid.Het zijn slechts enkele voorbeelden die aangeven dat mensenrechten veelzijdiger
zijn geïntegreerd in het buitenlands beleid dan naar voren komt in het
IOB rapport. iv. «De algemene beleidsdoelen van het mensenrechtenbeleid
zijn op landenniveau beperkt geoperationaliseerd.»De IOB constateert dat in de meeste bestudeerde landen geen uitgeschreven
plan bestaat voor de inzet van politieke instrumenten. De IOB suggereert dat
het hanteren van een planningsinstrument waarin doelstellingen, strategieën
en inzet van instrumenten en referentiepunten zijn uiteengezet, de inzet meetbaarder
maakt en een hulpmiddel kan zijn in het maken van afwegingen met betrekking
tot de inzet van politieke instrumenten.De vraag doet zich voor of een politiek weerbarstig en gevoelig thema
zoals mensenrechten zich laat vangen in een spoorboekje van doelstellingen,
instrumenten, interventies en referentiepunten. Een en ander hangt sterk af
van de mate van invloed dat een land of de EU heeft en daaraan gekoppeld of
het om re-actieve of pro-actieve interventies gaat.Ten aanzien van het re-actieve mensenrechtenbeleid is een planmatige operationalisering
ingewikkeld. De invloed op het voorkomen van een uit te voeren doodstraf is
immers een stuk minder direct beïnvloedbaar en de verdwijning van een
mensenrechtenactivist is moeilijk voorspelbaar. Om adequaat te kunnen reageren
op dergelijke situaties is bekendheid van en ervaring met beschikbare instrumenten
zoals démarches, verklaringen, stille diplomatie, publieke diplomatie,
resoluties en inzet van hoogwaardigheidsbekleders essentieel, en die dynamiek
laat zich moeilijk vangen in een strikte planmatige benadering.Voor pro-actieve mensenrechteninterventies kan een planmatige aanpak zoals
de IOB die voorstaat beter werken. Op projectniveau is bijvoorbeeld de ondersteuning
aan een onafhankelijke Ombudsman te onderbouwen met meetbare doelstellingen
(bijv. aantal behandelde klachten, mate waarin de bevolking op de hoogte is
van het bestaan van de Ombudsman en daar tevreden over is). Deze planmatige
aanpak is vaak terug te vinden in de zogenaamde beoordelingsmemoranda. Op
het meer geaggregeerde landenniveau is er ruimte voor verbetering. De jaarplannen
en de meer recente meerjarige strategische plannen zijn qua omvang dermate
bondig en qua thema’s veelomvattend, dat van een uitgebreide planmatige
operationalisering van de diverse beleidsterreinen, waaronder mensenrechten,
minder sprake is. Een enkele ambassade heeft op eigen initiatief het lokaal
uit te voeren mensenrechtenbeleid op papier gezet (bijvoorbeeld Indonesië,
Palestijnse Gebieden), maar deze uitzonderingen laten ruimte voor verbeterde
aansturing.Ten aanzien van de meetbaarheid van de politieke dialoog klopt het dat
slechts in een aantal gevallen dialogen zijn voorzien van referentiepunten
(China en Iran). Ook hier is ruimte voor verbetering.v. «De politieke inspanningen op het gebied
van de mensenrechten zijn ten dele effectief geweest. Als de inzet niet het
gewenste effect heeft gehad, betekent dit niet dat de inzet onterecht is geweest.»De door de IOB aangedragen voorbeelden van politieke inspanningen (bilateraal
en multilateraal) laten een patroon zien van consequente hoge Nederlandse
inzet. Of het nu gaat om het bieden van bescherming aan mensenrechtenorganisaties
in Rwanda of om het indienen van een resolutie over Iran, Nederland loopt
daarbij al snel voorop. Gezien de internationale arena waarbinnen Nederland
opereert (EU, VN) en de politieke gevoeligheid van de aangedragen kwesties
in derde landen nemen wij met instemming kennis van de constatering dat de
Nederlandse inzet in veel gevallen gedeeltelijk effectief is. In gevallen
waar dit niet zo is, blijft de Nederlandse inzet gericht op het
bereiken van resultaten. Dit geldt bijvoorbeeld voor interventies ten behoeve
van godsdienstvrijheid in China. Ook al leiden politieke interventies niet
direct tot het gewenste resultaat, dan nog zal de Nederlandse regering zich
vanwege de aard van het mensenrechtenbeleid blijven inzetten voor het bevorderen
van respect voor mensenrechten.vi. «Bij een derde van de programma’s en projecten
is het niet mogelijk om op basis van het dossier een oordeel te geven over
effectiviteit. Bij een kwart is het niet mogelijk een uitspraak te doen over
het realiseren van de output. Wanneer wel een oordeel kan worden gegeven is
dit meestal positief.»De door IOB bevonden resultaten uit de deelstudie programma’s en
projecten, worden gedeeld. Een verbeterpunt is het kritischer beoordelen van
projectaanvragen op meetbare doelstellingen en outputs en het kritischer beoordelen
van rapportages. Uit het feit dat wanneer wel een oordeel gegeven kan worden
over de effectiviteit en de output (respectievelijk in tweederde en driekwart
van de onderzochte programma’s en projecten), dit een positief oordeel
is, kan worden opgemaakt dat de keuze van de partners de juiste is.vii. «De uitvoering van door Nederland gefinancierde
programma’s en projecten in Guatemala is in tweederde van de gevallen
relevant en effectief geweest. In de helft van de gevallen is de uitvoering
efficiënt geweest.»De Nederlandse regering kan zich vinden in de analyse en de aanbevelingen
van de landenevaluatie Guatemala.viii. «De negen niet-gouvernementele mensenrechtenorganisaties
hebben hun programma’s overwegend effectief en efficiënt uitgevoerd.»De Nederlandse regering hecht grote waarde aan de rol van het maatschappelijk
middenveld op het terrein van de mensenrechten en is dan ook verheugd dat
de onderzochte organisaties hun programma’s overwegend effectief en
efficiënt hebben uitgevoerd. Financiering van Nederlandse mensenrechtenorganisaties
zal vanaf dit jaar onder het Mede Financierings Stelsel geschieden (DSI/MIJ/315/05
d.d. 12/7/05) en financiering van een aantal strategische buitenlandse mensenrechtenorganisaties
vindt sinds 2006 plaats onder SALIN (Strategische Alliantie Internationale
Organisaties, DSI/MIJ/128/06 d.d. 23/3/06).3. Consequenties voor het Nederlandse mensenrechtenbeleidOok in de toekomst zal het ministerie van Buitenlandse Zaken zich uiteraard
blijven inspannen voor de naleving van de mensenrechten, op politiek terrein,
binnen de ontwikkelingssamenwerking, bilateraal en multilateraal. Het uitgangspunt
daarbij blijft dat mensenrechten een essentieel onderdeel vormen van het geïntegreerde
buitenlands beleid. Dit houdt in dat steeds de meeste effectieve inzet zal
worden bepaald afhankelijk van de situatie en andere doelen van het buitenlandse
beleid. Ook in die gevallen waar geen direct effect verwachtbaar is, blijft
het om morele redenen gerechtvaardigd zich in te zetten voor individuele gevallen
of voor structurele verbetering. Zoals IOB terecht constateert, is een inzet
die als niet effectief wordt beoordeeld, niet onterecht geweest. Daarbij zij
wel aangetekend dat waar interventies nodig zijn, de voorkeur uit moet blijven
gaan naar gecoördineerde politieke EU-inzet op het terrein van de mensenrechten. Daarnaast kijkt Nederland nadrukkelijk naar de mogelijkheden
voor additionele bilaterale inspanningen. De IOB heeft deze evaluatie niet
benut om op gestructureerde wijze aandacht te geven aan de politieke rol die
de EU in toenemende mate speelt. Hierdoor blijft de meerwaarde van een politieke
EU-inzet in vergelijking tot een bilaterale inzet onderbelicht.Ter bevordering van de ESC-rechten zal de mensenrechtenbenadering binnen
de ontwikkelingssamenwerking verder worden uitgewerkt en toegepast. Dit jaar
zullen naar verwachting wederom vijf posten worden ondersteund, zal intensief
worden samengewerkt met gelijkgezinde donoren (onder andere in OESO/DAC verband)
en zal op basis hiervan de laatste hand worden gelegd aan de ontwikkeling
van beleid en instrumenten.Teneinde de pro-actieve beleidsdoelen van het mensenrechtenbeleid op landenniveau
beter te operationaliseren is op een aantal terreinen verbetering mogelijk:– Een beperkt aantal Nederlandse ambassades in landen waar sprake
is van ernstige en/of massale mensenrechtenschendingen, zal worden verzocht
om als nadere uitwerking op hun Meerjaren strategische planning een beleidsdocument
te schrijven waarin doelen, strategie en middelen ter verbetering van de mensenrechtensituatie
worden uitgeschreven. De Nederlandse ambassade in China is hier reeds mee
begonnen.– De ambassades in de 36 partnerlanden zullen bij de nieuwe ronde
voor de meerjarige strategische plannen duidelijk moeten aangeven op welke
wijze zij mensenrechten zullen integreren in hun werkzaamheden.– De niet-partnerlanden, die in aanmerking komen voor gelden uit
de Strategische Faciliteit Activiteiten Mensenrechten en Goed Bestuur (FSA),
zullen hun aanvragen moeten baseren op een lokaal uitgewerkte strategie ter
verbetering van de mensenrechtensituatie.– Tenslotte zal het instrument politieke dialoog verder geprofessionaliseerd
worden. Een goed aanknopingspunt daarbij zijn de door Nordic-plus (Noorwegen,
Zweden, Denemarken, Finland, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Ierland) afgesproken
zogenaamde «onderliggende principes» van gezamenlijke begrotingssteun:
armoedebestrijding; voorkomen van corruptie; en respect voor mensenrechten.
De Nederlandse ambassades in landen aan wie wij begrotingssteun geven en die
een dergelijke politieke dialoog voeren, zullen actiever worden ondersteund
bij het vormgeven en resultaatgericht maken van deze dialoog.Voor wat betreft door het ministerie beheerde programma’s en projecten
van NGOs en internationale organisaties is reeds een start gemaakt met het
kritischer beoordelen van de projectaanvragen op meetbare doelstellingen en
outputs alsmede met het kritischer beoordelen van rapportages op bereikte
resultaten.Naar aanleiding van de evaluatie Guatemala is een aantal veranderingen
doorgevoerd. In alle programma’s wordt nu consequent aandacht besteed
aan de inheemse bevolking en er zijn twee programma’s gestart die specifiek
op twee inheemse groepen zijn gericht. Programma’s die minder goed werden
beoordeeld, zijn beëindigd of omgevormd. Politieke inzet, waaronder aandacht
voor respect voor mensenrechten, blijft een kernactiviteit van de ambassade. Wij vertrouwen erop dat deze beleidsvoornemens zullen bijdragen aan een
verhoging van de effectiviteit van het Nederlandse mensenrechtenbeleid.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der Hoeven XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-V-132.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl