ECLI:NL:RBGEL:2026:1571, Rechtbank Gelderland, 27-02-2026, 11831654
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2026-02-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Dexia. Verboden advisering. (Tussenpersoonzaak)

RECHTBANK 
      GELDERLAND
    
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Nijmegen
    
    
    
      Zaaknummer: 11831654 \ CV EXPL  25-2233
    
    
    
      
        Vonnis van 27 februari 2026
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
  
  
    1. [naam eiser in conventie / verweerder in reconventie & incident 1] , 2. [naam eiser in conventie / verweerder in reconventie & incident 2] , 
    
      beiden te [woonplaats 1] ,
      eisende partijen in conventie ,
      verwerende partijen in reconventie en in het incident,
      hierna samen te noemen: [eisers in conventie] ,
      gemachtigde: Leaseproces ,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        DEXIA NEDERLAND B.V., 
      te Amsterdam,
      gedaagde partij in conventie,
      eisende partij in reconventie in de hoofdzaak en verzoekende partij in het incident,
      hierna te noemen: Dexia,
      gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      
        Het verloop van de procedure blijkt uit:
        - de dagvaarding,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie, met een incidenteel verzoek,- de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie,- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie,- de conclusie van dupliek in reconventie, tevens houdende akte uitlaten producties in conventie. 
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2Kern van de zaak 
    
      2.1.
      
        [eisers in conventie] heeft via een tussenpersoon één of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorgangster van) Dexia. Die overeenkomst(en) hield(en) het volgende in. [eisers in conventie] leende geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen. [eisers in conventie] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [eisers in conventie] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat [eisers in conventie] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door [eisers in conventie] geleden schade helemaal moet vergoeden.
      
    
    
      2.2.
      Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [eisers in conventie] geleden schade helemaal moet vergoeden.
      
    
  
  
    
      3De feiten
    
    
      3.1.
      
        [eisers in conventie] heeft de volgende leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
      
      
        
          
          
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Contractnr.
              
              
                Datum
              
              
                Naam overeenkomst
              
              
                Looptijd
              
              
                Leasesom
              
            
            
              
                I.
              
              
                
                  [contractnummer]
                
              
              
                01-03-2001
              
              
                AEX Plus Effect
              
              
                180 mnd.
              
              
                € 24.503,40
              
            
            
              
                II.
              
              
                
                  [contractnummer]
                
              
              
                01-03-2001
              
              
                AEX Plus Effect
              
              
                180 mnd.
              
              
                € 40.840,20
              
            
          
        
      
      
    
    
      3.2.
      Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
      
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                Nr.
              
              
                Datum eindafrekening
              
              
                Resultaat
              
              
                Betaald
              
            
            
              
                I.
              
              
                03-04-2006
              
              
                € 2.373,80
              
              
                Ja, door Dexia aan [eisers in conventie]
              
            
            
              
                II.
              
              
                03-04-2006
              
              
                € 3.956,45
              
              
                Ja, door Dexia aan [eisers in conventie]
              
            
          
        
      
      
    
    
      3.3.
      Volgens opgave van Dexia heeft [eisers in conventie] op grond van de overeenkomsten – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 17.787,62 aan maandtermijnen en geen bedrag aan restschuld betaald. Volgens die opgave heeft [eisers in conventie] geen dividenden ontvangen en geen aan fiscaal voordeel genoten. Dexia heeft een bedrag van € 6.330,25 aan [eisers in conventie] uitgekeerd. 
      
    
    
      3.4.
      De gemachtigde van [eisers in conventie] , Leaseproces, heeft bij brief van 27 april 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook nog andere gronden aan te voeren.
      
      
        
          4.	De vordering en het verweer in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en de verzoeken in de incidenten
        
      
      
    
    
      4.1.
      
        [eisers in conventie] vordert, dan wel verzoekt (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
      -       voorwaardelijk:
       Dexia zal veroordelen het aanvraagformulier en haar versie van de ondertekende     overeenkomsten aan [eisers in conventie] te verstrekken      
      - onvoorwaardelijk: 
      
         voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens 
        
          [eisers in conventie] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten,
         voor recht zal verklaren dat [eisers in conventie] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en zij is gehouden die schade te vergoeden,
         Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [eisers in conventie] van al datgene dat hij aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, met wettelijke rente, 
         Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van 
        
          [eisers in conventie] , met wettelijke rente,
         Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met wettelijke rente.
      
      
    
    
      4.2.
      Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert, dan wel verzoekt (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
      - in het incident:
      
        [eisers in conventie] zal veroordelen om aan Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier, althans van andere schriftelijke documenten waar de door Leaseproces namens [eisers in conventie] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen aan zijn ontleend,
      - in de hoofdzaak:
       voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomsten met contractnummers ‘ [contractnummer] ’ en ‘ [contractnummer] ’ niets meer aan [eisers in conventie] is verschuldigd, met een veroordeling van [eisers in conventie] in de proceskosten.
    
    
      4.3.
      Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover nodig, nader worden ingegaan.
      
      
        
          5.	De beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident
        
      
      
      
        
          algemeen
          5.1.	 Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [eisers in conventie]
      
      
    
    
      5.2.
      De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen. 
    
    
      5.3.
      Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
      
        
          er is sprake van huurkoop;
        
        
          er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
        
        
          Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
        
        
          
            [eisers in conventie] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen;
        
        
          er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
        
      
      
        verjaring
      
    
    
      5.4.
      Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [eisers in conventie] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
      
      
        
          tussenpersoon 
        
      
    
    
      5.5.
      
        [eisers in conventie] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon [de tussenpersoon] Assurantiën en Onroerende Zaken (verder: de tussenpersoon). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 
    
    
      5.6.
      De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [eisers in conventie] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon [eisers in conventie] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [eisers in conventie] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [eisers in conventie] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [eisers in conventie] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomsten en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
    
    
      5.7.
      
        
          [eisers in conventie] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende: 
        
          [eisers in conventie] heeft op advies van een financieel adviseur van [de tussenpersoon] Assurantiën en Onroerende Zaken (hierna: [de tussenpersoon] ) een tweetal AEX Plus Effect overeenkomsten van Bank Labouchere afgesloten.
        
          [eisers in conventie] heeft in de periode voor het afsluiten van de overeenkomsten met Bank Labouchere zijn huis met enige overwaarde verkocht. In die periode wilde [eisers in conventie] advies in winnen om een nieuwe hypotheek af te sluiten en heeft hij contact opgenomen met [de tussenpersoon] . De medewerker van [de tussenpersoon] stelde voor om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [eisers in conventie] door te nemen met een financieel adviseur van [de tussenpersoon] . [eisers in conventie] heeft hiermee ingestemd.
        Tijdens het huisbezoek heeft de adviseur van [de tussenpersoon] geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [eisers in conventie] Zo is met de adviseur gesproken over het inkomen, de hypotheeksituatie en toekomstplannen van [eisers in conventie] In het bijzonder ging het daarbij over de overwaarde die was gerealiseerd bij de verkoop van het huis. Daarbij is uitgebreid met de adviseur gesproken over de wens van [eisers in conventie] om een manier te zoeken om vermogen op te bouwen over deze overwaarde. Tegelijkertijd wilden zij een nieuwe hypotheek afsluiten voor een nieuw huis. Daarbij is gesproken over het investeren in een nieuwe woning, maar dit was volgens de adviseur niet de beste optie. In de woorden van de adviseur: “Dat is het domste wat je kan doen”. De adviseur gaf aan dat het mogelijk was om vermogen op te bouwen ter aanvulling van zijn pensioen en mogelijk zelfs eerder te kunnen stoppen met werken. Hij gaf daarbij aan hij dat hij hier een geschikt product voor wist.
        De adviseur adviseerde [eisers in conventie] om het AEX Plus Effect product van Bank Labouchere af te sluiten. [eisers in conventie] diende hiervoor een deel van de opbrengst van de verkoop van zijn woning aan te wenden voor de vooruitbetaling van het AEX Plus Effect product. De adviseur adviseerde om twee overeenkomsten af te sluiten met een totale vooruitbetaling van ongeveer NLG 38.400,00. Volgens de adviseur zou [eisers in conventie] op deze wijze aanzienlijk vermogen op bouwen, waardoor [eisers in conventie] vermogen zou kunnen opbouwen ter aanvulling van zijn pensioen en mogelijk eerder zou kunnen stoppen met werken. De adviseur zette zijn advies kracht bij door middel van een brochure over het AEX Plus Effect. In deze brochure wees de adviseur op de zeer rooskleurige rendementen en opbrengsten bij de geadviseerde inleg voor [eisers in conventie] 
        De adviseur heeft [eisers in conventie] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft hij er
        niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomsten. Als [eisers in conventie] op deze risico’s gewezen was had hij de AEX Plus Effect overeenkomsten nooit afgesloten.
        
          [eisers in conventie] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseur en zijn advies. Om deze reden heeft [eisers in conventie] het advies van de adviseur opgevolgd. De aanvraag voor de AEX Plus Effect overeenkomsten is door de adviseur in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomsten zijn op een later moment ondertekend. Uiteindelijk heeft [eisers in conventie] twee AEX Plus Effect overeenkomsten afgesloten met een vooruitbetaling van respectievelijk NLG 14.399,04 en NLG 23.999,72.
        Het opvolgen van het advies heeft voor [eisers in conventie] desastreus uitgepakt. In plaats van het
        voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, is [eisers in conventie] de betaalde inleg na
        genoeg geheel kwijtgeraakt.
      
      
    
    
      5.8.
      
        [eisers in conventie] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
      - een kopie van de overeenkomst van 1 maart 2001 met contractnummer [contractnummer] , voorzien van de tekst: “Adviseur: ATP00733- [de tussenpersoon] Ass. En Onroerende Zaken”,
      - een kopie van de overeenkomst van 1 maart 2001 met contractnummer [contractnummer] , voorzien van de tekst: “Adviseur: ATP00733- [de tussenpersoon] Ass. En Onroerende Zaken”,
      - een kopie van een brochure van het AEX Plus Effect product met daarin onder meer een investerings- en kapitaalprognose van een AEX Plus Effect product met een leasesom van 
      NLG 12.839,06 en, een maandbedrag van NLG 150,00 en een looptijd van 180 maanden, en een investerings- en kapitaalprognose van een AEX Plus Effect product met een leasesom van NLG 37.507,89, een maandbedrag van NLG 400,00 en een looptijd van 240 maanden
      - een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van 
      8 april 2022 van [de tussenpersoon] Assurantiën en Onroerende Zaken B.V., waaruit blijkt dat de tussenpersoon zich ten tijde van het aangaan van de overeenkomst bezighield met ‘Het bemiddelen in verzekeringen, financieringen, pensioenen, lijfrentes, het bemiddelen bij aan- en verkoop van onroerende zaken en het verzorgen van hypotheken.’
      
      
        
          aanhoudingsverzoek
        
      
    
    
      5.9.
      Dexia heeft grote bezwaren tegen de – door haar zo genoemde – ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen.
      
    
    
      5.10.
      Het verzoek van Dexia wordt niet gehonoreerd, omdat de jurisprudentie van de gerechtshoven op dit punt de juistheid van de door de rechtbanken gevolgde redenering vooralsnog bevestigt. Er is bovendien geen concrete indicatie dat de Hoge Raad de betreffende arresten mogelijk gaat vernietigen.
      
      
      
      
        
          (nieuwe) argumenten Dexia
        
      
    
    
      5.11.
      Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer:
      
        
          dat ten onrechte de gemachtigde van de afnemer op zijn woord wordt geloofd;
        
        
          dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon;
        
        
          dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust, en
        
        
          dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.
        
      
    
    
      5.12.
      Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [eisers in conventie] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de adviseur van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in zijn geval heeft [eisers in conventie] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [eisers in conventie] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomsten dan wel tot stand waren gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [eisers in conventie] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [eisers in conventie] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [eisers in conventie] en de adviseur van de tussenpersoon, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [eisers in conventie] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt. 
      
      
      
      
        
          wetenschap Dexia
        
      
    
    
      5.13.
      In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [eisers in conventie] Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst met [eisers in conventie] kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [eisers in conventie] voor rekening van Dexia.
      
      
        
          aansprakelijkheid Dexia
          5.14.	Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [eisers in conventie] de overeenkomsten is aangegaan, heeft zij jegens [eisers in conventie] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [eisers in conventie] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
      
      
      
        
          vorderingen van [eisers in conventie]
          5.15.	De door [eisers in conventie] gevorderde verklaring voor recht zal daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens 
        
          [eisers in conventie] heeft gehandeld door hem als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eisers in conventie] niet alleen als klant aanbracht maar hem tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat. 
      
      
      
        
          de schade
        
      
    
    
      5.16.
      
        [eisers in conventie] heeft aan de hand van het door Dexia overgelegde financiële overzicht in de conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie de schade berekend op        € 11.457,37. Dexia heeft deze schadeberekening betwist. Dexia heeft gewezen op het bedrag van € 10.483,48 dat zij op 24 februari 2025 aan [eisers in conventie] als ‘onverplichte uitbetaling’ heeft uitgekeerd. Dexia stelt zich op het standpunt dat dit bedrag voor € 5.900,53 uit rente bestaat zodat € 4.582,95 in mindering strekt op de schade van [eisers in conventie] Volgens Dexia bedraagt de daadwerkelijke schade van [eisers in conventie] daardoor € 6.874,42. [eisers in conventie] betwist niet dat hij € 10.483,48 heeft ontvangen, maar spreekt wel tegen dat sprake is van     € 5.900,53 aan rente.
      
    
    
      5.17.
      De kantonrechter oordeelt als volgt. Zoals [eisers in conventie] heeft aangevoerd, heeft Dexia de opbouw van de € 10.483,48 niet toegelicht en ook niet onderbouwd. Weliswaar staat in het als productie 1 door Dexia overgelegde financiële overzicht in de kolom ‘Onverplichte uitbetaling’ een bedrag van € 5.900,53 aan rente, maar dat is gelet op de betwisting van [eisers in conventie] onvoldoende. Het had op de weg van Dexia gelegen om haar renteberekening inzichtelijk te maken. Dat betekent dat de kantonrechter ervan moet uitgaan dat de schadeberekening van [eisers in conventie] juist is.
      
    
    
      5.18.
      
        In de door [eisers in conventie] als productie G overgelegde brief waarin Dexia de betaling van uitbetaling aankondigt, staat:
        “[…]
        
          Belangrijk: deze betaling is onverplicht en wordt gedaan zonder erkenning van schuld. Het betreft een vooruitbetaling op een mogelijke vergoeding die u wellicht in rechte kunt krijgen indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Mocht achteraf in rechte blijken dat de vooruitbetaling te laag is, dan zal Dexia de betaling aanvullen met hetgeen waartoe zij dan door een rechter veroordeeld wordt. Mocht achteraf blijken dat de vooruitbetaling te hoog en ten onrechte is gedaan, dan behoudt Dexia zich het recht voor de betaling geheel of gedeeltelijk van u terug te vorderen.
        
        […]”
      
      
    
    
      5.19.
      Hieruit leidt de kantonrechter af dat het bedrag van € 10.483,48 in het algemeen als een voorschot is betaald. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door [eisers in conventie] betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening te worden gehouden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht, waarvan de juistheid door [eisers in conventie] , behoudens het bedrag van de ‘onverplichte uitbetaling’, niet of onvoldoende gemotiveerd is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3). Op deze uitkomst strekt vervolgens in mindering het door Dexia betaalde bedrag van € 10.483,48.
      
    
    
      5.20.
      Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
      
    
    
      5.21.
      Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [eisers in conventie] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
      
      
      
      
        
          het (voorwaardelijke) verzoek van [eisers in conventie] tot overlegging stukken
        
      
    
    
      5.22.
      
        [eisers in conventie] verzoekt Dexia op te dragen om een afschrift te verstrekken van de aanvraagformulieren en de bij Dexia in bezit zijnde ondertekende overeenkomsten. Uit het voorgaande volgt dat [eisers in conventie] in het gelijk zal worden gesteld. Hij heeft dan ook geen belang meer bij dit stuk in deze procedure, zodat het verzoek zal worden afgewezen. De proceskosten zullen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
        
          het incidentele verzoek van Dexia
        
      
    
    
      5.23.
      Dexia verzoekt dat [eisers in conventie] wordt veroordeeld het intakeformulier, dan wel een ander schriftelijk document van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken waaraan de door de gemachtigde ingenomen stellingen zijn ontleend.
      
    
    
      5.24.
      Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [eisers in conventie] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia zal worden afgewezen. 
      
    
    
      5.25.
      De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk zal worden gesteld. De proceskosten aan de zijde van [eisers in conventie] worden begroot op € 87,00. 
      
      
        
          vorderingen Dexia
        
      
    
    
      5.26.
      Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen.
      
      
        
          proceskosten
        
      
    
    
      5.27.
      Omdat [eisers in conventie] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten). De proceskosten van [eisers in conventie] worden begroot op:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - kosten van de dagvaarding
              
              
                €
              
              
                144,47
              
              
                
              
            
            
              
                - griffierecht
              
              
                €
              
              
                90,00
              
              
                
              
            
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                576,00
              
              
                (2 punten × € 288,00)
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                144,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                954,47
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
    
      5.28.
      Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. 
      
    
    
      5.29.
      De gevorderde rente over de proceskosten zal als na te melden worden toegewezen.
      
    
  
  
    
      6De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      
        in het incident van Dexia 
      
    
    
    
      6.1.
      wijst het verzoek af,
      
    
    
      6.2.
      veroordeelt Dexia in proceskosten van [eisers in conventie] , tot op heden begroot op € 87,00,
      
      
        
          in conventie 
          
        
      
    
    
      6.3.
      verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [eisers in conventie] heeft gehandeld door [eisers in conventie] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eisers in conventie] niet alleen als klant aanbracht maar [eisers in conventie] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
      
    
    
      6.4.
      verklaart voor recht dat [eisers in conventie] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en dat Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
      
    
    
      6.5.
      veroordeelt Dexia om aan [eisers in conventie] , tegen behoorlijk bewijs van kwijting, te betalen de schade, vermeerderd met de wettelijke rente daarover een en ander zoals weergegeven in rechtsoverweging 5.19.,
      
    
    
      6.6.
      veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 954,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
      
    
    
      6.7.
      veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan,
      
    
    
      6.8.
      verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      6.9.
      wijst het meer of anders gevorderde af,
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      6.10.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      6.11.
      veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [eisers in conventie] gevallen, tot op heden begroot op nihil.
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.C. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 27 februari 2026.
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
          
        
      
      
      
      
        62956/560
      
    
  
  
    In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135).
  
  
     Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 januari 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462, gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:23 en de arresten van Hof Arnhem-Leeuwarden van 
    11 februari 2025 waaronder ECLI:NL:GHARL:2025:684.
  
  
     Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862.
  
  
     Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177, gerechtshof ’s Hertogenbosch 10 december 2024 ECLI:NL:GHSCHE:2024:3936, gerechtshof Arnhem Leeuwarden 11 februari 2025 ECLI:NL:GHARL:2025:684, ECLI:NL:GHARL:2025:686, ECLI:NL:GHARL:2025:687, ECLI:NL:GHARL:2025:688 en ECLI:NL:GHARL:2025:689, gerechtshof Amsterdam 11 februari 2025 ECLI:NL:GHAMS:2025:379.
  
  
     Zie bijvoorbeeld Hoge Raad 9 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:882.
  
  
     Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862.