ECLI:NL:RBMNE:2025:7701, Rechtbank Midden-Nederland, 26-03-2025, C/16/561419 / HA ZA 23-521
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-03-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Volgt.

vonnis
    RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Civiel recht
      handelskamer
    
    
    
      locatie Utrecht
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/16/561419 / HA ZA 23-521
    
    
    
      
        Vonnis van 26 maart 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      eiser,
      advocaat mr. E. Köse te Rotterdam,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      gedaagde,
      advocaat mr. H.F.C. Hoogendoorn te De Bilt.
    
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiser] en [gedaagde] worden genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit het tussenvonnis van 9 oktober 2024. Met dat tussenvonnis heeft de rechtbank het verzoek van [gedaagde] om de bewijslastverdeling en de bewijsopdracht te herzien afgewezen.
      
    
    
      1.2.
      De zaak is naar de rol verwezen voor vonnis. 
      
      
    
  
  
    
      2De verdere beoordeling
    
      2.1.
      Met het tussenvonnis van 12 juni 2024 heeft de rechtbank aan [gedaagde] opgedragen te bewijzen dat hij op 16 augustus 2022 een bedrag van € 79.000,- contant heeft betaald aan [eiser] , waarna [eiser] en hij gezamenlijk het kenteken van de Porsche hebben overgeschreven op naam van [gedaagde] , waarna [eiser] aan [gedaagde] de sleutel van de Porsche heeft overhandigd.
      
    
    
      2.2.
      
        [gedaagde] heeft in het kader van de bewijsopdracht twee foto’s overgelegd: een foto van stapeltjes bankbiljetten en een foto van een open kofferbak van een auto. De rechtbank is van oordeel dat [gedaagde] hiermee niet in de bewijsopdracht is geslaagd. Dit wordt als volgt toegelicht. 
      
      
        
          Foto van stapeltjes bankbiljetten
        
      
      
    
    
      2.3.
      De foto van stapeltjes bankbiljetten is volgens [gedaagde] een foto van het contante geld waarmee hij de Porsche heeft betaald, op 13 juli 2022 gemaakt met zijn oude telefoon. 
      
    
    
      2.4.
      De foto bewijst niet dat [gedaagde] op 16 augustus 2022 een bedrag van € 79.000,- contant aan [eiser] heeft betaald. Uit de foto kan niet worden afgeleid dat [gedaagde] een bedrag in contanten aan [eiser] heeft overhandigd. Verder kan uit de foto niet worden afgeleid dat de stapeltjes bankbiljetten die daarop staan van [gedaagde] waren. De rechtbank wijst er hierbij op dat [gedaagde] niet heeft uitgelegd hoe hij aan die stapeltjes bankbiljetten is gekomen. Dit had, zeker in het licht van de conclusie van de rechtbank dat “ [gedaagde] niet heeft kunnen laten zien dat hij in augustus 2022 over het geld kon beschikken om een dusdanige dure auto contant af te rekenen”, wel op zijn weg gelegen. Tot slot staan op de foto zeven stapeltjes bankbiljetten met volgens [gedaagde] een waarde van € 10.000,- per stapeltje. De totale waarde van de bankbiljetten is daarmee € 70.000,-. Die waarde stemt niet overeen met het bedrag van € 79.000,- waar het hier om gaat. 
      
      
        
          Foto van een open kofferbak van een auto
        
      
      
    
    
      2.5.
      De foto van een open kofferbak van een auto is volgens [gedaagde] een foto die per ongeluk op 16 augustus 2022 om 19.24 uur van de open kofferbak van de Porsche is gemaakt. De foto bewijst volgens [gedaagde] dat [eiser] toen bij de RDW-overschrijving van de Porsche aanwezig was, omdat op de foto een deel van de mobiele telefoon van [eiser] is te zien.
      
    
    
      2.6.
      De foto bewijst niet dat [eiser] en [gedaagde] gezamenlijk het kenteken van de Porsche hebben overgeschreven op naam van [gedaagde] , al omdat uit een deel van een mobiele telefoon, zoals op de foto te zien, niet kan worden afgeleid dat [eiser] daar toen aanwezig was. 
      
      
        
          Conclusie
        
      
      
    
    
      2.7.
      
        [gedaagde] heeft niet bewezen dat [eiser] de Porsche aan hem heeft verkocht en geleverd. De rechtbank concludeert dan ook dat [eiser] de eigenaar van de Porsche is gebleven. 
      
    
    
      2.8.
      Het Openbaar Ministerie heeft op 15 februari 2023 - op grond van artikel 94 Sv; in het kader van een strafrechtelijk onderzoek naar diefstal van de Porsche door [gedaagde] - beslag gelegd op de Porsche. [gedaagde] heeft vervolgens een klaagschrift ex 552a Sv bij de rechtbank Rotterdam ingediend. De rechtbank Rotterdam heeft de klacht van [gedaagde] , gericht op teruggave van de Porsche aan hem, op 25 mei 2023 ongegrond verklaard. 
      
    
    
      2.9.
      Onduidelijk is of het door het Openbaar Ministerie gelegde beslag tot op de dag van vandaag, ruim twee jaar na de beslaglegging, voortduurt. Niet uitgesloten kan worden dat de Porsche (ten onrechte) aan [gedaagde] is teruggegeven. De rechtbank zal de vordering onder I, de vordering tot teruggave van de Porsche, daarom (zekerheidshalve) toewijzen zoals in het dictum nader geformuleerd, met de onder II gevorderde dwangsom.  
      
    
    
      2.10.
      
        [gedaagde] heeft, zoals nu vaststaat, de Porsche zonder toestemming van [eiser] meegenomen. Dit handelen is een inbreuk op het eigendomsrecht van [eiser] én in strijd met de tegenover [eiser] te betrachten zorgvuldigheid. De vordering onder III, waarmee een verklaring voor recht wordt gevorderd dat [gedaagde] onrechtmatig tegenover [eiser] heeft gehandeld, is dus toewijsbaar. 
      
    
    
      2.11.
      
        [gedaagde] moet de door [eiser] geleden en nog te lijden schade ten gevolge van voormeld onrechtmatig handelen vergoeden, zijnde, zo begrijpt de rechtbank, onder meer de waardevermindering van de Porsche gedurende de tijd dat deze niet ter beschikking heeft gestaan van [eiser] , op te maken bij staat. De vordering onder IV is dus ook toewijsbaar. 
      
    
    
      2.12.
      De vordering onder V, waartegen geen specifiek verweer is gevoerd, is tot slot evenzeer toewijsbaar.
      
      
        
          Proceskosten
        
      
      
    
    
      2.13.
      
        [gedaagde] zal als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van [eiser] worden begroot op:
      - dagvaarding	€ 	129,73
      - griffierecht		314,00
      - salaris advocaat		2.149,00 (3,5 punten × tarief € 614,00)
      Totaal	€ 	2.592,73
      
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De rechtbank
    
    
      3.1.
      veroordeelt [gedaagde] om, indien en voor zover hij de beschikking heeft gekregen over de Porsche, deze binnen een dag na betekening van dit vonnis met de reservesleutel en de kentekenbewijzen aan [eiser] terug te geven dan wel ter vrije, onvoorwaardelijke en onbelemmerde beschikking aan [eiser] te stellen, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 1.000,00 voor iedere dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, tot een maximum van € 80.000,00 aan dwangsommen is bereikt,
      
    
    
      3.2.
      verklaart voor recht dat [gedaagde] onrechtmatig tegenover [eiser] heeft gehandeld,
      
    
    
      3.3.
      veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] de schade te vergoeden die [eiser] heeft geleden en nog zal lijden ten gevolge van het onrechtmatige handelen van [gedaagde] , zijnde onder meer de waardevermindering van de Porsche gedurende de tijd dat deze niet ter beschikking heeft gestaan van [eiser] , op te maken bij staat,
      
    
    
      3.4.
      veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 300,00 aan kosten van de sleutelmaker,
      
      
    
    
      3.5.
      veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op € 2.592,73, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na dit vonnis tot de dag van volledige betaling,
      
    
    
      3.6.
      veroordeelt [gedaagde] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 178,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat [gedaagde] niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 92,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak, en te vermeerderen met de wettelijke rente over de nakosten met ingang van de vijftiende dag na de betekening van dit vonnis tot aan de voldoening,
      
    
    
      3.7.
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      3.8.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. S.H. Gaertman en in het openbaar uitgesproken op 26 maart 2025.
      
    
  
  
     Zie 4.11 van het tussenvonnis van 12 juni 2024.
  
  
    type: HvS (4206)
    coll: