ECLI:NL:RBROT:2026:1484, Rechtbank Rotterdam, 13-02-2026, 11932777 RR FORM 25-118
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2026-02-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Experimentele regelrechterprocedure. Geldvordering, afgewezen.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 11932777 RR FORM 25-118
    
    
    
      datum uitspraak: 13 februari 2026
    
    
    
      
        Vonnis van de regelrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser] ,
      
      woonplaats: Rotterdam,
      eiser,
      die zelf procedeert,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde] ,
      
      vestigingsplaats: Rotterdam,
      gedaagde,
      vertegenwoordigd door: [persoon A] .
    
    
    
      De partijen worden hierna ‘ [eiser] ’ en ‘ [gedaagde] ’ genoemd. 
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Deze zaak wordt behandeld door de regelrechter op basis van het Tijdelijk besluit experiment regelrechter (hierna: Besluit). 
      
    
    
      1.2.
      Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
      
        
          het aanvraagformulier van [eiser] dat de rechtbank op 20 oktober 2025 heeft ontvangen, met bijlagen, en
        
        
          het reactieformulier van [gedaagde] met een tegeneis, met bijlagen.
        
      
      
    
    
      1.3.
      Op 14 januari 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig: 
      
        
          
            [eiser] en de heer [persoon B] (vriend);
        
        
          Dag en haar echtgenoot.
        
      
      
    
  
  
    
      2De beoordeling
    
    
      
        Waar gaat de zaak over?
      
    
    
    
      2.1.
      
        [eiser] is op 15 september 2025 bij [gedaagde] geweest voor een keratinebehandeling van zijn haar. Hij was niet tevreden over het resultaat en wil daarom het bedrag van € 170,- terug dat hij voor de behandeling heeft betaald. 
      
    
    
      2.2.
      
        [gedaagde] is het niet eens met de eis. Na de klacht van [eiser] heeft zij hem een kosteloze analyse en nazorgbehandeling aangeboden. Daar is een nieuwe afspraak voor gemaakt, maar [eiser] heeft die afspraak afgezegd. [gedaagde] heeft een tegeneis ingesteld. Zij vindt dat [eiser] haar een schadevergoeding van € 800,- moet betalen vanwege tijds- en inkomensverlies, emotionele belasting, reputatieschade en communicatiekosten. Ook eist zij dat [eiser] haar volledige proceskosten vergoedt. 
      
    
    
      2.3.
      Zowel de eis van [eiser] als de tegeneis van [gedaagde] wordt afgewezen. Hierna wordt toegelicht waarom. 
      
      
        
          
            [eiser] heeft geen recht op restitutie
        
      
      
    
    
      2.4.
      Volgens [eiser] is de keratinebehandeling mislukt, maar hij heeft dat onvoldoende onderbouwd. De overgelegde foto’s geven daarover in elk geval geen uitsluitsel. Maar nog los van de vraag of de behandeling het gewenste resultaat heeft gehad of niet, geldt dat [eiser] [gedaagde] eerst in de gelegenheid had moeten stellen om de klacht te beoordelen en indien nodig tot herstel over te gaan. Dat heeft hij niet gedaan, want hij heeft de afspraak voor een (gratis aangeboden) nazorgbehandeling afgezegd. Dat het resultaat van de behandeling niet naar wens was, komt in dit geval daarom voor zijn risico. [gedaagde] hoeft het bedrag van € 170,- dus niet terug te betalen.
      
      
        
          
            [eiser] hoeft geen schadevergoeding aan [gedaagde] te betalen
        
      
      
    
    
      2.5.
      Ook de tegeneis van [gedaagde] wordt afgewezen. Zij heeft namelijk onvoldoende onderbouwd dat zij schade heeft geleden door toedoen van [eiser] . Alleen het opmaken van een overzicht en berekening, zonder onderbouwing met stukken, is niet genoeg.
      
    
    
      2.6.
      
        [eiser] hoeft ook niet de volledige proceskosten te betalen, zoals [gedaagde] heeft geëist. Dat hoeft namelijk alleen maar als sprake is van buitengewone omstandigheden, zoals misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen. In dit geval zijn er niet zulke buitengewone omstandigheden. 
      
      
        
          De partijen dragen hun eigen proceskosten
        
      
      
    
    
      2.7.
      De regelrechter bepaalt dat de partijen de eigen proceskosten dragen (artikel 15 Besluit). Dat betekent dat zij geen vergoeding hoeven te betalen voor de kosten die de andere partij heeft gemaakt.
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De regelrechter:
    
    
      3.1.
      wijst de eis van [eiser] af;
      
    
    
      3.2.
      wijst de tegeneis van [gedaagde] af;
      
    
    
      3.3.
      bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. M.C. van der Kolk en in het openbaar uitgesproken.
        43416