Cultuurnota 2005-2008; Brief staatssecretaris over de uitgangspunten voor het cultuurbeleid in de komende vier jaren
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28989, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28989 nr. 1

01-07-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMeer eigen verantwoordelijkheidMinder regels voor cultuursubsidiesRegels over het doelgroepenbeleidVerantwoordingProfessionaliseringSamenwerking met andere overhedenProcedure en criteriaVrije toegangKwaliteit vooropHoge eisen aan raadsadviesAanvullende criteriaAanvragen voor fondsen of andere overhedenGrotere selectiviteitToetsing van het adviesDe beslissingBedrijfsmatigheidstoetsOverleg met andere overhedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28989Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 989Cultuurnota 2005–2008nr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalZoetermeer, 1 juli 2003Deze brief markeert het begin van de nieuwe cultuurnotaprocedure, nadat
de Raad voor Cultuur in zijn vooradvies van 14 april jl. een analyse
heeft gegeven van de stand van zaken in de culturele sector. Dit begin van
de cultuurnotaprocedure heeft twee keer eerder de vorm gekregen van een zogenaamde
uitgangspuntenbrief. In die brief gaf de bewindspersoon aan wat de uitgangspunten zijn voor hetcultuurbeleid
in de komende vier jaren, zodat instellingen daar in hun aanvraag rekening
mee konden houden.Dit is de uitgangspuntenbrief. Maar hij heeft om verschillende redenen
een ander karakter dan de beide vorige. Als je elke vier jaar steeds andere
prioriteiten formuleert, dan leidt dat tot beleidsinflatie en strategisch
gedrag van instellingen. Dat is weinig effectief. Bovendien geeft deze werkwijze –
terecht of niet terecht – steeds meer voedsel aan de gedachte dat het
cultuurbeleid er vooral uit bestaat elke vier jaar aan instellingen gedetailleerd
voor te schrijven wat zij in die periode moeten doen. Dat is niet mijn gedachte
en daarom kies ik voor een andere benadering.Deze uitgangspuntenbrief is beperkt tot de procedure, de criteria, de
subsidievoorwaarden en de verantwoordingsregels die gelden bij het verstrekken
van subsidies aan culturele instellingen voor de volgende cultuurnota. Daarbij
wil ik nu al werk maken van wat in het Hoofdlijnenakkoord van 16 mei
2003 is vastgelegd over het terugdringen van regels en bureaucratie en het
vergroten van de eigen verantwoordelijkheid van burgers en samenleving. Ook
de verhouding met andere overheden en de rol van de fondsen komt aan de orde.
Ter toelichting daarop het volgende.Het is mijn overtuiging dat de kwaliteit van de kunst alleen goed tot
zijn recht komt wanneer zij in vrijheid kan gedijen. Alleen dan kan kunst
zijn bijzondere betekenis vervullen, niet alleen als immateriële verrijking
van hen die eraan deelnemen, maar ook voor de vergroting van de spankracht
van de samenleving als geheel. Om die reden benadrukt het Hoofdlijnenakkoord
het belang van een kwalitatief hoogwaardig cultureel leven. Dat is de taak
van de overheid de vrijheid van de kunst te waarborgen, en er tegelijkertijd
voor te zorgen dat de betekenis ervan voor de samenleving zo goed mogelijk
wordt benut. Want een bloeiende cultuur draagt bij aan het creatief en innovatief
vermogen van de samenleving, de ondernemingszin, het aanzien van ons land
en heeft ook een samenbindend vermogen. Dit samenbindend vermogen geldt in
het bijzonder voor het erfgoed. Het culturele erfgoed vormt de materiële
neerslag van onze gedeelde cultuur en geschiedenis. Het is niet een veilige
haven om je nostalgisch in beschermd te weten. Kennis van ons erfgoed draagt
bij aan een cultureel zelfbewustzijn dat onmisbaar is in een multiculturele
samenleving. In die toegevoegde waarde voor de samenleving is de rechtvaardiging
gelegen voor de ondersteuning van kunst en cultuur.De uitdaging ligt dus niet in het vertalen van nieuwe beleidsdoelen naar
nieuwe instructies aan de instellingen, maar in het verbreden van het cultuurbeleid.
Dat wil zeggen in het leggen van verbindingen met maatschappelijke ontwikkelingen,
zoals de toenemende diversiteit van culturen. Ook wil ik de samenhang met
andere sectoren versterken, zoals onderwijs (cultuureducatie), ruimtelijke
ordening (kwaliteit van de leefomgeving, architectuur) en economie (vormgeving).
Ten slotte wil ik meer samenwerken met andere partijen, ook buiten de gesubsidieerde
culturele sector. In het najaar zal ik een brief aan de Kamer sturen met daarin
de contouren van wat mij daarbij voor ogen staat.De komende periode komt ook het cultuurbeleid in financieel opzicht in
moeilijk vaarwater terecht. De inspanningen van het kabinet om betere condities
te scheppen voor economische groei en welvaart vereisen bezuinigingen die
ook de culturele sector niet ongemoeid zullen laten. In het Hoofdlijnenakkoord
is voor Cultuur een bezuinigingstaakstelling opgenomen van 1,2 miljoen euro
voor 2004 en 19 miljoen vanaf 2005.Voor de bezuiniging in 2004 zal ik bij de begroting 2004, onderdeel Cultuur,
voorstellen doen. De bezuinigingen vanaf 2005 zullen in de afweging van
de cultuurbegrotingen vanaf 2005 betrokken worden. Het betreft dan de
instellingen die gefinancierd worden op grond van de Cultuurnota 2005 t/m
2008 en de overige onderdelen van de cultuurbegroting.Aan de publieke omroep is een efficiency-taakstelling opgelegd van 40
miljoen euro in 2004 oplopend naar 80 miljoen in 2007. Deze bedragen hebben
betrekking op de Rijksomroepbijdrage en daarmee op alle instellingen en voorzieningen
die uit de mediabegroting worden gefinancierd. Ter uitvoering zullen de efficiency
en effectiviteit van alle organisaties en voorzieningen in het publieke bestel,
mede op basis van het onderzoek van McKinsey, worden getoetst aan de mogelijkheid
om bij te dragen aan de opgelegde bezuiniging. Dat geldt dus ook voor de specifieke
culturele voorzieningen binnen het omroepbestel. In november zal ik de Kamer
nader berichten over de invulling in mijn brief over de Mediabegroting 2004.Meer eigen verantwoordelijkheidHet kabinet wil regels en bureaucratie terugdringen en de zeggenschap
en verantwoordelijkheid van burgers en samenleving versterken. Ook voor de
cultuursector zijn dit belangrijke uitgangspunten, juist nu er moet worden
bezuinigd. De Raad voor Cultuur stelt zich op het standpunt dat de overheid
zich in de regelgeving meer op hoofdzaken moet concentreren.Cultuurinstellingen hebben allereerst te maken met regels die opgelegd
worden bij het verstrekken van subsidies. Ook hebben ze te maken met regels
die andere overheden of fondsen bij het verstrekken van subsidies opleggen.
Daarnaast krijgen ze ook in toenemende mate verplichtingen opgelegd op grond
van wetgeving op andere terreinen van het overheidsbeleid.Regelgeving is overigens niet alleen maar «lastig». Veel regelgeving,
ook vanuit de Europese Unie ingegeven, is bedoeld om werknemers te beschermen.
Het gaat mij er niet om de cultuursector uit te zonderen van deze regels,
maar wel om kunstenaars en kunstinstellingen meer ruimte te geven zich op
de inhoud van hun werk te richten.Nieuwe en bestaande regels zullen worden beoordeeld op de vraag of er
sprake is van onevenredige belasting van de bedrijfsvoering. De regels díe
er zijn, worden beter gehandhaafd.Het terugdringen van regels en bureaucratie is kabinetsbeleid. In het
kader van het programma Modernisering Overheid van de minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties zal ik in overleg met leden van het kabinet
bevorderen dat de cultuursector niet onevenredig wordt belast. Overigens is
dit een zaak waar ook de brancheverenigingen een belangrijke rol in hebben.Minder regels voor cultuursubsidiesBij de cultuursubsidies valt vooral winst te halen op het terrein van
de «alledaagse bureaucratie»: de eisen die aan instellingen gesteld
worden bij het opstellen van de subsidieaanvraag, de verplichtingen in de
beschikkingen die aan de subsidie worden verbonden en de eisen aan de jaarlijkse
verantwoording.De regelgeving zal op de volgende manier worden vereenvoudigd:• De inrichtingseisen voor de subsidieaanvraag zijn sterk vereenvoudigd
in vergelijking met de eisen die golden bij de aanvraagprocedure in 1999 voor
de huidige cultuurnota.• Meer dan in het verleden zal de integrale uitvoering van het beleidsplan
als de belangrijkste prestatie-eis in de subsidiebeschikking worden opgenomen.
Bijkomende voorwaarden worden zoveel mogelijk beperkt.• De verplichting om jaarlijks een activiteitenplan in te dienen
vervalt. In plaats daarvan zal strenger worden toegezien op de naleving van
de reeds bestaande meldingsplicht, waarbij instellingen kenbaar maken wanneer
zij van plan zijn op majeure onderdelen af te wijken van het oorspronkelijke
beleidsplan. Majeure afwijkingen kunnen immers leiden tot wijziging van de
subsidiebeschikking.• Ook het toezicht op de besteding van de subsidies zal meer worden
gedifferentieerd, afhankelijk van de aard, omvang en bedrijfsmatige staat
van dienst van de instelling.• Ik zal met de andere overheden in gesprek gaan over het verminderen
van de administratieve lasten van het Actieplan Cultuurbereik.• Op grond van het bovenstaande zal het Handboek Financiële
Verantwoording worden aangepast.Regels over het doelgroepenbeleidIn de afgelopen jaren is een actief doelgroepenbeleid gevoerd. Ik onderschrijf
het doel om alle mensen in Nederland met een andere culturele achtergrond
meer te betrekken bij het culturele leven, maar niet de soms gedetailleerde
en soms ongedifferentieerde voorschriften waarmee dit gepaard is gegaan. Ik
zie de plannen van aanvragers met betrekking tot hun doelgroepenactiviteiten
met belangstelling tegemoet. Ik zal de raad vragen bijzondere aandacht aan
die plannen te besteden en het kwaliteitsniveau ervan overeenkomstig te waarderen.
In de eerder vermelde «najaarsbrief» zal ik op dit onderwerp uitvoeriger
terugkomen.VerantwoordingDe overheid moet de instellingen het vertrouwen kunnen geven dat zij naar
hun beste vermogen gestalte geven aan hun eigen ambities. Dat vertrouwen is
niet blind. Over de besteding van de subsidies moet verantwoording worden
afgelegd. De instellingen zullen worden gehouden aan wat zij in
de beleidsplannen in het vooruitzicht hebben gesteld. Als beloften niet worden
nagekomen, kan dit leiden tot sancties. Rekenschap is niet alleen van belang
voor een goede verantwoording van de besteding van gemeenschapsgeld, het levert
ook gegevens op waarmee het gevoerde beleid op doeltreffendheid kan worden
beoordeeld.ProfessionaliseringMeer eigen verantwoordelijkheid voor instellingen stelt hogere eisen aan
de professionaliteit van instellingen en van de sector als bedrijfstak. Naar
mijn indruk schort het niet aan «ondernemende» eigenschappen.
Wel leert de jaarlijkse evaluatie van jaarrekeningen van gesubsidieerde culturele
instellingen dat het op sommige punten nog schort aan effectief en doelmatig
bestuur en beheer van culturele instellingen, en aan de volledige, tijdige
en juiste verantwoording van de ontvangen subsidies. Er is dan ook aanleiding
om in het cultuurbeleid meer aandacht te vragen voor «cultural governance»,
opgevat als goed beheer en bestuur van en door culturele instellingen en het
toezicht daarop door die instellingen zelf. Ik ben uiteraard verantwoordelijk
voor een goede en gerichte controle op de besteding van de verstrekte subsidiegelden,
maar zaken als beheer, bestuur en toezicht zijn op de eerste plaats een verantwoordelijkheid
van instellingen zelf. Om mogelijk te maken dat instellingen die verantwoordelijkheid
ook daadwerkelijk waarmaken, zijn twee onderwerpen het vermelden waard: de
bevordering van expertise op het terrein van «cultural governance»
en de rol van brancheverenigingen.In opdracht van de overheid wordt gewerkt aan aanbevelingen voor «governance» (www.culturalgovernance.nl). Met concrete modellen, een
handleiding en «gouden regels» zal een bijdrage worden geleverd
aan de expertise bij culturele instellingen. Dit moet leiden tot een draagvlak
in de cultuursector op basis waarvan directeuren, bestuurders en toezichthouders
gezamenlijk zullen werken aan een grotere alertheid en deskundigheid op dit
terrein.Brancheverenigingen hebben een belangrijke rol te spelen als het gaat
om de voortdurende professionalisering van culturele instellingen. Zij dragen
daaraan bij door opleidingen aan hun leden aan te bieden of door gezamenlijke
inspanningen te leveren op het terrein van sociaal-economische vraagstukken,
belangenbehartiging, promotie, ontwikkeling van goed werkgeverschap, etc.
Ik wil de dialoog met de brancheverenigingen graag voeren, omdat de brancheverenigingen
de professionaliteit van instellingen zelf het beste kunnen stimuleren.Samenwerking met andere overhedenIk wil in het cultuurbeleid meer recht doen aan de regio, omdat wat zich
op cultureel gebied in de regio afspeelt schragend is voor het culturele leven
van ons land. Het kabinet stimuleert een sterke culturele infrastructuur:
een hoogwaardig, divers en goed gespreid voorzieningenniveau. Dat is een zaak
van alle overheden. Ik zal daarom nadrukkelijk de samenwerking met de andere
overheden zoeken.In de procedure voor de nieuwe cultuurnota is al meer ruimte gemaakt voor
overleg met de andere overheden. Nieuw is dat in de procedure meer rekening
is gehouden met de cultuurprofielen van de acht convenantgebieden. Het bestuurlijk
overleg dat ik in juni heb gevoerd met de acht convenantspartners en het Interprovinciaal
Overleg (IPO) en de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG), vond mede plaats
op basis van de in de profielen gekozen inzet. Daarnaast was het de bedoeling
dat de Raad voor Cultuur, die tijdig over de cultuurprofielen kon beschikken,
deze zou gebruiken voor het vooradvies. Van verschillende kanten, onder meer
van IPO en VNG, is echter teleurgesteld gereageerd op de manier waarop dat
door de raad is gedaan.Met IPO en VNG zijn inmiddels afspraken gemaakt over de «bestuurlijke
agenda» voor de komende cultuurnota. Onderwerpen zijn onder meer de
voortzetting van het Actieplan Cultuurbereik, het project Cultuur en School
en de Geldstroom beeldende kunst en vormgeving. Over de bibliotheekvernieuwing
wordt separaat overleg gevoerd met de bestuurlijke partners. Interessant zijn
ook de door verscheidene landsdelen geopperde suggesties om gezamenlijk programma's
te ontwikkelen en te financieren en om regionale cultuurfondsen in te stellen.Procedure en criteriaInstellingen die van landelijke betekenis zijn op het terrein van de cultuur
en daaraan een duurzame bijdrage leveren, kunnen vanaf heden subsidie aanvragen
voor de volgende cultuurnotaperiode. Aanvragen dienen vóór 1 december
2003 in het bezit te zijn van het ministerie en moeten voldoen aan de formele
vereisten die zijn opgenomen in de «Inrichtingseisen subsidieaanvraag».Vrije toegangEvenals in de vorige ronde zijn er geen inhoudelijke, financiële
of beleidsmatige drempels om een aanvraag in te dienen, behalve de formele
vereisten. Ik hecht zeer aan het beginsel van vrije toegang tot de procedure
en zie daarom af van het voornemen van mijn voorganger om een toegangsdrempel
in te stellen. Daarbij heb ik meegewogen dat zowel de Raad voor Cultuur als
de VNG en het IPO zich zeer expliciet tegen een toegangsdrempel hebben uitgesproken.Kwaliteit vooropSubsidieaanvragen, indien tijdig en volledig ontvangen, worden ter advisering
voorgelegd aan de Raad voor Cultuur. De raad beoordeelt de aanvragen eerst
en vooral op de kwaliteit van de plannen, zo mogelijk tegen de achtergrond
van de door de instellingen in de afgelopen jaren geleverde prestaties. Daar
kan de raad een oordeel over vellen, niet alleen dankzij de deskundigheid
van zijn leden en commissies, maar ook dankzij monitorgesprekken die door
de commissies van de raad met reeds gesubsidieerde instellingen zijn gevoerd,
verslagen van voorstellingsbezoeken die de raad heeft bijgehouden en andere
eigen of aanvullende expertise waarop de raad zich kan baseren. Het oordeel
van de raad is overigens geen absoluut maar een relatief oordeel, omdat het
een afweging is van vele aanvragen binnen een gegeven financieel kader.Hier past nog een speciale opmerking over de beoordeling van de aanvragen
van de voormalige rijksmusea. Tijdens de vorige cultuurnotaronde bleek onduidelijkheid
te bestaan over de wijze waarop de aanvragen van deze musea door de raad het
beste konden worden beoordeeld, omdat het beheer van rijkscollecties en de
huur van rijksgebouwen zijn ondergebracht in langlopende overeenkomsten met
het ministerie. Om dit te ondervangen zijn er specifieke inrichtingseisen
nodig voor de aanvragen van de voormalige rijksmusea. Ook zal de grondslag
voor de bekostiging van deze musea moeten worden aangepast. Ik zal dat doen
in overleg met de Vereniging van Rijksgesubsidieerde Musea en daarbij tevens
het advies betrekken, dat de Raad voor Cultuur binnenkort over het «museaal
beleidskader» uitbrengt.Hoge eisen aan raadsadviesOver aanvragers waarvan de artistiek-inhoudelijke kwaliteit naar het oordeel
van de raad niet aan de maat is, zal de raad in het algemeen adviseren geen
subsidie ter beschikking te stellen. De raad zal in alle gevallen, en
zeker in het geval van negatieve adviezen, ondubbelzinnig duidelijk maken
op grond van welke bevindingen en argumenten hij tot zijn oordeel komt. Daarbij
ga ik ervan uit dat adviezen innerlijk en onderling consistent zijn, dat de
gevolgde procedures zorgvuldig en transparant zijn en dat de conclusie over
een instelling logisch voortvloeit uit de diverse onderdelen van het raadsadvies.Aanvullende criteriaEen positief kwaliteitsoordeel leidt echter niet automatisch tot het advies
subsidie toe te kennen. Er moet immers worden aangenomen dat er meer aanvragen
zijn die aan kwalitatieve vereisten voldoen dan er geld beschikbaar is om
te honoreren. De raad moet dan tot een afweging komen, waarbij behalve het
kwaliteitsoordeel ook andere overwegingen een soms doorslaggevende rol kunnen
spelen, zoals de raad aangeeft in zijn vooradvies. Het gaat hier nadrukkelijk
niet om nieuwe cultuurpolitieke criteria, maar om de «vaste waarden»
van het cultuurbeleid. Alle criteria tezamen moeten borg staan voor een hoogwaardige
en evenwichtige culturele infrastructuur.(i) De eerste overweging betreft het maatschappelijk bereik van de voorgenomen
activiteiten van een instelling. Is het publieksbereik in overeenstemming
met wat van de betreffende instelling verwacht mag worden? Wat gaat de instelling
doen om het publieksbereik waar mogelijk te vergroten of te verbreden?(ii) De tweede overweging betreft de positie of functie van de instelling
in het landelijke bestel. Het te subsidiëren aanbod in een sector moet
evenwichtig zijn samengesteld zodat daarmee een breed en divers publiek kan
worden bereikt. Kortom: niet te veel van hetzelfde.(iii) Ten slotte dient rekening gehouden te worden met de regionale spreiding
van het cultuuraanbod.Aanvragen voor fondsen of andere overhedenEen positief kwaliteitsoordeel kan, behalve vanwege de aanvullende overwegingen,
nog in andere gevallen leiden tot een negatief advies of een negatief subsidiebesluit.
Het betreft die aanvragen die niet passen binnen de cultuurnotacyclus. Dat
geldt met name voor activiteiten die geen of onvoldoende landelijke betekenis
hebben of geen structureel karakter dragen. Incidentele projecten of los-vaste
activiteiten met een meer onregelmatig karakter passen, hoe interessant ook,
niet in de cyclus van meerjarige subsidies. Subsidiëring door fondsen
of uit andere bronnen ligt in dat geval meer voor de hand.Grotere selectiviteitDe financiële ruimte is beperkt. Dat vormt op zich al een reden om
selectief te werk te gaan. Bovendien lijkt de aandrang om de per definitie
schaarse middelen over zoveel mogelijk instellingen te verdelen nobel, maar
dit kan gemakkelijk leiden tot een te grote versnippering van het budget.
Daardoor kan het gebeuren dat instellingen onvoldoende middelen hebben om
volwaardig te kunnen functioneren. Kwaliteit kost geld, en, zoals onlangs
uitgevoerd onderzoek naar autonoom stijgende kosten aantoont, steeds meer
geld. Ik ga ervan uit dat instellingen bij hun aanvraag hiermee rekening houden,
omdat deze extra kosten binnen het budget dat voor de cultuurnota beschikbaar
is, moeten worden opgevangen. Dit kan consequenties hebben voor het activiteitenniveau.
Dit is overigens geen pleidooi om nieuwe aanvragers buiten de deur te houden,
maar wel om de raad te vragen kritisch te adviseren over zowel nieuwe als
reeds gesubsidieerde aanvragers.Voor erfgoed geldt bovendien dat zeer selectief zal worden omgegaan metaanvragen voor behoud of behoudstaken van collecties en instellingen.
Steeds is de vraag aan de orde of het erfgoed dermate bedreigd wordt dat overheidsingrijpen
geboden is. In principe neemt de rijksoverheid geen verantwoordelijkheid over
van een eigenaar, ongeacht of dat een publieke of particuliere instantie is.Toetsing van het adviesIn het voorjaar van 2004 brengt de raad zijn advies uit. Ik ben gehouden
erop toe te zien dat het advies zorgvuldig tot stand is gekomen en deugdelijk
is gemotiveerd, zodat de uiteindelijke beslissing op dat advies kan worden
gebaseerd. Is dat niet het geval, dan vraag ik de raad een aanvulling op het
bestaande advies of een nieuw advies. Aanvragers krijgen voorts de gelegenheid
om op het advies te reageren. Naar aanleiding van de reacties en eventuele
vragen van mijn kant zal ik de raad ook om een aanvullend of nieuw advies
vragen.De beslissingHet advies van de raad is niet bindend. Uiteraard zal ik het artistiek-inhoudelijke
oordeel van de raad volledig respecteren, maar dat laat onverlet dat ik op
grond van een eigen verantwoordelijkheid aan het oordeel van de raad een andere
conclusie kan verbinden dan waartoe de raad heeft geadviseerd. Daarbij kunnen
bestuurlijke, financiële, bedrijfsmatige en beleidsmatige overwegingen
een doorslaggevende rol spelen. Over de bedrijfsmatige en bestuurlijke overwegingen
merk ik nog het volgende op.BedrijfsmatigheidstoetsEen instelling die voor subsidie in aanmerking wil komen, moet voldoende
aannemelijk maken dat de voorgestelde activiteiten daadwerkelijk en binnen
de goedgekeurde begroting uitgevoerd kunnen worden. En de betreffende instelling
moet daarover op de vereiste manier aan de overheid als subsidiegever verantwoording
kunnen afleggen. De ervaringen in de afgelopen jaren hebben uitgewezen dat
toekenning van een cultuurnotasubsidie louter op basis van geconstateerde
inhoudelijke kwaliteit niet in alle gevallen voldoende basis vormt voor het
aangaan van een vierjarige subsidierelatie met een instelling, gegeven de
verplichtingen en bedrijfsmatige eisen die daarbij aan de orde zijn. De subsidieregelgeving
biedt een basis om instellingen – waarover in dit opzicht twijfel op
zijn plaats is – op grond van verifieerbare, feitelijke gegevens aan
een dergelijke bedrijfsmatigheidstoets te onderwerpen.1 Ik laat mij hierbij onder meer leiden door de eerder genoemde aanbevelingen
op het terrein van«cultural governance».Overleg met andere overhedenAlvorens een besluit te nemen over de aanvraag, zal ik overleg voeren
met de andere overheden. Het advies van de raad en de cultuurprofielen zullen
daarbij vertrekpunt zijn. Afstemming met de andere overheden kan ook reden
zijn om van het raadsadvies af te wijken. Uiteraard zal ik ook in dat geval
van het raadsadvies afwijkende beslissingen deugdelijk motiveren.Samenvattend, wil ik mij inzetten voor meer eigen verantwoordelijkheid
van de instellingen, die zonder uitzondering toegang hebben tot de cultuurnotaprocedure,
voor professionalisering van de culturele sector, voor minder regelzucht en
bureaucratie, voor een zorgvuldige procedure en transparante criteria. Daarvoor
hoop ik op een vruchtbare samenwerking met de sector en de andere
overheden en zie ik uit naar een constructief overleg met de Kamer.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,M. C. van der LaanXNoot1Artikel 4, derde lid van het Bekostigingsbesluit cultuuruitingen, in samenhang
met artikel 4:35 van de Algemene Wet Bestuursrecht. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28989-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl