ECLI:NL:RBGEL:2025:5000, Rechtbank Gelderland, 26-06-2025, ARN 23_5855
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2025-06-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Loonheffingen. Voordeel in natura, gelijkheidsbeginsel. Belanghebbende is actief in de schoonmaakbranche en beschikte over toegangsbewijzen voor voetbalwedstrijden. De rechtbank oordeelt dat belanghebbende met het verstrekken van de toegangsbewijzen voor de wedstrijden een voordeel in natura heeft verstrekt aan haar werknemers. Belanghebbende heeft geen feiten en omstandigheden aannemelijk gemaakt waaruit het zakelijk karakter van het wedstrijdbezoek volgt. De naheffingsaanslag is terecht opgelegd.

RECHTBANK GELDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Arnhem
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: ARN 23/5855 
  
  
    
      uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van
    
    
      in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [belanghebbende] B.V., uit [plaats] , belanghebbende,
    (gemachtigde: [gemachtigde] ),
    
    
      en
    
    
  
  
    de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Almelo, de inspecteur.
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 11 augustus 2023.
    
    
    
      De inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2019 een naheffingsaanslag in de loonheffingen voor het bedrag van € 28.170 opgelegd. Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur belanghebbende € 2.949 belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking), alsmede een verzuimboete opgelegd van € 2.817.
    
    
    
      De inspecteur heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard. 
    
    
    
      De inspecteur heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
    
    
    
      De rechtbank heeft op 13 mei 2024 een nader stuk van de inspecteur ontvangen. Een kopie daarvan is op dezelfde dag doorgestuurd naar belanghebbende.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 16 april 2025 op zitting behandeld. Het onderzoek van deze zaak is gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaak met dossiernummer 23/5852. Hieraan hebben deelgenomen: namens belanghebbende, de gemachtigde en, namens de inspecteur, [persoon A] en [persoon B] .
    
    
  
  
    Feiten
    
    1. Belanghebbende is actief in de schoonmaakbranche.
    
    2. Belanghebbende beschikte tijdens het voetbalseizoen 2019 - 2020 over een tweetal seizoenkaarten voor Ajax. Belanghebbende beschikte verder in 2019 over 22 kaarten voor de wedstrijd Ajax - Juventus.
    Beoordeling door de rechtbank
    
    3. De rechtbank beoordeelt de naheffingsaanslag loonheffingen 2019 en de daarbij in rekening gebrachte belastingrente. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van belanghebbende. Voorts beoordeelt de rechtbank of de verzuimboete terecht is opgelegd.
    
    4. Het geschil spitst zich toe op de volgende vragen:
    a. a) Vormt de verstrekking van voetbalkaarten een voordeel in natura voor de loonheffingen?
    b) Kan belanghebbende een geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel doen?
    c) Is de verzuimboete terecht en naar het juiste bedrag opgelegd?
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat de naheffingsaanslag, de bijbehorende boetebeschikking en de in rekening gebrachte rente terecht en tot de juiste hoogte zijn vastgesteld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    6. Ter zitting hebben beide partijen bevestigd dat het beroep van belanghebbende zich enkel uitstrekt tot de loonheffingen voor het bedrag van € 2.742, de met dit bedrag verbonden boete en belastingrente. Dit bedrag aan loonheffingen houdt verband met het door de inspecteur gestelde privévoordeel bestaande uit het genot van de onder punt 2 genoemde (seizoen)kaarten. De naheffingsaanslag en daarmee corresponderende verzuimboete en belastingrente zijn voor het overige tussen partijen niet in geschil.
    
    
      
        Vormt de verstrekking van voetbalkaarten een voordeel in natura voor de loonheffingen?
      
    
    7. Belanghebbende stelt dat kaarten voor de wedstrijden van Ajax acquisitiemiddelen waren door potentiële klanten mee te nemen naar voetbalwedstrijden, dan wel in de gelegenheid te stellen een voetbalwedstrijd bij te wonen door kaarten ter beschikking te stellen. Verder stelt belanghebbende tijdens wedstrijden en evenementen in het stadion nieuwe contacten op te doen die zich ontwikkelen tot nieuwe omzet. Belanghebbende voert verder aan dat op basis van de bewijsregels de inspecteur aannemelijk moet maken dat er sprake is van een voordeel in nature voor de loonheffingen. De inspecteur is daar naar de mening van belanghebbende niet in geslaagd.
    
    8. De inspecteur stelt dat de naheffingsaanslag terecht en naar het juiste bedrag is opgelegd. Belanghebbende heeft diverse toegangskaarten voor voetbalwedstijden gekocht en deze kaarten aan een of meer van haar werknemers verstrekt, alsmede aan haar middellijk aandeelhouder, de heer [persoon C] , verstrekt. Belanghebbende heeft geen enkele registratie kunnen overleggen met betrekking tot de vraag door wie de wedstrijden zijn bezocht en of het doel van het bezoek was gelegen in een privé- of zakelijke aangelegenheid, aldus de inspecteur.
    
    9. Artikel 10 van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB) bepaalt dat loon al hetgeen is dat uit een dienstbetrekking of een vroegere dienstbetrekking wordt genoten, daaronder mede verstaan hetgeen wordt vergoed of verstrekt in het kader van de dienstbetrekking. 
    
    10. Op grond van artikel 13 van de Wet LB wordt niet in geld genoten loon in aanmerking genomen naar de waarde die daaraan in het economische verkeer kan worden toegerekend, met dien verstande dat ingeval door een derde, niet zijnde een met de inhoudingsplichtige verbonden vennootschap, ter zake van het niet in geld genoten loon een bedrag aan de inhoudingsplichtige in rekening wordt gebracht, het door de derde in rekening gebrachte bedrag in aanmerking wordt genomen.
    
    11. In de kern verschillen partijen van mening over de aard van de wedstrijdbezoeken. Belanghebbende beklemtoont het zakelijke belang van de aanwezigheid van haar middellijk aandeelhouder, dan wel werknemers, terwijl de inspecteur daarentegen vooral wijst op het gegeven dat niet duidelijk is geworden welke wedstrijden zijn bezocht met klanten, dan wel potentiële klanten en welke wedstrijden enkel door de middellijk aandeelhouder en/of werknemers in de privésfeer zijn bezocht. De rechtbank stelt voorop dat het aan de inspecteur is om feiten en omstandigheden aannemelijk te maken die de conclusie kunnen dragen dat en in hoeverre belanghebbende met het verstrekken van de toegangsbewijzen voor de wedstrijden een voordeel in natura heeft verstrekt aan haar werknemers. Het is een feit van algemene bekendheid dat het bezoeken van voetbalwedstrijden in hoge mate een recreatief karakter heeft. De rechtbank houdt het er daarom voor dat werknemers, zo zij een wedstrijd hebben bezocht, deze hebben bezocht uit eigen persoonlijke behoeftenbevrediging. Het is vervolgens aan belanghebbende om feiten en omstandigheden aannemelijk te maken, waaruit het zakelijk karakter van de verstrekking volgt. Naar het oordeel van de rechtbank is belanghebbende daar niet in geslaagd. Met betrekking tot het zakelijke karakter heeft belanghebbende beklemtoond dat zij opereert binnen in een zeer competitieve markt en dat veel contracten tot stand komen op basis van persoonlijke gunning en via persoonlijke netwerken van haar middellijk aandeelhouder. Het had dan op de weg van belanghebbende gelegen om inzichtelijk te maken door wie de kaarten zijn gebruikt en of dat een zakelijk- of privédoel heeft gehad. Het dossier bevat verschillende verklaringen hierover van belanghebbende aan de inspecteur, maar belanghebbende heeft deze verklaringen niet kunnen staven met enig bewijsmiddel. Ook de stelling dat tijdens wedstrijden en evenementen in het stadion nieuwe contacten worden opgedaan die zich ontwikkelen tot nieuwe omzet, kan belanghebbende niet baten. Het gegeven dat tijdens een wedstrijdbezoek een contact wordt opgedaan dat kan uitgroeien tot een zakelijk contact, neemt naar het oordeel van de rechtbank niet het consumptief karakter van het wedstrijdbezoek weg. Het standpunt van belanghebbende dat het bezoek aan een wedstrijd voor werknemers steeds dient te worden aangemerkt als een zakelijke aangelegenheid dient daarom te worden verworpen. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Kan belanghebbende een geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel doen?
      
    
    12. Belanghebbende heeft zich op het standpunt gesteld dat de inspecteur (mogelijk) in een ander geval wel heeft toegestaan dat voor de loonheffingen geen correctie wordt gemaakt ter zake van de verstrekking van voetbalkaarten aan werknemers. Belanghebbende heeft hierbij een beroep gedaan op het gelijkheidsbeginsel, in het bijzonder de meerderheidsregel.
    
    13. De inspecteur heeft zich op het standpunt gesteld dat van enige schending van het gelijkheidsbeginsel geen sprake is.
    
    14. De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende, op wie de bewijslast rust, geen feiten en omstandigheden aannemelijk heeft gemaakt die tot de conclusie voeren dat het gelijkheidsbeginsel is geschonden. De rechtbank kan niet vaststellen of in de door belanghebbende genoemde situatie heffing achterwege is gebleven, nog daargelaten dat belanghebbende slechts een geval heeft genoemd, zodat van een meerderheid geen sprake is. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt dan ook.
    
    
      
        Is de verzuimboete terecht opgelegd?
      
    
    15. Het niet, gedeeltelijk niet, dan wel niet binnen de in de belastingwet gestelde termijn betalen van belasting welke op aangifte moet worden voldaan vormt een verzuim ter zake waarvan de inspecteur de belastingplichtige een boete kan opleggen. Alleen in geval van afwezigheid van alle schuld (avas) of als sprake is van een pleitbaar standpunt wordt geen verzuimboete opgelegd. 
    
    16. Nu de naheffingsaanslag – zoals hiervoor beoordeeld – terecht aan belanghebbende is opgelegd, is dus ook sprake van een verzuim. Dat betekent dat de verzuimboete als uitgangspunt terecht aan belanghebbende is opgelegd. In beginsel kan de inspecteur dan een boete van 10% van de verschuldigde belasting opleggen, wat hij ook heeft gedaan. 
    
    17. Belanghebbende stelt dat sprake is van een pleitbaar standpunt.
    
    18. Naar het oordeel van de rechtbank is geen sprake van een pleitbaar standpunt. Van een pleitbaar standpunt is sprake indien aan de aangifte een standpunt ten grondslag ligt dat gebaseerd kan worden op een pleitbare uitleg van het (fiscale) recht, in die zin dat de belasting- of inhoudingsplichtige ten tijde van het doen van de aangifte – naar objectieve maatstaven gemeten – redelijkerwijs kon en mocht menen dat deze uitleg en daarmee de door hem gedane aangifte juist was. Naar objectieve maatstaven gemeten kon belanghebbende niet menen dat de fiscale kwalificatie die zij aan de verstrekking van de kaarten gaf, namelijk dat geen sprake was van loon, juist was. Dit geldt temeer, omdat belanghebbende op geen enkele wijze heeft geadministreerd voor welk doel en door wie de kaarten werden gebruikt. 
    
    19. Naar het oordeel van de rechtbank is evenmin sprake van afwezigheid van alle schuld (avas). Van avas is slechts sprake indien belanghebbende in de gegeven omstandigheden de van hem in redelijkheid te vergen zorg heeft betracht om het verzuim te voorkomen. De bewijslast hiervoor rust op belanghebbende. Belanghebbende heeft geen feiten en omstandigheden gesteld, laat staan aannemelijk gemaakt, die de conclusie kunnen dragen dat zij de in redelijkheid te vergen zorg betracht om het verzuim te voorkomen.
    
    20. Gelet op het voorgaande is de verzuimboete terecht opgelegd. De rechtbank acht de verzuimboete ook passend en geboden.
    
    21. Vervolgens moet de rechtbank ambtshalve beoordelen of de boete gematigd moet worden wegens overschrijding van de redelijke termijn als genoemd in artikel 6 van het Verdrag voor de Rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). In beginsel is daarvan sprake indien de rechtbank niet binnen twee jaar nadat die termijn is aangevangen, uitspraak heeft gedaan. Deze termijn vangt aan op het moment dat jegens de beboete een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat aan hem een boete zal worden opgelegd (het ‘criminal charge’-moment). De rechtbank stelt vast dat die termijn is gaan lopen op  6 oktober 2022 (de datum van het concept rapport boekenonderzoek) en dat sinds die datum tot het moment waarop in deze zaken uitspraak wordt gedaan, 2 jaar en ruim 8 maanden zijn verstreken. Van bijzondere omstandigheden die een langere termijn dan 2 jaar rechtvaardigen is de rechtbank niet gebleken. De redelijke termijn is dan ook met ruim 8 maanden overschreden.
    
    22. De rechtbank stelt vast dat de verzuimboete voor het bedrag van € 220 in geschil is tussen partijen. Voor het overige is de verzuimboete niet in geschil. De rechtbank zal evenwel de gehele boete van € 2.817 met 10% verminderen tot het bedrag van € 2.535 wegens overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat er sprake is van één boetebeschikking en dat deze gehele boetebeschikking is beoordeeld door de rechtbank. Nu matiging van de boete ambtshalve plaatsvindt, leidt dit niet tot een gegrond beroep.
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      23. Het beroep is ongegrond. Belanghebbende krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank: 
    
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - vernietigt de uitspraak op bezwaar voor zover deze betrekking heeft op de opgelegde vergrijpboete;
    - vermindert de vergrijpboete tot € 2.535;
    - bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde deel van de uitspraak op bezwaar.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wessels, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Metin, griffier. Uitgesproken in het openbaar op
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.
    
    
    
      Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. 
    
    
    
  
  
     Artikel 67c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen in samenhang gelezen met paragraaf 24, tweede lid, van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (BBBB).
  
  
     Hoge Raad 21 april 2017, ECLI:NL:HR:2017:638.
  
  
     Hoge Raad 22 april 2005, ECLI:NL:HR:2005:AO9006.
  
  
     Gerechtshof Amsterdam 17 juli 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:2297.
  
  
     Zie Hoge Raad 16 september 2011, ECLI:NL:HR:2011:BP8053 en Hoge Raad 10 februari 2023, ECLI:NLHR:2023:175.