ECLI:NL:RBDHA:2026:3835, Rechtbank Den Haag, 26-02-2026, NL26.8408
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-02-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Vervolgberoep – bewaring – voortvarend handelen – lichter middel – ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL26.8408
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiserV-nummer: [V-nummer],
    (gemachtigde: mr. P.R.L.V.M. Kruik),
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    (gemachtigde: [gemachtigde]).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 11 januari 2026 aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. 
    
    
    
      Eiser heeft hierop gereageerd.
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 20 februari 2026 gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1987 en de Albanese nationaliteit te hebben.
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 27 januari 2026 van deze rechtbank en zittingsplaats volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, ter beoordeling of sinds 21 januari 2026 het voortduren van de maatregel van bewaring rechtmatig is. 
    
    4. Eiser voert aan dat niet is gebleken welke beslissing hij heeft ontvangen, omdat deze niet aan het dossier is toegevoegd. Ook is het voor eiser onduidelijk welke asieladvocaat de meeromvattende asielbeschikking heeft ontvangen zodat hiertegen in beroep zou kunnen worden gegaan. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom eiser op grond van artikel 59b, eerste lid, van de Vw. wordt gedetineerd, nu er voldoende informatie is vergaard om een beslissing te nemen op eisers asielaanvraag. In het voortgangsrapport wordt gesteld dat verweerder werkt aan eisers vertrek, maar dit verhoudt zich niet tot de asielgrondslag waarop hij wordt gedetineerd. Verweerder werkt niet voortvarend aan eisers uitzetting, omdat sinds zijn inbewaringstelling geen vooruitgang is geboekt in de afwikkeling van zijn asielaanvraag of uitzettingshandelingen op de juiste grondslag. Verweerder heeft ten onrechte geen lichter middel toegepast en impliceert ten onrechte dat eiser niet meewerkend genoeg is om een wijziging in zijn situatie te bereiken.
    
    
      De rechtbank oordeelt als volgt. 
    
    5. De rechtbank stelt allereerst vast dat de beschikking waarbij eisers asielaanvraag is afgewezen, als kennelijk ongegrond van 27 januari 2026 is toegevoegd aan het dossier. Bij dat besluit is aan eiser tevens een terugkeerbesluit en een inreisverbod opgelegd. Verder stelt de rechtbank vast dat uit voornoemde besluit voorts blijkt dat eiser tijdens de asielaanvraag is bijgestaan door een advocaat, zij namens eiser correcties en aanvullingen heeft ingediend op het nader gehoor en een zienswijze als reactie op het door verweerder uitgebrachte voornemen. Tevens blijkt dat de beschikking naar deze advocaat is gestuurd. Uit de aanbiedingsbrief van verweerder blijkt verder dat namens eiser beroep is ingesteld tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag en de rechtbank Den Haag dit beroep en de door eiser ingediende voorlopige voorziening op 9 april 2026  op zitting zal behandelen. Grondslag 
    6. In eisers afwijzende asielbeschikking van 27 januari 2026 is voldoende gemotiveerd dat ten behoeve van het vertrekproces verder onderzoek zal moeten worden gedaan om een vervangend reisdocument voor eiser te verkrijgen en derhalve nader onderzoek nodig is naar zijn identiteit en nationaliteit. Verweerder heeft daarmee voldoende gemotiveerd dat de grondslag van de maatregel nog altijd juist is.Voortvarendheid 
    7. Verweerder heeft in zijn aanbiedingsbrief voldoende gemotiveerd dat zolang de asielaanvraag van eiser in behandeling is, geen reisdocument voor hem kan worden aangevraagd. Nu nog niet definitief is beslist op eisers asielaanvraag kan hij immers niet worden uitgezet. Hierna heeft verweerder in de te beoordelen periode een lp-aanvraag voor de Marokkaanse autoriteiten opgemaakt en een lp-aanvraag voor de Albanese autoriteiten opgesteld. Voor zover verweerder bij een asielbewaring verplicht is om uitzettingshandelingen te verrichten is dat hiermee voldoende voortvarend gebeurd.
    
    
      
        Lichter middel
        
      
    
    8. De rechtbank stelt vast dat de toepassing van een lichter middel in de behandeling van het eerste beroep al is beoordeeld. Eiser heeft in dit beroep geen nieuwe feiten en omstandigheden aangevoerd die maken dat hiervan niet langer kan worden uitgegaan. Verder heeft eiser niet gemotiveerd waarom detentie voor hem te zwaar zou zijn. 
    
    
      
        Ambtshalve toets
      
    
    
    9. Verder leidt ook de ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring op enig moment onrechtmatig was. 
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    10. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 26 februari 2026 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     Op grond van artikel 59b, eerste lid, onder a en b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). 
  
  
     Met het kenmerk: ECLI:NL:RBDHA:2026:1312. 
  
  
     Dit volgt uit paragraaf A3/4.3 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc).