Milieuraad; Brief minister met geannoteerde agenda van de raad van 11 maart 1999 te Brussel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 89

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

21501-08 nr. 89

25-02-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde agenda Milieuraad d.d. 11 maart 1999ad 3: Klimaatveranderingad 4: Kaderrichtlijn Waterad 5: Richtlijn Autowrakkenad 6: Onderhandelingen met non-ACEA autofabrikantenad 7: Wijziging EMAS-verordeningad 8: Herziening Richtlijn Grote Stookinstallatiesad 9: Richtlijn Verbranding Afvalstoffenad 10: Diversen: Implementatie PARCOM-Besluit 95/1
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 89BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 25 februari 1999Hierbij zend ik u, mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
de Geannoteerde Agenda van de Raad van de Europese Unie (Milieu)
van 11 maart a.s. te Brussel.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk Geannoteerde agenda Milieuraad d.d. 11 maart 1999De (voorlopige) agenda ziet er als volgt uit:1) Aanneming van de agenda2) A-punten3) Klimaatverandering – Raadsconclusies4) Kaderrichtlijn Water – Gemeenschappelijk Standpunt5) Richtlijn Autowrakken – Gemeenschappelijk Standpunt6) CO2 en auto's, onderhandelingen met non-ACEA autofabrikanten –
Raadsconclusies7) Herziening EMAS-verordening – oriënterend debat8) Herziening richtlijn Grote Stookinstallaties – oriënterend
debat9) Richtlijn Verbranding Afvalstoffen – voortgangsrapportage10) Diversen: implementatie Parcom-besluit 95/1 ad 3: KlimaatveranderingDe door het Duitse voorzitterschap voorgestelde Raadsconclusies op klimaatgebied
hebben een interne en een externe dimensie. Binnen de EU beogen zij o.m. vooruitgang
ten aanzien van externe integratie van milieu en duurzame ontwikkeling (waaronder
klimaat) te stimuleren, en de voorbereidingen die nodig zijn voor een gemeenschappelijke
ratificatie door de EU van het Kyoto protocol gecoördineerd te laten
verlopen. Extern zijn zij een eerste Europese aanzet tot verdere internationale
besprekingen in klimaatkader (in mei/juni 1999) nadat bij de Vierde Conferentie
van Partijen te Buenos Aires (november 1998) een actieplan werd opgesteld
voor de nadere uitwerking van zowel het Klimaatverdrag als het Kyoto Protocol.
Het Duits Voorzitterschap streeft hierbij naar een Europese positie met betrekking
tot een plafond voor het gebruik van de drie Kyoto-instrumenten (emissiehandel,
Joint Implementation en Clean Development Mechanism). Daartoe heeft het voorzitterschap
ontwerp-Raadsconclusies opgesteld.Belangrijkste discussiepunt voor Nederland is de kwestie van plafonds
voor het gebruik van de Kyoto mechanismen. De Nederlandse inzet is erop gericht
eerst meer duidelijkheid te verkrijgen over de uiteindelijke vormgeving van
de Kyoto mechanismen voordat besloten wordt of en wat voor een plafond noodzakelijk
is. Daarnaast acht Nederland het van belang dat de EU niet kiest voor een
onderhandelingsinzet die internationaal gezien onhaalbaar is. De VS en andere
industrielanden buiten de EU (o.a. Japan, VS, Scandinavië en N-Zeeland)
zijn met name fel gekant tegen een stringent kwantitatief gedefinieerd plafond.
Een kwalitatieve benadering zou voor sommigen onder hen echter wel bespreekbaar
zijn. Het Duitse voorzitterschap streeft echter toch naar een voornamelijk
kwantitatieve definitie. Belangrijk element voor Nederland hierbij is de afspraak
uit het Regeerakkoord dat 50% van de te verrichten inspanning in het buitenland
gerealiseerd moet kunnen worden. ad 4: Kaderrichtlijn WaterIn de Milieuraad van juni 1998 werd een politiek akkoord bereikt over
de Kaderrichtlijn Water. Het Europees Parlement heeft inmiddels hierover advies
afgegeven. Het Voorzitterschap hoopt nu het politieke akkoord te kunnen omzetten
in een Gemeenschappelijk Standpunt, waarbij echter niet op alle punten tegemoet
wordt gekomen aan de bezwaren van het EP. Aangezien voor dit dossier de codecisie-procedure
wordt gehanteerd, zal dit met het nieuw samengestelde EP na de verkiezingen
uitonderhandeld moeten worden. Nederland kan vooralsnog echter instemmen met
dit Gemeenschappelijk Standpunt.De richtlijn voorziet in het vaststellen van een communautair kader voor de bescherming van zoet oppervlaktewater, estuaria, kustwater en grondwater
in de Gemeenschap. Doel is om een goede toestand van alle oppervlakte- en
grondwater te bereiken. Belangrijk instrument daarbij is het stroomgebiedbeheerplan. ad 5: Richtlijn AutowrakkenOver deze concept-Richtlijn is tijdens de Milieuraad van december 1998
een politiek akkoord bereikt. Inmiddels heeft het Europees Parlement hierover
advies afgegeven. Het Voorzitterschap hoopt ten aanzien van dit voorstel het
politieke akkoord nu te kunnen omzetten in een Gemeenschappelijk Standpunt.Het voorstel richt zich op preventie van afvalstoffen van afgedankte voertuigen
en het bevorderen van (produkt)hergebruik, recycling (materiaal-hergebruik)
en terugwinning (nuttig hergebruik) van auto-onderdelen. Tevens wordt gestreefd
naar betere milieuprestaties door de verwerkingsinrichtingen. In de richtlijn
zijn doelstellingen opgenomen ten aanzien van het hergebruik en terugwinning
van materialen. Deze doelstellingen zijn voor 2005 85% hergebruik en terugwinning,
waarvan minimaal 80% recycling (zijnde materiaalhergebruik), en voor 2015
95% hergebruik en terugwinning, waarvan minimaal 85% recycling. Het Nederlandse
percentage van materiaalhergebruik is momenteel al 86%.Het voorstel sluit goed aan bij de sinds 1995 bestaande vrijwillige verwijderingsstructuur
voor auto's in Nederland. Het Nederlandse systeem is genotificeerd aan Brussel
en onlangs opnieuw voor een jaar goedgekeurd, vooruitlopend op de totstandkoming
van Europese regelgeving. Nederland is dan ook positief over het voorstel,
zeker nadat tijdens de behandeling in de Milieuraad van december 1998 op initiatief
van Nederland enkele verbeteringen in de tekst van het voorstel zijn aangebracht.
Het voorstel zoals het er nu uitziet zal geen grote wijzigingen voor het Nederlandse
beleid tot gevolg hebben. In deze fase van de besluitvorming is Nederland
voorstander van omzetting van het politiek akkoord in een gemeenschappelijk
standpunt, hoewel bepaalde voorstellen van het EP, bijvoorbeeld ten aanzien
de doelstellingen. ad 6: Onderhandelingen met non-ACEA autofabrikantenHet Voorzitterschap heeft opnieuw Raadsconclusies voorbereid betreffende
de onderhandelingen met non-ACEA autofabrikanten inzake CO2 en
auto's.De Milieuraad heeft in oktober 1998 overeenstemming bereikt over de Raadsconclusies
betreft de vrijwillige overeenkomst van de Europese auto-industrie (ACEA)
over de reductie van CO2 uitstoot tot een gemiddelde van 140 gram
per kilometer voor alle in 2008 op de markt te brengen auto's.Om concurrentieverstoring tegen te gaan voorzien deze conclusies ook in
onderhandelingen van de Commissie met non-ACEA autofabrikanten, onder meer
uit Japan en Korea, met de bedoeling tot een vergelijkbare overeenkomst te
komen. Deze onderhandelingen verlopen echter nog steeds niet naar wens. Naar
verwachting zal de Commissie hierover verslag doen. De tekst van de concept
Raadsconclusies is op dit moment nog niet bekend.Voor Nederland is van belang dat de Commissie – bij het verder uitblijven
van resultaat – maatregelen gaat voorbereiden om zeker te stellen dat,
mochten de onderhandelingen niet tot het gewenste resultaat leiden, deze partijen
vergelijkbare inspanningen moeten leveren als ACEA. Nederland zal hier opnieuw op aandringen, als de Commissie onvoldoende
voortgang in de onderhandelingen kan aantonen. ad 7: Wijziging EMAS-verordeningHet Voorzitterschap streeft naar een eerste oriënterend debat over
de Raadsverordening inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan
een communautair milieubeheer- en milieu-auditsysteem. Het voorstel strekt
tot wijziging van de al bestaande verordening uit 1993 inzake vrijwillige
deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan een communautair
milieubeheer- en milieu-auditsysteem, kortweg EMAS-verordening genaamd. Het
voorstel is gebaseerd op art. 130S van het Verdrag, hetgeen de samenwerkingsprocedure
met het Europees Parlement (EP) tot gevolg heeft. Het EP heeft nog geen advies
over dit voorstel afgegeven. Een Verordening heeft een rechtstreeks bindende
werking voor de onderdanen.EMAS is een marktgeoriënteerd instrument op basis van vrijwillige
deelname en heeft als doel de milieuprestaties van bedrijven te verbeteren,
waarbij zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de eigen verantwoordelijkheid
van bedrijven. Deelname aan EMAS is vrijwillig maar indien bedrijven «meedoen»
verplicht de verordening het bedrijf een milieuzorgsysteem in te voeren, dit
systeem te laten auditen, een milieuverklaring op te stellen en die te laten
valideren door een daartoe erkende onafhankelijke verificateur.De belangrijkste punten voor de herziening van de huidige verordening
hebben betrekking op de volgende aspecten:Het verruimen van de werkingssfeer (van industriële bedrijven) tot
alle organisaties die directe of indirecte milieu-effecten veroorzaken. Daarbij
gaat het onder meer om ziekenhuizen, overheidsinstellingen, supermarkten,
pretparken, e.d. Hiermee wordt het toepassingsbereik van EMAS afgestemd op
het toepassingsbereik van ISO 14 001 (de internationale norm voor milieuzorgsystemen);• Aansluiting met ISO 14 001, waar nu in de verordening expliciet
naar wordt verwezen;• Verplichte betrokkenheid van werknemers bij de uitvoering van EMAS;• Instelling van een forum van erkenningsinstanties en een forum
van bevoegde instanties om te komen tot een gemeenschappelijke interpretatie
en toepassing van de voorschriften van de verordening;Het jaarlijks valideren van het milieuverslag door de onafhankelijke verificateur
(huidige verordening gaat uit van max. 1 x per 3 jaar.)De EMAS-verordening past goed in het streven in Nederland om bedrijven
binnen bepaalde randvoorwaarden ruimte te geven een goed milieubeleid te ontwikkelen
en sluit ook goed aan op het streven naar duurzame productie- en consumptiepatronen.
Tevens bevordert het de transparantie van milieuprestaties van bedrijven.
Nederland kan dan ook op hoofdlijnen instemmen met het nu voorliggende voorstel.
Het voorstel zal geen consequenties hebben voor het bestaande beleid en de
bestaande Nederlandse regelgeving. ad 8: Herziening Richtlijn Grote StookinstallatiesHet Voorzitterschap streeft naar een oriënterend debat over een wijziging
van de Richtlijn 88/609/EEG inzake beperking van de emissies van bepaalde
verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (in de wandeling:
Richtlijn Grote Stookinstallaties). Het voorstel is gebaseerd op art. 130S
van het Verdrag, hetgeen de samenwerkingsprocedure met het EP
inhoudt. Het EP heeft nog geen formeel advies gegeven over deze herziene richtlijn.De Richtlijn Grote Stookinstallaties betreft de emissie-eisen voor zwaveldioxide
(SO2), stikstofoxide (NOx) en fijn stof van nieuwe stookinstallaties.
De door de Commissie voorgestelde wijziging bevat aangescherpte eisen voor
de gas-, olie- en kolengestookte installaties die op of na 1/1/2000 worden
gebouwd, maar laat voor het overige de structuur van de huidige Richtlijn
Grote Stookinstallaties intact inclusief de nationale plafonds/reductiedoelstellingen
voor de bestaande installaties (van vóór 1988) en voor de installaties
die zijn gebouwd in de periode 1988 tot 2000. Het betreft hier dus een aanpassing
van de eisen voor nieuwe installaties aan de ontwikkeling van de stand der
techniek. Wel is de werkingssfeer van de Richtlijn uitgebreid tot gasturbines.Over het geheel genomen zijn de Nederlandse nationale eisen voor nieuwe
stookinstallaties (in het Besluit emissie-eisen stookinstallaties, het Bees)
scherper dan die uit deze herziene richtlijn Grote Stookinstallaties. Dit
geldt in het bijzonder voor de Nederlandse NOx emissie-eisen, en
dan met name de NOx emissies van de gasgestookte installaties.
Voor Nederland gaan de door de Commissie voorgestelde eisen dus niet ver genoeg.
Aanscherping van deze eisen lijkt op steun van een aantal noordelijke lidstaten
te kunnen rekenen, die grotendeels nu al aan deze scherpere eisen voldoen.
Echter, een aanscherping van de door de Commissie voorgestelde eisen zal bij
de zuidelijke lidstaten waarschijnlijk op verzet stuiten.De herziening van deze richtlijn is een onderdeel van het pakket van maatregelen
in het kader van de EU verzuringsstrategie. Nederland heeft daarom een probleem
met de behandeling van deze richtlijn vóórafgaand aan de discussie
over de binnenkort te presenteren Richtlijn Nationale Emissieplafonds, als
resultante van de EU-verzuringsstrategie. In deze richtlijn worden per lidstaat
emissieplafonds vastgelegd voor de SO2, NOx, VOS en
NH4 emissies van àlle bronnen en emittenten. De Richtlijn
Grote Stookinstallaties betreft de SO2 en NOx emissies
van een beperkte categorie van installaties, en is dus op te vatten als een
van de instrumenten om de emissiedoelstellingen uit de verzuringsstrategie
en de Richtlijn Nationale Emissieplafonds te realiseren.De Richtlijn Nationale Emissieplafonds houdt bij het vaststellen van de
emissieplafonds rekening met de per land verschillende milieuhygiënische
randvoorwaarden en met de per land verschillende kosteneffectiviteit van reductiemaatregelen.
Op basis daarvan wordt in de richtlijn voor elk land een eigen emissiedoelstelling
geformuleerd.De eisen uit de Richtlijn Grote Stookinstallaties echter houden géén
rekening met milieuhygiënische of kostenverschillen per land maar zijn
op te vatten als het minimum emissieniveau waaraan alle lidstaten moeten voldoen.
Nederland vindt dat een discussie over de doelstellingen (Richtlijn Nationale
Emissieplafonds) vooraf dient te gaan aan een discussie over de invulling
van het in zijn uitwerking beperkte instrument van de Richtlijn Grote Stookinstallaties.
Daarbij komt dat de implementatie van de Richtlijn Nationale Emissieplafonds
voor Nederland zeer waarschijnlijk zal leiden tot zeer forse emissiereducties
bij bestaande installaties wat zal noodzaken tot het op grote schaal toepassen
van nageschakelde technieken bij de grotere NOx-emitterende installaties
bij de E-centrales en andere industrieën. Het betreft dan met name toepassing
van zgn. Selectieve Catalytische Reductie (SCR). Aangezien e.e.a. in de praktijk
kan leiden tot grote kostenverschillen tussen bedrijven en sectoren wordt
in Nederland momenteel het instrument van kostenverevening ontwikkeld. Tegen die achtergrond heeft Nederland er op aangedrongen dat de behandeling
van de de Richtlijn Nationale Emissieplafonds vooraf moet gaan aan de behandeling
van de Richtlijn Grote Stookinstallaties, dan wel dat tenminste gelijktijdig
met plaatsvinden.Het Voorzitterschap lijkt bovendien te streven naar het opnemen van emissie-eisen
voor bestaande installaties in deze Richtlijn. Nederland ziet de grote milieuwinst
die hier te halen is omdat de grootste emissiereducties gerealiseerd dienen
te worden bij de bestaande installaties, omdat nieuwe installaties in de EU
niet meer in grote getale worden gebouwd en ook vervanging van bestaand door
nieuw aanzienlijk trager verloopt dan aanvankelijk gedacht. Het opnemen van
eisen voor bestaande installaties nu in de Richtlijn Grote Stookinstallaties
zou echter nog meer de discussie over de Richtlijn Nationale Emissieplafonds
bemoeilijken en daarnaast ook de nationale discussie over kostenverevening
gaan doorkruisen. Nederland erkent de noodzaak van emissiereducties bij bestaande
installaties, maar vindt de Richtlijn Nationale Emissieplafonds het betere
instrument. Dat biedt de benodigde flexibiliteit voor de meer kosteneffectieve
aanpak via een systeem van kostenverevening. Zo'n aanpak leidt uiteindelijk
tot aanzienlijk lagere emissieniveau's dan door middel van uniforme emissie-eisen
mogelijk is. Ook andere lidstaten (waaronder de zuidelijke) zullen overigens
met het probleem van de grote kostenverschillen tussen op zich zelf genomen
gelijksoortige installaties geconfronteerd gaan worden. ad 9: Richtlijn Verbranding AfvalstoffenHet Voorzitterschap zal naar verwachting een voortgangsrapportage wijden
aan de Richtlijn Verbranding Afvalstoffen. Het voorstel is gebaseerd op art.
130S van het verdrag hetgeen de samenwerkingsprocedure met het EP inhoudt.
Het EP heeft nog geen formeel advies gegeven over de richtlijn.Onderhavig voorstel is een logische vervolgstap na richtlijn 94/67/EG
inzake de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen. Een groot deel van de
afvalstoffen die in de lidstaten worden verbrand vallen niet de onder bedoelde
richtlijn, terwijl de verbranding van deze afvalstoffen wel substantieel bijdraagt
aan de emissies van onder meer dioxines en furanen. Ten aanzien van deze emissies
zijn reeds in het vijfde Milieu-Actieprogramma doelstellingen geformuleerd.
De belangrijkste elementen uit het voorstel zijn:het tot stand brengen van en EG-regelgeving ten aanzien van de verbranding
van afvalstoffen die buiten het toepassingsbereik van richtlijn 94/67/EG vallen;de invoering van grenswaarden voor de uitstoot van installaties waar afval
wordt bijgestookt (bijv. cementovens);de actualisering van de emissiegrenswaarden die gelden voor huisvuilverbrandingsinstallaties
en de invoering van grenswaarden voor de lozingen in water, waarbij verschuiving
van het probleem van het ene milieucompartiment naar het andere wordt voorkomen;de eis dat de warmte die bij het verbrandingsproces vrijkomt, zoveel mogelijk
wordt teruggewonnen en dat het ontstaan van residuen zoveel mogelijk moet
wordt voorkomen of beperkt, respectievelijk dat residuen zoveel mogelijk worden
gerecycleerd.De in Nederland geldende normen voor het verbranden van afvalstoffen behoren
tot de strengste in Europa. Het nu voorliggende voorstel is een grote stap
naar een harmonisatie op adequaat niveau. Op hoofdlijnen wordt de beschreven
aanpak ondersteunt. Op een aantal punten kunnen de emissiegrenswaarden worden
aangescherpt op basis van de stand der techniek. Op termijn is
het samenvoegen van deze richtlijn en de richtlijn inzake de verbranding van
gevaarlijk afval wenselijk. ad 10: Diversen: Implementatie PARCOM-Besluit 95/1De Duitse delegatie zal een toelichting geven inzake de implementatie
van het PARCOM-Besluit 95/1. Dit besluit is genomen in het kader van het Verdrag
van Parijs van 4 juni 1974 ter voorkoming van verontreiniging van de zee vanaf
land. Dit Verdrag is inmiddels opgegaan in het OSPAR Verdrag ter bescherming
van het marine milieu van de Noordoost Atlantische Oceaan dat op 25 maart
1998 in werking is getreden.Het PARCOM-Besluit 95/1 bevat een verbod, ingaande op 31 december 1999,
voor een aantal toepassingen van kortketenige gechloreerde paraffines. Het
betreft hier de praktische toepassing van deze stoffen als weekmaker in kunststoffen
(PVC), chloorrubberverven en lijmen, als vlamvertrager in uitlopende producten
en als additief in boor- en snij-oliën voor de metaalverwerkende industrie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-89.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl