ECLI:NL:RBAMS:2024:9004, Rechtbank Amsterdam, 11-10-2024, 24/2763
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-10-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Eiser heeft een zorgverlener die wordt betaald vanuit een pgb. Verweerder heeft de zorgverlener 6 weken doorbetaald tijdens ziekte. Er was geen verplichting voor verweerder om dat hierna ook te doen. Zorgverlener kan zelf een Zw uitkering aanvragen.

RECHTBANK AMSTERDAM
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: AMS 24/2763
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 11 oktober 2024 in de zaak tussen
  
    
      
      [eiser] , uit [woonplaats] , eiser
    
    
      en
    
    
  
  
    de raad van bestuur van de sociale verzekeringsbank, verweerder 
    (gemachtigde: mr. O.F.M. Vonk).
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.1
      Eiser is de houder van een persoonsgebonden budget (pgb) op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015 en betaalt zijn zorgverlener uit het pgb.  Verweerder heeft als wettelijke taak het ondersteunen van de budgethouder bij de werkgeverstaken op grond van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015. 
      
    
    
      1.2.
      Eiser heeft zijn zorgverlener bij verweerder ziekgemeld per 10 november 2023. Met het eerste primaire besluit van 4 januari 2024 heeft verweerder aan eiser ziekengeldvergoeding toegekend voor de maanden november en december 2023. Daarmee kan eiser een vervangende zorgverlener betalen. 
      
    
    
      1.3.
      Op 11 januari 2024 heeft eiser zijn zorgverlener beter gemeld per 27 december 2023. Met het tweede primaire besluit van 15 januari 2024 heeft verweerder de herstelmelding bevestigd. Tevens heeft verweerder vermeld dat tijdens het telefoongesprek op 12 januari 2024 met eiser is gesproken over het recht van loondoorbetaling van maximaal 6 weken bij ziekte van de zorgverlener. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen het tweede primaire besluit, omdat eiser wil dat zijn zorgverlener langer dan zes weken wordt doorbetaald. Verweerder heeft het bezwaar opgevat als ook gericht tegen het eerste primaire besluit van 4 januari 2024.
      
    
    
      1.4.
      Bij het besluit van 9 april 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
      
    
    
      1.5.
      Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.6.
      De rechtbank heeft het beroep van eiser op 26 augustus 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: Eiser en gemachtigde van verweerder en tevens namens verweerder mr. C. van der Vlist.
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      2.1.
      De rechtbank geeft eiser geen gelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
      
    
    
      2.2.
      De voor de beoordeling van het beroep belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.
      
    
    
      2.3.
      In het bestreden besluit heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat verweerder de zieke zorgverlener van eiser voor maximaal 6 weken kan doorbetalen. Dat volgt uit artikel 7:629, tweede lid, aanhef en onder a van het Burgerlijk Wetboek (BW). Gezien de arbeidsovereenkomst tussen eiser en de zorgverlener, is verweerder niet bevoegd om eisers zorgverlener langer dan zes weken uit het pgb door te betalen.
      
    
    
      2.4.
      
        Eiser voert in beroep aan dat vanwege het feit dat verweerder slechts zes weken loon mocht doorbetalen aan zijn zorgverlener, ongeacht of er sprake is van volledig herstel, zijn zorgverlener in financiële problemen is gekomen. Mede ook omdat haar andere werkgever gebruik gemaakt heeft van de mogelijkheid om haar te ontslaan omdat zij nog in haar proefperiode zat. De Regeling dienstverlening aan huis is discriminerend, ditzelfde geldt voor artikel 7:629, tweede lid, aanhef en onder a van het Burgerlijk Wetboek (BW). Het maakt mantelzorgers tot minder- of onwaardige werknemers. Dit is in strijd met artikel 1 van de Grondwet, artikel 14 van het EVRM en artikel 1 van protocol 12. Het is vooral
        voor vrouwen discriminerend omdat zij hoofdzakelijk dit soort werkzaamheden verrichten. Verder is het discriminerend omdat het gaat om gevallen van lage uren contracten. Eiser wil dat zijn zorgverlener een Ziektewetuitkering krijgt, in ieder geval tot datum betermelding. Eiser vraagt ook om vergoeding van de kosten die hij moest maken voor het voeren van deze procedure.
      
      
    
    
      2.5.
      Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is de rechtbank duidelijk geworden dat verweerder over de maanden november en december 2023 extra heeft betaald aan eiser, zodat eiser zijn zieke zorgverlener kon doorbetalen en nieuwe zorg kon inkopen. Eiser heeft zijn zorgverlener op 27 december 2023 beter gemeld om het loon veilig te stellen, niet omdat zij volledig was hersteld. Eiser heeft op de zitting verteld dat zijn zorgverlener normaal gesproken meer uren zorg verleent dan waarvoor zij wordt betaald. Na de betermelding heeft zij de zorgverlening aan eiser weer opgepakt, maar niet zoveel uren als eerder. Verweerder heeft na de betermelding de betaling van de zorgverlener uit het pgb weer voortgezet. Eiser heeft op de zitting verteld dat zij na de betermelding minder inkomsten heeft dan daarvoor, omdat zij is ontslagen bij haar andere werkgever. Daarom, en omdat zij nog niet volledig is hersteld, wil hij dat er een Ziektewetuitkering voor haar komt.
      
    
    
      2.6.
      De rechtbank is van oordeel dat eiser middels dit beroep geen Ziektewetuitkering voor zijn zorgverlener kan regelen. Verweerder heeft de regels goed uitgevoerd door 6 weken loon door te betalen en na de betermelding het loon weer uit te betalen uit het pgb. Verweerder heeft zich gehouden aan de wet. Als de zorgverlener een Ziektewetuitkering had willen hebben, had zij deze zelf kunnen aanvragen bij het UWV. Eiser heeft op de zitting verteld dat hij hierover contact heeft opgenomen met het UWV, maar dat hem door het UWV werd gezegd dat de zorgverlener geen recht had op een Ziektewetuitkering. Verweerder merkte in reactie daarop op zitting op dat dat mogelijk komt doordat de zorgverlener al was beter gemeld. De rechtbank kan dit volgen. Als de zorgverlener nog ziekgemeld was, lag de situatie mogelijk anders. Ook de zorgverlener van eiser is namelijk verzekerd voor ziekte. Er is dan ook geen sprake van discriminatie zoals eiser aanvoert. Dat de zorgverlener minder inkomsten heeft door het ontslag bij de andere werkgever, is een ongelukkige omstandigheid en de rechtbank vindt het te prijzen dat eiser in de bres springt voor zijn zorgverlener. Maar in deze procedure heeft verweerder juist gehandeld. Het beroep van eiser kan daarom niet slagen. 
      
    
    
      2.7.
      De rechtbank zal het beroep van eiser ongegrond verklaren. Er bestaat dan geen recht op vergoeding van (proces)kosten. Ook krijgt eiser het griffierecht niet terug.
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J.M. Baldinger, rechter, in aanwezigheid van mr. R.J.R. van Broekhoven, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 11 oktober 2024.
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
      Een afschrift is verzonden aan partijen op: 
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. 
    
  
  
    Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
    
  
  
    Artikel 2b lid 10 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 luidt als volgt:
    De Sociale verzekeringsbank ondersteunt de cliënt bij zijn werkgeverstaken of opdrachtgeverschap waaronder ten aanzien van arbeidsomstandighedenregelgeving, zaakschade en aansprakelijkheid.
    
    
      In toelichting bij deze regeling is het volgende vermeld:
      Ook wordt het budget, op grond van de pgb-beschikking, via de SVB gecompenseerd voor het bedrag dat een budgethouder kwijt is doordat hij een zieke werknemer heeft die hij op grond van artikel 7:629 BW moet doorbetalen. Het budget wordt gecompenseerd zodat de budgethouder vervangende zorg kan inkopen. 
    
    
  
  
    In artikel 7:629, tweede lid, aanhef en onder a, van het BW staat:
    In afwijking van lid 1 geldt het in dat lid bedoelde recht voor een tijdvak van zes weken voor de werknemer die doorgaans op minder dan vier dagen per week uitsluitend of nagenoeg uitsluitend diensten verricht ten behoeve van het huishouden van de natuurlijke persoon tot wie hij in dienstbetrekking staat.
    
    
      
        Regeling dienstverlening aan huis. Op pagina 3 onderaan staat een verwijzing naar de zes weken genoemd in artikel 7:629 van het BW. En op de website van de Rijksoverheid een samenvatting: Ik huur iemand in voor huishoudelijk werk. Wat kan ik afspreken? | Rijksoverheid.nl. Deze pagina geldt ook voor iemand inhuren voor zorgverlening vanuit een pgb. De zes weken is ook op de website vermeld.