ECLI:NL:RBMNE:2026:604, Rechtbank Midden-Nederland, 19-02-2026, 26/899
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2026-02-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Afwijzing verzoek om voorlopige voorziening tegen handhavingsbesluit. Vlg het college is inmiddels de maximale dwangsom verbeurd. Geen spoedeisend belang meer.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Utrecht
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: UTR 26/899
  
  
    uitspraak van de voorzieningenrechter van 19 februari 2026 in de zaak tussen
  
    
      
      [verzoekster] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] , 
    
      
        
          [verzoeker 1]
        , uit [plaats]
      
        
          [verzoeker 2]
        , uit [plaats]
      verzoekers
      (gemachtigde: mr. F.J.C. van Altena),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere 
    (gemachtigde: mr. L.A. Sluiter).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om voorlopige voorziening van verzoekers.
    
    
    
      1.1.
      Verzoekers zijn gezamenlijk eigenaar van het pand aan de [adres] in [plaats] . Na een controle op 3 juli 2024 door toezichthouders van de Afdeling Vergunning, Toezicht en Handhaving van de gemeente Almere, waarbij ook de wijkagent aanwezig was, heeft het college op 19 augustus 2024 aan verzoekers meegedeeld het voornemen te hebben handhavend op te treden. Verzoekers hebben daartegen een zienswijze ingediend. 
      
    
    
      1.2.
      Met het besluit van 25 september 2024 heeft het college verzoekers gelast om binnen zes weken na de verzenddatum van de last het handelen in strijd met artikel 22.18, tweede lid, van het omgevingsplan van de gemeente Almere (het omgevingsplan) en met een groot aantal bepalingen uit het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl), gericht op onder meer het voorkomen van gezondheidsrisico's, het beperken van brandgevaarlijke situaties bij het bouwwerk en de zorgplicht voor brandveilig gebruik van het bouwwerk), te doen beëindigen en beëindigd te houden. Daarnaast is eisers op grond van de specifieke zorgplicht voor het gebruik van een bouwwerk gelast om binnen twee dagen na de verzenddatum van de last de nodige maatregelen te treffen die het pand ontoegankelijk maken voor onbevoegde personen zolang het pand nog niet is hersteld.
      
    
    
      1.3.
      Verzoekers hebben tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Met het besluit van 16 december 2025 (het bestreden besluit) heeft het college het besluit van 25 september 2024 deels herroepen. Het college heeft in het bestreden besluit uitsluitend de last gehandhaafd met betrekking tot de overtreding van artikel 22.18 van het omgevingsplan, die ziet op het treffen van maatregelen die het pand ontoegankelijk maken voor onbevoegde personen. Het college heeft aan de last een dwangsom verbonden van € 15.000,- per constatering per 24 uur, met een maximum van € 150.000,- en een begunstigingstermijn van één week na de verzenddatum van het bestreden besluit.
      
    
    
      1.4.
      Verzoekers hebben op 28 januari 2026 een beroepschrift ingediend en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
      
    
    
      1.5.
      De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 12 februari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [A] namens de verzoekers, bijgestaan door de gemachtigde, de gemachtigde van het college, bijgestaan door ing. [B] , toezichthouder bij de Afdeling Vergunningen, Toezicht & Handhaving van de gemeente Almere.
      
    
  
  
    Beoordeling door de voorzieningenrechter
    
    2. Een procedure bij de voorzieningenrechter is een spoedprocedure. Deze procedure kan alleen worden gevoerd als er een spoedeisend belang is, waardoor iemand niet kan wachten op een beslissing op zijn bezwaarschrift dan wel een uitspraak in de bodemprocedure. Voordat de zaak inhoudelijk kan worden behandeld, moet eerst worden beoordeeld of er sprake is van een spoedeisend belang bij het treffen van de gevraagde voorlopige voorziening. Daarvan kan sprake zijn als er door de werking van het besluit een feitelijke of juridische situatie zou ontstaan die onomkeerbare gevolgen zou hebben.
    
    3. Ten tijde van de indiening van het verzoek om voorlopige voorziening was de begunstigingstermijn verlopen, maar de in het bestreden besluit opgenomen maximale dwangsom van € 150.000,- was nog niet of niet volledig verbeurd. Bij brief van 11 februari 2026 heeft het college de rechtbank geïnformeerd dat op dat moment twaalf controles zijn uitgevoerd door de toezichthouder. Het college heeft de rapporten van de toezichthouder met betrekking tot de betreffende controles overgelegd. Volgens het college is niet aan de last voldaan en is de totale dwangsom van € 150.000,- verbeurd. Het standpunt van het college is dat er daarom geen sprake meer kan zijn van een spoedeisend belang. Verzoekers stellen zich op het standpunt dat zij al voor het einde van de begunstigingstermijn aan de last hebben voldaan en er daarom geen dwangsommen zijn verbeurd. Volgens verzoekers dreigt een onomkeerbare situatie, omdat invordering tot een acute financiële noodsituatie leidt. Zij vinden daarom dat er wel een spoedeisend belang bestaat bij een voorlopig oordeel over de rechtmatigheid van het bestreden besluit.
    
    4. De voorzieningenrechter overweegt dat een schorsing van het bestreden besluit niet meer zinvol is op het moment waarop het college inmiddels het standpunt heeft ingenomen dat sprake is van verbeurte van de volledige dwangsom. Een schorsing kan op dit moment immers niet meer voorkomen dat het college overgaat tot het nemen van besluiten gericht op de invordering van de dwangsom die naar zijn mening is verbeurd. De bespreking van de vraag of verzoekers al dan niet aan de last hebben voldaan en of er dwangsommen zijn verbeurd kan in deze procedure achterwege worden gelaten, alleen al omdat volgens het college de maximale dwangsom inmiddels is verbeurd, de last is uitgewerkt en het voornemens is om een invorderingsbesluit te nemen. Om die reden zal de voorzieningenrechter zich niet uitlaten over de rechtmatigheid van het bestreden besluit en de daartegen gerichte gronden. De vraag of al dan niet aan de last is voldaan en terecht tot invordering is overgegaan komt pas aan de orde in de procedure over het (nog te nemen) invorderingsbesluit. Verzoekers hebben daarom thans geen spoedeisend belang meer bij het treffen van een voorlopige voorziening.
    
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      5. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. ing. A. Rademaker, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. G.M.T.M. Sips, griffier.
      Uitgesproken in het openbaar op 19 februari 2026.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzieningenrechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
  
     Artikel 8:81, eerste lid, van de Awb