ECLI:NL:RBZWB:2025:9132, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-12-2025, BRE 23/11657
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2025-12-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: BPM, CO2-uitstoot

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
  
  
    Zittingsplaats Breda
  
  
    Belastingrecht 
  
  
    zaaknummer: BRE 23/11657 
  
  
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 december 2025 in de zaak tussen
    
      
        
        
          [belanghebbende] B.V., gevestigd te [plaats] , belanghebbende
      (gemachtigde: mr. S.M. Bothof),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur, 
    
    
      en 
    
    
  
  
    de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 10 november 2023.
    
    
    
      1.1.
      De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (Bpm) opgelegd van € 1.151 (de naheffingsaanslag).
      
    
    
      1.2.
      Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur belanghebbende € 3 belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking).
      
    
    
      1.3.
      De inspecteur heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
      
    
    
      1.4.
      Belanghebbende heeft tegen die beslissing beroep ingesteld. 
      
    
    
      1.5.
      De rechtbank heeft het beroep op 11 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens belanghebbende, mr. M.U. Sahin, verbonden aan Bothof Services B.V. en namens de inspecteur: [inspecteur 1] en [inspecteur 2] . 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    2. De rechtbank beoordeelt of de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag is opgelegd. Tevens beoordeelt de rechtbank of belanghebbende recht heeft op een immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een proceskostenvergoeding. De rechtbank beoordeelt dit aan de hand van de beroepsgronden van belanghebbende.
    
    3. Naar het oordeel van de rechtbank is de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag opgelegd. Belanghebbende heeft wel recht op een immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een proceskostenvergoeding. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
  
  
    Feiten 
    
    
      4. Belanghebbende heeft aangifte gedaan ter zake van de registratie van een uit het buitenland afkomstige, gebruikte personenauto van het merk en type Nissan Qashqai 1.3 DIG-T Tekna (hierna: de auto) en een bedrag aan Bpm voldaan van € 2.025. In de aangifte is vermeld dat de auto een CO2-uitstoot heeft van 130 gram per kilometer (gr/km) (NEDC). Verder is in de aangifte aangegeven een historische nieuwprijs van de auto van € 36.535, een netto catalogusprijs van € 24.083, historische bruto Bpm van € 6.890 en handelsinkoopwaarde van € 10.738.  
    
    
    
      4.1.
      Bij de aangifte is een taxatierapport van [bedrijf] B.V. met datum 30 november 2021 gevoegd. Daarin is een handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat opgenomen van € 20.062, gebaseerd op een referentieauto vermeld in een koerslijst van Xray. De gebruikte koerslijst van Xray vermeldt een CO2-uitstoot van die referentieauto van 160 gr/km (WLTP). Verder heeft de taxateur een schadebedrag van € 10.401 geconstateerd aan de auto, en daarvan 72 procent (€ 7.489) als waardevermindering van de handelsinkoopwaarde in aanmerking genomen. Ook heeft de taxateur wegens een “schade verleden / herstelde schade” € 1.003 in mindering op de handelsinkoopwaarde gebracht. De handelsinkoopwaarde in beschadigde staat heeft de taxateur zodoende vastgesteld op € 10.738.
      
    
    
      4.2.
      Volgens de inspecteur is belanghebbende in de aangifte uitgegaan van een te lage CO2-uitstoot. Volgens hem is de CO2-uitstoot van de auto 179 gr/km WLTP. De inspecteur heeft de historische bruto Bpm van de auto daarom gesteld op € 11.110. Overeenkomstig de aangifte heeft de inspecteur verder de historische nieuwprijs gesteld op € 36.535 en de handelsinkoopwaarde op € 10.738. De voor de auto verschuldigde Bpm heeft de inspecteur berekend op € 3.265. 
      
    
    
      4.3.
      Rekening houdend met de reeds betaalde Bpm en extra leeftijdskorting, heeft de inspecteur vervolgens de naheffingsaanslag van € 1.151 opgelegd. 
      
      
    
  
  
    Motivering 
    
    
      
        CO2-uitstoot 
      
      5. Volgens belanghebbende heeft de inspecteur de historische nieuwprijs van de auto te laag vastgesteld en niet in overeenstemming met de netto catalogusprijs. Volgens belanghebbende dient de historische nieuwprijs, gelet op de hogere CO2-uitstoot van 179 gr/km, te worden vastgesteld op € 40.250. Dat bedrag is opgebouwd uit een netto catalogusprijs van € 24.083, vermeerderd met € 5.057 Btw en € 11.219 historische bruto Bpm van de auto zelf. Ter motivering van zijn standpunt heeft belanghebbende onder meer verwezen naar het arrest van de Hoge Raad van 22 december 2023. 
    
    
    
      5.1.
      De inspecteur betwist de door belanghebbende gestelde verhoging van de historische nieuwprijs. Daartoe voert de inspecteur aan dat ter bepaling van de historische nieuwprijs van de auto niet bij de netto catalogusprijs van het referentievoertuig uit de koerslijst van Xray kan worden aangesloten. Er zit namelijk tussen het referentievoertuig uit de koerslijst en de auto een verschil in CO2-uitstoot van 19 gram per kilometer omdat wordt aangesloten bij een Nederlands referentievoertuig met een uitstoot van 160 gram per kilometer. Dat verschil wordt volgens de inspecteur veroorzaakt door een andere uitvoering of uitrusting van de auto. Verder is volgens de inspecteur ook de koerslijst niet volledig verstrekt. Voorgaande belet dat die netto catalogusprijs kan dienen ter bepaling van de historische nieuwprijs van de auto, aldus de inspecteur.   
      
    
    
      5.2.
      De rechtbank overweegt als volgt. Vaststaat dat de CO2-uitstoot van de auto 179 gr/km is. Met hetgeen de inspecteur daartoe heeft aangevoerd, is de rechtbank van oordeel dat de inspecteur de door de belanghebbende voorgestane netto catalogusprijs van de auto gemotiveerd heeft betwist. Dat betekent dat het vervolgens aan belanghebbende is om aannemelijk te maken dat de netto catalogusprijs van het referentievoertuig uit de koerslijst Xray kan dienen als netto catalogusprijs ter bepaling van de historische nieuwprijs van de auto.
      
    
    
      5.3.
      
        De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende niet aan die bewijslast voldoet. 
        Dat het verschil in CO2-uitstoot van 19 gram per kilometer tussen de referentieauto uit de koerslijst en de auto, zoals zij betoogt, uitsluitend is gelegen in een verschil in meetmethode, maakt belanghebbende niet aannemelijk. Die enkele stelling is tegenover de gemotiveerde betwisting van de inspecteur daarvoor namelijk onvoldoende. 
      
      
    
    
      5.4.
      Belanghebbende heeft zodoende niet aannemelijk gemaakt dat de netto catalogusprijs van de referentieauto kan dienen ter bepaling van de historische nieuwprijs van de auto. Om die reden gaat de rechtbank niet mee in de door belanghebbende voorgestane verhoging van de historische nieuwprijs. Dat betekent dat de inspecteur de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag heeft opgelegd.
      
    
    
      5.5.
      Gelet op voorgaand oordeel komt de rechtbank aan beoordeling van de overige standpunten van de inspecteur niet toe.
      
      
        
          Belastingrente 
        
      
    
    
      5.6.
      Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de belastingrente. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte belastingrente aangevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding af te wijken van de belastingrentebeschikking.
      
      
        
          Immateriële schadevergoeding
        
      
    
    
      5.7.
      Belanghebbende heeft op 12 december 2023 verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen het onderhavige geschil beslecht had moeten zijn.
      
    
    
      5.8.
      De rechtbank stelt vast dat de inspecteur het bezwaarschrift op 2 november 2022 heeft ontvangen. De rechtbank doet uitspraak op 22 december 2025. De redelijke termijn van twee jaar is met afgerond veertien maanden overschreden. Belanghebbende heeft recht op een schadevergoeding van € 1.500.
      
    
    
      5.9.
      Omdat de bezwaarfase afgerond dertien maanden heeft geduurd en daarmee zeven maanden te lang komt € 750 (7/14e) voor rekening van de inspecteur en de rest (€ 750) voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      6. Het beroep is ongegrond. Wel heeft belanghebbende recht op een immateriële schadevergoeding van € 1.500.
    
    
    
      6.1.
      Omdat het verzoek om immateriële schadevergoeding wordt toegewezen, komt belanghebbende in aanmerking voor een vergoeding van haar proceskosten voor het indienen van dat verzoek. Omdat het verzoek is ingediend door de gemachtigde van belanghebbende, kent de rechtbank voor deze rechtsbijstand 1 punt toe als bedoeld in het Besluit proceskosten bestuursrecht, met een waarde van € 907 en wegingsfactor 0,25, wat neerkomt op € 226,75. De inspecteur en de Staat moeten, ieder voor de helft, die kosten vergoeden.
      
    
    
      6.2.
      Belanghebbende krijgt het griffierecht niet vergoed. Het verzoek om immateriële schadevergoeding is weliswaar gedaan voor het arrest van de Hoge Raad van 31 mei 2024, echter de redelijke termijn was op deze datum nog niet overschreden.
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        veroordeelt de inspecteur tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 750;
      
      
        veroordeelt de Staat tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 750; 
      
      
        veroordeelt de inspecteur tot betaling van € 113,37 aan proceskosten aan belanghebbende; 
      
      
        veroordeelt de Staat tot betaling van € 113,38 aan proceskosten aan belanghebbende. 
      
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J.H. Bogert, rechter, in aanwezigheid van mr. S.A.C. Deeleman, griffier.
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              
            
            
              
                
              
            
          
        
      
    
    
    
    
      De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. 
    
    
    
      De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.
    
    
    
  
  
     ECLI:NL:HR:2023:1703.
  
  
     Hoge Raad 10 november 2023, ECLI:NL:HR:2023:1526.
  
  
     Hoge Raad 31 mei 2024, ECLI:NL:HR:2024:567, ro. 7.1.1 en 7.1.2.