Voorzienings- en leveringszekerheid energie; Verslag algemeen overleg over onder meer referentieramingen Energie en Emissies 2005-2020
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29023, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29023 nr. 18

24-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingToezeggingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29023Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 023Voorzienings- en leveringszekerheid energienr. 18VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 november 2005De vaste commissie voor Economische Zaken1
en de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer2 hebben op 8 september 2005 (eerste termijn Kamer)
en op 12 oktober 2005 (rest) overleg gevoerd met minister Brinkhorst
van Economische Zaken en staatssecretaris Van Geel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer over:– Referentieramingen Energie en Emissies 2005–2020
(28 240, nr. 28);– Jaarcijfers binnenlandse productie duurzame
energie 2004/MEP (EZ05 000 195);– Kabinetsreactie op «Energietransitie:
klimaat voor nieuwe kansen» (29 575, nr. 9);– Energierapport 2005 (29 023, nr. 14);– Knelpunten regelgeving gaswinning, windenergie
en biomassa (29 023, nr. 9);– Uitkomsten onderzoek naar signalen over stijgende
transportkosten van energie voor maatschappelijke organisaties met grote aansluiting
(29 372, nr. 71);– Resultaten van de MEP (28 665, nr. 56);– Reactie op het advies van de Energieraad «Gas
voor Morgen» (29 023, nr. 10);– Ministeriële Regeling met renovatiesubsidiebedrag
wind en land (28 665, nr. 57);– Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en
de Gaswet in verband met implementatie en aanscherping toezicht netbeheer
(toezeggingen algemeen overleg d.d. 9 februari 2005) (29 372, nr. 69);– Leveringszekerheid van elektriciteit (29 023,
nrs. 7 + 12);– Beantwoording van de vragen in het algemeen
overleg Energie d.d. 8 september 2005 (29 023, 29 575, nr. 17).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Hessels (CDA) staat achter de algemene
uitgangspunten en beleidslijnen van het Energierapport: optimalisering van
voorzieningszekerheid en aanpakken van het mondiale klimaatprobleem. Het stelt
hem wel teleur dat het rapport te veel verzandt in grote lijnen en daardoor
veel concrete vragen onbeantwoord laat. De minister zou volgens hem een voorbeeld
kunnen nemen aan de concrete en praktische aanpak van het rapport «Keuzes
voor duurzaamheid. Energie op de drempel van transitie» van het wetenschappelijk
instituut van het CDA.De doelen van het binnenlandse stimuleringsbeleid voor duurzame energie
zullen worden gehaald, maar het succes van dit beleid heeft een grove budgetoverschrijding
als keerzijde; voor de tweede maal in drie jaar wordt een stimuleringsregeling
voor duurzame energie voortijdig stopgezet. In de oude systematiek zou het
verbruikstarief voor huishoudens mogelijk worden verdubbeld. De heer Hessels
vindt de ingreep in de grootschalige MEP-tarieven daarom onontkoombaar, maar
pleit wel voor meer zekerheid voor gebruikers in de toekomst. Hij vindt daarom
dat de nieuwe tarieven minstens tien jaar ongewijzigd dienen te blijven. Een
jaarlijks subsidieplafond is een uitstekende mogelijkheid.Uit vele signalen blijkt dat de mondiale voorraden fossiele brandstoffen
kleiner zijn dan altijd gedacht. Hoe betreurenswaardig ook, dit feit opent
nieuwe perspectieven voor de rentabiliteit van diverse alternatieve energiebronnen.
Welke scenario’s en prijzen voor reguliere brandstoffen hanteert het
ministerie bij zijn berekeningen van de rentabiliteit van duurzame energie?
In hoeverre was het de bedoeling van het kabinet om de CO2-rechten
in de energieprijzen te verdisconteren? Voor de verhoging van de rentabiliteit
van diverse alternatieve energiebronnen is innovatie cruciaal. De overheid
dient door middel van subsidies te bevorderen dat de mogelijkheden voor innovatie
in Nederland ook daadwerkelijk worden benut. Is hierin geen taak weggelegd
voor het Innovatieplatform? Bij die innovatie moeten leereffecten optimaal
worden benut en moet ruim baan worden gegeven aan veelbelovende nieuwe technologieën
als groen gas en grootschalige CO2-opslag. In dat licht vindt de
heer Hessels de behandeling van warmtekrachtkoppeling (WKK) door het kabinet
onder de maat: de plannen creëren onzekerheid voor bestaande installaties
en zijn alleen daarom al onacceptabel. Ook het Energieonderzoek Centrum Nederland
(ECN) vindt de instandhouding en uitbreiding van het Nederlandse WKK-areaal
de meeste doelmatige en doeltreffende beleidsoptie.Met grootschalige energiebesparing is de grootste milieuwinst te behalen.
De heer Hessels is dan ook blij met de ruime aandacht hiervoor in het Energierapport,
maar ziet ook enige inconsistenties. Zo legt de minister de motie-Van der
Ham/Spies (28 240, nr. 27), die vraagt om 1,5% energiebesparing
in 2006 en 2% in 2010, simpelweg naast zich neer omdat deze ambitie
onhaalbaar zou zijn. De heer Hessels vindt dat haalbaarheid niet altijd in
de weg hoeft te staan van ambities; de 2%-norm blijft derhalve een
nuttige streefwaarde. En hoe valt het grote belang dat het kabinet zegt te
hechten aan energiebesparing te rijmen met de mogelijke afschaffing van het
EPBD-woningkeurmerk? Komt daar iets voor in de plaats? Het kabinet stelt energiebesparingscertificaten
(de zogenaamde «witte certificaten») voor als een soort tovermiddel
om de consument minder energie te laten gebruiken. Energiebesparing begint
uiteraard in het gezin, maar is dat het enige wat het kabinet kan bedenken?
De zwaarste verantwoordelijkheid voor energiebesparing wordt eenzijdig gelegd
bij de vercommercialiseerde energiebedrijven die, ironisch genoeg, juist van
energiegebruik moeten bestaan.De heer Hessels is zeer ontevreden met de aanpak van de hoge aansluittarieven
voor non-profitorganisaties. De minister lijkt deze te bagatelliseren en komt
zijn toezeggingen aan de Kamer in dezen herhaaldelijk niet na. De heer Vendrik (GroenLinks) kan zich slechts
ergeren aan de wijze waarop de Nederlandse regering de laatste jaren is omgegaan
met de energie- en klimaatproblematiek, wellicht het ingrijpendste probleem
op de mondiale politieke agenda. Veel tijd en inspanningen zijn verloren gegaan
aan heilloos liberaliseringsbeleid. Voor de aanpak van de energieproblematiek
is niets minder dan een mondiale revolutie nodig, te beginnen in Nederland.
De minister presenteert zichzelf graag als een gedreven hervormer, maar laat
het juist afweten op dit terrein dat zoveel hervorming behoeft.De halfzachte maatregelen in het Energierapport steken schril af tegen
de brede en ingrijpende maatregelen die nodig zijn. Waarom zet de minister
zich niet in voor de vergroening van de omvangrijke innovatiegelden van EZ
en Financiën, om zo de ontwikkeling van broodnodige nieuwe technologieën
in Nederland te stimuleren? Waarom zet Nederland zich in EU-verband niet in
voor het verplichtstellen van daadwerkelijke energiebesparingsmaatregelen
voor energieslurpende sectoren als autoverkeer en ICT? De productie van duurzame
energie in Nederland is weliswaar gegroeid, maar het aandeel ervan in de totale
energieproductie bedraagt niet eens 2%. Bovendien vindt het kabinet
de eerste de beste budgettaire overschrijding al voldoende om nuttige subsidiestromen
af te schaffen. De overheid zelf laat gemakkelijke kansen liggen op het gebied
van duurzaam inkopen en fiscale vergroening. Ze laat ook na om te investeren
in een technologisch topinstituut voor duurzame energie.Gezien de omvang van de problematiek is er behoefte aan écht ambitieuze
taakstellingen. Uit recente berekeningen van het CBS blijkt dat de Nederlandse
CO2-uitstoot wederom is gestegen. Wat vindt het kabinet daarvan?
Het ministerie van VROM heeft onlangs berekend dat de CO2-uitstoot
in 2020 30% lager moet zijn dan in 1990. De cijfers in het Energierapport
zijn wat onduidelijk, maar ongetwijfeld lager: ongeveer 15%. De enorme
groei van de CO2-uitstoot door de transportsector doet de beperkte
winst elders ruimschoots teniet. Het «compact rijden» dat het
kabinet hiertegen wil inzetten, vindt de heer Vendrik een aanfluiting. De
doelstellingen voor energiebesparing zijn minstens zo teleurstellend: 1%
komt in het licht van de autonome ontwikkeling neer op nietsdoen, en dat terwijl
3% per jaar in de meeste economische sectoren technisch haalbaar is.
De vrij bescheiden, en eigenlijk onvoldoende, motie-Van der Ham/Spies legt
de minister zonder omhaal naast zich neer. Welke plaats wordt toegekend aan
biobrandstof in het duurzame-energiebeleid? De berekeningen van de kosteneffectiviteit
van het biobrandstofbeleid waarvan het kabinet uitgaat, doen vermoeden dat
daarmee gewoon een nieuwe, creatieve vorm van landbouwsubsidie wordt geïntroduceerd;
geen milieupolitiek dus, maar landbouwpolitiek. Het Platform Duurzame Mobiliteit,
dat uitgerekend valt onder EZ, heeft biodiesel merkwaardig genoeg nu al afgeschreven
als haalbare optie. Wellicht werkt een geconditioneerde accijnsvrijstelling
voor biobrandstof, die de vrijstelling verbindt aan het bereiken van bepaalde
milieudoelstellingen, beter.De heer Vendrik wil weten hoe hard de doelstelling van 10% duurzame
energie in 2020 is. Op lokaal niveau bestaat veel verzet tegen de uitvoering
van het BLOW-convenant (Bestuursovereenkomst Landelijke Ontwikkeling Windenergie).
Hij vraagt de minister zich actief in te zetten om alle betrokkenen te overtuigen
van het grote belang van windcentrales op land. En hoe denkt het kabinet het
investeringsklimaat voor wind op zee weer aantrekkelijk te maken? Wat is de
reactie van de minister op de voorstellen voor locaties op zee die milieuorganisaties
onlangs hebben gepresenteerd?De heer Van den Brink (LPF) benadrukt het
belang van energie als eerste levensbehoefte; zonder adequate energievoorziening
houdt alles immers op. Hij vindt dat in het beleid maximaal moet worden ingezet
op de vermindering van het gebruik van fossiele energie; als alle mooie woorden hierover daden worden, kan al veel worden bereikt. In plaats
van veelgebruikers te beboeten, dient men energiebespaarders juist te belonen;
de creativiteit die met een dergelijke aanpak wordt aangeboord, zal ongekende
resultaten opleveren.De heer Van den Brink betreurt het dat het energie- en klimaatdebat wordt
geregeerd door angst. De kansen die alternatieve energiebronnen bieden, dienen
natuurlijk optimaal te worden benut. Voor hem hoort kernenergie daar evenwel
ook bij; degenen die zich verzetten tegen kernenergie zijn onrealistisch en
sluiten hun ogen voor de behoeften van de toekomst. Veelbelovend lijkt hem
de koppeling van windenergieparken op land aan biogasinstallaties. Hij wijst
erop dat met een focus op het terugdringen van het gebruik van fossiele brandstoffen
al een groot deel van de klimaatdoelstellingen kan worden bereikt.De heer Samsom (PvdA) is zeer teleurgesteld
in het Energierapport. Het beleid is zogenaamd gericht op de bestrijding van
onze afhankelijkheid van eindige fossiele brandstofvoorraden en op de vermindering
van een dreigende dramatische klimaatverandering, maar in 2020 zullen we juist
meer fossiele brandstoffen gebruiken en veel meer CO2 uitstoten!
Er is slechts één conclusie mogelijk: de maatregelen in het
Energierapport zijn absoluut onvoldoende. De energieprijzen die het rapport
bij de berekeningen van de scenario’s hanteert zijn inmiddels volstrekt
achterhaald, waardoor de rentabiliteitsberekeningen van energiebesparing en
alternatieve energie veel ongunstiger uitvallen dan gerechtvaardigd is.De heer Samsom heeft suggesties genoeg voor een beter energierapport.
Zo moet veel meer worden ingezet op energiebesparing: 1% is absoluut
onvoldoende, zelfs 2% blijkt inmiddels niet meer genoeg. Die besparing
kan bijvoorbeeld worden gehaald door WKK maximaal te stimuleren (en dus niet
door de huidige succesvolle subsidieregelingen terug te draaien) en door de
EPBD-richtlijnen te benutten om energiezuiniger bouwen te bevorderen (en maatregelen
op dit gebied dus niet «aan te houden»). De witte certificaten
lijken interessant, maar vinden nergens draagvlak. Grootschalige besparing
kan wellicht beter worden bereikt door energiebesparingsverplichtingen op
te leggen aan de netwerkbedrijven. Hoewel kernenergie duidelijk geen duurzame
energievorm is, wordt zij door het kabinet toch weer op de agenda gezet, onder
andere met het openhouden van Borssele.De heer De Krom (VVD) vindt dat er in het
Energierapport geen duidelijke keuzes worden gemaakt. De problemen zijn ontegenzeggelijk
urgent, het is de hoogste tijd voor concrete maatregelen met meetbare resultaten.
Een voorbeeld: als nu al bekend is dat de voorzieningszekerheid rond 2012
in gevaar dreigt te komen, kan Nederland zich geen sur place veroorloven;
dan moeten nú nieuwe centrales worden gebouwd, ook omdat het vele jaren
kost voordat deze in bedrijf zijn.De heer De Krom wijst erop dat eenzijdig inzetten op duurzame energie
grote economische, politieke en strategische risico’s meebrengt. Hij
pleit voor meer realisme in het energiedebat. Gezaghebbende instituten hebben
herhaaldelijk aangetoond dat duurzame energiebronnen voor de korte termijn
nog geen reële optie zijn. Bovendien dient, naast de aandacht voor de
centrale thema’s voorzieningszekerheid en klimaat, de betaalbaarheid
van alle plannen in het oog te worden gehouden. Helaas verdragen deze drie
ambities elkaar slecht; het is een illusie om te denken dat ze probleemloos
kunnen worden gecombineerd. De klimaatproblematiek vraagt bijvoorbeeld om
grootschalige investeringen in windenergie, maar windenergie levert grote
risico’s op voor de voorzieningszekerheid en is bovendien bijzonder
duur. En biomassa-energie zal grootschalige mondiale vervoersstromen vergen
om werkelijk een substantiële bijdrage te leveren aan de Nederlandse
energievoorziening. Ook is de rol van gas hoogstwaarschijnlijk rond 2030 uitgespeeld.
De heer De Krom ziet alle signalen wijzen in de richting van kernenergie:
deze energiebron is betaalbaar, biedt voldoende voorzieningszekerheid en levert
bovendien geen CO2-uitstoot.Alles afwegend, kiest de heer De Krom ondubbelzinnig voor voorzieningszekerheid
en betaalbaarheid. Wil men structureel minder afhankelijk zijn van fossiele
brandstoffen, dan zijn in zijn ogen vier zaken onontkoombaar: bevordering
van de marktwerking in de energiesector, verbreding van de toegepaste brandstofmix,
optimalisering van de mogelijkheden van energiebesparing en maximale benutting
van de kansen die technologische innovatie biedt. Hoewel sommigen anders beweren,
is de liberalisatie van de energiemarkt nog verre van afgerond; een verregaande
liberalisatie kan nog vele vruchten afwerpen. Een verbreding van de brandstofmix
bereikt men onder andere door investeringen in schone kolencentrales, kernenergiecentrales
en hoogrendement gascentrales, zowel centraal als decentraal. Beleidsinstrumenten
als subsidies dienen efficiënt hierop te worden gericht. De heer De Krom
haalt de MEP-gelden aan als voorbeeld van een slecht en inconsistent gericht
instrument: wordt die nu ingezet voor CO2-besparing, voor het stimuleren
van energie-efficiëntie of voor de vergroting van het aandeel van duurzame
energie? En waarom gaan er zoveel gelden naar laagrenderende opties als windenergie,
biomassa en het Rotterdamse warmtenet en niet naar WKK, kolenvergassing of
CO2-opslag? De afschaffing van de MEP-subsidies is in de ogen van
de heer De Krom onvermijdelijk, maar de gevolgen ervan zijn nog onduidelijk;
hij vraagt om een overzicht van de effecten. Hij ziet verder een grote behoefte
aan concrete en toetsbare plannen voor energiebesparing en vraagt daarom om
een uitgewerkt energiebesparingsplan. De witte certificaten worden in het
veld met weinig enthousiasme ontvangen en leveren bovendien een vergroting
van de administratieve lastendruk op.Tot slot dienen de investeringen in onderzoek en ontwikkeling fors te
worden uitgebreid: met 0,1% van de totale energie-uitgaven voor R&D
schiet Europa absoluut tekort en dreigt het achter te raken bij de rest van
de geïndustrialiseerde wereld. De heer De Krom pleit voor bundeling van
de wetenschappelijke en technologische kennis in één Nederlandse
organisatie. Hiervoor kunnen FES-gelden worden ingezet.Mevrouw Gerkens (SP) maakt zich zorgen over
de kennelijke zorgeloosheid van het kabinet, blijkend uit de weinig ambitieuze
maatregelen in het Energierapport. Ondanks de toename van de CO2-uitstoot
en overige luchtvervuiling, ondanks alle berichten over het versneld opraken
van de mondiale fossielebrandstofvoorraden, lijkt het kabinet de noodzaak
van werkelijk duurzame energie nog steeds niet in te zien. Het kabinet grijpt
voortdurend naar oude vertrouwde «oplossingen» als het wachten
op innovatieve technieken of het importeren van energie. Wordt deze lijdzaamheid
veroorzaakt door de macht van de grote partijen in de energiemarkt? Hoe dan
ook, het zou een goede zaak zijn als de Nederlandse regering zich uitsprak
voor een moratorium op milieubelastende en armoedebevorderende investeringen.Het kabinet beweert ten onrechte dat de liberalisering van de energiesector
is afgerond; deze gaat helaas onverdroten door en de desastreuze gevolgen
hiervan zijn voor eenieder merkbaar. Mevrouw Gerkens vindt dat een balans
moet worden opgemaakt van alle gevolgen van de liberalisering, voordat ermee
wordt doorgegaan. De betaalbaarheid van energie heeft ook altijd onvoldoende
aandacht gekregen. De voorgenomen compensatiemaatregelen zijn een mooi signaal,
maar waarschijnlijk ingegeven door electorale motieven. Mogelijke maatregelen
voor de korte termijn zijn een verhoging van de heffingskorting met € 100
en een verlaging van de motorrijtuigenbelasting voor dieselauto’s met
roetfilters. Het Energierapport biedt geen echte oplossingen voor de lange
termijn. Het besteedt te weinig aandacht aan alternatieve energiebronnen en
de vele mogelijkheden om energie te besparen. Wij kunnen energie alleen maar structureel betaalbaar houden door onze afhankelijkheid van de schaarse
en steeds schaarser wordende fossiele brandstoffen te verkleinen; dus niet
door grootschalig te investeren in kolencentrales, maar wel in wind, zon en
water. De diverse vormen van WKK verdienen maximale steun, geen afbraak van
subsidies. Het zwalkende energiebeleid van het kabinet vergroot de onvoorspelbaarheid
van de energiemarkt, waardoor investeerders kopschuw worden – en dat
terwijl juist nu grote behoefte is aan substantiële investeringen en
innovatie.De heer Van der Ham (D66) vraagt de minister
welke bezwaren deze heeft tegen de uitvoering van de motie-Van der Ham/Spies.
Hij betwijfelt of de witte certificaten een succes zullen worden, zeker als
het maatschappelijk draagvlak tegenvalt. Meer in het algemeen vindt hij dat
het overheidsbeleid zich niet kan blijven beperken tot vriendelijke stimuleringsmaatregelen;
de energieproblematiek is zo urgent dat de overheid in sommige gevallen gewoon
overheidsdwang moet toepassen, zoals het opleggen van verplichtingen en verboden.
Normering is ook een prima methode om innovatie en kostenefficiëntie
te bevorderen. Hoe staat het met de invoering van energieprestatierichtlijnen
voor gebouwen? De heer Van der Ham is geen voorstander van de afschaffing
van de WKK-subsidie. Helaas zwijgt het Energierapport over het potentieel
van micro-WKK voor energiebesparing. Hij wijst op het gevaar dat nieuwe beleidsinstrumenten
kunnen leiden tot de verdringing van bestaand instrumentarium, al dan niet
aangescherpt; dit lijkt het geval bij de Energie Prestatie Coëfficiënt
(EPC).De heer Van der Ham vindt een aantal doelstellingen van het kabinet behoorlijk
vaag en bovendien slecht uitgewerkt. Het beleid wordt te afhankelijk gemaakt
van verwachte of verhoopte ontwikkelingen; garanties worden nauwelijks gegeven.
Hij wijst erop dat duidelijke doelen en ambities een motiverende en enthousiasmerende
uitwerking kunnen hebben, zowel voor degenen die het beleid maken als degenen
die het beleid moeten ondergaan. Het kabinet dient moed te tonen met grootschalige
investeringen in innovatieve projecten die speciaal voor Nederland veelbelovend
zijn, zoals schone fossiele energie, waterstof en biobrandstoffen en ondergrondse
CO2-opslag. Nieuwe kolencentrales zijn voor de heer Van der Ham
alleen bespreekbaar in combinatie met ondergrondse CO2-opslag.
Zonne-energie komt er in het Energierapport bekaaid vanaf. In hoeverre biedt
de nieuwe CO2-reductieregeling stimulansen voor zonne-energie?
Ook de plannen voor wind op zee moeten concreter. De overgang naar een meer
duurzame energievoorziening behoeft een stabiel en betrouwbaar investeringsklimaat,
maar helaas moesten de subsidies voor grootschalige biomassa en wind op zee
tijdelijk worden stopgezet. Wat waren de effecten van deze subsidiestop? In
hoeverre wordt gewerkt aan een meer solide MEP-systematiek? Het uitstel van
de invoering van de kilometerheffing is een gemiste kans.De heer Van der Ham vindt het jammer dat het kabinet zich niet inspant
voor meer samenwerking in EU-verband. Elke lidstaat lijkt te streven naar
een autarkische energievoorziening, terwijl juist door Europese samenwerking
en harmonisatie veel meer kan worden bereikt. Hij wijst er ten slotte op dat
kernenergie in een mondiaal perspectief moet worden bezien: terwijl in Nederland
wordt gesteggeld over het sluiten van één centrale, worden er
in een land als China tientallen nieuwe neergezet.Het antwoord van de bewindsliedenDe minister vindt dat het kabinet zichzelf
forse ambities stelt voor de verduurzaming van de Nederlandse energiehuishouding,
maar daarbij de realiteit niet uit het oog verliest. Dat het kabinet zijn
ambities koppelt aan realisme en vertaalt in zo concrete mogelijke maatregelen
wordt bijvoorbeeld duidelijk uit de voorstellen voor energiebesparing. Niet
voor niets is dit kabinet het eerste sinds jaren dat energiebesparing
centraal stelt in het energiebeleid; besparing is essentieel voor verduurzaming
en voorzieningszekerheid. Het Energierapport schetst een langetermijnperspectief
voor de verduurzaming van de Nederlandse energievoorziening. Realisme gebiedt
dat vooralsnog wordt ingezet op een energiebesparing van 1,3% in 2008
en 1,5% in 2012. Deskundigen in de Algemene Energieraad, het Transitieplatform,
ECN en daarbuiten zijn het erover eens dat hogere besparingspercentages, zoals
de in de motie-Van der Ham/Spies nagestreefde 2%, alleen op de middellange
tot lange termijn haalbaar zijn. Het is in dat licht weinig verbazingwekkend
dat plannen met hogere energiebesparingspercentages op de korte termijn nooit
duidelijk en concreet aangeven hoe dat resultaat moet worden behaald.De minister heeft veel waardering voor het onlangs gepresenteerde «Actieplan
Energiebesparing» van de PvdA. Hij prijst de inzet en de concrete voorstellen,
waarvan er vele overigens overeenkomen met of goed aansluiten bij de lijst
van concrete maatregelen in de bijlage van het Energierapport. In zekere zin
is dit PvdA-plan dan ook te zien als een ondersteuning van het kabinetsbeleid.
De minister heeft ook kritiek op een aantal elementen in het PvdA-plan: zo
boeken de opstellers te weinig effect in van de maatregelen in het Energierapport,
hanteren zij meer dan eens onrealistische vooronderstellingen en slecht herleidbare
berekeningen en zijn zij vaak te optimistisch over de haalbaarheid en betaalbaarheid
van hun voorstellen. Bovendien zijn sommige maatregelen onrealistisch geïnstrumenteerd:
louter technische haalbaarheid impliceert niet praktische realiseerbaarheid,
zeker niet op de korte termijn. Het PvdA-plan houdt tevens te weinig rekening
met de onwenselijkheid van een verhoogde administratieve lastendruk. Ondanks
deze tekortkomingen wil de minister de voorstellen in dit plan zeer serieus
nemen. Hij zal ECN verzoeken deze nader te onderzoeken.De minister waarschuwt dat het positieve effect van de huidige hoge brandstofprijzen
op de haalbaarheid en rentabiliteit van besparingsmaatregelen en alternatieve
energiebronnen vooralsnog niet te hoog mag worden ingeschat. Een dergelijk
gunstig effect zal alleen optreden als marktpartijen een structureel hogere
olieprijs voor de lange termijn verwachten. Van een dergelijke verwachting
is nog geen sprake, ook doordat experts enorm verschillen in hun inschattingen
van de prijsontwikkelingen. Als de olieprijzen inderdaad structureel hoog
blijven, zullen marktpartijen die uiteindelijk verdisconteren, kan het autonome
besparingstempo inderdaad stijgen en kunnen de besparingsdoelstellingen naar
boven worden bijgesteld. De minister heeft begrip voor de kritische opstelling
van de Kamer ten opzichte van de besparingsdoelstellingen van het kabinet.
Ook begrijpt hij haar wens om zo snel mogelijk knopen door te hakken. Het
is echter verstandig om het Optiedocument af te wachten: dat zal eind 2005
verschijnen, is speciaal gericht op de CO2-dimensie van klimaatsverandering
en zal de scenario’s bevatten voor het bereiken van de 2%-energiebesparingsdoelstelling
bij verschillende olieprijsverwachtingen. Het lijkt de minister het beste
om zo snel mogelijk aan te vangen met de energiebesparingsmaatregelen in het
Energierapport. In de tussentijd worden de haalbaarheid en betaalbaarheid
van de 2%-besparingsdoelstelling onderzocht.Het kabinet streeft naar een vergroting van het WKK-arsenaal en wil die
bereiken met nieuwe investeringen. WKK heeft als relatief dure techniek in
het verleden te kampen gehad met de gevolgen van overcapaciteit op de elektriciteitsmarkt.
De subsidie voor WKK is in 2001 gestart. Men kan concluderen dat het beleid
tot dusver succesvol is geweest: de doelstellingen zijn gehaald, aan de overcapaciteit
komt een einde en de perspectieven zijn goed. Subsidies voor bestaande installaties
en oversubsidiëring ondermijnen echter prikkels tot innovatie. Het kabinet
stelt daarom voor om subsidiegelden voor bestaande WKK-installaties te verschuiven
naar nieuwe, innovatieve en hoogrenderende WKK-eenheden. Vanwege
de hoge energieprijzen is er geen reden om te veronderstellen dat installaties
die zich in de afgelopen jaren goed in de markt hebben kunnen positioneren,
zich in de komende tijd niet zullen kunnen handhaven. ECN zal in november
met een nieuw model het subsidiebedrag voor 2006 berekenen. Er geldt een overgangsperiode
van een jaar: per 1 januari wordt de subsidie voor nieuwbouw van kracht,
de subsidie voor bestaande WKK wordt beëindigd op 31 december 2006.De minister wijst op de goede ervaringen met besparingscertificaten in
landen als het Verenigd Koninkrijk, Italië en Australië. Frankrijk
zal binnenkort met besparingscertificaten beginnen. Ook de EC toont inmiddels
interesse. De minister verwacht dat besparingscertificaten het mogelijk maken
om eenderde van de extra besparingen te realiseren. Ook hierbij wil hij openstaan
voor realistische alternatieven, zoals het plan van EnergieNed. Besparingscertificaten
stimuleren bovendien maatschappelijk ondernemen. Uit onderzoek van Ecofys
blijkt dat dit instrument voor de Nederlandse situatie bijzonder veel potentieel
heeft. Het rapport van Ecofys zal de Kamer worden toegezonden.De Kamer heeft bij de algemene financiële beschouwingen de motie-Van
As/Blok (30 300, nr. 56) aangenomen; daarin wordt de regering verzocht
om met uitzondering van de reeds beschikte windturbineparken op zee geen verdere
windparken op zee te bouwen. De minister betreurt dat hij geen gelegenheid
heeft gehad om deze motie met de Kamer te bespreken. Hij gaat ervan uit dat
de Kamer, ondanks de aanneming van deze motie, niet beoogt om de doelstelling
van 9% duurzame elektriciteit in 2010 te torpederen; zonder extra windparken
op zee zal die doelstelling immers met andere bronnen, in casu biomassa en
windturbines op land, moeten worden bereikt. Een volledige standstill van
windenergie op zee, wat deze motie ook kan suggereren, moet hoe dan ook worden
voorkomen. De minister verwacht dat een gefaseerde ontwikkeling van wind op
zee zal resulteren in een zorgvuldige balans tussen kosten en baten. Ook het
CPB-onderzoek concludeert, uitgaande van een stringent klimaatbeleid, dat
windenergie op zee rond 2025 bedrijfseconomisch rendabel kan zijn. De aanneming
van deze motie dwingt de minister om de randvoorwaarden voor het behalen van
de 9%-doelstelling in de transitie nader te verkennen. Hij zal de Europese
ervaringen en kennis hierbij betrekken.De minister herinnert eraan dat het kabinet ruim 2 mld. uittrekt
voor nieuwe ontwikkelingen in de transitie. De extra FES-middelen, zo’n
1 mld., worden ingezet voor duurzame energie. Een belangrijk deel van
de 800 mln. in het Waddenfonds wordt besteed aan lokale duurzame-energieprojecten,
zoals het Energy Valley-project dat is gericht op een duurzame energie-industrie
in Noord-Nederland. De minister verwacht dat het investeringsplan voor het
Waddenfonds eind november wordt vastgesteld en aan de Kamer aangeboden. De
Energie-envelop bevat gelden voor Borssele en overige fondsen.De staatssecretaris beaamt dat volop moet
worden ingezet op de reductie van de CO2-uitstoot, in Europees
en mondiaal verband. Er zullen aanzienlijke inspanningen moeten worden geleverd
om de doelstellingen van het nationale en internationale klimaatbeleid te
halen. De Kamer ontvangt begin november de Evaluatienota Klimaatbeleid. Deze
nota bevat een reservepakket van maatregelen die kunnen worden ingezet als
de CO2-doelstellingen voor 2012 niet worden bereikt. Het Optiedocument,
dat in december 2005 verschijnt, bestrijkt de periode tot 2020 en bevat een
verkennende inventarisatie van opties om milieueffecten van energiegebruik
terug te dringen: het is zowel gericht op de beperking van CO2-uitstoot
als op de effecten van NOx en SO2. Met de verlaging
van de emissieplafonds wordt beoogd om op de meest kosteneffectieve wijze
emissiebeperking en innovatie te stimuleren. Uiteraard vindt de emissiehandel
plaats binnen de context van internationale afspraken. De staatssecretaris
constateert dat in binnen- en buitenland het besef groeit dat er niet één
enkele oplossing is voor de klimaatproblematiek; voor het halen van de omvangrijke
emissiedoelstellingen zullen dus én energiebesparing én duurzame
energie én CO2-opslag moeten worden ingezet. Andere opties
kunnen op voorhand niet worden uitgesloten. Ook de staatssecretaris vindt
het van groot belang dat zo veel mogelijk opties worden opengehouden.Het kabinet heeft gekozen voor een stimuleringsregeling voor biobrandstoffen
tot 1 januari 2007; na deze datum worden leveranciers verplicht om tot
een bepaalde verhouding bij te mengen. In andere Europese landen is of wordt
ook tot een dergelijke verplichting overgegaan. Dit is slechts een eerste
stap. Deze mengbrandstoffen van de eerste generatie hebben helaas nog een
verwaarloosbaar effect op de terugdringing van de CO2-uitstoot,
maar mengbrandstoffen van een volgende generatie zullen kunnen profiteren
van nieuwe vindingen en innovatieve technieken en hebben daarom goede perspectieven.
Dit is voor het kabinet reden om 60 mln. te reserveren voor innovatietrajecten
voor biobrandstoffen.De staatssecretaris erkent dat kernenergie onmisbaar is voor de oplossing
van de mondiale klimaatproblematiek, maar ziet net als de minister voor de
korte termijn geen perspectieven voor uitbreiding van kernenergie in Nederland:
de bijzonder hoge kapitaalsuitgaven en de grote marktonzekerheid maken het
zeer onwaarschijnlijk dat private partijen in het komende decennium in kernenergie
willen investeren. De Kamer wordt in november 2005 nader over Borssele geïnformeerd.
Het kabinet streeft naar een modernisering van de Kernenergiewet. In de nieuwe
kernenergiewetgeving wordt de mogelijkheid van kernenergie in Nederland opengehouden,
maar worden vergunningtermijnen beperkt tot veertig jaar. Ook wordt een nieuw
toetsingskader voor kernenergie opgesteld.Nadere gedachtewisselingDe heer Hessels (CDA) is blij dat het kabinet
maatschappelijk verantwoord ondernemen wil stimuleren met de witte certificaten,
maar hoe verhoudt deze wens van het kabinet zich met diens streven naar al
dan niet gedeeltelijke privatisering van energiebedrijven? Hij wijst op de
tegenvallende resultaten van de Britse variant van besparingscertificaten.De heer Hessels bestrijdt dat de aanneming van de motie-Van As/Blok een
moratorium op alle windenergie op zee impliceert: de formulering van het dictum
van de gewijzigde motie-Van As/Blok op stuk nr. 56 maakt het namelijk mogelijk
om de resterende FES-gelden aan álle innovatieve en rendabele projecten
te besteden, dus ook aan windenergieprojecten op zee. De formulering van de
oorspronkelijke motie-Van As/Blok op stuk nr. 47 maakte aanwending voor windenergie
expliciet onmogelijk. De wijziging maakte het mogelijk voor de CDA-fractie
om met deze motie in te stemmen, waardoor deze een Kamermeerderheid verwierf.
Voor alle duidelijkheid: de Kamer verzoekt de regering in deze motie dus om
het voor windenergie op zee geoormerkte budget van ongeveer 1 mld. voor ongeveer
de helft te besteden aan de reeds beschikte windparken en voor de andere helft
in te zetten voor álle mogelijke vormen van duurzame energie die rendabel
en innovatief zijn; een project voor windenergie op zee dat aan die criteria
voldoet kan dus óók voor die gelden in aanmerking komen. De
heer Hessels benadrukt dat het CDA niet 6000 MW uit windenergie op zee nastreeft
als doel op zich; het beschouwt dit als slechts een van de middelen om de
doelstellingen voor duurzame energie te halen.Tot slot roept hij het kabinet op om maximaal in te zetten op de 2%-besparingsdoelstelling.
Als het EPBD-woningkeurmerk blijkt te zorgen voor te veel bureaucratie en
administratieve lasten, waarom zoekt het kabinet dan niet naar een vergelijkbaar
alternatief dat die nadelen niet kent? Nu gebeurt er namelijk niets op dat
gebied. Hetzelfde geldt voor de witte certificaten. De heer Samsom (PvdA) krijgt de indruk dat
het Energierapport slechts de neerslag is van een provisorische tussenfase
in het denken van het kabinet over een duurzame energiehuishouding: de CO2-emissiedoelstellingen hebben namelijk een opvallend voorlopig karakter
en de besparingsdoelstellingen blijken erg flexibel. Hij constateert tot zijn
vreugde dat de minister zijn ambities voor energiebesparing heeft opgeschroefd.
Betekent dit echt dat het kabinet ook naar 2% zal streven, als aan
het eind van het jaar alle alternatieven zijn doorgerekend en haalbaar zijn
gebleken? Zullen de duurzame-energiedoelstellingen in het Optiedocument ook
een blije verrassing opleveren?De heer Samsom bestrijdt dat het alternatieve «Actieplan Energiebesparing»
van de PvdA te weinig effecten van het kabinetsbeleid inboekt. Ook is het
plan zeker niet te optimistisch: zo is uitgegaan van een realisatie van slechts
een kwart van de potentiële besparingen in de industrie. Het verwijt
van inadequate instrumentering vindt hij onterecht: de doelstellingen zijn
hard en voorzien van het benodigde beleidsinstrumentarium. En zei de minister-president
zelf niet in het duurzaamheidsdebat dat ambities niet mogen worden geremd
door onzekerheid over haalbaarheid?De heer Samsom constateert dat er twee verschillende versies van de FES-begroting
in omloop zijn: in een eerste, voorlopige versie van de begroting is het budget
bestemd voor windenergie op zee, in de definitieve versie staat dat windenergie
op zee een van de mogelijke bestemmingen is. Dit gegeven moet ten grondslag
liggen aan alle misverstanden rond de moties-Van As/Blok. Deze verwarrende
tactiek van de minister is zeker een compliment waard! Ten slotte vindt de
heer Samsom dat de «extra» middelen voor Borssele die kwalificatie
pas verdienen als zij worden vertaald in hogere klimaatdoelstellingen, zoals
een CO2-reductie van 45,4 Mton in plaats van 44 Mton.De heer Vendrik (GroenLinks) is blij met de
bewegingen van de minister, maar dan wel onder druk van een Kamermeerderheid.
Dat laatste illustreert het gebrekkige besef dat de minister lijkt te hebben
van de urgentie van de energie- en klimaatproblematiek. De strategie van deze
zelfbenoemde «hervormingsminister» in het energiedossier is inmiddels
zonneklaar: formaliseren en vertragen, vluchten in al dan niet nieuwe procedures,
kijken en nog eens kijken naar nieuwe opties, nadere onderzoeken, wachten
op Europa. Het is politiek wellicht allemaal opportuun, maar helaas ontbreekt
hiervoor de tijd. Dat de energieverslindende transportsector door het kabinet
in het energiedossier expliciet buiten schot wordt gehouden, is onverteerbaar.De heer Vendrik vindt de Nederlandse opstelling met betrekking tot de
klimaatdoelstellingen verwarrend: welk emissiereductiepercentage streeft het
kabinet in Europa na? Het Energierapport spreekt in ieder geval duidelijk
van een emissiereductie van 15% in 2020, maar verbindt daar wel de
nodige ontsnappingsclausules aan. Onduidelijkheid troef ook over de Nederlandse
inzet in Europa met betrekking tot de allocatie van CO2-emissierechten:
streeft Nederland nu wel of niet naar een verlaging van het emissieplafond
voor de industrie?De heer Vendrik vraagt het kabinet om zich ontvankelijk op te stellen
voor ideeën over energiebesparing van externen. In hoeverre is het kabinet
bereid om ook initiatieven van andere partijen, de oppositie incluis, serieus
te nemen en door te berekenen?Mevrouw Gerkens (SP) hekelt de voortdurende
pogingen van het kabinet tot uitstel en externalisering van het duurzame-energiebeleid:
het kabinet grijpt daarmee naast de kansen die zich nu al aandienen om met
vooruitstrevend binnenlands beleid vooruit te lopen op de stringente internationale
maatregelen die onvermijdelijk komen gaan. Energiebesparing is ongeschikt
om aan de markt, c.q. de energieproducenten over te laten; deze hebben daar
immers totaal geen belang bij. Bovendien is niet voldaan aan
hiervoor essentiële randvoorwaarden als een stabiele markt, consistente
regelgeving en subsidieverlening, eerlijke concurrentie en een gelijk speelveld.
Het kabinetsbeleid en CDA en VVD zaaien slechts verwarring. Hoe denkt de minister
de huidige impasse rond duurzaamheid in het beoogde splitsingsbeleid te doorbreken?Het nut van extra energiebesparing is al voldoende onderzocht en staat
als een paal boven water; weer een onderzoek naar de betaalbaarheid en haalbaarheid
daarvan is dus niet nodig. Tot slot vraagt mevrouw Gerkens naar het budget
dat is uitgetrokken voor schone energie uit kolen, in het bijzonder CO2-opslag. Het is overigens de vraag of die wel subsidie nodig heeft.De heer De Krom (VVD) blijft erbij dat de
minister geen echte keuzes maakt: de minister ontloopt de fundamentele vragen
en is niet te betrappen op een werkelijke visie op hoe het energielandschap
en de brandstofmix er in 2015 concreet uit moeten zien. De heer De Krom heeft
moeite met het gemak waarmee kernenergie door minister en staatssecretaris,
naar eigen zeggen geen principiële tegenstanders, wordt gedesavoueerd:
wat zijn precies de praktische problemen van kernenergie waaraan zij refereren?
Private partijen zijn huiverig om in kernenergie te investeren omdat het in
het Nederlandse energiebeleid ontbreekt aan politiek leiderschap. Hoe denken
de bewindslieden met alle inconsistenties in hun plannen, hun onvolledige
ambities en, vooral, zonder kernenergie als reële optie te beschouwen,
de doelstellingen voor klimaat en voorzieningszekerheid ooit te kunnen halen?De heer De Krom maakt uit de woorden van de minister op dat het Optiedocument
een pakket concrete besparingsmaatregelen zal bevatten, vergezeld van een
afweging van de kosten en baten. Zoiets zou overeenkomen met het uitgewerkte
energiebesparingsplan waarom hij in eerste termijn verzocht. Naar zijn overtuiging
stipuleert de motie-Van As/Blok ook in haar gewijzigde, definitieve vorm dat
alleen de FES-middelen die zijn gereserveerd voor de twee reeds geplande windparken
op zee, aan windenergie mogen worden besteed. Met de aanneming van deze motie
heeft een Kamermeerderheid dus duidelijk uitgesproken dat zij wenst dat het
resterende deel van de 1 mld. voor andere duurzame energiebronnen dan windenergie
wordt aangewend. Daarmee staat de motie, in tegenstelling tot hetgeen de minister
lijkt te denken, geen gefaseerde uitbreiding van windparken op zee toe. De
regering dient de motie uit te voeren conform de strekking van het dictum
zoals die door de indienende partijen VVD en LPF in het debat in de Kamer
over de motie is uitgelegd. De heer De Krom vraagt het kabinet om een schriftelijke
reactie op deze motie-Van As/Blok en de motie-Blok c.s. over de aanwending
van het beschikbare FES-saldo en additionele aardgasbaten (30 300, nr.
42). Hij benadrukt dat beide moties in samenhang moeten worden gezien.Verder herinnert de heer De Krom de bewindslieden aan de toezegging van
het kabinet om mogelijkheden te zoeken voor aansluiting bij het verdrag over
technologieoverdracht tussen de VS en Aziatische landen. Die toezegging heeft
de minister-president expliciet gedaan tijdens het duurzaamheidsdebat.De heer Van der Ham (D66) wijst erop dat de
verduurzaming van de energievoorziening naast milieubelangen ook andere belangen
dient. Zo blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat Europa door schommelingen
van de olieprijs in de afgelopen vijf jaar 200 tot 300 mld. aan BNP heeft
gederfd. Een dergelijk gegeven is een hard economisch argument voor het streven
naar maximale verduurzaming en biedt bovendien extra perspectieven.De heer Van der Ham is zich ervan bewust dat een werkelijk langetermijnperspectief
onontbeerlijk is voor de grootschalige investeringen die nodig zijn: welke
ideale energievoorziening willen wij over een aantal decennia hebben
bereikt? Een dergelijk langetermijnperspectief bevrijdt beleidsmakers en hun
opponenten uit dogma’s en overige ideologische en financiële krampachtigheid.Welke initiatieven onderneemt de minister om de Europese daadkracht in
het Europese duurzame-energiedossier te vergroten? Een Europese duurzame-energiependant
van het succesvolle Euratom lijkt de heer Van der Ham een goed idee. Hij zou
graag zien dat duurzame energie minder wordt benaderd in termen van beperkingen
en meer in termen van kansen voor de Nederlandse en Europese industrie.De minister werpt het verwijt verre van zich
dat hij geen duidelijke keuzes zou maken en onvoldoende hervormingsgezind
zou zijn. Energiebeleid is innovatiebeleid; vandaar de grote inzet van het
kabinet voor technologische innovatie. Het kabinet kiest voor een realistische
en pragmatische aanpak, zonder dogmatiek en ideologische vooringenomenheden.
Het reserveert een aanzienlijk bedrag voor verduurzaming, maar sluit andere
opties niet uit. Het stelt zich een totaal duurzame energiehuishouding als
einddoel, maar gaat vooralsnog uit van een verantwoorde energiemix van conventionele
fossiele en alternatieve brandstoffen. Ook erkent het kabinet expliciet de
internationale dimensie van klimaatbeleid. Het realisme van het kabinetsbeleid
mag blijken uit het bewustzijn dat Nederland tot en met de middellange termijn
voor het overgrote deel afhankelijk zal zijn van conventionele fossiele brandstoffen;
de pragmatiek uit de maatregelen die op basis van dat uitgangspunt zijn genomen.
Van leiderschap in het energiedossier getuigt dit kabinet doordat het de jarenlange
patstelling rond Borssele en de Waddenzee heeft doorbroken. Realisme blijkt
ook uit de bredere benadering van kernenergie, inclusief het besef dat uitbreiding
van kernenergie in Nederland om verschillende praktische redenen op korte
termijn niet valt te verwachten. De minister blijft erbij dat het Energierapport
voldoende concrete haalbare en toetsbare besparingsmaatregelen bevat. Het
Optiedocument zal geen verder instrumentarium bevatten, maar besparingsopties
inventariseren.De minister verwacht dat de transportsector in de toekomst niet van maatregelen
kan worden gevrijwaard. Overigens mag de regering zich hierbij, blijkens het
verzet tegen de kilometerheffing, niet echt verheugen op ruimhartige medewerking
van de Kamer. Hij spreekt tegen dat energiebesparing aan de markt wordt overgelaten.
De overheid geeft duidelijk richting aan door verplichtende normen op te nemen
in wetgeving en beleid. Voor vrijblijvendheid is geen plaats. Het kabinet
trekt 150 mln. uit voor CO2-opslag. Schone energie uit kolen
heeft volgens de minister wel degelijk subsidie nodig.De minister is blij dat de motie-Van As/Blok in haar definitieve vorm
geen moratorium van windenergie op zee hoeft te betekenen: van de 1 mld.
kan 472 mln. dus worden besteed aan de twee reeds geplande windturbineparken
op zee, Nearshore windpark (NSW) en Q7; de overige 528 mln. is in beginsel
bedoeld voor álle vormen van duurzame energie, inclusief windenergie.
De interpretatie van de motie die werd gegeven door de heer Hessels ziet de
minister als ondersteuning van zijn beleid. Overigens heeft volgens de minister
het kennelijke verschil in interpretatie tussen de heer Hessels en de heer
De Krom geen praktische consequenties, omdat nadere uitbouw pas in 2009 en
dus voor een volgend kabinet aan de orde is. Hij acht de motie-Blok c.s. die
nog in stemming moet komen, contrair aan de motie-Van As/Blok volgens de interpretatie
van de heer Hessels; als zodanig is de motie-Blok c.s. in haar huidige vorm
dus onuitvoerbaar. Conform de reguliere procedure kan een schriftelijke reactie
van het kabinet op die motie volgen als deze door de Kamer is aangenomen.De staatssecretaris stelt dat de meest recente
wetenschappelijke inzichten bepalend zullen zijn voor het Europese klimaatbeleid
en daarom ook voor de precieze Nederlandse inzet in Europa. De beperking van
de temperatuursstijging tot 2 graden Celsius is een politieke
keuze geweest, Nederland heeft zich gecommitteerd aan de beperking van de
CO2-emissie die hiervoor nodig is; dat benodigde percentage wordt
wetenschappelijk vastgesteld. Het Optiedocument zal aangeven hoe de reductietaakstelling
moet worden gehaald. De Evaluatienota Klimaatbeleid zal ook uitsluitsel geven
over de keuzes van het kabinet aangaande de CO2-uitstootplafonds.
De staatssecretaris beaamt dat de terugdringing van het gebruik van fossiele
brandstoffen niet alleen klimaatbelangen dient, maar ook economische en geopolitieke
belangen, evenals luchtkwaliteit en andere milieubelangen.Technologische innovatie en ontwikkeling zijn onontbeerlijk voor het bereiken
van de Kyoto-doelstellingen. Europa streeft naar convergentie van verschillende
internationale initiatieven op klimaatgebied, maar is beducht voor een te
grote vrijblijvendheid. Van een expliciet streven naar aansluiting bij het
verdrag tussen de VS en Aziatische landen over technologieoverdracht kan geen
sprake zijn. De middelen voor Borssele zijn inderdaad extra middelen, maar
het behalen van de gestelde resultaten voor 2013 kan niet worden gegarandeerd
omdat een aantal innovatieve projecten nog niet op korte termijn kunnen worden
gestart.Ook de staatssecretaris denkt dat schone energie uit kolen subsidiëring
nodig heeft, maar wellicht is er minder subsidie nodig als CO2-opslag
op Europees niveau kan worden gerelateerd aan emissiehandel. CO2-opslag
kan internationaal op steeds meer steun rekenen, ook omdat men wereldwijd
beseft dat fossiele brandstoffen zelfs in 2095 nog in het grootste deel van
de mondiale energiebehoefte zullen voorzien.Het kabinet streeft naar een maximaal draagvlak voor het energiebeleid
en staat daarom open voor alle mogelijke creatieve ideeën van anderen.
De regering zal schriftelijk antwoorden op de vraag naar de mogelijkheid van
doorberekening van alternatieve energiebesparingsinitiatieven. Het kabinet
voert de EPBD-richtlijn uit, maar op een zodanige wijze dat de kosteneffectiviteit
wordt gemaximaliseerd, de administratieve lastendruk wordt geminimaliseerd
en bovendien de wijze van uitvoering kan worden gekoppeld aan andere doelstellingen.
Hiervoor is wel enige tijd nodig. De inschatting van de bewindslieden van
de toekomst van kernenergie in Nederland is gebaseerd op een realistische
taxatie van de stringente randvoorwaarden die in de loop der jaren, mede op
initiatief en met steun van de Nederlandse politiek, rond kernenergie zijn
ontstaan.Toezeggingen– de Kamer ontvangt in december 2005 het Optiedocument, met daarin
aandacht voor de manier waarop 2% energiebesparing kan worden gehaald
bij diverse olieprijsscenario’s;– ECN wordt verzocht om een oordeel over het «Actieplan Energiebesparing»
van de PvdA;– de Kamer ontvangt het CE-rapport over besparingscertificaten. De voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,HofstraDe voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe griffier van de vaste commissie voor Economische Zaken,Tielens-Tripels XNoot1Samenstelling:Leden: Crone (PvdA), Bakker (D66), Hofstra (VVD), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), ondervoorzitter, Atsma (CDA), Timmermans (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Ten Hoopen (CDA), Weekers (VVD), Slob (ChristenUnie), Van As (LPF), Van den
Brink (LPF), Kortenhorst (CDA), Hessels (CDA), Van Velzen (SP), Algra (CDA),
Aptroot (VVD), Blom (PvdA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), De Krom (VVD), Heemskerk
(PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Jonker (CDA), Jungbluth
(GroenLinks), Irrgang (SP).Plv. leden: Tichelaar (PvdA), Dittrich (D66), Örgü (VVD), De
Nerée tot Babberich (CDA), Van Hijum (CDA), Koenders (PvdA), Duyvendak
(GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Egerschot (VVD), Van der Vlies (SGP), Varela
(LPF), Hermans (LPF), Verburg (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), De Haan (CDA),
Blok (VVD), Samsom (PvdA), Van Dijken (PvdA), Van Heteren (PvdA), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Waalkens (PvdA), Szabó (VVD), Van Dijk (CDA),
Van Gent (GroenLinks), Gerkens (SP).XNoot2Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove (CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak
(GroenLinks), Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Koopmans (CDA), Spies (CDA),
Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Fierens (PvdA), ondervoorzitter,
Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA),
Hermans (LPF), Veenendaal (VVD), Lenards (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GroenLinks), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA),
Hessels (CDA), Van den Brink (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koşer
Kaya (D66), Gerkens (SP), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD),
Waalkens (PvdA), Van Heteren (PvdA), Roefs (PvdA), Varela (LPF), Oplaat (VVD),
Van der Sande (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29023-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl