ECLI:NL:GHAMS:2025:3783, Gerechtshof Amsterdam, 17-11-2025, 23-000315-25
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-11-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof constateert dat de stills van de door de verbalisanten bekeken bewegende beelden scherp zijn en van voldoende kwaliteit om een herkenning op te baseren. Het hof ziet geen reden om aan de betrouwbaarheid van de herkenningen van de verdachte te twijfelen en acht die bruikbaar voor het bewijs. De verdachte heeft zich, samen met de medeverdachte, schuldig gemaakt aan diefstal uit een auto die als dienstauto werd gebruikt door twee personen van de Koninklijke Marechaussee. Gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden, waarvan 1 maand voorwaardelijk.

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-000315-25 
    datum uitspraak: 17 november 2025 
  
  
    TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman)
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 18 oktober 2024 in de strafzaak onder parketnummer 13-271923-24 tegen
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2002, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 3 november 2025.
    
    
    
      Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman  naar voren heeft gebracht.
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      hij in of omstreeks 05 november 2023 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, één of meerdere rugzak(ken) met inhoud (waaronder: telefoon, koptelefoon, oplader(s), paspoort en/of pasjes), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij] en/of [slachtoffer] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen rugtas(sen) (met inhoud) onder zijn/haar/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.
    
    
    
  
  
    Bewijsoverweging
    
    
      De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring. 
    
    
    
      De raadsman heeft vrijspraak bepleit. Daartoe heeft hij aangevoerd dat de wegnemingshandeling niet uit het dossier blijkt en de goederen daarom door iemand anders kunnen zijn gestolen. Er wordt geverbaliseerd dat er op de beelden bij de auto schaduwbewegingen te zien zijn, maar dat is niet terug te zien op de stills. Daarnaast schiet de herkenning door de verbalisanten tekort. De man op de foto heeft een capuchon op zijn hoofd en er is verder geen relatering over andere kenmerken. Het bewijs is daarom te mager om tot een bewezenverklaring te komen. 
    
    
    
      Het hof overweegt als volgt. 
    
    
    
      
        Herkenning
      
      Het hof stelt voorop dat behoedzaam dient te worden omgegaan met herkenningen en de bewijskracht daarvan. Dit geldt temeer indien deze herkenningen de enige bewijsmiddelen zijn die de betrokkenheid van een verdachte bij een ten laste gelegd feit kunnen aantonen.
    
    
    
      Voor de beoordeling van de betrouwbaarheid van een herkenning aan de hand van camerabeelden en/of afbeeldingen is onder meer van belang in hoeverre op deze afbeeldingen voldoende duidelijke, specifieke en onderscheidende persoonskenmerken zichtbaar zijn. Of hiervan sprake is hangt af van de kwaliteit van de beelden en van de mate van zichtbaarheid van persoonskenmerken op die beelden. Daarnaast is ook van belang met welke frequentie en onder welke omstandigheden de waarnemer de door hem herkende persoon eerder heeft gezien, de vraag of bewegende beelden dan wel foto’s/stills zijn bekeken, de kwaliteit van de beelden en wat daarop van een verdachte te zien is.
    
    
    
      Het hof constateert dat de stills van de door de verbalisanten bekeken bewegende beelden scherp zijn en van voldoende kwaliteit om een herkenning op te baseren. Op de beelden is het gezicht te zien van een van de twee personen die in de garage bij en nabij de auto is waargenomen. Drie verbalisanten hebben afzonderlijk de verdachte herkend aan zijn ronde gezicht, vorm van zijn neus, vorm van zijn lip, zijn ogen en zijn postuur. De verbalisanten kennen de verdachte ambtshalve en hebben eerder contact met hem gehad. 
    
    
    
      Het hof ziet geen reden aan de betrouwbaarheid van de herkenningen van de verdachte te twijfelen en acht die dus bruikbaar voor het bewijs. 
    
    
    
      
        Wegnemingshandeling
      
      Het hof stelt het volgende vast. Uit het proces-verbaal van bevindingen (pagina 38 e.v.) volgt dat op de camerabeelden te zien is dat op 5 november 2021, omstreeks 20:43:57, uur twee mannen bij het voertuig van aangever, die op dat moment in een parkeergarage geparkeerd stond, weglopen. Omstreeks 20:44:36 uur is te zien dat de mannen weer in beeld verschijnen en richting het voertuig van aangever lopen en hier nogmaals naar binnen kijken. Vervolgens is om 20:44:52 uur te zien dat de twee mannen het trappenhuis betreden, waarbij een van hen door verbalisanten wordt herkend als de verdachte. Omstreeks 20:53 lopen de mannen weer naar het trappenhuis en omstreeks 20:53:56 is een schaduw onder het voertuig van aangever zichtbaar. Vervolgens is omstreeks 20:58:24 op de beelden te zien dat een van de mannen twee rugzakken draagt, waarvan een van de rugzakken een logo van het merk The North Face heeft. Rond 20:58:38 is te zien dat de man een grijze rugzak vasthoudt met het logo van Osprey. Deze rugzakken komen overeen met de rugtassen uit de betreffende auto, waarover aangiftes zijn gedaan. 
    
    
    
      Gelet op de bovenstaande handelingen en het korte tijdsbestek is het hof van oordeel dat er geen enkele aanleiding is om aan te nemen dat er iemand anders is geweest die de rugzakken uit de auto van aangever heeft meegenomen dan de verdachte en zijn mededader. De verdachte heeft overigens noch in eerste aanleg noch in hoger beroep van de gelegenheid gebruik gemaakt om over de herkenningen en de waarnemingen in de garage een (nadere) verklaring af te leggen.
    
    
    
      Het hof acht het feit wettig en overtuigend bewezen. 
    
    
    
      Hetgeen in hoger beroep is aangevoerd vindt zijn weerlegging in het voorgaande en overigens in de - in geval van cassatie - te bezigen bewijsmiddelen.
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 
    
    
    
      hij op 5 november 2023 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, rugzakken met inhoud (waaronder: koptelefoon, opladers, paspoort en pasjes), toebehorende aan [benadeelde partij] en/of [slachtoffer] heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en de weg te nemen rugtassen met inhoud onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    
      Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
      
        diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.
      
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.
    
    
    
  
  
    Oplegging van straf
    
    
      De politierechter heeft de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 2 maanden, waarvan 1 maand voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren. 
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren. Daarnaast heeft de advocaat-generaal een taakstraf van 80 uren, subsidiair 40 dagen hechtenis, gevorderd. 
    
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft zich, samen met de medeverdachte, schuldig gemaakt aan diefstal uit een auto die als dienstauto werd gebruikt door twee personen van de Koninklijke Marechaussee. Zij hebben twee rugtassen met inhoud gestolen. Dit is een ergerlijk strafbaar feit voor zowel de betrokkenen als voor de maatschappij. Met zijn handelen heeft verdachte geen respect getoond voor het eigendomsrecht van anderen. Tevens hebben zij met het oog op eigen financieel gewin schade en overlast veroorzaakt.
    
    
    
      Blijkens een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 20 oktober 2025 is de verdachte eerder onherroepelijk veroordeeld voor diefstal in vereniging. 
    
    
    
      Het hof heeft acht geslagen op straffen die in soortgelijke gevallen plegen te worden opgelegd en die hun weerslag hebben gevonden in de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Daarin wordt voor diefstal uit een auto in geval van recidive een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 weken genoemd.
    
    
    
      In hetgeen namens de verdachte over zijn persoonlijke omstandigheden naar voren is gebracht, ziet het hof geen aanleiding om een lagere straf op te leggen. Hij heeft die omstandigheden ook niet zelf van een nadere toelichting voorzien. 
    
    
    
      Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden, waarvan 1 maand voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren, passend en geboden.
    
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 1.103,32, bestaande uit materiële schade. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 751,35. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd. Het hof heeft in hoger beroep te oordelen over de gevorderde schadevergoeding voor zover deze in eerste aanleg is toegewezen.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de vordering tot schadevergoeding geheel wordt toegewezen. 
    
    
    
      De raadsman heeft zich niet uitgelaten over de vordering van de benadeelde partij. 
    
    
    
      Het hof overweegt als volgt. 
    
    
    
      Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. De benadeelde partij heeft voor het aanschaffen van een nieuw paspoort (€ 77,85) een bewijs van afschrijving van 8 november 2023 aangeleverd, en een factuur van een Embleem, PVC (€ 113,50), die de benadeelde kort voor het bewezenverklaarde heeft betaald. Het hof is van oordeel dat deze kosten volledig voor vergoeding in aanmerking komen. 
    
    
    
      Ten aanzien van de Oakley zonnebril en de Sony koptelefoon zal het hof gebruik maken van zijn schattingsbevoegdheid om de materiële schade naar redelijkheid vast te stellen. Uit de onderbouwende stukken blijkt namelijk dat de Oakley zonnebril op 28 april 2023 is aangeschaft, en de Sony koptelefoon op 20 april 2019. Het hof zal daarom een bedrag van € 130 voor de zonnebril, en € 100 voor de koptelefoon toewijzen.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof bedraagt de materiële schade van de benadeelde partij in totaal € 421,35.
    
    
    
      Voor het overige is het hof van oordeel dat behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    
    
      Het hof zal de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed. 
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 63 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 1 (één) maand, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      
        Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]
      
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 421,35 (vierhonderdeenentwintig euro en vijfendertig cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
    
    
    
      Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde partij] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 421,35 (vierhonderdeenentwintig euro en vijfendertig cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 8 (acht) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 5 november 2023.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.J.A. Duker, mr. N.R.A. Meerbeek en mr. B. de Wilde, in tegenwoordigheid van mr. M.S. Fritsche, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 17 november 2025.
    
    
    
      mr. B. de Wilde is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]