ECLI:NL:GHAMS:2025:3792, Gerechtshof Amsterdam, 28-10-2025, 23-000463-25
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-10-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Dierenmishandeling door het breken van de poten van een konijn. De verdachte heeft dat gedaan terwijl hij seks had en hij had het konijn voor dat doel gekocht. Taakstraf van 100 uren, een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden en een verbod tot het houden van dieren.

Afdeling strafrecht
      Parketnummer: 23-000463-25 
      Datum uitspraak: 28 oktober 2025 
    
    
    
      TEGENSPRAAK 
    
    
    
    
      Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 13 februari 2025 in de strafzaak onder parketnummer 
      13-334009-24 tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedag] 1961 te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ), 
      adres: [adres] .
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 oktober 2025.
    
    
    
      Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en zijn raadsman naar voren hebben gebracht.
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij in of omstreeks de periode van 13 november 2023 tot en met 8 februari 2024 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, zonder redelijk doel en/of met overschrijding van hetgeen ter bereiking van zodanig doel toelaatbaar was, bij een dier, te weten een konijn, pijn en/of letsel heeft veroorzaakt en/of de gezondheid en/of het welzijn van dat dier heeft benadeeld, door een of meerdere poten en/of botten van dat konijn te breken.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
    
      
        Vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering (Sv).
    
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 
    
    
    
      hij in de periode van 13 november 2023 tot en met 8 februari 2024 te Amsterdam zonder redelijk doel bij een dier, te weten een konijn, pijn en letsel heeft veroorzaakt, door poten van dat konijn te breken. 
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    
    
      
        Bewijsmiddelen
      
    
    
    
      Nu de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit, volstaat het hof met de navolgende opsomming van de bewijsmiddelen, als bedoeld in artikel 359, derde lid, Sv. 
    
    
    
      
        De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep van 14 oktober 2025;
      
      
        Een proces-verbaal van bevindingen van 18 maart 2024, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (doorgenummerde pagina’s 31 tot en met 35).
      
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
      
    
    
    
      Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
      
        zich gedragen in strijd met het voorschrift vastgesteld bij artikel 2.1, eerste lid, van de Wet dieren. 
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.
    
    
    
    
      
        Oplegging van straffen en maatregel
      
    
    
    
      De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een taakstraf van 100 uren subsidiair 50 dagen hechtenis en tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van een maand met een proeftijd van twee jaren, met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering en dat de verdachte zich onder (ambulante) behandeling stelt. Daarnaast heeft de politierechter een maatregel in de zin van artikel 8.11a, tweede lid, van de Wet dieren opgelegd en daarmee verboden dat de verdachte huisdieren zal houden, voor de duur van vijf jaren. 
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf van 150 uren subsidiair 75 dagen hechtenis en tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van drie jaren en met de bijzondere voorwaarden zoals die in het reclasseringsrapport van 6 februari 2025 worden geadviseerd. Zij heeft daartoe aangevoerd dat het van groot belang is dat de verdachte verplicht wordt behandeld. Het is zorgelijk dat de verdachte naar alle waarschijnlijkheid geen openheid van zaken heeft gegeven en geen probleeminzicht heeft, dat het sadistische gedrag van de verdachte – gelet op de berichten die zich in het dossier bevinden – al veel langer speelt, dat de verdachte opnieuw met dieren in aanraking zal komen en dat de verdachte voor de onderhavige zaak een kwetsbare vrouw heeft gekozen in wiens aanwezigheid hij het strafbare feit heeft gepleegd. Daarnaast heeft de advocaat-generaal gevorderd dat aan de verdachte een houdverbod van dieren wordt opgelegd voor de duur van tien jaren. Deze maatregel in de zin van artikel 8.11a, tweede lid, van de Wet dieren dient dadelijk uitvoerbaar te zijn, omdat het herhalingsgevaar groot is. 
    
    
    
      De raadsman heeft primair bepleit niet de bijzondere voorwaarden van een meldplicht en ambulante behandeling op te leggen, en evenmin een houdverbod van dieren. Hij heeft daartoe aangevoerd dat deze voorwaarden een vergaande inmenging in het privéleven van de verdachte betekenen terwijl er geen concrete aanwijzingen zijn voor herhaling. De verdachte heeft een blanco strafblad. Subsidiair heeft de raadsman verzocht de bijzondere voorwaarden te beperken in duur en reikwijdte, door het houdverbod te laten vervallen of te beperken tot maximaal een jaar en door de meldplicht en de behandeling uitsluitend op vrijwillige basis te laten plaatsvinden. Daarnaast heeft de raadsman aangevoerd dat de door de politierechter opgelegde taakstraf passend is. 
    
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen en maatregel bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft zich in de periode van 13 november 2023 tot en met 8 februari 2024 schuldig gemaakt aan het mishandelen van een konijn, door het breken van de poten van dat konijn. Uit het dossier blijkt dat de verdachte dat heeft gedaan terwijl hij seks had met een vrouw. De verdachte had dit konijn voor dit doel gekocht. Vervolgens heeft hij het konijn thuis doodgemaakt en opgegeten. Uit het dossier blijkt ook dat de verdachte hiertoe het initiatief heeft genomen, dat de vrouw verstandelijk beperkt was en dat zij geen ‘nee’ durfde te zeggen tegen de verdachte. Daarnaast blijkt uit het dossier dat de verdachte ook met andere vrouwen heeft gecommuniceerd over het martelen van een konijn tijdens de seks en dat hij kennelijk al jaren langer die lust had. Het hof rekent de verdachte bijzonder zwaar aan dat hij die tot uitvoering heeft gebracht. Tijdens de behandeling in hoger beroep heeft de verdachte zowel zijn afschuwwekkende voorkeuren als de indicaties dat deze al jaren bestaan, gebagatelliseerd. Hij heeft enkel blijk gegeven van inzicht in de ernst van zijn problematiek. Het hof vreest zeer voor het lot van dieren die in handen van de verdachte vallen, als nu een robuuste, recidivebeperkende sanctie zou uitblijven. 
    
    
    
      Uit het strafblad van 30 september 2025 blijkt dat de verdachte niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld. Het hof vindt dat, mede gezien de hiervoor opgenomen overwegingen, geenszins geruststellend. 
    
    
    
      In het reclasseringsrapport van 6 februari 2025 staat dat het psychosociaal functioneren en de pro-criminele houding van de verdachte de belangrijkste criminogene factoren zijn. De verdachte heeft doelbewust gehandeld: hij appte vooraf over het plan en kocht vervolgens een konijn. Het delict geeft vermoedens van een gewetensprobleem en/of mogelijke behoefte aan controle en macht. De reclassering heeft vermoedens van (persoonlijkheids)problematiek, mede gezien het sadistische gedrag van de verdachte. Zij zien zorgen in de omstandigheid dat hij seksueel contact had met een kwetsbare, laagbegaafde vrouw en dat hij een beperkt sociaal netwerk heeft en zij vragen zich af of sprake is van seksuele deviante fantasieën en neigingen. Nader psychologisch en/of psychiatrisch onderzoek zal moeten uitwijzen wat heeft bijgedragen aan het plegen van het delict, wat de risico’s zijn en hoe eventuele risico’s kunnen worden verminderd. Gelet op de leeftijd van de verdachte en het feit dat hij geen strafblad heeft, behoort de verdachte tot de normgroep met een laag recidiverisico, maar vanuit het professionele oordeel van de reclassering kan hiervan geen inschatting worden gemaakt. Indien de verdachte wordt veroordeeld, dan adviseert de reclassering bijzondere voorwaarden op te leggen, te weten een meldplicht en ambulante behandeling (diagnostiek en, indien geïndiceerd, een behandeling). Aangezien de verdachte geen dieren heeft en er geen sprake lijkt te zijn van het stelselmatig verwaarlozen en/of mishandelen van dieren, ziet de reclassering voor nu geen reden om een houdverbod voor dieren te adviseren. Gelet op de zorgen in het psychosociaal functioneren van de verdachte ten aanzien van persoonlijkheidsproblematiek, seksualiteit en sadisme, wordt psychologisch onderzoek geïndiceerd.  
    
    
    
      Op de terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat hij spijt heeft van zijn daad, maar verder weinig inzicht in zijn handelen gegeven. Ook heeft hij verklaard dat hij inmiddels vrijwillig hulp heeft gezocht en sinds september van dit jaar gesprekken heeft met een psycholoog. Het hof acht van bijzonder belang dat die hulp wordt voorgezet om nieuwe strafbare feiten als deze te voorkomen, maar is er niet van overtuigd dat de verdachte die hulp vrijwillig zal blijven zoeken. Daarom zal het hof ook een voorwaardelijke straf opleggen met de bijzondere voorwaarden van een meldplicht en een ambulante behandeling. 
    
    
    
      Het hof acht, alles afwegende, een taakstraf van 100 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden passend en geboden. Bij de voorwaardelijke straf zal het hof een proeftijd van drie jaren vaststellen en daaraan de bijzondere voorwaarden koppelen zoals geadviseerd door de reclassering. 
    
    
    
      Daarnaast zal het hof een vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 8.11a van de Wet dieren opleggen, die inhoudt dat de verdachte gedurende een periode van vijf jaren geen dieren mag houden. Het hof is van oordeel dat het maatschappelijke belang bij het beschermen van dieren zwaarder weegt dan het belang van de verdachte bij het achterwege blijven van dit verbod. Het hof zal deze maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaren, nu er ernstig rekening mee gehouden moet worden dat de verdachte wederom een strafbaar feit zal begaan of het welzijn van een of meer dieren benadeelt. Het hof betrekt daarbij in het bijzonder de omstandigheden waaronder de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, de indicaties van eerdere voorvallen en de omstandigheid dat hij tot nu toe nauwelijks inzicht in zijn handelen heeft gegeven.
    
    
    
    
      
        Toepasselijke wettelijke voorschriften
      
    
    
    
      De op te leggen straffen en maatregel zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c en 22d van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2.1, 8.11a en 8.12 van de Wet dieren.
    
    
    
    
    
    
      
        BESLISSING
      
    
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of de verdachte gedurende de proeftijd van 3 (drie) jaren ten behoeve van het vaststellen van zijn/haar identiteit geen medewerking heeft verleend aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of geen identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage heeft aangeboden of geen medewerking heeft verleend aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclasseringsinstelling zo vaak en zolang als de reclasseringsinstelling dit noodzakelijk acht daaronder begrepen, dan wel de hierna te noemen bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd.
    
    
  
  
    
      1Meldplicht bij reclassering
    
      De veroordeelde meldt zich na uitnodiging bij de Reclassering Nederland op de door haar
      aangegeven tijdstip en locaties. De veroordeelde blijft zich melden op afspraken met de
      reclassering, zo vaak, zolang en waar de reclassering dat nodig vindt. Dit kan ook huisbezoeken
      inhouden. De veroordeelde volgt de aanwijzingen op die hem door of namens de reclassering
      gegeven worden voor zover niet reeds in andere voorwaarden benoemd. Binnen het toezicht
      worden (sub)doelen geformuleerd waar de veroordeelde aan zal werken deze te behalen.
    
    
  
  
    
      2Ambulante behandeling
    
      De veroordeelde werkt mee aan diagnostisch onderzoek en laat zich zo nodig behandelen door de
      AFPN of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling start na
      aanmelding. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig
      vindt. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft
      voor de behandeling.
    
    
    
      Geeft opdracht aan de reclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 100 (honderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 (vijftig) dagen hechtenis.
    
    
    
      Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid in de zin van artikel 8.11a van de Wet dieren, inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van vijf jaren geen dieren houdt.  
    
    
    
      Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. R.D. van Heffen, mr. A.M. Koolen-Zwijnenburg en mr. C. Beuze, in tegenwoordigheid van mr. G.G. Gielen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 oktober 2025.
    
    
    
      Mr. Beuze en mr. Gielen zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.