Onderwijs aan allochtone leerlingen; Brief staatssecretaris met regeringsstandpunt over gewichtenregeling bij het advies 'Plurale samenleving en (onderwijs)beleid' van de ARO
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23447, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23447 nr. 5

20-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Beleid tot nu toe3. Problematiek4. Een alternatieve benadering?5. De mogelijkheid van het alternatief nader bekeken6. VervolgprocedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23447Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 447Onderwijs aan allochtone leerlingennr. 5BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalZoetermeer, 20 november 1995 1. InleidingIn oktober 1992 heeft de commissie Allochtone leerlingen in het onderwijs,
onder voorzitterschap van prof. dr. J. A. van Kemenade, het advies «Ceders
in de tuin» uitgebracht. Het regeringsstandpunt «Naar meer schoolsucces»
(Tweede Kamer 1993–1994 23 447, nr. 1) is op 7 oktober 1993 aangeboden
aan de Tweede Kamer. De voorstellen met betrekking tot het achterstandenbeleid
zijn nader uitgewerkt in de uitwerkingsnotitie Achterstand, die op respectievelijk
17 mei en 30 mei 1994 besproken is in de Landelijke Advies- en Overlegstructuur
Minderhedenbeleid (LAO) en de Centrale Commissie voor Onderwijs Overleg (CCOO).
Minister Ritzen heeft naar aanleiding van de in dit overleg naar voren gebrachte
kritiek op de voorstellen de Kamer bij brief van 24 juni 1994 (23 447,
nr. 3) gemeld de notitie te heroverwegen en met nadere voorstellen te komen.Bij brief van 6 juli 1995 is het advies «Plurale samenleving en
(onderwijs)beleid» van de Adviesraad voor het Onderwijs (ARO) aan de
Kamer aangeboden. In dit advies wordt het doelgroepenbeleid ter discussie
gesteld. De ARO pleit voor vervanging van het bestaande achterstandenbeleid
door een beleid op basis van individueel geïndiceerde achterstand, mits
zekerheid wordt verkregen over de effectiviteit van een dergelijke aanpak.
De vaste Kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen heeft gevraagd
om een regeringsstandpunt bij dit advies.In deze brief geef ik aan hoe en in welk perspectief ik, mede op basis
van de adviezen van de commissie Allochtone leerlingen in het onderwijs (de
commissie Van Kemenade) en de ARO, de besluitvorming over herziening van de
gewichtenregeling wil vormgeven. 2. Beleid tot nu toeDe bestaande gewichtenregeling is in 1985 opgenomen in de Formatieregeling
WBO. Omdat de mate van achterstand tussen leerlinggroepen verschilt, worden
voor verschillende categorieën leerlingen verschillende gewichten gehanteerd.
De extra formatie voor achterstandsbestrijding wordt toegekend als onderdeel
van de basisformatie, vanwege het uitgangspunt dat de school de vrijheid moet
hebben het onderwijs volgens eigen inzichten in te richten. Er wordt van uitgegaan
dat een school binnen de reguliere ongewogen formatie een percentage leerlingen
met onderwijsachterstanden moet kunnen opvangen. Daarom wordt een drempel
gehanteerd.Al bij de invoering van de gewichtenregeling is er discussie gevoerd over
de vraag of het gewenst is scholen extra formatie toe te kennen voor bestrijding
van achterstanden op basis van groepskenmerken en over de criteria die bij
een dergelijke facilitering gehanteerd zouden moeten worden. In het debat
over de invoering van de Formatieregeling WBO zijn de volgende bezwaren aangevoerd
tegen een dergelijke regeling: – niet alle leerlingen die onder de criteria vallen hebben daadwerkelijk
achterstanden;– door opname van de gewichtenregeling in de basisformatie zonder
nadere voorwaarden te stellen krijgen scholen onvoldoende prikkels voor een
gerichte inzet van middelen voor bestrijding van individuele onderwijsachterstanden;– de relatie met het zorgverbredingsbeleid ontbreekt.Op grond van deze bezwaren heeft de Kamer de regering destijds bij motie
verzocht de mogelijkheid van een alternatief te onderzoeken, gebaseerd op
meting van individuele achterstanden.Naar aanleiding van deze motie is door prof. Hofstee c.s. en het ITS in
opdracht van het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen onderzoek verricht
naar mogelijke alternatieven voor de bestaande gewichtenregeling. Op deze
rapporten is geen beleidsreactie verschenen. In plaats daarvan besloot de
toenmalige staatssecretaris Wallage de Commissie Van Kemenade in te stellen
om, overwegende dat het wenselijk is de positie van allochtonen te verbeteren
in het kader van het totale beleid gericht op leerlingen in achterstandssituaties,
voorstellen te doen ter vergroting van de effectiviteit van het onderwijsachterstandenbeleid.In haar advies «Ceders in de tuin» houdt de Commissie Van
Kemenade vast aan toekenning van aanvullende faciliteiten voor achterstandsbestrijding
op basis van groepskenmerken. De commissie meent dat de achterstand van allochtone
leerlingen voornamelijk een gevolg is van hun sociaal-economische achtergrond,
uitgedrukt in het opleidingsniveau van de ouders, en van gebrekkige beheersing
van de Nederlandse taal. Etnisch-culturele factoren spelen daarbij geen rol.
Daarom stelt de commissie voor etniciteit los te laten als criterium voor
toekenning van aanvullende formatie. Daarnaast pleit de commissie voor beperking
van het aantal doelgroepleerlingen tot de 20 à 25% van de leerlingen
met de slechtste kansen in het onderwijs. Met dit voorstel wordt rekening
gehouden met de aanwezige financiële middelen en met een evenwicht tussen
concentratie en verdunning van middelen.In het regeringsstandpunt «Naar meer schoolsucces» wordt deze
lijn in principe overgenomen, overigens zonder andere opties uit te sluiten.
Om de effectiviteit van de inzet van de gewichtengelden te verhogen worden
zij uit de basisformatie gehaald. Voorwaarde voor toekenning is een gemeentelijk
onderwijsachterstandenplan, vast te stellen door de gemeenteraad
na op overeenstemming gericht overleg met de betrokken schoolbesturen in de
desbetreffende gemeente.In de concept-Uitwerkingsnotitie Achterstand uit 1994 is een voorstel
gepresenteerd voor bekostiging van achterstandsbestrijding waarbij etniciteit
geen rol speelt. Vanwege kritiek op dit voorstel vanuit de LAO en de toenmalige
CCOO, m.n. op de herverdeeleffecten en op het voorstel een deel van de middelen
in te zetten voor WSNS, heeft minister Ritzen, zoals eerder gezegd, besloten
deze notitie in te trekken. 3. ProblematiekIn de huidige gewichtenregeling is er geen rechtstreekse relatie tussen
de achterstand van een individuele leerling en de extra formatie die aan de
school wordt toegekend voor achterstandsbestrijding. Scholen krijgen extra
formatie voor leerlingen op grond van het opleidingsniveau, het beroep en
het land van herkomst van hun ouders. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt
tussen een gewicht 1.25 en een gewicht 1.9. Voor kinderen van woonwagenbewoners,
zigeuners en schippers worden aparte gewichten gehanteerd. Statistisch gezien
is er een sterke samenhang tussen deze kenmerken van de ouders en de achterstand
van de groep leerlingen wat betreft hun onderwijsprestaties op het gebied
van taal en rekenen in relatie tot de groep leerlingen waarvan de ouders een
hoger opleidingsniveau hebben. Het gegeven dat leerlingen uit een bepaalde
doelgroep gemiddeld een grotere kans op onderwijsachterstanden hebben, betekent
echter niet dat elke individuele leerling die aan deze kenmerken voldoet ook
daadwerkelijk in een achterstandssituatie verkeert. De gemiddelde resultaten
van de groep zijn samengesteld uit individuele resultaten, die boven of onder
het gemiddelde kunnen liggen. Dit betekent onder meer dat er binnen de doelgroep
ook leerlingen zijn die hoge onderwijsresultaten bereiken.De gewichtenformatie wordt door nogal wat scholen niet ingezet voor specifieke
maatregelen voor individuele leerlingen met onderwijsachterstanden. Uit het
inspectierapport «Groepsgrootte in de basisschool» blijkt dat
de gewichtengelden door 46% van de basisscholen geheel en door 44% gedeeltelijk
worden ingezet voor groepsverkleining. Van basisscholen wordt gevraagd te
kunnen omgaan met verschillen tussen leerlingen en het onderwijs af te stemmen
op de voortgang in de ontwikkeling van leerlingen. Uit onder meer de evaluatie
van het basisonderwijs blijkt dat van differentiatie, in de zin van het bewust
aanbrengen van verschillen in leertijd en doelstellingen tussen leerlingen
binnen groepen van de basisschool op basis van prestaties van leerlingen,
over het algemeen in de praktijk nog te weinig terecht te komen. Scholen houden
vast aan het leerstofjaarklassensysteem. De Commissie Evaluatie Basisonderwijs
(CEB) constateert dat bijna de helft van de basisscholen geen onderwijspraktijk
kent die voldoet aan de meest elementaire beginselen van onderwijs op maat.
Achterstanden worden onvoldoende vroegtijdig onderkend en bestreden. Zittenblijven
komt op circa 90% van de scholen voor. Jaarlijks blijft 1 à 2% van
de leerlingen zitten. Bijna 20% van de leerlingen bereikt het einde van de
basisschool met een vertraging van 1 of 2 jaar. Ook worden te veel leerlingen
verwezen naar het speciaal onderwijs. Uit de 2e meting van de OVB-evaluatie
blijkt dat 17% van de scholen niet op de hoogte is van het feit dat een deel
van de middelen bestemd is voor leerlingen uit de doelgroep van het onderwijsvoorrangsbeleid.
Op basis van onder meer OVB-evaluatie-onderzoek concludeert de Commissie Van
Kemenade dat veel scholen de extra formatie niet gericht inzetten voor het
bestrijden van onderwijsachterstanden. Een gerichtere inzet van de middelen zal worden bewerkstelligd door het
wetsvoorstel gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid, dat binnenkort zal
worden besproken in de Ministerraad. In dat wetsvoorstel worden de afspraken
uit het Schevenings Beraad met betrekking tot achterstandsbestrijding uitgewerkt.
Voorgesteld wordt de gewichtengelden los te koppelen van de basisformatie
en deze als doeluitkering voor bestrijding van onderwijsachterstanden aan
de scholen toe te kennen. Als bekostigingsvoorwaarde geldt dat scholen deze
middelen moeten inzetten in overeenstemming met het lokaal achterstandsplan
dat de gemeenteraad – na op overeenstemming gericht overleg met het
(bijzonder) onderwijs – vaststelt. Het ligt in het voornemen deze regeling
per 1-8-1997 te laten ingaan. 4. Een alternatieve benadering?In het licht van bovenstaande is het een aantrekkelijke gedachte een meer
directe relatie aan te brengen tussen de achterstand van de individuele leerling,
maatregelen die de school neemt om deze achterstand te bestrijden, de wijze
waarop de school haar beschikbare formatie voor dit doel inzet en de formatie
die de rijksoverheid aan de school daarvoor ter beschikking stelt.Wanneer het mogelijk zou zijn een indicatie te geven van de achterstand
van de individuele leerling, zou de school het onderwijs daarop kunnen afstemmen.
Een dergelijke indicatie zou kunnen fungeren als startpunt voor het in kaart
brengen van de zorgbehoefte van individuele achterstandsleerlingen. Op basis
daarvan kan de school bepalen welke aanpassingen in het onderwijs voor de
desbetreffende leerling nodig zijn.De rijksoverheid zou de toekenning van extra formatie voor bestrijding
van achterstanden op deze indicatiestelling kunnen baseren. Scholen met een
relatief groot aantal achterstandsleerlingen zouden ten behoeve van de opvang
van deze leerlingen extra formatie krijgen. Daardoor zou de bekostiging voor
achterstandsbestrijding beter aansluiten bij de individuele achterstand.Door de dubbele functie van de indicatiestelling – basis voor het
bepalen welke maatregelen nodig zijn voor het bestrijden van de achterstand
van de desbetreffende leerling en grondslag voor het toekennen van extra faciliteiten –
wordt een gerichte toekenning en inzet van de achterstandsmiddelen voor de
aanpak van individuele leerlingen gestimuleerd.Dit alternatief komt tegemoet aan de in paragraaf 3 geschetste problematiek.
Hiermee wordt ook aangesloten bij het pleidooi van de ARO om, indien mogelijk,
het achterstandenbeleid te baseren op indicatie van de achterstand van de
individuele leerling. 5. De mogelijkheid van het alternatief nader bekekenHet geschetste alternatief impliceert dat het begrip achterstand binnen
een systeem van indicatiestelling moet worden geconcretiseerd. Dat is geen
eenvoudige opgave. Het achterstandsbegrip is meerduidig. Leerlingen kunnen
als zij op vierjarige leeftijd de basisschool binnenkomen een achterstand
hebben in vergelijking met leeftijdsgenoten, bijvoorbeeld op het gebied van
taalontwikkeling, omgaan met hoeveelheden of wat betreft hun leervermogen.
Deze achterstand kan diverse oorzaken hebben, variërend van gezinsproblemen
en de sociaal-emotionele ontwikkeling tot oorzaken die samenhangen met de
sociaal-economische achtergrond. Ook gedurende hun schoolloopbaan kunnen leerlingen achterstanden oplopen, die eveneens door diverse factoren,
waaronder ook de schoolsituatie, veroorzaakt kunnen worden.Uit een verkenning die is uitgevoerd in samenwerking met externe deskundigen
(SCP, ITS, CITO) is gebleken dat voor het identificeren van de achterstandsleerlingen
en het indiceren van hun individuele achterstand het nodig zou zijn bij leerlingen
testen of toetsen af te nemen. Om een nauwkeurig beeld te krijgen van de achterstand
van een individuele leerling gedurende diens schoolloopbaan, zou het strikt
genomen nodig zijn de leerling op verschillende momenten in zijn of haar schoolloopbaan
te testen. Dit zou resulteren in een omvangrijk en bewerkelijk test-stelsel
waarbij jaarlijks een groot deel van de basisschoolpopulatie moet worden getest.
Met het oog op de uitvoeringslasten en -kosten van een dergelijk test-stelsel
zou een globalere indicatiestelling, die beperkt blijft tot het indiceren
van de achterstand van leerlingen aan het begin van hun schoolloopbaan, meer
voor de hand liggen. Dit neemt overigens niet weg dat het van groot belang
is dat scholen zelf regelmatig de vorderingen en eventuele achterstand van
hun individuele leerlingen vaststellen, op basis daarvan hun behoefte aan
extra zorg in beeld brengen en de benodigde aanpassingen in het onderwijsprogramma
aanbrengen.Er is al een groot aantal testen beschikbaar, voor onder meer taalvaardigheid,
rekenvaardigheid, intelligentie, sociale redzaamheid en sociaal-emotionele
ontwikkeling. Met behulp van een aantal van deze testen kan de relatieve achterstand
van leerlingen in vergelijking met leeftijdsgenoten op diverse aspecten worden
gemeten. In het korte tijdsbestek van de verkenning kon echter niet worden
nagegaan welke aspecten in de indicatiestelling aan de orde zouden moeten
komen om een beeld te geven van de achterstand van de leerling, dat voldoende
betrouwbaar is om te kunnen fungeren als indicator voor toekenning van extra
middelen. Daarbij is het van belang het aantal aspecten dat getest wordt te
beperken om te voorkomen dat de leerlingen te uitgebreide testen moeten ondergaan.
De voorspellende waarde van de bestaande testen kon binnen het tijdsbestek
van deze verkenning evenmin worden onderzocht. De bestaande testen hebben
overigens niet de ambitie te fungeren als basis voor toekenning van extra
middelen. Het vaststellen of de testresultaten een betrouwbare voorspelling
van het risico op achterstand gedurende de verdere schoolloopbaan kunnen geven,
vereist volgens deskundigen meerjarig valideringsonderzoek.Op basis van de te ontwikkelen indicatiestelling zou de omvang van het
voor de school beschikbare budget voor achterstandsbestrijding kunnen worden
bepaald. Dit zou er toe leiden dat, net als nu, de middelen worden toegekend
aan scholen met de meeste achterstandsleerlingen. In lijn met de aanbevelingen
van de Commissie van Kemenade kan daarbij gedacht worden aan de 20 à
25% leerlingen met de slechtste kansen in het onderwijs. De inzet van de middelen
is vervolgens een zaak van de school.Op basis van het inzicht in de achterstand van haar individuele leerlingen
kan de school de middelen gerichter inzetten en maatregelen ter bestrijding
van achterstanden beter afstemmen op de individuele leerlingen. Daarvoor is
het – zoals gezegd – wel nodig dat de school periodiek de vorderingen
en eventuele achterstand van de leerlingen in beeld brengt.Publikaties wijzen uit dat in het buitenland wel ervaring bestaat met
het testen van leerlingen op jonge leeftijd, om risicoleerlingen op te sporen
en het onderwijsprogramma af te stemmen op de behoeften van leerlingen. Voor
zover bekend worden dergelijke testen echter nergens gebruikt als basis voor
bekostiging. In de verkenning is daarnaast aandacht besteed aan een aantal uitvoeringsaspecten.Als op basis van een test middelen worden toegekend, moeten aan afname
van de test hoge eisen worden gesteld in termen van onafhankelijkheid en objectiviteit.
De kosten van afname van de test hangen af van zaken als het aantal leerlingen
dat moet worden getest, de keuze voor groepsgewijze of individuele afname,
de vraag of de test door een externe instantie moet worden afgenomen of niet,
de afname- en verwerkingstijd per leerling en het aantal keren dat de test
gedurende een schoolloopbaan moet worden afgenomen. Uitgangspunt is dat er
een redelijke verhouding moet zijn tussen de afnamekosten en de hoeveelheid
middelen die op basis van de testresultaten worden verdeeld.Tot slot ga ik in op de relatie met het Weer Samen Naar Schoolbeleid.Voor WSNS zijn recent in het akkoord «WSNS, de volgende fase»
afspraken gemaakt voor de verdere uitwerking, gericht op een betere toerusting
van de basisschool met het oog op de zorg voor leerlingen met specifieke behoeften.
Inzet van WSNS is basisscholen in staat te stellen extra aandacht en zorg
te geven aan leerlingen die problemen ervaren in het onderwijs. Als van alle
leerlingen een vroegtijdige indicatie wordt verkregen van hun individuele
startsituatie, kan de school beter vaststellen welke maatregelen nodig zijn
om het onderwijs af te stemmen op de behoeften en de mogelijkheden van de
individuele leerlingen, zonder dat daarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen
leerlingen die extra zorg nodig hebben op grond van hun sociaal-economische
achtergrond en leerlingen met behoefte aan extra zorg op grond van opvoedings-,
leer- en ontwikkelingsproblemen. 6. VervolgprocedureMet de hierboven verkende indicatiestelling blijft door het eenmalige
karakter van de test de indicatie van de individuele achterstand indirect.
Wel is er de mogelijkheid om door de indicatiestelling een meer directe koppeling
aan te brengen tussen de individuele achterstand, maatregelen om die te bestrijden
en toekenning van middelen. Zo kunnen zowel toedeling als inzet van middelen
gerichter plaatsvinden. Dit maakt het de moeite waard een nadere verkenning
uit te voeren, waarin concreter wordt ingegaan op de mogelijkheid om testen
te ontwikkelen, die een betrouwbare voorspelling van het risico op achterstand
van de individuele leerling geven.Ik ben daarom voornemens een externe commissie in te stellen met de opdracht
mij voor de zomer van 1996 te adviseren over de volgende vragen:1. is het mogelijk op basis van een indicatiestelling een betrouwbaar
beeld te geven van de relatieve achterstand van een individuele leerling ten
opzichte van leeftijdsgenoten en een van het risico op achterstand in diens
verdere schoolloopbaan?2. aan welke condities zou een dergelijke indicatiestelling moet voldoen?Daarbij moet in elk geval worden ingegaan op de volgende elementen:a. de aspecten waarop het ontwikkelingsniveau van leerlingen moet worden
gemeten,b. de wijze waarop een dergelijke test zou moeten worden afgenomen en
de daaraan verbonden kosten,c. het tijdspad voor ontwikkeling en implementatie van een dergelijke
test. Ik zal het CITO, het SCP en het ITS, die in de beleidsvoorbereiding tot
nu toe al een bijdrage hebben geleverd, vragen hun expertise ook beschikbaar
te stellen voor deze commissie. Op basis van het advies van deze commissie
zal ten principale worden besloten over invoering van een dergelijke systematiek
en over het daarbij te hanteren implementatietraject. Daarbij zal ook aandacht
worden geschonken aan de vraag of en in welke mate aanpassing van de gewichtenregeling
voor de eerstkomende jaren nodig is.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,T. Netelenbos 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23447-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl