Beleidsbrief cultuur 2004-2007; Brief staatssecretaris over monumentenzorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29314, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29314 nr. 4

07-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHet instandhoudingbeleid: van restauratie naar instandhouding,
klantgericht en eenvoudigHet huidige stelselEén regeling voor instandhouding: BrimEigenaren binnen het Brim1. Eigenaren van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische
functie2. Overige eigenarenSubsidiepercentages3. Aangewezen organisaties voor monumentenbehoud4. Lagere overhedenOvergangsperiode 2006–2011Invoering van het Brim: geleidelijke instroomFinanciële consequentiesUitvoeringstoetsPlanningBestuurlijk overlegVergunningverleningDe kwaliteit van de monumentenzorgOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29314Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 314Beleidsbrief Cultuur 2004–2007nr. 4BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 juni 2004Hierbij informeer ik u over mijn voornemens met betrekking tot de monumentenzorg.
In mijn beleidsbrief «Meer dan de som» van 3 november 2003
(Kamerstukken II, 2003/04, 29 314, nr. 1) kondigde ik aan op dit terrein
langs twee wegen te willen dereguleren: met een nieuwe instandhoudingregeling
en met een vereenvoudigde vergunningprocedure. Hiermee geef ik uitvoering
aan het Hoofdlijnenakkoord van het kabinet, waarin veel nadruk wordt gelegd
op het verminderen van regelzucht en bureaucratie en op het versterken van
de verantwoordelijkheid en zeggenschap van burgers.In het navolgende ga ik nader in op deze beide onderwerpen. Met betrekking
tot de instandhoudingregeling behandel ik achtereenvolgens de achtergrond
en doelstelling van het nieuwe beleid, het huidige stelsel, de nieuwe regeling,
de financiële consequenties, de wijze van invoeren en de planning. Voor
wat betreft de vergunningprocedure schets ik u op welke wijze mijn voornemen
tot vereenvoudiging een uitwerking krijgt. Tot slot ga ik in op een onderwerp
dat bij deze ontwikkelingen mijn bijzondere aandacht heeft: de kwaliteit van
de monumentenzorg.Door uw verzoek van 12 mei 2004 om de brief uiterlijk de eerste week
van juni te ontvangen, heb ik de reacties van VNG, IPO, NCM en Raad voor Cultuur
nog niet kunnen verwerken. Ik heb hen gevraagd vóór 18 juni
te reageren zodat ik u tijdens het AO kan informeren of desgewenst schriftelijk.Over mijn beleid voor selectie van erfgoed, dat ik eveneens in «Meer
dan de som» heb aangekondigd, bericht ik u in 2005. Ik zal u dan een
plan van aanpak presenteren voor erfgoedselectie, waarin het selectiebeleid
voor monumentenzorg en archeologie in samenhang wordt gepresenteerd.Het instandhoudingbeleid: van restauratie naar instandhouding,
klantgericht en eenvoudigIn 1993 stelde het «Strategisch Plan voor de Monumentenzorg»
vast dat bijna 40% van de rijksmonumenten dringend herstel behoefde. Op grond
van het «Werkplan voor de Monumentenzorg» (1995) hebben achtereenvolgende
kabinetten extra middelen ingezet om deze restauratieachterstand in te lopen.
Alle soorten monumenten profiteerden hiervan en doen dit nog, voor zeer grote
restauraties is tweemaal een zogenaamde Kanjerregeling getroffen. Doel van
dit herstelplan is het terugbrengen van de restauratieachterstand tot 10%
in 2010. Ook de komende jaren zullen dus nog in het teken staan van herstel.
Tegelijkertijd wil ik nu reeds maatregelen treffen om de bereikte resultaten
te consolideren. Voorkomen moet immers worden dat in de nabije toekomst opnieuw
restauratieachterstanden ontstaan. Daarom pas ik het beleid zodanig aan, dat
nog vóór het eind van het herstelprogramma het accent verschuift
van restauratie naar instandhouding. Met een nieuwe regeling om monumenteigenaren
financieel te ondersteunen stimuleer ik planmatig en goed onderhoud, waarbij
slechts incidenteel een noodzakelijke restauratie voorkomt.De eigenaar is primair verantwoordelijk voor de instandhouding van zijn
bezit. Hij moet zorgen voor goed onderhoud en indien nodig voor restauratie.
Het beleid zal zo worden vormgegeven dat de eigenaar hiertoe wordt gestimuleerd.
Dit betekent een klantgerichte benadering met vanaf het begin de juiste informatie,
deskundige ondersteuning, heldere regelgeving en financiële prikkels.
De huidige praktijk staat daar in sommige opzichten ver vanaf. Monumenteigenaren
oordelen over het algemeen niet positief over het huidige stelsel voor de
financiële ondersteuning: te ingewikkelde regels en te weinig informatie.
Dit geldt vooral voor eigenaren van woonhuizen – de grote meerderheid –
die geen professionele beheerders zijn en hun monument veelal zelf in gebruik
hebben. Om de monumenteigenaar te stimuleren tot planmatig onderhoud wil ik
dit subsidiestelsel aanzienlijk vereenvoudigen. Hierbij baseer ik mij op de
uitgangspunten die staatssecretaris Van der Ploeg in zijn brief van 18 december
2001 (Kamerstukken II, 2001/02, 27 432, nr. 45) heeft uiteengezet.Het huidige stelselDe huidige wijze van financiële ondersteuning van monumenteigenaren
is complex. Vooral de procedure voor het subsidiëren van restauraties
is voor de eigenaar ondoorzichtig en tijdrovend, dit in tegenstelling tot
de regelingen voor fiscale aftrek van kosten van (groot)onderhoud en de regeling
voor subsidiëring van onderhoud, het Besluit rijkssubsidiëring onderhoud
monumenten (Brom). Restauratiesubsidies worden verleend op grond van het Besluit
rijkssubsidiëring restauratie monumenten (Brrm 1997). Deze regeling kwam
voort uit een situatie waarin volstrekt onvoldoende subsidiegelden voor restauraties
beschikbaar waren en er een groot stuwmeer aan restauratieprojecten was. Om
de te krappe budgetten toch zo goed mogelijk terecht te laten komen waar zij
het meest nodig zijn, is een vernuftig maar bewerkelijk systeem gecreëerd
van budgettering naar gemeenten en provincies: een uitvoering waarbij alle
bestuurslagen betrokken zijn en een mix van financiële instrumenten,
zoals fiscale aftrek, subsidie, laagrentende leningen en voorfinanciering.De procedure van het Brrm 1997 is als volgt. De eigenaar wendt zich met
zijn restauratieproject tot de gemeente, die het project al of niet opneemt
in een restauratie-uitvoeringsprogramma (prioriteitenoverzicht) van zes jaar.
Gemeenten met minder dan honderd monumenten dienen hun prioriteitenoverzicht
in voor het restauratie-uitvoeringsprogramma van de provincie, die voor hen
budgethouder is. Deze programma's worden gemaakt binnen het budget dat de
minister de budgethouders heeft toegewezen. De toewijzing (hoogte van het
budget) vindt plaats op grond van de geconstateerde restauratiebehoefte. De
gemeente stelt hiertoe vierjaarlijks een zogeheten behoefteraming op. De gemeente
berekent de subsidiabele restauratiekosten en geleidt de aanvraag door naar
de minister, in casu de Rijksdienst voor de Monumentenzorg (RDMZ). De minister
(in de praktijk de RDMZ) stelt vervolgens de subsidiabele kosten vast, bepaalt –
afhankelijk van het soort monument en de fiscale positie van de eigenaar/aanvrager –
het subsidiepercentage en verleent, indien het monument op een uitvoeringsprogramma
is opgenomen, subsidie. Het Nationaal Restauratiefonds (NRF) betaalt de subsidie
uit. Dit fonds verstrekt ook restauratiehypotheken en kan zorgen voor voorfinanciering.Eén regeling voor instandhouding: BrimMet ingang van 1 januari 2006 worden Brrm 1997 en Brom geïntegreerd
in één nieuwe regeling: het Besluit rijkssubsidiëring instandhouding
monumenten (Brim). In het Brim wordt in plaats van de begrippen onderhoud
en restauratie alleen de term «instandhouding» gehanteerd. Voor
deze nieuwe regeling gelden drie uitgangspunten:• eenvoudige regels en snelle procedures,• integratie van onderhoud en restauratie, en• stimuleren van gestructureerd en planmatig onderhoud.Dit betekent zo min mogelijk verschillende categorieën monumenten
en subsidiepercentages en een directe relatie tussen aanvrager en verlener
van financiële steun. Om de aanvraagprocedure over zo min mogelijk schijven
te laten verlopen zal de hierboven beschreven rol van gemeenten en provincies
bij de subsidieverlening komen te vervallen. De doorlooptijd van aanvragen
kan daarmee aanmerkelijk worden teruggebracht.Net als in de huidige regelingen het geval is heeft het Brim geen betrekking
op archeologische monumenten. Voor het overige komen alle categorieën
rijksmonumenten in principe in aanmerking voor financiële ondersteuning
van instandhouding, dat wil zeggen ook die categorieën die nu zijn uitgesloten
van onderhoudsubsidie op grond van het Brom. Ik noem als voorbeeld industrieel
erfgoed, vestingwerken, stadsparken en begraafplaatsen. Echter: alleen de
werkzaamheden waarvan de kosten als subsidiabel worden aangemerkt kunnen ook
daadwerkelijk worden gesubsidieerd. Onder meer om budgettaire redenen blijven
deze subsidiabele kosten vooralsnog beperkt tot gebouwde monumenten en wordt
«monumentaal groen» vooralsnog dus niet gesubsidieerd. Mede om
deze reden wil ik het Besluit rijkssubsidiëring historische buitenplaatsen
(Brhb), dat naast de herstelregeling met het Ministerie van LNV wordt uitgevoerd,
voorlopig als aparte regeling handhaven.Eigenaren binnen het BrimIn de nieuwe regeling wordt een onderscheid gemaakt tussen twee soorten
monumenteigenaren, met bijbehorende mogelijkheid tot financiering van kosten
van instandhouding. Eigenaren van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische
functie komen in aanmerking voor een laagrentende lening, overige eigenaren
kunnen een beroep doen op subsidie. Ik onderzoek nog of dit onderscheid in
de praktijk voldoende eenvoudig is uit te voeren. Binnen de groep van overige
eigenaren krijgen twee bijzondere categorieën eigenaren een aparte plaats:
aangewezen organisaties voor monumentenbehoud en lagere overheden vallen elk
onder een eigen subsidieregime. In het navolgende behandel ik deze vier categorieën eigenaren en hun respectievelijke mogelijkheden voor financiële
ondersteuning.1. Eigenaren van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische
functieTot de woonhuizen reken ik monumenten die in oorsprong primair zijn vervaardigd
voor bewoning. Daarnaast behoren hiertoe monumenten die oorspronkelijk een
andere functie hadden maar die thans voor bewoning in gebruik zijn, met uitzondering
van kerkgebouwen, kastelen, buitenplaatsen, molens en gemalen. Boerderijen
zonder agrarische functie zijn monumenten die van oorsprong primair zijn vervaardigd
ten behoeve van het agrarische bedrijf maar die dat thans niet meer als primaire
functie hebben. Voor de vraag of sprake is van een boerderij met of zonder
agrarische functie wordt bezien of aangesloten kan worden bij de landbouwtelling
op grond van de Landbouwwet.Woonhuizen en boerderijen zonder agrarische functie zijn veelal kleinschalige
monumenten waarvan de economische functie met relatief beperkte overheidssteun
behouden kan blijven. Het overgrote deel van de eigenaren hiervan kan kosten
van (groot) onderhoud fiscaal aftrekken. Daarnaast hebben zij, op grond van
het Brrm 1997, recht op 20% subsidie en een laagrentende lening ter grootte
van 30% van de subsidiabele kosten. In de nieuwe regeling zal dit uitsluitend
een laagrentende lening worden ter grootte van maximaal 70% van de door het
Bureau Belastingen Monumentenpanden (BBM) vastgestelde fiscaal aftrekbare
onderhoudskosten. Dit is de zogenaamde Restauratiefondshypotheek van het NRF.
Voor eigenaren van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische functie die
géén recht hebben op belastingaftrek bedraagt de lening 100%
van de vast te stellen instandhoudingkosten, welke worden bepaald op basis
van dezelfde grondslagen als die worden gebruikt voor vaststelling van de
fiscaal aftrekbare kosten.De Restauratiefondshypotheek wordt al sinds september 2002 door het NRF
aangeboden aan alle eigenaren die in aanmerking komen voor fiscale aftrek
van onderhoudskosten. Deze eenvoudige en snelle regeling is een succes gebleken.
Daarom zal ik de Restauratiefondshypotheek in het Brim integreren, met dien
verstande dat de regeling vanaf 1 januari 2006 openstaat voor alle
eigenaren van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische functie. Dit geldt
echter niet voor aangewezen organisaties voor monumentenbehoud en lagere overheden,
die onder afzonderlijke subsidieregimes vallen. Om te voorkomen dat sprake
is van een open einderegeling kunnen zonodig hiervoor nadere voorwaarden worden
gesteld.2. Overige eigenarenTot deze categorie behoren eigenaren van andere monumenten dan woonhuizen
en boerderijen zonder agrarische functie. Bij deze monumenten is in beginsel
bepalend de oorspronkelijke functie van het object. Het gaat hier veelal om
bouwwerken die niet of nauwelijks renderen en relatief veel subsidie nodig
hebben om te kunnen voortbestaan; kerken, kastelen, molens, gemalen etc. Zij
worden vaak beheerd door publiek- en privaatrechtelijke lichamen zonder mogelijkheid
tot belastingaftrek. Juist bij deze monumenten moeten onnodige en dure restauraties
worden voorkomen. Eigenaren hiervan kunnen daarom in de toekomst op basis
van een goedgekeurd zesjarig instandhoudingplan een geïntegreerde subsidiebijdrage
krijgen voor restauratie- en onderhoudswerkzaamheden, met een subsidiepercentage
dat een gewogen gemiddelde is van de huidige percentages voor restauratie
en onderhoud. Daardoor zal het planmatig onderhoud worden gestimuleerd.Over de subsidiabele kosten worden bij ministeriële regeling nadere
voorschriften gegeven. De subsidieaanvraag wordt direct bij de RDMZ ingediend.
Om te voorkomen dat sprake is van een open einderegeling kan jaarlijks een
subsidieplafond worden vastgesteld. Tevens kunnen bij ministeriële regeling
voor verschillende categorieën monumenten maximum subsidiebedragen worden
vastgesteld. Aldus wil ik voorkomen dat bepaalde monumenten («kanjers»)
een onevenredig beslag leggen op het beschikbare budget, dat wordt verdeeld
in de volgorde van ontvangst van de aanvragen. Met het oog op de uitvoerbaarheid
geldt in alle gevallen een drempelbedrag van € 1 200 aan subsidie
voor de periode van zes jaar.SubsidiepercentagesHet merendeel van de overige eigenaren heeft geen recht op fiscale aftrek
van onderhoudskosten. Voor hen bedraagt de subsidie het volgende percentage
van de subsidiabele kosten:a. bij kerkgebouwen:65%; b. bij kastelen en buitenplaatsen:60%; c. bij molens en gemalen:60%;d. bij overige monumenten:50%.Voor de overige eigenaren die wel recht hebben op fiscale aftrek van onderhoudskosten
gelden de volgende percentages: a. bij kerkgebouwen:55%; b. bij kastelen en buitenplaatsen:50%; c. bij molens en gemalen:50%;d. bij overige monumenten:40%.3. Aangewezen organisaties voor monumentenbehoudOp verzoek kunnen organisaties die zich de instandhouding van monumenten
ten doel stellen worden aangewezen en dan in aanmerking komen voor «clustering»;
meerdere instandhoudingplannen worden gecombineerd tot één instandhoudingplan
per categorie. De categorieën zijn: woonhuizen en boerderijen zonder
agrarische functie, kerkgebouwen, kastelen en buitenplaatsen, molens en gemalen,
overige monumenten. Tot deze bijzondere groep eigenaren behoren maatschappijen
voor stadsherstel en particuliere organisaties die zich toeleggen op restauratie
en beheer van moeilijker te exploiteren monumenten. Voorwaarden voor aanwijzing
zijn voldoende omvang – tenminste 25 monumenten in eigendom of beheer –
en voldoende professionele deskundigheid bij de organisatie. Wanneer een organisatie
als zodanig is aangewezen moet zij in beginsel voor al haar monumenten geclusterde
plannen indienen. Het subsidiepercentage is gelijk aan dat voor de overige
eigenaren zonder belastingaftrek. Voor geclusterde instandhoudingplannen voor
woonhuizen en boerderijen zonder agrarische functie geldt een percentage van
25% van de subsidiabele kosten. Voor aangewezen organisaties voor monumentenbehoud
geldt geen drempelbedrag waaronder geen subsidie wordt verstrekt.4. Lagere overhedenDe tweede bijzondere categorie eigenaren die in aanmerking komt voor subsidie
betreft lagere overheden: provincies, gemeenten, waterschappen, lichamen die
zijn ingesteld met toepassing van de Wet gemeenschappelijke regelingen, of
door de minister aan te wijzen andere bij wet ingestelde lichamen en organen.
In de huidige situatie worden deze eigenaren op grond van hun collectieve
verantwoordelijkheid in beginsel geacht zelf het onderhoud van
hun monumentale bezit te financieren, terwijl zij voor zwaardere ingrepen
een beroep kunnen doen op het Brrm 1997. In het Brim bestaat niet langer onderscheid
tussen onderhoud en restauratie. Daarom komen deze lagere overheden in aanmerking
voor instandhoudingsubsidie tegen een lager percentage. Voor deze eigenaren
bedraagt de subsidie 30% van de subsidiabele kosten en geldt een drempelbedrag
van € 1 200 aan subsidie voor de periode van zes jaar.Overgangsperiode 2006–2011Zoals gezegd wil ik het Brim per 1 januari 2006 invoeren. De periode
2006–2011 zal dan in het teken staan van de overgang van Brrm 1997 en
Brom naar Brim. Immers: in de huidige systematiek worden budgetjaren zes jaar
vooruit opengesteld voor het aangaan van subsidieverplichtingen. Budgethoudende
provincies en gemeenten kunnen daardoor nog slechts tot en met 2006 Brrm-aanvragen
indienen ten laste van de budgetjaren 2006–2011.Tijdens de overgangsperiode is er tot en met 2010 circa € 65
mln beschikbaar voor de uitvoering van de bestaande regelingen, te weten:
Brrm 1997, Brom, Brom meerjarige kerkenregeling en laagrentende leningen door
het NRF. Wanneer het Brim van start gaat en verplichtingen kunnen worden aangegaan
voor de periode 2007–2012, zijn de Brrm-budgetten tot en met 2011 grotendeels
bestuurlijk verplicht en gebudgetteerd aan provincies en gemeenten of juridisch
verplicht aan het NRF ten behoeve van de laagrentende leningen. Ook de onderhoudsregeling
voor kerken, het meerjarige Brom, is op dat moment al verplicht. Geheel vrij
is per 1 januari 2007 alleen het budget voor éénmalige
Brom-subsidies ad € 5 mln per jaar.Pas vanaf 2012 is het structurele monumentenbudget (dan circa € 43
mln) beschikbaar voor het Brim. Dit betekent dat bij het volledig openen van
het Brim per 1 januari 2006 grote druk ontstaat op een beperkt budget.
Het gevolg zal zijn dat veel aanvragen niet kunnen worden gehonoreerd. Ik
vind dit onwenselijk en wil dit voorkomen door middel van een geleidelijke
instroom in het nieuwe stelsel. Dit stel ik me als volgt voor.Invoering van het Brim: geleidelijke instroomHet Brim wordt per 1 januari 2006 integraal ingevoerd voor woonhuizen
en boerderijen zonder agrarische functie in de vorm van een laagrentende lening.
De overige monumenten stromen geleidelijk het nieuwe subsidieregime in, doordat
hiervan jaarlijks subcategorieën worden toegelaten. Bepalend voor de
volgorde van instroom is onder meer de onderhoudsgevoeligheid van de subcategorieën.Dit betekent dat in 2006 wordt beschikt op zesjarenplannen van een eerste
subcategorie monumenten voor de periode 2007–2012. Dit gebeurt met de
jaarschijf 2012 van het restauratiebudget (de eerste jaarschijf die vrij
is van Brrm verplichtingen) en een beperkt deel van het Brom-budget. In 2007
wordt dan beschikt op zesjarenplannen van een tweede subcategorie monumenten
voor de periode 2008–2013 en met jaarschijf 2013, enzovoort.Met dit model kunnen monumenten gedurende de overgangsperiode 2006–2011
geleidelijk instromen in het nieuwe stelsel, zonder dat jaarlijks (grote)
overvraag ontstaat. Er komen zes subcategorieën, net zoveel als het aantal
jaren van een instandhoudingplan. Na afloop van een planperiode komt aldus
de desbetreffende subcategorie weer aan de beurt voor een beschikking voor
een volgende planperiode. Na zes jaar zijn alle monumentencategorieën
in het Brim-systeem opgenomen. Vanaf dat moment staat het Brim elk jaar open
voor alle categorieën monumenten. De samenstelling van de subcategorieën
en de volgorde van instroom wordt op dit moment uitgewerkt.Bij deze geleidelijke instroom in het Brim hecht ik aan een goede beëindiging
van het Brom. De meerjarige kerkenregeling blijft in stand tot de datum van
expiratie van de langlopende verplichtingen. Eigenaren die hiervan gebruik
maken blijven dus voorlopig buiten het Brim. De categorieën die in aanmerking
komen voor eenmalig Brom blijven dit doen tot de betreffende monumentcategorie
instroomt in het Brim. In feite zal dus voor het Brom een uitstroommodel gelden,
als tegenhanger van het instroommodel van het Brim. De overgangsbepalingen
die hiervoor nodig zijn zullen worden opgenomen in het Brim.Financiële consequentiesDe invoering van het Brim zal voor de rijksbegroting geen gevolgen hebben,
terwijl voor monumenteigenaren de omvang van de financiële ondersteuning
over het algemeen niet veel zal wijzigen. De laagrentende leningen aan eigenaren
van woonhuizen en boerderijen zonder agrarische functie worden verstrekt uit
het zogenaamde revolving fund van het NRF. Hiertoe wordt het revolving fund
versterkt. Vanaf 2011 zal het NRF de vraag naar laagrentende leningen
naar verwachting grotendeels op eigen kracht aankunnen en kan de voeding vanuit
de rijksbegroting sterk worden verlaagd.Daar staat tegenover dat het budgettaire beslag op het subsidiegedeelte
van het Brim zal toenemen. Voor de eigenaren van overige monumenten kent de
regeling ten opzichte van Brrm 1997 en Brom namelijk een uitbreiding van het
gesubsidieerd onderhoud naar alle categorieën «overige» monumenten
en naar monumentale interieurs. Bovendien verwacht ik dat het beroep op de
regeling zal toenemen omdat deze ten opzichte van het Brrm 1997 eenvoudiger
wordt en minder belemmeringen kent.De afname van de financiële ondersteuning aan eigenaren van woonhuizen
en boerderijen zonder agrarische functie ten laste van de rijksbegroting is
ongeveer gelijk aan het hogere budgettaire beslag van de subsidies aan eigenaren
van overige monumenten. Dit betekent dus dat de stelselverandering budgettair
neutraal kan worden doorgevoerd.Op dit moment is de vraag naar restauratiesubsidie nog altijd groter dan
het jaarbudget op de rijksbegroting. Dit heeft te maken met het feit dat de
middelen om de restauratieachterstand in te lopen nog niet geheel toereikend
zijn. Naar verwachting zal deze situatie zich ook in de beginjaren van het
Brim voordoen. Om begrotingsoverschrijdingen te vermijden zal ik, net als
nu het geval is, in de regeling een budgetplafond hanteren.UitvoeringstoetsDeze maatregelen zullen voor alle betrokken partijen gevolgen hebben.
De uitvoeringslast van subsidieregelingen voor gemeenten en provincies zal
verdwijnen, omdat deze overheden niet langer betrokken zijn bij individuele
subsidiebeschikkingen. Daar staat tegenover dat met name de gemeenten, mede
gezien hun rol als vergunningverlener, in de toekomst een belangrijke taak
krijgen bij het waarborgen van de kwaliteit van de monumentenzorg. Aan het
slot van deze brief ga ik nader in op de vergunningprocedure en het kwaliteitsaspect.De RDMZ zal zich bezighouden met de subsidiëring van de circa 18 000
«overige monumenten». Naar verwachting gaat het daarbij om zo'n
1 100 subsidieaanvragen per jaar. Ook hier zal zich een verschuiving
voordoen van administratieve taken naar meer inhoudelijke werkzaamheden in
de vorm van advisering en begeleiding. In 2012, wanneer alle categorieën
monumenten zijn ingestroomd in het Brim, is het aantal lopende zesjarenplannen
gecumuleerd tot 6 300. Naar verwachting zal dit per saldo voor de RDMZ
geen verzwaring van de taakuitoefening betekenen. De gevolgen voor de Belastingdienst
zullen mogelijk een beperkte extra inspanning vergen, terwijl
de uitvoering van het Brim voor het NRF nauwelijks een wijziging in de kosten
met zich mee zal brengen.PlanningIk streef ernaar de instandhoudingregeling dit najaar door de Ministerraad
te laten vaststellen, waarna in het voorjaar van 2005 advies van de Raad van
State en nader rapport aan de Koningin kunnen volgen. Najaar 2005 zijn publicatie
in het Staatsblad en voorhang voorzien. Vooruitlopend hierop heb ik twee noodzakelijke
regelingen voorbereid. Het Besluit buitenwerkingstelling restauratiebehoefteraming
moet de minister de mogelijkheid geven om de behoefteraming, die gemeenten
vóór 1 mei 2005 kunnen indienen, buiten werking te stellen.
Hiermee kan worden voorkomen dat gemeenten en provincies een zware inspanning
leveren voor de budgettering van slechts één jaar. Dit besluit
is recent door de Ministerraad vastgesteld en zal naar verwachting najaar
2004 in werking treden.Met het wijzigingsvoorstel van artikel 34 van de Monumentenwet 1988 wordt
de veranderende rol van gemeenten en provincies bij de subsidieverlening geregeld.
Tevens wordt in plaats van de begrippen «herstel» en «instandhouding»
alleen de term «instandhouding» gehanteerd. Dit wetsvoorstel is
eveneens recent door de Ministerraad vastgesteld, opdat voorjaar 2005 behandeling
door de Tweede Kamer en najaar 2005 behandeling door de Eerste Kamer en publicatie
in het Staatsblad mogelijk zijn.Bestuurlijk overlegTer voorbereiding van deze brief heb ik overleg gevoerd met IPO, VNG en
NCM. Daarbij is mij gebleken dat deze partijen zich op hoofdlijnen kunnen
vinden in de wijze waarop ik het nieuwe instandhoudingbeleid wil vormgeven.
Bijzondere aandacht vroegen zij voor de nog resterende restauratieachterstand.
Ik heb hierop geantwoord dat ik het nieuwe beleid wil invoeren, ondanks het
feit dat de inhaaloperatie op dit moment nog niet is voltooid. Ook zonder
invoering van de nieuwe regeling zijn de middelen om de restauratieachterstand
in te lopen immers nog niet geheel toereikend, en de accentverschuiving naar
planmatig onderhoud moet juist voorkomen dat nieuwe achterstanden ontstaan.Tijdens dit overleg pleitte het IPO voor inzet van de bij de provincie
aanwezige kennis van de ruimtelijke context van monumenten. Hoewel dit aspect
bij de subsidieverlening geen rol speelt, spraken wij af dat zal worden bekeken
hoe deze ruimtelijke context gezamenlijk in kaart kan worden gebracht. Met
de VNG zal verder worden gesproken over de taakverdeling en samenwerking tussen
gemeenten en RDMZ, waar het gaat om advisering en begeleiding van de werkzaamheden.
Hierin zullen ook handhaving en toezicht worden betrokken.Deze brief leg ik ter advisering voor aan IPO, VNG en NCM. Tegelijkertijd
vraag ik hierover advies aan bij de Raad voor Cultuur. Ik verwacht de adviezen
van deze organisaties in de derde week van juni te mogen ontvangen.VergunningverleningIn «Meer dan de som» heb ik aangekondigd dat ik ook de procedure
voor het verlenen van een monumentenvergunning wil vereenvoudigen. De Monumentenwet
1988 schrijft voor dat gemeenten een vergunningaanvraag altijd voor advies
voorleggen aan hun eigen monumentencommissie én aan de minister, in
casu de RDMZ. Ik wil deze dubbele adviesplicht beëindigen en daarmee
meer verantwoordelijkheid geven aan de gemeente als vergunningverlenende instantie.
Daartoe wil ik mijn adviesplicht veranderen in een adviesbevoegdheid. Dit
moet ertoe leiden dat het aantal adviezen sterk vermindert en
de RDMZ zich kan concentreren op die aanvragen waar advisering door het rijk
een duidelijke meerwaarde oplevert. Ik denk daarbij aan ingrepen die een specifieke
deskundigheid vereisen waarover de betreffende gemeente niet beschikt. Vooraf
maak ik bekend in welke gevallen ik vooral van deze wettelijke bevoegdheid
gebruik wil maken. Langs deze weg kan ik het aantal adviezen substantieel
terugbrengen, bureaucratie verminderen en tegelijkertijd mijn verantwoordelijkheid
voor de kwaliteit van de monumentenzorg blijven waarmaken. Daarnaast kunnen
gemeenten de RDMZ verzoeken te adviseren over vergunningaanvragen.Bij deze herziening van de procedure zal ik gebruik maken van de resultaten
van het «Project vergunningen», dat in oktober 2003 is gestart
en op 1 juli aanstaande wordt afgerond. In dit project werken RDMZ, VNG,
een aantal gemeenten met veel rijksmonumenten en enkele Steunpunten voor de
Monumentenzorg samen aan een snellere en betere vergunningprocedure. De aandacht
gaat daarbij onder meer uit naar de relatie tussen het vergunningenregister
en het monumentenregister. Ik acht het essentieel dat het monumentenregister
op orde is en actueel wordt gehouden. Daarom is het noodzakelijk dat gemeenten
door middel van deze registratie de RDMZ informeren over alle ingrepen in
of aan monumenten.De kwaliteit van de monumentenzorgDe invoering van de nieuwe instandhoudingregeling en de wijziging van
de vergunningprocedure zullen de praktijk van de monumentenzorg zeer ten goede
komen. Maar hiermee zijn we er nog niet. Tegelijkertijd moet ervoor worden
gezorgd dat de kwaliteit van de monumentenzorg wordt gewaarborgd en verbeterd.
Van groot belang hierbij is de verspreiding van informatie en kennis. Op grond
van een extern onderzoek door het bureau «Research en Marketing»
(2002) is een plan opgesteld voor de informatievoorziening gericht aan de
belangrijkste partijen bij de uitvoering van het beleid: monumenteigenaren,
gemeenten en uitvoerders. Dit plan omvat uiteenlopende activiteiten, variërend
van de inrichting van een centraal voorlichtingsloket met als middelpunt de
verder uit te bouwen website www.Monumenten.nl,
tot cursussen en opleidingen voor gemeenteambtenaren en restauratieambachtslieden.
Deze activiteiten zullen gefaseerd worden ontwikkeld en uitgevoerd. Dit jaar
is de Rijksinspectie voor de Monumentenzorg (RIM) opgericht, die als onafhankelijk
orgaan gaat toezien op de uitvoering van de monumentenwet- en regelgeving
door particulieren en overheden. Hiermee is de keten «beleid-uitvoering-toezicht»
gesloten.Ik beschouw deze stappen als bijdragen aan een te ontwikkelen kwaliteitssysteem,
waarmee een juiste omgang met de in het geding zijnde cultuurhistorische waarden
moet worden zekergesteld. Juist nu gemeenten monumentenzorgtaken zelfstandiger
gaan uitvoeren en de RDMZ meer als dienstverlenend kenniscentrum gaat opereren,
acht ik een dergelijk systeem noodzakelijk voor de toekomst van ons gebouwde
erfgoed. Daarom kom ik op korte termijn met een plan voor een kwaliteitssysteem,
dat deskundigheid bij de activiteiten van gemeenten en uitvoerende partijen
moet waarborgen.In dit plan van aanpak zal een relatie worden gelegd met de vergunningprocedure
en de instandhoudingregeling. De invoering van een kwaliteitssysteem zal enige
jaren vergen. Tot die tijd komt met de door mij voorgestelde maatregelen de
kwaliteit van de monumentenzorg niet in het geding. Ik stel mij echter voor
dat, wanneer een kwaliteitssysteem naar behoren functioneert, de kwaliteitscontrole
door de RDMZ kan worden versoepeld. Ik denk daarbij in de eerste plaats aan
het loslaten van de hierboven genoemde adviesbevoegdheid bij vergunningaanvragen.
Daarnaast acht ik het denkbaar dat op den duur ook het subsidieregime
verder kan worden vereenvoudigd, zowel bij de beoordeling van subsidieverzoeken
als tijdens en na het uitvoeren van de instandhoudingwerkzaamheden.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,M. C. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29314-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl