Wijziging Wet OOW i.v.m. mogelijkheid om andere bestemming te bepalen voor opbrengst WW-premies over WAO-uitkeringen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27056, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

16-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27056 nr. 5

09-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Doel en aanleiding van het wetsvoorstel3. De terugwerkende kracht van het voorstel4. De spoedeisendheid van het voorstel5. Betrokkenheid Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid
en overheidswerkgevers6. Invoeringsuitgaven WW/ZW overheid7. Lagere regelgeving7.1. Regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
op grond van artikel 90, tweede lid, van de OOW7.2. Regeling van de Minister van BZK op grond van de
algemene maatregel van bestuur krachtens voorgesteld artikel 90, achtste lid,
van de OOW8. Haalbaarheid invoering WW/ZW per 1 januari 2001Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27056Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 056Wijziging van de Wet overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringen
in verband met het in artikel 90 van die wet opnemen van de mogelijkheid om
bij algemene maatregel van bestuur met terugwerkende kracht tot en met 1 januari
1998 een andere bestemming te bepalen voor de gehele of gedeeltelijke opbrengst
van de heffing van premies ingevolge de Werkloosheidswet over uitkeringen
van de overheidswerknemers en gewezen overheidswerknemers op grond van de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekeringnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 9 juni
20001. AlgemeenHet kabinet stelt vast dat de fracties die een inbreng voor het verslag
inzake het voorliggende wetsvoorstel hebben geleverd, kritische vragen stellen
over het voorstel, in het bijzonder over de terugwerkende kracht ervan en
over de spoedeisendheid ervan, alsook op onderdelen om een nadere toelichting
vragen, maar tevens dat zij geen onoverkomelijke bezwaren ten principale uiten
tegen dit voorstel. Met de navolgende beantwoording van de in het verslag
opgenomen vragen hoopt het kabinet, waar nodig, verduidelijking te kunnen
bieden, alsmede bij te dragen aan een spoedige verdere behandeling van het
voorliggende voorstel. Het kabinet heeft de antwoorden geclusterd rondom een
aantal thema's die naar voren komen uit het verslag.2. Doel en aanleiding van het wetsvoorstelHet kabinet constateert dat het doel en de aanleiding van het wetsvoorstel,
alsook het tijdelijke karakter helder zijn voor de in het verslag aan het
woord zijnde fracties. Op de vragen ten aanzien van de terugwerkende kracht
van het voorstel wordt afzonderlijk ingegaan. De leden van de fractie van
het CDA en de leden van de fracties van GPV en RPF ondersteunen in principe
de keuze van het kabinet om de invoeringskosten inzake de WW en de ZW voor
de overheid door de overheidswerkgevers zelf te laten betalen door daarvoor
tijdelijk de opbrengst van de heffing van WW-premies over WAO-uitkeringen
van overheidswerknemers te gebruiken. De leden van de GroenLinks-fractie ondersteunen
die keuze echter niet op voorhand. Deze leden wijzen op de mogelijkheid van
alternatieve financieringsconstructies waarin deze kosten niet voor rekening
van de overheidswerkgevers worden gebracht en vragen de reactie van het
kabinet daarop. Het kabinet bespeurt bij de leden van de PvdA-fractie een
aantal mogelijke misverstanden ten aanzien van doel en aanleiding van het
voorstel. Op de eerste plaats lijken deze leden te veronderstellen dat er
een relatie bestaat of zou moeten bestaan tussen enerzijds de vermindering
van de basispremie WAO voor overheidswerkgevers in verband met de restitutie
van de over WAO-uitkeringen van overheidswerknemers ingehouden WW-premies
en anderzijds het beleid van het kabinet inzake de WAO. Op de tweede plaats
roept de algemene grondslag die in het voorgestelde artikel 90, achtste lid,
van de OOW wordt opgenomen voor het bij algemene maatregel van bestuur bepalen
van een andere, tijdelijke bestemming voor die WW-premies, bij deze leden
de vraag op welke andere, tijdelijke bestemmingen het kabinet nog overweegt
voor die premies. Vanwege onduidelijkheid over de duur van de tijdelijkheid
van deze bestemmingswijziging alsook over de inhoud van de eventuele andere,
tijdelijke bestemmingen, stelden de leden van de PvdA-fractie voor de algemene
maatregel van bestuur op grond van het voorgestelde artikel 90, achtste lid,
van de OOW middels een voorhangprocedure vooraf aan de Kamer voor te leggen.
Ook de leden van de fractie van GroenLinks verzochten om een dergelijke voorhangprocedure
ten einde de Kamer zeggenschap te geven over de inhoud van die algemene maatregel
van bestuur.In antwoord op de overwegingen van de leden van de fractie van GroenLinks
wordt onderstaand een nadere toelichting gegeven op het voorstel van de regering.
Dit, in aanvulling op hetgeen ter zake reeds is opgemerkt in de memorie van
toelichting en in het nader rapport naar aanleiding van het advies van de
Raad van State. Deze nadere toelichting biedt tevens de kans om mogelijke
misverstanden over dit voorstel bij de leden van de PvdA-fractie weg te nemen.In februari 1999 heeft het kabinet ingestemd met het voorstel van de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) tot invoering van de WW
en de ZW voor de overheid met ingang van 1 januari 2001. De vraag uit welke
bron de invoeringskosten ter zake zouden moeten worden gefinancierd, heeft
het kabinet in april 1999 beantwoord. De Tweede Kamer is over deze beslissingen
geïnformeerd bij brief van de Minister van BZK van 15 juli 1999 (kamerstukken
II 1998/1999, 24 706, nr. 24). Het kabinet heeft in april 1999, na afweging
van alternatieven, besloten om de invoeringsuitgaven voor rekening van de
overheidswerkgevers te brengen. Het kabinet is bij die beslissing uitgegaan
van de algemene praktijk in de marktsector dat de invoeringskosten ter zake
van nieuwe regelgeving in de regel voor rekening van de betreffende sociale
fondsen en dus voor rekening van de premiebetalers (werkgevers, werknemers)
worden gebracht. Aangezien het kabinet heeft gekozen voor het niet laten deelnemen
van de overheid aan het premiesysteem WW, lag het niet voor de hand om de
invoeringskosten voor rekening van de WW-fondsen van de marktsector te brengen.
Aangezien in de marktsector de premiebetalers dit soort kosten in de regel
ook zelf moeten betalen, lag het evenmin voor de hand om deze kosten vanuit
de algemene middelen te betalen of te vergoeden. Het door de leden van de
fractie van GroenLinks genoemde alternatieve financieringsvoorstel komt derhalve
voor het kabinet niet in aanmerking.Op dit moment zijn er geen centrale fondsen op het terrein van de werkloosheid
van het overheidspersoneel (binnen of buiten de kring van overheidswerkgevers)
waaruit deze invoeringskosten zouden kunnen worden betaald.Gegeven het besluit om de overheidswerkgevers zelf te laten betalen voor
deze invoeringskosten, zijn vervolgens twee alternatieven afgewogen: enerzijds
het rechtstreeks bij de overheidswerkgevers declareren van de invoeringskosten
en anderzijds het inzetten van de sinds 1 januari 1998 afgedragen en afgezonderde
opbrengst van de WW-premies over WAO-uitkeringen van overheidswerknemers.
De regering heeft gekozen voor de laatstgenoemde financieringsconstructie,
waarin deze werkgevers deze kosten betalen door het niet verkrijgen van een
financieel voordeel dat zij zonder de onderhavige wetswijziging wel zouden
hebben verkregen. De regering vond deze constructie minder bezwarend voor
de overheidswerkgevers dan de declaratie. Ingeval van declaratie zouden de
overheidswerkgevers weliswaar in het genot worden gesteld van de sinds 1 januari
1998 bijeengebrachte premieopbrengst van WW-premies over WAO-uitkeringen,
maar zij zouden die middelen of andere, eigen middelen dan toch weer moeten
inzetten voor de gedeclareerde invoeringskosten. In het kader van de voorbereiding
van de OOW zijn in het verleden ervaringen opgedaan met de declaratie van
invoeringskosten bij de overheidswerkgevers. De invoeringsuitgaven OOW over
de periode tot en met 1998 zijn immers ook voor een deel volgens deze declaratiemethode
op overheidswerkgevers verhaald. De ervaringen met die declaraties hebben
het kabinet er van overtuigd dat aan het per overheidswerkgever declareren
van invoeringskosten aanzienlijke uitvoeringstechnische en juridisch-technische
bezwaren zijn verbonden. Voor de uitvoeringsorganisatie (Lisv, USZO) betekent
een declaratiesysteem namelijk dat de invoeringsuitgaven per overheidswerkgever
gespecificeerd moeten worden geïnd. Dat is omslachtig en kost de nodige
tijd en inspanning.Belangrijker is echter het gegeven dat via een declaratiestelsel niet
zeker gesteld kan worden dat alle overheidswerkgevers daadwerkelijk meebetalen.
Bij een declaratiestelsel zou door middel van wetgeving een afzonderlijke
rechtsgrond tot stand gebracht moeten worden omdat een kabinetsbesluit onvoldoende
is om de niet tot de rijkssectoren behorende overheidswerkgevers te dwingen
tot betaling van deze invoeringskosten. Bij de niet tot de rijkssectoren behorende
overheidswerkgevers is circa 42% van het personeel werkzaam dat onder deze
operatie valt.Mede gelet op de bezwaren die aan declaratie kleven, heeft de regering
gekozen voor het inzetten van de opbrengst van de heffing van de WW-premies
over WAO-uitkeringen van overheidswerknemers. Op die manier komen de invoeringskosten
voor rekening van alle overheidswerkgevers naar rato van hun WAO-premieloonsom.De voordelen van de door de regering voorgestelde financieringsconstructie
zijn:• één financieringsbron voor de totale invoeringskosten
(inclusief de kosten ter zake van het bovenwettelijke deel), in beheer bij
de voor de voorbereiding van de invoering van de WW en de ZW voor de overheid
verantwoordelijke instantie, het Landelijk instituut sociale verzekeringen
(Lisv); dit betekent dat er niet tussen verschillende budgetten en financiers
behoeft te worden verschoven en verrekend;• de opbrengst van maximaal twee jaartranches WW-premies over WAO-uitkeringen
van overheidswerknemers is volgens de huidige inzichten ruim voldoende om
alle kosten in verband met de invoering van de WW en de ZW (inclusief bovenwettelijke
delen) voor de overheid te financieren;• het reeds bij het Lisv voorhanden zijn van het benodigde geld,
zodat geen declaratie bij de overheidswerkgevers behoeft plaats te vinden
waardoor de huidige en toekomstige budgetten van die overheidswerkgevers niet
rechtstreeks worden belast met de invoeringskosten;• het vermijden van het onnodig rondpompen van geld tussen de overheidswerkgevers
enerzijds en het Lisv anderzijds.Het kabinet meent, in antwoord op een vraag ter zake van de leden van
de PvdA-fractie, dat zij op deze wijze voorzieningen heeft getroffen om de
kosten van de invoering en de daadwerkelijke inwerkingtreding van de OOW te
financieren. De leden van de fracties van GPV en RPF vragen waarom de invoeringskosten
uit één bron bekostigd dienen te worden. Is een over verschillende
budgetten gespreide bekostiging geen beter alternatief?Strikt gesproken is het niet noodzakelijk om alle invoeringskosten uit
één bron te bekostigen. Zoals uit de bovenstaande opsomming
van voordelen van de voorgestelde bekostiging blijkt, heeft het werken met
één financieringsbron evenwel bepaalde administratieve en uitvoeringstechnische
voordelen. Het werken met verschillende budgetten is daarentegen bewerkelijker
omdat alsdan met meerdere financiers en meerdere geldstromen (inclusief verantwoording
ter zake) moet worden gewerkt. Dit betekent bij voorbeeld dat bij verschuivingen
van bestedingen tussen deelprojecten van het WW/ZW-project mogelijk ook verschuivingen
tussen financiers en budgetten zouden moeten plaatsvinden. De keuze welke
budgetten op welk moment en in welk tempo dienen te worden aangesproken, levert
bovendien conflictgevoelige situaties op. Het kabinet vindt derhalve een over
verschillende budgetten gespreide bekostiging geen beter alternatief.Over de door de leden van de PvdA-fractie mogelijk veronderstelde relatie
tussen de oorspronkelijke bestemming van de WW-premies over WAO-uitkeringen
(te weten de vermindering van de door de overheidswerkgevers te betalen bedragen
van de basispremie WAO) enerzijds en het regeringsbeleid inzake de WAO anderzijds
kan het volgende worden opgemerkt. De leden van de PvdA-fractie leggen de
oorspronkelijke bestemming van de WW-premies mogelijk uit als daling van de
WAO-premie als onderdeel van het beleid van deze regering tot het terugdringen
van het WAO-volume. Er bestaat echter geen relatie tussen de vermindering
van de betaling van de WAO-premie ingevolge artikel 90 van de OOW en het regeringsbeleid
inzake de WAO. Artikel 90 van de OOW leidt niet tot wijziging van de WAO-basispremie
(als percentage van het premieloon). Het percentage van de WAO-basispremie
wordt voor alle werkgevers, inclusief de overheid, uniform vastgesteld per
1 januari van het kalenderjaar. Het bedrag dat de overheidswerkgever tegemoet
komt in verband met de opbrengst van de WW-premie over WAO-uitkeringen, wordt
ingevolge artikel 90 van de OOW verrekend met het bedrag dat hij moet betalen
in verband met de aan hem opgelegde basispremie van de WAO. Deze vermindering
kan in de loop van het kalenderjaar, volgend op het jaar waarin de WW-premies
zijn ingehouden, plaatsvinden. Er is in feite sprake van onderlinge verrekening
tussen de overheidswerkgever en het Lisv, waarbij het bedrag dat door het
Lisv aan de overheidswerkgever zou moeten worden betaald in verband met het
ten gunste van die werkgever brengen van de premieopbrengst WW wordt afgetrokken
van het bedrag dat de overheidswerkgever in één of meerdere
maanden van het betreffende kalenderjaar aan het Lisv zou moeten betalen in
de vorm van de WAO-basispremie.In de marktsector komen de WW-premies over WAO-uitkeringen ten gunste
van de fondsen die de WW-lasten opbrengen en dus ten gunste van de premiebetalers.
Bij de overheid behoren deze WW-premies naar analogie ten gunste te komen
van degenen die de werkloosheidslasten bij de overheid dragen. Dat zijn, in
verband met het systeem van eigenrisicodragen, de overheidswerkgevers. Het
kabinet onderschrijft die keuze ten principale van destijds nog steeds. In
het onlangs bij de Tweede Kamer aanhangig gemaakte voorstel van Aanpassingswet
OOW (kamerstukken II 1999/2000, 27 093, nrs. 1–2) wordt de analogie
met de marktsector op dit onderdeel nog verder uitgewerkt. Met ingang van
1 januari 2001 zullen de WW-premies over WAO-uitkeringen worden gestort (als
bate) in het op te richten Uitvoeringsfonds voor de overheid. De WW-premies
over WAO-uitkeringen worden vanaf die datum niet meer gereserveerd in het
Arbeidsongeschiktheidsfonds en worden niet meer apart gerestitueerd door vermindering
van de betaling van de WAO-basispremie. De reden om een andere, tijdelijke bestemming te geven aan die WW-premies,
ligt dan ook niet in een andere keuze ten principale ten aanzien van wie begunstigde
is van de opbrengst van die premies. Er is hier sprake van een zuiver pragmatische
aanpak om de voor rekening van de overheidswerkgevers te brengen invoeringsuitgaven
op een voor hen zo min mogelijk belastende wijze door hen te laten betalen.
Het zo min mogelijk belastende zit dan volgens het kabinet in het feit dat
middelen worden ingezet die reeds in het verleden (te weten ingevolge de premieheffing
in de kalenderjaren 1998 en 1999) zijn gereserveerd en nog niet eerder aan
de overheidswerkgevers ter beschikking zijn gesteld.Het antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie welke gevolgen
het voornemen tot het niet verminderen van de betaling van de WAO-basispremie
heeft voor de hoogte van de WW-premie van overheidswerknemers, luidt als volgt.
Er is geen gevolg voor de hoogte van de WW-premie. De WW-premie wordt er niet
hoger of lager door.Een andere aanleiding tot mogelijk misverstand inzake het voorliggende
voorstel betreft het feit dat de voorgestelde wetswijziging in algemene zin
de mogelijkheid schept om bij algemene maatregel van bestuur een andere bestemming
te bepalen voor de WW-premies over WAO-uitkeringen van overheidswerknemers.
Het kabinet heeft echter slechts één andere bestemming, te weten
de bedoelde invoeringskosten, voor ogen. Andere mogelijke bestemmingen worden
niet overwogen. Gegeven het voorgenomen vervallen met ingang van 1 januari
2001 van de vermindering, bedoeld in artikel 90, eerste lid, van de OOW, is
niet goed denkbaar dat alsnog andere bestemmingen in aanmerking zullen komen.Ten aanzien van de voorgestelde voorhangprocedure met betrekking tot de
algemene maatregel van bestuur wordt het volgende opgemerkt. Het kabinet veronderstelt
dat het verzoek om een voorhangprocedure met name wordt ingegeven door onduidelijkheid
over de omvang en inhoud van de invoeringskosten, over de tijdelijkheid van
het gebruiken van de WW-premies voor dat doel en over de eventuele andere
tijdelijke bestemmingen. Wat de eerste twee van deze punten betreft, is van
belang om te vermelden dat het kabinet heeft besloten dat ten hoogste twee
jaartranches WW-premies over WAO-uitkeringen zullen kunnen worden ingezet
voor de invoeringsuitgaven (de zojuist genoemde jaren 1998 en 1999). De opbrengst
van de jaartranche 2000 alsmede de niet uitgegeven gelden van de jaartranches
1998 en 1999, zullen zo spoedig mogelijk in 2001 worden teruggegeven aan de
overheidswerkgevers door middel van verrekening met het door hen in één
of meerdere maanden te betalen bedrag aan basispremie WAO. Dit, er vanuit
gaande dat de voorgestelde Aanpassingswet OOW in werking zal treden per 1
januari 2001 en dientengevolge de WW en de ZW daadwerkelijk zullen worden
ingevoerd per die datum. Hiermee is tevens de vraag van de leden van de PvdA-fractie
naar de duur van de tijdelijkheid waar het gaat om de investeringen in de
invoeringskosten WW en ZW beantwoord. Deze bestemmingswijziging eindigt volgens
planning met ingang van 1 januari 2001. Volgens de huidige inzichten is het
uit de jaartranches 1998 en 1999 voortvloeiende bedrag (circa 180 miljoen
gulden, rekening houdende met de afdracht van een deel van de totale premieopbrengst
over die jaren aan de WW-fondsen van de marktsector ten aanzien van gevallen
van samenloop van dienstbetrekkingen bij overheid en marktsector) ruim voldoende
voor de kosten in verband met de invoering van de WW en de ZW (inclusief bovenwettelijke
delen) voor de overheid. Afgesproken is dat de ministerraad ingeval dit budget
ontoereikend zou blijken te zijn voor de invoeringskosten, nader zal besluiten
op welke wijze en uit welke bron de extra kosten zullen worden gefinancierd.
De Minister van BZK is bereid toe te zeggen dat deze nadere besluitvorming
van het kabinet, in voorkomend geval, voorafgaand aan implementatie
zal worden voorgelegd aan de Tweede Kamer. De Tweede Kamer is alsdan in de
gelegenheid om met de Minister van BZK van gedachten te wisselen over de financiering
van die extra kosten.Langs dezelfde lijnen wil het kabinet graag toezeggen dat eventuele voornemens
tot het in de algemene maatregel van bestuur opnemen van andere, tijdelijke
bestemmingen van de onderhavige WW-premies, pas tot wijziging van de algemene
maatregel van bestuur zal leiden nadat de Tweede Kamer daarover door de Minister
van BZK is geïnformeerd en de Kamer daarover heeft kunnen overleggen
met deze minister.Het kabinet meent dat met deze wijze van informeren van de Tweede Kamer
inzake de inhoud van de algemene maatregel van bestuur kan worden tegemoet
gekomen aan de wensen van de Kamer op dit vlak en dat het dan ook niet nodig
zal zijn om de algemene maatregel van bestuur middels een voorhangprocedure
tot stand te brengen.3. De terugwerkende kracht van het voorstelAfgezien van de CDA-fractie, die de terugwerkende kracht van het onderhavige
voorstel ondersteunt, stellen de overige in het verslag aan het woord zijnde
fracties kritische vragen over die terugwerkende kracht. Uit hun vragen kan
worden afgeleid dat zij de stelling van het kabinet dat de overheidswerkgevers
vooraf zijn geïnformeerd over de onderhavige wetswijziging als het voornaamste
argument van de regering voor terugwerkende kracht, zelfs tegen de juridische
bezwaren blijkens het advies van de Raad van State in, beschouwen. De leden
van de fracties van de PvdA, D66, GroenLinks en GPV en RPF zijn vervolgens
niet overtuigd door dat argument. Deze leden vragen in feite om een betere
onderbouwing van de voorgestelde terugwerkende kracht. Volgens de leden van
de fracties van GPV en RPF leidt terugwerkende kracht tot een onduidelijke
situatie voor de bekostiger en de ontvanger. De leden van de PvdA-fractie
vragen verder welke gevolgen het heeft als de onderhavige wetswijziging geen
terugwerkende kracht krijgt tot 1 januari 1998.Het voornaamste argument voor de terugwerkende kracht is de wens van de
regering om de betaling van de invoeringskosten door de overheidswerkgevers
te laten plaatsvinden op een wijze waardoor die overheidswerkgevers dit zo
min mogelijk als extra belasting zullen ervaren. Zoals nader toegelicht in
paragraaf 2 van deze nota, heeft het kabinet gekozen voor het gebruiken
van de WW-premies over WAO-uitkeringen die in de kalenderjaren 1998 en 1999
zijn ingehouden en gereserveerd in het Arbeidsongeschiktheidsfonds. Die aanpak
heeft de in die paragraaf genoemde voordelen. Met name kan door middel van
terugwerkende kracht worden voorkomen dat onnodig geld moet worden rondgepompt
tussen de overheidswerkgevers en het Lisv. De regering vond juist het enerzijds
teruggeven van de WW-premies en het anderzijds declareren bij de overheidswerkgevers
voor hen in administratief en uitvoeringstechnisch opzicht belastender dan
het voorliggende voorstel. Het voorstel van de regering heeft het voordeel
dat de overheidswerkgevers, maar ook de uitvoeringsorganisatie, niet de administratieve
lasten behoeven te ondervinden die aan een declaratiestelsel zijn verbonden.Het feit dat de overheidswerkgevers vooraf zijn geïnformeerd over
deze wetswijziging betekent voor het kabinet dat de overheidswerkgevers wisten
dat zij geen restitutie van de WW-premies over de jaren 1998 en 1999 tegemoet
konden zien. Dat is op zich geen argument voor terugwerkende kracht, maar
geeft wel aan dat die terugwerkende kracht in de praktijk geen problemen voor
de overheidswerkgevers zal opleveren. Op deze wijze heeft de regering willen
voorkomen dat er overheidswerkgevers zouden zijn die in die jaren daadwerkelijk
rekening zouden houden met de opbrengst van die WW-premies. In het geval de onderhavige wetswijziging niet met terugwerkende kracht
zou kunnen worden doorgevoerd, zou dat betekenen dat uitsluitend de premieopbrengst
van de WW-premies over WAO-uitkeringen kan worden gebruikt die op het moment
van inwerkingtreding van deze wetswijziging nog niet daadwerkelijk is teruggegeven
aan de overheidswerkgevers. Alsdan zal naar verwachting maximaal één
jaartranche, die betreffende 2000, beschikbaar zijn. Volgens de huidige inzichten
in de omvang van de invoeringskosten is niet zeker dat bedoeld bedrag voldoende
zou zijn voor die kosten. Dat zou betekenen dat voor een deel van de invoeringsuitgaven
alternatieve financiering nodig zou zijn. De enige alternatieve financiering
die dan mogelijk is, is het declareren bij de overheidswerkgevers. De bezwaren
die daaraan kleven, heeft het kabinet reeds vermeld in paragraaf 2 van
deze nota. Het kabinet meent derhalve dat de terugwerkende kracht noodzakelijk
is voor de financiering van de invoeringskosten.De door de leden van de fracties van GPV en RPF veronderstelde onduidelijke
situatie voor de bekostiger en de ontvanger die het gevolg zou zijn van de
terugwerkende kracht, kan het kabinet niet onderschrijven. De onderhavige
WW-premies worden op dit moment door het Lisv, de beoogde financier van de
invoeringskosten, beheerd. De overheidswerkgevers, potentiële ontvangers
van de resterende premiebedragen, zijn in ieder geval sinds april 1999 op
de hoogte van de onderhavige wetswijziging. Zij weten dat zij vóór
2001 geen restitutie van de WW-premies tegemoet kunnen zien. Ik heb geen reden
om te veronderstellen dat de betrokken partijen een onduidelijk beeld hebben
van de situatie op dit moment. Iets anders is dat de overheidswerkgevers op
dit moment niet weten welke resterende premiebedragen zij in 2001 precies
mogen verwachten te ontvangen. Zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk in het
voorjaar van 2001, zal daarover duidelijkheid moeten worden gegeven door het
Lisv.4. De spoedeisendheid van het voorstelDe rode draad in de reacties van de fracties van het CDA, D66, GroenLinks
en GPV en RPF ter zake van de spoedeisendheid van het wetsvoorstel, is de
volgende. Deze fracties wijzen er op dat het kabinet de Kamer bij brief van
15 juli 1999 heeft geïnformeerd over het voornemen om de invoeringskosten
WW/ZW overheid te financieren door het gebruiken van de WW-premies over WAO-uitkeringen
van overheidswerknemers. Deze fracties constateren dat het nog geruime tijd
heeft geduurd voor een wetsvoorstel ter zake is ingediend bij de Tweede Kamer.
Deze fracties willen van het kabinet vernemen waarom dit zo lang heeft geduurd.Zoals aangegeven in de eerdergenoemde brief van 15 juli 1999 ging de planning
er destijds vanuit dat dit wetsvoorstel rond november 1999 zou kunnen worden
ingediend bij de Tweede Kamer. Zonder in te gaan op allerlei details,
wil het kabinet in het kort het traject schetsen dat dit wetsvoorstel heeft
moeten doorlopen voordat het is ingediend bij de Tweede Kamer.Op de eerste plaats is dit wetsvoorstel vanwege het technische karakter
ervan in nauw overleg met de uitvoeringsorganisatie (Lisv en USZO) voorbereid.
Dit heeft geleid tot een concept-wetsvoorstel dat in augustus 1999 voor officieel
commentaar is voorgelegd aan de besturen van het Lisv en het College van toezicht
sociale verzekeringen (Ctsv). Na ontvangst van de commentaren in september
1999 is het voorstel in oktober 1999 voorgelegd aan de ministerraad. Het wetsvoorstel
is vervolgens begin november 1999 voor advies neergelegd bij de Raad van State.
Het advies van de Raad van State is begin februari 2000 verzonden naar de
Minister van BZK. Het advies van de Raad was van dien aard dat hernieuwde
behandeling in de ministerraad noodzakelijk was. Dat heeft in maart 2000 plaatsgevonden.
Daarna is het voorstel ingediend bij de Tweede Kamer.Terugkijkende op dit traject, kan worden geconstateerd dat het technische
karakter van dit voorstel maar ook de discussie over de voorgestelde terugwerkende
kracht ervan, het tempo van behandeling van het wetsvoorstel hebben bepaald.Uitgaande van de terugwerkende kracht van de inwerkingtreding van de onderhavige
wetswijziging, heeft het de voorkeur dit wetsvoorstel, gelet op de beoogde
inwerkingtreding van de voorgestelde Aanpassingswet OOW, ruim vóór
1 januari 2001 kracht van wet te laten verkrijgen en in werking te laten treden.
Dit, opdat er voldoende tijd en gelegenheid beschikbaar zal zijn voor het
Lisv om alle invoeringskosten die sinds 1 januari 1999 ten laste van de begroting
van mijn ministerie zijn voorgeschoten in verband met de invoering van de
WW en de ZW voor de overheid over te maken naar de begroting van mijn ministerie.
Bovendien gaat ingevolge deze wetswijziging de verantwoordelijkheid voor de
betaling van de invoeringskosten ter zake van de WW en de ZW formeel over
op het Lisv. Wil het Lisv nog in 2000 de voor dit jaar bestemde gelden kunnen
gebruiken, dan zal de wetswijziging ruim vóór 1 januari 2001
moeten kunnen worden geëffectueerd. In dat licht bezien, meent het kabinet
dat het wetsvoorstel nog steeds een spoedeisend karakter heeft.5. Betrokkenheid Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid
en overheidswerkgeversDe leden van de PvdA-fractie zouden graag kennis nemen van het standpunt
van de Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid (ROP) om de kosten van de invoering
van de WW en de ZW voor overheidswerknemers te financieren op de wijze waarop
de regering het voorstelt.De leden van de CDA-fractie vragen of er advies is gevraagd aan de ROP
of aan de Raad voor de overheidsfinanciën inzake dit wetsvoorstel en
hoe dit advies luidt. Deze leden vragen of de overheidswerkgevers en centrales
van overheidspersoneel ook hebben ingestemd met dit voorstel.Ook de leden van de fractie van D66 merken op dat uit de memorie van toelichting
niet blijkt of de ROP of de Raad voor de overheidsfinanciën is gevraagd
over dit wetsvoorstel advies uit te brengen en zij willen weten of zo'n advies
is gevraagd en zo ja, hoe dat luidde.De leden van de fracties van GPV en RPF vragen ook of er geen adviezen
zijn uitgebracht over dit wetsvoorstel (bijvoorbeeld van de ROP). In de memorie
van toelichting lezen deze leden over overheidswerkgevers die op de hoogte
zijn gebracht van dit wetsvoorstel en zij willen weten of er van deze zijde
geen reactie is uitgebracht op de voorstellen.In bijlagen bij de eerdergenoemde brief van 15 juli 1999 is het advies
van de Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid (ROP) van 23 juni 1999 over
de invoering van de WW en de ZW voor overheidspersoneel meegestuurd, alsmede
de reactie van de Minister van BZK daarop.De reactie van de overheidswerkgevers is verwerkt in het ROP-advies. Er
is geen apart advies uitgebracht van die zijde.De brief aan de Tweede Kamer (inclusief de reactie op het ROP-advies)
is toegezonden aan de ROP. Het nu aan de orde zijnde wetsvoorstel is derhalve
een (technische) uitwerking van hetgeen eerder met de ROP is besproken en
aan de ROP is gemeld.Voor de volledigheid wordt hieronder de passage uit het advies van de
ROP over de invoeringsuitgaven weergegeven alsmede de reactie van de Minister
van BZK ter zake. Advies van de ROP: «De ROP heeft begrepen dat het kabinet een besluit
heeft genomen tot vergoeding van alle kosten voortvloeiende uit de invoering
van de WW en de ZW. De ROP is van mening dat niet alleen de USZO, maar ook
de overheidswerkgevers, met name de zogenaamde «zelfdoeners» (werkgevers
die zelf hun wachtgeldregeling uitvoeren), kosten moeten maken voor de door
de wetgever gewenste invoering van de WW en ZW. Het ligt derhalve in de rede
dat ook de kosten die de overheidswerkgevers moeten maken, worden vergoed.
Wat betreft de dekking van deze vergoedingen aan USZO en overheidswerkgevers
inzake de invoeringskosten stelt de ROP als randvoorwaarde dat deze niet ten
koste gaat van de arbeidsvoorwaardenruimte.»Reactie van de Minister van BZK:«Wat de invoeringsuitgaven WW/ZW overheid betreft, heeft het kabinet
een keuze gemaakt voor een bepaalde wijze van financiering. In ieder geval
zullen, binnen het kader van goed te keuren bestedingsplannen en met verantwoording
achteraf, de kosten worden vergoed die de uitvoeringsorganisatie moet maken
in verband met de voorbereiding van de uitvoering van de WW en ZW en de bovenwettelijke
regelingen voor de overheid. Of ook de kosten die de werkgevers in dat verband
moeten maken, moeten of kunnen worden vergoed, is thans onderwerp van studie.
De uitkomsten daarvan zullen worden besproken in de Regiegroep OOW. Op de
uitkomsten daarvan kan in dit verband niet worden vooruitgelopen.De vaststelling van de arbeidsvoorwaardenruimte geschiedt, zoals bekend,
aan de hand van het referentiemodel.»De vraag van de CDA-fractie of de overheidswerkgevers en centrales van
overheidspersoneel ook hebben ingestemd met dit voorstel, kan als volgt worden
beantwoord. De overheidswerkgevers alsook de centrales van overheidspersoneel
hebben het voorstel niet voor instemming voorgelegd gekregen. Zij hebben via
de ROP advies kunnen uitbrengen over het voorstel. Er is voor het kabinet
geen verplichting om het onderhavige voorstel voor instemming aan de ROP voor
te leggen. Instemming van de ROP is in het algemeen (en met voorbijgaan aan
geldende nuanceringen ter zake) uitsluitend aan de orde bij voorstellen die
wijzigingen brengen in individuele rechten en verplichtingen van overheidswerknemers.
Het voorliggende voorstel behoort niet tot die categorie.De leden van de PvdA-fractie vragen of deze maatregel (bekostiging invoeringsuitgaven
WW en ZW uit opbrengst WW-premies over WAO-uitkeringen van (gewezen) overheidspersoneel)
gevolgen heeft voor de beschikbare loonruimte voor de sectorale arbeidsvoorwaardenovereenkomsten.De bedoelde maatregel betekent dat de invoeringsuitgaven WW en ZW worden
gefinancierd door de overheidswerkgevers. Zoals hiervoor reeds is aangegeven,
moeten in de marktsector de premiebetalers in het algemeen ook zelf de kosten
van invoering van nieuwe maatregelen opbrengen zonder compensatie vanuit de
algemene middelen. Gegeven het besluit om de overheidswerkgevers zelf te laten
betalen voor deze invoeringskosten, is gekozen voor de voorgestelde financieringsconstructie,
waarin deze werkgevers de invoeringsuitgaven betalen door het tijdelijk niet
verkrijgen van een financieel voordeel.De gekozen maatregel heeft in algemene zin geen invloed op de vaststelling
van de arbeidsvoorwaardenruimte. Die geschiedt, zoals reeds is genoemd, aan
de hand van het referentiemodel.Voorts wijzen de leden van de PvdA-fractie erop dat de regering aangeeft
dat alle overheidssectoren dienen bij te dragen aan de uitgaven voor de invoering van de WW en de ZW. Deze leden willen weten of de regering
kan aangeven hoe zij aankijkt tegen het vereffenen van deze kosten naar publiekrechtelijke
organen wier ambtenaren niet onder een sectorgebonden arbeidsvoorwaardenovereenkomst
vallen.In dit kader is het beter om te stellen dat alle overheidswerkgevers dienen
bij te dragen aan de uitgaven voor de invoering van de WW en de ZW. Dat is
ook precies wat wordt bereikt met de maatregel om de invoeringsuitgaven te
bekostigen uit de opbrengst van de WW-premies over WAO-uitkeringen van (gewezen)
overheidswerknemers. Door deze keuze betalen alle overheidswerkgevers mee
aan de invoeringsuitgaven WW en ZW, ook de werkgevers van wie het personeel
niet onder een sectorgebonden arbeidsvoorwaardenovereenkomst valt.De leden van de fractie van de PvdA wijzen erop dat op bladzijde 3 van
de memorie van toelichting wordt aangegeven dat de totale jaartranche van
WW-premies circa 100 miljoen gulden bedraagt. Deze leden willen weten of de
regering kan aangeven welke bedragen per overheidssector vrij zouden komen
wanneer de basispremie voor de WAO wel zou dalen.Van de genoemde jaartranche van 100 miljoen gulden moet eerst nog een
bedrag worden gehaald op grond van artikel 90, tweede lid, van de OOW. Dit
bedrag komt ten gunste van de WW-fondsen van de marktsector. Het Lisv moet
daarvan nog een berekening maken. Van de zijde van de USZO is bij de voorbereiding
van dit wetsvoorstel een schatting gemaakt, inhoudende dat maximaal 10% van
de jaartranche (maximaal 10 miljoen gulden) naar de marktfondsen zouden moeten
worden overgeheveld. Van die schatting uitgaande blijft een bedrag over van
naar schatting 90 miljoen gulden per kalenderjaar. Om te berekenen welk deel
hiervan aan welke overheidssector ten goede zou komen, moet van deze 90 miljoen
gulden eerst nog een bedrag worden gehaald ten behoeve van de werkgevers die
niet onder een arbeidsvoorwaardelijke sector van het sectorenmodel vallen.
Volgens schatting gaat het om een percentage van rond de 14% voor de overheidswerknemers
die niet onder een arbeidsvoorwaardelijke sector vallen (inclusief sectorvolgers).
Het bedrag dat dan overblijft (ca. 77,4 miljoen gulden), kan over de verschillende
overheidssectoren worden verdeeld volgens een verdeelsleutel, die is berekend
op grond van het WAO-relevante deel van de loonsom.Deze verdeelsleutel ziet er als volgt uit: • Rijk14,6%; • primair onderwijs, voortgezet onderwijs
en BVE34,2%;•
wetenschappelijk onderwijs5,8%; • hoger beroepsonderwijs2,3%; • onderzoekinstellingen0,8%;• rechterlijke macht0,4%; • politie7,7%;• defensie11,4%; • gemeenten20,4%;• provincies1,5%; • waterschappen1,1%.Uitgaande van het genoemde geschatte bedrag van ca. 77,4 miljoen gulden
per kalenderjaar, betekent dat de volgende verdeling in bedragen per sector: • Rijk11,3 miljoen gulden;• primair onderwijs, voortgezet
onderwijs en BVE26,5 miljoen gulden; • wetenschappelijk onderwijs4,5 miljoen gulden; • hoger beroepsonderwijs1,8 miljoen gulden; • onderzoekinstellingen0,6 miljoen gulden; • rechterlijke macht0,3
miljoen gulden;• politie6,0 miljoen gulden; • defensie8,8 miljoen gulden; • gemeenten15,8 miljoen gulden;• provincies1,2 miljoen gulden;• waterschappen0,9 miljoen
gulden.6. Invoeringsuitgaven WW/ZW overheidDe leden van de fractie van de PvdA wijzen erop dat het Arbeidsongeschiktheidsfonds
jaarlijks ca. 100 miljoen gulden aan premiegelden ontvangt en willen weten
hoe zich deze reservering verhoudt met de geraamde 50 miljoen gulden invoeringskosten
voor het WW/ZW-traject.Ook de leden van de CDA-fractie vragen om welke bedragen het hier gaat.
Volgens deze leden moet de hoogte van de invoeringskosten in redelijke verhouding
staan tot de zaak waar het om gaat. Voorts willen de leden van de CDA-fractie
weten hoe de invoeringsuitgaven zich verhouden tot de premieopbrengsten die
hier tijdelijk voor zijn bestemd.De leden van de fracties van GPV en RPF zijn eveneens benieuwd wat de
verwachte kosten zijn die met de invoering zijn gemoeid.Niet duidelijk is waar het door de PvdA-fractie genoemde bedrag van 50
miljoen gulden vandaan komt. De meest recente raming van de zijde van de USZO
van de kosten voor de invoering van de WW en de ZW voor het overheidspersoneel
ziet er als volgt uit. Het gaat dan om de kosten in verband met het gereed
maken van de uitvoeringsorganisatie voor de uitvoering van de WW en de ZW
voor de overheid (inclusief de omzetting van bestaande gevallen).De totale kosten voor de projecten worden door USZO geraamd op 39,4 miljoen
gulden voor ZW en 75,4 miljoen gulden voor WW. In totaal derhalve 114,8 miljoen
gulden, exclusief enkele PM-posten bij het WW-project. Het totaalbedrag is
wel inclusief de voorbereiding van de uitvoering van de verschillende bovenwettelijke
werkloosheidsregelingen. Vanwege de gekozen fasering van de invoering van
de WW en de ZW, zullen de te verrichten invoeringsuitgaven in ieder geval
doorlopen tot en met 2002.Voor 1999 en 2000 tezamen gaat het in totaal om een bedrag van 93 miljoen
gulden voor de projecten WW en ZW (inclusief het bovenwettelijk deel).USZO is momenteel bezig met de gedetailleerde uitwerking van de begroting.
Eind juni 2000 moet deze gereed zijn. De begroting moet worden goedgekeurd
door de opdrachtgevers voor de invoering van de WW/ZW en het bovenwettelijk
deel, te weten het Lisv voor de WW en de ZW en de verschillende overheidswerkgevers
voor het bovenwettelijk deel.Naast de invoeringskosten die betrekking hebben op de USZO, komen mogelijk
ook andersoortige invoeringskosten in beeld. Op de eerste plaats wordt nog
nagegaan of er in verband met de omzetting van lopende ziektegevallen naar
de ZW een zekere liquiditeitsbuffer in het Uitvoeringsfonds voor de overheid
zou moeten worden aangelegd ten behoeve van de uitbetaling van ZW-uitkeringen
in de eerste maand of maanden van 2001 alsook ten behoeve van de bekostiging
van invoeringsuitgaven in de loop van de eerste maand of maanden van 2001.
Als er daadwerkelijk een liquiditeitsbuffer nodig zou zijn, is een optie om
die vormen ten laste van de WW-premies. Op de tweede plaats zal nog een beslissing
worden genomen over eventuele compensatie van de kosten die gemaakt moeten
worden door overheidswerkgevers die thans zelf hun wachtgeldregeling uitvoeren
(de zogenaamde «zelfdoeners») in het kader van de dossieroverdracht
aan de USZO inzake lopende wachtgeldgevallen. Als tot een dergelijke
compensatie zou worden besloten, zal dat waarschijnlijk ten laste van de invoeringsuitgaven
WW/ZW overheid geschieden.Zoals hiervoor is vermeld, is het de bedoeling om maximaal twee jaartranches
aan WW-premies over WAO-uitkeringen van (gewezen) overheidspersoneel te gebruiken
voor de financiering van de invoeringsuitgaven WW en ZW. Gezien de totale
geraamde kosten moet het totaalbedrag van twee jaartranches (ca. 180 miljoen
gulden) ruimschoots genoeg zijn voor de financiering van de invoeringsuitgaven.Zoals hiervoor is aangegeven, moet hierbij worden bedacht dat de voorgestelde
bekostiging slechts geldt voor de uitgaven die vóór 1 januari
2001 worden gedaan. Vanaf die datum is het de bedoeling om de invoeringskosten
te financieren ten laste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid, dat bij
Aanpassingswet OOW zal worden opgericht. Deze lasten zullen dan moeten worden
opgebracht uit de premie die de overheidswerkgevers aan dat fonds verschuldigd
zullen zijn. Voor een nadere toelichting op het Uitvoeringsfonds voor de overheid
wordt verwezen naar de Aanpassingswet OOW. Eerder in deze nota is opgemerkt
dat de op 1 januari 2001 resterende WW-premies uit de jaartranches 1998 tot
en met 2000 alsnog in 2001 aan de overheidswerkgevers zullen worden teruggegeven.Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie de regering aan te geven op
welke wijze de financiering heeft plaatsgevonden van de voorbereidingsactiviteiten
die in 1999 en wellicht al in andere jaren hebben plaatsgevonden.De voorbereiding en invoering van de WAO voor overheidspersoneel zijn
ingaande 1 januari 1998 afgerond. Dit was in de ogen van het kabinet een goed
moment om de eerste fase van de begroting van de invoeringsuitgaven OOW/USZO
en de realisatie daarvan af te sluiten. Naar aanleiding daarvan is in november
1999 aan de Tweede Kamer een verantwoording gestuurd en inzage gegeven in
de besteding van die uitgaven (kamerstukken II 1999/2000, 24 706, nr.
25).De kosten in de eerste fase van het OOW/USZO-project (tot en met 1998)
zijn voor een behoorlijk deel toe te rekenen aan de invoering van de WAO.
Er is tevens reeds geïnvesteerd in de voorbereiding van de WW/ZW. Bovendien
is het invoeringsbudget niet alleen gebruikt voor informatie- en uitvoeringssystemen.
Er is vanuit het invoeringsbudget ook geïnvesteerd in de opbouw van de
USZO-organisatie (opbouw uvi). Ook deze uitgaven zijn gedaan in het kader
van het OOW-project.Voor de financiering van de voorbereiding van de invoering van de WW en
de ZW voor overheidspersoneel is gekozen voor een andere constructie dan de
tot en met 1998 gehanteerde constructie, d.w.z. niet langer door middel van
declaraties bij de verschillende opdrachtgevers van USZO, maar door het gebruik
van de opbrengst van de WW-premies over de WAO-uitkeringen van (gewezen) overheidswerknemers.
Om deze constructie mogelijk te maken is het nodig artikel 90 van de OOW aan
te passen, waartoe het nu voorliggende wetsvoorstel dient. Vooruitlopend op
het van kracht worden van deze wet, moeten echter reeds uitgaven worden gedaan
ten behoeve van de invoering van de WW en de ZW voor overheidspersoneel. Met
de voorbereiding is immers reeds in 1999 gestart. Om die reden is afgesproken
dat vooruitlopend op het van kracht worden van de wet, de financiering van
de noodzakelijke uitgaven wordt voorgeschoten door de Minister van BZK. Zo
is voor 1999 aan USZO een bedrag van f 19 935 924,- voorgeschoten.
Er wordt slechts voorgeschoten, nadat daartoe toestemming is verkregen van
de formele opdrachtgevers: het Lisv voor de invoering van het wettelijk deel
en de overheidswerkgevers voor de invoering van het bovenwettelijk deel. Het
overmaken van het hiervoor genoemde bedrag voor 1999 is dan ook
goedgekeurd door deze opdrachtgevers. Als het nu voorliggende wetsvoorstel
kracht van wet krijgt, zal het door de Minister van BZK voorgeschoten bedrag
worden teruggestort vanuit de opbrengst van WW-premies over WAO-uitkeringen
van (gewezen) overheidswerknemers.7. Lagere regelgeving7.1. Regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
op grond van artikel 90, tweede lid, van de OOWDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de in het tweede lid van artikel
90 van de OOW vermelde regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
nog niet is vastgesteld. Verder vragen deze leden wanneer vaststelling van
die regeling wordt voorzien en welke gevolgen de vaststelling van die regeling
heeft voor de premiehoogte. Ook de leden van de CDA-fractie vragen waarom
de regeling nog niet is vastgesteld en of het voordelen had gehad deze wel
vast te stellen.De in het tweede lid van artikel 90 van de OOW vermelde regeling dient
ertoe te bepalen welk deel van de in een kalenderjaar ontvangen premies dient
te worden afgedragen aan de wachtgeldfondsen en het Algemeen werkloosheidsfonds.
De WAO-uitkering van een (gewezen) overheidswerknemer kan deels ook gebaseerd
zijn op een dienstbetrekking in de markt. De WW-premies over dat deel van
de uitkering moeten alsnog worden afgedragen aan de fondsen in de markt. Het
resterende deel kan vervolgens aangewend worden voor de in genoemd artikel
90 geregelde bestemming. Zoals eerder aangegeven heeft dit derhalve geen invloed
op de hoogte van de premie.Indien de regeling over het kalenderjaar 1998 al was vastgesteld zou dit
met name als voordeel hebben gehad dat in ieder geval over dat kalenderjaar,
het voor de in artikel 90 genoemde bestemming beschikbare bedrag vast zou
staan. Het vaststellen van de regeling is echter enige tijd aangehouden in
afwachting van de besluitvorming over de wijziging van artikel 90. Toen hier
duidelijkheid over bestond, is het Lisv gevraagd de gegevens te leveren die
nodig zijn om te bepalen welk bedrag moet worden afgedragen aan de marktfondsen.
Het gaat hierbij om informatie over het aantal WAO-uitkeringen aan (gewezen)
overheidswerknemers dat zowel gebaseerd is op een dienstbetrekking in de markt
als bij de overheid als wel gegevens met betrekking tot het relatieve aandeel
van (het loon verdiend in) die dienstbetrekkingen. Het is moeilijk gebleken
deze gegevens te achterhalen. Inmiddels heeft het Lisv aangegeven de gevraagde
informatie op korte termijn te zullen leveren.7.2. Regeling van de Minister van BZK op grond van de
algemene maatregel van bestuur krachtens voorgesteld artikel 90, achtste lid,
van de OOWIn antwoord op de vraag van de leden van de fracties van GPV en RPF over
de mogelijkheid dat de regeling van de Minister van BZK op grond van de algemene
maatregel van bestuur krachtens voorgesteld artikel 90, achtste lid, van de
OOW afwijkende regels zal kunnen bevatten, kan het kabinet het volgende opmerken.
De grondslag die in artikel 90, achtste lid, tweede volzin, van de OOW wordt
geschapen voor een regeling van de Minister van BZK omvat de bevoegdheid tot
het stellen van nadere regels. Per definitie mogen nadere regels niet afwijken
van de bij regeling van hogere orde (in dit geval: de wet of de algemene maatregel
van bestuur) gestelde regels en kaders. Nadere regels zijn regels ter nadere
invulling of uitwerking binnen die kaders. Zoals verwoord in de memorie van
toelichting bij het wetsvoorstel, gaat het in dit geval om een nadere detaillering ter precisering van de bestemming van de WW-premies alsook om de bepaling
van de hoogte van de invoeringskosten die op de in het voorliggende voorstel
voorziene wijze zullen worden bekostigd.8. Haalbaarheid invoering WW/ZW per 1 januari 2001De leden van de CDA-fractie vroegen hoe hard de invoeringsdatum van 1
januari 2001 is en of voldoende is gegarandeerd dat de invoering per 1 januari
2001 zonder problemen kan plaatsvinden. Voorts wilden de leden van de CDA-fractie
weten of dit voorstel nog dezelfde prioriteit heeft wanneer de invoeringsdatum
wordt uitgesteld.Wat het kabinet betreft, is de invoeringsdatum van 1 januari 2001 hard
te noemen. Een volledige garantie op dit punt is echter nooit te geven. Zoals
is aangegeven in de brief van de Minister van BZK aan de Tweede Kamer van
16 maart 2000 (kamerstukken II 1999/2000, 24 706, nr. 26) betekent de
keuze van het kabinet om de WW en de ZW voor overheidspersoneel gefaseerd
in te voeren dat het risico dat de WW en de ZW helemaal niet kunnen worden
ingevoerd per 1 januari 2001 tot een minimum wordt beperkt. Dit betekent niet
dat die invoering hiermee is gegarandeerd. Later in 2000 kunnen op basis van
rapportages van de in mijn brief van 15 juli 1999 aan de Tweede Kamer genoemde
Regiegroep OOW, meer definitieve conclusies worden getrokken over de haalbaarheid
van een verantwoorde invoering per 1 januari 2001. De uitgaven die tot dan
toe zijn gedaan, moeten echter hoe dan ook worden gefinancierd. Bovendien
moeten de in 1999 en 2000 door de Minister van BZK aan de USZO overgemaakte
bedragen, kunnen worden terugbetaald door het Lisv aan die minister. Dit betekent
dat ook al zou de invoering per 1 januari 2001 (nog) niet kunnen doorgaan,
het voorliggende wetsvoorstel dan nog wel moet kunnen worden geïmplementeerd.Als de invoeringsdatum zou worden uitgesteld, wat naar de huidige inzichten
zeker niet de bedoeling is, dan zou dit wetsvoorstel wel een wat lagere prioriteit
kunnen krijgen. Een en ander hoeft dan immers niet persé voor 1 januari
2001 rond te zijn. Aan de andere kant is het wel zaak om de financiering van
de voorbereiding van de invoering zo snel mogelijk te regelen. Ook al zou
de invoeringsdatum worden uitgesteld, de voorbereiding van de invoering gaat
ook dan door, evenals de daarmee verband houdende noodzakelijke uitgaven.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27056-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl