Auteursrechtbeleid; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29838, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-10-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29838 nr. 1

13-10-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaama. Uitgangspuntenb. Technologische ontwikkelingenc. De toegang tot informatied. Digitaal rechtenbeheer en collectief beheere. Tarieftransparantie en billijke vergoedingf. Auteurscontractenrechtg. Zelfregulering en lastenbeheersingh. Het stelsel van thuiskopievergoedingeni. Europese en internationale ontwikkelingenj. Consumentenbelangenk. Voorlichting en piraterijbestrijdingl. Landelijk auteursrechtplatformm. SlotopmerkingenOndertekeningANNEXEuropees- en internationaalrechtelijke inbedding van het
auteursrecht (multilaterale kaders)Internationaalrechtelijke kadersEuropeesrechtelijke regelingen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29838Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 838Auteursrechtbeleidnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 oktober 2004Op 19 maart 2002 heeft mijn ambtsvoorganger u het beleidsverkennende
rapport «Auteursrecht in de informatiemaatschappij – Bouwstenen
voor een justitiestrategie» aangeboden, dat door een werkgroep van het
ministerie van Justitie is opgesteld (TK 2001–2002, 26 538, nr. 6).
Dit als discussiestuk bedoelde rapport ging in op het lange-termijnperspectief
van het auteursrecht in een technologisch en economisch snel wijzigende omgeving,
en vormde het uitgangspunt voor een bredere gedachtewisseling met belanghebbenden.1 Bij de behandeling van het wetsvoorstel tot implementatie
van Richtlijn nr. 2001/29 betreffende het auteursrecht en de naburige
rechten in de informatiemaatschappij (PbEG 2001, L 167) heeft de Tweede
Kamer een door de leden Van Dam, Vendrik en Gerkens voorgestelde motie aanvaard,
met het verzoek de Kamer te informeren over het toekomstperspectief van het
auteursrecht, waarbij ook wordt ingegaan op de houdbaarheid en handhaafbaarheid
van het huidige rechtenstelsel, de belangen van de consument en eerlijke mededinging
(TK 2003–2004, 28 482, nr. 20).Met deze brief kom ik aan de wens van de Tweede Kamer tegemoet. Daarbij
zal ik u tevens informeren over de zwaartepunten in het auteursrechtbeleid
voor deze kabinetsperiode. Ik teken daarbij nadrukkelijk aan dat de nationale
beleidsruimte op dit terrein gering is, omdat het auteursrecht hecht verankerd
is een groot aantal internationale verdragen en Europese richtlijnen (annex 1).
Inherent hieraan is dat de oplossing voor eventuele knelpunten vaak het beste
op mondiaal en/of Europees niveau gezocht en gevonden kan worden.a. UitgangspuntenHet Nederlandse beleid inzake auteursrecht, naburige rechten en databankenrecht
(hierna kortweg: auteursrecht) berust op een aantal traditionele uitgangspunten:
een voorkeur voor zelfregulering; private rechtenuitoefening; civielrechtelijke
handhaving als vertrekpunt, strafrechtelijke handhaving als sluitstuk; het
bewaren van evenwicht tussen de verschillende betrokken belangen;
beperking van administratieve lasten; en, ten slotte, een voorkeur voor mondiale
boven regionale, voor Europese boven nationale oplossingen.De ratio van het auteursrecht is daarbij onverminderd de bescherming van
werken en prestaties. Auteurs, uitvoerende kunstenaars, fonogrammen- en filmproducenten,
omroeporganisaties en producenten van databanken verdienen erkenning van hun
(im)materiële belangen met betrekking tot de werken die zij hebben voortgebracht.
In zoverre verschilt het auteursrecht dan ook niet van, bijvoorbeeld, het
octrooirecht, afgezien van het feit dat het auteursrecht meer inherente beperkingen
kent dan het octrooirecht. In beide gevallen gaat het om de bescherming van
rechthebbenden tegen het gebruik van hun prestatie door anderen zonder hun
toestemming of vergoeding. Hierdoor wordt de ontwikkeling van nieuwe werken
en prestaties gestimuleerd, hetgeen ook de samenleving, zowel wetenschappelijk,
cultureel als economisch, ten goede komt. Dit laatste wordt onderstreept door
het feit dat de auteursrechtsector in 2000 naar schatting 5% heeft bijgedragen
aan het bruto binnenlands product van Nederland, terwijl het geschatte aandeel
in de werkgelegenheid 3% bedroeg.1Auteursrechten steunen verder de instandhouding van informatiekanalen,
waarvan de uitoefening van het recht van vrije meningsuiting en informatieverspreiding
afhankelijk zijn, en spelen een steeds grotere rol bij de bescherming van
investeringen, innovatie en de ontwikkeling van de kenniseconomie. Uitzonderingen
en beperkingen op het auteursrecht, zoals het citaatrecht, de onderwijs-,
privékopie- en de persovername-exceptie, waarborgen de belangen van
gebruikers en algemene maatschappelijke belangen, zoals onderwijs, wetenschap
en persvrijheid.Juist in dit tijdsgewricht van snelle technologische ontwikkelingen is
een steeds terugkerend aandachtspunt de vraag naar het evenwicht in het auteursrecht
tussen, enerzijds, de legitieme belangen van rechthebbenden en, anderzijds,
de belangen van gebruikers en consumenten. Bij de behandeling van het wetsvoorstel
ter implementatie van Richtlijn nr. 2001/29 zijn daaraan uitvoerige beschouwingen
gewijd. Om onnodige herhaling te vermijden, volsta ik met de constatering
dat het auteursrecht inmiddels is aangepast aan de nieuwe uitdagingen van
de informatiemaatschappij. Op nationaal niveau ligt een nieuw evenwicht besloten
in de recente, per 1 september 2004 in werking getreden aanpassingen
van de Auteurswet 1912, de Wet op de naburige rechten en de Databankenwet
(Stb. 2004, 336) en op communautair niveau in Richtlijn nr. 2001/29 inzake
het auteursrecht in de informatiemaatschappij. Op mondiaal niveau, ten slotte,
heeft het evenwicht z'n weerslag gevonden in het WIPO-verdrag inzake auteursrecht
en het WIPO-Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen, beide van 20 december
1996, tot ratificatie waarvan inmiddels is besloten (Kamerstuk 2003–2004,
29 663 (R 1760), nr. A/1, Eerste/Tweede Kamer).Dit recent gevonden evenwicht beoogt juist recht te doen aan de digitale
revolutie van de afgelopen jaren, en reflecteert een zeer brede mondiale en
Europese consensus ten aanzien van het rechtenstelsel en de noodzakelijk geachte
uitzonderingen en beperkingen daarop. Gegeven deze politieke en juridische
realiteit hoeft aan de houdbaarheid van het auteursrecht de komende jaren
niet te worden getwijfeld.b. Technologische ontwikkelingenDe snelle technologische ontwikkelingen in de afgelopen decennia beïnvloeden
de werking van het auteursrecht op verschillende manieren. Het Justitierapport
«Auteursrecht in de informatiemaatschappij» geeft daarvan een
uitvoerig overzicht, dat in essentie onverminderd actueel is.Twee aspecten verdienen in dit verband bijzondere aandacht. Enerzijds
leiden een sterk toegenomen kopieergemak, de opkomst van geavanceerde
digitaliseringstechnieken en nieuwe opslagmedia, zoals«memory-sticks»,
alsmede de mogelijkheid om beschermde werken in een digitale omgeving snel
en massaal te verspreiden of toegankelijk te maken, ertoe dat rechthebbenden
vaker dan voorheen met ongeoorloofd gebruik van hun werken worden geconfronteerd.
Dat leidt tot de begrijpelijke wens om juridische versterking van hun aanspraken.
Anderzijds worden steeds verfijndere technieken ontwikkeld – zoals kopieerbeveiligingen,
digitale watermerken en systemen voor digitaal rechtenbeheer – om ongeoorloofd
gebruik van beschermd materiaal te voorkomen alsmede om het geoorloofde gebruik
gedetailleerd te kunnen monitoren en aan de hand daarvan individueel af te
kunnen rekenen. Deze ontwikkeling bergt een risico in zich van onredelijke
tarieven en belemmeringen van de toegang tot informatie.c. De toegang tot informatieIn dit spanningsveld moet worden voorkomen dat de oplossing direct wordt
gezocht in een uitdijend auteursrecht. Dan bestaat immers het risico op verlies
van legitimatie. Het auteursrecht moet weliswaar rechthebbenden en investeringen
kunnen blijven beschermen, maar mag tegelijkertijd de innovatie, de aanleg
en de exploitatie van netwerkinfrastructuren niet onnodig belemmeren.Ook moet ertegen worden gewaakt dat de ontwikkeling van technische beschermingsmaatregelen
ertoe leidt dat de toegang tot informatie in het gedrang komt, bijvoorbeeld
omdat deze slechts tegen hele hoge tarieven mogelijk is. Mocht die situatie
zich ooit voordoen, en zelfregulering geen uitkomst bieden, dan acht ik wetgevend
ingrijpen nodig. Het nieuwe artikel 29a, vierde lid, van de Auteurswet 1912
voorziet daarin (vgl. ook artikel 19, derde lid, Wnr en artikel 5a, derde
lid, Databankenwet). Tegen deze achtergrond verwelkom ik uiteraard initiatieven
zoals Creative Commons, waarmee de verspreiding van auteursrechtelijk beschermde
werken via Internet op basis van een stelsel van standaardlicenties wordt
gestimuleerd zonder dat inbreuk op het auteursrecht wordt gemaakt (vgl.www.creativecommons.nl).d. Digitaal rechtenbeheer en collectief beheerDe ontwikkeling en introductie van systemen van digitaal rechtenbeheer,
waarmee het individueel gebruik van beschermd materiaal kan worden gemonitord
en afgerekend, opent nieuwe mogelijkheden voor en vergemakkelijkt straks de
individuele uitoefening van het auteursrecht. Individuele uitoefening van
auteursrechten kan daarom het uitgangspunt blijven. Wettelijk verplicht collectief
beheer vormt daarop een belangrijke aanvulling, bijvoorbeeld als individuele
rechtenuitoefening vanwege de grote en uiteenlopende mate waarin beschermd
materiaal wordt gebruikt in feite illusoir wordt – zoals bij muziekgebruik
of bij het uitlenen van boeken, cd's en dvd's – of waarin dat tot onnodige
administratieve lasten voor rechthebbenden en/of gebruikers leidt. Het bestaan
van wettelijk verplicht collectief beheer heeft als voordeel dat rechthebbenden
op en gebruikers van auteurs- en/of nabuurrechtelijk beschermd materiaal vaak
bij één, en in ieder geval bij hooguit een beperkt aantal organisaties
terecht kunnen om dat gebruik te regelen. Dat vermindert administratieve lasten
en verhoogt de efficiëncy van de incasso en de repartitie.Het collectief beheer is inmiddels ook in EG-kader geagendeerd, omdat
het Europees Parlement hierover onlangs een resolutie heeft aanvaard1 en de Europese Commissie voor 2005 een richtlijnvoorstel
over collectief beheer heeft aangekondigd. Daarin zal, naar verwachting, onder
meer aandacht besteed worden aan kwaliteitsborging van collectief beheersorganisaties
alsmede aan het preventieve en repressieve toezicht op hun activiteiten. Zolang
op EG-niveau nog een eenvormige visie op het collectief beheer
ontbreekt, en gegeven het aangekondigde initiatief van de Europese Commissie,
lijkt het me niet goed om het huidige Nederlandse stelsel van verplicht collectief
beheer uit te breiden.Wettelijk verplicht collectief beheer dient uiteraard vergezeld te gaan
van een effectief en slagvaardig toezicht daarop. Het op 15 juli 2003
aangetreden College van Toezicht collectieve beheersorganisaties voorziet
daarin, en beschikt over een effectief instrumentarium voor preventief en
repressief toezicht. Eerlijke mededinging kan worden verzekerd via het toezicht
door de Nederlandse Mededingingsautoriteit of, in grensoverschrijdende situaties
binnen de Europese Unie, door de Europese Commissie. Overigens moet wettelijk
verplicht collectief beheer niet per definitie in de weg staan aan de mogelijkheid
om rechtstreeks afspraken met rechthebbenden te maken.Terughoudendheid ten aanzien van wettelijk verplicht collectief beheer
betekent overigens niet dat deze ook geldt ten aanzien van het vrijwillig
collectief beheer. In tegendeel, uit de markt zelf afkomstige initiatieven
tot (verdere) samenwerking worden op zich verwelkomd, zeker als deze ook nog
uitmonden in contractuele afspraken, onderling of met collectief beheersorganisaties.
De Introductieregeling reprorecht bedrijfsleven biedt hiervan een treffend
voorbeeld (Tweede Kamer, 2003–2004, 29 200 VI, 127). Het kan dan
wenselijk zijn om dergelijke afspraken, bijvoorbeeld via de figuur van de
standaardregeling (artikel 6:214 Burgerlijk Wetboek) of anderszins, een meer
algemene strekking te geven. Bezien zal worden of het huidige wettelijk kader
daartoe voldoende aanknopingspunten biedt.e. Tarieftransparantie en billijke vergoedingVan groot belang is dat de gehanteerde tarieven en tariefstructuren voor
het gebruik van beschermd materiaal, zowel bij vrijwillig als bij wettelijk
verplicht collectief beheer, billijk, transparant, non-discriminatoir en derhalve
mededingingsneutraal zijn. Het in artikel 2 van de Wet toezicht collectieve
beheersorganisaties neergelegde gelijkheidsbeginsel brengt daarom ook een
zekere tariefneutraliteit met zich mee. Transparantie vergroot verder niet
alleen het inzicht, zowel voor gebruikers als voor rechthebbenden, in het
beleid van een beheersorganisatie; het geeft bovendien bedrijven die willen
investeren in, bijvoorbeeld, nieuwe technologieën een duidelijker referentiekader
voor hun investeringsafweging.De vraag welke factoren in aanmerking kunnen of moeten worden genomen
bij de berekening van de billijke vergoeding waarop rechthebbenden aanspraak
kunnen maken bij het gebruik van hun materiaal, dient in eerste instantie
door de betrokken partijen zelf te worden beantwoord. Ook hier blijft zelfregulering
het devies. Waar het om radio- en/of televisieprogramma's gaat, is uw Kamer
al bericht dat het voor de hand ligt om het actual audience-criterium als
een belangrijke factor bij de berekening van de vergoeding te betrekken naarmate
het feitelijke aantal kijkers en/of luisteraars beter meetbaar wordt (Kamerstukken
II, 2003–2004, 27 088, nr. 32). Mocht de voor het gebruik
van beschermd materiaal te betalen vergoeding in de toekomst inderdaad kunnen
worden gerelateerd aan het individuele gebruiks-, dat wil zeggen cultuur-
en mediagedrag, van burgers, dan kan daarmee tariefstapeling worden voorkomen.
Zelfregulering vertaalt zich dan in maatwerk.f. AuteurscontractenrechtAls het om de individuele uitoefening van auteursrechten gaat, zien rechthebbenden
zich nogal eens geplaatst tegenover grote uitgeverijen of (multi)mediaconcerns.
Het gaat dan bijvoorbeeld om op free-lance-basis werkzame auteurs, fotografen
en uitvoerende kunstenaars. Voor hen blijkt het in de praktijk herhaaldelijk
moeilijk om afspraken over een billijke vergoeding voor het gebruik van auteursrechtelijk
beschermd materiaal te maken op basis van gelijkwaardigheid. In
de contractspraktijk valt bovendien niet altijd te traceren welke vergoeding
voor welk – met name digitaal – gebruik is verkregen, omdat er
een toenemende tendens bestaat om met lump-sumvergoedingen te werken.De Auteurswet en de Wet op de naburige rechten bevatten slechts enkele
voorschriften inzake het zogenaamde auteurscontractenrecht. Uit in opdracht
van het WODC door het Instituut voor Informatierecht verricht onderzoek blijkt
dat onze wetgeving in dit opzicht nog verbeterd kan worden, ten bate van de
individuele maker of uitvoerende kunstenaar. Nadat de reactie hierop van belanghebbenden
is vernomen, zal ik de nodige wetswijzigingen ter hand nemen.1g. Zelfregulering en lastenbeheersingVerlichting van bestaande en beperking van nieuwe administratieve lasten
is een belangrijke doelstelling van het regeringsbeleid. Deze doelstelling
komt traditioneel in het auteursrechtbeleid tot uitdrukking doordat via normering
van algemene uitgangspunten en het gebruik van open normen veel ruimte wordt
gelaten voor zelfregulering, flexibiliteit en maatwerkafspraken. Op die wijze
kunnen partijen naar eigen inzicht en situatie rekening houden met administratieve
lasten. Het belang van transparantie van tariefstructuren en tarieven voor
lastenverlichting is al benadrukt. Die transparantie maakt het bovendien makkelijker
om naleving van het gelijkheidsbeginsel bij de facturering door organisaties
te verifiëren, zowel voor rechthebbenden, gebruikers als voor het College
van toezicht.h. Het stelsel van thuiskopievergoedingenAandacht verdient ook het feit dat Nederland een systeem kent van forfaitaire
vergoedingen bij de aanschaf van blanco dragers, dat wordt uitgevoerd door
de Stichting De Thuiskopie. De ratio hiervan is dat het jegens rechthebbenden
billijk is om bij de verkoop van, bijvoorbeeld, blanco video- en audiocassettes,
cd's en dvd's een billijke vergoeding te innen en aan hen te reparteren, omdat
het een ervaringsfeit is dat blanco dragers vaak worden gebruikt om beschermde
werken op te kopiëren. De opkomst van nieuwe opslagmedia maakt de verleiding
groot om steeds meer blanco dragers binnen het bereik van het stelsel van
thuiskopievergoedingen te brengen, zelfs als zij weliswaar (mede) geschikt,
maar niet specifiek bestemd zijn om privékopieën van beschermde
werken vast te leggen.Hier past naar mijn mening de nodige terughoudendheid. Omdat er tegenwoordig
steeds meer mogelijkheden komen van technische beveiliging tegen ongeoorloofd
kopiëren, mag van rechthebbenden in toenemende mate worden verwacht dat
zij een redelijke inspanning leveren om hun werken tegen ongeoorloofd kopiëren
te beveiligen. Om dezelfde reden past ook terughoudendheid bij de vaststelling
van de hoogte van de op blanco dragers rustende heffing, waartoe de Stichting
onderhandelingen thuiskopievergoedingen (SONT) bij wet is belast.Als de trend naar technisch werkbare, economisch haalbare en voor de consument
acceptabele systemen van digitaal rechtenbeheer de komende jaren daadwerkelijk
doorzet, kan dat aanleiding zijn het huidige stelsel van thuiskopievergoedingen
te heroverwegen. Hoewel ik er vertrouwen in heb dat de SONT zich ook in de
toekomst zorgvuldig van haar wettelijke taken zal kwijten, meen ik er goed
aan te doen om de mogelijkheid van aanvullend of corrigerend optreden van
mijn kant open te houden. Het nieuwe artikel 16c, zesde lid, Auteurswet 1912
biedt daarvoor de grondslag.Overigens kennen de lidstaten van de Europese Unie sterk uiteenlopende
stelsels van thuiskopievergoedingen. In nagenoeg alle lidstaten van de Europese
Unie bestaat een stelsel van heffingen op blanco dragers. In een aantal
lidstaten, zoals Duitsland, Frankrijk, Spanje en België, kent men ook
een stelsel van heffingen op, bijvoorbeeld, cd- en dvd-branders en/of MP3-spelers.
Het gebrek aan harmonisatie op dit punt belemmert de goede werking van de
interne markt, omdat het de grensoverschrijdende mededinging verstoort, de
introductie van nieuwe technologieën bemoeilijkt en grijze handelscircuits
in de hand werkt. Daarom zal ik in EU-kader nadrukkelijk aandacht vragen voor
de noodzaak van verdergaande harmonisatie van de thuiskopiestelsels van de
lidstaten.i. Europese en internationale ontwikkelingenHet auteursrecht is altijd bij uitstek een internationaal en later vooral
Europees georiënteerd beleidsterrein geweest. De ongekend snelle technologische
ontwikkelingen in de afgelopen decennia hebben dat nog versterkt. Inherent
hieraan is dat oplossingen voor auteursrechtelijke problemen bij voorkeur
op mondiaal of, subsidiair, Europees niveau worden gezocht.In WIPO-kader wordt thans gesproken over een verdrag inzake de bescherming
van rechten van omroeporganisaties en over een verdrag ter bescherming van
audiovisuele kunstenaars. Aanstaande is de ratificatie, door de EG en haar
lidstaten, van het WIPO-auteursrechtverdrag (1996) en het WIPO-verdrag inzake
uitvoeringen en fonogrammen (1996), waartoe in 2000 is besloten (Raadsbesluit
nr. 2000/278 van 16 maart 2000, Pb. 2000, L 89/6).In EG-kader heeft de Commissie twee mededelingen uitgevaardigd, één
over de noodzaak van vereenvoudiging van het communautaire auteursrecht, waarbij
wordt voorgesteld enkele inconsistenties in de Europese regelgeving op te
heffen, en één over collectief beheer. In beide mededelingen
worden harmonisatie-initiatieven aangekondigd. Het betreft dan vooral het
collectief beheer en de vraag welke uitvoerende kunstenaars aanspraak kunnen
maken op bescherming (de zgn. toepassingscriteria, zoals thans neergelegd
in artikel 32 Wnr).De Nederlandse inzet in deze dossiers bouwt voort op de in deze brief
geschetste uitgangspunten.j. ConsumentenbelangenDe invalshoek van de consumentenbelangen komt vooral aan de orde als blijkt
dat een gekochte cd of dvd als gevolg van kopieerbeveiligingen niet op alle
bij de consument aanwezige apparatuur kan worden afgespeeld. In het verlengde
hiervan rijst de vraag of een consument altijd in staat moet zijn om een privékopie
te maken.In reactie op daartoestrekkende vragen van het lid Van Dam heb ik aangegeven
dat klachten over de verminderde afspeelbaarheid van cd's en dvd's als gevolg
van kopieerbeveiligingen grotendeels door de branche zijn verholpen. Klachten
die nu nog worden geuit via de website www.cdlogo.nl
gaan vooral over het afspelen van sommige beveiligde cd's op bepaalde zogenoemde
highgrade dvd-spelers. Aan de oplossing daarvan wordt gewerkt (Kamervragen
2004–2005, nr. 2302, Tweede Kamer). Dat laat uiteraard onverlet,
dat cd's en dvd's moeten voldoen aan de eisen die de consument daaraan in
redelijkheid mag stellen, waaronder afspeelbaarheid op daarvoor bestemde afspeelapparatuur.
Leiden kopieerbeveiligingen hier tot problemen, dat kan de betrokken cd of
dvd, overeenkomstig het beleid van de branche in Nederland, worden geruild
voor een werkend exemplaar. Het maken van een kopie voor eigen oefening, studie
of gebruik, valt -anders dan het reguliere afspelen- niet onder «normaal
gebruik» in de zin van artikel 29a, eerste lid, Auteurswet 1912. Tijdens
de plenaire behandeling in de Tweede Kamer van het wetsvoorstel ter implementatie
van Richtlijn nr. 2001/29 heb ik uitdrukkelijk aangegeven, dat de gebruikersvrijheid
om een privékopie te maken geen recht is, maar een bevoegdheid die
door rechthebbenden mag worden ingeperkt. In voorkomend geval
moet dit voor de consument bij aanschaf van een cd of dvd, bijvoorbeeld via
productinformatie, wel kenbaar kunnen zijn. Naar verwachting zullen beperktere
gebruikersvrijheden onder invloed van de marktwerking uiteindelijk in de prijsstelling
tot uitdrukking komen. Omdat mij vooralsnog niet is gebleken dat de beperking
inzake privé-kopieren zinledig is geworden, zie ik geen aanleiding
om de privékopie nader te regelen via uitvaardiging van een algemene
maatregel van bestuur op grond van artikel 29a, vierde lid, Auteurswet 1912.
Overigens staat Richtlijn nr. 2001/29 dat ook niet toe, zonder dat rechthebbenden
in de gelegenheid zijn gesteld om zelf tot een maatschappelijk verantwoorde
uitoefening van hun rechten te komen.k. Voorlichting en piraterijbestrijdingNaast de verhouding rechthebbenden-consument staat de verhouding consument-rechthebbenden.
Technische ontwikkelingen hebben geleid tot steeds grotere mogelijkheden tot
kopiëren en het kraken van kopieerbeveiligingen, met als resultaat dat
tegenwoordig grote hoeveelheden illegale kopiëen worden gemaakt en, al
dan niet via Internet, worden aangeboden. Hoewel de schattingen van de schade
die rechthebbenden hierdoor leiden uiteen lopen, is deze ongetwijfeld groot.
Indirect leidt dit tot afnemende omzetten, inkomensverlies, teruglopende investeringen
en dalende werkgelegenheid, met een risico op culturele verschraling.Inmiddels hebben rechthebbenden, zowel in de sfeer van de handhaving als
via voorlichting, de nodige initiatieven ontplooid om dit tij te keren. Dit
wordt treffend geïllustreerd door de toename van Internetsites voor het
legaal downloaden van muziek, voorlichtingscampagnes, zoals de door de Stichting
Auteursrecht Manifestaties (Stam) opgezette, op het onderwijs gerichte campagne
«Get it right», de eveneens door de Stam opgezette publieksvoorlichting
via www.auteursrecht.nl en het onlangs door de
Nederlandse filmindustrie genomen initiatief waarbij via trailers in bioscopen
en de Internetsite www.filmdiefstal.nl een antipiraterijcampagne
wordt gevoerd.Verder kan in het bijzonder worden gewezen op de Stichting Brein, een
private krachtenbundeling van belanghebbenden uit de audio-, film-, video-
en interactieve softwareindustrie (vgl. www.anti-piracy.nl). Brein spoort
op, controleert en coördineert de piraterijbestrijding op het gebied
van film, muziek en interactieve software namens auteurs, uitgevers, artiesten,
distributeurs en producenten. Brein bestrijdt zowel off-line piraterij, zoals
de produktie van illegale beeld- en geluiddragers, als digitale piraterij
op Internet, zoals het illegaal aanbieden van muziek om te downloaden. De
opsporingsactiviteiten van Brein op Internet hebben de instemming van het
College Bescherming Persoonsgegevens (vgl. Kamervragen 2004–2005, nr. 2299,
Tweede Kamer). Brein onderneemt zonodig civielrechtelijke actie, zoals de
inbeslagname van illegaal materiaal en het instellen van schadevergoedingsacties.
Daarnaast levert Brein informatie en expertise aan de FIOD-ECD, die sinds
1 januari 2003 is belast met de opsporing bij de strafrechtelijke handhaving
van het auteursrecht. De activiteiten van Brein doen bij uitstek recht aan
het primaat van privaatrechtelijke handhaving in het auteursrecht.Ik juich deze particuliere voorlichtings- en handhavingsactiviteiten toe.
Het wettelijk kader dient daarvoor een passend instrumentarium te bieden.
Van belang is dat sinds 1 september jl. niet alleen het omzeilen van
technische voorzieningen, maar ook het faciliteren van omzeiling daarvan een
onrechtmatige daad vormt op grond van artikel 29a van de Auteurswet 1912 en
de daarmee corresponderende bepalingen in de Wet op de naburige rechten en
de Databankenwet.Verder ben ik voornemens om bij gelegenheid van de ratificatie van het
Cybercrime Verdrag van de Raad van Europa de Uitleveringswet aldus te wijzigen
dat uitlevering aan andere verdragspartijen mogelijk wordt bij (verdenking
van) zwaardere auteursrechtinbreuken. Het gaat dan om het opzettelijk verveelvoudigen,
verspreiden of in voorraad hebben van inbreukmakend materiaal (artikel 31a
Auteurswet 1912), het plegen van dit misdrijf uit hoofde van een beroep of
in de uitoefening van een bedrijf (artikel 31b Auteurswet 1912) en de soortgelijke
opzetdelicten van de artikelen 22 en 23 Wet op de naburige rechten.Ten slotte is in EG-kader op 29 april 2004 Richtlijn nr. 2004/48
inzake de handhaving van intellectuele eigendomsrechten, waaronder het auteursrecht,
aanvaard (PbEG 2004, L 157/45). Deze richtlijn, waarvan de implementatietermijn
op 29 april 2006 verstrijkt, is ingegeven door het streven om een passend
Europeesrechtelijk kader voor de adequate bestrijding van grensoverschrijdende
piraterij te scheppen. Zonder doeltreffende middelen om intellectuele-eigendomsrechten
te handhaven worden, aldus de richtlijn, innovatie en creativiteit ontmoedigd
en investeringen verminderd. Ik streef ernaar het wetsvoorstel ter implementatie
van deze richtlijn in de eerste helft van 2005 in te dienen.l. Landelijk auteursrechtplatformHet auteursrecht bevindt zich in een snel wisselende, tegenwoordig vooral
technologisch bepaalde omgeving. Nieuwe ontwikkelingen kunnen nopen tot reflectie
op het huidige beleid. Daarbij is een permanente dialoog met de stakeholders,
zoals rechthebbenden, gebruikers, publieke instellingen en het bedrijfsleven
in algemene zin, van groot belang. Die dialoog bestaat op zich al –
bij de voorbereiding van wetswijzigingen vindt traditioneel een uitvoerige
raadpleging van belanghebbenden plaats –, maar een vaste structuur daarvoor
ontbreekt nog.De instelling van een landelijk platform auteursrecht, onder leiding van
mijn departement, waarin representatieve organisaties van rechthebbenden,
gebruikers, het bedrijfsleven, de overheid en collectieve beheersorganisaties
zijn vertegenwoordigd, zou die leemte kunnen opvullen. De vormgeving daarvan
zal nader worden onderzocht. Zo'n platform zou niet moeten treden in de traditionele
advisering door de Commissie auteursrecht. Het zou ook geen adviesorgaan hoeven
te zijn, maar eerder een periodiek ontmoetingspunt voor de uitwisseling van
gedachten, knelpunten en nieuwe initiatieven. Daarmee kan de basis worden
gelegd voor een forum, bijvoorbeeld op publiek-private grondslag, voor een
duurzame maatschappelijke dialoog over zaken zoals nieuwe (technologische)
ontwikkelingen, het toekomstige auteursrechtbeleid, alternatieve geschillenbeslechting,
de wenselijkheid van een fonds voor niet-traceerbare rechthebbenden, de één-loket-gedachte
bij de incasso van rechten en, idealiter, voor zelfregulering en brancheoverstijgende
afspraken.m. SlotopmerkingenSamenvattend meen ik dat de huidige technologische ontwikkelingen niet
zonder meer tot een uitdijend auteursrecht moeten leiden. Het auteursrecht
moet uiteraard rechthebbenden en investeringen blijven beschermen, maar mag
geen onnodige belemmering gaan vormen voor innovatie en de toegang tot informatie.
Het daarvoor noodzakelijke evenwicht tussen de aanspraken van rechthebbenden
en gebruikersbelangen is recent op alle niveau's – nationaal, Europees
en internationaal – nagestreefd, waardoor de legitimatie van het huidige
rechtenstelsel en de bestendigheid van het auteursrecht voorlopig gegeven
zijn.Ten aanzien van het huidige stelsel van thuiskopievergoedingen past enige
terughoudendheid ten aanzien van zowel de hoogte van de vergoeding als de
daardoor bestreken blanco dragers. Omdat verschillen in de thuiskopiestelsels
van de lidstaten een ongunstige invloed op de interne markt hebben,
zal in EU-kader aandacht worden gevraagd voor de noodzaak van harmonisatie
van de nationale thuiskopiestelsel.Verder moet het wettelijk kader voldoende instrumenten bieden om onderlinge
afspraken zonodig een breder bereik te geven, de maker in de sfeer van het
auteurscontractenrecht voldoende te beschermen en schendingen van het auteursrecht
passend te kunnen sanctioneren. Daartoe wordt zonodig wetswijziging voorbereid.
Onderzocht wordt, ten slotte, de vormgeving van een landelijk auteursrechtplatform
als kader voor een meer gestructureerde maatschappelijke dialoog over het
auteursrecht.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerANNEXEuropees- en internationaalrechtelijke inbedding van het
auteursrecht (multilaterale kaders)Internationaalrechtelijke kaders– Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde
en kunst (1886, zoals herzien);– Universele Auteursrecht Conventie (1971, zoals herzien);– Internationaal Verdrag inzake de bescherming van uitvoerende kunstenaars,
producenten van fonogrammen en omroeporganisaties (Conventie van Rome, 1986);– Overeenkomst ter bescherming van producenten van fonogrammen tegen
het ongeoorloofd kopiëren van hun fonogrammen (Conventie van Genève,
1986);– Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom
(TRIPS-Verdrag, 1995);– WIPO-verdrag inzake het auteursrecht (1996);– WIPO-verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen (1996).Europeesrechtelijke regelingen– Richtlijn nr. 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende
de rechtsbescherming van computerprogramma's (PbEG 1991, L 122/42);– Richtlijn nr. 92/100 van de Raad van 19 november 1992 betreffende
het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied
van de intellectuele eigendom (PbEG 1992, L 346/61, zoals gewijzigd bij
Richtlijn nr. 93/83/EEG en Richtlijn nr. 2001/29;– Richtlijn nr. 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993
tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht
en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via
de kabel (PbEG 1993, L 248/15), zoals gewijzigd bij Richtlijn nr. 2001/29;– Richtlijn nr. 93/98/EEG van de Raad van 19 oktober 1993 betreffende
de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde
naburige rechten (PbEG 1993, L 290/9);– Richtlijn nr. 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van
11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PbEG 1996,
L 77/20);– Richtlijn nr. 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PbEG
2001, L 167/10);– Richtlijn nr. 2001/84 van het Europees Parlement en de Raad van
27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur
van een oorspronkelijk kunstwerk (PbEG 2001, L 272/32);– Richtlijn nr. 2004/48 van 29 april 2004 betreffende de handhaving
van intellectuele eigendomsrechten (PbEG 2004, L 157/45).XNoot1Daartoe strekten ook het in opdracht van het Ministerie van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen door TNO in 2003 opgestelde rapport «Cultuurpolitiek,
auteursrecht en digitalisering», alsmede de in opdracht van het Ministerie
van Economische Zaken door SEO en Dialogic in 2003 verrichte empirische studie
«Auteursrecht, economische lust of last?»XNoot1Aldus het rapport «The Contribution of Copyright and Related Rights
to the European Economy – Based on Data from the Year 2000», 20 oktober
2003, verzorgd door het Business Research and Development Centre van de Finse
Turku School of Economics and Business Administration in opdracht van de Europese
Commissie (p. 79, tabel 37).XNoot1Resolutie van het Europees Parlement van 15 januari 2004 over een
communautair kader voor maatschappijen voor collectief beheer op het gebied
van auteursrechten en naburige rechten.XNoot1Prof. Mr. P.B. Hugenholtz/Dr. L. Guibault, «Auteurscontractenrecht:
naar een wettelijke regeling?», Instituut voor Informatierecht (juni
2004). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29838-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl