Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een uitkering op grond van de Ziektewet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30909, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30909 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Positie vangnetters3. Een samenhangend activeringspakket4. De wijzigingena) Wijziging redactie ziektebegripb) Verduidelijking zoekverplichtingen vangnetter en re-integratie-inspanningen
UWVc) Aanscherping meldingstermijnend) Zoekverplichtingen voor zieke vangnetters met een werkgever
na het bevallingsverlof5. Flankerende maatregelen6. Financiële gevolgen7. CommentarenUWVIWIII. ARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogenOnderdeel AOnderdeel BArtikel II. Wijziging van de ZiektewetOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel E en FOnderdelen G en HOnderdeel IArtikel III. InwerkingtredingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30909Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 909Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak
maken op een uitkering op grond van de Ziektewetnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEEN1. InleidingIn de brief van 30 maart 2006 over de evaluatie van de Wet verbetering
poortwachter (Wvp) heeft de regering aangegeven voorstellen te zullen uitwerken
die de uitvoering ondersteunen bij een verdere activering van personen met
een uitkering op grond van de Ziektewet (Kamerstukken II, 2005/2006, 30 510,
nr. 1). Aanleiding daarvoor was de bevinding van het evaluatieonderzoek dat
aparte aandacht nodig is voor de groep zieke werknemers die aanspraak maakt
op ziekengeld op grond van de Ziektewet (ZW; de ZW fungeert voor hen als vangnet,
omdat zij doorgaans geen werkgever meer hebben met een loondoorbetalingsplicht
bij ziekte; deze personen worden hierna vangnetters genoemd). In het bijzonder
heeft de regering in genoemde brief het parlement bericht het niet gewenst
te achten dat de huidige redactie van artikel 19 ZW, waarin het ziektebegrip
is omschreven, de activering van vangnetters kan belemmeren en op dit punt
een wetswijziging te zullen voorbereiden. Dit wetsvoorstel voorziet hierin.In navolging van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA)
is voor de ZW bezien op welke wijze de activerende werking voor vangnetters
kan worden vergroot. Het wetsvoorstel bevat daarom, naast de genoemde wijziging,
nog een aantal wijzigingen dat voortvloeit uit de aanbevelingen die een projectgroep
in februari 2006 heeft gedaan om de activering van vangnetters verder te versterken
en de uitvoering hierbij te ondersteunen. Aan deze projectgroep werd deelgenomen
door vertegenwoordigers uit de praktijk (vertegenwoordigers van UWV, ABU,
FNV, een aantal bedrijven, een arbodienst en van het ministerie). In dit wetsvoorstel
wordt bij de bevindingen van de projectgroep aangesloten.Het betreft, naast verduidelijking van het ziektebegrip, de volgende wijzigingen:• verduidelijking en concretisering van de activeringsverplichtingen
vangnetter en re-integratie-inspanningen UWV.• aanscherpen van de meldingstermijnen bij ziekte.• versterking van de activering voor vangnetters met een werkgever.Het wetsvoorstel kan worden getypeerd als een ondersteuning van de uitvoering
bij de activering van vangnetters. Naast de wijzigingen die voortvloeien uit
dit wetsvoorstel is nog een aantal andere maatregelen van belang. De belangrijkste
heeft de regering in genoemde brief van 30 maart 2006 reeds aangegeven.
De regering heeft in deze brief immers gemeld in vervolg op de evaluatie van
de Wvp te willen bezien of het wenselijk is om te komen tot een beschrijving
van de procesgang voor vangnetters. Hierdoor moet duidelijker worden wat het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en de vangnetter voor wat
betreft de re-integratie wederzijds concreet van elkaar mogen verwachten.
Hierop wordt eveneens in deze memorie van toelichting ingegaan.In de memorie van toelichting zal hierna eerst worden ingegaan op de bijzondere
positie van vangnetters in het re-integratiebestel en wordt geschetst welk
samenhangend activeringspakket de regering voor ogen heeft voor deze bijzondere
groep. Vervolgens wordt ingegaan op de wijzigingen die beoogd zijn met dit
wetsvoorstel en het flankerend beleid dat ingezet zal worden. Tot slot komen
de financiële aspecten en de uitgebrachte commentaren aan bod.2. Positie vangnettersVoor de meeste vangnetters geldt dat zij bij ziekte geen werkgever (meer)
hebben en dus ook geen aanspraak kunnen maken op loondoorbetaling door de
werkgever. Gewone werknemers hebben nog wel een werkgever die het loon dient
door te betalen en die al het mogelijke moet doen voor de re-integratie. Bij
vangnetters zonder werkgever is dit niet aan de orde. Kenmerkend voor vangnetters
is dat zij bij ziekte aanspraak kunnen maken op ziekengeld, uitbetaald door
het UWV op grond van de ZW. Het UWV is verantwoordelijk voor verzuimbegeleiding
en re-integratie. Het UWV ziet zich bij deze groep geplaatst voor twee taken:
naast het bevorderen van herstel is ook een (nieuwe) baan nodig. Bij vangnetters
zonder werkgever moet worden gedacht aan zieke uitzendkrachten, zieke werklozen
en werknemers van wie het tijdelijke contract is afgelopen. Bij vangnetters
zonder werkgever zijn dus UWV en de vangnetter verantwoordelijk voor verzuimbeheersing
en re-integratie.Voor de goede orde zij erop gewezen dat er ook vangnetters zijn die bij
ziekte nog wel een werkgever hebben. Het betreft een minderheid van de gevallen.
Deze vangnetters met een werkgever komen in aanmerking voor ziekengeld door
UWV, om risicoselectie door de werkgever te voorkomen. Voor hen geldt dat
het ziekengeld compensatie biedt voor de loondoorbetaling waartoe de werkgever
verplicht is. Het betreft vrouwelijke werkneemsters die ten gevolge van zwangerschap
of bevalling ziek worden, orgaandonoren en heringetreden arbeidsgehandicapten
die opnieuw ziek worden (no risk polis).3. Een samenhangend activeringspakketDe afgelopen periode is in beleid en uitvoering reeds veel gebeurd om
de activering van vangnetters te bevorderen. In de brief van 7 februari
2006 naar aanleiding van het Rapport van de Inspectie Werk en Inkomen «Vangnet
of springplank» (Kamerstukken II, 2005/06, 28 719, nr. 33) heeft
de regering onder meer gewezen op het veranderprogramma Werk boven Uitkering,
de invoering bij het UWV van afzonderlijke eenheden voor verzuimbegeleiding
van vangnetters en het arboconvenant voor de uitzendsector.Dit neemt niet weg dat er behoefte is aan een aanvullend, samenhangend
activeringspakket voor zieke vangnetters in de eerste twee ziektejaren om de uitvoering bij de activering van deze groep verder te ondersteunen.
Dit blijkt uit de bevindingen van de eerdergenoemde projectgroep die bezien
heeft welke verbetermogelijkheden er zijn bij de activering van vangnetters.
De bevindingen van de projectgroep worden ook door andere bronnen1 ondersteund:o Vangnetters veroorzaakten een belangrijk deel van de instroom in de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Het langdurig verzuim is
hoog. De kans op werkhervatting na langdurige ziekte is voor vangnetters veel
geringer dan voor reguliere werknemers. Belangrijkste oorzaak is dat er doorgaans
geen werkgever meer is, waardoor vangnetters aangewezen zijn op een nieuwe
baan.o Er zijn daardoor meer inspanningen van UWV, vangnetters en werkgevers
nodig om zieke vangnetters te laten re-integreren naar een nieuwe werkgever.o UWV heeft de inspanningen vergroot om zijn taak goed in te vullen, maar
ziet zelf ook nog verbeterkansen, met name om het langdurend verzuim van bepaalde
vangnetgroepen terug te dringen.o De wetgeving bevat een aantal belemmeringen voor activering. Aanpassing
is ook wenselijk omdat de ZW materieel alleen voor vangnetters geldt maar
onvoldoende is meegeëvolueerd met de gewenste activeringsaanpak voor
hen.Het activeringspakket dient voldoende samenhang te vertonen en robuust
en evenwichtig te zijn. Doel ervan is de activerende aanpak ten aanzien van
zieke vangnetters die nu nog afhankelijk zijn van een uitkering te versterken
en hen meer aan te spreken op wat men nog aan arbeidsmogelijkheden heeft,
zodat met name het langdurig verzuim aanzienlijk wordt beperkt.Het pakket moet daarom voldoen aan de volgende ijkpunten:1. helderheid over de verantwoordelijkheidsverdeling van partijen;2. transparantie over rechten en plichten bij re-integratie, het re-integratie-instrumentarium
en de resultaten van inspanningen;3. wegnemen van onnodige belemmeringen en bieden van voldoende handvatten
voor activering in wet- en regelgeving;4. daadwerkelijke toepassing van sancties bij niet-nakomen verplichtingen.4. De wijzigingenIn deze paragraaf worden de wijzigingen nader toegelicht.Vooraf zij, met betrekking tot de wijzigingen van artikelen 19 en 30 ZW,
het volgende opgemerkt. Artikel 19 betreft het ziektebegrip, artikel 30 de
zoekverplichtingen die aan het recht op uitkering worden verbonden. Vanuit
het perspectief van activering is met name verbetering van de activerende
werking van de artikelen 19 en 30 ZW gewenst. In bepaalde situaties werken
deze artikelen nu onvoldoende activerend en kunnen zij zelfs passiviteit van
de vangnetter in de hand werken. De werking en toepassing van deze artikelen
is onvoldoende meegegroeid met ontwikkelingen van het laatste decennium. Twee
ontwikkelingen zijn vooral van belang.• De belangrijkste ontwikkeling is dat de doelgroep van de ZW sinds
1996 is veranderd. De artikelen 19 en 30 ZW hadden vanouds betrekking op het
totale werknemersbestand. Sinds de invoering van de Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht
bij ziekte, in 1996, is de ZW echter materieel alleen relevant voor vangnetwerknemers.
In het algemeen hebben vangnetters bij ziekte geen werkgever (meer) waardoor
hervatting van de oude arbeid veelal niet meer mogelijk is; het UWV vervult
voor hen de werkgeversrol. Bovendien geldt voor veel vangnetters dat zij doorgaans
zijn aangewezen op flexibele en vaak wisselende arbeid. De maatstaf «zijn
arbeid» (art. 19 ZW), waarbij gekeken wordt naar de feitelijk laatst
verrichte arbeid, houdt onvoldoende rekening met wisseling in werkpatronen
die zich zeker bij flex- en uitzendkrachten vaak voor kunnen doen. De maatstaf «zijn
arbeid» is in bepaalde gevallen daarom te strikt. Ook in het IWI-rapport
Vangnet of springplank is hierop gewezen.• Sinds de invoering van de Wvp, in 2002, wordt een actievere houding
van werkgever en werknemer verwacht wat betreft herstel en re-integratie.
Van de vangnetter en het UWV wordt eveneens een actieve opstelling verwacht.
Daarbij wordt niet zozeer gekeken naar wat men niet meer kan, maar vooral
naar wat men nog wel kan. Onderdeel van deze benadering is dat meer van de
vangnetter mag worden gevraagd naarmate de ziekte langer duurt. Voor vangnetters
is de reikwijdte van de gevraagde re-integratie-inspanningen echter niet altijd
duidelijk c.q. niet geconcretiseerd, zoals wel het geval is in de Werkloosheidswet
(WW) (richtlijn passende arbeid). Bij vangnetters is dus thans niet steeds
helder wat de reikwijdte van het begrip passende arbeid is. Ook ontbreekt
een procesgang voor vangnetters, zoals dit wel bestaat bij werknemers met
een vast dienstverband (de regeling procesgang eerste en tweede ziektejaar).In dit wetsvoorstel worden tegen deze achtergrond de volgende wijzigingen
voorgesteld.a) Wijziging redactie ziektebegripDeze wijziging behelst het verduidelijken van het ziektebegrip in artikel
19 van de wet. Daardoor wordt voortaan bij vangnetters zonder werkgever in
evidente gevallen niet meer uitgegaan van een strikte toepassing van «geschiktheid
voor laatst verrichte arbeid» maar wordt uitgegaan van een ruimer begrip.
Kern van de wijziging is dat, wanneer het dienstverband met de werkgever niet
meer bestaat, het UWV bij de beoordeling of iemand ziek is geen rekening meer
houdt met de geschiktheid om bijzondere aspecten van de laatstelijk verrichte
dienstbetrekking uit te oefenen. Een voorbeeld: een beveiligingsmedewerker
kan bij rugklachten nog wel zijn normale taken vervullen, maar geen bijzondere
werkzaamheden meer (zoals het incidenteel tillen van een gehandicapte medewerker
in een rolstoel). Thans kan dit laatste nog leiden tot een ZW-uitkering, na
deze wijziging kan dit niet meer. Door deze wijziging wordt een al te gemakkelijk
beroep op de ZW voorkomen, in evidente gevallen waarin betrokkene nog wel
geschikt is de werkzaamheden die gewoonlijk kenmerkend zijn voor zijn functie
uit te oefenen. Betrokkene kan in dat geval wel een beroep doen op de WW,
uiteraard onder de daarvoor geldende voorwaarden, en op het reguliere re-integratie-instrumentarium
van de WW.De voorgestelde wijziging van de ZW richt zich alleen op vangnetters zonder
werkgever. Bij hen is terugkeer naar het oude werk immers niet meer mogelijk.
Er is dan dus geen aanleiding om met bijzondere aspecten van de laatste arbeid
rekening te houden.De wijziging is uiteraard alleen van belang voor situaties, waarin deze
bijzondere aspecten aan de orde zijn, hetgeen in een kleine minderheid van
de gevallen het geval zal zijn. Deze situaties worden in de wettekst en de
artikelsgewijze toelichting concreet benoemd. Voorop staat dat voortaan onder
ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid wordt verstaan: ongeschiktheid
tot het verrichten van werkzaamheden die bij een soortgelijke werkgever gewoonlijk
kenmerkend voor zijn arbeid zijn. Hierdoor worden werkzaamheden die weliswaar
onderdeel uitmaakten van de laatstverrichte arbeid maar die daar gewoonlijk
niet kenmerkend voor zijn buiten beschouwing gelaten. Voorts worden hierdoor
de situatieve omstandigheden, zoals de plaats waar het werk werd verricht
buiten beschouwing gelaten. Als de werkgever bijvoorbeeld is verhuisd
en de combinatie werk en reizen voor de werknemer te veel wordt, wordt in
dit geval dat element buiten beschouwing gelaten. Het gaat dus uitsluitend
om de geschiktheid om de werkzaamheden zelf te verrichten.Door het voorstel is verder geen sprake van ongeschiktheid tot het verrichten
van zijn arbeid wanneer de verzekerde de arbeid maar zeer korte tijd, namelijk
minder dan een week heeft verricht maar gedurende zes maanden daaraan voorafgaand
andere arbeid heeft verricht en de arbeid die hij in die periode hoofdzakelijk
heeft verricht nog steeds kan verrichten.Met nadruk zij opgemerkt dat de wijziging de inkomensbeschermende functie
van de ZW onverlet laat. De wijziging is alleen relevant voor situaties waarin
een vangnetter zonder werkgever nu nog aanspraak kan maken op ziekengeld,
louter vanwege het feit dat hij niet meer geschikt is de bijzondere aspecten
van de laatste functie uit te oefenen (maar wel de normale functie-eisen).b) Verduidelijking zoekverplichtingen vangnetter en re-integratie-inspanningen
UWVOp grond van de Wvp mag, zoals eerder opgemerkt, een actieve houding worden
verwacht van zowel de werkgever als de werknemer, en dus ook van het UWV en
de vangnetter.Deze wijziging behelst het definiëren van het begrip passende arbeid
in artikel 30 van de ZW en een voldoende grondslag daarin creëren op
grond waarvan het UWV periodiek beoordeelt welke zoekactiviteiten van de vangnetter
mogen worden verwacht. Hierbij wordt de zoekverplichting gedurende de ziekteperiode
van maximaal 104 weken gaandeweg uitgebreid. Hierbij wordt aangesloten bij
het WW-regime inzake passende arbeid: gaandeweg worden meer functies voor
betrokkene als passend aangemerkt. Het beoogde effect is dat tussen het UWV
en de vangnetter helder wordt, ook in de communicatie, wat men qua re-integratie-activiteiten
over en weer van elkaar mag verwachten.Bij zieke vangnetters verricht het UWV thans overigens reeds de nodige
activiteiten. Zo dient het UWV bij dreigende langdurige arbeidsongeschiktheid
uiterlijk de zesde week van ziekte een probleemanalyse op te stellen en vervolgens,
in overleg met de zieke vangnetter, uiterlijk in de achtste week een plan
van aanpak, gericht op het ondernemen van de nodige re-integratie-activiteiten.Als sluitstuk op de ondernomen re-integratie-inspanningen bevat het wetsvoorstel
het voorstel dat het UWV aan het einde van de wachttijd een re-integratieverslag
opstelt. Tot dusver hoeft het UWV bij vangnetters bij einde wachttijd geen
re-integratieverslag op te stellen. Bij gewone werknemers moet aan het einde
van de wachttijd wel een re-integratieverslag worden gemaakt.1 Het UWV kan dan beoordelen of er voldoende re-integratie-inspanningen
zijn verricht.De wijziging komt neer op het schrappen van de wettelijke uitzondering,
waarbij geen re-integratieverslag voor vangnetters hoeft te worden opgemaakt
(art. 26 Wet WIA). Dit voorstel acht de regering gerechtvaardigd gelet op
de bijzondere positie van vangnetters. Uit het eerdere genoemd onderzoek in
het kader van de evaluatie Wet verbetering poortwachter is naar voren gekomen
dat deze groep meer aandacht verdient. Ook wijzen gegevens van het UWV erop
dat de instroom vanuit deze groep in de WAO/WIA relatief hoog is. Het is daarom
gewenst en noodzakelijk om te bezien welke maatregelen kunnen bijdragen aan
een actievere houding van zowel de zieke werknemer zonder werkgever als het
UWV. Beoogd wordt een structurele gedragsverandering bij zieke werknemers
zonder werkgever en een structurele kwaliteitsimpuls in activering
bij het UWV te bereiken. De voorgestelde maatregel beoogt daarvoor een impuls
te geven. Met nadruk zij opgemerkt dat de voorgestelde maatregel niet op voorhand
als structurele voorziening is bedoeld: na enige jaren wordt de maatregel
geëvalueerd zodat beoordeeld kan worden of continuering daarvan wenselijk
is.Effect van de voorgestelde maatregel is dat het UWV voortaan verplicht
is om bij einde wachttijd voor alle vangnetters een re-integratieverslag op
te maken. UWV dient voortaan ook in individuele gevallen transparant te maken
welke re-integratie-inspanningen zijn verricht. De maatregel in combinatie
met het toezicht hierop via de reguliere kanalen betekent een incentive voor
het UWV om tijdig in de eerste twee ziektejaren de noodzakelijke re-integratie-inspanningen
te ondernemen. Voorts is het re-integratieverslag een instrument om meer zicht
te krijgen op de specifieke aandachtspunten bij re-integratie voor deze groep.
Tot slot vormt een re-integratieverslag een overdrachtsdocument bij de overgang
naar een WIA-uitkering en de daarbij te ondernemen re-integratie-activiteiten.Het opstellen en beoordelen van het re-integratieverslag zal na enkele
jaren worden geëvalueerd op basis waarvan ook beoordeeld kan worden of
continuering wenselijk is. Zoals opgemerkt wordt immers beoogd een structurele
gedragsverandering bij zieke vangnetters en een structurele kwaliteitsimpuls
in activering bij het UWV. Na enige jaren zal daarom worden of deze gedragsverandering
tot stand is gekomen en welke gevolgen hieraan dienen te worden verbonden
voor het in stand houden van het opstellen en beoordelen van re-integratieverslagen
van zieke vangnetters.c) Aanscherping meldingstermijnenDe praktijk geeft aan dat het gewenst is de meldingstermijnen bij ziekte
aan te scherpen, zodat zo snel mogelijk kan worden begonnen met de verzuimbegeleiding.
Dit heeft een positief effect op de activering.In dit wetsvoorstel worden daartoe de volgende maatregelen genomen:1. zieke vangnetters worden wettelijk verplicht zich uiterlijk de eerste
dag ziek te melden bij de werkgever (als men daar nog een relatie mee heeft;
dit omvat ook uitzendbedrijven) of het UWV (als er geen relatie meer met de
werkgever is).2. werkgevers van zieke vangnetters worden wettelijk verplicht tot een
ziekmelding bij UWV uiterlijk de tweede ziektedag in plaats van de vierde
dag.d) Zoekverplichtingen voor zieke vangnetters met een werkgever
na het bevallingsverlofVrouwen die ziek zijn op grond van zwangerschap of bevalling hoeven thans
de volledige periode van ziekte (dus maximaal 104 weken) niet naar passende
arbeid te zoeken. Zij zijn op grond van de huidige wet hiervan vrijgesteld.Hier wordt voorgesteld om vrouwen die ziek zijn op grond van zwangerschap
of bevalling na afloop van het bevallingsverlof voortaan wel wettelijk te verplichten te zoeken naar ander passend werk.
Beoogd wordt hiermee een activerende aanpak voor deze vrouwen te bevorderen,
zonder te tornen aan de belangen van moeder en kind tijdens de periode van
zwangerschap en het bevallingsverlof. Voorts wordt hiermee een gelijkschakeling
met andere zieke werknemers bereikt.De maatregel houdt concreet in dat deze werkneemsters voortaan in de periode na het bevallingsverlof verplicht zijn naar passend werk
te zoeken en dit ook te aanvaarden.5. Flankerende maatregelenNaast de wijzigingen die in het wetsvoorstel worden voorgesteld bevat
het activeringspakket nog een aantal onderdelen van niet-wettelijke aard.Het betreft:1) het opstellen van een kader voor de procesgang bij vangnetters. Doel
is duidelijkheid te bieden over de reikwijdte van de re-integratieverantwoordelijkheden
van het UWV en de vangnetter. Een dergelijke procesgang voor vangnetters maakt
transparant welke stappen bij een bepaalde ziekteduur concreet zijn aangewezen
en biedt een maatstaf voor concrete actie. Dit zal de komende periode worden
uitgewerkt in het verband van de stuurgroep verbetering poortwachter.2) een actievere voorlichting aan werkgevers die nog een vangnetter in
dienst hebben en voor wie zij de verantwoordelijkheid ten aanzien van de re-integratie
dragen, zowel door het Ministerie als door het UWV. Dit zal plaatsvinden na
aanvaarding van het wetsvoorstel.3) nader onderzoek te doen naar verzuim dat gerelateerd is aan zwangerschap
of bevalling. Uit cijfers van het UWV blijkt dat dit verzuim een relatief
groot aandeel heeft in de totale ZW-uitgaven; dit wordt overigens veroorzaakt
door een kleine groep vrouwen die vervolgens lang verzuimt. Dit is aanleiding
om te onderzoeken wat de oorzaken zijn van dit langdurig verzuim en wat eraan
gedaan kan worden om te voorkomen dat vrouwen, met name na het bevallingsverlof,
te lang buiten het arbeidsproces blijven. Dit onderzoek staat overigens los
van de voorgestelde wijziging inzake de verplichting om na het zwangerschapsverlof
ook passende arbeid te zoeken en te aanvaarden. Het gaat in het onderzoek
meer om inzicht in de problematiek van langdurig verzuim bij deze groep om
indien mogelijk deze te voorkomen of in de perken en de mogelijkheden daartoe
van betrokkenen.6. Financiële gevolgenDe wijziging van het ziektebegrip en de verduidelijking van zoekverplichtingen
leiden tot eenmalige implementatiekosten bij het UWV. Zo zullen instructies
voor medewerkers alsmede systemen aangepast dienen te worden, dienen medewerkers
geïnstrueerd te worden over de doorgevoerde wijzigingen en dient voorlichtingsmateriaal
ten behoeve van uitkeringsgerechtigden opgesteld te worden. De eenmalige implementatiekosten
bedragen in 2007 ca. € 1,2 mln. De eerdere ziekmeldingen en het
opstellen en beoordelen van re-integratieverslagen door UWV voor vangnetters
die langdurig ziek zijn, betekent daarnaast een structurele intensivering
in de uitvoering. De uitvoeringskosten stijgen hierdoor structureel met ca. € 5,5
mln per jaar vanaf 2009. Bij de vaststelling van het structurele niveau
van de uitvoeringskosten is reeds rekening gehouden een positieve werking
van dit wetsvoorstel en daarmee een afname van het aantal op te stellen en
te beoordelen re-integratieverslagen. In de jaren 2007 en 2008 bedragen de
extra structurele uitvoeringskosten nog maximaal € 0,5 mln. omdat
in die jaren nog geen sprake is van de beoordeling van re-integratieverslagen
van zieke vangnetters. Het wetsvoorstel voorziet immers in werking voor nieuwe
ziektegevallen vanaf 1 juli 2007. Over de verschillende jaren is
het effect van implementatiekosten en structurele uitvoeringskosten tezamen
als volgt: 2007 € 1,7 mln; 2008 € 0,5 mln en vanaf 2009
structureel € 5,5 mln.Vanwege de activeringsdoelstelling mag een gunstig effect op de uitkeringslasten
van de ZW en de WIA verwacht worden. Het effect op de uitkeringslasten is
vooraf nauwelijks te kwantificeren. In dit opzicht is er, hoewel
in omvang beperkter, een zekere parallel met de Wet verbetering poortwachter.
Evenals bij de Wvp wordt verwacht dat het gunstig effect op de uitkeringslasten
de extra uitvoeringskosten tenminste zullen compenseren. In de meerjarenramingen
zullen de effecten per saldo neutraal worden verwerkt als een investering
in de uitvoering en een gelijke besparing op de uitkeringen.Van het wetsvoorstel worden geen effecten op de administratieve lasten
of andere bedrijfseffecten verwacht.7. CommentarenEen concept van het wetsvoorstel is aan het UWV gezonden met het verzoek
dit wetsvoorstel van uitvoeringstechnisch commentaar te voorzien. Ook is het
conceptwetsvoorstel gezonden aan de Inspectie Werk en Inkomen (IWI) met het
verzoek de toezichtbaarheidsaspecten van dit wetsvoorstel te beoordelen.De ontvangen commentaren kunnen als volgt worden samengevat.UWVHet UWV is van oordeel dat het wetsvoorstel uitvoerbaar en handhaafbaar
is. Daarnaast maakt het UWV een aantal wetstechnische opmerkingen en enkele
opmerkingen van inhoudelijke aard. Deze opmerkingen zijn verwerkt in dit wetsvoorstel.UWV doet het voorstel om het wetsvoorstel van toepassing te verklaren
op vangnetters die uiterlijk een jaar voor de datum van inwerkingtreding ziek
zijn geworden. Deze suggestie is in het wetsvoorstel niet overgenomen, omdat
het ongewenst is dat voor lopende ziektegevallen de verplichtingen gedurende
de ziekteperiode wijzigen. Derhalve zal het wetsvoorstel gelden voor nieuwe
ziektegevallen.IWIDe IWI heeft een aantal inhoudelijke en wetstechnische opmerkingen bij
het conceptwetsvoorstel gemaakt. Deze opmerkingen zijn verwerkt.De suggestie van de IWI om nader te bezien of WSW-arbeid als passende
arbeid dient te worden aangemerkt is om beleidsmatige redenen niet gevolgd,
gelet op het bijzondere karakter van WSW-arbeid. Bovendien zou daarmee worden
afgeweken van het staande beleid en de regelgeving in de WW.II. ARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogenOnderdeel AIn artikel 26, eerste lid, van de Wet WIA is beschreven welke re-integratie-inspanningen
door het UWV moeten worden verricht ten aanzien van de zogenoemde vangnetters
(verzekerden die op grond van artikel 29, tweede lid, onderdelen a, b, c of
d, van de ZW recht hebben op ziekengeld). Op grond van artikel 26, eerste
lid, is artikel 25, tweede tot en met zestiende lid, niet van toepassing in
vangnetstituaties. Dat betekent dat het UWV geen re-integratieverslag hoeft
op te stellen. Voorgesteld wordt om artikel 26, eerste lid, te wijzigen in
die zin dat ook het UWV verplicht wordt een re-integratieverslag op te stellen.
Dit wordt tot stand gebracht door in artikel 26, eerste lid, van de Wet WIA
te bepalen dat artikel 25, eerste, derde en zesde lid, van overeenkomstige
toepassing is. Er is voor het UWV geen sanctie gesteld op het niet opstellen
van een re-integratieverslag of op het onvoldoende hebben verricht van re-integratie-inspanningen.
Wel kan hierop via de reguliere kanalen toezicht worden gehouden. Op grond
van de delegatiebepaling die reeds in artikel 26, vierde lid, is opgenomen
kan bij ministeriële regeling nader vorm gegeven worden aan de uitvoering
van de re-integratieverplichtingen in het eerste en tweede ziektejaar.Onderdeel BDe verplichting voor het UWV om een re-integrativerslag op te stellen
is alleen van toepassing ten aanzien van personen die na de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel recht krijgen op ziekengeld. Ten aanzien van personen
die voor de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel al recht hadden op ziekengeld
geldt deze verplichting niet.Artikel II. Wijziging van de ZiektewetOnderdeel AIn het hier voorgestelde vijfde lid van artikel 19 van de ZW wordt aangegeven
wat onder ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid wordt verstaan
indien de verzekerde geen werkgever meer heeft als bedoeld in artikel 9, 10
of 12 van die wet. In dat geval wordt onder ongeschiktheid tot het verrichten
van zijn arbeid verstaan: ongeschiktheid tot het verrichten van werkzaamheden
die bij een soortgelijke werkgever gewoonlijk kenmerkend voor zijn arbeid
zijn. Er wordt gemeten naar dezelfde arbeid in dienst van een soortgelijke
werkgever. Zo wordt er gekeken naar (bijvoorbeeld) magazijnwerkzaamheden bij
een willekeurige houthandel en niet naar magazijnwerkzaamheden bij een willekeurige
werkgever. Daardoor wordt er rekening gehouden met belasting die in een houthandel
gebruikelijk is en niet naar de belasting die bij magazijnwerkzaamheden in
het algemeen gebruikelijk is. In het algemeen deel van de toelichting wordt
verder ingegaan op het voorgestelde artikel 19, vijfde lid.Er is geen sprake van ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid
wanneer de verzekerde de arbeid maar zeer korte tijd, namelijk minder dan
een week heeft verricht en de ongeschiktheid geen betrekking zou hebben gehad
op daarvoor verrichte arbeid wanneer die arbeid gedurende ten minste zes maanden
is verricht. Wanneer de verzekerde in dat geval de arbeid die deze in de zes
maanden daaraan voorafgaand hoofdzakelijk heeft verricht wel zou kunnen verrichten,
heeft de verzekerde geen recht op ziekengeld.Onderdeel BOp grond van artikel 629, derde lid, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
respectievelijk artikel 76b, tweede lid, van de ZW bestaat er geen recht op
loon dan wel bezoldiging indien de verzekerde de daar genoemde verplichtingen
niet nakomt. De werkgever kan dus het loon inhouden. Echter het recht op ziekengeld
blijft thans wel bestaan. Dit laatste staat een effectieve werking van de
genoemde artikelen in de weg. Daarom wordt hier voorgesteld ook ten aanzien
van de verzekerden, bedoeld in artikelen 29, tweede lid, onderdeel e, 29a
en 29b, voor zover op die persoon artikel 629, derde lid, van Boek 7, van
het Burgerlijk Wetboek dan wel artikel 76b, tweede lid, van de ZW wordt toegepast,
geen ziekengeld uit te keren. Het gaat hierbij uitsluitend om de situatie
waarin de verzekerde nog wel een reguliere werkgever heeft.Onderdeel CIn artikel 29a, zesde lid, van de ZW is een bepaling opgenomen die als
strekking heeft dat een vrouwelijke verzekerde die ongeschikt is tot het verrichten
van haar arbeid en van wie de ongeschiktheid haar oorzaak vindt in de bevalling
of de zwangerschap, niet verplicht is passende arbeid te trachten te verkrijgen
en deze arbeid te verrichten. In dit onderdeel wordt voorgesteld om hier een
beperking in aan te brengen door die verplichting wel te laten gelden voor
de betreffende vrouwelijke verzekerden na afloop van het zwangerschaps- en
bevallingsverlof. In de periode vóór afloop van het bevallingsverlof
blijft de vrouwelijke verzekerde vrijgesteld van de verplichting passende
arbeid te verkrijgen en te verrichten.Onderdeel DMiddels dit onderdeel wordt de definitie van het begrip passende arbeid
uit de WW ook overgenomen in de ZW. Daarbij is conform de WW ook een delegatiebepaling
opgenomen.Onderdeel E en FVoorgesteld wordt om de termijn waarbinnen een verzekerde zich ziek moet
melden bij zijn werkgever of bij het UWV wanneer deze geen werkgever meer
heeft, terug te brengen tot de een dag. Daarnaast moet de werkgever zieke
vangnetters binnen twee dagen ziek melden bij het UWV.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om artikel 38a te splitsen in twee
artikelen. Eén artikel betreft de zieke vangnetter met werkgever (artikel
38a nieuw) en het andere artikel betreft de zieke vangnetter zonder werkgever
(artikel 38ab nieuw). In het geval dat het contract van een uitzendkracht
eindigt bij ziekte is artikel 38a van de ZW van toepassing. Immers het contract
eindigt pas nadat de verzekerde bij zijn werkgever melding heeft gemaakt van
de ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid.De werkgever die een zieke vangnetter in dienst heeft en deze vangnetter
door toepassing van artikel 629, derde lid, onderdeel c, van Boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek geen recht heeft op loon dan wel op grond van artikel 76b,
tweede lid, onderdeel g, van de ZW geen recht heeft op bezoldiging is verplicht
dit te melden aan het UWV. Op grond van het voorgestelde artikel 29, zesde
lid, van de ZW heeft die vangnetter immers geen recht op ziekengeld. In het
zevende lid wordt voorgesteld om de werkgever die de melding niet of niet
behoorlijk doet, een boete van ten hoogste € 454 op te leggen. De
toevoeging van de zinsnede «ten hoogste» geeft aan dat er voor
de uitvoering beleidsruimte bestaat om de hoogte van de boete af te stemmen
op de omstandigheden van het geval. Indien daarvoor dringende redenen aanwezig
zijn kan het UWV besluiten van het opleggen van een boete af te zien (artikel
45a, vierde lid, is van overeenkomstige toepassing).Onderdelen G en HDe artikelen 45, eerste lid, en 72, tweede lid, van de ZW worden aangepast
aan de splitsing van artikel 38a in twee artikelen, te weten artikel 38a en
artikel 38ab.Onderdeel IDe wijzigingen die op grond van dit wetsvoorstel in de ZW worden aangebracht
zijn alleen van toepassing op personen die na de inwerkingtreding van dit
wetsvoorstel recht krijgen op ziekengeld. Ten aanzien van personen
die voor de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel al recht hadden op ziekengeld
blijven de oude bepalingen gelden.Artikel III. InwerkingtredingDe inwerkingtreding van deze wet wordt geregeld bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip. De beoogde datum van inwerking is 1 juli 2007. Omdat
echter nog niet met zekerheid kan worden gesteld dat deze datum ook zal worden
gehaald, is de mogelijkheid opgenomen de inwerkingtreding van de wet bij koninklijk
besluit te regelen.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusXNoot1Bijv. het hierboven genoemde IWI-rapport over vangnetters «Vangnet
of springplank» en TNO-enquêtes onder vangnetters ten behoeve
van de evaluatie van de Wet verbetering poortwachter.XNoot1De werkgever moet voorts bij tijdelijke werknemers, bij wie het contract
afloopt, een re-integratieverslag opstellen, indien de ziekte voor het einde
dienstverband meer dan zes weken heeft geduurd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30909-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl