Aanpassingswet derde tranche Awb II; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25464, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

13-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25464 nr. 5

03-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELSGEWIJS HOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN JUSTITIE Artikel 1 Auteurswet 1912 Onderdeel AARTIKEL 6 Vreemdelingenwet AlgemeenOnderdeel AOnderdeel BARTIKEL 9 Wet op de economische delicten AlgemeenOnderdeel LHOOFDSTUK 5 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN ARTIKEL 1 Archiefwet Onderdeel COnderdeel G, KOnderdeel LARTIKEL 2 Mediawet AlgemeenARTIKEL 3 Monumentenwet 1988 Onderdeel HARTIKEL 4 Wet op het specifiek cultuurbeleid Onderdeel JOnderdeel LHOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID ARTIKEL 1 Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 Onderdeel EARTIKEL 2 Wet op de bedrijfsorganisatie Onderdeel OHOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT ARTIKEL 14 Wet goederenvervoer over de weg Onderdeel CARTIKEL 24 Wet structurele sanering binnenvaart Onderdeel AHOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT ARTIKEL 1 Noodwet geneeskundigen Onderdeel CARTIKEL 5 Wet tarieven gezondheidszorg Onderdeel EARTIKEL 6 Wet ziekenhuisvoorzieningen Onderdeel AHOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER ARTIKEL 4 Wet milieubeheer Onderdeel ZOnderdelen DD tot en met GGOnderdelen JJ en KK.2ARTIKEL 5 Wet op de Ruimtelijke Ordening AlgemeenGoedkeuring en verklaringen van geen bezwaarOnderdeel AOnderdeel GOnderdeel PARTIKEL 6 Wet op de stads- en dorpsvernieuwing ARTIKEL 8 WoningwetARTIKEL 8 WONINGWET Onderdeel LOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25464Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 464Aanpassing van bijzondere wetten aan de derde tranche van de Algemene
wet bestuursrecht (Aanpassingswet derde trance Awb II)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 oktober 1997 ALGEMEENMet belangstelling hebben wij kennis genomen van het verslag over het
onderhavige wetsvoorstel. Het doet ons genoegen dat de leden van de CDA-fractie
hun waardering hebben uitgesproken voor het vele werk dat in de aanpassingswetgeving
is gestoken. Evenzeer verheugt het ons, dat de commissie door het snel uitbrengen
van het onderhavige verslag blijk geeft te willen meewerken aan een voortvarende
behandeling van het wetsvoorstel.Het wetsvoorstel tot aanpassing van de onderwijswetgeving zal naar huidig
inzicht rond 1 december aan de Raad van State kunnen worden voorgelegd, zo
antwoorden wij de leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66. Dit wetsvoorstel
heeft geen betrekking op de thans reeds in hoofdstuk 5 van de Aanpassingswet
II opgenomen wetten op het terrein van het cultuurbeleid. Bij de Mediawet
doet zich een speciale problematiek voor. Deze wet wordt in het onderhavige
wetsvoorstel aangepast aan alle onderdelen van de derde tranche, behalve het
onderdeel subsidies. Het lag aanvankelijk in de bedoeling om de aanpassing
aan de subsidietitel mee te nemen in het thans bij de Eerste Kamer aanhangige
wetsvoorstel tot herziening van de organisatiestructuur van de landelijke
publieke omroep, waarin ook de financiële bepalingen worden gewijzigd
(kamerstukken II 1996/97, 25 216). Naar ons door de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen is medegedeeld, hebben de complexiteit van de verwerking
van de subsidietitel in de Mediawet en de recente prioritaire wetsvoorstellen
tot wijziging van de Mediawet aan de uitvoering van dit voornemen in de weg
gestaan. Thans is overleg gaande over de wijze waarop de aanpassing aan de
subsidietitel alsnog kan geschieden. Een en ander maakt het noodzakelijk om
in het onderhavige wetsvoorstel te bepalen dat de subsidietitel vooralsnog
niet zal gelden voor financiële verstrekkingen krachtens de Mediawet.
Een daartoe strekkende bepaling is opgenomen in de bij deze nota gevoegde
nota van wijziging.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66 hebben vastgesteld
dat het wetsvoorstel ook wijzigingen bevat die geen inhoudelijke samenhang
vertonen met het eigenlijke onderwerp van het wetsvoorstel, te weten de aanpassing
van wetten aan de derde tranche van de Awb. Deze leden verwijzen hierbij naar
de afspraken die tussen de minister-president en de voorzitter van de Tweede
Kamer zijn gemaakt over het in één wetsvoorstel opnemen van
niet met elkaar samenhangende onderwerpen (brief van de minister-president
van 10 februari 1997, nr. 97M000299). Met deze leden zijn wij het eens dat
de desbetreffende wijzigingen op zichzelf ook een plaats hadden kunnen krijgen
in de – nog bij de Tweede Kamer in te dienen – Reparatiewet 1997.
Deze reparatiewet heeft echter geen exclusief karakter. Naar het oordeel van
de regering moet de mogelijkheid blijven bestaan om in gevallen waarin een
bepaalde wet op bepaalde onderdelen wordt gewijzigd, strikt redactionele aanpassingen
van die wet «mee te nemen» in het kader van het «klein onderhoud»
van een dergelijke wet. Op deze wijze wordt voorkomen dat een wet binnen korte
tijd via verschillende wijzigingswetten zou moeten gewijzigd. De reden is
hier dus met name gelegen in de inzichtelijkheid van wijzigingswetgeving.
Het geval dat heeft geleid tot de door deze leden aangehaalde afspraken tussen
de minister-president en de kamervoorzitter had een ander karakter, omdat
het daar ging om een wijziging van een bepaalde wet waaraan één –
redactionele – wijziging van een andere wet was toegevoegd, zonder dat
die andere wet echter nog op andere punten werd gewijzigd. In een dergelijk
geval is het inderdaad beter om de betrokken wijziging op te nemen in de reparatiewet.
De gemaakte afspraken beogen echter niet een einde te maken aan de mogelijkheid
om aan een «hoofdwijziging» van een wet enkele wijzigingen van
louter redactionele aard toe te voegen. Kennisneming van diverse bij de Tweede
Kamer ingediende wetsvoorstellen, ook na 10 februari 1997, leert dat het hier
gaat om een sinds jaar en dag bestaande praktijk, die, althans tot nu toe,
algemeen lijkt te zijn aanvaard. Ook de tekstsuggesties die elders in het
verslag door de leden van de fracties van PvdA en VVD zijn gedaan met betrekking
tot de redactie van artikel 32, eerste lid, van de Noodwet geneeskundigen
en artikel 18.7 van de Wet milieubeheer lijken overigens deze opvatting te
bevestigen, waar het gaat om opmerkingen die de huidige redactie van wetsbepalingen
betreffen, waarbij geen directe samenhang aan de orde is met de derde tranche
van de Awb als zodanig.Voor de beantwoording van de specifieke vraag van deze leden over de aanpassing
van artikel 42 van de Wet goederenvervoer over de weg verwijzen wij naar het
artikelsgewijze gedeelte van deze nota.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66 hebben vastgesteld
dat het onderhavige wetsvoorstel na advisering door de Raad van State nog
is uitgebreid met de aanpassing van 14 wetten. De leden van deze fracties
stelden de vraag hoe dit zich verhoudt tot het in het Draaiboek voor de wetgeving
(punt 44) en de Aanwijzingen voor de regelgeving (aanwijzing 277) neergelegde
uitgangspunt dat met aanpassing van een wetsvoorstel nadat het aan de Raad
van State is voorgelegd, terughoudendheid moet worden betracht. Wij onderschrijven
vanzelfsprekend dit uitgangspunt, maar wijzen er op dat een grootschalige
aanpassingswet als de onderhavige ook in dit opzicht niet zonder meer op één
lijn kan worden gesteld met de gewone wetsvoorstellen waarvoor genoemd uitgangspunt
is geschreven. In de eerste plaats weegt het gedeeltelijke verlies van de
advisering door de Raad van State bij een technische aanpassingswet als de
onderhavige minder zwaar dan bij wetsvoorstellen met meer materiële betekenis.
De na het advies van de Raad van State toegevoegde aanpassingen zijn naar
ons oordeel geen ingrijpende wijzigingen in de zin van aanwijzing 277, eerste
lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving. In de tweede plaats maakt de
enorme omvang van deze aanpassingsoperatie het terwille van een redelijke
voortgang onvermijdelijk haar enigszins in de tijd te spreiden. Indien met
het voorleggen aan de Raad van State zou moeten worden gewacht tot ook
de ambtelijke voorbereiding van het allerlaatste aanpassingsvoorstel is afgerond,
zou onaanvaardbare vertraging zijn ontstaan. Bij afweging van de betrokken
belangen hebben wij daarom gemeend de betrokken aanpassingen na advisering
te kunnen toevoegen. Wij wijzen er in dit verband overigens op, dat wij mede
op advies van de Raad hebben afgezien van ons aanvankelijke voornemen om ook
de aanpassing van de onderwijswetten na advisering toe te voegen. Gelet op
de ook door de Raad gesignaleerde complexiteit van die aanpassingen viel de
afweging daar ten gunste van advisering door de Raad uit. Wij menen met deze
aanpak een aanvaardbaar compromis tussen de verschillende betrokken belangen
te hebben gevonden.De leden van de CDA-fractie stelden de vraag of is nagegaan of het wetsvoorstel
nog technische voorschriften bevat, die moeten worden genotificeerd ingevolge
richtlijn 83/189/EEG. Ook de leden van de VVD-fractie wilden weten voor elke
onderdelen van het wetsvoorstel deze verplichting wellicht zou gelden. In
antwoord op de gestelde vragen kunnen wij meedelen dat het wetsvoorstel naar
ons oordeel geen onderdelen bevat die onderworpen zijn aan de notificatieplicht
ingevolge de vorenbedoelde richtlijn.De vraag van de leden van de fractie van D66 of wij van oordeel zijn dat
decentrale bestuursorganen nog een redelijke termijn wordt gegund om tijdig
voor de beoogde inwerkingtredingstermijn van 1 januari 1998 hun verordening
aan te passen, beantwoorden wij in algemene zin bevestigend. De meeste aanpassingen
vloeien immers niet voort uit de aanpassingswetgeving, maar uit de derde tranche
zelf, waarvan de tekst al geruime tijd vaststaat. Inmiddels bereiken ons zelfs
signalen uit de gemeentelijke praktijk, dat verder uitstel van inwerkingtreding
voor problemen zou zorgen, omdat men zijn planningen reeds op inwerkingtreding
per 1 januari 1998 heeft afgestemd.Niettemin kan niet worden uitgesloten dat in sommige gevallen de aanpassing
van verordeningen, voor zover deze voortvloeit uit de aanpasingswetgeving,
niet tijdig zal zijn voltooid. In de meeste gevallen behoeft dat gelet op
het technische karakter van de meeste aanpassingen geen grote problemen te
geven. Dit is anders, indien door niet-tijdige aanpassing onduidelijkheid
zou kunnen ontstaan over de bevoegdheid om bepaalde besluiten te nemen, dan
wel deze bevoegdheid zelfs zou vervallen. Dat kan zich met name voordoen waar
verordeningen nog voorzien in delegatie aan ambtenaren. Daarom stellen wij,
mede op uitdrukkelijk verzoek van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten,
in de bij deze nota gevoegde nota van wijziging voor om voor deze gevallen
alsnog een overgangsbepaling op te nemen. De strekking van deze overgangsbepaling
is, dat een ambtenaar die onder het oude recht bevoegd was een bepaald besluit
te nemen, deze bevoegdheid behoudt tot dertien weken na de inwerkingtreding
van de derde tranche, of zoveel eerder als de desbetreffende verordening is
aangepast. Aldus krijgen de decentrale overheden nog dertien weken extra de
tijd om hun verordening op deze wezenlijke punten aan te passen.Voor de beantwoording van de vraag van de leden van de fractie van D66
over artikel 69 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening verwijzen wij naar het
artikelsgewijze gedeelte van deze nota. ARTIKELSGEWIJS HOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN JUSTITIE Artikel 1 Auteurswet 1912 Onderdeel ADe leden van de fracties van de PvdA en de VVD merken terecht op dat in
de laatste volzin van artikel 15f, derde lid, het woord «een»
kan vervallen. Zulks is in bijgaande nota van wijziging geschied. ARTIKEL 6 Vreemdelingenwet AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de verhouding tussen
het in de memorie van toelichting bij de Justitiebegroting 1998 aangekondigde
onderzoek naar de relatie tussen de Vreemdelingenwet en de Awb en de hier
aan de orde zijnde aanpassingsvoorstellen. Het bedoelde onderzoek heeft betrekking
op de vraag in hoeverre de huidige Vreemdelingenwet en lagere regelgeving,
gezien in verband met de Awb, nog een optimaal kader biedt voor een zorgvuldige
én doelmatige afdoening van aanvragen. In deze aanpassingswet zijn
slechts de in verband met de derde tranche noodzakelijke technische aanpassingen
opgenomen. Dat laat het bedoelde onderzoek derhalve onverlet.De leden van de CDA-fractie hebben aangegeven dat hun niet geheel duidelijk
is waarom de uitzetting en verwijdering van vreemdelingen geen bestuursdwang
in de zin van afdeling 5.3 van de Awb is. De toepassing van bestuursdwang
heeft van oudsher betrekking op zaken. De definitie van bestuurdwang in artikel
5:21 Awb heeft hierbij vanzelfsprekend willen aansluiten. De definitie vooronderstelt
daarmee dat de toepassing van bestuursdwang betrekking heeft op zaken. Bij
de uitzetting en verwijdering van vreemdelingen is dit vanzelfsprekend niet
het geval. Dat is een aantasting van de bewegingsvrijheid van personen die
in de Vreemdelingenwet een daarop toegesneden wettelijke basis heeft en, gelet
op artikel 2, tweede lid, van de Grondwet, ook moet hebben. Dat betekent dus
dat deze vormen van feitelijk handelen geen bestuursdwang in de zin van artikel
5:21 Awb zijn. Onderdeel ADe leden van de PvdA-fractie stellen terecht dat de begripsbepaling beter
boven het kopje «buitengrenzen» geplaatst kan worden. In de bijgevoegde
nota van wijziging wordt daarin voorzien. Onderdeel BTerecht hebben de leden van de PvdA- en VVD-fracties geconstateerd dat
de komma in het voorgestelde vierde lid van artikel 3 kan vervallen. In de
bijgevoegde nota van wijziging wordt daarin voorzien. ARTIKEL 9 Wet op de economische delicten AlgemeenDe veronderstelling van de leden van de PvdA-fractie dat in de Wet op
de economische delicten (WED) overbodige bepalingen worden opgenomen,
nu afdeling 5.2 Awb reeds het een en ander regelt, berust op een misverstand.
De reikwijdte van afdeling 5.2 Awb is immers beperkt tot een regeling van
bevoegdheden die kunnen worden uitgeoefend in het kader van het toezicht op
de naleving. De WED daarentegen heeft betrekking op bevoegdheden die worden
uitgeoefend in het kader van de opsporing van strafbare feiten, welke taak
in de jurisprudentie nader is omlijnd (HR 9 maart 1993, NJ 1993, 633). Wij
verwijzen deze leden kortheidshalve nader naar antwoord 6.25 van de nota naar
aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel Derde tranche Algemene wet
bestuursrecht, waarin wij, voor zover hier van belang, hebben aangegeven dat,
anders dan de WED-bevoegdheden, de bevoegdheden van afdeling 5.2 ook kunnen
worden uitgeoefend zonder dat er concrete aanwijzingen zijn dat een wettelijk
voorschrift is of wordt overtreden (kamerstukken II 1994/95, 23 700,
nr. 5, blz. 49). Om die reden is het nodig de desbetreffende bevoegdheden
in de WED te handhaven, inclusief de zinsnede «voor zover dat redelijkerwijs
voor de vervulling van hun taak nodig is». Onderdeel LTerecht wijzen de leden van de fracties van PvdA, VVD en D66 op twee onvolkomenheden
in de tekst van het voorgestelde artikel 24a WED. De desbetreffende correcties
zijn aangebracht door middel van de bij deze nota gevoegde nota van wijziging. HOOFDSTUK 5 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN ARTIKEL 1 Archiefwet Onderdeel CDe leden van de fracties van de PvdA, D66 en de VVD vragen of het niet
wenselijk zou zijn uitdrukkelijk in de wet vast te leggen dat de toezichthouders
op grond van de Archiefwet niet beschikken over de bevoegdheid tot het onderzoeken
van vervoermiddelen. Bij nader inzien is dit inderdaad het geval; bij nota
van wijziging is daarin voorzien. Onderdeel G, KDe leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66 vroegen waarom in
de artikelen 33 en 38 Archiefwet niet is gekozen voor fictieve goedkeuring.
Het betreft hier het toezicht van de provincies op de bouw en verbouw van
archiefbewaarplaatsen van gemeenten en waterschappen. Dit toezicht is een
essentieel onderdeel van het systeem van de Archiefwet, nu een goede archiefbewaarplaats
uiteraard een eerste vereiste is voor het in goede staat bewaren van archiefbescheiden.
Gelet op dit belang van het goedkeuringsinstrument is het niet wenselijk dat
het door enkel tijdsverloop verloren zou kunnen gaan. Onderdeel LDe leden van de fracties van de PvdA en de VVD merken terecht op dat in
de gewijzigde tekst van artikel 39, eerste lid, voor «voldoen»
moet worden gelezen: voldoet. In bijgaande nota van wijziging is deze misslag
gecorrigeerd. ARTIKEL 2 Mediawet AlgemeenVoor het antwoord op de vragen van de leden van de fracties van de PvdA,
de VVD en D66 inzake de aanpassing van de Mediawet aan de subsidietitel verwijzen
wij naar het algemeen gedeelte van deze nota. ARTIKEL 3 Monumentenwet 1988 Onderdeel HDe leden van de fracties van de PvdA en de VVD merken terecht op dat in
de gewijzigde tekst van artikel 58, derde lid, voor «bedoeld»
moet worden gelezen: bedoelde. In bijgaande nota van wijziging is deze misslag
gecorrigeerd. ARTIKEL 4 Wet op het specifiek cultuurbeleid Onderdeel JDe leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66 vroegen waarom in
artikel 10, vierde lid, niet is gekozen voor fictieve goedkeuring. Het betreft
hier de goedkeuring door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
van de reglementen van de fondsen waaraan een groot deel van de subsidieverstrekking
in het kader van het cultuurbeleid is opgedragen. Deze reglementen bevatten
inhoudelijke criteria voor de verstrekking van subsidies. Dit betekent dat
voor een belangrijk deel van het cultuurbeleid de goedkeuring van de reglementen
het voornaamste sturingsinstrument voor de minister is. Gelet hierop is het
niet wenselijk dat dit instrument door enkel tijdsverloop verloren zou kunnen
gaan. Onderdeel LDe door de leden van de fracties van de PvdA en de VVD gesignaleerde typefout
is inmiddels gecorrigeerd. HOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID ARTIKEL 1 Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 Onderdeel EAnders dan de leden van de fracties van de PvdA, D66 en de VVD veronderstellen,
is het woord «bekendgemaakt» in artikel 104, vijfde lid, Organisatiewet
sociale verzekeringen 1997 niet overbodig. Denkbaar, zij het vermoedelijk
zeldzaam, is dat een besluit nadat het is genomen, maar voordat het op de
voorgeschreven wijze is bekendgemaakt, ter kennis komt van de Kroon en deze
vervolgens aanleiding ziet om het besluit te schorsen. Hoewel het besluit
dan inderdaad nog geen rechtsgevolgen voor belanghebbenden heeft, is er in
de situatie waarin het betrokken bestuursorgaan zijn standpunt reeds definitief
heeft bepaald en alleen de officiële bekendmaking nog ontbreekt, geen
bezwaar tegen dat de Kroon reeds bij voorbaat zou aangeven de beoogde rechtsgevolgen
onwenselijk te vinden. In dat geval is de regeling van artikel 104, vijfde
lid, die voorschrijft dat belanghebbenden op de hoogte worden gesteld van
het feit dat een reeds bekendgemaakt besluit zijn werking heeft verloren, echter niet nodig. Daarom is het vijfde lid beperkt tot bekendgemaakte
besluiten. ARTIKEL 2 Wet op de bedrijfsorganisatie Onderdeel ODe leden van de fracties van de PvdA en de VVD merken terecht op dat in
de gewijzigde tekst van artikel 132 het woord «zijn» dient te
vervallen. In bijgaande nota van wijziging is daarin voorzien. HOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT ARTIKEL 14 Wet goederenvervoer over de weg Onderdeel CDe leden van de fracties van de PvdA, D66 en de VVD constateerden op zichzelf
terecht dat de wijziging van artikel 42 van de Wet goederenvervoer over de
weg niet rechtstreeks verband houdt met de derde tranche van de Awb. Inhoudelijk
gaat het om het volgende. De Wet goederenvervoer over de weg stelt beroep
bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven open tegen alle besluiten
op grond van die wet, met uitzondering van een besluit waarbij krachtens artikel
41 de Stichting Nationale en Internationale Wegvervoer Organisatie of de Stichting
Inschrijving Eigen Vervoer wegens niet naar behoren functioneren van hun taken
worden ontheven. Dit betekent dat tegen een dergelijk besluit, zo het ooit
genomen zou worden, beroep zou openstaan bij de rechtbank, met hoger beroep
bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, terwijl tegen alle
andere besluiten op grond van dezelfde wet beroep openstaat bij het College.
Een dergelijke versplintering van rechtsmacht is naar huidig inzicht ondoelmatig
en ongewenst. Daarom is bij de invoering van de eerste en tweede tranche van
de Awb de rechtsmachttoedeling aan het College zoveel mogelijk gerationaliseerd
(zie kamerstukken II 1991/92, 22 495, nr. 3, blz. 180 en 261). Het onderhavige
artikel 42 van de Wet goederenvervoer over de weg is daarbij kennelijk over
het hoofd gezien. De thans voorgestelde wijziging houdt dus weliswaar geen
verband met de derde tranche van de Awb, maar wel met de tweede tranche en
de daarmee verbonden eerste fase van de herziening van de rechterlijke organisatie.
In dat licht is het naar ons oordeel, mede gelet op hetgeen in dit verband
in het algemeen deel van deze nota is opgemerkt, aanvaardbaar deze wijziging
alsnog door te voeren bij de aanpassingswetgeving aan de derde tranche. ARTIKEL 24 Wet structurele sanering binnenvaart Onderdeel ADe leden van de fracties van de PvdA en de VVD merken terecht op dat in
de gewijzigde tekst van artikel 7, tweede lid, het woord «dat»
moet worden ingevoegd. In bijgaande nota van wijziging is daarin voorzien. HOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT ARTIKEL 1 Noodwet geneeskundigen Onderdeel COvereenkomstig de opmerkingen van de leden van de fracties van PvdA en
VVD is in artikel 32, eerste lid, van de Noodwet geneeskundigen bij nota van
wijziging «onder a-c» vervangen door: onder a tot en ARTIKEL 5 Wet tarieven gezondheidszorg Onderdeel EIn artikel 12, vierde lid, van de Wet tarieven gezondheidszorg wordt geregeld
dat indien na acht weken geen goedkeuringsbesluit of verdagingsbesluit is
genomen, de goedkeuring geacht wordt te zijn verleend. Dat is inderdaad een
regeling van fictieve goedkeuring zoals ook in artikel 10:31, vierde lid,
van de Awb is voorzien, zoals de leden van de fracties van PvdA, VVD en D66
opmerken. Ten onrechte is in de memorie van toelichting de term fictieve weigering
in plaats van fictieve goedkeuring gehanteerd. ARTIKEL 6 Wet ziekenhuisvoorzieningen Onderdeel AAbusievelijk is, anders dan in het nader rapport is aangegeven, in de
tekst het woord «goedkeuring» gebezigd, terwijl het de bedoeling
was om de term «toestemming» te handhaven. Dit is bij nota van
wijziging rechtgezet. HOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER ARTIKEL 4 Wet milieubeheer Onderdeel ZDe vraag of de aanduiding «Onze betrokken Minister» in artikel
18.7 van de Wet milieubeheer (Wm) moet worden vervangen door «Onze Minister»
beantwoorden wij ontkennend. Artikel 18.7 Wm regelt wie bevoegd is tot toepassing
van bestuursdwang bij milieuovertredingen in gevallen waarin niet een bestuursorgaan
van een provincie, gemeente of waterschap bevoegd is. In dat geval komt de
bevoegdheid toe aan de «betrokken» minister, ter uitvoering van
de «betrokken» wet of lagere regelgeving. Het woord «betrokken»
maakt duidelijk dat de bevoegdheid tot toepassing van bestuursdwang in dat
geval toekomt aan de minister die primair verantwoordelijk is voor de desbetreffende
milieuwetgeving die in dat geval is overtreden. Dat is niet altijd de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (in artikel 1.1,
eerste lid, Wm overeenkomstig aanwijzing 73 van de Aanwijzingen voor de regelgeving
gedefinieerd als «Onze Minister»). Zo berust de primaire verantwoordelijkheid
voor de Mijnwet 1903 bijvoorbeeld bij de Minister van Economische Zaken, die
derhalve op grond van artikel 18.7 Wm bevoegd is tot toepassing van bestuursdwang
indien daartoe geen decentraal bestuursorgaan bevoegd is. De aanduiding «Onze
betrokken Minister» wordt overigens ook elders in de Wm gebezigd ter
aanduiding van de minister die verantwoordelijk is voor milieuwetgeving
die niet tot de primaire verantwoordelijkheid behoort van de Minister van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (zie de artikelen 2.27,
8.2, 13.10, 18.4, 19.3, 19.4, 19.6 en 19.7). Onderdelen DD tot en met GGDe leden van de fracties van PvdA en VVD hebben gevraagd of de keuze voor
handhaving van de in artikel 18.14 Wm opgenomen bevoegdheid voor «een
ieder» om een handhavingsbeschikking aan te vragen, gevolgen heeft voor
de regels met betrekking tot primaire besluitvorming en/of de rechtsbescherming.
Immers, zo stelden deze leden vast, deze regels zijn veelal aan het belanghebbende-begrip
gekoppeld. In antwoord hierop merken wij op dat de handhaving van de bestaande
regeling in artikel 18.14 op dit punt niet leidt tot noodzakelijke aanpassingen
van de door deze leden genoemde regels. Volgens de jurisprudentie is elke
verzoeker in de zin van artikel 18.14 tevens belanghebbende in de zin van
de Awb. Derhalve staat, zo antwoorden wij de leden van de D66-fractie, de
zgn. actio popularis in artikel 18.14 niet aan de toepasselijkheid van regels
voor de primaire besluitvorming en/of rechtsbescherming in de weg en behoeft
de relatie tussen het begrip «een ieder» in de Wm en «belanghebbende»
in de Awb niet nader te worden geregeld. Overigens merken wij op dat in het
nog uit te brengen kabinetsstandpunt over de evaluatie van de Awb nog zal
worden teruggekomen op de wenselijkheid om in bijzondere wetten in het kader
van met name voorbereidings- en bezwaar- en beroepsprocedures een zgn. actio
popularis te hanteren in plaats van gebruik te maken van het begrip «belanghebbende»
zoals omschreven in de Awb. Onderdelen JJ en KK.2De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de (praktische) gevolgen
van de afschaffing van de schorsende werking gedurende de bezwaar- en beroepstermijn
van handhavingsbesluiten op grond van de milieuwetgeving. Het belangrijkste
gevolg van deze wetswijziging zal zijn dat naar verwachting de handhaving
effectiever wordt, omdat de toepassing van bestuursdwang of de oplegging van
een last onder dwangsom eerder kan worden geëffectueerd, zonder dat eerst
een «wachttermijn» in acht moet worden genomen. Hiermee wordt
aangesloten bij de hoofdregel van de Awb, die inhoudt dat in beginsel geen
schorsende werking bestaat en besluiten onmiddellijk in werking treden (art.
3:40 en 6:16 Awb). Het gaat hier om een wijziging waaraan in de praktijk een
dringende behoefte bestaat. Diverse signalen uit de handhavingspraktijk geven
hier blijk van. In dit verband wijzen wij ook op de door mw. mr. A.B. Blomberg
en prof. mrs. drs. F.C.M.A. Michiels uitgevoerde studie «Handhaven met
effect», die bij brief van 6 juni 1997 door de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer aan de Tweede Kamer is aangeboden (kamerstukken
II 1996/97, 22 343, nr. 28). Uit het ten behoeve van deze studie verrichte
veldonderzoek komt ondubbelzinnig naar voren dat het vertraagd van kracht
worden van milieusancties als een belemmering wordt gezien voor de slagvaardigheid
van het handhavende bestuur (blz. 285). De onderzoekers komen dan ook met
een aanbeveling aan de wetgever om de bestaande regeling te veranderen in
die zin dat handhavingsbesluiten terstond na de bekendmaking van kracht worden,
tenzij het bestuursorgaan kiest voor vertraagd van kracht worden (aanbeveling
56). De voorgestelde wijziging geeft precies aan deze aanbeveling gevolg.
De hoofdregel wordt immers dat handhavingsbesluiten meteen in werking treden.
Indien het betrokken bestuursorgaan zelf een «wachttijd» wil inbouwen,
staat het het bestuursorgaan uiteraard vrij om in het handhavingsbesluit een
later tijdstip van inwerkingtreding op te nemen. Gelet op het
bovenstaande menen wij de vraag van de leden van de PvdA-fractie of deze verandering
voldoende is doorgesproken met de betrokkenen bij de milieuhandhaving, bevestigend
te kunnen beantwoorden. ARTIKEL 5 Wet op de Ruimtelijke Ordening AlgemeenIn antwoord op de daartoe strekkende vraag van de leden van de PvdA-fractie
merken wij op dat op de verhouding tussen de onderhavige, inderdaad min of
meer technische aanpassingen, aan de WRO in dit wetsvoorstel enerzijds en
het wetsvoorstel tot wijziging van de WRO (kamerstukken II 1996/97, 25 311,
nrs. 1–2) anderzijds, is ingegaan in de memorie van toelichting bij
laatstgenoemd wetsvoorstel. In die toelichting is aangegeven dat laatstgenoemd
wetsvoorstel uit overwegingen van inzichtelijkheid ook de aanpassingen aan
de derde tranche bevat zoals deze zijn voorgesteld in het nu voorliggende
wetsvoorstel Aanpassingswet Derde tranche Awb II, voor zover deze verband
houden met de wijzigingen die naar aanleiding van de evaluatie van de WRO
in wetsvoorstel 25 311 zijn opgenomen (zie kamerstukken II 1996/97, 25 311,
nr. 3, blz. 2). Inmiddels mag er redelijkerwijs van uit worden gegaan dat
de Aanpassingswet Derde tranche Awb II eerder tot wet zal zijn verheven en
in werking zal treden dan wetsvoorstel 25 311. Via een nota van wijziging
bij wetsvoorstel 25 311 zal worden bewerkstelligd dat de in dat wetsvoorstel
opgenomen wijzigingen tekstueel aansluiten op de WRO zoals deze zal komen
te luiden ingevolge de Aanpassingswet Derde tranche Awb II. De in het onderhavige
wetsvoorstel opgenomen aanpassingen raken slechts zeer ten dele aan de in
het kader van wetsvoorstel 25 311 lopende discussie over de wijziging
van de WRO. Hoofdpunt van die discussie is immers de invoering van een zelfstandige
projectprocedure op gemeentelijk niveau. Slechts op het punt van de criteria
voor het onthouden van goedkeuring c.q. de weigering van een verklaring van
geen bezwaar is sprake van enige inhoudelijke samenloop. Gelet op het relatief
weinig ingrijpende karakter van de in het onderhavige wetsvoorstel voorgestelde
wijzigingen van de WRO is daarover geen voorafgaand overleg gevoerd met het
Interprovinciaal Overleg en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, evenmin
als zulks is gebeurd ten aanzien van de overige onderdelen van de aanpassingswetgeving.
Bovendien is met de invulling van de criteria voor het onthouden van goedkeuring
c.q. de weigering van een verklaring van geen bezwaar niet iets nieuws geïntroduceerd,
maar is in hoge mate aangesloten bij de geldende praktijk.De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd om een reactie op de opmerkingen
van de VNG met betrekking tot de artikelen 19 en 69 WRO en het gevraagde overgangsrecht.
De opmerkingen van de VNG over artikel 19 WRO hebben alleen betrekking op
wijzigingen die uitsluitend worden voorgesteld in wetsvoorstel 25 311
(uiteraard de «verzelfstandiging» van artikel 19, het opnemen
van de mogelijkheid om af te zien van een verklaring van geen bezwaar, de
zogenaamde vervangingsbevoegdheid bij de artikel 19-vrijstelling en toevoeging
van het toetsingscriterium «strijd met het belang van een goede ruimtelijke
ordening»). Om deze reden menen wij wat dat betreft te mogen verwijzen
naar het overleg dat nog tussen regering en kamer zal plaatsvinden over dat
wetsvoorstel. Op deze plaats beperken wij ons derhalve tot de wijzigingen
die in de Aanpassingswet derde tranche Awb II worden voorgesteld en waarop
de VNG commentaar heeft geleverd. Wat de tekst van artikel 19 betreft tekenen
wij nog wel aan dat abusievelijk is verzuimd om daarin de aanvullende grond
«strijd met een goede ruimtelijke ordening» op te nemen als grond
voor het weigeren van een verklaring van geen bezwaar, in aanvulling
op de in de Awb opgenomen grond «strijd met het recht». Deze omissie
is in de bijgevoegde nota van wijziging hersteld. Zoals hiervoor is aangegeven,
wordt hiermee niet een nieuw element geïntroduceerd, aangezien deze toetsingsgrond
thans reeds in de praktijk wordt gehanteerd.Mede namens de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer merken wij op dat aan het verzoek van de VNG om in artikel 69
WRO aan te sluiten bij de algemene toezichtsregeling van afdeling 5.2 Awb
op dit moment niet kan worden tegemoetgekomen. Artikel 69 is niet alleen met
het oog op toezicht geschreven. Ook bij de voorbereiding van ruimtelijke beslissingen
kan het waarnemen van het betrokken gebied nodig zijn. Daarvoor is betreding
in de avond en nacht echter niet noodzakelijk. De juiste opzet van een toezichtregeling,
die onder meer ook op de bevoegdheidsverdeling betrekking heeft, is thans
nog onderwerp van studie. Daarbij speelt ook het onderscheid tussen eerste-lijns-
en tweede-lijnstoezicht een rol. Hierover zal uiteraard ook nog worden overlegd
met alle betrokken overheidsniveaus. Na afronding van een en ander zal de
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer een apart
voorstel tot wijziging van de WRO op dit punt kunnen indienen. Voor de vrees
van de VNG dat de verbetering van de toezichtregeling «tussen wal en
schip zal raken» behoeft dus geen grond te bestaan.Tenslotte verwijzen wij de leden van de Pvd-fractie wat het gevraagde
overgangsrecht betreft naar onze beantwoording van de vragen van de leden
van de D66-fractie in het algemeen deel van deze nota, waarin wij hebben aangegeven
dat de door de VNG gevraagde overgangsbepaling in de wet zal worden opgenomen.De leden van de VVD-fractie zouden de wijzigingen met het oog op het (bestuurlijk)
toezicht in de WRO eerst willen aanbrengen in het kader van het wetsvoorstel
tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (25 311). Zoals hiervoor
aangegeven, vloeit uit de derde tranche van de Awb slechts voort dat in dat
kader de criteria voor het onthouden van goedkeuring c.q. het weigeren van
een verklaring van geen bezwaar in de bijzondere wet moeten worden opgenomen.
Die wijzigingen moeten wel in het kader van het onderhavige wetsvoorstel worden
aangebracht, aangezien anders een leemte zou ontstaan in het toezichtsinstrumentarium.
Het is dan ook de bedoeling dat deze wijzigingen tegelijk in werking treden
met de derde tranche van de Awb, dus op 1 januari 1998, en niet – met
gebruikmaking van de mogelijkheid die hoofdstuk 11, artikel 1 biedt, pas op
een later tijdstip. Goedkeuring en verklaringen van geen bezwaarDe leden van de CDA-fractie wensen dat wordt bezien of goedkeuring en
beroep gescheiden zouden kunnen worden, bijvoorbeeld door beroep op de rechtbank
open te stellen. In de memorie van toelichting is uiteengezet dat gedeputeerde
staten bij de toetsing van bestemmingsplannen een dubbele rol hebben: enerzijds
een toezichthoudende functie, anderzijds een rol als «beroepsinstantie»
in verband met de bij hen tegen het bestemmingsplan ingebrachte bedenkingen.
Wellicht heeft de term «beroepsinstantie», hoewel tussen aanhalingstekens
geplaatst, hier enig misverstand gewekt. Anders dan de leden van de CDA-fractie
lijken te veronderstellen, betekent dit namelijk niet dat een bestemmingsplan
niet door de rechter zou kunnen worden getoetst. Tegen het goedkeuringsbesluit
van gedeputeerde staten staat namelijk beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State (zie artikel 28, zevende lid, WRO). Goedkeuring en beroep
zijn dus wel degelijk gescheiden.Voor het antwoord op de vraag van deze leden naar een eventuele aanpassing
van artikel 69 WRO verwijzen wij naar het hiervoor gegegeven antwoord op dezelfde
vraag van de leden van de PvdA-fractie. Onderdeel ADe leden van de fracties van de PvdA, de VVD en D66 hebben gevraagd of
de uitsluiting van de bezwaarschriftprocedure in artikel 2a, tiende lid, WRO
betreffende planologische kernbeslissingen niet vooruitloopt op beslissingen
die over de bezwaarschriftprocedure nog moeten worden genomen in het kader
van het kabinetsstandpunt over de evaluatie van de Awb. Dit is niet het geval,
aangezien ook thans reeds geen bezwaarschriftprocedure geldt met betrekking
tot deze besluiten. Thans is geen bezwaar mogelijk, omdat het gaat om besluiten
die «aan goedkeuring zijn onderworpen» (vgl. artikel 7:1, eerste
lid, onder b, Awb), namelijk goedkeuring door de Tweede Kamer en Eerste Kamer.
Aangezien echter goedkeuring ingevolge de derde tranche Awb zal worden gedefinieerd
als een besluit van een bestuursorgaan (art. 10:25 Awb), kan deze redenering
na de inwerkingtreding van de derde tranche niet meer worden gevolgd, omdat
de kamers der Staten-Generaal geen bestuursorganen zijn (vgl. art. 1:1, tweede
lid, onder b, Awb). Daarom moet op een andere wijze worden voorzien in het
niet van toepassing zijn van de bezwaarschriftprocedure, hetgeen is geschied
door die procedure uitdrukkelijk uit te sluiten in het voorgestelde artikel
2a, tiende lid, WRO. Het gaat dus in feite om een wetstechnische voorziening,
die geen wijziging brengt in de bestaande situatie. Van een vooruitlopen op
het kabinetsstandpunt inzake de evaluatie van de Awb is dus geen sprake. Onderdeel GDe gekozen formulering «gelijkgesteld met een besluit tot weigering
van de verklaring» in artikel 19, tweede lid, WRO heeft een louter wetstechnische
achtergrond, zo antwoorden wij op de vragen van de leden van de fracties van
de PvdA, de VVD en D66. Hiermee wordt namelijk aangesloten bij aanwijzing
61 van de Aanwijzingen voor de regelgeving, waarin is voorgeschreven om formuleringen
in de vorm van een fictie zoveel mogelijk te vermijden. Daarom is niet gekozen
voor de formulering «wordt geacht te zijn geweigerd». Zoals deze
leden terecht opmerken, kent artikel 10:31 een dergelijke formulering wel.
Het bleek in dat artikel echter in redactioneel opzicht minder eenvoudig om
een formulering in de vorm van een fictie te vermijden. Onderdeel PWat de formulering van artikel 46, zevende lid, WRO betreft, verwijzen
wij deze leden naar onze beantwoording van de vragen over de formulering van
artikel 19, tweede lid, WRO. ARTIKEL 6 Wet op de stads- en dorpsvernieuwing ARTIKEL 8 WoningwetIn antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie merken wij op
dat voor de voorgestelde wijzigingen met betrekking tot het bestuurlijk toezicht
in de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing (Wsdv) en de Woningwet (Ww) hetzelfde
geldt als hiervoor is uiteengezet ten aanzien van de voorgestelde wijzigingen
met betrekking tot het bestuurlijk toezicht in de WRO.Wat het toezicht op de naleving en het toezicht op de uitvoering betreft,
merken wij nog het volgende op. De desbetreffende bepalingen in de Wdsv (artikel
55) en de Ww (artikel 119) komen in grote lijnen overeen. De door de leden
van de fracties van de PvdA en het CDA aangehaalde opmerkingen
van de VNG over het soortgelijke artikel 69 WRO, waarop wij hierboven zijn
ingegaan, zijn aanleiding geweest om in overleg met de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer de betrokken bepalingen in de Wsdv en
de Ww in onderlinge samenhang nog eens te bezien. Dat heeft ertoe geleid dat
door middel van de bijgevoegde nota van wijziging de toezichtbepalingen in
beide wetten alsnog inhoudelijk met elkaar in overeenstemming zijn gebracht.
Het gaat om de artikelen 55 Wsdv en 100 en 119 Ww. Daarbij is ook het onderscheid
tussen toezicht op de naleving en toezicht op de uitvoering, dat voor beide
wetten van belang is, tot uitdrukking gebracht. ARTIKEL 8 WONINGWET Onderdeel LWat de formulering van artikel 50, zesde lid, Woningwet betreft, verwijzen
wij de leden van de fracties van PvdA, VVD en D66 naar onze beantwoording
van de vragen over de formulering van artikel 19, tweede lid, WRO.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,J. Kohnstamm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25464-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl