Vreemdelingenbeleid; Brief minister met nadere toelichting op de eenmalige regeling
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 758

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

19637 nr. 758

15-09-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamEerste asielaanvraag en tweede of volgende asielaanvragenContra-indicatiesAmbtshalve beoordelingGezinsherenigingTerugkeerDiscretionaire bevoegdheidInherente afwijkingsbevoegdheidStari MostOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 758BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 september 2003Tijdens het Algemeen Overleg op 10 september jl. over de eenmalige regeling
volgend uit het Hoofdlijnenakkoord heb ik toegezegd een aantal in uw Kamer
levende vragen nader te beantwoorden of toe te lichten. Met deze brief doe
ik die toezegging gestand.Eerste asielaanvraag en tweede of volgende asielaanvragenDiverse fracties hebben gevraagd waarom alleen de eerste asielaanvraag
wordt betrokken in de eenmalige regeling, en tweede of volgende asielaanvragen
niet.In de eerste plaats hecht ik er aan nog eens te benadrukken dat het belangrijkste
criterium uit de regeling wordt gevormd door het feit dat op de eerste asielaanvraag
nog niet onherroepelijk is beslist. Daarbij geldt onder meer als voorwaarde
dat deze eerste asielaanvraag vóór of op 27 mei 1998 moet
zijn ingediend en dat deze asielaanvraag op 27 mei 2003 nog openstaat.
Eventuele andere in de tussenliggende periode ingediende verblijfsrechtelijke
aanvragen zijn voor de beoordeling in het kader van de eenmalige regeling
niet relevant en staan derhalve niet aan het verlenen van een verblijfsvergunning
in het kader van de eenmalige regeling in de weg.Voor de tweede of volgende asielaanvraag geldt het volgende.De indiening van een tweede of volgende asielaanvraag veronderstelt dat
er sprake is van nieuwe feiten en omstandigheden. Onder de oude Vreemdelingenwet
was in sommige gevallen de indiening van een tweede of volgende asielaanvraag
noodzakelijk om dergelijke nieuwe feiten en omstandigheden in de procedure
te kunnen betrekken. Dit hield verband met het feit dat onder de oude Vreemdelingenwet
door de rechter ex tunc getoetst werd. Dit betekende feitelijk voor de asielzoeker
dat nieuwe feiten en omstandigheden nog wèl konden worden ingebracht
in de bezwaarfase van zijn procedure, maar niet meer in de beroepsfase. De
rechter kon in zijn beoordeling immers slechts rekening houden
met de feiten en omstandigheden zoals die in de bezwaarfase bij de IND bekend
waren en waarop de IND zijn bezwaarbeschikking baseerde.Diverse fracties in uw Kamer hebben aangegeven niet in te zien waarom
een asielzoeker die gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheden die de wet
biedt om tweede of volgende aanvragen in te dienen nu niet onder de eenmalige
regeling kan vallen.Het Nederlands rechtssysteem kent het basisprincipe van een vrije toegang
tot de rechter voor iedereen, dus ook de asielzoeker. Nadat een rechter tot
een definitieve eerste beslissing is gekomen, maakt degene ten aanzien van
wie de beslissing is genomen zelfstandig de afweging of er mogelijke nieuwe
feiten of omstandigheden zijn, die een hernieuwd beroep op het bestuursorgaan
en de rechter rechtvaardigen. Die afweging maakt de overheid niet voor betrokkene.
Respect voor het principe van het Nederlands rechtssysteem (vrije toegang
tot de rechter) kan de overheid niet worden tegengeworpen. Indien een asielzoeker
die in de beroepsfase wordt geconfronteerd met een voor hem negatieve onherroepelijke
uitspraak van de rechter («het definitieve nee») waardoor hij
uitgeprocedeerd raakt, toch besluit door te procederen om op die wijze langer
in Nederland te kunnen blijven, is niet de overheid verantwoordelijk voor
het feit dat betrokkene langdurig in Nederland verblijft maar de asielzoeker
zelf. Dientengevolge kan niet gesteld worden dat de Nederlandse overheid ook
in het verdere verblijf van betrokkene zou moeten berusten.Indien er daadwerkelijk sprake is van nieuwe feiten en omstandigheden
en deze zijn dermate van belang dat zij tot inwilliging van de tweede asielaanvraag
dienen te leiden, zal dit ook gebeuren. De vreemdeling heeft door het indienen
van een tweede aanvraag feitelijk een nieuwe kans gekregen. Wanneer echter
deze tweede asielaanvraag, net als de eerste, wordt afgewezen kan niet worden
gesteld dat de vreemdeling voor het indienen van een tweede of volgende aanvraag
en de daaruit voortvloeiende toepassing van rechtsmiddelen wordt gestraft.
Integendeel, de vreemdeling heeft consequent te horen gekregen dat hij niet
tot Nederland wordt toegelaten en derhalve het land dient te verlaten. Er
kan in een dergelijke situatie dus nimmer gesproken worden van inactiviteit
van de overheid, het langdurig verblijf is dan immers te wijten aan activiteit
van de asielzoeker zelf.Contra-indicatiesVerder zijn vragen gesteld over het onderscheid tussen overtredingen en
misdrijven in het contra-indicatiebeleid alsmede het tegenwerpen van de contra-indicatie
die volgt uit artikel 1F van het van het Vluchtelingenverdrag in relatie tot
gezinsleden.Ten aanzien van het eerste punt wil ik nogmaals benadrukken dat overtredingen
niet als contra-indicatie gelden. Een misdrijf vormt wél een contra-indicatie
ongeacht het feit of de betrokkene een transactie heeft geaccepteerd of veroordeeld
is tot een taakstraf, een onvoorwaardelijke geldboete of gevangenisstraf of
een vrijheidsontnemende maatregel.Met betrekking tot artikel 1F merk ik op dat op grond van de artikelen
3.77 en 3.107 van het Vreemdelingenbesluit 2000 in de Vreemdelingencirculaire
2000 (B1/2.2.4 en C1/5.13.3) de beleidsregel dat gezinsleden van een vreemdeling
aan wie artikel 1F is tegengeworpen in beginsel evenmin voor verblijf in aanmerking
komen, nader is uitgewerkt.Het wèl verlenen van een verblijfstitel aan gezinsleden zou betekenen
dat de vreemdeling aan wie 1F is tegengeworpen in de praktijk vrijwel zeker voor langere tijd feitelijk hier te lande zou kunnen verblijven. Dit
dankzij de rechten en voorzieningen die de gezinsleden dan zouden genieten
op grond van de verleende verblijfstitel. De beschreven situatie van een feitelijke
verlenging van het verblijf kan voorkomen indien de vreemdeling aan wie artikel
1F is tegengeworpen geen gehoor geeft aan de verplichting Nederland te verlaten
en indien een gedwongen verwijdering, gelet op het bepaalde in artikel 3 van
het EVRM, niet gerealiseerd kan worden.In het kader van de eenmalige regeling voert het te ver om uitgebreid
in te gaan op alle aspecten die met artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag
verband houden. Ik wil dan ook volstaan met aan te geven dat het uitzonderlijke
karakter van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag en het belang van de
openbare orde in deze gevallen zwaarder wegen dan het kunnen verstrekken van
een afhankelijke verblijfsvergunning aan de gezinsleden.Overigens kunnen gezinsleden natuurlijk wel op zelfstandige gronden (dus
op grond van hun eigen asielrelaas) in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
asiel.Ambtshalve beoordelingDoor een aantal leden van uw Kamer is gevraagd hoe ik zal handelen wanneer
vreemdelingen mij een brief schrijven met het verzoek om voor toepassing van
de eenmalige regeling in aanmerking te komen.Allereerst hecht ik er aan nogmaals te benadrukken dat brieven die ik
ontvang, beantwoord worden. In de tweede plaats wil ik – teneinde verwarring
te voorkomen – nog kort stilstaan bij vraag wat nu onder het begrip
«ambtshalve beoordeling» verstaan moet worden. Met de ambtshalve
beoordeling doel ik op het feit dat de IND op basis van de beschikbare gegevens
in zijn administratie, de criteria van de eenmalige regeling en uiteindelijke
een definitieve beoordeling op basis van de fysieke dossiers, op adequate
wijze kan aangeven welke individuele asielzoeker in aanmerking kan komen voor
vergunningverlening op basis van de eenmalige regeling. Hierbij geef ik nog
een keer aan dat de ambtshalve wijze van uitvoering van deze regeling, het
schrijven van brieven weinig zinvol maakt en wellicht bij betrokkenen alleen
maar bijdraagt aan het creëren van hoop en verwachting die achteraf veelal
geen waarheid wordt.Op vraag hoe omgegaan zal worden met individuele gevallen waarvan achteraf
kan worden vastgesteld dat zij ten onrechte niet onder de werking van de eenmalige
regeling zijn gebracht kan ik als volgt antwoorden. Zoals ik al heb aangegeven
ga ik er vanuit dat de IND zelfstandig op basis van de beschikbare gegevens
in zijn administratie de eenmalige regeling adequaat kan uitvoeren. Ik kan
echter nooit uitsluiten dat er in een enkel individueel geval achteraf blijkt
dat wel werd voldaan aan de criteria van de eenmalige regeling terwijl de
betreffende asielzoeker niet door de IND benaderd is. Mocht zich een dergelijk
geval voordoen dan zal de betreffende asielzoeker alsnog voor een verblijfsvergunning
in aanmerking komen. Ook hierbij wil ik nog eens expliciet aangeven dat het
alleen zin heeft mij te benaderen als evident is dat de betrokken asielzoeker
aan de criteria van de eenmalige regeling voldoet.Als blijkt dat de betreffende vreemdeling niet voldoet aan de criteria
van de eenmalige regeling, zal ik deze vreemdeling daarvan in kennis stellen.
Een dergelijk antwoord beschouw ik echter niet als een beschikking in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht, maar als een feitelijke mededeling waartegen
geen bezwaar en beroep openstaat.Indien een asielzoeker onder de regeling valt krijgt hij daarmee wat hij
wil, een verblijfsvergunning in Nederland. Derhalve heb ik als additionele
voorwaarde geformuleerd dat lopende procedures moeten worden ingetrokken.
De intrekking hoeft niet juridisch te worden afgedwongen maar is een
keuze van de betreffende asielzoeker. Deze keuze behelst de zekerheid van
een verblijfsvergunning op grond van de eenmalige regeling of de onzekere
uitkomst van de lopende procedure.GezinsherenigingDiverse fracties hebben vragen gesteld over de mogelijkheden voor gezinshereniging
in de eenmalige regeling. Indien aan één van de gezinsleden
een verblijfsvergunning op grond van de eenmalige regeling wordt verleend,
kan aan de overige op 27 mei 2003 in Nederland verblijvende gezinsleden,
voor zover zij ingevolge het gevoerde beleid inzake de feitelijke gezinsband
worden geacht feitelijk tot het gezin te behoren, zowel minder- als meerderjarigen,
eveneens verblijf worden toegestaan. Voorwaarde is ook dat de betreffende
gezinsleden op 27 mei 2003 eveneens in afwachting waren van een definitieve
beslissing omtrent een verblijfsvergunning. Uiteraard is ook het contra-indicatiebeleid
van toepassing. Gezien de ratio van de regeling kan het alleen gaan om gezinsleden
die eveneens in onzekerheid verkeren omtrent de definitieve beslissing op
een ingediende aanvraag om een verblijfsvergunning. Aan deze gezinsleden wordt
eveneens een verblijfsvergunning regulier op grond van deze regeling verleend,
indien zij hun openstaande procedure intrekken.Indien de gezinsleden van een vreemdeling die in aanmerking komt voor
een verblijfsvergunning op basis van de regeling wel in Nederland verblijven,
maar geen openstaande aanvraag (meer) hebben (dus uitgeprocedeerd zijn) is
het reguliere gezinsherenigingsbeleid onverkort van toepassing, inclusief
het paspoort- en mvv-vereiste. Ik benadruk dat deze gezinsleden niet voor
toepassing van de regeling in aanmerking komen, maar een reguliere aanvraag
voor gezinshereniging moeten indienen.Ditzelfde geldt voor de toelating van gezinsleden die buiten Nederland
verblijven. Ook op hen is het reguliere gezinsherenigingsbeleid onverkort
van toepassing.TerugkeerDoor enkele leden is mij de vraag gesteld of asielzoekers die onder de
oude Vreemdelingenwet vallen ooit te horen hebben gekregen dat zij Nederland
dienden te verlaten. Hierop kan ik bevestigend antwoorden.Doelstelling van het terugkeerbeleid, zowel onder de oude als de nieuwe
Vreemdelingenwet, is het bewerkstelligen van de terugkeer naar het land van
herkomst of indien de vreemdeling geen medewerking verleent aan en geen gehoor
geeft aan de vertrekverplichting het beëindigen van de voorzieningen.
Het terugkeerbeleid is met de komst van de nieuwe wet niet gewijzigd. In het
verleden bestonden er verschillende procedures die moesten worden doorlopen
om terugkeer te bewerkstelligen of in voorkomend geval de voorzieningen van
uitgeprocedeerde asielzoekers te beëindigen. Het zogeheten stappenplan
III, het stappenplan 2000 en het stappenplan in het kader van de Zorgwet VVTV.
In de terugkeernotitie van juni 1999 van het tweede paarse kabinet is vastgelegd
dat na iedere negatieve beslissing in de asielprocedure, van zowel de overheid
als de rechtbank, de asielzoeker te horen krijgt wat de consequenties van
die beslissing zijn, wat van de asielzoeker wordt verlangd en waar hij ondersteuning
kan krijgen om de terugkeer zelfstandig te regelen. De opvangverlenende instantie,
het Centraal orgaan Opvang Asielzoekers (COA) of de gemeente, voert deze taak
uit. Daarnaast voert de Vreemdelingendienst (VD) een gesprek met iedere individuele
asielzoeker bij de uitreiking van de eerste negatieve beschikking over de
gevolgen van die beschikking en wordt, in dat gesprek de asielzoeker aangezegd
Nederland te verlaten. Na de negatieve uitkomst van de beroepsprocedure
voert de VD met iedere asielzoeker wederom een gesprek waarin de asielzoeker
nogmaals gewezen wordt op zijn vertrekverplichting. Er zijn dus verschillende
momenten onder stappenplan 2000 en de Zorgwet VVTV waarop de asielzoeker te
horen krijgt dat hij Nederland dient te verlaten. Bovendien moet de opvangverlenende
instantie voor uitgeprocedeerde asielzoekers die onder een dergelijk stappenplan
vallen bij de rechter nog een titel tot ontruiming verkrijgen om de woonruimte
te mogen ontruimen als de asielzoeker na de finale vertrektermijn nog niet
was vertrokken. In de toets bij de rechter wordt het zorgvuldig optreden door
de overheid kritisch bekeken. Met de meeromvattende beschikking uit de Vreemdelingenwet
2000 behoort deze laatste procedure tot het verleden.De meeste vragen waren echter gericht op stappenplan III. Onder dit stappenplan
hebben alle mensen, die tenminste één asielprocedure hebben
afgerond, te horen gekregen dat zij Nederland dienden te verlaten. In de afwijzende
beschikking was daartoe tevens een passage opgenomen dat de «asielzoeker
Nederland binnen 28 dagen diende te verlaten». Iedere asielzoeker werd
vervolgens door de VD voor een gesprek gevorderd zodra ze rechtmatig verwijderbaar
waren geworden. In het gesprek met de VD werd de asielzoeker zorgvuldig voorgelicht
over de medewerking die van hem verlangd werd om terugkeer mogelijk te maken
en wat de consequenties waren van het niet meewerken. Indien hij niet binnen
een redelijke termijn was vertrokken en uitzetting nog niet mogelijk was,
werd een brief uitgereikt waarin hem nogmaals werd medegedeeld dat hij Nederland
diende te verlaten. Deze gesprekken werden zonodig met een tolk gevoerd. Indien
men zelf verkoos niet op deze gesprekken te verschijnen kon niets anders geconcludeerd
worden dan dat de asielzoeker niet meewerkte aan zijn terugkeer. Ook dit stappenplan
eindigde, wanneer niet werd teruggekeerd of uitgezet, in een laatste toets
bij de rechter over het zorgvuldig handelen van de overheid alvorens een titel
tot ontruiming werd afgegeven. Indien de vreemdeling nooit te horen zou hebben
gekregen of tenminste te kennen zou hebben gekregen dat hij Nederland diende
te verlaten zou geen rechter een titel tot ontruiming hebben afgegeven.In antwoord op de vraag over de stand van zaken met betrekking tot het
project «Maatwerk bij Terugkeer» van Cordaid kan ik het volgende
berichten. Het project van Cordaid «Maatwerk bij Terugkeer» is
een samenwerkingsverband met Centraal Missie Commissariaat en de Internationale
Organisatie voor Migratie. Gebruikmakend van het internationale netwerk van
Cordaid verlenen zij assistentie bij zelfstandige terugkeer en bieden zij
ondersteuning bij het reïntegratieproces door onder andere het bemiddelen
bij het vinden van werk, huisvesting en onderwijs.Sinds de start van het project in december 2001 zijn circa 345 aanvragen
voor deze ondersteuning ontvangen. Daarvan zijn uiteindelijk 66 alleenstaanden
en gezinnen met bemiddeling van Cordaid teruggekeerd en 16 aanvragers zijn
zonder bemiddeling van het project vertrokken. Er zijn nog 129 aanvragen in
behandeling. Het bureau bemiddelt momenteel in 54 landen.In de nabije toekomst heeft het project een uitbreiding van de capaciteit
gepland met het oog op het behandelen van een toenemend aantal bemiddelingsaanvragen
en zullen ze trachten aan te sluiten op terugkeerinitiatieven in andere Europese
landen. Dit is een van de zaken onderwerpen die ik zal meenemen in mijn toegezegde
notie over de aanpak van de terugkeer. Overigens ben ik voornemens om onder meer prioriteit te geven aan Europese
samenwerking op het gebied van terugkeer tijdens het Nederlandse voorzitterschap
in de tweede helft van 2004. Dit past ook in mijn streven naar een actief
terugkeerbeleid.Discretionaire bevoegdheidDe Vreemdelingenwet 2000 geeft de Minister de bevoegdheid beleidsregels
te formuleren. De eenmalige regeling is een voorbeeld van een dergelijke beleidsregel.
Vanuit een oogpunt van rechtszekerheid dient een materiële wijziging
in de toepassing van de geformuleerde beleidsregel niet via afwijking, maar
via een overeenkomstig artikel 3:42 van de Algemene wet bestuursrecht bekend
te maken wijziging van de beleidsregel te geschieden.Inherente afwijkingsbevoegdheidDe inherente afwijkingsbevoegdheid vindt haar grondslag in artikel 4:84
van de Algemene wet bestuursrecht. In dit artikel wordt bepaald: «Het
bestuursorgaan handelt overeenkomstig de beleidsregel, tenzij dat voor een
of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben die wegens bijzondere omstandigheden
onevenredig zijn in verhouding tot de met de beleidsregel te dienen doelen».
Dit artikel geldt voor besluiten van het bestuursorgaan in zijn algemeenheid
en is dus niet beperkt tot besluiten van het bestuursorgaan in het kader van
Vreemdelingenwet 2000.Dat wil dus zeggen dat het bestuursorgaan bij het nemen
van de beslissing beziet of het volgen van de beleidsregel in het
concrete geval wegens bijzondere omstandigheden tot onevenredig nadeel voor
betrokkene leidt. Is dat niet het geval – en dat hoort ook zeer grote
uitzondering te zijn, anders is de geformuleerde beleidsregel niet goed –
dan neemt het bestuursorgaan de beslissing conform de beleidsregel.Vervolgens beoordeelt de rechter – in het geval dat beroep wordt
ingesteld – of het bestuursorgaan in redelijkheid tot de bestreden beslissing
is kunnen komen. De vreemdeling kan in zijn beroepschrift aangeven om welke
redenen hij meent dat de beschikking onjuist is. De rechter zal vervolgens
de zaak op basis van het ingediende beroepschrift behandelen en beoordelen
of hetgeen in het beroepsschrift wordt gesteld zou moeten leiden tot vernietiging
van de bestreden beschikking. Nadat het bestuursorgaan de beslissing heeft
genomen is er geen inherente afwijkings-bevoegdheid meer.Diverse fracties hebben vragen gesteld over de toepassing van de inherente
afwijkingsbevoegdheid, met name ten aanzien van vreemdelingen die zijn uitgeprocedeerd.
Voor uitgeprocedeerde asielzoekers kan de inherente afwijkingsbevoegdheid
geen soelaas bieden. De mededeling aan een uitgeprocedeerde asielzoeker dat
ik in zijn individuele geval geen gebruik maak van mijn inherente afwijkingsbevoegdheid
is een feitelijke mededeling die ik niet vatbaar acht voor bezwaar en beroep.Stari MostDiverse fracties hebben gevraagd of het klopt dat bij de behandeling van
de door Stari Most aangedragen individuele gevallen niet conform het UNHCR
advies gehandeld zou zijn. Ik deel u nogmaals mee dat alle zaken – conform
UNHCR-advies – individueel beoordeeld zijn en dat daarbij wel degelijk
rekening gehouden is met trauma's en humanitaire aspecten. In tegenstelling
tot het oordeel van UNHCR, die terugkeer definieert als terugkeer naar voormalige
woonplaats, geldt op basis van onze regels dat terugkeer naar het land mogelijk
moet zijn. Asielzoekers uit Srebrenica hebben een verblijfsalternatief in
Bosnie-Herzegovina. Zij kunnen zich dus ook vestigen in plaatsen
vanwaar zij niet afkomstig zijn. Voor zover zich onder deze groep Bosnische
asielzoekers ook personen bevinden die getraumatiseerd zijn, dan wil ik uw
Kamer er op wijzen dat tot de door Nederland ondersteunde projecten, waarnaar
ik verwees in mijn antwoord op vraag 84 in mijn brief van 9 september
2003, ook projecten behoren die speciaal voor traumaverwerking zijn bedoeld.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-758.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl