Solidariteit in de ziektekostenverzekeringen; Brief minister met nota over solidariteit in de ziektekostenverzekeringen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26288, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-11-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26288 nr. 1

12-11-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamDE VERDELING VAN DE (PREMIE)LASTEN IN HET TWEEDE COMPARTIMENT 1. Aanleiding2. Historie3. Vormen van solidariteitTabel 1. Vormen van solidariteit in de ZFW en particuliere
verzekeringen. 4. Ziekenfondswet 4.1 Risico-solidariteitTabel 2. Premie/kosten naar categorie ziekenfondsverzekerden. Ziek en gezondAlleenstaand en (echt)paarOud en jong4.2. InkomenssolidariteitTabel 3. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen voor ziekenfondsverzekerden. 5. Particuliere verzekering 5.1. Risico-solidariteitTabel 4. Premie/kosten per categorie voor particulier
verzekerden. Ziek en gezondAlleenstaand en (echt)paarOud en jong5.2. InkomenssolidariteitTabel 5. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen. 6. SamenvattingTabel 6. Premie/kosten per categorie. Grafiek 1. Kosten/premie naar inkomen. Tabel 7. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen. BIJLAGETabel B1. Aantal verzekerden 1997a (mln) Tabel B2. Premieheffing 1997 Ziekenfondswet. Tabel B3. Premiestelling 1997 particuliere verzekering. Bijlage kosten ZFW 65+ en WTZ 65+
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26288Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 288Solidariteit in de ziektekostenverzekeringennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 november 1998Hierbij zend ik u een nota over solidariteit in de ziektekostenverzekeringen,
waarin tevens wordt ingegaan op de kosten van 65-plussers in ZFW en WTZ, dit
naar aanleiding van een toezegging aan de Kamer tijdens het debat over de
WTZ98.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers DE VERDELING VAN DE (PREMIE)LASTEN IN HET TWEEDE COMPARTIMENT 1. AanleidingTijdens het debat over de Wtz 1998 op 16 juni 1998 heeft de Kamer gevraagd
om een notitie over de verdeling van de (premie)lasten in de zorgverzekering.In deze notitie wordt dit verzoek van de Kamer uitgewerkt. Hierbij wordt
alleen gekeken naar de uitgaven in het tweede compartiment met dien verstande
dat de publiek-rechtelijke ziektekostenverzekeringen niet in de analyse worden
meegenomen.De notitie is als volgt opgebouwd. In paragraaf 2 wordt kort de historie
van het ziektekostenstelsel weergegeven. Dit overzicht maakt duidelijk welke
keuzes – impliciet dan wel expliciet – in het verleden zijn gemaakt
met betrekking tot de lastenverdeling van ziektekostenpremies en de solidariteit
tussen de diverse categorieën verzekerden. Paragraaf 3 beschrijft
diverse vormen van solidariteit. De paragrafen 4 en 5 gaan in op de vormen
van solidariteit in respectievelijk de ZFW en de particuliere verzekeringen.
Paragraaf 6 bevat een samenvatting met een korte conclusie. In bijgevoegde
bijlage zijn de technische uitgangspunten voor de becijferingen in de notitie
beschreven, terwijl tevens wordt ingegaan op de kostenverschillen tussen particuliere
en ZFW-verzekerde 65-plussers. 2. HistorieTot 1941 werden ziekenfondsen opgericht op vrijwillige basis. Met ingang
van 1941 werd met het Ziekenfondsbesluit een wettelijke basis gelegd voor
de ziekenfondsen. Vanaf dat moment bestond er een verplichte ziekenfondsverzekering
(met inkomensafhankelijke premieheffing) voor werknemers tot een bepaald looninkomen
en een particuliere verzekering voor het overige deel van de bevolking. In
de loop der jaren is de groep van verzekerden die toegang tot de verplichte
ziekenfondsverzekering heeft enkele malen gewijzigd. In 1966 werd de Ziekenfondswet
van kracht. Er kwam een verplichte verzekering voor werknemers en daarmee
gelijkgestelden (bijvoorbeeld personen met een uitkering), een bejaardenverzekering
voor personen van 65 jaar en ouder en een vrijwillige verzekering voor hen
die niet onder de verplichte verzekering of de bejaardenverzekering vielen.
De vrijwillige ziekenfondsverzekering was een door de ziekenfondsen uitgevoerde
zorgverzekering met acceptatieplicht waarbij de overheid de nominale premie
en het verzekeringspakket vaststelde. Iedere particulier verzekerde die dat
wenste kon toetreden tot deze verzekering.In de particuliere verzekeringen was er in de jaren vijftig en zestig
niet of nauwelijks sprake van risicoselectie en premiedifferentiatie. De snel
stijgende kosten in de gezondheidszorg en de toenemende concurrentie zorgden
ervoor dat in de jaren zeventig risico-selectie een steeds profijtelijker
zaak werd en dit leidde dan ook tot een toenemende premiedifferentiatie door
particuliere ziektekostenverzekeraars. In de jaren tachtig introduceerden
de particuliere verzekeraars een systeem van leeftijdsafhankelijke premies.
De leeftijdsafhankelijke premies maakten het voor ouderen die aangewezen waren
op een particuliere verzekering moeilijk om een verzekering af (of over) te
sluiten. Er ontstond een toestroom van particulier verzekerden met een slecht
risico naar de vrijwillige ziekenfondsverzekering. De exploitatie van de vrijwillige
ziekenfondsen kwam hierdoor onder druk te staan. Vanwege de toenemende
exploitatietekorten besloot de overheid in 1986 om de vrijwillige ziekenfondsverzekering
op te heffen. Om toch een ziektekostenverzekering voor iedereen mogelijk te
maken werd de WTZ (Wet op toegang tot ziektekostenverzekering) op 1 april
1986 ingevoerd. In deze wet werd bepaald dat particuliere verzekeraars een
acceptatieplicht hadden tegen een door de overheid vast te stellen premie
en verzekeringspakket. Het verlies op de verzekeringspolis van deze verzekerden
werd omgeslagen over alle particulier verzekerden. In 1994 is deze mogelijkheid
beperkt. Geen omslag was meer mogelijk voor particulier verzekerden die gebruik
maakten van de meerbetalingsregeling.In 1994 werd de Wet Van Otterloo van kracht die bepaalde dat bejaarden
tot een bepaald inkomen verplicht verzekerd waren via de Ziekenfondswet en
dat bejaarden boven die inkomensgrens particulier verzekerd waren. In 1997
is de inkomensgrens tweemaal naar boven bijgesteld. Met ingang van 1998 is
de wet Herstructurering Ziekenfondswet van kracht geworden. Deze wet herstelde
het principe van vóór de Wet Van Otterloo namelijk: «het
blijf zitten waar je zit» principe. Dit betekent dat ziekenfondsverzekerden
die 65 jaar worden, verplicht verzekerd blijven via de Ziekenfondswet. Particulier
verzekerden die 65 jaar worden kunnen gebruik maken van een opt-in regeling.
Zij kunnen kiezen voor een ziekenfondsverzekering voorzover hun belastbaar
huishoudinkomen lager is dan f 39 550,– (in 1998).Vormen van vrijwillige zorgverzekering met een element van solidariteit
bestaan al heel lang. De vrijwilligheid is echter nooit een basis gebleken
voor een probleemloze financiering. Steeds was wetgeving nodig om een scheve
lastenverdeling te corrigeren. De ontwikkelingen in de laatste jaren zijn
niet anders geweest. De Wet Van Otterloo is tot stand gekomen omdat de Tweede
Kamer vond dat bejaarden met een laag inkomen en een particuliere verzekering
een te hoge premie moesten betalen. Met andere woorden: de wijze van premieheffing
in de particuliere markt kon naar de mening van de Kamer geen oplossing bieden
voor de onevenwichtige (premie)lastenverdeling en het gebrek aan solidariteit.
De oplossing kon gevonden worden door deze verzekerden toegang te geven tot
de ZFW. 3. Vormen van solidariteitSolidariteit kan worden omschreven als: het bewustzijn van saamhorigheid
en de bereidheid om de consequenties daarvan te dragen. In de zorgverzekering
kan onderscheid worden gemaakt naar risico- en inkomenssolidariteit. De risico-solidariteit
valt uiteen in de solidariteit tussen ziek en gezond, alleenstaand en (echt)paar
alsmede oud en jong (65+/65-). De inkomenssolidariteit heeft betrekking op
hoge en lage inkomens. In het tweede compartiment is de mate waarin deze vormen
van solidariteit zich voordoen afhankelijk van de verzekeringsvorm. In de
ZFW komen alle hierboven onderscheiden solidariteitsvormen voor.In de particuliere verzekering is de solidariteit beperkt tot ziek en
gezond en jong en oud via de WTZ. Solidariteit tussen alleenstaanden en (echt)paren
en tussen hoge en lage inkomens komt in de particuliere verzekering niet voor,
gegeven de nominale premieheffing per verzekerd individu. Wel is er nog een
(beperkte) solidariteit met premiebetalers in de ZFW via de zogenaamde MOOZ-bijdrage.
Daarnaast betalen de particulier verzekerden via de rijksbijdrage buiten het
verzekeringsstelsel om mee aan de Ziekenfondswet.In onderstaande tabel is deze solidariteit kort weergegeven. Tabel 1. Vormen van solidariteit in de ZFW en particuliere
verzekeringen.  ZFWParticulierRisico-solidariteit  – Ziek en gezondjaja– Alleenstaande en (echt)paarjanee – Oud
en jongjaja Inkomenssolidariteit  –
Hoge en lage inkomensjanee4. Ziekenfondswet 4.1 Risico-solidariteitOm enig inzicht te geven in de mate van risico-solidariteit is voor een
aantal categorieën (alleenstaanden, eenoudergezinnen, (echt)paren echtpaar
met en zonder kinderen) een gemiddelde premie per polis berekend. Deze is
vervolgens gedeeld door de gemiddelde kosten per polis. Het aldus resulterende
verhoudingscijfer wordt in het vervolg aangeduid als de P/K-ratio. De gemiddelde
premie is berekend op basis van een inkomensverdeling die gebaseerd is op
gegevens van het CBS. De gemiddelde kosten voor elke categorie ziekenfondsverzekerden
zijn berekend op basis van gegevens van de Ziekenfondsraad. Een P/K-ratio
groter dan één betekent dat de gemiddelde premie die betaald
moet worden hoger is dan de gemiddelde kosten die de desbetreffende categorie
heeft.In de eerste kolom van tabel 2 zijn de door ZFW-verzekerden te betalen
premies sec verwerkt. Gemiddeld betaalt een ZFW-verzekerde ongeveer 70 procent
van zijn schade zelf (zie de laatste regel). De overige 30 procent wordt gefinancierd
via de MOOZ-bijdragen door particulier verzekerden en de rijksbijdrage. Tabel 2. Premie/kosten naar categorie ziekenfondsverzekerden.  excl.
rijksbijdrage & MOOZ-bijdrageincl. rijksbijdrage & MOOZ-bijdragealleenstaand1,41,9 een oudergezin0,71(echt)paar zonder kinderen1,31,7 (echt)paar met kinderen0,81,1gemiddeld 65-1,11,4   65+ alleenstaand0,30,565+ (echt)paar0,20,4 gemiddeld 65+0,20,4   Gemiddeld totaal0,71Ziek en gezondIn de Ziekenfondswet wordt voor acceptie en premieheffing geen onderscheid
gemaakt tussen mensen met een goede en een slechte gezondheid. Een ziekenfonds
moet iedere verzekerde die recht kan doen gelden op een ziekenfondsverzekering
accepteren ongeacht de gezondheidsrisico's. De premiestelling is onafhankelijk
van de gezondheidsrisico's van de verzekerde. Er bestaat dus een volledige
solidariteit tussen ziek en gezond in de Ziekenfondswet. Alleenstaand en (echt)paarUit tabel 2 blijkt dat alleenstaande ziekenfondsverzekerden (verzekerden
die alleen op een polis staan) gemiddeld 1,4 maal hun gemiddelde kosten betalen.
Het gaat hier om gemiddelden. Voor mensen met lage inkomens zal het cijfer
lager zijn en voor mensen met een relatief hoger inkomen zal het cijfer hoger
uitvallen. Een alleenstaande die een halve week werkt (inkomen op de helft
van het wettelijk minimumloon) betaalt bijvoorbeeld 0,7 maal zijn kosten,
terwijl een alleenstaande boven de premiegrens gemiddeld 2,1 maal zijn kosten
betaalt.Uit tabel 2 blijkt dat niet alleen alleenstaanden maar ook (echt)paren
zonder kinderen meer betalen dan hun gemiddelde eigen kosten. Eenouder gezinnen
en (echt)paren met kinderen betalen daarentegen een premie die lager is dan
hun gemiddelde lasten. Oud en jongVoor 65- bedraagt de P/K-ratio (exclusief rijksbijdrage en MOOZ) gemiddeld
1,1. Voor 65+ is dit 0,2. De 65-minners betalen gemiddeld ongeveer hun eigen
kosten, terwijl 65-plussers slechts een deel van hun kosten zelf betalen.
Het aldus resulterende tekort in het Ziekenfonds wordt op een andere wijze
gefinancierd. Dit gebeurt via de rijksbijdrage (ruim 6 mld) en in mindere
mate door de MOOZ (circa 0,7 mld). 4.2. InkomenssolidariteitIn tabel 3 zijn de premie en eigen betalingen voor ziektekosten die samenhangen
met het tweede compartiment uitgedrukt als percentage van het netto besteedbaar
inkomen. Uit onderstaande cijfers blijkt dat alleenstaanden en (echt)paren
(kostwinner met partner zonder inkomen en twee kinderen) in de Ziekenfondswet
bijna evenveel betalen. Tabel 3. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen voor ziekenfondsverzekerden.  alleenstaand(echt)paarminimum14%11% modaal15%13%5. Particuliere verzekering 5.1. Risico-solidariteitIn tabel 4 is voor particulier verzekerden aangegeven of zij als groep
meer of minder dan hun gemiddelde kosten betalen. Zonder de wettelijke heffingen
is verondersteld dat 65-minners gemiddeld hun eigen kosten betalen. Inclusief
de wettelijke heffingen betalen alle particulier verzekerden tesamen iets
meer dan hun eigen kosten vanwege de MOOZ-bijdrage voor de Ziekenfondswet. Tabel 4. Premie/kosten per categorie voor particulier
verzekerden.  excl.
MOOZ- en WTZ-bijdrageincl. MOOZ- en WTZ-bijdrage alleenstaand1,01,4een oudergezin1,01,4 (echt)paar zonder kinderen1,01,4(echt)paar met kinderen1,01,4 gemiddeld 65-1,01,4   65+ alleenstaand0,50,5a65+(echt)paar0,50,5agemiddeld 65+0,50,5a   Gemiddeld
totaal0,81,1a) Door afronding blijft de P/K-ratio 0,5 met en zonder de MOOZ. De 65-plusser
betaalt sinds 1 januari 1998 geen WTZ omslagbijdrage meer. In de berekeningen
is de afschaffing verwerkt. Ziek en gezondIn de particuliere verzekering bestaat geen inkomenssolidariteit maar
wel een risicosolidariteit. De premie die een particulier verzekerde betaalt
wordt vooral door leeftijd bepaald. Naarmate de leeftijd toeneemt stijgt de
premie. Gemiddeld betalen jongeren te veel premie en ouderen te weinig. De
verzekeraar vormt gedurende de looptijd van de verzekering een reserve waarin
de teveel betaalde premie wordt gestort. Als de verzekerde ouder wordt en
de premie gemiddeld niet meer kostendekkend is wordt de reserve aangesproken.Door collectieve contracten, gratis medeverzekering van het derde en volgende
kind en de keuzevrijheid ten aanzien van de hoogte van het eigen risico kan
de eerder genoemde solidariteit groter of kleiner worden.In tegenstelling tot ziekenfondsen hoeft de particuliere verzekeraar niet
iedereen te accepteren voor een maatschappij-polis. De verzekeraar is wel
verplicht om iedereen een SPP (StandaardPakketPolis) aan te bieden. Ongeveer
100 000 mensen die jonger zijn dan 65 jaar hebben een dergelijke polis.
Daarnaast zijn er nog circa 125 000 studenten en 400 000 bejaarden
met een dergelijke polis.Het tekort op een SP(P)-polis mag worden omgeslagen over de overige particulier
verzekerden tot 65 jaar via de zogenaamde WTZ-omslagbijdrage. Sinds 1994 mag
het tekort van nieuwe particulier verzekerden die jonger zijn dan 65 jaar
en geen student zijn niet worden meegenomen in de WTZ-omslagbijdrage.De solidariteit tussen zieken en gezonden onder de 65 jaar is aanwezig
voor zover het gaat om studenten en circa 100 000 verzekerden met een
slechte gezondheid, immers zij vallen onder de hierboven genoemde groepen.
Maar het grootste deel van de particulier verzekerden betaalt gemiddeld zijn
eigen kosten (circa 85%). De overige particulier verzekerden (circa 15%) hebben
een polis waarvan de kosten voor een deel worden omgeslagen over de particulier
verzekerden jonger dan 65 jaar. Het grootste deel van deze verzekerden met
een niet kostendekkende premie betreft ouderen (circa 65%). Alleenstaand en (echt)paarIn tegenstelling tot de Ziekenfondswet wordt in de particuliere verzekering
de premieheffing op individuele basis geregeld en wordt er geen onderscheid
gemaakt naar samenlevingsvormen. Iedereen betaalt zijn eigen premie. Medeverzekering
tegen een veel lagere premie zoals in de Ziekenfondswet kent de
particuliere verzekering in beginsel niet (met uitzondering van de gratis
medeverzekering van het derde en volgende kind op een aantal polissen). Oud en jongIn de particuliere verzekering zou zonder overheidsingrijpen vrijwel geen
solidariteit bestaan. De overheid heeft via de WTZ ingegrepen in de particuliere
markt en daar gezorgd voor een meer evenwichtige lastenverdeling tussen oud
en jong. Verzekerden die 65 jaar en ouder zijn betalen een door de overheid
vastgestelde premie die gemiddeld lager is dan de gemiddelde kosten binnen
deze groep. Het tekort dat verzekeraars hierdoor lijden mogen zij verhalen
op alle particulier verzekerden die jonger zijn dan 65 jaar via de WTZ-omslagbijdrage.
Via de MOOZ bestaat een verplichte solidariteit tussen ziekenfonds- en particulier
verzekerden ter bekostiging van het – mede door de instroom uit de particuliere
verzekering – relatief grote aantal 65-plussers in de Ziekenfondswet. 5.2. InkomenssolidariteitIn tabel 5 zijn de ziektekostenpremies en eigen betalingen van particulier
verzekerden (b.v. zelfstandigen) in het tweede compartiment uitgedrukt als
percentage van het netto besteedbaar inkomen. Voor particulier verzekerden
met een inkomen lager dan de loongrens is een netto besteedbaar inkomen uitgegaan
van dat vergelijkbaar is met het netto besteedbaar inkomen van ziekenfondsverzekerden.In de particuliere verzekering is de premie volledig nominaal. Dit betekent
dat lage inkomens een hoger percentage van hun besteedbaar inkomen betalen
aan ziektekosten. Omdat de premie onafhankelijk is van de gezinssamenstelling
betalen (echt)paren een hoger percentage van hun netto besteedbaar inkomen
aan ziektekosten dan alleenstaanden. In tegenstelling tot de Ziekenfondswet
waar ongeveer 10 tot 15 procent van het besteedbaar inkomen aan ziektekosten
wordt besteed (zie tabel 3), lopen de percentages in de particuliere verzekering
behoorlijk uiteen. Met name (echt)paren met lage inkomens zijn een relatief
groot deel van hun inkomen kwijt aan ziektekosten. Tabel 5. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen.  alleenstaand(echt)paarminimum10%24% modaal6%16%2x modaal4%11%6. SamenvattingDe aard en omvang van de solidariteit tussen verzekerden in de ziekenfondsverzekering
en in de particuliere verzekering zijn zeer verschillend.In de particuliere verzekering is sprake van een beperkte solidariteit
die vorm krijgt via de WTZ. In de Ziekenfondswet kent de solidariteit een
aantal vormen. Niet alleen bestaat er solidariteit tussen ziek en gezond maar
ook tussen alleenstaanden en (echt)paren alsmede oud en jong. Bovendien is
er in de Ziekenfondswet sprake van inkomenssolidariteit.In tabel 6 is te zien dat in de ZFW alleenstaanden gemiddeld 1,4 keer
hun kosten betalen. Voor (echt)paren zonder kinderen geldt ongeveer hetzelfde.
(Echt)paren met kinderen alsmede de 65-plussers betalen gemiddeld
een premie die lager ligt dan hun ziektekosten. In de particuliere verzekering
betaalt iedereen – met uitzondering van de 65-plussers – ongeacht
de gezinssamenstelling gemiddeld een premie waarmee de gemiddelde kosten worden
gedekt. Particulier verzekerden jonger dan 65 jaar betalen 1,4 keer hun kosten.
Dat is inclusief MOOZ en WTZ. Tabel 6. Premie/kosten per categorie.  ZFWParticulier
incl MOOZ en WTZ alleenstaand1,41,4 een oudergezin0,71,4(echt)paar zonder kinderen1,31,4 (echt)paar met kinderen0,81,4Gemiddeld 65-1,11,4    65+alleenstaand0,30,565+(echt)paar0,20,5 Gemiddeld 65+0,20,5   Totaal gemiddeld0,71,1In grafiek 1 is voor alleenstaanden, (echt)paren met kinderen en 65-plussers
de P/K-ratio afgezet tegen het inkomen. Daarin is te zien dat voor ziekenfondsverzekerde
alleenstaanden de kosten/premie oploopt tot boven de 2,0 voor inkomens boven
de premiegrens (circa f 53 000). Voor particulier verzekerde is
de factor 1,4 ongeacht het inkomen.De grafiek geeft een paar «knikken» te zien die samenhangen
met het verzekeringsstelsel. Zo geldt voor 65-minners in de ZFW een premiegrens
van f 51 939 (1997). Dit betekent dat boven dit inkomen in de grafiek
een horizontale lijn ontstaat omdat ziekenfondsverzekerden met een inkomen
boven de premiegrens allemaal dezelfde premie betalen. Verzekerden met een
inkomen boven de loongrens f 60 750 (1997) moeten zich particulier
verzekeren en betalen een particuliere premie. Particulier verzekerden met
een maatschappij-polis gaan dan aanzienlijk minder betalen in vergelijking
tot iemand die ziekenfondsverzekerd is. Dit is de verklaring voor de forse
val van de P/K-ratio bij f 60 750. Voor verzekerden van 65 jaar
en ouder is er een forse «knik» bij f 38 300 (1997)
omdat boven dit inkomen een particuliere verzekering moet worden afgesloten. Grafiek 1. Kosten/premie naar inkomen. De grotere mate van solidariteit in de ZFW blijkt ook als gekeken wordt
naar de premie en eigen betalingen voor de ziektekosten als percentage van
het netto besteedbaar inkomen. Alleenstaanden die ziekenfondsverzekerd zijn
betalen ongeveer hetzelfde percentage als (echt)paren die met meer personen
verzekerd zijn. Voor particulier verzekerden geldt het omgekeerde. Alleenstaande
particulier verzekerden betalen relatief weinig, terwijl (echt)paren met kinderen
meer betalen. Vooral particulier verzekerden met een laag inkomen betalen
een groot deel van hun netto besteedbaar inkomen aan ziektekosten (zie tabel
7).De verschillende vormen van solidariteit maken het mogelijk dat huishoudens
met gelijke draagkracht in zeer verschillende mate bijdragen aan de financiering
van de gezondheidszorg. Naarmate het inkomen van huishoudens toeneemt, neemt
het inkomensaandeel besteed aan zorg af.1Tabel 7. Premie en eigen betalingen voor ziektekosten
(tweede compartiment) als % van netto besteedbaar inkomen.  alleenstaand(echt)paar ZFWParticulierZFWParticulier minimum14%10%11%24%modaal15% 6%13%16% 2x modaal–4%–11%BIJLAGEUitgangspuntenIn de berekeningen is uitgegaan van het jaar 1997. In dat jaar waren er
9,8 mln ziekenfonds- en 5,0 mln particulier verzekerden. Tabel B1 geeft een
uitsplitsing van deze aantallen naar kinderen, volwassenen onder en boven
de 65 jaar. Tabel B1. Aantal verzekerden 1997a (mln)  0
tot 18 jaar18 tot 65 jaar65+Totaal Ziekenfondsverzekerden2,06,31,59,8Particulier verzekerden1,53,00,55 Totaal3,59,3214,8a exclusief KPZ-verzekerden. Tabel B2. Premieheffing 1997 Ziekenfondswet. Procentuele werknemerspermie1,35%Procentuele werkgeverspremie5,55% Nominale premie (per jaar)216Gemiddelde eigen betaling (per jaar)85 Premiegrens51 939Loongrens60 750De gemiddelde premie voor de particuliere verzekering is afkomstig uit
het Vektis jaarboek. De gemiddelde eigen betalingen zijn berekend op basis
van de gemiddelde kosten van een particulier verzekerde en de gemiddelde premie
die hij betaalt. In de berekeningen is geen rekening gehouden met een eventuele
bijdrage van de werkgever in de zorguitgaven van particulier verzekerden. Tabel B3. Premiestelling 1997 particuliere verzekering. Gemiddelde premie
(per jaar)1 382 Gemiddelde eigen betaling
(per jaar)324 MOOZ-omslagbijdrage (per jaar)155 WTZ-omslagbijdrage
(per jaar)324Overigens zij hierbij aangetekend dat in tegenstelling tot de ziekenfondsverzekerde
de bijdrage van de werkgever voor een particuliere verzekering wel afhankelijk
is van de gezinssamenstelling. Bijlage kosten ZFW 65+ en WTZ 65+In deze bijlage worden voor verzekerden van 65 jaar en ouder de gemiddelde
kosten gegeven voor een ziekenfondsverzekerde en een particulier verzekerde.Volgens het laatste MOOZ-advies van de ziekenfondsraad bedroegen de gemiddelde
kosten van iemand van 65 jaar en ouder in het ziekenfonds f 5531,31 in
1997 en f 5417,23 in 1996.De laatste gegevens van de SUO laten zien dat de gemiddelde kosten voor
een particulier verzekerde bejaarde met een SPP-polis gemiddelde f 4942,–
bedroegen voor het jaar 1997. De gemiddelde kosten voor een particulier verzekerde
bejaarde met een SP-polis bedroegen gemiddeld f 6829,– voor het
jaar 1997. XNoot1H.G. van der Burg en E. van Doorslaer (1997). De verdeling van de lasten
en de baten van de Nederlandse Gezondheidszorg. Rotterdam: iBMG. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26288-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl