Goedkeuring van het op 8 maart 2004 te Washington tot stand gekomen Protocol tot wijziging van de Overeenkomst Nederland - Verenigde Staten (Trb. 2004, 166); Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-29632, nr. B h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-07-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29632 nr. B

13-05-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNBIJLAGEArtikel 10, lid 3Vraag 1Artikel 24, lid 4Vraag 2De achtergrond van de regelingDe casus gestileerdDe onzekerheid veroorzaakt door artikel 24 lid 4Artikel 26, lid 2Vraag 3Artikel 26, lid 8Vraag 4Artikel 3 Protocol (nieuwe verdragsartikel 10): dividendenVraag 5 – Onduidelijkheid van tekst in Protocol-term
«direct»AchtergrondVraag 6 – onduidelijkheid van toepassing toezegging
in Memorandum of Understanding (MoU) VIII bij het ProtocolAchtergrondVraag 7AchtergrondArtikel 4 Protocol (nieuwe verdragsartikel 11): Branch
TaxVraag 8 – Fout in tekst van ProtocolAchtergrondVraag 9 – Fout in toezegging in MoUAchtergrond:Artikel 24, lid 4Vraag 10 – Gevolgen van toepassing van artikel 24,
vierde lidAchtergrondVraag 11 – Wie is de uiteindelijk gerechtigde?AchtergrondVraag 12 – Zekerheid over CV-BV-structurenAchtergrondVraag 13 – Onmiddellijkbezitseis van artikel 10
na toepassing van artikel 24, vierde lid.AchtergrondVoorbeeld 1Voorbeeld 5Artikel 7 Protocol (nieuwe verdragsartikel 26): Limitation
on BenefitsVraag 14 – Beperking verdragsvoordelen in een van
de states (oud) naar beperking in beide states (nieuw)AchtergrondVraag 15 – Toepassing van gelijkwaardige gerechtigde
toets is onduidelijkAchtergrondBRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIENInleidingDividendenHybride vennootschappenLimitation on benefitsOverige onderwerpen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29632Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 632Goedkeuring van het op 8 maart 2004 te Washington tot stand gekomen
Protocol, met memorandum van overeenstemming, tot wijziging van de Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika tot
het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting
met betrekking tot belastingen naar het inkomen (Trb. 2004, 166)BVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 13 mei
2005In de vaste commissie voor Financiën1
bestond behoefte de staatssecretaris van Financiën een aantal vragen
voor te leggen inzake Goedkeuring Verdrag met de Verenigde Staten van Amerika
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen (Trb. 2004, 166)
(Kamerstuk 29 632). Deze vragen zijn op 20 januari 2005 aan de staatssecretaris
voorgelegd.De staatssecretaris heeft de vragen bij brief van 3 mei 2005 beantwoord.
De gewisselde stukken worden hierbij openbaar gemaakt.De voorzitter van de commissie,EssersDe griffier van de commissie,JanssenBRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNDen Haag, 20 januari 2005In de vaste commissie voor Financiën bestond behoefte bij de fracties
van CDA en VVD u naar aanleiding van de Goedkeuring van het Verdrag met de
VS van Amerika tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van
het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen
(Trb. 2004, 166) (Kamerstuk 29 632) achteraf nog een aantal vragen voor
te leggen.Hoewel sommige vragen van de twee fracties enige overlap vertonen, is
ervoor gekozen de vragen toch gescheiden te stellen aangezien de toelichting
bij de vraag iedere keer iets anders is.Het is de bedoeling van de commissie de vragen met uw antwoorden te zijner
tijd te drukken als verslag van een schriftelijk overleg.De commissie ziet uw antwoorden met belangstelling tegemoet.De griffier van de commissie,JanssenBIJLAGEDe leden van de commissie Financiën hebben – gelet op de stimulans
van het Nederlandse vestigingsklimaat en de administratieve lastenverlichting,
die uitgaat van het Protocol 2004 bij het Verdrag ter voorkoming van dubbele
belasting tussen de Verenigde Staten en Nederland – gemeend alle medewerking
aan een snelle goedkeuring te moeten geven. Wel hebben de leden nog een aantal
vragen over het Protocol, welke vragen zij graag door de staatssecretaris
van Financiën beantwoord zien.De leden van de CDA-fractie vernemen graag het antwoord van de staatssecretaris
op onderstaande vragen.Artikel 10, lid 3Vraag 1Professor dr. A. H. M. Daniels deed namens de Nederlandse Orde
van Belastingadviseurs onderstaande vraag toekomen inzake dit artikel, waarover
de leden van de CDA-fractie graag de mening van de staatssecretaris vernemen.Artikel 10, lid 3 van het verdrag stelt een aantal voorwaarden waaraan
voldaan moet zijn wil een dividenduitkering door een Nederlandse dochtermaatschappij
aan haar Amerikaanse moedermaatschappij zijn vrijgesteld van Nederlandse dividendbelasting.
Een van de voorwaarden is dat de Amerikaanse moedermaatschappij «has
owned directly shares representing 80 percent
or more of the voting power» in de Nederlandse dochtermaatschappij.
Kan de staatssecretaris bevestigen dat het belang van een Amerikaanse vennootschap
in het aandelenkapitaal van een Nederlandse dochtermaatschappij kwalificeert
als een belang dat «directly»wordt
gehouden zoals bedoeld in artikel 10, lid 3 indien dat belang wordt gehouden
door een naar Nederlandse maatstaven fiscaal transparante partnership waarin
de Amerikaanse vennootschap participeert als vennoot?Artikel 24, lid 4Vraag 2Professor dr. A. H. M. Daniels deed namens de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
onderstaande vraag met toelichting toekomen inzake dit artikel, waarover de
leden van de CDA-fractie graag de mening van de staatssecretaris vernemen.Is het de staatssecretaris bekend dat diverse grote Amerikaanse bedrijven
hun belang in hun Nederlandse dochtermaatschappij op diverse wijzen vorm hebben
gegeven, waaronder de mogelijkheid dat de aandelen in de Nederlandse dochtermaatschappij
worden gehouden door een partnership (bijvoorbeeld een Nederlandse commanditaire
vennootschap), die naar Nederlands recht fiscaal als transparant wordt aangemerkt?
Als gevolg van de voorgestelde invoering van het nieuwe artikel 24, lid 4
verkeren deze Amerikaanse bedrijven in onzekerheid met betrekking tot de vermindering
van Nederlandse bronbelasting op dividenden omdat in plaats van een vermindering
van bronbelasting tot, thans, 5% in de toekomst 25% Nederlandse dividendbelasting
verschuldigd zou kunnen worden. Daarnaast kan mogelijk de aanmerkelijkbelangheffing
voor buitenlands belastingplichtigen aan de orde komen. Dit lijkt niet in
overeenstemming met het doel van de aanpassing van het dividendartikel: vermindering
dan wel afzien van dividendbelasting op dividenden betaald in groepsverband.
Zou de staatssecretaris nader kunnen toelichten hoe in dergelijke situaties
het Protocol dient te worden toegepast?TOELICHTINGDe achtergrond van de regelingArtikel 24, lid 4 geeft een regeling voor inkomsten en vermogenswinsten
die worden genoten door middel van een entiteit die in de V.S. of in Nederland
of in beide staten als fiscaal transparant wordt aangemerkt. De oorsprong
van deze bepaling ligt in de Amerikaanse regulations1 die zijn ingevoerd als vervolg op de invoering van het zogenaamde
check the box systeem. Het check the box systeem stelt ondernemingen in staat
om de status van entiteiten voor doeleinden van de Amerikaanse federale belastingwetgeving
(corporation of fiscaal transparante vennootschap) op eenvoudige wijze vast
te stellen door middel van een door de belastingplichtige uit te brengen keuze.
Het systeem stelt Amerikaanse ondernemingen in staat hun tax planning voor
hun internationale activiteiten op efficiënte wijze uit te voeren. Om
te voorkomen dat het check the box systeem door buitenlandse ondernemingen wordt gebruikt om Amerikaanse fiscale voordelen te
behalen ter zake van investeringen in de V.S. geven de regulations bijzondere
regels voor de verdragstoepassing door de Amerikaanse belastingdienst op Amerikaanse
inkomsten genoten door buitenlandse investeerders. Aangezien naar Amerikaans
recht latere verdragen voorgaan op een oudere nationale regel, zijn de V.S.
genoodzaakt de regel uit de regulations over te nemen in belastingverdragen
(c.q. aanpassingen daarvan) van latere datum.De benadering in de Amerikaanse regulations is overgenomen door de OESO
in het zogenaamde partnership report van 1999. Bij dit partnership report
heeft Nederland een voorbehoud gemaakt:«Given the difficulties we have with these conclusions,
we would find that an unsatisfactory situation. We therefore prefer it to
be up to our own initiative to decide, depending on the circumstances of the
case at hand, whether and to which extent, the conclusions of the Report are
applicable».2In OESO verband heeft Nederland zich dus in deze kwesties de nodige armslag
voorbehouden.De casus gestileerdEen Amerikaanse multinational richt een partnership op (bijvoorbeeld een
Nederlandse commanditaire vennootschap) die naar Nederlandse maatstaven fiscaal
transparant is. Dat wil zeggen dat voor de toepassing van de Nederlandse belastingwetgeving
de inkomsten van de partnership worden geacht inkomsten van de Amerikaanse
moedermaatschappij te zijn. De partnership bezit alle aandelen in een Nederlandse
BV. De Nederlandse BV kan actief zijn op een veelheid van terreinen: houdstermaatschappij
van niet-Amerikaanse deelnemingen, financiering, licentiëring van merknamen,
patenten en technologie, hoofdkantoorfuncties en productieen/of distributieactiviteiten.
Voor wat betreft de Amerikaanse fiscale planning biedt het Amerikaanse belastingsysteem
de Amerikaanse multinational de mogelijkheid om de partnership te laten kwalificeren
als corporation en de BV en haar deelnemingen als fiscaal transparant. Deze
mogelijkheid stelt de Amerikaanse multinational in staat de Amerikaanse belastingheffing
uit te stellen over door het Amerikaanse hoofdkantoor aan haar niet-Amerikaanse
deelnemingen tegen een zakelijke vergoeding ter beschikking gestelde productiefactoren
(kapitaal, merknamen, technologie). De bepaling van de Nederlandse fiscale
winst van de BV geschiedt conform OESO transfer pricing principes; veelal
in overleg met de Nederlandse belastingdienst.Relevante fiscale gevolgen in Nederland zijn:– de arm's length winst van de BV wordt naar het normale Nederlandse tarief en conform de wettelijke winstbepalingsregels in Nederland
belast;– voor dividendbetalingen van de BV wordt de Nederlandse dividendbelasting
van 25% verminderd naar 5%;– rentebetalingen door de BV op van de partnership opgenomen leningen
zijn niet onderworpen aan Nederlandse belastingheffing.De onzekerheid veroorzaakt door artikel 24 lid 4Uit het besluit van de Staatssecretaris van Financiën van 19 maart
1997 («Verdragstoepassing op hybride buitenlandse entiteiten die opbrengsten
uit Nederland genieten»1 ) werd afgeleid
dat naar Nederlands fiscaal verdragsbeleid, verdragsvoordelen door Nederland
worden toegekend aan de achterliggende participanten in (i) entiteiten die
naar Nederlands belastingrecht als fiscaal transparant worden aangemerkt en
(ii) entiteiten die naar hun recht van oprichting als fiscaal transparant
worden aangemerkt; mits die participanten bij het rechtstreeks genieten van
die inkomsten ook gerechtigd zouden zijn tot de verdragsvoordelen. Aan de
fiscale kwalificatie van de entiteit (transparant of niet?) door het land
waar de participant is gevestigd, stelt dit besluit geen voorwaarden. De thans
voorgestelde toevoeging van lid 4 aan artikel 24 van het verdrag introduceert
nu wel een additionele voorwaarde voor wat betreft de relatie met de V.S.,
namelijk dat de entiteit naar het recht van de participant – bij een
Amerikaanse moedermaatschappij dus het Amerikaanse fiscale recht – als
fiscaal transparant wordt aangemerkt. Zoals hierboven is toegelicht, is aan
die voorwaarde niet voldaan.Uit de bij de MvT gegeven voorbeelden en de toelichting daarbij, volgt
dat artikel 24, lid 4 ertoe leidt dat Nederland in bovenvermelde gevallen
niet verplicht is de verdragsvoordelen toe te kennen. Daardoor is grote onzekerheid
ontstaan over de vraag of nu:– dividenduitkeringen door de BV worden onderworpen aan 25% Nederlandse
dividendbelasting.2 Voorheen was het 5%; het nieuwe
protocol introduceert nu juist 0%;– rentebetalingen door de BV aan de partnership worden onderworpen
aan 34,5% vennootschapsbelasting;– vermogenswinsten bij vervreemding van de aandelen in de BV onderworpen
zijn aan vennootschapsbelasting.Artikel 26, lid 2Vraag 3De zogeheten «Limitation on Benefits» bepaling («LOB-bepaling»)
introduceert in dit artikellid in paragraaf c, onder i) (direct stock exchange
test), de «substantial presence»-test. Deze test is nieuw en is
volgens de toelichting gericht op het tegengaan van inversions. Is het juist
dat de in het Protocol opgenomen «anti-inversion»-bepaling een
aanzienlijk grotere reikwijdte heeft dan de «anti-inversion»-bepaling
die voor de nationale Amerikaanse wetgeving is voorgesteld, in die zin dat
de nationale Amerikaanse bepaling slechts betrekking heeft op groepen die
vanuit de Verenigde Staten «inverted» zijn en de in het Protocol
opgenomen bepaling ook groepen treft waarvan de tophoudstervennootschap nooit
in de Verenigde Staten gevestigd is geweest? Indien dit juist zou zijn, dient
zich de vraag aan waarom Nederland in het Protocol een dergelijke bepaling
heeft aanvaard die aanzienlijk ruimer is dan de nationale Amerikaanse wetgeving?Artikel 26, lid 8Vraag 4Wat wordt bedoeld met een «comprehensive limitation on benefits article» in dit artikellid in paragraaf f, subparagraaf i) onder
A) bij de definitie van «equivalent beneficiary» waarnaar verwezen
wordt in artikel 26, lid 3 (de zogeheten «derivative benefits clausule»)?
Is een moderne LOB bepaling voldoende of moet het om een LOB-bepaling gaan
waarin ook een «substantial presence-test» is opgenomen?De leden van de VVD-fractie vernemen graag het antwoord van de staatssecretaris
op onderstaande vragen.Artikel 3 Protocol (nieuwe verdragsartikel 10): dividendenVraag 5 – Onduidelijkheid van tekst in Protocol-term
«direct»Wat zal de fiscale behandeling zijn van een dividenduitkering van een
in Nederland gevestigde rechtspersoon aan een partnership (een zogenaamde
transparante entiteit)?AchtergrondOp basis van het voorgestelde artikel 10 van het Verdrag is het mogelijk,
dat in geval van een grensoverschrijdende dividenduitkering (door een vennootschap
gevestigd in een van de verdragsstaten aan haar aandeelhouder(s) gevestigd
in de andere verdragsstaat) de, op basis van nationale wetgeving, in te houden
bronbelasting onder voorwaarden wordt verlaagd naar respectievelijk 15%, 5%
dan wel 0%. Met betrekking tot de verlaging van de bronbelasting naar een
tarief van 5% dan wel 0% is onder andere van belang dat de aandeelhouder,
welke het dividend ontvangt een direct belang
heeft in de uitkerende vennootschap. Het is onduidelijk hoe deze term dient
te worden uitgelegd, indien er tussen de uitkerende vennootschap en de ontvangende
vennootschap een entiteit zit die voor voor beide landen als transparant geldt.
Dit is met name van belang in verband met het nieuwe wetsvoorstel personenrecht
van vennootschappen.Vraag 6 – onduidelijkheid van toepassing toezegging
in Memorandum of Understanding (MoU) VIII bij het ProtocolHoe zal Nederland zich inspannen voor/tijdens een dergelijke procedure
om alsnog het 0% tarief te bewerkstelligen (dividend vanuit de US) of te geven
(dividend vanuit Nederland)? Daarnaast zouden we graag willen weten wat de
afwegingen en beslissende criteria zullen zijn om op of na 1 oktober
1998 toch nog het 0% tarief te geven.AchtergrondOp basis van het voorgestelde artikel 10 lid 3 van het Verdrag moet aan
een viertal voorwaarden worden voldaan alvorens bronbelasting op een kwalificerende
dividenduitkering wordt verlaagd naar 0%. Een van de vier voorwaarden1 is dat de aandeelhouder/ontvanger van het dividend een
kwalificerend aandelenbelang moet hebben in de uitkerende vennootschap, welk vóór 1 oktober 1998 moet zijn
verworven. Indien dit belang is verworven op of na 1 oktober 1998 wordt
er volgens de MoU VIII onderdeel VIII de mogelijkheid geboden om alsnog via
de Gezamenlijke Overlegprocedure2 het 0% tarief
te krijgen. De datum van 1 oktober 1998 is de datum, waarop de verdragsonderhandelingen
tussen de US en het Verenigd Koninkrijk tot herziening van het tussen die
Staten gesloten verdrag zijn aangevangen. Deze datum is ook in het 0% tarief
artikel van dat verdrag opgenomen.Vraag 7Is de in vraag 6 genoemde inspanning verschillend voor de volgende te
onderscheiden perioden:– Periode 1: 1 oktober 1998 tot aan begin van Nederlandse verdragsonderhandelingen
tot herziening van het US-NL verdrag (December 2001);– Periode 2: begin van Nederlandse verdragsonderhandelingen (December
2001) tot aan persbericht dat verdragsonderhandelingen begonnen zijn (21 februari
2002);– Periode 3: Vanaf datum persbericht (21 februari 2002) tot
heden?AchtergrondDe US wilde blijkbaar de datum van 1 oktober 1998 hanteren om anticiperend
gedrag door US- en NL-belastingplichtigen op de invoering van een 0% tarief
in het NL-US-verdrag tegen te gaan. Volgens ons kan er in perioden 1 en 2
niet sprake zijn van anticiperend gedrag, omdat er nog in het geheel geen
kennis was van verdragsonderhandelingen. Daarnaast is het nog maar de vraag
of er in periode 3 daadwerkelijk sprake is geweest van herstructureringen
met het oog op het 0% tarief.Artikel 4 Protocol (nieuwe verdragsartikel 11): Branch
TaxVraag 8 – Fout in tekst van ProtocolKan de tekst in artikel 11, lid 3, sub c van de nieuwe verdragstekst verduidelijkt
worden, zodat er niet meer verwezen wordt naar een «dividend»
maar naar een «branch remittance»?AchtergrondHet Branch tax-artikel is de pendant van het dividendartikel. Waar het
dividendartikel betrekking heeft op dividenden, uitgekeerd door een dochter
in het ene land naar een moedermaatschappij in het andere land, daar ziet
het Branch tax-artikel op winsten behaald met een vaste inrichting in het
ene land, die worden overgemaakt aan een moedermaatschappij in het andere
land1. Waar voor dividenden een 0% tarief wordt
gegeven, zo wordt er ook een 0% tarief gegeven aan de uitbetaling van winst
door de vaste inrichting.Van de 4 voorwaarden, waaronder een 0% tarief voor dividenden kan worden
gegeven, is er een aangepast voor de toepassing bij de branch tax (dat is
de 1 oktober 1998 test) en de andere drie zijn integraal overgenomen.
Naar onze mening is de integrale overname van de derde voorwaarde onjuist.Voor dividenden luidt deze als volgt:«Notwithstanding the provisions of paragraph 2, dividends shall
not be taxed in the State of which the company paying the dividends is a resident
if the person who is the beneficial owner of the dividends is a (..) and:
(..) c) is entitled to benefits with respect to the dividends under paragraph
3 of Article 26.»Voor Branch tax leest deze pendant:«Paragraph 1 shall not apply in the case of a company that (..)
c) is entitled to benefits with respect to the dividends under paragraph 3
of Article 26.»Wij zijn van mening dat de verwijzing naar de term «dividends»
in het Branch tax-artikel2 onjuist is, omdat er
in het geval van de Branch tekst geen sprake is van een dividend (in tegenstelling
tot de voorwaarden bij het dividend artikel). Hier had naar onze mening een
verwijzing moeten staan naar «branch remittance».Vraag 9 – Fout in toezegging in MoUKan de tekst in MOU VIII zodanig verduidelijkt worden, dat er eveneens
verwezen wordt naar een vaste inrichting die na 1 oktober
1998 is opgezet/tot stand is gekomen?Achtergrond:Op grond van artikel 11, lid 3, letter a zal er geen bronbelasting worden
geheven, indien de moedermaatschappij de vaste inrichting-activiteiten heeft
aangevangen voor 1 oktober 1998. Een soortgelijke bepaling geldt voor
dividenden, indien de moedermaatschappij de aandelen in de dochtermaatschappij
in de andere staat heeft verworven voor 1 oktober 1998.In de MoU, onderdeel VIII wordt een mogelijkheid geboden om via de Gezamenlijke
Overlegprocedure1 het 0% tarief to krijgen voor
deelnemingen/vaste inrichtingen die na 1 oktober 1998 zijn verworven/opgezet.
Dit blijkt duidelijk uit de aanhef en het vervolg van de MoU:«In reference to paragraph 3 of Article 10 (Dividends), paragraph
3 of Article 11 (Branch Tax) (..) It is understood that a resident that would
qualify for benefits under subparagraph 3 a) of Article 10 (Dividends) or
Article 11 (Branch Tax)».Echter het vervolg van deze zin verwijst alleen naar de situatie van het
dividend-artikel en niet naar de situatie van het Branch tax-artikel:«but does not do so because it acquired the relevant shareholding
on or after October 1st, 1998, is not prevented from requesting a determination
from the competent authority (..)».Hier moet naar onze mening ook een verwijzing komen naar een vaste inrichting
die na 1 oktober 1998 is opgezet/tot stand is gekomen.Artikel 24, lid 4De tekst van dit artikellid luidt als volgt:«In het geval van een bestanddeel van het inkomen, de winst of een
voordeel verkregen door een persoon dat fiscaal transparant is krachtens het
recht van een van beide Staten, wordt dit bestanddeel aangemerkt als zijnde
verkregen door een inwoner van een Staat voorzover dat bestanddeel voor de
toepassing van het belastingrecht van die Staat wordt behandeld als het inkomen,
de winst of het voordeel van een inwoner.»Vraag 10 – Gevolgen van toepassing van artikel 24,
vierde lidBetreft artikel 24, vierde lid een bepaling van «wie de ontvanger
van de inkomstenstroom is», of van «wat de kwalificatie van de
entiteit voor toepassing van het verdrag is»?AchtergrondStel dat het inkomen wat de transparante entiteit ontvangt of genereert
inderdaad voor de toepassing van het belastingrecht van de woonstaat van de
participant in die entiteit wordt behandeld als het inkomen, de winst of het
voordeel van die participant. Op basis van de tekst van het artikel 24, vierde
lid wordt het inkomen dat de transparante entiteit ontvangt of genereert aangemerkt
als zijnde verkregen door de participant in die entiteit. Dit lijkt te impliceren
dat artikel 24, vierde lid aldus de ontvanger van de inkomsten voor toepassing
van het verdrag bepaalt.In sommige voorbeelden in de MvT bij het wetsvoorstel wordt echter geïmpliceerd,
dat op grond van artikel 24, vierde lid de bronstaat de kwalificatie van de
entiteit van de woonstaat dient te volgen. Met andere woorden,
artikel 24, vierde lid bepaalt niet de ontvanger van de inkomsten, maar de
kwalificatie van de hybride entiteit zelve.Voorbeelden hiervan zijn:Kern van het overeengekomen vierde lid is, dat bij hybride entiteiten
de verdragsvoordelen worden toegekend aan de entiteit of aan de achterliggende
deelnemers van de entiteit die in het andere land wonen of zijn gevestigd,
indien in dat andere land, hetzij de entiteit voor het desbetreffende inkomensbestanddeel
volledig in de belastingheffing wordt betrokken, hetzij de deelnemers in die
entiteit. Het bronland volgt in beginsel dus de kwalificatie van het woonland1.Indien de deelnemers in de entiteit inwoner zijn van het andere land en
voor dat inkomen in dat land in de belastingheffing worden betrokken, dient
het bronland het verdrag toe te passen als ware het bestanddeel rechtstreeks
aan de deelnemer in de entiteit uitgekeerd. Daarbij is niet van belang hoe
het bronland de entiteit kwalificeert. Ook al zou de entiteit volgens de nationale
wetgeving van het bronland als niet-fiscaal transparant worden aangemerkt,
dan dient het bronland uit te gaan van de verdragsgerechtigdheid van de deelnemers2.Vraag 11 – Wie is de uiteindelijk gerechtigde?Hoe wordt, na toepassing van artikel 24, vierde lid, invulling gegeven
aan het vereiste van uiteindelijk gerechtigde?AchtergrondHet Verdrag bepaalt in beginsel dat in geval van een grensoverschrijdende
dividenduitkering, interest- of royaltybetaling de woonstaat van de ontvanger
de respectievelijke inkomensbestanddelen in beginsel mag belasten. Echter,
de bronstaat mag tevens heffen over de bronnen van inkomen. Het Verdrag maximeert
het bronheffingpercentage. Eén van de basisvoorwaarden voor het minimaliseren
van de bronheffingen in zowel het dividend-, interest- alsmede royaltyartikel
is, dat de ontvanger van de genoemde inkomsten de uiteindelijk gerechtigde
is tot de inkomsten.Indien artikel 24, vierde lid tot gevolg heeft, dat het bronland de kwalificatie
van het woonland overneemt, zal, indien het woonland de entiteit als transparant
aanmerkt, het bronland dit moeten volgen.De voorbeelden vermeld in de MvT doen vermoeden dat op basis van artikel
24, vierde lid de ontvanger eveneens de uiteindelijk gerechtigde is of moet
zijn (zie voorbeelden 1 en 53 ).Vraag 12 – Zekerheid over CV-BV-structuren12a) Kunnen de participanten in X CV (i.e. Z Inc) na toepassing van artikel
24, vierde lid in Nederland voor inkomsten uit aanmerkelijk belang worden
belast indien zij geen vaste inrichting in Nederland aanhouden?12b) Omdat de uitkering van dividenden van Y BV naar X CV een zuiver Nederlandse
aangelegenheid is (zoals weergegeven in voorbeelden 5 en 6 in de MvT4 ), en het bronland dus niet de kwalificatie van het woonland
volgt, kan de staatssecretaris bevestigen dat in de CV-BV-structuur de US-participanten
in de CV aanspraak kunnen maken op een verlaging van Nederlandse dividendbelasting
indien aan de voorwaarden van artikel 10 voldaan is?12c) Indien het antwoord op b) negatief luidt, kan de staatssecretaris dan
aangeven dat, indien X CV direct de ontvangen inkomsten uitkeert aan Z Inc,
en Z Inc deze inkomsten aantoonbaar in zijn inkomen begrijpt,
dat Z Inc dan verdragsbescherming geniet en dan een beroep zou kunnen doen
op het 0% danwel 5% tarief voor dividenden?AchtergrondSinds de verschijning van het protocol is er onrust in de Nederlandse
fiscale praktijk over de gevolgen van artikel 24, vierde lid voor zogenaamde
CV-BV structuren. Die structuur kan als volgt worden weergegeven:Vraag 13 – Onmiddellijkbezitseis van artikel 10
na toepassing van artikel 24, vierde lid.Hoe wordt, na toepassing van artikel 24, vierde lid, invulling gegeven
aan het vereiste van onmiddellijk bezit in artikel 10, tweede en derde lid?AchtergrondOm in aanmerking te komen voor een verlaging van het bronheffingpercentage
op dividenden naar 5%, dan wel 0% moet er, onder andere, sprake zijn van een
lichaam met een onmiddellijk bezit van stemrechten in het uitkerende lichaam.In samenhang met artikel 24, vierde lid neemt de MvT de navolgende voorbeelden
op:Voorbeeld 1Natuurlijk persoon Z woont in de VS en neemt deel in entiteit Y (opgericht
en gevestigd in de VS). Via Y verkrijgt Z dividenden van X (opgericht en gevestigd
in Nederland). Volgens de fiscale wetgeving van de VS is Y fiscaal transparant,
volgens de fiscale wetgeving van Nederland is Y niet fiscaal transparant.
Z wordt in de VS voor zijn wereldinkomen in de belastingheffing betrokken.De MvT bepaalt dat Z op grond van de werking van artikel 24, lid 4 met
succes een beroep kan doen op het dividendartikel in het verdrag, teneinde
een verlaging van het percentage bronheffing naar 15% te bewerkstelligen.
Dit omdat voor Amerikaanse fiscale doeleinden Z inwoner is van
de VS en op basis van Amerikaanse belastingwetgeving het dividend in het inkomen
van Z wordt begrepen.Voorbeeld 5Natuurlijk persoon Z is inwoner van de VS en is enig deelnemer in BV X
(gevestigd in Nederland). X bezit alle aandelen in BV Y (eveneens gevestigd
in Nederland). Voor de toepassing van de Nederlandse fiscale wetgeving is
X niet fiscaal transparant. Voor de toepassing van de Amerikaanse fiscale
wetgeving («check-the-box») is X wel fiscaal transparant.In de MvT staat aangegeven, dat in deze casus Nederland zijn nationale
wetgeving op de dividenduitkering van Y aan X mag toepassen. Ten tijde van
de dividenduitkering van X aan Z kan Z een beroep op het verdrag doen om mogelijk
een verlaagd bronheffingpercentage van 15% te bewerkstelligen.In voorbeelden 1 en 5 wordt aangegeven, dat als gevolg van de toepassing
van artikel 24, vierde lid een verlaging van het bronheffingpercentage naar
15% mogelijk is. Echter, deze voorbeelden betreffen dividenduitkeringen aan
een natuurlijk persoon1. De vraag is hoe het
0% en het 5% tarief worden toegewezen ná toepassing van artikel 24,
vierde lid. Voor toegang tot het 5% tarief is vereist2 dat:De uiteindelijk gerechtigde een lichaam is dat onmiddellijk ten minste 10 percent van het totale aantal stemmen in het lichaam
dat de dividenden betaalt bezitVoor een verdere verlaging tot 0% is vereist3
dat (naast één van de eisen neergelegd in artikel 10, derde
lid, onderdelen a, b, c, of d):«de persoon die de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden is
een lichaam is dat inwoner is van de andere Staat dat gedurende het tijdvak
van 12 maanden eindigend op de datum waarop het dividend wordt aangegeven onmiddellijk aandelen heeft bezeten die 80 procent of
meer vertegenwoordigen van het totale aantal stemmen in het lichaam dat de
dividenden betaalt».Artikel 7 Protocol (nieuwe verdragsartikel 26): Limitation
on BenefitsVraag 14 – Beperking verdragsvoordelen in een van
de states (oud) naar beperking in beide states (nieuw)Op basis van de huidige tekst van artikel 26, lid 1 van het Verdrag kunnen
de inwoners van een van de verdragsstaten tegen een beperking van verdragsvoordelen
in de andere staat (bronstaat) aanlopen. De verdragsvoordelen in de woonstaat
blijven derhalve beschikbaar. In de aangepaste tekst kunnen de
inwoners van een van de verdragsstaten in beide states de verdragsvoordelen
kwijt raken. Wat is de reden van deze wijziging, wat wordt ermee beoogd?AchtergrondOnderdeel van de huidige tekst artikel 26, lid 1 van het Verdrag:«A person that is a resident of one of the States and derives income
from the other State shall be entitled, in that other State, to all benefits of this Convention only if such personDe voorgestelde aangepaste tekst van artikel 26, lid 1 van het Verdrag:«Except as otherwise provided in this Article, a resident of one
of the States that derives income from the other State shall be entitled to
all the benefits of this Convention otherwise accorded
to residents of a State only if such resident is a »qualified
person« as defined in paragraph 2 of this Article and satisfies any
other specified conditions for the obtaining of such benefits.»Vraag 15 – Toepassing van gelijkwaardige gerechtigde
toets is onduidelijk15a) Omdat – in onderstaande casus – het verdragstarief voor de
natuurlijke persoon hoger is (15%) dan het tarief wat de NLtussenhoudster
kan claimen (5%), kan de natuurlijke persoon nu niet gezien worden als een
gelijkwaardige gerechtigde? Wat wordt dan het tarief, is dit 15% (want dit
tarief komt ook voor in het NL-US-verdrag) of 30% (het US nationale tarief)?15b) In onderstaande casus kwalificeert Forco voor haar 60% belang als gelijkwaardig
gerechtigde. Echter, voor 40% kwalificeert zij niet. Geldt voor het kwalificerende
deel het 5% tarief?AchtergrondOnder de gelijkwaardige gerechtigden-toets is het mogelijk voor een vennootschap,
die zelf niet kwalificeert voor Limitation on Benefits om desondanks toch
te kwalificeren voor Limitation on Benefits, indien haar kwalificerende aandeelhouders
tot dezelfde of betere verdragsvoordelen komen onder een verdrag wat hun woonstaat
met de US gesloten heeft. Als onderdeel van deze test moeten de toegestane
bronbelastingpercentages in die desbetreffende verdragen vergeleken worden
met de bronbelastingpercentages in het NL-US-verdrag.Stel, een buitenlandse moedermaatschappij (Forco) in land X houdt 60%
van alle aandelen in een NL-tussenhoudster. De resterende 40% wordt gehouden
door een natuurlijk persoon in land X. De NL-tussenhoudster houdt op haar
beurt weer alle aandelen in een actieve US-vennootschap. Deze laatste keert
een dividend uit naar de NL tussenhoudster. Voor de gelijkwaardige gerechtigden
toets moet dus gekeken worden naar het bronbelastingtarief op dividenden wat
van toepassing is onder het NL-US-verdrag en dat vergelijken met het bronbelastingtarief
op dividenden wat van toepassing is onder het X-US-verdrag. Stel dat in dat
verdrag het tarief voor deelnemingsdividenden 5% en voor natuurlijk personen
15% is.BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIENDen Haag, 3 mei 2005Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalInleidingDe leden van de fracties van het CDA en van de VVD hebben enkele vragen
gesteld over het op 8 maart 2004 ondertekende Protocol tot wijziging
van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde
Staten van Amerika tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen
van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen.
Onderstaand worden deze vragen beantwoord. Bij de antwoorden is met het oog
op de toegankelijkheid een clustering op onderwerp aangebracht. Daarbij wordt
een onderscheid gemaakt naar vragen die betrekking hebben op de toepassing
van de nieuwe bepalingen met betrekking tot dividenden, hybride entiteiten
en de limitation on benefits. Tot slot wordt ingegaan op enkele overige vragen.Alvorens in te gaan op de gestelde vragen, maak ik graag van de gelegenheid
gebruik om mijn erkentelijkheid uit te spreken voor het feit dat de vaste
commissies voor Financiën in zowel de Eerste Kamer als de Tweede Kamer
alle medewerking hebben verleend om een snelle goedkeuring van het protocol
te kunnen bewerkstelligen. Mede hierdoor is het mogelijk geweest dat het protocol
nog in 2004 in werking is getreden, waardoor de via het protocol in het Nederlands–Amerikaanse
belastingverdrag aangebrachte wijzigingen reeds op 1 januari 2005 effectief
zijn geworden. Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de verlaging van de
bronheffing op bepaalde deelnemingsdividenden van 5 procent naar 0 procent
op 1 februari 2005 effectief is geworden en dat belastingplichtigen die
op grond van de bepalingen uit het belastingverdrag zoals het luidde vóór
de wijzigingen recht zouden hebben op meer of betere verdragsvoordelen bij
wijze van overgangsmaatregel gedurende een periode van 12 maanden kunnen kiezen
voor (voortgezette) toepassing van de oude verdragsbepalingen.DividendenDe leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie vragen aandacht voor artikel
10, derde lid, van het (via het protocol gewijzigde) Nederlands-Amerikaanse
belastingverdrag. Eén van de voorwaarden die in dat lid zijn opgenomen
om in aanmerking te kunnen komen voor het nultarief voor deelnemingsdividenden
is dat de moedermaatschappij onmiddellijk aandelen
bezit die ten minste 80 procent van de stemrechten in de dochtermaatschappij
vertegenwoordigen. In dat verband vragen de leden van de CDA-fractie of een
belang dat een Amerikaanse vennootschap in een Nederlandse vennootschap houdt
via een tussengeschakelde partnership die naar Nederlandse maatstaven transparant
is, als «onmiddellijk» wordt aangemerkt. Ook de leden van de VVD-fractie
vragen naar de reikwijdte van de term onmiddellijk.Naar aanleiding van deze vragen wordt opgemerkt dat ingeval de partnership
(ook) naar Amerikaanse maatstaven als een transparante entiteit wordt aangemerkt,
het belang van de Amerikaanse vennootschap voor de toepassing van artikel
10, derde lid, aangemerkt kan worden als een onmiddellijk belang, zodat in
een dergelijk geval in beginsel toegang tot het nultarief voor deelnemingsdividenden
mogelijk is. Volledigheidshalve wordt hieraan toegevoegd dat in een geval
waarin via de (door beide landen als transparant aangemerkte) tussengeschakelde
partnership niet 100 procent van de aandelen onderscheidenlijk
de stemrechten wordt gehouden, de omvang van het bezit pro rata dient te worden
bepaald.Hybride vennootschappenZowel de leden van de CDA-fractie als de leden van de VVD-fractie hebben
enkele vragen gesteld over de gevolgen die het nieuwe artikel 24, vierde lid,
van het Nederlands-Amerikaanse belastingverdrag zou kunnen hebben voor zogenoemd
CV-BV-structuren. De leden van de CDA-fractie zouden in dat kader graag mijn
mening vernemen over een aantal kanttekeningen die prof. dr. A. H. M.
Daniëls namens de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs heeft geplaatst.In antwoord op deze vragen merk ik op dat ik bekend ben met het feit dat
diverse grote Amerikaanse bedrijven hun belang in een Nederlandse dochtermaatschappij
hebben vormgegeven door tussen de Amerikaanse moeder en de Nederlandse dochter
een naar Nederlands recht of het recht van een derde staat opgerichte vennootschap
te schakelen die voor Nederlandse fiscale doeleinden als transparant wordt
aangemerkt (bijvoorbeeld een besloten commanditaire vennootschap) en voor
Amerikaanse fiscale doeleinden als een zelfstandige entiteit wordt beschouwd.
Een dergelijke vennootschap heeft aldus een hybride karakter. Het is mij eveneens
bekend dat de invoering van het nieuwe artikel 24, vierde lid, tot discussie
heeft geleid over de gevolgen daarvan voor de zogenoemde CV-BV-structuren.
Voor dergelijke structuren is Nederland op grond van het belastingverdrag
niet langer gehouden de eigen belasting te verminderen op het uit Nederland
afkomstige inkomen, waardoor bijvoorbeeld het tarief van de belasting op de
dividenden, betaald door een Nederlandse dochtermaatschappij aan een dergelijke
fiscaal hybride vennootschap, stijgt van 5 procent (het tarief onder het verdrag
voor de inwerkingtreding van het protocol) tot 25 procent (het nationale tarief
in Nederland van de dividendbelasting). Deze consequentie hangt samen met
de opzet van artikel 24, vierde lid, waarin – kort samengevat –
is vastgelegd dat het bronland alleen verdragsvoordelen hoeft te geven voor
zover een uitgaande inkomensstroom in de andere verdragsstaat direct in de
heffing wordt betrokken (bij de entiteit die de desbetreffende inkomensstroom
verkrijgt, of bij de deelnemers in die entiteit, al naar gelang de fiscale
kwalificatie in de andere verdragsstaat).De in artikel 24, vierde lid, opgenomen bepaling haakt aan bij het uitgangspunt
dat verschillen in kwalificatie van een entiteit niet moeten leiden tot situaties
van dubbele heffing en dubbele vrijstelling. Dit uitgangspunt is ook in het
OESO-rapport over partnerships opgenomen. Dit rapport wordt door mij in grote
lijnen inhoudelijk onderschreven. Zoals uit het voorbehoud van Nederland op
dit rapport kan worden opgemaakt, ben ik van mening dat voor de in dit rapport
aangedragen oplossingen terzake niet zonder meer een juridische basis aanwezig
is. Die juridische basis kan worden gevonden in een de uitkomst van een onderlinge
overlegprocedure, maar als hoofdregel streeft Nederland in zijn belastingverdragen
naar een aparte bepaling voor de problematiek van hybride vennootschappen.
Met de onderhavige bepaling is hieraan invulling gegeven en als uitvloeisel
daarvan zal Nederland in beginsel niet gehouden zijn tot verlaging van het
tarief van de dividendbelasting in geval van de omschreven CV-BV-structuren.
Desalniettemin heb ik laten onderzoeken of het mogelijk is, en zo ja onder
welke voorwaarden, dat het Amerikaanse bedrijfsleven dat gebruik maakt van
dergelijke structuren in aanmerking kan komen voor bepaalde door Nederland
te verlenen fiscale voordelen (vermindering van Nederlandse belasting op uitgaande
dividenden en, in bepaalde gevallen, interest). Als het Amerikaanse bedrijfsleven
dat gebruik maakt van dergelijke structuren namelijk reële economische
activiteiten in of via Nederland ontplooit, zou een vermindering
van Nederlandse belasting op uitgaande dividenden en, in bepaalde gevallen,
interest volgens de hoofdregel van het belastingverdrag tussen Nederland en
de Verenigde Staten wellicht op zijn plaats zijn.Een dergelijke tegemoetkoming mag er echter niet toe leiden dat de heffing
van de Nederlandse belasting in belangrijke mate illusoir zou worden gemaakt,
in andere gevallen dan de hier aan de orde zijnde problematiek van de hybride
vennootschappen. Bezien wordt of het mogelijk is een tegemoetkoming zodanig
vorm te geven dat die tegemoetkoming alleen betrekking heeft op de problematiek
van hybride vennootschappen. Daarnaast speelt de vraag of een tegemoetkoming
in dit verband kan worden beperkt tot de werking van het belastingverdrag
met de Verenigde Staten of dat de tegemoetkoming ook buiten de sfeer van dit
belastingverdrag toepasbaar moet zijn. Hierbij spelen de uit het EG-recht
voor Nederland voortvloeiende verplichtingen een belangrijke rol.Een voorlopige analyse wijst uit dat het mogelijk moet zijn deze tegemoetkoming
toe te spitsen op de problematiek van de hybride vennootschappen. Wat betreft
het tweede aspect, een regeling alleen voor de VS, dan wel een algemene unilaterale
regeling (voor alle landen), wordt bezien of het juridisch mogelijk is een
zo specifiek mogelijke regeling na te streven.Ik verwacht dat het onderzoek omtrent de vorm en de reikwijdte van de
tegemoetkoming in de loop van mei / juni kan worden afgerond en ben voornemens
om via een besluit kenbaar te maken op basis van welke voorwaarden een tegemoetkoming
zou kunnen worden verleend. Dit tijdpad biedt de ruimte om bij de definitieve
formulering van de in het besluit op te nemen voorwaarden rekening te houden
met eventuele reacties uit de praktijk. Tevens heb ik het voornemen om vervolgens
de inhoud van het besluit op een meer bestendige wijze vast te leggen.Indien het mogelijk is tot een evenwichtige een eenzijdige tegemoetkoming
in de hierboven bedoelde zin te komen, komt toepassing van artikel 17, derde
lid, onderdeel b, van de Wet op de vennootschapsbelasting 19691 niet meer aan de orde. Hetzelfde zou dan gelden voor toepassing van
artikel 17a, eerste lid, onderdeel c, van die wet (waarin de belastingplicht
voor de hiervoor genoemde buitenlandse lichamen wordt uitgebreid tot –
de resultaten uit – schuldvorderingen op lichamen waarin een aanmerkelijk
belang wordt gehouden, waardoor bij het buitenlandse lichaam ook de rente
die wordt ontvangen van het Nederlandse lichaam waarin wordt deelgenomen in
de heffing van de Nederlandse vennootschapsbelasting zou kunnen worden betrokken).Indien een eenzijdige tegemoetkoming binnen de hierboven geschetste context
mogelijk is, bestaat er geen behoefte aan een oplossing zoals door de leden
van de VVD-fractie in hun bijdrage min of meer gesuggereerd. Door hen werd
de suggestie gedaan dat ingeval de dividenden direct worden doorbetaald aan
de Amerikaanse moeder het «probleem» van de dubbele vrijstelling
weliswaar niet formeel, maar wel materieel zou zijn opgelost. Nederland zou
in die gevallen in beginsel kunnen overwegen om, onder de voorwaarde dat sprake
is van een directe doorbetaling aan de in de Verenigde Staten woonachtige
of gevestigde deelnemer in de fiscaal hybride entiteit, (toch) verdragsvoordelen
toe te passen. Het zou dan niet meer nodig zijn vanwege (in feite) louter
de fiscale gevolgen te besluiten tot doorbetaling.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de VVD-fractie of het bij
de in artikel 24, vierde lid, van het Nederlands-Amerikaanse belastingverdrag
opgenomen bepaling gaat om de ontvanger van de inkomensstroom, of om de kwalificatie
van de entiteit, wordt het volgende opgemerkt. Zoals eerder is
aangegeven is het uitgangspunt van de in artikel 24, vierde lid, opgenomen
bepaling te voorkomen dat door een verschil in kwalificatie van een entiteit
door het woonland en het bronland een situatie van dubbele belastingheffing
of dubbele vrijstelling kan ontstaan. Om dit uitgangspunt te kunnen effectueren
is vastgelegd dat het bronland zich in zekere zin aansluit bij de fiscale
behandeling van de inkomensstroom in de andere verdragsstaat, doordat de bronstaat
alleen verdragsvoordelen hoeft te geven over dat deel van de inkomensstroom
dat als zodanig in de andere verdragsstaat in de heffing wordt betrokken (ofwel
bij de entiteit die het inkomensbestanddeel ontvangt, ofwel bij de participanten
in die entiteit). Tegen deze achtergrond bezien gaat het dus niet uitsluitend
om de ontvanger van het inkomensbestanddeel, noch uitsluitend om de kwalificatie
van de entiteit die gebruikt wordt om een inkomensbestanddeel uit het bronland
deelachtig te worden. Het gaat dus om deze elementen gezamenlijk. Het een
ligt in het verlengde van het andere.De leden van de VVD-fractie vragen hoe na toepassing van artikel 24, vierde
lid, van het belastingverdrag, invulling wordt gegeven aan het begrip «uiteindelijk
gerechtigde». De reikwijdte van het begrip «uiteindelijk gerechtigde»
wordt, mede gelet op artikel 3, tweede lid, van het belastingverdrag, primair
bepaald door de invulling die de bronstaat daaraan geeft. Dit sluit niet uit
dat de bronstaat zich daarbij zeker rekenschap kan geven van de behandeling
van het inkomensbestanddeel door het woonland van de ontvanger daarvan. Van
belang is ook het OESO-commentaar, waarin enerzijds wordt aangegeven dat het
begrip uiteindelijk gerechtigde moet worden bezien in de context waarin het
wordt toegepast en anderzijds dat het begrip moet passen bij doel en strekking
van het verdrag en de daarin opgenomen bepalingen (waartoe wordt gerekend
het voorkomen van dubbele belasting, maar ook het voorkomen van dubbele vrijstelling).Limitation on benefitsVia het protocol is in artikel 26, tweede lid, onderdeel c, onder i, ter
voorkoming van inversion de zogenoemde «substantial presence»
test geïntroduceerd. De leden van de CDA-fractie vragen of het juist
is dat deze test een ruimere reikwijdte heeft dan de anti-inversion bepaling
die voor de nationale Amerikaanse wetgeving is geformuleerd, omdat deze nationale
Amerikaanse wetgeving alleen betrekking heeft op belastingplichtigen die vanuit
de Verenigde Staten inversion hebben toegepast, terwijl de in het protocol
opgenomen substantial presence test ook belastingplichtigen kan raken waarvan
de tophoudster niet in de Verenigde Staten gevestigd is (geweest). Voorts
vragen deze leden waarom Nederland, mocht dit juist zijn, een bepaling heeft
geaccepteerd die ruimer is dan de nationale Amerikaanse wetgeving.Naar aanleiding van deze vraag wordt opgemerkt dat, zoals ook is aangegeven
in het nader rapport, de opname van de substantial presence test in de «limitation
on benefits»-bepaling is terug te voeren op de discussie over de fiscaal
geïndiceerde emigratie van Amerikaanse tophoudstermaatschappijen naar
het buitenland (inversion). Tijdens de besprekingen met de VS over de vorm,
de inhoud en de reikwijdte van de substantial presence test kwam naar voren
dat zich – naast inversion – ook situaties voordeden van lichamen
die in een van beide verdragsstaten waren gevestigd, terwijl de nexus (binding)
van deze lichamen met de staat van vestiging afwezig of gering was (third
party treaty shopping). De Verenigde Staten achtten het, vooral ook gelet
op de bedoeling van de limitiation on benefits bepaling, niet wenselijk om
belastingplichtigen die dergelijke gevallen van third party treaty shopping
toepasten verdragsvoordelen toe te kennen. Bij een overheersende papieren-aanwezigheid
in Nederland is dit een gerechtvaardigde wens, zodat de substantial presence
zo is geformuleerd dat ook deze vormen van onbedoeld gebruik van het Nederlands-Amerikaanse
belastingverdrag kunnen worden tegengegaan. Daarmee heeft de substantial presence
test een wat ruimere reikwijdte gekregen dan uitsluitend het tegengaan van
inversion.Met de verwijzing naar een «comprehensive limitation on benefits
article» in artikel 26, achtste lid, onderdeel f, paragraaf i, onder
A, wordt niet bedoeld tot uitdrukking te brengen dat in een dergelijke limitation
on benefits bepaling ook een substantial presence test moet zijn opgenomen,
zo kan ik de leden van de CDA-fractie op hun desbetreffende vraag mededelen.
Een «gewone» limitation on benefits bepaling is voldoende om –
als ook aan de overige voorwaarden wordt voldaan – als equivalent beneficiary
te kwalificeren.De leden van de VVD-fractie gaan in op onderdeel VIII van het bij het
protocol behorende Memorandum of Understanding (MOU) en vragen in dat kader
hoe Nederland zich zal inspannen om in gevallen waarin wordt verzocht om toepassing
van de zogenoemde vangnetbepaling, te bewerkstelligen dat belastingplichtigen
(alsnog) in aanmerking zouden kunnen komen voor toepassing van het nultarief
op deelnemingsdividenden die zij vanuit de Verenigde Staten ontvangen.In onderdeel VIII van het MOU is vastgelegd dat belastingplichtigen die
het voor de toepassing van het nultarief op deelnemingsdividenden noodzakelijke
belang van (ten minste) 80 procent pas na 1 oktober 1998 hebben verkregen,
en uit hoofde daarvan niet via de in artikel 10, derde lid, onderdeel a, opgenomen
«grandfatherbepaling» in aanmerking kunnen komen voor de minder
strikte eisen die aan de toepassing van het nultarief worden gesteld, (toch)
een verzoek om toepassing van de vangnetbepaling in kunnen dienen.Achtergrond van dit onderdeel in het MOU is dat daarmee duidelijk wordt
gemaakt dat belastingplichtigen die niet voldoen aan de in artikel 10, derde
lid, onderdeel b, opgenomen eis (waarin wordt verwezen naar de in de Limitation
on benefits bepaling opgenomen beurstoets) en niet aan de in artikel 10, derde
lid, onderdeel c, opgenomen eis (waarin wordt verwezen naar de derivative
benefits toets), toch in aanmerking kunnen komen voor toepassing van het nultarief
op deelnemingsdividenden. Zij dienen daartoe dan bij de bevoegde autoriteit
een verzoek om toepassing van de vangnetbepaling in te dienen. De bevoegde
autoriteit van het bronland zal dan beoordelen of het gerechtvaardigd is om
toegang tot het nultarief voor deelnemingsdividenden te verlenen. Het is de
intentie van de Nederlandse bevoegde autoriteit om in beginsel een goedkeurende
beschikking op grond van de vangnetbepaling af te geven in situaties waarin
de structuur waarvoor toepassing van het nultarief voor deelnemingsdividenden
wordt verzocht niet door fiscale motieven is ingegeven. Een en ander zal echter
sterk afhangen van de feiten en omstandigheden van de casus waarvoor het verzoek
wordt gedaan. De bevoegde autoriteit van de Verenigde Staten zal ook toetsen
of sprake is van oneigenlijke fiscale motieven. Daarnaast zal de bevoegde
autoriteit van de Verenigde Staten, zoals ook is aangegeven in de door de
Treasury gepubliceerde Technical Explanation bij het protocol en in de memorie
van toelichting bij de goedkeuringswet (Kamerstukken II, 2003–2004,
29 632, nr. 3, blz. 19), bij de afweging rekening worden gehouden met
de verplichtingen die op Nederland rusten uit hoofde van het EU-lidmaatschap.
In dat verband wordt verwezen naar paragraaf 3 van onderdeel XXVII van
het memorandum van overeenstemming, waarin een kader wordt geschetst van de
wijze waarop rekening zal worden gehouden met deze EU-verplichtingen.De datum waarop het 80% kwalificerende belang – dit ten antwoord
op een vraag van de leden van de VVD-fractie – is ontstaan, is niet
van belang. Nederland zal dus bij de beoordeling van verzoeken om toepassing
van de vangnetbepaling geen onderscheid maken in de door de leden van de VVD-fractie
genoemde perioden van 1 oktober 1998 tot aan het begin van
de onderhandelingen met de VS over een herziening van het belastingverdrag
(in december 2001), van het begin van die onderhandelingen tot aan het moment
waarop deze onderhandelingen via een persbericht (van 21 februari 2002)
kenbaar zijn gemaakt of vanaf de datum van het persbericht tot heden.Overige onderwerpenDe leden van de VVD-fractie vragen om een verduidelijking van de tekst
van het via het protocol gewijzigde artikel 11, derde lid, onderdeel c. Deze
leden achten het niet juist dat in dat onderdeel het begrip «dividenden»
wordt gebruikt. In plaats daarvan hadden deze leden liever gezien dat werd
verwezen naar het begrip «branche remittance», omdat artikel 11
niet handelt over dividenden, maar over de toepassing van de zogenoemde branch
tax die (door de Verenigde Staten) wordt geheven over winsten die door in
de Verenigde Staten gevestigde vaste inrichtingen worden overgemaakt naar
(in Nederland gevestigde) hoofdhuizen.Vooropgesteld zij dat over de bedoeling van de aanvulling van het derde
lid van artikel 11 geen misverstand kan bestaan. Net zoals voor deelnemingsdividenden
geldt ook voor winsten die door een vaste inrichting worden gemaakt, dat deze
voortaan zonder heffing van (bron)belasting vanuit de Verenigde Staten naar
Nederland kunnen worden overgemaakt. De eisen die worden gesteld om voor dit
nultarief in aanmerking te kunnen komen zijn vergelijkbaar met de eisen die
worden gesteld om voor het nultarief voor deelnemingsdividenden in aanmerking
te komen. De bij de leden van de VVD-fractie ontstane onduidelijkheid op dit
punt had waarschijnlijk voorkomen kunnen worden door in het derde lid, onderdeel
c, te verwijzen naar het begrip branche remittance of naar het begrip «dividend
equivalent amount», in plaats van naar het begrip dividenden. Aan de
bedoeling van de bepaling doet dit echter niets af omdat het bij de uitbreiding
van het derde lid van artikel 11 primair gaat om de kwalificatie van de persoon
die een voordeel ontvangt waarover de Verenigde Staten op grond van artikel
11 van het verdrag een branch tax mag heffen en niet zozeer om aard van het
inkomensbestanddeel dat door die persoon wordt ontvangen.In het verlengde daarvan vragen de leden van de VVD-fractie of de tekst
van onderdeel VIII van het memorandum van overeenstemming zodanig verduidelijkt
zou kunnen worden dat daarin ook verwezen wordt naar een vaste inrichting
die na 1 oktober 1998 is opgezet of tot stand is gekomen. Ook hier geldt
dat de bedoeling van dit onderdeel van het memorandum van overeenstemming
duidelijk is. Dit onderdeel van het memorandum van overeenstemming heeft,
zoals ook uit de titel van het desbetreffende onderdeel kan worden afgeleid,
betrekking op zowel het derde lid van artikel 10 (waarin de criteria zijn
vastgelegd op basis waarvan kan worden beoordeeld of men in aanmerking komt
voor het nultarief op deelnemingsdividenden) als op artikel 11. Uit de context
van dit onderdeel van het memorandum van overeenstemming, de titel en de tekst
van het onderdeel, kan echter worden afgeleid dat de reikwijdte van dit onderdeel
ook de door deze leden bedoelde gevallen omvat. Opgemerkt zij echter dat het
in dit geval zuiverder of vollediger zou zijn geweest indien in de tekst van
onderdeel VIII van het memorandum van overeenstemming wel expliciet een zinsnede
was opgenomen die zou verwijzen naar een vaste inrichting die na 30 september
1998 is opgezet of tot stand is gekomen.De leden van de VVD-fractie plaatsen een kanttekening bij de aanhef van
de in artikel 26 van het Nederlands-Amerikaanse belastingverdrag opgenomen
limitation on benefits bepaling. Deze leden vragen waarom de reikwijdte van
de limitation on benefits bepaling is verruimd en wat er met deze verruiming
is beoogd. De leden van de VVD-fractie constateren terecht dat de oude limitation
on benefits bepaling in zekere zin een eenzijdig werkend karakter
had, omdat deze bepaling (alleen) het bronland de mogelijkheid gaf om in het
andere verdragsland gevestigde belastingplichtige (een deel van) de verdragsvoordelen
te onthouden als die belastingplichtige niet voor een van de in die bepaling
opgenomen toetsen zou kwalificeren. De nieuwe bepaling is ten opzichte van
de oude bepaling vereenvoudigd en op bepaalde onderdelen versoepeld. Daarnaast
is er, vooral ter voorkoming van misbruik van het nultarief voor deelnemingsdividenden,
in de limitation on benefitsbepaling een extra anti-misbruikmaatregel opgenomen
(de substantial presence test). Onderdeel van de nieuwe limitation on benefitsbepaling
is voorts dat de algemene reikwijdte van deze bepaling is gewijzigd. Een in
een van beide verdragsstaten gevestigde belastingplichtige die niet kwalificeert
voor een van de toetsen van de limitation on benefits bepaling – en
die ook niet via de vangnetbepaling kwalificeert – is in de nieuwe opzet
niet gerechtigd tot de verdragsvoordelen. Dit geldt zowel voor de verdragsvoordelen
die door de bronstaat (zouden kunnen) worden toegekend, als voor de verdragsvoordelen
die door de woonstaat (zouden kunnen) worden toegekend. Het tweezijdige karakter
van de nieuwe limitation on benefits bepaling hangt samen met het huidige
Amerikaanse verdragsbeleid met betrekking tot het toekennen van verdragsvoordelen.
Daar kan aan worden toegevoegd dat ingeval een belastingplichtige aan geen
enkele toets van de limitation on benefits bepaling voldoet en de bronstaat
op grond daarvan geen verdragsvoordelen geeft, het niet onredelijk is –
mede gelet op het feit dat de nieuwe limitation on benefits bepaling minder
strikt is dan de oude bepaling – dat de woonstaat zich daar bij aansluit
door de desbetreffende belastingplichtige ook geen verdragsvoordelen te geven.De leden van de VVD-fractie stellen voorts nog de toepassing van de toets
voor zogenoemde gelijkwaardige gerechtigden aan de orde. Via deze toets kan
(bij voorbeeld) een Nederlandse vennootschap die zelf niet aan een van de
in de limitation on benefits bepaling opgenomen toetsen voldoet, toch voor
verdragsvoordelen in aanmerking komen. Voorwaarde is dat de aandeelhouders
van die Nederlandse vennootschap via het verdrag dat de woonstaat van die
aandeelhouders heeft gesloten met de Verenigde Staten voor dezelfde of betere
verdragsvoordelen in aanmerking zouden komen in vergelijking met de verdragsvoordelen
die de Verenigde Staten aan de in Nederland gevestigde vennootschap zou geven
als deze wel zelf in aanmerking zou kunnen komen voor toepassing van de verdragsvoordelen.
Deze leden vragen aan de hand van een voorbeeld hoe deze bepaling in de praktijk
uitwerkt. In het door deze leden geschetste geval neem ik het standpunt in
dat – gezien doel en strekking van de toets voor de afgeleide voordelen
en het in dat kader gebruikte criterium van de gelijkwaardige gerechtigde –
een strikte uitleg niet op zijn plaats is. De toets heeft ten doel te voorkomen
dat inwoner van derde landen gebruik zouden kunnen maken van het Nederlands-Amerikaanse
belastingverdrag, om aldus in aanmerking te kunnen komen voor meer of betere
verdragsvoordelen dan mogelijk zou zijn uit hoofde van het verdrag dat hun
woonstaat met Nederland of de Verenigde Staten is overeengekomen. In verband
daarmee zou de Verenigde Staten in het hiervoor weergegeven voorbeeld het
tarief van de in te houden dividendbelasting niet op 30 procent, maar op 15
procent moeten vaststellen. Daarmee wordt het tarief van de dividendbelasting
over het dividend dat aan de Nederlandse tussenhoudster wordt uitgekeerd dus
afgestemd op het (hoogste) tarief dat van toepassing zou zijn als dat dividend
direct aan de achterliggende (in land X woonachtige) aandeelhouders zou worden
uitgekeerd. In het onderhavige geval wordt mijn visie ook gedeeld door de
Amerikaanse autoriteiten. De Amerikaanse autoriteiten nemen verder het standpunt
in dat het verlaagd tarief van 5% niet pro rata kan worden toegepast
op het belang dat de buitenlandse vennootschap in de Nederlandse vennootschap
aanhoudt.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnXNoot1Samenstelling: Schuyer (D66), Ketting (VVD), Terpstra (CDA), Van Driel
(PvdA), Doek (CDA), Van Middelkoop (CU), Biermans (VVD) (plv. voorzitter),
Essers (CDA) (voorzitter), Kox (SP), Leijnse (PvdA) en Thissen (GL).XNoot1Treas. Regs 1. 894 – 1(d) Special rule for items of income received
by entities.XNoot2OECD, The Application of the OECD Model Tax Convention to Partnerships,
blz. 66–67 (Paris, 1999).XNoot1IFZ97/204.XNoot2En mogelijk ook vennootschapsbelasting.XNoot1Weergegeven in artikel 10, lid 3, letter a van het VerdragXNoot2Artikel 26, lid 7 van de nieuwe verdragstekst.XNoot1Omdat Nederland geen branch tax heft, is dit artikel alleen van toepassing
voor een Nederlands moederbedrijf met een vaste inrichting in de USA.XNoot2Artikel 11, lid 3, sub c van de nieuwe verdragstekst.XNoot1Artikel 26, lid 7 van de nieuwe verdragstekst.XNoot1MvT, Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 632, nr. 3, p.
29.XNoot2MvT, Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 632, nr. 3, p.
29, voorbeeld 1.XNoot3MvT, Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 632, nr. 3, p.
30/31, voorbeelden 1 en 5.XNoot4MvT, Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 632, nr. 3, p.
31/32, voorbeelden 5 en 6.XNoot1In geval van een grensoverschrijdende dividenduitkering aan een natuurlijk
persoon wordt het bronheffingpercentage op basis van de toepassing van het
Verdrag maximaal verlaagd naar 15%, dus niet naar 5% dan wel 0%. Het vereiste
van een onmiddellijk bezit van stemrechten is in een 15% situatie niet van
toepassing.XNoot2Artikel 10, tweede lid, onderdeel a.XNoot3Artikel 10, derde lid.XNoot1Hierin is bepaald dat buitenlandse lichamen die een aanmerkelijk belang
hebben in een Nederlands lichaam dat niet tot het ondernemingsvermogen behoort
ter zake van de voordelen uit dat aanmerkelijk belang – dividend en
vervreemdingsvoordelen – in de heffing van de Nederlandse vennootschapsbelasting
worden betrokken. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-29632-B-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl