Wachtgeldontwikkeling sector onderwijs; Lijst van vragen en antwoorden aanvullend op de eerdere lijst van vragen en antwoorden (25644, nr. 5)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25644, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25644 nr. 8

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInleiding van de ministerAlgemene beschrijving regelgeving en achtergrondenSociaal plan PABO en SBK-HBO (50+- en 55+-regeling)Formalisering van het SBK-HBOVerbod tot herintredenInvoering BWOOTot slot131418192021222324252627282930
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25644Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 644Wachtgeldontwikkeling sector onderwijsnr. 8AANVULLENDE LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 3 april 1998De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen over de wachtgeldontwikkeling in de sector onderwijs
en wetenschappen.De minister heeft de vragen 13, 14 en 18 t/m 30 beantwoord bij brief van
3 april 1998.2Vragen en antwoorden zijn, voorafgegaan door een algemene beschrijving
over regelgeving en achtergronden omtrent de «anticumulatie»problematiek,
hierna afgedrukt.De voorzitter van commissie,M. M. H. KampDe griffier van de commissie,Mattijssen Inleiding van de ministerBij brief van 10 maart jl. heb ik gereageerd op de schriftelijke vragen
van Uw commissie die ik op 19 januari 1998 ontving. Met betrekking tot de
vragen onder de aanduiding «anticumulatie» (vragen 1 t/m 30) heb
ik vastgesteld dat de «anticumulatie» problematiek onderwerp is
van meerdere bij de rechter aanhangig gemaakte gedingen.Gezien het bestendig gebruik om niet in te gaan op zaken die onder de
rechter zijn, heb ik u bij brief van 10 maart 1998 meegedeeld de vragen 1
t/m 30 niet te kunnen beantwoorden.Uit nadere vragen van Uw commissie leid ik af dat Uw commissie mijn zienswijze
deelt dat vragen inzake de anticumulatie in het algemeen zodanige samenhingen
met de bij de rechter aanhangige geschillen dat een integrale beantwoording
van de vragen achterwege moest blijven.Uit nadere toelichting is mij gebleken dat Uw commissie echter alsnog
prijs stelt op beantwoording van een aantal onderdelen van de vragen ter zake
van de «anticumulatie» problematiek die een meer feitelijk karakter
hebben en niet direct onderwerp zijn van de aan de rechter voorgelegde geschillen.Bijgaand ontvangt U antwoord op die vragen waarbij naar mijn nader oordeel
weinig risico bestaat op vermenging met de thans aanhangige procedures.Op de vragen 1 t/m 12 meen ik alsnog niet te kunnen ingaan. Voor een beter
begrip van de algemene problematiek rond het sociaal beleidskader HBO geef
ik onderstaand een algemene beschrijving van de regelgeving en achtergronden.
Met deze beschrijving acht ik tevens de vragen 15 t/m 18 beantwoord. Algemene beschrijving regelgeving en achtergrondenDe ingrijpende veranderingen in het hoger beroepsonderwijs hadden directe
en indirecte gevolgen voor de werkgelegenheid. Om de problematiek die voor
het personeel hierdoor ontstond, op te vangen is na overleg met de besturenorganisaties
en de centrales van overheids- en onderwijspersoneel een sociaal beleidskader
tot stand gebracht. In deze beschrijving beperk in mij tot het SBK-HBO. Zijdelings
komt het sociaal plan PABO nog aan de orde, omdat de formalisering in hetzelfde
koninklijk besluit heeft plaatsgevonden. Sociaal plan PABO en SBK-HBO (50+- en 55+-regeling)Het sociaal plan PABO had betrekking op de herstructurering van de pedagogische
academies en de opleidingsscholen voor kleuterleidsters teneinde deze om te
vormen tot de PABO's, zoals we die nu kennen. Het plan kwam tot stand in 1983.Het SBK-HBO had in 1986 betrekking op de invoering van de Wet op het hoger
beroepsonderwijs (wet HBO), de operatie Schaalvergroting, Taakverdeling en
Concentratie (operatie STC) en een nieuw bekostigingsstelsel voor het hoger
beroepsonderwijs (lump sum-financiering). Het beleidskader kwam tot stand
in 1986. Het omvatte een samenhangend stelsel van maatregelen die de personele
gevolgen van het nieuwe beleid in goede banen moest leiden.In deze sociale plannen zijn verschillende afspraken gemaakt over de rechten
en verplichtingen die betrokkenen hadden. Waarom de ontslagregeling als zodanig
(waaronder de anticumulatiebepalingen) wel is gegarandeerd in het sociaal
plan PABO en niet in het SBK-HBO wil ik niet anders verklaren
dan dat dit onderdeel was van de resultaten van de uitvoerige onderhandelingen
met de Centrales van overheids- en onderwijspersoneel over zowel het sociaal
plan PABO als het SBK-HBO. Het SBK-HBO had een veel bredere strekking had
dan het sociaal plan PABO. Dit in die zin dat het SBK-HBO niet specifiek aan
de personele gevolgen van één beleidsmaatregel was verbonden,
maar aan de personele gevolgen van alle beleidsmaatregelen die in de periode
van 1 augustus 1986 tot 1 januari 1990 in het hoger beroepsonderwijs zouden
worden genomen. (Het sociaal plan PABO is daarom bij de totstandkoming van
het SBK-HBO daarin ook opgenomen, zij het uiteraard onder behoud van de specifieke,
reeds overeengekomen garanties.) Voorts moge in het kader van de onderhandelingsresultaten
met de Centrales van overheids- en onderwijspersoneel nog vermeld worden dat
het SBK-HBO zich primair en met alle middelen richtte op het zo veel mogelijk
voorkomen van ontslag (zelfs een garantie gaf tegen gedwongen ontslag) en
in dat kader ook allerlei faciliteiten verschafte voor bijvoorbeeld omscholing
en reiskosten, wanneer een functie aanvaard werd in een andere standplaats.
Binnen deze doelstelling lagen nog bredere garanties op de wachtgeldregeling
dus niet voor de hand. Formalisering van het SBK-HBOHet SBK-HBO is op 8 april 1986 in de vorm van een circulaire (DI/AB 151.
343) verschenen. Vervolgens heeft de inhoud van deze circulaire ingevolge
het bepaalde in artikel E39 van de Invoeringswet op het hoger beroepsonderwijs
(WHBO), Stb. 1986, 273, een wettelijke grondslag verkregen door opname in
het KB van 16 oktober 1987, Stb. 1987, 479.Tussen het Koninklijk Besluit en de circulaire bestaat overigens geen
verschil. Het genoemde KB gaf geen andere garantie dan de garantie op hoogte
en duur van de uitkering en dat bovendien nog alleen, indien de betrokkene
daarom ook uitdrukkelijk verzocht (zie artikel 12, tweede en derde lid, van
dit KB). Mede vanwege het speciaal nog moeten verzoeken om deze garantie geeft
dit te meer de uitzonderingspositie aan op het algemene uitgangspunt van het
eerste lid van artikel 12 van het KB, te weten dat primair de «normale»
ontslagregeling (hoofdstuk I-H, RPBO) van toepassing was (met uitzondering
van de inschrijvingsplicht bij de Arbeidsvoorziening) en dat zonder enige
garantie. Ook uit de artikelsgewijze toelichting op artikel 12 van het
KB moge één en ander duidelijk blijken. Koos de betrokkene voor
de in het tweede en derde lid van artikel 12 neergelegde garantie op hoogte
en duur van de uitkering, dan leverde hij bij wijze van «tegenprestatie»
voor die garantie het hogere uitkeringspercentage (83% i.p.v. 93%) gedurende
de eerste drie maanden van de uitkering in.De anticumulatiebepaling als zodanig maakte onderdeel uit van hoofdstuk
I-H RPBO, dat volgens het KB van toepassing was verklaard op het ontslag,
maar dat impliceerde geenszins dat die anticumulatiebepaling in het KB van
een garantie werd voorzien.Ten eerste gaat het KB (zie hiervoor) primair uit van de normale toepassing
van hoofdstuk I-H RPBO, zonder enige garantie. Slechts op verzoek van de betrokkene
werd, tegen licht gewijzigde uitkeringspercentages, een garantie op hoogte
en duur van de uitkering verleend.Het van toepassing worden van de anticumulatiebepalingen van het BWOO
had slechts tot gevolg dat niet meer kon worden bijverdiend tot 100% van het
«oude» salaris, maar dat dit als zodanig de duur van de reeds
toegekende uitkering geheel ongemoeid liet. Oftewel, anticumulatiebepalingen
als zodanig beperken niet de duur van een reeds toegekende uitkering en evenmin
een op die duur gegeven garantie. Anticumulatiebepalingen zien er slechts
op, dat door het hebben van meerdere uitkeringen, dan wel het hebben van uitkeringen
met daarnaast inkomsten uit arbeid, een bepaald totaal-inkomensniveau
niet wordt overschreden. Verbod tot herintredenEen belangrijk onderdeel SBK 55+- en 50+-regeling was de afspraak dat
personeelsleden die in het kader van de SBK 55+- en 50+-regeling van de ontslaguitkeringsregeling
gebruik maakten, niet zouden herintreden. Tot 1 augustus 1990 was dit zelfs
verboden.Een partiële herintreding bracht overigens niet met zich mee, dat
daardoor een gegeven garantie op de duur van een toegekend wachtgeld verviel
en werd vervangen door een beperktere garantie. Een partiële herintreding
kan wel tot gevolg hebben, dat de uitkering op basis van de vigerende anticumulatiebepalingen
wordt gekort, indien de uitkering en de verdiensten uit de herintreding gezamenlijk
leiden tot de overschrijding van een bepaald totaalinkomensniveau. Maar dit
slechts zolang van een dergelijke overschrijding sprake is. Invoering BWOOGelet op bovenstaande uitgangspunten kunnen de nieuwe anticumulatiebepalingen
van het BWOO dan ook slechts gevolgen hebben gehad voor degenen, die na 1
augustus 1990 (al dan niet partieel) opnieuw zijn ingetreden. Personeelsleden,
die niet opnieuw zijn ingetreden, genieten in principe ook vandaag de dag
nog steeds de uitkering met eventueel een garantie op hoogte en duur, als
zij daarvoor destijds gekozen hebben.Een herintreding na 1 augustus 1990, met derhalve nu de mogelijke confrontatie
met de gevolgen van de nieuwe anticumulatiebepalingen, kan naar mijn oordeel
dus niet beschouwd worden als gedaan in de geest van het SBK-HBO en daarom
evenmin als een rechtstreekse hulp om de boventalligenproblematiek in het
hoger beroepsonderwijs op te lossen. Tot slotZoals ik hiervoor heb aangegeven heeft de invoering van het BWOO per 1
maart 1994 voor betrokkenen een wijziging aangeberacht in de mogelijkheid
tot bijverdienen. Evenwel heeft het BWOO geen enkele invloed gehad op de in
het kader van het SBK-HBO toegekende uitkeringen. In artikel II overgangsrecht
van het BWOO zijn de gegeven garanties volledig gerespecteerd. Feitelijk zijn
herintreders na 1 augustus 1990 per 1 januari 1996 geconfronteerd met de nieuwe
anticumulatiebepalingen van het BWOO. 13In hoeverre wordt effectief bereikt dat geen uitkeringsgerechtigden
zakken onder 70% van hun laatstgenoten salaris? Is de loonsuppletieregeling
nu zodanig dat uitkeringsgerechtigden niet beneden de 70% van hun laatstgenoten
salaris kunnen zakken? Zo niet, wat is dan de inhoud van de eerdere toezegging
van de minister aan de Kamer dat het beneden 70% zakken niet kan voorkomen
(buiten de zgn. bijzondere verlenging)?Dat uitkeringsgerechtigden niet zakten onder 70% van hun laatstgenoten
salaris is effectief bereikt door onder meer:– het tot 1 augustus (naderhand 1 november) 1996 mogen prijsgeven
van werkzaamheden, indien de betrokkene op 1 januari 1996 geen aanspraak kon
doen gelden op de loonsuppletieregeling en hij aldus door de nieuwe anticumulatiebepalingen
onder het uitkeringspercentage van 70 zou zakken (zie artikel II, derde lid,
overgangsrecht BWOO). – de «omkeerregeling» bij meerdere uitkeringen en bij
uitkeringen met daarnaast inkomsten uit arbeid, waarover ik de Kamer in mei
1996 inlichtte.– het bij hernieuwde werkloosheid om herleving van de oude uitkering
kunnen vragen, ondanks dat inmiddels rechten op een nieuwe uitkering zijn
opgebouwd (zie artikel II, vierde tot en met achtste lid, overgangsrecht BWOO.Hoewel de loonsuppletieregeling zich als zodanig niet richt op het garanderen
van een minimum uitkeringspercentage, is deze regeling sedert 1 augustus 1996
uitgebreid en sedert die datum ook in volle omvang van toepassing op de reeds
voor 1 maart 1994 toegekende uitkeringen.Het spreekt voor zich dat deze maatregelen zich slechts gericht hebben
op de nadelige gevolgen van de toepassing van de anticumulatiebepalingen en
niet op oorzaken, die daarmee niet te maken hebben, zoals bijvoorbeeld een
terugval in de uitkering onder invloed van de «bijzondere verlenging»,
zoals Hoofdstuk I-H van het RPBO tot 1 maart 1994 kende. 14Kan bij herleven van de wachtgelduitkering de uitkeringsgerechtigde
onder de eerder genoemde 70% zakken? Zo ja, waarom, en hoe verhoudt zich dat
tot de eerder genoemde toezegging van de minister?Hiervoor verwijs ik naar het antwoord op vraag 13. 18Welke consequenties zijn er volgens de minister verbonden aan de
uitspraak van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 30 december jl.?19De minister «kan alleen in algemene bewoordingen op de zaak
ingaan ...zolang de zaak onder de rechter is». De toezegging echter
dat «de huidige anticumulatie er voor niemand toe mag leiden dat het
inkomensniveau komt te liggen beneden de 70% van de laatstgenoten bezoldiging»
is pas op een later tijdstip aan de Kamer gedaan. Wordt dit ook door de rechter
getoetst? Zo nee, waarom moet de minister dan wachten op de uitspraak van
de rechter?Na invoering van de nieuwe anticumulatieregeling heb ik voorzieningen
getroffen om te voorkomen dat betrokkenen onder de 70% van het laatstgenoten
salaris zakten.In een algemene informatiebrief van juni 1996 aan alle wachtgelders heb
ik betrokkenen op de diverse mogelijkheden gewezen. Uit informatie van de
USZO heb ik vernomen dat er ook geen uitkeringsgerechtigden zijn die onder
de 70% zakken van hun laatstgenoten salaris (uitkering alleen of uitkering
en nieuw inkomen bedraagt ten minste 70% van het laatstgenoten salaris). Ik
heb ook toegezegd dat als er aantoonbare gevallen zijn, deze gerepareerd zullen
worden. Daarvoor is het niet nodig om de uitspraak van de Centrale Raad van
Beroep af te wachten. Deze garantie geldt overigens niet voor uitkeringsgerechtigden
die vallen onder de zogenoemde bijzondere verlenging. Deze uitkering werd
gebaseerd op het inverdiend pensioen. Bij deze uitkering kon het percentage
ook voor de invoering van de nieuwe anticumulatieregeling al ruim onder de
70% liggen. 20Kan met een rekenvoorbeeld worden aangetoond wat de impact is van
de zinsnede op pag. 3: «Mocht er nadat op het BWOO-deel is geanticumuleerd
een verdere anti-cumulatie nodig zijn, dan vindt deze plaats zoals omschreven
in de FPU-regeling.»Indien een belanghebbende een BWOO-uitkering heeft met daarnaast een FPU-uitkering,
worden in eerste instantie nieuwe inkomsten geanticumuleerd op de BWOO-uitkering.
Mochten de nieuwe inkomsten groter zijn dan de BWOO-uitkering, wordt het restant
pas in mindering gebracht als het totaalinkomen de 100% van de oorspronkelijke
betrekking waarop de FPU-uitkering is gebaseerd overschrijdt. Voorbeeld:   Vanaf 1-9-94urenbedragBWOO uitkering voor (70%)10 uur875,= Aangehouden betrekking20
uur2 500,=    Vanaf 1-8-97   BWOO uitkering voor10
uur875,= FPU-uitkering 70%20 uur1 750,=    Vanaf
1-10-97   Nieuwe inkomsten15 uur1 875,= BWOO uitkering
(10–15 uur)0 uur0,= Nog niet geanticumuleerd5
uur625,= FPU-uitkering 70%20 uur1 750,= Toegestane
bijverdienmarge FPU 750,= Op de FPU-uitkering wordt geanticumuleerd 0,=21De groep docenten die indertijd gebruik heeft gemaakt van de 50+
en de 55+ regeling kan geen gebruik maken van FPU zonder dat dit op de uitkering
in mindering wordt gebracht. Op een salaris uit eventuele heraanstelling wordt
echter wel FPU-premie ingehouden. Waarom moet betaald worden voor iets waarvan
de minister heeft gesteld dat er geen gebruik van kan worden gemaakt?De FPU-regeling is een regeling die door de minister van Binnenlandse
Zaken en de Centrales van overheids- en onderwijspersoneel is overeengekomen
ter vervanging van de VUT-regeling. De regeling wordt gefinancierd uit een
werkgeversbijdrage en een werknemersbijdrage. Zoals ook bij de VUT-regeling
en bij vele collectieve regelingen het geval is, kan het voorkomen dat men
wel premie betaalt, maar toch niet kan of wenst deel te nemen aan de regeling.Overigens is in de FPU-regeling de voorziening getroffen dat men, bij
niet-gebruik, een éénmalige uitkering ontvangt op het moment
van pensionering. Daarnaast wordt een deel van de niet uitbetaalde FPU-uitkering
toegevoegd aan het ouderdomspensioen. 22Geldt bij deelname aan de FPU-regeling ook een anticumulatieregeling
voor latere nieuwe bijverdiensten? Zo ja, geldt dit dan ook bij deelname aan
de gewone pensioenregeling (bij 65 jaar)? Als er verschil is, wat is daarvan
dan de reden?Bij deelname aan de FPU-regeling is een anticumulatieregeling van toepassing
indien men nieuwe inkomsten heeft. Op het basisdeel wordt geanticumuleerd
wanneer de FPU-uitkering en de nieuwe inkomsten samen meer bedragen
dan 100% van het salaris waarop de FPU-uitkering is gebaseerd. 23Kan een wachtgelder die op dit moment geen bijverdiensten heeft,
gebruik maken van de FPU-regeling?Vanuit een wachtgeld kan geen gebruik worden gemaakt van de FPU-regeling. 24De gemeenteraad kan besluiten tot een aanvullende vergoeding. In
een aantal gevallen is er sprake van een wettelijk recht op suppletie voor
bijvoorbeeld wethouders. Ligt het niet meer voor de hand dat het kabinet het
initiatief neemt tot een wettelijke regeling voor aanvullende vergoeding bij
inkomstenderving door aanvaarding van een raadslidmaatschap i.c. een aanpassing
van art. 12 van het betreffende Rechtspositiebesluit, zodat het belang van
het individuele raadslid niet afhankelijk is van de meerderheid van de gemeenteraad?
Zou zo'n regeling niet getroffen moeten worden voor alle politieke functies
met een wettelijke vergoeding?Evenals in de Werkloosheidswet (WW) is in het BWOO bepaald dat het gaan
verrichten van (neven) werkzaamheden tot gevolg heeft dat de uitkering wordt
verminderd. Het recht op uitkering eindigt over het aantal uren dat aan die
werkzaamheden wordt besteed. Ook indien een uitkeringsgerechtigde tot raadslid
wordt gekozen, zal zijn werkloosheid met een aantal uren per week verminderen.
Bij het lidmaatschap van een publiekrechtelijk college is het niet eenvoudig
vast te stellen voor hoeveel uren per week die werkzaamheden feitelijk worden
verricht. In de circulaire «Taakduren lidmaatschap publiekrechtelijke
colleges» is met betrekking tot de regeling van de Minister van Binnenlandse
Zaken van 12 april 1994, nr. AD94tU841 aangegeven wat als raakduur wordt aangenomen
van (onder meer) gemeenteraadsleden in de onderscheiden situaties.Het Landelijk instituut sociale verzekeringen gebruikt deze circulaire
als richtlijn voor de uitvoering van de WW. Dit betekent concreet dat in individuele
gevallen van het aantal uren, vermeld in de circulaire wordt uitgegaan, tenzij
aannemelijk wordt gemaakt dat van een ander aantal uren moet worden uitgegaan.
Het BWOO wordt volledig op dezelfde wijze uitgevoerd. Dit beleid is bovendien
in jurisprudentie door de Centrale Raad van Beroep (CRvB) met betrekking tot
de WW bevestigd (CRvB 12 oktober 1995, WW/1994/556, gepubliceerd in RSV 1996/66).De met de werkhervatting verkregen inkomsten, i.c. de vergoeding voor
de werkzaamheden van raads- en statenleden, zijn voor de bepaling van de vermindering
niet relevant. Als de vermindering groter is dan de vergoeding die wordt ontleend
aan het raadslidmaatschap zal een negatief inkomenseffect optreden. In het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is een artikel opgenomen dat
ten doel heeft dit effect te niet te doen (artikel 12). De gemeenteraad kan
op grond van dat artikel bepalen dat de vergoeding voor werkzaamheden van
het betreffende raadslid wordt verhoogd tot het bedrag van de bedoelde korting
wegens het raadlidmaatschap.Deze regeling voor een aanvullende vergoeding bij inkomensderving door
aanvaarding van een raadslidmaatschap is eveneens aan de orde geweest bij
de behandeling van het wetsvoorstel tot wijziging van de gemeenteraad en van
provinciale staten (kamerstukken 1993/94, 23 572, nr. 1, blz. 6) in de
Eerste Kamer op 1 juni 1993. Daarbij is ook gevraagd of bovengenoemde
maatregel niet verplichtend zou moeten worden vastgesteld in plaats van facultatief,
zoals in het rechtspositiebesluit is geregeld. Bij die gelegenheid is door
de toenmalige Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken geantwoord dat, het
wetsvoorstel en de algemene maatregel van bestuur in ogenschouw nemend, het
niet paste in het systeem van de regeling om daarvoor een verplichtende, uniforme
regeling te treffen. Ook is opgemerkt dat naar verwachting gemeenten en provincies
de vraag van raads- en statenleden die dit betreft, zeer serieus zullen behandelen.
De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken mevrouw A.G.M. van de Vondervoort,
krijgt geen signalen dat dit niet het geval is. In overleg met het IPO en
de VNG wordt op dit moment echter bezien of de secundaire en facilitaire voorzieningen
voor raads- en statenleden aanpassing behoeven. Daarbij zal ook aan de orde
komen of deze een meer verplichtend karakter zouden moeten krijgen. 25Is het niet zo dat de herleving van het wachtgeld plaats vindt na
elke beëindiging van het raadslidmaatschap en niet alleen na afloop van
de periode van 4 jaar, maar ook na een vrijwillige tussentijdse beëindiging
bijvoorbeeld om politieke redenen?Herleving van het wachtgeld kan plaatsvinden na beëindiging van het
raadslidmaatschap. De reden van beëindiging is niet van belang. Een eventuele
uitkering die betrokkene ontvangt, wordt in mindering gebracht op de BWOO-uitkering. 26Kan aangegeven worden, wanneer, hoe vaak en onder welke omstandigheden
in de periode tussen het ontstaan van het RpbO (medio 1985) en 31-12-1989
een wachtgeld als genoemd in art. I-H1, lid 1, RpbO is verleend, waarvan de
anticumulatiebepaling uit art. I-H16, RpbO, geen deel uitmaakte?Tot de invoering van het BWOO per 1 maart 1994 werden wachtgelduitkeringen
op grond van hoofdstuk I-H van het Rechtspositiebesluit onderwijspersoneel
(RPBO) toegekend. De toekenning van deze uitkeringen vond plaats op de voet
en voorwaarden van het bepaalde in dat hoofdstuk. Anders gezegd: met inbegrip
van artikel I-H16 van het RPBO. Niet kan worden aangegeven op hoeveel uitkeringsgerechtigden
daadwerkelijk artikel I-H16 RPBO is toegepast. Het artikel werd immers alleen
toegepast indien de betrokkenen feitelijk nieuwe inkomsten genoten. 27Kan aangegeven worden op hoeveel mensen de problematiek van de 50+'ers
en 55+'ers nog betrekking heeft en welke bedragen ermee gemoeid zijn?Op dit moment zijn er nog zo'n 750 personen in het wachtgeldbestand aanwezig
die in de periode 1986–1989 zijn ingestroomd met tenminste een leeftijd
van 50 jaar. Hiermee is een bedrag gemoeid van f 45 mln. op jaarbasis. 28Hoe groot is de groep die er meer dan 30% in inkomen op achteruitgaat?
Kan worden aangegeven hoeveel de leden behorende tot deze groep er procentueel
op achteruitgaan?Theoretisch is het mogelijk in een situatie terecht te komen dat het inkomen
met meer dan 30% achteruitgaat. Dat is in de situatie dat er neveninkomsten
worden genoten waarvan de uurvergoeding aanmerkelijk lager is dan die van
de laatstgenoten betrekking. In geval de betrokkene geen gebruik maakt van
het recht op een loonsuppletie, dalen de inkomsten onder de 70% van het salaris
van de laatstgenoten betrekking.Tot 1 augustus 1996 gold de loonsuppletieregeling niet in alle gevallen.
Personen die in die periode neveninkomsten hadden met een lager uurbedrag
dan in de laatste betrekking, is toen toegestaan deze neveninkomsten te beëindigen;
m.a.w: er is geen sanctie toegepast wegens door eigen toedoen werkloos worden.Bij USZO-Groningen zijn dergelijke gevallen niet bekend. 29Komt het voor dat iemand er 50% of meer op achteruitgaat? Hoe oud
is deze groep gemiddeld? Hoe groot is de kans dat zij alsnog weer in hun oorspronkelijke
functies of vergelijkbare functies aan de slag kunnen komen; met andere woorden
hoe inzetbaar zijn de leden van deze groep in het onderwijs van dit moment?
Kan de minister hen een functie garanderen onder de nieuwe voorwaarden van
het leeftijdsbewust personeelsbeleid en de FPU-regelingen, zoals 27 november
jl. besproken in een algemeen overleg met de minister?Tijdens het reguliere wachtgeld kan het niet voorkomen dat iemand onder
de 70% van zijn oorspronkelijke inkomen zakt (zie mijn antwoord op vraag 28).
De wachtgeldregeling die gold tot 1 maart 1994 kende een bijzondere verlenging.
Deze bijzondere verlenging gold als overbrugging tot het moment dat betrokkene
met ouderdomspensioen ging. Men kwam hiervoor in aanmerking, indien de som
van leeftijd en diensttijd meer bedroeg dan 60. Het percentage van deze uitkering
bedroeg in de regel minder dan 70% van het laatstgenoten inkomen. Deze bijzondere
verlenging werd vastgesteld op basis van het inverdiend pensioen. Dat wil
zeggen het aantal dienstjaren waarin de betrokkene verzekerd was bij het Algemeen
burgerlijk pensioenfonds vermenigvuldigd met 1,75%. Indien het aantal dienstjaren
minder dan 40 bedroeg, lag het uitkeringspercentage onder de 70%. Betrokkenen
waren van dit effect bij de toekenning van het wachtgeld op de hoogte. Dit
effect op de uitkering heeft overigens niets te maken met de nieuwe anticumulatieregeling.De kans dat uitkeringsgerechtigden weer in het onderwijs of elders aan
de slag komen neemt af naarmate de leeftijd hoger is en de werkloosheid langer
duurt. Of gewezen personeelsleden opnieuw aan de slag komen hangt af van de
bereidheid van besturen om wachtgelders te benoemen. 30In hoeverre zijn de effecten van de anti-cumulatie bij kleine deeltijdbetrekkingen
in het onderwijs hetzelfde als in de marktsector? Voor de duidelijkheid, het
gaat niet om de regeling als zodanig, het gaat om de uitwerking en het effect
van de regeling.De regeling in het BWOO is identiek aan die van de Werkloosheidswet. Dit
betekent dat de effecten van deze regeling in vergelijkbare gevallen hetzelfde
uitwerken. XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Vlies (SGP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), M.M.H. Kamp (VVD), voorzitter, De Cloe (PvdA), Janmaat (CD), Van Gelder
(PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks
(HDRK), Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66),
Koekkoek (CDA), J.M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF),
Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi (VVD), Dijksma
(PvdA), Sterk (PvdA), Van Vliet (D66) en Bremmer (CDA).Plv. leden: Reitsma (CDA), Schutte (GPV), Lilipaly (PvdA), Klein Molenkamp
(VVD), Valk (PvdA), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van
der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Bakker
(D66), Van 't Riet (D66), De Haan (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD),
Rehwinkel (PvdA), Leerkes (U55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers (VVD), Korthals
(VVD), Passtoors (VVD), Huys (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), Verhagen (CDA) en
Lansink (CDA). XNoot2De eerdere lijst van vragen en antwoorden is gedrukt onder nr. 5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25644-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl