Kredietcrisis; Brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31371, nr. 127

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31371 nr. 127

20-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31371Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 371Kredietcrisisnr. 127BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 februari 2009Bij brief van 10 november 2008 (Kamerstukken II 2008/09, 31 371,
nr. 44) heb ik uw Kamer gemeld dat De Nederlandsche Bank (DNB), na overleg
met mij, de pensioenfondsen een extra termijn tot 1 april 2009 had gegeven
voor het indienen van herstelplannen, welke ingevolge de Pensioenwet zijn
vereist indien de dekking tekort schiet. Aanleiding daarvoor was dat tal van
pensioenfondsen als gevolg van de scherpe koersval op de beurzen en de lage
rentestand, niet langer voldeden aan de wettelijk vereiste dekking. Gegeven
de zeer volatiele beurskoersen en onzekerheid omtrent de rente-ontwikkeling
leek het geraden om de pensioenfondsen meer tijd te bieden voor het opstellen
van de herstelplannen teneinde te voorkomen dat deze zouden berusten op instabiele
vooronderstellingen. Op 1 april a.s. loopt deze «adempauze»
evenwel af en breekt de tijd aan dat pensioenfondsen wier dekkingsgraad tekort
schiet een herstelplan moeten indienen. Met het oog daarop heeft DNB onderzoek
verricht naar de financiële toestand van de fondsen. Op basis van de
bevindingen van dit onderzoek en de door de fondsen gerapporteerde stand van
hun vermogen is het thans mogelijk om nadere beslissingen te nemen.De pensioenfondsen hebben zwaar te lijden onder de gevolgen van de financiële
crisis. De economische neergang en de dalende koersen hebben gevolgen voor
het belegd vermogen en de rentestand is bepalend voor de vraag of het huidig
vermogen op lange termijn de verplichtingen dekt. De pensioenwetgeving eist
dat de verhouding tussen vermogen en verplichtingen tenminste 105%
en als regel meer dan 125% (buffer) bedraagt. Uit een inventarisatie
van DNB blijkt dat eind januari enkele honderden pensioenfondsen een dekkingsgraad
hadden van minder dan 105%. In dat geval is sprake van een dekkingstekort.
De gemiddelde dekkingsgraad van de pensioenfondsen, die de verhouding tussen
vermogen en verplichtingen weergeeft, ligt in de range van 90–95%,
waarbij individuele pensioenfondsen er beter of slechter voor staan. De lage
dekkingsgraden worden veroorzaakt door het slechte beursklimaat en de
lage(re) rente. Een lage(re) rente leidt tot hogere verplichtingen (1%
rentedaling betekent een daling van de dekkingsgraad met circa 15%).Deze situatie is zorgelijk, maar niet geheel vreemd gegeven de kredietcrisis
en de economische ontwikkelingen van de laatste maanden. Benadrukt zij ook
dat er geen sprake van is dat pensioenfondsen op dit moment niet aan hun verplichtingen
kunnen voldoen; het tegendeel is waar, er is geen liquiditeitsprobleem. Het
dekkingstekort betreft de vraag of alle toekomstige pensioenverplichtingen
zijn gedekt door het beschikbare vermogen en de inkomsten.Op dat laatste punt schieten veel pensioenfondsen thans tekort; er is
sprake van een solvabiliteitsprobleem. Bij alle zorgen is het voorts goed
om er op te wijzen dat het Nederlandse pensioensysteem in vergelijking met
de ons omliggende landen er relatief goed voor staat. Daar zijn in het verleden
nauwelijks financiële middelen voor huidige en toekomstige pensioenverplichtingen
gereserveerd en moet de als gevolg van de vergrijzing oplopende pensioenlast
dus vrijwel volledig uit de overheidsbegroting van die landen worden gefinancierd.
In Nederland is deze last evenwichtig over de drie pijlers van het pensioenstelsel
verdeeld.De pensioenwetgeving schrijft voor dat in geval van een dekkingstekort
een korte termijn herstelplan moet worden ingediend dat beoogt om dit tekort
binnen 3 jaar teniet te doen. Op grond van hun financiële positie per
31 december 2008 zouden vele pensioenfondsen pensioenaanspraken en -rechten
moeten gaan korten om aan de wettelijke eisen te voldoen.Daardoor zou de overgrote meerderheid van de pensioendeelnemers geraakt
worden. Dit zou een onevenredig zwaar gevolg zijn, gelet op het feit dat ook
op dit moment de economische ontwikkeling zich nog niet gestabiliseerd heeft.De huidige economische omstandigheden zijn uitzonderlijk, waardoor niet
uitgesloten kan worden dat een dergelijke korting op grote schaal achteraf
bezien niet nodig zou zijn geweest. Die onzekerheid mag echter geen reden
zijn om ieder probleem te ontkennen. Als de noodzakelijke herstelmaatregelen
op de lange baan zouden worden geschoven, zouden de noodzakelijke ingrepen
uiteindelijk alleen nog maar forser moeten zijn, indien de economische situatie
zou zich nog verder zou blijken te verslechteren. Dan zou het draagvlak voor
het pensioenstelsel schade op kunnen lopen. Uitstel van noodzakelijke maatregelen
betekent bovendien dat rekeningen naar jongere generaties worden doorgeschoven,
terwijl die generaties toch al met toenemende vergrijzingslasten geconfronteerd
zullen worden. Het aantal 65-plussers ten opzichte van de beroepsbevolking –
de zogeheten «grijze druk» – zal naar verwachting meer dan
verdubbelen tot ruim 40% in 2030.Inzet is tegen deze achtergrond te voorkomen dat thans, in een tijd van
onzekere economische vooruitzichten onder invloed van lage beurskoersen en
een lage rentestand, tot korting overgegaan zou moeten worden, zonder dat
daarmee de problemen en risico’s naar de toekomst worden doorgeschoven.
Op grond van deze afweging heb ik na overleg met DNB, besloten om op grond
van artikel 142 van de Pensioenwet (Pw) en artikel 137 van de Wet verplichte
beroepspensioenregeling (Wvb), bij ministeriële regeling tijdelijk vrijstelling
te verlenen van de hersteltermijn van 3 jaar, genoemd in de regeling van het
korte termijn herstelplan (artikel 140 van de Pw en artikel 135 van de Wvb).
De hersteltermijn wordt tijdelijk verlengd naar maximaal 5 jaar. Op basis
van deze hersteltermijn zullen naar verwachting veruit de meeste pensioenfondsen
zonder kortingsmaatregel na 5 jaar op de wettelijk minimaal vereiste dekking
van hun pensioenverplichtingen kunnen uitkomen, dat wil zeggen 105% dekkingsgraad. Voorwaarde voor de verlenging is dat de pensioenfondsen
reeds nu duidelijk maken en beslissen welke maatregelen (zoals premieverhoging,
korting) zij zullen treffen, indien in de komende jaren mocht blijken dat
de werkelijke ontwikkeling van hun vermogen en dekkingsgraad achterblijft
bij de in het herstelplan veronderstelde. Door DNB zal jaarlijks worden getoetst
of een dergelijke situatie ontstaat. Mocht dit het geval zijn dan is het betrokken
pensioenfonds gehouden om een jaar later de bedoelde maatregelen te treffen,
tenzij dit inmiddels door de feitelijke ontwikkeling van hun dekkingsgraad
achterhaald is. Hiermee is gewaarborgd dat een eventuele kortingsmaatregel
geen overhaaste en onnodige beslissing is, zodat wordt voorkomen dat pensioenfondsen
direct maatregelen nemen, die achteraf bezien onnodig zijn, maar worden zaken
ook niet te lang op hun beloop gelaten als de financieel-economische omstandigheden
verder zouden verslechteren.Een beperkt aantal pensioenfondsen zal ook op grond van de verlengde hersteltermijn
niet aan korting van pensioenaanspraken en -rechten kunnen ontkomen. Overigens
neemt dat niet weg dat als de financiële positie van deze fondsen zich
in de toekomst weer gunstig zou ontwikkelen, deze korting met terugwerkende
kracht ongedaan gemaakt kan worden. Voor deze fondsen geldt eveneens dat zij
reeds bij indiening van hun herstelplan aan moeten geven welke maatregelen
getroffen zullen worden om de dekkingsgraad op een niveau te brengen dat herstel
wel binnen 5 jaar mogelijk is. Die maatregelen zullen zij vervolgens volgend
jaar moeten treffen, tenzij hun dekkingsgraad zich het komend jaar beter ontwikkelt
dan thans verwacht, zodat korting of andere maatregelen niet of niet geheel
nodig zijn.De voor verlenging van de herstelperiode benodigde ministeriële regeling
zal ik zo spoedig mogelijk in de Staatscourant publiceren. Gebruikmaking van
de bevoegdheid om de hersteltermijn te verlengen laat onverlet dat de overige
bepalingen met betrekking tot het korte termijn herstelplan van toepassing
zijn, dus ook de bevoegdheid voor DNB om in bijzondere gevallen maatwerk te
leveren. Door de generieke verlenging verwacht ik evenwel dat hier een beperkt
beroep op zal worden gedaan.Zoals opgemerkt, zullen in de komende tijd de herstelplannen moeten worden
ingediend. In het korte termijn hersteltermijn moet een bestuur van een pensioenfonds
uitwerken hoe het uiterlijk binnen 5 jaar zal voldoen aan de eisen met betrekking
tot het minimaal vereist eigen vermogen (een dekkingsgraad > 105%),
waarbij de kans op een resterend tekort aan het einde van de looptijd beperkt
is en het bestuur van het pensioenfonds bovendien geen besluiten neemt die
het herstel kunnen vertragen. Het bestuur dient zich daarbij te laten leiden
door een evenwichtige belangenafweging. DNB beoordeelt vervolgens of aan de
wettelijke eisen is voldaan. Of een pensioenfonds al dan niet binnen een termijn
van 5 jaar kan herstellen, is afhankelijk van de startdekkingsgraad per ultimo
2008 en de herstelkracht. De herstelkracht is per fonds verschillend en hangt
af van het premiebeleid en de gehanteerde beleggingstrategie.Besturen van pensioenfondsen zullen op voorhand in het herstelplan duidelijkheid
moeten verschaffen over de maatregelen die worden genomen als geen of onvoldoende
herstel optreedt. In verband hiermee is het dan ook van groot belang dat besturen
van pensioenfondsen belanghebbenden tijdig en op toegankelijke wijze informeren
over het herstelplan en de daarin opgenomen maatregelen. Voor zowel werknemers
als gepensioneerden zal duidelijk moeten zijn dat pensioenfondsen met een
dekkingstekort over het algemeen gedurende langere tijd niet kunnen indexeren
en wat hiervan de gevolgen zijn voor de hoogte van hun pensioenopbouw, respectievelijk
de hoogte van hun pensioenuitkering. Uiteraard kan weer geïndexeerd
worden, indien het dekkingspercentage van 105% weer wordt bereikt en
de dreiging van korting is weggenomen.Voorts is van belang dat DNB eind 2008 in een brief aan de pensioenfondsen
heeft aangegeven dat zij bij het herstelplan uit moeten gaan van de feitelijk
aanwezige beleggingen en verplichtingen ultimo 2008, zoals gerapporteerd in
de kwartaalrapportage over het vierde kwartaal. In januari 2009 heeft DNB
aangegeven dat de vertekeningen op de interbancaire swapmarkt ten opzichte
van overheidspapier, zoals die rond begin december nog zichtbaar waren, de
laatste weken van 2008 duidelijk zijn afgenomen. Om die reden heeft DNB vastgehouden
aan de actuele rentetermijnstructuur voor de berekening van hun pensioenverplichtingen.
Pensioenfondsen moeten in hun herstelplannen dan ook uitgaan van de rentestand,
zoals die per 31 december 2008 van toepassing was. Dat neemt overigens
niet weg dat als in de toekomst zou blijken dat zich toch weer forse vertekeningen
op de interbancaire swapmarkt voordoen, alsnog kan worden besloten af te wijken
van de huidige systematiek. Omdat pensioenfondsen een wachttijd van één
jaar mogen hanteren, kan worden voorkomen dat pensioenfondsen gedwongen zouden
worden tot korting van pensioenaanspraken enrechten, omdat de pensioenverplichtingen
zijn berekend op basis van een rente die geen reële marktwaarde weerspiegeld.
Vanwege deze veiligheidsklep en het feit dat zich eind december 2008 geen
vertekeningen op de interbancaire swapmarkt voordeden, is er dan ook geen
aanleiding om in de uiterlijk per 1 april 2009 in te dienen herstelplannen
af te wijken van de rentestand per 31 december 2008. DNB zal het toezichtbeleid
nader in een brief, gericht aan de betreffende besturen van pensioenfondsen
uitwerken.Bij de invulling van het toezichtbeleid ten aanzien van de korte termijn
herstelplannen is proportionaliteit een belangrijk aandachtspunt. Naarmate
pensioenfondsen een groter risico lopen om de eis van het wettelijk vereist
minimum vermogen (= 105% dekkingsgraad) binnen de termijn van 5 jaar
niet te gaan halen, zal een strenger toezichtbeleid gelden om te voorkomen
dat na een aantal jaren alsnog onevenredig ingrijpende maatregelen genomen
moeten worden. Dit betekent dat DNB strenger optreedt als de financiële
startpositie van een pensioenfonds slechter is en de neerwaartse risico’s
gedurende het herstelplan groter zijn.Door de financiële crisis is een aantal vragen van meer structurele
aard blootgelegd. De huidige crisis laat zien dat er grotere risico’s
zijn dan gedacht. Dat vergt een herbezinning op de verdeling van de risico’s
en zekerheid en op de manier waarop over deze risico’s en zekerheid
wordt gecommuniceerd. Voorkomen moet worden dat door een te zwaar beroep op
de financiële solidariteit van jongere generaties ten gunste van een
welvarende oudere generatie het huidige systeem steeds meer ter discussie
komt. Deze vragen raken de inhoud van de pensioenregelingen en liggen daarmee
ook op het bord van de sociale partners. Tegelijkertijd speelt de vraag in
hoeverre het huidige financieel toetsingskader voor pensioenfondsen op deze
ontwikkelingen is afgestemd.Ik zal in overleg met de pensioensector treden over de bovengenoemde fundamentele
vragen rond de houdbaarheid van het pensioenstelsel op de lange termijn. Het
behoud van solidariteit en collectiviteit zijn hierbij belangrijke uitgangspunten.
Over de uitkomsten van dit overleg zal ik uw Kamer vervolgens zo spoedig mogelijk
informeren. Daarnaast zal de commissie parameters FTK (Financieel Toetsingskader),
onder voorzitterschap van de heer Don, eind van dit jaar een advies
uitbrengen over een eventuele aanpassing van de hanteren parameters binnen
het Financieel Toetsingskader.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31371-127.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl