Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2005; Verslag algemeen overleg van 1 maart 2005 over onrechtmatige bewoning van vakantiewoningen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-XI, nr. 110

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-XI nr. 110

05-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 XIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2005nr. 110VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 5 april 2005De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 1 maart 2005 overleg gevoerd met minister
Dekker van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de
brieven van:– 8 september 2004 over onrechtmatige bewoning
vakantiewoningen (29 200-XI, nr. 133);– 28 september 2004 over permanente bewoning
vakantiewoningen (29 800-XI, nr. 4);– 28 oktober 2004 bij aanbieding rapport
«Onrechtmatige bewoning van recreatieverblijven» (29 800-XI,
nr. 8);– 13 december 2004 bij brief aan gemeenten
betreffende toelichting beleid recreatiewoningen (29 800-XI, nr. 91);– 24 december 2004 over onrechtmatige bewoning
recreatiewoningen (VROM-05-17);– 16 februari 2005 over rapporten «Onrechtmatige
bewoning van recreatiewoningen» en «Verbetering instrumentarium
handhaving recreatiewoningen» (29 800-XI, nr. 101).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Schreijer-Pierik (CDA) merkt op dat
er snel een einde moet komen aan de onrechtmatige permanente bewoning van
recreatiewoningen, omdat dit uit het oogpunt van ruimtelijke ordening ongewenst
is, maar dat het hierbij ook gaat om complexe, historisch gegroeide situaties.
Een van de doelen van het beleid is te voorkomen dat er nieuwe gevallen van
permanente bewoning ontstaan. Gemeenten kunnen dit bevorderen door de bouw
van villa-achtige vakantiewoningen en recreatieparken niet meer toe te staan
en de bedrijfsmatige exploitatie hiervan goed te bekijken. Worden er nog aanvragen
gedaan voor dit soort vakantiewoningen? Hoeveel zijn er inmiddels gebouwd?Het beleid van de minister houdt in een drieslag van legaliseren onder
voorwaarden, persoonsgebonden beschikkingen, waarbij geen verband hoeft te
zijn met leeftijd, en handhaven. Dit biedt in principe voldoende ruimte om
tot een evenwichtige benadering te komen. Als een gemeente heeft besloten
tot handhaving, moet een redelijke termijn in acht worden genomen,
zodat mensen de tijd hebben om naar alternatieven te kijken. Er zijn vele
brieven gekomen over schrijnende gevallen, die moeten worden opgelost. De
gemeente kan daarbij de helpende hand bieden door actief te begeleiden bij
het zoeken naar een andere woning.Een belangrijke doelstelling van het beleid is om spoedig duidelijkheid
te geven aan de bewoners, maar circa 15% van de gemeenten heeft nog geen heldere
beleidskeuze kenbaar gemaakt aan de burgers. Kan de minister een overzicht
geven van de maatregelen die in dit verband worden genomen?Er zijn veel oproepen gedaan om te komen tot een generaal pardon voor
groepen bewoners. Deze eenvoudige oplossing is verleidelijk, maar het is van
belang dat de decentrale overheden als democratisch gekozen organen een beslissing
nemen. Alleen maatwerk kan leiden tot een oplossing van dit complexe probleem,
omdat er bij grootschalige legalisering onevenredige bevoordeling kan ontstaan.In het overleg met IPO en VNG is geconstateerd dat er weinig gebruik wordt
gemaakt van de mogelijkheid van de persoonsgebonden beschikking. De minister
heeft de provincies gevraagd om hier welwillend en niet bij voorbaat afwijzend
op te reageren. Is de minister nog in gesprek met de provincies over de gesignaleerde
knelpunten?In het eindrapport van de VROM-inspectie over de handhaving is te lezen
dat veel gemeenten kiezen voor handhaving, maar dat zij deze bijna niet uitvoeren.
Daardoor blijft het probleem onopgelost en ontstaat er niet alleen onduidelijkheid,
maar ook ongerechtigheid. De gemeenten hebben als reden genoemd dat zij problemen
hebben met de hoge handhavingslast en de gebrekkige effectiviteit van het
instrumentarium. In het verleden is gepleit voor de omgekeerde bewijslast,
waarbij de bewoners zelf informatie aanleveren. Het is nog te vroeg voor een
definitieve conclusie of het beleid werkt in de praktijk. Kan de minister
over een jaar rapporteren over de voortgang van de uitvoering? De minister
moet de gemeenten en de provincies stimuleren om tot een goede oplossing van
deze problemen te komen.Mevrouw Veenendaal (VVD) benadrukt dat 75%
van de gemeenten wil handhaven, maar dat in het verleden ook door makelaars
en notarissen soms andere verwachtingen zijn gewekt, bijvoorbeeld door. Er
is een informatieplicht, als iemand wat koopt, maar burgers moeten erop kunnen
vertrouwen dat het klopt, als een ambtenaar zegt dat het wel kan. Sommige
gemeenten hebben boter op hun hoofd, doordat mensen zich konden inschrijven
in de gemeentelijke basisadministratie en daarmee meebetaalden aan de gemeentelijke
lasten. In sommige gevallen is er ook nog forensenbelasting geheven.In 2003 is toegezegd dat er duidelijkheid zou komen voor de bewoners.
De gemeenten kunnen het bestemmingsplan wijzigen en de permanente bewoning
legaliseren, waardoor een normale woonwijk wordt gecreëerd, mits aan
drie voorwaarden wordt voldaan, te weten dat het geen beschermd gebied betreft,
dat er een alternatief recreatiegebied kan worden aangewezen en dat de woningen
voldoen aan het bouwbesluit van het jaar van de bouw. Als het gebied of de
woning niet voldoet aan deze drie regels, kan er niet worden gelegaliseerd
en moet er gehandhaafd worden.Als de gemeente kiest voor legalisatie, is er duidelijkheid en tevredenheid
bij de bewoners. Een voorbeeld hiervan is Lingemeer, waar geluidsschermen
moeten worden geplaatst, waar de bewoners gedeeltelijk aan meebetalen. De
wijziging van het bestemmingsplan moet dan naar de provincie, maar deze heeft
in een aantal gevallen geweigerd om daaraan mee te werken, met als argument
dat de inkomsten uit recreatie noodzakelijk zijn. Uit onderzoek van Recron
blijkt dat de bezettingsgraad terugloopt, terwijl er nog steeds op grote schaal
parken worden gebouwd. Recron voorspelt dat er leegstand ontstaat,
als woningen niet meer permanent mogen worden bewoond.Als de provincie niet toestaat dat de permanente bewoning wordt gelegaliseerd,
moet er worden gehandhaafd. Dat leidt tot controles voor de bewoners, met
hoge kosten voor de gemeenten, die daarvoor een systeem moeten opzetten. Er
zijn camera's die opnemen wie wanneer naar binnen gaat. Overdag lopen er rechercheurs
door de parken. De kosten van handhaving voor de gemeente Harderwijk zijn
2 mln per jaar en deze moeten worden opgebracht door de burgers. De VNG wil
dat de regels worden aangepast, zodat er ook 's nachts geobserveerd kan worden.
Controleren de gemeenten of een woning 60 of 90 dagen niet wordt bewoond?
Het lijkt soms of er een oorlog gaande is tussen de bewoners, de gemeenten
en de provincies. Er worden rechtszaken over gevoerd tot de hoogste instanties.
Sommige mensen worden ziek, omdat zij niet weten waar zij heen moeten. Leegstand
en verloedering van de parken, terwijl er een woningtekort is in Nederland,
moeten worden voorkomen. Het zou goed zijn als de minister de regie zou nemen.Sommige gemeenten zijn ruimhartig geweest met het verstrekken van persoonsgebonden
beschikkingen, omdat mensen vaak door toedoen van ambtenaren in deze situatie
terecht zijn gekomen. Mevrouw Veenendaal is van mening dat degenen die op
de peildatum van 31 oktober 2003 in een recreatiewoning woonden en daar
graag permanent willen blijven wonen, een persoonsgebonden beschikking moeten
kunnen eisen van de gemeente. Als mensen niet meer werken, omdat zij met VUT
of pensioen zijn gegaan of volledig arbeidsongeschikt zijn geworden, zouden
zij de mogelijkheid moeten krijgen om op basis van een persoonsgebonden beschikking
permanent in een recreatiewoning te wonen, zoals in Denemarken ook is toegestaan.
Deze mogelijkheid hoeft niet gebonden te zijn aan een peildatum.De heer Verdaas (PvdA) herinnert eraan dat
de minister een jaar geleden heeft toegezegd, een einde te maken aan de onzekerheid,
waarbij beleidsruimte werd geboden aan de gemeenten om te handhaven, te legaliseren
of een persoonsgebonden gedoogbeschikking af te geven, waarbij kwetsbare gebieden
werden uitgezonderd. De meeste gemeenten hebben gekozen voor handhaving, maar
dat moeten zij dan wel formeel bekrachtigen. Dat hadden zij ook al eerder
kunnen doen, als zij dat serieus van plan waren.In een artikel in Bouwrecht schrijven enkele bekende juristen dat de minister
geen instrumenten heeft om gemeenten te dwingen tot handhaving, omdat dit
een exclusieve bevoegdheid is van de gemeenten. Handhaving kan ertoe leiden
dat mensen op straat komen te staan of een andere woning moeten zoeken. Als
zo'n woning wordt verkocht, kan een burger die op de hoogte is van dit dossier,
deze kopen en elders een inschrijving regelen. Er zijn geen objectieve richtlijnen
voor de strafbaarheid van een bewoner van een recreatiewoning, zodat er ook
geen bewijslast gecreëerd kan worden. Daardoor is er niets te handhaven
en is de situatie de facto gelegaliseerd. Op deze wijze wordt het probleem
niet opgelost.Legaliseren door de gemeenten kan ook niet, omdat dit stuit op de beleidsruimte
van de provincies op grond van de sturingsfilosofie van de nota Ruimte. Dit
heeft geleid tot verwarring. De minister verwacht een welwillende en niet
op voorhand afwijzende houding van de provincies, maar zij zou kleur moeten
bekennen en moeten zeggen waar het op staat, anders moet de cynische conclusie
zijn dat er niets is veranderd.In het algemeen overleg van 11 december 2003 heeft de heer Verdaas
al benadrukt dat er niet alleen gedecentraliseerd moet worden, maar dat er
ook criteria moeten komen op grond waarvan gemeenten een keuze kunnen maken.
In sommige parken staan complete villa's, waarvan niemand gelooft dat zij
als recreatiewoning verhuurd kunnen worden. Legalisatie binnen
randvoorwaarden moet dan ook mogelijk zijn. Bij een dergelijke geclausuleerde
pardonregeling kan als criterium gelden dat de woning moet voldoen aan het
bouwbesluit of het reëel is dat een woning als recreatiewoning wordt
verhuurd en of de gemeente in de afgelopen jaren een actief handhavingsbeleid
heeft gevoerd.Als het onderscheid tussen gewone woningen en recreatiewoningen vervalt,
kunnen daarover geen misverstanden ontstaan tussen de gemeente en de burgers.
In het ruimtelijk beleid moet duidelijk zijn of ergens wel of geen woningen
mogen komen. De behoefte aan recreatiewoningen is tegenwoordig niet erg groot.
In een exploitatieverordening of een kettingbeding kan een uitzondering worden
gecreëerd, om te zorgen dat een woning niet permanent bewoond kan worden.
Er verschijnen nog steeds advertenties voor woningen die particulier worden
aangeboden als recreatiewoning, terwijl zij dat waarschijnlijk niet zijn.
De VROM-inspectie of de gemeente moet erop toezien dat dit niet meer gebeurt.De heer Van As (LPF) merkt op dat het probleem
voor een deel wordt veroorzaakt doordat er een groot verschil is in de grondprijs
bij een bestemming voor gewone of recreatiewoningen. Er is kunstmatig schaarste
gecreëerd aan bouwgrond voor gewone woningen. Doordat er in de afgelopen
jaren weinig betaalbare woningen zijn gebouwd, hebben veel mensen hun toevlucht
moeten zoeken tot een recreatiewoning, maar dat mag geen vrijbrief zijn voor
oneigenlijk gebruik. Een oplossing kan zijn om dit onderscheid te laten vervallen.
Als de minister dat niet wil, moet er meer bebouwbare grond beschikbaar komen.Er zijn grote verschillen in beleid tussen gemeenten, zodat er geen duidelijkheid
is voor de burger. Sommige gemeenten erkennen dat zij geen prioriteit geven
aan handhaving van het bestemmingsplan. In sommige kwetsbare gebieden zijn
hierdoor enclaves ontstaan van woningen die zonder vergunning zijn gebouwd.
De oorspronkelijke recreanten zijn hiervan de dupe, omdat zij na verloop van
tijd van deze terreinen worden verjaagd. Hoe kan worden gezorgd dat dit soort
uitwassen tot het verleden behoren?De gemeente Harderwijk heeft het permanent bewonen van recreatiewoningen
jarenlang gedoogd en wilde de woningen van een vakantiecentrum zelfs toevoegen
aan de woningvoorraad in de telling van het CBS. Nu wordt er opeens repressief
beleid gevoerd, met controles onder politiebegeleiding die als een zeer ernstige
inbreuk op de privacy worden ervaren, terwijl enkele huiseigenaren in dezelfde
periode worden geconfronteerd met inbraken. Deze handhavingsmethode wordt
zelfs niet toegepast bij uitgeprocedeerde asielzoekers. Voor het handhaven
van de recreatiebestemming zijn enkele miljoenen euro's gereserveerd. Is dit
het beleid dat de minister voorstaat?De minister heeft geschreven dat zij makelaars en notarissen zal wijzen
op hun verantwoordelijkheid, maar burgers worden nog steeds op het verkeerde
been gezet door wervende advertenties, waarin wordt gesuggereerd dat men het
hele jaar in de recreatiewoning mag verblijven. De vraag is in hoeverre een
notaris de burgers op de beperkingen van de recreatiewoning zal wijzen. Er
zijn veel brieven binnengekomen van mensen die een leven lang keurig al hun
plichten hebben vervuld, maar nu ineens worden behandeld als pleger van een
economisch delict.Het kan niet de bedoeling zijn dat burgers die doelbewust de wet overtreden,
als het gaat om een bestemmingsplan, worden beloond, terwijl burgers die zich
keurig aan de voorschriften houden, het nakijken hebben. Het is de taak van
de overheid om niet alleen overtreders aan te pakken, maar ook het rechtsgevoel
van burgers te bevestigen. Sommige gemeenten hebben zich in het verleden niet
goed van deze taak gekweten. Het gebrek aan beleid in het verleden heeft geleid
tot veel ellende en leidt nog steeds tot scepsis over de haalbaarheid van
de plannen van de minister. Als gedoogbeleid opeens wordt omgezet in een streng handhavingsbeleid,
kunnen er problemen ontstaan, omdat burgers hun handelingen en beslissingen
niet alleen afstemmen op wat een gemeente zegt, maar vooral op wat zij doet.
Als het beleid van de gemeente is gewijzigd, is een aankondiging in de plaatselijke
krant niet voldoende om de burgers daarop te attenderen. In sommige gemeenten
is de situatie sterk geëscaleerd, omdat de partijen zich volledig hebben
ingegraven. De heer Van As stelt voor om dit soort conflicten te laten beslechten
door een onafhankelijke instantie die boven de partijen staat, zoals de VROM-inspectie.
Er kan schoon schip worden gemaakt door een generaal pardon of op een andere
manier. Verder moet worden nagegaan of er nog wel zoveel behoefte is aan recreatiewoningen
als in verschillende advertenties wordt gesuggereerd.De heer Van der Vlies (SGP) benadrukt dat
het gaat om een oud probleem, waarbij de bestuurlijke reactie heel lang op
zich heeft laten wachten. Zowel de bewoners als de bestuursorganen die niet
adequaat hebben gehandhaafd, hebben hieraan bijgedragen. Er zijn verschillende
redenen om de illegale permanente bewoning van recreatiewoningen aan te pakken.
Permanente bewoning van recreatiewoningen kan leiden tot onwenselijke verstening
van het landelijk gebied. Een heldere scheiding is geboden, omdat woongedrag
en vrijetijdsgedrag sterk uiteen kunnen lopen en de verschillende belangen
elkaar niet altijd verdragen. Het gedogen van illegale praktijken is in principe
ongewenst, omdat dit het overheidsgezag ondermijnt. Er kan een gevoel van
onrechtvaardigheid ontstaan, wanneer starters in het landelijk gebied moeilijk
woonruimte kunnen vinden, terwijl mensen van buiten permanent in recreatiewoningen
kunnen verblijven. Veel kleinere kernen in het landelijk gebied, zoals de
Veluwerand, hebben te kampen met een tekort aan woonruimte, omdat er geringe
bouwvolumes werden toegekend, terwijl men de jonge starters in de buurt wil
houden. Veel van hen maken gebruik van een recreatiewoning, in de verwachting
dat zich op termijn een legaal, permanent woonverblijf zal aandienen. Als
een illegale situatie heel lang, bijvoorbeeld vijf jaar, is gedoogd door een
overheidsorgaan, kan het redelijk zijn om over te gaan tot legalisering, omdat
handhaving dan ongerechtvaardigd is, maar daar moet behoedzaam mee om worden
gegaan. Uit de ruimtelijke-ordeningssystematiek vloeit voort dat de gemeenten
bij uitstek de afweging kunnen maken in welke gevallen er gelegaliseerd kan
worden, in afstemming met de provincie. De Kamer dient hierbij enige afstand
te betrachten en het besluit van de decentrale overheden te respecteren. De
minister heeft niet direct tot taak om deze overheden in een bepaalde richting
te dwingen, maar zij kan wel aandringen op een helder besluit. Hierbij is
niet alleen de aanwijzingsbevoegdheid, maar ook de rechtsbescherming over
en weer in het geding.Om het bestemmingsplan te kunnen handhaven hebben de gemeenten een adequaat
instrumentarium nodig. Er is een fundamentele herziening van de Wet op de
ruimtelijke ordening aangekondigd. Overtredingen van het bestemmingsplan zijn
sinds kort ondergebracht bij de Wet economische delicten, zodat de gemeenten
beschikken over ruimere bevoegdheden en sancties. Er is een tendens in de
jurisprudentie om de bewijslast voor gemeenten bij illegale bewoning te verlichten.
Er is ook handhaving mogelijk via de ambtshalve inschrijving in de GBA. De
VNG heeft gepleit voor verruiming van artikel 69 WRO om opsporing gedurende
24 uur per dag mogelijk te maken. Hoe staat de minister daartegenover?Duidelijkheid voor de burgers is van groot belang. 15% van de gemeenten
heeft nog geen keuze gemaakt, maar dat moet wel gebeuren, hoe moeilijk dat
ook is. Gemeentebesturen maken te weinig gebruik van de mogelijkheid om in
het bestemmingsplan vast te leggen dat woningen zo worden gebouwd dat zij
niet aantrekkelijk zijn voor permanent gebruik. De mooie woningen waarvoor
nu wordt geadverteerd, hebben een aanzuigende werking. Als is
afgesproken dat zij op die plaatsen niet mogen worden gebouwd, moet dat ook
worden gestopt.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) is van mening
dat de permanente bewoning van recreatieverblijven moet worden aangepakt,
onder andere omdat vakantieparken daardoor veranderen in parken met luxe woningen,
waarbij de langkampeerders, die van april tot oktober op een camping staan,
worden weggepest. Op deze manier wordt er zeer goedkoop gewoond op plaatsen
waar dat niet permanent mag, en wordt er gebouwd in gebieden waar dat niet
werd beoogd.Hierover zijn drie moties aangenomen. In de motie-Van Gent-Biesheuvel
uit 1999 werd gevraagd om rijksbeleid dat aansluit op de Kampeerwet, maar
de minister heeft besloten om dit te decentraliseren naar gemeenten en provincies.
In de motie-Van Gent c.s. uit 2001 werd verzocht om projectontwikkelaars en
makelaars die de suggestie wekken dat mensen daar permanent kunnen wonen,
met de Wet economische delicten aan te pakken. De motie-Van Gent-Van der Ham
uit 2002 betrof de schrijnende gevallen.Er moet worden voorkomen dat er een heksenjacht ontstaat. Sommige gemeenten
hebben bewust gedoogd bij de inschrijving, de inning van de OZB en opname
in de GBA. In die gevallen kan de gemeente een persoonsgebonden gedoogbeschikking
verstrekken. Ingeval van echtscheiding kunnen mensen ook tijdelijk in zo'n
woning verblijven, maar dat moet niet jarenlang duren.Mensen die hebben gekozen voor permanente bewoning, terwijl zij weten
dat dit niet mag, moeten de gevolgen daarvan onder ogen zien. Er kan wel een
overgangstermijn van een jaar worden ingevoerd, maar voorop moet worden gesteld
dat permanente bewoning in die gebieden niet gewenst is. Om te voorkomen dat
ambtenaren met nachtkijkers moeten overgaan tot 24-uurscontrole, kan de omgekeerde
bewijslast worden ingevoerd. Als iemand een uitkering krijgt, moet hij ook
aantonen dat hij niet samenwoont door te laten zien dat er een ander adres
is met een energie- of telefoonrekening, waarbij een GBA-check kan plaatsvinden.Het komt ook voor dat mensen door projectontwikkelaars bewust zijn misleid
bij het betrekken van de woning. Er zijn nog steeds veel voorbeelden van advertenties,
waarin een projectontwikkelaar mensen voorspiegelt dat zij 365 dagen per jaar
recreatief kunnen wonen. Dit moet via de Wet economische delicten worden aangepakt.Verder moet worden onderzocht hoe het zit met de recreatiedruk. Daarbij
kan een pilotstudie worden uitgevoerd naar voordelig verhuren, zodat recreatiewoningen
worden ingezet voor datgene waarvoor zij zijn bedoeld, namelijk recreatie.
Grote delen van de vakantieparken die zijn bedoeld voor recreatie, staan een
groot deel van het jaar leeg. Als er leegstand is, moet er een bouwstop worden
ingevoerd voor particuliere vakantiewoningen. Een bezwaar tegen een generaal
pardon is dat kwetsbare gebieden daarbij niet worden ontzien.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie) merkt
op dat permanente bewoning van het begin af aan onwettig was en dat de bewoners
dit in veel gevallen konden weten en ook wisten. Als een gedoogbeschikking
ontbreekt, bestaat er geen rechtszekerheid. Doordat er lange tijd geen handhaving
door het bevoegd gezag heeft plaatsgevonden, is de verwachting gewekt bij
bewoners dat permanente bewoning werd toegestaan. Nu gemeenten en provincies
plotseling wel gaan handhaven, blijkt dat mensen die geen andere woning meer
hebben naast hun recreatiewoning, in de problemen te komen. De gemeenten moeten
hierbij een reële overgangstermijn hanteren en in schrijnende situaties
de helpende hand bieden of alsnog een gedoogbeschikking verstrekken.Uit de gegevens van de gemeenten blijkt dat 80 tot 85% van de gemeenten
inmiddels een beleidskeuze heeft gemaakt, maar 15 tot 20% nog
steeds niet. Welke instrumenten heeft de minister om deze gemeenten daartoe
te dwingen? Volgens de gemeenten is hun handhavingsinstrumentarium te beperkt.
Als zij toegang hebben tot gegevens van de belastingdienst, kan de handhaving
worden vergemakkelijkt. Een andere mogelijkheid is om de bewijslast om te
keren, zoals het IPO heeft voorgesteld.Als een gemeente ervoor kiest om permanente bewoning van recreatiewoningen
tegen te gaan, is dat een legitieme keuze. Een van de argumenten van de gemeenten
is dat zij hun burgers op gelijke wijze willen behandelen. Voorkomen moet
worden dat een kleine groep er financieel voordeel van heeft dat zij aanzienlijk
goedkoper kan wonen in een riant gelegen woning. Wanneer de handhaving leidt
tot maatschappelijk onaanvaardbare situaties, moet een oplossing mogelijk
zijn. Als gemeenten en bewoners er echt niet uitkomen, kan een bemiddelaar
worden ingesteld om aan deze knelpunten tegemoet te komen.Het antwoord van de ministerDe minister merkt op dat de beleidsaanwijzing
van november 2003 vooral was bedoeld om duidelijkheid voor de burgers te scheppen.
De inzet was dat de gemeenten en de provincies zich dienden uit te spreken
over het beleid dat zij zouden voeren. 85% van de gemeenten heeft dat gedaan.
De minister zal er samen met VNG en IPO bij de overige gemeenten op aandringen
dat zij een formeel, bestuurlijk besluit nemen over de beleidslijn die zij
treffen. De bedoeling van het beleid is om te voorkomen dat er nieuwe kleine
woonwijken ontstaan en recreanten worden weggejaagd.In een aantal gemeenten is in principe besloten tot een bestemmingswijziging,
maar moet daarover nog overleg plaatsvinden, zoals in Lingemeer over een bijdrage
van de bewoners. Bij een formele bestemmingswijziging wordt de normale ruimtelijke-ordeningsprocedure
gevolgd. Daarbij worden de argumenten van de gemeente gewogen door de provincie,
die besluit of iets kan binnen het bestemmings- en het streekplan. De provincies
moeten de minister goed op de hoogte houden van de uitvoering hiervan.Er zijn verschillende bijeenkomsten belegd voor gemeenten, waarop informatie
werd gegeven over het beleid, de problemen en het handhavingsinstrumentarium.
De gemeenten zitten nu halverwege de implementatie van die beleidslijn, net
als de provincies als het gaat om een bestemmingswijziging. Het is van groot
belang dat nieuwe gevallen worden voorkomen. De feitelijke situatie van mensen
kan niet worden beoordeeld door de rijksoverheid. De minister geeft de ruimte
aan die gemeenten en provincies hebben, maar zij moeten het beleid uitvoeren.
Er is ruimte voor een persoonsgebonden gedoogbeschikking, maar het is de taak
van de gemeenten om daarvoor in de komende tijd maatregelen te treffen.Van de in totaal 151 645 recreatieverblijven worden er volgens de
opgave van de gemeenten 16 014 onrechtmatig bewoond. Er is een bestemmingswijziging
aangevraagd voor 2504 woningen en er zijn 3354 persoonlijke gedoogbeschikkingen
verstrekt. Over een jaar zal er een rapportage plaatsvinden, waarbij in kaart
wordt gebracht wat er is gebeurd.Doordat er meer welvaart is gekomen, is er meer behoefte gekomen aan verbeterde
recreatiewoningen. Er is ook een trend dat mensen vaker een tweede huis hebben.
De minister stemt in met het voorstel om nader onderzoek te laten doen naar
de behoefte aan recreatiewoningen, maar zij overweegt niet om een bouwstop
in te voeren. Bij nieuwbouw wordt geen onderscheid meer gemaakt tussen een
recreatiewoning of een huis voor hoofdbewoning. Elke woning moet voldoen aan
het bouwbesluit. Het gaat hierbij dus vooral om de bestaande woningvoorraad.Er is opgemerkt dat de gemeenten soms ook boter op het hoofd hebben, maar sommige bewoners zijn er bewust op uit geweest om een andere manier
van bewoning te vinden. Er zijn nog geen gegevens of er leegstand in de vakantieparken
ontstaat, als mensen die er permanent wonen, moeten vertrekken. Het gaat hierbij
om bebouwing in een bijzonder, groen gebied. Gemeenten moeten altijd heel
goed afwegen welke keuze zij maken bij de bestemming van locaties in deze
gebieden. Hierbij is geld een van de argumenten, maar er kunnen ook andere
argumenten zijn, zoals hoe de gemeente eruitziet en de recreatieve en andere
functies. Over de stand van zaken is regelmatig overleg gevoerd met IPO en
VNG. Met hen en met een aantal afzonderlijke gemeenten is gezocht naar de
juiste handhavingsinstrumenten. Hierbij wordt vaak uitgegaan van controle
op fysieke aanwezigheid op de parken, waarvoor veel menskracht moet worden
ingezet, die men niet altijd heeft. De kosten van handhaving kunnen dan hoog
oplopen voor gemeenten. De minister is van mening dat de persoonlijke levenssfeer
hierbij niet belaagd moet worden. Het past niet in Nederland in deze tijd
om onder bescherming van de nacht te kijken wanneer de lichten aan zijn. Bij
de handhaving kan de omkering van de bewijslast als instrument worden gehanteerd.
In de nieuwe Wet ruimtelijke ordening wordt ruimte geboden voor nieuwe handhavingsmethoden,
waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen controles overdag of 's nachts.Het streven is om te komen tot complexen met een meer bedrijfsmatige exploitatie,
die echt voor recreatie zijn bestemd. Het criterium moet zijn dat recreatiewoningen
of –parken op commerciële basis worden gebouwd. Bij het grondbeleid
wordt nog eens goed gekeken naar het verschil in grondprijs, omdat er een
verband is tussen de waarde van de grond en de bestemming. In het Deense model
is er sprake van een eindige, persoonsgebonden beschikking, waarbij mensen
na hun pensioen, op 67-jarige leeftijd, de mogelijkheid krijgen om permanent
in hun vakantiewoning te wonen, als zij deze al acht jaar in bezit hebben.
Met een Nederlandse variant op dit Deense voorbeeld kan een oplossing worden
gecreëerd voor een grotere groep ouderen die duurzaam in een recreatiewoning
verkeren. Hiermee kunnen de gemeenten het instrument van de persoonsgebonden
beschikking gemakkelijker hanteren in een situatie waarin veel ouderen zich
bevinden.Er is vorig jaar niet gekozen voor een generaal pardon. Op grond van de
sturingsfilosofie van de nota Ruimte wordt daar ook nu niet voor gekozen.
Als het gaat om iemand die gescheiden is en daardoor in een moeilijke situatie
verkeert, kan de gemeente een persoonsgebonden beschikking verstrekken. Doordat
gemeenten zich nu uit dienen te spreken, komt boven tafel wat de geschiedenis
is geweest en wat de feitelijke omstandigheden van de bewoners zijn. Er is
in de loop der jaren een situatie gegroeid, waarin veel is gedoogd, onduidelijkheid
bestond of verkeerde informatie werd verstrekt, terwijl er ook is gegokt.
De bedoeling is om de problematiek voor het eind van het jaar op te lossen.
De oplossing komt misschien niet altijd overeen met wat mensen willen, maar
er worden dan wel stappen vooruit gezet.In de beleidsbrief is heel duidelijk vastgelegd dat er een verschil is
tussen de situatie voor en na 31 oktober 2003. De VROM-inspectie heeft
tot taak toezicht op naleving en handhaving. Als het gaat conflictbeslechting,
kan zij voor een deel bemiddelen door de argumenten te wegen. Daarmee kunnen
een aantal problemen worden opgelost.Nadere gedachtewisselingMevrouw Schreijer-Pierik is verheugd dat er
na 15 jaar eindelijk wordt gezocht naar een oplossing bij dit dossier. Met
provincies en gemeenten wordt gesproken over handhaven, ruimte geven en toetsen.
Hierbij moet worden benadrukt dat er ruimte is voor een persoonsgebonden beschikking voor 65-plussers. Als een provincie de ruimte die is geboden,
niet wil benutten, kan worden overwogen om deze een rode kaart te geven.Mevrouw Veenendaal merkt op dat nog niet alle
gemeenten een beslissing hebben genomen, en dat de gemeenteraad in een aantal
gevallen nog geen uitspraak heeft gedaan. Als er wel een raadsbesluit is,
kan dit door de provincie worden tegengewerkt, zoals in Gelderland is gebeurd.
Als er geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen gewone en recreatiewoningen,
zou dat met terugwerkende kracht kunnen worden toegepast op alles wat volgens
het bouwbesluit is gebouwd. Wat betreft leegstand is bekend dat zelfs Center
Parcs enkele weken of maanden per jaar sluit.De heer Verdaas is van mening dat de minister
geen instrumenten heeft om de gemeenten te dwingen tot handhaving, als zij
dat wel zeggen te doen, maar feitelijk niet doen. Als de gemeentegrens dwars
door een vakantiepark heen loopt, zoals bij Buren en Kesteren, kan het voorkomen
dat door de ene gemeente wel wordt gelegaliseerd en door de andere niet, zodat
de persoonlijke situatie niet het uitgangspunt is. Daarom moet er worden nagedacht
over een geclausuleerde pardonregeling voor schrijnende gevallen.De heer Van As vreest dat de problematiek
dit jaar nog niet wordt opgelost, maar dat het een continuing story wordt.
Er worden miljoenen euro's uitgegeven aan handhaving en bestuursdwang, maar
dat heeft weinig resultaat, omdat de colleges van gedeputeerde staten en de
gemeentebesturen zich niets aantrekken van de beleidslijn van de minister.De heer Van der Vlies merkt op dat er een
zekere spanning kan ontstaan tussen de doelstellingen van bedrijfsmatig geëxploiteerde
parken en het voorkomen van permanente bewoning. De Nederlandse variant op
het Deense model kan worden gezien als de ruimhartige toepassing van de persoonsgebonden
beschikking waarvoor hij heeft gepleit.Mevrouw Van Gent is van mening dat de Kamer
geen slappe knieën moet krijgen. Het belangrijkste instrument is om de
omgekeerde bewijslast in te voeren. Daarnaast moet er onderzoek worden gedaan
naar de leegstand en de recreatiedruk bij woningen die niet onder bedrijfsmatig
geëxploiteerde projecten vallen. Bij het Deense model moeten de regels
niet worden versoepeld.De minister antwoordt dat zij al heeft aangekondigd
dat de bestuurlijke druk wordt opgevoerd, als de provincie niet optreedt.
Dat is niet prettig voor provinciale bestuurders. Eerst wordt er een stevige
brief gestuurd. De rode kaart komt pas tevoorschijn, als er echt niets gebeurt.Bij de plenaire behandeling van het verslag van het algemeen overleg,
waar verschillende woordvoerders om hebben gevraagd, zal de minister in een
korte brief toelichten hoe de gemeenten een Nederlands model naar Deens voorbeeld
kunnen toepassen, zodat er ruimte wordt geboden voor ruimhartig beleid. Er
komt een onderzoek naar leegstand en recreatiedruk. De minister heeft niet
alleen zelf acties in gang gezet, maar zij volgt ook of de gemeenten en de
provincies stappen ondernemen. Een generaal pardon past niet binnen de bevoegdheden,
omdat de gemeenten actie dienen te ondernemen. Er moet een raadsbesluit worden
genomen, zodat duidelijk is welke beleidslijn de gemeente voorstaat en implementeert.
Als de gemeenten dat niet doen, spreekt de minister ze daarop aan, zo nodig
samen met minister Remkes van BZK.Er zijn verschillende beleidslijnen uitgezet, omdat er verschillen kunnen
zijn tussen de gebieden waar woningen zijn gebouwd. De provincies en gemeenten maken een afweging waar gebouwd kan worden, zoals in de
nota Ruimte is vastgelegd. De VROM-inspectie ziet erop toe dat er wordt gehandhaafd.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijk
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,Van HalenXNoot1Samenstelling: Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA),
voorzitter, Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GroenLinks), Geluk (VVD), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van As (LPF), Van den
Brink (LPF), Van Bochove (CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GroenLinks), Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Koopmans (CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66),
Van Velzen (SP), Fierens (ondervoorzitter), Timmer (PvdA), De Krom (VVD),
Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA) en Veenendaal (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GroenLinks), Luchtenveld (VVD), Örgü (VVD),
Dubbelboer (PvdA), Hessels (CDA), Kraneveldt (LPF), Varela (LPF), Ten Hoopen
(CDA), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Vietsch (CDA),
Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koser-Kaya (D66), Gerkens (SP), Boelhouwer (PvdA),
Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), Van Heteren (PvdA), Dijsselbloem
(PvdA) en Oplaat (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-XI-110.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl