Voorstel van wet van het lid Oudkerk houdende wijziging van de Wet op de geneesmiddelenvoorziening; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25408, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25408 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingInhoud van het wetsvoorstelDe huidige situatie, aanleiding voor het wetsvoorstelGevolgen in de praktijkFinanciële gevolgenDraagvlakConclusieArtikelsgewijs Artikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel IIArtikel III
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25408Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 408Voorstel van wet van het lid Oudkerk houdende wijziging van artikel
13 van de Wet op de geneesmiddelenvoorzieningnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING InleidingÉén van de aanbevelingen van de Interdepartementale Werkgroep
Geneesmiddelen is het opheffen van het verbod voor ziekenhuizen om geneesmiddelen
extramuraal af te leveren (Rapport Interdepartementale Werkgroep Geneesmiddelendistributie
GMV/K94769, 24 februari 1996, blz. 5)1. Uitgangspunten
hierbij zijn het bevorderen van meer concurrentie, vernieuwingsimpulsen en
efficiency. Dit verbod is opgenomen in artikel 13 van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening
(WOG).De motivering voor het intrekken van het wettelijk vastgelegde primaat
van de gevestigde apotheker in artikel 13 van de WOG sluit aan bij de memorie
van toelichting bij de Mededingingswet (kamerstukken II 1995/96, 24 707,
nr. 3): «Concurrentiebeperkingen hebben immers in het algemeen concrete
negatieve effecten, zoals verstarring van de aanbodstructuren, vermindering
van de vernieuwingsprikkel, vermindering van de prikkel tot efficiënt
produceren, een opwaartse druk op de prijzen en een negatief welvaartseffect».In de schriftelijke voorbereiding van de wijziging van de WOG ten aanzien
van de reorganisatie van de adviesorganen, heeft de Partij van de Arbeid al
voorgesteld om artikel 13 van de WOG te wijzigen (kamerstukken II 1995/96,
24 682 nr. 4, blz. 1, 31 mei 1996). Dit artikel bepaalt dat geneesmiddelenvoorziening
in een instelling met minder bedden dan een door de minister te bepalen grootte
(nu: 300 bedden) door een (vrij)gevestigde apotheker moet geschieden (het
zogenaamde primaat van de openbare apotheker). De regering erkent dat dit
artikel verouderd is en aangepast moet worden, maar meende dat een dergelijke
wijziging in díe wetswijziging systematisch niet past (kamerstukken
II 1996/97, 24 682 nr. 5, blz. 1, 24 oktober 1996); de wijziging van
artikel 13 wordt dus meegenomen in de modernisering van de WOG, een langdurige
operatie.Ik ben van mening dat artikel 13 een voorbeeld is van regelgeving die
doelmatigheid in de weg staat. Wachten op de modernisering van de WOG is niet
nodig en daarom ook niet te verantwoorden.In dit wetsvoorstel wordt artikel 13 van de WOG gewijzigd omdat dit artikel
de mogelijkheden voor efficiëntere en goedkopere zorg belemmert. Inhoud van het wetsvoorstelArtikel 13 van de WOG bevat een aantal geboden en verboden ten aanzien
van de distributie van geneesmiddelen. In artikel 13, eerste lid, onderdeel
a, worden ziekenhuizen bij een bepaalde omvang, verplicht om een ziekenhuisapotheker
in dienst te nemen. Dit gebod dient te worden gehandhaafd, anders zouden grote
ziekenhuizen ook een vrijgevestigde apotheker kunnen benaderen voor de geneesmiddelenzorg
in het ziekenhuis en daarmee zouden de specifieke voordelen van de ziekenhuisapotheker
verloren gaan. Artikel 13, eerste lid, onderdeel a, bevat ook een verbod:
namelijk dat die ziekenhuisapotheker niet extramuraal mag afleveren maar uitsluitend
ten behoeve van verpleegden en inwonend personeel van dat ziekenhuis mag werken.
Dit verbod wordt met dit wetsvoorstel opgeheven. Ziekenhuizen krijgen de vrijheid
ook extramuraal geneesmiddelen af te leveren.Artikel 13, eerste lid, onderdeel b, bevat een gebod: als een ziekenhuis,
lees dus ook een verpleeghuis, kleiner is dan de grens die in onderdeel a
wordt gesteld, dient de geneesmiddelenvoorziening te geschieden door of onder
toezicht van een gevestigd apotheker. Hiermee wordt dus het primaat van de
gevestigde apotheker wettelijk vastgelegd. Dit gebod wordt met dit wetsvoorstel
losgelaten. Er wordt in dit wetsvoorstel gesproken van «een» apotheker,
daarmee krijgen kleine instellingen de keuze of ze gebruik willen maken van
een gevestigde apotheker of met een ziekenhuisapotheker in zee willen gaan.
Samenwerking tussen een aantal verpleeghuizen of verzorgingshuizen wordt mogelijk.
Tevens wordt het verbod zoals dat nu bestaat op het samenwerken tussen verpleeghuizen
en ziekenhuizen opgeheven. Dit verbod vormt de aanleiding tot dit wetsvoorstel. De huidige situatie, aanleiding voor het wetsvoorstelIn het verslag dat werd opgesteld over de wijziging van de WOG in het
kader van wijziging van de adviesorganen (kamerstukken II 1995/96, 24 682,
nr. 4), heeft de Partij van de Arbeid al aangegeven dat artikel 13 uit het
oogpunt van kwaliteit en kostenbesparing gewijzigd zou moeten worden. De minister
antwoordde toen dat artikel 13 weliswaar verouderd is en aangepast moet worden,
maar dat tussentijdse wijzigingen van de WOG de integrale aanpak van de omvangrijke
wetgevingsoperatie die de modernisering van de WOG is zou verstoren.Aanleiding om wijziging van artikel 13 aan de orde te stellen was het
voorbeeld van verpleeghuis «De Flecke» in Joure.Door de openbare apotheker werd op grond van de Algemene wet bestuursrecht
bezwaar aangetekend tegen een beslissing van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport om de nieuwe stichting, bestaande uit twee gefuseerde verpleeghuizen
en het Antonius ziekenhuis in Sneek, ontheffing te verlenen van de in artikel
13, eerste lid, onderdeel b, omschreven verplichting dat de apotheker door
wie of onder wiens toezicht de geneesmiddelenvoorziening geschiedt, een gevestigd
apotheker is. De apotheker richt zijn bezwaar op een onjuiste uitleg door
de minister van artikel 13. De bezwaarschriftprocedure heeft drie jaar gelopen.
Er zijn diverse hoorzittingen geweest voordat uiteindelijk, eind 1996, een
beslissing werd genomen. Het vreemde van deze zaak was dat de ontheffingen
eerst wel werden verleend; één ten aanzien van het verbod voor
de ziekenhuisapotheker om in een verpleeghuis af te leveren en één
ten aanzien van de verplichting van het verpleeghuis om van de openbare apotheker
gebruik te maken. In de beslissing op het bezwaarschrift (GMV/DWJZ 965427,
31 oktober 1996)1 wordt gemeld dat niet geanticipeerd
kan worden op een komende wetswijziging omdat «voorbereidingen voor
wat betreft een wijziging van artikel 13 van de wet nog enige tijd zullen
vergen». Uit de beslissing bij het bezwaarschrift blijkt dat
ontheffingen verleend worden, maar omdat de wet het primaat bij de openbare
apotheker legt wordt de ontheffing weer ingetrokken zodra die openbare apotheker
bezwaar aantekent.In de praktijk betekent dit voor dit geval dat binnen een samenwerkingsverband,
een stichting, van twee verpleeghuizen en een ziekenhuis met ziekenhuisapotheker,
het ene verpleeghuis wél gebruik mag maken van de ziekenhuisapotheker,
maar het andere verpleeghuis vast blijft zitten aan de openbare apotheker. Gevolgen in de praktijkDe markt voor distributie van geneesmiddelen wordt met dit wetsvoorstel
opengebroken; daarmee wordt voor de verschillende partijen de noodzaak vergroot
om meer aandacht te schenken aan effectiviteit en kwaliteit.Doordat ziekenhuizen ook extramuraal mogen gaan leveren wordt er gewerkt
met een andere schaalgrootte, die meer doelmatigheid mogelijk maakt.Het wegvallen van het primaat van de openbare apotheker kan voor een aantal
apothekers een verlies van omzet betekenen. Anderzijds vormt het ook een prikkel
tot het verbeteren van de doelmatigheid en kwaliteit. Het is niet zo dat een
openbare apotheker gedoemd is altijd het onderspit te delven ten opzichte
van de ziekenhuisapotheker. In een aantal opzichten heeft de openbare apotheker
zeker de mogelijkheid om bijvoorbeeld een verpleeghuis of verzorgingshuis
als klant te behouden of te verkrijgen. Ook is het denkbaar dat samenwerkingsverbanden
gaan ontstaan tussen ziekenhuisapothekers en openbare apothekers, waar dat
voor beide partijen voordelen biedt. Financiële gevolgenZiekenhuisapothekers kunnen gaan werken als stadsapotheek.Voor geneesmiddelen waarvoor concurrentie bestaat zal een (ziekenhuis)apotheker
die veel afneemt een goede onderhandelingspositie in kunnen nemen en een lage
inkoopprijs kunnen bedingen.Het probleem van de zogenaamde U-bochtconstructies, afwenteling van intramuraal
verstrekte geneesmiddelen op extramurale geneesmiddelenfinanciering, wordt
in een geheel andere situatie geplaatst door het nog in behandeling zijnde
wetsvoorstel wijziging van de Ziekenfondswet en de WTZ in verband met het
invoeren van de aanspraak op medisch-specialistische zorg, verleend door of
vanwege een ziekenhuis (kamerstukken II 1996/97, 25 258). De nieuwe omschrijving
van de aanspraken stelt dat elke toediening van geneesmiddelen in het ziekenhuis
(klinisch of poliklinisch) onder de ziekenhuisverstrekking valt. Afzonderlijke
declaratie ten laste van de (extramurale) Regeling Farmaceutische Hulp (U-bocht)
wordt daarmee formeel onmogelijk. Op zich zou intrekken van artikel 13 een
vergroting van het U-bocht probleem kunnen betekenen. Verzekeraars hebben
er echter belang bij naleving van het formele verbod hiervan te controleren.Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft overigens in
het kader van de modernisering van de WOG een uitvoeringstoets aan het COTG
gevraagd (brief van 9 december 1996, kenmerk VPZ/P-962974)1. Ten tijde van het schrijven van deze memorie van toelichting is een
(eerste) reactie ten aanzien van de uitvoeringstoets door het COTG aan de
minister gezonden. DraagvlakInteressant is dat de inspectie voor de gezondheidszorg in een ambtelijk
advies aan de minister (brief van 19 februari 1996 van Staatstoezicht op de
Volksgezondheid, Inspectie voor de Gezondheidszorg, aan de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport; kenmerk FMT-U-961109)1 schriftelijk
heeft verzocht «het beleid van de afgelopen jaren, waarbij u een verzoek
tot ontheffing van artikel 13, eerste lid van de WOG, na positief advies mijnerzijds,
als zodanig honoreerde» voort te zetten. In dezelfde brief stelt de
Inspectie dat de zorg in een verpleeghuis veranderd is. «Specialisten
uit ziekenhuizen worden als consulent geraadpleegd door verpleeghuisartsen.
Uit overwegingen van consistentie van protocollaire afspraken en formulariumbeleid
draagt in dat geval de geneesmiddelenvoorziening vanuit het ziekenhuis bij
aan de kwaliteit van de farmaceutische zorg.» en «Zorg in een
verpleeghuis is zodanig intensief en specialistisch geworden dat zij kan worden
beschouwd als tweedelijnszorg, waarin ook van de apotheker speciale kennis
en vaardigheden worden gevraagd. Hierover dient een ziekenhuisapotheker te
beschikken op grond van zijn functioneren in het ziekenhuis«.Ook Zorgverzekeraars Nederland en de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen
benadrukken in een brief aan de minister (brief van 29 mei 1997, van Zorgverzekeraars
Nederland en Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen aan de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, ref. 9733231/sp.mk)1 «dat het intrekken
van artikel 13 van de WOG van groot belang wordt geacht met het oog op de
verbetering van de dienstverlening en kostenbeheersing. Dit geldt zowel voor
de levering van geneesmiddelen aan andere instellingen als aan extramurale
patiënten.» ConclusieEr zijn dus voldoende argumenten om nu, zo snel mogelijk artikel 13 van
de WOG te wijzigen:1. De minister geeft aan dat artikel 13 is verouderd en aangepast dient
te worden.2. Uit de praktijk blijkt dat artikel 13 kwaliteit en efficiency in de
weg staat.3. De markt wordt opengebroken; daarmee wordt voor de verschillende partijen
de noodzaak vergroot om meer aandacht te schenken aan effectiviteit en kwaliteit.4. Doordat ziekenhuizen ook extramuraal mogen gaan leveren wordt er gewerkt
met een andere schaalgrootte, die meer doelmatigheid mogelijk maakt.5. Er is draagvlak in het veld (Inspectie, zorgverzekeraars, ziekenhuizen).6. Meenemen in de integrale wijziging van de WOG betekent onnodig tijdverlies. Artikelsgewijs Artikel I, onderdeel ADit onderdeel bevat de wijziging van artikel 13 van de WOG.Het eerste lid van het voorgestelde artikel 13 bepaalt dat een ziekenhuis
bij een door de minister te bepalen aantal bedden verplicht is een goedgekeurde
ziekenhuisapotheek te vestigen die bemand wordt door een apotheker in dienst
van het ziekenhuis. Dit vervangt het huidige artikel 13, eerste lid, onderdeel
a.Het tweede lid betekent een beëindiging van het primaat van de openbare
(gevestigde) apotheker. Een ziekenhuis met een kleiner aantal bedden dan waarbij
een ziekenhuisapotheker verplicht is, heeft dus de keuze tussen
een ziekenhuisapotheker of een gevestigde apotheker. Samenwerkingsverbanden
tussen ziekenhuizen of een of meer ziekenhuizen en een of meer verzorgingshuizen
worden mogelijk. Dit vervangt het huidige artikel 13, eerste lid, onderdeel
b.Het derde lid biedt een ontheffingsmogelijkheid die nu in de praktijk
ook al toegepast wordt. Meerdere grote ziekenhuizen die ieder volgens het
eerste lid verplicht zijn een eigen apotheek te hebben, kunnen bijvoorbeeld
via deze ontheffingsmogelijkheid één centrale apotheek voeren,
terwijl via het stellen van voorwaarden wel geregeld blijft dat een ziekenhuis
van een dergelijke omvang over een eigen apotheker beschikt.Het vierde lid heeft dezelfde strekking als het bestaande artikel 13,
tweede lid. Artikel I, onderdeel BDit onderdeel past een verwijzing naar het oude artikel 13 aan. Artikel IIArtikel II bepaalt dat het door de minister bepaalde aantal bedden waarbij
een ziekenhuis een eigen apotheker in dienst moet hebben blijft zoals dat
nu is. Artikel IIIArtikel III bepaalt de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel.OudkerkXNoot1Dit rapport is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie
bij kamerstuk 22 393, nr. 71.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlemen- taire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlemen- taire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlemen- taire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25408-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl