Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportage; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26350, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26350 nr. 5

05-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUDSOPGAVE 1. De stand van zaken met betrekking tot de implementatie
van de richtlijn in andere lidstaten2. De omzetting van artikel 2, derde lid, van richtlijn
97/11/EG3. De omzetting artikel 4 en bijlage III van richtlijn
97/11/EG4. De omzetting van artikel 5, derde lid, van richtlijn
97/11EG 4.1. De verbindendverklaring van de richtlijnen voor de
inhoud van milieu-effectrapporten4.2. De motiveringsplicht van de in beschouwing genomen
alternatieven5. De omzetting van de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn
97/11/EG 5.1. De regeling van de inspraak5.2. De aanwijzing van de in te lichten instanties5.3. De bilaterale uitvoeringsafspraken5.4. Het twee-sporen beleid5.5. De toepassing van de regeling inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband5.6. De participatie in milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend
verband in een later stadium5.7. Projecten op basis van publiek-private samenwerking5.8. Strategische milieu-effecrapportage5.9. De rechtsbescherming van Nederland5.10. Grensoverschrijdende milieu-effectrapportage5.11. De stand van zaken met betrekking tot de implementatie
van de richtlijn in andere lidstaten6. Organisatie en kosten7. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26350Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 350Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportagenr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 5 maart 1999 INHOUDSOPGAVE 1.De
stand van zaken met betrekking tot de implementatie van de richtlijn in andere
lidstaten2.De omzetting van artikel 2, derde lid, van richtlijn
97/11/EG3.De omzetting van artikel 4 en bijlage III van richtlijn
97/11/EG4.De omzetting van artikel 5, derde lid, van richtlijn
97/11/EG4.1De verbindendverklaring van de richtlijnen voor de
inhoud van milieu-effectrapporten4.2De motiveringsplicht van de
in beschouwing genomen alternatieven5.De omzetting van de artikelen
7, 8 en 9 van richtlijn 97/11/EG5.1De regeling van de inspraak5.2De
aanwijzing van de in te lichten instanties5.3De bilaterale uitvoeringsafspraken5.4Het
twee-sporen beleid5.5De toepassing van de regeling inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband5.6De participatie in milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband in een later stadium5.7Projecten
op basis van een publiek-private samenwerking5.8Strategische milieu-effectrapportage5.9De
rechtsbescherming van Nederland5.10Grensoverschrijdende milie-effectrapportage5.11De
stand van zaken met betrekking tot de implementatie van de richtlijn in andere
lidstaten6.Organisatie en kosten7.Tot slotDeze nota schrijf ik mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij. Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van
de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het heeft mij verheugd dat de commissie zo snel na de indiening van het wetsvoorstel
dit verslag heeft uitgebracht. Tevens verheugt het mij dat de leden van de
commissie zich kunnen vinden in het wetsvoorstel, niettegenstaande de vragen
die bij de leden van de commissie zijn gerezen over het wetsvoorstel. In deze
nota worden de vragen, voor zover mogelijk, beantwoord in het vertrouwen dat
daarmee de onduidelijkheden worden opgehelderd waarover de leden van de commissie
in het verslag ten aanzien van (onderdelen van) dit wetsvoorstel zich hebben
geuit. 1. De stand van zaken met betrekking tot de implementatie
van de richtlijn in andere lidstatenDe leden van de CDA-fractie vragen de regering inzicht te verschaffen
over de implementatie van de richtlijn in de buurlanden. Daarbij wordt met
name gedoeld op België, Duitsland en Denemarken. De leden van de D66-fractie
vragen de regering om een overzicht van de regeling in de ons omringende landen
ten aanzien van de bekendmaking in Nederland en de inspraak van Nederlandse
instanties en burgers bij milieu-effectrapportage (mer) in grensoverschrijdend
verband en de daarmee verbonden besluitvormingsprocedure over de voorgenomen
activiteit. In antwoord hierop kan worden gesteld dat de ons omringende landen
ook nog bezig zijn met de implementatie van richtlijn nr. 97/11/EG van de
Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG
L 73/5) (richtlijn), zodat nog geen afgerond beeld van de implementatie in
deze landen kan worden verschaft.Van Vlaamse zijde is vernomen dat de richtlijn zal worden omgezet in het
MER-Decreet. De Vlaamse regering heeft inmiddels het voorontwerp goedgekeurd.
Het wachten is thans op het advies van de Raad van State, waarna het wetgevingsproces
wordt voortgezet. Het voorontwerp bevat de verplichting voor de initiatiefnemer
alle beschikbare informatie over de mogelijke grensoverschrijdende effecten
van het project aan de administratie aan te leveren. Daarnaast bevat het voorontwerp
bepalingen omtrent kennisgeving aan mogelijk betrokken andere landen in het
kader van het vooronderzoek en na de vaststelling van het milieu-effectrapport.
Voorts bepaalt het Decreet dat de Vlaamse regering nadere regels vaststelt
met betrekking tot de wijze waarop de autoriteiten en burgers van andere lidstaten
hun commentaar op het rapport en de activiteit kunnen geven en met betrekking
tot de wijze waarop hierover overleg wordt gepleegd. Met het opstellen van
deze nadere regels is nog geen begin gemaakt. In Wallonië is de implementatiewetgeving
in voorbereiding. De richtlijn wordt op hoofdlijnen omgezet in de geldende
wettelijke regeling voor milieu-effectrapportage. Verdere details worden in
een later stadium in uitvoeringsregelingen vervat.Ook in Duitsland is nog geen officiële tekst van de implementatiewetgeving
beschikbaar. De algemene lijnen worden vastgelegd in federale wetgeving inzake
milieu-effectrapportage. De deelstaten zijn evenwel verantwoordelijk voor
de verdere implementatie. Wat betreft de regeling van milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband geldt dat de huidige algemene verplichting
in de wetgeving op federaal niveau wordt aangevuld met de verplichting ook
het publiek in andere lidstaten te informeren en met de verplichting tot consultatie
indien die lidstaten dat wensen. De deelstaten zijn verantwoordelijk voor
het implementeren van de overige elementen van de richtlijn en het op 25 februari
1991 te Espoo tot stand gekomen Verdrag inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband (Trb. 1991, 104). Op dit moment zijn hierover
nog geen gegevens beschikbaar.Van de Deens regering heb ik nog geen informatie ontvangen over de stand
van zaken met betrekking tot de implementatie van de richtlijn. 2. De omzetting van artikel 2, derde lid, van richtlijn
97/11/EGDe leden van de PvdA-fractie stellen enige vragen over de implementatie
van art. 2, derde lid, van de richtlijn in artikel 7.5, eerste lid, onder
a en b, van de Wet Milieubeheer (Wm). Artikel 7.5, eerste lid, onder a en
b, geeft de mogelijkheid om geen nieuw milieu-effectrapport op te stellen
als er al een eerder gemaakt milieu-effectrapport beschikbaar is. In dat geval
kan aan de hand van het eerdere milieu-effectrapport nagegaan worden of belangrijke
nadelige grensoverschrijdende milieugevolgen te verwachten zijn. Verantwoordelijk
voor deze vaststelling zijn de Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer en van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij die daarbij
via het verzoek om ontheffing worden bijgestaan door de initiatiefnemer, de
inspecteurs en de adviseurs, met inbegrip van de Commissie voor de milieu-effectrapportage.
De aanvrager zal natuurlijk eerst zelf nagaan of hij kans maakt aan de wettelijke
eisen te voldoen alvorens hij een verzoek tot ontheffing indient. Er worden
geen verdere criteria ontwikkeld: uitgaande van de beschikbare informatie,
de inspraakreacties en de adviezen, wordt per geval beslist of wordt voldaan
aan de eisen die de Wet milieubeheer stelt. Gelet op het zeer geringe aantal
ontheffingen ligt het ook niet voor de hand om de inspanningen te richten
op het ontwikkelen van verdere criteria.Voorts vragen deze leden een toelichting op gevallen waarin, ondanks eerdere
informatie, in een later stadium blijkt dat (mogelijk) belangrijke nadelige
grensoverschrijdende milieugevolgen optreden als gevolg van een activiteit.
In een dergelijk (vooralsnog theoretisch) geval zal bij de verdere besluitvorming
en uitvoering waar mogelijk alsnog rekening gehouden moeten worden met deze
nieuwe informatie, zoals ook geldt voor situaties waarvoor geen milieu-effectrapportage
wordt uitgevoerd. Men zou aanvullende maatregelen kunnen treffen om de gevolgen
te voorkomen of te beperken. Welke maatregelen in dat geval precies nodig
en mogelijk zijn, hangt geheel af van de concrete situatie.Tenslotte hebben deze leden ook gevraagd naar de juridische problemen
met betrekking tot het verlenen van ontheffingen in het verleden. Voorzover
zulke problemen zich hebben voorgedaan, hadden deze geen betrekking op de
(mogelijke) grensoverschrijdende milieugevolgen van een activiteit. Gebleken
is wel dat het niet altijd eenvoudig is te voldoen aan de wettelijke eisen
voor het verlenen van een ontheffing. Een eerder gemaakt milieu-effectrapport
kan gemakkelijk ingehaald worden door nieuwe plan- of beleidsontwikkelingen
die het voldoen aan het criterium (een nieuw milieu-effectrapport kan redelijkerwijs
geen nieuwe informatie over de milieugevolgen opleveren) bemoeilijken. Dit
is ook één van de redenen waarom deze ontheffingsmogelijkheid
weinig benut wordt. De voorgestelde toevoeging brengt hierin geen verandering. 3. De omzetting artikel 4 en bijlage III van richtlijn
97/11/EGDe leden van de VVD-fractie wensen te vernemen of de vrijheid van de lidstaten
bij het bepalen van de drempelwaarde voor mer-beoordelingsplichtige activiteiten
zich uitstrekt tot activiteiten die grensoverschrijdende milieugevolgen hebben.
Dit is inderdaad het geval. De richtlijn maakt ten aanzien van
de mer-beoordelingsplicht geen onderscheid tussen projecten die grensoverschrijdende
milieugevolgen hebben of kunnen hebben en projecten die geen grensoverschrijdende
milieugevolgen hebben of kunnen hebben. Op grond van de richtlijn is de lidstaat
binnen wiens jurisdictie een project wordt voorgenomen bevoegd om de drempelwaarden
voor mer-beoordelingsplichtige activiteiten vast te stellen (zie artikel 4,
tweede lid, onderdeel b, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd door richtlijn
97/11/EG). Bij de vaststelling van de drempelwaarden is de desbetreffende
lidstaat wel verplicht rekening te houden met de relevante selectiecriteria
die in bijlage III van de richtlijn worden genoemd. 4. De omzetting van artikel 5, derde lid, van richtlijn
97/11EG 4.1. De verbindendverklaring van de richtlijnen voor de
inhoud van milieu-effectrapportenDe leden van de PvdA-fractie doen de suggestie de in artikel 7.15, eerste
lid, bedoelde richtlijnen voor de inhoud van het milieu-effectrapport voor
het onderdeel alternatieven verbindend te verklaren. Ik ben hiervan geen voorstander.
De huidige regeling is flexibel en biedt de initiatiefnemer de ruimte om,
mits voorzien van een deugdelijke motivering, ook andere alternatieven in
het milieu-effectrapport uit te werken. Aan deze flexibiliteit bestaat behoefte
om nieuwe ontwikkelingen te kunnen opvangen en om de initiatiefnemers te stimuleren
naar nog betere oplossingen te zoeken. Ook kan niet altijd ten tijde van het
opstellen van de richtlijnen volledig worden overzien welke alternatieven
precies onderzocht moeten worden. 4.2. De motiveringsplicht van de in beschouwing genomen
alternatievenDe leden van de VVD-fractie willen weten op welke wijze de motivering
van de in beschouwing genomen alternatieven vorm en inhoud moet krijgen. Tevens
willen zij weten of hierdoor niet veel meer tijd in beslag wordt genomen.
Wat betreft de vorm van de motivering wijs ik op de opneming van dit voorschrift
in artikel 7.10 Wm dat voorschriften bevat ten aanzien van de inhoud van een
milieu-effectrapport. De motivering van de in beschouwing genomen alternatieven
zal op grond van dit artikel dus moet worden opgenomen in het milieu-effectrapport.
Wat betreft de inhoud van de motivering merk ik op dat de keuze moet worden
gerechtvaardigd van de alternatieven die in beschouwing worden genomen, zonodig
afgezet tegen de niet in beschouwing genomen alternatieven. Gemotiveerd zal
moeten worden om welke reden één of meer van de op dat moment
bekende alternatieven zijn onderzocht. Naar mijn verwachting zal de motivering
van de in beschouwing genomen alternatieven niet veel tijd kosten, omdat altijd
een keuze moet worden gemaakt tussen de alternatieven die wel en de alternatieven
die niet in beschouwing worden genomen bij het opstellen van een milieu-effectrapport.
De voorgestelde bepaling voegt slechts toe dat deze keuze schriftelijk wordt
gemotiveerd in het milieu-effectrapport.De leden van de CDA-fractie vragen op welke wijze de verplichting om de
keuze voor de in beschouwing genomen alternatieven te motiveren, kan worden
afgedwongen. Indien deze beschouwing niet in het milieu-effectrapport wordt
opgenomen, voldoet het milieu-effectrapport niet aan de in artikel 7.10 Wm
gestelde eisen. Het bevoegd gezag dient hiervan mededeling te doen aan degene
die het rapport heeft gemaakt (zie artikel 7.18, eerste lid, Wm). Dit heeft
tot gevolg dat het bevoegd gezag een aanvraag over de toelating van de activiteit
buiten behandeling moet laten (zie de artikelen 7.28, eerste lid, onderdeel
a, juncto 7.18, eerste lid, Wm). Indien geen alternatief wordt voorgesteld
of dit niet goed wordt gemotiveerd, zal dit reeds aan de orde
komen in het kader van het opstellen van de in artikel 7.15, eerste lid, bedoelde
richtlijnen. Indien het milieu-effectrapport op dit punt niet de richtlijnen
volgt, zal zeer waarschijnlijk moeten worden geconcludeerd dat het milieu-effectrapport
niet voldoet aan de eis van artikel 7.10, eerste lid, onderdeel b, Wm, dat
in het rapport de alternatieven moeten worden beschreven, die redelijkerwijs
in beschouwing dienen te worden genomen. Wat betreft de vragen van de leden
van de CDA-fractie ten aanzien van het voorschrijven van het nul-alternatief
en het bekijken van de situatie zonder de voorgenomen activiteit wijs ik er
op dat de huidige regelgeving al verplicht tot de beschrijving van de bestaande
toestand van het milieu en de te verwachten ontwikkeling van het milieu indien
de activiteit of een alternatief niet wordt ondernomen (zie artikel 7.10,
eerste lid, onderdeel d, Wm). De situatie zonder de voorgenomen activiteit
moet derhalve op grond van de huidige regeling reeds worden beschreven. Hiermee
wordt in feite het nul-alternatief beschreven. Dit wordt evenwel alleen als
zodanig aangemerkt, indien het nul-alternatief redelijkerwijs in beschouwing
moet worden genomen op grond van artikel 7.10, eerste lid, onderdeel b, Wm. 5. De omzetting van de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn
97/11/EG 5.1. De regeling van de inspraakDe leden van de PvdA-fractie vragen of er nog (beperkende) criteria zijn
ten aanzien van de aard van de instanties en personen die gerechtigd zijn
deel te nemen aan de Nederlandse mer- en besluitvormingsprocedures. Voorts
vragen de leden van de VVD-fractie wat wordt verstaan onder het begrip «publiek».
Deze leden vragen voorts of bij deze wetswijziging sprake is van het beperken
van de inspraak tot direct betrokkenen. In antwoord op deze vragen kan worden
gesteld dat er geen beperkende criteria in de wet zijn opgenomen ten aanzien
van de deelname door buitenlandse instanties of personen aan Nederlandse mer-
en besluitvormingsprocedures. Onder het begrip «publiek» wordt
verstaan «een ieder». Het wetsvoorstel beoogt dus niet de deelname
aan de mer- en besluitvormingsprocedure te beperken tot «direct betrokkenen».
Overigens wordt de bekendmaking van voorgenomen activiteiten in andere landen
in de praktijk beperkt tot de mogelijk benadeelde regio in dat andere land,
zoals ook in Nederland gebeurt. 5.2. De aanwijzing van de in te lichten instantiesDe leden van de PvdA-fractie vragen waar de verantwoordelijkheid ligt
voor het aanwijzen van de instanties die moeten worden ingelicht in het mogelijk
benadeelde land. Tevens vragen zij hoe de ons omringende lidstaten omgaan
met deze problematiek. Op grond van de richtlijn is het een gezamenlijke verantwoordelijkheid
van de autoriteiten van het land dat een beslissing moet nemen over de voorgenomen
activiteit en van het mogelijk benadeelde land om ervoor te zorgen dat de
juiste instanties worden ingelicht. In de bilaterale uitvoeringsafspraken
(zie ook paragraaf 5.3) die zijn voorbereid met Vlaanderen en de Duitse
Bondsrepubliek is dit als volgt uitgewerkt. Indien er sprake is van een activiteit
waarvoor een milieu-effectrapportage wordt uitgevoerd en waarbij grensoverschrijdende
milieugevolgen te verwachten zijn, nemen de autoriteiten in het land dat een
beslissing moet nemen over de voorgenomen activiteit contact op met een aangewezen
autoriteit in het mogelijk benadeelde land (het aanspreekpunt). De in de uitvoeringsafspraken
aangewezen aanspreekpunten hebben tot taak het bevoegde gezag bij de mer-procedure
in grensoverschrijdend verband te ondersteunen. Voor Nederland zijn de provincies
het aanspreekpunt. In gezamenlijk overleg tussen het aanspreekpunt
in het mogelijk benadeelde land en het bevoegd gezag in het land van de voorgenomen
activiteit worden de instanties geïdentificeerd die geïnformeerd
moeten worden. 5.3. De bilaterale uitvoeringsafsprakenIn antwoord op de daartoe strekkende vraag van de leden van de PvdA-fractie
naar de uitvoeringsafspraken, en het stappenplan met Vlaanderen, Wallonië
en Duitsland alsmede op de vraag van de leden van de VVD-fractie naar de problemen
die zijn ondervonden in de praktijk en die hebben geleid tot het maken van
gedetailleerde uitvoeringsafspraken, kan het volgende worden opgemerkt. De
wettelijke regeling inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend
verband regelt de algemene principes en de te verrichten taken van de verschillende
betrokken instanties op hoofdlijnen. Praktische vragen en problemen bleven
in het verleden bestaan, die konden leiden tot vertragingen in de uitvoering
van procedures. Te denken valt bijvoorbeeld aan onduidelijkheid over a) welke
instantie welke informatie in welke taal aanlevert en binnen welke termijn;
b) de wijze waarop het publiek daadwerkelijk kan worden betrokken bij de procedure;
c) wat precies moet worden verstaan onder «overleg» (consultatie);
d) over de wijze waarop kan worden bewerkstelligd dat de resultaten van de
inbreng ook daadwerkelijk worden gebruikt in de besluitvorming. Deels hingen
deze problemen en onduidelijkheden samen met een uiteenlopende bestuurscultuur
en onvoldoende inzicht in de juridische en bestuurlijke situatie in andere
landen. Om het proces van milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband
gestroomlijnd te laten verlopen, om onnodige vertragingen in de besluitvorming
te voorkomen en om eventuele verschillen in interpretatie en invulling van
de bepalingen van de richtlijn en het Verdrag van Espoo te ondervangen, is
besloten tot het maken van gedetailleerde uitvoeringsafspraken en stappenschema's
met de buurlanden. Naast de aanwijzing van aanspreekpunten worden afspraken
gemaakt over de inhoud van bekendmakingen en de wijze van het bekendmaken,
de wijze waarop het publiek wordt betrokken, overleg (consultatie), kosten,
vertalingen, e.d.De stand van de verschillende afspraken is als volgt. Het «Stappenschema
Grensoverschrijdende Milieu-effectrapportage Vlaanderen Zuid-Nederland»
is in december 1994 geaccordeerd en wordt sindsdien voor een proefperiode
toegepast. In de tweede helft van 1999 zullen de ervaringen worden geëvalueerd
en zal het schema worden aangepast aan de dan geldende wetgeving in Vlaanderen
en Nederland. De «Ontwerp-Aanbeveling Grensoverschrijdende milieu-effectrapportage
tussen het Koninkrijk der Nederlanden, de Bondsrepubliek Duitsland, de deelstaat
Nedersaksen en de deelstaat Noordrijn-Westfalen» dateert van 1995. De
aanbeveling wordt in de praktijk gevolgd ofschoon deze nog niet is geformaliseerd.
Nu ook de Duitse wetgeving op korte termijn aan de richtlijn zal moeten worden
aangepast, is de verwachting dat deze aanbeveling na aanpassing zal kunnen
worden geformaliseerd. Binnenkort gaat ambtelijk overleg hierover van start.
Het overleg met Wallonië over uitvoeringsafspraken inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband is in 1998 opgeschort in verband met ingrijpende
wijzigingen in de Waalse mer-wetgeving. Nederland zal binnenkort het initiatief
nemen tot hervatting van dit overleg. Wanneer het overleg over de genoemde
uitvoeringsafspraken is afgerond, zal het parlement vanzelfsprekend worden
geïnformeerd in overeenstemming met de daarop van toepassing zijnde constitutionele
procedures.Vooralsnog zijn er geen concrete plannen voor het maken van bilaterale
uitvoeringsafspraken met andere landen. Het overleg over dergelijke afspraken
vergt een zeer grote inspanning. Gelet op het feit dat dergelijke gevallen
niet frequent voorkomen, is ervoor gekozen die gevallen per geval te bezien.
Overigens kan in dergelijke gevallen wel gebruik worden gemaakt van de genoemde
stappenschema's. 5.4. Het twee-sporen beleidDe vraag van leden van de PvdA-fractie of het geschetste twee-sporen beleid
voldoende garanties biedt voor wezenlijk overleg tussen de betrokken landen
kan onder verwijzing naar de ervaringen met het zogenoemde Emssperrwerk positief
worden beantwoord. In dit geval hebben de door de Duitse autoriteiten geïnformeerde
Nederlandse autoriteiten en het publiek rechtstreeks hun commentaar aan de
Duitse autoriteiten kunnen zenden. Daarnaast heeft de Nederlandse regering
een standpunt geformuleerd en middels een aantal Aides Memoires (diplomatieke
nota's) aan de Duitse autoriteiten gezonden. Op basis van deze Aides Memoires
heeft een deskundigenoverleg plaatsgevonden. Van Duitse zijde wordt serieus
ingegaan op de in de Aides Memoires genoemde bezwaren. Het proces van overleg
(consultatie) is nog gaande.De leden van de CDA-fractie vragen naar de sanctie op het niet nakomen
van de verplichtingen in het kader van het tweesporenbeleid door de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. De Wet milieubeheer
bevat geen sancties op dit punt. De minister is wel verantwoordelijk voor
de naleving van deze verplichtingen. Degene die voornemens is bepaalde activiteiten
te ondernemen met mogelijke nadelige gevolgen in een ander land en vreest
dat een van beide sporen niet goed wordt gevolgd, doet er goed aan het bevoegd
gezag in de desbetreffende mer-procedure te verzoeken te bevorderen dat dit
op de juiste wijze gebeurt. 5.5. De toepassing van de regeling inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verbandDe leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd om verduidelijking met betrekking
tot de situatie dat een ander land vraagt om toepassing van de regeling inzake
milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband. Ook de leden van de
CDA-fractie hebben een vraag gesteld over deze situatie, en wel of België,
Duitsland en Denemarken in hun wetgeving aan Nederland een vergelijkbare rechtspositie
toekennen als Nederland aan genoemde landen. In antwoord op deze vragen kan
het volgende worden gesteld. Artikel 7.38d, Wm, is een omzetting van artikel
7, eerste lid, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd door richtlijn 97/11/EG.
Het ziet op de situatie dat een ander land verzoekt om toepassing van de regeling
inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband. Het betreft
hier inderdaad landen die zelf menen negatieve gevolgen te zullen ondervinden,
zoals door de leden van de PvdA-fractie wordt gesteld. Het is te beschouwen
als een vangnetbepaling voor de situatie dat de Nederlandse autoriteiten niet
zelf een ander land in kennis stellen. Op een dergelijk verzoek past Nederland
in beginsel altijd de regeling inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend
verband toe indien aannemelijk kan worden gemaakt dat sprake is van mogelijke
belangrijke grensoverschrijdende milieugevolgen. Dit vloeit voort uit de formulering
in de richtlijn.Wat betreft de ons omringende landen kan worden geconstateerd dat het
Vlaamse ontwerp voor de implementatieregeling een soortgelijke bepaling bevat
als de Nederlandse. Op dit moment kan ik geen informatie verschaffen over
dit onderdeel van de implementatieregelingen van Wallonië,
Denemarken en Duitsland, omdat zoals hierboven reeds vermeld deze regelingen
nog niet tot stand zijn gekomen. 5.6. De participatie in milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend
verband in een later stadiumIn antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of er een voorziening
getroffen is voor landen die in eerste instantie in reactie op een kennisgeving
van Nederlandse zijde hebben aangegeven af te zien van participatie, maar
in een later stadium op dat besluit terugkomen, kan worden gesteld dat hiervoor
geen voorziening is getroffen in de Wet milieubeheer. In een dergelijke situatie
kan een ander land wel instappen in de dan nog lopende procedure. Noch de
richtlijn noch het Verdrag inzake grensoverschrijdende milieu-effectrapportage
bevat een verplichting om de procedure in dat geval terug te draaien en over
te doen. 5.7. Projecten op basis van publiek-private samenwerkingMet betrekking tot de kosten van de vertaling van de relevante stukken
van een milieu-effectrapport vragen de leden van de PvdA-fractie naar de situatie
bij projecten van een publiek-private samenwerking. Deze kosten komen altijd
voor rekening van de initiatiefnemer als normaal onderdeel van de voorbereidings-
of planontwikkelingskosten. Bij een publiek-private samenwerking is dat niet
anders. Deze kosten zullen naar rato van de participatie door de publieke
en private sector in het project moeten worden gedragen. 5.8. Strategische milieu-effecrapportageDe leden van de PvdA-fractie vragen naar de stand van zaken van de internationale
en Europese discussie over strategische milieu-effectrapportage en de Nederlandse
opstelling daarbij. Ook vragen zij naar de gevolgen voor de Europese of Nederlandse
wetgeving. Internationaal blijft de toepassing van milieu-effectrapportage
(en aangepaste vormen daarvan) op strategische besluiten in de belangstelling
staan. Nederland draagt met haar ervaringen met milieu-effectrapportage voor
strategische besluiten en met de milieutoets voor nieuwe regelgeving actief
bij aan deze discussie. De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft
op 25 maart 1997 een voorstel voor een communautaire richtlijn gepubliceerd
(PbEG 1997, C 129/14). De Commissie publiceert naar verwachting zeer binnenkort
een aangepast voorstel waarin de door de Commissie overgenomen amendementen
van het Europees Parlement zijn verwerkt. Duitsland heeft als voorzitter van
de Europese Unie informeel aangekondigd met de behandeling in het kader van
de Raad van de Europese Unie een begin te zullen maken.In afwachting van de publicatie van het aangepaste voorstel zijn nog geen
standpunten met betrekking tot de onderdelen van het voorstel door Nederland
ingenomen. De algemene reactie is positief: de toepassing van strategische
milieu-effectrapportage sluit aan bij de Nederlandse ontwikkelingen op het
terrein van milieu-effectrapportage en de milieutoets voor nieuwe regelgeving.
Het voorstel voor een richtlijn zou overigens veel meer flexibiliteit in de
procedure, de inhoud en het toepassingsgebied moeten bieden dan nu wordt voorgesteld
om goed toepasbaar te zijn. Een richtlijn zal, afhankelijk van de uiteindelijke
inhoud daarvan, een aanpassing van de Nederlandse regelgeving vergen. 5.9. De rechtsbescherming van NederlandDe leden van de CDA-fractie willen weten over welke juridische mogelijkheden
Nederland beschikt indien een andere lidstaat van de Europese Unie de richtlijn
niet naleeft. In dat geval kan Nederland besluiten om de betrokken lidstaat
voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te dagen op grond
van artikel 170 van het EG-verdrag. Deze bepaling geeft een lidstaat het recht
zich tot het Hof te wenden indien hij van mening is dat een andere lidstaat
een krachtens het verdrag op hem rustende verplichting niet is nagekomen.
Voordat van dit recht gebruik kan worden gemaakt, moet een klacht worden ingediend
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen. De Commissie zou naar aanleiding
van een klacht ook zelf kunnen besluiten een zaak bij het Hof aanhangig te
maken (zie artikel 169 EG). Tenslotte is het denkbaar dat Nederland een zaak
aanhangig maakt bij een rechter in de betrokken lidstaat, maar Nederland heeft
slechts toegang tot een nationale rechter indien het rechtssysteem van de
betrokken lidstaat daartoe gelegenheid biedt. 5.10. Grensoverschrijdende milieu-effectrapportageDe leden van de CDA-fractie doen de suggestie direct in een grensoverschrijdende
milieu-effectrapportage te voorzien indien een voorgenomen activiteit (mogelijk)
grensoverschrijdende milieugevolgen heeft. Een onderscheid wordt gemaakt tussen
twee situaties: te weten activiteiten die aan één zijde van
de grens plaatsvinden maar waarvan de effecten ook aan de andere zijde merkbaar
zijn en activiteiten die tegelijk aan beide zijden van de grens plaatsvinden
(grensoverschrijdende activiteiten). In de eerste situatie zijn de autoriteiten
van het land waarin de activiteit wordt voorgenomen exclusief bevoegd een
beslissing te nemen over de toelaatbaarheid van de activiteit, met inbegrip
van de beslissing over de opstelling en de beoordeling van een milieu-effectrapport.
In de tweede situatie zijn de autoriteiten van beide landen ook exclusief
bevoegd ten aanzien van het deel van de activiteit dat op hun grondgebied
wordt voorgenomen. Het Verdrag van Espoo en de richtlijn laten deze bevoegdheden
in stand. Een vermenging van de bevoegdheden past ook niet in die regelingen.
Wel is er een betrokkenheid in de procedure en moet met de grensoverschrijdende
gevolgen in de besluitvorming rekening gehouden worden. De Nederlandse regeling
sluit, evenals de regelingen in onze buurlanden, hierbij aan. 5.11. De stand van zaken met betrekking tot de implementatie
van de richtlijn in andere lidstatenDe vragen van de leden van de D66-fractie met betrekking tot de regeling
in de ons omringende landen ten aanzien van de bekendmaking in Nederland en
de inspraak van Nederlandse instanties en burgers bij milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband en de daarmee verbonden besluitvormingsprocedure
over de voorgenomen activiteit zijn hierboven, in paragraaf 1, beantwoord. 6. Organisatie en kostenDe leden van de VVD-fractie vragen naar de financiële gevolgen van
de wijziging van het Besluit milieu-effectrapportage 1994. Deze wijziging
ten gevolge van de implementatie van richtlijn 97/11/EG levert naar verwachting
een lichte toename van het aantal milieu-effectrapportages op. Dat zal leiden
tot een beperkte toename van de kosten voor de overheid, in het bijzonder
voor het bevoegde gezag. Voor het bedrijfsleven is het beeld complexer: enerzijds
neemt het aantal verplichte milieu-effectrapportages af, maar
anderzijds neemt het aantal beoordelingsplichtige gevallen (waarbij het bevoegd
gezag moet bepalen of, gelet op de concrete omstandigheden, het opstellen
van een milieu-effectrapport noodzakelijk is) belangrijk toe. Vanwege deze
afhankelijkheid van de concrete gevallen kan niet worden voorspeld of dat
zal resulteren in meer milieu-effectrapportages en daarmee in hogere lasten
voor het bedrijfsleven.Dezelfde leden vragen of het instrument milieu-effectrapportage niet te
«zwaar» wordt. De regering vindt niet dat door de wetswijziging
dit gevaar dreigt. Ook bij deze implementatie is hieraan aandacht besteed.
Juist door nauw aan te sluiten bij de Europees-rechtelijke verplichtingen
en mogelijkheden is een dergelijk gevolg waar mogelijk vermeden. Overigens
wordt in het project «m.e.r. 2000+» veel aandacht besteed aan
verbetering van de uitvoering, selectiviteit en flexibiliteit van de milieu-effectrapportage.Tenslotte vragen de leden van de VVD-fractie naar de gevolgen van de wetswijziging
voor de administratieve lasten. Een belangrijk deel van de wijzigingen maken
al deel uit van de praktijk. De toename van de administratieve lasten wordt
vooral bepaald door een toename van het aantal gevallen. De overige wijzigingen,
zoals de motivering van de in beschouwing genomen alternatieven, hebben slechts
een marginale invloed op de administratieve lasten. 7. Tot slotHoewel de huidige regeling van de Wet milieubeheer conform de richtlijn
door de betrokken bestuursorganen zal kunnen worden toegepast, zal ik mij
er voor blijven inspannen dat dit voorstel van wet op korte termijn in werking
treedt, omdat alleen op die manier gevolg kan worden gegeven aan de communautaire
verplichting van Nederland om deze richtlijn volledig in nationale regelgeving
om te zetten. Ik ga ervan uit dat de andere betrokkenen bij het wetgevingsproces
zich met mij daarvoor in zullen spannen.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26350-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl