Wijziging Burgerlijk Wetboek en enige andere wetten i.v.m. de regeling van de splitsing van rechtspersonen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24702, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

08-05-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24702 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN InleidingCivielrechtelijke aspectenARTIKELEN ARTIKEL IArtikel 334aArtikel 334bArtikel 334cArtikel 334dArtikel 334eArtikel 334fArtikelen 334g–334iArtikel 334jArtikel 334kArtikel 334lArtikelen 334m en 334nArtikel 334oArtikel 334pArtikel 334qArtikel 334rArtikel 334sArtikel 334tArtikel 334uArtikel 334vArtikel 334wArtikel 334xArtikelen 334y en 334zArtikel 334aaArtikel 334bbArtikel 334ccArtikelen 334dd en 334eeArtikel 334ffArtikel 334ggArtikel 334hhArtikel 334iiARTIKEL IIOnderdelen A–FOnderdelen G, H, K en LOnderdelen I en NOnderdeel JOnderdelen M en POnderdeel OARTIKEL III Onderdeel BOnderdelen A en COnderdeel DARTIKEL IVARTIKEL VOverdrachtsbelastingARTIKELEN VI EN VIIARTIKEL VIIIARTIKELEN IX–XIIIARTIKEL XIVARTIKEL XVOndertekeningLichaamOverzicht van overeenkomstige bepalingen in richtlijn
en wetsvoorstel 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24702Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 86 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 702Wijziging van het Burgerlijk Wetboek en van enige andere wetten in verband
met de regeling van de splitsing van rechtspersonennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN Inleiding1. De wet kent sinds 1984 de mogelijkheid van juridische fusie, de rechtsfiguur
waarbij twee of meer rechtspersonen samensmelten. De mogelijkheid van splitsing,
de rechtsfiguur die van fusie het spiegelbeeld is, kent de wet niet. Het wetsvoorstel
strekt ertoe een regeling van de splitsing in de wet op te nemen.2. Splitsing in economische zin geschiedt als het vermogen van een rechtspersoon
of een deel daarvan wordt overgedragen aan een of meer andere rechtspersonen
en de leden of aandeelhouders van de gesplitste rechtspersoon al dan niet
rechtstreeks leden of aandeelhouders worden van de verkrijgende rechtspersonen.
Splitsing is te onderscheiden in zuivere splitsing en afsplitsing. Bij een
zuivere splitsing draagt de splitsende rechtspersoon zijn gehele vermogen
over aan ten minste twee verkrijgende rechtspersonen en houdt daarmee op te
bestaan. Bij een afsplitsing wordt een deel van het vermogen overgedragen
op ten minste één verkrijgende rechtspersoon. De splitsende
rechtspersoon blijft bestaan; hij behoudt het resterende deel van zijn vermogen.Splitsing in economische zin komt in de praktijk in beide vormen voor.
Voorbeelden zijn:– een rechtspersoon met activiteiten die organisatorisch in twee
divisies zijn ondergebracht, richt twee dochtermaatschappijen op; in elk daarvan
brengt hij één divisie in; de rechtspersoon zelf bestaat voort
als houdstermaatschappij;– twee rechtspersonen die tot samenwerking willen komen richten
gezamenlijk een dochtermaatschappij op, waarin elk van hen een bestaande activiteit
inbrengt;– wanneer deze rechtspersonen hun samenwerking willen beëindigen,
draagt de dochtermaatschappij aan elke rechtspersoon de door deze ingebrachte
activiteit terug over, waarna de dochtermaatschappij wordt ontbonden;– een rechtspersoon met twee in onmin levende aandeelhouders richt
twee dochtermaatschappijen op, in elk waarvan hij een deel van zijn vermogen
inbrengt; aan elke aandeelhouder worden de aandelen in één dochtermaatschappij overgedragen; de rechtspersoon wordt ontbonden,
waarna elke aandeelhouder met zijn dochtermaatschappij zijn eigen weg gaat.3. Splitsing vergt naar huidig recht een samenstel van handelingen. Vaak
moeten een of meer nieuwe rechtspersonen worden opgericht. Bestaande rechtspersonen
moeten soms worden ontbonden. Daarbij moeten de wettelijke en statutaire voorschriften,
die van rechtspersoon tot rechtspersoon kunnen verschillen en waarvan de naleving
tijdrovend kan zijn, in acht worden genomen. Soms moeten aandelen in de verkrijgende
rechtspersoon aan de aandeelhouders van de splitsende rechtspersoon worden
overgedragen, waarvoor de medewerking van de betrokken aandeelhouders vereist
kan zijn. De wettelijke leveringsvoorschriften (afgifte van het toonderpapier
in geval van toonderaandelen; een notariële akte en erkenning of betekening
daarvan in geval van aandelen op naam) moeten worden nageleefd. Voor zover
de overdracht geschiedt ten titel van uitkering van (ingehouden) winst of
van een batig liquidatiesaldo, moeten de daarvoor geldende wettelijke en statutaire
regels in acht worden genomen.In alle gevallen van splitsing moeten bij de inbreng van vermogen van
de splitsende rechtspersoon in de verkrijgende rechtspersonen de wettelijke
leveringsvoorschriften worden nageleefd: registergoederen moeten worden geleverd
door een notariële akte en inschrijving van de akte in de openbare registers;
roerende zaken, niet-registergoederen moeten in de macht van de verkrijgende
rechtspersoon worden gebracht; van rechten aan toonder moet het toonderpapier
aan de verkrijger worden afgeleverd; andere rechten moeten worden geleverd
door een akte, die in het algemeen aan de schuldenaar moet worden meegedeeld;
de overgang van schulden werkt pas tegen de desbetreffende schuldeiser, als
deze voor de overgang toestemming heeft gegeven; de overgang van rechtsverhoudingen
uit overeenkomst vergt een akte en, in beginsel, medewerking van de wederpartij.4. Dat splitsing dikwijls de medewerking van velen – in het bijzonder
schuldeisers – en een opeenstapeling van formaliteiten vergt, is een
belemmering voor de eenvoudige totstandkoming ervan. Deze belemmering is,
zoals de praktijk uitwijst, niet altijd onoverkomelijk, maar zij wordt in
een wereld waarin ondernemers veelvuldig samenwerkingsverbanden aangaan en
ook los daarvan voortdurend genoodzaakt zijn de organisatie van hun onderneming
aan te passen aan gewijzigde eisen en inzichten, wel degelijk en in toenemende
mate gevoeld. De praktijk zou er daarom mee gediend zijn als een rechtsfiguur
werd geschapen, die het mogelijk maakt een splitsing tot stand te brengen
door één rechtshandeling, die het vermogen van de splitsende
rechtspersoon onder algemene titel op de verkrijgende rechtspersonen doet
overgaan.5. De vraag of een regeling van de juridische splitsing wenselijk is,
is aan de orde geweest bij de totstandkoming van de wet tot uitvoering van
de derde vennootschapsrichtlijn, waarbij de juridische fusie werd ingevoerd.1 De fracties van CDA en VVD meenden toen dat aan een regeling
behoefte bestond. De regering gaf er echter de voorkeur aan eerst de totstandkoming
van de zesde vennootschapsrichtlijn over de juridische splitsing af te wachten
en vervolgens, na overleg met het bedrijfsleven, te bezien of een wettelijke
voorziening opportuun was. Nadien is door het Nederlands Genootschap van Bedrijfsjuristen2 en in de juridische literatuur3
voor de invoering van een regeling gepleit. In 1991 hebben VNO en NCW op de
introductie van een regeling aangedrongen4 wat
voor de fractie van de PvdA aanleiding is geweest de kwestie in de Kamer aan
de orde te stellen.5 VNO en NCW hebben hun pleidooi
bij brief aan mij van 1 oktober 1992 herhaald.6. Voor de juridische splitsing zijn in de zesde EG-vennootschapsrichtlijn1 regels gesteld. De richtlijn houdt, anders dan de andere
vennootschapsrechtelijke richtlijnen, geen verplichting in om de nationale
wetgeving met de richtlijn in overeenstemming te brengen. Zij geeft slechts
regels die, àls een splitsingsregeling wordt ingevoerd, moeten worden
gevolgd. Ondanks dat niet-verplichtende karakter heeft de richtlijn de totstandkoming
van splitsingsregelingen in de EU krachtig bevorderd. Ten tijde dat de richtlijn
werd vastgesteld kenden alleen Frankrijk en Luxemburg een splitsingsregeling.
Inmiddels heeft van de twaalf lid-staten die tot voor kort de EG vormden,
alleen Nederland nog geen regeling ingevoerd. Ik meen dat Nederland zich bij
deze ontwikkeling zou moeten aansluiten. Nederlandse ondernemers behoren over
dezelfde vennootschappelijke mogelijkheden te beschikken als ondernemers in
andere lid-staten. Nederland moet op dit punt niet blijvend een achterstand
hebben. Civielrechtelijke aspecten7. Het wetsvoorstel maakt in de eerste plaats de zuivere splitsing mogelijk.
De zesde richtlijn geeft regels voor twee vormen daarvan: die waarbij het
vermogen van de splitsende rechtspersoon overgaat op bestaande rechtspersonen
en die waarbij het vermogen overgaat op nieuwe rechtspersonen, die bij de
splitsing worden opgericht (artikelen 2 lid 1 en 21 lid 1). Het wetsvoorstel
geeft een omvattende regeling van beide vormen. Daarnaast introduceert het
wetsvoorstel, in de tweede plaats, regels voor de afsplitsing – de splitsingsvorm
waarbij slechts een deel van het vermogen van de splitsende rechtspersoon
overgaat. De zesde richtlijn houdt dienaangaande geen regeling in. Waar bij
zuivere splitsing enerzijds en afsplitsing anderzijds goeddeels dezelfde belangen
betrokken zijn, is er echter geen aanleiding om de afsplitsing anders te behandelen
dan de zuivere splitsing. De regels van het wetsvoorstel zijn dan ook gelijkelijk
op zuivere splitsing en afsplitsing van toepassing.8. De zesde richtlijn geeft slechts regels voor splitsing van naamloze
vennootschappen. De mogelijkheid van splitsing kan echter evenzeer van belang
zijn voor andere rechtsvormen. In navolging van de fusieregeling regelt het
wetsvoorstel daarom niet slechts de splitsing van nv's, maar maakt het ook –
binnen zekere grenzen – splitsing van besloten vennootschappen, verenigingen,
coöperaties, onderlinge waarborgmaatschappijen en stichtingen mogelijk.9. Juridische fusie en juridische splitsing zijn in veel opzichten elkaars
spiegelbeeld. De belangen die door de fusie of splitsing kunnen worden geraakt,
zijn dat evenzeer. Kunnen bij fusie kunnen vooral aandeelhouders nadeel lijden –
door een scheve ruilverhouding – bij splitsing bestaat in de eerste
plaats het gevaar van benadeling van schuldeisers. Zij worden na de splitsing
immers geconfronteerd met een nieuwe schuldenaar, die slechts een deel van
het oorspronkelijke vermogen van splitsende rechtspersoon bezit, dat bestemd
was voor verhaal van hun vorderingen. In een splitsingsregeling moet aan de
positie van schuldeisers daarom in het bijzonder aandacht worden besteed.
Het wetsvoorstel bevat een samenstel van waarborgen dat tot gevolg heeft dat
schuldeisers door een splitsing niet behoeven te worden geschaad. Net als
bij fusie kunnen schuldeisers zekerheid verlangen voor de voldoening van hun
vordering (artikel 334k) en onder omstandigheden wijziging of ontbinding van
hun overeenkomst vorderen (artikel 334r). Voorts bepaalt de splitsingsregeling
dat de splitsing van het vermogen niet mag leiden tot splitsing van afzonderlijke
rechtsverhoudingen – zou dat anders zijn, dan zouden schulden ten nadele
van schuldeisers in stukken kunnen worden geknipt – (artikel 334j),
dat als het gehele vermogen van de gesplitste rechtspersoon is
overgegaan de verkrijgende rechtspersonen hoofdelijk aansprakelijk zijn voor
schulden die door de splitsingsakte niet duidelijk aan de ene of de andere
rechtspersoon worden toegedeeld (artikel 334s) en dat alle rechtspersonen
binnen zekere grenzen aansprakelijk zijn voor de schulden van de splitsende
rechtspersoon ten tijde van de splitsing, als de rechtspersoon waarop de schuld
is overgegaan, met de voldoening in gebreke blijft (artikel 334t).10. Niettegenstaande dat de belangen die door fusie enerzijds en splitsing
anderzijds worden geraakt, veelal elkaars spiegelbeeld zijn, kan de procedure
die tot splitsing leidt in belangrijke mate overeenstemmen met die, welke
voor fusie is voorgeschreven. De zesde richtlijn volgt op dat punt overwegend
de derde richtlijn over juridische fusie.1 Ook
het wetsvoorstel zoekt voor de splitsingsregeling nauwe aansluiting bij de
fusieregeling in Boek 2 BW met afwijkingen alleen daar waar dat, in verband
met de andere aard van de splitsing, geboden is.11. Over het wetsvoorstel is overlegd met de Commissie vennootschapsrecht;
het is voorts voorgelegd aan het Nederlands Genootschap van Bedrijfsjuristen.
De Commissie en het Genootschap kunnen zich met het voorstel verenigen. ARTIKELEN ARTIKEL IDe splitsingsregeling wordt geplaatst in twee nieuwe afdelingen 4 en 5
van titel 7 (thans: fusie) van Boek 2 BW. De in dat verband noodzakelijke
wijzigingen in opschrift en indeling van die titel worden geregeld in artikel
II. Artikel I bevat de nieuwe afdelingen 4 en 5 zelf, en daarmee de kern van
het wetsvoorstel.Afdeling 4 bestaat uit de volgende artikelen. Artikel 334aLid 1 maakt onderscheid tussen de twee vormen van splitsing: zuivere splitsing
en afsplitsing. In de leden 2 en 3 worden deze splitsingsvormen vervolgens
gedefinieerd.Het verschil tussen zuivere splitsing en afsplitsing is in het algemeen
deel van de toelichting aangestipt. Bij zuivere splitsing gaat het gehele
vermogen van een rechtspersoon over en houdt de rechtspersoon met de overgang
op te bestaan. Bij afsplitsing gaat een deel van het vermogen over en blijft
de splitsende rechtspersoon bestaan. Een hybride vorm is de splitsing waarbij
het gehele vermogen van de splitsende rechtspersoon overgaat, maar ten minste
een deel daarvan wordt verkregen door een vennootschap die bij de splitsing
wordt opgericht en waarvan de splitsende rechtspersoon bij de splitsing enig
aandeelhouder wordt. In de meest eenvoudige vorm gaat het om een rechtspersoon
die zijn gehele vermogen overgaan op een bij de splitsing opgerichte volle
dochtermaatschappij. In zon geval gaat weliswaar het gehele vermogen van de
splitsende rechtspersoon over, maar de rechtspersoon krijgt gelijktijdig vermogen
terug in de vorm van de aandelen van de nieuwe dochtermaatschappij. Per saldo
vertoont deze vorm de meeste gelijkenis met afsplitsing. Zij is in de definitie
van afsplitsing begrepen. Opmerking verdient dat de zesde richtlijn op deze
vorm van afsplitsing van toepassing is; de richtlijn (artikel 25) bepaalt
uitdrukkelijk dat (het merendeel van) haar bepalingen van overeenkomstige
toepassing zijn op vormen van splitsing waarbij het gehele vermogen van een
vennootschap overgaat zonder dat de vennootschap ophoudt te bestaan. Voor zover het de zuivere splitsing aangaat, brengt de definitie mee dat
de zesde richtlijn moet worden gevolgd (artikel 21 Rl.). In het algemeen deel
van de toelichting is uiteengezet dat het in de rede licht de richtlijn ook
voor de regeling van de afsplitsing te volgen.Zuivere splitsing en afsplitsing hebben gemeen dat onder algemene titel
vermogen overgaat. Vermogen wordt hier, en elders in de splitsingsregeling,
gebruikt in de betekenis van samenstel van activa èn passiva. Ook schulden
kunnen dus deel uitmaken van het vermogen dat bij een splitsing overgaat.
Het zelfde geldt voor rechtsverhoudingen, zoals bijvoorbeeld het samenstel
van rechten en plichten dat uit een (langlopende) overeenkomst voortvloeit.
Ook zij zijn onderdeel van het vermogen, dat bij een splitsing wordt gesplitst,
en kunnen derhalve bij de splitsing op een verkrijgende rechtspersoon overgaan.Splitsing is niet een eenvoudig middel om vermogen over te dragen dat
rechtspersonen naar eigen keuze kunnen gebruiken als alternatief voor overdracht
van vermogensbestanddelen onder bijzondere titel. Kenmerkend voor de splitsing,
zowel de zuivere splitsing als de afsplitsing, is dat de overgang van vermogen
gepaard gaat met een wijziging in de structuur waarvan de rechtspersoon deel
uitmaakt. De structuurwijziging zal doorgaans zijn dat de leden of aandeelhouders
van de splitsende rechtpersoon lid of aandeelhouder worden van een of meer
verkrijgende rechtspersonen. Zij kan er ook in bestaan dat bij de splitsing
een nieuwe rechtspersoon wordt opgericht. Splitsingen waarbij elke structuurwijziging
achterwege blijft, zijn in de opzet van het wetsvoorstel niet mogelijk.Wil bij zuivere splitsing van een structuurwijziging sprake zijn, dan
is ten minste vereist dat er twee verkrijgende rechtspersonen zijn. Zou het
gehele vermogen overgaan op één verkrijgende rechtspersoon,
dan gebeurde er niet meer dan dat de ene rechtspersoon voor de andere werd
gesubstitueerd. Van een werkelijke structuurwijziging is dan geen sprake.Bij afsplitsing kan er wel één verkrijgende rechtspersoon
zijn, mits deze lidmaatschapsrechten of aandelen toekent of bij de splitsing
wordt opgericht. Daaruit volgt dat afsplitsing van vermogen door een bestaande
volle dochtermaatschappij naar haar moedermaatschappij onmogelijk is.Omdat bij splitsing van een stichting nimmer lidmaatschaps- of aandeelhoudersrechten
overgaan, kan de vereiste structuurwijziging in dat geval van een stichting
alleen gelegen zijn in de oprichting van een nieuwe rechtspersoon. In de definities
van zuivere splitsing en afsplitsing ligt besloten dat zo'n oprichting moet
geschieden.De rechtshandeling van splitsing wordt, zoals lid 3 bepaalt, gezamenlijk
verricht door de splitsende rechtspersoon en de verkrijgende rechtspersonen,
met uitzondering van verkrijgende rechtspersonen die bij de splitsing worden
opgericht. Indien alle verkrijgende rechtspersonen bij de splitsing worden
opgericht, is derhalve de splitsende rechtspersoon de enige partij. Artikel 334bDit artikel stemt op hoofdlijnen overeen met artikel 310 uit de fusieregeling.
De leden 1 tot en met 3 regelen dat de verkrijgende rechtspersonen, of zij
nu partij zijn bij de splitsing of daarbij worden opgericht, alle dezelfde
rechtsvorm moeten hebben als de splitsende rechtspersoon (vgl. artikel 310
leden 1 en 2) en dat voor dat doel de nv en de bv als rechtspersonen met dezelfde
rechtsvorm worden aangemerkt (vgl. artikel 310 lid 3). De reden hiervoor is
dat de regels voor overgang van lidmaatschap en aandeelhouderschap niet zonder
meer kunnen werken, als de rechtsvorm van de verdwijnende en de verkrijgende
rechtspersonen verschilt. Mocht zich een geval voordoen waarin bij een splitsing
rechtspersonen met uiteenlopende rechtsvorm betrokken – zijn bijvoorbeeld
als het wenselijk is een vereniging te splitsen in twee bv's – dan zal,
net als nu al bij fusie geldt, hetzij vóór de splitsing
de splitsende rechtspersoon overeenkomstig de daarvoor geldende regels moeten
worden omgezet in de rechtsvorm van de verkrijgende rechtspersonen hetzij
na de splitsing omzetting van de verkrijgende rechtspersonen moeten worden
bewerkstelligd.Artikel 334b lid 4 geeft een regel, waarvan de achtergrond dezelfde is
als die van artikel 310 lid 4, namelijk dat een fusie of splitsing waarbij
de verkrijgende rechtspersonen niet dezelfde rechtsvorm hebben als de fuserende
onderscheidenlijk splitsende rechtspersoon, niet op bezwaren stuit, als de
fusie of splitsing zich geheel binnen groepsverband voordoet. Toegelaten wordt
daarom dat bij een splitsing van een vereniging, coöperatie, onderlinge
waarborgmaatschappij of stichting een nv of bv wordt opgericht en als verkrijgende
rechtspersoon optreedt, mits de splitsende rechtspersoon daarvan bij de oprichting
alle aandelen verkrijgt. Het omgekeerde geval, dat bij splitsing van een nv
of bv een vereniging, coöperatie of onderlinge wordt opgericht, waarvan
de vennootschap enig lid wordt, laat de wet niet toe. Zo'n oprichting zou
in strijd komen met de eis in dat verenigingen, coöperaties en onderlingen
bij meerzijdige rechtshandeling worden opgericht (artikelen 2:26 lid 2 en
2:54 lid 1 BW), waarin besloten ligt dat er bij de oprichting meer leden moeten
zijn.De leden 5 en 6 van artikel 334b stemmen overeen met de leden 5 en 6 van
artikel 310. Deze verbieden fusie van een ontbonden rechtspersoon die uit
hoofde van de vereffening al een uitkering aan leden of aandeelhouders heeft
gedaan (artikel 310 lid 5) en van een rechtspersoon die in faillissement of
surséance van betaling is (artikel 310 lid 6). Op het laatste punt
is voor splitsing een meer genuanceerde regeling op haar plaats. Elke splitsing
in faillissement of surséance te verbieden, zou tot een te starre opzet
leiden. Splitsing is juist een bij uitstek geschikt middel om van een rechtspersoon
in financiële moeilijkheden levensvatbare onderdelen af te scheiden,
zodat deze niet in de deconfiture worden meegesleurd. Vanzelfsprekend moet
de afscheiding wel zodanig geschieden, dat schuldeisers daardoor niet worden
geschaad. Artikel 334b lid 7 beperkt de splitsing in faillissement of surséance
daarom tot rechtspersonen die bij de splitsing enig aandeelhouder worden van
alle verkrijgende rechtspersonen. Het verlies dat de rechtspersoon door de
overgang van (een deel van) haar vermogen lijdt, wordt in dat geval gecompenseerd
door de aanwas die zij geniet doordat zij de aandelen in de verkrijgende vennootschappen
verwerft. Per saldo blijft de vermogenspositie van de splitsende rechtspersoon
gelijk.In de praktijk heeft, als een rechtspersoon in faillissement is, het bestuur
opgehouden te functioneren. Lid 7 voorziet er daarom in dat ter vervulling
van de taken die in verband met de splitsing door het bestuur moeten worden
verricht, de curator in zijn plaats treedt. De betrokkenheid van de curator
strekt mede tot waarborg dat de splitsing op een zorgvuldige wijze geschiedt,
en dat schuldeisers daardoor niet worden geschaad. Opdat ook de splitsing
van een rechtspersoon in surséance van betaling met de vereiste zorgvuldigheid
wordt opgezet, eist artikel 334b lid 7 dat de bewindvoerder het besluit tot
splitsing goedkeurt. Artikel 334cLid 1 van artikel 334c bepaalt als hoofdregel dat de splitsende rechtspersoon
waarvan het gehele vermogen overgaat bij de splitsing ophoudt te bestaan.
Dat is ook het uitgangspunt van de zesde richtlijn (artikel 17 lid 1). Aan
zo'n rechtspersoon, die een lege huls geworden is, is de bestaansgrond komen
te ontvallen. Als de rechtspersoon een nv of bv is, zou zijn voortbestaan
bovendien in strijd komen met de grondslagen van de kapitaalbescherming, die
zich er immers tegen verzetten dat na splitsing een vehikel overblijft dat
wel als vennootschap oogt, maar door de splitsing niet meer over een met haar
kapitaal overeenstemmend vermogen beschikt. Op de hoofdregel van lid 1 maakt lid 2 een uitzondering voor het geval
de splitsende rechtspersoon bij de splitsing van een verkrijgende rechtspersoon
enig aandeelhouder wordt. In de toelichting bij artikel 334b lid 4 is uiteengezet
dat het niet mogelijk is dat de splitsende rechtspersoon bij de splitsing
van een verkrijgende rechtspersoon enig lid wordt; in dat geval behoeft lid
2 dus niet te voorzien. Wordt echter de splitsende rechtspersoon enig aandeelhouder
van ten minste een verkrijgende, bij de splitsing opgerichte vennootschap,
dan bepaalt lid 2 dat zij ook na de splitsing blijft bestaan. De zesde richtlijn
(artikel 25) voorziet uitdrukkelijk in die mogelijkheid. Verkrijging van aandelen
in alle verkrijgende rechtspersonen is niet noodzakelijk; het is voldoende
dat de splitsende rechtspersoon aandeelhouder van één verkrijgende
rechtspersoon wordt. Ook in dat geval wordt de splitsende rechtspersoon immers
geen lege huls, maar bestaat hij voort als moedermaatschappij van de verkrijgende
rechtspersoon. Op de moedermaatschappij is, als zij een nv of bv is, in beginsel
artikel 334w van toepassing. Dat eist dat de waarde van de aandelen die de
vennootschap bij de splitsing verwerft ten minste gelijk is aan het gestorte
en opgevraagde deel van haar kapitaal plus de verplichte reserves en strekt
tot waarborg dat de moedermaatschappij ook na de splitsing aan de kapitaaleisen
van Boek 2 voldoet. Voor een uitzondering zij verwezen naar de toelichting
bij artikel 334hh. Artikel 334dVoor nv's en bv's waarborgt artikel 334w, dat eist dat het vermogen dat
een voortbestaande splitsende rechtspersoon behoudt ten minste gelijk moet
zijn aan het gestort kapitaal plus de verplichte reserves, dat na de splitsing
geen vennootschap met een negatief vermogen overblijft. De regels omtrent
volstorting van de aandelen die een verkrijgende vennootschap uitgeeft, stellen
zeker dat niet, ten detrimente van de vennootschap en haar aandeelhouders
en mogelijk van schuldeisers, een vermogensdeel wordt overgedragen, waarvan
de waarde negatief is. Artikel 334d bevat een gelijksoortige regeling voor
andere rechtspersonen dan vennootschappen. Het bepaalt dat de waarde van het
deel van het vermogen van de gesplitste rechtspersoon dat elke verkrijgende
rechtspersoon verkrijgt niet negatief mag zijn en dat hetzelfde geldt voor
de waarde van het deel van het vermogen dat de voortbestaande splitsende rechtpersoon
behoudt, vermeerderd met de waarde van aandelen van verkrijgende rechtspersonen
die hij bij de splitsing verkrijgt.De taak ervoor te waken dat aan de voorschriften van artikel 334d is voldaan,
rust op de besturen van de partijen bij de splitsing. Zij moeten verifiëren
of de vermogensgedeelten die overgaan en bij de splitsende rechtspersoon achterblijven,
aan de eisen van artikel 334d voldoen. De notaris, die krachtens artikel 334n
lid 2 moet nagaan of de splitsingsvoorschriften zijn nageleefd, heeft hier
geen taak. Opdat blijkt dat de besturen hun taak op dit punt serieus hebben
genomen, schrijft artikel 334f lid 2 onder e voor dat de verschillende waarden
in het splitsingsvoorstel worden vermeld.In de toelichting bij artikel 334b is uiteengezet dat, anders dan bij
fusie geldt, een rechtspersoon ook tot splitsing kan overgaan, als hij in
staat van faillissement is. De regel van artikel 334d dat het vermogen van
de voortbestaande splitsende rechtspersoon na de splitsing positief moet zijn,
blijft dan buiten toepassing. Deze uitzondering is geregeld in artikel 334b
lid 7. Artikel 334eLid 1 geeft als hoofdregel dat de leden of aandeelhouders van de splitsende
rechtspersoon door de splitsing leden onderscheidenlijk aandeelhouders worden
van alle verkrijgende rechtspersonen. Hoeveel aandelen in een
verkrijgende nv of bv elke aandeelhouder in de splitsende vennootschap verkrijgt,
wordt bepaald door de ruilverhouding in het splitsingsvoorstel. In het geval
dat de verkrijgende vennootschappen bij de splitsing nieuw worden opgericht,
zal een ruilverhouding van één op één veelal voor
de hand liggen. Treedt een bestaande vennootschap op als verkrijgende vennootschap,
dan zal de ruilverhouding afhangen van de relatieve waarde van het vermogen
dat de vennootschap bij de splitsing verkrijgt ten opzichte van het bij de
vennootschap al aanwezige vermogen. Het is in zo'n geval ook goed voorstelbaar
dat voor verschillende verkrijgende rechtspersonen uiteenlopende ruilverhoudingen
worden bepaald.Opmerking verdient dat zowel de splitsende rechtspersoon als de verkrijgende
rechtspersonen na de splitsing aan de wettelijke omschrijving voor hun rechtsvorm
zullen moeten voldoen. Voor splitsende coöperaties en onderlinge waarborgmaatschappijen
betekent dat dat de statuten, zoals die na de splitsing zullen luiden, zo
zullen moeten worden ingericht dat aan het uitgangspunt dat het lidmaatschap
en de met de rechtspersoon gesloten overeenkomst samenhangen, recht wordt
gedaan. In de praktijk zal de splitsing doorgaans meebrengen dat, voor zover
de overeenkomsten die de leden met de rechtspersoon hebben gesloten bij de
splitsing op een verkrijgende rechtspersoon overgaan, het lidmaatschap van
deze leden van de splitsende rechtspersoon met de splitsing eindigt.Lid 2 maakt, in overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel 17 lid
2 onder a), een uitzondering voor aandelen in een splitsende nv of bv die
door of voor rekening van een verkrijgende vennootschap worden gehouden. De
verkrijgende vennootschap ontvangt daarvoor geen eigen aandelen. Evenmin,
en eveneens in overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel 17 lid 2 onder
b) verkrijgt een splitsende vennootschap aandelen in de verkrijgende vennootschap
voor aandelen in haar kapitaal die zij zelf of die een derde voor haar rekening
houdt. Deze regeling laat onverlet dat de splitsende vennootschap eigen aandelen
bij de splitsing kan doen overgaan op een verkrijgende vennootschap en dat
ter zake van die vermogensovergang door de verkrijgende vennootschap aandelen
worden toegekend. Die aandelen worden echter niet verkregen door de splitsende
vennootschap op grond van zijn eigen aandeelhouderschap, maar door de overige
aandeelhouders van de splitsende vennootschap op grond van het feit dat volgens
de hoofdregel van lid 1 aan de aandeelhouders van de splitsende vennootschap
aandelen in elke verkrijgende vennootschap worden uitgereikt. Bepaalt het
splitsingvoorstel dat de aandeelhouders van de splitsende vennootschap geen
aandeelhouder van een nieuw opgerichte verkrijgende vennootschap worden, maar
dat de splitsende vennootschap daarvan zelf de enig aandeelhouder wordt, dan
verkrijgt zij de toegekende aandelen, als het ware in plaats van haar aandeelhouders.Lid 3 van artikel 334e maakt op de regel dat leden of aandeelhouders van
de splitsende rechtspersoon lid of aandeelhouder van de verkrijgende rechtspersonen
worden, drie verdere uitzonderingen. De eerste ziet op splitsingen binnen
groepsverband: het hiervoor al aangestipte geval dat een verkrijgende vennootschap
nieuw wordt opgericht en de splitsende rechtspersoon daarvan zelf de aandelen
verwerft. Vereist is dat de splitsende rechtspersoon van de verkrijgende vennootschap
enig aandeelhouder wordt. Het is niet mogelijk in het splitsingsvoorstel te
bepalen dat zowel de splitsende rechtspersoon als diens leden of aandeelhouders
aandeelhouder van de verkrijgende vennootschap worden. Wel kan het splitsingsvoorstel
voor onderscheiden verkrijgende vennootschappen verschillende oplossingen
geven. Zo is het mogelijk te bepalen dat bij splitsing van een bv twee nieuwe
bv's worden opgericht, waarbij de aandelen in de ene zullen toevallen aan
de aandeelhouders van de splitsende bv, maar de aandelen in de
andere alle zullen worden genomen door de splitsende bv zelf.Een tweede uitzondering geldt als bij splitsing van een nv of bv de akte
van splitsing verschillende aandeelhouders tot aandeelhouder in verschillende
verkrijgende vennootschappen maakt, of bepaalt dat geen aandelen in de verkrijgende
vennootschap, maar in een groepsmaatschappij daarvan worden verkregen. De
eerste mogelijkheid, om aandeelhouders uiteenlopend te bedelen, is geregeld
in artikel 334cc; de verkrijging van aandelen in een groepsmaatschappij in
artikel 334ii. Verwezen zij naar de toelichting bij deze artikelen.Een derde uitzondering geldt als krachtens de ruilverhouding zelfs geen
recht bestaat op een enkel aandeel. Artikel 334fDit artikel sluit aan bij artikel 312, dat regels geeft over het fusievoorstel.
Artikel 334f lid 1 vergt dat het bestuur van de splitsende rechtspersoon een
splitsingsvoorstel opmaakt (vgl. artikel 312 lid 1). De zesde richtlijn (artikel
3 lid 1) verplicht daartoe. Het splitsingsvoorstel moet door elke bestuurder
worden ondertekend, bij gebreke waarvan moet worden vermeld waarom de handtekening
ontbreekt (artikel 334f lid 3; vgl. artikel 312 lid 4, dat ingevolge het wetsvoorstel
wordt vernummerd tot lid 3; zie artikel II onder I). Als de splitsende rechtspersoon
een coöperatie, onderlinge waarborgmaatschappij of nv of bv is en deze
een raad van commissarissen heeft, moet het splitsingsvoorstel door die raad
worden goedgekeurd en mede ondertekend (artikel 334f lid 4; vgl. artikel 312
lid 4 nieuw; zie artikel II onder I).De inhoud van het splitsingsvoorstel moet voldoen aan lid 2, dat aansluit
bij artikel 312 lid 2. Het vergt vermelding van een scala aan gegevens, die
voor aandeelhouders en schuldeisers van de partijen bij de splitsing van belang
zijn. Het gaat in de eerste plaats – zie lid 2 onder a en b –
om de rechtsvorm, de naam en de zetel van de partijen bij de splitsing en
de rechtspersonen die daarbij worden opgericht – de zesde richtlijn
eist zo'n vermelding (artikel 3 lid 2 onder a en artikel 22 lid 2) –
alsmede om de statuten en eventuele wijzigingen daarin van de verkrijgende
rechtspersonen en van de splitsende rechtspersoon die na de splitsing voortbestaat.
Als een verkrijgende rechtspersoon bij de splitsing wordt opgericht, moet
het splitsingsvoorstel, in overeenstemming met wat de zesde richtlijn (artikel
22 lid 3) voorschrijft, de concept-akte van oprichting bevatten.Ingevolge de onderdelen f en volgende van lid 2 moet het splitsingsvoorstel
vermelden of eventuele houders van bijzondere rechten, bijvoorbeeld winstbewijzen
of converteerbare obligaties, bij de splitsing een vervangend recht krijgen
of dat zij worden uitgekocht (lid 2 onder f). Tevens moet worden vermeld met
ingang van welk tijdstip deze gerechtigden op de vervangende rechten of de
uitkoopsom aanspraak hebben. Als bij de splitsing voordelen worden toegekend
aan een bestuurder of commissaris van partij bij de splitsing of aan een ander
die daarbij is betrokken, moet het splitsingsvoorstel deze noemen (lid 2 onder
g). Gedacht kan worden aan een salarisgarantie of een ontslaguitkering aan
bestuurders van een bij de splitsing verdwijnende rechtspersoon. Voor elke
verkrijgende rechtspersoon alsmede de splitsende rechtspersoon die bij de
splitsing niet verdwijnt, moet worden vermeld wat de voornemens zijn over
de samenstelling na de splitsing van het bestuur en, als er een raad van commissarissen
zal zijn, van die raad (lid 2 onder h). Ten aanzien van het deel van het vermogen
dat elke verkrijgende rechtspersoon verkrijgt, moet worden meegedeeld met
ingang van welk tijdstip de rechtspersoon de desbetreffende financiële
gegevens in zijn jaarstukken zal verantwoorden (lid 2 onder i). Voorts moeten
de stappen worden vermeld, die moeten worden gezet in verband met de verkrijging
door de leden of aandeelhouders van de splitsende rechtspersonen
van het lidmaatschap of aandeelhouderschap van de verkrijgende rechtspersonen
(lid 2 onder j). Leden of aandeelhouders kunnen zo te weten komen op welke
wijze hun eventuele lidmaatschaps- en aandeelbewijzen zullen worden verstrekt.
Met het oog op in het bijzonder de werknemers moeten verder de voornemens
omtrent voortzetting of beëindiging van werkzaamheden van de partijen
bij de splitsing worden genoemd (lid 2 onder k). Als het besluit tot splitsing
goedkeuring behoeft, moet worden vermeld wie tot goedkeuring is geroepen (lid
2 onder l). Deze vermeldingen worden door de zesde richtlijn geëist (artikel
3 lid 2 onder e, f, g, e), met uitzondering van die van de onderdelen h en
j–l van lid 2. Van coöperaties, onderlinge waarborgmaatschappijen
en nv's en bv's die partij zijn bij een splitsing wordt verlangd dat zij in
het splitsingsvoorstel voorts de invloed vermelden, die de splitsing zal hebben
op de grootte van de goodwill, het agio en de uitkeerbare reserves van de
verkrijgende rechtspersonen eist (lid 4, vgl. artikel 312 lid 3 dat in artikel
II onder I wordt vervangen door een op dit punt overeenstemmend lid 4). Als
bij een splitsing nv's of bv's betrokken zijn, eisen de artikelen 334y en
334cc nog verdere vermeldingen, in het bijzonder over de ruilverhouding van
de aandelen. Verwezen zij naar de toelichting bij die artikelen.De onderdelen c–e van artikel 334f lid 2 zijn hiervoor nog niet
aan de orde geweest. Zij verlangen een drietal vermeldingen dat specifiek
is voor de splitsingsregeling en in de fusiebepalingen geen pendant vindt.
Onderdeel c schrijft voor dat wordt vermeld of het gehele vermogen van de
splitsende rechtspersoon overgaat of slechts een gedeelte daarvan. Het wetsvoorstel,
dat op dit punt de richtlijn aanvult, stelt deze eis met het oog op de vraag
of de splitsende rechtspersoon na de splitsing blijft voortbestaan. Als zijn
gehele vermogen overgaat, houdt de rechtspersoon immers in beginsel op te
bestaan (artikel 334c lid 1). De vermelding is voorts van belang voor de toepassing
van de regel dat, als van bepaalde vermogensbestanddelen uit de beschrijving
in het splitsingsvoorstel niet blijkt, aan welke verkrijgende rechtspersoon
zij toekomen, de verkrijgende rechtspersonen daarop gezamenlijk rechthebbende
zijn (artikel 334s). Deze regel geldt slechts als het gehele vermogen van
de splitsende rechtspersoon is overgegaan. In andere gevallen komen de vermogensbestanddelen
toe aan de gesplitste rechtspersoon.Ingevolge onderdeel d, dat op de zesde richtlijn teruggaat (artikel 3
lid 2 onder h), moet het splitsingsvoorstel een beschrijving bevatten, aan
de hand waarvan nauwkeurig kan worden bepaald welke vermogensbestanddelen
van de splitsende rechtspersoon over zullen gaan op elke verkrijgende rechtspersoon.
Als niet het gehele vermogen van de splitsende rechtspersoon zal overgaan,
moet tevens duidelijk blijken welke vermogensbestanddelen door hem zullen
worden behouden. Hoe gedetailleerd de beschrijving moet zijn om de vereiste
mate van nauwkeurigheid te bieden, zal afhangen van de omstandigheden van
het geval. Soms zullen vermogensbestanddelen precies moeten worden aangeduid
(«de grond met opstallen, plaatselijk bekend als ..., kadastraal bekend
als ...»; «de rekening-courantverhouding met ...»), maar
in andere gevallen kan een meer globale omschrijving voldoende zijn, bijvoorbeeld
een aanduiding van vermogensbestanddelen naar de plaats waar zij zich bevinden
of de aard ervan («alle vorderingen op handelsdebiteuren»). Als
bepaalde vermogensbestanddelen overgaan op de ene verkrijgende rechtspersoon
en het overige vermogen op de andere, zal ten aanzien daarvan vaak met die
aanduiding («het overige vermogen») kunnen worden volstaan. De
beschrijving moet zodanig zijn dat niet alleen de betrokken rechtspersonen
zelf maar ook belanghebbende derden aan de hand daarvan kunnen vaststellen
waar het vermogen terecht zal komen. Het gaat in het bijzonder om schuldeisers
en werknemers, van wie de eersten door raadpleging van het splitsingsvoorstel
moeten kunnen weten welke verkrijgende rechtspersoon hun nieuwe wederpartij
zal zijn, en de laatsten moeten kunnen nagaan of te hunner aanzien
de artikelen 1639aa e.v. – bij overgang van een onderneming of een onderdeel
daarvan gaan de arbeidsovereenkomsten met de daarin werkzame arbeiders van
rechtswege op de verkrijger – juist worden toegepast.Naast een vermogensbeschrijving eist onderdeel e, in aanvulling op de
zesde richtlijn, vermelding van de waarde van het deel van het vermogen dat
elke verkrijgende rechtspersoon verkrijgt. Als niet het gehele vermogen van
de splitsende rechtspersoon overgaat, moet ook de waarde van het deel van
het vermogen dat deze behoudt worden opgenomen. De waarden moeten worden berekend
met toepassing van de waarderingsmethoden die zijn gebruikt bij de jaarstukken
of eventueel de tussentijdse stukken die de splitsende rechtspersoon volgens
artikel 334g moet opmaken, en volgens artikel 334h ter inzage moet leggen.
Een en ander geeft schuldeisers de mogelijkheid zich een oordeel te vormen
omtrent de gegoedheid van hun wederpartij na de splitsing. Het biedt voorts
de rechter een vertrekpunt, als hij zich uit hoofde van artikel 334l moet
uitspreken over de vraag of een schuldeiser voldoende waarborg heeft dat zijn
vordering na de splitsing zal worden voldaan, over de mate waarin elke rechtspersoon
op de voet van artikel 334s lid 2 deelt in vermogensbestanddelen waarvan uit
het splitsingsvoorstel niet blijkt aan welke rechtspersoon zij zijn toegevallen,
of in verband met een vordering op grond van artikel 334t over de maximale
aansprakelijkheid van de bij de splitsing betrokken rechtspersonen, indien
schuldeisers van vóór de splitsing onbetaald blijven. Dienaangaande
zij verwezen naar de toelichting bij de genoemde artikelen.Onderdeel e strekt mede tot waarborg dat de regels van artikel 334d worden
nageleefd, dat het gedeelte van het vermogen dat elke verkrijgende rechtspersoon
verkrijgt en het vermogen dat na de splitsing in een voortbestaande splitsende
rechtspersoon achterblijft, positief is. Om die reden eist onderdeel e ook
dat de waarde wordt vermeld van aandelen die de splitsende rechtspersoon bij
de splitsing verkrijgt. Artikelen 334g–334iIngevolge de zesde richtlijn (artikel 7) moet het bestuur behalve een
splitsingsvoorstel een schriftelijke toelichting opmaken, waarin redenen en
de gevolgen van de splitsing worden uiteengezet. Als het laatste boekjaar
waarover de jaarrekening (of andere financiële verantwoording) is vastgesteld
meer dan zes maanden is verstreken, moeten voorts tussentijdse cijfers worden
opgesteld (artikel 9 lid 1 onder c). Het splitsingsvoorstel moet worden openbaar
gemaakt (artikel 4) en, samen met de toelichting en de jaarrekening en eventuele
tussentijdse cijfers, ter inzage van de aandeelhouders worden gelegd (artikel
9 lid 1 onder a en d). Als na de openbaarmaking de omstandigheden belangrijk
wijzigen, moet het bestuur de algemene vergadering daarover inlichten (artikel
7 lid 3).Het wetsvoorstel regelt deze verplichtingen in de artikelen 334g–334i,
die zonder afwijkingen overeenstemmen met de artikelen 313–315 van de
fusieregeling. Kort samengevat brengen zij mee dat het bestuur van elke partij
bij de splitsing een toelichting bij het splitsingsvoorstel opmaakt (artikel
334g lid 1; vgl. artikel 313 lid 1). Naast splitsingsvoorstel en toelichting
moet, als geen recente vastgestelde en openbaar gemaakte jaarstukken beschikbaar
zijn, een tussentijdse vermogensopstelling moet worden opgemaakt, die in beginsel
de indeling en de waarderingsgrondslagen van de jaarstukken moet volgen (artikel
334g lid 2; vgl. artikel 313 lid 2). Splitsingsvoorstel, jaarstukken voor
zover zij al ter inzage liggen of op grond van de jaarrekeningvoorschriften
moeten liggen en eventuele tussentijdse cijfers moeten worden openbaar gemaakt
door deponering bij het register waar elke partij bij de splitsing is ingeschreven
(artikel 334h lid 1; vgl. artikel 314 lid 1). De deponering moet in een landelijk dagblad worden aangekondigd (artikel 334h lid 3; vgl. artikel 314
lid 3). Ten aanzien van het depot gaat het wetsvoorstel verder dan de zesde
richtlijn, dat slechts openbaarmaking van het splitsingsvoorstel voorschrijft.
De reden voor de bredere opzet is dat de in jaarstukken en tussentijdse cijfers
opgenomen gegevens niet slechts voor de leden en de aandeelhouders van belang
zijn, maar juist ook voor schuldeisers, die zich aan de hand daarvan een eerste
oordeel kunnen vormen over de splitsing en de gevolgen die deze heeft voor
de gegoedheid van hun schuldenaar. Om dezelfde reden maakt het wetsvoorstel
ook geen gebruik van de vrijheid die de zesde richtlijn (artikel 22 lid 5)
biedt om in bepaalde gevallen toe te staan dat de opstelling en terinzagelegging
van financiële gegevens geheel achterwege blijft.Naast de openbare terinzagelegging van splitsingsvoorstel en bijbehorende
stukken moet ook terinzagelegging ten kantore van de partijen bij de splitsing
of een bestuurder daarvan plaatsvinden ten behoeve van de aandeelhouders en
bijzonder gerechtigden – bijvoorbeeld houders van winstbewijzen of converteerbare
obligaties – (artikel 334h lid 2; vgl. artikel 314 lid 2) alsmede, voor
zover een nv of bv bij de splitsing partij is, ten behoeve van certificaathouders
(artikel 334dd; vgl. artikel 329). Deze terinzagelegging betreft ook jaarstukken
die niet ter openbare inzage moeten liggen en, van groot belang, de toelichting
op het splitsingsvoorstel van de besturen. Bij de stukken moet voorts een
eventueel advies van de ondernemingsraad worden gevoegd; wordt het advies
na de neerlegging ontvangen, dan moet het onmiddellijk na ontvangst worden
neergelegd (artikel 334h lid 4; vgl. artikel 314 lid 4).Mochten zich na de openbaarmaking van het splitsingsvoorstel wijzigingen
in de omstandigheden voordoen, waarop de mededelingen daarin zijn gegrond,
dan is het zaak dat degenen die omtrent het voorstel moeten besluiten daarvan
op de hoogte raken. De besturen van de partijen bij de splitsing zijn daarom
verplicht elkaar en de algemene vergadering van hun rechtspersoon –
of, in een stichting, degene die de splitsing moet goedkeuren – omtrent
zulke wijzigingen in te lichten (artikel 334i; vgl. artikel 315). Een uitdrukkelijke
regel dat het bestuur ook andere rechtspersonen van de wijzigingen op de hoogte
moet brengen, kent de wet voor fusie nu niet. Aangenomen mag echter worden
dat zij wel, krachtens ongeschreven recht, al geldt. Omdat de zesde richtlijn
met zoveel woorden eist dat ook de andere bij de splitsing betrokken rechtspersonen
worden ingelicht, ligt het voor de hand dat de regel thans ook voor fusie
in de wet wordt opgenomen. Artikel II onder J voorziet daarin. Artikel 334jZoals in het algemene deel van deze toelichting al is aangegeven, verdient
in een splitsingsregeling de positie van schuldeisers van de splitsende rechtspersoon
bijzondere aandacht. Zij kunnen na de splitsing te maken krijgen met een nieuwe
wederpartij en zijn voor de voldoening van hun vordering dan primair op deze
aangewezen. Het is denkbaar dat de verkrijgende rechtspersoon tot nakoming
niet in staat is, omdat de mensen of middelen die zij daarvoor nodig heeft
niet ook op haar zijn overgegaan. Ook kan het vermogen van de nieuwe wederpartij
kleiner zijn, of moeilijker traceerbaar, dan het oorspronkelijke vermogen
van de gesplitste rechtspersoon, waardoor de schuldeiser in zijn verhaalsmogelijkheden
kan worden beperkt. Gelijksoortige problemen kunnen optreden voor een schuldeiser
wiens rechtsverhouding bij de gesplitste rechtspersoon is blijven berusten.De regeling van schuldoverneming en overdracht van rechtsverhoudingen
in de artikelen 155 tot en met 159 van Boek 6 BW – met het daarin neergelegde
vereiste van toestemming of medewerking van de schuldeiser – is ten
aanzien van de overgang van vermogensbestanddelen bij splitsing niet van toepassing.
Ter bescherming van de schuldeisers geeft het wetsvoorstel daarom
een eigen regeling. Daartoe bepaalt allereerst artikel 334j lid 1 als hoofdregel
dat bij de splitsing een rechtsverhouding in beginsel alleen in haar geheel
mag overgaan. De regel geldt zowel voor een enkele schuld of verplichting,
die derhalve bij de splitsing niet mag worden gesplitst, als voor meer omvattende
rechtsverhoudingen, zoals het samenstel van rechten en verplichtingen dat
uit een overeenkomst voortvloeit. De bepaling waarborgt dat de wederpartij
na de splitsing niet met een veelvoud aan wederpartijen te maken krijgt, omdat
sommige verplichtingen op de ene, andere op een andere en de rechten op een
derde rechtspersoon zijn overgegaan. De regeling verzet zich er echter niet
tegen dat een rechtsverhouding ongesplitst op meer dan één verkrijgende
rechtspersoon overgaat, zo dat de betrokken rechtspersonen na de splitsing
gezamenlijk de daaraan verbonden rechten uitoefenen en hoofdelijk aansprakelijk
zijn voor de verplichtingen.De leden 2 en 3 maken op de hoofdregel van lid 1 een uitzondering voor
het geval dat een rechtsverhouding is verbonden met verschillende vermogensbestanddelen
en die vermogensbestanddelen na de splitsing bij verschillende rechtspersonen
zullen berusten. In dat geval mag de rechtsverhouding op zo'n manier worden
gesplitst dat elke verkrijgende rechtspersoon (naast, als die een verbonden
vermogensbestanddeel heeft behouden, de gesplitste rechtspersoon) partij wordt
bij de rechtsverhouding naar de mate waarin die met het door hem verkregen
(of behouden) vermogen verbonden is. Zo wordt het mogelijk om een overeenkomst
tot onderhoud van twee gebouwen te splitsen in twee overeenkomsten, elk voor
het onderhoud van één gebouw, als de gebouwen op verschillende
verkrijgende rechtspersonen overgaan. Op gelijke wijze kan een overeenkomst
waarbij een wederpartij zich heeft verplicht om niet met de splitsende rechtspersoon
in concurrentie te treden, zo worden gesplitst dat de verplichting na de splitsing
bestaat jegens alle rechtspersonen die vermogensbestanddelen hebben verkregen
met het oog waarop de verplichting was aangegaan.Wanneer aan de eis van verbondenheid is voldaan, is niet in het algemeen
te zeggen. Het zal afhangen van de omstandigheden van het geval. De verbondenheid
zal zo nauw moeten zijn dat de uitvoering van de rechtsverhouding in het gedrang
zou komen, als de rechtsverhouding nièt werd gesplitst. De moeilijkheden
bij de nakoming kunnen zowel de verplichtingen van de wederpartij betreffen –
vergelijk het hiervoor gegeven voorbeeld van de overeenkomst tot onderhoud
van twee gebouwen – als de verplichtingen van de splitsende rechtspersoon –
bijvoorbeeld in het geval dat deze uitsluitend kunnen worden uitgevoerd door
een bepaalde werknemer, wiens arbeidsovereenkomst op een andere rechtspersoon
overgaat dan die, welke de rechtsverhouding verkrijgt. De moeilijkheden zullen
doorgaans gelegen zijn in feitelijke belemmeringen die door de splitsing worden
opgeworpen. Financieel onvermogen is niet zo'n belemmering. Zo rechtvaardigt
bijvoorbeeld het enkele feit dat een krediet is verstrekt om een onderneming
in stand te houden, nog niet dat de kredietverhouding op dezelfde wijze als
de onderneming wordt gesplitst, enkel omdat bij toescheiding aan één
verkrijgende rechtspersoon deze niet in staat zou zijn het krediet af te lossen.
Van de verbondenheid die het artikel eist, is dan onvoldoende sprake. Het
belang van de kredietverstrekker bij terugbetaling wordt langs andere weg
beschermd, namelijk door artikel 334k, dat de partijen bij de splitsing ertoe
verplicht schuldeisers zekerheid of een andere waarborg te geven dat hun vordering
zal worden voldaan.De splitsing op de voet van de leden 2 en 3 is niet verplicht. Ook als
een rechtsverhouding verbonden is met vermogensbestanddelen die bij verscheidene
rechtspersonen komen te berusten, kan het splitsingsvoorstel bepalen dat de
rechtsverhouding niet wordt gesplitst. De regeling laat ook toe dat zo'n ongesplitste
rechtsverhouding desondanks op meer dan één verkrijgende rechtspersoon
overgaat. De verkrijgende rechtspersoon worden dan bij de rechtsverhouding
gezamenlijk partij. Het wetsvoorstel biedt aldus de mogelijkheid de oplossing
te kiezen, die bij elk geval het beste past. Voor de wederpartij hoeft het
achterwege blijven van de splitsing niet bezwaarlijk te zijn. De rechten die
hij aan de rechtsverhouding rechten kan ontlenen, blijven bestaan en hij heeft
er aanspraak op dat hem desverlangd op de voet van artikel 334k een waarborg
wordt gegeven dat de verplichtingen die voor de splitsende rechtspersoon uit
de rechtsverhouding voortvloeiden, ook na de splitsing worden nagekomen, welke
aanspraak hij zo nodig door het instellen van de in artikel 334l geregelde
verzetprocedure geldend kan maken. Een waarborg kan bijvoorbeeld zijn dat
de rechtspersoon die bij de splitsing het vermogensbestanddeel verkrijgt,
waarmee de rechtsverhouding verbonden is, zich verbindt om die verplichtingen
namens de rechtspersoon die de rechtsverhouding verkrijgt, te vervullen. Als
de splitsing voor de wederpartij anderszins bezwaarlijk is, kan hij een beroep
doen op de regeling van artikel 334r, die meebrengt dat de rechter een overeenkomst
van de splitsende rechtspersoon wijzigt of ontbindt, indien zij ten gevolge
van de splitsing naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet ongewijzigd
in stand behoort te blijven. Zo kan in het hiervoor gegeven voorbeeld van
een gesplitst non-concurrentiebeding de rechter het beding matigen, als het
door de splitsing zwaarder op de wederpartij komt te drukken dan voordien
het geval was.De regels van artikel 334j gelden niet voor arbeidsovereenkomsten. Dienaangaande
geven de artikelen 1639aa e.v. een eigen regel, die inhoudt dat een arbeidsovereenkomst
overgaat op de rechtspersoon die de onderneming of het ondernemingsonderdeel
verkrijgt, waarin de werknemer werkzaam was. De zesde richtlijn (artikel 11)
bepaalt uitdrukkelijk dat de richtlijn overgang ondernemingen1 , waarvan de artikelen 1639aa e.v. de uitvoering zijn, ook bij splitsingen
moet worden gevolgd. Artikel 334kArtikel 316 bepaalt voor fusies dat de te fuseren rechtspersonen voor
iedere schuldeiser die niet reeds voldoende waarborg heeft, zekerheid moet
stellen of hem een andere waarborg moet geven dat zijn vordering wordt voldaan.
De zesde richtlijn (artikel 12 lid 2) eist dat ook bij splitsingen schuldeisers
een dergelijk vangnet wordt geboden. Artikel 334k voorziet daarin. Artikel 334lArtikel 334l regelt de sanctie op niet-nakoming van de artikelen 334j
en 334k. Net als bij fusie kan elke schuldeiser, als hem niet de waarborg
wordt gegeven, waarop artikel 334k hem aanspraak geeft, bij de rechter tegen
de splitsing verzet aantekenen (artikel 334l lid 1; vgl. artikel 316 lid 2).
Het verzet moet worden ingesteld binnen een maand nadat de openbaarmaking
van het splitsingsvoorstel is aangekondigd. De rechter kan voordat hij beslist
de partijen bij de splitsing de gelegenheid geven het gebrek dat tot het verzet
aanleiding heeft gegeven te herstellen (artikel 334l lid 2; vgl. artikel 316
lid 3). Zolang op het verzet niet is beslist, mag de akte van splitsing niet
worden verleden en als dat desondanks gebeurt, kan de rechter bevelen dat
aan de schuldeiser alsnog een waarborg wordt gegeven (artikel 334l leden 3
en 4; vgl. artikel 316 leden 4 en 5).Artikel 334l is in zoverre ruimer dan de overeenkomstige fusiebepaling
artikel 316, dat het de mogelijkheid verzet te doen ook openstelt voor wederpartijen
van de partijen bij de splitsing ten aanzien van wie artikel 334j niet juist
wordt toegepast. Zo'n wederpartij kan derhalve verzet instellen op grond dat
het splitsingsvoorstel zijn rechtsverhouding in strijd met het verbod van
artikel 334j lid 1 splitst of, voor zover de splitsing door artikel 334j leden
2 en 3 wordt toegelaten, dat de verdeling van de rechtsverhouding
en de daarmee nauw verbonden vermogensbestanddelen niet overeenkomstig die
leden geschiedt. Het moet gaan om de rechtsverhouding of verbintenis van de
wederpartij die het verzet doet; verzet op grond dat ten aanzien van een andere
wederpartij artikel 334j niet wordt nageleefd, is niet toegelaten. Het recht
om zich op artikel 334j te beroepen, kan alleen in de verzetprocedure geldend
worden gemaakt. Een wederpartij die geen verzet instelt, verspeelt zijn recht.
Hij kan derhalve niet, indien hij na de splitsing van zijn nieuwe wederpartij
geen voldoening krijgt, een andere bij de splitsing betrokken rechtspersoon
aanspreken op grond dat een vermogensbestanddeel waarmee zijn vordering verbonden
is, op die rechtspersoon is overgegaan.De mogelijkheid verzet te doen staat ook open voor werknemers. Zij kunnen
zich echter ook buiten de verzetprocedure, en in het bijzonder ook na afloop
van de verzettermijn van een maand, beroepen op de toepasselijkheid van de
artikelen 1639aa e.v., die bepalen dat arbeidsovereenkomsten van rechtswege
mee overgaan met de onderneming of het onderdeel daarvan waarin de werknemer
werkzaam was.Als het splitsingsvoorstel strijdt met de verdelingsregels van artikel
334j kan dat gebrek alleen worden hersteld door het voorstel te wijzigen.
Artikel 334l lid 2 biedt de rechter de mogelijkheid om, voordat hij het verzet
toewijst, de splitsende rechtspersoon in de gelegenheid stellen om zo'n wijziging
aan te brengen. Het wetsvoorstel eist niet dat de verzoeker in het verzoekschrift
aangeeft welke wijziging wordt verlangd. De wederpartij die het verzet instelt
zal daartoe niet altijd in staat zijn. Vaak ook zullen verschillende wijzigingen
mogelijk zijn, die alle het verlangde resultaat bewerkstelligen en van de
wederpartij kan dan niet worden verlangd dat hij al die wijzigingen opsomt.
Hem dwingen een keuze te maken, is echter evenmin een oplossing, omdat zo'n
keuze veelal willekeurig zal zijn. Vanzelfsprekend zal de wederpartij in het
verzoekschrift wel met voldoende precisie moeten uiteenzetten waarom hij meent
dat artikel 334j te zijnen aanzien is geschonden.Voor het geval tijdig verzet is ingesteld maar desondanks de akte van
splitsing wordt verleden, biedt lid 4 de rechter de mogelijkheid achteraf
de nodige reparaties te verrichten. Hij kan bevelen dat een rechtsverhouding
die in strijd met artikel 334j is gesplitst wordt overdragen aan de rechtspersoon
waarbij zij eigenlijk terecht had behoren te komen. Hij kan ook bepalen dat
twee of meer rechtspersonen voor de nakoming van de uit de rechtsverhouding
voortvloeiende verbintenissen hoofdelijk aansprakelijk zijn. Het gevolg van
zo'n rechterlijk ingrijpen zal doorgaans zijn dat tussen de betrokken rechtspersonen
een vermogensverschuiving plaatsvindt. Lid 5 verplicht de rechtspersoon die
daarbij voordeel heeft genoten, dat aan de andere rechtspersoon goed te maken. Artikelen 334m en 334nDe regeling van de besluitvorming over en de totstandkoming van de splitsing
in de artikelen 334m en 334n stemt overeen met de fusieregels in de artikelen
317 en 318. Het besluit tot splitsing wordt, in lijn met de zesde richtlijn
(artikelen 4 en 5 lid 1), op zijn vroegst een maand na de aankondiging van
de openbaarmaking van het splitsingsvoorstel overeenkomstig het voorstel tot
splitsing genomen door de algemene vergadering van elke partij bij de splitsing
(artikel 334m leden 1 en 2; vgl. artikel 314 leden 1 en 2). In een stichting
wordt het besluit genomen door het bestuur en behoeft het de goedkeuring van
de rechtbank (artikel 334m leden 1 en 5; vgl. artikel 314 leden 1 en 5). Tenzij
de statuten anders bepalen, wordt het besluit genomen met inachtneming van
de voorschriften die gelden voor wijziging van de statuten (artikel 334m lid
3; vgl. artikel 314 lid 3). Voor splitsing van een nv of bv geven de artikelen
334cc en 334ee aanvullende regels, in het bijzonder over de voor de splitsing
vereiste meerderheid.De splitsing komt tot stand door een notariële akte, die moet worden verleden binnen zes maanden nadat het splitsingsvoorstel openbaar
is geworden (artikel 334n lid 1; vgl. artikel 318 lid 1). De zesde richtlijn
(artikel 15) verlangt dat in de wet wordt bepaald met ingang van welk tijdstip
de splitsing werkt. Net als bij fusie is dat de dag, volgende op die waarop
de notariële akte is verleden (artikel 334n lid 1; vgl. artikel 318 lid
1). Aan de voet van de akte moet de notaris verklaren dat de wettelijke en
statutaire splitsingsregels zijn nageleefd (artikel 334n lid 2; vgl. artikel
318 lid 2). Zowel de notariële akte als de uitdrukkelijke vermelding
daarin dat de vormvoorschriften in acht zijn genomen, worden door de zesde
richtlijn geëist (artikel 14). In aanvulling op de zesde richtlijn schrijft
artikel 334n lid 2 voor dat de beschrijving in het splitsingsvoorstel die
zegt welke vermogensbestanddelen op welke verkrijgende rechtspersoon overgaan,
aan de akte van splitsing wordt gehecht. Aldus blijkt de verdeling van het
vermogen uit de akte zelf en is het niet nodig daarvoor afzonderlijk het splitsingsvoorstel
te raadplegen.Nadat de splitsingsakte is verleden, moet de splitsing worden ingeschreven
in de openbare registers. Elke verkrijgende rechtspersoon draagt zorg voor
inschrijving in het handels-, verenigingen of stichtingenregister waar hij
zelf is ingeschreven (artikel 334 lid 3; vgl. artikel 318 lid 3). Als de splitsende
rechtspersoon bij de splitsing is opgehouden te bestaan, zorgen de verkrijgende
rechtspersonen voor inschrijving van de splitsing in het register van de splitsende
rechtspersoon. De splitsing moet ook worden ingeschreven in andere openbare
registers, zoals de kadastrale registers (artikel 334n lid 4; vgl. artikel
318 lid 4). Artikel 334oAls de splitsende rechtspersoon bij de splitsing ophoudt te bestaan, gaan
rechten van pand en vruchtgebruik op lidmaatschapsrechten of aandelen in die
rechtspersoon onvermijdelijk teniet. Artikel 319 bepaalt voor fusies dat in
dat geval de rechten komen te rusten op hetgeen voor de lidmaatschapsrechten
of aandelen in de plaats treedt. In het algemeen zullen dat lidmaatschapsrechten
of aandelen in de verkrijgende rechtspersoon zijn. Artikel 334o lid 1 geeft
een soortgelijke regeling voor splitsingen. Het regelt dat de rechthebbende
op een pand of vruchtgebruik hetzelfde recht verkrijgt op hetgeen bij de splitsing
door de houder van het betrokken aandeel of lidmaatschapsrecht wordt verworven.
Dat brengt mee dat geen pandrecht of vruchtgebruik komt te rusten op aandelen
die een splitsende moedermaatschappij verwerft in een bij de splitsing opgerichte
volle dochtermaatschappij. Dat is ook niet nodig, omdat de waarde van de moedermaatschappij,
en dus de waarde van de aandelen of het lidmaatschap waarop het pandrecht
of vruchtgebruik rust, bij zo'n splitsing niet wijzigt.De tweede zin van artikel 334o lid 1 geeft een voorziening voor het geval
de splitsende rechtspersoon na de splitsing voortbestaat: in dat geval blijven
voorts de oorspronkelijke rechten van de pandhouder of vruchtgebruiker in
stand. Hij gaat er dus door de splitsing niet op achteruit. Houdt de splitsende
rechtspersoon op te bestaan en treedt er niets in de plaats voor het lidmaatschapsrecht
of de aandelen waarop het pandrecht of vruchtgebruik rust, dan bepaalt artikel
334o lid 2 dat de pandhouder of vruchtgebruiker een gelijkwaardige vervanging
moet krijgen (vgl. artikel 319 lid 2). Artikel 334pArtikel 334p stemt geheel overeen met artikel 320, dat bepaalt dat bij
fusie elke houder van winstbewijzen, converteerbare obligaties of een ander
dergelijk recht, aanspraak heeft op hetzij een gelijkwaardig recht in de verkrijgende
rechtspersonen, hetzij schadeloosstelling. Deze regel moet ingevolge de zesde
richtlijn (artikel 13) ook bij splitsing gelden. Het is niet
noodzakelijk dat de rechthebbende rechten in elke verkrijgende rechtspersoon
krijgt. Vervangende rechten in een of meer verkrijgende rechtspersonen kunnen
voldoende zijn, mits zij gelijkwaardig zijn aan het oorspronkelijke recht.
Als de splitsende rechtspersoon na de splitsing voortbestaat, moet bij de
waardering van de positie waarin de gerechtigde door de splitsing geraakt,
ook het recht dat hij jegens de splitsende rechtspersoon heeft – en
dat door de splitsing niet verloren gaat – worden betrokken. Artikel 334qArtikel 334q regelt de gevolgen van de splitsing voor de jaarstukken van
de betrokken rechtspersonen op een met het voor fusies geldende artikel 321
overeenstemmende wijze. Het boekjaar van de splitsende rechtspersoon die bij
de splitsing ophoudt te bestaan, eindigt met ingang van het tijdstip waarop
de verkrijgende rechtspersonen zijn financiële gegevens in hun eigen
jaarrekening verantwoorden (artikel 334q lid 1; vgl. artikel 321 lid 1). Om
fricties te voorkomen moet dat tijdstip derhalve voor alle verkrijgende rechtspersonen
gelijk zijn. Voor zover jaarstukken van de verdwenen splitsende rechtspersoon
ontbreken, zijn de gezamenlijke verkrijgende rechtspersonen verplicht die
alsnog op te maken (artikel 334q lid 2; vgl. artikel 321 lid 2).Anders dan de leden 1 en 2 gelden de leden 3 en 4 van artikel 334q niet
slechts, wanneer de splitsende rechtspersoon bij de splitsing verdwijnt. Zij
zijn mede van toepassing, als de splitsende rechtspersoon voortbestaat. In
beide gevallen geldt derhalve dat, als een verkrijgende rechtspersoon activa
of passiva in zijn jaarstukken anders waardeert dan de splitsende rechtspersoon
in zijn laatste jaarrekening heeft gedaan, dat verschil moet worden toegelicht
(artikel 334q lid 3; vgl. artikel 321 lid 3) en dat de verkrijgende rechtspersoon
wettelijke reserves moet vormen op dezelfde wijze als de splitsende rechtspersoon
dat moest doen (artikel 334q lid 4; vgl. artikel 321 lid 4). Artikel 334rArtikel 322 opent bij fusie de mogelijkheid dat overeenkomsten van een
fuserende rechtspersoon die ten gevolge van de splitsing naar redelijkheid
en billijkheid niet ongewijzigd in stand behoren te blijven, door de rechter
worden gewijzigd of ontbonden, zo nodig met toekenning van schadevergoeding
aan de wederpartij. Artikel 334r bevat eenzelfde regel voor splitsingen. De
bevoegdheid voor de wederpartij van een partij bij de splitsing om zich op
de voet van artikel 334r tot de rechter te wenden vervalt, nadat de akte van
splitsing is neergelegd bij alle registers, waar dat volgens artikel 334n
lid 3 moet geschieden, en vervolgens zes maanden zijn verstreken. Artikel 334sIn het algemeen zal de beschrijving van de verdeling van het vermogen
van de splitsende rechtspersoon, in overeenstemming met wat artikel 334f onder
d eist, voldoende nauwkeurig zijn om te bepalen of en zo ja op welke verkrijgende
rechtspersoon een vermogensbestanddeel overgaat. Voor het geval de nauwkeurigheid
van de beschrijving tekortschiet en zij daarom over de bestemming van een
vermogensbestanddeel geen uitsluitsel geeft, bevat artikel 334s, zoals lid
1 uitdrukkelijk bepaalt, een voorziening. Het gaat zowel om vermogensbestanddelen
die de splitsende rechtspersoon al kende, maar die bij de splitsing bij vergissing
over het hoofd zijn gezien, als om vermogensbestanddelen die ten tijde dat
het splitsingsvoorstel werd opgemaakt niet bekend waren, zoals vorderingen
tot vergoeding van schade – uit onrechtmatige daad of uit een overigens afgewikkelde overeenkomst –, die eerst nadat de splitsing is
voltooid aan het licht treedt. Voor de verdeling van dergelijke vermogensbestanddelen
kan het splitsingsvoorstel een regeling geven, bijvoorbeeld door te bepalen
dat alle niet aan een andere rechtspersoon toegescheiden vermogensbestanddelen
bij de gesplitste rechtspersoon blijven berusten. Als zo'n restbepaling ontbreekt,
geldt echter artikel 334s.Het artikel maakt onderscheid al naar gelang het vermogen van de gesplitste
rechtspersoon in zijn geheel is overgegaan, of slechts gedeeltelijk. Voor
het eerste geval bepaalt lid 2 dat tot vermogensbestanddelen die het splitsingsvoorstel
niet toedeelt, de verkrijgende rechtspersonen gezamenlijk gerechtigd zijn.
Het aandeel dat elke rechtspersoon in het vermogensbestanddeel heeft, is evenredig
aan de waarde van het deel van het vermogen van de gesplitste rechtspersoon
dat na de splitsing op hem is overgegaan. De zesde richtlijn (artikel 3 lid
3 onder a) schrijft ten aanzien van activa deze regel voor. Er is echter geen
goede reden om ten aanzien van schulden een andere oplossing te kiezen. Lid
1 heeft daarom ook daarop betrekking.Dat schulden onder lid 2 vallen, zou zonder nadere regeling echter tot
gevolg hebben dat de betrokken rechtspersonen krachtens artikel 6:6 lid 1
BW niet elk voor de gehele schuld, maar slechts voor een deel aansprakelijk
zijn. Voor de schuldeiser zou dat zeer bezwaarlijk zijn: hij kan zijn vordering
niet meer bij één rechtspersoon innen. Lid 4 bepaalt daarom,
in navolging van de zesde richtlijn (artikel 3 lid 3 onder b), dat de aansprakelijkheid
een hoofdelijke is. Van de mogelijkheid die de zesde richtlijn biedt om de
aansprakelijkheid te beperken tot de waarde van het vermogen dat de betrokken
rechtspersoon heeft verkregen, is geen gebruik gemaakt. De tekortkoming in
het splitsingsvoorstel ten gevolge waarvan over de toedeling van de schulden
onduidelijkheid bestaat, moet voor risico van de partijen bij de splitsing
komen. Het zou onjuist zijn een aansprakelijkheidsplafond op te nemen dat
onvermijdelijk zou meebrengen dat schuldeisers met een vordering boven dat
plafond zich tot verscheidene rechtspersonen moeten wenden om volledige voldoening
van hun vorderingen te krijgen. Een en ander laat echter onverlet dat in de
onderlinge verhouding tussen de verkrijgende rechtspersonen lid 2 geldt. De
mate waarin de betalende rechtspersoon voor de betaling regres kan nemen op
de andere rechtspersonen, wordt derhalve bepaald door de relatieve waarde
van het vermogen dat elke rechtspersoon bij de splitsing is toegevallen.Opmerking verdient dat de regeling van de leden 2 en 4 niet slechts geldt
voor zuivere splitsingen, maar ook voor afsplitsingen waarbij het gehele vermogen
van de splitsende rechtspersoon overgaat. De zesde richtlijn (artikel 25)
verplicht daartoe. Zij is, zoals in de toelichting bij artikel 334a al is
opgemerkt, mede van toepassing is op splitsingsvormen waarbij het gehele vermogen
overgaat zonder dat de splitsende vennootschap ophoudt te bestaan.Voor het geval niet het gehele vermogen, maar slechts een gedeelte daarvan
overgaat, bepaalt lid 3 dat de vermogensbestanddelen die in de beschrijving
niet aan een verkrijgende rechtspersoon worden toegedeeld, achterblijven bij
de splitsende rechtspersoon. Die regel doet het meeste recht aan de bescherming
van de belangen van de aandeelhouders van de partijen bij de splitsing. Voorkomen
wordt dat door een onvoorziene toedeling van een vermogensbestanddeel –
actief of passief – aan een of meer verkrijgende vennootschappen, de
ruilverhouding van de aandelen onjuist wordt. Schuldeisers worden tegen insolventie
van de splitsende rechtspersoon beschermd door de regeling van artikel 334t
dat verkrijgende rechtspersonen, binnen zekere grenzen, mede aansprakelijk
zijn voor de verbintenissen van de splitsende rechtspersoon ten tijde van
de splitsing. Artikel 334tDe zesde richtlijn (artikel 12 lid 3) verplicht ertoe te bepalen dat,
ingeval de vordering van een schuldeiser van de splitsende vennootschap door
de vennootschap waarop de betrokken verbintenis is overgegaan, niet wordt
voldaan, de andere verkrijgende vennootschappen voor de nakoming mede aansprakelijk
zijn. Artikel 334t voorziet daarin. Als de splitsende rechtspersoon voortbestaat,
rust de aansprakelijkheid ook op hem. Hoewel de zesde richtlijn – die
in beginsel slechts regels geeft voor zuivere splitsing en niet voor afsplitsing –
in dat geval toepassing mist, is er geen aansprekende reden de bij een afsplitsing
voortlevende gesplitste rechtspersoon op het punt van de aansprakelijkheid
anders te behandelen dan de verkrijgende vennootschappen. Omgekeerd zijn de
verkrijgende rechtspersonen aansprakelijk voor de bij de gesplitste rechtspersoon
achtergebleven verbintenissen, indien deze na de splitsing met de voldoening
van zijn oude schulden in gebreke blijft.De aansprakelijkheid geldt voor schulden uit rechtsverhoudingen waarbij
gesplitste rechtspersoon ten tijde van de splitsing partij was; aldus uitdrukkelijk
lid 1. Het is niet vereist dat de betrokken schuld toen zelf ook al bestond;
het bestaan van de onderliggende rechtsverhouding is voldoende. De aansprakelijkheid
bestaat dus ook voor bijvoorbeeld verplichtingen tot schadevergoeding uit
hoofde van een overeenkomst of de ontbinding of wijziging daarvan, die na
de splitsing zijn ontstaan. Dat brengt mee dat, als een van de verkrijgende
rechtspersonen gehouden is tot de schadevergoeding van artikel 334r lid 3
in verband met de wijziging of ontbinding van een overeenkomst op grond dat
deze na de splitsing billijkheidshalve niet ongewijzigd in stand kan blijven,
de andere verkrijgende rechtspersonen daarvoor hoofdelijk aansprakelijk zijn,
wanneer de ene failleert.De aansprakelijkheid is een subsidiaire. Artikel 334t lid 4 bepaalt dat
andere rechtspersonen dan welke de verbintenis in de eerste plaats aangaat,
pas kunnen worden aangesproken als de laatstgenoemde rechtspersoon is tekortgeschoten.De zesde richtlijn staat toe de aansprakelijkheid te beperken tot de waarde
van het vermogen van de gesplitste vennootschap voor de splitsing, verminderd
met het vermogen dat op de tekortschietende vennootschap is overgegaan. Deze
beperking kan niet werken voor ondeelbare verbintenissen. Dienaangaande bepaalt
lid 2 dat elke rechtspersoon kan worden aangesproken tot nakoming van het
geheel. Maar voor deelbare verbintenissen is in lid 3 de aansprakelijkheidsbeperking
overgenomen. Welke de waarden zijn van het oorspronkelijke vermogen van de
gesplitste rechtspersoon en van het deel daarvan dat de tekortschietende rechtspersoon
heeft verkregen, moet, als de betrokkenen het niet eens kunnen worden, door
de rechter worden uitgemaakt. De vermelding van die waarden in het splitsingsvoorstel
biedt de rechter daarbij een aanknopingspunt. Hij is daaraan echter niet gebonden,
maar het staat hem vrij, bijvoorbeeld nadat hij zich door deskundigen heeft
laten voorlichten, de waarden op andere bedragen te bepalen.De aansprakelijkheid is, nu niet elke rechtspersoon voor het geheel aansprakelijk
is, geen hoofdelijke. Zij vertoont daarmee wel grote gelijkenis. Lid 5 verklaart
de regels omtrent hoofdelijke verbondenheid van overeenkomstige toepassing. Artikel 334uDit artikel sluit aan bij artikel 323 van de fusieregeling, dat de vernietiging
van fusies regelt. Vernietiging van splitsingen is, in navolging van de zesde
richtlijn (artikel 19), slechts in een beperkt aantal gevallen mogelijk (artikel
334u lid 1; vgl.artikel 323 lid 1). De vernietigingsvordering moet worden
ingesteld tegen alle verkrijgende rechtspersonen te zamen en,
zo de gesplitste rechtspersoon na de splitsing nog bestaat, mede tegen deze
(artikel 334u lid 2; vgl. artikel 323 lid 2). De rechter van de plaats waar
de gesplitste rechtspersoon was of nog is gevestigd, neemt van de vordering
kennis. Hij stelt de betrokken rechtspersonen zo mogelijk in de gelegenheid
het gebrek te herstellen en gaat niet tot vernietiging over, als de gevolgen
van de splitsing niet meer eenvoudig ongedaan gemaakt kunnen worden (artikel
334u lid 4; vgl. artikel 323 lid 4). De vordering vervalt na verloop van zes
maanden, welke termijn loopt vanaf het tijdstip waarop de splitsingsakte bij
alle registers, waarbij zij moet worden neergelegd, is gedeponeerd (artikel
334u lid 3; vgl. artikel 323 lid 3). Wordt de vernietiging uitgesproken, dan
herleeft de toestand van voor de splitsing. Ter bescherming van de schuldeisers
van de verkrijgende rechtspersonen bepaalt artikel 334u lid 7, in overeenstemming
met de zesde richtlijn (artikel 19 lid 1 onder h), dat de gesplitste rechtspersoon
voor hun verbintenissen hoofdelijk aansprakelijk is. Artikel 334vDit artikel is het eerste van de nieuwe afdeling 5 van titel 7, waarin
bijzondere regels zijn opgenomen voor splitsingen waarbij een nv of bv wordt
gesplitst of wordt opgericht. De fusieregeling kent eenzelfde onderverdeling
in een eerste afdeling met algemene bepalingen en een tweede met bepalingen
voor fusie van vennootschappen. Artikel 334wDe algemene regeling van afdeling 1 geeft in artikel 334d regels over
de omvang van het vermogen dat bij splitsing op de verkrijgende rechtspersonen
overgaat en over de omvang van het vermogen dat achterblijft bij de splitsende
rechtspersoon die na de splitsing voortbestaat. Voor nv's en bv's gaan die
regels echter niet ver genoeg. De vrijheid die zij bieden kan op gespannen
voet komen met de kapitaalbeschermingsvoorschriften van Boek 2 BW. Door splitsing
zou het verbod om uit het gebonden eigen vermogen uitkeringen aan aandeelhouders
te doen, kunnen worden omzeild. Het is zaak dat de wet aan zulke ontwijking
paal en perk stelt. Daartoe strekt artikel 334w, dat eist dat de waarde van
het vermogen van de splitsende vennootschap na de splitsing ten minste gelijk
moet zijn aan het gestorte en opgevraagde deel van het kapitaal vermeerderd
met de krachtens de wet of de statuten verplicht aan te houden reserves. Het
vermogen kan niet slechts bestaan uit de vermogensbestanddelen – activa
en passiva – die de vennootschap bij een afsplitsing behoudt, maar ook
uit aandelen die zij bij de splitsing verwerft. Het artikel laat derhalve
toe dat, bijvoorbeeld, een bv met een eigen vermogen van f 100 000
zich splitst in twee nieuw opgerichte bv's, die elk een zodanig gedeelte van
het vermogen verkrijgen dat hun eigen vermogen na de splitsing f 50 000
bedraagt, terwijl de splitsende bv zelf voortbestaat als houdstermaatschappij
van de verkrijgende vennootschappen. Het geplaatst en gestort kapitaal van
de splitsende vennootschap dat door de waarde van het vermogen moet worden
geëvenaard, is het kapitaal dat zij voor de splitsing al had. Het wetsvoorstel
laat niet toe dat in het kader van een splitsing het kapitaal van de splitsende
rechtspersoon wordt verminderd. Is zo'n vermindering wenselijk, dan zal daarvoor
de gewone weg voor kapitaalvermindering moeten worden gevolgd (artikelen 99
e.v. en 208 e.v.).De eis dat de voortbestaande splitsende rechtspersoon na de splitsing
over voldoende vermogen beschikt, zou de mogelijkheid van splitsing in faillissement
frustreren. In de toelichting bij artikel 334b is aangegeven dat die mogelijkheid
juist in het leven is geroepen, omdat splitsing een geschikt instrument is
om in faillissement gezonde bedrijfsonderdelen af te splitsen, opdat deze
niet in de deconfiture worden meegesleurd. De regels omtrent
schuldeisersbescherming waarborgen, dat de crediteuren van de splitsende rechtspersoon
door de afsplitsing niet worden benadeeld. Artikel 334b lid 7 bepaalt daarom
dat de regel van artikel 334w dat het vermogen van de voortbestaande splitsende
rechtspersoon na de splitsing het kapitaal plus de reserves moet evenaren,
in faillissement buiten toepassing blijft. Artikel 334xArtikel 334x lid 1 opent de mogelijkheid de ruilverhouding van beursgenoteerde
aandelen afhankelijk te maken van de beurskoers voor de splitsing. Artikel
II onder M voegt een overeenkomstige regeling in artikel 325 van de fusietitel.
Verwezen zij naar de toelichting bij dat onderdeel.Lid 2 brengt mee, zoals artikel 325 lid 1 (dat ingevolge artikel II onder
M wordt vernummerd tot lid 2) dat bij fusies doet, dat de verkrijgende rechtspersonen
aan de aandeelhouders van de splitsende rechtspersoon naast aandelen geld
mogen uitkeren. Langs die weg kunnen oneffenheden in de ruilverhouding worden
gladgestreken. Het totaal door elke vennootschap uitgekeerde bedrag mag, in
overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel 2 lid 1), 10% van de nominale
waarde van de door de vennootschap toegekende aandelen niet te boven gaan.Artikel 334x lid 3 sluit aan bij artikel 325 lid 2 (dat in artikel II
onder M wordt vernummerd tot lid 3) en biedt verkrijgende vennootschappen
een eenvoudige mogelijkheid ingekochte eigen aandelen in te trekken. Daardoor
ontstaat ruimte binnen het maatschappelijk kapitaal, welke ruimte, zo volgt
uit het artikel, moet worden gebruikt voor de toekenning van aandelen aan
de nieuwe aandeelhouders, die de vennootschap bij de splitsing krijgt. De
intrekking kan alleen aandelen betreffen die de vennootschap ten tijde van
de splitsing al houdt of die zij bij de splitsing van de splitsende vennootschap
verkrijgt.Artikel 334x lid 4 regelt – vgl. artikel 325 lid 3 (dat in artikel
II onder M wordt vernummerd tot lid 4) – dat de aandelen in het kapitaal
van een splitsende rechtspersoon die bij de splitsing ophoudt te bestaan,
vervallen voor zover zij worden gehouden door de verkrijgende rechtspersonen. Artikelen 334y en 334zArtikel 334y stemt overeen met artikel 326, zoals dat zal luiden na de
in artikel II onder N voorziene wijziging. Het eist aanvullende vermeldingen
in het splitsingsvoorstel, naast de gegevens die krachtens artikel 334f in
elk splitsingsvoorstel moeten worden opgenomen. Het gaat om de ruilverhouding
van de aandelen (lid 1 onder a), het tijdstip met ingang waarvan en de mate
waarin de aandeelhouders van de gesplitste vennootschap delen in de winst
van de verkrijgende vennootschappen (lid 1 onder b), en het aantal aandelen
dat met toepassing van artikel 334x wordt ingetrokken (lid 1 onder c). De
in lid 1 onder a en b genoemde vermeldingen worden door de zesde richtlijn
geëist (artikel 3 lid 2 onder b en d).De zesde richtlijn eist dat aandeelhouders van de partijen bij de splitsing
niet slechts de ruilverhouding van de aandelen wordt meegedeeld, maar dat
tevens inzicht wordt geboden in de wijze waarop deze is berekend (artikel
7 leden 1 en 2 en artikel 8 lid 2). De richtlijn stemt op dit punt geheel
overeen met de fusierichtlijn. Artikel 334z kan daarom nagenoeg woordelijk
gelijk zijn aan artikel 327 uit de fusietitel. Artikel 334aaIngevolge dit artikel moet, in overeenstemming met de zesde richtlijn
(artikel 8 leden 1 en 2), een accountant het splitsingsvoorstel onderzoeken,
zijn oordeel geven over de mededelingen in de toelichting van het bestuur
omtrent de berekening van de ruilverhouding en verklaren of de ruilverhouding
naar zijn oordeel redelijk is (artikel 334aa leden 1 en 3; vgl. artikel 328
leden 1 en 2). Als meer nv's partij zijn bij de splitsing moet, zoals de zesde
richtlijn eist (artikel 8 lid 1), voor elke nv een afzonderlijke accountant
worden benoemd, tenzij de voorzitter van de ondernemingskamer heeft ingestemd
met één deskundige (artikel 334aa lid 4; vgl. artikel 328 lid
3). De accountantsverklaring moet openbaar worden gemaakt; zijn verslag ter
inzage gelegd (artikel 334aa lid 6; vgl. artikel 328 lid 5). Ook dat eist
de zesde richtlijn (artikel 9 lid 1 aanhef en onder e).Artikel 334aa vereist dat de accountant ook een verklaring aflegt omtrent
het vermogen dat bij de splitsende vennootschap achterblijft, indien deze
na de splitsing voortbestaat. Het waarborgt aldus dat na de splitsing de splitsende
vennootschap aan de kapitaalvoorschriften van Boek 2 BW voldoet. De verklaring
moet inhouden dat de waarde van het vermogen van de vennootschap na de splitsing
ten minste gelijk is aan het kapitaal en de verplichte reserves. Artikel 334bbDit artikel eist, overeenkomstig de zesde richtlijn (artikel 8 lid 3),
dat ten aanzien van de aandelen die worden toegekend door een verkrijgende
vennootschap de artikelen 94a en 204a worden nageleefd, dan wel, als de vennootschap
bij de splitsing niet nieuw wordt opgericht, de artikelen 94b en 204b. Deze
bepalingen vergen allereerst dat een beschrijving en een waardering worden
opgemaakt van het deel van het vermogen dat de vennootschap verkrijgt en leggen
in zoverre geen aanvullende verplichtingen op: die beschrijving en waardering
moeten krachtens artikel 334f onder d en e toch al in het splitsingsvoorstel
worden opgenomen. Het belang van de toepasselijkheid van de genoemde artikelen
is dan ook gelegen in de verplichting een accountant in te schakelen, die
moet verklaren dat de waarde van het verkregen vermogen ten minste gelijk
is aan het bedrag dat op de toegekende aandelen moet worden «gestort».
Overigens gelden ook de uitzonderingen die de artikelen kennen, zodat accountantsverklaringen
achterwege kunnen blijven als aan de in de artikelen 94a lid 3 en 204a lid
3 genoemde voorwaarden is voldaan. Artikel 334ccArtikel 334e bepaalt dat de aandeelhouders van een splitsende vennootschap
aandeelhouder worden van alle verkrijgende vennootschappen. Het sluit daarmee
uit dat een vennootschap in twee nieuwe vennootschappen wordt gesplitst waarbij
een deel van de aandeelhouders aandelen in de ene vennootschap verkrijgt en
een ander deel aandelen in de andere. In de praktijk kan er aan zo'n splitsing
echter behoefte bestaan, bijvoorbeeld bij onenigheid tussen groepen aandeelhouders
over de met verschillende onderdelen van de vennootschap te volgen koers.
De zesde richtlijn (artikel 17 lid 1 onder b) laat een afwijkende verdeling
van aandelen ook uitdrukkelijk toe. Artikel 334cc voorziet daarin en regelt
welke aanvullende mededelingen in dat geval in splitsingsvoorstel, bestuurstoelichting
en accountantsverklaring moeten worden opgenomen. Het gaat om de verdeling
van de aandelen in de verkrijgende rechtspersonen over de onderscheiden aandeelhouders,
die in overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel 3 lid 2 onder h) in
het splitsingsvoorstel moet worden vermeld, een uiteenzetting in de toelichting
omtrent de criteria waarop deze verdeling is gebaseerd – ook op dat
punt geeft de zesde richtlijn een regel (artikel 3 lid 2 onder
h) –, en een verklaring van de accountant dat de voorgestelde verdeling
naar zijn oordeel redelijk is. Het artikel regelt tenslotte dat het besluit
tot splitsing op deze wijze door alle aandeelhouders met een drievierde meerderheid
moet worden genomen. Deze zware eis voorkomt dat het artikel wordt misbruikt
om bij splitsing minderheidsaandeelhouders af te schepen met aandelen in een
vennootschap die minder waard zijn dan de aandelen die de meerderheidsaandeelhouders
voor zichzelf bestemmen. Artikelen 334dd en 334eeArtikel 334dd waarborgt, zoals artikel 329 dat bij fusie doet, dat niet
alleen aandeelhouders, maar ook houders van met medewerking van de partijen
bij de splitsing uitgegeven certificaten kennis kunnen nemen van de stukken,
die met het oog op de splitsing ter inzage moeten worden gelegd.Artikel 334ee geeft met artikel 330 overeenstemmende regels voor de besluitvorming
omtrent de splitsing in de algemene vergadering. Het besluit wordt genomen
met een meerderheid van twee derden als minder dan de helft van het geplaatste
kapitaal vertegenwoordigd is (artikel 334ee lid 1; vgl. artikel 330 lid 1).
Als er verschillende soorten aandelen zijn, is de goedkeuring vereist van
elke groep van houders van aandelen van één soort, aan wier
rechten de splitsing afbreuk doet (artikel 334ee lid 2; vgl. artikel 330 lid
2). Beide regels worden door de zesde richtlijn (artikel 5 lid 1) voorgeschreven.
De notulen van de vergaderingen waarin tot de splitsing wordt besloten, worden,
in overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel 14), in een notariële
akte neergelegd (artikel 334ee lid 4; vgl. artikel 330 lid 4). Artikel 334ffArtikel 334ff lid 1 maakt het mogelijk dat in bepaalde gevallen niet de
algemene vergadering, maar het bestuur over de splitsing besluit. De zesde
richtlijn (artikel 6) laat dat voor de verkrijgende vennootschappen uitdrukkelijk
toe. Artikel 334ff maakt van die vrijheid gebruik. Zoals hierboven is uiteengezet,
geldt de zesde richtlijn niet voor de afsplitsing. Bij zo'n splitsing is een
verdere uitzondering aanvaardbaar op de regel dat de algemene vergadering
tot de splitsing besluit, namelijk in het geval dat de splitsende vennootschap
bij de splitsing van alle verkrijgende vennootschappen enig aandeelhouder
wordt. In dat geval treedt er immers in de positie van de aandeelhouders van
de gesplitste vennootschap geen wijziging van betekenis op. Zij blijven, zij
het thans indirect, gerechtigd tot wat vóór de splitsing het
vermogen van de gesplitste rechtspersoon zelf was.Het zou echter onwenselijk zijn, als het bestuur een splitsing geheel
buiten de aandeelhouders om en tegen hun wil zou kunnen doorzetten. Artikel
334ff lid 2 regelt daarom, in overeenstemming met de zesde richtlijn (artikel
6 aanhef en onder c) dat indien een substantiële groep aandeelhouders
meent dat er tegen de splitsing bezwaren bestaan, zij zich tegen de besluitvorming
door het bestuur kunnen verzetten, in welk geval het besluit alsnog door de
algemene vergadering moet worden genomen (artikel 334ff lid 3; vgl. artikel
331 lid 3). Met het oog daarop moet het voornemen bij bestuursbesluit over
de splitsing te beslissen, in het splitsingsvoorstel worden vermeld (artikel
334ff lid 2; artikel 331 lid 2). Artikel 334ggDit artikel stemt overeen met artikel 332 van de fusieregeling en voorziet
erin dat de splitsingsakte pas mag worden verleden, nadat de verklaring van
geen bezwaar op een eventuele statutenwijziging van de verkrijgende vennootschappen
en, als die na de splitsing voortbestaat, van de splitsende vennootschap is
verleend. Waar de splitsing met het verlijden van de akte van kracht wordt
en niet meer kan worden teruggedraaid, is het zaak dat het ministerieel preventief
toezicht voordien is afgerond. Artikel 334hhDit artikel stelt een aantal artikelen van titel 5 buiten toepassing,
als bij de splitsing alle verkrijgende rechtspersonen nieuw worden opgericht
en de splitsende rechtspersoon daarvan enig lid of aandeelhouder wordt. In
dat geval vindt geen aandelenruil plaats van de aandelen in de splitsende
vennootschap voor aandelen in de verkrijgende vennootschappen, zodat naleving
van de daarvoor geschreven bepalingen onmogelijk is. Het gaat om de artikelen
334y tot en met 334aa. Evenmin is het nodig dat de artikelen 334w en, in het
verlengde daarvan, 334aa lid 2 worden nageleefd. Als bij de splitsing slechts
vennootschappen worden opgericht, is van een werkelijke vermogensvermindering
bij de splitsende rechtspersoon geen sprake, omdat het verlies door overgang
van vermogen naar de verkrijgende rechtspersonen wordt gecompenseerd door
de verwerving van alle aandelen daarin. Het is derhalve niet nodig eisen te
stellen aan het vermogen dat de splitsende rechtspersoon behoudt, zodat daarnaar
ook geen accountantsonderzoek hoeft plaats te vinden. Het voorschrift van
artikel 334bb dat meebrengt dat een accountant moet verklaren dat het vermogen
dat elke verkrijgende rechtspersoon verkrijgt voldoende moet zijn voor de
verplichte inbreng op de toegekende aandelen, moet wel nageleefd. Tenslotte
is het, evenmin als dat bij fusie het geval is, niet nodig dat het splitsingsvoorstel
aan de raad van commissarissen ter goedkeuring wordt voorgelegd. Ook de eerste
zin van artikel 334f lid 4 kan dus buiten beschouwing blijven. Artikel 334iiArtikel 334ii geeft een regeling voor de driehoekssplitsing: de splitsing
waarbij de aandeelhouders van de gesplitste vennootschap geen aandelen in
de verkrijgende vennootschap ontvangen, maar in een groepsmaatschappij daarvan.
Zo'n splitsing kan splitsingen waarbij verschillende concerns betrokken zijn,
aanmerkelijk vereenvoudigen. Het wordt immers mogelijk het vermogen van de
splitsende vennootschap rechtstreeks in de dochtermaatschappij van het verkrijgende
concern te brengen, die de partijen bij de splitsing daarvoor op het oog hebben,
zonder dat een omweg moet worden gemaakt langs de moedermaatschappij waarin
de aandeelhouders van de splitsende rechtspersoon aandeelhouder moeten worden.
Het is echter niet wenselijk mogelijk te maken dat de aandelen worden toegekend
door de moedermaatschappij van een groepsmaatschappij van de splitsende vennootschap.
Zou zo'n toekenning wel mogelijk zijn, dan zou een splitsing die zich geheel
binnen hetzelfde concern afspeelt, aanleiding kunnen geven tot toekennen van
aandelen door de moedermaatschappij van het concern aan haar aandeelhouders,
die overigens door de splitsing in genendele worden geraakt. Voor zo'n toekenning
is de splitsingsregeling niet bedoeld. Artikel 334ii lid 4 sluit de mogelijkheid
uit. ARTIKEL IIDit artikel bevat aanpassingen van Boek 2 BW, die deels noodzakelijk zijn
in verband met de toevoeging van de splitsingsregeling en deels een daarvan
onafhankelijke achtergrond hebben. Onderdelen A–FOp verschillende plaatsen in Boek 2 BW worden nadere regels gegeven voor
de gevolgen van fusie voor bepaalde rechtfiguren. Over het algemeen kunnen
ten aanzien van splitsingen dezelfde regels gaan gelden. De onderdelen A–E
voorzien daarin. Derhalve zal bij omzetting van een stichting in een andere
rechtspersoon ook voor vermogen dat zij krachtens splitsing heeft verkregen
uit de statuten moeten blijken dat het alleen met toestemming van de rechter
anders mag worden besteed dan voor de omzetting was voorgeschreven (artikel
18 lid 6; zie onderdeel A). Als een splitsende rechtspersoon die bij de splitsing
ophoudt te bestaan, lid is van een vereniging, gaat dat lidmaatschap over
op de verkrijgende rechtspersoon waarvan de beschrijving van de verdeling
van het vermogen dat bepaalt (artikel 34 lid 2; zie onderdeel B). Als een
vereniging tot splitsing besluit, kan elk lid zijn lidmaatschap binnen een
maand met onmiddellijke ingang opzeggen (artikel 36 lid 4; zie onderdeel C).
De regel dat bij oprichting van een nv of bv alle oprichters moeten deelnemen
in het kapitaal, geldt niet als de oprichting bij akte van splitsing geschiedt
(artikelen 64 lid 2 en 175 lid 2; zie onderdeel D). Als de enig aandeelhouder
van een nv door splitsing ophoudt te bestaan, geven de verkrijgende rechtspersonen
waarop bij de splitsing de aandelen zijn overgegaan, daarvan aan de nv kennis
(artikel 91a lid 2; zie onderdeel E). En omdat bij splitsing al een accountantsverklaring
wordt verlangd, kunnen de regels die bij verkrijging door een nv of bv van
goederen van een oprichter ook zo'n verklaring vergen, buiten toepassing blijven
(artikelen 94c lid 6 onder d en 204c lid 6 onder d; zie onderdeel F). Onderdelen G, H, K en LDeze onderdelen regelen de noodzakelijke wijzigingen van het opschrift
en de indeling van titel 7 van Boek 2 BW. Het opschrift wordt «Fusie
en splitsing», de indeling:– afdeling 1: Algemene bepaling– afdeling 2: Algemene bepalingen omtrent fusies– afdeling 3: Bijzondere bepalingen voor fusies van naamloze en
besloten vennootschappen– afdeling 4: Algemene bepalingen omtrent splitsingen– afdeling 5: Bijzondere bepalingen voor splitsingen waarbij een
naamloze of besloten vennootschap wordt gesplitst of wordt opgericht.De algemene bepaling van afdeling 1 is het huidige artikel 308, dat zegt
dat de titel van toepassing is op alle in Boek 2 BW met name geregelde rechtspersonen. Onderdelen I en NDeze onderdelen brengen de voor nv's en bv's geldende regeling van artikel
326 lid 2 over naar artikel 312 en breiden haar toepassingsbereik uit tot
coöperaties en onderlingen. Artikel 326 lid 2 bepaalt dat bij fusie van
een nv of bv het fusievoorstel, dat voor de fuserende vennootschap zulke ingrijpende
gevolgen kan hebben, moet worden goedgekeurd door de raad van commissarissen.
Bij de invoering van de fusieregeling voor andere rechtspersonen is deze regel
niet ook op die rechtspersonen van toepassing verklaard, gezien het andersoortige
karakter dat het toezicht in die rechtspersonen pleegt te hebben. Inmiddels
is echter voor coöperaties en onderlinge waarborgmaatschappijen een regeling
voor raden van commissarissen ingesteld, die in belangrijke mate overeenstemt
met de regeling voor nv's en bv's. Het ligt daarom in de rede dat ook ingeval
een coöperatie of onderlinge waarborgmaatschappij fuseert, het fusievoorstel
de goedkeuring van de raad van commissarissen behoeft en door de commissarissen
moet worden ondertekend. De onderdelen regelen voorts dat de regels voor coöperaties en onderlingen
enerzijds en nv's en bv's anderzijds omtrent vermelding in het fusievoorstel
van de gevolgen van de fusie voor een aantal balansposten (goodwill, agio,
vrije reserves), in artikel 312 lid 4 worden samengebracht. Deze regels zijn
al gelijkluidend, maar staan nu verspreid over de artikelen 312 en 326.De wijziging van onderdeel c (nieuw) van artikel 326 is noodzakelijk door
de vernummering van de bestaande leden van artikel 325. Verwezen zij naar
de toelichting bij de onderdelen M en P. Onderdeel JArtikel 2:315 BW verplicht ertoe de algemene vergadering in te lichten
over belangrijke wijzigingen in de omstandigheden die de mededelingen in het
fusievoorstel of de toelichting hebben beïnvloed. De zesde richtlijn
(artikel 7 lid 3) bepaalt ten aanzien van splitsingen dat tevens de andere
bij de splitsing betrokken rechtspersonen moeten worden ingelicht. Zoals in
de toelichting bij de artikelen 334g–334i is uiteengezet, mag aangenomen
worden dat eenzelfde verplichting bij fusie krachtens ongeschreven recht al
geldt. Onderdeel I legt haar in artikel 315 vast. Onderdelen M en PIn de juridische literatuur is de vraag gesteld, of de ruilverhouding
van de aandelen bij fusie vast moet zijn of dat het fusievoorstel kan inhouden
dat zij, binnen zekere grenzen, door de besturen van de fuserende vennootschappen
wordt vastgesteld. De meningen zijn verdeeld.1
In de praktijk lijkt een ruime uitleg van de wet wel aanhang te vinden; fusievoorstellen
die de ruilverhouding niet vastleggen, maar criteria formuleren aan de hand
waarvan het bestuur haar moet vaststellen, komen voor.Bij de bespreking van het wetsvoorstel in de Commissie vennootschapsrecht
heeft de Commissie voor dit vraagstuk aandacht gevraagd. Zij betoonde zich
voorstander van een wettelijke regeling, die enerzijds tegemoet komt aan de
in de praktijk gevoelde behoefte de ruilverhouding niet al bij de openbaarmaking
van het fusievoorstel te hoeven bepalen, en anderzijds voldoende aanknopingspunten
biedt voor een objectieve vaststelling van de ruilverhouding, die recht doet
aan de belangen van de aandeelhouders.Ik volg dit advies van de Commissie gaarne op. De behoefte aan een ruilverhouding
die pas in een laat stadium behoeft te worden vastgesteld, lijkt zich vooral
voor te doen bij fusie van beursvennootschappen. De aandelenkoers kan zich
tussen de openbaarmaking van het fusievoorstel en de totstandkoming van de
fusie – ten minste een maand later – belangrijk wijzigen en de
oorspronkelijk voorziene ruilverhouding kan daarmee onevenwichtig geworden
zijn. Er is dan aanleiding de ruilverhouding aan de gewijzigde omstandigheden
aan te passen.Aan deze behoefte kan tegemoet worden gekomen door toe te laten dat de
ruilverhouding afhankelijk wordt gemaakt van de beurskoers. Een nog verdergaande
versoepeling komt mij thans niet opportuun voor. Het uitgangspunt van de wet
is dat de aandeelhouders bij het besluit tot fusie inzicht moeten hebben in
de precieze gevolgen van hun beslissing. Een wettelijke mogelijkheid om de
vaststelling van de ruilverhouding zonder meer aan het bestuur over te laten,
zou daarmee op gespannen voet komen.De mogelijkheid de ruilverhouding aan de beurskoers te koppelen vergt
de toevoeging van een nieuw lid 1 in artikel 326. Onderdeel M voorziet daarin;
in onderdeel P wordt een verwijzing naar het oorspronkelijke artikel aangepast.
Het nieuwe lid zegt dat als de aandelen of certificaten aan een beurs genoteerd
zijn, de ruilverhouding van de aandelenkoers afhankelijk mag
zijn. Het is niet vereist dat alle vennootschappen zijn genoteerd, of zelfs
dat alle aandelen van één vennootschap in de notering zijn opgenomen.
Voldoende is de beursnotering van een gedeelte van de aandelen van ten minste
één fuserende vennootschap. De ruilverhouding mag dan van de
koers van die aandelen afhankelijk zijn. Welke koers bepalend is, zal in het
fusievoorstel moeten worden bepaald. Het nieuwe artikel 326 lid 1 zegt dat
het moet gaan om de koers op een of meer tijdstippen, die liggen voor het
tijdstip waarop de fusie van kracht wordt. De regeling laat dus toe dat, bijvoorbeeld,
wordt aangeknoopt bij de slotkoers op de dag voorafgaande aan de fusie, maar
eveneens dat een gemiddelde koers bepalend is, gemeten over een dag of een
week gelegen in de periode voor de fusie.De regeling laat de toepasselijkheid van de overige voorschriften onverlet.
Er zal dus onveranderd een accountantsverklaring moeten zijn, die zegt dat
(het aanknopen bij de beurskoers voor de vaststelling van) de ruilverhouding
redelijk is. Ook de regel dat een bijbetaling in geld 10% van het nominale
bedrag van de uitgegeven aandelen niet te boven mag gaan, blijft gelden. Onderdeel ODe wijziging van de tweede zin van artikel 328 lid 1, waarin dit onderdeel
voorziet, versoepelt de regels omtrent de inbreng op aandelen die bij fusie
door de verkrijgende vennootschap aan de aandeelhouders van de verdwijnende
vennootschappen worden toegekend. Thans beschouwt de wet die inbreng voor
elke verdwijnende vennootschap afzonderlijk: het vermogen dat een vennootschap
bij de fusie inbrengt, moet voldoende zijn voor de inbreng op de aandelen
die de aandeelhouders van die vennootschap verkrijgen. De nieuwe regeling
vergt dat alle vermogens van de verdwijnende vennootschap te zamen voldoende
zijn voor de inbreng op alle aandelen die aan alle aandeelhouders van alle
vennootschappen worden toegekend. Zij maakt dus mogelijk dat een tekort op
het vermogen van één van de fuserende vennootschappen wordt
gecompenseerd door een overschot bij een van de andere. Tegen een eventuele
uit zo'n compensatie voortvloeiende bevoordeling van de aandeelhouders van
de eerstgenoemde rechtspersoon worden de overige aandeelhouders beschermd
door de verklaring van de accountant omtrent de redelijkheid van de ruilverhouding.Artikel 334aa lid 2 bepaalt uitdrukkelijk dat de waardering van het daar
bedoelde vermogen moet geschieden met toepassing van in het maatschappelijk
verkeer als aanvaardbaar beschouwde waarderingsmethoden. Om de mogelijke indruk
weg te nemen dat deze regel in het geval van artikel 328 lid 1 tweede zin,
dat in dezelfde lijn ligt als artikel 334aa lid 2, niet zou gelden, wordt
daarin dezelfde regel opgenomen. Een inhoudelijke verandering ten opzichte
van de huidige bepaling is dat niet. ARTIKEL III Onderdeel BArtikel 3:80 lid 2 BW somt wijzen van verkrijging van goederen onder algemene
titel op. Voor zover de in het BW geregelde vormen van overgang betreft, is
de opsomming limitatief. Fusie is enigszins cryptisch omschreven als «opvolging
in het vermogen van een rechtspersoon die heeft opgehouden te bestaan. In
onderdeel B wordt de bepaling gewijzigd. Fusie wordt thans met zoveel woorden
genoemd. Splitsing wordt toegevoegd. Onderdelen A en CDeze onderdelen geven een voorziening voor de overgang van voogdij (artikel
1:302 lid 3 BW; zie onderdeel A) en voor de overgang van testamentaire makingen
(artikel 4:946 lid 3 BW; zie onderdeel B), als de voogdijinstelling respectievelijk
de testamentair begunstigde rechtspersoon door splitsing is opgehouden te
bestaan. De regelingen stemmen overeen met wat nu al bij fusie geldt. Onderdeel DDe zesde richtlijn bepaalt dat bij splitsing de werknemers van de splitsende
vennootschap worden beschermd overeenkomstig de richtlijn overgang ondernemingen.1 Die richtlijn is, voor zover het gaat om
de regel dat bij overgang van een onderneming of ondernemingsonderdeel de
daarin werkzame werknemers mee overgaan, uitgevoerd in de artikelen 7A:1639aa
e.v. BW. Zij regelen de overgang ten gevolge van een overeenkomst. Omdat splitsing
niet als zodanig behoeft te worden gezien, voorziet onderdeel C erin dat in
artikel 1639aa splitsing uitdrukkelijk wordt toegevoegd. ARTIKEL IVHet artikel vult de procedurele regeling voor schuldeisersverzet in artikel
997 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering zo aan, dat zij ook bij
splitsingen kan worden toegepast. ARTIKEL VIndien de verkrijgende rechtspersoon een lichaam met een in aandelen verdeeld
kapitaal is in de zin van artikel 32 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer
zal deze over de verkrijging van het vermogen in het algemeen kapitaalsbelasting
verschuldigd zijn.In artikel 37, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op belastingen rechtsverkeer
is een vrijstelling opgenomen in geval van fusie en interne reorganisatie,
welke is uitgewerkt in het tweede lid van dat artikel. Door de wijze waarop
de vrijstelling voor fusies in het tweede lid is uitgewerkt, leent deze zich
inhoudelijk evenzeer voor toepassing bij splitsing van een lichaam. Om dit
mogelijk te maken wordt aan artikel 37, eerste lid, onderdeel a, van de Wet
op belastingen rechtsverkeer het woord «splitsing» toegevoegd.
De vrijstelling in geval van interne reorganisatie zal zonder aanvullende
maatregelen toepassing kunnen vinden indien deze (mede) wordt gerealiseerd
door middel van splitsing.Ook de vrijstellingen in artikel 37, eerste lid, onderdelen c en d, kunnen
toepassing vinden indien het kapitaal door middel van een splitsing in dergelijke
lichamen bijeen wordt gebracht. OverdrachtsbelastingIndien tot het vermogen dat van de splitsende rechtspersoon op een verkrijgende
rechtspersoon overgaat onroerende zaken behoren, is de verkrijgende rechtspersoon
daarover in beginsel overdrachtsbelasting verschuldigd. Het is voor de heffing
van overdrachtsbelasting niet van belang of de verkrijging onder algemene
of bijzondere titel geschiedt.Een redelijke wetsinterpretatie brengt met zich dat voor de heffing van
overdrachtsbelasting op de overgang van vermogen krachtens splitsing de vrijstelling
van de artikel 15, eerste lid, onderdeel e, van de Wet op belastingen van
rechtsverkeer toepassing kan vinden indien bij een splitsing
een gehele onderneming waarvan de onroerende zaak deel uitmaakt overgaat naar
de verkrijgende rechtspersoon. Voorts moet het bij de verkrijgende rechtspersoon
uiteraard een vennootschap, vereniging, coperatie of onderlinge waarborgmaatschappij
met een in aandelen verdeeld kapitaal betreffen.Indien de splitsende rechtspersoon een tot een concern behorende naamloze
vennootschap of besloten vennootschap is en ook de verkrijgende rechtspersoon
tot dat concern behoort, zal, indien overigens aan de voorwaarden is voldaan,
de vrijstelling van artikel 15, eerste lid, onderdeel h, van de Wet op belastingen
van rechtsverkeer van toepassing zijn. Denkbaar is bij voorbeeld dat de splitsing
onderdeel vormt van een operatie waarbij in het concern alle bedrijfsmiddelen
van gelijke aard worden overgedragen aan de verkrijgende vennootschap. ARTIKELEN VI EN VIIDe Wet toezicht verzekeringsbedrijf en de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
worden zo aangevuld, dat de regeling voor juridische fusie ook op splitsingen
van toepassing zullen zijn. ARTIKEL VIIIHet artikel voorziet erin dat de regel dat een krachtens de Wet op het
consumentenkrediet verleende vergunning tot het verstrekken van krediet vervalt,
als de rechtspersoon die de vergunning houdt, zich splitst. Een zelfde regeling
geldt al voor fusie. ARTIKELEN IX–XIIIDeze artikelen bevat de nodige wijzigingen in de Wet op het basisonderwijs
(artikel IX), de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal
onderwijs (artikel X), de Wet op het voortgezet onderwijs (artikel XI), de
Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (artikel XII) en
de Wet educatie en beroepsonderwijs (artikel XIII).In deze onderwijswetten voor het primair en voortgezet onderwijs zijn
bepalingen opgenomen voor de overdracht van de instandhouding van een school
aan een andere rechtspersoon (bestuursoverdracht). In de Wet op het hoger
onderwijs en wetenschappelijk onderzoek is voor de bijzondere hogescholen
de desbetreffende bepaling (artikel 90 van de voormalige Wet op het hoger
beroepsonderwijs) tot een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip gehandhaafd.
Voorgeschreven is dat de bestuursoverdracht geschiedt bij een notariële
akte waarin de overdragende rechtspersoon zich verbindt om tevens de rechten
ten aanzien van roerende en onroerende zaken over te dragen en de verkrijgende
rechtspersoon om het personeel in gelijke betrekkingen te benoemen dan wel
aan te stellen. Tevens wordt bepaald dat de rechtspersoon waaraan de school
of hogeschool wordt overgedragen in alle uit de wet voortvloeiende rechten
en plichten van zijn rechtsvoorganger treedt, onverminderd hetgeen voor de
overgang naar burgerlijk recht nog is vereist. In het voortgezet onderwijs
en het hoger beroepsonderwijs kan de minister ontheffing verlenen van de verplichting
om roerende en onroerende zaken over te dragen.In de artikelen IX-XIII is geregeld dat in de akte van splitsing van een
rechtspersoon die een school, een hogeschool onderscheidenlijk een bijzondere
instelling of een agrarisch innovatie- en praktijkcentrum in stand houdt,
wordt aangegeven of de voortbestaande splitsende rechtspersoon
dan wel een van de verkrijgende rechtspersonen de instelling in stand zal
houden. Indien de instandhouding van de instelling overgaat op een verkrijgende
rechtspersoon, zijn de in de eerste alinea genoemde bepalingen voor de bestuursoverdracht
van overeenkomstige toepassing. Dit betekent dat in de splitsingsakte wordt
bepaald dat de rechten en plichten ten aanzien van de roerende en onroerende
zaken van de instelling op de desbetreffende verkrijgende rechtspersoon overgaan,
dat deze rechtspersoon verplicht is het personeel in gelijke betrekkingen
te benoemen en dat hij in alle op de school betrekking hebbende rechten en
plichten van zijn rechtsvoorganger treedt. Indien de voortbestaande splitsende
rechtspersoon de instelling in stand zal houden, behouden de personeelsleden
hun betrekkingen en blijven alle rechten en plichten met betrekking tot de
instelling, inclusief die ten aanzien van de roerende en onroerende zaken,
bij deze rechtspersoon, aangezien de instandhouding van de instelling deze
zaken omvat.In de nieuwe volzin van artikel 16.11, vierde lid, van de Wet op het hoger
onderwijs en wetenschappelijk onderzoek wordt voor de overgang van een bijzondere
instelling na splitsing van een rechtspersoon een zelfde voorziening getroffen
als thans in het vierde lid is opgenomen voor de bestuursoverdracht, namelijk
aanpassing van de bijlage van de wet voor wat betreft de rechtspersoon waarvan
de hogeschool uitgaat, zonder dat dit tot wetswijziging leidt. ARTIKEL XIVIn de Kadasterwet wordt geregeld welke gegevens moeten worden opgegeven
als bij een splitsing een registergoed op een verkrijgende rechtspersoon overgaat. ARTIKEL XVDe wet kan kort na plaatsing in het Staatsblad in werking treden. De Minister van Justitie,W. Sorgdrager Overzicht van overeenkomstige bepalingen in richtlijn
en wetsvoorstel RichtlijnWetsvoorstelart. 1– art. 2  lid 1 artt. 334a leden
2 en 3, 334c lid 1, 334e lid 1 en 334x lid 2 lid 2 lid 3art.
334b lid 5  –art. 3  lid 1art. 334f lid
1 lid 2  aart. 334f lid 2 a bart. 334y a cart.
334f lid 2 j dart. 334y b eart. 334f lid 2 i fart.
334f lid 2 f gart. 334f lid 2 g hart. 334f lid 2 diart. 334cc a en b lid 3  aart. 334s lid 2 bart.
334s lid 4   art. 4art. 334h leden 1 en 3 jo art. 334m lid
2   art. 5  lid 1art. 334m leden 1 en 3 jo art 334ee
leden 1 en 2 lid 2–   art. 6art. 334ff lid
1 aart. 334h leden 1 en 3 jo art. 334m lid 2 bart.
334h leden 1–3 jo art. 334m lid 2 cart. 334ff lid 3   art.
7  lid 1art. 334g lid 1 lid 2art. 334z e en artt. 334bb
lid 2 jo 334h lid 3art. 334i lid 1   art. 8  lid
1art. 334aa leden 1 en 4 lid 2art. 334aa leden 1 en 3 jo
art. 334z lid 3–   art. 9  lid 1  aart.
334h leden 1 a, 2 en 3 jo art. 334m lid 2 bart. 334h leden 1 b,
2 en 3 jo art. 334m lid 2 cart. 334h leden 1 d, 2n en 3 jo art.
334g lid 2 en art. 334m lid 2 dart. 334h leden 2 en 3 jo art.
334m lid 2 eart. 334aa lid 6 jo artt. 334h en 334m lid 2 art.
334g lid 2 lid 2– aart. 334g lid 2 bart.
334h lid 2 lid 3   art. 10–  art. 11art. III C   art. 12  lid 1artt.
334j, 334k en 334l lid 2artt. 334k en 334l lid 3art.
334t lid 4– lid 5– lid 6–lid 7–   art. 13art. 334p   art.
14artt. 334ee lid 4 en 334n leden 1 en 2   art. 15art.
334n lid 1   art. 16  lid 1art. 334n lid 3 lid
2art. 334n lid 3   art. 17  lid 1 aartt.
334a leden 2 en 3 en 334s leden 2 en 4 bartt. 334e lid 1 en 334cccart. 334c lid 1 lid 2 aart. 334e lid 2bart. 334e lid 2 lid 3–   art. 18art.
2:9 BW   art. 19  lid 1  aart. 334u lid 1 bart.
334u lid 1 a en c cart. 334u lid 3 dart. 334u lid
4 a eart. 334u lid 6 fart. 334u lid 8 g–hart. 334u lid 7 lid 2– lid 3–  art. 20–   art. 21  lid 1artt.
334a leden 1 en 2, 334c lid 1, 334e lid 1 en 334x lid 2 lid 2art.
334b lid 5   art. 22  lid 1zie bij artt.
3–5, 7, 8 leden 1 en 2 en 9–19 lid 2art. 334f lid
2 a lid 3art. 334m lid 1 jo art. 334f lid 2 b lid 4–lid 5–   art. 23–   art.
24–   art. 25–   art. 26–  art. 27–XNoot1Tweede Kamer, zitting 1981, 16 453, nr. 5, blzz. 3 en 4, nr. 6,
blzz. 3–4, nr. 10, blzz. 2–3, nr. 11, blzz. 4–5, Handelingen,
blzz. 3227 en 3230–3231. XNoot2«Memorandum inzake de wenselijkheid van een wettelijke regeling
inzake splitsing van vennootschappen (zesde EG-richtlijn)», vastgesteld
door het NGB op 23 september 1983, De NV 61, blzz. 229 e.v. XNoot3Prof. mr M.J.G.C. Raaijmakers, «Over splitsing van vennootschappen»,
in «Jurist in bedrijf», blzz. 119 e.v.; idem, «Naar een
 wettelijke regeling van de (af-)splitsing», in «Iusta causa»,
blzz. 80 e.v.; mr R.W.Th. Norbruis, «Het failliet van de juridische
fusie als overnemingsinstrument», TVVS 1991, blz. 34. Geen voorstander
van een regeling was mr Y. Scholten, «Juridische splitsing van vennootschappen»,
in «Goed & trouw», blzz. 217 e.v., besproken door Raaijmakers
in TVVS 1987, blz. 136. Over de splitsing verder: mr L.G. Meijer, «Splitsing
van naamloze vennootschappen», TVVS 1979, blzz. 111 e.v.; prof. mr
C.W.A. Timmermans, «De zesde EEG-richtlijn inzake het vennootschapsrecht:
 splitsing van naamloze vennootschappen», TVVS 1983, blz. 92; prof.
mr W.J. Slagter, «Compendium van het ondernemingsrecht», 1985,
blz. 54.; prof. mr W.C.L. van der Grinten, «Handboek voor de naamloze
en de besloten vennootschap», 1992, nr 39; prof. mr M.J.G.C. Raaijmakers
in «Rechtspersonen» (losbladig), aant. 4.1 bij art. 309, onder
g en h. XNoot4Brief van 29 oktober 1991 aan de vaste Tweede-Kamercommissie voor Financiën. XNoot5Tweede Kamer, vergaderjaar 1991–1992, 22 338, nr. 4, blz.
5, en nr. 5, blz. 10.XNoot1Zesde richtlijn nr. 82/891/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 17 december 1982 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van
het Verdrag betreffende splitsingen van naamloze vennootschappen.XNoot1Derde richtlijn nr. 78/855/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 9 oktober 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het
Verdrag betreffende fusies van naamloze vennootschappen (PbEG L295).XNoot1Richtlijn nr. 77/187/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang
van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan (PbEG L61/26).XNoot1Mr R.W.Th Norbruis, «Het failliet van de juridische fusie als overnemingsinstrument»,
 TVVS 1991, blz. 32, en prof. mr M.J.G.C. Raaijmakers in «Rechtspersonen»
(losbladig), aant. 4 bij art. 326 menen dat tegen vaststelling van de ruilverhouding
door het bestuur geen bezwaar hoeft te bestaan, mits de vereiste accountantsverklaringen
worden afgegeven. Anders mr G. van Solinge, «Grensoverschrijdende
juridische fusie», blzz. 59 e.v..XNoot1Zie noot 8. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24702-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl