Wijziging Wet geluidhinder (verduidelijking 12-dagenregeling m.b.t. internationale racecircuits); Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST133448
 2008-2009
 
 31 998
 Wijziging van de Wet geluidhinder (verduidelijking 12-dagenregeling
met betrekking tot internationale racecircuits)
 
 
 
 
 Nr. 
 3
 MEMORIE VAN TOELICHTING
 Hoofdstuk 1. Algemeen
 Op circuits als bedoeld in bijlage I, categorie 19.2 juncto 19.1, onder
g, sub 2°, bij het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer (IVB)
is het geluidsregime van toepassing dat geldt voor grote industriële
inrichtingen. In vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State is aanvaard dat het vergunningverlenend bevoegd gezag
aan grote industriële inrichtingen kan toestaan dat op maximaal 12 dagen
per jaar activiteiten worden uitgevoerd die meer geluid veroorzaken dan de
geluidgrenzen voor de representatieve bedrijfssituatie uit de vergunning (de
zogenaamde 12-dagenregeling).
 Hoewel het organiseren van motor- en autosportevenementen als zodanig
logischerwijs tot de bedrijfsvoering van circuits behoort, is bij de internationale
circuits van Assen en Zandvoort onduidelijkheid ontstaan over wat bij die
circuits tot de uitzonderlijke bedrijfsactiviteiten moet worden gerekend. Als gevolg hiervan wordt de toepassing van de12-dagenregeling
voor grootschalige internationale motor- en autosportevenementen bemoeilijkt,
omdat bij dergelijke grootschalige evenementen geen sprake zou zijn van activiteiten
die niet de representatieve bedrijfssituatie weergeven.
 Concreet betekent dit dat op dit moment de organisatie van enkele topsportevenementen
voor de circuits in Assen en Zandvoort lastig of zelfs onmogelijk is. Hierbij
moet met name gedacht worden aan grote internationale evenementen voor auto’s
en motoren die uitzonderlijk veel geluid veroorzaken, bijvoorbeeld de A1 Grand
Prix (autosport). Weliswaar behoren dergelijke evenementen tot de bedrijfsactiviteiten
van de circuits, maar gezien hun omvang en het internationale karakter ervan
en ook gezien het feit dat dergelijke evenementen hoogstens enkele malen per
jaar plaatsvinden, zijn deze evenementen dusdanig uitzonderlijk van karakter
dat, in lijn met de 12-dagenregeling, hier de uitzondering op het gebied van
geluid van toepassing dient te zijn.
 
 Gelet op het maatschappelijke en economische belang van dergelijke evenementen
en de internationale uitstraling ervan is het kabinet van mening dat dergelijke
wedstrijden in Nederland onder dezelfde condities als elders verreden moeten
kunnen worden. Dit is in lijn met het kabinetsbeleid om de topsport in Nederland
te bevorderen. Het kabinet is van oordeel dat het nodig is dat
sport binnen Nederland goed op de kaart staat. Door het succesvol organiseren
van grootschalige sportevenementen kan Nederland laten zien dat sport leeft
in Nederland en een algemene waarde vormt onder de bevolking. Dit kan ook
zijn impact hebben op de Nederlandse economie onder andere in termen van export
en toerisme (zie ook Kamerstukken II 2007/08, 30 234, nr. 16. p.
2).
 
 Met deze wetswijziging wordt de onduidelijkheid weggenomen die is ontstaan
ten aanzien van toepassing door het bevoegd gezag van de Wet geluidhinder,
en dan specifiek de genoemde 12-dagenregeling, bij de vergunningverlening
aan internationale racecircuits in Nederland.
 Hoewel de definitiebepaling van de internationale racecircuits logischerwijs
aansluit bij de aldaar te houden grootschalige internationale wedstrijden
voor auto’s en motoren, is het niet zo dat de 12-dagenregeling uitsluitend
betrekking heeft op dergelijke wedstrijden (en de eventuele bijbehorende trainingsof
kwalificatiedagen). De 12 dagen komen in de plaats voor de «reguliere»
12-dagenregeling uit genoemde jurisprudentie en de Handreiking Industrielawaai
en vergunningverlening. Andersoortige evenementen en activiteiten waarvoor
de circuits mogelijk incidenteel ook gebruikt worden, kunnen daardoor eveneens
onder de 12-dagenregeling vallen. Dit uiteraard voor zover de betrokken vergunning
die activiteiten toelaat. Het is en blijft dan ook de verantwoordelijkheid
van het bevoegd gezag, in casu gedeputeerde staten van de provincie waarin
het desbetreffende circuit is gelegen, om in het kader van de vergunningverlening
ex artikel 8.1 van de Wet milieubeheer te bepalen of en in hoeverre in de
voorschriften bij de vergunning voor (een aantal van) deze dagen nadere geluidseisen
of andere randvoorwaarden opgenomen zullen worden. Het internationale karakter
van grootschalige auto- en motorsportevenementen kan het erg lastig maken
om daaraan geluidseisen te stellen. Voor andersoortige evenementen kan dat
anders zijn.
 Hoofdstuk 2. Effecten van het wetsvoorstel
 Met dit wetsvoorstel wordt beoogd meer duidelijkheid te creëren over
de toepassing van de Wet geluidhinder bij de vergunningverlening aan internationale
racecircuits ingevolge de Wet milieubeheer. Afhankelijk van de wijze waarop
hiermee bij de vergunningverlening wordt omgegaan, is niet uitgesloten dat
op de maximaal 12 dagen die het betreft, toename van de geluidhinder zal optreden
in vergelijking met de situatie waarin grootschalige activiteiten niet worden
toegestaan. Het is aan het bevoegd gezag om bij de vergunningverlening rekening
te houden met de specifieke lokale omstandigheden.
 Hoofdstuk 3. Lasten voor de overheid, bedrijfsleven
en burger
 Bestuurslasten
 De bestuurslasten van dit wetsvoorstel bestaan uit het eventueel verlenen
van nieuwe vergunningen voor de betrokken racecircuits. Dit wetsvoorstel voegt
daaraan geen nieuwe bestuurslasten toe.
 Bedrijfslasten en administratieve lasten
 Het wetsvoorstel brengt geen wijziging in de bestaande vergunningplicht
en ook niet in de mate waarin en wijze waarop de circuits hun vergunningaanvraag
moeten onderbouwen. Het voorstel leidt dus niet tot een toename van de bedrijfslasten
en administratieve lasten.
 Lasten voor burgers
 De wetswijziging is gericht op racecircuits en brengt derhalve geen lasten
voor burgers mee. Het voorstel is niet voorgelegd aan Actal aangezien er geen
gevolgen zijn voor de administratieve lasten voor burgers en bedrijven.
 Hoofdstuk 4. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
 Handhaafbaarheid
 De wetswijziging heeft een relatie met de vergunningverlening ingevolge
de Wet milieubeheer. Het wetsvoorstel verandert echter niets in de vergunningplicht,
maar beoogt meer duidelijkheid te creëren over de toepassing van de Wet
geluidhinder daarbij. Het wetsvoorstel heeft daardoor geen invloed op de handhaafbaarheid
van die vergunning. Hoogstens zal van een klein positief effect sprake zijn
doordat meer duidelijkheid ontstaat over het punt van toepassing van de Wet
geluidhinder.
 Uitvoerbaarheid
 Dit wetsvoorstel verduidelijkt de reikwijdte van de Wet geluidhinder in
relatie tot vergunningverlening ingevolge de Wet milieubeheer voor internationale
racecircuits. Het vergemakkelijkt daarmee de toepassing en uitvoering van
de vergunningplicht ingevolge de Wet milieubeheer.
 Gevolgen voor de belasting van de rechterlijke macht
 De toepassing van de Wet geluidhinder en toepassing en handhaving in het
kader van de Wet milieubeheer kan resulteren in bestuursrechtelijke geschillen
over vergunningen en handhavingsbesluiten. Deze wetswijziging brengt daarin
geen verandering.
 II ARTIKELSGEWIJS
 Artikel I, onderdeel A
 In dit artikel is de definitie van internationale racecircuits opgenomen.
Omdat er in Nederland slechts twee internationale circuits voor motor- en
autoraces bestaan, te weten TT-Circuit Assen en Circuit Park Zandvoort, zijn
deze beide circuits expliciet genoemd in deze definitie. Aan deze circuits
is in het verleden door respectievelijk de Koninklijke Nederlandse Motorrijders
Vereniging en de KNAC Nationale Autosport Federatie de A-status voor internationale
wedstrijden toegekend, welke status is bevestigd door de toenmalige staatssecretaris
van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur in het kader van het topsportbeleid,
waar een en ander ook nu nog mee overeenstemt. Bovendien voldoen beide circuits
aan de eisen die de respectievelijke internationale sportbonden stellen om
de voor internationale races benodigde licenties te verkrijgen.
 Om niet op voorhand uit te sluiten dat op termijn ook een ander circuit
een vergelijkbare internationale status verwerft, al dan niet als rechtsopvolger
van één van genoemde circuits, is naast deze twee concrete circuits
de mogelijkheid opgenomen om zonodig via een ministeriële regeling een
ander circuit ook onder de reikwijdte van dit wetsvoorstel te brengen.
 Artikel I, onderdeel B
 Ingevolge artikel 1 van de Wet geluidhinder en Bijlage I, categorie 19.2
juncto 19.1, onder g, sub 2°, bij het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer (IVB) is voor de internationale racecircuits het geluidsregime
van toepassing dat geldt voor grote industriële inrichtingen, oftewel
gezoneerde industrieterreinen (zie ook de definitie van «industrieterrein»
in artikel 1 van de Wet geluidhinder).
 Om die reden is deze wetswijziging ondergebracht in het bestaande artikel
1b van de Wet geluidhinder, dat reeds een uitzondering bevat voor de bepaling
van de geluidsbelasting vanwege een gezoneerd industrieterrein, namelijk voor
windturbines. Als windturbines op een gezoneerd industrieterrein staan of
worden geplaatst, blijft het geluid daarvan buiten beschouwing bij de toetsing
van de geluidsbelasting vanwege dat gezoneerde industrieterrein aan de 50
dB(A)-waarde op de zonegrens en aan de eventueel geldende ten hoogste toelaatbare
waarden voor de geluidsbelasting op omliggende geluidsgevoelige bebouwing.
 Ook de internationale racecircuits worden onder deze regeling gebracht,
met dien verstande dat – anders dan bij de windturbines – uiteraard
niet alle geluid afkomstig van de racecircuits buiten beschouwing blijft,
maar uitsluitend het geluid dat wordt geproduceerd gedurende ten hoogste 12
dagen per kalenderjaar. Het geluid dat op die dagen wordt geproduceerd, hoeft
niet te worden betrokken bij de bepaling van de totale geluidsbelasting van
het circuit in kwestie en de toetsing daarvan aan de zonegrens en aan de geldende
ten hoogste toelaatbare waarden voor de geluidsbelasting.
 De zinsnede «ten hoogste» impliceert dat het hier om een bevoegdheid
gaat. Het bevoegd gezag, in casu gedeputeerde staten, bepaalt bij de vergunningverlening
of alle 12 dagen daadwerkelijk gebruikt mogen worden en of daarbij al dan
niet de naar hun oordeel noodzakelijke geluidseisen moeten worden gesteld.
Omdat de eerder aan de circuits afgegeven milieuvergunningen tot stand zijn
gekomen onder de werking van het juridisch regime zoals dat gold voorafgaand
aan deze wetswijziging, zal naar alle waarschijnlijkheid aanpassing van de
vergunning noodzakelijk zijn om deze wetswijziging optimaal in de praktijk
te kunnen toepassen.
 De betreffende 12 dagen treden in plaats van de 12 dagen die ingevolge
de Handreiking Industrielawaai en de jurisprudentie aan de overige industriële
inrichtingen worden verleend. Het is mitsdien uitdrukkelijk niet de bedoeling
om naast deze maximaal 12 dagen nog andere dagen te vergunnen waarop ontheffing
kan worden verleend van de geluidsregels.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. M. Cramer
 
 
 
 
 Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State 21 februari 2007, zaaknummer
200600350/1 (Zandvoort);
 Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State 4 juni 2008, zaaknummer
200705399/1 (Assen).