Internationaal Natuur- en Milieubeleid; Brief staatssecretaris over het biobrandstoffenbeleid vanaf 2006
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25946, nr. 13

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

25946 nr. 13

15-03-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamContextEU ontwikkelingenGesprekken stakeholdersKyoto-doelenRegelgeving in twee fasesRegelgeving eerste fase (2007)Macro-verplichtingUitsluiten niet-duurzame biobrandstoffenSanctie (Buy-out)Verhoging verplicht aandeel biobrandstoffenRegelgeving tweede faseDuurzaamheidCertificaatMotie Vroonhoven-KokInnovatiespoorConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25946Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 946Internationaal Natuur- en Milieubeleidnr. 13BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 maart 2006In het door de Tweede Kamer aangenomen Belastingplan 2006 heeft het kabinet
voorstellen gedaan voor het biobrandstoffenbeleid vanaf 2006. Het aangekondigde
beleid gaat uit van twee sporen, te weten een generiek spoor en een innovatief
spoor. In het generieke spoor wordt zorg gedragen voor de marktbrede inzet
van (de huidige generatie) biobrandstoffen, die geschikt zijn voor al het
wegverkeer. In 2007 zal dit gebeuren door leveranciers van benzine en diesel
voor het wegverkeer te verplichten 2% van hun afzet in Nederland in
te vullen met biobrandstoffen. Eerder is niet mogelijk, omdat de benodigde
wet- en regelgeving niet eerder dan 1 januari 2007 gereed kan zijn. Om
al in 2006 een start te maken wordt het bijmengen van 2% biobrandstoffen
bij fossiele brandstoffen tot die tijd fiscaal gestimuleerd. In het innovatieve
spoor wordt de ontwikkeling en de marktintroductie van innovatieve biobrandstoffen
gestimuleerd.In deze brief schets ik, mede namens de Minister van Economische Zaken,
de invulling van de verplichtstelling in 2007 en hoe ik de verplichtstelling
voor de jaren daarna verder wil gaan vormgeven. Daarnaast ga ik kort in op
de stand van zaken van de uitwerking van het innovatieve spoor. Tevens geef
ik in deze brief een reactie op de motie van de leden Vroonhoven-Kok en Bakker,
kamerstukken II 2005–2006, 30 306, nr. 62, die tijdens de behandeling
van het Belastingplan 2006 is aangenomen.ContextDe richtlijn biobrandstoffen1 kent indicatieve
streefwaarden die nationaal moeten worden vastgesteld. Nederland heeft hier
invulling aan gegeven door aan de Europese Commissie te communiceren dat vanaf 2006
voor Nederland een (streef)percentage geldt van 2%. Voor 2010 wil ik
aansluiten bij de streefwaarde van 5,75%2,
zoals die is vastgelegd in de richtlijn. In de tussenliggende jaren, zal ik
het verplichte percentage jaarlijks verhogen om een soepele overgang richting
2010 te waarborgen.Het kabinet kiest ervoor de doelstelling vanaf 2007 te bereiken middels
een verplichtstelling. Daarnaast wil Nederland meer geavanceerde biobrandstoffen
stimuleren om de CO2-reductie in de keten te vergroten, de kosten
te verlagen en afwenteling op andere milieuthema’s te voorkomen. Een
vorm van certificering van biobrandstoffen met duurzaamheidsinformatie is
hierbij noodzakelijk. Ook in Europa wordt door steeds meer lidstaten gekozen
voor een verplichtstelling en beginnen duurzaamheidaspecten in het beleid
aan belang te winnen.EU ontwikkelingenRecent heeft de Europese Commissie de communicatie «An EU Strategy
for Biofuels» uitgebracht waarin de Commissie aangeeft in 2007 de EU
Biobrandstoffen richtlijn te willen herzien. De Commissie geeft in deze strategie
aan dat ze studeert op nationale doelstellingen voor een marktaandeel van
biobrandstoffen door middel van verplichtingen die alleen kunnen worden ingevuld
met biobrandstoffen die aan minimum duurzaamheidvoorwaarden voldoen. Daarnaast
moedigt de Commissie lidstaten, via deze strategie, aan om in de verplichtingen
tweede-generatie biobrandstoffen een voorkeursbehandeling te geven. Nederland
steunt deze ontwikkeling; ik ga hier in deze brief verder op in.Binnen de EU wordt in meer landen een verplichting voor biobrandstoffen
ingevoerd. In Oostenrijk is sinds 1 oktober 2005 een verplichting van
kracht. Het verplichte aandeel biobrandstoffen groeit daar van 2,5%
via 4,3% eind 2007 tot 5,75% per 1 oktober 2008. De verplichting
is op energiebasis. Duitsland en Tsjechië overwegen het invoeren van
een verplichting per 1 januari 2007. Frankrijk heeft de ambitie 5,75%
in 2008 en 7% in 2010 te verplichten. Slovenië heeft voor 2006
een verplichting ingevoerd van 1,2% op volumebasis. In de komende jaren
wordt deze verplichting stapsgewijs opgevoerd tot 5% in 2010. Ook Litouwen
heeft begin 2006 een aandeel biobrandstoffen verplicht gesteld. Het Verenigd
Koninkrijk beslist binnenkort om per april 2008 een verplichting in te voeren
die stapsgewijs zal worden verhoogd tot 5% op volumebasis in 2010.
Het Verenigd Koninkrijk gaat daarnaast leveranciers verplichten om te rapporteren
over de CO2-uitstoot in de keten van de ingezette biobrandstoffen.
In Frankrijk wordt gewerkt met een soort duurzaamheidsverklaring voor de teelt.
In Zweden is aangekondigd dat een verplichting en certificering zal worden
ingevoerd en dat meer zal worden geïnvesteerd in de ontwikkeling van
meer geavanceerde biobrandstoffen.Gesprekken stakeholdersIn januari en februari hebben gesprekken plaats gevonden met stakeholders
over de vormgeving van het toekomstige biobrandstoffenbeleid. Gesproken is
met oliemaatschappijen, biobrandstofproducenten, het Platform Duurzame Mobiliteit,
en Stichting Natuur en Milieu. De opvattingen van deze stakeholders, zoals
wensen aangaande flexibiliteit en duurzaamheid, heb ik meegenomen in mijn
afwegingen over het te voeren biobrandstoffenbeleid voor de korte en de langere
termijn.Kyoto-doelenDoor het gebruik van biobrandstoffen kan de sector verkeer een belangrijke
bijdrage leveren aan het behalen van de Kyoto-doelstellingen. Om op de langere
termijn binnen de sector forse CO2-reducties te bereiken zullen
alternatieve, klimaatneutrale brandstoffen (zoals biobrandstoffen) nodig zijn.
Andere maatregelen zijn wellicht voor de korte termijn kosteneffectiever maar
deze hebben een beperktere CO2-reductie. Ook is bekend dat maatregelen
voor het terugdringen van broeikasgasemissies in andere sectoren
soms goedkoper zijn. Het is echter belangrijk dat ook de sector verkeer haar
bijdrage levert en nu de transitie naar verduurzaming in gang zet.De inzet van 5,75% biobrandstoffen in 2010 zal leiden tot een additionele
reductie van broeikasgassen van circa 1,4 Mton boven op de verwachte reductie
van circa 0,7 Mton bij 2% biobrandstoffen. Dit zal leiden tot een meerprijs
van enkele centen per liter brandstof (afhankelijk van de mate van doorberekening,
de geldende olieprijzen en de prijzen voor biobrandstof zal dit resulteren
in circa €230 miljoen meerkosten ten opzichte van huidig beleid).Om op de langere termijn CO2-emissiereducties in de verkeerssector
te bereiken heb ik ook andere aandachtsgebieden voor ogen:• Schone en meer klimaatneutrale brandstoffen (waterstof, naast biobrandstoffen)• Schone en efficiënte voertuigen (hybride elektrische aandrijving,
brandstofcellen, gewichtsbesparing)• Efficiënter gebruik van voertuigen (verkeersdoorstroming,
intelligente verkeerssystemen).Regelgeving in twee fasesUit het voorgaande blijkt dat Nederland niet alleen staat in de keuze
voor een verplichtstelling van de biobrandstoffen en de inzet op meer innovatie,
duurzaamheid en certificering van biobrandstoffen. Omdat de benzine- en dieselmarkt
voor het wegverkeer in sterke mate een internationale markt is, ligt het voor
de hand het Nederlandse beleid zo veel mogelijk in samenhang met het beleid
van andere, gelijkgestemde lidstaten en de Europese Commissie te ontwikkelen.
Dit kan leiden tot onder meer aanscherping van de streefwaarden; naar verwachting
zal dat de komende maanden helder worden. Om in Nederland de verplichting
per 1 januari 2007 te laten ingaan (dit is noodzakelijk vanwege de beëindiging
van fiscale stimulering van bijgemengde biobrandstoffen per 31 december
2006) moet de concept regelgeving voor de verplichtstelling al in maart 2006
afgerond worden. Het ligt daarom voor de hand de regelgeving in 2 fasen op
te leveren,1. Fase 1: Implementatie minimale vereisten EU-richtlijn  De eerste fase betreft een recht toe recht aan verplichtstelling
in een AMvB op basis van een strikte implementatie van de richtlijn biobrandstoffen.
Dit houdt in dat de AMvB nog niet ingaat op het Kabinetsvoornemen te gaan
sturen op de verdere ontwikkeling van 2e generatie biobrandstoffen. Wel wordt
de mogelijkheid gecreëerd om in een later stadium duurzaamheidseisen
te stellen. Voor de eerste fase zal het aantonen van het voldoen aan de verplichting
gebaseerd worden op bestaande administratie vereisten.2. Fase 2: Invulling innovatie, duurzaamheid en certificering  In de tweede fase regelgeving die circa 6 tot 12 maanden na de
eerste fase wordt opgeleverd wordt het Nederlandse beleid ten aanzien van
de sturing op innovatie, duurzaamheid en certificering ingevuld, waarbij zo
goed mogelijk wordt aangesloten bij de internationale ontwikkelingen.Regelgeving eerste fase (2007)Zoals gezegd zal de eerste fase van de verplichting gebaseerd zijn op
een strikte implementatie van de richtlijn. Concreet zal in de regelgeving
worden vastgelegd dat iedere in Nederland gevestigde vergunninghouder van een accijnsgoederenplaats (hierna: de leverancier) er voor zorg
draagt dat per kalenderjaar ten minste 2% (op energiebasis) van de
door hem op de Nederlandse markt gebrachte benzine en diesel uit biobrandstof
bestaat. De verplichting heeft betrekking op zowel benzine als diesel.Voor beide brandstoffen moet dus afzonderlijk aan de verplichting worden
voldaan. Op die manier wordt gegarandeerd dat in beide deelmarkten een ontwikkeling
in biobrandstoffen wordt ingezet. Leveranciers moeten door middel van hun
administratie aantonen dat ze aan de verplichting voldoen. Hierbij zal dezelfde
administratie-systematiek worden gebruikt, die dit jaar, wordt toegepast voor
de fiscale stimulering. Iedere leverancier rapporteert jaarlijks vóór
1 april aan de overheid over de gedurende het voorgaande jaar geleverde
hoeveelheden en soort biobrandstoffen en de totale geleverde hoeveelheden
benzine en dieselMacro-verplichtingLeveranciers van motorbrandstoffen zijn verplicht er zorg voor te dragen
dat op macroniveau per jaar 2% van zowel benzine als diesel wordt vervangen
door biobrandstoffen. Dit houdt onder andere in dat het percentage binnen
het kalenderjaar en over regio’s kan fluctueren. Teneinde de flexibiliteit
verder te vergroten wordt toegestaan dat oliemaatschappijen op basis van een
wederzijdse verklaring tekorten c.q. overschotten om aan de verplichting te
voldoen kunnen verhandelen. Die verklaring moet gekoppeld zijn aan de jaarlijkse
rapportages. Met de geboden flexibiliteit wordt gegarandeerd dat zowel op
de benzinemarkt als op de dieselmarkt 2% biobrandstoffen op de markt
komt, zonder dat iedere oliemaatschappij zelf fysieke investeringen hoeft
te doen in beide markten.Ter invulling van de verplichting kunnen ook brandstoffen met hoge percentages
biobrandstoffen, zoals pure plantaardige oliën (PPO) en E-85 (85%
ethanol) worden ingezet.Door de verplichting op macroniveau op te leggen heeft de markt meer flexibiliteit
en kan daardoor de verplichting efficiënter invullen.Ik heb het voornemen in de regelgeving een tekstpassage op te nemen met
de strekking dat, indien de inzet van biogas door belanghebbende kan worden
aangetoond, deze wel mag meetellen voor de invulling van de verplichting.Uitsluiten niet-duurzame biobrandstoffenIn principe zullen de biobrandstoffen die reeds nu een fiscale tegemoetkoming
krijgen vallen onder de verplichting. Als biobrandstoffen echter niet voldoen
aan minimale duurzaamheidseisen, bijvoorbeeld biobrandstoffen die leiden tot
grootscheepse ontbossing, dan wil ik deze kunnen uitsluiten om te laten meetellen
voor het voldoen aan de verplichting. Bij het aanwijzen van deze uit te sluiten
biobrandstoffen zal ik nauw aansluiten bij de duurzaamheideisen die het ministerie
van EZ mogelijk gaat stellen om biomassa in aanmerking te laten komen voor
MEP-subsidie.Sanctie (Buy-out)Indien leveranciers niet voldoen aan de verplichtstelling zal hier een
financiële sanctie tegenover staan. Daarnaast overweegt het Kabinet om
een buy-out systeem te introduceren. Dit systeem zorgt er evenzeer voor dat
er een stimulans bestaat om aan de verplichting te voldoen. Bovendien heeft
de sanctie een ventiel-functie. Als de beschikbaarheid en mede daardoor de
prijzen van biobrandstoffen een grote belemmering gaan vormen om tegen redelijke
kosten aan de verplichting te kunnen voldoen, dan zou er ook voor gekozen
kunnen worden om een «buy-out» prijs te betalen. Hiermee
wordt voorkomen dat, bijvoorbeeld door een tijdelijke schaarste aan biobrandstoffen,
de brandstofprijzen te veel worden verhoogd.Verhoging verplicht aandeel biobrandstoffenIk wil zoveel mogelijk aansluiten bij de indicatieve percentages, zoals
die zijn genoemd in de Richtlijn. Voor 2010 geldt een inspanningsverplichting
van 5,75%. Dit cijfer wil ik overnemen. Voor de jaren daarna blijft
dit aandeel minimaal gehandhaafd. Bij de verhoging van het percentage wil
ik tevens overwegen in hoeverre dit voor een steeds groter deel ingevuld kan
worden met meer geavanceerde biobrandstoffen. Dat kan innovaties van voorlopers
belonen en een grotere CO2-reductie realiseren. De wijze waarop
ik binnen de verplichtstelling wil sturen op meer geavanceerde biobrandstoffen
wil ik regelen in de tweede fase van de regelgeving.Regelgeving tweede faseDuurzaamheidMet de AMvB die per 1 januari 2007 in werking gaat, wordt een belangrijke
eerste stap gezet. De biobrandstoffen kunnen nog verder ontwikkeld worden.
Binnen enkele jaren zijn biobrandstoffen te produceren die in de keten een
substantieel betere CO2-prestatie kennen en op termijn significant
lagere kosten kunnen hebben. De kosteneffectiviteit van het biobrandstoffenbeleid
kan dus sterk gaan verbeteren. Het beleid van het kabinet is er op gericht
deze meer innovatieve biobrandstoffen, die vaak gebaseerd zijn op reststromen
of houtachtige gewassen, daarom zo snel mogelijk op de markt te krijgen. Dit
wordt in eerste instantie gestimuleerd via het innovatie spoor. Na de marktintroductiefase
is het van belang dat ook in het reguliere spoor een duidelijk marktperspectief
wordt geboden voor de meer geavanceerde biobrandstoffen. Ik heb daarom het
voornemen om biobrandstoffen met een goede CO2-prestatie over de
keten te belonen in het verplichtingensysteem. Dit kan door meer geavanceerde
biobrandstoffen zwaarder mee te laten wegen in de invulling van de verplichting,
of door voor een deel van de verplichting te eisen dat deze wordt ingevuld
met meer geavanceerde biobrandstoffen. Momenteel onderzoek ik de beste vormgeving
en het moment dat deze nieuwe vormgeving van kracht zou kunnen worden. Hierbij
zijn de internationale ontwikkelingen van belang.Aanvullende duurzaamheidseisen op bijvoorbeeld het gebied van biodiversiteit
en kinderarbeid, acht ik ook van groot belang. Ik realiseer mij echter dat
dergelijke eisen, als Nederland die zelfstandig zou opleggen, op gespannen
voet kunnen staan met het WTO-kader. Ik zal er daarom binnen Europa op aandringen
dat de Europese Commissie zich hiervoor voortvarend gaat inzetten, en verwelkom
initiatieven van de markt in die richting.CertificaatOm te kunnen sturen op duurzaamheidseisen is het noodzakelijk dat transparante
informatie over de duurzaamheidskenmerken van biobrandstoffen beschikbaar
is. Ik heb daarom het voornemen om een informatiesysteem met certificaten
op te zetten. Het certificaat dient informatie te verschaffen over onder andere
de CO2-uitstoot die tot dat moment in de keten is ontstaan. Internationale
ontwikkelingen vanuit de Europese Commissie en andere lidstaten zijn hierbij
van belang. Zo wordt in het Verenigd Koninkrijk momenteel een methodiek om
de CO2-uitstoot te berekenen uitgewerkt. Nederland zal zoveel als
mogelijk aansturen op internationale overeenstemming op dit terrein
en actief bijdragen aan de discussie.De certificaten kunnen ook een rol gaan spelen in het aantonen dat aan
de verplichting wordt voldaan. Leveranciers van benzine en diesel voor het
wegverkeer zullen jaarlijks certificaten dienen te overleggen voor het aandeel
verplichte biobrandstoffen. Naar analogie van de groene stroom certificaten
kunnen de certificaten vanaf de uitgifte, los van de fysieke stromen, verhandeld
worden. De controle op basis van certificaten komt dan in de plaats van de
administratieve verplichtingen, die in de regelgeving voor de eerste fase
worden opgelegd. Dit vermindert de administratieve lasten en vergroot de flexibiliteit
voor marktpartijen zonder dat de milieudoelstellingen in gevaar komen. Ingeval
van import en export dienen wel met andere landen afspraken gemaakt te worden,
zodat voorkomen wordt dat dezelfde biobrandstoffen zowel in Nederland als
in het buitenland meegeteld worden.Motie Vroonhoven-KokIn motie nr. 62 stelt de Tweede Kamer dat naar haar mening de verplichte
bijmenging van biobrandstoffen per 1 januari 2007 inhoudt dat vanaf die
datum nog slechts benzine en diesel met bijmenging beschikbaar zou moeten
zijn. Voorts wordt in die motie de regering verzocht deze verplichting tot
bijmenging conform de Europese ambities op te laten lopen tot 5,75%
in 2010.Een verplichte bijmenging is als idee aantrekkelijk, omdat dit de meeste
duidelijkheid lijkt te geven aan alle partijen. Toch kleven hier een drietal
bezwaren aan. In de eerste plaats bepaalt communautaire wetgeving op het gebied
van de brandstofkwaliteitseisen dat brandstoffen die aan de in de wetgeving
opgenomen eisen voldoen, moeten worden toegelaten op de markt van de lidstaten.
Dit houdt in dat nu geen aanvullende eisen aan die brandstoffen kunnen worden
gesteld, zoals bijvoorbeeld het toevoegen van biobrandstoffen. Ten tweede
is de controle van fysieke stromen op het percentage bijgemengde biobrandstoffen
kostbaar en onnauwkeurig. Tenslotte is verplichte bijmenging niet de meest
kosteneffectieve wijze om het milieudoel te halen. Door oliemaatschappijen
daarentegen te verplichten dat in een kalenderjaar zowel voor diesel als voor
benzine 2% van de geleverde brandstoffen uit biobrandstoffen moet bestaan,
wordt aan oliemaatschappijen meer flexibiliteit gegeven bij de invulling van
de verplichting, terwijl wel is gegarandeerd dat zowel op de benzine- als
op de dieselmarkt biobrandstoffen worden toegepast. Hetzelfde milieudoel kan
dan tegen lagere kosten bereikt worden. Gezien het bovenstaande is een meer
flexibele vormgeving van de verplichting te verkiezen.Ik zie het verzoek van de Tweede Kamer om de verplichting tot «bijmenging»
conform de Europese ambities op te laten lopen tot 5,75% in 2010, als
ondersteuning van de ambities in mijn beleid en voer dit dan ook, zoals beschreven,
graag uit.InnovatiespoorNaast het generieke spoor wordt een innovatiespoor uitgewerkt. In dit
spoor worden projecten, die gericht zijn op met name de productie van tweede
generatie biobrandstoffen, ondersteund met subsidie. Ook biobrandstoffen die
niet direct van de 2e generatie zijn, maar waarmee een stap in de richting
van de 2e generatie kan worden gezet, worden ondersteund. Voor het innovatiespoor
is een bedrag van € 60 miljoen voor de periode 2006
t/m 2010 gereserveerd in het kader van het Duurzaamheidspakket 2005 (zgn. «Borssele»-gelden).Om te kunnen bepalen of projecten in aanmerking komen voor subsidie is
een aantal criteria opgesteld. In volgorde van de mate van belangrijkheid
zijn dit:1. Verbeterde broeikasgasbalans over de keten en minder landgebruik;2. Marktpotentieel en slaagkans, met in achtneming van de «leercurve»;3. Subsidie-effectiviteit;4. Positieve overige milieueffecten.Deze criteria zijn er op gericht om projecten te selecteren die een zo
groot mogelijke CO2-reductie hebben en die een goede kans hebben
om na beëindiging van de subsidie zelfstandig op de markt te kunnen overleven
(in het generieke spoor – de verplichtstelling). Hierbij zullen de best
scorende projecten voorrang krijgen op andere projecten.Omdat voor ondersteuning van nieuwe distributie- en tankinfrastructuur
andere steunregelingen bestaan (zoals EOS demo regeling, Unieke Kansen Regeling,
VAMIL/MIA) wordt dit in het innovatieve spoor niet ondersteund.Onder de gestelde criteria kunnen ook PPO en E-85 in aanmerking komen
voor de innovatie subsidieregeling mits zich innovatieve ontwikkelingen aandienen.
Naar de huidige inzichten zijn voor beide biobrandstoffen echter weinig of
geen innovatieve ontwikkelingen te verwachten. E-85 is wel veelbelovend als
bijna-klimaatneutrale brandstof omdat E85 ook gebaseerd kan zijn op een 2e
generatie bio-ethanol; te overwegen valt het gebruik van deze brandstof op
andere wijze te bevorderen.De komende maanden zal op basis van bovengenoemde criteria een subsidieregeling
worden opgesteld die naar verwachting in de tweede helft van dit jaar in werking
kan treden. Bij de verdere uitwerking zal ook worden vastgesteld in welke
vorm de steun gegeven zal worden (investeringssteun en/of exploitatiesteun)
en wat de maximale subsidiebedragen zijn.ConclusieDe hier verwoorde beleidsplannen zullen de komende tijd uitgewerkt gaan
worden. De concept-regelgeving voor de eerste fase zal eind maart gereed zijn.
Tegelijkertijd zal regelgeving worden voorbereid voor de tweede fase. Met
deze aanpak scheppen we de noodzakelijke randvoorwaarden om een ambitieus,
maar verantwoord, biobrandstofbeleid in Nederland te voeren.De markt pakt dit goed op. In Nederland worden al veel initiatieven genomen
om betere biobrandstoffen te gaan produceren. Met deze brief hoop ik extra
duidelijkheid te hebben geschapen, waardoor nog meer investeringszekerheid
ontstaat. Met dit beleid, gericht op innovatie en verhoging van het CO2-rendement, slaat Nederland een toekomstgerichte weg in. Hiermee worden
voor de Nederlandse economie kansen geschapen, wordt een bijdrage geleverd
aan het ombuigen van de groeiende CO2-uitstoot in het verkeer en
worden we minder afhankelijk van olieproducerende landen.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A van GeelXNoot1Richtlijn 2003/30/EG van het Europese Parlement en de Raad van 8 mei
2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare
brandstoffen in het vervoer (PbeG L 123).XNoot2Bij de keuze voor een percentage van 5,75% wordt er vanuit gegaan
dat de richtlijn die de brandstofkwaliteit specificeert dusdanig wordt aangepast
dat het behalen van 5,75% mogelijk wordt, zonder dat dit nadelige effecten
zal hebben op milieu en veiligheid. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25946-13.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl