Vaststelling van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2001; Brief minister over de mogelijkheden om permanente bewoning van recreatieverblijven aan te pakken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-XI, nr. 47

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-XI nr. 47

15-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. PERMANENTE BEWONING VAN RECREATIEVERBLIJVENInzet van bestaand instrumentariumEen adequaat en actueel bestemmingsplanRegulering via bouwvergunningplichtInzet van nieuw instrumentariumRecreatiewoningen onder de werking van de Wet op de openlucht-recreatie
(WOR)Strafrechtelijke aanpak via de Wet op de economische delictenVereenvoudigen van de bewijslastFiscale behandeling niet-permanent bewoonde woningenInschrijving in de GBAOverige opmerkingenTEKST UIT DE NOTA WONEN OVER RECREATIEWONINGENOVERLEG MET DE VNGPROBLEMATIEK VAN DE LANGKAMPEERDERS IN SAMENHANG MET DE
WIJZIGING VAN CAMPINGS IN RECREATIEPARKENPROBLEMATIEK VAN HET RECREATIEF GEBRUIK VAN WONINGEN UIT
DE EERSTE WONINGVOORRAADOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 2001nr. 47BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 januari 2001In deze brief ga ik, mede namens de staatssecretaris van LNV, in op de
mogelijkheden om permanente bewoning van recreatieverblijven aan te pakken.
In de motie van Van Gent en Biesheuvel (26 800 XI, nr. 21) van 30 november
1999 constateert de Kamer dat in strijd met het ruimtelijk beleid steeds meer
recreatieverblijven worden gebruikt voor permanente bewoning en dat dit het
karakter van recreatieterreinen aantast. De regering wordt verzocht een voorstel
te doen ter uitbreiding van het handhavingsinstrumentarium.Gezien de publiciteit die na het verschijnen van de Nota Wonen is ontstaan
rond het onderwerp «permanente bewoning van recreatieverblijven»,
zal ik ook daar in deze brief bij stil staan.Tevens zal ingegaan worden op de problemen van de langkampeerders in samenhang
met de wijziging van de bestemming van campings in recreatieparken. Hiertoe
hebben de vaste Tweede Kamercommissies van VROM en LNV op 15 maart 2000 verzocht
(2000/14/VROM).Ten derde zal ingegaan worden op de problematiek van het recreatief gebruik
van woningen uit de reguliere woningvoorraad. Tijdens de behandeling van de
VROM-begroting op 21 maart 2000 is hier door de Eerste Kamer om gevraagd.Op 13 oktober jl. ontving u reeds het onderzoeksrapport «Permanente
bewoning van recreatieverblijven en het recreatief gebruik van woningen met
een woonbestemming» van SGBO. Ik ga op de resultaten van dit onderzoek
in deze brief niet verder in. De onderzoeksgegevens hebben gefungeerd als
basis voor de in deze brief opgenomen beleidsstandpunten. 1. PERMANENTE BEWONING VAN RECREATIEVERBLIJVENBij het tegengaan van permanente bewoning van recreatieverblijven biedt
de gecombineerde inzet van bestaande en nieuwe instrumenten de meeste kans
deze complexe problematiek een halt toe te roepen. Ik ben van mening dat dit
bovendien vergezeld dient te gaan van een actief en consequent handhavingsbeleid
van gemeenten.Inzet van bestaand instrumentariumEr bestaat een diversiteit aan instrumenten, waar gemeenten op dit ogenblik
al gebruik van kunnen maken bij de bestrijding van permanente bewoning van
recreatieverblijven. Het bestemmingsplan is het basisinstrument.Verder kan een aantal flankerende instrumenten onderscheiden worden, zoals
de bouwvergunning, de aanschrijving woningwet, de woonvergunning woningwet,
het nachtregister, privaatrechtelijke overeenkomsten, overleg met recreatieondernemers,
het convenant met recreatieondernemers, gemeentelijke belastingen en de Wet
op de openluchtrecreatie (uitsluitend met betrekking tot kampeermiddelen).
In de VNG-publicatie «Wonen of recreëren» uit 1997 wordt
een overzicht gegeven van alle bestaande instrumenten. De effectiviteit en
de mate waarin deze instrumenten kunnen worden ingezet verschillen van geval
tot geval.Handhaving kan geschieden via de bestuursrechtelijke weg middels het uitoefenen
van bestuursdwang of het opleggen van een dwangsom. Ook de strafrechtelijke
weg is een optie: de Wet op de Ruimtelijke Ordening biedt de mogelijkheid
om overtreding van voorschriften, die deel uitmaken van een bestemmingsplan,
als strafbaar feit aan te duiden. In vrijwel alle moderne bestemmingsplannen
wordt van deze strafbaarstelling gebruik gemaakt. De mogelijkheden voor privaatrechtelijke
handhaving zijn beperkt.Uit de praktijk blijkt dat gemeenten de bestaande mogelijkheden niet overal
volledig benutten. In voorkomende gevallen voert mijn Inspectie van de Ruimtelijke
Ordening al overleg met gemeenten en provincies over de mogelijkheden om de
bestaande instrumenten beter in te zetten. Ik zal gemeenten ook in de toekomst
via mijn Inspectie blijven aansporen beter gebruik te maken van alle bestaande
instrumenten teneinde de problematiek van het permanent bewonen van recreatieverblijven
terug te dringen. In het bijzonder zal ik aandacht vragen voor een adequaat
en actueel bestemmingsplan en voor de mogelijkheden om te reguleren via de
bouwvergunningplicht. Deze twee bestaande instrumenten zijn in het bijzonder
kansrijk bij de bestrijding van permanente bewoning, omdat een betere benutting
mogelijk is.Een adequaat en actueel bestemmingsplanHet bestemmingsplan vervult een centrale rol bij het bepalen van de bouwen
gebruiksmogelijkheden van recreatiewoningen. Uit de praktijk blijkt dat lang
niet alle bestemmingsplannen voor recreatieterreinen adequaat en actueel zijn.
Er wordt mijns inziens nog te weinig gebruik gemaakt van bijvoorbeeld de mogelijkheid
om de bebouwingsoppervlakte en inhoud van recreatiewoningen strikt te reguleren
en daarmee de aantrekkelijkheid van deze woningen voor permanente bewoning
te beïnvloeden. Daar zal ik de gemeenten via mijn Inspectie op de Ruimtelijke
Ordening op wijzen. Uit recente jurisprudentie kan worden afgeleid dat een bestemmingsplan
ook regels mag bevatten die een bedrijfsmatige exploitatie van een recreatieterrein
verplicht stellen. Dit betekent dat als een bestemmingsplan een dergelijke
regel bevat, recreatieterreinen zonder bedrijfsmatige exploitatie (en het
is juist hier dat permanente bewoning relatief vaak voorkomt) in strijd moeten
worden geacht met het bestemmingsplan. Vooral ten aanzien van nieuw te ontwikkelen
terreinen verwacht ik veel van dit instrument. Maar ook ter regulering van
recreatieterreinen, die momenteel nog bedrijfsmatig worden geëxploiteerd
biedt deze recente jurisprudentie kansen. Ik zal via mijn Inspectie aandringen
op een actualisering van bestemmingsplannen, zodat dit bestaande instrument
beter wordt benut.Regulering via bouwvergunningplichtVooral op reeds lang bestaande terreinen wordt nog veel gewerkt met (zogenaamde)
mobiele constructies voor recreatieverblijven om de bouwvergunningplicht te
omzeilen. Hierbij is de wielconstructie aanwezig, maar is van mobiliteit geen
sprake. De constructies zijn vaak volledig ingegraven en hebben dan naar omvang,
constructie en gebruik een plaatsgebonden karakter, vaak gebruikt door langkampeerders.
Dergelijke constructies worden echter vaak uitgebreid. Ook worden bijvoorbeeld
twee stacaravans aan elkaar gekoppeld tot chalets, waardoor dit soort bouwwerken
steeds aantrekkelijker worden voor permanente bewoning. Gemeenten dienen meer
alert te zijn deze ontwikkelingen tegen te gaan door strikter te letten op
de bouwvergunningplicht van deze bouwwerken en zo mogelijk de vergunning voor
uitbreiding van deze bouwwerken te weigeren dan wel tegen bouw zonder vergunning
op te treden. Op deze manier kan worden voorkomen dat bouwwerken aantrekkelijker
worden gemaakt voor permanente bewoning.Inzet van nieuw instrumentariumHieronder wordt ingegaan op de voorstellen voor aanvullend instrumentarium
zoals genoemd in de motie Van Gent-Biesheuvel en in de brief van de gemeente
Apeldoorn mede namens een aantal Veluwse gemeenten aan de Tweede Kamer (oktober
1999). Bovendien worden enkele andere suggesties besproken die door gemeenten
zijn aangedragen in het onderzoek van SGBO.Recreatiewoningen onder de werking van de Wet op de openlucht-recreatie
(WOR)De staatssecretaris van LNV zal een AMvB op grond van artikel 32 van de
Wet op de openluchtrecreatie opstellen waardoor zomerhuizen onder de kampeerregelgeving
van deze wet zullen komen. Hierdoor krijgt de gemeente de mogelijkheid om
de exploitant van recreatieterreinen medeverantwoordelijk te maken voor de
permanente bewoning van recreatieverblijven op zijn terrein. Dit kan in het
uiterste geval leiden tot het intrekken van de vergunning die de exploitant
behoeft op grond van de WOR. Dit is een belangrijk extra instrument, zeker
in samenhang met het beter benutten van de bestemmingsplanvoorschriften.Strafrechtelijke aanpak via de Wet op de economische delictenDe vraag of overtredingen van bestemmingsplanvoorschriften (waaronder
de permanente bewoning van recreatieverblijven) als een economisch delict
in de zin van de Wet op de economische delicten kan worden aangemerkt, zal
ik in het kader van de fundamentele herziening van de WRO samen met mijn collega
van Justitie beantwoorden. Bij de fundamentele herziening van
de WRO zal ook aandacht worden besteed aan de invoering van de bestuurlijke
boete.Vereenvoudigen van de bewijslastHet verzamelen van het bewijs om permanente bewoning aan te tonen, betekent
voor de gemeenten een grote last. Om aan deze problemen tegemoet te komen,
pleiten gemeenten voor een «omkering van de bewijslast». Hierbij
heeft niet de gemeente de plicht aan te tonen dat iemand permanent woont,
maar heeft de (vermoedelijk) permanente bewoner de plicht aan te tonen dat
slechts recreatief gebruik wordt gemaakt van het recreatieverblijf. Tevens
is er door gemeenten voor gepleit om één bewijs (bijvoorbeeld
een inschrijving in de Gemeentelijke Basisadministratie) ingeval van een gerechtelijke
procedure als afdoende te beschouwen. Het is uiteraard aan de rechter om in
een gerechtelijke procedure te bepalen of voldoende bewijslast voorhanden
is.Ik heb begrip voor de wens van de gemeenten de bewijslast te vereenvoudigen.
Weliswaar is die vereenvoudiging juridisch niet mogelijk door een «omkering
van de bewijslast», maar wel kan bijvoorbeeld gebruik gemaakt worden
van de regelgeving ten aanzien van meldingsverplichtingen voor de directies
van recreatiecomplexen. Ook het verzamelen en vergelijken van gegevens uit
diverse gemeentelijke en buitengemeentelijke bestanden, is een bestaande mogelijkheid
voor gemeenten om de bewijslast rond te krijgen. Uiteraard zijn aan een dergelijke
koppeling randvoorwaarden verbonden, onder andere door de Wet bescherming
persoonsgegevens.Fiscale behandeling niet-permanent bewoonde woningenOok de fiscale behandeling van een recreatiewoning dient te passen binnen
de doelstellingen die in deze brief zijn aangegeven voor het beleid ter zake
permanente en niet-permanente bewoning van dergelijke woningen. Is er sprake
van permanente bewoning, dan zal de woning in het algemeen functioneren als
hoofdverblijf, en kwalificeert het bestaande systeem van de Wet inkomstenbelasting
2001 de woning als eigen woning met hypotheekrente-aftrek. Tegen deze permanente
bewoning bestaan ernstige bezwaren, en in deze brief worden diverse maatregelen
voorgesteld om een dergelijke permanente bewoning onmogelijk te maken. Gevolg
van het vervallen van een permanente bewoning, zal in de meeste gevallen betekenen
dat de bewoner weer elders een permanente woning zal moeten betrekken. In
die situatie zal deze andere woning als hoofdverblijf in fiscale zin moeten
gaan fungeren, zodat de oude woning die status verliest. In dat geval is die
woning, en de eventueel bijbehorende hypotheek, onderworpen aan de vermogensrendementsheffing
zonder afzonderlijke hypotheekrente-aftrek. Essentieel om deze fiscale gevolgen
ook daadwerkelijk te kunnen realiseren, is dat er ook feitelijk geen sprake
meer is van permanente bewoning. Het handhavingsbeleid dat in deze nota is
opgenomen, is daartoe noodzakelijk. De fiscale beoordeling kan voorts worden
vergemakkelijkt wanneer voor de Belastingdienst een door de gemeente van de
bewoner geëiste verklaring beschikbaar is, waarin staat dat er geen sprake
is van permanente bewoning. Met een dergelijke verklaring zal immers een omgekeerde
standpuntbepaling van de bewoner jegens de Belastingdienst om hypotheekrente-aftrek
te claimen, minder aannemelijk zijn. De Staatssecretaris van Financiën
zal bezien op welke wijze bovengenoemde actuele fiscale toetsen zo effectief
mogelijk kunnen worden ingezet. Inschrijving in de GBAHet Kabinet hecht grote waarde aan de juistheid van gegevens in de GBA
en streeft naar een optimale juistheid en actualiteit van de in de GBA opgenomen
adresgegevens. Hiermee is niet in overeenstemming de wel geopperde gedachte
om inschrijving van de burger op het adres van de door deze bewoonde recreatiewoning
te weigeren, met het doel duidelijk te maken dat het gemeentebestuur permanente
bewoners van recreatieverblijven niet erkent als inwoners van de gemeente
en daarmee tevens het signaal af te geven dat betrokkenen niet terug kunnen
vallen op gemeentelijke faciliteiten. Een dergelijke handelswijze is niet
alleen in strijd met de Wet GBA, maar werkt mogelijk ook contraproductief
bij de bestrijding van permanente bewoning van recreatieverblijven, omdat
het wel ingeschreven staan in de GBA een belangrijke indicator is voor permanent
wonen. Overigens bestaat de mogelijkheid dat de gemeenten een aparte registratie
bijhouden, eventueel aangehaakt aan de GBA, van de permanente bewoning van
recreatiewoningen. Ik zal gemeenten er op wijzen dat zij een dergelijke registratie
kunnen opzetten.Overige opmerkingenDe laatste jaren steekt met regelmaat het gerucht de kop op dat Nederland
in strijd met (toekomstige) Europese regelgeving zou handelen bij het verbieden
van permanente bewoning in recreatieverblijven. Dit is een misverstand. Er
bestaat op dit terrein geen specifieke Europese regelgeving.TEKST UIT DE NOTA WONEN OVER RECREATIEWONINGENDe publiciteit rond het onderdeel «permanente bewoning van recreatiewoningen»
uit de Nota Wonen heeft veel stof doen opwaaien. Ik begrijp dat dit bij veel
betrokkenen en met name bij gemeenten tot de vraag heeft geleid of handhaving
van het verbod op permanente bewoning nog wel noodzakelijk is. Dit is zeker
het geval.In de Nota Wonen en in de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening wordt aangegeven
dat gemeenten de mogelijkheid krijgen om bestaande recreatiewoningen, onder
voorwaarden, vrij te geven voor permanente bewoning. De voorwaarden zijn dat
ten eerste de woningen dienen te voldoen aan de normale bouwtechnische eisen
voor bebouwing. Ten tweede moeten gemeenten een voorgenomen bestemmingswijziging
toetsen aan het ruimtelijke beleid voor bebouwd gebied (rode contour) en buitengebied,
zoals dat in de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening zal worden bepaald. Indien
er ten derde vanuit sociale, recreatieve en veiligheidsoverwegingen geen bezwaren
zijn, kan de gemeente de bestemming wijzigen.Deze verblijven worden dan binnen de rode contour getrokken. Binnen deze
rode contour wordt voor bestaande en nieuwe situaties geen onderscheid meer
gemaakt tussen permanent wonen en recreatief gebruik.Buiten de rode contour blijft het onderscheid tussen permanente bewoning
en recreatief gebruik evenwel onverminderd van kracht. Dit betekent dat op
recreatiecomplexen buiten de rode contour niet permanent gewoond mag worden.Tevens is in de tekst van de Nota Wonen aangegeven dat nadere invulling
van de criteria en randvoorwaarden om recreatiewoningen binnen de rode contour
te trekken in de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening zal worden bepaald. In deel
3 van de Vijfde Nota zal ik de voorwaarden waaronder de bestemming van recreatie
naar wonen kan worden veranderd bepalen. Binnen deze randvoorwaarden
krijgt het lokale bestuur een grote mate van beleidsvrijheid.De mogelijkheden voor het permanent bewonen van recreatieverblijven worden
door deze uitspraken verruimd. Toch blijft permanente bewoning van recreatieverblijven
voor het grootste gedeelte van het grondoppervlak van ons land ongewenst en
derhalve niet toegestaan; zowel vanuit planologisch oogpunt als ook vanuit
de belangen van natuur en landschap. Het gaat om een zorgvuldige afweging
van belangen.Wanneer de recreatieve bestemming gehandhaafd blijft, ziet het rijk toe
op de strenge handhaving van het verbod op permanente bewoning.Met tot heden gegroeide situaties, die vanuit ruimtelijk, sociaal en recreatief
opzicht ongewenst zijn, dient zorgvuldig om te worden gegaan. Ik roep de betreffende
gemeenten dan ook op om met betrokkenen hierover goede afspraken te maken,
zoals bijvoorbeeld over in acht te nemen overgangstermijnen.OVERLEG MET DE VNGIk voer momenteel overleg met de VNG over de mogelijkheden voor een betere
benutting van bestaand en nieuw instrumentarium om het verbod op permanente
bewoning van recreatieverblijven te handhaven. Er zal op korte termijn een
voorlichtingsactie richting alle gemeenten starten waarin VROM, LNV en de
VNG gezamenlijk optrekken.In deze voorlichtingsactie wordt tevens aandacht besteed aan de nieuwe
beleidsontwikkelingen rond permanente bewoning in het kader van de Nota Wonen
en de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening. Deze voorlichting zal tegemoet komen
aan de vragen die bij gemeenten leven over dit onderwerp.Ik zal de VNG verder betrekken bij de opstelling van de hierboven genoemde
voorwaarden voor wijziging van de bestemming van recreatieverblijven (deel
3 Vijfde Nota).PROBLEMATIEK VAN DE LANGKAMPEERDERS IN SAMENHANG MET DE
WIJZIGING VAN CAMPINGS IN RECREATIEPARKENEr zijn – landelijk gezien – geen aanwijzingen voor een grootschalige
verdringing van langkampeerders als gevolg van herstructurering van kampeerterreinen
tot recreatiecomplexen. Op lokale en regionale schaal kan dit wel het geval
zijn. Herstructurering van kampeerterreinen leidt in een aantal gevallen tot
vertrek van langkampeerders.Langkampeerders genieten rechtsbescherming via het Burgerlijk Wetboek.
Wanneer de herstructurerende camping is aangesloten bij de RECRON of ANWB-erkend
is, gelden bovendien de RECRON-voorwaarden die de rechtsbescherming van de
langkampeerder waarborgen. Staatssecretaris Faber zal begin 2001 de RECRON,
de ANWB en de Consumentenbond vragen de voorwaarden voor rechtsbescherming,
alsmede de daaraan gekoppelde geschillenregeling, nog eens tegen het licht
te houden. De bevindingen van deze organisaties over de rechtsbescherming
van langkampeerders worden voor het eind van het eerste kwartaal 2001 verwacht.
Deze bevindingen zullen dienen als bouwsteen bij de evaluatie van de Wet op
de openluchtrecreatie op dit punt. Ook het rapport «Inpakken en Wegwezen»
dat in december 2000 door de Socialistische Partij aan de staatssecretaris
van LNV is aangeboden, zal bij deze evaluatie worden meegenomen.
Nog voor de zomer van 2001 zal de staatssecretaris van LNV u over de resultaten
van deze evaluatie informeren.Overigens zullen ook de in deze brief voorgestelde maatregelen om permanente
bewoning van recreatieterreinen tegen te gaan, de omzetting van kampeerterreinen
in recreatiecomplexen minder aantrekkelijk maken en daarmee het verdringingseffect
voor langkampeerders verminderen.PROBLEMATIEK VAN HET RECREATIEF GEBRUIK VAN WONINGEN UIT
DE EERSTE WONINGVOORRAADHet recreatief gebruik van woningen uit de eerste woningvoorraad speelt
in relatief weinig gemeenten in Nederland. Het percentage recreatief gebruikte
woningen uit de reguliere woningvoorraad is niet hoog (gemiddeld 1% in de
gemeenten die dit verschijnsel als probleem noemen). Ik erken dat voor een
klein aantal gemeenten – waar het percentage beduidend hoger ligt dan
de gemiddelde 1% – bovengenoemde ontwikkeling wel degelijk een probleem
is die de leefbaarheid binnen de gemeente beïnvloedt.Gemeenten beschikken reeds nu over instrumentarium om het gebruik van
woningen uit de eerste woningvoorraad te reguleren. Als het gaat om het tegengaan
van het gebruik als recreatieverblijf van woningen uit de reguliere woningvoorraad,
vormt de Huisvestigingswet het wettelijk kader om het recreatief gebruik van
gewone woningen tegen te gaan. Het belangrijkste instrument binnen de Huisvestingswet
is de onttrekkingsvergunning (en eventueel de mogelijkheid tot vorderen).
Verder kunnen privaatrechtelijke overeenkomsten, verbeteringen aan de woning
en woonomgeving, subsidies voor aankoop van een voormalige tweede woning,
gebruiksverordeningen en gemeentelijke belastingen van belang zijn.Indien een gemeente daadwerkelijk tot maatregelen overgaat biedt de Huisvestingswet
mijns inziens voldoende handvatten om het recreatief gebruik van gewone woningen,
daar waar dat uit het oogpunt van leefbaarheid en het behoud en de samenstelling
van de woningvoorraad ongewenst is, tegen te gaan. Mede gezien de relatief
beperkte omvang van het recreatief gebruik van gewone woningen ten opzichte
van de permanente bewoning van recreatieverblijven is aanvullend instrumentarium
niet nodig. Wel zal ik gemeenten nog eens wijzen op de mogelijkheden die de
Huisvestingswet biedt.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-XI-47.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl