Vreemdelingenbeleid; Brief minister en staatssecretaris met de tweede halfjaarlijkse rapportage asielketen 1997
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 289

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

19637 nr. 289

20-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingDEEL I: VERHOOGDE INSTROOM VAN ASIELZOEKERS 2. Instroomcijfers Nederland in vergelijking met andere
landenTabel 1. top tien instroom 1996 en 1997 tot en met september 3. Mogelijke oorzaken verhoogde instroomBeleid van Frankrijk ten aanzien van Irakese asielzoekersVolgmigratie4. Maatregelen4.1 Maatregelen met betrekking tot de oorzaken – Versterking ambassades en pre boarding checks– Striktere toepassing van de regels voor gezinshereniging– Oprichten speciale task force mensensmokkel– Samenwerking buitenlandse zusterdiensten4.2 Maatregelen met betrekking tot de gevolgen van de
verhoogde instroom4.3 Gevolgen van de hoge instroom voor het COADEEL II: RAPPORTAGES MET BETREKKING TOT DE VOORTGANG BINNEN
DE ASIELKETEN5. Justitie 5.1 Voortgang bij de Immigratie- en NaturalisatiedienstWegwerken van begin 1997 ontstane achterstandTabel 2 Ontwikkeling 1996 Tabel 3 Ontwikkeling 1997 5.2 Voortgang bij de Vreemdelingenkamers van de rechtbankenTabel 4 Ontwikkeling Vreemdelingenkamers 1997 Tabel 5 Meerjarige prognose Vreemdelingenkamers 5.3 Centraal Orgaan opvang asielzoekers Zelfwerkzaamheid en kokenKleinschalige opvangAlgemeen Maatschappelijk Werk (AMW)5.4 Vrouwelijke asielzoekers6. Binnenlandse Zaken 6.1 UitplaatsingstermijnenMaatregelenWoningweigeringUitreiking beschikkingenFactoranalyse uitplaatsingstermijnen6.2 Evaluatie taakstellingssystematiekVooruitblik7. Buitenlandse Zaken 7.1 Onderzoek in individuele asielzaken7.2 Algemene Ambtsberichten7.3 Bestrijding illegale immigratie en fraudeOndertekeningBIJLAGE 1 Instroom Iraakse asielzoekers in Europa in 1997 Instroom Afghaanse asielzoekers in Europa in 1997BIJLAGE 2 Asielinstroom in Nederland: 1996 t/m september 1997
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 79 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 289BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIE, DE MINISTER VAN BINNENLANDSE
ZAKEN EN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 november 1997 1. InleidingVoor u ligt de tweede halfjaarlijkse rapportage asielketen 1997.Deze rapportage beslaat de periode mei tot en met september van dit
jaar. Om beter recht te doen aan de term halfjaarlijks zal de eerstvolgende
rapportage verschijnen rond april van het volgende jaar.De rapportage valt deze keer uiteen in twee delen. Het eerste deel zal
in zijn geheel gewijd zijn aan de verhoogde instroom, de oorzaken en gevolgen
binnen de asielketen alsmede getroffen maatregelen. Met het opnemen van deze
passages wordt tevens tegemoet gekomen aan het tijdens de regeling van werkzaamheden
van Uw Kamer van 7 oktober jl. gedane verzoek van het lid Rijpstra (VVD) om
een brief waarin de Regering uiteenzet wat de gevolgen zijn van de toename
van de instroom van asielzoekers, alsmede de verzoeken van 21 en 28 oktober
van Uw Kamer. Tot slot zal op verzoek van het lid Sipkes (GroenLinks) aandacht
besteed worden aan het door Frankrijk gevoerde beleid ten aanzien van Irakese
asielzoekers1.In het tweede deel wordt zoals gebruikelijk aandacht besteed aan de voortgang
binnen de asielketen aan de hand van de stand van zaken bij het ministerie
van Justitie, Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken.Tegelijkertijd met deze brief wordt u, conform hetgeen de Staatssecretaris
van Justitie u meldde bij brief van 3 oktober 1997 geïnformeerd over
de Regeringsreactie inzake de tijdens het plenair debat van 26 juni 1997 aangenomen
moties over het Terugkeerbeleid2. DEEL I: VERHOOGDE INSTROOM VAN ASIELZOEKERS 2. Instroomcijfers Nederland in vergelijking met andere
landenIn het tweede en derde kwartaal van dit jaar zijn 17 200 asielverzoeken
ingediend. Cumulatief zijn dit (afgerond) 23 600 verzoeken tot en met
de maand september. In 1996 zijn over dezelfde periode circa 15 800 verzoeken
ingediend. De instroom is dit jaar wekelijks toegenomen. In de eerste weken
van dit jaar bedroeg de instroom circa 500 per week. In september waren er
weken met een instroom van 900. De hoge instroom bestaat voor 27% uit asielzoekers
uit Irak (circa 6400), voor 16% uit Afghanistan (circa 3800) en voor 6% uit
Bosnië (circa 1400). Deze nationaliteiten vormen de top 3. Tabel 1. top tien instroom 1996 en 1997 tot en met september 1996  1997 t/m september  landaantallen%landaantallen%Irak4 37819,2Irak6 43427,3Afghanistan3 01913,2Afghanistan3 81916,2Iran1 5216,7Bosnië-Herzegovina1 3805,9Sri Lanka1 4836,5Sri Lanka1 2085,1Somalië1 4616,4Joegoslavië1 1084,7Bosnië-Herzegovina9844,3China9053,8Joegoslavië7973,5Somalië8993,8Turkije6923,0Iran8513,6Sudan6582,9Turkije7293,1Liberia6352,8Zaïre4802,0overig7 22931,6overig5 79024,5totaal22 857100,0totaal23 603100,0Uit de grafiek die is opgenomen in bijlage 1 blijkt dat de instroom sinds
juni van dit jaar enorm is toegenomen. Vooralsnog is er geen reden om aan
te nemen dat de stijging waar Nederland thans mee geconfronteerd wordt slechts
een eenmalige piek in het jaarpatroon is. De Regering is daarom van mening
dat aanvullend beleid noodzakelijk is om deze instroom te reguleren. De noodzaak
tot deze maatregelen wordt naar het oordeel van de Regering mede ingegeven
door het disproportionele aandeel dat Nederland heeft in de instroom van Irakezen
en Afghanen.In bijlage 2. treft u een overzicht aan (in absolute aantallen) van de
instroom van Irakezen en Afghanen in Duitsland, Nederland en overig Europa.1 Uit nadere analyse van de cijfers blijkt voorts dat in
de hierboven genoemde overige Europese landen in 1997 (tot en met augustus)
geen stijgende trend in de totale maandelijkse instroom waar te nemen valt.
De instroom in bedoelde Europese landen bedroeg gemiddeld 19 500 asielzoekers
per maand. Binnen de totale Europese instroom valt dus een duidelijke verschuiving
richting Duitsland en Nederland waar te nemen.In Nederland vindt dan ook zowel in absolute als relatieve zin een stijging
van het aantal asielverzoeken plaats ten opzichte van genoemde landen. Nederland
ontving in 1997 (eveneens tot en met augustus) gemiddeld 42% van de Afghanen
(totaal 7200 inclusief Nederland) en 28% van de Irakezen (totaal 18 500
inclusief Nederland).De onverwacht sterke instroom van asielzoekers uit deze twee landen heeft
inmiddels genoopt tot een bijstelling van het in 1997 verwachte aantal asielzoekers
tot een aantal van 35 000. 3. Mogelijke oorzaken verhoogde instroomWij hechten er aan – alvorens tot een beschouwing over te nemen
maatregelen over te gaan – duidelijk te maken dat wij de situatie in
veel landen van herkomst van asielzoekers zeer zorgelijk achten.Dit geldt zeker voor landen van waaruit thans een verhoogde instroom van
mensen waar te nemen is: Irak en met name ook Afghanistan. De wisselende en
soms verslechterende mensenrechtensituatie in deze landen van herkomst zijn
zonder twijfel oorzaken voor de vlucht van mensen uit die landen. Europa en
dus ook Nederland zal er daarom borg voor moeten staan dat mensen die werkelijk
bescherming nodig hebben, die bescherming ook wordt geboden. Aan dat principe
willen wij absoluut geen afbreuk doen.Niettemin rechtvaardigt de samenstelling van de instroom en de mate waarop
deze zich richt op Nederland naar het oordeel van de Regering wel dat een
aantal maatregelen wordt genomen ter regulering van die instroom. Bespreking
van het vraagstuk in Europees verband blijft daarbij noodzakelijk.Oorzaken voor de komst van asielzoekers juist naar Nederland kunnen onder
meer gelegen zijn – en daarvoor zijn er sterke aanwijzingen –
in de georganiseerde mensensmokkel.De personen die gebruik maken van deze organisaties kunnen uiteraard gegronde
vrees tot vervolging hebben of op andere gronden voor toelating in aanmerking
komen. De aard van de organisaties en de personen die hiervan gebruik maken
dienen nadrukkelijk onderscheiden te worden.Het feit dat bekend mag worden verondersteld dat men weet dat onder andere
Nederland en Duitsland geen uitgeprocedeerde asielzoekers terugsturen naar
Irak en Afghanistan, lijkt zeker bij te dragen aan de aantrekkingskracht op
asielzoekers die daaruit afkomstig zijn, alsmede de mensensmokkelorganisaties
die hier opereren. Voor Nederland geldt in het bijzonder dat in het merendeel
van de gevallen snel een vvtv wordt verstrekt. Zoals aan Uw Kamer is gemeld
in antwoord op vragen van de heer Rijpstra (VVD) heeft de Staatssecretaris
van Justitie op 19 september jl. verzocht een onderzoek in te stellen naar
de situatie in Noord-Irak. Het Kabinet heeft besloten dat het ambtsbericht
op de kortst mogelijke termijn opgesteld zal worden. Dit ambtsbericht zal
uiteraard met de grootst mogelijke zorgvuldigheid dienen te worden uitgebracht.
Aansluitend zal worden bezien of het Nederlandse beleid dient te worden heroverwogen
en te worden geharmoniseerd met het Irak-beleid van Duitsland en andere West-Europese
landen op dit punt. Dit laatste voornemen ligt uiteraard onder het beslag
van de actuele ontwikkelingen rondom Irak.Daarnaast geldt dat ondanks de hoge instroom over land niet in alle gevallen
waarin wordt vermoed dat asielzoekers via een ander Dublinland zijn ingereisd
Dublin-claims gelegd kunnen worden. Het slagen van een claim in het kader
van de Overeenkomst van Dublin is namelijk sterk afhankelijk van de medewerking
van de asielzoeker. Zonder reisdocumenten waaruit de reisroute blijkt of andere
gegevens op basis waarvan de verantwoordelijkheid voor de behandeling van
een asielverzoek onder de Overeenkomst van Dublin kan worden vastgesteld is
er meestal onvoldoende bewijs voor het leggen van een claim. Dit wordt versterkt
door het feit dat het Europese vingerafdrukkensysteem Eurodac nog niet operationeel
is. Zolang de landen die partij zijn bij de Overeenkomst van Dublin nog geen
geharmoniseerd asielbeleid voeren, kunnen asielzoekers er belang
bij hebben om niet mee te werken aan de uitvoering van de Overeenkomst van
Dublin. Beleid van Frankrijk ten aanzien van Irakese asielzoekersMede naar aanleiding van een vraag van mevrouw Sipkes tijdens de regeling
van de werkzaamheden op 7 oktober jl. willen wij over het beleid van Frankrijk
ten aanzien van Irakese asielzoekers graag het volgende over opmerken.Van Franse zijde wordt verzekerd dat het zijn grenzen niet heeft gesloten
voor Irakese asielzoekers noch voor asielzoekers uit enig ander land. In 1997
hebben Irakese asielzoekers asiel kunnen vragen in Frankrijk en ook daadwerkelijk
gevraagd. Deze asielverzoeken zijn beoordeeld in het licht van de bestaande
internationale verplichtingen van Frankrijk. Tegelijkertijd hebben de Franse
autoriteiten in het kader van de Schengen buitengrenscontrole veel Irakese
staatsburgers aan de Italiaans-Franse grens gecontroleerd en de toegang tot
Frans grondgebied geweigerd, omdat zij geen verblijfsvergunning voor Frankrijk
hadden en evenmin asiel vroegen. Bovendien zijn vele illegale Irakezen op
Frans grondgebied aangehouden nabij de Italiaanse grens en teruggestuurd naar
Italië. Deze personen hadden niet daaraan voorafgaand asiel gevraagd
in Frankrijk. Voor het overige mogen wij hier de antwoorden in herinnering
brengen die de Staatssecretarissen van Justitie en Buitenlandse Zaken op 1
oktober jl. gaven op schriftelijke Kamervragen van de heer Rijpstra over dit
onderwerp. VolgmigratieTijdens de regeling van werkzaamheden op 7 oktober jl. vroeg de heer Rijpstra
tevens naar de gevolgen van de huidige instroom van asielzoekers voor de gezinshereniging.
Op dit moment kan hiervan nog geen precieze inschatting worden gemaakt. De
analogie met volgmigratie van eerdere immigranten, met name gastarbeiders,
gaat naar alle waarschijnlijkheid niet volledig op, maar is wel de enig bruikbare.De samenstelling van eerder bedoelde groep arbeidsmigranten bestond bijna
volledig uit alleenkomende mannen, wier gezin in het land van herkomst verbleef.
Van de volwassen asielzoekers die in de eerste helft van 1997 in Nederland
zijn gekomen, is circa 34% een alleenkomende man.In het geval van de arbeidsmigranten zijn er in de afgelopen dertig jaar
gemiddeld 3,5 personen per arbeidsmigrant bijgekomen. Een voorzichtige schatting
ten aanzien van de volgmigratie over de totale asielpopulatie luidt dat deze
1,5 bedraagt. De reden waarom de volgmigratie onder toegelaten asielzoekers
waarschijnlijk lager uitvalt is ten eerste omdat het primaire doel van arbeidsmigratie
bijna altijd was om een gezin in het land van herkomst te onderhouden terwijl
toegelaten asielzoekers juist om heel andere motieven en onder geheel andere
omstandigheden ter plaatse naar ons land zijn gekomen. Ten tweede vallen lang
niet alle toegelaten asielzoekers onder het gezinsherenigingsbeleid (vvtv-ers)
of is het relatief moeilijk om aan de gestelde criteria te voldoen (vtv-ers).
Hierbij moet echter wel worden aangetekend, dat op grond van de jurisprudentie
met betrekking tot artikel 8 EVRM het ontbreken van middelen van bestaan onder
bepaalde omstandigheden niet kan worden tegengeworpen. 4. MaatregelenHoewel de IND zijn eerdere taakstellingen heeft gerealiseerd conform de
toezegging gedaan tijdens het algemeen overleg van 12 mei jl., plaatst de
onvoorziene stijging van de instroom de IND voor een aantal problemen waardoor
de te behandelen asielaanvragen eerste aanleg en bezwaar iets aan het oplopen
zijn. Zowel de IND als het COA is verzocht een noodscenario te ontwikkelen
voor het geval de instroom onverhoopt een nog grotere stijging vertoont dan
op dit moment het geval is.Hieronder wordt ingegaan op een aantal maatregelen waartoe het Kabinet
recent besloten heeft. Deze maatregelen worden om twee redenen noodzakelijk
geacht. In de eerste tweede plaats is accommoderend beleid alleen niet afdoende.
De samenstelling van de instroom en de wijze waarop deze zich in vergelijking
met andere landen in Europa onevenredig veel op Nederland richt, rechtvaardigt
een aantal maatregelen ter regulering van de instroom. In de tweede eerste
plaats dient er een aantal maatregelen getroffen te worden om te voorkomen
dat de verhoogde instroom van asielzoekers tot dezelfde problematiek aanleiding
geeft als in de jaren 1994–1996 het geval was. 4.1 Maatregelen met betrekking tot de oorzaken – Versterking ambassades en pre boarding checksDe grote mate van georganiseerde instroom van asielzoekers leidt er toe
dat de IND steeds vaker geconfronteerd wordt met asielverzoeken die moeilijker
te doorgronden zijn. Eén van de belangrijkste bevindingen van een recente
missie van Buitenlandse Zaken en de IND naar Turkije was dat onderzoek ter
plaatse naar de aannemelijkheid van een asielverzoek tot een zorgvuldiger
beoordeling kan leiden.De Nederlandse ambassades in de belangrijkste landen waar asielzoekers
vandaan komen (bron) en doorheen trekken (transit), zullen derhalve op korte
termijn versterkt worden met een nog nader te bepalen aantal functionarissen.
Daarnaast zullen de diplomatieke vertegenwoordigingen ook uitgebreid worden
ten behoeve van de uitvoering van het gezinsherenigingsbeleid (zie hieronder).
Met het oog op de grote instroom uit Irak e.o. komt Turkije als eerste land
in aanmerking voor verzwaring van de diplomatieke vertegenwoordiging(en).
Als bijkomend voordeel van de verzwaring van de posten geldt dat op deze wijze
tevens een verdere verbetering van de snelheid en actualiteit van de rapportage
over de landen van herkomst gerealiseerd kan worden. Recent is in dit verband
reeds een immigratiemedewerker op het consulaat-generaal te Istanbul gestationeerd
om onderzoek te doen naar activiteiten van organisaties die zich met mensensmokkel
bezighouden.In dit verband wil de Regering eveneens haar zorg uitspreken over het
grote aantal ongedocumenteerde vreemdelingen dat Nederland inreist. Er zijn
reeds maatregelen getroffen teneinde dit zoveel mogelijk tegen te gaan. In
het buitenland vindt controle reeds plaats door het uitvoeren van pre boarding
checks. Daarnaast is het Voorschrift Vreemdelingen onlangs aangescherpt op
het punt van de plicht van de luchtvaartmaatschappijen om de passagiers te
controleren op geldige reisdocumenten. Deze maatregelen zijn bedoeld om irreguliere
inreis en onterecht beroep op procedures zoveel te voorkomen1.Bovendien zijn in verband met de hoge instroom uit Irak, speciale maatregelen
getroffen voor de behandeling in Nederland van deze categorie van asielaanvragen.
Deze maatregelen zijn reeds beschreven in de schriftelijke beantwoording
van 1 oktober 1997 van de vragen van de heer Rijpstra inzake de instroom van
Irakese asielzoekers. Overigens wordt bezien of en op welke wijze deze maatregelen
ook voor Afghaanse asielzoekers kunnen worden toegepast.Hier kan tot slot het volgende aan toegevoegd worden. Nadat de Minister
van Buitenlandse Zaken dat tijdens de Algemene Raad op 6 oktober jl. al had
gedaan, heeft ook de Minister van Justitie tijdens de informele JBZ-Raad in
Luxemburg op 9 en 10 oktober jl. bij de verantwoordelijke Ministers van de
andere Lid-Staten van de Europese Unie aandacht gevraagd voor de sterk gestegen
instroom van asielzoekers uit Irak, en ook uit Afghanistan. De Minister van
Justitie heeft bij die gelegenheid voorgesteld op ambtelijk niveau een vorm
van multidisciplinaire samenwerking tot stand te brengen in de strijd tegen
illegale immigratie. De Raad van Ministers heeft dat voorstel overgenomen.
De modaliteiten van dit besluit zullen op hoog ambtelijk niveau worden uitgewerkt
in een plan van aanpak. Een multidisciplinaire ambtelijke werkgroep bestaande
uit asiel- en migratie-experts, Europol-medewerkers en vertegenwoordigers
van werkgroepen uit de Tweede Pijler, zal op zeer korte termijn een rapport
uitbrengen dat, voorzien van concrete aanbevelingen, aan de Raad van Ministers
zal worden voorgelegd. Ook in Schengenverband zal het onderwerp aan de orde
worden gesteld. Met name zullen de operationele consequenties voor de toepassing
van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst in de daartoe aangewezen ambtelijke
werkgroepen worden geanalyseerd, waarna het Uitvoerend Comité zich
zo nodig zal buigen over voorstellen tot versterking van de samenwerking tussen
de Schengenlanden op dit punt. – Striktere toepassing van de regels voor gezinsherenigingDe regels van gezinshereniging dienen strikter te worden toegepast. Naar
is gebleken bestaan daartoe mogelijkheden binnen de bestaande beleidskaders.
Dit spitst zich toe op het vaststellen van de echtheid van familieband en
gezinssituatie. De beslissing om toestemming te verlenen gezinsleden naar
Nederland over te laten komen zal worden afgegeven onder het voorbehoud dat op locatie tot genoegen van de consulair functionaris de echtheid
van de familieband dient te worden aangetoond. Aldus wordt vastgesteld of
de in Nederland genomen voorwaardelijke beslissing tot toestemming om naar
Nederland te komen in het kader van gezinshereniging kan worden bevestigd.
Doel is misbruik tegen te gaan. Het zwaartepunt van verantwoordelijkheid voor
het verlenen van toestemming om naar Nederland te komen in het kader van gezinshereniging
wordt aldus verschoven richting ambassades en consulaten. De diplomatieke
vertegenwoordiging fungeert in deze zienswijze veeleer als voorportaal voor
toegang tot Nederland. – Oprichten speciale task force mensensmokkelOver de bestrijding van mensensmokkel is hiervoor reeds gesteld dat asielzoekers
die zich van smokkelaarsorganisaties bedienen wel degelijk gegronde vluchtmotieven
kunnen hebben. Tegelijkertijd dient onder ogen gezien worden dat mensensmokkel
en georganiseerde criminaliteit, gelet de grote bedragen die hierbij gemoeid
gaan, hand in hand gaan. Om dit fenomeen een halt toe te roepen dienen informatie
uitwisseling en opsporingsacties nauwgezet op elkaar aan te sluiten.Hiertoe wordt een speciale task force opgericht waarin de IND
en het Openbaar Ministerie (OM) het voortouw nemen om de aanpak van mensensmokkel
te coördineren en reguleren uit die landen waar veel vreemdelingen via
mensensmokkel komen, te beginnen bij Irak en Afghanistan. Op nationaal
niveau hebben vertegenwoordigers van IND, OM, de Binnenlandse Veiligheidsdienst,
de regionale politiekorpsen, het Korps Landelijke Politiediensten en de Koninklijke
Marechaussee zitting in deze task force. – Samenwerking buitenlandse zusterdienstenSamenwerking met de buitenlandse zusterdiensten is van groot belang. Zo
wordt thans de samenwerking met Duitsland ten aanzien van de grensbewaking
geïntensiveerd, waarbij bovendien aandacht besteed zal worden aan het
uitwisselen van vingerafdrukken. 4.2 Maatregelen met betrekking tot de gevolgen van de
verhoogde instroomVoor de Regering staat voorop dat de verhoogde instroom niet mag leiden
tot de situatie in de jaren 1994–1996 waarbij de hoge instroom van 1994
lang heeft doorgewerkt in de staande IND organisatie en die binnen de asielketen
(met name de opvang) tot nadelige gevolgen leidde. De huidige IND organisatie
zal bij een instroom van maximaal 35 000 asielzoekers haar maximum capaciteit
bereikt hebben. Het zonder meer uitbreiden van de IND organisatie om aantallen
boven de 35 000 asielzoekers op verantwoorde wijze te verwerken, is niet
gewenst. Voorkomen dient te worden dat alle kwalitatieve verbeteringen die
worden en reeds zijn doorgevoerd thans teniet gedaan worden. Het kabinet heeft
daarom besloten tot het inrichten van een aparte projectorganisatie bij
de IND. Deze organisatie zal in principe toegerust worden op het verwerken
van ca. 10 000 asielaanvragen. De opbouw van deze organisatie vindt plaats
volgens een ingroeimoedel dat aan de eisen van dat moment voldoet, totdat
het aantal van 10 000 is bereikt. De kosten gemoeid met het inrichten
van deze aparte organisatie worden generaal gecompenseerd.De praktijk met name waar het betreft de doorlooptijd van de
behandeling van Iraakse en Afghaanse asielverzoeken wordt aangepast. Om –
alvorens een vvtv toe te kennen – meer onderzoek te kunnen doen in individuele
asielverzoeken zal als bijkomend gevolg geaccepteerd worden dat de doorlooptijd
van Iraakse en Afghaanse asielverzoeken in de nieuwe projectorganisatie kan
toenemen. Voorraadvorming en langere wachttijden voor deze zaken zijn daarvan
de consequenties, hoewel de procedure uiteraard scherp bewaakt blijft worden.
De belangen echter afwegend tussen een snelle asielprocedure enerzijds en
een gedegen onderzoek anderzijds, rechtvaardigt naar het oordeel van de Regering
dat deze consequenties acceptabel zijn. 4.3 Gevolgen van de hoge instroom voor het COADe hoge instroom heeft uiteraard tevens belangrijke gevolgen voor het
COA. De totale instroom in de centrale opvang tot en met september bedroeg
21 400. De instroom in dezelfde periode in 1996 bedroeg 13 800.
De bezetting van de opvang steeg van 29 900 op 1 januari 1997 tot 33 700
personen op 1 oktober. De bezetting van de opvangcapaciteit nam in de afgelopen
drie maanden toe met gemiddeld circa 275 personen per week. Teneinde te voorzien
in voldoende centrale opvangplaatsen, heeft het COA nieuwe opvangcentra in
gebruik genomen en het aantal aanvullende opvangplaatsen in pensions en hotels
uitgebreid. In een brief aan de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)
heb ik een oproep tot extra medewerking gedaan. Ik wil daarbij niet onvermeld
laten dat de VNG constructief in deze problematiek meedenkt. Naar aanleiding van de vraag van het lid Sipkes (GroenLinks) gesteld tijdens
de regeling van werkzaamheden van Uw Kamer op 21 oktober jl. inzake de opvangcapaciteit
in relatie tot de medische opvang van asielzoekers het volgende1 . Bij de verwerving van opvanglocaties worden de gebruikelijke bestuurlijke
procedures uiteraard met grote zorgvuldigheid gevolgd. Echter, door de grote
behoefte aan opvangcapaciteit staan deze procedures onder tijdsdruk. Ook bij
de verwerving van Aanvullende Opvang is de voorbereidingstijd en het bestuurlijk
traject thans korter dan gebruikelijk. Doordat in de afgelopen weken in een
aantal gevallen een locatie op zeer korte termijn betrokken kon worden, was
er slechts korte tijd om die maatregelen te treffen die nodig zijn om een
goede gang van zaken te verzekeren. Dit betekende overigens ook voor de huisartsenhulp
dat procedures onder een zekere (tijds)druk stonden.Onderkend wordt dat hierdoor problemen kunnen ontstaan en dat op sommige
momenten bepaalde afspraken niet met die waarborgen omgeven zijn die op momenten
waarop de tijdsdruk minder groot is wel gegarandeerd worden. Een alternatief
is op dit moment echter niet voorhanden, omdat dit zou betekenen dat de beschikbaarheid
van voldoende opvangplaatsen voor asielzoekers in het gedrang zou komen. De
zorgverzekeraar heeft overigens aangegeven dat indien op bepaalde momenten
de lokale huisartsen nog niet kunnen voorzien in voldoende huisartsenzorg
vanwege de hierboven geschetste voorbereidingstijd, deze zorg in overleg met
het COA, op andere wijze gegarandeerd zal zijn.Naast het verwerven van aanvullende opvangcapaciteit zijn de inspanningen
van het COA gericht op een intensievere bemiddeling bij de uitplaatsing van
statushouders naar reguliere huisvesting in gemeenten. In die gevallen waarbij
uitplaatsing naar gemeenten nog niet mogelijk is, wordt gezocht naar een bepaalde
vorm van tussenopvang onder verantwoordelijkheid van het COA. Op die wijze
blijven de centrale opvangvoorzieningen bestemd voor asielzoekers die in procedure
zijn en derhalve voor de IND beschikbaar moeten blijven.De hoge druk waaronder opvangplaatsen moeten worden verworven en de zichtbaar
wordende grenzen aan de mogelijkheden om binnen een kort tijdsbestek de opvangcapaciteit
uit te breiden, benadrukken de noodzaak van een buffercapaciteit. In het afgelopen
halfjaar is een scenario ontwikkeld voor de inrichting van een OC en een AZC
buffercapaciteit. Het COA heeft inmiddels toestemming gekregen om conform
dit scenario buffercapaciteit te realiseren. Op het moment dat de reguliere
opvangcapaciteit in overeenstemming is met de toegenomen capaciteitsbehoefte
kan tot de vorming van een buffercapaciteit worden overgegaan.Overigens heb ik het COA inmiddels opdracht gegeven om – in verband
met de problematische situatie in de opvang – vreemdelingen na een uitgebreide
procedure (bezwaar of beroep) die een tweede of derde asielverzoek indienen
niet opnieuw op basis van dat verzoek in de opvang op te nemen. Tevens heb
ik het COA medegedeeld vreemdelingen die op basis van de Schengen en/of Dublinovereenkomst
geclaimd worden bij een derde land niet in de opvang op te nemen, met uitzondering
van gezinnen met kinderen. DEEL II: RAPPORTAGES MET BETREKKING TOT DE VOORTGANG BINNEN
DE ASIELKETENIn dit tweede deel zal op de gebruikelijke wijze gerapporteerd worden
over de voortgang binnen de asielketen aan de hand van rapportages van Justitie,
Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken. 5. Justitie 5.1 Voortgang bij de Immigratie- en NaturalisatiedienstNa een zekere terugval in het eerste kwartaal is de behandeling van asielaanvragen
bij de IND in het tweede en derde kwartaal aangetrokken. De onverwacht hoge
instroom is echter van invloed op de gang van zaken. Zo heeft de hoge instroom
van Irakezen en Afghanen geresulteerd in een tekort aan tolken. Dit leidt
tot een hogere doorlooptijd en het oplopen van de nog te behandelen asielaanvragen.
Getracht wordt het tekort aan tolken aan te vullen door tolken uit het buitenland
in te zetten.Specifiek met betrekking tot Irak wordt gebruik gemaakt van taalanalyses
en taalexperts. In twijfelgevallen wordt extra aandacht besteed aan nader
onderzoek en gehoor. Dit kost extra tijd en zal kunnen leiden tot een achterstand
in de behandeling bij de eerste aanleg beslissingen. Het belang van een goede
vaststelling van de werkelijke nationaliteit van een asielzoeker rechtvaardigt
naar mijn oordeel echter deze lichte vertraging.Voor wat betreft de rechtshulpverlening kan worden gesteld dat als gevolg
van de toename van het aantal asielzoekers de verwerkingscapaciteit van de
rechtsbijstand dient te worden uitgebreid. Knelpunt daarbij is eveneens de
voldoende beschikbaarheid van tolken. Gelet op de ervaring in het verleden
worden er met betrekking tot het tijdig realiseren van de uitbreiding van
rechtsbijstandscapaciteit geen problemen verwacht. Wegwerken van begin 1997 ontstane achterstandDe in de vorige halfjaarlijkse rapportage1
gemelde achterstand in bezwaarzaken die in het begin van dit jaar was opgelopen,
is inmiddels weggewerkt. Naar aanleiding van de achterblijvende aanpak is
in juni een project gestart om alle bezwaarzaken die vóór 1
juli 1996 waren ingediend, weg te werken. Dit project is succesvol verlopen.
Alle bezwaarzaken die voor de IND beslisbaar waren, zijn afgehandeld. De overige
zaken liggen voor advies bij de ACV, de Geneeskundig Inspecteur of er is een
individueel onderzoek aangevraagd bij Buitenlandse Zaken.Dit wil niet zeggen dat thans geen bezwaarzaken betreffende asielverzoeken
uit voorgaande jaren meer openstaan. Het gaat hierbij om zaken waarbij recentelijk
pas een bezwaarschrift is ingediend. Daarnaast blijkt dat er vaker wordt doorgeprocedeerd
dan vooraf werd verondersteld. Als gevolg hiervan worden meer zaken aanhangig
gemaakt bij de rechtbanken. In voorkomende gevallen komen bezwaarzaken die
zijn vernietigd door de rechtbanken terug bij de IND. Over het algemeen betreft
het hier zaken waarin de IND verzocht wordt alsnog te horen.In onderstaande tabellen wordt inzicht gegeven in de opbouw van de voorraden.
Daarbij is uitgegaan van een instroom in 1997 van 35 000 asielzoekers.
Ter vergelijking zijn ook de gegevens over 1996 opgenomen. Tabel 2 Ontwikkeling 1996 Te behandelen
IND01-01-'9601-07-'9601-10-'9631-12-'96asiel 1e aanleg11 2007 8005 9003 300asiel bezwaar 9430 70019 95011 7004 500asiel bezwaar 95/96/976 2009 5007 6004 900asiel bezwaar totaal36 90029 45019 3009 400Tabel 3 Ontwikkeling 1997 Te behandelen IND01-01-'9701-05-'9701-10-'97planning31-12-'97asiel 1e aanleg3 3005 0005 4002 700asiel bezwaar 944 5003 3501 7500asiel bezwaar 95/96/974 9005 2507 1005 400asiel bezwaar totaal9 4008 6008 8505 400De bovengenoemde planning voor 31 december 1997 geeft weer wat idealiter
het aantal nog te behandelen zaken zou moeten zijn, gebaseerd op de beoogde
gemiddelde behandelingsduur en instroom per week. Voor asiel eerste aanleg,
inclusief gehoor is de gemiddelde behandelingsduur zes weken en voor asiel
bezwaar 12 weken. Gezien de hoge instroom en de knelpunten die zich als gevolg
hiervan voordoen bij het behandelen van zaken, zal het aantal zaken in 1e
aanleg op 31 december 1997 naar het zich laat aanzien hoger uitvallen dan
thans voorzien wordt. Een aantal van 5500 asiel 1a is daarbij niet onwaarschijnlijk.
Daarnaast dient opgemerkt te worden dat in de praktijk de bovengenoemde planning
onder druk staat omdat er altijd zaken zullen zijn die niet beslisbaar zijn,
omdat ze bij de ACV liggen of bij de Geneeskundig Inspecteur, dan wel dat
individueel advies bij Buitenlandse Zaken is aangevraagd. Bovendien kan sprake
zijn van Schengen/Dublinzaken, die een gemiddeld langere behandelingsduur
kennen. Door de IND is dit niet of nauwelijks te beïnvloeden. Tot slot
kunnen er zaken zijn die om beleidsmatige redenen niet worden afgedaan. Dit
betekent dat het aantal asiel bezwaarzaken per 31 december 1997 hoger zal
uitvallen. 5.2 Voortgang bij de Vreemdelingenkamers van de rechtbankenEind 1996 was de prognose dat de instroom bij de Vreemdelingenkamers in
het eerste kwartaal van 1997 hoog zou zijn in verband met de effecten van
het inlopen van de achterstanden bij de IND. In de overige kwartalen van 1997
zou de instroom bij de Vreemdelingenkamers dalen. Dit beeld is niet juist
gebleken. De instroom bij de Vreemdelingenkamers is niet gedaald. Dit houdt
met name verband met de hoge instroom van asielzoekers en het feit dat de
IND meer bezwaarschriften heeft afgedaan dan eind 1996 was geprognosticeerd.De uitstroom ligt dankzij grote inspanningen bij de Vreemdelingenkamers
nog steeds op het niveau van de managementafspraak voor 1997. Het is zeer
waarschijnlijk dat deze managementafspraak gehaald wordt. Hierbij wordt opgemerkt
dat er thans een aantal factoren spelen die ertoe leiden dat het behandelingsniveau
van de Vreemdelingenkamers onder druk komt te staan. Zo speelt de invoering
van de 36-urige werkweek, de grote mobiliteit bij met name de tijdelijke medewerkers
en de toenemende complexiteit van zaken een rol. Binnenkort vindt hierover
overleg met de Vreemdelingenkamers plaats.De hoge instroom heeft ertoe geleid dat in de eerste drie kwartalen van
1997 in plaats van een daling een stijging van de werkvoorraad heeft plaatsgevonden.
Ook de bijgestelde prognose voor 1997 laat dit beeld zien. Tabel 4 Ontwikkeling Vreemdelingenkamers 1997 Te
behandelen VK 1997Prognose 1997Realisatie
t/m 31-09-'97Nieuwe prognose 1997 Beginaantal27 10027 10027 100Instroom30 70028 30037 700 Totaal57 80055 40064 800Uitstroom37 50028 20037 500Eindtotaal20 30027 20027 300Het feit dat thans van een hogere instroom asielzoekers wordt uitgegaan –
35 000 – heeft tevens gevolgen voor het meerjarenbeeld bij de Vreemdelingenkamers.
Indien alle tijdelijk, tot eind 1998 toegewezen formatieplaatsen ook na 1998
kunnen worden ingezet ziet het beeld er als volgt uit: Tabel 5 Meerjarige prognose Vreemdelingenkamers Prognose
VK1997199819992000 Beginaantal27 10027 30024 80017 200Instroom37 70035 00029 90029 900Totaal64 80062 30054 70047 100Uitstroom37 50037 50037 50037 500Eindtotaal27 30024 80017 2009 600Eind 2000 zal – bij gelijk blijvende omstandigheden – een
acceptabele aantal te behandelen zaken bij de Vreemdelingenkamers worden bereikt.
De hoge structurele instroom heeft gevolgen voor de benodigde vaste formatie
bij de Vreemdelingenkamers. Met de huidige vaste formatie kan de structurele
instroom vanaf 1999 ter hoogte van 29 900 zaken niet worden afgedaan.
Een verhoging van de vaste formatie is daarom nodig. 5.3 Centraal Orgaan opvang asielzoekers Zelfwerkzaamheid en kokenIn de vorige halfjaarlijkse rapportage asielketen heb ik u bericht dat
(op dat moment) in meer dan de helft van de centra door asielzoekers de diverse
maaltijden zelf verzorgd kunnen worden. In de centra zijn de benodigde kookfaciliteiten
hiervoor aanwezig en worden asielzoekers financieel in staat gesteld de gewenste
voedingsmiddelen aan te schaffen. In de afgelopen maanden is het aantal centra
waar asielzoekers zelf zorg en verantwoordelijkheid dragen voor de maaltijden
verder toegenomen. Eind van dit jaar zullen in alle of nagenoeg alle AZC's
door de bewoners zelf de maaltijden verzorgd kunnen worden. Wel is door de
toegenomen druk op de opvangcapaciteit en de daarmee noodzakelijke snelle
werving van locaties teneinde alle asielzoekers een opvangplaats te kunnen
garanderen, een aantal opvanglocaties verworven waar gelet op de beschikbare
faciliteiten het (vooralsnog) niet mogelijk is asielzoekers zelf alle maaltijden
te laten verzorgen. In deze locaties worden uiteraard de maaltijden door het
COA verstrekt. Kleinschalige opvangAl enige maanden zijn 8 aanvullende opvanglocaties beschikbaar ten behoeve
van de opvang van asielzoekers met psychosociale problemen bij wie de opvang
in meer grootschalige opvangvoorzieningen ongeschikt is gebleken. Ten behoeve
van de plaatsing van asielzoekers in deze opvanglocaties is een
aanmeldings- en indicatiestelling ontwikkeld en is een voorlopige toetsingscommissie
ingesteld. Thans wordt een opvangmethodiek ontwikkeld op basis waarvan aan
de betrokken asielzoekers een op hun problematiek toegesneden wijze behandeling
en benadering kan worden aangeboden. De methodiek zal begin volgend jaar operationeel
zijn. Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW)In de vorige halfjaarlijkse rapportage heb ik u bericht dat de opvangcentra
financieel in staat zijn gesteld AMW in te kopen. Het COA heeft in juni 1997
met de Vereniging van Ondernemingen in de Gepremieerde en Gesubsidieerde Sector
een modelovereenkomst ontwikkeld. Deze overeenkomst wordt door de directies
van opvangcentra bij de inkoop van psychosociale hulp toegepast. Verwacht
wordt dat aan het eind van dit jaar alle opvangcentra en aanvullende opvanglocaties
een overeenkomst hebben gesloten met de instellingen voor het AMW. Vanaf dat
moment is gewaarborgd dat alle asielzoekers uit de centrale opvang gebruik
kunnen maken van de psychosociale hulpverlening door het AMW. In de periode
dat een opvangcentrum nog geen overeenkomst heeft afgesloten kan aan asielzoekers
in overleg met de plaatselijke AMW-instellingen via een tijdelijke constructie
de benodigde hulp worden verleend, dan wel kunnen zij gebruik maken van maatschappelijke
werkers die nog in de opvangcentra werkzaam zijn. Nader wordt bezien, samen
met het COA, in hoeverre bewerkstelligd kan worden dat gemeenten de financiële
middelen die zij op grond van het Faciliteitenbesluit ontvangen, aanwenden
voor de bekostiging van door AMW-instellingen verleende hulp aan asielzoekers. 5.4 Vrouwelijke asielzoekersIn de eerste halfjaarlijkse rapportage werd melding gemaakt van het voornemen
van de Staatssecretaris van Justitie om een werkinstructie op te stellen met
betrekking tot het beleid ten aanzien van vrouwelijke asielzoekers. Deze werkinstructie –
met als doel de medewerkers van de Immigratie- en Naturalisatiedienst handvatten
en juridische informatie ter beschikking te stellen ten behoeve van de afhandeling
van zaken van vrouwelijke asielzoekers – is inmiddels tot stand gekomen.
Bij brief van 19 september 1997 heeft de Staatssecretaris van Justitie Uw
Kamer onder meer hierover geïnformeerd1. 6. Binnenlandse Zaken 6.1 UitplaatsingstermijnenDe driemaandelijks voortschrijdende gemiddelden van de uitplaatsingstermijnen
(de tijd tussen slaan beschikking en huisvesting in een gemeente) van A-statushouders
en vtv-ers vertonen het afgelopen halfjaar een licht dalende tendens. De uitplaatsingstermijn
van vvtv-ers is redelijk stabiel gebleven. Het gevolg is dat de termijnen
van beide categorieën statushouders naar elkaar zijn toegegroeid, maar
beiden bevinden zich nog op een te hoog niveau. MaatregelenHet afgelopen halfjaar zijn wederom acties ondernomen om de uitplaatsingstermijnen
te verkorten. Deze acties waren zowel bestuurlijk-beleidsmatig als operationeel
van aard. De belangrijkste ontwikkelingen worden hieronder kort aangegeven.
Naast deze ontwikkelingen is sprake geweest van een voortgaande
verbetering van de werkprocessen en afstemming en communicatie tussen betrokken
actoren.Vanuit zijn verantwoordelijkheid voor de uitplaatsing, de coördinerende
taak voor de huisvesting van statushouders en zijn medeverantwoordelijkheid
voor het tweedelijnstoezicht op het realiseren van de huisvestingstaakstellingen,
heeft de Minister van Binnenlandse Zaken de provincies verzocht hem na het
afsluiten van elke halfjaarlijkse taakstelling een beknopte rapportage toe
te zenden. Hierin komen onder andere aan de orde de knelpunten ten aanzien
van de realisatie van de taakstellingen, de wijze waarop de provincie invulling
geeft aan de toezichthoudende taken en de resultaten daarvan. WoningweigeringDe negatieve gevolgen van woningweigering door statushouders zijn duidelijk:
afbrokkelend draagvlak bij gemeenten en burgers, leegstand van woonruimte
en de daaruit voortvloeiende huurderving, oplopende uitplaatsingstermijnen,
administratieve lasten etc. Het belang van de bestrijding van woningweigering
wordt alom erkend. Via twee trajecten zal woningweigering worden teruggedrongen.Allereerst wordt de voorlichting richting statushouders steviger aangezet
en zal op heldere wijze de huisvestingssituatie, met name van statushouders,
in Nederland worden duidelijk gemaakt en zullen de consequenties van weigering
worden aangegeven. Tegelijkertijd wordt woonruimte, die wordt geweigerd, gedurende
de woningweigeringsprocedure niet meer ten behoeve van de weigerende kandidaat
aangehouden, doch direct aan een andere kandidaat aangeboden. Hiermee worden
de belangrijkste negatieve effecten, te weten leegstand en huurderving, weggenomen.Een statushouder kan een aanbod van woonruimte weigeren, maar zal de consequenties
bij onterecht weigeren zelf moeten dragen. De statushouder verliest dan zijn
aanspraak op voorzieningen in de centrale opvang en zal zelf in zijn huisvesting
moeten voorzien. Door middel van een pilot worden thans de eerste ervaringen
opgedaan met deze nieuwe beleidslijn. Uitreiking beschikkingenIn vrijwel alle recent tussen de IND en de politiekorpsen afgesloten convenanten
zijn afspraken opgenomen over een snelle uitreiking van beschikkingen en het
hierover inlichten van het COA, zodat snel met de bemiddeling kan worden gestart. Factoranalyse uitplaatsingstermijnenDe factoranalyse beoogt het inzicht te vergroten in de factoren die bepalend
zijn voor de uitplaatsingstermijn. In juli is de tweede factoranalyse afgerond,
die betrekking had op het tweede kwartaal van 1997. Hieruit is opnieuw gebleken
dat factoren die niet of nauwelijks te beïnvloeden zijn een relatief
belangrijke negatieve invloed hebben op de duur van de uitplaatsingstermijnen.
Daarbij moet gedacht worden aan onder andere leeftijd (jonger dan 23 jaar)
en grootte van de plaatsingseenheid (alleenstaanden en grote gezinnen).Zowel de samenstelling van de Nederlandse woningmarkt (onder andere weinig
betaalbare woningen voor grote gezinnen) als de samenstelling van de populatie
statushouders (oververtegenwoordiging van alleenstaanden) zijn hierbij vrijwel
niet te beïnvloeden factoren. Vraag en aanbod zijn, nog
afgezien van tempoverschillen, niet altijd op elkaar afgestemd. Door gerichter
en actiever gemeenten te benaderen voor bepaalde woonruimte speelt het COA
hier op in. Uitkomsten van de factoranalyse die wel te beïnvloeden zijn,
worden aangepakt in de vorm van bijvoorbeeld uitvoeringsmaatregelen en projecten. 6.2 Evaluatie taakstellingssystematiekDe Minister van Binnenlandse Zaken en de Staatssecretaris van VROM hebben
op 6 oktober 1997 een evaluatierapport over de huisvesting van statushouders
toegezonden aan de leden van de Eerste en Tweede Kamer. Hierin wordt nader
ingegaan op de doeltreffendheid en de effecten van de wettelijke huisvestingstaakstellingen,
geregeld in de Huisvestingswet en de Zorgwet-vvtv over de periode 1 juli 1995 –
1 juli 1997.Uitplaatsing en huisvestingstaakstellingen hangen nauw met elkaar samen.
Immers, uitplaatsing van statushouders vanuit de opvang naar reguliere huisvesting
in gemeenten is onderdeel van een proces, dat uiteindelijk resulteert in realisatie
van huisvestingstaakstellingen door gemeenten. Algehele conclusie van de evaluatie
is dat de wettelijke taakstellingssystematiek naar behoren functioneert en
dat de prestaties van de gemeenten voor het vervullen van de huisvestingstaakstellingen
goed zijn. Van de in de afgelopen twee jaar uitgevaardigde taakstellingen
is 93% gerealiseerd.Van het totaal van de wettelijke taakstellingen van de afgelopen twee
jaar van 34 021 plaatsen is 93% gerealiseerd. Dit betekent dat er op
1 juli een achterstand was van 2300 plaatsen. Op 1 oktober jl. was deze achterstand
teruggebracht tot 1200 plaatsen. Naast de inspanningen van gemeenten en provincies
is dit tevens terug te leiden op de relatief lage taakstelling van 7700 plaatsen
in de periode van 1 juli tot en met 31 december 1997. Over de kwantitatieve
en kwalitatieve ontwikkelingen in de komende taakstellingsperioden zult u
door middel van de volgende rapportages asielketen op de hoogte worden gesteld VooruitblikDe afgelopen twee jaar heeft sterk de nadruk gelegen op het stroomlijnen
van het bestaande uitplaatsingsproces. Ook de komende tijd zal de aandacht
weer gericht zijn op het signaleren van knelpunten en het oplossen daarvan.
In de werkbezoeken, die de Minister van Binnenlandse Zaken de komende maanden
zal afleggen aan provincies, zal in het bijzonder de huisvesting van statushouders
aan de orde komen. Daarbij zal hij aandacht vragen voor tijdige realisatie
van de taakstellingen. 7. Buitenlandse Zaken 7.1 Onderzoek in individuele asielzakenIn de eerste helft van 1997 werden in individuele asielzaken door het
Ministerie van Buitenlandse Zaken 825 ambtsberichten uitgebracht (de jaarcijfers
over 1995 en 1996 luiden respectievelijk 914 en 1414). Naar verwachting zal
dit cijfer in de tweede helft van 1997 ongeveer gelijk luiden, zodat eind
dit jaar in totaal op meer dan 1600 individuele ambtsberichten zal worden
uitgekomen.De toename van het aantal individuele onderzoeksverzoeken kon met de huidige
bezetting van de verantwoordelijke afdeling bij Buitenlandse Zaken niet worden
verwerkt. Door inzet van extra medewerkers is getracht toch zo veel mogelijk
aan de verzoeken van de IND te voldoen. Bij de IND zijn maatregelen
genomen om het voorleggen van onderzoeksverzoeken te stroomlijnen. Zo is begin
dit jaar afgesproken het aantal verzoeken om onderzoek waar mogelijk te beperken.
De sterk gestegen instroom van Irakese en Afghaanse asielzoekers in samenhang
met recent geïdentificeerde onderzoeksmogelijkheden zal uiteraard consequenties
hebben voor de formatie van de betrokken afdeling en de posten.Er wordt voor gewaakt ook bij het grotere aantal uitgebrachte ambtsberichten
de kwaliteit niet uit het oog te verliezen. Een individueel ambtsbericht speelt
immers een belangrijke rol in de asielprocedure. Ook de Nederlandse vertegenwoordigingen
in het buitenland, die zijn betrokken bij het (laten) uitvoeren van dergelijke
onderzoeken in landen van herkomst van asielzoekers, zijn daarvan doordrongen.
Zij dienen zich te houden aan de terzake geldende richtlijnen, die ook voor
de ingeschakelde vertrouwenspersonen gelden. In geval van mogelijke discrepanties
worden aan de Post nadere vragen gesteld. Indien de vreemdeling of diens advocaat
na lezing van het ambtsbericht op grond van serieuze argumenten meent dat
aan (een deel van) de inhoud van het ambtsbericht kan worden getwijfeld, wordt
een nader onderzoek ingesteld.De kritiek van vreemdelingen en hun advocaten op de individuele ambtsberichten
treft vooral het feit dat in het algemeen niet bekend wordt gemaakt welke
bronnen zijn geraadpleegd en dat in het algemeen niet wordt aangegeven op
welke wijze en door wie het onderzoek heeft plaatsgevonden. Buitenlandse Zaken
is van mening dat de identiteit van de gebruikte bronnen beschermd moet worden,
mede met het oog op de persoonlijke veiligheid van betrokkenen, en dat bekendmaking
van de gebruikte onderzoekstechnieken er toe zou kunnen leiden dat onderzoek
in toekomstige zaken onmogelijk wordt gemaakt. Uit (recente) jurisprudentie
blijkt dat niet alleen de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State,
maar ook lagere rechters (oordelend in beroep of in een voorlopige voorziening)
de stelling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken onderschrijven, dat
het beroep op bronbescherming en bescherming van methoden en technieken terecht
is. Ook door de Nationale Ombudsman werd deze stellingname in een rapport
van 12 maart 1997 onderschreven (naar aanleiding van een klacht van een advocaat
over het niet vermelden van bronnen en methoden en technieken van onderzoek).
Door het Ministerie van Buitenlandse Zaken wordt getracht zoveel mogelijk
van de verkregen informatie in het ambtsbericht te vermelden, tenzij zwaarwegende
redenen van bronbescherming of van bescherming van methoden en technieken
zich daartegen verzetten.Op grond van de Algemene wet bestuursrecht vragen rechters de laatste
drie jaar regelmatig vertrouwelijke inzage in de rapportage die ten grondslag
ligt aan een individueel ambtsbericht. Van januari tot en met september 1997
werd dit verzoek 105 maal gedaan. Voor het grootste deel betrof het ambtsberichten
over Iraanse en Zaïrese asielzoekers. Daarbij kwam men (op een uitzondering
na) tot de conclusie dat de beperkte kennisneming, waarop door het Ministerie
bij het overleggen van de achterliggende vertrouwelijke documenten altijd
een beroep wordt gedaan, gerechtvaardigd is. De ene uitzondering betrof een
geval waarin de rechter het niet nodig achtte de instantie waarbij navraag
werd gedaan geheim te houden. Daarop heeft Buitenlandse Zaken zich genoodzaakt
gezien van toekomstige onderzoeken in vergelijkbare gevallen af te zien.Over het algemeen komen de rechtbanken ook steeds tot de conclusie dat
het onderzoek zorgvuldig is geschied en dat het gestelde in het ambtsbericht
door de onderliggende stukken wordt gedragen. Door de Nationale Ombudsman werd begin 1997 ambtshalve een onderzoek ingesteld
naar de totstandkoming van individuele ambtsberichten. Dit onderzoek zal naar
verwachting eind van dit jaar worden afgerond. 7.2 Algemene AmbtsberichtenTussen de Staatssecretarissen van Justitie en Buitenlandse Zaken zijn
afspraken gemaakt inhoudende dat de ambtsberichten over de belangrijkste landen
van herkomst in principe elk half jaar zullen worden geactualiseerd en dat
de ambtsberichten zullen worden opgesteld volgens een vaste indeling in onderwerpen.De na overleg met Amnesty International en Vereniging Vluchtelingenwerk
Nederland opgestelde standaardindeling wordt thans voor alle daarvoor in aanmerking
komende algemene ambtsberichten aangehouden. Dit heeft in de meeste gevallen
tot een forse uitbreiding van de ambtsberichten geleid. De nadruk die in de
afgelopen periode op verdieping en verbreding van de algemene ambtsberichten
diende te worden gelegd heeft een groot beslag op de capaciteit van de betrokken
afdeling gelegd, komende bovenop de extra werkzaamheden als gevolg van de
sterke stijging van het aantal individuele onderzoeksverzoeken. Deze nieuwe
opzet draagt er bovendien toe bij dat de ambtsberichten, eenmaal opgesteld
op grond van dit stramien, gemakkelijker geactualiseerd kunnen worden, zodat
ook de beoogde halfjaarlijkse herziening tenminste voor de belangrijkste landen
van herkomst gerealiseerd kan worden.Een belangrijk punt van aandacht blijft de noodzaak de onderbouwing van
het oordeel in ambtsberichten duidelijk te maken. Met name zal in dat kader
aandacht worden besteed aan de wijze waarop van de geraadpleegde, openbare
bronnen gebruik is gemaakt. Voorts zal worden bezien hoe de presentatie van
de verschillende ambtsberichten, die thans op kleine onderdelen nog afwijkingen
vertoont, eenvormiger kan worden gemaakt.In de brief van 16 september jl. aan uw Kamer (1997–1998, 19 637,
nr. 271) bent u reeds ingelicht over de recente evaluatie van de werkafspraken
inzake de totstandkoming van algemene ambtsberichten.De regering legt thans de laatste hand aan een voorstel voor de tenuitvoerlegging
van de motie van de heer Dittrich (D66) welke is aangenomen tijdens het plenair
debat van 26 juni jl. om een Commissie in te stellen die op korte termijn
voorstellen doet omtrent alle criteria, waaraan algemene ambtsberichten dienen
te voldoen. U zult hierover zo spoedig mogelijk nader worden geïnformeerd. 7.3 Bestrijding illegale immigratie en fraudeIn het eerste deel van deze rapportage is in hoofdstuk 4 een aantal maatregelen
ter regulering van de instroom van asielzoekers aangekondigd. In dit verband
wordt er op gewezen dat gedurende de afgelopen jaren op het terrein van de
bestrijding van illegale immigratie en fraude reeds extra aandacht besteed
is aan de betrokkenheid van de Nederlandse ambassades en consulaten bij de
bestrijding van illegale immigratie en documentfraude. Daartoe is extra mankracht,
in het kader van de intensivering van de controle uit hoofde van Schengen,
ingezet ten behoeve van een zorgvuldige visumafgifte op de posten in Islamabad,
Ankara, Teheran, Rabat en St. Petersburg. Binnenkort zullen ook Londen, Paramaribo, Accra, Lagos, Warschau, Kiev,
Islamabad, Peking en Moskou versterkt worden.In een vijftal zgn. «probleemlanden» (Nigeria, Ghana, India,
Pakistan en de Dominicaanse Republiek) worden sinds 1995 alle ter legalisatie
aangeboden documenten ook inhoudelijk geverifieerd. Het gaat hier om documenten
ten behoeve van aanspraken op sociale zekerheid, de burgerlijke stand e.d.
Uitbreiding naar enkele andere landen wordt overwogen.Daarnaast is sinds twee jaar de zgn. pool van immigratiemedewerkers operationeel,
deels afkomstig van Buitenlandse Zaken, deels van de IND. Zij worden voor
kortere of langere periode op verschillende standplaatsen ingezet afhankelijk
van wisselende prioriteiten.In de afgelopen periode betroffen deze plaatsingen:– Peking en Shanghai, ten behoeve van onderzoek naar documentfraude,
het systeem van de burgerlijke stand respectievelijk de opvangmogelijkheden
voor alleenstaande minderjarige asielzoekers;– Beiroet (werkterrein Libanon, Syrië, Jordanië en voorzover
mogelijk Irak), ten behoeve van onderzoek in de regio naar mensensmokkel,
resp. het voorbereiden van verwijdering van illegale vreemdelingen en uitgeprocedeerde
asielzoekers;– Nairobi, in verband met de instroom van illegale vreemdelingen
uit Oost-Afrika, resp. verwijderingen naar Somalië;– Teheran, ten behoeve van onderzoek naar authenticiteit van documenten
in het kader van asielverzoeken, het verzamelen van inlichtingen ten behoeve
van algemene ambtsberichten, resp. het monitoren van Iraniërs en uitgeprocedeerde
asielzoekers;– Accra, ten behoeve van verificatie van aan de ambassade ter legalisatie
voorgelegde documenten;– Istanboel, ten behoeve van onderzoek naar mensensmokkel, e.e.a.
naar aanleiding van de recent sterk toegenomen instroom van asielzoekers uit
Irak en Afghanistan;– Sri Lanka, met het oog op de monitoring van de terugkeer van afgewezen
asielzoekers die binnenkort zal worden hervat op basis van met Sri Lanka gemaakte
terugname-afspraken.Tenslotte is door Buitenlandse Zaken in september een conferentie «Personenverkeer,
visumverlenging en documentfraude» belegd voor medewerkers van ca. 60
posten die direct met hier bedoelde fenomenen te maken hebben. Diverse op
de praktijk gerichte cursussen zijn verzorg door medewerkers van Buitenlandse
Zaken, de IND, de CRI, de Koninklijke Marechaussee en de Vreemdelingendienst.Het is de bedoeling jaarlijks een dergelijke bijeenkomst te beleggen,
ook om directe contacten met de diverse in Nederland werkzame diensten mogelijk
te maken. De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. SchmitzDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,M. PatijnBIJLAGE 1 Instroom Iraakse asielzoekers in Europa in 1997 Instroom Afghaanse asielzoekers in Europa in 1997BIJLAGE 2 Asielinstroom in Nederland: 1996 t/m september 1997Irak, Afghanistan en overige landen□ Overige landen ▪ Irak en Afghanistan XNoot1Zie de brief van de Staatssecretaris van Jus- titie, Tweede Kamer 1997–1998,
19 637, nr. 275.XNoot2Brief van de Staatssecretaris van Justitie, Tweede Kamer 1997–1998,
25 386, nr. 24.XNoot1Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Zweden, Denemarken, België, Frankrijk,
Noorwegen en Spanje.XNoot1Zie hiervoor tevens de eerder genoemde brief van de Staatssecretaris van
Justitie, Tweede Kamer 1997–1998, 25 386, nr. 24, waarin Uw Kamer
hiervan op de hoogte is ge- steld.XNoot1Zie hiervoor tevens de brief van de Staats- secretaris van Justitie, d.d.
23 oktober 1997 (19 637, nr. 277).XNoot1Eerste halfjaarlijkse rapportage asielketen, Tweede Kamer 1996–1997,
19 637, nr. 254.XNoot1Tweede Kamer 1997–1998, 19 637, nr. 272. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-289.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl