Wijziging o.m. Zorgverzekeringswet en Wet op de zorgtoeslag (structurele maatregelen wanbetalers zorgverzekering); Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31736, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31736 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamA. ALGEMEEN1. Inleiding2. Getroffen maatregelen in relatie tot de betaalbaarheid
van de nominale zorgverzekeringspremiea. Compenserende maatregelen bij de invoering van
de Zvwb. Verzekeringnemer in de wettelijke schuldsanering
(WSNP)c. Gedwongen opgegenomen patiëntend. Overige maatregelen3. Overige getroffen maatregelen ter voorkoming van
onverzekerdheid en wanbetalinga. Om het aantal onverzekerden terug te dringen wordt
doelgroepgerichte voorlichting ontwikkeld of geïntensiveerdb. De actieve opsporing van onverzekerdenc. Protocol incassotraject wanbetalers Zorgverzekeringswetd. Wettelijke maatregel ter voorkoming van beëindiging
zorgverzekeringsovereenkomst door de verzekeringnemer met betalingsachterstandene. Zorgtoeslag rechtstreeks overmaken aan de zorgverzekeraar
of aan de gemeentef. Data-base verzekerden met betalingsachterstandg. Signalering van betalingsachterstand bij bijstandgerechtigden
via Inlichtingenbureau aan gemeentenh. Bevorderen collectieve verzekeringen voor bijstandsgerechtigden
en andere sociale minima en het bevorderen van automatische incasso4.  Resterende problematiek4.1 Karakter van de zorgverzekering4.2 Analyse van de wanbetalerspopulatie4.3 Problemen bij de incasso4.4 Ontwikkelingen5. Inhoud voorliggend wetsvoorstel5.1 Hoofdlijnen5.2 Uitwerking enige deelonderwerpena. Medeverzekerdenb. Start bestuursrechtelijk premieregiemc. Einde bestuursrechtelijk premieregiemd. Hoogte bestuursrechtelijke premiee. Rechtsbeschermingf. Protocol incassotraject Zorgverzekeringswetg. Inningwijzen bestuursrechtelijke premieh. Wat te doen met restschuld jegens CVZ indien verzekeringnemer
schuld jegens verzekeraar voldoet?i. Toezichtj. Bestaande groep wanbetalers6. Consultatie en adviesAdvies Algemene Rekenkamer (ARK)Advies van het Adviescollege toetsing administratieve
lasten (Actal)Advies van het College bescherming Persoonsgegevens (CBP)Advies Raad voor de Rechtspraak (RvR)7. Financiële gevolgen voor het rijk8. Uitvoeringsaspectena. Administratieve- en uitvoeringslastenVerwacht aantal wanbetalers b. GegevensverstrekkingHeffing en inning bestuursrechtelijke premie9. Evaluatiebepaling ten behoeve van de nieuwe taak
van het CVZ10. Inwerkingtreding en voorlichtingARTIKELSGEWIJSARTIKEL IOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdelen E, G, L en MOnderdeel FAlgemeenArtikel 18a Zvweerste en tweede lidderde lidvierde lidvijfde lidArtikel 18b, 18c, 18d, eerste lid, en 18e, eerste lid,
ZvwArtikel 18d Zvweerste lidtweede lidderde lidad aad bad cvierde lidTen slotteArtikel 18e Zvweerste lidtweede lidderde lidvierde lidvijfde lidzesde lidzevende lidartikel 18f Zvweerste en tweede lidderde lidvierde lidOnderdelen H en IArtikel 34a Zvweerste lidtweede lidderde en vierde lidOnderdeel JOnderdeel K en artikel IVArtikel IIOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel CArtikel IIIArtikel VArtikelen VI en VIIArtikel VIIIArtikel IXeerste lidtweede en derde lidvierde lidArtikel XOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31736Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 144 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 736Wijziging van de Zorgverzekeringswet, de Wet op de zorgtoeslag en enige
andere wetten, houdende maatregelen om ook wanbetalers voor hun zorgverzekering
te laten betalen (structurele maatregelen wanbetalers zorgverzekering)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGA. ALGEMEEN1. InleidingDit wetsvoorstel heeft ten doel aan zorgverzekeraars en hun verzekeringnemers
mogelijkheden te bieden om in gevallen waarbij het betalen van de nominale
zorgverzekeringspremie door de verzekeringnemer niet of niet meer regelmatig
plaatsvindt, het betaalgedrag weer tot een regelmatig patroon terug te brengen.Het wetsvoorstel voorziet hiertoe in de eerste plaats in het versterken
van de mogelijkheden die zorgverzekeraars en hun verzekeringnemers hebben
om onderling, in het kader van een door de zorgverzekeraar aan te bieden betaalregeling,
in de situatie waarbij een verzekeringnemer in de omstandigheid is komen te
verkeren dat hij de nominale zorgverzekeringspremie niet of niet meer geheel
binnen de gestelde termijn kan voldoen, het verstoorde betaalpatroon weer
te herstellen. Van deze betaalregeling maakt het geven van een machtiging
door de verzekeringnemer aan zijn zorgverzekeraar tot automatische incasso
van de in de toekomst te vervallen premietermijnen, verplicht deel uit.Voor die gevallen waarin een verzekeringnemer niet wil betalen of anderszins
niet meewerkt aan de door de zorgverzekeraar aangeboden betaalregeling, voorziet
het wetsvoorstel in de mogelijkheid dat de zorgverzekeraar de betreffende
verzekeringnemer aanmeldt bij het College voor zorgverzekeringen (CVZ) dat
vervolgens de premierelatie van de zorgverzekeraar overneemt. Daarbij heft
het CVZ bij de verzekeringnemer een hogere, bestuursrechtelijke premie en
houdt die in op inkomensbronnen van de verzekeringnemer. Tot deze inkomensbronnen
behoort ook de eventuele zorgtoeslag.De Zorgverzekeringswet (Zvw) maakt deel uit van het geheel van de Nederlandse
sociale verzekeringen. Aan de bekostiging van deze verzekeringen wordt door
de betrokkenen naar draagkracht bijgedragen. Voor de Zvw heeft deze wijze
van financiering aldus vorm gekregen dat van het totaal van de kosten van
de uitvoering van de Zvw ongeveer de helft gedekt wordt door een inkomensgerelateerde
bijdrage, die geïnd wordt door de Belastingdienst. De andere helft van
de kosten wordt gedekt door een vast bedrag dat voor verzekerden
van 18 jaar en ouder aan de zorgverzekeraar moet worden betaald, de zogeheten
(nominale) premie. Verzekerden met een relatief laag inkomen worden financieel
tegemoet gekomen met een uitkering op grond van de Wet op de zorgtoeslag (Wzt).Gebleken is dat een aantal verzekeringnemers niet voldoet aan hun verplichting
tot betalen van de nominale premie. In totaal ging het op 31 december
2007 om ruim 240 000 verzekerden. Het is geen nieuw verschijnsel dat
verzekeringnemers nalatig zijn met het betalen van de verschuldigde premie.
Dat was ook al het geval bij de voormalige ziekenfondsverzekering en bij de
vroegere particuliere ziektekostenverzekeringen. Ook toen ging het zoals nu
om een kleine 2% van het verzekerdenbestand.Op mijn verzoek heeft het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onderzoek
gedaan naar de samenstelling van de groep mensen die niet of niet meer volledig
hun verschuldigde nominale zorgpremie betalen. In een rapportage van 14 mei
2008 heeft het CBS aangegeven dat er op 31 december 2007 (gecorrigeerd
voor dubbele inschrijvingen en inschrijving in het GBA) 240 250 verzekerden
waren met een premie-achterstand van zes of meer maandpremies. Ontvangers
van een uitkering, eenoudergezinnen, ongehuwde stellen met kinderen en allochtonen
zijn relatief vaker wanbetaler. Van de groep wanbetalers zijn ruim 130 000
wanbetalers tussen de 20 en 40 jaar oud. Ruim 100 000 wanbetalers hebben
een allochtone achtergrond. Ruim 50 000 wanbetalers hebben een uitkering.
Het CBS is verzocht om een nadere analyse te maken, waarmee beter inzicht
wordt verkregen in de inkomstenbronnen van de wanbetalers. Op basis van het
gedane onderzoek kan wel al worden gesteld dat ruim 60% van de wanbetalers
inkomsten verwerft uit een baan en 20% uit een uitkering. Van de resterende
20% van de wanbetalers is de bron van inkomsten bij het CBS niet bekend.
Bijvoorbeeld zelfstandigen behoren tot deze laatste groep. Het CBS heeft ook
gekeken naar het aantal zorgtoeslagen onder de groep wanbetalers. Van de groep
zorgtoeslagontvangers is 2,5% (bijna 120 000) wanbetaler. Van
de gemiddelde Nederlandse ingezetenen is dat ongeveer 1,9%.Uit de cijfers kan ook worden afgeleid dat, hoewel mensen in kwetsbaarder
groepen vaker wanbetalers zijn, het behoren tot een kwetsbaardere groep op
zich niets zegt over wanbetaling.De regering vindt het gewenst dat maatregelen worden getroffen om het
aantal mensen dat niet of niet tijdig voldoet aan de verplichting tot het
betalen van de nominale zorgverzekeringspremie, terug te dringen. Allereerst
omdat eventuele zorgkosten van wanbetalende verzekeringnemers op de schouders
komen van de wel betalende verzekeringnemers, waarmee de solidariteit die
ten grondslag ligt aan het stelsel van sociale verzekering wordt aangetast.
Daarnaast omdat betrokkenen vanwege het niet betalen van de premie door hun
zorgverzekeraar geroyeerd kunnen worden en daardoor zonder zorgverzekering
kunnen komen. Wanneer zij in die situatie toch zorg behoeven kan dat zeer
ongewenste consequenties hebben. Voor de betrokkenen zelf uiteraard wanneer
zij geconfronteerd worden met aanzienlijke zorgkosten, voor de zorgaanbieders
die te maken krijgen met de lasten van incassoprocedures en mogelijk voor
de volksgezondheid wanneer wordt afgezien van noodzakelijke zorg. Een geroyeerde
wanbetaler kan ook bij een andere verzekeraar een nieuwe zorgverzekering sluiten,
er is immers acceptatieplicht, maar de kans is groot dat hij ook bij zijn
nieuwe verzekeraar een schuld opbouwt. Ook daar wordt hij vervolgens dan weer
geroyeerd dan wel wordt (de dekking van) de verzekering geschorst. Enzovoort.
Dit levert voor verzekeraars een hoop administratieve lasten en geen premie-inkomsten
op (carrousel van wanbetalers) en zou uiteindelijk de wettelijke acceptatieplicht
onder druk kunnen zetten. Omdat het primair gaat om het nakomen van de verzekeringsovereenkomst
tussen de zorgverzekeraar en zijn verzekeringnemer, dienen de maatregelen
tot het tegengaan van betalingsachterstand naar de mening van de regering
primair getroffen te worden in de relatie tussen de zorgverzekeraar en zijn
verzekeringnemer. Omdat royement en het vervolgens weren uit de verzekering
van een wanbetaler als ultieme sanctie voor het niet nakomen van de verplichtingen
uit de zorgverzekeringsovereenkomst, voor de zorgverzekeringssector als geheel
op publiekrechtelijke basis terzijde is gesteld door de acceptatieplicht in
de Zvw, is de regering van mening dat eveneens dient te worden voorzien in
een publiekrechtelijk sluitstuk voor de wanbetalersproblematiek in die gevallen
waarin maatregelen tussen de zorgverzekeraar en de wanbetalende verzekeringnemer
niet meer werken door de opstelling van de verzekeringnemer. Dit geldt temeer
omdat de in dit verband voorziene bronheffing, waarbij de door het CVZ te
heffen bestuursrechtelijke premie zoveel mogelijk wordt ingehouden op inkomensbronnen
van de verzekeringnemer, niet in het kader van de privaatrechtelijke zorgverzekeringsovereenkomst
kan worden opgelegd.Het voorliggende wetsvoorstel voorziet in de tweezijdige benadering van
de wanbetalers-problematiek waar de Tweede kamer bij de behandeling van het
wetsvoorstel tot Wijziging van de Zorgverzekeringswet en andere wetten met
het oog op het verzwaren van het premie-incassoregiem (Kamerstukken II, 2006/07,30 918;
Stb. 2007, 540) meerdere malen om heeft gevraagd. Tijdens de plenaire behandeling
van voormeld wetsvoorstel op 20 juni 2007 en met de brief van 12 november
2007 (Kamerstukken II, 2006/07, 30 918) heb ik de hoofdlijnen van deze
structurele aanpak van de wanbetalingsproblematiek aan de Kamer geschetst.De voorgestelde benadering bestaat uit vier fasen:Fase 1: Bij het ontstaan van een betalingsachterstand
ter grootte van twee maandpremies informeert de zorgverzekeraar de verzekeringnemer
over deze constatering en biedt hem een betaalregeling aan. Onderdeel van
deze betaalregeling – naast afspraken over de afbetaling van de inmiddels
opgebouwde schuld – is een machtiging van de verzekeringnemer tot automatische
incasso van de in de toekomst te vervallen premietermijnen. De zorgverzekeraar
geeft hierbij ook aan wat de consequenties zijn van het niet betalen van de
achterstallige premie of het niet meewerken aan de aangeboden betaalregeling
(incasso en op termijn publiekrechtelijke premie). De zorgverzekeraar wijst
de verzekeringnemer hierbij op de mogelijkheid van hulpverlening bij betalingsproblemen.
Een verzekeringnemer die meewerkt aan de aangeboden betaalregeling zal zo
de schuld beperkt houden en de grens van zes maanden premieschuld niet overschrijden
en niet in de bronheffing terecht komen. Om de omvang van de schuldlast voor
de verzekeringnemer overzichtelijk en beheersbaar te maken, wordt tevens bepaald
dat de zorgverzekeraars de verplichting krijgen om de verzekeringnemer aan
te bieden dat eventuele medeverzekerden1 een eigen
polis nemen en zelf verzekeringnemer worden. Voor de «oude» verzekeringnemer
blijft de schuld dan beperkt tot de schuld die is opgebouwd voor zichzelf
en voor medeverzekerden op de oude polis. Vanaf het moment dat de medeverzekerden
een eigen zorgverzekering hebben, is hij alleen premie verschuldigd voor zichzelf.
De «oude» medeverzekerden krijgen het aanbod om een eigen zorgverzekering
af te sluiten zonder premieachterstand. Ze kunnen dus met een schone lei beginnen.Fase 2: Gaat de verzekeringnemer niet in op
bovenbedoeld aanbod, en gaat hij ook niet op andere wijze betalen, dan ontvangt
hij nadat de schuld tot vier maandpremies is gestegen, een waarschuwing van
zijn verzekeraar dat de door hem gesloten zorgverzekering(en)
voor het bestuursrechtelijke premieregiem zullen worden aangemeld zodra de
schuld (per verzekering) tot zes maandpremies is gestegen. De zorgverzekeraar
meldt hierbij tevens hoe de verzekeringnemer de voorgenomen melding –
bijvoorbeeld omdat hij van mening is dat hij in het geheel geen of een veel
lagere premie-achterstand heeft – kan betwisten.Fase 3: Indien een verzekeringnemer de achterstallige
premie dan nog niet voldoet, meldt de zorgverzekeraar de betreffende zorgverzekeringnemer
(en eventueel bijgeschreven verzekerden) aan bij het CVZ zodra de betaalachterstand
de grens van zes-maandpremies heeft overschreden. Vanaf dat moment is de verzekeringnemer
voor zijn zorgverzekering, die gewoon doorloopt bij zijn zorgverzekeraar,
geen premie meer verschuldigd aan zijn zorgverzekeraar maar moet hij voor
zichzelf (en eventueel medeverzekerden) een bestuursrechtelijke premie betalen
aan het CVZ. Tevens moet hij zijn achterstallige premie nog aan zijn zorgverzekeraar
voldoen. Ter compensatie van de (verdere) premiederving ontvangt de zorgverzekeraar
een bijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds.Zodra de aanmelding is ontvangen door het CVZ gaat het over tot heffing
en inning van de bestuursrechtelijke premie bij de wanbetaler. Deze bestuursrechtelijke
premie is aanmerkelijk hoger dan de gemiddelde nominale premie die een verzekeringnemer
aan een zorgverzekeraar verschuldigd zou zijn. Het CVZ int de premie door
deze door een werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie op het loon,
het pensioen of de uitkering in te laten houden en aan zich te laten afdragen
(bronheffing), door de zorgtoeslag naar zich te laten afdragen en/of door
beslaglegging als door de verzekeringnemer niet op een acceptgiro wordt betaald.
Dit laatste in het geval dat de bron(nen) ontoereikend of niet benaderbaar
zijn. De opbrengst van de inning stort het CVZ in het Zorgverzekeringsfonds.Fase 4: Indien de wanbetaler zijn schuld bij
de zorgverzekeraar heeft voldaan, meldt de zorgverzekeraar dit bij het CVZ.
De betrokkene is vervolgens geen publiekrechtelijke premie meer verschuldigd
en dient weer de gewone nominale premie aan zijn zorgverzekeraar te betalen.In hoofdstuk 2 van deze algemene toelichting beschrijf ik de maatregelen
die al zijn genomen om de betaling van de nominale premie mogelijk te maken.
In hoofdstuk 3 beschrijf ik de andere getroffen maatregelen om onverzekerdheid
en wanbetaling te voorkomen. In hoofdstuk 4 geef ik een beschrijving van het
resterende probleem. In hoofdstuk 5 wordt de inhoud van het wetsvoorstel nader
toegelicht. In de hoofdstukken 6, 7, 8, 9 en 10 beschrijf ik via welke procedure
het wetsvoorstel tot stand is gekomen (hoofdstuk 6), wat de kosten van de
uitvoering zijn voor het Rijk (hoofdstuk 7), wat de kosten zijn voor andere
betrokkenen en hoe wordt voldaan aan de privacyverplichtingen (hoofdstuk 8),
de invulling van de behoefte aan beleidsevaluatie (hoofdstuk 9) en de inwerkingtreding
en voorlichting daarover (hoofdstuk 10).2. Getroffen maatregelen in relatie tot de betaalbaarheid
van de nominale zorgverzekeringspremieDe regelgeving in Nederland is zodanig, dat in beginsel iedereen in staat
zou moeten zijn de nominale premie voor zijn zorgverzekering te betalen. Het
sociaal minimum is daarop afgestemd. a. Compenserende maatregelen bij de invoering van
de ZvwMet de inwerkingtreding van de Zvw heeft de overheid diverse maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de zorgverzekering voor iedereen betaalbaar
blijft. De voornaamste daarvan is de zorgtoeslag (een financiële tegemoetkoming
voor de nominale premie van de zorgverzekering).Daarnaast heeft de overheid een aantal fiscale maatregelen getroffen.
De belangrijkste aanvullende fiscale maatregelen die het kabinet heeft genomen
zijn:– verlaging AWBZ-premie met 0,9%-punt (van 13,45%
naar 12,55%);– verlaging werknemerspremie Algemeen werkloosheidsfonds (Awf) met
0,65%;– verhoging algemene heffingskorting met € 86;– veranderingen in de ouderenkorting die ertoe leiden dat ouderen
gebruik kunnen maken van een hogere korting.Zorgtoeslag en aanvullende fiscale maatregelen zorgen er samen voor dat
de nominale premie betaalbaar blijft.b. Verzekeringnemer in de wettelijke schuldsanering
(WSNP)Indien op iemand met schulden de wettelijke schuldsaneringsregeling van
toepassing is verklaard, vallen zijn bezittingen en inkomsten in principe
in de boedel waaruit de bewindvoerder zijn schulden betaalt. Omdat degene
op wie de schuldsaneringsregeling van toepassing is natuurlijk ook moet kunnen
voorzien in zijn levensonderhoud, wordt hierbij een bedrag vrijgelaten, dat
is bepaald op 90 procent van de toepasselijke bijstandsnorm. Dit wordt ook
wel de beslagvrije voet of het vrij te laten bedrag genoemd. De bijstandsnormen
worden zo vastgesteld, dat ze hoog genoeg zijn om er – tezamen met de
zorgtoeslag waar bijstandsgerechtigden recht op hebben – de nominale
premie van een zorgverzekering, almede de premie voor een aanvullende verzekering
uit te voldoen.c. Gedwongen opgegenomen patiëntenDoor middel van een recente wijziging van de Wet werk en bijstand (WWB;
zie voor de wijziging Stb. 2008, 87) wordt de mogelijkheid opengesteld om
bijzondere bijstand te verlenen aan personen die rechtens gedwongen zijn opgenomen
in een psychiatrisch ziekenhuis op grond van de Wet bijzondere opnemingen
in psychiatrische ziekenhuizen. Met deze structurele maatregel wordt voorkomen
dat een gedwongen opname in een psychiatrisch ziekenhuis leidt tot onverzekerdheid,
schulden of dakloosheid door het wegvallen van inkomsten.d. Overige maatregelenIn de praktijk worden er nog andere mogelijkheden benut om betalingsproblemen
hanteerbaar te maken. Als iemand door omstandigheden tijdelijk niet zou kunnen
betalen, dan kan een zorgverzekeraar bijvoorbeeld een betalingsregeling met
die persoon treffen of afspraken maken over automatische incasso. In veel
gevallen nemen ook gemeenten hun verantwoordelijkheid voor bepaalde groepen
van sociale minima, waaronder dak- en thuislozen. Als deze personen een bijstandsuitkering
ontvangen, kan op vrijwillige en verplichte basis de betaling van de premie
met de gemeente geregeld worden (artikel 57 WWB). 3. Overige getroffen maatregelen ter voorkoming van
onverzekerdheid en wanbetalingZoals hiervoor gesteld is het uitgangspunt dat lonen en uitkeringen zodanig
hoog zijn, iedereen zijn zorgpremie moet kunnen betalen. Toch zijn er mensen
bij wie het misgaat. Mensen die geconfronteerd worden met plotseling hoge
kosten, mensen die niet met geld kunnen omgaan en mensen die simpelweg niet
willen betalen. Om die reden zijn de volgende maatregelen getroffen om onverzekerdheid
en betalingsachterstand te voorkomen.a. Om het aantal onverzekerden terug te dringen wordt
doelgroepgerichte voorlichting ontwikkeld of geïntensiveerdZoals ik in mijn brief van 3 maart 2008 (Kamerstukken ll 2007/08,
29 689, nr. 180) heb gemeld, is om onverzekerdheid te voorkomen al een
groot aantal maatregelen in de voorlichtingssfeer getroffen. Vóór
de invoering van de Zvw hebben grootscheepse voorlichtingscampagnes plaatsgevonden.
Daarnaast zijn in het kader van het rapport «Zorg Verzekerd» (13 december
2005 aangeboden aan beide Kamers) diverse maatregelen getroffen, zoals het
bevorderen van collectieve (aanvullende) verzekeringen voor bijstandsgerechtigden
en andere sociale minima, signalering van betalingsachterstanden bij bijstandsgerechtigden
en subsidies aan belangenorganisaties van moeilijk bereikbare groepen.Om het aantal onverzekerden nog verder terug te brengen worden in eerste
instantie verdergaande voorlichtingsactiviteiten ingezet die gericht zijn
op specifieke groepen. Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel tot wijziging
van de Zorgverzekeringswet en andere wetten met het oog op het verzwaren van
het premie-incassoregime en andere maatregelen om de werking van het met die
wet en de Wet op zorgtoeslag in het leven geroepen stelsel te optimaliseren
(verzwaren incassoregime premie en andere maatregelen zorgverzekering; inmiddels
geplaatst in Stb. 2007, 540) heb ik toegezegd dat doelgroepgerichte voorlichting
zal worden ontwikkeld of zal worden geïntensiveerd voor reeds in beeld
zijnde groepen en voor specifieke groepen onverzekerden op basis van een nadere
analyse door het CBS. Het gaat daarbij om doelgroepgerichte voorlichting aan
allochtonen, gezinnen met kinderen, jongeren die de leeftijd van 18 jaar bereiken,
dak- en thuislozen, nieuwe ingezetenen, gedetineerden, ex-asielzoekers en
rechthebbenden op generaal pardon.Voor mensen die zich in Nederland vestigen is een brochure verschenen
die beschikbaar is bij inschrijfbalies van gemeenten.b. De actieve opsporing van onverzekerdenDe regering heeft de mogelijkheid bezien om alle mensen zonder zorgverzekering
via bestandskoppeling individueel te benaderen om zich te verzekeren. Het «plan
van aanpak inzake het terugdringen van onverzekerden», dat hieruit is
voortgekomen, staat beschreven in de hiervoor genoemde brief van 3 maart
2008.c. Protocol incassotraject wanbetalers ZorgverzekeringswetZorgverzekeraars en de minister van VWS hebben vanaf de ingangsdatum van
de Zvw (op 1 januari 2006) een aantal maatregelen afgesproken om het
aantal onverzekerden wegens royement (en het aantal mensen zonder dekking
wegens schorsing van de dekking) als reactie op een betalingsachterstand zo
klein mogelijk te houden respectievelijk om te voorkomen dat verzekeringsplichtigen
zich bij de ene na de andere verzekeraar, telkens met achterlating
van een premieschuld, verzekeren (wanbetalerscarrousel).De afspraken hadden oorspronkelijk betrekking op de periode 1 januari
2006 tot en met 1 juli 2007, maar zijn in het perspectief van voorliggend
wetsontwerp, verlengd tot 1 januari 2009. Het gaat om de volgende afspraken:– wanbetalers worden niet geroyeerd, noch wordt de dekking van hun
verzekering geschorst;– verzekeraars spannen zich in tot incasso van de nominale premies.
De eerste prikkel die wanbetalers moet stimuleren tot tijdige betaling is
dat ze te maken krijgen met een incassotraject dat in zwaarte oploopt. De
mogelijkheden die verbonden zijn aan een incassoprocedure (deurwaarder, beslag,
executoriale verkoop) zijn dusdanig, dat weinig mensen dit lichtvaardig zullen
opvatten;– de zorgverzekeraar loopt voor een bedrag gelijk aan zes maandpremies
zelf het volledige betalingsrisico. Neemt de schuld verder toe, dan wordt
de zorgverzekeraar daarvoor gecompenseerd vanuit het Zorgverzekeringsfonds.
De compensatie is gelijk aan de rekenpremie en wordt alleen verleend als de
verzekeraar de wanbetaler gedurende een heel kalenderjaar verzekerd houdt
en zijn incasso-inspanningen blijft leveren. Als ondersteuning van deze afspraak
wordt in de Zvw geregeld (inmiddels is dat geregeld; zie paragraaf 3.d
van deze toelichting) dat een verzekeringnemer met betalingsachterstand zijn
zorgverzekering niet kan opzeggen en de incasso-inspanningen van de verzekeraar
niet kan ontlopen. De vraag of het incassoprotocol is gevolgd dan wel vergelijkbare
incasso-inspanningen zijn verricht, wordt door de Nederlandse zorgautoriteit
(NZa) per verzekeraar beoordeeld. De compensatiesystematiek is geregeld in
het Besluit zorgverzekering en de Regeling zorgverzekering.d. Wettelijke maatregel ter voorkoming van beëindiging
zorgverzekeringsovereenkomst door de verzekeringnemer met betalingsachterstandenIn de wetswijzing van de Zorgverzekeringswet en andere wetten met het
oog op het verzwaren van het premie-incassoregiem en andere maatregelen om
de werking van het met die wet en de Wet op de zorgtoeslag in het leven geroepen
stelsel te optimaliseren (verzwaren incassoregime premie en andere maatregelen
zorgverzekering, Stb. 2007, 540) is in een nieuw artikel (artikel 8a) van
de Zvw geregeld dat een verzekeringnemer de zorgverzekering niet kan opzeggen
nadat hij eenmaal is aangemaand tot betaling van de premie voor de zorgverzekering.
Deze wetswijziging is vanaf 21 december 2007 van kracht. Het incassobeleid
van zorgverzekeraars in combinatie met het opzegverbod bewerkstelligt dat
de verzekeringnemer die een zorgverzekering met een andere zorgverzekeraar
wil sluiten, geprikkeld wordt eerst zijn achterstallige verplichtingen na
te komen. Het mes snijdt daarbij aan twee kanten. Het stimuleert de verzekeringnemer
om aan zijn betalingsverplichting te voldoen, maar voorkomt ook dat zorgverzekeraars
te maken krijgen met veel verzekeringnemers die van verzekeraar naar verzekeraar
overstappen zonder hun verplichtingen te zijn nagekomen.e. Zorgtoeslag rechtstreeks overmaken aan de zorgverzekeraar
of aan de gemeenteDe zorgtoeslag automatisch inhouden en rechtstreeks naar de zorgverzekeraar
of gemeente overmaken kan nu alleen op basis van vrijwilligheid. De verzekerde
geeft dan zelf aan naar welke rekening de zorgtoeslag moet worden overgemaakt.
Het is op dit moment niet mogelijk om bij betalingsachterstanden
de zorgtoeslag zonder instemming van de wanbetaler rechtstreeks naar de zorgverzekeraar
over te laten maken. De huidige wetgeving en het automatiseringssysteem van
de Belastingdienst maken dat onmogelijk. Het recht op zorgtoeslag is immers
gekoppeld aan inschrijving bij een zorgverzekeraar en niet aan het betalen
van de premie. Het automatiserings-systeem van de Belastingsdienst is nog
ingericht op betaling aan de aanvrager. De zorgverze-keraar kan wel beslag
laten leggen op de zorgtoeslag. Het voorliggende wetsvoorstel regelt dat de
zorgtoeslag zonder toestemming van de verzekerde als bron kan dienen voor
de inning van de bestuursrechtelijke premie. De systemen van de Belastingdienst
worden zodanig aangepast dat de zorgtoeslag straks kan worden omgeleid naar
het CVZ.f. Data-base verzekerden met betalingsachterstandDaarnaast hebben zorgverzekeraars een landelijk dekkend bestand van verzekeringnemers
met een betalingsachterstand ingericht op wie het opzeggingsbeletsel ingevolge
artikel 8a Zvw van toepassing is. Verzekeraars kunnen daarin opzoeken of aspirant-verzekeringnemers
een premieschuld hebben en dus niet mogen opzeggen bij hun huidige verzekeraar.g. Signalering van betalingsachterstand bij bijstandgerechtigden
via Inlichtingenbureau aan gemeentenOm wanbetaling te voorkomen, is een snelle signalering van betalingsachterstanden
en een zo vroeg mogelijk ingrijpen wenselijk. In verband met onder meer de
toepassing van artikel 57 WWB is het voor gemeenten van belang om zo vroeg
mogelijk te beschikken over informatie over betalingsachterstand van bijstandsgerechtigden.
De gemeente kan dan met deze bijstandsgerechtigden afspraken maken over het
oplossen van de betalingsachterstand. Daarbij kan eventueel gebruik worden
gemaakt van artikel 57 WWB (budgetbeheer). De gemeente kan uiteraard ook kiezen
voor een minder zwaar instrument zoals «een goed gesprek» of budgetbegeleiding.Er was al afgesproken dat individuele zorgverzekeraars betalingsachterstanden
van bijstandsgerechtigden via het Inlichtingenbureau aan gemeenten melden.
Gemeenten melden vervolgens aan verzekeraars terug wat zij met de melding
hebben gedaan. Deze werkwijze levert al resultaat op, zodat schuldtoename
wordt voorkomen en bestaande schuld wordt gesaneerd. Het gebruik van deze
maatregel kan echter intensiever en effectiever. Daarom zijn er nieuwe afspraken
gemaakt tussen gemeenten en zorgverzekeraars; hierbij wordt de landelijke
database van verzekeraars met gegevens over betalingsachterstanden bij hun
verzekerden toegankelijk gemaakt voor het Inlichtingenbureau. Het Inlichtingenbureau
koppelt de gegevens van zorgverzekeraars met de gegevens van de bijstandsgerechtigden
en levert de «match» aan gemeenten.h. Bevorderen collectieve verzekeringen voor bijstandsgerechtigden
en andere sociale minima en het bevorderen van automatische incassoOp dit moment hebben een kleine 400 gemeenten een collectieve verzekering
(inclusief aanvullende verzekering) voor hun bijstandgerechtigden en andere
sociale minima gesloten. Geschat wordt dat 75% van de bijstandsgerechtigden
en 20% van de overige minima in een dergelijk collectief contract van
de gemeente participeert. Deze collectieve contracten zijn vooral bedoeld
om het voor mensen met lage inkomens gemakkelijk te maken zich tegen zorgkosten
te verzekeren. In enkele gevallen wordt de nominale premie rechtstreeks ingehouden
op de uitkering. Dit gebeurt echter niet vaak. Veel gemeenten zijn van mening
dat dit indruist tegen de eigen verantwoordelijkheid van de bijstandsgerechtigden.
Indien de premie niet door de gemeenten op de bijstandsuitkering wordt ingehouden,
is een collectief contract geen sluitende oplossing voor het wanbetalersprobleem.4.  Resterende problematiek4.1 Karakter van de zorgverzekeringDe zorgverzekering is een bijzondere vorm van een privaatrechtelijke verzekeringsovereenkomst,
zoals geregeld in titel 7.17 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Op de zorgverzekering
zijn dan ook de bepalingen van het BW van toepassing, voor zover daarvan niet
bij of krachtens de Zvw is afgeweken. De privaatrechtelijke overeenkomst van
zorgverzekering (zoals vastgelegd in de zorgpolis) verplicht de verzekeringnemer
een nominale premie te betalen voor de verzekerde in de overeenkomst, tenzij
deze jonger dan achttien jaar is. Voor de betaling van premie ontvangt de
verzekerde – indien nodig – zorg. Verzekeringnemers die niet betalen
komen hun overeenkomst niet na en kunnen dan door de zorgverzekeraar worden
geroyeerd. Ook is het mogelijk dat de verzekeraar de dekking van de verzekering
beperkt.Verzekeringnemers kunnen zich niet volledig onttrekken aan de, aan de
zorgverzekering ten grondslag liggende, solidariteitsgedachte. Als ze een
inkomen hebben wordt hierop immers een inkomensafhankelijke bijdrage ingehouden,
of ze zich nu verzekerd hebben of niet en of ze nu hun nominale premie betaald
hebben of niet. De verzekeringnemer die zijn premieverplichting niet nakomt
doet echter wel afbreuk aan de solidariteit binnen de portefeuille van de
verzekeraar waarmee hij een verzekeringsovereenkomst heeft. De hoogte van
de nominale premie van die verzekeraar is er op gebaseerd dat beide partijen
hun betalingsverplichtingen nakomen. Als een verzekeringnemer niet betaalt,
wentelt hij de van hem verwachte betaling af op andere verzekeringnemers.
Als hij daarnaast ook nog zorgkosten heeft, wentelt hij ook de vergoeding
van die zorgkosten af. Een verzekeraar kan er voor kiezen dit gedrag te accepteren
en de premies van zijn wel betalende verzekeringnemers laten stijgen1. Hij kan ook proberen via incasso-inspanningen zijn verlies,
en daarmee premiestijging, te beperken. Hij kan ten slotte premiestijging
voorkomen door de overeenkomst met de verzekeringnemer (en eventueel bijgeschreven
verzekerden) met een betalingsachterstand zo snel mogelijk op te zeggen (royeren)
of (de dekking van) de verzekering te beperken (dat wil zeggen: te schorsen
of op te schorten). De eerste twee gedragskeuzen hebben consequenties voor
zijn marktpositie. Een verzekeraar die slecht betaalgedrag van zijn verzekeringnemers
accepteert of veel moet uitgeven aan incasso, prijst zichzelf uit de markt.Een probleem voor de verzekeraar, en voor de overheid als systeemverantwoordelijke,
is dat er geen negatieve sanctie is voor een verzekeringnemer die zijn nominale
premie niet betaalt. Dat ligt anders bij een huurschuld of een schuld bij
het energiebedrijf waar huisuitzetting en afsluiting effectieve reacties zijn
op slecht betaalgedrag. Onverzekerd zijn ten gevolge van royement heeft geen
consequenties zolang je gezond bent. En als je zorg nodig hebt kun je je alsnog
verzekeren, er is immers acceptatieplicht, of de zorgaanbieder, die altijd
zal helpen als het nodig is, met een onbetaalde rekening laten zitten. Dit
is ook de reden waarom er in de Zvw niet alleen een acceptatie- en een zorgplicht
voor de verzekeraar is geregeld, maar ook een verzekeringsplicht voor de burger. 4.2 Analyse van de wanbetalerspopulatieMet de analyses die het Centraal Bureau voor de Statistiek op de bestanden
van de zorgverzekeraars heeft uitgevoerd is er enig inzicht ontstaan in de
groep wanbetalers. Er blijkt duidelijk sprake te zijn van concentratie bij
deelgroepen. De leeftijdscategorie tussen 20 en 40 jaar, allochtonen (vooral
Antilianen en Arubanen, en Surinamers), uitkeringsgerechtigden (vooral ontvangers
van bijstand), eenoudergezinnen en ongehuwde stellen met kinderen. Ook geografisch
is concentratie van wanbetalers meetbaar. In de «aandachtswijken»
is het percentage wanbetalers gestegen van gemiddeld 3,6% in 2006 naar
gemiddeld 5,0% in 2007. Rotterdam/Oud Zuid en Zuidelijke Tuinsteden
en Amsterdam/Bijlmer staan hierbij bovenaan met wanbetalers van resp. 7,9%,
7,0% en 7,8%.Door het CBS is ook gekeken naar inkomens en het al dan niet ontvangen
van een zorgtoeslag. Hieruit blijkt dat 80% van de wanbetalers beschikt
over een periodiek inkomen; ongeveer 60% heeft een baan en 20%
heeft een uitkering. Van de resterende 20% zijn de inkomensbronnen
bij het CBS niet bekend. Bijvoorbeeld zelfstandigen vallen in deze categorie.Een kleine helft van de wanbetalers ontvangt zorgtoeslag. Voor de grote
meerderheid van de wanbetalers zou het betalen van de zorgpremie geen probleem
mogen opleveren tenzij hun uitgavenpatroon niet op hun inkomen is afgestemd.4.3 Problemen bij de incassoGezien het gestelde in de hoofdstukken 2 en 3, is het vreemd dat de premiebetaling
en, als daar achterstanden bij ontstaan, de incasso van schulden in een aanzienlijk
aantal gevallen niet lukt. Hoe is het mogelijk dat het aantal verzekerden
met een betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies in 2007 ten opzichte
van 2006 met 26% is toegenomen ondanks de incasso-inspanningen van
verzekeraars? En dan ook nog vooral bij die deelgroepen die er toch al uitsprongen.
Hoe komt het dat het probleem groter wordt in plaats van kleiner?Uit de vergelijking die het CBS heeft gemaakt tussen de cijfers van 2007
en 2006 blijkt dat het aantal van 240 250 wanbetalers bestaat uit een
harde kern van 122 250 verzekerden en een instroom van 118 000 nieuwe
wanbetalers. Hiertegenover staan 67 870 verzekerden die hun schuld hebben
afgelost en in 2007 weer met premie betalen zijn begonnen. De incasso-inspanningen
van zorgverzekeraars en de ondersteuning die ze daarbij van gemeenten krijgen
werken dus wel, maar het resultaat wordt ruimschoots overtroffen door het
aantal nieuwe premiemijders. Een groot aantal wanbetalers wordt kennelijk
niet bereikt. Met zorgverzekeraars en gemeenten is besproken welke problematiek
aan de problemen ten grondslag ligt. Dit tegen de achtergrond van het feit
dat het zowel voor de zorgverzekeraar als voor de gemeente nog om een relatief
beperkt probleem gaat; ultimo 2007 1,9% van de verzekerden respectievelijk
7,0% van de bijstandsgerechtigden.Het grootste probleem voor de incassopraktijk is dat een effectieve sanctie
bij het achterblijven van de betaling ontbreekt doordat verzekeraars met de
Minister hebben afgesproken dat ze bij betalingsachterstand niet royeren en
ook de dekking van de polis niet beperken. De overeenkomst zal dus niet beëindigd
worden. Dit weet de wanbetaler. Incasso en dwangvordering is een duur en tijdrovend
proces, dat zonder preferentie ten opzichte van andere schuldeisers vaak weinig
oplevert. De mate van inzet van incassomiddelen wordt dan ook bepaald door
een inschatting van de kans op succes. Bovendien is de schuldtoename elke
maand gering, zodat eerst gewacht tot er een redelijk bedrag is ontstaan voordat
een deurwaarder of een rechter wordt ingeschakeld. Door het wachten neemt
de kans op succesvolle inning af omdat ook andere, qua bedrag vaak grotere,
schulden zijn toegenomen. Een belangrijke belemmering voor succes is ook dat dwangmaatregelen vaak betrekking hebben op een bestaande schuld,
terwijl er tijdens de pogingen om die te mogen innen, in de vorm van niet
betaalde premies, weer een nieuwe schuld wordt opgebouwd. Een mogelijk instrument
als automatische incasso is vrijwillig en dus niet hanteerbaar bij wanbetalers
die niet willen betalen.Voor de gemeenten is de eigen verantwoordelijkheid van de burgers terecht
een belangrijk uitgangspunt. Zij zullen pas in actie komen als mensen er blijk
van geven dat ze hun verantwoordelijkheid niet aankunnen. De meeste gemeenten
hebben een collectieve zorgverzekering voor hun minima gesloten met een of
meerdere zorgverzekeraars. Deelname is echter vrijwillig en inning van de
premie door de gemeente is zelden een voorwaarde voor deelname. Huurschulden
en schulden bij energiebedrijven worden door sociale diensten als meer bedreigend
gezien dan een schuld aan een zorgverzekeraar. Temeer omdat het beëindigen
van de verzekeringsovereenkomst niet aan de orde is.4.4 OntwikkelingenIntussen komen er wel steeds meer initiatieven tot stand waarbij gemeenten
en zorgverzekeraars in het kader van een collectieve zorgverzekering mogelijkheden
vinden om elkaars belangen te ondersteunen. Hierbij gaat het om informatie
over betalingsachterstanden, ondersteuning van administratieve processen,
bevordering van het afgeven van machtigingen tot automatische incasso, (schuld)hulpverlening
etc. Ook op landelijk/koepel niveau worden activiteiten ontplooid om elkaar
te ondersteunen. Effectuering van intenties in administratieve processen en
werkvormen kost echter tijd en er is een bestendig gevoel van een gezamenlijk
belang nodig. Van effecten is dan ook weinig meetbaar.Met de aanpak van de wanbetalersproblematiek is nu ruim twee jaar ervaring
opgebouwd. De problematiek is nog relatief beperkt, maar neemt (snel) toe.
Zorgverzekeraars zijn zonder het instrument van royement, schorsing of opschorting,
niet in staat het wanbetalersprobleem volledig op te lossen. Ze moeten bij
het innen van premies voor een klein deel van de verzekerden ondersteund worden.
Voor verzekeringnemers die betalingsproblemen hebben kan die steun het beste
georganiseerd worden tussen zorgverzekeraars en de lokale overheid. De verplichting
om bij betalingsachterstand een betalingsregeling aan te bieden en te wijzen
op mogelijkheden van (schuld)hulpverlening helpt hierbij. Voor verzekeringnemers
die om andere redenen weigeren de premie te betalen is een bestuursrechtelijk
instrument nodig om de betaling af te dwingen. Dit instrument is de bestuursrechtelijke
premie.5. Inhoud voorliggend wetsvoorstel5.1 HoofdlijnenDe in het kader van de afspraken met zorgverzekeraars getroffen maatregelen
en de maatregelen die, onder meer door gemeenten in het kader van de sociale
zekerheid, zijn getroffen, hebben zeker bijgedragen aan het verminderen van
de wanbetalersproblematiek. Dit valt ook af te leiden uit het feit dat het
aantal wanbetalers in 2006 daalde ten opzichte van de eerste ramingen.Met deze maatregelen alleen blijkt het probleem echter niet opgelost te
kunnen worden. Het aantal wanbetalers is nog steeds hoog en is eind 2007 opgelopen
tot 240 000. Uit de vergelijking die het CBS heeft gemaakt van de in-
en uitstroom van het bestand wanbetalers blijkt dat 122 000 wanbetalers
eind 2006 al een betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies had, er
118 000 nieuwe wanbetalers zijn bijgekomen en er 67 870
verzekerden hun schuld (deels) hebben afgelost en daardoor geen of in ieder
geval minder dan zes maandpremies betalingsachterstand hebben.Uit deze cijfers valt af te leiden dat inspanningen van zorgverzekeraars
en gemeenten effect hebben (uitstroom van 67 870 wanbetalers). Er is
echter ook een harde kern en een nieuwe instroom. Personen die zich kennelijk
weinig hoeven aan te trekken van de incassomaatregelen van hun zorgverzekeraar
en die in wezen een gratis zorgverzekering hebben. Bovendien is de kans dat
het aantal wanbetalers (snel) toeneemt groot als, door de afspraak om niet
te royeren en de dekking van de zorgverzekering niet te beperken, de indruk
algemeen wordt, dat het goed mogelijk is om een zorgverzekering te hebben
zonder er voor te betalen. De toename in 2007 zou hiervoor een indicatie kunnen
zijn.In de opvatting van de regering kan de verantwoordelijkheid voor de benadering
van de wanbetalersproblematiek niet volledig worden gelaten in de sfeer van
de verzekeringsovereenkomst tussen de verzekeringnemer en zijn zorgverzekeraar.
Door de acceptatieplicht voor de Zvw is namelijk aan de zorgverzekeringssector
in zijn geheel de ultieme sanctie ontnomen om wanbetalers te royeren en hen
vervolgens uit de verzekering te weren. Royement van een individuele verzekeringnemer
door een individuele verzekeraar, waarbij een verzekeraar van zijn probleem
af is, blijft echter mogelijk. De acceptatieplicht is een van de kernpunten
van de Zvw en de regering wenst die dan ook als zodanig niet ter discussie
te stellen. Dat brengt dan wel met zich dat in de publiekrechtelijke sfeer
een antwoord moet worden gegeven op de problematiek van de wanbetalers.De regering heeft daarbij onder ogen gezien dat het niet betalen van de
premie meerdere oorzaken kan hebben. Enerzijds zijn er verzekeringnemers die
de premie zonder veel problemen kunnen betalen, maar het geld liever aan iets
ander uitgeven. In het advies van de Raad van State worden deze mensen de «onwilligen»
genoemd. En er zijn verzekeringnemers die, hoewel zij gezien de geldende Nederlandse
regelgeving over het minimumloon en de socialezekerheidsuitkeringen in theorie
de nominale premie kunnen betalen, dit in de praktijk toch niet kunnen, bijvoorbeeld
omdat zij niet met geld om kunnen gaan, schulden hebben gemaakt en die schulden
trachten af te betalen met geld dat zij eigenlijk voor de betaling van de
nominale premie hadden moeten reserveren. Dergelijke mensen noemt de Raad
van State in zijn advies de «onmachtigen».Doel van het wetsvoorstel is de onwilligen tot het betalen van de nominale
premie aan hun zorgverzekeraar te bewegen door hen indien de wanbetaling voortduurt
een hogere, bestuursrechtelijke premie in het vooruitzicht te stellen, die
bovendien direct op het inkomen zal worden geïnd. Doel van het wetsvoorstel
is voorts onmachtigen zo snel mogelijk nadat een premie-achterstand is ontstaan
bij de hand te laten nemen, opdat zij hun – op dat moment nog beperkte –
schuld aan de zorgverzekeraar kunnen afbetalen alsmede nieuw opkomende premietermijnen
kunnen betalen. Daarmee wordt dan voorkomen dat zij het duurdere, bestuursrechtelijke
regiem terechtkomen.Hiertoe voorziet dit wetsvoorstel in een aantal maatregelen. In de eerste
plaats wordt zorgverzekeraars en hun verzekeringnemers de mogelijkheid geboden
om samen, in het geval een verzekeringnemer in de situatie is gekomen dat
hij zijn zorgpremie niet meer of niet meer volledig voldoet, het verstoorde
betaalpatroon te herstellen. De zorgverzekeraar wordt verplicht om de verzekeringnemer
bij een premieachterstand van twee maanden – dus al voordat de schuld
aan de zorgverzekeraar tot een lastig af te betalen bedrag is opgelopen –
een betalingsregeling aan te bieden. Van deze regeling vormt automatische
incasso voor toekomstig vervallende premietermijnen en de garantie
dat de zorgverzekering doorloopt zolang de betalingsregeling door de verzekeringnemer
wordt nagekomen, een verplicht onderdeel. Nadrukkelijk wordt de mogelijkheid
van hulp door derden (gemeenten, schuldhulpverleners) hierbij in beeld gebracht.
Met dit verplichte aanbod van de verzekeraar wordt onmachtigen de mogelijkheid
geboden te voorkomen dat de betalingsachterstand uitgroeit tot een betalingsprobleem.
Accepteert de wanbetaler de aangeboden regeling, dan zal geen betalingsachterstand
van zes maandpremies ontstaan en zal hij buiten het duurdere, bestuursrechtelijke
premieregiem kunnen blijven. Om de omvang van de schuldlast voor de verzekeringnemer
overzichtelijk en beheersbaar te maken, wordt tevens bepaald dat de zorgverzekeraars
de verplichting krijgen om de verzekeringnemer aan te bieden dat medeverzekerden
een eigen polis nemen en zelf verzekeringnemer worden. Wordt dat aanbod geaccepteerd
en verzekeren de medeverzekerden zichzelf daadwerkelijk, dan mag de «oude»
verzekeringnemer de verzekeringen die hij voor zijn medeverzekerden had gesloten,
in weerwil van artikel 8a Zvw, opzeggen. Voor de «oude» verzekeringnemer
blijft de schuld dan beperkt tot de schuld die in twee maanden is opgebouwd
voor zichzelf en de medeverzekerden op de oude polis. Vanaf dat moment is
hij alleen premie verschuldigd voor zichzelf. De «oude» medeverzekerden
hebben een nieuwe, eigen zorgverzekering en kunnen zonder premieachterstand –
dus met een schone lei – beginnen.Het aanbieden van de betalingsregeling kan in wezen worden beschouwd als
een middel om de onmachtigen van de onwilligen te scheiden. Als de verzekeringnemer
met betalingsachterstand de betalingsregeling afwijst of de afgesproken regeling
niet nakomt en ook niet op andere wijze de premie gaat betalen, hebben we
te maken met onwilligen. Hun schuld zal verder toenemen. De zorgverzekeraar
zal in dat geval zijn zwaardere incasso-instrumenten inzetten en de verzekeringnemer
na vier maanden wijzen op de gevolgen van verdere toename van de betalingsachterstand,
te weten dat hij, naast de incasso van de zorgverzekeraar, te maken zal krijgen
met de hogere, bestuursrechtelijke premie, die bovendien zo mogelijk direct
op het inkomen zal worden ingehouden. De verzekeraar zal hem in deze waarschuwing
wijzen op de geschillenprocedure. Deze is van belang voor het geval de verzekeringnemer
van mening is dat er geen of minder premie-achterstand is dan zijn zorgverzekeraar
aanneemt. Als de waarschuwing onvoldoende soelaas biedt zal de verzekeraar
betrokkene bij het bereiken van zes maanden premie-achterstand uiteindelijk
aanmelden voor het bestuursrechtelijke regiem.Aanmelding voor het bestuursrechtelijke regiem betekent dat de verplichting
tot het betalen van de nominale premie aan de zorgverzekeraar wordt omgezet
in de plicht om een bestuursrechtelijke premie aan het CVZ te betalen. Het
CVZ heft vanaf dat moment een vervangende premie, die hoger is dan de hoogste
nominale premie. Het CVZ geeft aan werkgevers, uitkeringsinstanties en pensioenfondsen
opdracht de vervangende premie in te houden op het loon, uitkering of pensioen.
Daarnaast kan het CVZ de Belastingdienst/Toeslagen (BD/T) vragen de zorgtoeslag
van de wanbetaler naar zich te laten overmaken. Deze wordt dan gebruikt ter
(gedeeltelijke) betaling van de bestuursrechtelijke premie. Voorts kan het
CVZ uiteraard ook een acceptgiro voor (het restant van) de bestuursrechtelijke
premie sturen of de wanbetaler vragen een automatische machtiging tot incasso
te tekenen, waarna het CVZ, na aanmaning en dwangbevel, beslag op de bankrekening
of de goederen van de schuldenaar kan laten leggen indien deze niet reageert.De zorgverzekeraars blijven net als bij de tijdelijke oplossing voor de
wanbetalersproblematiek een compensatiebijdrage ontvangen vanaf het moment
dat de premieschuld zes maandpremies bedraagt. De compensatie
verandert echter enigszins van karakter. De bijdrage wordt gegeven, omdat
de zorgverzekeraar gedurende de periode dat de bestuursrechtelijke premie
wordt geheven het recht verliest om een nominale
zorgpremie te innen en toch de verzekering uitvoert. Het CVZ stort de geïnde
bestuursrechtelijke premies in het Zorgverzekeringsfonds. Hierdoor ontstaat
dekking voor de bijdrage aan de zorgverzekeraars voor het verzekerd houden
van deze wanbetalers.De premieschuld jegens de zorgverzekeraar blijft beperkt tot rond de 1000
euro (zes maandpremies, wettelijke rente, incassokosten) per verzekerde. Om
uit het bestuursrechtelijk premieregiem te komen moet een wanbetaler zijn
uit zijn zorgverzekering voortvloeiende schuld aan de zorgverzekeraar voldoen.
Dat kan door deze in een keer af te betalen, maar ook door een schuldsaneringstraject
te doorlopen of – met betrokkenheid van een schuldhulpverlener –
(alsnog) een regeling tot afbetaling van de inmiddels opgebouwde schuld te
treffen. Als hij naast de premieschuld geen schuld aan zijn verzekeraar heeft
voor niet voldane eigen betalingen1, is de schuld
aan zijn zorgverzekeraar te overzien. Daarmee heeft hij perspectief om weer
uit het voor hem duurdere, bestuursrechtelijke premieregiem te geraken.Natuurlijk heeft de wanbetaler, zolang hij nog in het bestuursrechtelijke
regiem verblijft, wél last van het feit dat de bestuursrechtelijke
premie aanzienlijk meer bedraagt dan de premie die aan een verzekeraar moet
worden betaald. Er is bewust gekozen voor een hoge bestuursrechtelijke premie
om het onaantrekkelijk te maken in dit regiem terecht te komen. Het moet aantrekkelijker
zijn om, zoals het hoort, een nominale premie aan de verzekeraar te betalen.5.2 Uitwerking enige deelonderwerpena. MedeverzekerdenArtikel 8a Zvw bepaalt dat zorgverzekeringen ten aanzien waarvan een premie-achterstand
is ontstaan, in principe niet door de verzekeringnemer kunnen worden opgezegd.
Om de problematiek van het voldoen van de zorgpremie bij een verzekeringnemer
die daar kennelijk moeite mee heeft zo overzichtelijk en beheersbaar mogelijk
te maken, voorziet het wetsvoorstel in een uitzondering op dat artikel voor
eventueel op dezelfde polis bijgeschreven medeverzekerden. De zorgverzekeraar
zal de verzekeringnemer in de gelegenheid stellen hun zorgverzekering op te
zeggen, onder de voorwaarde dat zij een eigen verzekering sluiten en, indien
die verzekering bij dezelfde zorgverzekeraar gaat lopen, een machtiging tot
automatische incasso van de premie afgeven. Dit laatste om zoveel mogelijk
te voorkomen dat gezinsleden van een wanbetaler ook zelf onmiddellijk weer
wanbetaler worden.b. Start bestuursrechtelijk premieregiemHet bestuursrechtelijke premieregiem start bij een premieschuld ter hoogte
van zes maanden nominale premie. Op dat moment wordt een wanbetaler door zijn
verzekeraar aangemeld voor het bestuursrechtelijk regiem. Kosten van rente,
incasso en kosten als gevolg van eigen betalingen tellen hiervoor niet mee.Het gaat bij de start van het bestuursrechtelijk premieregiem dus om de
netto premieschuld. Hiervoor is gekozen, omdat:1. eigen betalingen, anders dan de premie, afhankelijk zijn van de gezondheidstoestand
van de verzekerde en de meting afhankelijk is van het moment waarop zorg wordt
gebruikt en van het moment waarop de rekening door zorgaanbieder of verzekerde
wordt ingediend. Dit belemmert de voorgenomen eenduidige en daarmee
voor iedereen heldere procedure waarlangs iemand in het bestuurlijke premieregiem
terechtkomt;2. zo voorkomen wordt dat een wanbetaler met veel zorgkosten of met een
zorgverzekeraar die veel incassokosten maakt veel sneller in het (nadeliger)
bestuursrechtelijk premieregiem terecht zou komen dan andere wanbetalers.c. Einde bestuursrechtelijk premieregiemEenmaal in het bestuursrechtelijk premieregiem terechtgekomen, kan de
netto-premieschuld jegens de zorgverzekeraar niet meer stijgen. De totale
schuld kan wel stijgen, omdat over de schuld de wettelijke rente verschuldigd
blijft, en voorts kan de zorgverzekeraar kosten blijven maken om de premie
en rente alsnog te incasseren.Daarnaast kan de verzekeringnemer schulden hebben wegens niet aan de zorgverzekeraar
voldane eigen betalingen. Ook over die schulden kan wettelijke rente lopen,
en ook ter zake van die schulden kan de zorgverzekeraar incassokosten hebben
gemaakt. Anders dan voor de aanvang van het bestuursrechtelijk regiem waarvoor
slechts de netto-premieschuld van belang is, is er voor gekozen om het bestuursrechtelijk
premieregiem pas te beëindigen na aflossing van alle uit de zorgverzekering voortvloeiende schulden van de verzekerde
bij de verzekeraar:1. zodat verzekeringnemer en verzekeraar weer met een «schone
lei» kunnen beginnen en/of de verzekeringnemer kan overstappen naar
een andere verzekeraar;2. omdat het niet praktisch is om een onderscheid te maken tussen
de verschillende zorgverzekeringsschulden aan de verzekeraar. In zo’n
geval zou de verzekeraar voor de verschillende schulden ook een gesplitste
schuldenadministratie of gesplitste incasso-inspanning moeten aanhouden. Het
wettelijk vastleggen van een dergelijke verplichting zou bovendien dwingen
tot ingewikkelde wetgeving die de vrijheid van verzekeraars onnodig beperkt.d. Hoogte bestuursrechtelijke premieDe bestuursrechtelijke premie dient op een zo hoog bedrag te worden vastgesteld,
dat het voor de verzekeringnemer aantrekkelijk blijft buiten het bestuursrechtelijk
premieregiem te blijven. Dat wil zeggen: om zijn nominale premie aan zijn
zorgverzekeraar te voldoen. Dat betekent dat de vervangende premie hoger moet
zijn dan de nominale premie bij de duurste zorgverzekeraar. Dit wordt bereikt
door de bestuursrechtelijke premie te stellen op 130% van de standaardpremie,
bedoeld in de Wzt. De standaardpremie in de zin van de Wzt is een bedrag dat
bestaat uit de in de markt gemeten premie gecorrigeerd voor het verplicht
eigen risico. De standaardpremie wordt ook gebruikt bij de berekening van
de bijdrage voor verdragsgerechtigden. Het percentage van 130 sluit aan op
het boetepercentage dat geldt indien iemand zich te laat verzekert (artikel
96 Zvw) dan wel zich te laat als verdragsgerechtigde meldt (artikel 69 Zvw).
Het feit dat voor de bestuursrechtelijke premie eenzelfde percentage is gekozen
als voor de boete, laat overigens onverlet dat de bestuursrechtelijke premie
geen boete is.De bestuursrechtelijke premie zorgt er voor dat in het Zorgverzekeringsfonds
ook inkomsten binnenkomen, die de last van de compensatie aan verzekeraars
vanwege de door hen gederfde premie dempen. Ook de kosten van de uitvoering
van het bestuursrechtelijk regiem worden zoveel mogelijk op de wanbetaler
verhaald. e. RechtsbeschermingZoals in het voorgaande reeds is aangegeven, dient voor een zorgverzekering
ter zake waarvan een premieschuld ter hoogte van zes maandpremies is ontstaan,
in plaats van de normale, nominale premie, een bestuursrechtelijke premie
ter hoogte van 130% van de standaardpremie te worden geheven. Hiertoe
meldt een zorgverzekeraar de zorgverzekering bij het CVZ aan. In dit verband
is de vraag opgekomen hoe een verzekeringnemer die van mening is dat hij geen
premie-achterstand heeft (dan wel een premie-achterstand van minder dan zes
maandpremies) kan voorkomen, dat hem ten onrechte de bestuursrechtelijke premie
in rekening wordt gebracht. In theorie zijn daar twee mogelijkheden voor:
er wordt voorzien bestuursrechtelijke rechtsbescherming of er wordt voorzien
in privaatrechtelijke rechtsbescherming. Bestuursrechtelijke rechtsbescherming
zou inhouden dat het CVZ, alvorens de bestuursrechtelijke premie te heffen,
nagaat of ten aanzien van een aangemelde premie daadwerkelijke een premie-achterstand
van zes maandpremies bestaat. Is dat het geval, dan heft het CVZ de bestuursrechtelijke
premie. De verzekeringnemer die van mening is dat het CVZ ten onrechte tot
het bestaan van de eerderbedoelde premie-achterstand heeft geconcludeerd,
kan vervolgens tegen de heffingsbeschikking in bezwaar komen bij het CVZ,
en kan tegen de beslissing op bezwaar in beroep komen bij de bestuursrechter.
Voor deze wijze van rechtsbescherming is niet gekozen. Zij impliceert namelijk
dat het CVZ zich voor iedere aangemelde zorgverzekering mengt in een in wezen
privaatrechtelijke aangelegenheid, te weten de vraag of er nu wel of geen
premie aan de zorgverzekeraar is betaald en zo ja, hoeveel (niet). Niet alleen
is het CVZ hiertoe niet in staat, ook principieel acht de regering dit onwenselijk:
de vraag of een privaatrechtelijke premie in een privaatrechtelijke situatie
al dan niet is betaald, dient in de privaatrechtelijke sfeer te worden beantwoord.Daarom is voorzien in civielrechtelijke rechtsbescherming: de zorgverzekeraars
worden krachtens voorliggend wetsvoorstel verplicht voorafgaande aan de aanmelding
van een zorgverzekering voor het bestuursrechtelijke regiem, een procedure
te volgen die de verzekeringnemer in de gelegenheid stelt eventuele verschillen
van mening over het al dan niet hebben voldaan van de nominale premie, aan
de civiele rechter voor te leggen. Deze voorprocedure behelst het volgende.
De verzekeraar mag iemand pas als wanbetaler aanmelden bij het CVZ als hij,
nadat een premie-achterstand van vier maandpremies is ontstaan, het voornemen
daartoe aan de verzekeringnemer kenbaar heeft gemaakt («vierdemaandsmededeling»)
en hem een termijn van vier weken heeft gegeven om daartegen te protesteren.
Protesteert de verzekeringnemer niet, en gaat hij ook niet betalen, dan meldt
de zorgverzekeraar hem na die termijn aan bij het CVZ. Protesteert de als
wanbetaler aangemerkte verzekeringnemer wel, dan dient hij zich eerst te wenden
tot de verzekeraar. Als de kwestie niet wordt opgelost, kan de verzekeringnemer
zich binnen een termijn van vier weken na ontvangst van de afwijzende herbeoordeling
van de zorgverzekeraar, wenden tot – naar eigen keuze – de Stichting
Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen (SKGZ) of tot de burgerlijke rechter.
In dat geval zal de verzekeraar de zorgverzekering pas mogen aanmelden bij
het CVZ als hij onherroepelijk van de SKGZ of de rechter gelijk heeft gekregen.
De wanbetalende verzekeringnemer komt dus pas in het bestuursrechtelijk regiem
terecht nadat, na de vierdemaandsmededeling, de termijn om het bestaan van
de premie-achterstand te betwisten, ongebruikt is verlopen, dan wel betrokkene
onherroepelijk in het ongelijk is gesteld. Van het met terugwerkende kracht
heffen en innen van de bestuursrechtelijke premie, is derhalve geen sprake.
Aldus wordt benadrukt dat het bij onenigheid tussen verzekeraar en verzekeringnemer
over de vraag óf er sprake is van een betalingsachterstand van zes
maandpremies gaat om een privaat geschil, waarbij de verzekeringnemer
als zwakkere partij rechtsbescherming verdient.Is een zorgverzekering eenmaal bij het CVZ aangemeld, dan is het CVZ verplicht
de bestuursrechtelijke premie te heffen. Het CVZ heeft dus in dezen geen beleidsvrijheid.
Aldus wordt voorkomen dat het CVZ alsnog wordt belast met de taak om na te
gaan, of daadwerkelijk van een premie-achterstand van zes maanden sprake is
(wat op zijn beurt dan ook weer het ongewenste gevolg zou hebben dat er van
dubbele rechtsbescherming sprake zou zijn: civielrechtelijke zowel als bestuursrechtelijke).
Het voorgaande lijdt slechts uitzondering als een marginale toets van het
CVZ aantoont dat de melding niet juist kàn zijn. Dat zal vooral het
geval zijn als een zorgverzekeraar een zorgverzekering van een minderjarig
kind heeft aangemeld (die zijn immers premievrij). Onderdeel van de aanmelding
van een zorgverzekering voor het bestuursrechtelijke regiem dient overigens
te vormen een verklaring van de zorgverzekeraar, dat hij de voorprocedure
in acht heeft genomen. Ontbreekt de verklaring, dan is geen sprake van een
rechtsgeldige melding en zal het CVZ niet tot de heffing van de bestuursrechtelijke
premie overgaan.Met de hiervoor beschreven procedure is naar de mening van de regering
voorzien in afdoende, aan artikel 6 van het Europees Verdrag voor de rechten
van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) rechtsbescherming tegen onterechte
aanmeldingen voor het bestuursrechtelijke regiem.De regering realiseert zich dat er verzekeringnemers kunnen zijn die misbruik
maken van de hier geregelde rechtsbescherming door een procedure te starten
met als enig doel het startmoment van de heffing en inning van de bestuursrechtelijke
premie en daarmee van de bronheffing uit te stellen. Alles tegen elkaar afwegend
is zij echter van mening dat het belang van verzekeringnemers die werkelijk
van mening zijn dat zij geen wanbetaler zijn (of dat zij een lagere schuld
hebben dan hun verzekeraar aanneemt) zwaarder weegt dan het belang van de
verzekeraars om iedereen die volgens hun eigen administratie een premieschuld
van zes maanden heeft via een aanmelding bij het CVZ in het bestuursrechtelijke
premieregiem op te laten nemen. Vandaar de privaatrechtelijke rechtsbescherming
met opschortende werking zolang niet onherroepelijk is beslist.De verzekeraars kunnen protesten van kwaadwillende wanbetalers, dat wil
zeggen protesten louter om nog even buiten het bestuurlijke premieregiem te
blijven, overigens binnen de perken houden door in een vroeg stadium van betalingsachterstand
de verzekeringnemer te waarschuwen en door vroeg in het traject te starten
met de inzet van incasso-instrumenten. Ook kunnen zij zorgen voor een snelle
afhandeling van de interne heroverwegingsprocedure, kunnen zij een spoedprocedure
bij de SKGZ (helpen) inrichten en kunnen zij voor een spoedige afhandeling
van zaken door de burgerlijke rechter zorg dragen door de aan hen gevraagde
stukken snel te leveren.De compensatie aan de verzekeraar vindt overigens wel met terugwerkende
kracht plaats. Hiermee wordt enerzijds de verzekeraars een prikkel gegeven
om geschillen over de vraag of iemand nu wel of niet een premieschuld van
zes maanden heeft, snel af te (helpen) doen. Immers, zolang er geen onherroepelijke
beslissing is, mag er niet bij het CVZ worden aangemeld, en zolang er geen
aanmelding is, is er geen compensatie. Anderzijds worden verzekeraars, door
middel van de terugwerkende kracht, wel gecompenseerd voor de opschortende
werking van de privaatrechtelijke procedures indien later blijkt dat zij het
altijd bij het rechte eind hebben gehad. f. Protocol incassotraject ZorgverzekeringswetHet huidige incasso-protocol loopt af op 1 januari 2009. Als de wet
later dan dit moment van kracht wordt, zal het protocol opnieuw moeten worden
verlengd. Ook al zijn een aantal onderdelen uit het incassoprotocol nu in
de wet opgenomen, de behoefte aan afspraken blijft ook na de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel relevant. Met zorgverzekeraars worden nieuwe afspraken
gemaakt. Het gaat daarbij vooral over het leggen van het zwaartepunt van de
incasso-inspanning in de eerste zes maanden betalingsachterstand en het niet
royeren van verzekeringnemers (en eventueel bijgeschreven verzekerden) met
betalingsachterstand. In dit nieuwe protocol worden ook afspraken gemaakt
over het tijdig informeren van verzekeringnemers met betalingsachterstand
over de consequenties van hun gedrag – in de vorm van incasso en beslag,
bekend worden van wanbetalingsgedrag bij werkgever (op het moment dat de broninhouding
van de bestuursrechtelijke premie start) – en over de rechtsbescherming
die ze daarbij hebben. Ook als verzekeringnemers in het bestuursrechtelijke
premieregiem zitten moet de zorgverzekeraar zich ervoor blijven inspannen
dat de schuld wordt voldaan. Net als met het huidig incasso-protocol vormt
het naleven van het «wanbetalersprotocol» een voorwaarde voor
het door de verzekeraar ontvangen van een compensatie voor premiederving uit
het Zorgverzekeringsfonds. Op deze manier wordt, in aanvulling op de verplichting
om bij premie-achterstand een betalingsregeling met onder andere automatisch
incasso aan te bieden, zoveel mogelijk van de betalingsproblemen in de particuliere
sfeer afgehandeld en kan het aantal aanmeldingen voor de bestuursrechtelijke
premie zo beperkt mogelijk worden gehouden. De klachten- en geschillenprocedures
die gehanteerd worden, zijn overigens al in de verzekeringspolis opgenomen.g. Inningwijzen bestuursrechtelijke premieHet inhouden van de vervangende premie zal plaatsvinden op periodiek inkomen
(als loon, uitkeringen en pensioen). Dat gebeurt via de werkgever of uitkerende
instantie vanuit het netto-loon. Vaak zal het periodieke inkomen van de verzekeringnemer
voldoende zijn om de bestuursrechtelijke premie uit te betalen. Zeker is dit
echter niet. In de gevallen dat de periodieke inkomsten ontoereikend zijn
om de vervangende premie op in te houden, zal het CVZ op andere wijze de 130%
moeten zien binnen te krijgen. Om die reden is bepaald dat de BD/T op verzoek
van het CVZ een (voorschot op een) zorgtoeslag aan dat college overmaakt.
Geregeld wordt dat de zorgtoeslag – in bepaalde gevallen – niet
meer aan een verzekeringnemer maar aan het CVZ wordt uitbetaald indien deze
een premieschuld van meer dan zes maandpremies heeft. De zorgtoeslag kan worden
benut voor het betalen van – een deel van – de bestuursrechtelijke
premie.Bij personen met een minimumgerelateerde uitkering, waar de 130%
publiekrechtelijke premie betekent dat ze onder het bestaansminimum komen,
wordt slechts de standaardpremie aan de bron geïnd. Deze uitkeringen
zullen in de Regeling zorgverzekering worden aangewezen1. De niet via bronheffing geïnde opslag van 30% wordt als
schuld aan het CVZ geboekt en kan via incasso en beslag worden geïnd.Dit wetsvoorstel maakt het voorts mogelijk dat het CVZ zonder tussenkomst
van de rechter tot beslaglegging overgaat, of dit opdraagt aan een gespecialiseerde
incasso-organisatie. Dit kan aan de orde zijn in die gevallen waarbij de wanbetaler
niet beschikt over periodieke inkomensbronnen (zoals bij ondernemers) of zorgtoeslag,
of als bronnen er wel zijn maar niet of moeilijk te benaderen zijn (zoals
buitenlands inkomen). Wel zal het CVZ natuurlijk voordat het tot beslaglegging
en verkoop van het beslagene overgaat de bestuursrechtelijke premie op normale
wijze hebben moeten proberen te incasseren (verzending acceptgiro,
verzoek tot machtiging automatische incasso, en aanmaning als daar niet op
wordt gereageerd). Het CVZ zal in beleidsregels vastleggen hoe het omgaat
met bovengenoemde instrumenten.h. Wat te doen met restschuld jegens CVZ indien verzekeringnemer
schuld jegens verzekeraar voldoet?Een verzekeringnemer komt weer in het privaatrechtelijke premieregiem
terecht indien hij de uit de zorgverzekering voortvloeiende schulden jegens
de zorgverzekeraar heeft voldaan. Eventuele schuldopbouw bij het CVZ vormt
hierbij geen drempel. Deze schuld blijft staan en zal na vijf jaar verjaren,
tenzij het CVZ door gaat met invorderingsactiviteiten. Dit is de normale,
in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) opgenomen verjaringsregeling voor bestuurlijke
premieschulden.Er is echter voor gekozen niet door te gaan met pogingen tot broninhouding
en het blijven gebruiken van de zorgtoeslag voor het binnenhalen van de restschuld.
Dit ligt namelijk minder voor de hand nu de verzekeringnemer ook weer de nominale
premie aan zijn verzekeraar moet betalen. Die heeft daar zijn geld immers
voor nodig, wil hij niet opnieuw bij het CVZ in het bestuursrechtelijk regiem
komen. Om die reden wordt bepaald dat het CVZ niet meer aan broninhouding
doet of de zorgtoeslag naar zich laat overmaken, zodra iemand weer in het
privaatrechtelijke premiesysteem is teruggekeerd. De mogelijkheid van beslaglegging
voor het CVZ om de nog resterende schuld voldaan te kunnen krijgen, staat
echter wel open. Het is immers mogelijk dat de financiële situatie van
de schuldenaar aanzienlijk beter wordt.In de wet wordt daarnaast een mogelijkheid van kwijtschelding door het
CVZ opgenomen voor deze restschuld. Het CVZ zal in beleidsregels moeten aangeven
hoe en in welke gevallen hiermee om te gaan.i. ToezichtDe NZa houdt toezicht op de rechtmatige uitvoering door de zorgverzekeraars
van hetgeen bij en krachtens de Zvw geregeld is (artikel 16 van de Wet marktordening
gezondheidszorg (Wmg)). Dat betekent dat de NZa er op toeziet dat zorgverzekeraars
verzekeringnemers niet ten onrechte voor het bestuursrechtelijk premieregiem
aanmelden1, en ook dat zij bij aflossing van
de schulden jegens hen, onverwijld een afmelding aan het CVZ sturen. Indien
een zorgverzekeraar deze meldingen ten onrechte of, wat betreft de afmelding,
niet of te laat verricht kan de NZa de zorgverzekeraar op grond van artikel
80 Wmg een aanwijzing geven en bij het niet opvolgen van die aanwijzing publiceren
dat de verzekeraar zich niet aan zijn meldingsplichten houdt. Daarnaast kan
de NZa het CVZ dan melden dat de zorgverzekeraar niet aan de voorwaarden voor
het recht op een bijdrage voldoet.Overigens ziet de NZa er ook op toe dat de zorgverzekeraar zich houdt
aan de overige voorwaarden om recht te hebben op een bijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds.
Deze voorwaarden worden uit het Besluit zorgverzekering overgeheveld naar
artikel 34a Zvw (in de verzekering houden van de wanbetaler, effectieve incasso-inspanningen
verrichten, enz.).j. Bestaande groep wanbetalersDe bestaande groep wanbetalers zal met ingang van inwerkingtreding van
dit wetsvoorstel ruimschoots een premie-achterstand ter hoogte van zes maandpremies
hebben opgebouwd.De heffing en inning van de bestuursrechtelijke premie is echter pas mogelijk
ná inwerkingtreding van deze wet. In de wet wordt de procedure beschreven
die aan een aanmelding voor bronheffing vooraf moet gaan. Ook
de bestaande groep wanbetalers krijgt de gelegenheid om een betalingsregeling
te treffen, terwijl daarnaast de mogelijkheid moet worden gegeven het bestaan
van de schuld bij de zorgverzekeraar aan te vechten.Verzekeringnemers kunnen naast zichzelf ook anderen verzekerd hebben en
ook voor de verzekering van die anderen de premie niet hebben betaald. In
de wet wordt voorgesteld dat de hier bedoelde verzekerden, tegelijk met het
aanbod van de betalingsregeling aan de verzekeringnemer, een aanbod van hun
zorgverzekeraar krijgen om zelf verzekeringnemer van een eigen, nieuwe zorgverzekering
te worden. Wordt dat aanvaard, dan zegt de zorgverzekeraar de verzekering
die de wanbetalende verzekeringnemer voor ze heeft gesloten, op. Het aanbod
aan de medeverzekerden geldt als door hen geaccepteerd, als het niet actief
wordt verworpen (bij de inwerkingtreding van de Zvw is ook een dergelijke
constructie gehanteerd). Wil dit kunnen werken, dan moet de wet in werking
zijn. In de praktijk betekent dit dat de inning van de bestuursrechtelijke
premie 3 á 4 maanden na de inwerkingtreding van deze wet zal beginnen.De toepassing van het publiekrechtelijke premieregiem maakt het moeilijker
voor de bestaande groep wanbetalers om weer uit dit regiem te komen, omdat
hun schuld al tot meer dan zes maandpremies is opgelopen – sommigen
hebben vanaf 1 januari 2006 niet betaald – en omdat ze meteen
geconfronteerd worden met een publiekrechtelijke premie die 130% van
de standaardpremie bedraagt. Daar staat tegenover dat het niet rechtvaardig
zou zijn om de schuld bij deze categorie wanbetalers (tot bijvoorbeeld ten
hoogste zes maanden premieachterstand) kwijt te schelden. De betalende verzekeringnemers
en nieuw instromende wanbetalers betalen daarvoor dan de prijs (afwenteling).6. Consultatie en adviesBij de totstandkoming van dit wetsvoorstel zijn Zorgverzekeraars Nederland,
het CVZ, de NZa, Divosa (belangenvereniging voor gemeentelijke sociale diensten),
de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet en de Vereniging Nederlandse Gemeenten
betrokken.Voor dit wetsvoorstel is advies gevraagd aan het College bescherming persoonsgegevens,
de Algemene Rekenkamer, de Raad voor de Rechtspraak en het Adviescollege toetsing
administratieve lasten.1Het wetsvoorstel is tevens voor een uitvoeringstoets voorgelegd aan het
CVZ en via hen aan de Belastingdienst, het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) en de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Het CVZ heeft aangegeven bereid
en in staat te zijn om de uitvoering van de bronheffing op zich te nemen,
maar heeft na overleg met de ketenpartners Belastingdienst en UWV aangetekend
ten aanzien van de inwerkingtreding afhankelijk te zijn van de voortgang van
de activiteiten in het kader van de Samenwerking UWV en Belastingdienst (Walvis/SUB).Advies Algemene Rekenkamer (ARK)De ARK heeft, na overleg met het ministerie waarin is afgesproken dat
er in de memorie van toelichting aandacht zal zijn voor monitoring en evaluatie
van de maatregel, aangegeven geen opmerkingen te hebben ten aanzien van de
taakuitbreiding van het CVZ.Advies van het Adviescollege toetsing administratieve
lasten (Actal)Actal heeft besloten het wetsvoorstel niet te selecteren voor een advies
en constateert dat een stijging van administratieve lasten elders dient te worden gecompenseerd. Dit gebeurt doordat zorgverzekeraars door de
bestuursrechtelijke inning in totaal minder incassokosten hoeven te maken
dan nu het geval is. Naar verwachting zal tevens beslaglegging ten behoeve
van verzekeraars als schuldeiser sterk verminderen.Advies van het College bescherming Persoonsgegevens (CBP)Het CBP heeft aangegeven positief te zijn over de hoofdlijnen van het
concept wetsvoorstel en heeft een aantal adviezen gegeven ter verbetering.Het advies om artikel 18c (inmiddels 18f) Zvw en de toelichting aan te
passen naar analogie van de Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg is
in het wetsvoorstel verwerkt.Het CBP is verder van oordeel dat artikel 18a, eerste lid (inmiddels 18c,
eerste lid,) Zvw zonder nadere invulling onvoldoende specifiek is met betrekking
tot de melding door de zorgverzekeraar aan het CVZ van de «voor de uitvoering
van dit artikel noodzakelijke persoonsgegevens» en adviseert in wet
of onderliggende regelgeving op te nemen welke gegevens het betreft.De regering is van oordeel dat nadere invulling overbodig is en heeft
het advies op dit onderdeel niet gevolgd. Artikel 18c bepaalt dat zorgverzekeraars
aan het CVZ melden welke personen een premieschuld van zes of meer maandpremies
hebben, onder vermelding van de voor de uitvoering van dit artikel noodzakelijke
persoonsgegevens van de verzekeringnemer en de verzekerde. Zoals het CBP terecht
veronderstelt, gaat het hierbij om persoonsgegevens die moeten garanderen
dat het bronheffingsregiem op de juiste persoon betrekking heeft. Onverminderd
de mogelijkheid van gegevensverwerking op basis van de artikelen 88 en 89
Zvw, kan artikel 18a, eerste lid, dan ook niet dienen als grondslag voor verstrekking
van persoonsgegevens die buiten dat kader vallen. De noodzakelijke persoongegevens
bevatten geen bijzondere persoonsgegevens als bedoeld in artikel 16 van de
Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).Het CBP maakt een aantal opmerkingen over het Zorgverzekeringsfonds, die
zijn ingegeven door de veronderstelling dat voor het beheer en de administratie
van het Zorgverzekeringsfonds persoonsgegevens worden verwerkt. Deze aanname
is echter niet juist. Het CVZ maakt bij het beheer van het Zorgverzekeringsfonds
geen gebruik van persoonsgegevens.Met betrekking tot de wenselijkheid van een database wanbetalers merkt
het CBP onder verwijzing naar het advies van 12 december 2005, uitgebracht
naar aanleiding van het rapport «Zorg verzekerd», op dat het daarvan
geen voorstander is. De inrichting van de in paragraaf 3.f van deze memorie
genoemde database is echter een uitvloeisel van de invoering van artikel 8a
Zvw in 2007, en is als zodanig niet op bezwaren van het CBP gestuit. In paragraaf 3.f,
waarin wordt gesproken over de database van verzekeringsnemers met een betalingsachterstand,
is verduidelijkt dat het hier gaat om verzekeringnemers op wie het opzeggingsbeletsel
ingevolge artikel 8a Zvw van toepassing is.Het advies van het CBP om de informatieplicht en incasso-inspanning vooraf
te laten gaan aan de aanmelding als wanbetaler, is verwerkt in de wet en de
toelichting.Advies Raad voor de Rechtspraak (RvR)De RvR heeft opgemerkt dat de memorie van toelichting niet consistent
is waar het gaat om de beleidsvrijheid die het CVZ toekomt bij de acceptatie van de aanmelding van de zorgverzekeraar waarmee de toegang tot het
bestuursrechtelijke premieregiem wordt verkregen. Enerzijds wordt aangegeven
dat het CVZ geen enkele beleidsvrijheid heeft, anderzijds dat het CVZ de aanmelding
van de zorgverzekeraar wel marginaal toetst. Indien deze toets in enigerlei
mate inhoudelijk is, dient het wetsvoorstel naar het oordeel van de Raad te
voorzien in de mogelijkheid van bezwaar en vervolgens van beroep op de bestuursrechter.
De RvR adviseert duidelijkheid te geven over de reikwijdte van deze marginale
toets.In het wetsvoorstel is geregeld dat het CVZ ervan uit dient te gaan dat
een door een zorgverzekeraar voor het bestuursrechtelijke premieregiem aangemelde
wanbetaler, ook werkelijk een wanbetaler met een premie-achterstand van (ten
minste) zes maandpremies is. Het CVZ is derhalve niet bevoegd na te gaan of
een aangemelde verzekeringnemer ook werkelijk een premie-achterstand van ten
minste zes maandpremies heeft, laat staan dat er op dat punt beleidsvrijheid
bestaat. Een wanbetaler die zich, na ontvangst van de heffingsbeschikking,
bij het CVZ vervoegt met de mededeling helemaal geen (structurele) wanbetaler
te zijn, zal erop worden gewezen dat hij met die stelling bij het CVZ aan
het verkeerde adres is en dat hij dit in de voorprocedure bij zijn zorgverzekeraar
(en vervolgens zonodig bij de SKGZ of de civiele rechter) aan de orde had
moeten stellen. Het CVZ zal de bestuursrechtelijke premie in dit geval dus
gewoon blijven heffen. Aangezien het CVZ gehouden is zonder enig tussenliggend
beleidsoordeel van alle aangemelde verzekeringnemers de bestuursrechtelijke
premie te heffen, staat tegen deze heffing geen bezwaar of beroep op de bestuursrechter
open.Het voorgaande laat onverlet dat het CVZ verplicht is de meldingen van
de zorgverzekeraar marginaal te toetsen. Dat volgt uit de uitspraak van de
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 16 februari 2005,
AB Rechtspraak bestuursrecht 2005, nr. 266. De marginale toets houdt in dat
het CVZ van evident ten onrechte voor het bestuursrechtelijke regiem aangemelde
personen geen bestuursrechtelijke premie heft. Dat betreft vooral kinderen,
die in het geheel geen premie verschuldigd zijn en derhalve ook nooit een
premieachterstand zullen kunnen hebben. De marginale toets gaat echter niet
in op de vraag of iemand die op zich een premieschuld bij zijn verzekeraar
kan hebben, ook daadwerkelijk een schuld van (ten minste) zes maandpremies
heeft. Toetsing van die vraag zou leiden tot een inhoudelijke, volle toets,
waarvoor het CVZ de noodzakelijke gegevens ontbeert en waarvan de regering
vindt dat deze in het voortraject dient te geschieden. Samengevat kan worden
gesteld dat de marginale toets van het CVZ zich in wezen zal beperken tot
de vraag of iemand überhaupt een premieschuld (ter hoogte van zes maandpremies) kan hebben. Zij is erop gericht kennelijke missers op
dit terrein «er uit te zeven». De reikwijdte van de marginale
toets is dan ook beperkt. De volle toets zou zien op de vraag of de verzekeringnemer
ook daadwerkelijk een premie-achterstand van (ten minste) zes maanden heeft. Deze volle toets wordt niet door het CVZ, maar
in het voortraject bij (en, in geval van adiëring van de SKGZ of de civiele
rechter: tegen) de zorgverzekeraar verricht.De RvR adviseert in de memorie van toelichting een passage op te nemen
waarin wordt uitgelegd hoe het opleggen van een bestuursrechtelijke premie
ter hoogte van 130% van de standaardpremie, bedoeld in de Wet op de
zorgtoeslag, zich verhoudt tot artikel 1 van het Eerste EVRM. Ik heb dit advies
niet overgenomen. De bestuursrechtelijke premie wordt geheven van mensen die
ondanks aanmaningen en andere incasso-inspanningen van hun zorgverzekeraar
hun premies niet betalen en niet dan nadat een zorgvuldige voorprocedure heeft
plaatsgevonden. Van inmenging in het «ongestoord genot van het eigendom»
in de zin van laatstgenoemd artikel, is naar mijn mening dan ook geen sprake1. Aan de opmerking van de RvR dat de verhouding tot de schuldsaneringsregeling
nog niet goed is geregeld, is tegemoet gekomen. Het wetsvoorstel is zo aangepast,
dat het van toepassing worden van deze regeling voor de schuldenaar leidt
tot de beëindiging van het bestuursrechtelijke premieregiem.Een aantal wetstechnische opmerkingen van de RvR is verwerkt in de wetstekst.7. Financiële gevolgen voor het rijkVolgens berekeningen van het CVZ (Jaarstaat Risicoverevening, 1e voorlopige
afrekening 2006, 30 augustus 2007) is het totale bedrag aan openstaande
premievorderingen ruim € 196 miljoen. In 2006 is € 82
miljoen uitgekeerd aan verzekeraars ter compensatie voor de premiederving
en het verzekerd houden van wanbetalers. In 2007 zou dat twee keer zo veel
kunnen zijn (immers een heel jaar). De cijfers zijn echter pas in 2009 definitief
bekend; de incasso-inkomsten van verzekeraars worden verrekend met de compensatie
voor premiederving. De maatregelen in dit wetsvoorstel beogen afname van het
aantal wanbetalers en dekking van het bedrag dat wordt uitgekeerd ter compensatie.Vooruitlopend op de parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel werkt
het CVZ aan het opzetten van de uitvoeringsorganisatie. In januari 2008 heeft
het CVZ de eenmalige kosten van voorbereiding voor het opzetten van de uitvoeringsorganisatie
(werkorganisatie, ICT, gegevensuitwisseling, procedures en dergelijke) geraamd
op € 4 miljoen in 2008. Voor de uitvoeringskosten bij het CVZ wordt
uitgegaan van € 7,2 miljoen in 2009 aflopend naar € 2,6
miljoen in 2013 en verder. De dekking van deze kosten is voorzien in de hoogte
van de bestuursrechtelijke premie.Voor incasso-activiteiten naast of in plaats van bronheffing gaat het
CVZ gebruik maken van een professionele incasso-organisatie. Hoe die incasso-activiteiten
er precies uit komen te zien is nog onderwerp van overleg. Waarschijnlijk
gaan de incasso-activiteiten méér kosten dan in januari 2008
is voorzien, omdat sindsdien is besloten dat incasso en beslag niet alleen
van toepassing zal zijn voor personen zonder (regelmatig periodiek) inkomen,
maar ook voor het resterende bedrag van de bestuursrechtelijke premie bij
personen met een minimumuitkering waarbij slechts de standaardpremie op het
inkomen wordt ingehouden. Hoe hoog deze extra kosten zullen zijn, is nog niet
bekend.In het advies van de Raad voor de Rechtspraak wordt de werklast voor de
rechterlijke macht als gevolg van dit wetsvoorstel geschat op een verhoging
met € 6,9 miljoen in het eerste jaar, € 2,2 miljoen in
het 2e jaar en € 1,0 miljoen in het 3e jaar. Vanaf het 4e jaar verwacht
de Raad een structurele afname van de werklast met € 0,25 miljoen
per jaar.Ik verschil van mening met de Raad over de in hun raming gehanteerde zwaarte
van de beroepsprocedures. Bovendien heb ik naar aanleiding van de werklastschatting
aan het CVZ gevraagd om een werkwijze te bedenken waarin het beroep op de
rechtspraak kan worden beperkt. Over deze verschillende inzichten over de
zwaarte van de zaken, evenals de CVZ-werkwijze bij beroep en de consequenties
hiervan voor de werklastramingen is nog overleg met de Raad en het ministerie
van Justitie.8. Uitvoeringsaspectena. Administratieve- en uitvoeringslastenVoor de start van de bronheffing wordt gebruik gemaakt van een bestaand
bestand met betalingsachterstanden dat is ingericht om te kunnen zien op wie
het opzeggingsbeletsel ingevolge artikel 8a Zvw van toepassing is. Dit bestand is ook de basis voor de gegevensuitwisseling die zorgverzekeraars
via het Inlichtingenbureau hebben met gemeenten. Deze uitwisseling is een
uitwerking van een intentieverklaring1. De gegevens
uit dit bestand worden door de zorgverzekeraars tevens als basis gebruikt
voor de aanmelding voor de compensatieregeling.Nieuw in het proces is het vaststellen van de inkomensbron met behulp
van de polisadministratie, de opdracht tot inhouding, de broninhouding zelf
(door de bronverschaffer) en registratie van de inhoudingen en eventuele navorderingen.
Een groot deel van de nieuwe activiteiten komen voor rekening van het CVZ
en andere overheidsorganisaties (UWV, Belastingdienst e.d.).De administratieve lasten voor bedrijven worden geschat op ca. € 2,25
miljoen voor het eerste jaar en worden in vier jaar afgebouwd naar ca. € 0,5
mln op jaarbasis. De kosten van de overheid als bronheffende werkgever worden
op een derde van deze bedragen geraamd.Deze bedragen zijn gebaseerd op het aantal wanbetalers en de werkzaamheden
die moeten worden verricht om achterstallige premies in te houden. Deze werkzaamheden
worden geschat op een half uur per bronheffing, tegen het laagste administratief
tarief.De verwachting is dat de bronheffing een preventieve werking zal hebben
en dat het aantal wanbetalers en daarmee de administratieve lasten zullen
afnemen. In het volgende schema is de afbouw opgenomen.Verwacht aantal wanbetalers  Totaal
AOverheid BBedrijfsleven CTijdsbesteding
in uren DLoonkosten EAL (C * D * E)Jaar 1200 00050 000150 0000,5302 250 000Jaar 2150 00037 500112 5000,5301 687 500Jaar 3100 00025 00075 0000,5301 125 000Jaar 4 e.v.50 00012 50037 5000,530562 500Er is nog overwogen om de zorgtoeslag als primaire bron voor de inhouding
te beschouwen. Deze optie is verlaten omdat dit tot gevolg zou hebben dat
op elk loon of elke uitkering een ander bedrag ingehouden zou moeten worden.
De zorgtoeslag is immers niet voor iedereen gelijk en meer dan de helft van
de wanbetalers ontvangt geen zorgtoeslag. De wisselende hoogte van het in
te houden bedrag zou tot meer administratieve lasten voor bedrijven leiden.Actal heeft besloten het wetsvoorstel niet te selecteren voor een advies
en constateert dat een stijging van administratieve lasten elders dient te
worden gecompenseerd. Dit gebeurt doordat zorgverzekeraars door de bestuursrechtelijke
inning in totaal minder incassokosten hoeven te maken dan nu het geval is.
Naar verwachting zal ook de last als gevolg van beslaglegging ten behoeve
van verzekeraars als schuldeiser sterk verminderen. Deze twee lastenverlagingen
zijn niet verwerkt in bovenstaande tabel.b. GegevensverstrekkingIn deze paragraaf wordt het verloop beschreven van de uitwisseling van
persoonsgegevens waartoe het wetsvoorstel leidt. Daarbij staat de rol van
het CVZ, dat ten behoeve van de uitvoering van de bronheffing de beschikking
krijgt over persoonsgegevens, centraal. De Wbp verzet zich niet tegen deze
wettelijke opdracht aan het CVZ, en de toedeling ervan ontmoet evenmin bezwaren
vanuit de andere taken die het CVZ verricht. Op grond van het voorgestelde artikel 18f Zvw wordt het CVZ voor de heffing
en inning van de bestuursrechtelijke premie bevoegd tot het gebruik van het
burgerservicenummer van personen die door zorgverzekeraars bij het CVZ zijn
gemeld als wanbetalers. Daarmee wordt het reguliere regiem van gegevensverstrekking
in de Zvw van toepassing op zorgverzekeraars. Dat houdt in dat bij gegevensuitwisseling
tussen zorgverzekeraars, CVZ, broninhouders (art. 18e Zvw) en (andere) in
artikel 88 en 89 Zvw genoemde personen en instanties het burgerservicenummer
wordt gebruikt, voor zover betrokkenen tot het gebruik daarvan bevoegd zijn.Op grond van artikel 89 Zvw verstrekken die instanties, waarvan hier in
het bijzonder de Belastingdienst en het UWV worden genoemd, aan het CVZ de
persoonsgegevens die het CVZ voor de uitvoering van de wettelijke taak nodig
heeft. Voorts is op grond van artikel 88 Zvw een ieder verplicht tot verstrekking
van noodzakelijke persoonsgegevens.Heffing en inning bestuursrechtelijke premieZoals hiervoor is aangegeven, verstrekken de zorgverzekeraars aan het
CVZ per zorgverzekering de volgende persoonsgegevens van verzekeringnemer
(en eventueel bijgeschreven verzekerden) met een betalingsachterstand van
zes maandpremies of meer: naw-gegevens, burgerservicenummer, geslacht, geboortedatum
en verzekeraar, alsmede, met het oog op de eventuele terugwerkende kracht
van de verstrekking van de bijdrage, bedoeld in art. 34a, Zvw de datum waarop
de premie-achterstand zes maandpremies had bereikt. Op basis van deze gegevens
vraagt het CVZ bij UWV en BD/T op over welke inkomensbron(nen)/werkgever(s)
de wanbetaler beschikt, wat de omvang van die bron(nen) is en welke het loonheffingsnummer
is. Op basis van deze gegevens heft en int het CVZ de premie bij de bron,
die op grond van artikel 88 verplicht is tot gegevensverstrekking en tot de
medewerking die het CVZ voor de uitvoering van de wettelijke taak behoeft.De geïnde bestuursrechtelijke premies worden gestort in het Zorgverzekeringsfonds.
Ten behoeve van het beheer daarvan en de bevoegdheid tot kwijtschelding van
premies die niet zijn voldaan (het voorgestelde artikel 18e, tweede lid) administreert
het CVZ van elke wanbetaler de naw-gegevens, het burgerservicenummer, geslacht,
geboortedatum, verzekeraar, heffing en opbrengst per bron, en loonheffingsnummer.De verwerking van persoonsgegevens door het CVZ voor het genoemde doel
voldoet aan de Wbp. Het CVZ verwerkt persoonsgegevens slechts voor zover dat
noodzakelijk is voor de goede vervulling van de publiekrechtelijke taak (artikel
8, onderdeel e, Wbp). Voorts worden door het CVZ niet meer persoonsgegevens
verwerkt dan voor het uitvoeren van die taak nodig is (artikel 11, eerste
lid, Wbp). Er worden tussen zorgverzekeraars en CVZ geen persoonsgegevens
uitgewisseld waarop artikel 16 van de Wbp van toepassing is.De gegevens die voor de bepaling van de bijdrage betreffen het aantal
verzekerden per verzekeraar waar een bestuursrechtelijke premie wordt geheven;
inclusief de maand waarin het recht op de bijdrage ontstaat.9. Evaluatiebepaling ten behoeve van de nieuwe taak
van het CVZOverwogen is een afzonderlijke evaluatiebepaling voor de nieuwe taak van
het CVZ in onderhavig wetsvoorstel op te nemen. Hiervoor is niet gekozen.Zowel de Zvw (artikel 125 van de Zvw) als de Wzt bevatten een evaluatiebepaling.
De evaluatie van de Zvw wordt uiterlijk vijf jaar na het in werking treden
van de Zvw aan de Tweede Kamer toegestuurd. Dit is dus uiterlijk 2011. Voor
wat betreft de evaluatie van de Wzt geldt een termijn van vier
jaar na inwerkingtreding van de Wzt, en vervolgens telkens na vier jaar. De
doeltreffendheid en effecten van onderhavig wetsvoorstel zullen in genoemde
evaluaties worden meegenomen. Voor tussentijdse evaluatie wordt aangesloten
bij de jaarlijkse verantwoordingscyclus van het CVZ (artikel 73 en verder
van de Zvw). In dit kader richt het CVZ een monitoringprogramma in dat inzicht
geeft in onder meer (de mutatie van) de omvang en samenstelling van de populatie,
de omvang en het verloop van de vorderingen en betalingen. Op basis van de
monitor adviseert het CVZ de Minister van VWS met betrekking tot mogelijke
verbeterpunten in de maatregelen tot het terugdringen van het aantal wanbetalers
Daarnaast informeer ik het parlement via de Verzekerdenmonitor over een aantal
specifieke aandachtsgroepen, waaronder de ontwikkelingen rondom de wanbetalers.10. Inwerkingtreding en voorlichtingDe voorgenomen inwerkingtredingdatum van de wetswijziging is zo spoedig
mogelijk na goedkeuring door het parlement. Het tijdstip wordt bij koninklijk
besluit bepaald.VWS, CVZ en ZN stemmen voorlichting en communicatie op hoofdlijnen af.
VWS heeft hierbij het voortouw bij de algemene publieksvoorlichting. Het CVZ
heeft het voortouw bij het informeren van werkgevers, uitkeringsinstanties
en personen die in de bronheffing terecht zijn gekomen. ZN heeft het voortouw
richting verzekeraars. Voorafgaand aan de inwerkingtreding zal in de jaarlijkse
zorgverzekeringcampagne aandacht worden besteed aan deze wetswijziging.Los van deze algemene voorlichting worden de (potentiële) wanbetalers
persoonlijk door verzekeraars geïnformeerd in de procedure die vooraf
gaat aan de aanmelding voor de bronheffing.ARTIKELSGEWIJSARTIKEL IOnderdeel AZorgverzekeringen zijn privaatrechtelijke verzekeringen, waarvoor volwassenen
een privaatrechtelijke (nominale) premie aan de zorgverzekeraar verschuldigd
zijn. Voorliggend wetsvoorstel introduceert een bestuursrechtelijke premie,
die verzekeringnemers met een betalingsachterstand ter hoogte van zes of meer
maandpremies (verder ook «structurele wanbetalers» genoemd) in
plaats van de privaatrechtelijke premie voor hun zorgverzekering verschuldigd
zijn, en wel aan het CVZ. Beide zijn «premies». Zonder een nadere
regeling zou, daar waar in de Zvw naar «de premie(s)» wordt verwezen,
ook de bestuursrechtelijke premie worden bedoeld. Dat is niet de bedoeling.
Daarom wordt voorgesteld een onderdeel x aan artikel 1 Zvw toe te voegen,
waarin wordt geregeld dat in de Zvw en de daaronder vallende regelgeving met «premie»
de privaatrechtelijke premie wordt bedoeld, tenzij uitdrukkelijk anders is
geregeld. Er had ook besloten kunnen worden om, waar de privaatrechtelijke
premie wordt bedoeld, telkens het woord «privaatrechtelijke» aan
het woord «premie» toe te voegen. Daarmee zouden echter de privaatrechtelijke
en de bestuursrechtelijke premie meer nevengeschikt lijken, terwijl de privaatrechtelijke
premie de regel is, en de bestuursrechtelijke, gecreëerd om structurele
wanbetalers alsnog voor hun zorgverzekering te laten betalen, slechts een
uitzondering. In het nieuwe onderdeel y van artikel 1 Zvw wordt de bestuursrechtelijke
premie gedefinieerd. Onderdeel BSinds 1 januari 2008 kan een verzekeringnemer die van zijn zorgverzekeraar
een aanmaning tot het betalen van de premie heeft ontvangen, totdat hij zijn
premieschuld heeft voldaan de zorgverzekering niet meer opzeggen, tenzij de
verzekeraar de dekking van de verzekering heeft geschorst of de verzekeraar
in de opzegging bewilligt (art. 8a Zvw). Aldus wordt voorkomen dat verzekeringnemers
met een betalingsachterstand de verzekering op een moment dat dat gezien de
rest van de Zvw of de zorgpolis zou zijn toegestaan opzegt, zich vervolgens
elders verzekert en ook daar de premie niet betaalt (wanbetalerscarrousel).
Het opzegverbod vervalt, zo volgt uit artikel 8a, eerste lid, Zvw, zodra de
premieschuld en eventuele incassokosten zijn voldaan. Voorliggende wijziging
van artikel 8a, eerste lid, is slechts bedoeld om enkele kleine omissies in
het artikellid te herstellen en de bewoordingen van het artikel daarmee beter
te laten aansluiten op de overige artikelen van voorliggend wetsvoorstel en
van artikel 7:934 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Ten eerste wordt aan de
voorwaarde dat niet kan worden opgezegd zolang de achterstallige premies en
de incassokosten niet zijn voldaan, toegevoegd dat dit ook geldt indien de
rente niet is voldaan. Ten tweede wordt geregeld dat de wanbetaler niet alleen
wél mag opzeggen als de verzekeraar de dekking van de zorgverzekering
heeft geschorst, maar ook als hij de verzekering heeft geschorst, dan wel
de verzekering of de dekking heeft opgeschort. Zowel bij schorsing als bij
opschorting komt de verzekeraar zijn eigen verplichtingen (i.c. het leveren
of vergoeden van zorg) niet na zolang de verzekeringnemer zijn premies niet
heeft betaald, maar bij schorsing gebeurt dat ook niet nadat de premies alsnog
zijn betaald, terwijl bij opschorting de verzekeraar zijn deel van de verplichtingen
alsnog nakomt. De dekking herleeft dan als het ware met terugwerkende kracht.Onderdeel CZoals in het algemene deel van deze toelichting en in de toelichting op
onderdeel A is aangegeven, wordt met voorliggend wetsvoorstel naast de normale,
privaatrechtelijke premie voor de zorgverzekering, die op dit moment in paragraaf 3.3
van de Zvw is geregeld, voor structurele wanbetalers een bestuursrechtelijke
premie geïntroduceerd. De zorgverzekering blijft echter ook voor structurele
wanbetalers een privaatrechtelijke verzekering: de verzekeringsovereenkomst
tussen zorgverzekeraar en wanbetalende verzekeringnemer blijft immers in stand,
en de zorgverzekeraar blijft het verzekeringsrisico lopen. Om die reden is
besloten ook de regels over de bestuursrechtelijke premie in paragraaf 3.3
te op te nemen. Dat betekent echter wel dat die paragraaf een ander opschrift
moet krijgen en moet worden gesplitst in twee afdelingen. Dat geschiedt in
de onderdelen C en F.Onderdeel DEén van de kenmerken van een privaatrechtelijke verzekering is,
dat de verzekeringnemer zich jegens de verzekeraar krachtens de overeenkomst
tot verzekering verbindt tot het betalen van premie (zie artikel 7:925 van
het BW). De zorgverzekering is een privaatrechtelijke schadeverzekering. Artikel
16, eerste lid, Zvw, bepaalt dan ook dat de verzekeringnemer krachtens de
zorgverzekering premie verschuldigd is.Hierop is in het tweede lid van artikel 16 een uitzondering gemaakt voor
verzekerden jonger dan achttien jaar. Voor hun zorgverzekering is geen premie
verschuldigd. Onderdeel D voegt hier een uitzondering aan toe. In de toekomst
zal ook geen privaatrechtelijke premie verschuldigd zijn voor zorgverzekeringen
van verzekerden van achttien jaar of ouder waarvoor, wegens een premie-achterstand
van zes maandpremies of meer, de bestuursrechtelijke premie van artikel 18d
Zvw aan het CVZ verschuldigd is.De voorwaarden waaronder deze plicht tot betaling van bestuursrechtelijke
premie onstaat en daarmee de plicht tot betaling van de nominale premie jegens
de zorgverzekeraar eindigt, zijn opgenomen in de artikelen 18b en 18c Zvw
(zie artikel I, onderdeel F).Onderdelen E, G, L en MDe regels over de bestuursrechtelijke premie worden opgenomen in een nieuwe
afdeling 3.3.2, onmiddellijk na de paragraaf over de privaatrechtelijke premie,
die eindigt met artikel 18 Zvw (collectiviteitskorting). Zonder nadere maatregelen
is het niet mogelijk de nieuwe afdeling te beginnen met een artikel 18a Zvw,
aangezien sinds 1 januari 2008 de paragraaf over het eigen risico (paragraaf 3.4)
al met een artikel 18a begint. Aangezien op diezelfde datum artikel 22, waarin
de no-claimteruggave was geregeld, is komen te vervallen, is besloten de artikelen
van paragraaf 3.4 (18a tot en met 21) te vernummeren tot 19 tot en met
22 en afdeling 3.3.2, de afdeling waarin de bestuursrechtelijke premie wordt
geregeld, alsnog met artikel 18a te laten beginnen. Voorliggende onderdelen
bevatten technische wijzigingen die hier in voorzien.Onderdeel FAlgemeenDit onderdeel voegt een nieuwe afdeling aan de Zvw toe. In deze afdeling
wordt geregeld welke gevolgen het niet betalen van de (nominale) premie aan
de zorgverzekeraar in ieder geval zal hebben. Samengevat gaat het om het volgende.Nadat er twee maanden niet is betaald, doet de zorgverzekeraar een aanbod
tot het treffen van een betalingsregeling: tegenover het afgeven van een incassomachtiging
voor nieuw opkomende premietermijnen en afbetalingsafspraken over de reeds
opgebouwde schuld, staat de toezegging van de verzekeraar, de verzekering
niet te beëindigen en de dekking ervan niet te schorsen. Heeft de verzekeringnemer
anderen verzekerd en de premie voor hun verzekering niet betaald, dan krijgt
de verzekeringnemer voorts de mogelijkheid deze verzekeringen op te zeggen,
mits de verzekerden zichzelf voordien hebben verzekerd en, indien dezen dezelfde
zorgverzekeraar kiezen, een incassomachtiging afgeven. Deze verzekerden worden
hiermee verzekeringnemer ten aanzien van hun eigen verzekering, en daarmee
worden zij zelf premieplichtig. Bij het aanbod geeft de zorgverzekeraar ook
aan welke gevolgen weigering zal hebben, indien althans voortgegaan wordt
met het niet betalen van de premie.Gaat de verzekeringnemer niet op dit aanbod in en blijft hij de premie
niet betalen, dan zal hij, nadat de premieschuld is opgelopen tot vier maandpremies,
een mededeling van zijn zorgverzekeraar ontvangen, inhoudende dat deze van
plan is de door hem gesloten verzekering(en) bij het CVZ voor het heffen van
bestuursrechtelijke premie aan te melden, zodra de premieschuld zes maanden
zal bedragen. De verzekeringnemer die van mening is dat hij geen premieachterstand
heeft dan wel dat de premieachterstand minder dan vier maanden (per verzekering)
bedraagt, kan dat eerst bij zijn zorgverzekeraar en, als deze bij zijn standpunt
blijft, vervolgens bij de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen
(SKGZ) aankaarten. Gebeurt dat, dan mag de zorgverzekeraar betrokkene niet melden zolang hierover geen onherroepelijk oordeel (inhoudende dat
er wel degelijk premieachterstand is) is gegeven.Wordt een zorgverzekering, omdat de premie-achterstand tot zes of meer
maandpremies is opgelopen, door de zorgverzekeraar bij het CVZ gemeld, dan
is de verzekeringnemer vanaf de eerste dag van de maand volgende op de maand
waarin de melding heeft plaatsgevonden, jegens dat college een hogere, bestuursrechtelijke
premie verschuldigd. Vanaf de dag waarop het bestuursrechtelijke premieregiem
gaat gelden, is de verzekeringnemer geen nominale premie meer verschuldigd
aan zijn zorgverzekeraar. De zorgverzekering blijft voor het overige echter
gewoon jegens zijn zorgverzekeraar in stand, wat bijvoorbeeld wil zeggen dat
de verzekerde jegens zijn zorgverzekeraar recht heeft op verzekerde zorg indien
hij daarop is aangewezen. De zorgverzekeraar blijft derhalve het risico van
de door de structurele wanbetaler gesloten verzekering(en) dragen, en de verzekeringen
blijven ook «meedraaien» in de risicoverevening. Voor het feit
dat de verzekeringnemer vanaf het moment waarop hij een premieachterstand
van zes maandpremies heeft, geen nominale premie meer aan zijn zorgverzekeraar
hoeft te betalen terwijl de zorgverzekeraar de dekking van de verzekering
wel in stand laat, wordt zijn verzekeraar gecompenseerd door middel van een
door het CVZ aan hem te betalen (en uit het Zorgverzekeringsfonds gefinancierde)
bijdrage.Het CVZ heft en int de bestuursrechtelijke premie. Omdat het CVZ, anders
dan de zorgverzekeraars bij de uitvoering van hun zorgverzekeringen, een zelfstandig
bestuursorgaan is, is het mogelijk het CVZ ten behoeve van de inning enkele
instrumenten in handen te geven, die de kans van slagen van de inning vergroten:– het CVZ kan werkgevers, pensioenfondsen en uitkeringsinstanties
opdragen de bestuursrechtelijke premie op hun loon, pensioen of uitkering
in te houden en aan het CVZ af te dragen (broninhouding);– het CVZ kan de BD/T vragen ter (gedeeltelijke) betaling van de
bestuursrechtelijke premie (een voorschot op) de zorgtoeslag van een structurele
wanbetaler (en zijn eventuele partner) naar zich over te laten maken;– het CVZ zal beslag op de saldi van bankrekeningen of op de goederen
van een structurele wanbetaler kunnen leggen zonder dat het daarvoor een vonnis
van de kantonrechter nodig heeft.Het bestuursrechtelijke premieregiem komt ten einde zodra de verzekeringnemer
zijn uit de zorgverzekering jegens zijn zorgverzekeraar opgebouwde schulden
heeft voldaan, dan wel de door de rechter opgelegde schuldsaneringsregeling
of een minnelijk schuldhulpverlenings- of afbetalingstraject voor hem is gaan
gelden. Vanaf dat moment dient hij aan zijn zorgverzekeraar weer de gewone,
privaatrechtelijke, in zijn zorgpolis geregelde nominale premie te betalen.Ingevolge artikel 16 van de Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg) houdt
de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) toezicht op de rechtmatige uitvoering
door de zorgverzekeraars van hetgeen bij en krachtens de Zvw geregeld is.
Dat betekent dat de NZa er op toeziet dat zorgverzekeraars verzekeringnemers
niet ten onrechte voor het bestuursrechtelijke premieregiem aanmelden, en
ook dat zij bij aflossing van de bij hen opgebouwde schulden, onverwijld een
afmelding aan het CVZ zenden. Indien een zorgverzekeraar deze meldingen ten
onrechte of, wat betreft de afmelding, niet of te laat verricht, kan de NZa
de zorgverzekeraar op grond van artikel 80 Wmg een aanwijzing geven en bij
het niet opvolgen van die aanwijzing publiceren dat de verzekeraar zich niet
aan zijn meldingsplichten houdt. Voorts kan dit leiden tot weigering of verlaging
van de eerdergenoemde bijdage die de verzekeraar ontvangt voor het verzekerd
houden van structurele wanbetalers. Overigens voorziet het wetsvoorstel,
zoals uit het hiernavolgende zal blijken, uiteraard ook in rechtsbescherming
van de individuele verzekeringnemer tegen te vroeg aanmelden of te laat afmelden
door de verzekeraar.Artikel 18a ZvwDe Zvw gaat ervan uit dat verzekeringsplichtigen zich tegen het risico
van behoefte aan geneeskundige zorg verzekeren door middel van het sluiten
van privaatrechtelijke zorgverzekeringsovereenkomsten met privaatrechtelijke
zorgverzekeraars. Personen van achttien jaar of ouder zijn voor hun zorgverzekering
een (nominale) premie aan hun zorgverzekeraar verschuldigd (art. 16 Zvw).
Wordt die premie niet betaald, dan ligt het, gegeven de keuze voor een privaatrechtelijk
verzekeringssysteem, in de rede dat de zorgverzekeraar gebruikt maakt van
de incasso-instrumenten die ieder private partij bij wanbetaling van zijn
wederpartij ter beschikking staan, en die voor zover nodig in het burgerlijk
(proces)recht zijn geregeld. Zo kan de zorgverzekeraar een betalingsregeling
aanbieden, kan hij de schuldenaar verzoeken een machtiging tot automatische
incasso te geven, kan hij aanmaningen sturen of betrokkenen laten opbellen,
kan hij de opgebouwde schuld verhogen met rente en incassokosten, kan hij
de deurwaarder inschakelen en kan hij na een vonnis van de burgerlijke rechter,
beslag laten leggen op de goederen van de wanbetaler, om uit de opbrengst
daarvan de schuld te voldoen.Voorliggend wetsvoorstel beoogt geenszins beperkingen aan te brengen (in
het gebruik van) deze privaatrechtelijke mogelijkheden. Integendeel, mede
naar aanleiding van het RvS-advies inhoudende dat het bestaande privaatrechtelijke
incasso-instrumentarium voor verzekeraars waarschijnlijk niet ontoereikend
is, maar dat zij, gegeven de beperkte periode waarover zij het incassorisico
zullen dragen, onvoldoende prikkels zullen ervaren tot het daadwerkelijk inzetten
ervan, is besloten zorgverzekeraars het gebruik van een aantal privaatrechtelijke
incasso-instrumenten wettelijk op te leggen. Dat geschiedt in het voorgestelde
artikel 18a Zvw. Doel van deze verplichtingen is, om het probleem van wanbetaling
zo vroeg mogelijk en, zoals ook de Raad wenselijk acht, «aan de privaatrechtelijke
kant» (dus door de zorgverzekeraars) te laten aanpakken en daarmee te
bereiken dat het bestuursrechtelijke premieregiem op zo min mogelijk zorgverzekeringen
van toepassing wordt. Dat is niet alleen wenselijk voor de wanbetaler, wiens
schuld niet onnodig oploopt en die aldus buiten het duurdere bestuursrechtelijke
regiem kan blijven, maar ook voor de zorgverzekeraar, die meer zekerheid op
afbetaling van de schuld en betaling van opkomende premietermijnen krijgt.
Daarnaast is het wenselijk met het oog op het instandhouden van de privaatrechtelijke
basisgedachte van het zorgverzekeringssysteem: problemen worden zoveel mogelijk
in de privaatrechtelijke sfeer opgelost.eerste en tweede lidDeze leden verplichten de zorgverzekeraar uiterlijk tien dagen nadat hij
heeft geconstateerd dat er ter zake van een zorgverzekering een premie-achterstand
van twee maandpremies is, de verzekeringnemer een betalingsregeling aan te
bieden, die ten minste uit de volgende elementen bestaat:a. afgifte, door de verzekeringnemer, van een machtiging aan de verzekeraar
om de door hem verschuldigde, toekomstige premie(s) automatisch van een rekening
te incasseren dan wel, afgifte, door die verzekeringnemer, van een opdracht
aan zijn werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie (of een ander die
hem periodieke betalingen doet), om de verschuldigde premie(s) op zijn loon,
pensioen of uitkering (of op die andere periodieke betalingen)
in te houden en direct aan de zorgverzekeraar over te maken;b. afspraken over de wijze van afbetaling van de uit de zorgverzekering
voortvloeiende schulden, inclusief rente en incassokosten. Voor een verzekeringnemer
die al direct de eerste twee maandpremies niet heeft voldaan, zal de schuld
zich doorgaans tot die twee premies (per verzekering) beperken. De schuld
kan echter ook achterstallig betalingen aan eigen risico betreffen;c. een toezegging van de verzekeraar dat hij de zorgverzekering of de
dekking ervan niet om reden van de premieachterstand zal beëindigen,
schorsen of opschorten, zolang de verzekeringnemer de machtiging of de opdracht,
bedoeld in onderdeel a, niet intrekt en zijn betaalafspraken om de reeds opgebouwde
schuld in te lossen, nakomt. Beëindiging van de zorgverzekering indien
de verzekeringnemer of de verzekerde fraudeert, kan dus nog wel.derde lidHet is mogelijk dat een verzekeringnemer (waarschijnlijk: naast zichzelf)
andere volwassenen heeft verzekerd. Dat zal in gezinssituaties waarschijnlijk
vaak voorkomen: een man verzekert bijvoorbeeld niet alleen zichzelf, maar
ook zijn partner en zijn thuiswonende, meerderjarige kinderen. Aangezien in
het private verzekeringsrecht de verzekeringnemer altijd premieplichtig is,
zal in dit geval de man de premies voor alle door hem gesloten verzekeringen
verschuldigd zijn. Betaalt de man de premies niet, dan zal de zorgverzekeraar
zodra de premie-achterstand per verzekering twee maanden bedraagt, het in
het eerste en tweede lid bedoelde aanbod doen. Het aanbod bevat in dit geval
echter een extra element.Op grond van artikel 8a Zvw kan een verzekeringnemer die een aanmaning
tot betaling van de premie van zijn zorgverzekeraar heeft gekregen, de zorgverzekering
niet opzeggen, tenzij de zorgverzekeraar de dekking heeft geschorst of geschorst
(wat hij, gezien de gemaakte afspraken, in principe niet zal doen) of de zorgverzekeraar
in de opzegging heeft bewilligd. Heeft een verzekeringnemer ook op de zorgverzekeringen
die hij ten behoeve van anderen heeft gesloten, premie-achterstand opgelopen,
dan betreft het extra element in het aanbod aan de verzekeringnemer het volgende:
zijn zorgverzekeraar biedt hem aan in opzegging van die verzekeringen te bewilligen,
indien de verzekerden zelf een zorgverzekering hebben gesloten en zij ook
zelf een machtiging tot automatische incasso van de premie afgeven, dan wel
een opdracht aan hun werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie, om de
premie op hun loon, pensioen of uitkering in te houden en op de rekening van
de zorgverzekeraar over te maken. Dit laatste geldt overigens slechts indien
de verzekerden hun nieuwe verzekering bij dezelfde zorgverzekeraar afsluiten.
Een zorgverzekeraar kan immers niet als voorwaarde voor opzegging van hun
verzekering stellen, dat zij, indien zij elders een nieuwe zorgverzekering
sluiten, de andere zorgverzekeraar machtigen tot automatische incasso.Het voordeel dat de verzekeringnemer aan het accepteren van dit deel van
het aanbod ontleent, is dat hij in de toekomst geen premie meer verschuldigd
zal zijn voor zorgverzekeringen van die anderen, die besluiten zelf een zorgverzekering
te sluiten. Het voordeel voor de verzekerden die besluiten zelf verzekeringnemer
te worden is, dat zij, door de premie voor hun zorgverzekering te gaan betalen,
kunnen voorkomen dat er een premie-achterstand ontstaat, met alle gevolgen
van dien. Het voordeel voor de zorgverzekeraar is, dat, zeker indien de nieuwe
verzekeringnemers periodiek inkomen genieten, de kans dat nieuw opkomende
premietermijnen betaald worden, groter is. Voor zover dat onverhoopt niet gebeurt, ten slotte, is het voordeel voor het CVZ, dat de bestuursrechtelijke
premie doorgaans gemakkelijker geïnd zal kunnen worden: gezien de wens
bij de broninhouding rekening te houden met het bestaansminimum van de verzekeringnemer,
zal het, althans indien ook de nieuwe verzekeringnemers een inkomensbron hebben,
gemakkelijker zijn eenmaal de bestuursrechtelijke premie per verzekeringnemer
te innen, dan bij de oude verzekeringnemer meerdere malen de bestuursrechtelijke
premie te innen.De verzekeringnemer krijgt vier weken om het aanbod te aanvaarden (vierde
lid, zie ook hierna). Van aanvaarding is slechts sprake indien de gehele betalingsregeling
(tweede lid) wordt geaccepteerd, dat wil zeggen dat de verzekerde zowel de
incassomachtiging of de opdracht aan zijn werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie
afgeeft, als akkoord gaat met de regeling ter afbetaling van de reeds opgebouwde
schuld.Daarnaast is het niet mogelijk om het in het derde lid neergelegde aanbod
te aanvaarden zonder de betalingsregeling te aanvaarden. Dat blijkt uit de
formulering van het derde lid: de daar bedoelde opzegging wordt van kracht
met ingang van de dag waarop de in het tweede lid bedoelde betalingsregeling
van kracht wordt, en de in het derde lid bedoelde verzekerden moeten voordien
een eigen verzekering hebben gesloten en, indien men bij dezelfde verzekeraar
blijft, de in dat lid bedoelde machtiging tot automatische incasso of opdracht
aan de werkgever, het pensioenfonds of de uitkeringsinstantie hebben gegeven.Wordt het in het derde lid geregelde deel van het aanbod geaccepeerd,
dan betekent dat dat degenen die eerder door de verzekeringnemer verzekerd
waren, zelf verzekeringnemer van een nieuwe, eigen zorgverzekering worden.
Dat betekent dat zij vanaf het moment waarop die verzekering gaat lopen, zelf
de (nominale) premie aan hun zorgverzekeraar verschuldigd worden. Betalen
ook zij de (nominale) premie niet – het risico daarop verkleint dit
wetsvoorstel door aan het aanbod de voorwaarde van een incassomachtiging of
een betalingsopdracht aan een werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie
te koppelen indien men bij dezelfde zorgverzekeraar blijft – dan zullen
ook zij na twee maanden achterstand een betalingsregeling als bedoeld in het
eerste en tweede lid aangeboden krijgen en zullen zij uiteindelijk, als zij
de betalingsregeling afslaan en blijven wanbetalen, na zes maanden wanbetaling
in het bestuursrechtelijke premieregiem terechtkomen. Omdat de voormalig door
de verzekeringnemer verzekerden een nieuwe, eigen zorgverzekering sluiten,
nemen ze de ten aanzien van hun oude zorgverzekering opgebouwde premieschuld
niet mee. De oude verzekeringnemer blijft derhalve gehouden deze schuld te
voldoen. Deze wordt, indien hij de betalingsregeling accepteert, meegenomen
in de afspraken over de afbetaling van de reeds opgebouwde schulden.Ten slotte: wordt het in het derde lid geregelde deel van het aanbod niet
geaccepteerd (bijvoorbeeld omdat de verzekerden weigeren zichzelf te verzekeren),
dan laat dat onverlet dat de verzekeringnemer de betalingsregeling van het
tweede lid wèl kan accepteren. In dat geval zal de zorgverzekeraar
voor iedere door de verzekeringnemer gesloten zorgverzekering ten aanzien
waarvan premieplicht bestaat de premie naar zich laten overschrijven, dan
wel zal de opdracht en de machtiging aan de werkgever, het pensioenfonds of
de uitkeringsinstantie moeten zijn, dat maandelijks een bedrag ter hoogte
van meerdere maandpremies aan de zorgverzekeraar wordt overgemaakt. vierde lidTegelijk met het aanbod deelt de zorgverzekeraar de verzekeringnemer mee
wat de gevolgen zijn als de verzekeraar het niet aanvaardt en bovendien in
het wanbetalen persisteert: nadat de schuld tot zes maandpremies (per zorgverzekering)
zal zijn opgelopen, zal hij, totdat hij alle schulden aan zijn zorgverzekeraar
zal hebben voldaan, aan het CVZ de hogere, bestuursrechtelijke premie moeten
betalen, welke premie in principe in opdracht van het CVZ op zijn periodieke
inkomen zal worden ingehouden en aan het CVZ zal worden overgedragen. Voorts
wijst de zorgverzekeraar in zijn aanbod op de mogelijkheid van schuldhulpverlening.
Dit zal vooral een goede oplossing zijn indien de verzekeringnemer ook bij
anderen dan de zorgverzekeraar schulden heeft.De verzekeringnemer heeft vier weken om het aanbod te aanvaarden. Laat
hij hij in die vier weken niets van zich horen, dan geldt het als verworpen.Ten slotte nog het volgende. Een verzekeringnemer die van mening is dat
zijn zorgverzekeraar hem het aanbod ten onrechte doet, omdat hij helemaal
geen premieachterstand van twee maanden (per zorgverzekering) heeft, kan en
zal dat aan zijn zorgverzekeraar melden. Deze zal dan nagaan of er een fout
in de administratie is gemaakt. Zo niet, dan zal de verzekeraar de verzekeringnemer
melden toch echt te weinig premie te hebben ontvangen. Blijft de verzekeringnemer
van mening dat hij wel voldoende betaald heeft, dan zal hij een geschil hierover
kunnen voorleggen aan de SKGZ of aan de burgerlijke rechter. Een en ander
zal al ten algemene – d.w.z. voor welk verschil van mening dat iemand
met een zorgverzekeraar kan hebben dan ook – in de zorgpolissen of de
daarbij behorende stukken zijn verwoord. Het is aan de zorgverzekeraar of
hij ter gelegenheid van het in dit artikel bedoelde aanbod, expliciet op de
hier bedoelde betwistingsmogelijkheden wenst te wijzen. Een reden om dat niet
te doen, zou kunnen zijn dat dit in geval van voortgaande wanbetaling op grond
van het voorgestelde artikel 18b Zvw in ieder geval dient te geschieden nadat
de premieschuld tot vier maandpremies is opgelopen.vijfde lidIndien een verzekeringnemer derden heeft verzekerd en niet aan zijn premieverplichtingen
voldoet, zullen de zorgverzekeraars de schuld evenredig over alle zorgverzekeringen
waarvoor premieplicht bestaat, verdelen. Het in dit artikel bedoelde aanbod
volgt dan zodra er per zorgverzekeraar een achterstand van twee maandpremies
is ontstaan. Heeft een verzekeringnemer dus zowel zichzelf als twee volwassen
gezinsleden verzekerd, dan krijgt hij het in artikel 18a bedoelde aanbod zodra
hij in totaal een schuld ter hoogte van zes maandpremies heeft. Het vijfde
lid regelt dat in zo’n geval de gezinsleden een afschrift wordt gezonden
van al hetgeen op grond van de eerdere leden van dit artikel aan de verzekeringnemer
is verzonden. Aldus wordt de verzekerde ervan op de hoogte gesteld dat er
ten aanzien van zijn zorgverzekering een premie-achterstand is ontstaan. Hij
kan er dan bij de verzekeringnemer op aandringen de verschuldigde premies
alsnog te voldoen (en hem daar zonodig de gelden voor ter beschikking te stellen),
of hij kan besluiten zelf een zorgverzekering te sluiten, waarna de oorspronkelijke
verzekeringnemer de voor hem gesloten verzekering kan opzeggen (derde lid).Artikel 18b, 18c, 18d, eerste lid, en 18e, eerste lid,
ZvwWordt de betalingsregeling, bedoeld in artikel 18a, eerste en tweede lid,
niet geaccepteerd en gaat de verzekeringnemer ook uit zichzelf niet alsnog
betalen, dan zal de premieschuld blijven groeien. Nadat de premieschuld, de kosten van rente en incassokosten buiten beschouwing latend, een
bedrag ter hoogte van zes maandpremies (per zorgverzekering) heeft bereikt,
zal de zorgverzekeraar de zorgverzekering bij het CVZ melden, opdat deze van
de verzekeringnemer de bestuursrechtelijke premie kan heffen (art.18c, 18d
en 18e Zvw).De premie-achterstand kan ontstaan in zes maanden, indien de verzekeringnemer
in het geheel geen premie betaalt, of over een periode van meer dan zes maanden,
indien hij althans nog zijn premie gedeeltelijk betaalt. Slechts niet voldane
premies voor de zorgverzekering mogen bij het beantwoorden van de vraag of
de achterstand een bedrag ter hoogte van zes maandpremies heeft bereikt, meetellen.
De rente en de incassokosten daarover, alsmede niet voldane eigen betalingen
en de rente en incassokosten daar weer over, blijven derhalve buiten beschouwing.
Is eerder niet ingegaan op het aanbod, bedoeld in artikel 18a, derde lid,
dan zal de verzekeraar de totale premie-achterstand delen door het aantal
door de verzekeringnemer gesloten zorgverzekeringen waarvoor premieplicht
bestaat. De verzekeringen zullen dan gemeld worden zodra een achterstand van
zes maanden per verzekering bestaat.De zorgverzekeraar vermeldt bij zijn melding die persoonsgegevens van
de verzekeringnemer en van de verzekerde, die voor het CVZ noodzakelijk zijn
om de bestuursrechtelijke premie te kunnen heffen en om verzekeraars de bijdrage,
bedoeld in het voorgestelde artikel 34a Zvw, te kunnen verstrekken. Aangezien
het CVZ noch voor de heffing, noch voor de verstrekking van deze bijdrage,
bijzondere persoongegevens als bedoeld in artikel 16 van de Wet bescherming
persoonsgegevens nodig heeft, zullen de verzekeraars, voor zover zij überaupt
al over dergelijke gegevens beschikken, deze niet bij de in artikel 18c, eerste
lid, bedoelde melding aan het CVZ mogen leveren. Daar staat het noodzakelijkheidsvereiste
aan in de weg. De melding geschiedt op basis van het burgerservicenummer (art.
86, vierde lid, Zvw, in verbinding met het voorgestelde art. 18c, eerste en
tweede lid, Zvw). De zorgverzekeraar verzendt een afschrift van de melding
aan de verzekeringnemer en, indien dit een ander is dan de verzekeringnemer,
aan de verzekerde. De verzekeringnemer komt er aldus van op de hoogte dat
hij premieplichtig is geworden jegens het CVZ in plaats van jegens zijn zorgverzekeraar.
Het belang van de melding aan de verzekerde ligt vooral in het feit dat zorgtoeslagen
aan verzekerden in plaats van aan verzekeringnemers worden uitbetaald. In
een huishouden kan dat de verzekerde zijn die door zijn – structureel
wanbetalende – partner verzekerd is. Ten gevolge van voorliggend wetsvoorstel
kan het voorkomen dat de BD/T in opdracht van het CVZ de zorgtoeslag (als
tegemoetkoming in de bestuursrechtelijke premie) aan het CVZ in plaats van
aan de verzekerde gaat overmaken.Voorkomen moet worden dat het CVZ bij het nemen van beschikkingen tot
heffing van de bestuursrechtelijke premie, telkens moet onderzoeken of ten
aanzien van de betrokken zorgverzekering werkelijk sprake is van een premieachterstand
van ten minste zes maandpremies. Het CVZ beschikt immers niet over de informatie
om een oordeel te geven over de vraag of de verzekeringnemer werkelijk wanbetaler
was en zo ja, of de premieschuld inmiddels ten minste zes maanden bedraagt.
Tevens moet zoveel mogelijk worden voorkomen dat het CVZ betrokken raakt in
geschillen hierover. Dat is een zaak tussen verzekeringnemer en verzekeraar.
Daarom is in het eerste lid van artikel 18d Zvw geregeld, dat de premieplicht
jegens het CVZ ontstaat met ingang van de eerste dag van de maand volgende
op de maand waarin deze de melding van de verzekeraar, bedoeld in het eerste
lid, heeft ontvangen. Vanaf dat moment heft en int het CVZ de bestuursrechtelijke
premie (artikel 18e). Het CVZ kan dus in principe afgaan op de
melding van de verzekeraar en hoeft niet te onderzoeken of de gemelde verzekeringnemer
werkelijk een structurele wanbetaler is.De bescherming van de verzekeringnemer tegen ten onrechte door zijn verzekeraar
gedane meldingen, is opgenomen in de artikelen 18b en 18c Zvw. De zorgverzekeraar
mag de melding namelijk pas verrichten indien hij de verzekeringnemer en,
indien deze een ander is dan de verzekeringnemer, de verzekerde heeft gewaarschuwd
dat hij van plan is bij verder oplopen van de premieschuld betrokkene aan
te melden voor het bestuursrechtelijke regiem, en nadat hij, te rekenen vanaf
die waarschuwing, betrokkenen een termijn van ten minste vier weken heeft
gegeven om de juistheid van de melding te bewisten (dan wel, uiteraard, om
de premieschuld en bijkomende kosten alsnog te voldoen).Hoort de zorgverzekeraar binnen de door hem gestelde termijn van ten minste
vier weken niets, dan mag hij ervan uitgaan dat de verzekeringnemer c.q. de
verzekerde de juistheid van het standpunt van de zorgverzekeraar niet betwist.
Hij kan de zorgverzekering vervolgens, nadat de schuld daadwerkelijk tot zes
maandpremies (per zorgverzekering) is opgelopen, bij het CVZ melden. Betwist
de verzekeringnemer of de verzekerde wèl tijdig het bestaan van de
schuld of de hoogte ervan, dan zal de zorgverzekeraar een heronderzoek van
het betalingsgedrag moeten verrichten. Blijft hij vervolgens bij zijn standpunt
dat sprake is van een premieachterstand die bovendien op afzienbare termijn
een bedrag van zes maandpremies heeft bereikt, dan zal hij dat aan de verzekeringnemer
(en, als dat een ander is, de verzekerde) meedelen, onder de melding dat hij,
nadat de premieschuld tot zes maanden (per zorgverzekering) zal zijn opgelopen,
de zorgverzekering alsnog bij het CVZ zal melden, tenzij binnen vier weken
een geschil aan de SKGZ of aan de burgerlijke rechter is voorgelegd. Gebeurt
dat vervolgens inderdaad tijdig, dan gaat de zorgverzekeraar pas tot melding
aan het CVZ over nadat de verzekeringnemer of verzekerde onherroepelijk in
het ongelijk is gesteld (of zich alsnog bij het (bijna) zijn van structurele
wanbetaler neerlegt). Gebeurt dat niet, dan kan de zorgverzekeraar ervan uitgaan
dat de verzekeringnemer of de verzekerde zich bij het resultaat van zijn heroverweging
neerlegt en de zorgverzekering derhalve bij het CVZ melden nadat de premieschuld
tot zes maandpremies is opgelopen.Kortom, de zorgverzekeraar mag een zorgverzekering pas melden nadat de
premieschuld (exclusief rente en incassokosten) voor die verzekering tot een
bedrag ter hoogte van zes maandpremies is opgelopen, de mededeling bedoeld
in artikel 18b is gedaan en:– een termijn van vier weken om hierover bij de zorgverzekeraar
in het geweer te komen, ongebruikt is verlopen, of– tijdig bij de zorgverzekeraar is geprotesteerd, en de zaak niet
binnen vier weken nadat de zorgverzekeraar na heroverweging de mededeling
heeft verzonden dat hij bij de juistheid van zijn mededeling blijft, aan de
SKGZ of de burgerlijke rechter is voorgelegd, of– na een onherroepelijke beslissing, indien de zaak tijdig aan de
SKGZ of de burgerlijke rechter is voorgelegd.Heeft een verzekeringnemer of verzekerde reeds naar aanleiding van het
aanbod, bedoeld in artikel 18a Zvw, het bestaan van de premieschuld of de
(toenmalige) hoogte ervan betwist, dan geldt dat, tenzij er inmiddels een
voor hem negatief uitvallende herbeoordeling heeft plaatsgevonden, overigens
tevens als betwisting van de vierdemaandswaarschuwing. Dat volgt uit de redactie
van artikel 18b, eerste lid, dat zegt dat de verzekeringnemer of de verzekerde
de verzekeraar uiterlijk vier weken na ontvangst van de vierdemaandsmelding
moet laten weten dat hij het bestaan of de hoogte van de schuld
betwist. Die formulering laat de mogelijkheid open, dat dergelijke betwisting
reeds voor ontvangst van de vierdemaandsmelding (bijvoorbeeld naar aanleiding
van het tweedemaandsaanbod) heeft plaatsgevonden. Aldus wordt voorkomen dat
een verzekeringnemer of verzekerde die zijn zorgverzekeraar al direct na het
tweedemaandsaanbod heeft laten weten dat er volgens hem helemaal geen premieachterstand
is en die daarop nog geen reactie heeft ontvangen, dat nog eens moet doen
naar aanleiding van de vierdemaandsmelding.Betrokkene blijft tot het moment van melding bij het CVZ in het privaatrechtelijke
premieregiem. Dat wil zeggen: hij blijft nominale premie verschuldigd aan
zijn zorgverzekeraar. De zorgverzekeraar komt ingevolge het voorgestelde artikel
34a Zvw pas voor een financiële bijdrage in aanmerking zodra het bestuursrechtelijke
premieregiem gaat gelden (met dien verstande dat de bijdrage wel met terugwerkende
kracht zal kunnen worden verstrekt, zie hierna).Voor de hierboven beschreven systematiek is allereerst gekozen met het
oog op de rechtsbescherming van de verzekeringnemer. Voorkomen moet worden,
dat hij ten onrechte voor het bestuursrechtelijke regiem wordt aangemeld,
nu de bestuursrechtelijke premie hoger is dan de hoogste nominale premie,
en deze bovendien zo mogelijk direct op het inkomen wordt ingehouden (wat
de bestedingsvrijheid van de verzekeringnemer beperkt). Daarnaast is hiervoor
gekozen om te voorkomen dat het CVZ alsnog in geschillen over het al dan niet
werkelijk zijn van structurele wanbetaler wordt betrokken. Zou het CVZ ook
van die verzekeringnemers een bestuursrechtelijke premie moeten gaan heffen,
die op het moment van aanmelding over de juistheid van die aanmelding een
procedure bij (heroverweging) of tegen (SKGZ, civiele rechter) de verzekeraar
hebben lopen, dan ontstaat er een groot risico dat het CVZ alsnog veelvuldig
betrokken raakt in geschillen over de juistheid van het zijn van structurele
wanbetaler. Dat wenst het kabinet om bovengenoemde redenen te voorkomen. Voorts
leidt de gekozen systematiek ertoe dat de zorgverzekeraar een prikkel krijgt
om verzekeringnemers die hun premie niet hebben betaald zo snel mogelijk nadat
de premieschuld vier maandpremies heeft bereikt te waarschuwen, om naar aanleiding
daarvan tijdig ontvangen betwistingen (betrokkene stelt geen wanbetaler te
zijn of een lagere schuld te hebben dan zijn zorgverzekeraar aanneemt) snel
af te doen, en om de SKGZ dan wel de civiele rechter snel de stukken ter beschikking
te stellen op grond waarvan deze kan beoordelen of er wel of niet sprake is
van wanbetaling.Men kan zich afvragen of het gekozen systeem niet teveel uitlokt dat wanbetalers
die wel degelijk – tenzij zij hun betalingsgedrag veranderen –
op korte termijn structurele wanbetalers zullen worden, de voorgenomen melding
aan het CVZ in grote getalen zullen aanvechten en de procedure zo lang mogelijk
zullen rekken. Immers, de bestuursrechtelijke premie is hoger dan de nominale
premie, en wanbetalers die naar aanleiding van de waarschuwing van hun verzekeraars
tijdig protesteren, kunnen pas voor het bestuursrechtelijke regiem worden
aangemeld indien onherroepelijk vaststaat dat zij inderdaad wanbetaler zijn
en dat zij inderdaad op korte termijn een premieachterstand van zes maanden
zullen hebben (of, waarschijnlijker in dit geval: dat deze achterstand inmiddels
al hoger is geworden). Met een procedure voor de civiele rechter, en daarna
hoger beroep, zou men de aanmelding bij het CVZ jaren kunnen traineren.Inderdaad valt dit niet geheel uit te sluiten. Het alternatief, te weten
dat een zorgverzekeraar een verzekeringnemer die volgens zijn administratie
wanbetaler is mag melden zodra volgens die administratie een premieachterstand
van zes maanden is bereikt, óók als op dat moment nog een procedure
loopt waarin de verzekeringnemer dit betwist, zou echter leiden tot
een te beperkte rechtsbescherming van de verzekeringnemer, alsmede tot het
hierboven beschreven risico dat het CVZ te vaak in zaken over het al dan niet
zijn van structurele wanbetaler wordt betrokken. Bovendien zou daarmee de
in de vorige alinea beschreven prikkel voor de zorgverzekeraar, om gevallen
waarin de verzekeringnemer de voorgenomen melding tijdig betwist, zo snel
mogelijk af te handelen, verminderen.Alles tegen elkaar afwegend, is besloten te regelen dat de melding, indien
door de verzekeringnemer tijdig betwist, pas mag worden gedaan nadat de verzekeringnemer
onherroepelijk in het ongelijk is gesteld en dat deze niet terugwerkt. Daarbij
is in aanmerking genomen dat de verzekeringnemer over deze periode in ieder
geval wel de nominale premie jegens zijn zorgverzekeraar verschuldigd blijft.
Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de SKGZ zouden bovendien de procedure voor
de geschillencommissie zo kunnen inrichten dat eerderbedoelde procedures zo
snel mogelijk worden afgedaan.Er zal gemonitord worden hoe de gekozen systematiek in de praktijk werkt.
Mocht blijken dat wanbetalers de hun geboden rechtsbescherming op enige schaal
in bovenbedoelde zin misbruiken, dan zal de systematiek worden aangepast.Om te voorkomen dat de zorgverzekeraars onevenredig nadeel ondervinden
van het feit dat het bestuursrechtelijk regiem voor die wanbetalers, die tijdig
maar naar later blijkt ten onrechte tegen een voorgenomen melding opkomen,
later ingaat dan de maand volgende op de maand waarin een premieachterstand
van zes maanden is bereikt, zullen de zorgverzekeraars met terugwerkende kracht
(tot en met de datum waarop de premie-achterstand zes maanden bedroeg) een
bijdrage krijgen indien het niet aan hen te wijten is dat de mededeling aan
het CVZ uiteindelijk later dan die datum is verricht. Immers, de wanbetaler
is gedurende de looptijd van de procedure weliswaar nominale premie aan de
zorgverzekeraar verschuldigd gebleven, maar zal deze, gezien het feit dat
het naar later blijkt inderdaad om een wanbetaler gaat, vaak niet hebben betaald.Voor zorgverzekeraars die de premie over maand t niet voorafgaande aan
die maand, maar in die maand heffen, kunnen de in artikel 18a geregelde termijnen
ertoe leiden, dat de daar bedoelde betalingsregeling pas met ingang van de
eerste dag van de vijfde maand ingaat. In dat geval zal de eerste premietermijn
die automatisch geïncasseerd kan worden (of die de werkgever enz. in
opdracht van de verzekeringnemer naar de zorgverzekeraar overmaakt), die over
de vijfde maand zijn. Zonder nadere bepaling zou dat betekenen, dat deze verzekeraars
ook aan mensen die de betalingsregeling accepteren, steeds de in artikel 18b,
eerste lid, bedoelde mededeling moeten verzenden. Niet alleen is dat, ervan
uitgaande dat de verzekeringnemer de betalingsregeling blijft nakomen, zinloos
(er zal immers geen premie-achterstand van zes maanden worden bereikt), maar
ook zou dat bij de verzekeringnemer tot verwarring leiden. Daarom is in het
derde lid van artikel 18b bepaald, dat de in het eerste lid van dat artikel
bedoelde melding niet verzonden dient te worden als de betaalregeling is geaccepteerd,
althans zolang, vanaf de ingangsdatum van die regeling, de nieuwe premietermijnen
worden betaald.Artikel 18d Zvweerste lidNadat een verzekeraar de melding, bedoeld in artikel 18c, heeft verricht,
zal het CVZ de verzekeringnemer een beschikking zenden waarin staat dat en
vanaf wanneer deze de bestuursrechtelijke premie verschuldigd is en, indien hij ook anderen heeft verzekerd, voor welke verzekeringen,
hoe hoog deze is, en hoe het CVZ deze zal innen. Aangezien er voldoende civielrechtelijke
rechtsbescherming tegen een onterechte melding door een zorgverzekeraar bij
het CVZ is (zie de artikelen 18b en 18c), is het onwenselijk om daarnaast
voor die verzekeringnemers, die van mening zijn dat zij geen premieachterstand
van zes maanden hebben en dus buiten het bestuursrechtelijke regiem zouden
moeten worden gehouden, nog bestuursrechtelijke rechtsbescherming te regelen.
Hetzelfde geldt overigens voor de vaststelling van de hoogte van de bestuursrechtelijke
premie. Deze premie wordt immers voor alle structurele wanbetalers gefixeerd
op 130% van de standaardpremie. Het CVZ heeft hier geen beleidsvrijheid.
Om die redenen wordt voorgesteld die onderdelen van de beschikking waarmee
het CVZ de bestuursrechtelijke premie heft en int, die zien op de vaststelling
dat iemand die premie verschuldigd is, vanaf wanneer dat het geval is, alsmede
de hoogte daarvan, uit te zonderen van de mogelijkheid van bezwaar en beroep.
Dit wordt geregeld in artikel III.Een en ander betekent overigens niet dat het CVZ in alle gevallen blindelings
op de juistheid van de meldingen van de zorgverzekeraar af kan gaan. Het CVZ
zal wel in een marginale toetsing moeten voorzien. Aldus kan bij evident onjuiste
meldingen (bijvoorbeeld aanmelding van een kind van twaalf jaar) oplegging
van de bestuursrechtelijke premie worden voorkomen doordat het CVZ contact
opneemt met de verzekeraar en hem vraagt zijn melding teniet te doen. Daarnaast
zal het CVZ de zaak aan de zorgverzekeraar terugzenden en dus niet tot heffing
van de bestuursrechtelijke premie overgaan indien de verklaring, bedoeld in
artikel 18c, derde lid, ontbreekt. In dat geval is immers niet duidelijk of
de verzekeraar de verzekeringnemer en, indien dit andere personen zijn, de
verzekerden voor de melding heeft gewaarschuwd en hen voldoende gelegenheid
heeft gegeven het bestaan van de premie-achterstand of de hoogte ervan te
betwisten.Het CVZ zal echter niet hoeven in te gaan op klachten van verzekeringnemers
die eerder hadden kunnen klagen bij hun verzekeraar, de SKGZ of de civiele
rechter, maar die toen hun beurt voorbij hebben laten gaan of onherroepelijk
in het ongelijk zijn gesteld.tweede lidDe bestuursrechtelijke premie dient zo hoog te zijn, dat het voor de verzekeringnemer
aantrekkelijk is om buiten het bestuursrechtelijke premieregiem te blijven,
dat wil zeggen zijn schulden aan de zorgverzekeraar te voldoen voordat deze
tot de melding, bedoeld in het eerste lid, overgaat. Dat betekent dat de bestuursrechtelijke
premie hoger moet zijn dan de nominale premie bij de duurste zorgverzekeraar.
Dit wordt bereikt door de bestuursrechtelijke premie te stellen op 130%
van de standaardpremie, bedoeld in de Wet op de zorgtoeslag (Wzt). De standaardpremie
in de zin van de Wzt is te zien als het bedrag dat de overheid een redelijk
bedrag voor een zorgverzekering vindt. (De zorgtoeslag bedraagt dan ook de
standaardpremie minus de normpremie, waarbij de normpremie gelijk is aan het
bedrag dat de verzekerde, gezien zijn inkomen en dat van zijn eventuele partner,
zelf voor een zorgverzekering geacht wordt te kunnen betalen) Bij het bepalen
van het percentage is aangesloten bij het boetepercentage dat geldt indien
iemand zich te laat verzekert (art. 96 Zvw) dan wel zich te laat als verdragsgerechtigde
meldt (art. 69 Zvw). De reden daarvoor was dat enerzijds 130% van de
standaardpremie op een hoger bedrag uitkomt dan de hoogste werkelijke nominale
premie (hetgeen wenselijk is, zie boven), anderzijds dat er voor het overige
geen goede argumenten zijn om een ander percentage (bijvoorbeeld 150) te hanteren
dan geldt voor het zich te laat verzekeren of het zich te laat
als verdragsverzekerde aan te melden. Integendeel, een behoorlijk verschil
tussen de hoogte van de boete enerzijds en de hoogte van de bestuursrechtelijke
premie anderzijds zou ertoe leiden dat mensen die zich eigenlijk niet willen
verzekeren een ongewenste afweging gaan maken tussen het zich niet verzekeren
of het zich wel verzekeren maar de premie niet betalen. Het feit dat voor
de bestuursrechtelijke premie een zelfde percentage is gekozen als voor de
boete bij te laat verzekeren of het zich te laat als verdragsverzekerde aanmelden,
laat overigens onverlet dat de bestuursrechtelijke premie geen boete is.derde lidDe plicht om bestuursrechtelijke premie te betalen eindigt (art. 18d,
eerste lid, Zvw) en de plicht om weer nominale premie aan de zorgverzekeraar
te betalen herleeft (art. 16 Zvw) met ingang van de eerste dag van de maand
volgende op de maand waarin:a. de schuld die ter zake van de zorgverzekering bestaat volledig is voldaan
of waarin deze schuld tenietgaat,b. de rechter de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen als bedoeld
in de Faillissementwet op de verzekeringnemer van toepassing heeft verklaard,
ofc. de verzekeringnemer gaat deelnemen aan een minnelijke, door tussenkomst
van een professionele schuldhulpverlener tot stand gekomen schuld(sanerings)regeling,
waaraan ten minste ook zijn zorgverzekeraar deelneemt.ad aWat betreft het tenietgaan kan worden gedacht aan gevallen waarin de verzekeringnemer
en zijn zorgverzekeraar een schikking of een afbetalingsregeling hebben getroffen
en de verzekeringnemer het in de schikking overeengekomen bedrag heeft betaald
respectievelijk het overeengekomen bedrag heeft afbetaald. Ook kan gedacht
worden aan de situatie waarin de verzekeringnemer na een aantal jaren schuldhulpverlening
schuldenvrij wordt verklaard.Het gaat bij het einde van het bestuursrechtelijke regiem wegens aflossen
of tenietgaan van de schulden overigens niet alleen om aflossen of tenietgaan
van de premieschulden die voorafgaande aan de ingang van het bestuursrechtelijke
regiem waren ontstaan, maar om de aflossing van alle
schulden die ten aanzien van de zorgverzekering (maar dus niet ten aanzien
van aanvullende verzekeringen) jegens de verzekeraar zijn opgebouwd. Dus bijvoorbeeld
ook om een schuld ten aanzien van de rente en door de verzekeraar gemaakte
incassokosten op de premieschuld of een schuld wegens niet voldane eigen betalingen
(waaronder onder het verplicht of onder een vrijwillig eigen risico vallende
betalingen), de rente daarover en de incassokosten daarvan. Aldus zal de verzekeringnemer
weer met een «schone lei» bij de zorgverzekeraar beginnen, terwijl
deze op zijn beurt niet met openstaande vorderingen blijft zitten. Voorts
speelde bij deze keuze een rol dat de artikelen 6:43 en 6:44 van het BW anders
tot ingewikkelde, aan de zorgverzekeraars gerichte, toerekeningsregels zouden
nopen. Dat past niet goed bij een Zvw die verzekeraars, zeker wat betreft
administratieve procedures, zoveel mogelijk beleidsvrijheid wil laten.Ingevolge artikel 6:44 van het BW is de zorgverzekeraar overigens bevoegd
van de verzekeringnemer binnenkomende gelden eerst in mindering te brengen
op de incassokosten, dan op opeisbare rente en pas daarna op de premieschuld
(en de lopende rente). Vanaf de eerste dag van de maand volgende op de dag waarop dat volgens
een afmelding van de verzekeraar het geval is, gaat de plicht de nominale
premie aan de verzekeraar te betalen, weer lopen (artikel 18d, eerste lid,
juncto artikel 16, tweede lid, onderdeel b, Zvw). In het Besluit zorgverzekering
zal bovendien worden bepaald dat vanaf dat moment de zorgverzekeraar geen
recht meer heeft op de financiële bijdrage. De zorgverzekeraar dient
het CVZ, de verzekeringnemer en, als deze een ander is dan de verzekeringnemer,
de verzekerde de dag waarop de schuld is afgelost te melden. Net als bij de
aanmelding geldt, kan het CVZ ervan uitgaan dat de afmelding juist is, zij
het dat de afmelding, anders dan de melding, zonodig terugwerkt tot en met
de in de afmelding genoemde datum. De reden hiervoor is dat de zorgverzekeraar
er – gezien de groep waar het om gaat – om goede reden toe kan
besluiten de afmelding pas te doen nadat hij zich ervan heeft vergewist dat
de schuld aan hem ook daadwerkelijk volledig is voldaan.Indien een verzekeringnemer of verzekerde van mening is dat zijn zorgverzekeraar
hem ten onrechte (nog) niet bij het CVZ heeft afgemeld of meent zijn schuld
eerder te hebben afgelost dan in de afmelding is vermeld, dient hij zijn zorgverzekeraar
en niet het CVZ daar op aan te spreken. Het CVZ heeft immers geen inzicht
in de totale omvang van de privaatrechtelijke zorgverzekeringsschulden, noch
ook in de vraag of en met ingang van welke datum deze geheel zijn gedelgd.
Ook hier kan de verzekeringnemer of de verzekerde weer na een interne procedure
bij de zorgverzekeraar een geschil bij de SKGZ of een procedure bij de civiele
rechter instellen. Krijgt hij gelijk en is er nog geen afmelding, dan zal
hij alsnog door zijn zorgverzekeraar bij het CVZ moeten worden afgemeld, waarbij
de in deze melding te noemen datum de dag zal moeten zijn, waarop de verzekeringnemer
zijn schulden jegens zijn verzekeraar had voldaan of deze schulden zijn tenietgegaan.
Onder omstandigheden kan dit ertoe leiden, dat het CVZ over een aanzienlijke
periode reeds geïnde bestuursrechtelijke premie aan de verzekeringnemer
zal moeten terugbetalen, dat over dezelfde periode de in het voorgestelde
artikel 34a Zvw bedoelde bijdrage aan de verzekeraar zal moeten worden teruggevorderd
(in de praktijk zal overigens verrekend worden) en dat de verzekeraar over
die periode alsnog van de verzekerde nominale premie zal moeten vragen. Met
name dit laatste zal de verzekeraar een prikkel geven, verzekeringnemers die
niet meer in het bestuursrechtelijke regiem thuishoren, zo snel mogelijk bij
het CVZ te melden. Overigens kan een verzekeringnemer in dit geval het CVZ
vragen de aan hem terug te betalen bestuursrechtelijke premie tot aan het
bedrag dat de zorgverzekeraar van hem tegoed heeft, ter voldoening van zijn
privaatrechtelijke premieschuld aan de zorgverzekeraar over te maken (en de
rest aan hem). Aldus komt de verzekeringnemer minder snel in de verleiding
het van het CVZ terug te ontvangen geld geheel aan iets anders te besteden
en zijn nieuwe schuld aan zijn zorgverzekeraar niet te voldoen (wat hem vervolgens
weer in het bestuursrechtelijke regiem zou kunnen doen belanden).Vervoegt een verzekeringnemer of verzekerde zich bij het CVZ met het verzoek
de heffing van de bestuursrechtelijke premie stop te zetten omdat de schuld
aan de zorgverzekeraar geheel voldaan is, dan kan het CVZ in geval van ontbreken
van de afmelding door de zorgverzekeraar dit verzoek zonder onderzoek afwijzen
en betrokkene naar de zorgverzekeraar doorverwijzen. Slechts indien de verzekeringnemer
of verzekerde (of een nabestaande) aantoont dat de verzekeraar evident onjuist
heeft gehandeld door niet af te melden, zal het CVZ indien een marginale toets
aan de juistheid van het uitblijven van een afmelding of van de in een afmelding
genoemde datum doet twijfelen, contact dienen op te nemen met de verzekeraar.
Het zal echter niet gemakkelijk zijn om bij het CVZ aan te tonen dat ten onrechte
niet is afgemeld. Overlegging – aan het CVZ – van acceptgiro’s
waaruit blijkt dat een bepaald bedrag aan de zorgverzekeraar is betaald, volstaat
niet. Dat een bepaald bedrag is afbetaald, wil immers niet zeggen dat de gehele
zorgverzekeringsschuld aan de zorgverzekeraar – waarvan de hoogte bij
het CVZ niet bekend is– is afbetaald. Het voorgaande geldt mutatis mutandis
ook als er weliswaar een afmelding is, maar de verzekeringnemer of verzekerde
stellen dat deze in een eerdere maand gedaan had moeten worden. Kortom, het
is verstandiger hierover met de zorgverzekeraar in discussie te gaan.Omdat ook hier voldoende rechtsbescherming aan de civielrechtelijke kant
bestaat, en het CVZ niet in staat is om na te gaan of ten onrechte niet of
te laat is afgemeld, is in artikel III van dit wetsvoorstel geregeld dat tegen
beschikkingen van het CVZ over het einde van de heffing van de bestuurlijke
premie geen administratieve rechtsgang en daarmee ook geen bezwaar open staat.ad bOp grond van titel III van de Faillissementswet kan de rechter op verzoek
van een schuldenaar de zogenoemde «schuldsaneringsregeling natuurlijke
personen» op een schuldenaar van toepassing verklaren. Deze regeling
duurt drie tot vijf jaar, gedurende welke een door de rechter aangewezen bewindvoerder
uit de periodieke inkomsten van de schuldenaar alsmede, indien aanwezig, uit
de opbrengst van de verkoop van zijn bezittingen, de opkomende periodieke
verplichtingen van de schuldenaar, alsmede zijn bestaande schulden zoveel
mogelijk voldoet. Gedurende deze periode dient de schuldenaar voor zijn levensbehoeften
genoegen te nemen met het sociale minimum. Schuldeisers kunnen worden verplicht
hun schulden in deze regeling in te brengen. Nadat de schuldsaneringsregeling
natuurlijke personen regulier is beëindigd, is de schuldenaar schuldenvrij,
zelfs als niet alle schulden zijn afbetaald.Om structurele wanbetalers wier schulden zo hoog zijn opgelopen, dat aflossing
van de schulden aan de zorgverzekeraar niet te verwachten valt, toch perspectief
te geven op het einde van het bestuursrechtelijke regiem, wordt in onderdeel
b (juncto het eerste lid) bepaald dat dat regiem eindigt met ingang van de
eerste dag van de maand waarin de hierboven beschreven schuldsaneringsregeling
ingaat. Vanaf dat moment wordt de verzekeringnemer derhalve weer nominale
premie aan zijn zorgverzekeraar verschuldigd. De bewindvoerder zal er gedurende
de looptijd van de regeling voor zorgen dat opkomende premies worden voldaan,
zodat de zorgverzekeraar in ieder geval enkele jaren van premiebetaling verzekerd
is. Daarnaast heeft hij perspectief op aflossing van een deel van de schuld
die reeds bij hem was opgebouwd voordat de toepassing van de regeling werd
uitgesproken.ad cEen structurele wanbetaler kan ook besluiten het niet zo ver als een rechterlijk
vonnis tot toepassing van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
te laten komen, en zelf een (derhalve: minnelijke) schuldsanerings- of afbetalingsregeling
met zijn schuldeisers overeen te komen. Dergelijk initiatief valt te prijzen,
en ook wanbetalers die zo’n regeling met hun zorgverzekeraar en eventuele
andere schuldeisers afspreken, dient het perspectief op het einde van het
bestuursrechtelijke regiem te worden geboden. Wel dient daarbij dan enige
zekerheid te bestaan dat de met de zorgverzekeraar afgesproken afbetalingsregeling
van de opgebouwde schulden wordt nagekomen, en bovendien dat de verzekeringnemer
zijn alsdan weer opkomende zorgverzekeringspremies aan de zorgverzekeraar
voldoet. Anders zou een kwaadwillende verzekeringnemer zich eenvoudig
aan het bestuursrechtelijke premieregiem kunnen onttrekken door een afbetalingsafspraak
met de verzekeraar te maken, en zich daar vervolgens onmiddellijk niet aan
te houden of al de eerste opkomende premie weer niet aan zijn verzekeraar
te betalen. Met het oog hierop is bepaald dat alleen een minnelijke schuldregeling
die door tussenkomst van een (professionele) schuldhulpverlener als bedoeld
in artikel 48 van de Wet op het consumentenkrediet tot stand is gekomen, aanleiding
kan zijn voor het einde van het bestuursrechtelijke systeem. De schuldhulpverlener
zal er doorgaans voor zorgen, dat de opkomende premies worden voldaan, en
de afspraken over de afbetaling van de schulden worden nagekomen. Aan de minnelijke
schuldregeling dient uiteraard in ieder geval de zorgverzekeraar deel te nemen.vierde lidOp grond van artikel 18d, derde lid kan een structurele wanbetaler niet
alleen uit het bestuursrechtelijke premieregiem komen als hij al zijn uit
de zorgverzekering voortvloeiende schulden jegens zijn zorgverzekeraar heeft
voldaan, dan wel deze schulden tenietgegaan zijn (derde lid, onderdeel a),
maar ook als er alleen nog maar een vooruitzicht op (gedeeltelijke) afbetaling
is (derde lid, onderdelen b en c). Weliswaar bevatten laatstgenoemde onderdelen
voorwaarden die erop gericht zijn dat er ook daadwerkelijk volgens de afspraken
(derhalve mogelijk slechts gedeeltelijk) afbetaald wordt (en dat bovendien
de nieuw opkomende premies aan de zorgverzekeraar worden voldaan), maar een
garantie daarop geven die voorwaarden niet. Dat blijkt ook wel uit het feit
dat de rechter een opgelegde schuldsaneringsregeling soms moet beëindigen
om reden van (dreigende) onvoldoende medewerking van de schuldenaar1 (zie art. 350, eerste lid en derde lid, onderdelen c
tot en met g, van de Faillissementswet; FW) en uit het feit dat de uitvoering
van een minnelijke schuld(sanerings)regeling regelmatig om deze reden moet
worden stopgezet. Het is uiteraard de bedoeling dat zo’n schuldenaar
zo snel mogelijk weer in het bestuursrechtelijke premieregiem terechtkomt.
Het vierde lid van artikel 18d bewerkstelligt dit. Aangezien in het geval,
bedoeld in het vierde lid, onderdeel a, sprake is van een beëindigingsvonnis
van de rechtbank, waartegen de schuldenaar zonodig in hoger beroep kan komen
(art. 351 Fw), is het niet nodig ook nog bij het CVZ (bestuursrechtelijke)
rechtsbescherming te regelen tegen het feit dat betrokkene opnieuw in het
bestuursrechtelijke premieregime terechtkomt (zie dan ook artikel III). Ook
tegen het wederom van toepassing worden van het bestuursrechtelijke premieregime
op basis van een mededeling van een zorgverzekeraar, dat de schuldenaar zich
aan de afspraken van een minnelijke regeling heeft onttrokken, is geen rechtsbescherming
bij het CVZ mogelijk (zie artikel III). De bescherming van de verzekeringnemer
tegen een onterechte weder-aanmelding van de zorgverzekeraar (dat wil zeggen:
de verzekeringnemer stelt zich jegens zijn zorgverzekeraar op het standpunt
dat hij wel degelijk aan de overeengekomen betalingsafspraken heeft voldaan
en nog steeds voldoet), wordt hier gevonden in het feit dat de schuldhulpverlener
deze melding mede moet ondertekenen.Ten slotteNa afmelding zal de naam van de verzekeringnemer worden verwijderd uit
het zorgverzekeraarsregister van personen met betalingsachterstand. Immers,
betrokkene heeft al zijn schulden aan zijn zorgverzekeraar voldaan. Artikel 18e Zvweerste lidHet eerste lid van artikel 18b bepaalt dat het CVZ de bestuursrechtelijke
premie heft en int. Dit geschiedt bij de verzekeringnemer. Het CVZ brengt
hiertoe een beschikking aan de verzekeringnemer uit, waarin staat dat bestuursrechtelijke
premie wordt geheven, hoe hoog deze is en, indien de verzekeringnemer meerdere
verzekerden heeft verzekerd, voor welke verzekeringen de bestuursrechtelijke
premie wordt geheven. Tegen het feit dat voor
een zorgverzekering vanaf een bepaalde datum de bestuursrechtelijke premie
wordt opgelegd – wat in wezen wil zeggen: dat er sprake is van structurele
wanbetaling – kan jegens het CVZ geen bezwaar of beroep worden ingesteld
(zie artikel III). Een verzekeringnemer die van mening is dat zijn zorgverzekering(en)
ten onrechte bij het CVZ is (zijn) gemeld, had daarover immers bij zijn verzekeraar
en vervolgens bij de SKGZ of de burgerlijke rechter in het geweer kunnen komen
(zie de toelichting op de artt. 18b en 18c). Tegen de hoogte van de bestuursrechtelijke
premie kan ook niet worden opgekomen, nu deze bij de wet gefixeerd is op 130%
van de standaardpremie Wzt per aangemelde zorgverzekering, en het CVZ derhalve
in dezen geen beleidsvrijheid heeft.tweede lidHet CVZ wordt in het eerste lid niet alleen belast met de heffing van
de bestuursrechtelijke premie, maar ook met de inning daarvan. Doorgaans bestaat
de inning uit het verrichten van feitelijke handelingen, die erop gericht
zijn de geheven premie ook daadwerkelijk binnen te krijgen. De meest gebruikelijke
inningswijze is verzending van een acceptgiro of automatische incasso nadat
de schuldenaar daartoe een machtiging heeft afgegeven. Op grond van het tweede
lid krijgt het CVZ echter daarnaast de bevoegdheid de bestuursrechtelijke
premie (mede) door inhoudingsplichtigen te laten innen, door deze de opdracht
te geven de premie of een door het CVZ aan te geven deel daarvan op het loon
in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964 te laten inhouden en aan zich
te laten afdragen. Dit wordt in het kader van voorliggend wetsvoorstel ook
wel «broninhouding» genoemd. Het zal hierbij vooral gaan om inhouding
op het loon (inhouding en afdracht door werkgevers), op uitkeringen ingevolge
de sociale zekerheid (inhouding en afdracht door uitkeringsinstanties) of
op aanvullend pensioenen (inhouding en afdracht door pensioenfondsen).Voorkomen moet worden dat verzekeringnemers met een periodiek inkomen
tot net boven het voor hun gezin geldende sociale minimum, ten gevolge van
de bronheffing beneden dat minimum geraken. In de ministeriële regeling,
bedoeld in het voorgestelde artikel 18f, vierde lid, Zvw, zal worden geregeld
dat het CVZ in dergelijke gevallen – voor zover zij voor het CVZ traceerbaar
zijn – slechts maximaal 100% van de standaardpremie laat inhouden
en dat het CVZ ook de zorgtoeslag niet naar zich zal laten overmaken (zie
voor het overmaken van de zorgtoeslag de toelichting op het vijfde lid). Het
sociaal minimum wordt immers zo vastgesteld, dat iedereen uit zijn loon of
uitkering, in combinatie met de zorgtoeslag, ten minste de standaardpremie
moet kunnen betalen. Het verschil tussen de bestuursrechtelijke premie en
het ingehouden bedrag zal het CVZ (doorgaans 30% van de standaardpremie)
dan op andere manier proberen te innen, bijvoorbeeld door deze bedragen over
een aantal maanden te laten cumuleren, en daarvoor vervolgens een acceptgiro
te sturen, met de mogelijkheid van dwangbevel en beslag na aanmaning. derde lidDoorgaans worden op loon in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964
loonbelasting, premies sociale verzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage
Zvw ingehouden en aan de Belastingdienst afgedragen. Vervolgens worden veelal
ook andere uit een (collectieve) arbeidsovereenkomst voortvloeiende premies
afgedragen, zoals voor aanvullende pensioenen en bovenwettelijke uitkeringen.
De bestuursrechtelijke premie zal op het loon, de uitkering of het aanvullende
pensioen moeten worden ingehouden nadat daarvan de bedragen zijn ingehouden
die een werkgever op grond van een wettelijk voorschrift of een (collectieve)
arbeidsovereenkomst dient in te houden. Zou ervoor zijn gekozen de bestuursrechtelijke
premie na de loonbelasting, de premies sociale verzekeringen en de inkomensafhankelijke
bijdrage, maar voor de premies aanvullende pensioenen en aanvullende verzekeringen
te laten innen (waar op zich wel wat voor zou zijn te zeggen, nu de bestuursrechtelijke
premie een premie voor een sociale verzekering is), dan zou dat betekenen
dat werkgevers hun loonadministraties moeten aanpassen. Gezien het naar verwachting
relatief kleine aantal structurele wanbetalers per werkgever, zou dat voor
werkgevers tot een disproportionele belasting leiden.De bestuursrechtelijke premie zal derhalve moeten worden ingehouden op
wat in het spraakgebruik het netto-loon, de netto-uitkering of het netto-pensioen
wordt genoemd. De bestuursrechtelijke premie zal wel als eerste op dit netto-inkomen worden ingehouden. Het socialeverzekeringskarakter
van de zorgverzekering rechtvaardigt dit. De inhouding geschiedt dus vóór
vorderingen die derden op het netto-loon kunnen hebben. Daarbij kan gedacht
worden aan een maandelijkse afdracht aan een personeelsvereniging of de bedrijfs-fitnessclub
(tenzij dit in de arbeidsovereenkomst is opgenomen), maar óók
aan bedragen die ingevolge een beslag van derden (waaronder de Belastingdienst,
bijvoorbeeld wegens een niet voldane aanslag inkomstenbelasting) aan die derden
moeten worden gestort. Artikel 475a, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering (Rv) leidt ertoe dat beoogde bronheffing voorgaat op dergelijke
beslagen.vierde lidDit lid bevat de sanctie op broninhouders die niet aan de broninhouding
meewerken: zij dienen nog steeds het door het CVZ aan te geven bedrag aan
dat college af te dragen, en moeten dat dan uit eigen middelen financieren.vijfde lidNaast het verzenden van acceptgiro’s en het laten inhouden van de
bestuursrechtelijke premie op loon, uitkering of aanvullend pensioen, krijgt
het CVZ ook de mogelijkheid om de BD/T op te dragen een (voorschot op een)
zorgtoeslag aan dat college over te maken. Dat verrekent het CVZ dan met de
bestuursrechtelijke premie die de structurele wanbetaler jegens hem verschuldigd
is. Op zich is zorgtoeslag te beschouwen als bron bij uitstek voor de betaling
van een premie voor een zorgverzekering (zie ook de definitie van zorgtoeslag
in artikel 1, onderdeel d, Wzt: een zorgtoeslag is een tegemoetkoming in de
premie voor een zorgverzekering). Het zou derhalve conceptueel logisch zijn,
dat het CVZ de zorgtoeslag altijd naar zich over
zou laten maken. Daarmee zou bovendien het in de beeldvorming hinderlijke
idee dat wanbetalers zorgtoeslag blijven ontvangen, tot het verleden gaan
behoren. Desondanks wordt in dit wetsvoorstel niet geregeld dat de bestuursrechtelijke
premie eerst uit de zorgtoeslag en pas voor zover dat niet kan,
via broninhouding of via betaling op een acceptgiro wordt voldaan. Daar zijn
twee redenen voor.De eerste reden is, dat de bestuursrechtelijke premie doorgaans hoger
is dan de zorgtoeslag. Naast de overmaking van de zorgtoeslag door de BD/T
zou derhalve vaak nog een andere actie van het CVZ nodig zijn: een werkgever,
uitkeringsinstantie of pensioenfonds zou verzocht moeten worden het restant
over te maken, dan wel er zou voor het restant een acceptgiro aan de wanbetaler
moeten worden gezonden, met een aanmaning, dwangbevel en beslag indien –
wat gezien de groep waar het hier om gaat te verwachten is – deze die
acceptgiro vervolgens niet betaalt (meer over een dergelijk beslag in de toelichting
op het derde lid).De tweede reden is, dat het voor werkgevers, uitkeringsinstanties en pensioenfondsen
eenvoudiger is om een vast bedrag – te weten 130% van de standaardpremie
of, in bijzondere gevallen (zie de toelichting op het tweede lid) 100%
daarvan – op het loon of de uitkering (of de andere periodiek uit te
keren bedragen) in te houden, dan een bedrag dat per structurele wanbetaler
verschilt. Omdat de zorgtoeslag afhankelijk is van het huishoudeninkomen,
zou van dat laatste sprake zijn indien de broninhouders gevraagd zou moeten
worden het verschil tussen de verschuldigde bestuursrechtelijke premie en
de zorgtoeslag in te houden en af te dragen.Al met al zal het meestal het best zijn de bestuursrechtelijke premie
zoveel mogelijk via broninhouding te laten inhouden, en slechts indien er
geen bron is dan wel de bron onvoldoende is om er de bestuursrechtelijke premie
op in te houden, de BD/T de zorgtoeslag over te laten maken.Doet het CVZ inderdaad een verzoek om de toeslag aan hem over te maken,
dan geldt het volgende. De over te maken toeslag betreft in principe het totale
bedrag dat aan de verzekerde of zijn partner aan zorgtoeslag is toegekend,
dat wil zeggen, in geval van een partnerhuishouden, de zorgtoeslag voor het
gehele huishouden. Dit geldt zelfs in het – overigens waarschijnlijk
vooral theoretische geval – waarin binnen een toeslaggerechtigd huishouden
de ene verzekeringnemer zijn nominale premie wel heeft betaald (en dus niet
in het bestuursrechtelijke regiem is terechtgekomen), en zijn partner niet.
De zorgtoeslag voor twee partners binnen een huishouden is immers een ondeelbare
aanspraak (zie artikel 2, eerste lid, Wzt), die wordt toegekend aan de partner
die deze heeft aangevraagd (zie artikel 14 van de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen). Overigens zal de automatisering van de BD/T het ook niet mogelijk
maken slechts een de helft of een door het CVZ aan te geven ander gedeelte
van de uit te betalen zorgtoeslag van een geheel huishouden over te maken.Een uitzondering op het geheel overmaken van de huishoudenstoeslag geldt
slechts dan, indien op de toegekende zorgtoeslag door de BD/T een bedrag wordt
ingehouden wegens eerder door BD/T gedane onverschuldigde betalingen. In dat
geval wordt op verzoek van het CVZ de huishoudenstoeslag overgemaakt die de
BD/T aan de verzekeringnemer of partner zou hebben uitbetaald indien het CVZ
niet om overmaking op zijn rekening zou hebben verzocht. Dat wil zeggen: het
over te maken bedrag is het bedrag van de toegekende zorgtoeslag minus het
wegens een eerdere onverschuldigde betaling (van zorgtoeslag of van andere
door BD/T uit te keren toeslagen) door BD/T daarop ingehouden bedrag.Het CVZ zal dat deel van de ontvangen zorgtoeslag afhouden, dat nodig
is om de bestuursrechtelijke premie te voldoen en zal een restant alsnog aan
de verzekeringnemer overmaken. Dit laatste zal bij ministeriële regeling
worden geregeld. Het is derhalve het CVZ dat voor iedere wanbetaler beslist of tot broninhouding
wordt overgegaan dan wel de zorgtoeslag moet worden overgemaakt dan wel beide
instrumenten moeten worden ingezet en in welke volgorde. Hier is één
uitzondering op: indien het CVZ broninhouders heeft opgedragen slechts 100%
van de standaardpremie in te houden en af te dragen, omdat het inkomen van
de wanbetaler anders onder het sociaal minimum zou komen, zal het CVZ tevens
af moeten zien van een opdracht aan BD/T om de zorgtoeslag over te maken.
Het sociaal minimum wordt namelijk, zoals ook hiervoor al is aangegeven, zodanig
vastgesteld, dat dat minimum tezamen met de zorgtoeslag voldoende is om de
standaardpremie te betalen. Zou het CVZ in het hier bedoelde geval de zorgtoeslag
naar zich over laten maken, dan zou (het gezin van) de wanbetaler alsnog beneden
het sociaal minimum belanden.Besluit het CVZ te innen door middel van een opdracht tot broninhouding
en/of tot het naar zich laten overmaken van de zorgtoeslag, dan is dat een
op rechtsgevolg gericht besluit en daarmee een beschikking van het CVZ, waartegen
de verzekeringnemer in bezwaar (bij het CVZ) en beroep kan komen. De broninhouders
en BD/T hebben geen beslissingbevoegdheid en zijn in dezen dan ook slechts
te zien als uitvoerders van de beschikking van het CVZ, inhoudende dat zij
een bepaalde som op het loon of de uitkering moeten inhouden en afdragen of
dat zij de zorgtoeslag moeten overmaken.zesde lidEen andere mogelijkheid voor het CVZ om de bestuursrechtelijke premie
geïnd te krijgen, betreft het leggen van beslag op de saldi van bankrekeningen,
op het loon of een uitkering, of op goederen van de structurele wanbetaler,
waarna de schuld uit het saldo dan wel uit de executoriale verkoop van die
goederen wordt voldaan. Het CVZ kan dit instrument zowel toepassen gedurende
de periode waarin iemand in het bestuursrechtelijke premieregiem zit, als
nadat iemand, met achterlating van een restschuld ten aanzien van de bestuursrechtelijke
premie, ten gevolge van afbetaling van zijn schulden aan zijn zorgverzekeraar
in het privaatrechtelijke premieregiem is teruggekeerd.Anders dan niet-bestuursorganen (zoals de zorgverzekeraars voor zover
zij zorgverzekeringen aanbieden en uitvoeren), hebben bestuursorganen, indien
dit althans bij de wet geregeld is, geen vonnis van de kantonrechter nodig,
willen zij tot een dergelijk beslag kunnen overgaan. Met het oog daarop is
in het derde lid van artikel 18b Zvw geregeld, dat het CVZ de bestuursrechtelijke
premie bij dwangbevel kan invorderen. Dat dwangbevel levert, zo zal de Awb
na inwerkingtreding van het wetvoorstel Vierde tranche van de Algemene wet
bestuursrecht (Kamerstukken I 2006/07, 29 702, A) bepalen, een executoriale
titel op als bedoeld in het tweede boek van het Rv. De voorwaarden waaronder
het dwangbevel wordt uitgebracht, zullen met bovengenoemde vierde tranche
ook in de Awb te vinden zijn.Kort gezegd, komen deze voorwaarden op het volgende neer. Nadat een bestuursorgaan
een beschikking tot betaling heeft uitgebracht waarin staat dat een geldsom
aan dat orgaan moet worden betaald en in dat verband een acceptgiro heeft
verzonden, heeft de schuldenaar zes weken om die geldsom te voldoen. Is binnen
die termijn niet betaald, dan dient het bestuursorgaan de schuldenaar een
aanmaning te sturen, waarin staat dat deze twee weken, gerekend vanaf de datum
waarop de aanmaning is toegezonden, heeft om alsnog te betalen en waarin bovendien
staat dat bij niet betalen betaling kan worden afgedwongen door op kosten
van de schuldenaar uit te voeren invorderingsmaatregelen. Is na deze twee weken nog niet betaald, dan zal, indien dat bij wet is geregeld, een
dwangbevel kunnen worden uitgebracht. Dat dwangbevel levert vervolgens een
executoriale titel op, die met toepassing van de voorschriften van het Rv
ten uitvoer kan worden gelegd.Gezien deze voorwaarden, is te verwachten, dat het CVZ slechts van de
mogelijkheid van beslaglegging gebruik maakt, voor zover de bestuursrechtelijke
premie niet via broninhouding of uit de zorgtoeslag kan worden voldaan. Evenzo
is te verwachten dat het CVZ eerder een opdracht tot broninhouding op het
loon zal geven, dan tot loonbeslag zal overgaan. Het CVZ bepaalt echter zelf
welke inningsinstrumenten het voor de bestuursrechtelijke premie gebruikt
en in welke volgorde. De enige uitzondering daarop vormen de nog in de ministeriële
regeling op te nemen bepalingen ter zake van de broninhouding op inkomens
rond het sociale minimum en het niet laten overmaken van de zorgtoeslag van
de desbetreffende wanbetalers (zie boven).Ten slotte wordt hier nog opgemerkt dat het CVZ de via broninhouding te
innen premie met een dwangbevel bij de broninhouder zal kunnen invorderen,
indien deze het door het CVZ aan te geven bedrag niet of niet geheel op de
bron heeft ingehouden en afgedragen.zevende lidKomt de bestuursrechtelijke premie met behulp van broninhouding niet (geheel)
binnen, dan heeft het CVZ een (restant)vordering. Het zesde lid zorgt ervoor
dat deze vordering het CVZ een voorrecht geeft op alle goederen van de structurele
wanbetaler, welk voorrecht onmiddellijk na het voorrecht, bedoeld in artikel
21 van de Invorderingswet, uitgeoefend kan worden. Dit betekent dat een aantal
in het BW genoemde voorrechten, alsmede de vorderingen ter zake van de belastingen
(art. 21 Invorderingswet 1990), de premies sociale verzekeringen (art. 60
Wet financiering sociale verzekeringen juncto art. 21 Invorderingswet 1990)
en de inkomensafhankelijke bijdrage (art. 52 Zvw juncto art. 21 Invorderingswet
1990) voorgaan op het voorrecht dat het CVZ ter zake van de bestuursrechtelijke
premie heeft, maar vorderingen van private partijen – enkele gevallen
van voorrechten op bepaalde goederen daargelaten – niet. Legt het CVZ
dus bijvoorbeeld beslag op een auto van een structurele wanbetaler en blijken
ook de Belastingdienst en een postorderbedrijf beslag te hebben gelegd, dan
wordt, na verkoop van de auto, eerst de vordering van de Belastingdienst uit
de opbrengst voldaan, vervolgens de vordering van het CVZ en dan pas de vordering
van het postorderbedrijf. Ook hier volgt de hoge rang van het voorrecht van
het CVZ (onmiddellijk na dat van de Belastingdienst voor de inning van belastingen,
premies (overige) sociale verzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage)
uit het feit dat de zorgverzekering een sociale verzekering is die behoort
tot de Nederlandse sociale zekerheid.Artikel 18e, zevende lid, leidt er overigens ook toe, dat het verzoek
van het CVZ aan de BD/T om de zorgtoeslag over te maken (art. 18d, vierde
lid), voorgaat op een door de zorgverzekeraar op de zorgtoeslag gelegd beslag.
Beslagen van de zorgverzekeraar die reeds op de zorgtoeslag liggen op het
moment dat het CVZ zijn verzoek aan de BD/T doet, kunnen vanaf dat moment
derhalve niet worden geëffectueerd. De in dit onderdeel geregelde volgorde
ligt in de rede, nu ook de bestuursrechtelijke premie een door een bestuursorgaan
geheven premie voor een sociale verzekering is.Ten slotte wordt opgemerkt dat de Commissie Insolventierecht (Commissie
Kortmann) heeft geadviseerd het insolventierecht te herzien en
in dat verband ook het stelsel van voorrechten te wijzigen. In het kader van
een nieuwe Insolventiewet zal zonodig ook het hier gecreëerde voorrecht
voor het CVZ kunnen worden heroverwogen.artikel 18f Zvweerste en tweede lidOp grond van artikel 24 van de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp)
is gebruik van een persoonsidentificerend nummer, zoals het burgerservicenummer
of het sociaal-fiscaalnummer, slechts toegestaan indien dat bij de wet (of
bij de amvb, bedoeld in het tweede lid artikel 24, Wbp) is bepaald. Het eerste
lid regelt dat het CVZ eerdergenoemde nummers bij de uitvoering van zijn taken
inzake de bestuursrechtelijke premie gebruikt. De redactie van deze bepaling
is afgestemd op artikel 86, derde lid, Zvw.Ook de zorgverzekeraars en de personen en instanties, bedoeld in het tweede
en vijfde lid van artikel 18e, dienen deze nummers te gebruiken bij de uitvoering
van hun taken. Artikel 18f, tweede lid, regelt dat zij de persoonsgegevens
die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van afdeling 3.3.2, op basis van
het voor de betreffende verzekeringnemer of verzekerde geldende nummer met
elkaar uitwisselen.derde lidIndien een zorgverzekeraar het CVZ meldt dat de verzekeringnemer de jegens
die zorgverzekeraar opgebouwde schuld heeft voldaan (of de zorgverzekeraar
deze kwijtscheldt), is de verzekeringnemer geen bestuursrechtelijke premie
meer verschuldigd. Het is mogelijk dat bij het einde van het bestuursrechtelijke
premieregiem een restschuld bij het CVZ (bestuursrechtelijke premie, rente
daarop, door of namens CVZ gemaakte incassokosten) resteert. Ingevolge de
Awb zoals deze na inwerkingtreding van het wetsvoorstel vierde tranche Awb
zal komen te luiden, verjaart een dergelijke schuld – als het CVZ geen
handelingen verricht die de verjaring stuiten – na vijf jaar. Gedurende
deze periode dient het CVZ in principe pogingen te ondernemen deze restschuld
te innen. Het voornemen is overigens, in de ministeriële regeling, bedoeld
in het vierde lid (zie hierna) te bepalen dat een restschuld niet met behulp
van nog enige tijd voortgaande broninhouding of overmaking van de zorgtoeslag
zal kunnen worden geïnd. De reden daarvoor is dat een verzekeringnemer
die weer in het privaatrechtelijke premieregiem is terechtgekomen, zijn inkomen
en zorgtoeslag nodig zal hebben om de nominale premie aan zijn zorgverzekeraar
te voldoen. Voorkomen moet worden dat iemand ten gevolge van voorrang van
delging van een restschuld bij het CVZ zijn nominale premie weer niet kan
voldoen en derhalve na korte tijd wederom in het bestuursrechtelijke regiem
terechtkomt. Het CVZ zal de restschuld derhalve kunnen proberen te innen door
een acceptgiro te zenden dan wel – nadat de acceptgiro niet is betaald,
onverrichter zake is aangemaand en een dwangbevel is uitgebracht – door
beslag te leggen op goederen van de verzekeringnemer. Op grond van het voorgestelde
artikel 18f, derde lid, krijgt het CVZ echter ook de mogelijkheid de schuld
kwijt te schelden. Het CVZ zal hiertoe beleidsregels dienen te ontwikkelen.
Het artikellid is zo opgesteld dat kwijtschelding niet alleen mogelijk is
indien de betrokken verzekeringnemer weer in het normale, privaatrechtelijke
premieregiem terechtkomt, maar ook indien er na het einde van het bestuursrechtelijke
regiem, bijvoorbeeld wegens emigratie of overlijden, in het geheel geen zorgverzekering
meer zal zijn. vierde lidBij ministeriële regeling worden nadere regels gesteld over de wijze
waarop het CVZ de bestuursrechtelijke premie int. Daarbij gaat het naast het
onderwerp, genoemd in de toelichting op artikel 18e, tweede en vijfde lid,
bijvoorbeeld om de wijze waarop het CVZ eventueel teveel ontvangen zorgtoeslag
aan de rechthebbenden uitbetaalt en om de wijze waarop een restschuld wordt
geïnd. Voortgaan met broninhouding of het naar zich laten overmaken van
de zorgtoeslag liggen namelijk niet voor de hand indien een verzekeringnemer
zijn inkomensbron en zorgtoeslag nodig heeft om aan zijn hernieuwde premieplicht
jegens zijn zorgverzekeraar te voldoen.Onderdelen H en IZoals uitgebreid aan de orde is gekomen tijdens de parlementaire behandeling
van het wetsvoorstel tot Wijziging van de Zorgverzekeringswet en andere wetten
met het oog op het verzwaren van het premie-incassoregime en andere maatregelen
om de werking van het met die wet en de Wet op de zorgtoeslag in het leven
geroepen stelsel te optimaliseren (verzwaren incassoregime premie en nadere
maatregelen zorgverzekering; Kamerstukken 2006/07, 30 918) werd het ook
toen al wenselijk geacht dat zorgverzekeraars de (dekking van) zorgverzekeringen
van wanbetalers niet beëindigden of beperkten. In dat verband is toen
onder meer met de zorgverzekeraars afgesproken, dat zij in ruil voor het onverminderd
verzekerd houden van wanbetalers, ten laste van het Zorgverzekeringsfonds
een compensatiebijdrage zouden ontvangen vanaf het moment waarop de premieschuld
zes maanden bedroeg. Voorwaarde daarvoor was wel, dat de verzekeraars voldoende
incasso-inspanningen verrichten (dat wil zeggen, zich aan het door ZN opgestelde «Protocol
incassotraject wanbetalers Zorgverzekeringswet» houden of gelijkwaardige
incasso-inspanningen verrichten) en dat zij, nadat de schuld van zes maanden
eenmaal was ontstaan, betrokkenen gedurende ten minste de rest van het kalenderjaar
(onverminderd) verzekerd hielden. Een en ander was in de paragraaf respectievelijk
het hoofdstuk over de vereveningsbijdragen in het Besluit zorgverzekering
respectievelijk de Regeling zorgverzekering geregeld.Nu voorliggend wetsvoorstel de structurele maatregelen om wanbetaling
aan te pakken bevat, ligt het in de rede de hier bedoelde bijdrage voor het
onverminderd verzekerd houden van structurele wanbetalers een basis in de
wet zelf te geven. Daartoe wordt voorgesteld in paragraaf 4.2 Zvw een
artikel 34a toe te voegen (onderdeel I). Aangezien de bijdrage geen vereveningsbijdrage
is, wordt in onderdeel H tevens voorgesteld het opschrift van paragraaf 4.2
(«De vereveningsbijdrage») te wijzigen («De vereveningsbijdrage
en de bijdrage voor het verzekerd houden van wanbetalers»)Artikel 34a Zvweerste lidArtikel 34a, eerste lid, Zvw stipuleert dat zorgverzekeraars voor zorgverzekeringen
ten aanzien waarvan bestuursrechtelijke premie verschuldigd is, jegens het
CVZ recht hebben op een bijdrage zolang zij de dekking van die verzekeringen
niet hebben beperkt. Dat wil zeggen: zolang zij de desbetreffende zorgverzekeringen
of de dekking daarvan niet hebben ontbonden, opgezegd, geschorst, opgeschort
of anderszins beperkt. De bijdrage voor het jaar t wordt na het jaar t, op
basis van het aantal zorgverzekeringen waar de hier bedoelde
premie-achterstand zich daadwerkelijk heeft voorgedaan, verstrekt.tweede lidDit lid bevat de voorwaarden waaraan de zorgverzekeraar voorts moet voldoen,
wil hij voor de bijdrage in aanmerking komen:a. hij moet tijdig het aanbod, bedoeld in artikel 18a, hebben gedaan,
hij moet de mededeling, bedoeld in 18b hebben verzonden, en hij moet zich
hebben gehouden aan de voorwaarde dat een zorgverzekering niet bij het CVZ
mag worden aangemeld zolang de verzekeringnemer (of, indien dit een ander
is, ook de verzekerde) nog tegen de voorgenomen melding bij het CVZ op kan
komen dan wel tijdig tegen die melding opgekomen is en daar nog niet onherroepelijk
op is beslist. Overigens zal de verzekeraar zich daarnaast moeten hebben gehouden
aan artikel 18c, eerste lid, Zvw maar dat volgt al uit het eerste lid van
artikel 34a: zonder de melding aan het CVZ, bedoeld in artikel 18c, eerste
lid, kan een zorgverzekering immers niet onder het bestuursrechtelijke regiem
vallen;b. de zorgverzekeraar moet daarnaast ook voldoende andere op incasso gerichte
inspanningen hebben verricht, dat wil zeggen, zich hebben gehouden aan het
nieuwe wanbetalersprotocol, dan wel gelijkwaardige inspanningen hebben verricht;c. de zorgverzekeraar moet een verzekeringnemer die zijn schulden jegens
hem heeft afbetaald tijdig bij het CVZ afmelden en pogingen van de verzekeringnemer
of derden – bijvoorbeeld een schuldhulpverlener – om dergelijke
schulden jegens hem af te betalen, ondersteunen.Het is de NZa, die zal moeten bepalen of de zorgverzekeraar voldoende
aan bovenstaande voorwaarden heeft voldaan (met uitzondering van de vraag
of de melding, bedoeld in artikel 18b gedaan is: bij het ontbreken van de
verklaring, bedoeld in artikel 18c, zal het CVZ immers in het geheel niet
overgaan tot heffing van de bestuursrechtelijke premie omdat er geen geldige
aanmelding voor de bestuursrechtelijke premie is gedaan, in welk geval er
voor de desbetreffende verzekering, ingevolge het eerste lid, ook geen recht
op een bijdrage bestaat). Is dat naar haar mening niet het geval, dan zal
zij dat aan het CVZ kunnen melden, dat een zorgverzekeraar in een bepaald
jaar niet aan de voorwaarden, bedoeld in het tweede lid, heeft voldaan, waarna
het CVZ zal besluiten de bijdrage niet te verstrekken.derde en vierde lidDe hoogte van de bijdrage en de periode waarover deze zal worden verstrekt,
zal in de Regeling zorgverzekering worden bepaald. Wat betreft dat laatste:
in principe bestaat recht op de bijdrage zolang op een zorgverzekering het
bestuursrechtelijke regiem van toepassing is. Indien echter het bestuursrechtelijke
regiem later ingaat dan het moment waarop de premieschuld zes maandpremies
is gaan bedragen en dit niet aan de zorgverzekeraar ligt, zal wat betreft
de bijdrage voorzien worden in terugwerkende kracht tot de maand waarin de
premieschuld zes maandpremies bereikte. Dit zal bijvoorbeeld het geval kunnen
zijn als de verzekeringnemer naar aanleiding van een melding als bedoeld in
artikel 18b, zijn geschil aan de burgerlijke rechter heeft voorgelegd en onherroepelijk
in het ongelijk wordt gesteld.Ook de wijze waarop de bijdrage wordt verstrekt, zal in de Regeling zorgverzekering
worden neergelegd. Het is goed mogelijk dat er bij de vaststelling van de
bijdrage of bij de betaling daarvan samenloop ontstaat met de
vaststelling en uitbetaling van de vereveningsbijdrage. Omdat dat efficiënt
kan zijn, bepaalt het vierde lid dat het CVZ bevoegd is tot verrekening met
terug te vorderen vereveningsbijdragen.Onderdeel JDeze wijziging zorgt ervoor dat het CVZ de ontvangen bestuursrechtelijke
premies aan het Zorgverzekeringsfonds toevoegt (eerste onderdeel). Aan de
andere kant zullen ook de aan de verzekeraars te betalen bijdragen uit dat
fonds worden gefinancierd (tweede onderdeel). Dat laatste is nu ook al het
geval, maar op dit moment wordt het verstrekken van de bijdrage beschouwd
als onderdeel van de vaststelling van de risicovereveningsbijdrage, waarvoor
op grond van de verwijzing, in artikel 39, derde lid, onderdeel a, Zvw naar
artikel 34 Zvw een basis bestaat. Doordat het verstrekken van de bijdrage
na inwerkingtreding van voorliggend wetsvoorstel geen onderdeel meer uitmaakt
van de risicoverevening, was verwijzing in laatstgenoemd onderdeel, naar het
nieuwe artikel 34a Zvw nodig.Onderdeel K en artikel IVNet zoals dat geldt voor andere zaken waarin het CVZ op grond van de Zvw
beschikkingen jegens burgers neemt, wordt met voorliggende wijzigingen bereikt
dat tegen de beschikkingen inzake de heffing en de inning van de bestuursrechtelijke
premie en beschikkingen over het kwijtschelden van restschulden daarvan nadat
een verzekeringnemer weer in het privaatrechtelijke premieregiem terecht is
gekomen, geen beroep openstaat bij de Afdeling bestuursrechtspraak bij de
Raad van State, maar bij de rechtbank. Hoger beroep kan worden ingesteld bij
de Centrale Raad van Beroep. Beroep bij de rechtbank en hoger beroep bij de
Centrale Raad van Beroep zijn echter slechts mogelijk voor zover dat op grond
van de artikelen III en IV niet is uitgesloten.Artikel IIOnderdeel ADe zorgtoeslag is gelijk aan het verschil tussen de standaardpremie en
de normpremie, bedoeld in de Wzt. De standaardpremie is gelijk aan de geraamde
gemiddelde premie voor een zorgverzekering, vermeerderd met het geraamde gemiddelde
bedrag dat een verzekerde die geen recht heeft op een compensatie als bedoeld
in artikel 118a Zvw, als verplicht eigen risico betaalt. Zoals eerder uiteengezet,
bedraagt de bestuursrechtelijke premie 130% van het bedrag van de standaardpremie.
Onderdeel A voorziet in enkele technische wijzigingen van artikel 1 Wzt, die
ertoe strekken helder te regelen dat bij de berekening van de standaardpremie
slechts naar de geraamde gemiddelde aan de zorgverzekeraar
verschuldigde (privaatrechtelijke) premie wordt gekeken. Er wordt
dus geen rekening gehouden met de (30% hogere) bestuursrechtelijke
premie. Zou dat wel worden gedaan, dan zouden structurele wanbetalers die
recht hebben op een zorgtoeslag, de in de bestuursrechtelijke premie besloten
liggende verhoging gedeeltelijk via de zorgtoeslag gecompenseerd krijgen.
Dat is uiteraard niet de bedoeling. Bovendien zouden ook andere verzekerden
door het meenemen van de bestuursrechtelijke premie in het bedrag van de standaardpremie
een hogere zorgtoeslag krijgen. Daar is geen aanleiding voor.Onderdeel BDit onderdeel verplicht de BD/T in opdracht van het CVZ, een (voorschotop) de zorgtoeslag aan het CVZ over te maken. Uiteraard zullen dan
wel eerst de regels, bedoeld in artikel 18b, tweede lid, onderdeel b, Zvw
getroffen moeten zijn. De BD/T handelt wat dit betreft in opdracht van het
CVZ, dat wil zeggen heeft geen beleidsvrijheid. Het in opdracht van het CVZ
overmaken van de zorgtoeslag impliceert dan ook geen beschikking van de BD/T.Onderdeel CDeze wijziging is nodig nu het artikel over het verplicht eigen risico
in de Zvw, artikel 18a, vernummerd wordt tot artikel 19.Artikel IIIOp grond van artikel 8:1 Awb staat tegen besluiten beroep open bij de
rechtbank. Zonder nadere regelgeving geldt dit ook voor beschikkingen van
het CVZ, inhoudende dat iemand een bestuursrechtelijke premie verschuldigd
is of juist niet meer verschuldigd is, en met ingang van welke datum dat het
geval is. Zoals in de toelichting op artikel I, onderdeel F uitvoerig is betoogd,
heeft het CVZ wat betreft de verschuldigdheid van de bestuursrechtelijke premie
geen beleidsvrijheid: het moet die premie gaan heffen vanaf de eerste dag
van de maand volgende op de maand waarin hij de melding, bedoeld in artikel
18c, krijgt. Hetzelfde geldt voor het einde van het bestuursrechtelijke regiem:
het CVZ moet met premieheffing stoppen als hij een afmelding krijgt. Omdat
tegen onjuistheid van deze meldingen voldoende rechtsbeschermingsmogelijkheden
tegen de zorgverzekeraar zijn geregeld en omdat bovendien het CVZ niet in
staat is telkens na te gaan of een gemelde verzekeringnemer werkelijk structurele
wanbetaler is, respectievelijk of aan artikel 18d, derde lid, onderdelen a,
b of c, Zvw is voldaan, wordt in artikel III een beroep op de administratieve
rechter tegen CVZ-beschikkingen, inhoudende dat iemand (met ingang van een
bepaalde datum) bestuursrechtelijke premie is verschuldigd of juist niet meer
is verschuldigd, uitgesloten. Hoewel het, nu de hoogte van de bestuursrechtelijke
premie een gefixeerd bedrag is (130% van de standaardpremie) niet strikt
noodzakelijk is dit te bepalen, is voor de overzichtelijkheid ook geregeld
dat geen beroep open staat tegen de hoogte van de opgelegde bestuursrechtelijke
premie.De uitsluiting van het beroep geschiedt door bovenbedoelde beschikkingen
te plaatsen op de bijlage bij de Awb, bedoeld in artikel 8:5 van die wet.
Dit laat onverlet de mogelijkheid van een verzekeringnemer of een verzekerde
het CVZ bij de civiele rechter te dagen (artikel 6 van het Europees Verdrag
van de Rechten van de Mens). Zoals in de toelichting op artikel I, onderdeel
F, is gesteld, kan het CVZ dit zoveel mogelijk voorkomen door kennelijke misslagen
in meldingen van de verzekeraar, bovengekomen na marginale toetsing, bij die
verzekeraar te melden, opdat deze zijn melding kan intrekken of wijzigen.Aangezien artikel 7:1 van de Awb regelt dat tegen beschikkingen waartegen
beroep op de administratieve rechter open staat eerst bezwaar moet worden
gemaakt, wordt hiermee tegelijkertijd de bezwaarprocedure voor deze beschikkingen
buiten werking gesteld.Ten slotte nog het volgende. Indien het CVZ in één beschikking
opneemt dat iemand (a) met ingang van een bepaalde datum bestuursrechtelijke
premie verschuldigd is omdat hij door zijn zorgverzekeraar bij het CVZ als
structurele wanbetaler is gemeld, (b) dat die premie 130% van de standaardpremie
bedraagt, en (c) op welke wijze deze geïnd zal worden (zie art. 18e,
tweede lid), is wel bezwaar en beroep mogelijk tegen het door
het CVZ voorgenomen inhoudingsbesluit (c), niet tegen de heffingsbesluiten
(a) en (b).Artikel VPrivaatrechtelijke en publiekrechtelijke schuldeisers kunnen onder meer
beslag leggen op periodieke inkomsten van de schuldenaar, zoals loon, uitkeringen,
pensioenen en alimentatie. Gebeurt dat, dan geldt ingevolge het Rv dat de
schuldeiser een bedrag vrij van beslag moet laten, de zogenoemde «beslagvrije
voet». Met dit bedrag kan de schuldenaar in zijn noodzakelijke levensbehoeften
voorzien. De beslagvrije voet is gelijk aan 90% van de bijstandsnorm
die voor de schuldenaar zou hebben gegolden indien deze voor zijn levensonderhoud
volledig op bijstand zou zijn aangewezen, met dien verstande dat deze norm
nog kan worden verhoogd met enkele posten. Eén van die posten zijn
de premies voor een door de schuldenaren gesloten zorgverzekering en een aanvullende
ziektekostenverzekering (art. 475a, vijfde lid, onderdeel a, Rv). Aangezien
er bij het vaststellen van de bijstandsnorm al rekening mee wordt gehouden
dat de bijstandsgerechtigde uit zijn bijstand, in combinatie met de zorgtoeslag,
zijn premie aan zijn zorgverzekeraar moet kunnen betalen, is in laatstgenoemd
artikelonderdeel vervolgens weer geregeld dat van de bijtelling voor het kunnen
betalen van de premies voor een ziektekostenverzekering (waaronder de zorgverzekering
valt) het in de bijstandsnorm voor die premiebetaling besloten bedrag alsmede
door de schuldenaar ontvangen zorgtoeslag, worden afgetrokken. Samengevat
is de bijtelling beperkt tot de premie voor een aanvullende ziektekostenverzekering
plus het verschil tussen de werkelijk verschuldigde premie voor een zorgverzekering
enerzijds (dit is voor structurele wanbetalers derhalve de bestuursrechtelijke
premie) en het in de bijstandsnorm besloten bedrag alsmede, indien de verzekerde
deze ontvangt, de zorgtoeslag anderzijds.Toch laat zelfs deze beperkte bijtelling de schuldenaar teveel vrij besteedbaar
geld, indien de bestuursrechtelijke premie voor een zorgverzekering reeds
door middel van bronheffing is ingehouden. In dat geval is er bij het –
later komend – beslag immers geen reden om nog een bedrag vrij te houden
voor het kunnen betalen van die premie. Daarom wordt voorgesteld artikel 475d,
vijfde lid, onderdeel a, Rv zodanig te herformuleren, dat de bijtelpost ten
aanzien van (een deel van) de premie voor een zorgverzekering niet geldt,
indien deze premie al op grond van afdeling 3.3.2 van de Zvw is ingehouden.Artikelen VI en VIIDe wijzigingen in de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945
en in de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 zijn van
louter technische aard. Zij zijn noodzakelijk ten gevolge van het invoegen
van een onderdeel d aan artikel 1, eerste lid, Wzt (zie artikel II, onderdeel
A).Artikel VIIIVerwezen wordt naar de toelichting op artikel I, onderdelen E, G, M en
N.Artikel IXDit artikel bevat het overgangsrecht. Zoals in het algemene deel van deze
toelichting is aangegeven, waren er op 31 december 2007 rond de 240 000
zorgverzekeringen ten aanzien waarvan de premie niet was voldaan. Derhalve
zullen er bij de inwerkingtreding van deze wet zeer veel verzekeringnemers
zijn, die gedurende (zeer) lange tijd hun premie niet hebben
betaald en derhalve bij hun zorgverzekeraar ruimschoots een premie-achterstand
ter hoogte van zes maandpremies hebben opgebouwd. Het is van belang hun zorgverzekeringen
zo snel mogelijk aan te melden voor het bestuursrechtelijke regiem. Aan de
andere kant dienen ook zij de gelegenheid te krijgen een betalingsregeling
te treffen en, voor zover verzekerden door een wanbetalende verzekeringnemer
zijn verzekerd, zichzelf te verzekeren, terwijl daarnaast de mogelijkheid
moet worden gegeven het bestaan van de schuld bij de zorgverzekeraar aan te
vechten. Voorliggend artikel voorziet hierin.eerste lidOp grond van dit lid biedt de zorgverzekeraar wanbetalers die volgens
de administratie van de zorgverzekeraar bij inwerkingtreding van deze wet
al een premie-achterstand van twee of meer maandpremies zullen hebben, uiterlijk
tien werkdagen na inwerkingtreding van voorliggend wetsvoorstel een betalingsregeling
als bedoeld in artikel 18a aan. De formulering «uiterlijk tien dagen
na inwerkingtreding van deze wet» geeft de zorgverzekeraar de mogelijkheid,
om het aanbod zelfs voor de datum van inwerkingtreding van deze wet te doen.tweede en derde lidIs sprake van een verzekeringnemer die anderen heeft verzekerd en ook
voor hen de premie niet heeft voldaan, dan geldt krachtens artikel 18a, derde
lid, Zvw in de structurele situatie, dat hij die verzekeringnemer in de gelegenheid
stelt de desbetreffende zorgverzekeringen op te zeggen, onder de voorwaarde
dat deze verzekerden zichzelf verzekeren en, indien dit bij dezelfde zorgverzekeraar
gebeurt, een machtiging tot automatische incasso afgeven dan wel een opdracht
aan een werkgever, pensioenfonds of uitkeringsinstantie, om de verschuldigde
premie maandelijks aan de zorgverzekeraar over te maken. Zelfs als de verzekeringnemer
hen hiervan niet op de hoogte stelt, komen de verzekerden hiervan op de hoogte
doordat de zorgverzekeraar hen een kopie van het aanbod zendt (art. 18a, vijfde
lid, Zvw). Verzekerden die dachten dat hun vezekeringnemer netjes de premie
voor hun zorgverzekering betaalde, kunnen dan alsnog besluiten zichzelf te
verzekeren. Deze mogelijkheid vloeit reeds uit de Zvw voort en geldt zelfs
indien de verzekeringnemer geen gebruik maakt van het aanbod van zijn zorgverzekeraar
om de zorgverzekering die hij voor dezelfde verzekerden heeft, op te zeggen.
(Maakt de verzekerde gebruik van het aanbod en de verzekeringnemer niet, dan
zal de verzekerde tweemaal verzekerd zijn, waarbij hij zelf – als verzekeringnemer
op zijn eigen, nieuwe polis – de premie voor de door hem gesloten verzekering
verschuldigd is, terwijl de oude verzekeringnemer de premie voor de niet opgezegde
zorgverzekering verschuldigd blijft. Indien die laatste premie niet betaald
wordt, heeft de verzekerde daar geen last van.)In het overgangsrecht is voor een enigszins afwijkende constructie gekozen.
In plaats van de verzekeringnemer, krijgen zijn verzekerden direct van de
zorgverzekeraar het aanbod om zelf een zorgverzekering te sluiten (tweede
lid, onderdeel b). Verwerpen zij dit niet voor de eerste van de maand, volgende
op de maand waarin het aanbod is gedaan, dan geldt het als geaccepteerd (derde
lid). In dezen is voor dezelfde constructie gekozen als bij de invoering van
de Zvw: toen gold dat iedereen die bij een voormalig ziekenfonds of een voormalige
particuliere ziektekostenverzekeraar verzekerd was, een aanbod van hun rechtsopvolger
(zorgverzekeraar in de zin van de Zvw) ontving en volgens dat aanbod verzekerd
raakte, indien het niet voor een bepaalde termijn verworpen was (zie art.
2.5.1 Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet). Blijft tijdige verwerping
achterwege en raakt de verzekerde derhalve met ingang van de
eerste dag van de tweede maand volgende op de maand waarin hem het aanbod
is gedaan zelf op een nieuwe zorgverzekering als verzekeringnemer verzekerd,
dan zal de zorgverzekeraar met ingang van dezelfde dag de door de oorspronkelijke
verzekeringnemer voor die verzekerde gesloten verzekering beëindigen
(tweede lid, onderdeel c). Aangezien de verzekerde zelf, als verzekeringnemer,
een nieuwe zorgverzekering krijgt, is er geen sprake van schuldovername. De
nieuwe verzekeringnemer kan «met een schone lei» beginnen. Betaalt
ook hij de premie niet, dan krijgt hij na twee maanden het aanbod, bedoeld
in artikel 18a, Zvw en na vier maanden de mededeling, bedoeld in artikel 18b,
Zvw waarna bij voortgezette wanbetaling (tenzij hij de juistheid van de mededeling
van zijn zorgverzekeraar tijdig heeft betwist) na zes maanden de melding aan
het CVZ, bedoeld in artikel 18c. eerste lid, ZVw in zal gaan en het bestuursrechtelijke
premieregiem op hem van toepassing zal worden. De schuld die de oude verzekeringnemer
ten aanzien van de eerdere verzekering van de verzekerde heeft opgebouwd,
blijft bij die verzekeringnemer. Hij zal meegenomen worden in de afbetalingsregeling
die deze verzekeringnemer ingevolge het eerste lid juncto artikel 18b, tweede
lid, onderdeel b, Zvw met de zorgverzekeraar zal kunnen sluiten.Willen verzekerden die niet op het aanbod van hun verzekeraar reageren
slechts op basis van de wet (derde lid) toch verzekeringnemer bij een eigen,
nieuwe verzekering kunnen worden, dan zal eerst het derde lid in werking moeten
zijn getreden. Gezien de termijn die een verzekerde heeft om het aanbod van
zijn verzekeraar te aanvaarden, betekent dat, dat de verzekeraar het aanbod
op zijn vroegst in de tweede maand voorafgaande aan de maand van inwerkingtreding
van deze wet kan doen. Dit in tegenstelling tot het aanbod tot het treffen
van een betalingsregeling aan verzekeringnemers die alleen zichzelf verzekerd
hebben, dat al eerder kan worden gedaan.vierde lidReageert de verzekeringnemer niet binnen vier weken op het aanbod tot
het treffen van een betalingsregeling als bedoeld in het eerste lid juncto
artikel 18a, tweede lid, Zvw dan zal zijn zorgverzekeraar hem, indien de schuld
volgens zijn administratie vier of meer maandpremies beslaat, direct de melding,
bedoeld in artikel 18b Zvw doen. Hetzelfde geldt als het aanbod wel is aanvaard
en een machtiging tot automatische incasso is gegeven voor een rekening waar
zo weinig geld op staat, dat de nieuwe opkomende premietermijn er niet van
kan worden afgeschreven.Artikel XZelfs als artikel IX juncto het in artikel 18a Zvw bedoelde aanbod ertoe
leidt dat een fors aantal zorgverzekeringen buiten het bestuursrechtelijke
regiem blijft, zal er naar verwachting nog een aanzienlijk aantal zorgverzekeringen
overblijven dat in het eerste halfjaar na inwerkingtreding van voorliggend
wetsvoorstel wél voor het bestuursrechtelijke regiem zal worden aangemeld.
Deze toevloed van aanmeldingen, zal, zo leert de ervaring, naar verwachting
ook leiden tot een – zij het kleinere – toevloed van bezwaarschriften.
Te verwachten is dat een aanzienlijk deel van deze bezwaarschriften gericht
zal zijn tegen de heffing van de bestuursrechtelijke premie an sich of de
hoogte daarvan. Dergelijke bezwaarschriften zal het CVZ simpelweg niet-ontvankelijk
kunnen verklaren (zie art. III en de toelichting daarop). Echter, er zullen
ook bezwaarschriften zijn tegen de wijze van inning en – later in het
jaar en in het jaar daarop – inzake kwijtschelding van restschulden.
In de structurele situatie, als de aanmeldingen van de overgangsgevallen volledig
verwerkt zijn, moet het CVZ in staat worden geacht dergelijke bezwaren binnen
de in artikel 7:10, eerste lid, Awb genoemde termijn van zes
weken (eventueel met verdaging van enkele weken), af te doen. Het CVZ zal
echter wegens capaciteitsgebrek naar verwachting niet in staat zijn de in
het kader van het overgangsrecht te verwachten bezwaarschriften binnen zes
weken af te doen. Dit knelt te meer vanaf het moment waarop de Wet dwangsom
bij niet tijdig beslissen (Kamerstukken I 2005/2006, 29 934, A) in werking
treedt, aangezien dat zou betekenen dat het CVZ voor iedere dag waarop het
zijn beslissing op bezwaar te laat heeft gegeven (doch voor ten hoogste 42
dagen) een dwangsom aan de structurele wanbetaler zou verbeuren. Met het oog
hierop wordt de termijn voor het geven van een beslissing op bezwaar voor
bezwaarschriften, bij het CVZ ingediend binnen twee jaar na de datum van inwerkingtreding
van deze wet, in artikel X op twaalf weken gesteld. Voor bezwaarschriften
die daarna bij het CVZ binnenkomen – wanneer de structurele situatie
zal zijn ingetreden en de overgangsgevallen zullen zijn verwerkt – zullen
de alsdan in artikel 7:10 Awb geregelde termijnen gelden. Omdat artikel X
dan niet meer nodig is, regelt het tweede lid van dat artikel dat het met
ingang van het derde jaar na inwerkingtreding van deze wet vervalt.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. Klink XNoot1Waar in het hiernavolgende wordt gesproken van «medeverzekerden»
of over «bijgeschreven andere verzekerden» worden bedoeld verzekerden
die niet tevens verzekeringnemer zijn. Veelal gaat het hier om situaties waarin
een gezinshoofd de andere, meerderjarig gezinsleden heeft verzekerd. Hoewel
dit juridisch gezien onjuist is – iedere verzekerde krijgt ingevolge
de Zvw zijn eigen zorgverzekering – schrijven de zorgverzekeraars deze
verzekerden in de praktijk vaak op de zorgpolis van de verzekeringnemer («de
hoofdverzekerde») bij, waarna dergelijke verzekerden worden aangeduid
met «medeverzekerden». Voor de leesbaarheid is in het algemene
deel van deze toelichting bij dit taalgebruik aangesloten.XNoot1Dit heeft consequenties voor de hoogte van de inkomensafhankelijke bijdrage.
Via de 50/50-regeling stijgt het percentage van de inkomensafhankelijke bijdrage
en wordt een deel van het probleem afgewenteld op de werkgevers en werknemers.XNoot1Het gaat dan om «eigen betalingen», zoals bijbetaling verzekerde
natura-polis indien de verzekerde niet-gecontracteerde zorg gebruikt (artikel
13 Zvw), een verplicht eigen risico (artikel 18a Zvw) of een eventueel vrijwillige
eigen risico (artikel 19 Zvw).XNoot1Het gaat hierbij om de Algemene Ouderdomswet, de Algemene nabestaandenwet,
de Tijdelijke wet beperking inkomensgevolgen arbeidsongeschiktheidscriteria,
de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten, de Toeslagenwet,
de Wet werk en bijstand of de Wet werk en inkomen kunstenaars, of op een vervolguitkering
van de WGA-uitkering als bedoeld in de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen.XNoot1Uit onderdeel e van deze paragraaf zal duidelijk zijn geworden dat daarnaast
de verzekeringnemer afdoende mogelijkheden heeft om te protesteren indien
zijn zorgverzekeraar naar zijn mening ten onrechte van plan is zijn zorgverzekering
voor het bestuursrechtelijke premieregiem aan te melden. Aldus is als het
ware reeds op het niveau van de individuele verzekeringnemer (micro-niveau)
voorzien in toezicht op de rechtmatigheid van de aanmeldingen van de verzekeraar.
Het toezicht van de Nza speelt zich af op een hoger aggregatieniveau.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Zelfs al zou het artikel hier van toepassing zijn, dan kan het heffen
van de bestuursrechtelijke premie overigens eenvoudig gerechtvaardigd worden
met een beroep op het algemeen belang: een reactie op wanbetaling is nodig,
wil het op solidariteit gebaseerde zorgverzekeringsstelsel in stand kunnen
blijven.XNoot1De Intentieverklaring ter voorkoming van problematische schulden die in
december 2006 is ondertekend door het Ministerie van SZW, ZN, VNG, Divosa,
Ministerie van VROM, Aedes en EnergieNet.XNoot1Voorbeelden: de schuldenaar zegt zijn baan op, zodat de bron van waaruit
de bewindvoerder de schulden kan voldoen, opdroogt, of de schuldenaar blijft
dure dingen kopen, waardoor hij steeds nieuwe schulden maakt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31736-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl