Wijziging Schepenwet i.v.m. totstandkoming Wet havenstaatcontrole; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25255, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25255-(R1586) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen 1. Inleiding2. Het Memorandum van overeenstemming3. Ontwikkelingen in de Caribische regio4. De richtlijna. Achtergrond en inhoudb. Het toepassingsbereik van de richtlijn5. De implementatie van de richtlijn6. De wijziging van de Schepenwet7. Toekomstige wijzigingen van de artikelen 67 en 69 van
de SchepenwetArtikelsgewijze toelichting Artikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25255Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 255 (R 1586)Wijziging van de Schepenwet in verband met de totstandkoming van de
Wet havenstaatcontrolenr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1Algemeen 1. InleidingHet advies van de Raad van State van het Koninkrijk wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel
25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).De artikelen
67 en 69 van de Schepenwet hebben betrekking op de bevoegdheid tot het uitoefenen
van havenstaatcontrole in Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba. Deze
bevoegdheid houdt in dat ambtenaren van de Scheepvaartinspectie – die
belast zijn met het toezicht op schepen – een schip dat een andere vlag
dan de Nederlandse voert, in een haven kunnen onderwerpen aan een inspectie
om te onderzoeken of dit schip voldoet aan bepaalde normen op het gebied van
de veiligheid en de werkomstandigheden aan boord. Deze controle, die moet
worden onderscheiden van het voortdurende toezicht van de ambtenaren van de
Scheepvaartinspectie op schepen onder Nederlandse vlag (de zogenaamde vlaggenstaatcontrole),
bestaat in de praktijk uit het nagaan of een schip is voorzien van de vereiste
internationale certificaten, bedoeld in de Schepenwet en het Schepenbesluit
1965. Deze controle van de certificaten kan worden gevolgd door een nadere
inspectie indien het schip niet is voorzien van de bedoelde certificaten of
indien er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat het schip niet voldoet
aan de gegevens van het certificaat. Bij ernstige tekortkomingen kan het schip
worden aangehouden.De bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole is een uitvoering
van de havenstaatcontrole-bepalingen zoals deze zijn vastgelegd in een aantal
mondiale scheepvaartverdragen dat betrekking heeft op de veiligheid en de
werkomstandigheden aan boord. Het betreft scheepvaartverdragen waarbij bijna
alle staten waarvan schepen onder hun vlag deelnemen aan de zeescheepvaart
(de zogenaamde vlaggenstaten), partij zijn en waarvan de veiligheidsvoorschriften
zijn uitgevoerd in de Schepenwet; het op 5 april 1966 te Londen tot stand
gekomen Verdrag betreffende de uitwatering van schepen (Trb. 1966, 275), het
op 1 november 1974 te Londen tot stand gekomen Verdrag voor de beveiliging
van mensenlevens op zee, met Bijlagen (Trb. 1977, 77), het op 29 oktober 1976
te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende de minimumnormen op
koopvaardijschepen (Trb. 1977, 108), en het op 7 juli 1978 te Londen tot stand
gekomen Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake
opleiding, diplomering en wachtdienst, met Bijlage (Trb. 1981, 144).In deze verdragen is de bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole
opgenomen, aangezien niet alle vlaggenstaten in voldoende mate toezien op
de naleving van de voor de schepen onder hun vlag geldende voorschriften.
Op deze wijze kan een voor de veiligheid aan boord gevaarlijke situatie ontstaan
en kan de concurrentiepositie van de Nederlandse vloot verslechteren. Door
het uitoefenen van havenstaatcontrole kan een havenstaat bevorderen dat het
aantal schepen onder buitenlandse vlag in de wateren onder zijn jurisdictie
dat niet aan de vastgestelde en in werking getreden veiligheidsnormen van
de verdragen voldoet (de zgn. «sub-standard» schepen), vermindert.
Hij kan immers via de hierboven beschreven procedure controleren of voldaan
wordt aan de verdragsverplichtingen en indien dit niet het geval is, dientengevolge
maatregelen treffen.De bovengenoemde verdragen waarbij het Koninkrijk der Nederlanden partij
is en die door het Koninkrijk zijn geratificeerd, zijn zoals gezegd uitgevoerd
in de Schepenwet, een rijkswet. Dit is geschied op grond van artikel 3, eerste
lid, onderdeel e, van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden (Stb.
1954, 503), dat bepaalt dat het stellen van eisen met betrekking tot de veiligheid
van zeeschepen een aangelegenheid van het Koninkrijk is. Schepen onder Nederlandse
vlag, de koninkrijksvlag, moeten aan zo veel mogelijk dezelfde veiligheidsnormen
voldoen, zonder dat een onderscheid wordt gemaakt tussen schepen die gerechtigd
zijn de Nederlandse vlag te voeren, op grond van de afgifte van een zeebrief
door een autoriteit in Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba. Teneinde
uniformiteit van de regels waaraan deze schepen moeten voldoen te bewerkstelligen,
zijn de bovengenoemde verdragen bij en krachtens één rijkswet –
de Schepenwet – uitgevoerd.De bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole is, in tegenstelling
tot het stellen van eisen inzake de veiligheid van zeeschepen, volgens het
Statuut geen aangelegenheid van het Koninkrijk. Echter, gelet op het streven
de veiligheidsvoorschriften uit de desbetreffende verdragen in één
(rijks)wet te regelen, is er destijds voor gekozen de havenstaatcontrole-bepalingen
die als onderdeel van deze verdragen eveneens uitgevoerd dienden te worden,
zowel te laten gelden voor Nederland als voor de Nederlandse Antillen en Aruba.
De territoriale toepassing van de artikelen 67 en 69 van de Schepenwet strekt
zich derhalve uit tot de controle van buitenlandse schepen in havens in Nederland,
de Nederlandse Antillen en Aruba. 2. Het Memorandum van overeenstemmingOp grond van de overwegingen dat havenstaatcontrole uit oogpunt van handhaving
van de verdragsvoorschriften en ter bescherming van de concurrentiepositie
het meest effectief in regionaal verband kan worden uitgevoerd, is in de tachtiger
jaren een Europees samenwerkingsverband gecreëerd; het op 26 januari
1982 te Parijs tot stand gekomen Memorandum inzake havenstaatcontrole (Trb.
1982, 59 en 1996, 248) (het zogenaamde Memorandum of Understanding on Port
State Control, hierna MOU) dat in werking is getreden op 1 juli 1982. Dit
MOU vormt een regionaal samenwerkingsverband tussen 18 maritieme autoriteiten1 waaronder de (Europees) Nederlandse, waarbij een aantal
afspraken is gemaakt over de wijze waarop havenstaatcontrole van buitenlandse
schepen dient te geschieden. Het territoriale toepassingsbereik van het MOU
is beperkt tot de havens van de maritieme autoriteiten die zich hebben aangesloten
bij het MOU – kortweg te omschrijven als de Europese regio –,
zodat het MOU als gevolg daarvan niet van toepassing is op havens in de Nederlandse
Antillen en Aruba.De in het MOU gemaakte afspraken hebben betrekking op de controle van
de naleving van internationaal vastgestelde en in werking getreden voorschriften
voor schepen. Naast de veiligheidsvoorschriften uit de eerdergenoemde scheepvaartverdragen
maken ook bepalingen ter voorkoming van mariene verontreiniging deel uit van
deze voorschriften. Teneinde de Europese havenstaatcontrole te harmoniseren,
zijn in het MOU de toe te passen instrumenten, procedures en criteria vastgelegd.
Zo zijn bijvoorbeeld in een limitatieve lijst de verdragen genoemd die als
instrument moeten dienen voor de controle, en is bepaald dat 25% van het aantal
buitenlandse schepen dat jaarlijks een MOU-haven aandoet, moet worden gecontroleerd.
Daarnaast is onder meer aangegeven aan welke scheepstypen en aan welke onderdelen
van schepen bijzondere aandacht moet worden besteed en zijn criteria genoemd
op grond waarvan een buitenlands schip kan worden aangehouden.Het MOU is als zodanig niet uitgevoerd in de Nederlandse regelgeving.
Dit houdt verband met het feit dat de bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole
zoals deze is neergelegd in de verdragen die in het MOU worden genoemd, wel
is uitgevoerd in de voor Nederland geldende regelgeving (zoals hierboven reeds
aangegeven voor de veiligheidsvoorschriften in de Schepenwet, en voor de voorschriften
ter voorkoming van mariene verontreiniging in de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen). Op basis van de in deze wetten geformuleerde bevoegdheden wordt
het MOU, dat geen normatieve bepalingen bevat die afwijken van deze regelgeving,
uitgevoerd zonder aanvullende Nederlandse regelgeving. 3. Ontwikkelingen in de Caribische regioAangezien de stelling ook mondiaal postgevat heeft dat havenstaatcontrole
uit oogpunt van de handhaving van de verdragsvoorschriften en ter bescherming
van de concurrentiepositie het meest effectief in regionaal verband kan worden
uitgevoerd, heeft de Internationale Maritieme Organisatie (hierna IMO) op
6 november 1991 Resolutie A.682(17) betreffende «Regional co-operation
in the control of ships and discharges» aangenomen. In deze resolutie
zijn onder meer regeringen uitgenodigd om regionale samenwerkingsverbanden
te sluiten met betrekking tot havenstaatcontrole en zijn de maritieme autoriteiten
van het MOU uitgenodigd om, waar mogelijk, maritieme autoriteiten elders in
de wereld te ondersteunen bij hun activiteiten om dergelijke verbanden op
te zetten. Aan de uitnodiging in deze resolutie wordt inmiddels in enkele
regio's gevolg gegeven; zo zijn recent regionale systemen van havenstaatcontrole
in Latijns Amerika en in de Stille Oceaan in werking getreden.Voor wat betreft de Caribische regio is van belang dat in december 1993
onder auspiciën van de IMO een eerste regionale conferentie van 22 Caribische
landen (waaronder de Nederlandse Antillen en Aruba) in Barbados is bijeengeweest
om de mogelijkheden van een dergelijk regionaal samenwerkingsverband in het
Caribische gebied te onderzoeken. Als gevolg van deze conferentie is een concept-overeenkomst
opgesteld, die te Barbados in februari 1996 is goedgekeurd. Op 9 februari
1996 is deze overeenkomst die vergelijkbaar is met het MOU, door 9 Caribische
landen (waaronder de Nederlandse Antillen) ondertekend. Na aanvaarding door
de onderscheiden landen zal de overeenkomst voor hen in werking treden. 4. De richtlijnOp 19 juni 1995 heeft de Raad van de Europese Unie richtlijn nr. 95/21/EG
inzake de naleving met betrekking tot schepen die gebruik maken van havens
in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lid-staten vallende
wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen,
voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole)
(PbEG L 157) vastgesteld. a. Achtergrond en inhoudNaar aanleiding van de op 8 juni 1993 vastgestelde Resolutie van de (toen
nog) Raad van de Europese Gemeenschappen over een gemeenschappelijk beleid
inzake de veiligheid op zee (PbEG C 271), waarin de Raad er bij de Commissie
van de Europese Gemeenschappen op aangedrongen heeft een voorstel voor een
richtlijn uit te vaardigen betreffende criteria voor de inspectie van schepen
in havens van de lid-staten van de Europese Unie, heeft de Commissie een voorstel
terzake aanhangig gemaakt bij de Raad (PbEG 1994 C 107). Blijkens de toelichting
van de Commissie op het voorstel werd dit voorstel mede ingegeven door het
feit dat vele vlaggenstaten de voorschriften uit relevante mondiale scheepvaartverdragen
die in werking zijn getreden en waarbij zij partij zijn, ondanks de inspanningen
en verdiensten van het MOU onvoldoende handhaven. Dientengevolge is naar het
oordeel van de Commissie een communautair geharmoniseerd regionaal systeem
van havenstaatcontrole noodzakelijk, zodat de effectiviteit van deze controle
en daarmee het MOU zal worden vergroot.Naar haar inhoud sluit de richtlijn grotendeels aan bij de bepalingen
en de structuur van het MOU, zoals deze luidde in de versie voor de totstandkoming
van de richtlijn (Trb. 1982, 59). Zo zijn vergelijkbare gemeenschappelijke
bepalingen opgesteld voor de controle op de naleving van de internationaal
vastgestelde en in werking getreden voorschriften, met inbegrip van de redenen
op grond waarvan een buitenlands schip kan worden aangehouden. Daarnaast zijn
eisen gesteld aan de inspectiestructuur van de maritieme autoriteiten van
de lid-staten en aan de functie-uitoefening van de scheepvaartinspecteurs.
Voorts vult de richtlijn het MOU in de bovengenoemde versie, dat op deze wijze
is verankerd in de communautaire regelgeving, op enkele punten aan. De belangrijkste
aanvullingen zijn:a. de toevoeging aan de lijst van te hanteren verdragen van het op 23
juni 1969 te Londen tot stand gekomen Verdrag betreffende de meting van schepen
(Trb. 1970, 122);b. de verplichting tot publicatie van bepaalde inspectiegegevens, teneinde
de kenbaarheid daarvan te vergroten;c. de verplichting tot vaststelling van tarieven voor de kosten die door
de desbetreffende maritieme autoriteit worden gemaakt onder meer in verband
met de aanhouding van een buitenlands schip;d. de verplichting om onder bepaalde omstandigheden een buitenlands schip
de toegang tot de haven te weigeren;e. de beroepsmogelijkheid die gecreëerd is voor bepaalde besluiten
van de scheepvaartinspecteurs van de maritieme autoriteiten; enf. extra controlevoorschriften die voortvloeien uit terzake relevante
communautaire scheepvaartregelgeving.Deze aanvullingen zijn na vaststelling van de richtlijn door middel van
wijzigingen van het MOU opgenomen in de thans geldende versie van het MOU,
zoals geplaatst in Tractatenblad 1996, 248. Volgens de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de
Europese Unie is het grote voordeel van de richtlijn ten opzichte van het
MOU gelegen in het feit dat de richtlijn in tegenstelling tot het MOU een
bindend instrument is, waarbij de handhaving van de in de richtlijn vervatte
regels geschiedt door middel van de instrumenten die het Verdrag betreffende
de Europese Unie daartoe biedt. Zo zal de doeltreffendheid van de Europese
havenstaatcontrole kunnen worden vergroot. b. Het toepassingsbereik van de richtlijnDe richtlijn die gebaseerd is op artikel 84, tweede lid, van het Verdrag
betreffende de Europese Unie, is van toepassing op een schip dat een andere
vlag dan de vlag van de havenstaat voert en dat zich in een haven van een
lid-staat bevindt.Op basis van artikel 227, eerste lid, van het Verdrag betreffende de Europese
Unie, strekt de territoriale werkingssfeer van dit verdrag zich uit tot het
Koninkrijk der Nederlanden. Het Koninkrijk der Nederlanden heeft echter in
het op 25 maart 1957 te Rome tot stand gekomen Protocol betreffende de toepassing
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap op
de niet-Europese delen van het Koninkrijk der Nederlanden (Trb. 1957, 74)
het verdrag naast het toenmalige Nederlands Nieuw-Guinea, alleen bekrachtigd
voor het Rijk in Europa.Als gevolg hiervan zijn het Verdrag betreffende de Europese Unie en het
daarvan afgeleide recht (de zgn. secundaire regelgeving zoals onder meer richtlijnen
en verordeningen) alleen van toepassing op het rijksdeel van het Koninkrijk
in Europa en niet op de Nederlandse Antillen en Aruba. Uitzondering op deze
beperkte toepassing vormen de bepalingen van Deel IV van het Verdrag betreffende
de Europese Unie inzake de associatie en de daarop gebaseerde associatieregelingen
voor de landen en gebieden overzee. Deze landen en gebieden overzee zijn de
niet-Europese landen en gebieden die bijzondere betrekkingen onderhouden met
bepaalde lid-staten van de Europese Unie. Hieronder vallen ook de Nederlandse
Antillen en Aruba en voor hen is in afwijking van de beperkte toepassing dan
ook het associatieregime van toepassing. Aangezien de havenstaatcontrole, bedoeld in de richtlijn, echter geen
onderdeel uitmaakt van Deel IV of de daarop gebaseerde associatieregelingen,
is de richtlijn niet van toepassing op schepen in havens van de Nederlandse
Antillen en Aruba en behoeft zij voor deze landen niet te worden uitgevoerd. 5. De implementatie van de richtlijnUit oogpunt van overzichtelijkheid en toegankelijkheid en als gevolg van
de onder 4a aangeduide nieuwe elementen die als aanvullingen op het (voorheen
geldende) MOU in de richtlijn zijn opgenomen, is het noodzakelijk de richtlijn
voor Nederland te implementeren in een nieuwe wet. Die wet strekt ertoe de
controle in Nederlandse havens van buitenlandse schepen, zoals voorgeschreven
in de richtlijn, volledig te regelen. Aangezien de richtlijn raakt aan de
bepalingen inzake de havenstaatcontrole in de Schepenwet, de Wet voorkoming
verontreiniging door schepen en – ingevolge de aanvulling onder 4a,
sub a – ook de Meetbrievenwet 1981, zullen deze als gevolg van de implementatie
van de richtlijn in bedoelde wet eveneens dienen te worden aangepast.De noodzakelijke aanpassingen van de Wet voorkoming verontreiniging door
schepen en de Meetbrievenwet 1981, zijnde geen rijkswetten, zullen onderdeel
uitmaken van de nieuwe implementatiewet. Gelet op het feit dat
de benodigde wijziging van de Schepenwet bij rijkswet dient te geschieden,
kan de onderhavige wijziging geen onderdeel uitmaken van de nieuwe implementatiewet.Terzijde zij opgemerkt dat is afgezien van de mogelijkheid om de richtlijn
voor wat betreft de veiligheidsaspecten voor Nederland te implementeren in
de Schepenwet. Door deze wijze van implementatie zou het regime van de Schepenwet
voor Nederland ten opzichte van de Nederlandse Antillen en Aruba te veel uiteen
lopen en derhalve te veel afbreuk doen aan de uniformiteit van de Schepenwet
en haar toepassing. 6. De wijziging van de SchepenwetZoals in de inleiding reeds is vermeld, hebben de artikelen 67 en 69 van
de Schepenwet betrekking op de bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole
en strekt de territoriale toepassing van deze artikelen zich uit tot de controle
in havens in Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba. Gelet op het feit
dat de richtlijn slechts van toepassing is op controle in havens in de lid-staten
van de Europese Unie en zij derhalve niet behoeft te worden uitgevoerd in
rijksregelgeving, is het noodzakelijk in het licht van de uitvoering van de
richtlijn in een nieuwe wet, waarin de controle voor Nederland, bedoeld in
de artikelen 67 en 69 van de Schepenwet, eveneens wordt geregeld, de Schepenwet
op dit punt aan te passen. Het onderhavige voorstel tot wijziging van de Schepenwet
strekt ertoe de havenstaatcontrole, bedoeld in de artikelen 67 en 69, te beperken
tot de controle in havens in de Nederlandse Antillen en Aruba. 7. Toekomstige wijzigingen van de artikelen 67 en 69 van
de SchepenwetAls gevolg van de ontwikkelingen in de Caribische regio ter zake van regionale
samenwerking bij havenstaatcontrole zal naar verwachting op enig moment een
Memorandum van overeenstemming betreffende de havenstaatcontrole voor het
Caribische gebied in werking treden. Indien dit regionale samenwerkingsverband
van toepassing zal zijn in de Nederlandse Antillen en Aruba, en indien blijkt
dat het wenselijk of noodzakelijk wordt geacht te zijner tijd aan die overeenkomst
uitvoering te geven door middel van eigen landsregelgeving in de Nederlandse
Antillen of Aruba, kan na totstandkoming van de desbetreffende landsregelgeving
van respectievelijk de Nederlandse Antillen en Aruba de Schepenwet op dit
punt wederom worden aangepast; de bevoegdheid tot het uitoefenen van havenstaatcontrole
en de wijze waarop de controle, bedoeld in de overeenkomst, dient te geschieden,
zijn dan immers voor de Nederlandse Antillen of Aruba uitgevoerd in afzonderlijke
regelgeving en zij behoeven als gevolg daarvan niet langer gebaseerd te worden
op de Schepenwet. Bij inwerkingtreding van de respectieve landsregelgeving
kan de toepassing van de artikelen 67 en 69 van de Schepenwet derhalve dienovereenkomstig
worden beperkt. Indien de landsregelgeving voor beide landen in werking is
getreden, kunnen de artikelen 67 en 69 vervolgens vervallen, aangezien zij
op dat moment hun betekenis hebben verloren en het Statuut op grond van eerdervermelde
redenen niet noopt tot handhaving van deze artikelen. Artikelsgewijze toelichting Artikel IIIn dit artikel is voorzien in inwerkingtreding op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip. Gelet op het feit dat deze rijkswet tegelijkertijd met
de nieuwe wet die benodigd is voor de implementatie van de richtlijn, in werking
dient te treden, kan op deze wijze worden bewerkstelligd dat de datum
van inwerkingtreding van deze rijkswet dezelfde zal zijn als de datum van
inwerkingtreding van bedoelde nieuwe wet.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van Rijkswet en van de memorie
van toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State van het Koninkrijk
is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Ierland, Italië,
Noorwegen, Portugal, Spanje, België, Zweden, Groot-Brittannië, Nederland,
Polen (toegetreden op 27 november 1991), Canada (toegetreden op 3 mei 1994),
de Russische Federatie (toegetreden op 1 januari 1996), en Kroatië (toegetreden
op 1 januari 1997). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25255-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl