Besluit over de toekomst van bovenregionaal sociaalrecreatief gehandicaptenvervoer
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 25 847
 
 Evaluatie Wet voorzieningen gehandicapten
 
 
 Nr. 99
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
		SPORT
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 7 november 2011
 Inleiding
 Ik heb u in mijn brief van 7 juli 20111Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 25 847, nr. 98.
 toegezegd de afgeronde verkenning te doen toekomen,
				alsmede mijn standpunt ten aanzien van de toekomstige vormgeving en
				positionering van deze voorziening van het sociaalrecreatief, bovenregionaal
				vervoer voor mensen met een mobiliteitsbeperking (bekend onder de merknaam
				Valys en hierna afgekort tot BRV). Met deze brief doe ik deze toezegging
				gestand.
 De resultaten van deze verkenning vormen de basis waarop ik het
				besluit heb genomen over hoe BRV in de toekomst het beste kan bijdragen aan de
				maatschappelijke participatie van mensen met een mobiliteitsbeperking.
 De afgelopen maanden is in goed overleg met belanghebbenden2CG-raad, CSO, ANBO, Viziris, I&M, VNG, IPO, SKVV. gewerkt aan een toekomstverkenning op hoofdlijnen. In
				deel 1 is de beleidshistorie van Valys geschetst, zijn relevante ontwikkelingen
				en knelpunten in kaart gebracht en zijn aandachtspunten voor de toekomst
				beschreven. Dit deel heb ik met mijn brief van 7 juli 2011 naar de Kamer
				verzonden. De aandachtspunten uit deel 1 zijn betrokken bij het tweede deel van
				de verkenning, waarin drie scenario’s voor de organisatie en positionering
				van het BRV na 1 april 2013 op hoofdlijnen zijn beschreven. Deel 2 van de
				toekomstverkenning is bij deze brief gevoegd.3Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 Afweging
 Op 1 april 2013 eindigt de privaatrechtelijke overeenkomst die
				ik met Connexxion Taxi Services heb gesloten voor de uitvoering van het BRV. Ik
				kan deze overeenkomst niet meer verlengen. Ik vind het belangrijk dat de mensen
				die deze voorziening echt nodig hebben ook vanaf 1 april 2013 gebruik kunnen
				maken van een zo goed mogelijke voorziening. De tijd die het kost om deze
				nieuwe voorziening te realiseren weegt dan ook zwaar mee in mijn
				conclusie.
 Ik heb drie toekomstscenario’s verkend: decentralisatie naar
				gemeenten, decentralisatie naar provincies of een centrale vormgeving. Bij het
				afwegen van deze scenario’s ben ik tot de conclusie gekomen dat
				decentralisatie naar gemeenten de meeste mogelijkheden biedt om tegemoet te
				komen aan de aandachtspunten zoals die aan de orde zijn gekomen in mijn brief
				van 7 juli en door de Tweede Kamer zijn benoemd tijdens het Algemeen Overleg
				van 19 mei 2011.
 Zo hebben gemeenten veel mogelijkheden om een brede, over
				verschillende levensdomeinen uitstrekkende vervoersoplossing te organiseren én
				vormen ze daarbij een herkenbaar loket voor mensen. Ook hebben gemeenten de
				meeste mogelijkheden om aansluiting te zoeken met andere
				participatiebevorderende voorzieningen. Een decentralisatie naar provincies
				biedt minder mogelijkheden daarvoor, omdat zij geen ervaring hebben met een
				participatiebevorderende taak op dit gebied, verder van de burger af staan dan
				gemeenten en zodoende minder samenhang kunnen brengen in het aanbod van andere
				participatiebevorderende voorzieningen.
 
 Uit de toekomstverkenning blijkt wel dat een aantal voorwaarden
				 relevant is bij het realiseren van een decentralisatie naar gemeenten,
				 zoals:
 
 
 –
 
 Gebruik van toegankelijk OV.
						Gemeenten kunnen hun ervaring met de uitvoering van de Wmo beter
						benutten als zij het gebruik van toegankelijk OV kunnen stimuleren. Om het
						gebruik effectief te stimuleren is de volgende informatie zeer relevant:
 
 
 •
 Landelijk inzicht in toegankelijkheid OV.
 
 
 •
 Landelijke coördinatie om «ketenritten» mogelijk te
							 maken. Ketenritten zijn ritten waarbij de reiziger zoveel mogelijk gebruik
							 maakt van toegankelijk OV en zo weinig mogelijk van een specifieke voorziening.
							 Dit acht ik noodzakelijk om te voorkomen dat gemeenten een van deur tot
							 deur-voorziening zullen organiseren. De gemeenten zullen een rechtspersoon
							 moeten (doen) aanwijzen of creëren om dit mogelijk te maken.
 
 
 
 
 –
 
 Inzicht in de kenmerken van de huidige
						pashouders. Gemeenten zullen inzicht moeten krijgen in de kenmerken
						van de pashouders die nu gebruik maken van BRV. Zij zullen hen opnieuw moeten
						beoordelen.
 
 
 
 Ik vind het belangrijk dat er een goede voorziening is voor
				mensen op 1 april 2013. Dit vereist een zorgvuldig traject waarin nauwe
				samenwerking met belanghebbenden zoals de Vereniging Nederlandse Gemeenten
				nodig is. Op dit moment lijkt, gelet op de bovengenoemde voorwaarden, een
				zorgvuldige decentralisatie naar gemeenten meer voorbereidingstijd te vergen
				dan nu op basis van de einddatum van het huidige contract (1 april 2013)
				beschikbaar is. Daarbij komt dat gemeenten zich ook moeten richten op
				implementatie van de functie begeleiding en de jeugdzorg. Ik heb nu onvoldoende
				zekerheid dat er op 1 april 2013 een gemeentelijk georganiseerde voorziening
				is voor de mensen die dit echt nodig zullen hebben.
 Nieuwe aanbesteding
 Gelet op bovenstaande afweging kies ik voor het opnieuw meerjarig
				aanbesteden van deze voorziening. Dit scenario kent minder risico’s ten
				aanzien van de continuïteit van het vervoer na 1 april 2013, maar kent wel
				een aantal beperkingen die voortkomen uit het feit dat het huidige financiële
				kader de bovengrens is van wat deze voorziening mag kosten en het feit dat de
				Rijksoverheid minder mogelijkheden heeft dan gemeenten om het bieden van BRV in
				samenhang te bezien en te brengen met andere participatiebevorderende
				voorzieningen voor de doelgroep.
 Ik zal de voorziening nu en in de toekomst betaalbaar moeten
				houden. Ik heb daarom in de begroting van 2012 een ingrijpende maatregel
				aangekondigd. Ik ben genoodzaakt om de standaard persoonlijk kilometerbudgetten
				(pkb’s) in 2012 van 750 kilometer naar 450 kilometer te verlagen. Dit geldt
				voor alle pashouders met een standaard pkb. De hoogte van het hoog pkb blijft
				ongewijzigd (2250 kilometer per jaar). Deze maatregel is op de korte termijn
				het enige instrument dat ik tot mijn beschikking heb om deze voorziening in
				2012 betaalbaar te houden.
 Ook na het aflopen van de huidige overeenkomst zal de nieuwe
				voorziening gerealiseerd moeten worden binnen het huidige financiële kader.
				Uiteraard zal ik mij inspannen om met de nieuwe aanbesteding zoveel mogelijk
				recht te doen aan de aandachtspunten die via de toekomstverkenning en
				overleggen met uw Kamer aan de orde zijn gekomen. Daarnaast wil ik de
				toekomstverkenning een vervolg geven door in overleg met de VNG te verkennen
				hoe en op welke termijn een decentralisatie naar gemeenten gerealiseerd zou
				kunnen worden. In de loop van 2012 informeer ik u over de uitkomsten van deze
				nadere verkenning.
 De voorbereidingen op een nieuwe aanbesteding zullen op korte
				termijn worden gestart.
 
 
 
 
 De staatssecretaris van
			 Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 
 M. L. L. E.
 Veldhuijzen van Zanten-Hyllner