Patiënten- en cliëntenrechten; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31476, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-09-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31476 nr. 2

09-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Gelijke behandeling van slachtoffers2. Bestaande initiatieven ter verbetering van het
letselschadetraject3. Reactie op de aanbevelingen van de Stichting Ombudsmana. Communicatie en informatieb. Afhandeling van de schadeVersnellen van de afhandeling van letsel- en overlijdensschadeGeschillencommissieGespecialiseerde rechtersBewijslastverdelingVergroten van de schikkingsbereidheidc. Medisch deskundigeMedisch deskundigenregisterVerschijnen van de medisch deskundige ter zittingFinanciering van de medisch deskundiged. VerzekeraarsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31476Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 476Patiënten- en cliëntenrechtennr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 september 2008De vaste commissie voor Justitie vroeg mij een reactie te geven op het
rapport van de Stichting Ombudsman «Over leven in de medische letselschadepraktijk».
Het rapport van mei 2008 is gepresenteerd naar aanleiding van een onderzoek
naar de positie van de patiënt en de rol van de ketenpartners tijdens
de afhandeling van een medische letselschadezaak. In het rapport worden aanbevelingen
gedaan die betrekking hebben op de communicatie tussen de betrokken partijen,
de afhandeling van letsel- en overlijdensschade en de rol van medisch deskundigen
en verzekeraars.1. Gelijke behandeling van slachtoffersLetsel- en overlijdensschade kan het gevolg zijn van een medische fout
maar ook van een verkeersongeval of arbeidsongeval. In alle gevallen geldt
dat er een slachtoffer is dat vergoeding van zijn schade zoekt. Enkele van
de aanbevelingen uit het rapport vragen om een benadering van letsel- en overlijdensschade
als gevolg van een medische fout die afwijkt van de wijze waarop letsel- en
overlijdensschade met een andere oorzaak wordt afgehandeld.Mijns inziens dient het uitgangspunt te zijn dat voor de aansprakelijkheid
en vergoeding van letsel- en overlijdensschade dezelfde regels gelden, ongeacht
of de oorzaak van de schade gelegen is in een medische fout, een verkeersongeval
of een arbeidsongeval. Zonder een daartoe bestaande rechtvaardiging acht ik
het onwenselijk om onderscheid te maken tussen slachtoffers enkel op basis
van verschillende schadeveroorzakende incidenten. Dat neemt niet weg dat er
situaties kunnen zijn waarin het gerechtvaardigd is om wèl onderscheid
te maken. Zoals hieronder uiteen wordt gezet, is het bijvoorbeeld gerechtvaardigd
om bij de bewijslastverdeling in geval van letselschade als gevolg van een
medische kunstfout af te wijken van de hoofdregel voor de bewijslastverdeling. 2. Bestaande initiatieven ter verbetering van het
letselschadetrajectTien jaar geleden is het Nationaal Platform Personenschade (NPP) opgericht.
Het NPP is een samenwerkingsverband van slachtofferorganisaties, (rechtsbijstand)verzekeraars,
advocatuur en deskundigen. De deelnemers aan het NPP stellen zich ten doel
de afhandeling van letselschade te verbeteren. Gestreefd wordt naar een betere
en meer persoonlijke bejegening van het slachtoffer, alsmede een verbetering
van de technische aspecten van de schaderegeling. Daartoe is onder meer in
2002 de Gedragscode Verzekeraars geïntroduceerd. Vervolgens is in 2006
de «Gedragscode Behandeling Letselschade, Goede Praktijken bij het regelen
van schade» (hierna: Gedragscode Behandeling Letselschade) tot stand
gekomen. De Gedragscode Behandeling Letselschade moet bewerkstelligen dat
de buitengerechtelijke afwikkeling van letselschadeclaims kwalitatief beter,
sneller, slachtoffervriendelijker en goedkoper kan verlopen. Het NPP heeft
in 2007 een bemiddelingsloket geopend alsmede het Register Gedragscode Behandeling
Letselschade waarin degene die de gedragscode onderschrijven zich kunnen inschrijven.
Tot slot verdient vermelding dat het NPP dit jaar is gestart met een traject
om te komen tot een uitgebreide medische paragraaf bij de Gedragscode Behandeling
Letselschade.3. Reactie op de aanbevelingen van de Stichting Ombudsmana. Communicatie en informatieEen aantal van de in het rapport genoemde aanbevelingen ziet op de verbetering
van de communicatie tussen de verschillende partijen. Deze aanbevelingen die
oproepen tot betere communicatie onderschrijf ik.In de artikelen 448, 450, 454 en 457 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
(BW) is al een aantal patiëntenrechten vastgelegd die op informatie en
communicatie zien (recht op informatie, toestemming, dossiervorming en privacy).
Verdere verbetering van deze rechten is onderwerp van de brief van 23 mei
2008 die mijn ambtgenoot van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, aan uw Kamer
heeft aangeboden (Kamerstukken II 2007/08, 31 476,
nr. 1). In deze brief wordt het programma «Zeven rechten voor de
cliënt in de zorg: Investeren in de zorgrelatie» uiteengezet. Onder
deze rechten worden onder meer begrepen: het recht op keuze en op keuze-informatie,
het recht op informatie, toestemming, dossiervorming en privacy en het recht
op afstemming tussen zorgverleners. Voor slachtoffers van medische letselschade
is van belang dat in deze brief (op p. 6) staat dat het recht op informatie
ook expliciet het recht gaat omvatten op informatie over fouten die merkbare
gevolgen (kunnen) hebben voor de cliënt.b. Afhandeling van de schadeVersnellen van de afhandeling van letsel- en overlijdensschadeEén van de conclusies uit het rapport is dat de doorlooptijd van
een vordering tot vergoeding van schade als gevolg van een medische fout te
lang is. Ik deel de zorg over de lange duur van de afhandeling van letselen
overlijdensschade. In dat kader heb ik in juni van dit jaar een voorstel van
wet tot invoering van een procedure voor deelgeschillen ter bevordering van
de buitengerechtelijke afhandeling van letsel- en overlijdensschade (Wet deelgeschilprocedure
voor letselen overlijdensschade) bij uw Kamer ingediend (Kamerstukken II 2007/08, 31 518). Dit wetsvoorstel biedt een
eenvoudige en snelle toegang tot de rechter ter oplossing van deze deelgeschillen
in de buitengerechtelijke onderhandelingsfase en vormt daarmee een belangrijke
stap in het versnellen van de afhandeling van letsel- en overlijdensschade. GeschillencommissieDoor de Stichting Ombudsman wordt onder meer aanbevolen dat patiënten
met een claim tot € 25 000 terecht moeten kunnen bij de geschillencommissie
ziekenhuizen. Sinds 1 juni van dit jaar kunnen alle instellingen die
verpleging, verzorging en begeleiding bieden zich bij de geschillencommissie
zorginstellingen aansluiten. De reeds genoemde brief van 23 mei 2008
over de zeven rechten van de cliënt in de zorg vermeldt (op p. 9
en pp. 29–30) dat het de bedoeling is te regelen dat een onpartijdige
en externe commissie een financiële compensatie tot € 25 000
moet kunnen toekennen. Voor de cliënt wordt hiermee gerealiseerd dat
hij altijd op een laagdrempelige, eenvoudige, snelle en goedkope wijze zijn
recht kan halen. Naast de gang naar deze commissie blijft ook de weg naar
de civiele rechter en de tuchtrechter open.Gespecialiseerde rechtersDe Stichting Ombudsman geeft aan dat, gezien de complexe materie van letselschade
als gevolg van een medische fout, de voorkeur uitgaat naar beoordeling door
specifiek deskundige rechters. In het rapport wordt aanbevolen geschillen
omtrent letsel- en overlijdensschade als gevolg van een medische fout te laten
behandelen door een meervoudige kamer.De rechtbank Den Haag heeft een project opgezet inhoudende dat in alle
complexe letselschadezaken de comparitie na antwoord meervoudig is en door
gespecialiseerde rechters wordt geleid. Deze werkwijze vindt inmiddels navolging
bij andere rechtbanken.BewijslastverdelingDe Stichting Ombudsman beveelt aan ziekenhuizen te verplichten aan bepaalde
kwaliteits- en kwantiteitseisen te voldoen. Ik hecht eraan te vermelden dat
hulpverleners en ziekenhuizen reeds verplicht zijn te voldoen aan allerlei
kwaliteitseisen die zijn neergelegd in de Kwaliteitswet zorginstellingen (Stb. 2005, 525) en besluiten ter uitvoering van deze wet.De Stichting Ombudsman stelt tevens voor dat als de hulpverlener of het
ziekenhuis niet aan de gestelde eisen voldoet, vermoed zou moeten worden dat
letselschade die daarmee verband houdt, is ontstaan als gevolg van het niet
voldoen aan die eisen. Deze aanbeveling ziet op de bewijslastverdeling. De
hoofdregel voor de bewijslastverdeling staat in artikel 150 Rv en luidt dat
de partij die zich beroept op rechtsgevolgen van door haar gestelde feiten
of rechten, de bewijslast draagt van die feiten of rechten. Toepassing van
deze hoofdregel zou degene die stelt schade te lijden als gevolg van een medische
fout in problemen kunnen brengen omdat hij voor het verkrijgen van de gegevens
die nodig zijn ter onderbouwing van zijn stelling deels afhankelijk is van
medewerking door de arts.Artikel 150 Rv bepaalt echter ook dat van de genoemde hoofdregel kan worden
afgeweken indien uit enige bijzondere regel of uit de eisen van redelijkheid
en billijkheid een andere verdeling van de bewijslast voortvloeit. In de rechtspraak
wordt ingeval van een medische fout gebruik gemaakt van deze mogelijkheid
om op basis van de redelijkheid en de billijkheid van de hoofdregel voor de
bewijslastverdeling af te wijken.In de eerste plaats wordt in geval van een kunstfout van een arts een
verzwaarde stelplicht aangenomen (HR 20 november 1987, NJ 1988, 500 en HR 18 februari 1994, NJ
1994, 368). De verzwaarde stelplicht houdt in dat van de arts kan worden verlangd
dat hij voldoende feitelijke gegevens verstrekt ter motivering van zijn betwisting
van de stellingen van de patiënt ten einde deze aanknopingspunten voor
eventuele bewijslevering te verschaffen.In de tweede plaats is in de rechtspraak in aansprakelijkheidszaken de
zogenaamde omkeringsregel ontwikkeld. Deze omkeringsregel houdt in dat indien
door een als onrechtmatige daad of wanprestatie aan te merken gedraging een
risico op schade in het leven is geroepen en dit risico zich vervolgens
verwezenlijkt, daarmee het causaal verband tussen de gedraging en de schade
in beginsel is gegeven. In geval van een medische fout is het dan aan de arts
om te stellen en te bewijzen dat de schade ook zonder die gedraging zou zijn
ontstaan. Voor toepassing van de omkeringsregel is wel vereist dat een voldoende
specifieke norm is geschonden (HR 19 maart 2004, NJ 2004, 307). Nu de wet de rechter al de mogelijkheid biedt om op
grond van de redelijkheid en billijkheid af te wijken van de hoofdregel voor
de bewijslastverdeling zie ik geen aanleiding de wet aan te passen.Vergroten van de schikkingsbereidheidIn het rapport van de Stichting Ombudsman wordt voorgesteld om voor de
gerechtelijke procedure een gesprek te arrangeren tussen de patiënt,
de belangenbehartiger, de arts dan wel het ziekenhuis en de verzekeraar om
een plan van aanpak te bepalen en de mogelijkheid van een schikking te onderzoeken.De Rechtspraak heeft naast haar rechtsprekende taak ook nadrukkelijk aandacht
voor de oplossing van onderliggende problemen van partijen en samenleving.
Binnen de rechtspraak starten experimenten met een regierechter. Een regierechter
speelt gedurende het gehele proces een actieve rol in het bepalen van de te
volgen procedure. Daarnaast wijs ik hier graag op de mogelijkheid die partijen
hebben om gebruik te maken van mediation. Voorts verdient vermelding dat het
reeds genoemde Wetsvoorstel deelgeschilprocedure voor letsel- en overlijdensschade
eveneens kan bijdragen aan de totstandkoming van een vaststellingsovereenkomst.c. Medisch deskundigeMedisch deskundigenregisterIn de eerste plaats wordt aanbevolen een medisch deskundigenregister in
te stellen. Ik onderschrijf dat een deskundigenregister kan bijdragen aan
het vergroten van de betrouwbaarheid en bekwaamheid van gerechtelijk deskundigen.
Met dat doel heb ik het wetsvoorstel deskundige in strafzaken ingediend (KamerstukkenI en II, 31 116) dat nu in de Eerste
Kamer ligt.Het wetsvoorstel voorziet in eisen die aan gerechtelijk deskundigen kunnen
worden gesteld. Ook voorziet de wet in het totstandbrengen van een onafhankelijk,
openbaar deskundigenregister. In eerste instantie wordt er alleen een register
opgezet voor deskundigen in strafzaken. Afhankelijk van de ervaringen die
hiermee zullen worden opgedaan, wordt het deskundigenregister later mogelijk
verder uitgebreid.Verschijnen van de medisch deskundige ter zittingIn het rapport van de Stichting Ombudsman wordt voorts aanbevolen de medisch
deskundige te verplichten op de zitting te verschijnen.Het horen van een deskundige, waaronder een medisch deskundige, is al
geregeld in artikel 194 Rv. Op grond van artikel 194 Rv kan de rechter op
verzoek van een partij of ambtshalve een bericht of een verhoor van een deskundige
bevelen. Na overleg met partijen benoemt de rechter een of meer deskundigen
met de opdracht een schriftelijk bericht in te leveren of aan hem mondeling
verslag uit te brengen. Het verschijnen van de deskundige is niet altijd noodzakelijk.
In sommige gevallen volstaat een schriftelijk bericht. Aan de rechter kan
worden overgelaten om te beslissen of de deskundige in een gegeven geval dient
te verschijnen.Financiering van de medisch deskundigeIn het rapport wordt gesteld dat medisch adviseurs en deskundigen onder
de gefinancierde rechtsbijstand moeten worden gebracht.Uit het rapport blijkt onvoldoende dat de kosten van de medisch adviseur
en deskundige een te grote belemmering vormen voor de patiënt om een procedure te starten of door te zetten. Een regeling die in bepaalde
gevallen voorziet in de vergoeding van de kosten van een deskundige bestaat
al in artikel 195 jo. 199, derde lid, Rv. Die regeling houdt in dat wanneer
de eisende partij onvermogend of minder vermogend is, de kosten van de deskundigen
tijdens het geding voorlopig ten laste van het Rijk worden gebracht. Indien
de procedure vervolgens door de eiser (hier: de patiënt) wordt gewonnen,
hoeven de kosten niet te worden terugbetaald. Als de kosten onder de gefinancierde
rechtsbijstand zouden worden gebracht, zouden de kosten ook worden vergoed
indien de eiser door de rechter in het ongelijk wordt gesteld. Die situatie
acht ik, mede gezien de kosten die dat voor het Rijk met zich mee zou brengen,
onwenselijk.d. VerzekeraarsIn het rapport van de Stichting Ombudsman wordt gesteld dat het aanbeveling
verdient dat de medische letselschadeverzekeraars zich committeren aan de
Gedragscode Behandeling Letselschade.Medische letselschadeverzekeraars hebben zich niet gecommitteerd aan de
bestaande Gedragscode. Door de medische letselschadeverzekeraars en het NPP
wordt nu onderzocht op welke wijze medische letselschadeverzekeraars zich
wel aan een gedragscode kunnen committeren.De Stichting Ombudsman beveelt voorts aan dat de zorgverzekeraar de patiënt
ondersteunt in het achterhalen van de oorzaak van een medische fout.Ik zou, voor zover dat op de weg van de zorgverzekeraar ligt, initiatieven
van de zorgverzekeraar om de patiënt te ondersteunen bij het achterhalen
van de oorzaak van een medische fout, positief waarderen. Ik zie echter geen
aanleiding om op dit terrein de wet te wijzigen.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31476-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl