Eerste evaluatiewet Awb; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-26523, nr. 72

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

26-10-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26523 nr. 72

22-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26523Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 523Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en enkele aanverwante wetten
naar aanleiding van de evaluatie van de Algemene wet bestuursrecht (Eerste
evaluatiewet Awb)nr. 72NADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 22 oktober 2001Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van het nader voorlopig verslag.
Wij betreuren het dat wij in de memorie van antwoord de zorgen van de VVD-fractie
niet geheel hebben kunnen wegnemen. Wij vertrouwen er op, dat wij met onderstaande
beantwoording van de gestelde vragen hiertoe alsnog in staat zullen zijn.De leden van de VVD-fractie wijzen er in de eerste plaats op dat juridisering
in brede kringen van het bestuur, en ook wel daarbuiten, als een groot probleem
wordt ervaren. Voor zover de memorie van antwoord bij deze leden de indruk
zou hebben gewekt dat de regering dit zou willen ontkennen of bagatelliseren,
willen wij dat op deze plaats graag rechtzetten. Zoals in de kabinetsnota
Juridisering in het openbaar bestuur (Kamerstukken II 1998/99, 26 360
nr. 1) is uiteengezet, zijn ook wij van oordeel dat er sprake is van juridisering
van het openbaar bestuur. In genoemde nota is er op gewezen dat dit voor een
deel een onvermijdelijke of zelfs bewust gewilde ontwikkeling is, maar ook
dat dit voor een ander deel wel degelijk een serieus probleem vormt. De nota
bevat dan ook een reeks beleidsvoornemens die er op zijn gericht om juridisering
tegen te gaan. Daaronder zijn ook voorstellen tot wijziging van het bestuursrecht,
waarvan enkele inmiddels bij de Staten-Generaal aanhangig zijn. Wij wijzen,
behalve op enkele onderdelen van het onderhavige wetsvoorstel (zoals de in artikel
I, onderdeel A voorgestelde versoepeling van de hoorplicht), bijvoorbeeld
op het thans bij de Eerste Kamer aanhangige wetsvoorstel uniforme openbare
voorbereidingsprocedure (Kamerstukken I 2000/01, 27 023, nr 177) en het
thans bij de Tweede Kamer aanhangige wetsvoorstel rechtstreeks beroep (Kamerstukken
II 2000/01, 27 563, nrs. 1–3). Aan het door deze leden, aan de
hand van enkele voorbeelden, genoemde aspect van de lange duur van sommige
procedures heeft het kabinet voorts aandacht gegeven in de notitie Termijnen
voor bestuur en rechter (Kamerstukken II 2000/01, 27 461, nr. 1), op
basis waarvan thans diverse aanpassingen van de Algemene wet bestuursrecht
in voorbereiding zijn bij de Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht.
Met bovengenoemde beleidsvoornemens en voornemens tot wetswijziging, alle
gericht op het wegnemen van in de rechtspraktijk gebleken knelpunten, heeft
het kabinet, zo menen wij te mogen stellen, laten blijken het
vraagstuk van de juridisering van het openbaar bestuur serieuze aandacht te
geven.In de memorie van antwoord hebben wij er op gewezen dat de meeste beroepen
tegen overheidsbesluiten niet tot vernietiging leiden. Naar aanleiding daarvan
stellen de leden van de VVD-fractie dat dit feit er op lijkt te wijzen dat
het bestuur het slechts tot een procedure durft te laten komen als het beroep
overduidelijk ongegrond of onzinnig is. Daarbij veronderstellen zij dat het
bestuur wellicht in veel gevallen maar aan de wensen van de burger tegemoet
zou komen om een procedure te voorkomen.Wij kunnen deze veronderstelling moeilijk onderschrijven. In veel gevallen
heeft het bestuur helemaal niet de mogelijkheid om aan de wensen van alle
betrokken burgers tegemoetkomen, reeds omdat de wensen van verschillende betrokken
burgers vaak onderling tegenstrijdig zijn. Verder wijzen wij op het feitelijk
gegeven dat tegen de overgrote meerderheid van de overheidsbesluiten –
óók van de voor de burger negatieve besluiten – in het
geheel geen beroep wordt ingesteld. Hoe kansrijk of kansloos het beroep dan
zou zijn geweest , indien het wel zou zijn ingesteld, valt dus, dat zullen
dezwe leden kunnen onderschrijven, achteraf niet na te gaan. In het licht
van het bovenstaande kan men dus niet in algemene zin stellen, dat het bestuur
geen voor de burger negatieve besluiten zou durven te nemen.Wel hebben de leden van de VVD-fractie volstrekt gelijk dat, zoals helaas
ook is gebleken uit de rapporten van de Commissie Onderzoek Vuurwerkramp (Commissie-Oosting;
Kamerstukken II 2000/01, 27 157, nr. 18) en de Commissie Onderzoek Cafébrand
(Commissie-Alders; Kamerstukken II 2000/01, 27 575, nr. 4) het bestuur
op het terrein van toezicht en handhaving soms tekortschiet. Onder verwijzing
naar het kabinetsstandpunt Handhaven op niveau (Kamerstukken II, 1999/2000,
26 800 VI, nr.67) heeft het kabinet in de reactie op het rapport van
de Commissie-Oosting uiteengezet hoe een offensief en slagvaardig handhavings-beleid
een einde moet maken aan lacunes op het gebied van toezicht en handhaving.
Dit houdt in dat het kabinet ten behoeve van de door de Commissie Oosting
bepleite cultuuromslag stelt dat handhaving gekenmerkt moet zijn door een
rationele benadering gericht op een verantwoord niveau van naleving. Het kabinet
ziet dan ook op het gebied van veiligheid alle reden om tekomen tot een omslag
in wat de Commissie Oosting aanduidt als een bestuurscultuur van afzien van
handhaven.Het kan zijn dat daarbij ook een bij bestuurders en ambtenaren levende
vrees voor vernietiging van handhavingsbesluiten en de daaruit voortvloeiende
overheidsaansprakelijkheid een rol speelt. De vraag of deze vrees gerechtvaardigd
is, laat zich moeilijk in negatieve of positieve zin stellig beantwoorden.
In opdracht van de Commissie-Alders is door de Universiteit Utrecht een beperkt
onderzoek gedaan naar de rechterlijke toetsing van besluiten op het gebied
van de brandveiligheid (handhavingsbesluiten, maar ook vergunningen) (A.P.W.
Duikersloot, F.C.M.A. Michiels m.m.v. R.J.G.M. Widdershoven, Rechterlijke
toetsing van brandveiligheidsbesluiten, opgenomen in voornoemd rapport van
de Commissie onderzoek cafébrand, deelonderzoeken A). Uit dit onderzoek
blijkt, dat niet kan worden gezegd dat de toetsing door de bestuursrechter
een adequate handhaving belemmert. Slechts een minderheid van de onderzochte
besluiten werd vernietigd. De vernietigingen betroffen veelal geen formele
of procedurele fouten, maar gevallen waarin harde eisen van behoorlijk bestuur
waren geschonden. In twee van de dertig onderzochte uitspraken liet de rechter
besluiten waaraan juridisch wel iets schortte, niettemin in stand met een
expliciet beroep op het grote belang van de brandveiligheid.Wij erkennen – de onderzoekers benadrukken dit ook – dat dit
onderzoek door de korte tijdspanne waarin het moest worden verricht
noodzakelijkerwijs een beperkt karakter had. De eerste ondergetekende is daarom
voornemens om, in het kader van een breder onderzoek naar de gevolgen van
ontwikkelingen in het aansprakelijkheidsrecht, ook onderzoek te laten doen
naar de invloed van het overheidsaansprakelijkheidsrecht op de slagvaardigheid
van het bestuur, in het bijzonder ook bij handhaving. Vanzelfsprekend zullen
de Staten-Generaal te zijner tijd over de resultaten van dit onderzoek worden
geïnformeerd.Wij betreuren het dat de leden van de VVD-fractie niet overtuigd waren
door ons antwoord op hun vraag over de vertegenwoordiging ten processe van
de belangen van degenen die bij een omstreden besluit zijn gebaat. Wellicht
is onze beschouwing hierover in de memorie van antwoord te beknopt uitgevallen.
graag nemen wij de gelegenheid te baat om hieronder uitgebreider op dit punt
in te gaan. Er kunnen twee situaties worden onderscheiden. De eerste is die,
waarin derden in beroep gaan tegen een besluit waarbij een concreet aanwijsbare
(rechts)persoon is gebaat, zoals een vergunning. In dat geval kan de vergunninghouder
als partij aan het geding bij de rechter deelnemen (art. 8:26 Awb), zodat
hij exact dezelfde mogelijkheden heeft om zijn belangen naar voren te brengen
als degene die bezwaren tegen het besluit heeft.De andere situatie is die, waarbij een burger in beroep gaat tegen een
besluit waarbij een meer open, diffuse groep anderen is gebaat. Deze leden
noemden het voorbeeld van een besluit tot aanleg van een weg, waarvan men
zou kunnen zeggen dat bedrijven in de regio wier bereikbaarheid in het geding
is, alsook alle potentiële verkeersdeelnemers daarbij zijn gebaat. In
dat geval is het inderdaad niet zo dat al die verkeersdeelnemers partij kunnen
zijn in het geding bij de bestuursrechter. Deze leden zullen het met ons eens
zijn dat dit reeds op praktische gronden ondoenlijk zou zijn. Maar dat betekent
niet dat hun belangen niet voor het voetlicht komen. Sterker nog, een besluit
tot aanleg van de weg impliceert per definitie dat het bestuur reeds tot het
oordeel is gekomen dat de belangen van degenen die bij de weg zijn gebaat,
een algemeen belang vormen dat in casu moet prevaleren boven andere algemene
en bijzondere belangen. Bij de rechter staan dit oordeel en deze afweging
als zodanig niet meer ter discussie. Bij de rechter is de vraag slechts, of
de uitwerking van dit oordeel in een concreet besluit binnen de grenzen van
het recht is gebleven.Wij tekenen hierbij overigens nog aan dat in de praktijk veelal dezelfde
personen die als verkeersdeelnemer baat hebben bij een weg, evenzeer belang
hebben bij bescherming van het leefmilieu. In de praktijk gaat het zelden
of nooit om een eenvoudige keuze tussen verkeers- of milieubelangen, maar
om een complexe afweging van vele en veelsoortige belangen.De leden van de VVD-fractie komen terug op het door hen reeds in het voorlopig
verslag geschetste dilemma van een ambtenaar of bestuurder die zich voor een
conflict van plichten ziet gesteld. Zij stellen daarbij: Indien een wethouder
van een gemeente geen consistent beleid voert, bijvoorbeeld omdat hij rekening
houdt met de politieke en sociale gevoeligheden, dan komen hij en in de praktijk
vooral zijn ambtenaren in de problemen met het bestuursrecht. In reactie daarop
menen wij dat het voor elke betrokkene bij het openbaar bestuur een taak én
een kunst is om met inachtneming van sociale en politieke gevoeligheden een
consistent beleid te ontwikkelen en vorm te geven. Indien het beleid, om welke
reden ook, niet consistent is, wordt het bestuur daarop terecht aangesproken.
Gelijke gevallen dienen gelijk te worden behandeld. Het beginsel, dat een
ieder gelijk is voor de wet, behoort tot de fundamenten van onze rechtsstaat.Deze leden noemen in dit verband ook de mogelijkheid dat een ambtenaar zich onder druk gezet voelt door een burger die met juridische stappen
dreigt. Naar ons oordeel behoort het tot de kern van de integriteit die van
iedere overheidsdienaar mag en moet worden gevergd, dat zij zich ook onder
dergelijke omstandigheden bij hun beslissingen laten leiden door het recht
en het algemeen belang. Wij zouden daarbij overigens nog eens willen onderstrepen,
dat in een rechtsstaat iedere burger het volste recht heeft om met juridische
middelen voor zijn belangen op te komen en zich daarbij van deskundige bijstand
te voorzien.Deze leden stellen voorts de vraag, hoe een besluit dat een zware democratische
legitimatie heeft en waarbij alle daaruit voortvloeiende schaden zijn vergoed,
nog onrechtmatig zou kunnen zijn. Ons antwoord is dat ook een besluit met
een zware democratische legitimatie niet in strijd met de – evenzeer
langs democratische weg tot stand gekomen – wet mag zijn, ook niet als
de schade wordt vergoed, want wetten zijn er ook om de rechten van individuele
burgers en minderheden te beschermen.Het verheugt ons, dat deze leden onze stelling onderschrijven dat een
bestuursorgaan dat een helder en consequent handhavingsbeleid voert, van de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur en de bestuursrechter weinig te
vrezen heeft. Anders dan deze leden menen wij, dat de vereiste bestuurlijke
kwaliteit wel degelijk ook op decentraal niveau kan worden geleverd. De stelling
van deze leden dat de democratie per definitie niet consequent zou zijn, kunnen
wij niet onderschrijven. Daarmee willen wij overigens geenszins ontkennen,
dat het voeren van een helder en consequent handhavingsbeleid bepaald niet
eenvoudig is, en van het bestuur – ook op centraal niveau! – veelal
een forse krachtsinspanning vergt. Maar het kán wel, en het moet ook.
Het moet niet alleen en zelfs niet in de eerste plaats om juridische redenen.
Het moet ook omdat, zoals reeds de Commissie bestuursrechtelijke en privaatrechtelijke
handhaving (Commissie-Michiels; zie het rapport Handhaven op niveau, Deventer
1998, blz. 83) heeft onderstreept, een helder handhavingsbeleid een belangrijke
voorwaarde is voor een adequate handhaving van voor onze samenleving belangrijke
regels (zie ook het kabinetsstandpunt over het rapport van de Commissie Onderzoek
Vuurwerkramp, Kamerstukken II 2000/2001, 27 157, nr. 20, blz. 20). Indien
bij voorbaat zou worden aangenomen dat een helder en consequent handhavingsbeleid
niet mogelijk zou zijn, zou de overheid zichzelf een brevet van onvermogen
geven. Dat zouden wij in onze democratische rechtsstaat niet aanvaardbaar
achten.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries XNoot1De eerder verschenen stukken inzake dit wetsvoorstel zijn gedrukt onder
EK nrs. 151 t/m 151c, vergaderjaar 2000–2001. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-26523-72.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl