Wet kaderregeling vut overheidspersoneel; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24217, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24217 nr. 5

10-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen/strekking van het wetsvoorstel2. Contractspartijen en reikwijdte van de contracten3. Grondwettelijke aspecten van privaatrechtelijke regeling
van vut voor overheidspersoneel4. Bevoegde rechter5. Overgangsaspecten6. Nagestreefd tijdstip van overgang7. De positie van het ABP en het Vut-fonds8. ArtikelenArtikel 1Artikel 5Artikel 8Artikel 9Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24217Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 217Vaststelling van een kader voor regeling van rechten en verplichtingen
van overheidspersoneel, onderwijspersoneel en daarmee gelijk te stellen personeel
ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden (Wet kaderregeling vut overheidspersoneel)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 10 oktober 1995 1. Algemeen/strekking van het wetsvoorstelHet strekt tot voldoening dat alle fracties die aan het woord zijn in
het verslag, zich meer of minder uitdrukkelijk kunnen verenigen met de strekking
van het wetsvoorstel. De bedoeling is om een wettelijke grondslag te leggen
voor regeling naar privaatrechtelijk model van rechten en verplichtingen ter
zake van vrijwillig vervroegd uittreden (vut) van in de eerste plaats het
overheids- en het onderwijsperoneel. Dit past in het normaliseren van de wijze
van het totstandkomen van de arbeidsvoorwaarden van dat personeel. Ook de
beoogde privatisering van het ABP, de uitvoerder van de huidige Wet uitkering
wegens vrijwillig vervroegd uittreden, moet in dit verband worden genoemd.
Verder wordt hiermee de formeel-wettelijke kant ter zake van vut bij de overheid
en het onderwijs in overeenstemming gebracht met de feitelijk ontstane situatie.Op de vraagpunten en opmerkingen waartoe het voorstel overigens aanleiding
gaf, wordt onderstaand ingegaan.De leden van de fracties van de PvdA, het CDA en D66 stelden aan de orde
hoe het wetsvoorstel zich verhoudt tot de in het regeerakkoord opgenomen financiële
taakstelling op het terrein van de arbeidsvoorwaarden van het overheidspersoneel.
Het bevreemdde de leden van de fractie van D66 dat op geen enkele wijze melding
wordt gemaakt van uit die taakstelling voortvloeiende voornemens ten aanzien
van de vut- regeling. De leden van de CDA-fractie vroegen om een toelichting
op het daarover gestelde onder punt 8 van het naar aanleiding van het advies
van de Raad van State aan de Koningin uitgebrachte nader rapport.Het wetsvoorstel beoogt een overgang van puur publiekrechtelijke regeling
naar regeling volgens privaatrechtelijk model. Uitdrukkelijk wordt het treffen
van een vut-regeling of vut-regelingen gedelegeerd aan de sociale partners,
gerepresenteerd door de sectorwerkgevers en de centrales. Daarmee is dus (bewust)
niets gezegd over het al dan niet treffen door de partners van een regeling
of over de inhoud van zo'n regeling. Uitsluitend in het licht van overgangsaspecten
is in de memorie van toelichting opgemerkt: «in aanmerking genomen dat
de overgang van wettelijke regeling naar een regeling naar privaatrechtelijk
model een stelselwijziging is, waarmee op zich niet is beoogd materieel een
wijziging aan te brengen in de bestaande vut-arrangementen, ligt
het in de rede dat bij die overgang de gezamenlijke sectorwerkgevers en de
centrales van overheidspersoneel het centrale arrangement voortzetten door
dit in een vut-overeenkomst vast te leggen. «Daaraan wordt toegevoegd:
uiteraard neemt dit niet weg, dat er vanuit andere gezichtspunten voor de
sociale partners bij de overheid en het onderwijs redenen kunnen zijn om over
wijziging van de bestaande arrangementen in onderhandeling te treden.»
Het is duidelijk dat het regeerakkoord die gezichtspunten voor in ieder geval
een deel van de partners oplevert.Evenwel hebben noch het wetsvoorstel noch de toelichting erop de intentie
een richting aan te geven voor de inhoud die de sociale partners in de toekomst
aan het verschijnsel «vut» zullen geven. Anderzijds zijn er diverse
overgangsaspecten die de wetgever zich als zorg dient aan te trekken. Voor
die aspecten vormt de bestaande situatie het vertrekpunt. Wellicht dat door
de opmerkingen die daarover zijn gemaakt bij de leden van de fractie van D66
het onjuiste beeld is gevormd van een vasthouden aan de huidige regeling,
met voorbijgaan aan de door hen aangeduide ontwikkelingen. Ik wijs deze leden
erop dat juist de met het wetsvoorstel beoogde regeling naar privaatrechtelijk
model, ook in samenhang met een overeenkomstige opzet voor de pensioenregeling,
het meer dan nu mogelijk maakt om snel te reageren op ontwikkelingen.Hoe staat het met het overleg tussen Minister en centrales over de vut,
zo vragen de leden van de fractie van D66 voorts.Door een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de overheidswerkgevers
en de centrales van overheidspersoneel is een onderzoek gedaan naar de mogelijkheden
om de vut-regeling voor het overheidspersoneel te vervangen door een systeem
van flexibele pensionering. De werkgroep is er niet in geslaagd om gezamenlijk
tot een rapportage te komen. Dit doordat verschil van mening ontstond over
de vraag of de reguliere pensioenaanspraken in de te verkennen varianten van
flexibele pensionering konden worden betrokken. Mede op basis van de rapportage
van de verrichtingen van de werkgroep, die uiteindelijk door de werkgeversdelegaties
is voltooid, is ten behoeve van het overleg in de Centrale Commissie voor
Georganiseerd Overleg in Ambtenarenzaken een voorstel gedaan om de vut-regeling
op korte termijn te beperken en vanuit die situatie toe te groeien naar de
invoering van een nader uit te werken systeem van flexibele pensionering.
Dit voorstel is door de centrales afgewezen, dit mede in verband met het bijbehorende
voorstel voor een besparing op het nabestaandenpensioen. In vervolg daarop
is, na verdere studie, op 21 september jl. aan de centrales van overheidspersoneel
een nieuw voorstel voorgelegd. De tekst van dit voorstel is ter informatie
bij deze nota gevoegd.1Met betrekking tot de financiële taakstelling op het terrein van
de arbeidsvoorwaarden van het overheidspersoneel vragen de leden van de fractie
van D66 naar de relatie tussen het – thans afgesloten – Cao-akkoord
voor de rijkssector en voorstellen betreffende de vut-regeling. De bedoelde
taakstelling is een taakstelling ten aanzien van de totale arbeidsvoorwaardenruimte,
waarvan wordt beoogd een gedeelte op de vut-regeling en een gedeelte op de
sectorale arbeidsvoorwaardenruimte te realiseren. De totale taakstelling is
reeds ingeboekt en versmalt de marges voor het overleg over de sectorale arbeidsvoorwaarden.
Binnen deze smallere marges spelen zich thans de onderhandelingen af omtrent
de sector-cao's. Het akkoord voor het rijkspersoneel is ook binnen deze marges
gesloten. Wanneer er een besparing op de vut wordt gerealiseerd, dan ontstaat
er een ruimere marge voor het sectoroverleg.De leden van de CDA-fractie willen een toelichting op de gevolgen van
het wetsvoorstel voor de ambtenaren, zowel de werkenden als al uitgetredenen. De met het wetsvoorstel beoogde stelselwijziging betekent als zodanig
geen voor- of nadelen voor de bedoelde belanghebbenden als het gaat om het
niveau van aanspraken en het bijdragen aan de financiering daarvan. Gevolgen
zijn er voor de juridische vorm van de vastlegging van hun rechten en verplichtingen
ter zake van vut.Het valt te betreuren dat de leden van de VVD-fractie de tekst van de
memorie van toelichting niet altijd even duidelijk vinden. Er wordt steeds
met de nodige inzet en nauwkeurigheid naar gestreefd om wetsvoorstellen te
voorzien van een toelichting die voor honderd procent duidelijk is. Het lijkt
kennelijk toch niet steeds mogelijk om deze doelstelling volledig te bereiken.
Terecht merken de genoemde leden op dat er een onjuistheid is in de door hen
aangegeven verwijzing. In plaats van «artikel 5» had er moeten
staan: artikel 4. De leden van de fractie van de RPF wijzen erop dat op dit moment op grond
van een arbitrale uitspraak de vier grote gemeenten de bevoegdheid hebben
om eigen, van de sectorale regeling afwijkende, vut-regelingen vast te stellen.
De leden van deze fractie vragen hoe die bevoegdheid past in het nieuwe stelsel,
of daarvoor voortaan een basis in een vut-overeenkomst is vereist en zo ja,
of een dergelijke basis zal worden opgenomen in de door de Minister voor te
bereiden vut-overeenkomst.De desbetreffende arbitrale uitspraak is de uitspraak van de daartoe door
partijen ingestelde arbitragecommissie van 24 augustus 1994 en betreft de
bevoegdheidsverdeling voor het maken van arbeidsvoorwaardelijke afspraken
in de sector gemeenten tussen het Landelijk Overleg Gemeentelijke Arbeidsvoorwaarden
(LOGA) en het Georganiseerd Overleg (GO) in de vier grote gemeenten. In die
uitspraak is bepaald dat, op grond van het ten aanzien van dat overleg geldende
protocol, de arbeidsvoorwaardelijke afspraken die met betrekking tot de pré-vut-regeling
voor het gemeentepersoneel in het LOGA worden gemaakt bindend zijn voor de
vier grote gemeenten, indien en voorzover zij niet ieder voor zich op lokaal
niveau in hun GO tot overeenstemming zijn gekomen over een eigen regeling.De onderhavige bevoegdheid past niet zonder meer in het nieuwe stelsel.
Immers, het wetsvoorstel wijst voor de sector gemeenten de VNG aan als tot
het sluiten van een vut-overeenkomst bevoegde sectorwerkgever. Wel opent het
tweede lid van artikel 2 de mogelijkheid van een verdere decentralisatie van
de bevoegdheid van afspraken op het terrein van vut, binnen een sector. De
sectorale overlegpartijen kunnen daartoe besluiten. Het is nu niet mogelijk
om de laatste vraag van de leden van de RPF-fractie te beantwoorden. Het is
nu niet bekend wat de inhoud zal zijn van een beoogde, door de sectorwerkgevers
gezamenlijk en centrales af te sluiten overeenkomst en dus ook niet of partijen
daarin ruimte zien voor een bevoegdheid als de vier grote gemeenten nu hebben
ten aanzien van een zogenoemde pré-vut-regeling.De leden van de SGP-fractie willen weten in hoeverre de voorgestelde regeling
van vut naar privaatrechtelijk model kan leiden tot veranderingen in het niveau
van de uitvoeringskosten. De voorgestelde systeemwijziging behoeft als zodanig
niet te leiden tot een verandering van dat niveau. Verwacht mag wel worden
dat de sociale partners dit aspect terdege zullen bewaken.Deze leden vragen voorts om een overzicht van recente ontwikkelingen met
betrekking tot de vut-regelingen in de marktsector en in de sfeer van de overheid.
Daarbij stellen zij de vraag naar de betaalbaarheid van deze regelingen in
de toekomst. Volgens de meest recente rapportage van de Inspectiedienst van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Cao-afspraken 1995, tweede interimrapportage)
zijn er in de marktsector nog geen grootscheepse wijzigingen te constateren
in het beeld van vut-regelingen in de Cao's. Dit blijkt uit steekproef-onderzoek
van 133 cao's, waarvan er 125 een vut-regeling kennen.Uit onderzoek van 98 akkoorden die voor geheel 1995 gelden blijkt dat
de gemiddelde structurele uittredingsleeftijd inclusief de eenmalige verlagingen
ligt op 60 jaar. Dit is een beeld dat niet afwijkt van de jaren 1993 en 1994.
Evenals in 1994 is ook in 1995 in een groot aantal Cao's overeengekomen een
studie te verrichten naar alternatieven voor de vut. Het gaat hier om mogelijkheden
van flexibilisering van de huidige regelingen, de omzetting van de vut-regeling
in een systeem van flexibele pensionering of het integreren van de vut- en
pensioenregeling. In het algemeen is de betaalbaarheid nu en in de toekomst
daarbij een belangrijk element. In een gering, maar groeiend aantal Cao's
is afgesproken een systeem van flexibele of pré pensionering in te
voeren in plaats van de vut-regeling. De uittredingsleeftijd ligt in een dergelijk
systeem beduidend hoger dan bij de daarvoor geldende vut-regeling het geval
was.De leden van de groep-Nijpels zijn bezorgd dat de uiteindelijke uitwerking
van de voorgestelde wet zal leiden tot een minimalisering van de huidige vut-regelingen.
Deze leden tonen zich tevens verbaasd over de gelijktijdige aankondiging van
maatregelen ter verruiming van het fiscale regime ten behoeve van de invoering
van flexibele pensioneringsregelingen. Zij wijzen erop dat een en ander kan
leiden tot het overbodig maken van de vut-regelingen en dat een omschakeling
van een vut- naar een pensioenregeling een periode inluidt waarin twee systemen
naast elkaar bestaan. Een dergelijke situatie zou een dubbele premiebetaling
met zich meebrengen. Genoemde leden vragen naar een reactie op de door hen
geschetste problematiek.Anders dan de leden van de groep-Nijpels, zie ik in de door hen geschetste
ontwikkelingen eerder nieuwe kansen en mogelijkheden dan het ontstaan van
problemen. De voorgestelde wet kaderregeling vut overheidspersoneel brengt
voor de sociale partners bij de overheid en het onderwijs ruimere mogelijkheden
met zich voor overleg en afspraken over vervroegde uittreding. De gedachten
van de staatssecretaris van Financiën gaan uit naar ruimere fiscale mogelijkheden
voor de opbouw van pensioenrechten. Bovendien zijn vut en flexibele pensionering
geen aan elkaar tegengestelde systemen van vervroegde uittreding. Beide systemen
kunnen zeer wel in combinatie met elkaar worden gehanteerd, in het bijzonder
in de overgangsfase van een vut- naar een pensioensysteem, wanneer nog te
weinig pensioen is gespaard voor een aanvaardbare hoogte van de uitkering.
Een dergelijke combinatie maakt deel uit van mijn voorstel aan de centrales
van overheidspersoneel ter zake van vut. Ook wanneer in het arbeidsvoorwaardenoverleg
wordt gekozen voor de invoering van een systeem van flexibele pensionering
voor het overheidspersoneel zal het regelingsinstrumentarium van de voorgestelde
Wet kaderregeling vut overheidspersoneel van betekenis zijn. Ten slotte moet
worden opgemerkt dat het niet zo is, zoals de genoemde leden veronderstellen,
dat bij een overgang van vut naar een systeem van flexibele pensionering er
tweemaal voor vervroegde uittreding betaald moet worden. Beide elementen,
gecombineerd in één uitredingsregeling, hebben het karakter
van communicerende vaten. De kosten van de vut zullen dalen, naarmate het
pensioendeel een groter aandeel in de uitkeringskosten zal hebben. 2. Contractspartijen en reikwijdte van de contractenUit het gestelde in paragraaf 1 van deze nota blijkt dat het een misverstand
is bij de leden van de D66-fractie dat, naar hun indruk, in het wetsvoorstel
ervoor wordt gekozen dat in alle acht sectoren, alsmede in een aantal met
overheidsinstellingen gelijk te stellen instellingen, voorlopig gedwongen
vast moet worden gehouden aan de bestaande vut- regeling.In de met het wetsvoorstel beoogde situatie zullen meer dan nu het geval
is per sector verschillen kunnen ontstaan tussen de onderscheidene vut-regelingen.
De leden van de CDA-fractie hebben er twijfels over of dit wel verstandig
is. Heeft de Minister een visie op de mate waarin hij verschillen in regelingen
ten aanzien van overheidspersoneel aanvaardbaar acht? Ook de leden van de
groep-Nijpels stellen een overeenkomstige vraag.Voorop moet worden gesteld dat met het sectoren-model bewust mogelijk
gemaakt is dat er verschillen ontstaan tussen de sectoren, juist om meer «maatwerk»
te kunnen verkrijgen. Aan de sociale partners dient het nodige vertrouwen
te worden gegeven. Ik wijs erop dat aan werkgeverszijde het Verbond Sectorwerkgevers
Overheid een waarborg is voor onderlinge afstemming. Het past voorts in de
taakomschrijving van de Raad voor het overheidspersoneelsbeleid (Rop) om te
waken voor een onwenselijke mate van het ontstaan van (verdere) verschillen
op het terrein van vut, of wat daarvoor, hoe ook genaamd, in de plaats zou
kunnen komen.De vraag van de leden van de CDA-fractie of een sector kan kiezen voor
een ander financieringsstelsel dan omslag, beantwoord ik bevestigend.De leden van de fractie van de VVD en van D66 hadden enkele vragen en
opmerkingen over de positie van instellingen en hun personeel die niet behoren
tot de overheid in engere betekenis (rijk, provincies, gemeenten en waterschappen)
of het onderwijs, maar wel onder de reikwijdte van de huidige Vut-wet vallen
(«andere instellingen»). In dat verband wilden de eerstgenoemde
leden een nadere toelichting op de zin: «..... wordt de hoedanigheid
van contractspartner van de sectorwerkgevers beperkt tot het overheidspersoneel
in engere zin en het onderwijspersoneel» (memorie van toelichting, §3).Deze zin betekent dat een door een sectorwerkgever gesloten vut-overeenkomst
alleen directe gebondenheid oplevert voor instellingen en hun personeel die
tot de desbetreffende sector behoren. Niettemin regelt het wetsvoorstel ook,
dat andere instellingen die op grond van zekere maatstaven met een sector
verbonden zijn, eveneens zijn gebonden. Het belang hiervan is tweeledig. De
sector kan belang hebben bij een zo breed mogelijk draagvlak voor de financiering.
Het belang voor de andere instellingen is – en dit is de voornaamste
reden voor de in het wetsvoorstel gekozen constructie – dat zij in de
situatie waarin de huidige Vut-wet niet meer bestaat, niet zonder meer op
het vut-terrein op zichzelf worden teruggeworpen. Het laat zich denken dat
er instellingen zijn voor welke een eigen vut-regeling financieel niet haalbaar
is. Dit alles neemt niet weg – hiermee kom ik terug op de in het vorenstaande
weergegeven passage uit 3 van de memorie van toelichting – dat er feitelijk
in het kader van arbeidsvoorwaardenvorming in ruime zin geen directe band
is tussen de andere instellingen en de sectorwerkgevers. Daarom regelt het
wetsvoorstel dat de andere instellingen zich op het vut-terrein kunnen losmaken
van de sectoren. Daarvoor geldt dan wel een instemmingsprocedure. Deze is
in het wetsvoorstel opgenomen met het oog op de voormelde belangen. Mijn voornemen
is evenwel om als beleidsbeginsel aan te houden om, indien een instelling
te kennen geeft niet (meer) gebonden te willen zijn aan de desbetreffende
vut-overeenkomst, die wens te honoreren. De partijen bij die overeenkomst
zullen daarover echter wel moeten worden gehoord.Wat betreft de vrijheid van de sectoren: het wetsvoorstel staat hieraan
niet in de weg. Echter tussen de sociale partners zelve kunnen afspraken bestaan
op het punt van gezamenlijkheid. Dit als antwoord op de vraag van de leden
van de VVD-fractie: waarom niet direct zelfstandige ruimte voor sectoren en
instellingen, en voorts op de vraag van de leden van de fractie van D66 waarom
in het onderwijs of in een van de andere sectoren niet gekozen zou kunnen
worden voor andere vormen dan de betrekkelijk eenvormige en starre vut-regeling
voor de overheid?Het is niet wenselijk om – zoals de leden van de fractie van D66
suggereerden – nu een tijdstip vast te stellen voor het einde van de
voor partijen tijdelijk verplichte uitvoering van een vut-overeenkomst door
het Vut-fonds. De reden voor deze verplichting is om de in het Convenant inzake
de privatisering van het ABP overeengekomen mitigering, voor alle ambtenaren
in de zin van de Algemene burgerlijke pensioenwet, van de financiële
bijdrage aan de vut-financiering zoveel mogelijk op de oorspronkelijk beoogde
wijze ten uitvoer te leggen. Er moet de mogelijkheid zijn om in overleg met
de sociale partners, afhankelijk van ontwikkelingen, tot een vaststelling
van het tijdstip van het einde van de onderhavige verplichting te komen. Zie
verder ook §8 van deze nota, onder artikel 9.Uit de vragen en opmerkingen van de leden van de VVD en van D66 over de
positie van de «andere instellingen», mede in relatie tot de tijdelijk
verplichte uitvoering door het Vut-fonds kan worden begrepen dat zij die positie
te strak geregeld vinden. Ik wijs hen dan op een analoge situatie die zich
in de marksector kan voordoen. Ik bedoel de situatie waarin een collectieve
arbeidsovereenkomst, die mede een vut-regeling inhoudt, inclusief de uitvoering
van die regeling door een zeker fonds, algemeen verbindend is verklaard.De leden van de fractie van D66 vroegen voorts waarom bijvoorbeeld Kamers
van Koophandel wel, en de SER en Pbo-organen niet vallen onder de gebruikte
term «andere instellingen». De reden hiervoor is eenvoudig dat
de eerstgenoemde instellingen onder de huidige Vut-wet vallen en de laatstgenoemde
niet. Het door dit wetsvoorstel te scheppen kader betreft uitsluitend de «kring»
van de Vut-wet.De leden van de fractie van het CDA alsmede de leden van de GPV-fractie
hebben vragen met betrekking tot de mogelijkheden, waarin het wetsvoorstel
voorziet, dat andere organisaties dan de centrales optreden als contractspartner
aan werknemerszijde. Dit zal zich voordoen indien zo'n organisatie op grond
van een wettelijke bepaling representatief moet worden geacht voor het personeel,
werkzaam in een sector dan wel door een sectorwerkgever, gehoord de centrales,
als zodanig wordt beschouwd. Aan de eerstbedoelde norm voldoet nu de Nederlandse
Vereniging voor Rechtspraak. Ten aanzien van de tweede norm zal inderdaad
naar objectieve criteria de representativiteit moeten worden beoordeeld. De
centrales moeten hierover worden geraadpleegd. Hun instemming is niet vereist,
uiteraard wel wenselijk. Ik zie er niet op voorhand een gevaar in, dat meer
dan één organisatie representatief zou zijn. Een en ander geldt
ook voor de door de leden van de GPV-fractie genoemde organisaties. 3. Grondwettelijke aspecten van privaatrechtelijke regeling
van vut voor overheidspersoneelDe leden van de CDA-fractie zijn bezorgd over de samenhang in de vut-regelingen
voor de diverse sectoren. Hoe wordt door de wetgever toegezien op de uitvoering
van de delegatiebevoegdheid? De minister van Binnenlandse Zaken, als bestuurlijk verantwoordelijke
voor het overheidspersoneelsbeleid, kan als zodanig worden aangesproken over
het functioneren van het sectorenmodel. Overigens moet, zoals al opgemerkt
in paragraaf 1 van deze nota, aan de sociale partners het nodige vertrouwen
worden gegeven. Voor zover de genoemde leden doelen op verschillende vut-regelingen
binnen een sector, wordt opgemerkt dat er een afspraak bestaat tussen de sociale
partners dat niet eerder kan worden overgaan tot een zogenoemde doordecentralisering
binnen een sector, dan nadat daarover tussen sociale partners op het niveau
van de desbetreffende sector overeenstemming is bereikt en vervolgens in de
Raad voor het overheidspersoneelsbeleid is overlegd.De leden van de fractie van de SGP stellen de vraag of de vut-regeling
voor het overheidspersoneel strekt tot behartiging van bepaalde algemene belangen
door de overheid. Indien deze vraag bevestigend moet worden beantwoord, dringt
zich, aldus deze leden, de vraag op of de overheid van het privaatrecht gebruik
mag maken als voor die behartiging een publiekrechtelijke weg openstaat.De laatste vraag is er een van beleidsmatige aard. Het beleid van normalisering,
een van de gronden voor dit wetsvoorstel, leidt tot een bevestigende beantwoording
van die vraag. De vut-regeling maakt deel uit van de arbeidsvoorwaarden en
behoort vanuit een gezichtspunt van dat beleid een zaak te zijn van de sociale
partners. Tegen het gebruikmaken van het privaatrecht bestaat dan ook geen
bezwaar. 4. Bevoegde rechterDe leden van de fracties van D66 en van het GPV vragen de regering in
te gaan op hetgeen door de president van de Centrale Raad van Beroep te kennen
is gegeven over de gevolgen van dit wetsvoorstel, en van het wetsvoorstel
inzake de privatisering van het ABP, voor de rechtsbescherming. De nota naar
aanleiding van het verslag inzake het laatstgenoemde wetsvoorstel bevat daarover
een beschouwing. De essentie daarvan is als volgt. Het (gewezen) personeel
dat aanspraken ontleent aan de huidige Algemene burgerlijke pensioenwet en
de Wet uitkering wegens vrijwillig vervroegd uittreden bestaat uit een categorie
ambtenaren in de zin van de Ambtenarenwet en een categorie van personen die
werkzaam zijn (waren) op arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht. Voor elke
van beide categorieën is ter zake van hun arbeidsrechtelijke rechtspositie
in het algemeen niet dezelfde rechter bevoegd. In vut- en pensioenzaken is
dat wel het geval. De aard van de materie heeft destijds tot die keuze geleid.Het huidige systeem van de rechtsbescherming voor de onderhavige groepen
van personeel is dus niet zo helder als wordt gesuggereerd door de Centrale
Raad van Beroep. De aard van de materie als grondslag voor de keuze van de
bevoegde rechter voor beide categorieën wordt in beide wetsvoorstellen
in stand gelaten. Echter het gegeven dat rechten en plichten ter zake van
vut en pensioen bij overeenkomst zullen zijn geregeld, leidt principieel tot
de keuze voor de burgerlijke rechter.De leden van de CDA-fractie vragen op welke wijze rekening is gehouden
met een taakverzwaring voor de kantonrechter, die naar hun indruk het gevolg
zou kunnen zijn van de wijziging in de rechtsbescherming. Die taakverzwaring
is betrekkelijk, door het grote aantal kantonrechters. Verder zal een door
het bestuur van het Vut-fonds te creëren procedure van bezwaar en beroep
binnen dat fonds een beperkende invloed kunnen hebben op het aantal kantongerechtsprocedures
in vut-zaken betreffende (gewezen) overheids- en onderwijspersoneel. Overigens
zal moeten worden bezien hoe binnen het justitiële apparaat zonodig in
ondersteuning van de kantonrechters kan worden voorzien. 5. OvergangsaspectenWelke gevolgen heeft dat, zo vragen de leden van de PvdA-fractie, voor
de financiering van de aanspraken indien één van de sectoren
uit het centrale arrangement zou stappen (in de situatie waarin dat arrangement
materieel ongewijzigd is voortgezet).Voorop moet worden gesteld dat het systeem van het wetsvoorstel met zich
brengt dat de sociale partners ook over gevolgen als hier bedoeld, afspraken
moeten maken. Die zouden kunnen inhouden dat de uitgestapte sector en de gezamenlijke
overblijvende sectoren voortaan de eigen (gezamenlijke) vut-lasten hebben
te dragen, met een overgangsregeling ter zake van de kosten van uitkeringen
die zijn ingegaan vóór het tijdstip van uitstappen van een sector.Voor de leden van de fractie van het CDA is het volstrekt onduidelijk
wat de consequenties van het wetsvoorstel zijn voor de lopende vut-verplichtingen.
De memorie van toelichting noch het wetsvoorstel gaan hierop in, zo merken
zij op. Als goed werkgever dient de overheid deze consequenties te regelen
en wel nu bij de overgang naar een privaatrechtelijk model, aldus deze leden.Ik meen dat hier niet in de eerste plaats een zorg van de overheid als
werkgever in geding is, maar een zorg van de wetgever, die immers onder meer
de huidige Vut-wet wenst in te trekken. Vanzelfsprekend zijn dan ook de door
de leden van de CDA-fractie bedoelde consequenties geregeld en wel in artikel
8. Verder moge hier worden verwezen naar de toelichting op dat artikel.De leden van de CDA-fractie wijzen op de aanpassing die in artikel 8,
vierde lid, van de voorgestelde wet is aangebracht, nadat de Raad van State
advies heeft uitgebracht. Deze leden veronderstellen dat met deze wijziging
een aantasting heeft plaatsgevonden van de rechten van hen die als 55-jarige
of ouder wegens de afslanking van de overheid of een reorganisatie zijn ontslagen
met recht op wachtgeld en aldus onder de zogenoemde wachtgeld-vutregeling
vallen. Deze veronderstelling is onjuist. De onderhavige redactionele aanpassing
strekt ertoe om scherp te stellen dat de bedoelde belanghebbenden vut-aanspraken
hebben naar de omvang van de vut-regeling zoals die luidt op het tijdstip
waarop zij daarvan gebruik hadden kunnen maken als zij niet met recht op wachtgeld
de dienst hadden verlaten. Dit is geheel in overeenstemming met de wachtgeld-vutregeling.
Iets anders is de «vut-garantie» die in sommige gevallen aan belanghebbenden
wordt gegeven, door de overheidswerkgever. Zo'n garantie ziet op de vut-regeling
zoals die luidt op het tijdstip van het ontslag met recht op wachtgeld. Deze
garanties, waarop de leden van de CDA-fractie waarschijnlijk het oog hebben,
worden door de onderhavige aanpassing niet aangetast. Deze is, overigens,
met instemming van de centrales van overheidspersoneel in het wetsvoorstel
aangebracht. 6. Nagestreefd tijdstip van overgangDe leden van de PvdA-fractie en de leden van de SGP-fractie vroegen naar
de haalbaarheid van de datum van 1 januari als ingangsdatum van de voorgestelde
stelselwijziging.Zeker ook gezien de aan het begin van deze nota gedane constatering heb
ik goede hoop dat de wetgevingsprocedure tijdig zal kunnen worden afgerond.
Er zijn geen signalen die erop zouden wijzen dat de betrokken uitvoeringsinstellingen
(het al bestaande Vut-fonds, met het ABP als administrateur) niet op tijd
klaar zouden zijn voor hun taken met ingang van de onderhavige datum. Dit
als antwoord op een desbetreffende vraag van de leden van de RPF-fractie.
Indien het wetsvoorstel niet tijdig, dus niet uiterlijk op 1 januari
1996, als wet in werking zou treden, heeft dat als gevolg dat de huidige Vut-wet
nog enige tijd zou blijven gelden. Omdat in artikel 8 van het wetsvoorstel
de datum van 1 januari is genoemd als onder meer de uiterste datum van intrekking
van de Vut-wet, zal bij nota van wijziging een voorziening voor de bedoelde
situatie worden getroffen. Voor die situatie moet verder worden geregeld dat,
aangenomen dat de voorgestelde Wet privatisering ABP wel in werking is getreden,
het Vut-fonds in de plaats treedt van het ABP als uitvoerder van de Vut-wet.
Deze voorziening zal worden opgenomen in het wetsvoorstel inzake de privatisering
van het ABP. 7. De positie van het ABP en het Vut-fondsEr is niet voor gekozen om uitvoering door het Vut-fonds blijvend voor
te schrijven, waar de leden van de fractie van het CDA blijkens een door die
leden gestelde vraag voorstander van zijn, omdat zo'n voorschrift niet zou
stroken met de strekking van het wetsvoorstel.Er is – ik merk dit op gezien een daarop betrekking hebbende opmerking
en een vraag van de leden van de VVD-fractie – geen verschil van mening
tussen de ondergetekende en de Algemene Rekenkamer over het van toepassing
zijn van de Comptabiliteitswet op het Vut-fonds, zoals uiteengezet in paragraaf
9 van de memorie van toelichting. Zo'n meningsverschil bestaat wel met betrekking
tot het Algemeen burgerlijk pensioenfonds vanaf de voorgestelde privatisering
van dat fonds. In het raam van de schriftelijke behandeling van het desbetreffende
wetsvoorstel zal ik daarop ingaan. Daaruit zal blijken – dit wordt opgemerkt
als reactie op een vraag van de leden van de GPV-fractie – dat het gaat
om niet geheel gelijke gevallen. De kern van het verschil is de tijdelijk
verplichte uitvoering door het Vut-fonds van een vut-overeenkomst of vut-overeenkomsten. 8. ArtikelenOnderschreven wordt dat de met dit wetsvoorstel te bereiken situatie,
regeling naar privaatrechtelijk model door de sociale partners van vut voor
overheids- en onderwijspersoneel, blijvend kritische aandacht moet hebben.
Het komt mij evenwel voor dat een evaluatie-artikel, als door de leden van
de CDA-fractie gevraagd, daarvoor een wat strak keurslijf is.Het wetsvoorstel is naar zijn strekking niet bepalend voor de invulling
die de sociale partners in de toekomst inhoudelijk aan «vut» zullen
geven. Door de sociale partners wordt thans en wellicht ook in de toekomst
in brede zin het sectorenmodel geëvalueerd. Onduidelijk is dan ook welke
projecten bedoeld worden waarvan jaarlijks de voortgang zou moeten worden
gerapporteerd. De ondergetekende is hoe dan ook steeds bereid, in zijn hoedanigheid
van bestuurlijk verantwoordelijke voor het overheidspersoneelsbeleid, aan
de Kamer de nodige informatie te verschaffen en van gedachten te wisselen
over de situatie, zoals die zich na inwerkingtreding van het wetsvoorstel
als wet zal ontwikkelen. Artikel 1De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat uit de gehanteerde terminologie
en definitie van het begrip sectorwerkgever moet blijken dat dit wetsvoorstel
en het voorstel inzake de privatisering van het ABP op dat punt in essentie
niet van elkaar afwijken. Ik onderschrijf deze mening. De formuleringen in
beide wetsvoorstellen zijn in essentie ook gelijk. Niettemin zal in het kader
van een voor een aantal andere punten uit te brengen nota van wijziging worden
bezien of een verdere redactionele afstemming wenselijk is.De vragen van de genoemde leden over het optreden, als partij bij een sectorale vut-overeenkomst, van andere organisaties dan de centrales
zijn beantwoord in paragraaf 2 van deze nota.De leden van de fractie van D66 geven er de voorkeur aan om niet, zoals
nu is gebeurd, het IPO aan te wijzen als sectorwerkgever voor de sector provincies,
maar de gezamenlijke provincies, vertegenwoordigd door het IPO. Zo luidde
aanvankelijk die aanwijzing in het wetsvoorstel privatisering ABP, waarna
aanpassing heeft plaatsgevonden aan de tekst op dit punt van het wetsvoorstel
kaderregeling vut.De voorkeur van de leden van de fractie van D66 lijkt te berusten op de
(zuivere) vertegenwoordigingsgedachte. In die benadering zou die gedachte
ook tot uiting moeten komen in – bij voorbeeld – het aanwijzen
als sectorwerkgever van de VNG. Maar, zoals wordt opgemerkt in de toelichting
op artikel 1, de daar genoemde partijen vertegenwoordigen niet rechtens de
Staat, de verenigingen van ambtenaren of de besturen van provincies, gemeenten
of waterschappen, maar worden binnen het met dit wetsvoorstel te scheppen
kader zelfstandig als bevoegde rechtssubjecten beschouwd.De leden van de SGP-fractie willen nader toegelicht zien de mededeling
in de toelichting op artikel 1, dat de collectieve regeling (een vut-overeenkomst)
geen verplichtingen voor de partijen bevat, maar uitsluitend rechten en verplichtingen
voor de betrokken instellingen en hun personeelsleden. Uit de aard van de
privaatrechtelijke overeenkomst volgt toch automatisch dat voor partijen rechtsgevolgen
in het leven worden geroepen, zo merken zij op. Dat laatste is natuurlijk
zo. Partijen zijn gebonden aan hetgeen zij zijn overeengekomen, als vut-regeling
voor het personeel ten aanzien waarvan de wet hen bevoegd heeft gemaakt. De
overeenkomst is er echter per definitie op gericht om – als wezenlijk
rechtsgevolg – voor anderen (geldelijke) rechten en verplichtingen in
het leven te roepen. Artikel 5De leden van de CDA-fractie stellen voorts de vraag of het niet wenselijk
is een regeling te ontwerpen voor het uittreden van sectoren. Dit is wenselijk. De strekking van het wetsvoorstel brengt met zich dat
dit een verantwoordelijkheid is van partijen. Dit ligt anders dan ten aanzien
van de «andere instellingen», die via een soort «algemeen-verbindend-verklaring»
zijn gebonden aan een vut-overkomst. Zij kunnen zich losmaken van die gebondenheid,
in welk kader door het wetsvoorstel een taak is toegedacht aan de minister
van Binnenlandse zaken, in een bestuurlijke rol. In die rol dient deze het
nodige te regelen voor een ordelijk uittreden van de betrokken instelling. Artikel 8De toelichting op artikel 8 spreekt onder andere over het honoreren van
al ontstane verwachtingen van aanspraken. Ter beantwoording van vragen daarover
van de leden van de RPF-fractie: het gaat dan om personen die in een wachtgeldsituatie
«uitzicht» hebben op het verkrijgen van recht op vut-uitkering.
Dit uitzicht berust op de in te trekken Wet van 28 september 1989, de wachtgeld-vutregeling.
Het onderhavige «honoreren» houdt in dat zij aanspraken houden
conform de voormelde regeling. Dit houdt in dat zij aanspraken verkrijgen
op basis van een vut-regeling zoals die luidt op het tijdstip waarop zij daarvan
gebruik hadden kunnen maken als zij niet met recht op wachtgeld de dienst
hadden verlaten. Artikel 9De leden van de CDA-fractie vragen voorts waarom voor de bevoegdheid van
het bestuur van het Vut-fonds die is vervat in het achtste lid van artikel
9 niet het vereiste geldt van overeenstemming met de Minister en de CCvGOA.Het gaat hier om de financiering van lasten wegens vut-uitkeringen die
zijn ingegaan vóór de beoogde datum (1 januari 1996) van ingang
van het nieuwe stelsel van regeling van vut. In het wetsvoorstel wordt geregeld
dat in ieder geval voor die financiering het huidige stelsel van omslag, zoals
geregeld in de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP, in stand
blijft. Vijf jaar na 1 januari is voor het merendeel van de voormelde uitkeringen
de duur verstreken. Afhankelijk van de (financierings-) ontwikkelingen op
het vut-terrein, zou het kunnen zijn dat het irrationeel is om dan voor een
beperkt aantal uitkeringen het voormelde omslagstelsel in stand te houden.
De beslissing hierover is toevertrouwd aan het bestuur van het Vut-fonds.
Gesteld kan worden dat hier niet een zodanig belang aan de orde is, dat het
vereiste van overeenstemming met de Minister en de CCvGOA zou moeten gelden.De leden van de VVD-fractie hadden enige vragen over de bijdragen van
het ABP aan het Vut-fonds, die worden aangewend om tijdelijk de op de ambtenaren
drukkende vut-lasten te mitigeren.Deze afspraak betekent niet dat er met betrekking tot de centrale vut-afspraken
tot en met het jaar 2000 niets kan veranderen. Zij hoeft geen belemmering
te vormen voor de «andere instellingen» om eigen afspraken te
maken. Wel moeten zij er daarbij acht op slaan dat zulke afspraken niet de
evenbedoelde mitigeringsdoelstelling ten aanzien van het betrokken personeel
in gevaar brengen, hetgeen natuurlijk ook niet in het belang van die instellingen
zou zijn.In relatie tot de mitigerings-afspraak brachten de leden van de VVD-fractie
de tijdelijk verplichte uitvoering door het Vut-fonds ter sprake. «Voorshands»
kan alleen «ceteris paribus« worden vertaald als: tot en met het
jaar 2000. Het is duidelijk dat het in toenemende mate onwaarschijnlijk wordt
dat de overige omstandigheden – in dit geval de vut-regeling voor het
overheids-, het onderwijspersoneel en het met die categorieën op een
lijn te stellen personeel alsmede de financiering daarvan – tot het
jaar 2000 gelijk zullen blijven. De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24217-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl