Aanpassing Algemene wet inzake rijksbelastingen e.a. i.v.m. verruiming van de mogelijkheid tot voorlopige teruggaaf; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25119, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

05-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25119 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENInvoering van de maatregelReikwijdte van de maatregelHet verzoek en de betalingDe voorlopige teruggaafBudgettaire en personele consequentiesII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I (artikel 13 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen)Artikel II (Wet op de loonbelasting 1964) Onderdeel AOnderdeel BArtikel III (Wet op de inkomstenbelasting 1964) Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel CArtikel IV (Invorderingswet 1990) Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DArtikel VArtikel VIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25119Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 119Aanpassing van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, de Wet op de
loonbelasting 1964 en enkele andere wetten in verband met verruiming van de
mogelijkheid tot het opleggen van voorlopige aanslagen tot een negatief bedrag
(voorlopige teruggaaf)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING I. ALGEMEENIn het regeerakkoord is aangegeven dat de regelgeving en de administratieve
lastendruk voor bedrijven tot het minimaal noodzakelijke wordt teruggebracht.
In verband daarmee is voor wat betreft de administratieve lasten die samenhangen
met de fiscale regelgeving en uitvoeringspraktijk de Commissie vermindering
administratieve verplichtingen (hierna: Commissie Van Lunteren) ingesteld,
die op 21 december 1994 en 12 oktober 1995 aan mij rapportages heeft uitgebracht.
Op 17 januari 1996 is deze rapportage besproken in het mondeling overleg met
de vaste commissie voor financiën van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.Met het voorliggende wetsvoorstel wordt het kader geschapen voor de uitvoering
van de eerste aanbeveling van de Commissie Van Lunteren, zoals die is gedaan
in de rapportage van 21 december 1994 (zie bijlage). Dit voorstel houdt in
dat het mogelijk wordt dat de huidige vermindering van loonbelasting in verband
met aftrekbare kosten en andere negatieve inkomensbestanddelen niet langer
door de werkgever wordt uitgevoerd, maar dat de Belastingdienst aan de daarvoor
in aanmerking komende werknemers een voorlopige aanslag tot een negatief bedrag
(voorlopige teruggaaf) kan verlenen. Onder werknemers worden in dit verband
alle werknemers verstaan. Naast werknemers in het bedrijfsleven derhalve ook
werknemers in de nonprofit-sector en bij de overheid. Daarnaast geldt de maatregel
ook voor personen bij wie weliswaar loonbelasting wordt ingehouden maar die
naar maatschappelijke opvattingen geen echte werknemer zijn. Hierbij valt
te denken aan pensioengerechtigden en genieters van lijfrente.Hieruit volgt dat onder werkgevers al diegenen worden verstaan die loon
en daarmee gelijkgestelde bedragen uitbetalen.Thans kunnen bij de heffing van de loonbelasting aftrekbare kosten die
niet zijn verwerkt in de loonbelastingtabel in aanmerking worden genomen op
basis van een door de inspecteur te geven beschikking op grond van artikel
30 van de Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: loonbelastingbeschikking).
Op basis van een dergelijke beschikking kan tevens rekening worden gehouden
met een aantal andere (negatieve) bestanddelen van het belastbare (binnenlandse)
inkomen in de zin van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. De inspecteur geeft de loonbelastingbeschikking op verzoek van de werknemer.
Deze moet de beschikking ter hand stellen aan de werkgever en de werkgever
moet bij de inhouding van loonbelasting met de beschikking rekening houden.
De voorgestelde vervanging van de loonbelastingbeschikking door een voorlopige
teruggaaf betekent voor de werknemer dat hij niet meer een loonbelastingbeschikking
ter verwerking aan zijn huidige of toekomstige werkgever hoeft over te leggen.
In plaats daarvan zal de voorlopige teruggaaf, die door de Belastingdienst
wordt gegeven, door de Belastingdienst worden verwerkt en automatisch (in
beginsel maandelijks) aan de belastingplichtige worden uitbetaald.Daarmee wordt voor de werkgever een vermindering van de administratieve
lasten bereikt. De administratieve lasten die zijn gemoeid met de verwerking
van de loonbelastingbeschikkingen worden namelijk geheel weggenomen. De directe
voordelen van de voorgestelde regeling voor het bedrijfsleven bedragen naar
schatting f 30 miljoen per jaar. Invoering van de maatregelHet voorliggende voorstel beoogt de vervanging van de loonbelastingbeschikking
door een voorlopige teruggaaf mogelijk te maken. Gelet op de belangen van
de werknemers (rechtszekerheid) en de uitvoeringspraktijk zal niet tot onmiddellijke
definitieve invoering van deze maatregel worden overgegaan, maar zal de maatregel
eerst bij wijze van proef worden ingevoerd, zodat ervaringen kunnen worden
opgedaan met de nieuwe regeling. In verband daarmee kan bij ministeriële
regeling worden bepaald ten aanzien van welke belastingplichtigen een loonbelastingbeschikking
dan wel een voorlopige teruggaaf kan worden gegeven. Het is ook mogelijk om
tot een landelijke proef over te gaan. Bovendien wordt de inwerkingtreding
bij wet geregeld en is een afzonderlijke evaluatiebepaling opgenomen, die
inhoudt dat binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze wet aan de Staten-Generaal
een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk
zal worden toegezonden. Op basis van dit verslag kan worden besloten of al
dan niet tot een definitieve invoering zal worden overgegaan.Voor de vaststelling van het tijdstip van invoering (bij wijze van proef)
zijn tevens de budgettaire aspecten van belang; hierop wordt nog teruggekomen
onder «budgettaire en personele consequenties».Overigens zijn met de invoering van de voorgestelde maatregel enige maanden
gemoeid; ruim voor de beoogde datum van inwerkingtreding behoren aan de daarvoor
in aanmerking komende belastingplichtigen aanvraagformulieren voor de vaststelling
van een voorlopige teruggaaf te worden gezonden. Daarvoor is het nodig dat
ruim voor de inwerkingtreding duidelijkheid bestaat over het tijdstip van
de inwerkingtreding van de voorgestelde maatregel. Reikwijdte van de maatregelBij de vaststelling van een voorlopige teruggaaf zullen die elementen
in aanmerking worden genomen die thans in aanmerking worden genomen bij de
vaststelling van de loonbelastingbeschikking. Dat betekent dat rekening wordt
gehouden met de volgende posten: aftrekbare kosten die niet in de loonbelastingtabel
zijn verwerkt, het negatieve bedrag van de zuivere inkomsten met betrekking
tot de eigen woning die de werknemer tot hoofdverblijf dient, persoonlijke
verplichtingen, buitengewone lasten, aftrekbare giften en verliezen uit voorafgaande
kalenderjaren. Een voorlopige teruggaaf zal alleen worden vastgesteld voorzover
aannemelijk is dat meer loonbelasting zal worden geheven dan het bedrag dat
aan inkomstenbelasting verschuldigd zal zijn indien een aanslag inkomstenbelasting
wordt opgelegd, overeenkomstig hetgeen thans geldt met betrekking tot de loonbelastingbeschikking. Nadat ervaring is opgedaan met het instrument van de voorlopige teruggaaf
voor of tijdens het belastingtijdvak kan worden overwogen de werkingssfeer
uit te breiden. Zoals de Commissie Van Lunteren voorstelt valt te denken aan
de mogelijkheid om bij de heffing van loonbelasting een standaardtariefgroep
te laten toepassen (de Commissie Van Lunteren stelt voor tariefgroep 2) en
de tariefgroepen met een hogere belastingvrije som in aanmerking te nemen
door middel van een voorlopige teruggaaf.Vooruitlopend op de uitwerking van het desbetreffende voorstel van de
Commissie Van Lunteren wordt het mogelijk gemaakt om de indeling in tariefgroep
3 voor ongehuwd samenwonenden voor de heffing van loonbelasting buiten toepassing
te laten. Thans kan voor ongehuwd samenwonende werknemers indeling in tariefgroep
3 alleen toepassing vinden na een door de inspecteur, op verzoek van de werknemer
en diens partner, gegeven beschikking op grond van artikel 23 van de Wet op
de loonbelasting 1964. Voor de indeling in tariefgroep 3 voor deze groep van
belastingplichtigen is dus ook thans de tussenkomst van de inspecteur vereist.
Het ligt derhalve voor de hand om het tevens mogelijk te maken het geven van
een beschikking op grond van artikel 23 van de Wet op de loonbelasting 1964
te beperken en de weg van de voorlopige teruggaaf te volgen, zodat ook hier
de Belastingdienst de gegeven beschikkingen uit kan voeren. Dit betekent dat
de werkgevers met betrekking tot deze groep van belastingplichtigen niet meer
geconfronteerd worden met de verwerking van beschikkingen ter zake van de
indeling in tariefgroep 3. Het verzoek en de betalingEen verzoek tot vaststelling van een voorlopige teruggaaf kan geschieden
voorafgaand aan het jaar waarop de teruggaaf betrekking heeft, in lijn met
de huidige aanvraag voor de loonbelastingbeschikking. De Belastingdienst verzendt
hiertoe omstreeks 1 oktober voorafgaand aan het belastingjaar aanvraagformulieren
aan de werknemers die naar verwachting voor een vaststelling van een dergelijke
voorlopige teruggaaf in aanmerking komen. Het verzoek zal belangrijke overeenkomsten
vertonen met het huidige verzoek om vermindering van loonbelasting op grond
van artikel 30 van de Wet op de loonbelasting 1964. Wel moeten er enige aanvullende
gegevens worden vermeld met betrekking tot de omvang van het loon en de tariefgroep.
De beoordeling en verwerking hiervan brengt ook een beperkte vergroting van
de uitvoeringslast voor de Belastingdienst mee.Indien de aanvraag tijdig wordt ingediend, kan de inspecteur reeds voorafgaand
aan het belastingjaar een voorlopige teruggaaf vaststellen, dit overeenkomstig
de loonbelastingbeschikking.De voorlopige teruggaaf die voor of tijdens het tijdvak is vastgesteld
zal in (maximaal twaalf) maandelijkse termijnen rechtstreeks aan de belastingplichtige
worden uitbetaald. De maandelijkse betaling zal tijdig plaatsvinden, dat wil
zeggen in het midden van iedere maand. De bedragen zullen omstreeks de eerste
werkdag na de 14e van de desbetreffende maand worden overgemaakt naar de bank-
of girorekening van de werknemer. Overigens kunnen teruggaven met een gering
uit te betalen bedrag om doelmatigheidsredenen in één keer,
of bijvoorbeeld één keer per kwartaal, worden uitbetaald. De voorlopige teruggaafMet de voorlopige teruggaaf wordt beoogd een formele grondslag te scheppen
voor de rechtstreekse uitbetalingen, vooruitlopend op de vaststelling van
een aanslag inkomstenbelasting. Gelet op het voorlopige karakter kunnen verzoeken
tot vaststelling van een voorlopige teruggaaf door de inspecteur – in
het belang van de belastingplichtige – snel en zonder uitgebreid en
diepgaand feitenonderzoek worden behandeld. Dit overeenkomstig
de huidige praktijk met betrekking tot de behandeling van verzoeken om vermindering
loonbelasting.Zoveel mogelijk moet echter worden voorkomen dat voorlopige teruggaven
worden vastgesteld ten name van personen die daarop geen recht hebben, dan
wel worden vastgesteld tot een te hoog bedrag. Gevolg daarvan zou zijn dat
later definitieve aanslagen tot hoge te betalen bedragen moeten worden vastgesteld,
hetgeen voor de werknemer niet plezierig is en voor de Belastingdienst problemen
met betrekking tot de invordering met zich mee zou kunnen brengen. Een zekere
beoordeling van de gegevens vermeld in een verzoek is daarom wel degelijk
gewenst. Dit geldt in het bijzonder indien de belastingplichtige in het voorafgaande
jaar niet een dergelijk verzoek heeft ingediend, indien het verzoek in belangrijke
mate afwijkt van een in het voorafgaand jaar gedaan verzoek en voor verzoeken
van belastingplichtigen die in voorafgaande jaren verzoeken tot te hoge bedragen
hebben ingediend.Volledigheidshalve zij nog opgemerkt dat de enkele vaststelling van een
voorlopige teruggaaf de inspecteur niet bindt met betrekking tot de definitieve
aanslag. De beslissing betreft namelijk alleen de vraag tot welk bedrag de
aanslag vermoedelijk zal worden vastgesteld. Aan de enkele vaststelling van
een voorlopige aanslag kan daarom geen te honoreren vertrouwen worden ontleend
met betrekking tot de definitieve aanslag. Dit zal volledigheidshalve en ter
voorkoming van misverstanden op de voorlopige teruggaaf worden vermeld.De huidige beschikking vermindering loonbelasting is voor bezwaar en beroep
vatbaar. De voorlopige aanslag is dat thans niet. Op 3 september jl. is een
voorstel tot openstelling van bezwaar en beroep tegen een aantal fiscale beschikkingen
en wijziging van een aantal fiscale wetten bij de Tweede Kamer ingediend (kamerstukken
II 1996/97, 24 868). Daarin is voorgesteld om onder meer de voorlopige
aanslag open te stellen voor bezwaar en beroep. Vandaar dat er van is afgezien
om de rechtsbescherming te regelen in het onderhavige wetsvoorstel. Budgettaire en personele consequentiesBij een integrale invoering van de voorgestelde maatregel bedragen de
uitvoeringskosten voor de Belastingdienst jaarlijks circa f 5 miljoen. Invoering van de voorgestelde maatregel leidt tot een verschuiving in
de opbrengsten loonbelasting en inkomstenbelasting. De opbrengst van de loonbelasting
(inclusief premie volksverzekeringen) stijgt, uitgaande van landelijke invoering,
structureel met een bedrag van f 4900 miljoen en de opbrengst inkomstenbelasting
daalt met een even groot bedrag. Het aandeel van de premie volksverzekeringen
hierin bedraagt f 1200 miljoen. Overigens zou bij een directe landelijke
invoering een kasverschuiving optreden van circa f 320 miljoen aan belasting.
Dit effect wordt veroorzaakt doordat de Belastingdienst reeds in december
van het invoeringsjaar de laatste termijn van de voorlopige teruggaven aan
de werknemers betaalt, terwijl de werkgevers de over die maand ingehouden
loonbelasting pas in januari van het daarop volgende jaar aan de Belastingdienst
afdragen. Een vergelijkbaar effect treedt op met betrekking tot de premie
volksverzekeringen (circa f 110 miljoen). Gelet op dit kaseffect wordt
voorgesteld de inwerkingtreding van de voorgestelde maatregelen te regelen
bij wet. Inwerkingtreding kan bijvoorbeeld worden geregeld in een belastingplan. II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I (artikel 13 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen)Artikel 13 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) regelt de
mogelijkheid tot het opleggen van voorlopige aanslagen ingeval de grootte
van de belastingschuld pas na het einde van het tijdvak kan worden vastgesteld,
zoals het geval is bij de heffing van de inkomstenbelasting.Met de voorgestelde wijziging van artikel 13, eerste lid, wordt duidelijker
dan voorheen tot uitdrukking gebracht dat de voorlopige aanslag volgens door
de minister te stellen regels kan worden vastgesteld tot ten hoogste het bedrag
waarmee de aanslag, na verrekening van de voorheffingen en de reeds vastgestelde
voorlopige aanslagen, vermoedelijk zal worden vastgesteld. Door deze verrekening
kan het bedrag van de voorlopige aanslag ook negatief zijn.Voorts wordt de bepaling dat een voorlopige aanslag niet wordt vastgesteld
voor de aanvang van het tijdvak waarover de belasting wordt geheven, beperkt
tot voorlopige aanslagen tot een positief bedrag. Daardoor wordt het mogelijk
een voorlopige teruggaaf reeds voor het desbetreffende tijdvak vast te stellen.
Hierdoor wordt een betere aansluiting bereikt met de loonbelastingbeschikking,
die ook voor het desbetreffende tijdvak kan worden vastgesteld.Aan de vaststelling van een voorlopige teruggaaf voor of tijdens het tijdvak
wordt de voorwaarde verbonden dat daartoe door de belastingplichtige een verzoek
is gedaan. Gelet op de gevolgen die aan de vaststelling zijn verbonden is
het minder wenselijk dat de inspecteur, zonder dat daartoe een verzoek is
gedaan, ambtshalve een dergelijke voorlopige teruggaaf vaststelt. Een belastingplichtige
kan het met name ongewenst vinden indien als gevolg van een (te hoge) voorlopige
teruggaaf voor of tijdens het tijdvak, door de werking van artikel 64, tweede
lid, aanhef en onderdeel j (nieuw) van de Wet op de inkomstenbelasting 1964
naderhand een positieve (definitieve) aanslag wordt vastgesteld.Het blijft voorts mogelijk om een voorlopige teruggaaf te verlenen na
afloop van het tijdvak. Hiervoor is geen verzoek vereist. Een voorlopige teruggaaf
na afloop van het tijdvak zal worden verleend indien tijdig aangifte over
dat tijdvak is gedaan en het bedrag waarop de aanslag, met toepassing van
artikel 15, vermoedelijk zal worden vastgesteld negatief is en de aanslag
niet tijdig kan worden vastgesteld. In artikel 24 van de Uitvoeringsregeling
Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 zijn hieromtrent regels gesteld.In artikel 13, tweede lid, is tevens geregeld dat bij ministeriële
regeling wordt bepaald ten aanzien van welke belastingplichtigen een voorlopige
teruggaaf wordt vastgesteld. Dit is van belang om het mogelijk te maken de
invoering van de voorlopige teruggaaf voor of tijdens het tijdvak bij wijze
van proef te laten plaatsvinden.Een voorlopige teruggaaf wordt veelal vastgesteld voor of aan het begin
van het belastingtijdvak. Dit brengt mee dat de voorlopige aanslag wordt vastgesteld
op basis van de verwachtingen, feiten en omstandigheden zoals die zijn op
het moment van het indienen van het verzoek tot vaststelling van een voorlopige
aanslag. Indien de verwachtingen, feiten en omstandigheden in belangrijke
mate gaan afwijken van die op basis waarvan de voorlopige aanslag is vastgesteld,
kan aanleiding bestaan de voorlopige aanslag te herzien. Het herzien zal geschieden
door het op grond van artikel 13, derde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
vaststellen van een nadere voorlopige aanslag tot een positief bedrag. Hiertoe
zal met name aanleiding bestaan indien de teruggaaf (achteraf bezien) tot
een te hoog bedrag is verleend. De inspecteur zal doorgaans niet op de hoogte zijn van nieuwe feiten of
wijzigingen in de verwachtingen of omstandigheden. Daarom zal in de Uitvoeringsregeling
Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 worden bepaald dat de belastingplichtige
indien aanmerkelijke verschillen ontstaan of dreigen te ontstaan tussen de
werkelijke feiten en omstandigheden en de in het verzoek vermelde (verwachtingen
omtrent de) feiten en omstandigheden daarvan onverwijld mededeling doet aan
de inspecteur onder vermelding van de oorzaak van de verschillen. Aan het
niet voldoen aan de meldingsplicht is geen sanctie verbonden. Volledigheidshalve
wordt opgemerkt dat in artikel 4:70 van de Algemene wet bestuursrecht een
vergelijkbare meldingsplicht is opgenomen voor subsidie-ontvangers. Wanneer
er sprake is van «aanmerkelijke» verschillen, waarvan mededeling
gedaan moet worden is niet in algemene zin aan te geven. Dit zal in het bijzonder
afhankelijk zijn van de mate waarin de verschillen de hoogte van de verleende
voorlopige teruggaaf kunnen beïnvloeden. Gedacht kan worden aan het niet
meer genieten van aan loonbelasting onderworpen inkomsten, aan een belangrijke
reductie van de hoogte van de in aanmerking genomen aftrekbare kosten of negatieve
inkomensbestanddelen en aan het onvoorzien gaan genieten van een substantieel
bedrag aan niet aan loonbelasting onderworpen inkomsten. In de Uitvoeringsregeling
Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 kunnen over dit onderwerp nadere
voorschriften worden gegeven die bij de voorlopige teruggaaf kenbaar zullen
worden gemaakt.Artikel 13, derde lid, blijft ongewijzigd. Deze bepaling regelt dat een
voorlopige aanslag kan worden aangevuld met een of meer nadere voorlopige
aanslagen. Artikel II (Wet op de loonbelasting 1964) Onderdeel AThans kan een werknemer die ongehuwd is en die duurzaam een gezamenlijke
huishouding voert met een andere ongehuwde persoon, onder bepaalde voorwaarden,
op verzoek in aanmerking komen voor de overdracht van de basisaftrek van de
partner en daarmee indeling in tariefgroep 3 bewerkstelligen.Zoals reeds in het algemene gedeelte is vermeld, wordt voorgesteld om
het mogelijk te maken de indeling in tariefgroep 3 voor ongehuwd samenwonenden
voor de heffing van loonbelasting buiten toepassing te laten. Met de wijziging
van artikel 23, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 wordt bereikt
dat bij ministeriële regeling kan worden bepaald ten aanzien van welke
belastingplichtigen een zogenaamde loonbelastingbeschikking kan worden gegeven.
Langs deze weg kan het toepassingsbereik van artikel 23 – bij wijze
van proef – worden beperkt tot bepaalde belastingplichtigen. Ook is
het mogelijk om deze beschikking voor alle daarvoor in aanmerking komende
belastingplichtigen uit te sluiten. Deze bepaling vindt zijn complement in
de wijziging van artikel 13 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, dat
de mogelijkheid van het geven van een voorlopige teruggaaf voor of tijdens
het belastingtijdvak regelt.Dit betekent dat de desbetreffende werknemers die geen beroep meer kunnen
doen op de in artikel 23 van de Wet op de loonbelasting 1964 bedoelde beschikking,
in verband met de overdracht van de basisaftrek van de partner en indeling
in tariefgroep 3 voor de heffing van loonbelasting, een verzoek om vaststelling
van een voorlopige teruggaaf kunnen indienen met het oog op indeling voor
de inkomstenbelasting in tariefgroep 3. De gevolgen voor de betrokken werknemers
zijn gelijk aan de gevolgen voor werknemers met een voorlopige
teruggaaf. Voor de werkgevers betekent dit een verlichting van de administratieve
lasten. Onderdeel BMet de wijziging van artikel 30, tweede lid, wordt bereikt dat bij ministeriële
regeling kan worden bepaald ten aanzien van welke belastingplichtigen een
zogenaamde loonbelastingbeschikking kan worden gegeven. Langs deze weg kan
het toepassingsbereik van artikel 30 – bij wijze van proef – worden
beperkt tot bepaalde belastingplichtigen. Ook is het mogelijk om de zogenaamde
loonbelastingbeschikking voor alle belastingplichtigen uit te sluiten. Deze
bepaling is een complement van de wijziging van artikel 13 van de Algemene
wet inzake rijksbelastingen, dat de mogelijkheid van het geven van een voorlopige
teruggaaf voor of tijdens het belastingtijdvak regelt.In de huidige werkwijze beïnvloedt de vermindering loonbelasting
het jaarloon voor het tarief bijzondere beloningen. Dit heeft voor die werknemers
die door een vermindering in een lager tarief bijzondere beloningen vallen,
een (te) lage inhouding van loonbelasting tot gevolg. Dit wordt na afloop
van het jaar gecorrigeerd door middel van een aanslag inkomstenbelasting.Bij de voorlopige teruggaaf zal de werkgever bij deze groep werknemers,
parallel aan een hogere inhouding op het maandloon, een hoger tarief bijzondere
beloningen toepassen dan voorheen het geval was. Dit effect is inherent aan
het weghalen van de vermindering bij de werkgever. Voor zover hierdoor de
inhouding op de bijzondere beloningen «te hoog» is, wordt het
teveel via de voorlopige teruggaaf gespreid over het gehele jaar teruggegeven.
In de voorlichting zal specifiek aandacht worden geschonken aan het feit dat
in bepaalde gevallen de nieuwe werkwijze effect heeft op de hoogte van bijzondere
beloningen. Artikel III (Wet op de inkomstenbelasting 1964) Onderdeel AMet de invoeging van het nieuwe derde lid in artikel 56 wordt bewerkstelligd
dat de niet in Nederland wonende Nederlander die in dienstbetrekking staat
tot een Nederlandse publiekrechtelijke rechtspersoon mede in aanmerking kan
komen voor de basisaftrek van de persoon met wie hij duurzaam een gezamenlijke
huishouding voert, indien deze andere persoon niet belastingplichtig is voor
de heffing van de inkomstenbelasting omdat hij of zij niet in Nederland woont
en geen binnenlands inkomen geniet. Hiermee wordt een gelijkstelling bereikt
tussen de ongehuwde en de gehuwde buiten Nederland wonende Nederlanders die
in dienstbetrekking staan tot een Nederlandse publiekrechtelijke rechtspersoon.
Op grond van de oude regeling kon deze gelijkstelling worden bereikt op grond
van de samenhang tussen artikel 56, vierde lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 en artikel 23, eerste lid, en artikel 22, achtste lid, van de Wet op
de loonbelasting 1964. Op grond van het voorgestelde artikel II, onderdeel
A, kan artikel 23, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 echter
in zijn toepassing worden beperkt. Er is dus geen inhoudelijke wijziging ten
opzichte van de bestaande regeling beoogd.Thans is in artikel 56, vierde lid, bepaald dat voor de toepassing van
dat artikel mede geldt als een verzoek tot overdracht van de basisaftrek een
verzoek als bedoeld in artikel 23 van de Wet op de loonbelasting 1964 waaraan
in het kalenderjaar gevolg is gegeven.Zoals hiervoor reeds is vermeld, wordt voorgesteld om het mogelijk te
maken de toepassing van artikel 23 van de Wet op de loonbelasting 1964 te
beperken. Dit betekent dat de desbetreffende werknemers in plaats van een verzoek om overdracht van de basisaftrek van de partner en indeling
in tariefgroep 3 voor de heffing van loonbelasting een verzoek om vaststelling
van een voorlopige teruggaaf kunnen indienen. Met de wijziging van het tot
vijfde lid vernummerde vierde lid van artikel 56 wordt bereikt dat een verzoek
tot vaststelling van een voorlopige teruggaaf, gedaan (mede) met het oog op
de toepassing van artikel 56, wordt gelijkgesteld aan een verzoek ex artikel
23 van de Wet op de loonbelasting 1964. Onderdeel BIn het ingevoegde artikel 63a wordt vastgelegd welke bestanddelen van
het belastbaar (binnenlands) inkomen in aanmerking worden genomen bij de vaststelling
van een voorlopige teruggaaf. Deze bestanddelen zijn dezelfde als die, welke
in aanmerking worden genomen bij de loonbelastingbeschikking. De tekst van
artikel 63a is ook in belangrijke mate ontleend aan de tekst van artikel 30,
derde tot en met zesde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964. Onderdeel CArtikel 64, eerste lid, regelt dat de vaststelling van een aanslag en
de verrekening van voorheffingen in de daar omschreven gevallen achterwege
blijft. Thans is in het tweede lid, aanhef en onderdeel b, bepaald dat het
eerste lid niet van toepassing is indien met toepassing van artikel 30 van
de Wet op de loonbelasting 1964 een vermindering van loonbelasting is verleend.
Aangezien de vermindering van loonbelasting met dit wetsvoorstel kan worden
vervangen door een voorlopige teruggaaf voor of tijdens het tijdvak, wordt
in het tweede lid, aanhef en onderdeel j, bepaald dat het eerste lid ook niet
van toepassing is indien een of meer voorlopige teruggaven zijn vastgesteld
voor of tijdens het tijdvak. Hierop wordt een uitzondering gemaakt voorzover
de voorlopige teruggaaf is vastgesteld uitsluitend met het oog op de toepassing
van artikel 56 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (tariefgroep 3 voor
ongehuwd samenwonenden). Een dergelijke voorlopige teruggaaf vervangt de beschikking
op grond van artikel 23 van de Wet op de loonbelasting 1964. Die beschikking
heeft niet tot gevolg dat een aanslag inkomstenbelasting wordt vastgesteld.
Omdat geen verzwaring voor deze groep van belastingplichtigen wordt gewenst,
is de genoemde uitzondering gemaakt.Belastingplichtigen aan wie uitsluitend met het oog op de toepassing van
artikel 56 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 een of meer voorlopige
aanslagen zijn opgelegd, worden ingevolge het nieuwe tweede lid, onderdeel
j, niet in de verplichte definitieve aanslagregeling betrokken. Uitgangspunt
in het belastingrecht is dat voorlopige aanslagen die niet worden gevolgd
door een definitieve aanslag vervallen. In een dergelijk geval moet het bedrag
van de voorlopige aanslagen – indien positief – aan de belastingplichtige
worden terugbetaald. Om zeker te stellen dat de belastingplichtigen ten aanzien
van wie een voorlopige teruggaaf uitsluitend met het oog op de toepassing
van artikel 56 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 is vastgesteld, die
niet wordt gevolgd door een definitieve aanslag, naderhand niet te maken kunnen
krijgen met terugvorderingsacties van de Belastingdienst is in het vierde
lid van artikel 64 een voorziening getroffen. Deze voorziening houdt in dat
na verloop van de voor het vaststellen van een definitieve aanslag geldende
termijn een aanslag wordt geacht te zijn vastgesteld tot het bedrag van (het
saldo van) de aan de hier bedoelde belastingplichtige opgelegde voorlopige
aanslag(en). Deze bepaling schept eveneens duidelijkheid over de toepassing
van onder meer artikel 16 en artikel 65 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(navordering en ambtshalve vermindering). Artikel IV (Invorderingswet 1990) Onderdeel ADe invorderingstermijnen van voorlopige aanslagen zijn thans geregeld
in artikel 9 van de Invorderingswet 1990. Daarin is onder meer bepaald dat
de voorlopige aanslagen waarvan het aanslagbiljet een dagtekening heeft die
ligt in het jaar waarover deze is vastgesteld, invorderbaar zijn in zoveel
gelijke termijnen als er na de maand die in de dagtekening van het aanslagbiljet
is vermeld, nog maanden van het jaar overblijven. Voor een voorlopige aanslag
die bijvoorbeeld in de eerste maand van het kalenderjaar is vastgesteld, betekent
dit dat er elf gelijke maandelijkse termijnen zijn.Met het voorgestelde artikel 9, zesde lid, wordt een hiervan afwijkende
regeling getroffen voor voorlopige aanslagen die een uit te betalen bedrag
behelzen (voorlopige teruggaven). Indien de voorlopige teruggaaf waarvan het
aanslagbiljet een dagtekening heeft die ligt in het jaar waarover deze is
vastgesteld, is de voorlopige teruggaaf invorderbaar in zoveel gelijke termijnen
als er, met inbegrip van de maand van de dagtekening van het aanslagbiljet,
nog maanden van het jaar overblijven. Dit betekent bijvoorbeeld dat een voorlopige
teruggaaf met een dagtekening die ligt in de maand januari van het kalenderjaar
waarop deze betrekking heeft, in twaalf gelijke maandelijkse termijnen door
de Belastingdienst wordt uitbetaald en dat een voorlopige teruggaaf met een
dagtekening die ligt in de maand december van het kalenderjaar waarop deze
betrekking heeft, in één termijn wordt uitbetaald.Met het voorgestelde artikel 9, zevende lid, wordt een regeling getroffen
voor voorlopige teruggaven die een dagtekening hebben die ligt voor het jaar
waarover deze is vastgesteld. Deze zijn invorderbaar in zoveel gelijke maandelijkse
termijnen als het jaar maanden heeft, waarvan de eerste vervalt aan het eind
van de eerste maand van het jaar waarover de voorlopige teruggaaf is vastgesteld. Onderdeel BArtikel 10 van de Invorderingswet 1990 bevat een regeling voor versnelde
invordering van belastingaanslagen. Deze regeling heeft naar haar aard betrekking
op te innen bedragen. Met de voorgestelde wijziging wordt dit expliciet tot
uitdrukking gebracht. Hiermee wordt voorkomen dat een voorlopige teruggaaf
in de gevallen, bedoeld in artikel 10, eerste lid, terstond en tot het volle
bedrag invorderbaar is. Aldus wordt bijvoorbeeld bereikt dat indien goederen
van de belastingschuldige worden verkocht ten gevolge van een beslaglegging
namens derden (als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onderdeel f) de voorlopige
teruggaaf niet in één maal door de ontvanger aan de belastingschuldige
hoeft te worden uitbetaald. Onderdeel CDe wijziging van artikel 15 houdt verband met de vernummering van de leden
van artikel 9. Onderdeel DMet de wijziging van artikel 24, tweede lid, Invorderingswet 1990 wordt
het tijdstip van verrekening van een termijn van een voorlopige aanslag die
een uit te betalen bedrag behelst, gesteld op het tijdstip waarop de desbetreffende
termijn vervalt. Hiermee wordt voorkomen dat het tijdstip van
verrekening wordt gesteld op het tijdstip van de dagtekening van het aanslagbiljet
van de voorlopige aanslag, hetgeen zou kunnen leiden tot onbedoelde gevolgen
met betrekking tot bijvoorbeeld de invorderingsrente.In het oude artikel 24, derde lid, Invorderingswet 1990 is bepaald dat
verrekening van belastingschulden ook mogelijk is ingeval de invorderingstermijn
van artikel 9 Invorderingswet 1990 nog niet is verstreken, tenzij het betreft
belastingaanslagen, als bedoeld in artikel 9, vijfde lid (voorlopige aanslagen).
Met de voorgestelde wijziging van artikel 24, derde lid, wordt het mogelijk
om voorlopige aanslagen die een te innen en een uit te betalen bedrag behelzen
met elkaar te verrekenen, ook indien de betalingstermijn nog niet is verstreken,
mits deze betrekking hebben op dezelfde belasting en hetzelfde tijdvak. Deze
voorziening is met name van belang in het geval een voorlopige teruggaaf wordt
herzien. Deze herziening zal namelijk worden geëffectueerd door de vaststelling
van een voorlopige aanslag die een te betalen bedrag behelst. Verrekening
met andere aanslagen is slechts mogelijk indien een termijn van een voorlopige
aanslag invorderbaar is.In artikel 24, vierde lid, is bepaald dat verrekening niet mogelijk is
met betrekking tot een belastingaanslag die een uit te betalen bedrag behelst
indien deze vordering door de belastingschuldige onder bijzondere titel is
overgedragen (cessie), mits de ontvanger met de overdracht heeft ingestemd.
In het voorgestelde artikel 24, vijfde lid, wordt een hiervan afwijkende regeling
getroffen voor zover het betreft belastingaanslagen die op dezelfde belasting
en hetzelfde tijdvak betrekking hebben. Dit is met name van belang voor die
gevallen waarin een voorlopige teruggaaf wordt herzien door de vaststelling
van een voorlopige aanslag die een te innen bedrag behelst.Zonder de voorgestelde regeling zou de ontvanger de voorlopige teruggaaf
volledig moeten uitbetalen aan degene aan wie de vordering is overgedragen
en tevens de aanslag die een te innen bedrag behelst, en op dezelfde belasting
en hetzelfde tijdvak betrekking heeft, van de belastingschuldige moeten innen.
Dit acht ik ongewenst. De bepaling is overigens niet beperkt tot voorlopige
aanslagen, maar ziet ook op andere belastingaanslagen, mits ze op dezelfde
belasting en hetzelfde tijdvak betrekking hebben. Zo kan de bepaling ook toepassing
vinden indien een aanslag inkomstenbelasting die een uit te betalen bedrag
behelst, nog voordat tot uitbetaling is overgegaan, wordt gevolgd door een
navorderingsaanslag inkomstenbelasting met betrekking tot hetzelfde tijdvak
die een te innen bedrag behelst.Het openen van de mogelijkheid van verrekening in de hier bedoelde gevallen
sluit aan bij de regeling zoals die thans geldt in het burgerlijk recht. In
artikel 6:130 van het Burgerlijk Wetboek is onder meer bepaald dat indien
een vordering onder bijzondere titel is overgegaan, de schuldenaar bevoegd
is ondanks de overgang ook een tegenvordering op de oorspronkelijke schuldeiser
in verrekening te brengen, mits de tegenvordering uit dezelfde rechtsverhouding
als de overgegane vordering voortvloeit. Artikel VDe artikelen I tot en met IV maken het mogelijk de beschikkingen op grond
van artikel 23 en 30 van de Wet op de loonbelasting bij wijze van proef niet
te verlenen aan bepaalde of alle daarvoor in aanmerking komende belastingplichtigen
en in plaats daarvan deze belastingplichtigen in aanmerking te laten komen
voor een voorlopige teruggaaf. Alvorens deze maatregel definitief wordt ingevoerd
wordt een evaluatie wenselijk geacht. Dit wordt vastgelegd in de hier besproken
bepaling, die inhoudt dat binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze
wet aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid
en de effecten van deze wet in de praktijk zal worden toegezonden. Artikel VIDe artikelen van deze wet treden in werking op een bij wet te bepalen
tijdstip. De inwerkingtreding kan bijvoorbeeld worden geregeld in een wet
die voorziet in een compensatie van het kaseffect dat optreedt bij de inwerkingtreding
van de voorgestelde maatregelen.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25119-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl