Begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1998; Brief minister met verslag van High Level Meeting (HLM) van het Development Assistance Committee (DAC) van de OESO, 8-9 april 1998
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25600-V, nr. 79

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-05-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25600-V nr. 79

07-05-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVerslag DAC High Level Meeting van 8–9 april '98Verslag van de DAC/HLMAgendapunt 3: Implementatie van de Partnerschaps Strategie; A «Changing how we think and operate».Agendapunt 4: Coherentie van BeleidAgendapunt 5: Issues for guidancePersverklaring
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25600-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 600 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1998nr. 79BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 7 mei 1998Hierbij heb ik het genoegen u het verslag te zenden van
de High Level Meeting (HLM) van het Development Assistance Committee (DAC)
van de OESO, die op 8–9 april 1998 te Parijs plaatshad.Tevens is de persverklaring van de voorzitter van de DAC/HLM over de bijeenkomst
bijgevoegd.1De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. Pronk Verslag DAC High Level Meeting van 8–9 april '98Op 8–9 april '98 vond te Parijs de DAC High Level Meeting van de
OESO (DAC/HLM) plaats. Op de agenda stonden de voortgang m.b.t. de implementatie
van de DAC-strategie «Shaping the 21st Century», coherentie van
beleid, de richtlijnen inzake gender equality en voortgangsrapporten over
anti-corruptie, vrede conflict en ontwikkeling en excessieve militaire uitgaven
in ontwikkelingslanden.Onderstaand volgt het verslag van deze bijeenkomst; bijgevoegd is het
perscommuniqué van de voorzitter. Verslag van de DAC/HLMSG-OESO Johnston leidde de bijeenkomst in, waarbij hij wees op het belang
van de DAC-strategie Shaping the 21st century, de hoop uitsprak op voortgang
t.a.v. ontbinding van de hulp, de noodzaak benadrukte tot coördinatie
van het hulpverleningsbeleid en wees op de taak van de OESO om synergie te
bevorderen tussen de kennis op de diverse beleidsterreinen van de OESO. Voorts
ging hij in op de kritiek t.a.v. het MAI, dat naar het oordeel van de SG op
de langere termijn gunstig is voor de ontwikkelingslanden. Hij merkte op dat
het MAI geen OESO instrument is, maar voor ieder land open staat. Agendapunt 3: Implementatie van de Partnerschaps Strategie; A «Changing how we think and operate».Dit agendapunt werd door vier sprekers waaronder Nederland ingeleid.De Zweedse Staatssecretaris Karlsson wees op de noodzaak om vooruitgang
te boeken met de DAC-strategie om aan te tonen dat hulpverlening zinvol is,
ondanks begrotingsdruk om de hulpvolume te verlagen. Gewezen werd op het Zweedse
streven om het ODA-volume in de komende vier jaren met 25% te verhogen. Tevens
zijn aan het Zweedse Parlement nota's gezonden over modernisering van de hulporganisatie
en beleidsaanpassingen. De druk ter verlaging van het ODA-volume dient gezamenlijk
te worden weerstaan, waarbij de DAC-strategie een belangrijk hulpmiddel is.
De strategie is een gedragscode/contract, waaraan iedereen zich dient te committeren.
Inzake het thema van het agendapunt, «Changing how we think»,
werd gewezen op mensenrechten, anti-corruptie en transparantie; inzake :«changing
how we operate» werd gewezen op de wenselijkheid dat het partner-land
de leiding neemt waarbij diens begroting essentieel is, op versterking van
de capaciteit in het veld, op lokale democratische processen, op nationale
beleidsdocumenten als basis voor de dialoog, op sektorhulp en op het samenvoegen
van de hulp waarbij de partner de uitgangspunten bepaalt, op nieuwe financieringsvormen
waaronder financiering van de particuliere sector, en op de nationale capaciteit
waaronder lokale procedures, consultants en andere vormen van lokaal zeggenschap.
Inzake incentives werd opgemerkt, dat wie presteert, beloond moet worden,
en bij zwakke prestaties naar de oorzaken daarvan gezocht moet worden. Zweden
concludeerde, dat het DAC experiment met Mali zeer waardevol was, maar niet
als een blauwdruk moest worden beschouwd. Voorgesteld werd dit experiment
met enkele andere partners uit te breiden. Voorts concludeerde Zweden dat
de DAC landenexamens moeten worden versterkt en dat daarbij kritischer moet
worden gekeken naar de implementatie van de DAC-strategie.Zweden noemde als uitdagingen1. de financieringsagenda, waarbij meer aandacht moet worden besteed aan
het multilaterale aspect van ontwikkelingsfinanciering, aan nieuwe uitdagingen
voor de internationale financiële instellingen, aan een nieuw
raamwerk voor de VN en aan hulp in relatie tot goed overheidsbestuur, alsmede
aan2. coherentie van beleid, waarbij naast handel en schulden meer inhoudelijke
aandacht nodig is voor vrede, veiligheid, enz.De Britse Minister Short leidde vervolgens het onderwerp «armoedebestrijdings
strategieën» in. Sprekend over armoede doelstellingen maande zij
tot voorzichtigheid bij het hanteren door het DAC van zulke doelstellingen,
aangezien niet het DAC maar alle landen zeggenschap hebben over deze doelstellingen.
De doelstellingen bieden de mogelijkheid om steun voor armoedebestrijding
te versterken. Over deze doelstellingen dient internationaal overeenstemming
te worden bereikt om vooruitgang te kunnen meten.Zij vroeg ook aandacht voor de armoede in de midden inkomenslanden. Voor
deze landen is technische assistentie belangrijker dan overdracht van fondsen.
Zij adviseerde om hulp te gebruiken voor het bevorderen van milieu, handel
en investeringen. Op deze terreinen is een rol weggelegd voor de OESO, zoals
het MAI. Zij wees op de kritiek op het MAI, met name uit NGO kringen. Dit
was voor de Britse regering reden om een nota over het MAI uit te brengen.
Zij raadde aan om ontwikkelingshulp te gebruiken om ontwikkelingslanden in
staat te stellen het MAI op te volgen.Voorts vroeg Minister Short aandacht voor het vraagstuk van de ontwikkelingslanden
die zich niet aan de partner-schapsstrategie willen committeren of de capaciteit
daartoe ontberen. In deze landen leven veel armen. Indien deze landen hulpverlening
weigeren, zal naar andere wegen gezocht moeten worden om de armoede te bestrijden.In landen waar sprake is van lokaal zeggenschap (ownership) krijgt armoedebestrijding
ruime aandacht en verdient de sektorbenadering de voorkeur. Zij wees op de
instelling van een informele DAC groep die zich zal buigen over armoedebestrijdingsstrategieën.De Deense Minister Nielson ging vervolgens in zijn inleiding in op het
vraagstuk van de ontwikkelings-financiering. Daarbij plaatste hij de kanttekening
dat menselijk kapitaal het belangrijkste kapitaalgoed is. Hij wees op de snelle
toename van de humanitaire hulp. Hij wees er voorts op dat de binnenlandse
kapitaalmiddelen de belangrijkste bron zijn voor economische ontwikkeling.
Hij verwelkomde de vervijfvoudiging van de buitenlandse private geldstroom,
maar wees erop dat de minst ontwikkelde landen hiervan nauwelijks profiteren.
Hij verwelkomde het MAI, mits dit geen door de ontwikkelde landen gedicteerd
instrument wordt. Hij weersprak het argument, dat het MAI vooral de multinationale
onder-nemingen ten goede komt.Hij merkte op dat de toename van de private geldstroom geen excuus mag
zijn om de ODA te verlagen. Hij was van mening dat ODA vooral moet worden
aangewend in die ontwikkelingslanden, die geen of nauwelijks toegang hebben
tot de private geldstroom. Hij adviseerde om de ODA vooral te gebruiken voor
capaciteitsopbouw, goed bestuur en voor investeringen in de sociale sektoren.
Hij ontraadde om ODA te gebruiken in die sektoren, die toegang hebben tot
de kapitaalmarkt. Hij wees er voorts op dat corruptie-bestrijding buitenlandse
private investeringen stimuleert. Tenslotte merkte hij op dat verlaging van
de ODA door binnen- en buitenland kan worden beschouwd als het niet serieus
nemen van de partnerschapsstrategie.In mijn inleiding over «performance and need» ging ik in op
die groep ontwikkelingslanden die de partnerschaps-strategie niet kunnen of
willen ondersteunen. Ik onderscheidde twee groepen landen, te weten de groep
landen die de strategie op principiële, elitaire of dictatoriale gronden
of vanwege slecht bestuur afwijzen, en de groep landen met een dreigend of
feitelijk (oorlogs-)conflict of kampen met de naweeën van zo'n conflict.
Ik merkte op dat het aantal landen dat zich niet kwalificeert
voor een partnerschapsstrategie, groter is dan het aantal landen dat zich
wel kwalificeert. Voor de twee groepen landen is er geen overall strategie,
maar een gedifferentieerde aanpak nodig.Ten aanzien van de eerste groep landen (de landen die de strategie afwijzen)
gaf ik aan, dat in landen die de strategie om principiële redenen afwijzen,
de zeggenschap van beleid vaak sterk is, terwijl deze landen tegelijkertijd
te maken hebben met vluchtelingen en in het buitenland verblijvende oppositie.
De in het verleden gevolgde aanpak van confrontatie is na het einde van de
koude oorlog weggevallen en stuit ook in eigen land op verzet. Ik stelde als
alternatief voor:– een gezamenlijke dialoog met deze landen aan te gaan, waarbij
gerechtvaardigde verzoeken serieus worden genomen en aldus een basis wordt
gelegd voor een ontwikkelings-dialoog,– zeer selectief te zijn in de hulpverlening en de hulp vooral te
concentreren op armoedebestrijding,– steun te geven aan die groepen in de samenleving, die de confrontatie
met de regering aandurven,waardoor aan deze groepen een stem wordt gegeven,– geloofwaardig te zijn in de dialoog door iets te doen of na te
laten, wat ook van deze landen wordt gevraagd (bijv. corruptiebestrijding).In sommige gevallen waar hulp van overheid aan overheid niet (meer) mogelijk
is, zou voor andere hulpverleningsvormen gekozen kunnen worden.Ten aanzien van de tweede groep landen (de zgn. conflict-landen), waar
veelal geen sprake meer is van een centrale overheid, werd humanitaire hulp
gebruikt als een makkelijke weg om uit de problemen te komen. Ik gaf aan dat
deze hulpvorm niet bijdroeg tot het oplossen van conflicten, maar conflicten
eerder voedden. Ik gaf als alternatief aan: – ontwikkelingshulp niet compartimentaliseren, maar koppelen aan
andere terreinen van het buitenlandse beleid,– geen wapens leveren aan dergelijke landen of hun regio's,– dialoog aangaan met diegenen die aan de macht zijn en hen voor
hun legitimering om een tegenprestatie vragen (bijv. toestaan van humanitaire
hulp),– in landen met een conflict hulp geven in de vorm van vredeshulp
ter stimulering van die groepen die vrede willen,– aanvaarden, dat conflictlanden niet met elkaar te vergelijken
zijn, maar in elk land kijken naar de ontwikkeling ten goede of ten slechte
in de tijd.Ik riep op tot gezamenlijke institutionalisering van geleerde lessen.
Dit draagt bij tot een early warning en het voorkomen van conflicten.Tenslotte pleitte ik voor samenwerking tusssen bevriende landen, die dezelfde
benadering voorstaan.In de daarop volgende tafelronde ging USAID Administrator Atwood o.a.
in op mijn inleiding, waarbij hij aangaf, dat humanitaire hulp de problemen
eerder had vergroot en geleid had tot een breuk tussen de strijdende partijen
en de bevolking dat onder het geweld leed. Thans verstrekt de VS hulp in de
vorm van trainingen aan leidinggevenden hoe de eigen bevolking te besturen,
en hoe de democratie te bevorderen. Essentieel is bevordering van een burgermaatschappij,
waarnaar geluisterd wordt. Aangezien beïnvloeding van bovenaf niet werkt,
moeten er overeenkomsten met regeringen getroffen worden om toegang te krijgen
tot de bevolking om aldus druk van onderop te creëren. Inzake de partnerschapsstrategie
meldde dhr. Atwood, dat er consensus is t.a.v. de doelstellingen, maar dat
de vertaalslag naar landenstrategieën problemen geeft. Partnerlanden
moeten worden aangemoedigd om de strategie te implementeren. Hij verwees naar
de samenwerking met Bolivia en sprak steun uit voor het experiment met Mali. Inzake de reis van President Clinton naar Afrika sprak dhr. Atwood over
een doorbraak in de richting van coherentie van beleid. Hij kondigde aan,
dat de hulp aan Afrika zal toenemen en riep op de bilaterale concessionele
schuld van Afrika (tweemaal zo groot als het budget voor sociale voorzieningen)
kwijt te schelden, waarbij de schuldverlichting moet worden gekoppeld aan
economische hervormingen. Hij meldde, dat Afrika op de agenda van de aanstaande
G-7 Top te Birmingham zal staan.De Noorse Minister Johnson sprak uitvoerig over het armoedevraagstuk,
dat een integraal onderdeel van de partnerschapsstrategie moet zijn. Zij vond
de doelstelling 0,15% ODA/BNP voor armoedebestrijding te weinig en kondigde
aan dat Noorwegen streeft naar een verhoging tot 0,3%. Zij was verheugd, dat
de Wereldbank armoede-bestrijding nu centraal stelt en vond dat vangnetten
voor armoedebestrijding complementair moeten zijn aan de partnerschapsstrategie.
In plaats van de «trickle down» benadering moeten strategieën
ontworpen worden die de armsten rechtstreeks bereiken. Dit betekent kiezen
voor de minst ontwikkelde landen en voor sociale sektoren en zich houden aan
de 20/20 afspraak. Noorwegen steunt de instelling van de informele DAC werkgroep
inzake gender en armoedebestrijding.Inzake de partnerschapsstrategie wees zij op de eigen verantwoordelijkheid
van donoren en partnerlanden. Noorwegen is bereid de eigen prioriteiten aan
te passen aan die van de partnerlanden, en is voorstander voor een betere
verdeling tussen donoren van werkzaamheden over de sektoren («division
of labour») en is bereid de eigen identiteit te verminderen («flag
down»).Inzake «performance and need» sprak zij de voorkeur uit voor
concentratie van de hulpverlening op die landen die bereid zijn de weg van
de partnerstrategie op te gaan, alsmede steun te verlenen aan de armste landen.Zij riep op de uitkomst van de strategie te monitoren en in het kader
van de DAC-landenexamens donoren te rang-schikken in termen van de partnerschapsstrategie.Ook Duitsland steunde de concentratie op armoede en stelde voor om in
de DAC-landenexamens nadrukkelijker te kijken naar armoedebestrijding. M.b.t.
de partnerschapsstrategie wees Duitsland op activiteiten terzake in EU-verband
en het SPA. Duitsland steunde eveneens de wens om in het DAC meer aandacht
te besteden aan de ontwikkelingsfinanciering, waarbij gewezen werd op een
interne Duitse discussie over ODA als katalysator ter bevordering van de particuliere
geldstroom.De Franse Minister Josselin merkte op dat armoedebestrijding en ontwikkelingshulp
niet identieke concepten zijn, maar aan elkaar gekoppeld moeten worden. Bij
armoedebestrijding is zeggenschap (ownership) van de doelgroepen essentieel,
waarbij hij aantekende dat iedereen wel hetzelfde beeld moet hebben van armoede.
Hij vond de casus Mali aid review een goede keuze die opvolging verdient,
mits gedecentraliseerd.Japan maakte melding van het voornemen om in juli met Nederland en UNDP
een seminar te beleggen over armoedebe-strijding en riep op tot uitbreiding
van de donorsteun voor de partnerschapsstrategie, o.a. tijdens de G-7 bijeenkomst
te Birmingham. Japan stelde voor dat het DAC regelmatig (bijv. halfjaarlijks)
verslag uitbrengt over de voortgang van de strategie.Italië was zeer te spreken over de DAC strategie, maar vroeg zich
af hoe de resultaten internationaal, met name multilateraal kunnen worden gedeeld. Mali werd een goede casus gevonden; voorgesteld werd om het
aantal cases uit te breiden waarbij Angola als voorbeeld werd genoemd.Gemeld werd dat in het Italiaanse beleid de hulpverlening meer wordt geconcentreerd
op armoedebestrijding, en dat het Italiaanse ODA volume weer een bescheiden
stijging vertoont. Italië hechtte groot belang aan de discussie over
«performance and need».Ook Ierland steunde het voorstel om naar aanleiding van de Mali aid review
het aantal cases uit te breiden. Ierland was eveneens voorstander van het
Noorse voorstel om in de DAC-examens donoren te rangschikken in termen van
de partnerschapsstrategie.Directeur-Generaal Lowe van de Europese Commissie constateerde dat over
de DAC strategie consensus bestaat en meldde, dat de principes en doelstellingen
van de strategie ook in de nieuwe Lomé Conventie zijn opgenomen. De
Europese Commissie steunt de horizontale benadering en de doelstelling om
de capaciteit in de partnerlanden te versterken. Probleem is de toepassing
van het zeggen-schapsprincipe in de praktijk; hierover bestaat in de ACP-landen
veel onduidelijkheid. Om die reden pleitte de Europese Commissie voor tastbare
en heldere doelstellingen. Gemeld werd dat over het zeggenschapsprincipe soms
pittige discussies gevoerd werden met partnerlanden. Dhr. Lowe bepleitte meer
transparantie tussen enerzijds de lokale coördinatie met parnerlanden
en anderzijds de strategische besluitvorming in de hoofdsteden van de donoren.
Hij ondersteunde mijn benadering van «performance and need». Canada steunde het Japanse voorstel om de partnerschaps-strategie aan
de orde te stellen tijdens de G-7 bijeenkomst te Birmingham. Eveneens steunde
Canada het voorstel om naar aanleiding van de Mali aid review het aantal cases
uit te breiden en vroeg het DAC om daartoe het initiatief te nemen. Voorgesteld
werd om meer ronde tafel bijeenkomsten in de partnerlanden zelf te houden.Inzake armoedebestrijding wees Canada op het bestaan van armoede in de
middeninkomenslanden en stelde voor om aan de condities voor het terugdringen
van armoede te werken en de beste praktijkervaringen met elkaar in het DAC
te delen. Inzake het thema «performance and need» bepleitte Canada
een gedifferentieerde benadering en riep op om marginalisering van deze groep
landen te vermijden.Zwitserland merkte op dat de partnerschapsstrategie vooral is gebaseerd
op wederzijds vertrouwen en riep de DAC-landen op om daarnaar te handelen.
Zwitserland wees op de anomalie tussen het MAI (door het streven naar zo hoog
mogelijke standaarden worden ontwikkelingslanden uitgesloten) en de partnerschapsstrategie.
Zwitserland vond mijn inleiding over «performance and need» zeer
nuttig.De Belgische Staatssecretaris Moreels pleitte voor een open dialoog over
de partnerschapsstrategie en riep op tot decentralisatie van de hulpverlening
en meer begrotingssteun. Hij wees naar het co-partnerschapsmodel met Rwanda.
Dhr. Moreels pleitte voor meer vertrouwen in de implementatie van de partnerschapsstrategie
door bijv. ex post te monitoren. Ook hij stelde n.a.v. de Mali aid review
voor om het aantal «cases» uit te breiden, waarbij het DAC coördineert.Inzake armoedebestrijding maakte dhr. Moreels een nieuw Belgisch plan
bekend, waarin de hulp op 25 in plaats van 40 landen wordt geconcentreerd,
de sektoren worden beperkt, de hulp wordt ontbonden en hulp ook wordt gegeven
aan micro-ondernemingen.De Finse delegatie wees op mogelijkheid van trilaterale partnerschap en
sprak zich eveneens positief uit over de partnerschaps-strategie. Finland
onderschreef eveneens mijn benadering inzake «performance and need». Australië verwees naar een schriftelijke bijdrage over partnerschap
in de Zuid-Pacific en vond het werk van het DAC t.a.v. de strategie zeer nuttig,
mits het raamwerk van de strategie niet te rigide werd toegepast.Ook Nederland sprak zich uit voor voortzetting van de Mali casus en wees
op de noodzaak van coherente aanbevelingen vanuit de hoofdsteden om de hulp
aktiviteiten verder te verbeteren, waarbij ook de Club du Sahel een rol zou
kunnen spelen. Inzake armoedebestrijding ondersteunde Nederland het voorstel
om goede ervaringen (best practices) met elkaar te delen. Inzake het MAI zag
Nederland met belangstelling de Britse studie tegemoet. Opgemerkt werd dat
tijdens de onderhandelingen over het MAI niet of nauwelijks aandacht was geschonken
aan de specifieke belangen en zorgen van ontwikkelingslanden. Daarbij werden
door Nederland twee problemen gesignaleerd, te weten wat er gebeurt wanneer
een land niet wenst toe te treden tot het MAI, en het probleem van het ontbreken
van kennis, capaciteit en middelen om een procedure voor het geschillen beslechtingslichaam
aan te gaan. Voorts wees Nederland op het werk in de UNCTAD Investment Commisssion.UNDP Administrator Speth sprak zijn steun uit voor de DAC strategie en
meldde het opzetten van een VN raamwerk voor ontwikkelingshulp, waarbij overgegaan
is van coördinatie binnen de VN naar coördinatie vanuit «country-owned»
ontwikkelingsstrategieën. Inzake het thema armoedebestrijding wees dhr.
Speth op de aanstaande ECOSOC waar de follow-up van de desbetreffende VN-conferenties
aan de orde zal komen. Sprekend over het thema «performance and need»
wees hij op zijn bezoek aan het grote meren gebied, waarbij democratisering
centraal stond. Hij wees op de onderling gerelateerde complexe problematiek
van de mensenrechten, de snel afnemende samenwerking met deze landen en het
probleem van capaciteitsopbouw. Tenslotte wees hij op het regionale initiatief
in West Afrika inzake een embargo voor kleine wapens.De vertegenwoordiger van de Wereldbank meldde, dat het World Development
Report 2000 gewijd zal zijn aan het armoedevraagstuk. Voorts werd gemeld dat
de Bank via de country assistance strategie meewerkt aan de partnerschapsstrategie.
Inzake «performance and need» meldde hij, dat ook in het kader
van de volgende IDA replenishment aan de Bank om een aanpak van dit vraagstuk
is gevraagd.De IMF-vertegenwoordiger onderkende het belang van de partnerschapsstrategie,
maar wees erop dat dit tijd kost en dat, om ownership te bevorderen, de dialoog
met de partnerlanden moet worden uitgebreid tot de sociale partners, ngo's
en de bevolking in het partnerland (bijv. door overheids-investeringsplannen
{PIP's} te publiceren).De voorzitter concludeerde dat inzake de partnerschapsstrategie de dialoog
zich verdiept en dient te worden uitgebreid met regionale organisaties zoals
de Club du Sahel en de regionale ontwikkelingsbanken, de EU en de VN-organisaties.
Er is sprake van een gezamenlijk raamwerk voor de strategie, mits dit is aangepast
aan de lokale omstandigheden en zeggenschap en door de partnerlanden zelf
gedragen wordt. Het zou goed zijn indien de donoren de eigen identiteit minder
zwaar zouden laten meewegen en bereid zouden zijn de hulp meer aan te passen
aan de lokale zeggenschap. Voorkomen zou moeten worden dat partnerlanden door
de veelheid aan donoren en hulpprojekten de eigen zeggenschap over hun ontwikkeling
zouden verliezen.Inzake armoedebestrijding concludeerde de voorzitter, dat dit onderwerp
prioriteit verdient, waarbij de nadruk in het DAC vooral zal moeten liggen
op het uitwisselen van ervaring en beste praktijken. Hoewel de aandacht bij
armoedebestrijding vooral zal moeten uitgaan naar de sociale voorzieningen,
dient het daartoe niet beperkt te blijven, maar zal ook gekeken moeten worden
naar de particuliere sektor, handel en investeringen.Ten aanzien van ontwikkelingsfinanciering zal gekeken moeten worden naar
alle financieringsvormen, inclusief de binnenlandse financiering in ontwikkelingslanden
(waaronder belastingen). Publieke steun zal moeten worden gezocht voor de
noodzaak om de ontwikkelingsfinanciering, inclusief ODA, te verhogen.Inzake het vraagstuk van «performance and need» concludeerde
de voorzitter, dat een gedifferentieerde benadering geboden lijkt, waarbij
samenwerking wordt nagestreefd met alle betrokken groeperingen en instellingen.
Het DAC biedt daarbij de gelegenheid om ervaringen uit te wisselen.Aan het slot van dit agendapunt presenteerde het DAC secretariaat aan
de High Level Meeting een set van ontwikkelingsindicatoren, die door de Wereldbank
in overleg met gespecialiseerde VN organisaties en het DAC secretariaat was
geformuleerd. Met deze set hopen de drie organisaties handvatten aan te reiken
om de vooruitgang in de ontwikkeling van ontwikkelingslanden zichtbaar te
maken. Gemeld werd dat de set van indicatoren op internet verschijnt, en dat
over de voorgestelde set verder overleg zal worden gevoerd met donoren en
ontwikkelingslanden. Door diverse DAC vertegenwoordigers werd het nut van
de set onderschreven, waarbij werd aangedrongen op voortzetting van het overleg
met donoren en ontwikkelingslanden over de verdere invulling en uitbreiding
van de indicatoren. Agendapunt 4: Coherentie van BeleidOnder dit agendapunt concentreerde de discussie in de High Level Meeting
zich op twee onderwerpen, te weten ontbinding van de hulp aan de minst ontwikkelde
landen en duurzame ontwikkeling en klimaatverandering.A. Ontbinding van de hulp:Inzake ontbinding van de hulp presenteerde de voorzitter van een werkgroep
van het DAC een voorstel om de hulp aan de minst ontwikkelde landen geheel
te ontbinden. Hij wees erop, dat ontwikkelingslanden bij diverse gelegenheden
op ontbinding hebben aangedrongen en dat ook de Business and Industry Advisory
Committee (BIAC) van de OESO het voorstel om de hulp aan de minst ontwikkelde
landen te ontbinden, ondersteunt. Hij wees er voorts op dat dit voorstel door
een ruime meerderheid van de DAC-landen werd gesteund, maar dat de vereiste
consensus ontbrak. Hij vroeg de vergadering om een duidelijk politiek signaal
ten aanzien van dit voorstel, waarbij hij opmerkte dat het uitblijven van
zo'n signaal de geloofwaardigheid van de DAC-landen zou aantasten.In de daarop volgende tafelronde wees de Deense Minister Nielson op de
hoge Deense ODA-prestatie, te weten 1% van het BNP wordt besteed aan ODA,
waarvan 0,7% ODA/BNP is ontbonden. In het licht van deze ODA prestatie vond
hij het voorstel onevenwichtig en riep hij de DAC-landen met een lage ODA-prestatie
op de hulp geheel te ontbinden. Bij uitblijven van een consensus vreesde hij
voor een terugslag in de Deense ODA prestatie.De Britse Minister Short vroeg zich af hoe het mogelijk was dat in een
tijd van mondiale liberalisatie het ontbinden van de hulpverlening niet mogelijk
was. Zij meende dat de steun voor binding niet groot was en kondigde aan ieder
voorstel voor ontbinding te zullen ondersteunen. Ook Duitsland, België, Zweden, Portugal, Italië, Zwitserland,
Nederland, Australië, Noorwegen, de VS, Ierland, Finland en Oostenrijk
spraken zich uit voor ontbinding van de hulp aan de minst ontwikkelde landen,
waarbij Zweden om een niet-redresseerbare regeling vroeg en Italië wees
op een bij het Parlement ingediend voorstel terzake. Diverse landen waaronder
Nederland wezen op de noodzaak van een goede monitoring van ontbonden hulpverlening.De Franse Minister Josselin meldde, dat in het kader van de lopende reorganisatie
van de Franse ontwikkelingssamenwerking ook de ontbinding van de hulp aan
de minst ontwikkelde landen aandacht krijgt en hoopte op korte termijn uitsluitsel
te kunnen geven over de Franse besluitvorming terzake.Canada sprak in principe steun uit voor het voorstel.De vertegenwoordiger van de Europese Commissie meldde, dat de Commissie
een standpunt over het voorstel voor ontbinding zal formuleren en dit standpunt
met de EU-lidstaten een de ACP staten zal bespreken.De vertegenwoordiger van Japan sprak in voorzichtige bewoordingen uit
bereid te zijn het ontbindingsvoorstel in positieve zin te bejegenen. Mede
gezien de verschuiving in de Japanse hulpverlening van ontbonden zachte leningen
naar gebonden schenkingen vroeg Japan om meer bedenktijd.Gehoord de discussie stelde de voorzitter voor om een mandaat te formuleren
voor de desbetreffende DAC werkgroep om een Aanbeveling op te stellen voor
ontbinding van de hulp aan de minst ontwikkelde landen, waarover de DAC High
Level Meeting van 1999 zou kunnen besluiten. Een daarop door het DAC-secretariaat
geformuleerd mandaatsvoorstel, waarin werd voorgesteld om een Aanbeveling
uit te werken en waarin de punten werden genoemd waaraan bij de uitwerking
van de Aanbeveling aandacht zou moeten worden besteed, zoals de partnerschapsgedachte,
evenwichtigheid, effekten op de omvang en richting van de ODA, nationale betrokkenheid
in donorlanden, capaciteitsvorming in partnerlanden, de betrokkenheid van
de particuliere sektor, publieke steun, en andere modaliteiten, vormde vervolgens
onderwerp van overleg. Dit leidde ertoe, dat uiteindelijk overeenstemming
werd bereikt over het gevraagde mandaat voor de desbetreffende werkgroep.B. Duurzame ontwikkeling en klimaatverandering.Door het OESO-secretariaat werd aangegeven hoe het rapport van de «High-Level
Advisory Group on the Environment», getiteld «Guiding the transition
to sustainable development» door de OESO zal worden behandeld. Inmiddels
is een stuurgroep opgezet, die zich zal buigen over concrete projekten met
betrekking tot klimaatverandering, technologische ontwikkeling, indicatoren
en taken ten behoeve van een synthese rapport voor de Conferentie Rio plus
tien. Net als de andere directoraten van de OESO verleent ook het directoraat
ontwikkelingshulp (DCD) ondersteuning aan deze werkzaamheden. Voorts werd
gewezen op de follow-up van de Kyoto overeenkomsten inzake klimaatverandering.De Amerikaanse vertegenwoordiger Atwood verwees naar de problemen met
de EU bij de voorbereiding van «Kyoto» en naar het Amerikaanse
streven om zoveel mogelijk ontwikkelingslanden bij de Kyoto-bijeenkomst te
betrekken. Hij wees op de gevolgen van klimaatverandering zoals het oprukken
van tropische infekties en aan het weer gerelateerde natuurrampen. Voor acties
met betrekking tot klimaatveranderingen heeft de VS $ 8 mld.
beschikbaar gesteld als blijk van medeverantwoordelijkheid voor de klimaatverandering.
Hij wees voorts op de snelle toename van de broeikasgas emissies in ontwikkelingslanden.
Voorkomen moet worden dat in ontwikkelingslanden de indruk ontstaat dat industrielanden
om een lagere economische groei vragen om de broeikasgas uitstoot te verminderen.
De handel in broeikasgas emissies brengt hier uitkomst. Hij riep voorts op
het tropisch regenwoud te beschermen via nationaal management van de natuurlijke
hulpbronnen, waarbij ook de armsten betrokken moeten worden. Tenslotte wees
hij op de gevaren van de energietekorten van de middeninkomenslanden.De Franse Minister Josselin stelde dat duurzame ontwikkeling geen luxe
is die aan de industrielanden is voorbehouden, maar een mondiaal probleem
is. Hij wees daarbij op het grensoverschrijdend karakter van de broeikasgas
problematiek en op de relatie tussen onderontwikkeling en milieu. Om die reden
staat duurzame ontwikkeling centraal in het Franse OS-beleid. Hij riep op
tot coördinatie van de activiteiten met betrekking tot duurzame ontwikkeling,
waarbij ook voor het DAC een taak was weggelegd.Van Nederlandse kant werd gepleit om duurzame ontwikkeling op de agenda
te handhaven. Over klimaatverandering merkte Nederland op dat in het Kyoto
protocol de reductieverplichtingen met betrekking tot de emissie van broeikasgassen
van de OESO-landen en landen in transitie zijn herbevestigd en dat de financiering
van verhandelde emissierechten van ontwikkelingslanden niet als ODA kunnen
worden geclassificeerd. Tevens wees Nederland op diverse artikelen van het
Kyoto protocol. Op grond van artikel 10 dienen alle partijen bij het protocol
acties te ondernemen om de uitstoot van broeikasgassen te inventariseren en
te rapporteren over maatregelen om klimaatverandering te bestrijden. Voorts
werd gewezen op artikel 12 van het protocol over het «Clean Development
Mechanism», de wens om de private sector te betrekken bij het inspelen
op klimaatverandering en de handel in emissierechten van broeikasgassen. Gewezen
werd op de mogelijkheid ODA in te zetten om de rol van overheid en maatschappelijke
organisaties te versterken in het proces van technologische innovatie ten
behoeve van het mondiale milieu en het bedrijfsleven te ondersteunen daar
waar meer dan normale risico's worden aangegaan.Japan vroeg aandacht voor de grote milieu vervuilende landen in Azië
en meldde de Japanse betrokkenheid bij milieuprojecten in deze landen, die
samen met de Wereldbank resp. de EU zijn opgezet. Japan sprak de wens uit
om ontwikkelingslanden te betrekken bij de diverse afspraken in het Kyoto
protocol en ondersteunde de OESO werkzaamheden met betrekking tot duurzame
ontwikkeling.Ook Noorwegen verwelkomde de OESO activiteiten met betrekking tot duurzame
ontwikkeling, maar zag geen taak weggelegd voor het DAC.De vertegenwoordiger van de Europese Commissie wees op de relatie tussen
armoede en milieu, waar wellicht een taak voor ontwikkelingssamenwerking was
weggelegd.Ingaande op de diverse vragen benadrukte het OESO-secretariaat de analyserende
en adviserende taak van de OESO, waar door diverse OESO landen en ontwikkelingslanden
(o.a. de 5 grote ontwikkelingslanden) om was gevraagd.De voorzitter concludeerde, dat op dit agendapunt een beperkte rol voor
het DAC was weggelegd. Agendapunt 5: Issues for guidanceOnder dit agendapunt kwamen aan de orde de goedkeuring van DAC richtlijnen
met betrekking tot «Gender equality and Women's Empowerment in Development
Co-operation», een voortgangsrapport met betrekking tot de implementatie
van de Aanbeveling inzake corruptiebestrijding van 1996, een voortgangsrapport
aan de OESO Ministerraad over de implementatie van de DAC richtlijnen met
betrekking tot conflict, vrede en ontwikkeling van 1997, en excessieve militaire
uitgaven in ontwikkelingslanden.Met betrekking tot de richtlijnen inzake gender gelijkheid wees de Noorse
Minister Johnson op het belang van deze richtlijnen voor het stroomlijnen
van procedures en monitoring van de werkzaamheden en riep de andere DAC landen
op de richtlijnen serieus te nemen.Inzake het voortgangsrapport corruptiebestrijding wees de voorzitter op
de in het rapport vermelde acties van alle DAC landen en maakte hij voorts
melding van op gang gebrachte anti-corruptie acties door multilaterale organisaties.
Hij stelde voor om de corruptiebestrijding regelmatig te monitoren.Door Nederland werd daarbij aandacht gevraagd voor de bespreking van corruptiebestrijding
in het kader van de Global Coalitie voor Afrika.Bij de bespreking van het voortgangsrapport over conflict, vrede en ontwikkeling,
alsmede excessieve militaire uitgaven werd door diverse landen het rapport
verwelkomd, waarbij sommigen naar mijn inleiding over «performance and
need» (zie agendapunt 3A) verwezen.Het Verenigd Koninkrijk wees er daarbij op dat voor het onderdeel ontwikkeling
meer nodig is dan hulpverlening. Zo werd gewezen op het Britse initiatief
om export kredieten naar schuldenlanden te beperken. Het VK vroeg om ook in
andere OESO-commissies meer aandacht te besteden aan de ontwikkeling van ontwikkelingslanden.
Het VK pleitte ervoor dat in de OESO-Ministerraad van 1999 aandacht wordt
besteed aan coherentie van beleid. Dit voorstel werd door Nederland en Canada
gesteund. België kondigde aan dat in oktober 1998 een internationale
conferentie met gelijk gezinde landen en het DAC secretariaat wordt belegd
over duurzame ontwikkeling, waarbij ook de kleine wapens problematiek aan
de orde zal komen.Tijdens de Rondvraag vroeg Duitsland aandacht voor de kosten van vluchtelingenhulp
en sprak de wens uit om deze kosten ook na het eerste jaar als ODA te kunnen
registreren. Duitsland kreeg echter geen medestanders voor dit verzoek. PersverklaringNa afloop van de bijeenkomst gaf de voorzitter een persverklaring uit.
Deze verklaring, getiteld «Changing how we think and how we operate:
critical stocktaking by OECD's Development Assistance Committee», is
bijgevoegd. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlemen- taire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25600-V-79.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl