Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Brief minister met kabinetsstandpunt over het rapport-Trumpf over het functioneren van de Raad i.v.m. uitbreiding van de Unie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 315

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-11-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

21501-02 nr. 315

09-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNotitie inzake het Trumpf-rapport over het functioneren
van de Raad in het vooruitzicht van de uitbreiding van de UnieInleidingI. Sturing en coördinatie van Europees beleidProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzetII. Samenvoeging van RadenProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzetConcurrentiekrachtraadRaad voor Consumenten en Voedselveiligheid / GezondheidsraadRaad voor Telecommunicatie en TransportBegrotingsraadIII. De rol van het VoorzitterschapProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzetIV. De voorbereiding van Raden (Coreper, Comités
en werkgroepen) ProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzetV. Nationale CoördinatieProbleemAanzet tot Nederlandse inzetVI. De taak van het RaadssecretariaatProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzetVII. Transparantie in het functioneren van de RaadProbleemOplossingsrichting; Nederlandse inzet
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Algemene Raad21 501-20Europese Raadnr. 315BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 9 november 1999Hierbij doe ik u toekomen het rapport1 van
de voormalige Secretaris Generaal van de Raad van Ministers van de Europese
Unie over het functioneren van de Raad in het vooruitzicht van een grotere
Unie. Voorts treft U aan een notitie waarin de regering haar standpunt over
de hoofdlijnen van het rapport van SG Trumpf heeft neergelegd.De minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Notitie inzake het Trumpf-rapport over het functioneren
van de Raad in het vooruitzicht van de uitbreiding van de UnieInleidingIn verband met de nieuwe uitbreidingsronde van de Unie aan het begin van
de 21e eeuw dient het functioneren van de instellingen aan een revisie te
worden onderworpen. Deze exercitie zal in de eerste plaats vorm krijgen in
het kader van de aanstaande IGC over institutionele hervormingen, die zal
leiden tot een wijziging van de Verdragen. Daarnaast zijn de Commissie, de
Raad en het EP bezig met interne hervormingen. Onderstaande notitie betreft
de hervorming van de werking van de Raad van Ministers. Vertrekpunt voor deze
notitie is het rapport dat de vorige Secretaris van de Raad, Jürgen Trumpf,
de Raad heeft voorgelegd. Daarin analyseert hij de knelpunten in het functioneren
van de Raad en draagt een aantal mogelijke oplossingen aan. De Europese Raad
van Keulen heeft de Raad verzocht aan de Europese Raad van Helsinki een rapport
over het functioneren van de Raad voor te leggen. In deze Kabinetsnotitie
worden kort de belangrijkste problemen geschetst die in het Trumpf-rapport
aan de orde komen en wordt vervolgens de oplossingsrichting geschetst, die
als basis zal dienen voor de Nederlandse inzet in Helsinki. Het is niet uitgesloten
dat een aantal van de in het Trumpf-rapport behandelde thema's ook tijdens
de IGC aan de orde zal komen.In deze notitie worden de volgende thema's behandeld:• Sturing en coördinatie van Europees beleid• Samenvoeging van Raden• De voorbereiding van Raden• Nationale coördinatie• De rol van het Voorzitterschap• De taak van het Raadssecretariaat• Transparantie van het functioneren van de RaadI. Sturing en coördinatie van Europees beleidProbleemSG Trumpf geeft een analyse van de rolverdeling tussen de Europese Raad
en de Algemene Raad, die beide een horizontale functie vervullen, zij het
ieder op een andere wijze. SG Trumpf constateert dat de Europese Raad in de
loop der tijd het belangrijkste politieke forum van de Unie is geworden, met
het duidelijkste gezicht naar buiten toe. De Europese Raad vervult een belangrijke
richtinggevende functie op de hoofdlijnen van het EU-beleid, zoals werkgelegenheid,
de uitbreiding en de ontwikkeling van het Europees Veiligheids- en Defensiebeleid.
De conclusies van de Europese Raad vormen, ondanks het feit dat zij niet juridisch
bindend zijn, vaak het vertrekpunt van de werkzaamheden van de Commissie en
de Raad. Onderhandelingen over de financieel-economische perspectieven en
over verdragswijzigingen worden in verschillende raadssamenstellingen gevoerd,
maar uiteindelijk politiek afgerond door de Europese Raad. De Europese Raad
heeft op grond van het Verdrag van Amsterdam thans ook de mogelijkheid in
«gemeenschappelijke strategieën» richting te geven aan de
hoofdlijnen van het GBVB.De Algemene Raad vervult zowel de verantwoordelijkheid voor het Gemeenschappelijk
Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB) en de externe economische betrekkingen
als de functie van horizontaal en institutioneel coördinator van de Raad.
De Algemene Raad behandelt de belangrijke multidisciplinaire dossiers die
de bevoegdheden van andere raadsformaties overstijgen, zoals de uitbreiding,
de WTO, Agenda 2000 en de institutionele hervormingen. Bovendien
draagt de Algemene Raad de overkoepelende verantwoordelijkheid voor de voorbereiding
van de Europese Raden. Overigens is de rol van de Ecofinraad in de voorbereiding
van de Europese Raad op financieel en economisch terrein de laatste jaren
toegenomen. Doordat er in de loop van de tijd steeds meer gespecialiseerde
Raden zijn gekomen is de functie van de Algemene Raad als generalistisch,
horizontaal ministerieel forum, zowel belangrijker als zwaarder geworden.
Ook het toegenomen belang van het GBVB heeft de taken van de Algemene Raad
verzwaard.SG Trumpf signaleert twee hoofdknelpunten waar het gaat om de sturing
en coördinatie van het EU-beleid. Ten eerste voorziet hij dat steeds
meer vraagstukken door de raden worden doorverwezen naar de Europese Raad
en ziet hij (mede in verband hiermee) onvolkomenheden in de voorbereiding
van de Europese Raden, vooral wanneer meer complexe vraagstukken op de agenda
van de Europese Raad staan. Ten tweede signaleert hij dat de Algemene Raad
een zwaardere taak krijgt met het coördineren van het reguliere raadswerk.
Hij wijt dit aan de toename van het aantal gespecialiseerde raden en de «binnenlandisering»
van het EU-beleid. Voor het eerste knelpunt heeft Trumpf eigenlijk geen vernieuwende
oplossing. Hij zoekt de oplossing in meer informele Europese Raden ter voorbereiding
van de formele Europese Raden en meer bijzondere thematische bijeenkomsten
van de Algemene Raad ter voorbereiding van de Europese Raden. Voor het tweede
suggereert hij afsplitsing van het horizontale deel van de Algemene Raad.
In de nieuwe raad zouden Staatssecretarissen / Ministers van Europese Zaken
ressorterend onder ofwel de Minister van BZ of de Premier zitting kunnen nemen.
Ook de mogelijkheid van een Raad van vice-premiers wordt genoemd.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetNederland stelt zich op het standpunt dat de huidige werkverdeling tussen
de Europese Raad en de Algemene Raad evenwichtig is en voldoet. De Europese
Raad geeft richting aan de hoofdlijnen van het EU-beleid en rondt complexe
horizontale en institutionele onderhandelingen af. De Algemene Raad, in zijn
horizontale hoedanigheid, waakt in algemene zin over de consistentie van het
EU-beleid en behandelt de horizontale (multidisciplinaire) en institutionele
dossiers als de uitbreiding, Agenda 2000, de WTO en de institutionele hervormingen.
Bovendien is de Algemene Raad het voorportaal van de Europese Raad. De vakraden
zijn verantwoordelijk voor hun eigen terrein. De Ecofinraad neemt een bijzondere
plaats in, omdat deze raad op het brede financieel-economische (en een deel
van het sociale) terrein voorportaal is voor de Europese Raad. Er is geen
aanleiding voor het fundamenteel wijzigen van de werkverdeling of van de bestaande
structuren. Ook de verhouding tussen Ecofinraad en Sociale Raad (en EFC resp.
ELC) is in geregeld vaarwater gekomen. Opsplitsing van de Algemene Raad in
een horizontale raad en raad voor de externe betrekkingen heeft geen meerwaarde.
Voorstanders voeren aan dat een dergelijke nieuwe horizontale raad zou kunnen
worden belast met het doorhakken van knopen, die door andere raden aan de
Europese Raad zijn voorgelegd. Het is echter de vraag of een dergelijke raad
het gewicht zal hebben beslissingen namens de Europese Raad te nemen. Bovendien
zou opsplitsing de vereiste samenhang tussen het intern- en het extern beleid
verzwakken.De Algemene Raad dient verder te worden versterkt lang de lijnen zoals
ingezet tijdens het Oostenrijks Voorzitterschap van een jaar geleden. De vergaderingen
van de Algemene Raad zijn sindsdien beter gestructureerd. Horizontale
onderwerpen worden gescheiden van GBVB-onderwerpen en overleg met derde landen
vindt nu buiten het kader van de vergadering zelf plaats. SG Trumpf doet met
het oog op de aanstaande uitbreiding verschillende nuttige suggesties, zoals
het afschaffen van de vaste tafelrondes. Meer in het algemeen zal de slagvaardigheid
van de Raad en dus ook de Algemene Raad baat hebben bij de invoering van meer
meerderheidsbesluitvorming. Dat valt echter buiten het bestek van de Trumpf-exercitie
en zal tijdens de IGC aan de orde komen.De sturing en coördinatie van het EU-beleid zal voorts baat hebben
bij een betere voorbereiding van de Europese Raden. Dat zou kunnen door middel
van de instelling van een «Conclaaf» onder de aegis van de Algemene
Raad. De samenstelling daarvan zou als volgt kunnen zijn: Ministers van Buitenlandse
Zaken of bewindspersonen van Europese Zaken, de vertegenwoordigers van de
staathoofden en regeringsleiders (sherpa's) en de Permanente Vertegenwoordigers
bij de Europese Unie. Dit conclaaf zou tijdig voor de Europese Raad bijeen
moeten komen. Het conclaaf zou specifiek belast moeten worden met de indeling
van de agenda van de Europese Raad en de vaststelling van de prioriteiten
in de besprekingen van de ER. Het conclaaf kan dienen als filter en wegbereider:
het zou moeten voorkomen, dat de ER onnodig belast wordt met vraagstukken
waar de Raden niet uitkomen. Het conclaaf zou dus ook in de positie moeten
worden gesteld bepaalde knopen door te hakken. De toegevoegde waarde van het
Conclaaf zou zijn dat de AR de banden met de andere voorbereidende circuits
aanhaalt: het (informele) circuit van de «sherpa's», die een directe
band met de staatshoofden en regeringsleiders hebben, en het Coreper. Door
het conclaaf onder toezicht van en met directe betrokkenheid van de Algemene
Raad te laten functioneren, wordt het communautaire karakter van het besluitvormingsproces
niet aangetast. Formalisering van een dergelijk overleg zal leiden tot grotere
transparantie, specifisering en concretisering in de voorbereiding van de
Europese Raden.De samenstelling van de Europese Raad dient naar de mening van de regering
niet te worden gewijzigd. Dat zou de aard van de Europese Raad kunnen verstoren.
Dat neemt niet weg dat vakministers desgewenst deel uit kunnen maken van nationale
ER-delegaties.II. Samenvoeging van RadenProbleemSG Trumpf signaleert in zijn rapport dat de toenemende bevoegdheden van
de EU heeft geleid tot een groot aantal gespecialiseerde raden. Het aantal
is inmiddels gegroeid tot 22. Trumpf signaleert een groot verschil in reële
belasting tussen de raden. Er is sprake van onnodige overlapping van werkzaamheden.
Sommige raden kunnen vanwege hun geringe Europese relevantie zelfs verdwijnen
(jeugd, civiele bescherming en toerisme). Andere raden zouden om redenen van
doelmatigheid beter kunnen worden samengevoegd. Zo oppert Trumpf o.m. de mogelijkheid
van een Concurrentiekrachtraad, het samengaan van de Consumentenraad en Gezondheidsraad,
het opgaan van de OS-Raad in de Algemene Raad en het opnemen van de begrotingsraad
in de Ecofinraad.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetBij het beantwoorden van de vraag voor welke raadssamenstellingen dient
te worden gekozen, spelen een aantal overwegingen een rol:1. Doelmatigheid. Het bestaan van een groot
aantal vakraden kan leiden tot gebrek aan samenhang en consistentie
van beleid. Overlapping en versnippering van werkzaamheden brengen coördinatieproblemen
met zich mee. Verder komt het voor dat Raden bijeen komen zonder dat er substantiële
onderwerpen besproken worden. De toegevoegde waarde van de (dure) Raden is
dan gering.2. De binding tussen Brussels bestuur en de regeringen
van de lidstaten; kwaliteit, democratie en legitimiteit. Vanuit het
oogpunt van het belang van een goede wisselwerking tussen Brusselse besluitvorming
en het nationaal bestuur heeft het hebben van een voldoende aantal Raden voordelen.
De voordelen zijn vooral dat de inbreng van een homogene groep ministers met
vakkennis de kwaliteit van de besluitvorming kan vergroten en dat de bewindslieden,
die thuis ook aan het parlement verantwoording schuldig zijn, zich meer verbonden
zullen voelen aan het belang van goede nationale uitvoering en het uitdragen
van EU-beleid.3. Politiek belang/ herkenbaarheid van beleid. Net
als bij de portefeuilleverdeling van de Commissie en indeling van de Directoraten-generaal
van de Commissie geeft de samenstelling van de Raden ook weer waar de prioriteiten
in het EU-beleid liggen. Wanneer een thema (zoals voedselveiligheid) waar
de burgers groot belang aan hechten, in verschillende Raden versnipperd aan
de orde komt, is dat behalve voor de consistentie van beleid ook onwenselijk
vanwege de negatieve beeldvorming naar buiten toe.Aan de hand van deze criteria kunnen een aantal algemene uitgangspunten
voor de samenstelling van de Raden worden geformuleerd:• De wenselijkheid van geleidelijke clustering van Raden op basis
van doelmatigheid, onderlinge samenhang.• Bij de samenstelling van Raden dient tevens rekening te worden
gehouden met het belang van politieke zichtbaarheid en herkenbaarheid van
beleidsprioriteiten• Bewindslieden die nationaal politieke verantwoordelijkheid voor
een bepaald terrein dragen, dienen in beginsel deel te hebben aan besluitvorming
in de Unie. Waar dat niet mogelijk of wenselijk is dienen deze bewindslieden
in het nationale coördinatieproces een zware rol te spelen.• Een ontwikkeling in de richting van aanmerkelijk minder Raden (5
tot 10) wordt omwille van de band Brussel-nationale regeringen en het risico
van «jumboisering» (deelname van verschillende bewindslieden aan
één Raad) niet wenselijk geacht.• Het is wenselijk Raden alleen bijeen te laten komen wanneer er
een substantiële agenda is («agenda driven» benadering).
Verder moet een Raadsbijeenkomst van vakministers incidenteel over een bepaald
thema bijeen kunnen komen (te denken valt bijvoorbeeld aan een Jeugdraad of
een Raad voor Grote Stedenbeleid).Op basis van deze uitgangspunten zou de volgende samenstelling van de
Raden kunnen worden voorgesteld:1. Europese Raad2. Algemene Raad3. Ecofinraad4. Concurrentiekrachtraad5. Telecommunicatie- en Transportraad6. Justitie- en Binnenlandse Zaken7. Landbouw- en Visserijraad8. Raad voor Werkgelegenheid en Sociale Zaken 9. Milieuraad10. Raad voor Consumenten- en Volksgezondheidsbelangen / Raad voor Consumentenbelangen
en voedselveiligheid (Gezondheidsraad)11. Raad voor Ontwikkelingssamenwerking12. Raad voor Onderwijs en Cultuur13. Onderzoeksraad14. (Begrotingsraad)Hierbij kan de volgende motivatie worden gegeven:ConcurrentiekrachtraadHet doel van de instelling van een Concurrentiekrachtraad of Competitiveness Council is een einde te maken aan de versnipperde
behandeling van het economisch beleid m.b.t. aanbod- of producentenzijde.
De structurele hervormingen in de Interne Markt en de nationale markten worden
samengebracht in één Raad. De reële poot van de EMU krijgt
zo op Raadsniveau duidelijk gewicht, inhoud en herkenbaarheid. Een eerste
stap in de vorming van een Competitiveness Council is de samenvoeging van
de Industrie Raad met een groot deel van de Interne Marktraad. Het gaat daarbij
niet alleen om de economische onderwerpen, maar ook om wetgeving die het functioneren
van de Interne Markt en het concurrentievermogen van de Europese industrie-
en dienstensector. De Energieraad komt in beginsel eveneens in aanmerking
voor integratie in de Concurrentiekrachtraad, ook al kunnen er redenen worden
aangevoerd om samenvoeging nog niet op korte termijn te laten geschieden.
Op den duur zou ook de Telecomraad onderdeel kunnen gaan uitmaken van dit
geheel. Op dit moment is dat nog niet wenselijk. Hoofdreden is dat het huidige
zeer technische proces van liberalisering van de Telecommunicatiemarkt en
de aanstaande uitbreiding naar Midden-en Oosteuropa erbij gebaat is dat gespecialiseerde
vakministers aan de Raad om tafel zitten. T.a.v. de Onderzoeksraad moet worden
bezien in hoeverre de huidige synergie tussen op het bedrijfsleven gerichte
innovatie en het wetenschapsbeleid opweegt tegen het onderbrengen van de werkzaamheden
in de Concurrentiekrachtraad. Onderbrenging in de Concurrentiekrachtraad op
korte termijn is voor Nederland geen prioriteit.Raad voor Consumenten en Voedselveiligheid / GezondheidsraadConsumenten- en volksgezondheidsbelangen zijn steeds hoger op de politieke
agenda komen te staan. Daarbij staat het thema voedselveiligheid centraal.
De burgers maken zich in toenemende mate zorgen om de kwaliteit van ons voedsel.
Consumenten- en volksgezondheidsvraagstukken worden totnogtoe in verschillende
Raden behandeld: de Interne Marktraad, de Gezondheidsraad, de Consumentenraad
en de Landbouwraad. Regelgeving voor levensmiddelen, medische hulpmiddelen
en geneesmiddelen en productveiligheid i.h.a. komen in de Interne Marktraad
aan de orde. Voor de eerdere fase in de voedselketen (diervoeders, dierengezondheid,
schadelijkheid van gewassen) is de landbouwraad verantwoordelijk. Verder zijn
ook de Consumentenraad en de Gezondheidsraad betrokken. Er is kritiek op deze
versnippering van beleid. In de zgn. Dioxine-crisis was het voor pers en publiek
(en voor sommige betrokken bewindslieden) vaak onduidelijk in welke Raad het
beleid nu werd gemaakt. Juist op dit terrein vragen burgers om een effectieve
Europese aanpak, waarbij het consumenten- en volksgezondheidsbelang centraal
staat.Op grond van bovenstaande kan worden overwogen een raadssamenstelling
voor te stellen waarin consumentenbelangen in brede zin centraal staan. Daarbij
moet wel worden bedacht dat er ook een economisch belang gemoeid
is met deze vraagstukken. Dat mag niet uit het oog worden verloren.Gedacht kan worden aan twee opties, waarbij de voorkeur van de regering
uitgaat naar de tweede optie:• Een Raad voor consumentenbelangen en voedselveiligheid, die behalve vraagstukken zoals veiligheid van consumptiegoederen
en consumentenaspecten van financiële dienstverlening, beleid en regelgeving
op het gebied van voedselveiligheid behandelt. Of en in welke mate de veterinaire
en fytosanitaire aspecten van voedselveiligheid ook door deze Raad zouden
moeten worden behandeld, moet nog worden bezien. Aangezien deze thema's veel
raakvlakken op economisch en gezondheidsgebied hebben, zouden de vertegenwoordigers
in deze Raad goed met de andere betrokken raden moeten coördineren. De
Raad zou een horizontale dimensie moeten hebben. De Gezondheidsraad zou in
deze optie separaat blijven bestaan. De taken van de Gezondheidsraad zouden
bestaan uit vraagstukken met een overwegend volksgezondheidsbelang, zoals
regelgeving inzake de kwaliteits- en veiligheidseisen aan organen van menselijke
oorsprong, bloed en bloedderivaten, alsmede regelgeving m.b.t. geneesmiddelen
en (eventueel) medische hulpmiddelen.• Een ander mogelijkheid is om een Raad voor Consumenten-
en Volksgezondheidsbelangen te creëren, waarin de taken van
de huidige Gezondheidsraad, de Consumentenraad en de verantwoordelijkheid
voor voedselveiligheid bij elkaar worden gebracht. Daarmee zou worden aangesloten
bij de ontwikkeling die in de nieuwe Europese Commissie zichtbaar is. Er is
thans één Commissaris belast met zowel Consumentenbelangen als
Volksgezondheid (Byrne). De wijze van bespreking van de veterinaire en fytosanitaire
aspecten van de voedselveiligheid dient in samenhang hiermee te worden bezien.Raad voor Telecommunicatie en TransportDe Telecommunicatie- en Transportraad zouden, zeker op termijn, kunnen
samengaan, vanwege de samenhang en synergie tussen de beleidsterreinen transport,
telematica en telecommunicatie. Daarmee mag overigens niet de alternatieve
mogelijkheid worden uitgesloten dat (op termijn) de Telecommunicatieraad wordt
opgenomen in de Concurrentiekrachtraad.BegrotingsraadDe Begrotingsraad zou eventueel op kunnen gaan in de Ecofinraad. Het feit
dat de Begrotingsraad thans voor het overgrote deel bemand wordt door Staatsecretarissen
van Financiën pleit daarvoor. Daar staat tegenover dat de Begrotingsraad
een bij uitstek horizontaal karakter heeft. Vanuit die gedachtegang redenerend
is er ook wat voor te zeggen de Begrotingsraad als zelfstandige Raad te behouden.III. De rol van het VoorzitterschapProbleemAan het zesmaandelijks roulerend Voorzitterschap van de Raad kleven zowel
voor- als nadelen. De voordelen betreffen vooral de positieve invloed die
het bekleden van een Voorzitterschap heeft op de betrokkenheid bij de totstandkoming
van EU-beleid voor desbetreffende lidstaat. Daarbij geldt niet alleen voor
de ambtelijke en politieke betrokkenheid. De publiciteit rond
een Voorzitterschap en rond de organisatie van een Europese Raad in eigen
land, brengt Europa in de huiskamer van de burger. De nadelige gevolgen betreffen
vooral het risico van gebrek aan continuïteit en consistentie van beleid.
Het telkens wisselende gezicht naar buiten toe is niet bevorderlijk voor effectiviteit.
Voorts zijn de verschillen in menskracht en middelen, die de onderscheiden
lidstaten in een voorzitterschap kunnen investeren, nadelig voor intensiteit
en consistentie in voortgezette behandeling van dossiers gedurende langere
perioden.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetDe voor- en nadelen tegen elkaar afwegend lijkt behoud van het zesmaandelijks
voorzitterschap het beste. Wel dienen maatregelen te worden genomen om de
taak van het Voorzitterschap zoveel mogelijk te verlichten. Dat kan via:• De opstelling van meerjarige werkprogramma's door de Raden• Het benoemen van een vaste voorzitter voor sommige Comités
en werkgroepen voor een bepaalde periode, langer dan een half jaar (naar voorbeeld
van het EFC)• Het nauwer betrekken bij het Voorzitterschap van de inkomend voorzitter.
De inkomend voorzitter zou de functie van vice-voorzitter kunnen krijgen.
Overwogen kan worden deze vice-voorzitter bepaalde raadswerkgroepen te laten
voorzitten, ter ontlasting van het zittende Voorzitterschap en ter voorbereiding
op het eigen Voorzitterschap.IV. De voorbereiding van Raden (Coreper, Comités
en werkgroepen) ProbleemDe Raad wordt voorbereid door een wijdvertakt netwerk van raadswerkgroepen
en comités. Het Comité van de Permanente Vertegenwoordigers,
Coreper, vormt in dit voorbereidingsproces de centrale schakel tussen deze
ambtelijke voorbereidingsgremia en de Raad van Ministers, en tevens met de
overige instellingen. Daarnaast zijn voor verschillende Raden gespecialiseerde
permanente comités in het leven geroepen, bemand door hoge ambtenaren
uit de hoofdsteden. Bijvoorbeeld het Politiek Comité (CoPo) voor de
GBVB-onderwerpen van Algemene Raad, het Economisch en Financieel Comité
(EFC) voor de Ecofin, het speciale landbouwcomité (CSA), het artikel-36-Comité
voor de JBZ-Raad en het Comité 133 voor de handelspolitieke vraagstukken.
Deze comités leveren, dat wordt in het rapport Trumpf onderstreept,
een belangrijke bijdrage aan de voorbereiding van de Raad. Zij brengen de
expertise bijeen benodigd om besluitvorming over de vaak technische onderwerpen
in de vakraad voor te bereiden. Vaak kunnen de comités de inhoudelijke
problemen in dossiers al voor de Raadsvergadering oplossen. Het belang van
de rol van de comités neemt niet weg dat het Verdrag de algemeen-coördinerende
bevoegdheid met betrekking tot de voorbereiding van de Raad bij het Coreper
legt.In de loop van de tijd is er de facto een werkverdeling tussen het Coreper
ontstaan langs de volgende lijnen. In de praktijk komt het veelvuldig voor
dat comités rechtstreeks adviezen en rapportages aan de Raad zenden.
Het betreft dan onderwerpen die alleen het vakgebied van de desbetreffende
Raad aangaan en waarover in het bewuste comité al inhoudelijke overeenstemming
is bereikt. In zulke gevallen is discussie over het betrokken onderwerp in
Coreper niet nodig. Wanneer de comités echter onderwerpen behandelen
die raakvlakken hebben met andere beleidsterreinen en «pijlers»
dan wel institutionele implicaties hebben, is bespreking in het
Coreper wel aan de orde. Dergelijke horizontale thema's, en dat zijn er vanwege
de toenemende vervlechting van de pijlers steeds meer, kunnen niet langer
behandeld worden in één afgebakend, gespecialiseerd circuit.
De comités leven deze werkafspraken over het algemeen na. De afspraken
zijn echter niet in alle situaties helder en bovendien komen de praktijken
van de verschillende comités niet geheel overeen. Volgens SG Trumpf
bestaat het risico, dat de comités door het toenemend zelfstandig communiceren
met de Raad de horizontale functie van het Coreper ondergraven.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetIn de loop der tijd heeft zich een over het algemeen vruchtbare wisselwerking
tussen de comités en het Coreper ontwikkeld. De verschillende hoge
comités zoals het CoPo, het Economisch en Financieel Comité,
het CSA, het artikel 32 Comité en Comité 133 vervullen een belangrijke
functie ter ondersteuning van de Raad. Het Coreper vormt een centrale schakel
in de coördinatie in het EU-besluitvormingsproces en bewaakt coherentie
en consistentie van beleid. Belangrijk onderdeel van de taak van het Coreper
is ook het bewaken van de agenda van de Raad. Het is omwille van de helderheid
wenselijk de beginselen van deze werkverdeling beter vast te leggen in het
Reglement van Orde van de Raad. Uitgangspunt moet daarbij blijven, dat wanneer
de onderwerpen behandeld in de verticale comités raakvlakken hebben
met andere beleidsterreinen c.q. pijlers dan wel institutionele implicaties
hebben, bespreking in het Coreper noodzakelijk is. Voorbeelden zijn de voorbereiding
van de nieuwe WTO-ronde en de gemeenschappelijke strategieën in het kader
van het GBVB. In het algemeen moet het Coreper ten aanzien van alle onderwerpen
die worden voorgelegd aan de Raad de mogelijkheid behouden deze te toetsen
op een aantal algemene beginselen als subsidiariteit en proportionaliteit,
de verenigbaarheid met ander EU-beleid, budgettaire afspraken, transparantie
en kwaliteit van de wetgeving. Daartoe dienen de rapportages van de comités
aan de Raden tijdig beschikbaar te worden gesteld aan het Coreper.Bij de oprichting van nieuwe comités en werkgroepen (op hoog niveau)
dient een duidelijk mandaat te worden opgesteld, zowel qua taak en doelstelling
als (indien van toepassing) qua verwachte bestaansduur. Het stellen van deze
voorwaarden impliceert niet dat er naar Nederlands inzicht geen nieuwe comités
of werkgroepen op hoog niveau dienen te worden opgericht. Met de verdere ontwikkeling
van het EU-beleid zal ook de behoefte aan nieuwe comités zich voordoen.
Zo is thans de wenselijkheid van een adviserend comité op het gebied
van fiscale vraagstukken aan de orde. Het bestaansrecht van comités
en werkgroepen (op hoog niveau) moet wel kunnen worden getoetst.V. Nationale CoördinatieProbleemIn het Trumpf-rapport wordt benadrukt, dat het functioneren van de Raad
ook in grote mate afhangt van de wijze waarop het standpunt van de lidstaten
wordt gevormd. Goede interne coördinatie is onontbeerlijk voor het goed
functioneren van de Raad. Dit coördinatieproces dient te voldoen aan
een aantal voorwaarden:• adequate interne arbitrage;• voortdurende interne afstemming gedurende het hele besluitvormingsproces,
zodat lidstaten ook over de nodige ruimte in hun onderhandelingspositie kunnen
beschikken;• helder en eenduidig uitdragen van het intern overeengekomen standpunt
in alle raadsformaties en ondergeschikte lichamen Trumpf wijst erop dat adequate interne afstemming in belangrijke mate
zorg kan dragen voor het voorkomen van een divergerende koers van de verschillende
raadsformaties.Vanwege het feit dat lidstaten verschillende coördinatiesystemen
hebben, wordt in het rapport voorgesteld een vergelijkend onderzoek te houden.Aanzet tot Nederlandse inzetHet Nederlandse coördinatie systeem behoort tot de meer beproefde
van de Unie. Het werkt over het algemeen naar behoren. Niet in alle lidstaten
werkt de coördinatie even goed. Van een onderlinge vergelijking, zoals
voorgesteld in het rapport Trumpf kan een positieve werking uitgaan op lidstaten
die het minder goed doen. Nationale verschillen zullen overigens altijd blijven
bestaan, omdat de interne organisatie en culturen van de regeringen verschillen.Het coördinatie-proces in Nederland verloopt over het algemeen naar
behoren, maar zou het op enkele punten nog beter kunnen worden geolied. Dat
betreft bijvoorbeeld de informatiestroom tussen de verschillende ministeries,
en dan met name tussen de vakministeries en het coördinerend Ministerie
van Buitenlandse Zaken. De bestaande werkafspraken daarover zijn niet altijd
even duidelijk en lopen per vakraad uiteen. Ten behoeve van meer duidelijkheid
en transparantie wordt een aantal basisprincipes uitgewerkt.VI. De taak van het RaadssecretariaatProbleemHet Raadssecretariaat vervult een cruciale functie in de ondersteuning
van het Voorzitterschap en de Raad. Met name de juridische expertise en het
institutioneel geheugen van het Raadsecretariaat zijn van grote waarde. SG
Trumpf wijst erop dat de taak van het Raadssecretariaat in de loop der tijd
is geëvolueerd van een passieve administratieve rol tot een actieve ondersteuning
van het Voorzitterschap, ook bij de voorbereiding van complexe onderhandelingen.
Ook de Juridische Dienst heeft zijn waarde bewezen, onder andere tijdens de
Intergouvernementele Conferenties. Na de nieuwe uitbreidingsronde zal de behoefte
aan ondersteuning door het Raadssecretariaat alleen maar toenemen. Het is
van belang dat het Raadsecretariaat ook dan zijn taak naar behoren zal kunnen
vervullen. SG Trumpf acht in dat verband een versterking van de traditionele
rol en een ook een zekere taakuitbreiding nodig. De SG van de Raad en hoge
ambtenaren van het Raadsecretariaat zouden in bepaalde gevallen en onder bepaalde
voorwaarden het Voorzitterschap moeten kunnen vertegenwoordigen in het Europees
Parlement.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetHet ligt in de rede dat de rol van het Raadssecretariaat wordt versterkt.
Zeker in een Unie met 25 lidstaten is het gewenst dat de uiteenlopende, met
name technisch, organisatorische en financieel-administratieve werkzaamheden
van de Raad en het Voorzitterschap zoveel mogelijk vanuit Brussel worden gedaan.
Het Raadssecretariaat zou het Voorzitterschap desgewenst en onder nader te
bespreken voorwaarden ook bij andere instellingen (EP, Commissie) kunnen vertegenwoordigen.
Zo moet de Secretaris-Generaal van de Raad / Hoge Vertegenwoordiger voor het
GBVB gerechtigd zijn om op verzoek van de Raad in het Europees Parlement te
verschijnen. Hij kan dan optreden onder de «politieke» verantwoordelijkheid
van het Voorzitterschap. Bij de versterking van het Raadsecretariaat dienen een aantal uitgangspunten
voor ogen te worden gehouden:• Het Raadssecretariaat mag niet «politiseren»; het dient
te allen tijde te functioneren ter ondersteuning en onder verantwoordelijkheid
van de Raad. Het mag geen eigenschappen gaan vertonen van een kleine «Commissie»• Het mag – vooral omwille van de kwaliteit en samenhang van
het werk – geen groot, log ambtelijk apparaat worden.VII. Transparantie in het functioneren van de RaadProbleemHet besluitvormingsproces in de Raad wordt door de lidstaten nog te zeer
als een technisch proces beschouwd, terwijl er besluiten van groot politiek
belang worden genomen. De relatieve geslotenheid van de Raad en de beperkte
mate aan openbaarheid kunnen het verloop de onderhandelingen in sommige opzichten
vergemakkelijken. Daar staat tegenover dat deze geslotenheid met zich mee
kan brengen dat te weinig externe politieke druk kan worden uitgeoefend, zowel
door de nationale en Europese parlementen als door belangengroepen.Oplossingsrichting; Nederlandse inzetHet is van groot belang dat zo spoedig mogelijk uitvoering wordt gegeven
aan de bepalingen in het Verdrag van Amsterdam over openbaarheid. Daarbij
gaat het met name om de uitvoering van artikel 255 van het Verdrag van Amsterdam
waarin is vastgelegd dat iedere burger en natuurlijke of rechtspersoon die
ingezetene is van de Unie recht heeft op toegang tot documenten van het Europees
Parlement, de Raad en de Commissie. De Raad dient binnen twee jaar na inwerkingtreding
van het Verdrag de algemene beginselen betreffende dit recht te bepalen. De
instellingen dienen deze beginselen vervolgens zelf uit te werken in hun reglementen
van orde. Voor de Raad is in art. 207 uitdrukkelijk vastgelegd, dat in de
gevallen dat de Raad als wetgever optreedt ruimere toegang tot de documenten
moet worden toegestaan en dat in elk geval de uitslag van de stemmingen openbaar
moet worden gemaakt.Nederland zou er in het kader van de hervorming van het functioneren van
de Raad op moeten aandringen, dat de Raad ertoe bijdraagt dat zo spoedig mogelijk,
bijvoorkeur binnen de termijn van een jaar de algemene beginselen voor toegang
tot documenten van het Europees Parlement, de Commissie en de Raad worden
bepaald en dat vervolgens zou spoedig mogelijk (binnen een half jaar) een
nadere uitwerking in het Reglement van Orde van de Raad tot stand komt.Ten behoeve van een nauwere betrokkenheid van de nationale parlementen
bij het besluitvormingsproces in de Europese Unie dient door de Commissie
en de Raad volledige uitvoering te worden gegeven aan het protocol betreffende
de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag
van Amsterdam.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-315.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl