Goedkeuring Euro-Mediterrane Overeenkomst tussen de EG en Jordanië; Brussel, 24 november 1997 (Trb. 1998, 136); Brief minister met toelichtende nota bij deze overeenkomst (Trb. 1998, 136)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26142, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-09-1998

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

26142 nr. 1;411

28-08-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningTOELICHTENDE NOTAI InleidingII Artikelsgewijze toelichting PreambuleArtikel 1Artikel 2Titel I Politieke dialoog (artikelen 3–5)Titel II Vrij verkeer van goederen Artikel 6 BasisprincipesHoofdstuk 1 Industrieproducten (artikelen 7–13)Hoofdstuk 2 Landbouwproducten (artikel 14–17)Protocol 1Protocol 2Hoofdstuk 3 Gemeenschappelijke bepalingen (artikelen 18
t/m 29)Titel III Recht van vestiging en diensten Hoofdstuk 1 Recht van vestiging (artikel 30 t/m 36)Hoofdstuk 2 Grensoverschrijdend dienstenverkeer (artikelen
37–39)Hoofdstuk 3 Algemene bepalingen (artikelen 40–47)Titel IV Bepalingen inzake het betalings- en kapitaalverkeer
en andere economische bepalingen Hoofdstuk 1 Betalings- en kapitaalverkeer (artikelen 48–52)Hoofdstuk 2 Bepalingen inzake de mededinging en andere
economische bepalingen (artikelen 53–58)Titel V Economische samenwerking (artikelen 59–79)Titel VI Sociale en culturele samenwerkingHoofdstuk 1 Sociale dialoog (artikelen 80 en 81)Hoofdstuk 2 Samenwerking op sociaal gebied (art 82–84)Artikel 84Hoofdstuk 3 Culturele samenwerking en uitwisseling van
informatie (artikel 85)Titel VIII Institutionele, algemene en slotbepalingenArtikel 102III Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26142Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 142Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt
gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lid-staten, enerzijds, en
het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, anderzijds; Brussel, 24 november
1997 (Trb. 1998, 136)nr. 411nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 28 augustus 1998Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 2 september 1998.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 2 oktober
1998.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
de op 24 november 1997 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst
waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen
en hun lidstaten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië,
anderzijds (Trb. 1998, 136).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse ZakenJ. J. van Aartsen TOELICHTENDE NOTA1 IInleiding2   IIArtikelsgewijze toelichting4  Preambule4 Artikel 14  Artikel 24  Titel
I Politieke dialoog (artikelen 3–5)5  Titel II Vrij
verkeer van goederen5  Artikel 6 Basisprincipes5  Hoofdstuk
1 Industrieproducten (artikelen 7–13)5  Hoofdstuk 2
Landbouwproducten (artikel 14–17)6  Protocol 16 Protocol 27  Hoofdstuk 3 Gemeenschappelijke bepalingen
(artikelen 18 t/m 29)7  Titel III Recht van vestiging en
dienste7  Hoofdstuk 1 Recht van vestiging (artikel 30 t/m
36)7  Hoofdstuk 2 Grensoverschrijdend dienstenverkeer (artikelen
37–39)8  Hoofdstuk 3 Algemene bepalingen (artikelen
40–47)8  Titel IV Bepalingen inzake het betalings-
en kapitaalverkeer en andere economische bepalingen9  Hoofdstuk
1 Betalings- en kapitaalverkeer (artikelen 48–52)9  Hoofdstuk
2 Bepalingen inzake de mededinging en andere economische bepalingen (artikelen
53–58)9  Titel V Economische samenwerking (artikelen
59–799  Titel VI Sociale en culturele samenwerking10 Hoofdstuk 1 Sociale dialoog (artikelen 80 en 81)11  Hoofdstuk
2 Samenwerking op sociaal gebied (art 82–84)11  Artikel
8411  Hoofdstuk 3 Culturele samenwerking en uitwisseling
van informatie (artikel 85)11  Titel VIII Institutionele,
algemene en slotbepalingen11  Artikel 10212    IIIKoninkrijkspositie12I InleidingOp 24 november 1997 sloten de Europese Gemeenschappen (EG) en haar lidstaten
een zogenoemd Euro-mediterraan verdrag met het Koninkrijk Jordanië. Door
dit verdrag wordt een associatie tot stand gebracht tussen de EG en haar lidstaten,
enerzijds, en het Koninkrijk Jordanië, anderzijds. Dit Euro-mediterrane
verdrag zal de op 18 januari 1977 te Brussel tot stand gekomen Samenwerkingsovereenkomst
tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Hasjemitisch Koninkrijk
Jordanië (PbEG 1979, L 268) en de eveneens op die datum tot stand gekomen
Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal
en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië (PbEG 1978, L 316) vervangen.Het is het vierde verdrag in de reeks van Euro-mediterrane verdragen.
Eerder werden dergelijke verdragen gesloten met Tunesië (Brussel, 17
juli 1995; Trb. 1996, 29), Israël (Brussel, 20 november 1995; Trb. 1996,
92) en Marokko (Brussel, 26 februari 1996; Trb. 1996, 231). Van deze verdragen
is het verdrag met Tunesië inmiddels inwerkinggetreden (op 1 maart 1998).
Met Egypte, Libanon en Algerije zijn onderhandelingen over Euro-mediterrane
verdragen nog gaande, met Syrië zijn recentelijk onderhandelingen gestart.
Tenslotte is op 24 februari 1997 te Brussel totstandgekomen de
Euro-mediterrane interim-associatieovereenkomst voor handel en samenwerking
tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie
(PLO) ten behoeve van de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever
en de Gazastrook, anderzijds (PbEG 1997, L 187). Dit verdrag is op 1 juli
1997 inwerkinggetreden.De sluiting van de Euro-mediterrane verdragen wordt voorzien in het kader
van de versterking van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie (EU).
Doel van dit beleid is het geven van een nieuwe dimensie aan de betrekkingen
tussen de EU en haar partners in het Middellandse-Zeegebied en bij te dragen,
op bilateraal en regionaal niveau, aan de ontwikkeling van deze regio in een
atmosfeer van vrede, veiligheid en stabiliteit.Het verdrag met Jordanië is gemengd van karakter en gesloten voor
onbepaalde duur. De rechtsbasis wordt gevormd door artikel 238 van het Verdrag
tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-verdrag). Ingevolge dat artikel
is het verdrag op 16 februari 1998 ter instemming voorgelegd aan het Europees
Parlement (Raadsdocument 11 119 (97)).De materie die door het verdrag wordt bestreken, onder meer politieke
dialoog en justitiële samenwerking, is breder dan de bevoegdheden van
de Gemeenschap, reden waarom ook de lidstaten partij dienen te worden.Evenals bij de eerdere Euro-mediterrane verdragen, zijn de belangrijkste
elementen van het verdrag de bepalingen inzake:– een regelmatige politieke dialoog;– de geleidelijke totstandkoming van een vrijhandelszone, met inachtneming
van de regelgeving in het kader van de Wereld Handelsorganisatie (WTO);– de versterking van de economische samenwerking in de breedste
zin van het woord op terreinen die van belang zijn voor de betrekkingen tussen
partijen;– sociale samenwerking, uitgebreid met culturele samenwerking;– financiële samenwerking, houdende gepaste financiële
maatregelen, bestemd om bij te dragen aan de Jordaanse inspanningen op het
gebied van economische hervorming en aanpassing, alsmede ter verbetering van
het welzijn van de Jordaanse bevolking.Door de inwerkingtreding van het verdrag zal geleidelijk een vrijhandelszone
ontstaan. De invoerrechten in Jordanië van industrieproducten uit de
EU zullen in ten hoogste twaalf jaar worden afgebroken. Er zullen vier lijsten
van producten worden gehanteerd, afhankelijk van de mate van gevoeligheid
van die producten in het onderlinge handelsverkeer. Jordaanse industrieproducten
hebben al sinds de jaren zeventig vrije toegang tot de Europese markt. Voor
agrarische producten is een aparte regeling getroffen, die is vastgelegd in
een tweetal protocollen en een briefwisseling tussen de EG en Jordanië.Nadat de Jordaanse autoriteiten de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(de Commissie) in september 1994 hadden verzocht verkennende besprekingen
te beginnen over een nieuwe, op een verdrag berustende relatie met de EU,
vonden in november en december van dat jaar de eerste verkennende gesprekken
plaats in Brussel en Amman. Op 12 juni 1995 hechtte de Raad van de Europese
Unie (de Raad) zijn goedkeuring aan het door de Europese Commissie opgestelde
mandaat voor de onderhandelingen, die in de zomer van 1995 van start gingen.Over de meeste onderdelen van het verdrag kon binnen een jaar met de Jordaanse
autoriteiten overeenstemming worden bereikt, doch voor een aantal kwesties
bleek nog eens een jaar van onderhandelingen vereist. Een van
deze punten was de samenwerking bij de bestrijding van illegale immigratie.
Pas enige maanden na de totstandkoming van het mandaat begon de discussie
binnen de EU over de wenselijkheid om een terug- en overnameclausule in EU-verdragen
met derde landen op te nemen. Jordanië bleek evenwel niet verder te willen
gaan dan een gezamenlijke verklaring bij het verdrag. Nederland heeft uiteindelijk
met deze vorm ingestemd op voorwaarde dat in het verdrag zou worden opgenomen
dat de bedoelde verklaring integrerend onderdeel uitmaakt van het verdrag
(artikel 102), en dat Raad en Commissie zouden vastleggen dat deze constructie
geen precedent zou vormen voor de onderhandelingen met andere Euro-mediterrane
landen.Een andere kwestie die – evenals bij voorgaande onderhandelingen –
langdurige besprekingen vereisten, was de verdere liberalisering van het handelsverkeer
van landbouwproducten. Met name de concessies die van de EU werden verwacht
ten aanzien van de preferentiële invoer van producten afkomstig uit Jordanië,
leidden tot discussie. De besprekingen spitsten zich uiteindelijk toe op de
hoogte van het jaarlijkse rechtenvrije contingent tomatenconcentraat. Onder
Nederlands voorzitterschap kwam een compromis tot stand dat voorzag in de
mogelijkheid tot herziening van contingenten zodra die zouden zijn uitgeput.
Nadat de verdragstekst reeds was geparafeerd, bleek evenwel de revisieclausule
voor Spanje niet aanvaardbaar en moesten de onderhandelingen op dit punt worden
heropend. In september 1997 kon tenslotte door verhoging van het contingent
tomatenconcentraat in ruil voor schrapping van de bedoelde clausule definitief
overeenstemming worden bereikt, waarna de weg vrij was voor ondertekening
van het verdrag. De Staten-Generaal is van deze onderhandelingen op de hoogte
gebracht (kamerstukken II 1996/97, 21 501–02, nr. 194, 200, 205,
208, 210, 212). II Artikelsgewijze toelichting PreambuleDe preambule bevat gebruikelijkerwijs een opsomming van intenties en grondslagen
die tezamen de context vormen van het verdrag, waaronder ook de bevestiging
dat partijen hechten aan de eerbiediging van de beginselen van het Handvest
van de Verenigde Naties en in het bijzonder aan de eerbiediging van de rechten
van de mens en de politieke en economische vrijheden. Artikel 1In artikel 1 wordt de associatie ingesteld en de doelstellingen ervan
omschreven. Het betreft onder meer de totstandbrenging van een politieke dialoog,
de bevordering van de economische betrekkingen door middel van het vastleggen
van de voorwaarden voor een geleidelijke liberalisering van het goederen-,
diensten- en kapitaalverkeer, alsmede de bevordering van ontwikkeling en welvaart
van Jordanië en zijn bevolking. Als uitdrukkelijk doel wordt tevens aangemerkt
het aanmoedigen van de regionale samenwerking ter consolidatie van de vreedzame
coëxistentie en de economische en politieke stabiliteit. Artikel 2Artikel 2 wijst terug op de verklaring in de preambule betreffende het
belang van de eerbiediging van de beginselen van democratie en mensenrechten.
Vastgelegd wordt dat alle bepalingen van het verdrag zijn gebaseerd op inachtneming
van voornoemde beginselen, die een wezenlijk onderdeel van het verdrag en
de grondslag van het binnen- en buitenlandse beleid van partijen
vormen. In combinatie met artikel 101 bestaat de mogelijkheid tot het nemen
van passende maatregelen, waaronder uiteindelijk ook de opschorting van het
verdrag, bij ernstige schendingen van de mensenrechten. Titel I Politieke dialoog (artikelen 3–5)Een politieke dialoog wordt ingesteld, met name gericht op verbetering
van wederzijds begrip, afstemming van standpunten waar dit van belang is en
bevordering van regionale veiligheid en stabiliteit. Tot de onderwerpen die
in de dialoog ter sprake kunnen komen behoren met name vrede, veiligheid,
mensenrechten, democratie en regionale ontwikkeling. De dialoog geeft partijen
een instrument om wanneer de situatie daar aanleiding toe mocht geven, dergelijke
onderwerpen aan de orde te kunnen stellen. De dialoog vindt met regelmatige
tussenpozen plaats en op elk moment en niveau als door de partijen noodzakelijk
wordt geacht. Titel II Vrij verkeer van goederen Artikel 6 BasisprincipesHet verdrag voorziet in de geleidelijk verwezenlijking van een vrijhandelszone.
Dit is een belangrijke verandering ten opzichte van de Samenwerkingsovereenkomst
tussen de EG en Jordanië uit 1977, waarin slechts sprake is van eenzijdige
vrije toegang voor Jordaanse industrieproducten tot de Europese markt. Hoewel
Jordanië nog geen lid is van de WTO, wordt de vrijhandelszone, overeenkomstig
de regels van de WTO (artikel XXIV van de op 30 oktober 1947 te Genève
totstandgekomen Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT
1947) (Trb. 1966, 1)), over een periode van ten hoogste twaalf jaar geleidelijk
tot stand gebracht. Jordanië zal de handelsbelemmeringen ten aanzien
van de industriële export uit de Gemeenschap geleidelijk opheffen en
ten aanzien van de uitvoer uit de Gemeenschap van landbouwproducten preferentiële
rechten toepassen. Conform de WTO-regels voor regionale integratie wordt immers
vereist dat geen majeure sector van de wederzijdse handel mag worden uitgesloten.
Dit zal dan ook gevolgen hebben voor de verdere invulling van het handelsregime
voor landbouwproducten vanaf het jaar 2003 (artikel 17). Hoofdstuk 1 Industrieproducten (artikelen 7–13)Voor wat betreft de toegang van producten van Jordaanse oorsprong op de
Europese markt bevestigt het verdrag het bestaande regime op basis van de
Samenwerkingsovereenkomst van 1977. Er wordt vrije toegang gegeven tot de
Europese markt zonder douanerechten of heffingen van gelijke werking en zonder
kwantitatieve beperkingen of maatregelen van gelijke werking (artikelen 8
en 9). Jordanië heeft maximaal 12 jaar de tijd om de douanerechten voor
industrieproducten van EG-oorsprong af te schaffen. De periode van 12 jaar
is (conform de verdragen met Tunesië en Marokko) langer dan de in het
WTO-verdrag als streefnorm genoemde 10 jaar en zal door de Gemeenschap in
WTO-kader moeten worden gerechtvaardigd. Naar verwachting zal in dit kader
worden aangedragen dat de afschaffing van de douanerechten voor EG-producten
Jordanië blootstelt aan verhevigde concurrentie en het voorts tijd en
omvangrijke investeringen vergt om de Jordaanse economie op vrijhandel voor
te bereiden.In artikel 11 worden vier categorieën van industrieproducten onderscheiden
met betrekking tot het ritme waarin Jordanië de invoerrechten zal afschaffen.
Deze lopen alle tot maximaal 12 jaar na de inwerkingtreding van het verdrag:
één groep van producten dient onmiddellijk vrij gemaakt te worden
(eerste lid); de andere drie groepen kennen een stapsgewijze afbraak
van de tarieven, variërend van afbraak binnen vier jaar na inwerkingtreding
van het verdrag (derde lid) tot afbraak vanaf het vierde jaar na inwerkingtreding
van het verdrag, waarna de tarieven stapsgewijs worden afgebroken in de loop
van vijf (tweede lid), dan wel negen jaar (vierde lid). Voor een kleine groep
van goederen heeft Jordanië voorlopig een uitzondering op het vrijhandelsregime
bedongen. Vier jaar na de inwerkingtreding van het verdrag zal echter ook
voor de afschaffing van de tarieven voor deze producten een tijdschema moeten
worden opgesteld (vijfde lid).Jordanië neemt de EG-systematiek over bij de vaststelling van invoerrechten
en heffingen voor verwerkte producten (artikel 10, tweede lid). Dit betekent
dat onderscheid gemaakt wordt tussen een industrie-element en een landbouwelement.
Jordanië zal het industrie-element afbreken volgens het algemene schema
voor tariefafbraak voor industrieproducten.Jordanië mag een landbouwelement handhaven bij de invoer van de in
bijlage 2 van het verdrag genoemde producten van oorsprong uit de Gemeenschap.
In artikel 10, tweede lid, onder b, wordt de grens van de maximale heffing
aangegeven. De lijst van goederen waarop het landbouwelement van toepassing
is kan door Jordanië verder uitgebreid worden, als deze voorkomen in
bijlage 1 van het verdrag.De Gemeenschap mag een landbouwelement handhaven voor de invoer van goederen
uit Jordanië zoals vermeld in bijlage 1 van het verdrag.De toegepaste landbouwelementen kunnen worden verminderd wanneer in het
handelsverkeer tussen de Gemeenschap en Jordanië de heffing is verminderd
op een concessie op het gebied van verwerkte landbouwproducten (artikel 10,
vierde lid).Tenslotte mag Jordanië onder nader aangegeven voorwaarden gedurende
de overgangsperiode van 12 jaar tijdelijk bijzondere tariefmaatregelen nemen
ten behoeve van industrietakken die nog in de ontwikkelingsfase verkeren,
die worden geherstructureerd of die in ernstige moeilijkheden verkeren, vooral
wanneer die moeilijkheden leiden tot grote sociale problemen (artikel 13). Hoofdstuk 2 Landbouwproducten (artikel 14–17)Het is de bedoeling dat de Gemeenschap en Jordanië geleidelijk komen
tot een grotere liberalisering van het onderlinge handelsverkeer in landbouwproducten.
Op de landbouwproducten uit Jordanië zijn bij invoer in de Gemeenschap
de bepalingen van protocol 1 van toepassing. Protocol 2 betreft de producten
uit de Gemeenschap die in Jordanië worden ingevoerd. Protocol 1Dit protocol preciseert de quota, de tariefsvermindering, de kalenders
en de bijzondere bepalingen die gelden voor de import van landbouwproducten
uit Jordanië naar de Gemeenschap. De belangrijkste wijzigingen ten opzichte
van het samenwerkingsverdrag tussen de EG en Jordanië van 1977 zullen
hieronder worden aangegeven.De Gemeenschap heeft nieuwe concessies tegen nul-recht toegekend voor
onbeperkte hoeveelheden voor bollen, knollen en wortelstekken, selderij, peterselie,
molochia, venkel, okra, dadels en vijgen.Nieuwe contingenten – tegen nul-recht – zijn geopend voor
kropsla, asperges, witte schapenkaas, rozen, nieuwe aardappelen, mandarijnen,
citroenen, aardbeien, granaatappelen en schillen van citrusvruchten.Nieuw zijn ook een drietal contingenten tegen nul-recht voor bereidingen
van groenten, van vruchten en voor tomatenconcentraat, waarbij de clausule
is opgenomen dat deze contingenten gedurende 4 jaar met een percentage van
3% van het nu toegestane contingent, mogen worden verhoogd. Het tariefcontingent voor verse snijbloemen is verhoogd van 56 ton naar
100 ton. Voor uien en sjalotten zijn de bestaande invoerkalenders vervallen.
Voor druiven, aubergines en meloenen zijn de bestaande invoerkalenders verruimd.
Daarnaast is het douanetarief voor wortelen en pompelmoenen verruimd. Protocol 2Dit protocol bevat de concessies die Jordanië heeft gedaan voor landbouwproducten
afkomstig uit de Gemeenschap. Dit zijn alle nieuwe concessies, omdat in het
Samenwerkingsverdrag van 1977 geen concessies aan de Gemeenschap op het gebied
van landbouwproducten waren opgenomen. In de bijlage bij protocol 2 zijn de
producten nader gespecificeerd met vermelding van het maximale recht of specifieke
recht. Hoofdstuk 3 Gemeenschappelijke bepalingen (artikelen 18
t/m 29)In dit hoofdstuk zijn met name bepalingen opgenomen die zijn bedoeld om
de totstandbrenging van een vrijhandelszone te vergemakkelijken. Zo verbiedt
artikel 18 de partijen kwantitatieve beperkingen op te leggen aan de onderlinge
in- en uitvoer. Artikel 19 voorziet in de mogelijkheid het handelsregime voor
landbouwproducten aan te passen als wijzigingen in het landbouwbeleid van
een der partijen daartoe aanleiding geven. Verder gaat het om de ook in de
eerdere Euro-mediterrane verdragen opgenomen anti-dumpingclausule (artikel
23), vrijwaringsclausule (artikelen 24–26), en de clausule waarbij handelsbeperkingen
worden toegestaan omwille van de openbare zedelijkheid, de openbare orde,
de openbare veiligheid en de bescherming van de volksgezondheid (artikel 27).
In artikel 28 wordt aangegeven dat het begrip «producten van oorsprong»
voor de toepassing van de titel betreffende het vrije goederenverkeer en de
methoden van administratieve samenwerking op dit vlak zijn gedefinieerd in
protocol 3. De bepalingen in dit protocol vormen een voortzetting van de bestaande
relatie op het gebied van oorsprong met Jordanië. Voorzieningen zijn
getroffen om de regels inhoudelijk af te stemmen op de bepalingen over oorsprong
die in andere verdragen gelden. Deze bepaling is opgenomen om in de toekomst
cumulatie met materialen van oorsprong uit andere landen in het Middellandse
Zee-gebied mogelijk te maken. Dit kan echter pas gebeuren als ook andere landen
in de regio daartoe de bereidheid hebben uitgesproken. Titel III Recht van vestiging en diensten Hoofdstuk 1 Recht van vestiging (artikel 30 t/m 36)Ten aanzien van de vestiging van Jordaanse ondernemingen op hun grondgebied
passen de lidstaten van de EU het basisprincipe van de meestbegunstigde natie
toe (artikel 30). Volgens dat principe, dat ook ten grondslag ligt aan de
Algemene Overeenkomst inzake de Handel in Diensten (GATS; bijlage 1B bij het
WTO-Verdrag), moet de behandeling die de lidstaten van de EU zijn overeengekomen
met derde landen ten aanzien van de vestiging van ondernemers onmiddellijk
en onvoorwaardelijk worden toegepast op ondernemers uit Jordanië.De behandeling die de lidstaten van de EU met andere derde landen dan
Jordanië al eerder is overeengekomen over de vestiging van ondernemingen
wordt aangeduid als de «nationale behandeling». Aldus verkrijgen
nu ook ondernemingen uit Jordanië het recht, naast de mogelijkheid om
in een lidstaat van de EU een geheel nieuwe vennootschap op te richten, aldaar
op gelijke voet als vennootschappen van die lidstaat zelf filialen of dochterondernemingen
op te richten en te beheren (of een aldaar gevestigde vennootschap over te
nemen). Zulke ondernemingen uit Jordanië die zich vestigen
op het grondgebied van een lidstaat van de EU hebben recht op het indienstnemen
van Jordaanse onderdanen die als «werknemer met een sleutelpositie»
functioneren en uitsluitend door deze vennootschappen, dochterondernemingen
of filialen tewerkgesteld worden (artikel 34). Deze vrijheid van vestiging,
die niet geldt voor ondernemingen die zich bezig houden met het vervoer door
de lucht, over de binnenwateren en de zee afgezien van een beperkte concessie
voor scheepvaartondernemingen op het gebied van het internationale zeevervoer,
geldt op basis van wederkerigheid ook voor ondernemingen uit de EU die zich
in Jordanië willen vestigen. Zaken als de onderlinge erkenning van diploma's,
om het voor onderdanen van Jordanië respectievelijk de lidstaten van
de EU eenvoudiger te maken zich op het grondgebied van de lidstaten van de
EU respectievelijk Jordanië in een vrij beroep te vestigen en als zodanig
werkzaamheden te verrichten, komen in een later stadium aan de orde wanneer
de Associatieraad heeft onderzocht welke maatregelen daarvoor vereist zijn. Hoofdstuk 2 Grensoverschrijdend dienstenverkeer (artikelen
37–39)Ten aanzien van grensoverschrijdend dienstenverkeer beperkt het verdrag
zich tot de vaststelling dat partijen naar beste vermogen zullen trachten
tot geleidelijke liberalisering te komen (artikel 37). Ook voor het luchtvervoer,
het wegvervoer, de binnenvaart en het spoorvervoer is geen concrete liberalisering
geregeld. Na inwerkingtreding van het onderhavige verdrag zullen echter op
genoemde gebieden wel onderhandelingen worden aangevangen om geleidelijk tot
liberalisering te komen. Alleen voor het zeevervoer zijn de beginselen van
vrij vervoer neergelegd. Partijen verplichten zich tot de toepassing van het
principe van onbeperkte toegang tot de markt en het vervoer op commerciële
basis. De rechten en verplichtingen, die in het kader van de op 6 april 1974
te Genève in UNCTAD-verband (United Nations Conference of Trade and
Development) totstandgekomen Verdrag inzake een gedragscode voor lijnvaartconferences
(Trb 1980,165) zijn aangegaan, worden niet aangetast. Hoofdstuk 3 Algemene bepalingen (artikelen 40–47)Artikel 40 bepaalt dat de partijen zich ertoe verplichten te overwegen
de liberalisering van de dienstensectoren voort te zetten. Doel hiervan is,
een overeenkomst inzake economische integratie in de zin van artikel V van
de GATS tussen de partijen in de toekomst mogelijk te maken. Conform de beginselen
van artikel V mogen partijen bij een verdrag inzake economische integratie
onderling gunstiger of verdergaande liberalisatie-afspraken maken op het gebied
van dienstverlening, zonder dat die voordelen hiervan worden toegekend aan
andere GATS-leden die geen partij zijn bij dat verdrag. Artikel V houdt derhalve
een uitzonderingsgrond in op het beginsel van meestbegunstiging. Vijf jaar
na inwerkingtreding van het onderhavige verdrag wordt de haalbaarheid van
bovengenoemde doelstelling aan een eerste onderzoek onderworpen, mede aan
de hand van onderlinge aanpassing van de wetgeving van de partijen. Het onderhavige
verdrag verhindert niet dat een partij beperkende maatregelen kan treffen
die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid
en de volksgezondheid (artikel 41). Verder kan geen enkele bepaling in het
verdrag een partij weerhouden van het toepassen van wetten en voorschriften
betreffende toelating en verblijf, het verrichten van arbeid, arbeidsvoorwaarden,
de vestiging van natuurlijke personen en het verrichten van diensten. Voorwaarde
hierbij is dat de voor een partij uit een specifieke bepaling van het verdrag
voortvloeiende voordelen niet worden tenietgedaan of beperkt (artikel 42).
Een partij, tevens WTO-lid (in verband met de verplichtingen van de GATS),
kan in geen enkel geval aan de ander een gunstiger behandeling toekennen dan
die welke door eerstgenoemde partij in het kader van de GATS en met betrekking
tot om het even welke dienstensector, dienstensubsector en wijze van dienstverlening
wordt toegekend aan een andere GATS-partij. Een dergelijke toekenning zou
strijdigheid opleveren met het beginsel van meestbegunstiging overeenkomstig
de GATS, en leiden tot de verplichting deze gunstiger behandeling ook van
toepassing te verklaren op de overige GATS-leden (artikel 44). Het verdrag
verhindert echter niet dat conform de beginselen van artikel V van de GATS
één der partijen gunstiger of verdergaande liberalisatie-afspraken
op het gebied van dienstverlening maakt met andere landen in het kader van
verdragen inzake economische integratie (artikel 45).Het onderhavige verdrag belet partijen niet om maatregelen te treffen
in het kader van bedrijfseconomisch toezicht of om de integriteit en de stabiliteit
van het financiële systeem te waarborgen. Als het gaat om bedrijfseconomisch
toezicht kunnen maatregelen onder meer betrekking hebben op investeerders,
depositogevers, verzekeringnemers of personen aan wie een financiële
dienstverlener een fiduciair recht verschuldigd is. Partijen kunnen overigens
door het verdrag niet verplicht worden tot het verstrekken van informatie
betreffende de zaken en de boekhouding van individuele klanten, dan wel vertrouwelijke
of geoctrooieerde informatie die in het bezit is van overheidsinstanties (artikel
46). Titel IV Bepalingen inzake het betalings- en kapitaalverkeer
en andere economische bepalingen Hoofdstuk 1 Betalings- en kapitaalverkeer (artikelen 48–52)De artikelen 48–50 voorzien in liberalisering van de betalingen
die betrekking hebben op zowel de lopende als de kapitaalrekening van de betalingsbalans.
De artikelen 51 en 52 voorzien in de mogelijkheid tot het tijdelijk instellen
van beperkende maatregelen wanneer zich ernstige betalingsbalansproblemen
voordoen of dreigen voor te doen. Hoofdstuk 2 Bepalingen inzake de mededinging en andere
economische bepalingen (artikelen 53–58)Het verdrag voorziet in een zekere mate van harmonisatie van wetgeving
op een aantal terreinen dat van invloed is op het goed functioneren van het
vrije verkeer van goederen in de te verwezenlijken vrijhandelszone. Op het
gebied van de mededinging conformeert Jordanië zich aan regels die aan
het EG-verdrag zijn ontleend. Binnen vijf jaar zal dit door de Associatieraad
nader worden uitgewerkt. Wat de overheidssteun betreft, krijgt Jordanië
een derogatie voor vijf jaar, die kan worden verlengd (artikel 53). Ook op
het terrein van staatsmonopolies en de bescherming van intellectuele en industriële
eigendomsrechten verplicht Jordanië zich tot aanpassing aan Europese
dan wel internationale normen, met een overgangstermijn van vijf jaar. In
dit kader is specifiek noemenswaard dat Jordanië zich ertoe heeft verbonden
om binnen 3 jaar na de inwerkingtreding van het verdrag de octrooien voor
farmaceutische producten doeltreffend te beschermen overeenkomstig de relevante
WTO-voorschriften (artikel 56 en bijlage VII). Voorts zullen partijen ernaar
streven de verschillen op het gebied van harmonisatie en conformiteitsbeoordeling
op te heffen (artikel 57). Tenslotte krijgt de Associatieraad de bevoegdheid
om nader overleg te plegen om te komen tot wederzijdse liberalisatie van de
markt voor overheidsopdrachten (artikel 58). Titel V Economische samenwerking (artikelen 59–79)Het doel van de economische samenwerking is bij te dragen tot duurzame economische- en sociale ontwikkeling in Jordanië (artikel 59).
Gezien het streven naar een geleidelijke realisering van een vrijhandelszone
zal deze samenwerking met name gericht zijn op het voorbereiden van de Jordaanse
economie op een vrijhandelssituatie en het tegengaan van interne beperkingen
en problemen als gevolg van dit liberaliseringsproces. Bij de economische
samenwerking moet rekening worden gehouden met de instandhouding van het milieu
en van ecologische evenwichten en het stimuleren van werkgelegenheidscheppende
sectoren. Bijzondere aandacht zal uitgaan naar maatregelen die stimulerend
kunnen werken voor activiteiten met een regionaal effect of waarbij andere
landen uit de Middellandse Zee-regio betrokken zijn, zulks om de regionale
samenwerking te bevorderen. De economische samenwerking wordt vorm gegeven
door dialoog, uitwisseling van informatie, bevordering van communicatie, alsmede
door technische en administratieve bijstand. Als gevolg van de nauwe samenhang
tussen de economische en de financiële samenwerking wordt onder Titel
VII niet meer specifiek teruggekomen op laatstgenoemde samenwerking doch wordt
een en ander onder deze Titel behandeld.De samenwerking bestrijkt een scala aan sectoren waarvoor in het verdrag
per sector de gedetailleerde doelstellingen en prioritaire aandachtsgebieden
worden aangegeven (artikel 62 tot en met 79). De samenwerking zal onder andere
op het terrein van industrie, investeringen, landbouw en visserij, het midden-
en kleinbedrijf, financiële dienstverlening, onderwijs en opleiding,
vervoer, telecommunicatie en informatietechnologie, energie, wetenschap en
technologie, milieu, toerisme en douane komen te liggen. Overigens dient geen
enkel terrein waarop zou kunnen worden samengewerkt a priori van de werking
van het verdrag te worden uitgesloten. De partijen kunnen immers gezamenlijk
in het kader van de Associatieraad nagaan welke aanvullende concrete samenwerkingsmogelijkheden
er in het wederzijds belang kunnen worden overwogen.Bedragen en wijze van financiering staan niet vermeld in het verdrag.
Tot 1996 verliep de economische samenwerking met Jordanië via een bilateraal
financieel protocol, aangevuld door een begrotingslijn voor regionale projecten.
Met ingang van 1997 is het MEDA-programma van kracht geworden. MEDA is de
gebruikelijke naam voor de Verordening (EG) nr. 1488/96 van de Raad van 23
juli 1996 inzake financiële en technische maatregelen ter ondersteuning
van de hervorming van de economische en maatschappelijke structuren in het
kader van het Europees-mediterrane partnerschap (MEDA) (PbEG L 189). Hierin
is voorzien dat niet langer een vast bedrag voor samenwerking met de individuele
mediterrane landen wordt vastgelegd, maar dat er per land een indicatief driejarenprogramma
wordt opgesteld dat op een meer flexibele wijze financieel kan worden ingevuld.
De indicatieve begroting voor Jordanië voor 1996–1999 bedraagt
158 miljoen ECU. Titel VI Sociale en culturele samenwerkingIn tegenstelling tot de eerder tot stand gekomen Euro-mediterrane verdragen
met Marokko en Tunesië bevat het verdrag met Jordanië geen hoofdstuk
waarin de rechten van deze werknemers zijn vastgelegd. Sinds de totstandkoming
van de eerstgenoemde verdragen is de Raad zeer terughoudend geworden bij het
vastleggen van dergelijke rechten. Het aantal in de EU verblijvende werknemers
van Jordaanse nationaliteit is overigens zeer gering. Hoofdstuk 1 Sociale dialoog (artikelen 80 en 81)In artikel 80 is voorzien in een regelmatige dialoog op hetzelfde niveau
en met dezelfde modaliteiten als die van de politieke dialoog, genoemd in
Titel I. In deze dialoog kan ieder onderwerp op sociaal gebied dat voor één
van de partners van belang is aan de orde worden gesteld. De sociale dialoog
richt zich onder meer op onderzoeken van de mogelijkheden om vooruitgang te
bewerkstelligen wat betreft het verkeer van werknemers, de gelijke behandeling
en de sociale integratie van onderdanen van Jordanië en van de Gemeenschap
die legaal op elkaars grondgebied verblijven. De dialoog richt zich voorts
op de problemen rond migratie, inclusief de voorwaarden voor terugkeer van
personen die niet (langer) op het grondgebied van één der partijen
mogen verblijven.Zoals reeds aangegeven in de algemene inleiding was voor Jordanië
een terugen overnameclausule niet aanvaardbaar. Wel is Jordanië akkoord
gegaan met een gemeenschappelijke verklaring die integrerend onderdeel uitmaakt
van het verdrag: «Gemeenschappelijk verklaring betreffende samenwerking
ten behoeve van de preventie van en de controle op illegale immigratie».
Hierin verplichten partijen elkaars onderdanen zonder meer terug te nemen
indien die illegaal op het grondgebied van de andere partij verblijven. Voorts
wordt overeengekomen dat op verzoek van de andere partij bilaterale verdragen
zullen worden gesloten waarin onder meer de verplichting wordt geregeld tot
terugname van onderdanen van andere staten en statenloze personen die het
grondgebied van de ene partij zijn binnengekomen vanuit het grondgebied van
de andere partij. Hoofdstuk 2 Samenwerking op sociaal gebied (art 82–84)In artikel 82 wordt de doelstelling van sociale samenwerking, te weten
het verbeteren van het sociaal-economisch evenwicht, nader uitgewerkt in acht
onderwerpen die prioriteit hebben in activiteiten en programma's voorzien
onder de samenwerking op sociaal gebied. Vermindering van migratiedruk (door
het scheppen van werkgelegenheid en het ontwikkelen van onderwijs), herintegratie
van teruggestuurde personen die niet (langer) op het grondgebied van één
der partijen mogen verblijven, bevordering van participatie van vrouwen in
het sociale en economische verkeer, gezinsplanning, verbetering van sociale
zekerheid en gezondheidszorg behoren tot deze prioriteiten. Artikel 84Voor de evaluatie van de tenuitvoerlegging van de verdragsbepalingen in
hoofdstukken 1 en 2 zal door de Associatieraad een werkgroep worden ingesteld.
Oogmerk is te voorkomen dat de bedoelde bepalingen verstoken blijven van de
daadwerkelijke uitwerking. Hoofdstuk 3 Culturele samenwerking en uitwisseling van
informatie (artikel 85)In dit hoofdstuk wordt specifiek aandacht besteed aan jongeren, aan zelfexpressie
en communicatievaardigheden, aan monumentenzorg en verbreiding van cultuur.
Voorts is overeengekomen dat bestaande programma's voor culturele samenwerking
in de Gemeenschap en de lidstaten tot Jordanië kunnen worden uitgebreid. Titel VIII Institutionele, algemene en slotbepalingenHet verdrag voorziet in de instelling van een Associatieraad en een Associatiecomité. De Associatieraad (op ministerieel niveau)
zal toezien op de tenuitvoerlegging van het verdrag en wordt daarin bijgestaan
door het Associatiecomité. De Associatieraad bezit tevens de bevoegdheid
om, ten aanzien van die onderwerpen waarin het verdrag voorziet, in onderlinge
overeenstemming tussen partijen bindende besluiten te nemen voor de verwezenlijking
van de doeleinden van het verdrag, alsmede om terzake aanbevelingen te doen.
Voor zover ons land betreffend, is op die besluiten artikel 92 van de Grondwet
van toepassing. De Associatieraad kan geschillen over de toepassing of de
interpretatie van het verdrag bij besluit of via bemiddeling beslechten (artikel
97) Voorts is de Associatieraad gemachtigd lichamen in te stellen die voor
de uitvoering van het verdrag nodig zijn, alsmede maatregelen te nemen ter
bevordering van de samenwerking en de contacten tussen het Europees Parlement
en het parlement van Jordanië. In de Associatieraad respectievelijk het
Associatiecomité dragen de lidstaten die standpunten uit waartoe zij
competent zijn. De Commissie draagt die standpunten uit waarvoor de Gemeenschap
competent is. In het geval van gemengde bevoegdheden wordt op basis van voorafgaand
overleg vastgesteld wie het standpunt kan uitdragen.Artikel 101 biedt partijen de mogelijkheid tot het nemen van maatregelen,
die uiteindelijke kunnen resulteren in opschorting voor onbepaalde duur van
het verdrag. Het tweede lid maakt het mogelijk in speciaal dringende gevallen
af te zien van de gebruikelijke consultatieprocedure wanneer de andere partij
een wezenlijke verplichting van het verdrag niet is nagekomen. In combinatie
met artikel 2 van het verdrag biedt deze formulering de mogelijkheid tot opschorting
van het verdrag in geval van ernstige schendingen van democratie of mensenrechten. Artikel 102De protocollen, bijlagen en verklaringen bij het verdrag vormen een integrerend
bestanddeel daarvan. Belangrijke delen ervan hebben een declaratoir karakter
ten opzichte van de verdragsartikelen waarop zij betrekking hebben. De erin
vervatte materie valt voor het grootste gedeelte onder de exclusieve bevoegdheden
van de Gemeenschappen. Voor zover inhoudelijke bepalingen van bijlagen behoren
tot de exclusieve of gemengde bevoegdheid van de lidstaten zullen eventuele
wijzigingen ervan ter goedkeuring aan de Staten-Generaal worden voorgelegd. III KoninkrijkspositieEvenals de eerder gesloten Euro-mediterrane verdragen zal het onderhavige
verdrag, voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden, alleen voor Nederland
gelden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. Benschop XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1 Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26142-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl