Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief minister met concept-regeringsreactie op Groenboek EU-terugkeerbeleid ten aanzien van personen die thans ilegaal in EU verblijven
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 242

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-09-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

22112 nr. 242

26-08-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamConceptreactie van de Nederlandse regering op het Groenboek
over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal
in de Europese Unie verblijven.Inleiding1234 en 56, 7, 8, 9 en 10Wettelijk kader voor detentieRegime11121314151617181920212223242526272829303132333435
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 242BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 augustus 2002Bijgaand bied ik u de concept-regeringsreactie aan ten aanzien van het
op 11 april 2002 door de Europese Commissie gepubliceerde Groenboek «over
een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in
de Europese Unie verblijven.1 In het BNC-fiche
van 14 juni 2002 (kamerstuk 22 112, nr. 238) is reeds kort ingegaan op
de hoofdlijnen en belangrijkste aandachtspunten uit dit Groenboek.De Commissie heeft aangegeven dat uiterlijk 31 juli 2002 reacties kunnen
worden ingediend op het Groenboek, meer in het bijzonder op de daarin opgenomen
vragen. Nederland heeft gezien het demissionaire karakter van het vorige kabinet
de Commissie verzocht om uitstel. Dit verzoek is door de Commissie gehonoreerd.Het Voorzitterschap is voornemens om op de komende informele Raad voor
Justitie en Binnenlandse Zaken van 13 en 14 september een richtinggevende
discussie te voeren over de totstandkoming van een communautair terugkeerbeleid.
Op basis van deze discussie en op basis van de ontvangen reacties van de lidstaten
en andere belanghebbenden, is de Commissie van plan een Mededeling over een
communautair terugkeerbeleid op te stellen. De aanname van die Mededeling
door de Raad wordt voorzien voor het eind van het Deens voorzitterschap.In het licht van het bovenstaande zou verder uitstel van de Nederlandse
reactie afbreuk kunnen doen aan de inbreng van Nederland in de voorbereiding
van een belangrijk onderwerp als de totstandkoming van een communautair terugkeerbeleid.
Daarom wil ik de conceptreactie gelijktijdig aan Uw Kamer en aan de Europese
Commissie aanbieden. Ik stel mij voor de gedachtewisseling met Uw Kamer over
de regeringsreactie te hebben tijdens het voor 12 september a.s. gepland staande
Algemeen Overleg voorafgaand aan genoemde informele JBZ-Raad. Uw inbreng kan
ik dan gebruiken.Ik vertrouw erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,H. P. A. NawijnConceptreactie van de Nederlandse regering op het Groenboek
over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal
in de Europese Unie verblijven.InleidingDe Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001 heeft in zijn conclusie
nummer veertig de Raad onder meer verzocht een actieplan te ontwikkelen op
basis van de mededeling van de Europese Commissie betreffende een gemeenschappelijk
beleid inzake immigratie van 15 november 2001. De Raad heeft vervolgens op
28 februari 2002 een algemeen actieplan voorgelegd ter bestrijding van illegale
immigratie en mensenhandel in de Europese Unie. Dit groenboek bouwt voort
op de punten van het voornoemde actieplan en gaat in op verschillende aspecten
met betrekking tot de terugkeer van personen die illegaal in de Europese Unie
verblijven.De Nederlandse regering beoordeelt het initiatief om te komen tot een
communautair terugkeerbeleid positief, en tekent daarbij aan dat de voorstellen
op diverse onderdelen nadere uitwerking verdienen en ook een nadere beschouwing
met betrekking tot de onderlinge samenhang behoeft.Daarbij is voor Nederland uitgangspunt dat een Europees terugkeerbeleid
verenigbaar moet zijn met de behoefte van bescherming uit hoofde van internationale
en Europese wetgeving in het zich ontwikkelende Europees asiel- en immigratie
stelsel?. Echter, wanneer bescherming na een zorgvuldige toetsing niet noodzakelijk
blijkt, moet duidelijk zijn voor betrokkene dat hij of zij geen recht meer
op verblijf heeft op het grondgebied van de Europese Unie en het grondgebied
derhalve dient te verlaten.De ontwikkeling van een Europees terugkeerbeleid vormt voor Nederland
een integraal onderdeel van de bestrijding van de illegale immigratie en levert
een bijdrage aan de vormgeving van een algemeen asiel- en immigratiebeleid.
Tevens is het terugkeerbeleid sluitstuk van de toelatingsprocedure, teneinde
de consistentie en integriteit van het toelatingsbeleid inzake asiel en migratie
te garanderen. Hierbij zullen ook betrokken moeten worden de conclusies van
Laken om het immigratiebeleid en daarmee het terugkeerbeleid, meer te integreren
in het externe beleid van de Europese Unie.Bij de ontwikkeling van een Europees terugkeerbeleid moet wat betreft
Nederland niet alleen de focus liggen op de gedwongen verwijdering, maar ook
op de ontwikkeling van gemeenschappelijke beginselen betreffende het zelfstandige
vertrek van afgewezen vreemdelingen en de relatie met derde landen gezien
de verplichting krachtens internationaal recht tot terugname van eigen onderdanen.Opvallend acht Nederland dat het Groenboek slechts ingaat op terugkeer
naar het land van herkomst en geen beschouwingen wijdt aan terugkeer naar
een derde land, waar betrokkenen voor de komst naar de Europese Unie langere
tijd heeft verbleven. Het is immers in het kader van het asielrecht gebruikelijk
om de notie van land van eerder verblijf of eerste asielland toe te passen
voor asielzoekers die reeds elders bescherming hebben gevonden. Dit leidt
tot afwijzing van het asielverzoek omdat bescherming in een Lidstaat niet
noodzakelijk is. In deze gevallen ligt het voor de hand om te bezien of terugkeer
naar het betreffende derde land alwaar bescherming kan worden geboden aan
de orde is. In het kader van de volledigheid van het in kaart brengen van
mogelijkheden voor een effectieve terugkeer, zou het volgens Nederland wenselijk
zijn ook deze aspecten in ogenschouw te nemen.Alles overziend meent de Nederlandse regering echter dat de voorstellen
in het Groenboek de gedachtevorming over een communautair terugkeerbeleid
weer een stuk verder brengen. De Nederlandse regering wil een constructieve
bijdrage leveren aan die discussie, en vanuit die houding worden de voorstellen
aan de hand van de in het Groenboek gestelde vragen becommentarieerd.1Zijn de in de bijlage I voorgestelde definities geschikte
gemeenschappelijke definities en welke definities zouden daar nog aan kunnen
worden toegevoegd?Het vaststellen van gemeenschappelijke definities voor een communautair
terugkeerbeleid vormt voor Nederland een van de basiselementen om tot een
eenduidig en helder communautair terugkeerbeleid te komen.De door de Europese Commissie voorgestelde definities worden in het algemeen
door Nederland op een zelfde wijze gehanteerd. Een aantal definities noopt
tot een nadere uitwerking, zoals bijvoorbeeld de definitie van «vrijwillige
terugkeer». In de Nederlandse situatie wordt bij deze definitie de term
«zelfstandige terugkeer» gehanteerd. De Nederlandse ervaring leert
dat van vrijwilligheid veelal geen sprake is omdat in veel gevallen de beslissing
terug te keren niet direct voortkomt uit de wil van de vreemdeling.Daarnaast wordt het wenselijk geacht een definitie op te nemen van een
land van eerder verblijf en/of eerste ontvangst.2Moeten er meer gedetailleerde voorwaarden voor uitzettingsbesluiten
worden vastgesteld, en zo ja, wat moeten die dan inhouden?De beschikking waarbij de verblijfsvergunning wordt ingetrokken of de
aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning wordt afgewezen is een
meeromvattende beschikking en heeft van rechtswege het rechtsgevolg dat de
vreemdeling niet langer rechtmatig verblijf heeft en Nederland uit eigen beweging
dient te verlaten, bij gebreke waarvan hij kan worden uitgezet (artikelen
27 en 45 van de Vreemdelingenwet 2000). De figuur van de meeromvattende beschikking
is in de Nederlandse wetgeving ingevoerd om opeenvolgende procedures te voorkomen.
In één beslissing wordt uitspraak gedaan over het toelatingsverzoek,
de bevoegdheid tot uitzetting en de beëindiging van de opvangvoorzieningen.
Hiervoor hoeven derhalve geen aparte procedures meer voor te worden gevolgd.
In het wettelijk stelsel van de Nederlandse Vreemdelingenwet 2000 is de bevoegdheid
tot uitzetting gelegen in de afwijzing van de aanvraag in een meeromvattende
beschikking, waardoor van rechtswege, na ommekomst van de vertrektermijn niet
langer sprake is van rechtmatige verblijf van de vreemdeling in Nederland.
In het licht van het bovenstaande is er voor Nederland geen reden om te komen
tot meer gedetailleerde voorwaarden voor uitzettingsbesluiten.3Welke groepen moeten, naast de in het Groenboek genoemde,
speciale bescherming tegen uitzetting genieten, en hoe moet die speciale bescherming
er uitzien?Uitgangspunt voor Nederland is, dat een vreemdeling wiens aanvraag tot
het verlenen van een vergunning voor bepaalde of onbepaalde tijd is afgewezen,
van rechtswege het gevolg heeft dat de vreemdeling niet langer rechtmatig
verblijf heeft in Nederland, tenzij er een andere rechtsgrond voor rechtmatig
verblijf van toepassing is. Derhalve zijn er in de Nederlandse wetgeving geen
uitzonderingsgronden opgenomen voor groepen die speciale bescherming
genieten, anders dan dat het gelet op de gezondheidstoestand van de vreemdeling
of die van een van de gezinsleden niet verantwoord is om te reizen. Deze gronden
kunnen echter slechts van tijdelijke aard zijn, waardoor de uitzetting zo
nodig wordt opgeschort.4 en 5Welke voorwaarden zouden nog meer kunnen worden gesteld
voor beëindiging van legaal verblijf?Om welke redenen zou een verblijfsvergunning moeten
kunnen worden ingetrokken?In de Nederlandse situatie wordt hierbij een onderscheid gemaakt tussen
verblijfsvergunningen voor asiel en regulier en voor bepaalde tijd en onbepaalde
tijd.Een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd kan worden ingetrokken
indien:• De vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel gegevens
heeft achtergehouden terwijl die gegevens tot afwijzing van de oorspronkelijke
aanvraag tot het verlenen of verlengen zouden hebben geleid;• De vreemdeling een gevaar vormt voor de openbare orde of nationale
veiligheid;• De grond voor verlening is komen te vervallen;• De vreemdeling zijn hoofdverblijf buiten Nederland heeft gevestigd.Een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd kan worden ingetrokken
indien:• De vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel gegevens
heeft achter gehouden terwijl die gegevens tot afwijzing van de aanvraag tot
het verlenen of verlengen zouden hebben geleid;• De vreemdeling is veroordeeld voor een misdrijf (waartegen drie
of meer jaren gevangenisstraf is bedreigd);• De vreemdeling een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.• De vreemdeling zijn hoofdverblijf buiten Nederland heeft gevestigd.De verblijfsvergunning voor bepaalde tijd regulier kan worden ingetrokken
indien de houder van deze vergunning:• de vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel gegevens
heeft achtergehouden terwijl die gegevens tot afwijzing van de oorspronkelijke
aanvraag tot het verlenen of verlengen zouden hebben geleid;• de vreemdeling niet meer zelfstandig en duurzaam beschikt over
voldoende middelen van bestaan dan wel de persoon bij wie de vreemdeling verblijf
niet meer zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan;• de vreemdeling een gevaar vormt voor de openbare orde of nationale
veiligheid;• niet wordt voldaan aan de beperking waaronder de vergunning is
verleend of een voorschrift dat aan de vergunning is verbonden;• de vreemdeling voor een werkgever arbeid verricht zonder dat aan
de Nederlandse Wet arbeid vreemdelingen is voldaan.• zijn hoofdverblijf buiten Nederland heeft gevestigd;De verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd regulier kan worden ingetrokken
indien:• de vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel gegevens heeft achtergehouden terwijl die gegevens tot afwijzing van de aanvraag
tot het verlenen, wijzigen of verlengen zouden hebben geleid;• de houder bij een onherroepelijk geworden rechterlijk vonnis is
veroordeeld wegens een misdrijf waartegen een gevangenisstraf van drie jaar
of meer is bedreigd dan wel hem terzake de maatregel bedoeld in artikel 37a
van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht is opgelegd;• de vreemdeling een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.• de houder zijn hoofdverblijf buiten Nederland heeft gevestigd;6, 7, 8, 9 en 10Moeten er bindende normen voor detentie worden vastgesteld?
En welke alternatieven voor detentie moeten worden onderzocht?Welke bindende normen moeten op Gemeenschapsniveau
worden vastgesteld voor de wettelijke voorwaarden voor, en de tenuitvoerlegging
van detentie met het oog op uitzetting?Welke groepen mogen niet of slechts in uitzonderlijke
omstandigheden worden gedetineerd?Welke huisvestingsnormen moeten gelden voor gedetineerde
personen die zullen worden uitgezet?Welke termijnen moeten worden vastgesteld om de maximumduur
van de detentie te beperken?Wettelijk kader voor detentieNederland is voorstander van het vaststellen van bindende normen voor
detentie.Indien er op gemeenschapsniveau bindende normen worden ontwikkeld ten
aanzien van de wettelijke voorwaarden voor, en de tenuitvoerlegging van detentie
met het oog op uitzetting, dan zouden deze betrekking kunnen hebben op:• de rechtmatigheidtoets in het kader van de detentie;• het doel en daarmee verbandhoudende de duur van de detentie;• het te voeren regime van vreemdelingendetentie.In de Nederlandse situatie kan een vreemdeling in detentie worden gehouden
voor zolang er zicht is op daadwerkelijke verwijdering. Het is aan de rechter
om te toetsen of de detentie rechtmatig is en nog proportioneel is.Nederland kent geen alternatieven voor detentie. Bij wijze van een maatregel
van toezicht is het echter mogelijk een meldplicht op te leggen waarbij een
vreemdeling zich dagelijks of wekelijks bij de politie dient te melden. Een
dergelijke maatregel kan worden toegepast indien de vreemdeling in afwachting
is van reisdocumenten. Een alternatief voor detentie dat onderzocht zou kunnen
worden is het gebruik van nieuwe technologische middelen.Nederland is geen voorstander van het vastleggen van een maximale termijn
voor detentie. Nederland is van mening dat een eenduidige formulering van
het doel van de detentie meer bijdraagt aan een effectieve uitvoering van
verwijderingen. Daarom dient het doel van de detentie helder te worden geformuleerd
en dient een onafhankelijke rechterlijke instantie met regelmaat te toetsen
of het doel waarvoor betrokkene in detentie zit nog opportuun is.RegimeUitgangspunt voor Nederland is dat, binnen het kader van de internationale
verplichtingen, per individueel geval bekeken zal moeten worden of de
fysieke en/of psychische gesteldheid van betrokkene redenen geeft om af te
zien van detentie ten behoeve van de verwijdering. Hierbij kan onder meer
gedacht worden aan kwetsbare groepen zoals minderjarigen en eenoudergezinnen
met zeer jonge kinderen.Een regime dient ontwikkeld te worden waarbij de vreemdelingenbewaring
mede rekening houdt met het doel van de bewaring, te weten, de terugkeer naar
het land van herkomst. Er dienen niet meer beperkingen te worden opgelegd
dan noodzakelijk zijn voor het doel waarvoor detentie is opgelegd.In dit kader kan ook aandacht besteed worden aan de ontwikkeling en het
in praktijk brengen van terugkeeractiviteiten.11Moet in een toekomstige richtlijn over minimumnormen
voor terugkeerprocedures een laatste waarborg worden ingebouwd tegen «refoulement»?In Nederland wordt bij de beoordeling van een vreemdelingrechtelijke toelatingsvraag,
middels een zorgvuldige procedure, inclusief een rechterlijke toetsing, getoetst
op het verbod op non-refoulement middels de meeromvattende beschikking. Nederland
is van mening dat opeenvolgende procedures vermeden dienen te worden. Dit
is ook de kerngedachte van de zogenaamde «single procedure» waarin
alle gronden voor bescherming in één procedure worden getoetst.
Het invoeren van een aparte procedure voorafgaand aan de terugkeer is daarmee
niet in overeenstemming en doet afbreuk aan de duidelijkheid en de effectiviteit.
Indien er voor de uitzetting sprake is van nieuwe feiten en omstandigheden
die mogelijk tot een inwilligende beslissing kunnen leiden, bestaat de mogelijkheid
voor de betrokkene een tweede aanvraag in te dienen.12Welke normen moeten worden overwogen ten aanzien van
de fysieke en mentale gesteldheid van degenen die terugkeren?In de Nederlandse situatie is het uitgangspunt dat er geen sprake mag
zijn van een medische noodsituatie op korte termijn van tijdelijke of blijvende
aard. Onder medische noodsituatie wordt verstaan: de situatie waarbij het
achterwege blijven van de medische behandeling naar alle waarschijnlijkheid
binnen enkele weken tot maanden zal leiden tot het overlijden van betrokkene
of diens volledige verlies van ADL-zelfstandigheid (ADL = Activiteiten Dagelijks
Leven of een andere vorm van ernstige geestelijke en/of lichamelijke schade).
Voorts geldt dat betrokkene in staat moet zijn om te reizen en dat een eventueel
benodigde medische behandeling aantoonbaar aanwezig moet zijn in het land
van herkomst of een derde land waar een beschermingsalternatief geldt. Op
dit moment wordt door een onafhankelijke medisch-ethische commissie bezien
of de huidige criteria nog opgeld doen. Het rapport van deze commissie wordt
later dit jaar verwacht.13Welke normen moeten worden gehanteerd voor het gebruik
van dwangmiddelen of voor de bevoegdheden van begeleiders?Voor Nederland is het van belang dat vastgelegd dient te worden welke
instantie welke dwangmiddelen mag gebruiken en de wijze waarop het onafhankelijke
toezicht wordt geborgd. Daarnaast moeten er voorwaarden worden opgesteld ten
aanzien van het proportionaliteitsbeginsel. Vervolgens is het van belang dat
een rapportagesystematiek wordt ontwikkeld waar de frequentie
en de reden van gebruik van dwangmiddelen in verankerd wordt.14Moet de vraag of verwijdering naar bepaalde landen
met het oog op de bestaande situatie daar, aanvaardbaar is, op gemeenschappelijke
basis worden beantwoord?Nederland staat positief tegenover de mogelijkheid om te komen tot een
gemeenschappelijke basis waarop de vraag beantwoord kan worden of verwijdering
naar bepaalde landen aanvaardbaar is. Hierbij zullen evenwel eenduidige gemeenschappelijke
criteria moeten worden vastgesteld om te bepalen of een derde land als «veilig»
kan worden aangemerkt om tot verwijdering over te gaan. Hierbij speelt voor
Nederland echter de vraag of een gezamenlijke regeling hieromtrent wel noodzakelijk
is naast de richtlijn inzake de vluchtelingendefinitie en aanvullende vormen
van bescherming. In artikel 15 van die ontwerp-richtlijn worden immers bepaalde
categorieën van personen aangeduid die voor subsidiaire bescherming in
aanmerking komen. Het lijkt in de rede te liggen dat in deze richtlijn alle
protectieredenen worden vervat, zodat geen aparte categorie geschapen hoeft
te worden voor wie terugkeer niet mogelijk is op grond van de onveilige situatie
in het land van herkomst.15Moet er een bindend en algemeen systeem voor de wederzijdse
erkenning van terugkeerbesluiten worden ontwikkeld, dat verder gaat dan Richtlijn
2001/4//EG?Het opstellen van een bindend en algemeen systeem voor de wederzijdse
erkenning van terugkeerbesluiten is wenselijk. Nederland is immers voorstander
om te komen tot gemeenschappelijke criteria om illegaal in de Unie verblijvende
personen te verwijderen.Wel zal de onderlinge samenhang moeten worden bekeken met het voorstel
om te komen tot een juridisch kader om tussen lidstaten de overname te regelen
van alle illegaal in de Unie verblijvende personen (zie vraag 17).16Welke aanpak biedt een eerlijke oplossing voor de eventuele
ongelijke financiële lasten die kunnen voortvloeien uit de wederzijdse
erkenning van terugkeerbesluiten?Gezien de positieve houding van Nederland om te komen tot een bindend
en algemeen systeem voor de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten,
is eerst van belang om inzichtelijk te krijgen op welke wijze de lidstaten
tot een algemeen en bindend systeem wensen te komen, alvorens een voorkeur
uit te spreken over een oplossing voor de eventuele ongelijke financiële
lasten die kunnen voorvloeien uit de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten.
Hierbij zal ook de idee om te komen tot een juridisch kader ten aanzien van
de overname van in de Unie verblijvende illegale personen moeten worden betrokken
en de daarmee verbonden financiële lasten. Hierop op vooruitlopend ligt
het vooralsnog in de lijn om de kosten van verwijderingen op basis van de
wederzijdse erkenning van verwijderingsbesluiten in rekening te brengen bij
de lidstaat die het verwijderingsbesluit heeft uitgevaardigd.17Moeten in een toekomstig voorstel over terugkeerprocedures,
een mechanisme waarmee het vertrek van de persoon die terugkeert kan worden
bewezen, en regels betreffende de juridische consequenties van aanvragen om
opnieuw toegang te krijgen tot de EU worden opgenomen?Het gegeven dat een vreemdeling vanuit het land van herkomst of een ander
land dan dat van de Europese Unie een nieuwe aanvraag om toegang indient,
is voldoende bewijs dat hij het grondgebied van de Unie heeft verlaten. Daarnaast
is het van belang dat er op eenduidige wijze binnen de gemeenschap wordt vastgesteld
op welke gronden toegang tot het grondgebied kan worden geweigerd. Conform
een aantal andere lidstaten kan worden overwogen om vreemdelingen die verwijderd
zijn met de toepassing van biometrische gegevens op te nemen in een database.
Of er een onderscheidt gemaakt zou moeten worden voor personen die zelfstandig
terugkeren zou nader onderzocht moeten worden. De vrijwillige of zelfstandige
terugkeer van vreemdelingen vindt niet altijd plaats met ondersteuning van
de overheid.18Moeten voorwaarden worden vastgelegd voor opname op
de lijst van personen aan wie de toegang wordt geweigerd, die deel uitmaakt
van het Schengeninformatiesysteem? Welke categorieën moeten daarbij worden
onderscheiden?Nederland kan de optie van de Commissie ondersteunen om de vereisten voor
opname in de SIS-signaleringslijst te harmoniseren. Dit komt de eenduidige
toepassing ten goede en voorkomt dat bepaalde personen via een lidstaat het
grondgebied van de Unie betreden terwijl deze persoon in een ander lidstaat
de toegang tot het grondgebied is geweigerd.In de huidige Nederlandse situatie wordt signalering toegepast bij weigering
toegang en/of bij verwijdering van een vreemdeling die gebruik heeft gemaakt
van valse en/of vervalste reisen/of identiteitspapieren. Hangend een nader
onderzoek naar een mogelijke uitbreiding van categorieën is een nader
onderscheid op dit moment niet aan te geven.19Moet er een juridisch kader worden ontwikkeld om tussen
de lidstaten de overname te regelen van alle illegaal in de Unie verblijvende
personen?De ontwikkeling van een juridisch kader voor de overname tussen lidstaten
heeft voor Nederland een toegevoegde waarde wanneer deze in samenhang met
de ontwikkeling van een bindend en algemeen systeem voor de wederzijdse erkenning
van terugkeerbesluiten wordt opgesteld. Hiermee wordt een bijdrage geleverd
aan het doel van een communautair terugkeerbeleid. Een eigenstandig juridisch
kader voor de overname van illegaal verblijvende personen in de Unie tussen
de lidstaten bevordert de verwijdering uit de Unie niet.20Hoe moet een voorstel over doorreis tijdens terugkeer
eruit zien, rekening houdend met de huidige discussies in de Raad?Nederland wil de gedachte van de Commissie ondersteunen om te komen tot
een reisdocument dat door de lidstaat die de betrokkene heeft uitgezet, wordt
afgegeven en door alle andere lidstaten wordt erkend en gelijkgesteld met
een visum, zodat de terugkeer zo «onbureaucratisch» mogelijk wordt
gemaakt. Het opstellen van een juridisch kader voor de transitprocedures kan
onderdeel vormen van het nog nader te ontwikkelen juridisch kader voor de
interne overname tussen lidstaten. Daarbij kan gebruik gemaakt van de bestaande
praktijk in de Benelux en de Europese Unie waarbij in af te sluiten terug-
en overname overeenkomsten een transitprocedure is opgenomen.Ten aanzien van de doorreis van personen die vrijwillig of zelfstandig
terugkeren en de interne grenzen van de lidstaten dienen te overschrijden,
heeft Nederland de voorkeur om in Europees verband voorstellen te ontwikkelen
die aansluiten bij de praktische afspraken omtrent de te volgen procedure
met betrekking tot de eenmalige doorreis via het grondgebied zoals die zijn
neergelegd in het Verdrag inzake toestemming voor de doorreis van Joegoslavische
staatsburgers zonder verblijfsrecht.21Hoe kan de operationele samenwerking op technisch vlak
worden verbeterd?In de optiek van Nederland kan de operationele samenwerking worden verbeterd
door:• een permanente, gerichte vorm van informatie-uitwisseling inzake
terugkeer tussen de lidstaten;• Het opzetten van gemeenschappelijke charters in het kader van gedwongen
verwijdering;• Een intensivering van de uitwisseling van informatie over de afgifte
van reisdocumenten van derde landen;• De ondersteuning tijdens de doorreis ten behoeve van de verwijdering
door de lucht;• De uitwisseling van zogenaamde «beste praktijken» op
het gebied van terugkeer door de lidstaten;Daarnaast is het van belang om ook op operationeel niveau de mogelijkheden
te onderzoeken gezamenlijk op te trekken richting derde landen. Hierbij kan
door de Commissie benoemde financiële steun in het kader van het voorgestelde
actieplan ARGO worden ingezet.22Hoe kan de basis voor gegevens over terugkeer verder
worden verbeterd?Het verzamelen en analyseren van statistische informatie over terugkeer
maakt een onderdeel uit van het actieplan dat de Commissie op afzienbare termijn
zal indienen ter uitvoering van het besluit van de Raad van mei 2001 om een
jaarlijks openbaar verslag over asiel en migratie in te voeren. Nederland
steunt dit streven. Met betrekking tot cijfers over verwijderingen zij hierbij
aangetekend dat het jaarlijks te verschijnen verslag gebaseerd zal zijn op
de cijfers die reeds in het kader van CIREFI worden verstrekt. De Commissie
stelt tevens voor het virtueel Europees waarnemingscentrum voor migratie,
dat in ontwikkeling is, te laten bijdragen aan een beter inzicht in de terugkeerproblematiek.
De mate waarin een waarnemingscentrum hieraan kan bijdragen hangt af van de
taakstelling en de middelen van het centrum, waarover consultaties gaande
zijn.23Hoe kan de identificatie van illegaal in de Europese
Unie verblijvende personen en de afgifte van terugkeerdocumenten worden verbeterd?Ten eerste door een consequente gecoördineerde invoer van gegevens
in Eurodac en het Schengeninformatiesysteem (SIS). Voorts kan de identificatie
van illegaal in de Unie verblijvende personen en de afgifte van terugkeerdocumenten
worden verbeterd door de eerder genoemde permanente, gerichte informatie-uitwisseling
(bijv. het vastleggen en uitwisselen van vingerafdrukken van alle vreemdelingen,
zowel asiel als niet-asiel, waarbij overwogen moet worden of een kosten/baten-analyse
nodig is). Verder is het gezamenlijk optrekken richting derde landen en/of
het aandringen op acceptatie van het EU-laissez passer een instrument. Daarnaast
zou, wanneer wordt geconstateerd dat een vertegenwoordiging van een derde
land in de ene lidstaat soepeler handelt bij de afgifte van vervangende reisdocumenten
dan in de andere lidstaat, dit bij de betreffende vertegenwoordiging aangekaart
moeten worden. Het onlangs door de JBZ-Raad aangenomen document
inzake de afgifte van reispapieren vormt hier een goede basis voor.24Welke gegevens moeten in het toekomstige Europese visum-identificatiesysteem
worden opgenomen teneinde illegaal in de Unie verblijvende personen zonder
papieren te kunnen identificeren?Deze vraag zal worden beantwoord in het haalbaarheidsonderzoek naar het
oprichten van een centrale visumdatabank dat de Commissie uit gaat laten voeren.
Het lijkt al wel vast te staan dat alleen door gebruik te maken van biometrie
in de visumprocedure een redelijk waterdicht systeem kan worden verkregen.
Door het afnemen van een biometrisch kenmerk bij het indienen van de visumaanvraag
wordt unieke informatie verzameld van de aanvrager. Door deze informatie beschikbaar
te maken binnen de gehele unie bestaat de mogelijkheid de aangetroffen vreemdeling
(zonder papieren) te herleiden tot een visumaanvraag.Daarnaast zouden visumaanvragen die in behandeling zijn, geweigerde visa
en visa die toegekend zijn in het systeem opgenomen dienen te worden.Nederland wil dan ook het resultaat van het haalbaarheidsonderzoek afwachten.25Zouden de lidstaten elkaar wederzijdse bijstand kunnen
bieden bij het vergemakkelijken van terugkeer?Nederland is voorstander van wederzijdse bijstand in het kader van terugkeer.
Niet alleen bij de doorgeleiding van personen in het kader van verwijderingen,
maar ook valt te denken aan samenwerking op het terrein van gemeenschappelijke
charters ten behoeve van de verwijdering van personen en door middel van de
reeds genoemde uitwisseling van informatie ten behoeve van het verwijderingsproces.26Hoe kan de uitwisseling van informatie over beproefde
methoden worden verbeterd?In navolging van de rapporten die de Schengen-evaluatie commissie heeft
opgesteld ten aanzien van de «beste praktijken» inzake verwijderingen
zou dit proces gecontinueerd kunnen worden ten behoeve van een continu proces
van verbetering van terugkeerinstrumenten welke door de lidstaten worden gehanteerd.
Hierbij zijn analyses en aanbevelingen van de projecten die in het kader van
het Europees Vluchtelingenfonds en ARGO zijn uitgevoerd onontbeerlijk. Een
volgende stap zou kunnen zijn dat de uitwisseling van informatie wordt verbeterd
door deze te institutionaliseren en aan voorwaarden te verbinden, om te voorkomen
dat de informatie-uitwisseling te vrijblijvend wordt en niet ten goede komt
aan de ontwikkeling van een communautair terugkeerbeleid.27Moet het idee van gezamenlijke opleiding op het gebied
van terugkeer verder worden uitgewerkt?De uitwerking van een gezamenlijke opleiding op het gebied van terugkeer
lijkt zinvol. Zowel op het gebied van de vrijwillige terugkeer als de gedwongen
terugkeer is het zinvol om door middel van o.a. studiebijeenkomsten informatie
uit te wisselen. Het opzetten van gezamenlijke opleidingen heeft pas een toegevoegde
waarde wanneer deze worden ontwikkeld ten behoeve van de uitvoering
van communautaire instrumenten op het terrein van vrijwillige terugkeer en
verwijderingen.28Hoe kan de informatie-uitwisseling over concrete terugkeeroperaties
worden opgezet?De informatie-uitwisseling over concrete terugkeeroperaties zou deel moeten
uitmaken van het hiervoor genoemde, te institutionaliseren informatie-uitwisselingspakket.29Kunt u een algemene beoordeling geven van bestaande
terugkeerprogramma's?Centraal uitgangspunt van het Nederlandse terugkeerbeleid is dat een beslissing
tot niet toelaten, betekent dat de betrokkenen vreemdeling Nederland dient
te verlaten. Zelfstandige terugkeer geniet daarbij de voorkeur. Ten behoeve
van de zelfstandige terugkeer ondersteunt Nederland maatregelen die hulp bieden
bij de voorbereiding en heroriëntatie op de terugkeer, de feitelijke
terugkeer en de eerste dagen van opvang in het land van herkomst en tenslotte
het begin van de herintegratie in het land van herkomst.De bestaande Nederlandse terugkeerprogramma's gaan uit van de vrijwillige
terugkeer van betrokkene. Illegaal in Nederland verblijvende personen kunnen
niet gedwongen worden om deel te nemen aan een terugkeerprogramma. Het succes
van een terugkeerprogramma is afhankelijkheid van de bereidwilligheid van
potentiële terugkeerders.Probleem is dat het grootste gedeelte van de potentiële terugkeerders
ongedocumenteerd is. Dit compliceert de terugkeer doordat de benodigde laissez
passers alleen verstrekt worden wanneer identiteit en nationaliteit vaststaan.
Het vaststellen van identiteit en nationaliteit is veelal problematisch doordat
in de herkomstlanden geen adequaat bevolkingsregistratie-systeem voorhanden
is of verloren is gegaan en de medewerking van de autoriteiten van herkomstlanden
niet optimaal is.30Leiden de in het Groenboek genoemde kenmerken tot meer
succes bij de tenuitvoerlegging van terugkeerprogamma's, en welke andere kenmerken
zouden daarnaast nog kunnen worden genoemd?Genoemde kenmerken kunnen bijdragen tot meer succes bij de tenuitvoerlegging
van terugkeerprogramma's. Echter, zoals reeds is aangegeven, zijn de huidige
Nederlandse terugkeerprogramma's in de eerste plaats gebaseerd op de vrijwilligheid
van de potentiële terugkeerder, vervolgens dient de identiteit en de
nationaliteit van de vreemdeling te worden vastgesteld.31Is het wenselijk een onafhankelijk Europees terugkeerprogramma
op te zetten?Het opstellen van een Europees kader voor terugkeerprogramma's kan een
bijdrage leveren aan de daadwerkelijke terugkeer. Op basis van gemeenschappelijk
vastgestelde criteria en uitgangspunten voor verwijderingen en terugkeerprogramma's
zouden de lidstaten zelf uitvoering moeten geven aan de terugkeer.Hierbij kan een toegevoegde waarde liggen in het opzetten van een coördinatiepunt
(clearing house) ten behoeve van het uitvoeren van terugkeerprogramma's. Dit
coördinatiepunt zou zich bijvoorbeeld kunnen richten op het organiseren
en afstemmen van de informatiebehoefte tussen lidstaten (zie ook het antwoord
op de vraag over de operationele samenwerking).Een element dat bij kan dragen aan een effectieve uitvoering van programma's
is de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld zowel in de lidstaten
van de EU als in de landen van herkomst. De inzet van non-gouvernementele
organisaties kan bijdragen aan de maatschappelijke acceptatie van terugkeer.
Voorts dient een terugkeerprogramma zoveel mogelijk maatwerk te bevatten voor
een goed gedefinieerde doelgroep.32Moet zo'n programma betrekking hebben op vrijwillige
terugkeer, gedwongen terugkeer en bijstand aan derde landen bij het terugzenden
van illegaal verblijvende personen naar hun land van herkomst?Een dergelijk programma dient alomvattend te zijn dat wil zeggen, het
moet betrekking hebben op vrijwillige en niet vrijwillige terugkeer.Het verlenen van bijstand aan derde landen bij het terugzenden van illegaal
verblijvende personen naar hun land van herkomst kan een integraal onderdeel
vormen van een breder programma ter bestrijding van illegale immigratie.33Moeten bij deze afweging nog andere criteria worden
gehanteerd?Naast de reeds genoemde drie criteria, namelijk immigratiedruk op de EU,
regionale samenhang van bepaalde landen (zoals door taal, religie, historische
verbondenheid als gevolg van een gemeenschappelijk koloniaal verleden, enz.)
en de geografische ligging ten opzichte van de EU, zou men ook rekening kunnen
houden met de volgende criteria:Transitfunctie. Indien een land door grote aantallen vluchtelingen als
uitvalsbasis voor reizen naar Europa wordt benut, zou met dat land een terug-
en overname overeenkomst (T&O) afgesloten moeten worden. Deze transitfunctie
zal in vele gevallen samenhangen met de geografische ligging en de regionale
samenhang, maar kan hier ook los van staan.Mate van afhankelijkheid van de EU op andere beleidsterreinen. Naarmate
landen van herkomst en transit op andere terreinen belangen hebben, waarvoor
ze afhankelijk zijn van de EU kan het naleven van een T&O beter worden
afgedwongen.Infrastructurele verbindingen. Naarmate het logistiek makkelijker is van
het land van oorsprong te reizen naar de EU, zal de keuze voor migratie sneller
worden gemaakt. Dit zal vaak samenhangen met de geografische ligging ten opzichte
van de EU, maar kan hier ook los van staan.34Hoe kan worden gezorgd voor meer aansluiting en samenhang
tussen de verschillende communautaire beleidsterreinen?De migratieproblematiek moet pijleroverstijgend worden benaderd. Indien
door landen van oorsprong en transit niet wordt meegewerkt aan de totstandkoming
van een T&O, of bestaande T&O overeenkomsten niet worden nageleefd,
zou gekeken moeten worden naar de mogelijkheden om via gebruikmaking van samenwerking op andere beleidsterreinen deze medewerking
af te dwingen. De mogelijkheden hiertoe zouden vóór onderhandelingen
met de betrokken landen al moeten worden geïnventariseerd.
De pijleroverstijgende Werkgroep op Hoog Niveau voor Asiel en Migratie dient
hierin een rol te spelen en terzake adviezen uit te brengen.35Over welke alternatieven voor repatriëring zou
met andere derde landen kunnen worden gesproken?Er zou met andere derde landen gesproken kunnen worden over opname van
repatrianten. Deze opname zou tijdelijk kunnen zijn, totdat de repatriant
daadwerkelijk naar het land van herkomst terug kan keren. Ook zouden repatrianten
duurzaam kunnen worden opgevangen in ruil voor bijvoorbeeld een financiële
vergoeding of toezeggingen op andere beleidsterreinen. Een dergelijke duurzame
opvang zou in bepaalde gevallen over verschillende landen moeten worden verspreid,
ter voorkoming van xenofobische gevoelens in deze andere derde landen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-242.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl