Wijziging van de Wet inburgering (vrijwillige inburgering, persoonlijk inburgeringsbudget en harmoniseren handhavingstermijnen); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31791, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-04-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31791 nr. 7

30-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31791Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 791Wijziging van de Wet inburgering (vrijwillige inburgering, persoonlijk
inburgeringsbudget en harmoniseren handhavingstermijnen)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 maart 20091. AlgemeenMet veel belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag van de algemene
commissie voor Wonen, Wijken en Integratie naar aanleiding van het wetsvoorstel
tot wijziging van de Wet inburgering. Ik dank de diverse fracties voor hun
bijdragen en verwacht aan deze bijdragen recht te doen met de volgende beantwoording.Het doet mij genoegen dat de leden van de CDA-fractie het wetsvoorstel
steunen in het opnemen van handhavingstermijn en van de vrijwillige inburgering
waardoor de administratieve lasten zullen verminderen. Ook het opnemen van
het persoonlijk inburgeringsbudget (hierna: PIB) heeft de steun van de leden
van de CDA-fractie omdat de inburgeraar hiermee beter in staat zal zijn zijn/haar
eigen verantwoordelijkheid te nemen bij het vormgeven en invullen van een
inburgeringsvoorziening. De voorstellen passen bij de visie en uitgangspunten
van het CDA.Tevens doet het mij genoegen dat de leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen
van het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet inburgering en vragen wat de
resultaten zijn van de tot op heden doorgevoerde wijzigingen zoals beschreven
in het Deltaplan inburgering.Tot slot doet het mij genoegen dat de leden van de VVD-fractie, de PVV-fractie
en de ChristenUnie-fractie met belangstelling kennis hebben genomen van het
voorliggende wetsvoorstel.Hieronder zal ik ingaan op de specifieke vragen van de leden van de verscheidene
fracties, waarbij de vragen zoveel mogelijk in onderlinge samenhang zullen
worden behandeld volgens de indeling van het verslag van de commissie.De leden van de SP-fractie vragen wat de resultaten zijn van de tot op
heden doorgevoerde wijzigingen.Het Deltaplan inburgering voorziet in enkele wijzigingen van de Wet inburgering
om de kwaliteitsslag in de uitvoering te ondersteunen. De wijzigingen die
reeds zijn ingevoerd betreffen:1) de mogelijkheid voor gemeenten om vanaf 1 november 2007 aan
alle inburgeringsplichtigen een aanbod te doen; 2) het direct kunnen opgaan voor het staatsexamen (met ingang van 1 januari
2008);3) de invoering van het participatiebudget met ingang van 1 januari
2009, waarin de inburgerings- en educatiemiddelen en de middelen uit het W-deel
van de Wet werk en bijstand zijn gebundeld.Daarnaast is in de wet mogelijk gemaakt dat aan inburgeraars die een beroepsopleiding
volgen een uit inburgeringsmiddelen gefinancierde ondersteunende taalkennisvoorziening
kan worden aangeboden (met ingang van 1 september 2008) en dat gemeenten
bij verordening er voor kunnen kiezen om inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening
dwingend op te leggen (met ingang van 31 december 2008). Deze twee laatste
wetswijzigingen waren in het Deltaplan inburgering nog niet voorzien.Het resultaat van het verbreden van de groep inburgeringsplichtigen die
voor een inburgeringsvoorziening in aanmerking kan komen, heeft ertoe geleid
dat gemeenten aan meer inburgeringsplichtigen in 2008 een inburgeringsvoorziening
hebben aangeboden. Een deel van de stijging van de inburgeringsvoorzieningen
in 2008 zal hieraan zijn toe te schrijven. Op basis van de cijfers uit het
Informatiesysteem Inburgering (ISI) is het niet meetbaar hoeveel voorzieningen
dit exact zijn. Ook de resultaten van de overige wetswijzigingen zullen pas
later tot uitdrukking komen gezien het feit de meeste wijzigingen nog maar
zeer recent zijn ingevoerd.Op grond van artikel 71 van de Wet inburgering zal de wet binnen 4 jaar
na inwerkingtreding worden geëvalueerd. Deze evaluatie zal naar verwachting
inzicht geven in de resultaten van deze wetswijzigingen. Ik zal u hierover
te zijner tijd informeren.2. Eén handhavingstermijnDe leden van de SP-fractie vragen hoe hoog de extra uitvoeringslasten
van het toepassen van twee handhavingstermijnen zijn en waarom de gemeenten
een handhavingstermijn van vijf jaar te lang vinden.Tevens vragen deze leden hoe hoog de huidige administratieve lasten voor
de gemeenten zijn en hoe hoog deze na inwerkingtreding van één
handhavingstermijn zullen zijn. Voorts willen deze leden weten of de administratieve
lasten ook voor de inburgeraars zullen verminderen.Deze leden vragen daarnaast op welke wijze hier onderzoek naar is verricht
en zij vragen of de regering de resultaten van dit onderzoek kan overleggen.De leden van de SP-fractie vragen wat de Commissie Franssen concreet heeft
geadviseerd over de tijdsduur van de handhavingstermijnen en welke argumenten
aan haar advies ten grondslag lagen. De leden van de VVD-fractie vragen daarnaast
of de regering kan aangeven waarom zij is afgeweken van het advies van de
Commissie Franssen dat voor een gemiddelde inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen
behaald zou moeten kunnen worden binnen een termijn van drie jaar en waarom
zij heeft gekozen voor een termijn van drieënhalf jaar.Tenslotte vinden de leden van de SP-fractie de keuze voor een termijn
van drieënhalf jaar matig onderbouwd en vragen de regering op basis van
welke argumenten en feiten voor een termijn van drieënhalf jaar wordt
gekozen.Deze leden willen ook weten of en hoe inburgeringsdocenten en cursisten
hierover zijn geconsulteerd.Informatie over de hoogte van de extra uitvoeringslasten is niet voorhanden.
In het kader van het opstellen van het Deltaplan inburgering is veelvuldig
met gemeenten gesproken over mogelijke vereenvoudigingen in wet- en regelgeving
die een kwaliteitsslag in de uitvoering kunnen ondersteunen. Gemeenten
hebben de invoering van één handhavingstermijn in deze gesprekken
aangevoerd, met de argumentatie dat daarmee de administratieve lasten zouden
afnemen. Het aantal afwegingen tijdens de intake zou afnemen, de informatievoorziening
richting de inburgeraar wordt gestroomlijnd en de administratieve belasting
zou afnemen, omdat de verschillende termijnen niet meer per inburgeringsplichtige
in brieven en/of geautomatiseerde systemen hoeven te worden verwerkt. Ook
wordt de periode waarop de termijn bewaakt moet worden verkort.Voorts wordt verondersteld dat de administratieve lasten van de inburgeraars
nauwelijks zullen veranderen. In individuele gevallen zou het vaker kunnen
leiden tot een verzoek tot verlenging van de handhavingstermijn en op grond
daarvan tot een beschikking waarmee de handhavingstermijn wordt verlengd of
een boete wordt opgelegd.In het rapport «Normering inburgeringsexamen, Advies over het niveau
van het nieuwe inburgeringsexamen» (juni 2004), geeft de Commissie Franssen
een schatting in urenaantallen van een leerlast voor niveau A2 (alle vijf
vaardigheden). Voor laagopgeleiden is het urenaantal 750 uur (250 voor A1
+ 500 voor A2); voor hoogopgeleiden is het urenaantal 450 uur (150 voor A1
+ 300 voor A2). Mede op grond van dit advies gaat de regering ervan uit dat
het voor inburgeringsplichtigen haalbaar is om binnen drie jaar na het ontstaan
van de inburgeringsplicht voor het inburgeringsexamen te slagen.De termijn van vijf jaar is gekozen om een cumulatie van financiële
prikkels na de periode van drie jaar te voorkomen. Het wetsvoorstel ging er
in 2005 nog van uit dat veel inburgeringsplichtigen niet in aanmerking komen
voor een inburgeringsvoorziening van de gemeente, maar via een lening en een
vergoeding aan hun inburgeringsplicht zouden moeten voldoen. Deze inburgeringsplichtigen
komen voor een vergoeding in aanmerking indien zij binnen drie jaar het inburgeringsexamen
hebben behaald. Indien de handhavingstermijn ook drie jaar zou zijn, zou de
inburgeringsplichtige, indien hij niet binnen drie jaar slaagt, behalve het
mislopen van de vergoeding ook nog een boete opgelegd krijgen.De termijn van drieënhalf jaar is gekozen voor die inburgeringsplichtigen
die het basisexamen inburgering in het buitenland hebben afgelegd. De reden
was dat zij een voorsprong hebben op andere inburgeringsplichtigen, op grond
waarvan een kortere termijn voor de hand zou liggen. Daarnaast is voor drieënhalf
jaar gekozen om ook voor deze categorie inburgeringsplichtigen een cumulatie
van financiële prikkels, zoals hierboven is beschreven, na de periode
van drie jaar te voorkomen.In de memorie van toelichting is al aangegeven dat deze voorsprong betrekkelijk
is daar asielgerechtigden die naar Nederland zijn gekomen in de opvang van
het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) een beperkt aanbod kunnen krijgen
(voordat zij een inburgeringsvoorziening van de gemeente van uitplaatsing
krijgen) dat ook opleidt tot het niveau van het basisexamen inburgering. Voorts
kan in het algemeen wat betreft oudkomers worden gesteld dat zij al enige
jaren in Nederland verblijven en op grond daarvan al in contact zijn gekomen
met de Nederlandse taal en daarom niet meer tijd voor hun inburgering zouden
moeten krijgen dan nieuwkomers. Bovendien geldt voor oudkomers dat zij het
inburgeringsexamen voor wat betreft lezen en schrijven moeten halen op niveau
A1 en niet op niveau A2. De termijn van drieënhalf jaar voor alle inburgeringsplichtigen
is bovendien ook meer in lijn met het advies uit het genoemde rapport.In het Deltaplan inburgering is het voornemen opgenomen om te komen tot
harmonisatie van de handhavingstermijnen. Over het Deltaplan inburgering is
met het Landelijk overleg minderheden (LOM) overleg gevoerd. Inburgeringsdocenten
zijn niet geconsulteerd. Dit houdt verband met het feit dat cursussen vaak
een kortere duur hebben dan de handhavingstermijn van drieënhalf jaar.
Binnen de termijn van drieënhalf jaar kan een cursus worden aangeboden
en nadat het inburgeringsexamen de eerste keer niet is behaald
kan een vervolgcursus worden aangeboden en gevolgd.De leden van de SP-fractie willen weten hoe een handhavingstermijn van
drieënhalf jaar zich verhoudt tot het leveren van maatwerk, bijvoorbeeld
als het gaat om analfabeten.Ook de leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom er niet voor gekozen
wordt om een mogelijkheid te creëren voor individueel maatwerk voor analfabete
inburgeringsplichtigen.Ik wijs u hierbij op de mogelijkheid om inburgeringsplichtige oudkomers
eerst te alfabetiseren alvorens de gemeente de handhavingstermijn laat ingaan.
Veelal zetten gemeenten hiervoor middelen op grond van de Wet educatie en
beroepsonderwijs (WEB-middelen) in. De handhavingstermijn gaat dan gelden,
nadat de alfabetiseringscursus is afgerond en begonnen wordt met de inburgeringscursus.
Indien een inburgeringsplichtige niet in staat is om binnen de gestelde termijn
van drieënhalf jaar in te burgeren, bestaat ook altijd nog de mogelijkheid
voor gemeenten om de handhavingstermijn te verlengen.Voorts geldt voor vrijwillige inburgeraars geen handhavingstermijn waarbinnen
het inburgeringsexamen moet zijn behaald. Gemeenten hebben bij vrijwillige
inburgeraars de vrijheid om te bepalen binnen welke termijn aan het inburgeringsexamen
moet zijn deelgenomen.Met deze mogelijkheden zijn gemeenten in staat om voor individuele inburgeringsplichtigen
en vrijwillige inburgeraars een (handhavings)termijn op maat te hanteren.De leden van de SP-fractie vragen uit hoeveel personen de groep inburgeringsplichtige
analfabeten bestaat.Analfabeten zijn een moeilijk waarneembare groep. Er zijn weinig cijfers
beschikbaar over de grootte van deze groep. Volgens de Stichting Lezen en
Schrijven zijn er in Nederland naar schatting anderhalf miljoen personen laaggeletterd.
Deze mensen hebben grote moeite met lezen en schrijven, waardoor zij in het
dagelijks leven of op het werk minder goed kunnen functioneren. Van deze anderhalf
miljoen personen is één miljoen autochtoon en een half miljoen
allochtoon. De groep analfabeten of ongeletterden, personen die helemaal niet
kunnen lezen en schrijven, wordt geraamd op 250 000 personen. Er zijn
geen cijfers voorhanden van het aantal inburgeringsplichtigen binnen deze
groep.De leden van de SP-fractie vragen hoe de genoemde mogelijkheden van verlenging
en ontheffing gewaarborgd worden. Zij vragen of de regering kan beschrijven
hoe dit er in de praktijk komt uit te zien.Het is aan het college van burgemeester en wethouders om aan de hand van
de omstandigheden van het individuele geval te bepalen of termijnverlenging
(een of zelfs meerdere keren) geïndiceerd is omdat de inburgeringsplichtige
geen verwijt treft over het niet behalen van het inburgeringsexamen, dan wel
om – in evidente gevallen – tot ontheffing van de inburgeringsplicht
te besluiten. Het college kan tevens in bijzondere gevallen uit eigen beweging
tot verlenging of ontheffing besluiten.De inburgeringsplichtige kan niet eerder dan een half jaar voor het verstrijken
van de handhavingstermijn om termijnverlenging of ontheffing verzoeken. Het
is daarbij aan de inburgeringsplichtige om aannemelijk te maken dat hem geen
verwijt treft terzake van het niet behalen van het inburgeringsexamen en bij
ontheffing te onderbouwen dat hij wel voldoende inspanningen heeft geleverd
maar dat het desondanks voor hem redelijkerwijs niet mogelijk is het inburgeringsexamen
te behalen. Ook de in bijzondere gevallen ambtshalve beslissing tot verlenging
of ontheffing kan niet eerder worden genomen dan een half jaar
voor het verstrijken van de voor de inburgeringsplichtige geldende termijn.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of artikel 31, tweede lid,
onder a, van de Wet inburgering in individuele gevallen waarbij aan de voorkant
al duidelijk is dat zij het examen niet zullen behalen waardoor een langer
traject gerechtvaardigd is, geen onnodige drempels en bureaucratie opwerpt.Een besluit tot verlenging is pas mogelijk als de inburgeringsplichtige
aannemelijk heeft kunnen maken dat hem geen verwijt treft. In het algemeen
handelt een inburgeringsplichtige niet verwijtbaar als hij bijvoorbeeld:– tijdig en voldoende heeft meegewerkt aan de intake; en– een cursus heeft ingekocht of geaccepteerd; en– een cursus heeft gevolgd en afgerond, tenzij er sprake was van
goede redenen waardoor het volgen en afronden van de cursus niet mogelijk
was (bijvoorbeeld langdurige ziekte); en– minstens één keer het examen heeft afgelegd, tenzij
er sprake was van goede redenen waardoor dit niet mogelijk was.Een oordeel over de verwijtbaarheid inzake genoemde aspecten is niet op
voorhand te geven. De opmerking dat in individuele gevallen «aan de
voorkant al duidelijk is dat het examen niet binnen de gegeven termijn kan
worden behaald», onderschrijf ik daarom niet. De commissie Franssen
heeft aangegeven dat het voor de gemiddelde inburgeringsplichtige haalbaar
is om het inburgeringsexamen binnen drie jaar te behalen. Het vooraf stellen
van een langere termijn brengt het risico met zich dat de noodzakelijke inspanningen
op de lange baan worden geschoven. Bovendien kan het college indien het dit
nodig acht, een intensief traject aanbieden om de wettelijke termijn optimaal
te benutten.Volledigheidshalve vermeld ik hierbij dat de genoemde criteria voor verwijtbaarheid
geen limitatieve opsomming vormen en bovendien niet in alle gevallen relevant
zijn.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom er niet voor gekozen
wordt om een mogelijkheid te creëren voor individueel maatwerk voor analfabete
inburgeringsplichtigen.Deze vraag is beantwoord in § 2 «Eén
handhavingstermijn».3. Persoonlijk inburgeringsbudgetDe leden van de CDA-fractie vragen of de regering iets kan zeggen over
de ervaringen die zijn opgedaan met het aanbieden van een inburgeringsvoorziening
in de vorm van een PIB.Tot nu toe is slechts in enkele gemeenten ervaring opgedaan met de inzet
van het PIB. Ervaringen met het persoonlijk reïntegratiebudget, zijn
dermate positief dat de verwachting is dat dit ook voor het PIB gaat gelden.
Het PIB is een geschikt instrument om invulling te geven aan meer maatwerk
en meer eigen verantwoordelijkheid van de inburgeraar bij de vormgeving en
invulling van inburgeringsvoorzieningen. Juist om het gebruik van het PIB
te bevorderen, is besloten om het expliciet in wet- en regelgeving op te nemen.
Dat het tot nu toe weinig werd gebruikt hangt vooral samen met de onbekendheid
van de mogelijkheden. Om deze onbekendheid weg te nemen wordt in het innovatietraject
PIB ervaring opgedaan in zeven gemeenten. Over de ervaringen van deze gemeenten
zullen de andere gemeenten te zijner tijd worden geïnformeerd. Met het PersoonsVolgend Budget (PVB) is al ervaring opgedaan door personen
die vallen onder de Regeling voor de Nalatenschap oude Vreemdelingenwet (zogenoemde
Pardonregeling). Dit PVB kon door hen in de opvang worden aangevraagd tot
1 januari 2009. Voor deze categorie personen heet het een PVB, omdat
dit budget ook kan worden gebruikt na uitplaatsing in de gemeente. De aanvragen
voor het PVB werden door betrokkenen zelf ingediend bij de IB-Groep. Het COA
informeerde hen over de procedure en over de eigen inkoop van een inburgeringscursus
bij mogelijke taalaanbieders. Volgens de eerste berichten van het COA voldoet
de voorziening goed voor degenen die niet snel kunnen worden uitgeplaatst.
De voorziening zal nog worden geëvalueerd.De leden van de SP-fractie vragen wat de oorzaak is dat van het aanbieden
van een inburgeringsvoorziening in de vorm van een PIB in de praktijk nog
nauwelijks gebruikt wordt gemaakt. Ook willen deze leden weten hoe vaak er
tot nu toe gebruik is gemaakt van het PIB. Tenslotte vragen zij of er specifieke
groepen inburgeraars zijn die hier wel of juist niet gebruik van maken.Navraag bij gemeenten laat zien dat er slechts in enkele gevallen gebruik
is gemaakt van de mogelijkheid om een inburgeraar een PIB aan te bieden. Dat
hangt vooral samen met de onbekendheid van de mogelijkheden. Tot nu toe is
het PIB vaak gebruikt om programma’s te volgen bij scholingsaanbieders
waar gemeenten geen contractafspraken mee hadden. Een goed voorbeeld daarvan
is de inzet van het PIB door de gemeente Leiden, waar met behulp van het PIB
specifieke programma’s bij de universiteit gevolgd kunnen worden.De leden van de SP-fractie willen weten of er criteria zijn waaraan voldaan
moet worden alvorens een PIB te kunnen krijgen.Alle inburgeraars (inburgeringsplichtigen èn vrijwillige inburgeraars)
kunnen een verzoek aan de gemeente doen om in aanmerking te komen voor een
PIB en de gemeente dient een afwijzing te kunnen motiveren. Juist omdat het
PIB bedoeld is om meer maatwerk te kunnen toepassen bij de inburgering is
ervoor gekozen om vanuit het Rijk geen voorwaarden vooraf te stellen. De gemeente
is dus vrij in haar beoordelingskader. Ter bescherming van de inburgeraar
(voorkomen van willekeur) verdient het aanbeveling dat de gemeente objectieve
criteria opstelt waar de inburgeraar en zijn projectplan aan moeten voldoen,
wil de gemeente een verzoek tot vaststelling van een PIB honoreren. In het
innovatietraject PIB, waaraan zeven gemeenten deelnemen, wordt ook met dit
aspect ervaring opgedaan.Verder zijn de leden van de SP-fractie kritisch over de uitvoering van
het PIB. Zij vragen in hoeverre dit tegemoet zal komen aan de terugdringing
van de bureaucratie.Allereerst merk ik op dat het PIB niet als doel heeft de bureaucratie
terug te dringen. Het is anderzijds ook niet zo dat het gebruik van het PIB
de bureaucratie verhoogt. Het PIB is in essentie slechts een andere manier
om de inburgeringsvoorziening ten behoeve van een inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar vorm en inhoud te geven. Ik verwacht bovendien dat
in ieder geval een deel van de inburgeraars dat met een PIB gaat inburgeren
zo zelfstandig is dat het minder werk voor de gemeente oplevert. Voorts kan
de gemeente de processen naar eigen goeddunken inrichten. Ook met dit aspect
wordt in het innovatietraject PIB, waaraan zeven gemeenten deelnemen, ervaring
opgedaan. Gemeenten kunnen dus van elkaars ervaringen leren. Ook willen de leden van de SP-fractie weten hoe de regering wil voorkomen
dat oneigenlijk gebruik zal worden gemaakt van het PIB.Onderdeel van het proces om een PIB te verkrijgen is het indienen van
een door de inburgeraar opgesteld plan, op basis waarvan de gemeente haar
goedkeuring verstrekt. In het plan is het inburgeringstraject inhoudelijk
beschreven en moet staan met welke partij(en) afspraken worden gemaakt over
het te volgen programma. De gemeente blijft verder verantwoordelijk voor de
financiële afhandeling van het PIB. De inburgeraar krijgt de financiële
middelen voor het PIB niet in handen. De gemeente behoudt derhalve de regie
op een tweetal essentiële aspecten. Op die manier zijn er voldoende waarborgen
om oneigenlijk gebruik van het PIB te voorkomen.De leden van de VVD-fractie vragen de regering of er een standaard beoordelingssysteem
voor gemeenten zal worden opgezet dat gemeenten kunnen gebruiken bij de beoordeling
van het door de vrijwillige of verplichte inburgeraar gekozen inburgeringsprogramma.Aangezien de gemeenten verschillende accenten leggen in de uitvoering
van de Wet inburgering ligt het opzetten van een dergelijk systeem door de
regering niet voor de hand. Bovendien zou een centraal systeem de gemeentelijke
beleidsvrijheid en de verantwoordelijkheid van gemeenten voor een passend
inburgeringsprogramma doorkruisen.4. Vrijwillige inburgeringDe leden van de SP-fractie willen graag weten op welke punten de stelsels
van de verplichte en vrijwillige inburgering op elkaar zullen worden afgestemd
en hoe dit zal geschieden.De stelsels van de verplichte en vrijwillige inburgering worden in hoofdlijnen
op de volgende punten op elkaar afgestemd:– Het aanbieden door de gemeente van een inburgeringsvoorziening
die toeleidt naar het inburgeringsexamen of het Staatsexamen Nederlands als
tweede taal I of II.– Het aanbieden door de gemeente van een taalkennisvoorziening.– Het aanbieden door de gemeente van een gecombineerde voorziening
indien de inburgeraar uitkeringsgerechtigd is.– Het aanbieden door de gemeente van duale inburgeringsvoorzieningen.– Het aanbieden door de gemeente van een extra cursus voor geestelijke
bedienaren.– Het op verzoek aanbieden door de gemeente van de inburgeringsvoorziening,
taalkennisvoorziening of inburgeringscomponent van de gecombineerde voorziening
in de vorm van een persoonsgebonden inburgeringsbudget.– Het vaststellen bij gemeentelijke verordening van regels met betrekking
tot de inburgering.– De samenwerking tussen het college van burgemeester en wethouders,
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen of de door hem aangewezen
deskundige, de desbetreffende eigenrisicodrager en de desbetreffende overheidswerkgever
bij de aanbieding en uitvoering van een inburgeringsvoorziening.Bedoelde afstemming brengt uiteraard geen wijziging in het principiële
verschil tussen verplichte en vrijwillige inburgering. De leden van de VVD-fractie vragen of de regering aan kan geven of er
algemene richtlijnen komen die gemeenten dienen te gebruiken bij het opstellen
van contracten met vrijwillige inburgeraars binnen het kader van de PIB.De leden van de CDA-fractie vragen daarnaast hoe de regering zorg gaat
dragen dat de regelingen die de diverse gemeenten hanteren niet dermate verschillen
dat er serieuze rechtsongelijkheid bestaat.Het uitgangspunt bij de Wet inburgering is maatwerk dat afgestemd is op
de persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar.
Om maatwerk te kunnen leveren dienen gemeenten over een grote mate van beleidsvrijheid
te beschikken waarbij binnen de kaders van de wet verschillende keuzes kunnen
worden gemaakt. Algemene richtlijnen beperken de beleidsvrijheid van gemeenten.
Uit de innovatietrajecten PIB die door een aantal gemeenten worden uitgevoerd,
komt naar voren dat deze keuzevrijheid in de praktijk wenselijk wordt gevonden.
In verschillende gemeenten kunnen daarom ook verschillende beleidsregels gelden.
Van rechtsongelijkheid is geen sprake omdat er naar gestreefd wordt dat iedere
inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar een op zijn persoonlijke
omstandigheden afgestemd aanbod krijgt. Onderlinge verschillen komen voort
uit verschillen in de persoonlijke situatie.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering het wenselijk acht dat
er ook voor vrijwillige inburgeraars een bepaalde vorm van verplichtingen
met daaraan gekoppelde sancties ontstaan bij het aangaan van een inburgeringtraject
op basis van een PIB.Ook bij aanvaarding van een inburgeringsvoorziening in de vorm van een
PIB door een vrijwillige inburgeraar, wordt een overeenkomst tussen het college
van burgemeester en wethouders en de vrijwillige inburgeraar gesloten. In
deze overeenkomst dienen de rechten en de verplichtingen van de vrijwillige
inburgeraar te worden opgenomen en de gevolgen bij niet-naleving van de overeenkomst.
Het is aan het college om bij verordening regels te stellen over de aard van
de gevolgen van niet-nakoming van de overeenkomst door de vrijwillige inburgeraar.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan aangeven op welke
wijze zij het vrijwillige inburgeren onder deze groep expliciet zal gaan bevorderen.Wat betreft de inburgering voor EU-burgers is het van belang om een onderscheid
te maken tussen diegenen die voor een korte periode verblijven en diegenen
die zich daadwerkelijk in Nederland vestigen. Voor degenen die voor een korte
periode in Nederland verblijven, ligt een uitgebreid inburgeringsaanbod niet
voor de hand. Om deze reden wordt momenteel de film «Naar Nederland»,
die in het kader van de Wet inburgering in het buitenland is gemaakt, naar
het Pools, Bulgaars en Roemeens vertaald. De film zal eind maart klaar zijn
en breed worden verspreid. De dvd heeft ten doel om EU-burgers een eerste
duwtje te geven in de richting van inburgering en kennis van de Nederlandse
samenleving.Voor diegenen die zich voor langere tijd vestigen in Nederland, is het
van belang zich breder te verdiepen in de Nederlandse taal en samenleving.
Gemeenten hebben op grond van de huidige Regeling vrijwillige inburgering
(en in de toekomst op grond van dit wetsvoorstel) (financiële) instrumenten
om een inburgeringsprogramma aan te bieden aan EU-onderdanen en hun partners.
Gemeenten worden actief benaderd om inbur-gerings- en taalcursussen aan te
bieden aan EU-onderdanen en hun partners en deze doelgroep als prioriteit
in het lokale inburgeringsbeleid aan te wijzen. Bovendien worden momenteel gesprekken gevoerd met de betrokken partijen –
werkgevers, woningcorporaties, gemeenten en de Poolse gemeenschap zelf –
waarin zij worden aangespoord om hun verantwoordelijkheid te nemen en een
klimaat te creëren waarin deze personen ook kunnen integreren in de Nederlandse
samenleving. Een aantal gemeenten onderneemt reeds activiteiten om deze doelgroep
voor te lichten en te informeren over de mogelijkheden voor inburgeringscursussen.
Daarnaast zijn er lesmethodieken beschikbaar voor inburgering van genaturaliseerde
Nederlanders op de werkvloer in het kader van het Deltaplan inburgering. Momenteel
wordt bezien of deze lesmethodieken toepasbaar zijn of toepasbaar kunnen worden
gemaakt voor EU-burgers. Deze kunnen dan beschikbaar worden gesteld aan werkgevers
om in te zetten voor de inburgering van (tijdelijke) migranten.Tot slot wordt momenteel de aard en omvang van tijdelijke migratie uit
de Midden- en Oost-Europese landen onderzocht, waarbij tevens de inburgeringsbehoefte
van deze mirgranten in beeld wordt gebracht. Op basis van de uitkomsten in
het voorjaar 2009, zal ik opnieuw overwegen of een aanvullende aanpak voor
inburgering voor deze groep nodig is.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of het ontbreken van extra
faciliteiten voor vrijwillige inburgeraars niet een drempel opwerpt. Zij vragen
op welke manier het wetsvoorstel stimuleert dat inburgeraars zonder een inburgeringsverplichting
vrijwillig deelnemen aan een inburgeringstraject.Ik deel de mening van de leden van de ChristenUnie-fractie dat vrijwillige
inburgeraars die hun verantwoordelijkheid willen nemen om de taal te leren
daarin niet moeten worden belemmerd. In de brief over de ambities inburgering
(Kamerstukken II 2008/09, 31 143, nr. 38), stelt het kabinet dan
ook voor om gemeenten meer ruimte te bieden om geen financiële bijdrage
van vrijwillige inburgeraars te vragen, indien dit als een obstakel om in
te burgeren wordt ervaren.Daarnaast stelt het kabinet in deze brief voor om ook de werking van het
lening- en vergoedingsstelsel te onderzoeken. Er wordt immers op dit moment
daarvan slechts in beperkte mate gebruik gemaakt. Deze faciliteiten zullen
in het onderzoek ook in relatie tot de vrijwillige inburgering worden bezien.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waar de inburgeraar terecht
kan voor verweer. Zij vragen waarom er geen beroeps- en bezwaarprocedure is
opgenomen voor de vrijwillige inburgeraar.Het afwijzen van een verzoek voor een PIB is een beschikking. Tegen deze
beschikking staat bezwaar en beroep open op grond van de Algemene wet bestuursrecht.
Gelet hierop behoeft hiervoor geen aparte bezwaar- en beroepsprocedure in
de Wet inburgering te worden geregeld.5. Administratieve lasten en financiële effecten
voor de begrotingDe leden van de SP-fractie vragen hoe hoog de huidige administratieve
lasten voor de gemeenten zijn en hoe hoog deze na inwerkingtreding van één
handhavingstermijn zullen zijn. Verder willen deze leden weten of de administratieve
lasten ook voor de inburgeraars zullen verminderen.Deze vraag is beantwoord in § 2 «Eén
handhavingstermijn». 6. AdviezenDe leden van de CDA-fractie begrijpen de redenering dat vrijwillige inburgeraars
geen inburgeringsplicht hebben zodat er geen aanleiding is om, naast het gemeentelijk
aanbod, extra faciliteiten ter beschikking te stellen, maar vragen of het
bij nader inzien toch niet beter zou zijn om vrijwillige inburgeraars de mogelijkheid
te bieden het geld voor de inburgeringsvoorziening te (laten) lenen.In de brief van 30 januari jl. over de ambities inburgering (Kamerstukken
II 2008/09, 31 143, nr. 38) heeft het kabinet aangegeven wijzigingen
te overwegen indien een onderzoek naar de werking van het lening- en vergoedingsstelsel
hiertoe aanleiding geeft. De overwegingen van de leden van de CDA-fractie
zullen bij het onderzoek worden betrokken.De leden van de SP-fractie vragen of het mogelijk is dat personen met
een machtiging tot voorlopig verblijf, die vaak het basisexamen inburgering
in het buitenland hebben afgelegd, direct na aankomst in Nederland met een
inburgeringscursus beginnen indien zij dit wensen. Indien dit niet het geval
is, vragen zij waarom niet.Een ieder staat het vrij om te beginnen met het leren van de Nederlandse
taal en kennis op te doen over de Nederlandse samenleving, nadat hij naar
Nederland is gekomen.De inburgeringsplicht geldt voor personen die tot Nederland zijn toegelaten
om hier voor langere tijd te verblijven. Daarvoor is een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd nodig. Een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) is een
document om naar Nederland te kunnen komen. Op basis van dat document is nog
niet beslist of de vreemdeling voor langere tijd in Nederland mag verblijven.
Daarom is een inburgeringsaanbod van de gemeente op grond van het hebben van
een mvv prematuur. De inburgeringsplicht gaat dan ook pas in op het moment
dat de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd is verkregen.Voorts wijs ik u op het volgende. In het kader van het Project Modern
Migratiebeleid van het ministerie van Justitie zullen de thans bestaande afzonderlijke
aanvragen voor een mvv en een verblijfsvergunning worden geïntegreerd.
Zij worden vervangen door één aanvraag om toegang en verblijf
(TEV-aanvraag), waarmee zowel een beslissing op de aanvraag visum, als de
aanvraag verblijfsvergunning kan worden verkregen. Mvv-plichtige vreemdelingen
zullen de beslissing op de toegang- en verblijfsaanvraag in het land van herkomst
of bestendig verblijf moeten afwachten.7. Overige opmerkingen naar aanleiding van het wetsvoorstelDe leden van de PVV-fractie zijn van mening dat de Wet inburgering op
diverse punten te kort schiet. Zo dient, volgens deze leden, niet te worden
ingezet op inburgering van immigranten hier te lande, maar op inburgering
van vreemdelingen in het land van herkomst, vóór de komst naar
Nederland. De leden van de PVV-fractie wijzen er op dat het niveau van inburgering
en beheersing van de Nederlandse taal dat de regering voor ogen staat op grond
van de Wet inburgering reeds in het land van herkomst van immigranten bereikt
dient te zijn voor hun komst naar Nederland, waarmee inburgeringstrajecten
in Nederland overbodig zullen worden. De leden van de PVV-fractie zijn voorts
van mening dat de kosten van de inburgering volledig voor eigen rekening van
potentiële immigranten dienen te komen. Desnoods kunnen vreemdelingen
die naar Nederland wensen te komen hiertoe een lening afsluiten, die overigens
te allen tijde volledig dient te worden terug betaald. Door de Adviescommissie Normering Inburgeringseisen (Commissie Franssen)
is in 2004 onderzocht welk niveau van taalbeheersing en welk kennisniveau
van de Nederlandse samenleving als een redelijk niveau kan worden beschouwd
voor zowel het examen in het land van herkomst als het inburgeringsexamen
in Nederland. Zie ook § 2 «Eén handhavingstermijn». Voorts is door de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken en Integratie
gekeken naar de juridische houdbaarheid van een inburgeringseis in het buitenland.
Hieruit is onder meer gebleken dat een inburgeringseis in het buitenland een
niet te hoge drempel mag opwerpen voor migranten die naar Nederland willen
komen. Het voorstel om het inburgeringstraject in Nederland over te hevelen
naar de landen van herkomst is in strijd met Europese- en internationaal-rechtelijke
verdragen. Door het stellen van een inburgeringseis op niveau A2 in het buitenland
worden grote groepen migranten op voorhand uitgesloten van komst naar Nederland,
hetgeen de uitoefening van het recht op gezinsleven blijvend onmogelijk zou
maken.Bovendien staat het voorstel van de leden van de PVV-fractie haaks op
het principe van het Nederlandse inburgeringsstelsel waarbij van nieuwe medeburgers
in het land van herkomst wordt gevraagd basiskennis op te doen van de Nederlandse
taal en samenleving en in Nederland deze kennis te verbreden en verdiepen
door het volgen van een inburgeringsprogramma en het behalen van het inburgeringsexamen.De kosten die nu voor de inburgering in het buitenland worden gemaakt,
worden al geheel door de migrant betaald.Voor zover inburgering in het land van herkomst niet mogelijk is, zoals
bijvoorbeeld in het geval van asielzoekers, kan volgens de leden van de PVV-fractie
de inburgering wel in Nederland plaatsvinden, echter ook in dat geval dient
de immigrant zelf de kosten daarvan op zich te nemen.Asielmigranten zijn een bijzondere groep in het inburgeringsstelsel, mede
omdat zij veelal in een kwetsbare (financiële) positie verkeren. Daarom
zijn gemeenten op grond van de Wet inburgering ook verplicht om een inburgeringsvoorziening
aan asielmigranten aan te bieden. Dit verplichte aanbod moet mede gezien worden
tegen de achtergrond van artikel 33 van de Richtlijn minimumnormen erkenning
vluchtelingen, waarin de lidstaten worden aangespoord om te voorzien in integratieprogramma’s
om de integratie van vluchtelingen te bevorderen. Omdat in beginsel elke inburgeringsplichtige
zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen inburgering, ook in financiële
zin, wordt van asielmigranten voor de inburgeringsvoorziening ook een eigen
bijdrage van € 270,– gevraagd.Door de leden van de PVV-fractie wordt de regering tevens gevraagd er
op toe te zien dat nimmer sprake zal zijn van gescheiden inburgering van mannen
en vrouwen.In beginsel ben ik tegen gescheiden inburgering van mannen en vrouwen.
Op grond van pragmatische overwegingen kan ik mij voorstellen dat er soms
aparte klassen worden gemaakt. Met name daar waar het gaat om vrouwen die
in een isolement zitten en op deze wijze een eerste stap zetten bij de inburgering.Een aparte klas maakt het dan voor de partner acceptabel om zijn vrouw
een perspectief te bieden op emancipatie in deze samenleving. Die vrouwen
willen inburgeren en worden daardoor mondiger. Een eerste stap van gescheiden
klassen is soms nodig om vervolgstappen te kunnen zetten.Tot slot verzoeken de leden van de PVV-fractie de regering te bevorderen
dat het verwijtbaar niet volgen of niet afmaken van de inburgeringscursus
te allen tijde moet leiden tot het verlies van verblijfsrecht en dat de sanctie niet beperkt blijft tot het niet kunnen verkrijgen van een reguliere
verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Graag vernemen deze leden de reactie
van de regering op deze standpunten.De leden van de fractie van de PVV hebben deze vraag al diverse malen,
zowel schriftelijk als mondeling, gesteld aan mijn ambtsvoorgangster. In aansluiting
op haar antwoorden ben ik eveneens van mening dat ik de consequentie van het
verlies van het verblijfsrecht niet wil verbinden aan het verwijtbaar niet
volgen of niet afmaken van de inburgeringscursus. Bovendien kan intrekking
van een verblijfsvergunning in strijd komen met het Vluchtelingenverdrag en
met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens.Het inburgeringsstelsel kent verschillende sancties. Allereerst geldt
dat met name gezinsvormers en -herenigers die naar Nederland willen komen,
maar niet het basisexamen inburgering willen afleggen of dat wel hebben afgelegd
maar daarvoor niet zijn geslaagd, niet in aanmerking komen voor een machtiging
tot voorlopig verblijf en op grond daarvan niet tot Nederland worden toegelaten.
Vervolgens hebben gemeenten bij de inburgering in Nederland het instrument
van de bestuurlijke boete, dat op verschillende momenten in het inburgeringsproces
kan worden ingezet indien inburgeringsplichtigen verwijtbaar niet voldoen
aan hun verplichtingen. Bovendien geldt met ingang van 1 januari 2010
dat inburgeringsplichtigen die het inburgeringsexamen in Nederland niet hebben
behaald binnen de daarvoor gestelde termijn, in principe niet in aanmerking
komen voor een zelfstandige verblijfsvergunning regulier voor voortgezet verblijf
en voor een verblijfsvergunning regulier of asiel voor onbepaalde tijd.De leden van de SP-fractie vragen hoeveel ruimte de wet biedt voor uitzonderingen.
Bijvoorbeeld in het geval dat een vrijwillige inburgeraar in verband met ziekte
of zwangerschap niet een inburgeringscursus kan afronden en daarom na een
periode opnieuw een overeenkomst inzake een inburgeringsvoorziening zou willen
afsluiten.Deze restrictie in het wetsvoorstel is overgenomen uit de bestaande ministeriële
regelingen met betrekking tot vrijwillige inburgering. De achtergrond ervan
was dat aan de vrijwillige inburgeraar slechts éénmaal een door
het Rijk bekostigde inburgeringsvoorziening kon worden aangeboden. Inmiddels
is deze bepaling achterhaald daar gemeenten ingevolge de op 1 januari
2009 in werking getreden Wet participatiebudget aan personen uit de doelgroep
meerdere keren een door het Rijk bekostigde inburgeringsvoorziening kunnen
aanbieden. De definitie van vrijwillige inburgeraar zal daarom bij nota van
wijziging dienovereenkomstig worden aangepast.De leden van de CDA-fractie vragen of volstaan kan worden met de (tweede)
zinsnede van artikel 24a, vierde lid van de Wet inburgering over de bevordering
van de duurzame arbeidsinschakeling.De leden van de CDA-fractie menen dat de kwetsbaarheid vermindert wanneer
personen beter voorbereid en geëquipeerd toetreden tot de arbeidsmarkt
en vragen de regering daarom nader toe te lichten waarom voor onderhavige
formuleringen is gekozen.Voorts vragen deze leden waarom het uitgangspunt niet is dat een inburgeringsvoorziening
de arbeidsinschakeling moet versterken.Voor beantwoording van deze vragen is overleg met de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid noodzakelijk. Nadat dit overleg heeft
plaatsgevonden, zal ik u hierover zo spoedig mogelijk informeren. De leden van de CDA-fractie vragen de regering uiteen te zetten hoe de
gemeenten worden ondersteund om in de verordening regels te stellen over in
ieder geval de procedure die het college volgt voor het doen van een aanbod
en de criteria die daarbij worden gehanteerd en de wijze waarop met de vrijwillige
inburgeraar in overleg wordt getreden om te komen voor een passende voorziening
voor de vrijwillige inburgeraar. Dit mede gelet op het feit dat diverse gemeenten
aangegeven hebben dan wel hebben laten zien dat zij worstelen met de uitwerkingen
van de hen opgelegde verplichtingen en verantwoordelijkheden.Gemeenten die hun verordening willen aanpassen omdat zij de regels voor
het doen van een aanbod en de desbetreffende criteria willen veranderen, kunnen
gebruik maken van een modelverordening die mijn ministerie ter beschikking
heeft gesteld. Indien zij vragen hebben over de inhoud kunnen zij zich via
de geëigende kanalen tot mijn ministerie wenden en tot de procesmanagers
inburgering van mijn ministerie.De leden van de SP-fractie vragen wat de reden is dat in artikel 24a,
eerste lid, van het wetsvoorstel de bepaling is weggelaten dat de inburgeringvoorziening
op de persoonlijke situatie van de inburgeraar is afgestemd.Het wetsvoorstel heeft als uitgangspunt dat de stelsels van de verplichte
en vrijwillige inburgering op zoveel mogelijk punten op elkaar worden afgestemd.
Daarbij zijn de voorgestelde bepalingen over de vrijwillige inburgering zoveel
mogelijk geformuleerd conform de huidige bepalingen die gelden voor de inburgeringsplichtigen.
De huidige paragraaf 2 van hoofdstuk 5 van de wet – dat het gemeentelijk
aanbod aan inburgeringsplichtigen regelt – kent niet het uitdrukkelijke
voorschrift dat de aangeboden inburgeringsvoorziening op de persoonlijke situatie
van de inburgeringsplichtige moet zijn afgestemd. Artikel 24a, eerste lid,
sluit hierbij aan. Maatwerk is en blijft van groot belang. Zowel voor het
gemeentelijk aanbod aan de vrijwillige inburgeraar als dat aan de inburgeringsplichtige
geldt dat de aan te bieden voorziening zoveel mogelijk recht moet doen aan
de individuele mogelijkheden en de persoonlijke omstandigheden van de inburgeringsplichtige
of de vrijwillige inburgeraar, mits de inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening
maar toeleidt naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen NT2, dan wel
ondersteunend is aan het behalen van het mbo-examen, niveau 1 of 2.In het wetsvoorstel staat niet dat de (gecombineerde) inburgeringsvoorziening
uiterlijk op 31 december van het tweede kalenderjaar na het jaar waarin
de voorziening is vastgesteld wordt afgesloten door middel van deelname aan
het inburgeringsexamen of het staatsexamen. De leden van de SP-fractie vragen
waarom deze bepaling niet is opgenomen.Om voor bekostiging van de voorziening in aanmerking te komen dient de
gemeente er zorg voor te dragen dat de vrijwillige inburgeraar binnen twee
kalenderjaren na de aanvang van zijn inburgering heeft deelgenomen aan het
inburgeringsexamen of het staatsexamen NT2. De genoemde bepaling heeft derhalve
een financiële achtergrond. De financiering van de Wet inburgering verloopt
vanaf 1 januari 2009 echter niet meer via de Wet inburgering en
de daarop gebaseerde bepalingen maar via de Wet participatiebudget, hetgeen
betekent dat deze bepaling niet meer noodzakelijk is.De leden van de SP-fractie willen weten waarom de regering voor de constructie
heeft gekozen dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de informatieverstrekking
door gemeenten aan vrijwillige inburgeraars over hun rechten en plichten en
dergelijke. Artikel 24f van de Wet inburgering regelt dat de gemeenteraad bij verordening
regels stelt over de informatieverstrekking aan vrijwillige inburgeraars en
over hun rechten en plichten. In de artikelen 8 en 23, derde lid, van de Wet
inburgering zijn dergelijke regels voor inburgeringsplichtigen opgenomen.
Hiermee zijn de stelsels van de verplichte en vrijwillige inburgering zoveel
mogelijk op elkaar afgestemd. Voorts is in artikel 24d, derde lid, van de
Wet inburgering een delegatiebepaling opgenomen waarin staat dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur nadere regels kunnen worden gesteld over de
overeenkomst. Momenteel is een wijziging van het Besluit inburgering in voorbereiding.
Daarin zal onder andere worden opgenomen dat de overeenkomst met de vrijwillige
inburgeraar ten minste een omschrijving bevat van de overeengekomen voorziening,
alsmede een omschrijving van de rechten en plichten ten aanzien van de termijn
waarbinnen moet zijn deelgenomen aan het examen, de verschuldigdheid van de
eigen bijdrage en de gevolgen van niet-nakoming van de overeenkomst. Deze
bepalingen zijn overeenkomstig de bepalingen van artikel 5, derde lid, van
de Regeling vrijwillige inburgering niet-G312007.De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,E. E. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31791-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl