De toekomstige uitvoeringsorganisatie werknemersverzekeringen; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24215, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24215 nr. 9

24-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24215Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 215De toekomstige uitvoeringsorganisatie werknemersverzekeringennr. 9VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 november 1995De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 2 november 1995 overleg gevoerd met staatssecretaris
Linschoten van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het convenant ontvlechting,
de ontvlechting bedrijfsverenigingen en de reactie van het CTSV op de ontvlechting
bedrijfsverenigingen (kamerstuk 24 215, nrs. 3, 4 en 6) en de brief
van 5 september 1995 over taakopdracht veranderingsproces gericht op procesgerichte
samenwerking (Soza-95–727).Van het overleg brengt de commissie als volgt beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Hoof (VVD) had begrepen dat het convenant ontvlechting
nooit van handtekeningen is voorzien, kennelijk omdat er nog allerlei zaken
uitgewerkt moesten worden. Een technische werkgroep heeft daar inmiddels over
gerapporteerd, maar desondanks zag hij nog steeds een aantal open einden.
Zo is er nog geen duidelijkheid over de invulling van de voorzieningen, wordt
er nog uitvoerig gediscussieerd over vormen van toeslagen en moeten ook nog
regelingen worden getroffen voor het onroerend goed. Is het haalbaar om die
nog vóór 1 januari a.s., het moment waarop de ontvlechting moet
ingaan, weg te nemen? Of moeten daar andere oplossingen voor worden gevonden?Daarnaast vindt discussie plaats over de vraag of de ontwikkelingen die
nu plaatsvinden wel een grond vinden in de huidige wet- en regelgeving. Hij
had de indruk dat die basis er is wat betreft de organisatorische, bestuurlijke
en juridische aspecten van de ontvlechting, maar stelde vast dat er vraagtekens
zijn gerezen wat betreft de financiële aspecten van de ontvlechting.
Hij stond vertraging van de ontwikkelingen zeker niet voor, maar vond wel
dat er een wettelijke basis voor die ontwikkelingen moet zijn en was met het
oog hierop ook bereid nieuwe wet- en regelgeving zo nodig bij voorrang te
behandelen.Voor hem was ook nog niet geheel duidelijk op welke manier toezicht op
de ontwikkelingen kan worden gehouden. In de bijlagen bij het rapport van
de technische werkgroep is een inventarisatie gegeven van o.a. activa op het
moment van de start van de ontvlechting en om de verdere ontwikkelingen op
een goede manier te laten verlopen, zal dan eerst moeten worden vastgesteld
of die start-inventarisatie juist is. Wie stelt dat nu vast? In
de stukken wordt gezegd dat dit gedeeltelijk door de accountant wordt gedaan
en gedeeltelijk uit de jaarstukken moet blijken, maar wie neemt hierin dan
de eindbeslissing? Daarnaast vindt nog discussie plaats over o.a. voorzieningen
en opslagen en ook daarover zal op enig moment een toetsing moeten plaatsvinden.
Wie voert die toetsing uit en lukt het om dit nog voor 1 januari a.s. te doen?
Als dit niet lukt, welke problemen rijzen er dan? Volgens het regeerakkoord dient er bij de uitvoeringsorganisaties marktwerking
in brede zin te komen, maar uit de stukken had hij opgemaakt dat er van die
marktwerking nog maar weinig terecht is gekomen. Hij betwijfelde ook of dit
over vier jaar sterk veranderd zal zijn. De marktwerking moet volgens de stukken
tot uiting komen in de jaarlijkse onderhandelingen, maar in de praktijk worden
nu afspraken langs historische lijnen gemaakt en blijven de bedrijfsverenigingen
gewoon de komende vier jaar bij hun eigen uitvoeringsorganisatie. Verder kunnen
bedrijfsverenigingen prijzen en kostentoerekeningen door accountants laten
verifiëren, gaat het TICA prijsinformatie geven en worden de bedrijfsverenigingen
verplicht om bij iedereen offerte te vragen. Ook blijven personele verbanden
bestaan. Zo worden weliswaar onafhankelijke secretariaten opgericht, maar
die gaan weer personeel bij de UVI detacheren, met een terugkeergarantie.
Al met al is sprake van veel regelgeving en veel gebondenheid, met alle beperkingen
van dien voor de marktwerking. De heer Van Hoof vroeg zich daarom af of er
in de toekomst wel iets zal veranderen. Onlangs stond in Elsevier een artikel
met als kop «Vier jaar rust in de tent». Is die kop dan niet terecht,
of zal inderdaad de marktwerking de komende vier jaar weinig voorstellen?Uit de antwoorden op de schriftelijke vragen had hij begrepen dat wordt
overwogen om de sterke positie van de voorzitter van het TICA aan te passen.
Wat wordt de positie van het TICA dan? Verder wierp hij de vraag op of het
TICA niet dient te worden uitgebreid met onafhankelijke leden.Hij maakte zich zorgen over de onafhankelijke claimbeoordeling. Die vindt
weliswaar niet meer in kleine commissies plaats en de sociale partners staan
dus op dit punt wat meer op afstand, maar gezien de afspraken die inmiddels
worden gemaakt tussen bedrijfsverenigingen en uitvoeringsorganisaties, is
het de vraag of het werkelijk om een onafhankelijke beoordeling kan gaan.
Verder zou het zeer merkwaardig zijn als er na de privatisering van de Ziektewet
twee soorten van claimbeoordeling komen: een private en een publieke. Bovendien
is op dit moment al te zien dat organisaties die straks de claimbeoordeling
zullen moeten verzorgen, met het oog op de marktwerking en financiële
consequenties druk gaan uitoefenen op het proces van de claimbeoordeling.Bij de toeslagen is zelfs sprake van een opslag voor continuïteit,
een beëindigingsgarantie en een risico-opslag. Met zulke zaken dient
toch gewoon in de prijs rekening te worden gehouden? Waarom moeten daar dan
aparte opslagen voor worden berekend? Verder had hij twijfels over het nut
of de noodzaak van bepaalde voorzieningen. Waarom moet er bijvoorbeeld een
VUT-voorziening komen? De kosten van de VUT worden toch bij omslag gedekt?
Hoe wordt hierop toezicht gehouden door het TICA en het CTSV?Duidelijk is dat de scheiding tussen publiek en privaat moet worden doorgevoerd.
Dan gaat het niet alleen om geldstromen, maar ook om bijvoorbeeld personen
en gegevens. Inmiddels zijn al allerlei klachten binnengekomen over uitvoeringsorganisaties
die met behulp van de hen ter beschikking staande gegevens de aan hen gelieerde
Arbo-diensten aan cliënten aanprijzen. Zelf had hij onlangs een brief
gelezen waarin door een uitvoeringsorganisatie niet alleen wordt gewezen op
de Arbo-poot, maar o.a. ook op het verzorgen van arbeidstoeleiding en op eigen
uitzendbureaus. Hij vond dat dit niet strookt met de erkenningsregels. Als
die activiteiten al worden verricht, moeten ze vanuit de holding plaatsvinden
en moet dat in ieder geval gebeuren met ander geld en andere gegevens. Hij had de indruk dat een en ander nu door elkaar heen loopt en drong
erop aan dat de staatssecretaris de scheiding strikt doorvoert en handhaaft.De heer Van Hoof vroeg tenslotte aandacht voor de kwaliteit van het werk
van de toekomstige uitvoeringsinstellingen, gezien berichten dat bij het GAK
de omvang van het personeel met zo'n 30% zal worden verminderd. Ook had hij
onlangs het verhaal gehoord dat bepaalde werkzaamheden, door invoering van
elektronische dossiers, voortaan kunnen worden uitgevoerd met slechts 20%
van het personeel dat die werkzaamheden tot nu toe uitvoerde. Omdat de toekomst
van het GAK onzeker is, aldus verder het verhaal, wordt voorlopig niet overgestapt
op de elektronische dossiers, maar desondanks wordt gesteld dat de werkzaamheden
toch met slechts 20% van het vroegere personeel moeten worden verricht. Als
dit inderdaad waar is, is het niet vreemd wanneer de kwaliteit van het werk
omlaag gaat en lijkt ook de onrust onder betrokkenen die vanmiddag een petitie
hebben aangeboden, gerechtvaardigd.De heer Biesheuvel (CDA) wees er eerst op, naar aanleiding
van de kop «Vier jaar rust in de tent» in het Elsevier-artikel,
dat de bedrijfsverenigingen de komende tijd het nodige voor hun kiezen zullen
krijgen, zeker als het parlement zou besluiten om per 1 januari a.s. ook de
Ziektewet te privatiseren.Vervolgens merkte hij op dat de uitvoering logisch moet voortvloeien uit
het stelsel dat voor ogen staat. Opvallend is dan ook dat voortdurend over
de uitvoering wordt gesproken terwijl nog niet goed duidelijk is hoe het stelsel
precies vorm zal krijgen. Pas in de zomer van 1996 zal daar duidelijkheid
over komen.De beantwoording van de staatssecretaris in het algemeen overleg op 29
juni jl. sloot, zo was de indruk van de heer Biesheuvel, aan bij interviews
met de staatssecretaris in het Financieele Dagblad en bij hetgeen namens de
staatssecretaris op 30 maart jl. naar voren is gebracht op de besloten bijeenkomst
met bestuurders van bedrijfsverenigingen. Dat kwam erop neer dat de bedrijfsverenigingen
kort zouden worden gehouden, een holdingconstructie niet mogelijk was (hooguit
onder zeer strikte voorwaarden) en uitvoeringsorganisaties alle bovenwettelijke
taken zouden moeten afstoten. Enkele weken later echter kwam er het concept-convenant
van de stuurgroep-Witteveen waarin andere zaken staan; zo wordt volgens dit
convenant een holdingconstructie wèl mogelijk. Kennelijk is in de stuurgroep-Witteveen
sprake geweest van geven en nemen en betrokkenen mochten er met het oog hierop
van uitgaan dat de erkenningsvoorwaarden ook conform dit convenant zouden
worden uitgewerkt.Ook de heer Biesheuvel vroeg zich af of er voor de ontvlechting wel een
behoorlijke basis is in de huidige OSV. Volgens de staatssecretaris is die
basis er voor een aantal stappen, maar voor andere stappen zal tot wetswijziging
moeten worden gekomen. Is het dan niet beter om de ontvlechting in één
keer te laten plaatsvinden op basis van passende wetgeving? In hoeverre laat
de staatssecretaris bij de verdere uitwerking van de ontvlechtingsoperatie
het werkgelegenheidselement meespelen? Op het punt van de werkgelegenheid
bij de uitvoeringsorganen staat er veel op het spel. Heeft de staatssecretaris
daar zorgen over, of ziet hij dat als een gevolg van de marktwerking?De heer Biesheuvel had uit de stukken opgemaakt dat de scheiding tussen
private en publieke geldstromen in een holdingstructuur op een werkbare manier
tot stand kan komen. Geldt hetzelfde voor de scheiding van (persoons)gegevens?Gezien het streven om de uitvoeringsinstellingen mede door derden te laten
financieren, dienen ze ook aantrekkelijk te zijn voor financiering door derden.
Kan de private poot voldoende slagvaardigheid ontplooien bij het opereren
op de markt? Wordt hier niet te veel regelgeving voor gesteld? Zo
mag volgens de huidige OSV de publieke poot pensioenpremies innen. Mag dat
in de toekomst ook, volgens de erkenningsvoorschriften? Als in de komende
tijd nieuwe uitvoeringsinstellingen worden opgericht, worden die dan alleen
op dezelfde voorwaarden op de markt toegelaten?Mevrouw Schimmel (D66) had de indruk dat in 1994, bij de wijziging
van de OSV, door de Kamer te weinig acht is geslagen op de vraag hoe de scheiding
tussen bedrijfsverenigingen en uitvoeringsinstellingen vorm zou moeten krijgen.
Inmiddels zijn de ontwikkelingen doorgegaan en is privatisering aan de orde
van de dag, terwijl uitvoeringsinstellingen beseffen dat daar hun overlevingskansen
liggen. Met het convenant en het rapport van de technische werkgroep wordt
voor de uitvoeringsinstellingen een positie gecreëerd die in feite halverwege
tussen de markt en het publieke stelsel ligt. Inderdaad heeft het ministerie
zich aanvankelijk, begin dit jaar, opgesteld aan de kant van de markt, maar
in maart jl. is daar enigszins op teruggekomen en is de opstelling nu dat
privatisering mag, maar onder voorwaarden.Zij vond dat het rapport van de technische werkgroep nog steeds enigszins
op twee gedachten hinkt. Zo wordt op blz. 4 gesteld dat uitgangspunt van de
OSV is dat de markt open is voor nieuwkomers, maar zich nog geen nieuwkomers
hebben gemeld. Op blz. 5 wordt weer gezegd dat per 1 januari a.s. een overgangsperiode
van vier jaar geldt, waarbij partijen toewerken naar een situatie waarin vrije
concurrentie tussen de uitvoeringsinstellingen mogelijk is. Daarmee wordt
een soort tussenpositie gecreëerd die concurrentievervalsend ten opzichte
van nieuwkomers zou kunnen werken. Zo is er voor de huidige uitvoeringsinstellingen
een voorlopige vrijstelling van omzet- en overdrachtsbelasting. Er wordt weliswaar
nog uitgezocht of die vrijstelling mogelijk is onder de zesde BTW-richtlijn,
maar tot daar uitsluitsel over is gegeven, zal de vrijstelling gelden. Hoe
ligt het overigens met de vennootschapsbelasting? Is het wel terecht dat sprake
is van een fiscale bevoordeling voor de huidige uitvoeringsinstellingen? Verder
krijgen de huidige instellingen, bij wijze van bruidsschat, langjarige contracten
mee (voor een periode van vier jaar) en mogen ze in een holdingstructuur opereren.In feite willen de uitvoeringsinstellingen ondernemingen zijn met een
ondernemingsrisico, maar tegelijkertijd behouden zij een aantal concurrentie-verstorende
voordelen. Mevrouw Schimmel vond dat daar een aantal voorwaarden aan moeten
worden gesteld. Zo dienen de private en de publieke activiteiten boekhoudkundig
transparant en juridisch beheersmatig goed gescheiden te zijn en mag er geen
sprake zijn van kruissubsidiëring of andere vormen van bevoordeling.
Er is echter, zo meende zij, in zekere zin al sprake van kruissubsidiëring
als centrale en decentrale fondsen leningen verstrekken voor de financiering
van de B-poot, al besefte zij dat die leningen dan na drie jaar privaat gefinancierd
moeten zijn. Ook moeten de centrale en de decentrale fondsen de borgstelling
verankeren en dient het TICA continuïteitsopslagen vast te stellen. De
kosten van een en ander moeten toch weer uit de publieke middelen komen. Verder
kan het feit dat in een holding gemakkelijker tot gegevensuitwisseling kan
worden gekomen, ook bevoordelend werken. Daar worden weliswaar allerlei voorwaarden
bij gesteld, maar er dient dan wel een uitstekend toezicht te zijn, om te
voorkomen dat hier toch weer vermenging van het private en het publiekrechtelijke
deel plaatsvindt. Desnoods zal hier een klachtenregeling moeten worden ontworpen.
In ieder geval leek het haar nodig dat de voortgang van het proces regelmatig
met de Kamer wordt besproken.De bedrijfsverenigingen worden nu de opdrachtgevers van de uitvoeringsinstellingen,
maar als de kabinetsplannen doorgaan, bestaan er per 1 januari 1997 geen bedrijfsverenigingen
meer en treedt het ICA op als rechtsopvolger van de bedrijfsverenigingen.
In het kader van de nagestreefde marktwerking leek haar dat een wat merkwaardige constructie. Het ICA is dan immers in feite nog de enige opdrachtgever.
Het zal dan de beste prijs/kwaliteitsverhouding kiezen en dus waarschijnlijk
slechts bij één bepaalde uitvoeringsinstelling terechtkomen.
Hoe wordt een dergelijke monopolievorming tegengegaan? In ieder geval leek
het haar nodig dat in die nieuwe situatie het aantal onafhankelijke leden
van het ICA wordt vergroot.Regionale uitvoering is altijd van groot belang geacht om arbeid en inkomen
bij elkaar te brengen. Hoe moet die vorm krijgen in de toekomst, als de bedrijfsverenigingen
zijn weggevallen en alleen de uitvoeringsinstellingen en het ICA er nog zijn?
Komen er dan regionale uitvoeringsinstellingen die contacten leggen met de
arbeidsbureaus en de gemeentelijke sociale diensten? Hoe wordt gehandeld als
na de vierjarige contractperiode een uitvoeringsinstelling failliet gaat?Tenslotte vroeg zij aandacht voor de medewerkers van de uitvoeringsinstellingen,
want vooral zij zullen de consequenties van alle maatregelen het meeste voelen.
Voor hen dient er dan ook een goed sociaal plan te komen, inclusief loopbaanbegeleiding.Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA) vroeg naar aanleiding van de
laatste alinea van de brief van 27 juli jl., of met de implementatie van de
ontvlechting (die volgens de brief voor 1 januari 1996 afgerond zal zijn)
wordt gedoeld op de maatregelen die nu al mogelijk zijn op basis van de nOSV,
terwijl met de «implementatie van de toekomstige uitvoeringsorganisatie
werknemersverzekeringen» wordt gedoeld op hetgeen nog moet gebeuren
in de post-NOSV-periode. Zij wilde nog wel geloven dat er voor 1 januari 1996
het nodige afgerond kan zijn op het punt van de ontvlechting, maar geloofde
absoluut niet dat voor die datum ook al een goede basis voor de implementatie
van de toekomstige uitvoeringsorganisatie zal zijn gevonden. Is er na 27 juli,
toen het concept-convenant van de stuurgroep-Witteveen werd aangeboden, nog
sprake geweest van een voortschrijdend inzicht bij de staatssecretaris? Ook
haar was het opgevallen dat er verschillen zitten tussen het concept-convenant
en hetgeen nu is vastgelegd in de erkenningsvoorwaarden en het toetsingskader.De staatssecretaris merkte bij interruptie op dat het niet
alleen gaat om voortschrijdend inzicht. In het algemeen overleg eind juni
was hij namelijk door de heer Biesheuvel ervan overtuigd dat het nodig is
om altijd een strikte scheiding tussen publiek en privaat aan te brengen,
ten einde ieder element van mogelijke concurrentievervalsing weg te nemen.Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA) begreep hieruit dat in artikel
4.c van het concept-convenant nog steeds publiek en privaat door elkaar werden
gehaald en dat dit daarom niet is opgenomen in het toetsingskader.In de brief van 5 september jl. over de taakopdracht procesgerichte samenwerking
is gezegd dat nog geen afspraken zijn gemaakt over de vraag wat er al volledig
ingevoerd kan worden en dat wellicht nog experimenteerruimte nodig is. Met
het oog hierop vroeg zij wat er nu al wel kan en wat niet en welke experimenteerruimte
dan nodig wordt geacht. Past die ruimte ook binnen de nOSV? Zij maakte zich
daarnaast enige zorgen over de stelling in de stukken dat tot 1 januari 1997
wel met wisselende regie in de regio kan worden gewerkt, maar wellicht zijn
hier op 23 oktober jl., in het overleg tussen de staatssecretaris en de regiegroep,
nadere afspraken over gemaakt. In dit verband informeerde zij ook naar de
kosten van een en ander.Met de oplossingslijnen die in de brief van 25 september worden geschetst,
kon zij instemmen, maar wel drong zij erop aan dat de vaart erin wordt gehouden.
Hier en daar is bij betrokkenen kennelijk de indruk ontstaan dat er nu vier
jaar rust komt. Zij gunde een ieder graag rust, maar zolang nog
geen concrete oplossingen gevonden zijn, kan er nog geen sprake zijn van rust.Naar aanleiding van het antwoord op de schriftelijke vraag 37 vroeg zij
waar de stelling op is gebaseerd dat binnen drie jaar een private financiering
van de uitvoeringsinstellingen geregeld kan zijn. Is al geïnformeerd
bij banken en andere financiers wat de mogelijkheden zijn en of zij daar ook
toe bereid zijn?Verder is geantwoord dat er in feite geen sprake is van vierjaars-contracten,
maar van contracten die twee jaar lopen, terwijl bovendien jaarlijks wordt
nagegaan of de onderhandelingen heropend moeten worden. Van het begin af aan
is dus concurrentie aanwezig, aldus het antwoord. Mevrouw Van Nieuwenhoven
had daar sterke twijfels over. Zij was geen fervente bepleiter van marktwerking,
maar er is nu eenmaal afgesproken om tot marktwerking op dit veld te komen
en als het de eerstkomende jaren niet lukt om dat in te voeren, betwijfelde
zij of het er ooit nog van komt.Zij had begrepen dat de kwestie van het onroerend goed pas in de post-nOSV-periode
wordt geregeld, maar in de stukken is ook aangegeven dat voor 1 januari 1997
de wetsvoorstellen bij de Kamer zullen worden ingediend, terwijl bovendien
in de stukken staat dat er eigenlijk al voor 1 januari 1996 voldoende
bekend dient te zijn. Hoe staat het hier nu mee?Mede naar aanleiding van de brief van 27 september jl., waarin gesprekken
met CTSV en TICA worden aangekondigd, vroeg zij of al mededelingen over die
gesprekken kunnen worden gedaan. De taakverdeling tussen deze beide organen
die volgens de staatssecretaris helder in de nOSV is vastgelegd, was haar
niet helemaal duidelijk. Zij had de indruk dat nog steeds dubbel werk wordt
verricht, bij toetsing van beleid vooraf.In het wetsvoorstel inzake de ontvlechting zal worden opgenomen, aldus
de stukken, dat de ontvlechting bij ministeriële regeling kan worden
ingesteld, met terugwerkende kracht tot 1 januari 1996. Het leek haar dan
wel nodig dat in de tussentijd bedrijfsverenigingen en TICA zich binden aan
alles dat thans voorligt. Zijn zij daar ook toe bereid? Verder stelt de staatssecretaris
nadrukkelijk dat geen scheiding kan worden aangebracht tussen de organisatorisch-juridische
en de financiële ontvlechting. Omdat mevrouw Van Nieuwenhoven uit de
stukken had opgemaakt dat een rechtsbasis voor de financiële ontvlechting
met terugwerkende kracht zal worden ingevoerd, was zij bezorgd dat de Kamer
mede verantwoordelijk wordt gemaakt voor een regeling die niet in de wet kan
worden vastgelegd omdat er nog geen voorstellen voor zijn, terwijl het wel
de bedoeling is dat al vanaf 1 januari a.s. in deze zin wordt gewerkt.Is het stuk over de erkenningscriteria en het toetsingskader dat aan de
Kamer is gezonden, het definitieve stuk? Of kunnen daar nog veranderingen
in worden aangebracht? Gaat het hier dan om een volledig openbaar stuk, of
is het, naast de Kamer, alleen aan de bedrijfsverenigingen en het TICA gezonden?Volgens de staatssecretaris hoeven op korte termijn alleen technische
wijzigingen in de OSV te worden aangebracht, maar een rechtsbasis voor de
ontvlechting kan toch niet alleen worden gezien als een «technische
wijziging»?Zij was een groot voorstander van uitbreiding van het aantal kroonleden
in het TICA-bestuur en zeker in het komende ICA-bestuur. Heeft de staatssecretaris
hier al een opvatting over?In het veld leeft veel kritiek op de nu gekozen holdingstructuur, met
A- en B-aandelen. Controle van het ministerie op de A-aandelen wordt door
een ieder als logisch gezien, want hier gaat het om de publieke geldstroom,
maar betrokkenen hebben grote moeite met controle van het ministerie op de
B-aandelen (de private geldstroom). Kan de staatssecretaris nog eens uiteenzetten
waarom ook daar controle op nodig is?Voor de werknemers bij de uitvoeringsinstellingen zijn grote belangen
in het geding. Hetzelfde geldt voor de uitkeringsgerechtigden en zij vond het verheugend om te kunnen vaststellen dat de verstrekking van uitkeringen
tot nu toe op een goede manier plaatsvindt.Afrondend betoogde mevrouw Van Nieuwenhoven dat er, gezien de vele zorgen
die zij had geuit, reden is om te komen tot een externe begeleiding van het
verdere proces. In antwoord op een schriftelijke vraag in die zin heeft de
staatssecretaris erop gewezen dat tot 1 januari 1996 een stuurgroep functioneert
en dat er voor de periode daarna ook werkgroepen zijn die zich hiermee bezighouden,
maar zij zag die toch als groepen die zichzelf, evenals Baron von Münchhausen,
aan de eigen haren uit de modder omhoog zouden moeten trekken. Zij wilde zich
niet wantrouwend opstellen, maar het gaat hier toch om een operatie die zeker
vergelijkbaar is met de ABP-operatie, de privatisering van de PTT of de verzelfstandiging
van de Nederlandse Spoorwegen. Externe begeleiding zou ook het werk vergemakkelijken
van de werkgroep uit de vaste commissie die de monitoring voor de Kamer verzorgt. Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris onderschreef de waardering voor het feit
dat ondanks het vele dat de uitvoeringsinstellingen «voor hun kiezen
hebben gekregen», de verstrekking van uitkeringen daar niet onder geleden
heeft.Hierna bevestigde hij dat er op dit moment nog een aantal open einden
zijn. Die zullen op korte termijn moeten worden weggenomen, niet in de laatste
plaats in onderhandelingen tussen de bedrijfsverenigingen en de uitvoeringsinstellingen.
Hij had goede hoop dat een en ander ook tot een goed einde zal worden gebracht.Op de vraag of alle ontwikkelingen een grond vinden in de nOSV, kon hij
volmondig met «ja» antwoorden. Juist de huidige situatie, waarin
er dus nog geen ontvlechting is, zag hij als een contra legem-situatie. Gelet
op de nOSV moet aan die situatie zo snel mogelijk een einde worden gemaakt.
Overigens vond ook hij dat de wetgever eigenlijk in een eerder stadium meer
gedetailleerd had moeten aangeven hoe de ontvlechting in haar werk zou moeten
gaan en er zou dan ook nadere wetgeving op dit punt kunnen worden overwogen,
vooruitlopend op het post-nOSV-traject.Het gaat bij deze operatie dus om de ontvlechtingsoperatie op basis van
de nOSV, tot stand gekomen in een periode voorafgaand aan het post-nOSV-traject.
Vooral in dat traject moeten marktwerking en concurrentie aan de orde komen
en dient invulling te worden gegeven aan de afspraken hierover in het regeerakkoord.
Dat maakt het geheel gecompliceerd, ook voor de uitvoeringsorganisaties, maar
het betekent ook dat er geen sprake zal zijn van «vier jaar rust in
de tent». Er is inmiddels een eerste advies gevraagd aan de voorzitter
van het TICA over het post-nOSV-tijdperk en het is de bedoeling dat dit advies
op korte termijn wordt uitgebracht en in 1996 de eerste wetgeving tot inluiding
van het post-nOSV-tijdperk tot stand komt, dus al in de loop van de eerste
vierjarige contractperiode van de uitvoeringsinstellingen. Die contracten
zullen dan uiteraard kunnen en moeten worden uitgediend, maar de uitvoeringsinstellingen
zullen zich dan wel al moeten gaan voorbereiden op de nieuwe wetgeving, waar
zij ook op een behoorlijke manier de tijd voor krijgen.In dit verband vond hij dat mevrouw Schimmel een te simpele voorstelling
van zaken heeft gegeven door te veronderstellen dat er over enige jaren een
situatie zal zijn van slechts één opdrachtgever en één
opdrachtnemer. In theorie zou die situatie kunnen ontstaan, maar hij achtte
het waarschijnlijker dat een geheel andere situatie ontstaat. Zelfs kan in
theorie gedacht worden aan een situatie met enige honderdduizenden opdrachtgevers,
in de vorm van ondernemingen die zelf beslissen bij welke uitvoeringsinstelling
zij hun werknemers verzekeren. Dit punt zal, naast allerlei andere punten,
te zijner tijd in discussie komen. Daarbij geldt steeds de opdracht die is
neergelegd in het regeerakkoord, namelijk om marktwerking en concurrentie
in dit geheel een rol te laten spelen, teneinde de bedrijfsvoering efficiënter
te laten verlopen. Ook moet worden bedacht dat er nog nadere beslissingen
moeten worden genomen over de samenstelling van het ICA-bestuur en dat sectorcommissies
in ICA-verband een bepaalde rol zullen gaan vervullen. Verder spelen hier
nog samenwerkingsrelaties met andere instellingen, zoals Arbeidsvoorziening
en gemeenten.In ieder geval was de bewindsman op al deze punten nog niet tot afrondende
conclusies gekomen. Hij zou het ook niet verstandig vinden als nu al conclusies
zouden worden getrokken, nu advies is gevraagd aan de voorzitter van het TICA
en verder aan betrokkenen die in de praktijk met de te kiezen oplossingen
moeten werken, ruimte is gegeven om aan te geven wat naar hun overtuiging
de best mogelijke oplossingen zijn.Het leek hem niet nodig dat vanwege financiële consequenties druk
gaat ontstaan op de onafhankelijke claimbeoordeling. Met «onafhankelijke
claimbeoordeling» is immers bedoeld: onafhankelijk van sociale partners,
in die zin dat vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers niet rechtstreeks
als belangenbehartigers invloed op de claimbeoordeling kunnen uitoefenen.
Na de ontvlechting zal die situatie worden bereikt en het was zeker zijn bedoeling
om dat nog verder uit te werken in het post-nOSV-tijdperk.Allerlei toeslagen kunnen inderdaad gewoon in de prijs verrekend worden.
Uiteindelijk zal dit ook zo moeten gebeuren, maar in de huidige overgangsfase,
waarin een aantal zaken nog niet geheel inzichtelijk is, had hij er geen bezwaar
tegen dat deze toeslagen apart in rekening worden gebracht. Dat geeft trouwens
ook inzicht in de vraag, welke delen van de prijs direct te maken hebben met
het proces van ontvlechting. Het gaat hier om een overgangsperiode waarin
een oplossing is gezocht voor een aantal puur praktische problemen, binnen
de oorspronkelijke doelstelling van een strikte scheiding tussen privaat en
publiek. Hierbij is soms een concessie gedaan met betrekking tot de vormgeving
van de oplossing, maar als die concessie niet was gedaan, zou het in de praktijk
niet mogelijk zijn geweest om per 1 januari a.s. de ontvlechting, ook in financieel
opzicht, te realiseren. Daarnaast is deze concessie nadrukkelijk in de tijd
beperkt. Verder moet worden bedacht dat het bij deze toeslagen en voorzieningen
gaat om een gesloten systeem, hetgeen een zekere garantie geeft dat het geld
weer terugvloeit als een bepaalde toeslag te hoog blijkt te zijn vastgesteld.
Het gaat hier om dezelfde garantie als die welke op dit moment geldt, zodat
als gevolg van deze toeslagen en voorzieningen een en ander niet duurder uitvalt
dan thans. Overigens vond de staatssecretaris dat de hoogte van de toeslagen
behoorlijk gefundeerd is. Bovendien moet worden bedacht dat er sinds 1 januari
jl. onafhankelijk toezicht is, ook op de vraag of de uitvoering efficiënt
geschiedt.Ook hij had berichten gekregen over het «voortrekken» van
o.a. de eigen Arbodiensten. Op zichzelf geldt hiervoor een goede regelgeving.
Een oordeel over de vraag of het in de praktijk goed verloopt, wilde hij liever
pas geven nadat het CTSV-onderzoek is afgerond. Wel vond hij dat strikt de
hand gehouden dient te worden aan de regels en als inderdaad duidelijk is
dat oneerlijke concurrentie plaatsvindt, was hij voornemens daar iets tegen
te doen. Tegen gegevensverstrekking aan een Arbodienst had hij geen bezwaar,
mits ook andere Arbodiensten op dezelfde voorwaarden deze gegevens verstrekt
kunnen krijgen.Hij vond dat er op dit moment met betrekking tot een aantal hoofdlijnen
al een duidelijk beeld bestaat van de vraag hoe het nieuwe stelsel van werknemersverzekeringen
volgens het kabinet vorm dient te krijgen in de huidige kabinetsperiode. Uitgangspunt
daarbij is een publieke uitvoering van de werknemersverzekeringen. Ook is
duidelijk in welke mate er volgens het kabinet van een publieke uitvoering
sprake dient te zijn. Daar hoort een bepaalde uitvoeringsorganisatie bij en
tegen die achtergrond vindt nu de ontvlechtingsoperatie plaats
en is een operatie gaande om de diverse kolommen (OSV, Arbeidsvoorziening
en gemeenten) met elkaar te laten samenwerken. De vraag hoe voorkomen kan
worden dat ontwikkelingen in de B-poot verstorend gaan werken op die in de
A-poot en dan met name op de regie in de regio is voorgelegd aan de voorzitter
van het TICA, waarbij ook duidelijk is gemaakt dat dit het meest ingewikkelde
deel van de adviesaanvraag is.Hij had al aangegeven dat sprake is geweest van een voortschrijdend inzicht
en dat rekening is gehouden met de diverse opvattingen die zijn ingebracht.
Het concept-convenant is wellicht niet volledig naar de letter vertaald in
de erkenningsvoorwaarden, maar naar de geest is dat zeker wèl gebeurd.
Inderdaad is de passage «hetzij de uitvoering van die regeling door
een ander dan degene die de wettelijke taken uitvoert tot onproportioneel
hoge uitvoeringskosten leidt» die nog voorkomt in artikel 4.c van het
concept-convenant, niet opgenomen in de vergunningsvoorwaarden. De reden daarvoor
is geweest het van vele kanten ingebrachte argument dat geen oneigenlijke
concurrentie dient te worden toegestaan en dat zoveel mogelijk moet worden
vermeden dat nu al concessies worden gedaan aan het uitgangspunt van scheiding
tussen privaat en publiek. De manier waarop dit punt nu is geformuleerd in
de erkenningsvoorwaarden, doet recht aan de geest van het convenant en vond
de bewindsman ook goed werkbaar.In dit verband herinnerde hij eraan in januari jl. al te hebben aangegeven
dat holdingconstructies mogelijk waren, maar dat nog nader zou moeten worden
gediscussieerd over de vraag onder welke voorwaarden dergelijke constructies
toegestaan zouden kunnen worden. Vervolgens is eind maart aan betrokkenen
voorgehouden dat enige tijd pas op de plaats zou moeten worden gemaakt, omdat
zich ontwikkelingen op het punt van holdingconstructies voordeden waar hij
niet mee kon instemmen. Immers, als uitvoeringsinstellingen andere taken tegen
onproportioneel lage kosten gaan uitvoeren, is zonder meer sprake van concurrentievervalsing
en een niet-marktconforme situatie. Op dit moment is de vraag aan de orde
of een eindprodukt op tafel ligt dat voldoet aan de geformuleerde uitgangspunten
en hij beantwoordde die vraag bevestigend. Over de erkenningsvoorschriften
is overleg gepleegd met de partijen die betrokken waren bij de stuurgroep-Witteveen,
en naar aanleiding van dat overleg is ook een vrij groot aantal wijzigingen
in de erkenningsvoorschriften aangebracht.De erkenningsvoorschriften zijn nog niet gepubliceerd en dus ook nog niet
van kracht. De staatssecretaris had bewust met de publikatie hiervan gewacht
tot het overleg met de Kamer. Concrete voorstellen tot wijziging wilde hij
graag in overweging nemen en hij stelde zich voor vervolgens tot publikatie
van de erkenningsvoorschriften over te gaan. Op het voorstel van mevrouw Van
Nieuwenhoven om arbeidsbemiddelingsactiviteiten in de B-poot te verbieden,
antwoordde hij het in de huidige interimfase niet gewenst te achten wanneer
in de B-poot van de uitvoeringsinstellingen nieuwe arbeidsbemiddelingstaken
worden ontwikkeld. In formele zin is dit echter niet verboden en het zou hem
ook te ver gaan om dit nu te verbieden. Hoe daarmee omgegaan zou moeten worden
in de post-nOSV-periode, zag hij als een open vraag waarover hij graag t.z.t.
nader de discussie met de Kamer zou aangaan.Aanvullend in dit verband merkte hij nog op dat nieuwe toetreders tot
de markt uiteraard aan dezelfde erkenningsvoorwaarden moeten voldoen als de
nu op die markt opererende uitvoeringsinstellingen.Hij beaamde dat het op zichzelf wenselijk was geweest als twee jaar geleden
ervoor was gekozen de ontvlechting in één keer te laten plaatsvinden
op basis van aangepaste wetgeving. Hij voelde er echter niet voor het hele
ontvlechtingsproces nu stil te leggen, totdat aangepaste wetgeving tot stand
is gekomen. Hij was gehouden om de nOSV uit te voeren en zag de huidige situatie
(waarin er van ontvlechting geen sprake is) als in strijd met
die wet, zodat daar zo snel mogelijk een einde aan moet worden gemaakt. Daarnaast
kan zeker worden overwogen om zaken die op basis van de nOSV mogelijk zijn
maar waarbij meer gespecificeerde wetgeving toch de voorkeur verdient, voorafgaand
aan het post-nOSV-wetsvoorstel in aparte wetgeving te regelen, maar voor het
stilleggen van het ontvlechtingsproces voelde hij beslist niet.Uiteraard dienen de uitvoeringsinstellingen aantrekkelijk te zijn voor
financiering door derden en dienen ze slagvaardig te kunnen opereren, maar
ook hier geldt weer dat er in de huidige interimfase sprake is van bijzondere
omstandigheden. In de eindfase dienen uitvoeringsinstellingen inderdaad slagvaardig
te kunnen opereren, zonder dat nog allerlei voorzieningen gelden die nu voor
de tussenfase zijn of worden getroffen. Er kunnen dan bijvoorbeeld geen dwarsverbanden
op het punt van de financiering meer zijn, zoals die voor de interimfase nog
wel noodzakelijk zijn. Een eerste marktverkenning naar de mogelijkheden van
financiering door derden heeft opgeleverd dat dit niet rond te krijgen is
voor 1 januari a.s., maar dat er wel mogelijkheden zijn om dit rond te krijgen
in een periode van drie jaar. In de komende tijd zal dit nader worden bezien,
waarbij uiteraard het punt van de aantrekkelijkheid van de uitvoeringsinstellingen
voor financiering door derden en mogelijke belemmeringen op dit vlak een prominente
rol zullen spelen.In dit verband merkte hij nog op dat het, juist omdat het publieke en
het private deel zoveel mogelijk gescheiden dienen te worden, in de huidige
fase niet mogelijk is om toe te staan dat de publieke uitvoerder zich bezighoudt
met zaken als het innen van pensioenpremies. De stelling dat de huidige OSV
dit wel zou toestaan, is niet juist; de huidige OSV biedt alleen de mogelijkheid
voor de minister om daar expliciet toestemming voor te geven. Hij zag ook
niet waarom het een lastenverhoging voor het bedrijfsleven zou betekenen als
de inning van pensioenpremies voortaan op een andere plaats geschiedt. Die
lastenverhoging kan uitsluitend optreden, zo was zijn indruk, als de kosten
van het innen van pensioenpremies tot nu toe vanuit het publieke deel zijn
gesubsidieerd, maar dan is er sprake van een oneigenlijke kruissubsidiëring
en dat dient niet meer voor te komen.Op zichzelf is er niets tegen als uitvoeringsinstellingen onroerend goed
bezitten. Alleen is dit punt voor de interimperiode «geparkeerd»
tot de volgende fase. Verder is ervoor gekozen, waar het de fiscale aspecten
betreft, om die voorlopig niet te veranderen, maar uitdrukkelijk beperkt tot
de huidige interimfase. De uitvoeringsinstellingen zijn wel belastingplichtig
voor de vennootschapsbelasting. Voor de eindfase dienen de fiscale aspecten
structureel te worden geregeld.Hetgeen nu geïmplementeerd wordt, dient uiteraard een basis te vormen
voor de invoering van maatregelen in een latere fase en behoort dan ook niet
in strijd te zijn met de voor die latere fase voor ogen staande maatregelen.
Méér is met de laatste alinea van de brief van 27 juli niet
bedoeld.De regiegroep onder leiding van de heer Buurmeijer is bezig met de voorbereiding
van een startdocument waarover in januari a.s. een startconferentie zal plaatsvinden.
In het laatstgehouden overleg met de regiegroep zijn ook goede afspraken gemaakt
over de kosten, exclusief de eventuele kosten die verbonden zijn aan het opzetten
van het cliëntvolgsysteem.Het leek hem verstandig om nog eens in een apart overleg te spreken over
de taakverdeling tussen het CTSV en het TICA. In de OSV zijn de onderlinge
verhoudingen tussen de beide organen en het ministerie ordentelijk geregeld,
zonder overlappingen, maar er zijn ook zaken waar alle drie betrokkenen mee
te maken zijn. Verder moet worden bedacht dat zowel het CTSV als het TICA
pas per 1 januari jl. van start zijn gegaan. De taakverdeling tussen CTSV
en TICA bleef voor hem in ieder geval een belangrijk aandachtspunt dat nader
onder ogen zal moeten worden gezien in het post-nOSV-traject.
Er is dan inmiddels ook enige ervaring opgedaan met het opereren van CTSV
en TICA.De ministeriële regeling inzake het verstrekken van leningen zal
in december gereed zijn. In dat verband bevestigde hij zijn standpunt dat
de organisatorisch-juridische en de financiële ontvlechting niet van
elkaar losgemaakt kunnen worden.Hij kon nog geen definitieve opvatting geven over een eventuele uitbreiding
van het aantal kroonleden in het TICA-bestuur, omdat zijn gedachtenvorming
hierover nog niet was afgerond, maar de Kamer zal daar te zijner tijd een
voorstel over krijgen. Dit punt speelt ook niet direct een rol in de ontvlechtingsoperatie.In de huidige tussenfase achtte hij het nodig dat ook controle vanwege
het ministerie op de B-aandelen plaatsvindt.In feite is al, zo betoogde hij, in externe begeleiding van het verdere
proces voorzien, niet alleen in de vorm van de gemengde stuurgroep, de diverse
werkgroepen en het CTSV, maar ook in de vorm van de vaste kamercommissie.
Mocht op enig moment, bijvoorbeeld aan het eind van de interimfase, nog de
noodzaak van externe begeleiding blijken, bijvoorbeeld om bepaalde zaken vlot
te trekken, dan was hij daar zeker geen tegenstander van. Hij zegde toe hier
nader zijn gedachten over te laten gaan.Tenslotte verzekerde hij dat in het gehele proces rekening wordt gehouden
met de werkgelegenheid. Alleen al het feit dat holdingconstructies worden
toegestaan, geeft aan dat werkgelegenheidsaspecten een rol hebben gespeeld. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop
(GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Boogaard (groep-Nijpels), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes (D66),
Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker
(D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA), Sterk (PvdA),
Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae
(GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA), M.M.H.
Kamp (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Van
Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Boers-Wijnberg (CDA), Van Boxtel (D66),
J.M. de Vries (VVD), B.M. de Vries (VVD), Leerkes (U55+), Van Vliet (D66),
Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24215-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl