Wijziging Waterstaatswet 1900 in verband met instelling van de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24637, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-07-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24637 nr. 5

12-07-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 637Wijziging van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van
de Staatscommissie voor de waterstaatswetgevingnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 12 juli 1996In het verslag zijn door de leden van de fracties van onderscheidenlijk
de PvdA, de VVD, D66 en de RPF een aantal kritische vragen gesteld en opmerkingen
gemaakt over het naast de nieuwe Raad voor verkeer en waterstaat blijven voortbestaan
van de nieuwe Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving.Deze leden verzochten om een nadere argumentatie vanwege dat aspect van
het voorstel van wet tot instelling van de Staatscommissie.Gaarne voldoe ik aan het verlangen van die leden. Daarbij zal zoveel mogelijk
ook al worden ingegaan op hun meer specifieke vragen en opmerkingen.De leden van de PvdA-fractie merkten op dat met het voorstel wordt afgeweken
van het beginsel van één adviesraad per ministerie. Naar de
mening van deze leden heeft de voorgestelde nieuwe Raad voor verkeer en waterstaat
ook een adviestaak met betrekking tot waterstaatswetgeving. Zij vroegen daarom
hoe, ingeval van handhaving van de Staatscommissie, zal zijn voorzien in samenwerking
en afstemming met het beleid van de Raad. De leden van de VVD-fractie vroegen
of de taak van de Staatscommissie en de daarvoor benodigde deskundigheid niet
past bij één samenhangende beleidsvorming op het terrein van
verkeer en waterstaat, en of die taak dan ook niet zou zijn onder te brengen
bij die van de Raad.Ook de leden van de D66-fractie vroegen uiteen te zetten waarom de Raad
niet tevens zou kunnen worden belast met de advisering over waterstaatswetgeving.
De leden van de RPF-Fractie sloten hierop aan met hun vraag of de belangrijkste
reden voor handhaving van de Staatscommissie was gelegen in haar expertise
op het gebied van de waterstaatswetgeving en of het vanwege de voor de komende
periode bestaande behoefte aan advisering praktisch is uitgesloten de advieswerkzaamheden
van de Staatscommissie te integreren in die van de nieuwe Raad.Al deze vragen en opmerkingen maken het allereerst gewenst om voor het
verschaffen van duidelijkheid het doel en karakter van de advisering door de nieuwe Raad en de nieuwe Staatscommissie te beschrijven en
naast elkaar te plaatsen.De overwegingen voor een zelfstandige Staatscommissie naast de Raad voor
verkeer en waterstaat zijn eerder reeds – zij het betrekkelijk summier –
aan de orde gesteld bij het voorstel van wet dat betrekking had op de herziening
van de adviesstructuur binnen Verkeer en Waterstaat. In de memorie van toelichting
is toen verwezen naar de specialistische taak van de Staatscommissie (Kamerstukken
II, 1988–1989, 21 109, nr. 3). Dat wetsvoorstel heeft geleid tot
de Wet van 12 maart 1992, Stb. 146. Bij die wet werd ingesteld de huidige
Raad voor verkeer en waterstaat. Daarin is toen opgegaan de toenmalige Raad
van de Waterstaat met zijn vaste commissies, met uitzondering van de reeds
bestaande Staatscommissie die bij gelegenheid van diezelfde wet grondslag
kreeg als zelfstandig adviesorgaan naast de Raad.Die omstandigheid dat in 1992 – dus vrij kort geleden – een
wettelijke adviesstuctuur voor het beleidsterrein van verkeer en waterstaat
tot stand werd gebracht (waarmee dus in feite werd vooruitgelopen op de principiële
aanpak voor de sterke versobering van het huidige adviesstelsel) kan enigszins
verklaren dat thans in de toelichting op het onderhavige wetsvoorstel een
afzonderlijke beschouwing over het naast de Raad voortbestaan van de Staatscommissie
achterwege is gebleven. Achteraf beschouwd zou na de uiteraard beknopte motivering
ten aanzien van de Staatscommissie, als één van de te handhaven
specialistische commissies in de brief van staatssecretaris Kohnstamm van
8 november 1995 (Kamerstukken II, 23 725, 1995–1996), een nadere
motivering in de memorie van toelichting op zijn plaats zijn geweest. In die
brief werd immers ten aanzien van de Staatscommissie volstaan met er op te
wijzen dat deze adviseert over nieuwe wetgeving op het gebied van het waterstaatsrecht
en dat externe deskundigheid daarvoor onmisbaar is.Overigens maak ik uit het verslag op, dat nut en noodzaak van advisering
zoals die in het voorstel van wet aan de nieuwe Staatscommissie wordt opgedragen
als zodanig niet worden betwijfeld door de daar aan het woord zijnde leden.De kernvraag is derhalve, hoe het voorstel tot instelling van de Staatscommissie
nu nog is te rijmen met de instelling van de Raad en of de voor de Staatscommissie
beoogde adviestaak niet valt onder de adviestaak van de Raad althans niet
daaronder valt te brengen.In de memorie van toelichting op het thans aanhangige voorstel tot instelling
van de Raad voor verkeer en waterstaat (Wet advies en overleg verkeer en waterstaat,
Kamerstukken II, 1995–1996, 24 569 nr. 3) wordt niet in het bijzonder
ingegaan op de aard van zijn adviestaak. De bestaande taak past immers praktisch
geheel bij de bedoeling van de regering met betrekking tot de adviesraden
nieuwe stijl. Nieuw is wel dat alleen de leden van de Raad zelf lid kunnen
zijn van commissies van de Raad. Dit houdt ook verband met het feit dat de
nieuwe taakstelling van de Raad is aangescherpt, d.w.z. dat de advisering
in de eerste plaats gericht zal moeten zijn op het zichtbaar maken van de
hoofdlijnen van het beleid op het gebied van verkeer en waterstaat. Dit beleidsterrein
omvat in hoofdzaak de zorg voor het verkeer en de verkeersbeheersing, de zorg
voor het vervoer van goederen, personen en informatie, de zorg voor de waterhuishouding
en de waterkering en de zorg voor de benodigde infrastructuur. Van dit terrein
kunnen de zorg voor de infrastructuur, voorzover het betreft het openbaar
verkeer op de weg en op vaarwegen, alsmede de zorg voor waterhuishouding en
waterkering worden gerekend tot hetgeen wordt verstaan onder waterstaatszorg.
Die laatste behoort dus tot het «aandachtsgebied»
voor zowel de werkzaamheden van de Raad als die van de Staatscommissie (waarbij
de laatste in het bijzonder advies uitbrengt over de betrokken wetgeving).
Verder gaat de vergelijking van de adviestaken echter niet.Dit kan als volgt worden toegelicht.Uitgangspunt bij de instelling van de Raad, oude en nieuwe stijl, is de
samenhang tussen de taakvelden van verkeer en waterstaat als geheel, alsmede
de overweging dat tal van beslissingen, die diep ingrijpen in de fysieke en
maatschappelijke inrichting, moeten zijn ingebed in een brede en samenhangende
visie op de mogelijke toekomst van ons land. De memorie van toelichting op
het betreffende wetsvoorstel wijst daarvoor op grote infrastucturele projecten,
de beheersing van de mobiliteit, de beheersing van de kwaliteit en de kwantiteit
van water, en het stimuleren van marktwerking in de transportsector en bij
de telecommunicatie. Kortom, vraagstukken die voor de middellange termijn
op de politieke agenda zullen blijven staan en waarvoor beleidsadvisering
al vanaf een vroeg moment in het proces van beleidsvorming relevant zal zijn.Bij het formuleren en uitzetten van de strategische lijnen voor het beleid
is het van groot belang om behalve van de binnen het ministerie van Verkeer
en Waterstaat zelf aanwezige ervaring en kennis ook gebruik te maken van kennis
en ervaring van personen vanuit het maatschappelijk veld alsmede om in verband
met dat laatste de samenstelling van de Raad daartoe dan ook te beperken.
Ter versterking van die opzet zullen de zes vaste commissies die de Raad sinds
1992, na de «verzelfstandiging» van de Staatscommissie, nog had
voor de inhoudelijke voorbereiding van de adviezen, ophouden te bestaan.De Raad zal zelf bovendien, gezien die aard van de advisering die van
hem wordt verwacht – en dus breed georiënteerd zijnde op een aantal
algemene (clusters) van vraagstukken – meer dan incidenteel hebben samen
te werken met enkele andere adviesraden; bijvoorbeeld de Raad voor volkshuisvesting,
ruimtelijke ordening en milieubeheer en de Raad voor het landelijk gebied.Het voorgaande overziende, springen de verschillen met een adviestaak
op het gebied van de waterstaatswetgeving in het oog.Immers, waar de instelling van de nieuwe Raad voortkomt uit de behoefte
aan adviezen over (hoofdlijnen van) samenhangende beleidsvorming – toegespitst
op de algemeen maatschappelijke context die te maken heeft met de fysieke
inrichting van ons land – ligt aan de beoogde adviestaak van de Staatscommissie
de behoefte ten grondslag aan advisering over wetgeving, die een belangrijke
functie heeft voor de realisering van de resultaten van die beleidsvorming.
Advisering met het doel waartoe de Staatscommissie is bestemd vindt in het
algemeen dan ook plaats in een andere fase dan de beleidsadvisering door de
Raad, nl. in de fase waarin concreet de vraag aan de orde is welk soort wetgeving
(wettelijke instrumentatie en waarborgen) beantwoordt aan de concrete beleidsdoelstellingen.Behalve om advisering in een andere fase gaat het ook om een geheel andere
soort expertise dan voor de Raad is vereist. De kern van de advisering door
de Staatscommissie betreft de legislatieve en verdere juridische context,
voor het onderhavige wetgevingscomplex van oudsher samengevat onder de term
waterstaatswetgeving en waterstaatsrecht, met als belangrijke component het
waterstaatsbestuur. Bij die laatste term moet worden gedacht aan het toezicht
en andere bestuursrechtelijke betrekkingen voorzover het de waterstaatszorg
betreft. Dit wetgevingscomplex is van wezenlijke betekenis voor de veiligheid en
het voortbestaan van ons land. Het is mede om deze reden dat daarvoor sinds
1892 een afzonderlijke adviescommissie actief is.Ter voorkoming van misverstand moet hieraan onmiddellijk worden toegevoegd
dat het hierbedoelde gebruik maken van deskundigheid nadrukkelijk niet beperkt
blijft tot één bepaald juridisch specialisme. Gezien de onderscheidene
aan wetgevingsproducten verbonden aspecten van materieelrechtelijke en formeelrechtelijke
aard, waaronder die van de handhaafbaarheid en de rechtstatelijkheid, dient
ook de samenstelling van de Staatscommissie daaraan te beantwoorden. Dit houdt
in dat de individuele leden hun meer specialistisch-deskundige inbreng moeten
kunnen leveren vanuit die verschillende aspecten. Men denke hierbij aan het
bestuursrecht, het milieurecht, het belastingrecht en het strafrecht, en voorts
ook aan de juridische praktijk van het openbaar bestuur.Voorwaarde voor de personele samenstelling is daarbij dat de betrokkenen
voortkomen uit zowel de wetenschappelijke als praktische beoefening van die
verschillende takken van het recht alsook uit de sfeer van de bestuurspraktijk
(van de lagere overheden) en van de rechterlijke macht.Wetgevingsprojecten ten behoeve waarvan met name in de afgelopen jaren
op die basis adviezen door de Staatscommissie zijn uitgebracht zijn o.a. de
Waterschapswet, de Tracéwet, de Wet op de waterkering en de Ontgrondingenwet.
In de komende jaren zal de advisering zich hebben te richten op wetgevingsvoornemens
ten behoeve van o.a. het integraal waterbeheer en de aanleg van grote infrastructurele
werken en ook de modernisering van waterstaatswetgeving in het algemeen.Uit het voorgaande moge meer duidelijk zijn geworden welke de motieven
zijn voor een Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving naast de Raad voor
Verkeer en Waterstaat. Verder moge ook zijn gebleken dat de waterstaatswetgeving
niet tevens behoort tot de adviestaak van die Raad en dat integratie in de
nieuwe Raad niet zinvol zou kunnen zijn. De behoefte aan advisering over waterstaatswetgeving
in de komende periode staat hier overigens los van.Sinds 1992, toen de Raad werd ingesteld, is gebleken van concrete behoefte
noch van de kant van deze beide adviescolleges zelf noch van andere zijde,
aan afstemming en samenwerking. Ik verwacht niet dat dit na 1 januari 1997
anders zal zijn.Ik zie verder ook geen parallel met de relatie tussen de Raad voor het
Openbaar Bestuur en de Raad voor Gemeentefinanciën waar door de leden
van de PvdA-fractie op werd gewezen. Anders ligt het voor de Raad en sommige
adviesraden van andere ministeries. Vanwege het extra accent op vraagstukken
voor strategische beleidsbepaling zal – zoals hierboven al is aangegeven –
afstemming en samenwerking tussen de Raad en een of meer andere vergelijkbare
raden zich vaker gaan voordoen.Naar aanleiding van een vraag van de leden van de RPF-fractie kan nog
worden meegedeeld dat de (hernieuwde) wettelijke instelling en taakvaststelling
van de Staatscommissie per 1 januari 1997 geen gevolgen in zich behoeft te
dragen voor haar personele samenstelling.De leden van de D66-fractie stelden de vraag waarom de Minister van Binnenlandse
Zaken het wetsvoorstel niet medeondertekent, gelet op de op medeondertekening
betrekking hebbende amendering van het voorstel van wet voor de Kaderwet adviescolleges. De regering is van mening dat het wettelijk voorschrift om te voorzien
in mede-ondertekening van toepassing is op toekomstige, vanaf die datum in
te stellen adviescolleges. De desbetreffende instellingsregelingen kunnen
in dat geval namelijk worden gezien als een wijziging van het alsdan per 1
januari 1997 voltooide nieuwe adviesstelsel, waarvoor de Kaderwet vanaf die
datum gelding zal hebben. De regering ziet het voorschrift inzake de mede-ondertekening
dan ook vooral als een waarborg om toekomstige wildgroei van het adviesstelsel
tegen te gaan. In 1996 bestaat geen enkele behoefte aan mede-ondertekening
door de Minister van Binnenlandse Zaken. De gehele operatie van de herziening
van het adviesstelsel, waaronder ook de wetsvoorstellen tot inrichting van
het nieuwe adviesstelsel vallen, wordt immers reeds gecoördineerd door
de Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, J. Kohnstamm.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24637-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl