Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26728, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-12-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26728 nr. 5

25-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Aanpassing fiscale regelgeving2.1. Inkomstenbelastingarbeidskortingpensioentekortenconserverende aanslag2.2. LoonbelastingDe 35% regeling2.3. Vennootschapsbelasting2.4. Dividendbelasting2.5. Omzetbelasting2.7. Invorderingswet3. Aanpassing sociale verzekeringswetgeving4. Overgangsrecht4.1. AlgemeenOndernemerschap4.2. Verliesverrekening4.4. Spaar- en beleggingsproducten en levensverzekeringenkapitaalverzekeringenlijfrenten5. Budgettaire aspecten6. UitvoeringsaspectenII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHOOFDSTUK 1. AANPASSINGENAFDELING A. MINISTERIE VAN FINANCIËNArtikel II Successiewet 1956Artikel 5 Successiewet1956C m.b.t. artikel 20 SuccessiewetOnderdeel B (art. 5 Sw)Onderdeel C (art. 20 Sw)Artikel III. Wet op de herkapitalisatie 1957Artikel IV. Algemene wet inzake rijksbelastingenArtikel V. Wet op de loonbelasting 1964Onderdeel FOnderdeel G (art. 14 LB)Onderdeel Iartikel 15, eerstel lid, onderdeel bOnderdeel KOnderdeel YOnderdeel E (art. 30f LB)Onderdeel AA (art. 25 LB)Onderdeel EOnderdeel GOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel AA–ABOnderdeel EOnderdeel RArtikel VI. Wet op de dividendbelasting 1965Artikel 3a, lid 1Onderdeel A (art. 1 DB) jo. hoofdstuk I, art. VIII, onderdeel
AA (art. 25, lid 2)Onderdeel D (art. 3b DB)Artikel VII. Wet op de omzetbelasting 1968Artikel VIII. Wet op de vennootschapsbelasting 1969Onderdeel A, juncto onderdeel AA van Artikel VIII Wet
op de Vennootschapsbelasting 1969XArtikel XIII. Invorderingswet 1990Artikel XXI. Wet inkomstenbelasting 2001Onderdeel GOnderdeel SHOOFDSTUK 2. OVERGANGSRECHTArtikel I. Overgangsrecht inkomstenbelastingA. Staking bij einde ondernemerschapC. Geen staking bij einde ondernemerschap van onderneming
met winst uit zeescheepvaart aan de hand van tonnageD. Staking zeescheepvaartondernemingM. Waardering vermogensbestanddelen bij overgang van inkomsten
uit arbeid naar een werkzaamheidO. Bestaande rechten op periodieke uitkeringen en verstrekkingenP. Afrekenoptie voor bepaalde rechten op periodieke uitkeringen
en verstrekkingenQ. Afrekenverplichting ter zake van bepaalde rechten op
periodieke uitkeringen en verstrekkingenR. Beëindiging eerbiedigende werking voor bepaalde
rechten op periodieke uitkeringen en verstrekkingen bij emigratieS. Omzetting stakingswinst in lijfrente; rekening houden
met bestaande rechtenT. Inpassen van betaalde lijfrentepremiesW. Voorwaartse verliesverrekeningOnderdelen W en XY. MiddelingAC. Genotsrechten en aanmerkelijk belangAE. Fictieve aanmerkelijk belangen ontstaan na 1 januari
1997AF. Kwalificatie aanmerkelijk belangAJ. Waardering vermogensbestanddelen bij overgang naar
inkomen uit aanmerkelijk belangAK. Lopende termijnenArtikel AKa. Uitgestelde termijnenAL. Vrijgestelde kapitaalverzekeringen (2001 en 2002)AM. Niet vrijgestelde kapitaalverzekeringen (afrekening
in 2001)AN. Kapitaalverzekeringen eigen woning (vanaf 2003)AO. Overige kapitaalverzekeringen (vanaf 2003)Artikel III. Overgangsrecht omzetbelastingArtikel IV. Overgangsrecht vennootschapsbelastingArtikel V. Overgangsrecht invorderingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26728Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 149 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 728Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001nr. 5VERSLAGVastgesteld 25 november 1999De vaste commissie voor Financiën1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.I. ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met grote belangstelling kennisgenomen
van de regeringsvoorstellen inzake de Invoeringswet Wet Inkomstenbelasting
2001 en het daarbij horende overgangsrecht. Zij onderschrijven het algemene
uitgangspunt dat de regering hanteert ter motivering van een beperkt overgangsrecht,
zijnde het streven om slechts in die gevallen waarvoor dit passend is een
redelijk overgangsrecht te creëren. Ook steunen zij de regering in de
redenering dat het niet de bedoeling is om bestaande faciliteiten en tegemoetkomingen
waarin het nieuwe systeem bewust geen plaats voor is ingeruimd, via eerbiedigende
werking ook na 2001 onbeperkt van toepassing te laten blijven. De baten van
de belastingherziening, met name de lagere marginale tarieven, vallen immers
per 1 januari 2001 ook deze belastingplichtigen toe.Niettemin zouden deze leden het op prijs stellen als de regering een nadere
toelichting geeft op de zekerheid die zij kan verschaffen. Dit zou met name
gelden daar waar de voorgestelde maatregelen geen eerbiedigende werking hebben
ten aanzien van bestaande faciliteiten en tegemoetkomingen, en de voorstellen
voldoende zijn getoetst op hun juridische houdbaarheid, met name ook in het
licht van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, mede in het kader
van eventuele Europese jurisprudentie. Zij denken daarbij bijvoorbeeld aan
de beginselen van opgewekt vertrouwen en rechtszekerheid. De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering heeft gekozen
voor een beperkt overgangsrecht. Kan de regering aangeven wat de achterliggende
motieven hiervoor zijn?Kan de regering aangeven wanneer bij nieuwe wetgeving sprake dient te
zijn van onmiddellijke werking en wanneer van eerbiedigende werking?Het wetsvoorstel Invoeringswet Wet Inkomstenbelasting 2001 (Belastingherziening
2001) bevat de bepalingen die noodzakelijk zijn om de Belastingherziening
2001 per januari 2001 in werking te laten treden. Via de Invoeringswet wordt
de invoering van de Wet inkomstenbelasting 2001 geregeld en in samenhang daarmee
de aanpassing van andere relevante fiscale wetten, alsmede het benodigde overgangsrecht.
Om te voorkomen dat bestaande faciliteiten en tegemoetkomingen, die in het
nieuwe stelsel bewust geen plaats hebben gekregen, ook na 2001 onbeperkt van
toepassing blijven, is gekozen voor een beperkt overgangsrecht. De leden van
de CDA-fractie hebben op sommige punten grote moeite met het in hun ogen wel
zeer beperkte overgangsrecht.Nu de kostenaftrek is afgeschaft wordt de belastingvrije vergoeding van
kosten van meer gewicht. In de ogen van de leden van de CDA-fractie legt dit
een zware druk op de integriteit van het openbaar bestuur. De onbelastbaarheid
van algemene onkostenvergoedingen leidt nu al vaak tot ergernis, getuige de
publiciteit rondom de onbelaste toelagen die Commissarissen der Koningin en
burgemeesters ontvangen en declareren. Deze ergernis zal in de ogen van deze
leden groter worden wanneer in de inkomstenbelastingsfeer geen kosten meer
afgetrokken kunnen worden. Het zogenaamde «zíj wel gevoel».
De leden van de CDA-fractie stellen voor dat de regering, in het licht van
de recent opgedoken discussies en onderzoeken en mede gelet op het integriteitbeleid,
meer gedetailleerde richtlijnen voor de overheidssector publiceert waarbij
de rechter bij zijn oordeelsvorming steun zou kunnen vinden.Tevens menen deze leden dat het overgangsrecht in algemene zin niet evenwichtig
is. Enerzijds wordt op een aantal gebieden niet de conclusie getrokken dat
een stelselherziening betekent dat de belastingheffing over bepaalde inkomsten
en uitgaven definitief wijzigt uit angst voor claimverlies en anticipatiegedrag.
Anderzijds worden langlopende contracten (bijvoorbeeld in de lijfrentesfeer)
niet geëerbiedigd. Tevens worden gedetailleerde regelingen voorgesteld
over relatief onbelangrijke zaken. Gewezen kan worden op bijvoorbeeld de voorgestelde
maatregelen betreffende de afrekening over de FOR (artikel K), de beperkte
eerbiedigende werking van oude lijfrenteovereenkomsten (artikel O) (bijvoorbeeld
het opnemen van de datum 14 september 1999), beperkte eerbiedigende werking
bij bepaalde rechten bij emigratie (artikel R) en het van toepassing verklaren
van de oude wetgeving op lopende termijnen van huren, pachten en renten (artikel
AK).In algemene zin kan men zich afvragen waarom het overgangsrecht voor de
Wet IB 2001 dat nog vele jaren van belang kan blijven, is opgenomen in een
Invoeringswet die voor de toekomstige gebruiker minder toegankelijk zal zijn
dan de Wet IB 2001 zelf. In de Wet IB 1964 was het gebruik om de overgangsbepalingen
achter in de wet op te nemen. Door raadpleging van de artikelsgewijze commentaren
op de wet en de registers komt de gebruiker op een veel gemakkelijker manier
bij het overgangsrecht.Moet niet zo veel als mogelijk worden voorkomen dat belastingplichtigen
voor het bepalen van hun fiscale positie op het terrein van de inkomstenbelasting
meerdere wetten moeten raadplegen? Waarom worden allerlei bepalingen die moeten
blijven doorwerken, zoals artikel 70a van de Wet IB 1964, niet in de Wet IB
2001 in een hoofdstuk Overgangs- en slotbepalingen worden opgenomen?Naar aanleiding van het nader advies van de Raad van State inzake het
aanmerkelijk belangregime in buitenlandse verhoudingen rijst de vraag, hoe
de regering de toepassing van de meesleep/meetrekregelingen ziet, gelet
op de verschillende belastingverdragen. Aan te nemen is dat de interne wetswijzigingen
de verdragspositie van Nederland niet anders maken, of anders gezegd er vindt
geen herkwalificatie plaats. Onroerend goed blijft onroerend goed voor de
toepassing van de verdragen en is dit onroerend goed in het buitenland gelegen,
dan kan de vervreemdingswinst in Nederland worden belast. Is dit een juiste
stelling? Zo ja, bestaan er uitzonderingen? Indien een Nederlander met aanmerkelijk
belang zijn onroerend goed naar het buitenland verhuist wordt hem een conserverende
aanslag opgelegd, ook wanneer de voordelen, waaronder vermogenswinsten aan
het land waar het gelegen is, ter belastingheffing zijn toe gewezen?Zou de regering kunnen toelichten waarom er in de wetsvoorstellen voor
gekozen is om via artikel XXI van de invoeringswet directe wijzigingen aan
te brengen in de wet IB 2001, zodra deze wet in werking is getreden. Is een
nota van wijziging op de Wet IB 2001daarvoor niet de geëigende weg?De leden van de fractie van D66 hebben met grote belangstelling kennisgenomen
van de Invoeringswet Wet IB 2001. Het valt deze leden op dat invoering met
grote stappen wordt voorgesteld, waardoor de behoefte aan eerbiedigende werking
en maatschappelijk aanvaardbare overgangsbepalingen hier en daar geweld kan
worden aangedaan. De leden van de D66-fractie vrezen dat dit niet ten goede
komt aan het maatschappelijk draagvlak voor de overgang van de Wet IB 1964
naar de Wet IB 2001.In het navolgende gaan zij in op de onduidelijkheden van de voorgestelde
overgangsregelingen en op de vragen en opmerkingen die zij hebben bij het
voorgestelde overgangsrecht. Zij doen dat aan de hand van de artikelsgewijze
toelichting.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met uitputtende belangstelling
kennisgenomen van het wetsvoorstel. In de parlementaire behandeling van de
belastingherziening 2001 begint het begrip «deadline» een andere
betekenis te krijgen, zo is hun ervaring. Zij plegen soms te fantaseren dat
dit gevoelens van herkenning oproept bij de regering en de hen ondersteunende
ambtenaren, zulks in het kader van een evenwichtige verdeling van de administratieve
lastendruk.De leden van de fractie van GroenLinks maken van de gelegenheid gebruik
nader te informeren naar het denkwerk van de staatssecretaris van Financiën.
Laatstgenoemde heeft op maandag 15 november 1999 tijdens een belastingdebat,
gehouden in de Balie, het Amsterdamse centrum voor politiek en cultuur, aangekondigd
te «denken aan zoiets als een kinderkorting». De staatssecretaris
maakte op deze avond, zo begrijpen deze leden, ter zake van de kinderopvang
een markante uitzondering op zijn communicatiebeleid om in het algemene publieke
debat geen (nieuwe) antwoorden te geven, alvorens het parlement in te lichten.
Het was des te verheugender dat twee leden der Tweede Kamer de prudente ontboezeming
van de staatssecretaris hebben kunnen «meenemen» ten einde deze
schriftelijk vast te leggen.Het verheugt de leden van de fractie van GroenLinks dat de staatssecretaris
voortschrijdend inzicht niet wil uitsluiten en zij hopen dat dit denkwerk
tot een nieuwe invulling van artikel 3.9.1 tot en met 3.9.4 Wet IB 2001 zal
leiden. In combinatie met artikel 3.1.1 Wet IB 2001 leiden deze artikelen
tot een degressieve wijze van verrekening van kosten van kinderopvang, die
de doelmatigheid en doeltreffendheid van een dergelijke fiscale facilitering
zal beperken. Immers, juist onder in het loongebouw blijken de kosten van
kinderopvang (indien überhaupt plaatsen beschikbaar) vaak te hoog in
vergelijking met het te verwerven loon uit (deeltijd) arbeid. Analoog aan
andere aftrekposten die een stimulerende ontwikkeling beogen te hebben, zoals
de aftrek van de hypotheekrente, brengt de fiscaliteit zo het meeste geld
naar de belastingplichtige die dit geld het minste nodig heeft. De beoogde
stimulans krijgt zo het karakter van een ongerichte subsidie.
Versterking van de fiscale stimulans door de omzetting van de huidige aftrek
in een korting is een eerste stap op weg naar een doelmatiger (fiscaal) beleid
inzake kinderopvang. De leden van de fractie van GroenLinks zijn benieuwd
naar de resultaten van dit denkwerk.Zij hadden overigens de indruk dat de staatssecretaris met betrekking
tot het voorgaande in enige mate leunde op model C uit bijlage 2 uit de nota
Kinderopvang van de regering. Is dat correct? Zo ja, betekent zulks ook dat
in den brede het denkwerk ten aanzien van de kinderopvang wordt versneld en
de door de staatssecretaris aangekondigde fundamentele discussie over het
financieringsmodel in de kinderopvang niet in 2002, maar veel eerder wordt
afgerond? Zo kan helderheid ontstaan over het te kiezen financieringsmodel,
alsmede de bijdrage van de fiscaliteit in deze ontwikkeling.Het is de leden van de fractie van GroenLinks opgevallen dat veel protest
uit de samenleving is gerezen betreffende (het gebrek aan) de eerbiedigende
werking op onderdelen in de Invoeringswet. Op welke wijze denkt de regering
dergelijke oordelen te pareren?Kiest de regering, de kritiek aangehoord hebbende, voor een lijn waarin
«bestaande fiscale gevallen» tot de datum van indiening van de
Verkenning of het regeerakkoord of het wetsvoorstel Wet IB 2001, hun oude
fiscale rechten behouden waarbij tot in lengte van dagen bij de eindafrekening
ook bestaande tarieven worden gehanteerd? Of houdt de regering vast aan een
korte overgangstermijn, waarna het nieuwe regime alle belastingplichtigen
zal omvatten?Overweegt de regering de overgangstermijn te flexibiliseren met een beroep
op redelijkheid en billijkheid, of bestaat de lijn van de regering daarin
dat onder een nadere, heldere verwijzing naar en onderbouwing van oneigenlijk
behaalde fiscale voordelen in het verleden, naar het oordeel van de regering
per 1 januari 2001 een aantal oude fiscale rechten onmiddellijk moeten worden
geschrapt?Brengt de regering voldoende onder de aandacht dat, de verschillende fracties
in het parlement gehoord hebbende, een nader te wijzigen 3e pijler vermoedelijk
veel lijfrenteleed compenseert, omdat bij velen dan een aanwijsbaar pensioentekort
resteert?Brengt de regering dan ook voldoende naar voren dat het nieuwe stelsel
ertoe leidt, dat de fiscale claim op alle pensioenbesparingen behoorlijk wordt
gereduceerd door de nieuwe lagere toptarieven en dat ook personen wiens premies
straks op grond van het nieuwe lijfrenteregime niet meer in aftrek toegelaten
worden, deel uitmaken van de inkomensgroepen die het grootste deel van deze
fiscale «subsidie» zal toevallen?De leden van de fractie van GroenLinks werpen de algemene vraag op wat
de houding is van de regering ten aanzien van de fiscale claim die rust op
de pensioenvermogens. De daarin opgepotte premiegelden zijn ooit fiscaal verrekend
tegen hogere marginale tarieven dan welke thans (in vergelijking tot het voor-Oortse
regime) gelden wanneer de pensioenvoorziening tot uitbetaling komt en in de
nabije toekomst (ten opzichte van het huidige regime) zijn te voorzien.Kan de regering een berekening geven van de actuele fiscale claim? In
welke mate wordt deze claim in de toekomst verzilverd? Is het reëel te
stellen dat, gelet op de huidige omvang van de fiscaal gefaciliteerde oudedagsvermogens,
de fiscale claim met zo'n 40 à 50 miljard gulden wordt verminderd?De leden van de fracties van GPV en RPF hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Hoewel zij in grote lijnen een positieve houding
aannemen ten opzichte van de voorgestelde maatregelen met het oog op de invoering
van de Wet IB 2001, bestaan er bij deze leden enkele vragen waarop zij hieronder
nader zullen ingaan. 2. Aanpassing fiscale regelgeving2.1. InkomstenbelastingarbeidskortingDe leden van de fractie van GroenLinks verwijzen naar hun inbreng bij
het wetvoorstel IB 2001 en brengen in herinnering dat zij voorstander zijn
van een arbeidskorting, die tevens wordt toegekend in het inkomenstraject
dat beneden de 50% WML ligt. Daarbij zou de korting naar rato van het inkomen
kunnen worden toegekend, zoals dat al is gebeurd in het traject tussen 50%
en 100% WML. Hoe verhoudt een dergelijke door de leden van de GroenLinks-fractie
gewenste uitbreiding van het toepassingsbereik van de arbeidskorting zich
tot het probleem, dat de in het kader van de loonbelasting toegekende arbeidskorting
later wellicht deels moet worden «teruggegeven» bij de jaarafrekening
ten behoeve van de inkomstenbelasting? Zien zij het goed dat dit tijdvakprobleem
dan meteen is opgelost.Deze leden zien overigens de door de regering gekozen oplossing als een
stap in de goede richting. Op jaarbasis bezien komen ook genieters van arbeidsinkomens
onder de 50% WML in aanmerking voor de arbeidskorting, indien niet het gehele
jaar gewerkt is. Toch is dit zuur voor inkomensgroepen die op jaarbasis hetzelfde
inkomen genieten, maar voor de loonbelasting en per saldo voor de inkomstenbelasting
niet boven de 50% WML uitkomen. Onregelmatige arbeid wordt zo bevoordeeld
boven regelmatige arbeid. Ziet de regering dit ook?Zou het ook van betekenis kunnen zijn om niet de hoogte van het genoten
inkomen uit arbeid als grondslag te nemen voor toekenning van de arbeidskorting,
maar het aantal gewerkte uren?pensioentekortenDe leden van de PvdA-fractie wijzen er in dit verband nog eens op dat
zij zelf aanvullende voorstellen hebben gepresenteerd bij de voorstellen inzake
de oudedagsvoorziening in de Wet Inkomstenbelasting 2001. Deze houden in,
dat de bewijslast voor het aantonen van het al of niet bestaan van een pensioentekort
verschuift van de belastingplichtige naar de Belastingdienst.Zij hebben er in dit verband op gewezen dat de grootste inspanning wellicht
gevraagd wordt bij het opzetten van een registratiesysteem, meer dan bij het
vervolgens beheren van dat systeem. In dit verband zouden zij het op prijs
stellen van de regering te vernemen welke gevolgen de uitvoering van deze
aanvullende voorstellen, als zij op dit punt een verbetering worden geacht,
zouden hebben voor het invoeringstraject van de Wet IB op dit punt.De leden van de fractie van D66 verwijzen voor wat betreft hun algemene
reactie over kapitaalverzekeringen naar de inbreng bij de Wet IB 2001. Met
betrekking tot onderhavig overgangsrecht voor bestaande polissen merken zij
op dat de overgangsregeling voor kapitaalverzekeringen niet voldoet aan het
uitgangspunt van vereenvoudiging. Het geheel vormt een zodanig complex geheel
van regelingen, dat slechts weinig belastingplichtigen een en ander kunnen
doorgronden. Dit is te meer bezwaarlijk aangezien het overgangsrecht veel
belastingplichtigen treft.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de systematiek van de
voorwaardelijke verlening van een lijfrenteaftrek ertoe kan leiden dat voltijdwerkers,
die met inlevering van loon in deeltijd gaan werken en hun pensioenaanspraak
overeenkomstig bijstellen, een extra fiscale claim kunnen verwachten ingeval
zij lijfrentes hebben afgesloten in de periode dat de betreffende belastingplichtige
voltijds arbeid verrichte. Zo ja, kan de regering hiervan een cijfermatig
voorbeeld geven? Vindt de regering deze straf op het werken in deeltijd wenselijk? Hoe beoordeelt de regering de situatie waarin partners die voorheen een
alleenverdienerhuishoudens voerden allebei in deeltijd gaan werken? Lopen
zij het risico dat de voorwaardelijke verlening van lijfrenteaftrek in gevaar
komt of gelden er bijzonder regels? Zo nee, kan de regering met een voorbeeld
aangeven hoe in voornoemde gevallen de betreffende regeling geen problemen
oplevert?De leden van de fracties van GPV en RPF constateren dat als gevolg van
de voorgestelde wijziging van artikel 3.8.2 de premieaftrek van lijfrentes
wordt teruggedraaid en het daarover behaalde rendement belast, indien in een
later stadium een pensioentekort wordt ingehaald. Is de veronderstelling van
genoemde leden juist, dat de regering wil voorkomen dat belastingplichtigen
door bewust gedrag in staat worden gesteld om fiscaal gefaciliteerd een bovenmatig
pensioen op te bouwen? Zo ja, waarom vindt de regering het dan gewenst dat
een werknemer met een beperkte pensioenopbouw, die ter aanvulling hierop heeft
gekozen voor een lijfrente en wiens werkgever met terugwerkende kracht de
pensioenregeling verbetert, geconfronteerd kan worden met een belastingheffing
tegen het progressieve tarief van box I over de betaalde lijfrentepremies
en het gerealiseerde rendement?Deelt de regering de mening van genoemde leden dat als gevolg van de verschillende
normeringen die gelden voor de pensioenopbouw in de tweede en de derde pijler,
het voor veel werknemers onduidelijk zal zijn of er sprake is van een bovenmatige
pensioenopbouw?Wat vindt de regering van de suggestie van deze leden om werknemers die
kiezen voor een lijfrente op het moment dat er sprake is van een tekort in
de pensioenopbouw, hierover niet met terugwerkende kracht af te rekenen, behalve
indien als gevolg hiervan het pensioen boven de normering uitkomt die geldt
voor de pensioenopbouw in de tweede pijler? conserverende aanslagIn diverse bepalingen omtrent verliesverrekening en in de Invorderingswet
wordt zowel de term «conserverende aanslag», als «te conserveren
inkomen» gebruikt. In beide gevallen wordt het inkomen waarvoor een
conserverende aanslag wordt opgelegd bedoeld. De leden van de CDA-fractie
stellen voor om één term te gebruiken en bij voorkeur de term
«te conserveren inkomen» te laten vervallen, omdat het inkomen
niet wordt «geconserveerd» maar alleen de aanslag.2.2. LoonbelastingDe leden van de PvdA-fractie verwijzen naar hun inbreng bij de Wet IB
2001 op dit punt en constateren dat de regering in strijd met het regeerakkoord
voorstelt om de nog onlangs verruimde deblokkeringmogelijkheden van bedrijfsspaarregelingen
ten behoeve van oudedagsvoorzieningen weer ongedaan te maken. Deze leden hebben
in dat verband duidelijk gemaakt benieuwd te zijn of juist op dit punt het
voorgestelde overgangsrecht niet buitengewoon hard uit werkt, omdat juist
werknemers met een bescheiden inkomen die binnen een CAO-afspraak door middel
van een spaarloonregeling voor lijfrentes sparen, bij het wegvallen van deze
faciliteit wel eens in de situatie zouden kunnen geraken dat zij niet in staat
zullen zijn het lijfrentesparen voort te zetten en vervolgens geconfronteerd
worden met een zeer onvoordelige afkoopsituatie. Ook het zondermeer stopzetten
van zo'n regeling levert nadelige gevolgen op in verband met de hoge kosten
die verzekeringsmaatschappijen in rekening brengen. Kan de regering commentaar
leveren op dit scenario? Kan de regering daarbij ook ingaan op mogelijke varianten
waarbij recht wordt gedaan aan lopende spaarregelingen zoals in CAO's zijn
vastgelegd?De leden van de PvdA-fractie constateren dat inmiddels de commissie Habbema
advies heeft uitgebracht over «Fiscus en Cultuur». Is de regering voornemens deze aanbevelingen al te verwerken in en rond de
invoering van de Wet IB 2001? Wanneer vernemen deze leden het regeringsstandpunt?
Ziet de regering bijvoorbeeld al aanleiding om de artiestenregeling nu nader
vast te stellen?De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de regering een kwantitatief
beeld kan geven van de omvang van de niet belaste vergoedingen. Zij hebben
de indruk dat het hier handelt om een omvangrijke beperking van het loonbegrip.
Zien zij dit juist? Welke derving van belastinginkomsten is hiermee gemoeid?Zij constateren dat met ingang van 2001 de vergoedingen ter zake van bedrijfsfitness
niet als belastbaar loon wordt beschouwd. Komen dit soort voordelen bij grote
groepen werknemers terecht? Als dat niet het geval is, is dan nog sprake van
een vergoeding die naar algemeen gevoelde maatschappelijke opvatting onbelast
zou moeten blijven?Zij vragen naar de reden van de delegatiebepaling in het nieuwe artikel
15c in de wet op de loonbelasting (artikel V, IWIB 2001) en zij vinden de
strekking van het artikel te algemeen. Immers in de nieuwe artikelen 15a en
15b wordt een uitgebreide opsomming gegeven van hetgeen wel of niet als vrije
vergoeding wordt aangemerkt. Een delegatiebepaling zou hooguit gerechtvaardigd
zijn om aan het daarin gestelde nader invulling te geven. De leden van de
fractie van GroenLinks achten het onjuist als het loonbegrip anders dan via
wetgeving wordt aangepast en vragen de regering om een reactie. Hetzelfde
geldt voor het bepaalde in het nieuwe artikel 17 WLB.Tevens vragen deze leden naar de prangende kwestie van het telefoonabonnement.
Volgens deze leden heeft de NOB een punt in haar commentaar op de ontwikkeling
van de techniek in de telecomsector, waardoor het buiten de loonheffing houden
van een vergoeding voor een tweede of volgend abonnement als problematisch
gezien moet worden. Hoe moeten deze regels overigens gezien worden in het
licht van het sterk toenemende internetverkeer? Zijn vergoedingen voor een
zakelijk internetabonnement onbelast? De leden van de fractie van GroenLinks
vernemen graag wanneer de commissie «Cultuur en Belastingen» haar
werkzaamheden afrondt en welk wetgevingstraject de bewindslieden in gedachten
hebben.De 35% regelingDe Nedeco-regeling is een aftrekregeling die op het ogenblik is vormgegeven
in een besluit, zo stellen de leden van de CDA-fractie. Zij is erop gericht
om de extra kosten die een werknemer maakt, omdat hij zijn werkzaamheden in
bepaalde – minder goed ontwikkelde – gebieden in de wereld verricht,
in aftrek te kunnen brengen op zijn inkomen. Onder het voorgestelde regime
kan deze regeling niet meer in zijn huidige vorm blijven bestaan, aangezien
werknemers in deze opzet de kosten die verband houden met het vervullen van
de dienstbetrekking, niet meer in aftrek op hun inkomen kunnen brengen. In
de invoeringswet is derhalve een delegatiebepaling opgenomen (artikel H. Invoeringswet
waarbij artikel 15, lid 3 Wet loonbelasting 1964 wordt gewijzigd) die de staatssecretaris
van financiën de bevoegdheid geeft een vrije vergoeding toe te kennen
aan deze groep werknemers. Met betrekking tot deze delegatiebepaling hebben
deze leden de volgende vragen en opmerkingen.Deze leden achten het wenselijk om de AMvB die gebaseerd is op de onderhavige
delegatiebepaling, tijdens de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel
openbaar te maken. Daarnaast is het door de voorgestelde formulering van dit
artikel onduidelijk of de fictieve buitenlandse belastingplicht zoals deze
op het ogenblik in de 35%-regeling is opgenomen kan blijven bestaan. De delegatiebepaling
is hiertoe naar de mening van deze leden te beperkt. Indien de keuze voor
de buitenlandse belastingplicht onder de nieuwe wetgeving blijft bestaan,
hetgeen wenselijk is om Nederland aantrekkelijk te houden voor
personen met specifieke deskundigheid die in Nederland niet of slechts in
geringe mate aanwezig zijn, zal de delegatiebepaling moeten worden uitgebreid.Naar de mening van deze leden is het wenselijk om de AMvB die gebaseerd
is op deze delegatiebepaling openbaar te maken tijdens de behandeling van
het onderhavige wetsvoorstel, zodat het parlement kennis kan nemen van de
reikwijdte van de voorgestelde aanpassingen.De leden van de CDA-fractie pleiten ervoor de condities waaronder de regeling
kan worden toegepast te handhaven. Met het oog op het beperken van claims
van werknemers op het de werkgever toekomende voordeel van de regeling, dringen
deze leden aan op de in het 2e lid van artikel 15 neergelegde zinsnede «in
verband met extra kosten van levensonderhoud» te schrappen. Bovendien
zouden de betrokken werknemers de gelegenheid moeten krijgen de in de 35%-regeling
neergelegde keuzemogelijkheid voor fictieve buitenlandse belastingplicht –
die eenmalig bij de aanvang van het gebruik van de regeling moet worden gemaakt –
op 1 januari 2001 te herzien. Dit vanwege het vervallen van onder andere de
aftrek van hypotheekrente op buiten Nederland gelegen onroerende zaken en
van de uitgaven voor levensonderhoud van kinderen ouder dan 27 jaar.In de huidige vorm wordt de Nedeco-aftrek veelal buiten de werkgever om
in de aangifte inkomstenbelasting geclaimd door de werknemer. Gezien de systematiek
van de wet is dit in de toekomst niet meer mogelijk. De werkgever zal de werknemer
een vrije vergoeding kunnen geven voor de dagen dat hij in het (nader te specificeren)
buitenland werkzaam is. Dit brengt echter voor de werkgever een zeer zware
administratieve last met zich mee, die er naar de mening van de leden van
de CDA-fractie in veel gevallen toe zal leiden dat werkgevers geen vergoeding
aan de betreffende werknemers zullen verstrekken. Op deze wijze zal de belastingdruk
op het inkomen van deze werknemers stijgen, hetgeen zal inhouden dat zij in
mindere mate bereid zullen zijn hun werkzaamheden in minder ontwikkelde gebieden
in de wereld te verrichten. Dit achten deze leden geen goede ontwikkeling.
Zij stellen voor om de Nedeco-regeling als genormeerde aftrekpost op te nemen
in de Wet IB'01, voor die gevallen dat de werkgever gezien de zware administratieve
lasten niet bereid is een vrije vergoeding te verstrekken als bedoeld in de
Wet LB'64. Een dergelijke bepaling zou bijvoorbeeld kunnen worden opgenomen
in Hoofdstuk 3, afdeling 9a Wet IB'01. Voor kinderopvang is een soortgelijke
regeling opgenomen in Hoofdstuk 3, afdeling 9 Wet IB'01.Voorts vragen deze leden of op werknemers die vóór 31 december
2001 tijdelijk in Nederland worden tewerkgesteld en die de 35%-regeling krijgen
toegekend, voor de geldigheidsduur van deze beschikkingen onverkort de oude
resolutie van toepassing blijft. Dus ook op salarisbetalingen gedaan na 1
januari 2001.De leden van de fractie van GroenLinks zijn nieuwsgierig naar het gebruik
van de 35%-regeling. De redengeving voor de neerwaartse bijstelling van het
percentage naar 30% doet een ruim gebruik van de regeling vermoeden. Kan de
regering de grondslagversmalling uit hoofde van deze regeling kwantificeren?2.3. VennootschapsbelastingDe leden van de VVD-fractie zijn nog niet overtuigd van de voorgestelde
strafheffing van een 20% vennootschapsbelasting bij «excessieve uitdeling».
Is het niet reëler om gewoon te kijken naar de dividendpolitiek van de
vennootschappen van de laatste jaren en het daar bij te laten? Naar het oordeel
van deze leden brengt de voorgestelde regelgeving ook onredelijke situaties
met zich mee. Wat te doen als een bedrijf enorm groeit en de laatste jaren
enorme winststijgingen heeft gemaakt of gaat maken. In zo'n situatie
is het onredelijk om te spreken van«excessieve uitdelingen» als
dit het gevolg van groei is. In dit soort situaties kan toch geen sprake zijn
van onredelijk gebruik?De leden van de GroenLinks-fractie vragen nadere uitleg over het gestelde
met betrekking tot de kostenarresten, die naar het oordeel van de regering
van geringer belang zullen zijn. Zij missen de betekenis hiervan en het ontgaat
de relatie met de invoering van box III.De leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de reden van het advies
dat de staatssecretaris vraagt aan «een werkgroep», ter zake van
de fiscale behandeling van schuldvorderingen. Kan de regering toelichten waarom
op dit onderdeel nader advies nodig is? Het komt deze leden voor dat het hier
een belangrijk aspect van de nieuwe systematiek in box III betreft. Hoe kan
het dat de regering nu geen uitsluitsel kan geven over wat fiscaal als eigen
of vreemd vermogen moet worden beschouwd? Is dit door de regering over het
hoofd gezien? Welke status heeft de werkgroep en wie hebben daar zitting in?Het komt de leden van de fractie van GroenLinks verstandig voor dat de
regering heeft willen voorzien in een anti-misbruikbepaling tegen excessieve
winstuitdelingen.De leden van de fracties van GPV en RPF vragen naar een nadere beschouwing
omtrent de concurrentiepositie van binnenlandse fiscale en niet-fiscale beleggingsinstellingen,
in verhouding tot beleggingsinstellingen die in het buitenland zijn gevestigd.
Bestaat de mogelijkheid dat de voorgestelde maatregelen, die zijn opgenomen
in het overgangsrecht met betrekking tot het tegengaan van dividend-stripping
en de overgangsmaatregelen met betrekking tot de vennootschapsbelasting, een
negatieve uitwerking hebben op de concurrentiepositie van Nederland als vestigingsplaats?2.4. DividendbelastingDe leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de eventuele budgettaire
consequenties van de aangepaste regeling tegen dividend-stripping.2.5. OmzetbelastingDe leden van de fractie van GroenLinks verwijzen naar hun inbreng bij
het wetsvoorstel IB 2001. Zij vragen de regering zo precies mogelijk aan te
geven welke inkomensgroepen welk deel van de lastenverzwaring uit hoofde van
de verhoging van het algemene BTW-tarief dragen.Hoe beoordeelt de regering het feit dat een omvangrijk deel van levering
van arbeidsintensieve diensten onder het te verhogen algemene tarief blijft
vallen, ondanks de inzet van de regering om de arbeidsintensieve dienstverlening
onder het verlaagde tarief te brengen? Welk aandeel in de grondslag van het
algemeen tarief komt voor rekening van deze diensten? In welke mate bevordert
dit «zwart werken»?Is het juist om te veronderstellen dat vooral of zelfs uitsluitend particuliere
IB-belastingplichtigen en de (semi-)overheidsinstellingen de verhoging van
het algemene BTW-tarief niet kunnen ontlopen, terwijl IB/VPB-ondernemers en
zelfstandigen met een BTW-nummer de verhoging kunnen verrekenen met de door
hen te ontvangen BTW? Is hier dan sprake van een ongewenste lastenverschuiving?
Kan de regering inzicht geven in de omvang van deze lastenverschuiving? Worden
de collectieve budgetten hiervoor gecompenseerd?Is de regering van opvatting dat deze BTW-verhoging valt aan te merken
als een vergroening van de belastingmix? Zo ja, op grond waarvan komt zij tot deze overtuiging? Kan zij deze bewering staven met te verwachten
milieueffecten?De leden van de fracties van GPV en RPF constateren dat de regering met
het oog op grensoverschrijdende concurrentieverhoudingen een verschil van
maximaal 3% tussen het Nederlandse algemene tarief en het laagste algemene
tarief van de omzetbelasting in de ons omringende landen acceptabel vindt.
Kan de regering uiteenzetten tot welke concurrentiegevolgen de voorgestelde
aanpassing leidt?2.7. InvorderingswetDe leden van de CDA-fractie vragen wat de stand van zaken is, na de herhaalde
toezegging van de regering, met betrekking tot het voornemen om procedures
naar aanleiding van een aansprakelijkstelling bij één soort
rechter te concentreren en dus niet langer te verdelen over civiele en fiscale
rechter (zie TK 1997–1998, 25 600 Hfd IXB, nr. 22, blz. 4, waar
een wetsvoorstel voor eind 1998 in het vooruitzicht wordt gesteld).3. Aanpassing sociale verzekeringswetgevingDe leden van de VVD-fractie vragen of er aanpassingen hebben plaatsgevonden
in de premieheffing werknemersverzekeringen. Zo ja, waaruit blijkt dit? Zo
nee, is de regering van mening dat zo de coördinatie tussen loonbelasting
en premieheffing in gevaar komt?Het wetsvoorstel voorziet ten onrechte niet in soortgelijke aanpassingen
in de premieheffing werknemersverzekeringen. De coördinatie tussen loonbelasting
en premieheffing komt daardoor in gevaar. De leden van de CDA-fractie vragen
een reactie van de regering. 4. Overgangsrecht4.1. AlgemeenOndernemerschapZoals reeds in hun inbreng bij de Wet IB 2001 besloten, vragen de leden
van de PvdA-fractie in hoeverre de regering verwacht dat de verhoging van
het AB-tarief zal leiden tot versnelde winstneming voor 1 januari 2001. Deze
leden vragen de regering te bezien of hier aanvullende invoeringswetgeving
wenselijk en mogelijk is.Het Verbond van Verzekeraars merkt in haar brief van 21 oktober 1999 het
volgende op: «Het overgangsrecht zoals ingevoerd bij Brede herwaardering
1 kenmerkt zich door het grotendeels respecteren van bestaande verzekeringsovereenkomsten
gedurende de gehele looptijd. Voor lijfrenten is geregeld in artikel 75 Wet
IB 1964, dat het regime zoals dat voor 1 januari 1992 gold, met enkele restricties
blijvend van toepassing is verklaard op bestaande verzekeringen. Kapitaalverzekeringen
vallen in beginsel vanaf 1 januari 1992 wel onder het nieuwe regime,
maar de wijze waarop een eventueel belastbaar rentebestanddeel wordt berekend,
vindt nog plaats zoals dat voor Brede herwaardering het geval was. Deze eerbiedigende
werking werd door de staatssecretaris reeds in 1987 bij de publicatie van
het zogenoemde voorontwerp van wet nadrukkelijk aangekondigd». In het
persbericht dat toen werd uitgegeven, stond onder meer «de contracten die onder de huidige regeling zijn of worden afgesloten
vóór de datum van inwerkingtreding van de nieuwe regelingen
zullen ten volle worden gerespecteerd». In de Kamer voegde
hij hier aan toe: «Het ten volle respecteren van
contracten afgesloten vóór de datum van inwerkingtreding van
de Brede herwaardering houdt in dat het vóór die
datum vigerende regime onverkort zal gelden voor de gehele looptijd van die
contracten». De leden van de VVD-fractie vragen een goed onderbouwde
reactie.Deze leden hebben in het algemeen moeite met delegatiebepalingen. Zie
tevens hetgeen hierover is opgemerkt bij de zogenaamde «rompwet».
De leden van de VVD-fractie wensen kennis te nemen van de inhoud van delegatiebepalingen,
alsmede van de algemene maatregelen van bestuur. Kan de regering toezeggen
dat voor de finale behandeling van de stelselherziening, de Tweede Kamer inhoudelijk
op de hoogte wordt gesteld van de zogenaamde nadere regelgeving?De leden van de CDA-fractie bespeuren grote onrust in de maatschappij
met betrekking tot de vraag of reeds aangegane verzekeringsovereenkomsten
door de overheid nu worden gerespecteerd of niet. De leden van de CDA-fractie
betreuren deze onrust.Deze leden hebben grote moeite met het feit dat langlopende contracten
niet geëerbiedigd worden. Tevens hebben zij moeite met het extreem beperkte
overgangsrecht voor kapitaalsverzekeringen en lijfrentepolissen dat daarbij
wordt voorgesteld. Voor kapitaalverzekeringen geldt maar een overgangsperiode
van 2 jaar, waarin bestaande kapitaalverzekeringen kunnen worden omgezet in
een kapitaalverzekering eigen woning, waarbij dan aan de nieuwe eisen moet
worden voldaan. Daarna vallen de overgebleven kapitaalverzekeringen onverkort
in box 3. Voor lijfrenten geldt in feite helemaal geen overgangsrecht. In
de ogen van de leden van de CDA-fractie verhoudt zich dat niet tot het overgangsrecht
zoals ingevoerd bij de Brede Herwaardering I, dat zich kenmerkt door het grotendeels
respecteren van bestaande verzekeringsovereenkomsten gedurende de gehele looptijd.De leden van de CDA-fractie bespeuren onrust in de maatschappij met betrekking
tot de vraag of reeds aangegane verzekeringsovereenkomsten door de overheid
nu worden gerespecteerd of niet. Voor kapitaalverzekeringen geldt een overgangsperiode
van 2 jaar, waarin bestaande kapitaalverzekeringen kunnen worden omgezet in
een kapitaalverzekering eigen woning, waarbij dan aan de nieuwe eisen moet
worden voldaan. Daarna vallen de overgebleven kapitaalverzekeringen in box
3. Lijfrenten komen nog slechts voor premieaftrek in aanmerking indien zij
voldoen aan de nieuwe wetgeving. Wat dat betreft geldt in feite dus helemaal
geen overgangsrecht. Is het – mede in het licht van de houding van de
staatssecretaris ten tijde van de Brede Herwaardering – niet redelijk
om contracten die vóór 15 september 1999 zijn gesloten nog te
eerbiedigen? Strookt de benadering van de regering nu met deze toezeggingen?
Is de regering niet bevreesd voor aanspraken op schadevergoeding door particulieren
in deze?Op grond van welke (andere) filosofie heeft de regering nu gekozen voor
een volstrekt andere aanpak van de burger die een polis heeft waar het overgangsrecht
betreft? Welke categorieën mensen voelen de beperking van het overgangsrecht
in hun portemonnee? Kan de regering cijfervoorbeelden geven op dit punt? Is
de regering bereid om een vriendelijker overgangsrecht te overwegen?Tenslotte willen deze leden wijzen op de situatie dat ouders, mede in
verband met de schaarste van studentenwoningen, voor hun kind een woning hebben
gekocht en dit pand om niet in gebruik gegeven hebben. Onder het huidige regime
geeft de studerende zoon of dochter het huurwaardeforfait aan. Voor de ouders
is de (hypotheek)rente aftrekbaar. Onder het nieuwe regime valt de woning
zowel bij de studerende zoon of dochter als de ouders onder box 3 en moet
ieder de waarde in het economische verkeer van hun bezitting aangeven, de
studerende zoon/dochter de (jaarlijks afnemende) vruchtgebruikswaarde en de
ouders de (jaarlijks toenemende) blote eigendomswaarde. Nu dergelijke panden veelal uit kamernoodsituaties en voor kortere tijd gekocht zijn is
een overgangsregeling rechtvaardig.In de memorie van toelichting lezen de leden van de fracties van GPV en
RPF dat met betrekking tot het overgangsrecht de activa worden gewaardeerd
op de waarde in het economische verkeer, behalve ingeval dit tot een onjuiste uitkomst zou leiden. Wanneer is er sprake van
een onjuiste uitkomst?De leden van de fracties van GPV en RPF constateren dat de rente welke
betrekking heeft op het jaar 2000 en pas in 2001 wordt genoten in box I wordt
afgerekend. Er bestaat bij deze leden echter onduidelijkheid of de nog niet
opeisbare rente over 2000 op 1 januari 2001 in box I of box III valt. De leden
van de fracties van GPV en RPF vragen hierover duidelijkheid, omdat voor de
bepaling van de vermogensrendementsheffing wordt uitgegaan van het gemiddelde
van het vermogen op 1 januari en 31 december van enig jaar.De leden van de fracties van GPV en RPF vragen waarom het dividend dat
in 2001 wordt ontvangen niet in box I wordt afgerekend. Bestaat hierdoor niet
het gevaar dat een groot aantal belastingplichtigen in het jaar 2000 het spaargeld
zullen gebruiken voor dividendproducten zoals aandelen, waarover in 2001 een
veel lagere belasting hoeft te worden betaald?4.2. VerliesverrekeningDe leden van de fractie van GroenLinks vragen of de voorwaartse verliesrekening
van oude verliezen tot 1 januari 2001 in box I de meest aangewezen optie is.Deze leden vinden de verliesrekening überhaupt ruim van opzet. Voornoemde
overgangsregeling bevat, zoals de regering ook aangeeft, een wijze van verrekening
die voor de meeste belastingplichtigen het voordeligst is. Is dat vanzelfsprekend?
Dat is elders toch ook geen leidraad voor overgangsrecht? Is een wat robuuster
overgangsrecht niet meer op zijn plaats? Kan de regering een schatting maken
van de oude verliezen die op deze wijze in 2001 in box I zullen worden gepresenteerd?Ten aanzien van de achterwaartse verliesverrekening vragen de leden van
de fractie van GroenLinks naar de achtergrond bij de praktische onhaalbaarheid
van afsplitsing van vermogensinkomsten op de belastbare inkomens waarmee verliezen
worden verrekend. Kan de regering met een voorbeeld aangeven waarom zulks
niet werkbaar zou zijn?4.4. Spaar- en beleggingsproducten en levensverzekeringenDe leden van de GroenLinks-fractie brengen naar voren dat de regering
ten aanzien van lijfrentes wel het streven had de nieuwe wetgeving onmiddellijk
op 1 januari 2001 van kracht te doen zijn. Zij vragen onderbouwing van het
verschil in benadering van de overgangsbepalingen. kapitaalverzekeringenVoor een goed inzicht in het effect van de voorgenomen maatregelen achten
de leden van de PvdA-fractie het essentieel een beter inzicht te krijgen in
de samenstelling van de huidige portefeuille kapitaalverzekeringen, zoals
die momenteel in Nederland wordt aangehouden. Zij hebben bij hun inbreng voor
de Wet IB 2001 al om nadere informatie op dit punt gevraagd.De leden van de PvdA-fractie constateren dat houders van vrijgestelde
kapitaalverzekeringen de mogelijkheid krijgen tot 2003 hun kapitaalverzekering
alsnog aan hun eigen huis te verbinden teneinde hun vrijstelling te kunnen
behouden. Begrijpen deze leden het goed, dat dit betekent dat het ook mogelijk
blijft voor partners om twee onderscheiden kapitaalverzekeringen,
beide gebonden aan het gezamenlijke eigen huis, te behouden? Kan de regering
meer in zijn algemeenheid aangeven welke kapitaalverzekeringen niet kunnen
worden aangepast aan het nieuwe regime? Gaat het hier om kapitaalverzekeringen
afgesloten door huurders, kapitaalverzekeringen gehouden door huisbezitters
die hun hypotheek reeds hebben afgelost of huisbezitters met een kapitaalverzekering
groter dan de uitstaande hoofdsom van hun hypothecaire lening? Vallen deze
categorieën inderdaad onder de groep kapitaalverzekeringhouders die hun
kapitaalverzekering niet kunnen koppelen aan het eigen huis? Zijn er nog anderen?
Kan de regering berekenen om hoeveel mensen het hier gaat?Al bij hun inbreng voor de Wet IB 2001 hebben deze leden aandacht gevraagd
voor de behandeling van huurders versus kopers. Kan de regering aangeven in
hoeverre zij het redelijk en mogelijk acht een overgangsregeling te creëren
voor huurders in het bezit van een kapitaalverzekering, met name daar waar
deze kapitaalverzekering wordt aangehouden met het oog op het aanvullen van
een pensioentekort en/of ter financiering van studiekosten van studerende
kinderen?Begrijpen de leden van de PvdA-fractie het goed dat een kapitaalverzekering
die voor 1 januari 2003 wordt gekoppeld aan de eigen woning, nog niet onder
de imputatieregeling van de Wet IB 2001 valt, in de zin dat het daaruit vrijvallende
geld niet gebruikt hoeft te worden voor aflossing dan wel het in mindering
te brengen op de hypothecaire schuld waarvoor aftrek wordt genoten? Kan de
regering aangeven waarom dat niet het geval is?Met betrekking tot de gevolgen voor kapitaalsverzekeringen hebben de leden
van de VVD-fractie nog de volgende vragen en opmerkingen. Is het juist dat
voor bestaande kapitaalsverzekeringen een driedeling wordt gemaakt, te weten
in de eerste plaats kapitaalverzekeringen die worden omgezet naar een kapitaalverzekering
eigen woning, welke zonder afrekening overgaan naar box 1. In de tweede plaats
kapitaalverzekeringen die niet worden omgezet naar een kapitaalverzekering
eigen woning, maar die, als het oude regime zou blijven gelden, zouden voorzien
in een onbelaste uitkering. Deze kunnen zonder afrekening overgaan naar box
3. De uitleg in de memorie van toelichting lijkt echter ruimer dan de wettekst
zelf. De memorie heeft het over «kapitaalverzekeringen die aan het einde
van de overgangsperiode nog steeds voldoen aan de in artikel AL, eerste lid
gestelde voorwaarden». Moet nu op het moment dat de overgangsperiode
afloopt al ten minste vijftien jaar premie zijn betaald, of geldt dit op het
moment dat de verzekering tot uitbetaling komt? In de derde plaats kan er
sprake zijn van kapitaalsverzekeringen die niet worden omgezet naar een kapitaalverzekering
eigen woning, die aan het einde van de overgangsperiode niet meer voldoen
aan de in artikel AL eerste lid opgenomen voorwaarden. Deze gaan aan het einde
van de overgangsperiode over naar box 3, waarbij moet worden afgerekend over
het rentebestanddeel. Er zijn polissen die bij het begin van de overgangsperiode
voldoen aan de bepalingen van artikel AL, eerste lid en er zijn polissen die
dat vanaf aanvang al niet doen. Wat gebeurd er met polissen die vanaf aanvang
niet voldoen aan de voorwaarden van artikel AL, eerste lid? Als het gaat om
al 15 jaarlijkse betalingen aan het einde van de overgangsperiode, dan zullen
er heel wat polissen met afrekening moeten overgaan, met alle gevolgen van
dien. Kan de regering aangeven, hoe de volgende kapitaalverzekeringen worden
behandeld volgens het overgangsregime? Kan daarbij aangegeven worden, indien
sprake is van heffing over het rentebestanddeel, wanneer deze heffing plaatsvindt
voor:– een kapitaalverzekering die is afgesloten in 1991 en die valt
onder de werking van artikel 76, met als einddatum 2005; – een kapitaalverzekering die is afgesloten in 1992 met als einddatum
2002;– een kapitaalverzekering die is afgesloten in 1992 met als einddatum
2005;– een kapitaalverzekering die is afgesloten in 1998 met als einddatum
2013.Is het juist dat bepaalde kapitaalsverzekeringen van voor de Brede Herwaardering
niet kunnen voldoen aan de kapitaalsverzekering eigen woning? Het gaat dan
om kapitaalsverzekeringen met een ingekorte duur van premiebetaling tussen
de 12 en 19 jaar, met een op 1 januari 2003 resterende looptijd van minder
dan 20 jaar en kapitaalsverzekeringen waarbij sprake is van een verhouding
tussen de hoogste en de laagste premie van meer dan 1:10. Kan de regering
exact aangeven wat onder «regulier afwikkelen» moet worden verstaan
en wat niet? Voor de uitvoeringspraktijk is dit van groot belang.Kan de regering aangeven of het overgangsrecht zich ook uitstrekt tot
de in te voeren vermogensrendementheffing (in relatie tot de «oude»
vermogensbelasting).De leden van de VVD-fractie vragen de regering nader te onderbouwen waarom
kapitaalsverzekeringen met een looptijd van 15 jaar, zoals deze onder de huidige
wet nog gefaciliteerd zijn, in het wetsvoorstel niet meer gefaciliteerd worden?
Is het juist dat veel van deze kapitaalsverzekeringen gebuikt worden voor
de studie van de kinderen? Hoeveel van dit soort polissen zijn er afgesloten?
Heeft de regering enige indicatie in welke inkomenscategorieën deze polissen
het meest worden afgesloten?De leden van de VVD-fractie vragen om een reactie op de voorbeelden gegeven
door het Hypotheek Centrum in haar brief d.d. 1 november 1999. Een man, vrijgezel,
40 jaar oud, sluit op 1-8-1989 een spaarhypotheek groot f 400 000,–.
Rente 8,7%, 20 jaar vast. Duur levensverzekering 25 jaar. Op 1-11-1992 gaat
hij verbouwen en verhoogt de hypotheek. Hij sluit een tweede spaarpolis (in
verband met de wet Brede Herwaardering) groot f 220 000,–
met een duur van 22 jaar. Aldus wordt bereikt dat op 65-jarige leeftijd het
pand vrij van hypotheek zal zijn en de totale uitkering blijft ruim binnen
de door de wet gestelde grenzen.Door de voorgestelde wetswijziging zal de waarde in de eerste polis, in
2003 groot f 122 000,– bij de vrijstelling worden opgeteld,
waardoor de totale vrijstelling op ca f 390 000,– uitkomt.
De totale uitkering op de einddatum bedraagt echter f 620 000,–,
waardoor een bedrag van f 230 000,– (minus een bedrag door
indexatie) in aanmerking komt voor de saldomethode.Ten opzichte van zijn huidige situatie betekent dit een forse verslechtering.
Mogelijke oplossingen zijn voor lopende contracten de vrijstelling te fixeren
op het verzekerde bedrag in de polis, zoals ook het geval is in het huidige
recht.Een man, 54 jaar, sluit op 1-6-1990 een spaarhypotheek groot f 367 000,–
met een looptijd van 16 jaar. Premie 4 x f 30 000,- en 12 x f 3 000,–.
Hij wil met de polis ook beslist de hypotheek aflossen. In de nieuwe wetgeving
moet de polis naar box 3 gezien de looptijd. Jaarlijks wordt 1,2% vermogensrendementheffing geheven over de (groeiende)
waarde. De waarde van deze polis bedraagt in 2003 f 277 500,–,
waarover f 3 329,– vermogensrendementheffing is verschuldigd.
De som van de extra te betalen vermogensrendementheffing over de resterende
duur van de polis bedraagt f 15 379,–.
Op grond van het wetsvoorstel kán deze man niet eens gebruik maken
van de omzettingsmogelijkheid naar een kapitaalverzekering eigen woning.Een man, 53 jaar, sluit op 1-12-1991 een spaarhypotheek van f 400 000,–,
duur 12 jaar, teneinde bij pensionering de hypotheek af te lossen. Premie
4 jaar f 35 000,– en 8 jaar f 7 000,– (5 :
1). Ook deze polis gaat naar box 3. In 2003 mag de man een bedrag van f 4 800,– afrekenen voor de vermogensrendementheffing.
Zal hij trouwens de uitkering gebruiken voor aflossing van de hypotheek?Een man, 34 jaar, sluit in 1991 een hypotheek van f 192 000,–
met een duur van 30 jaar. Premie f 1 050,– per jaar. Door
wijziging van de rente, stijgt de premie naar f 2 600,– per
jaar, maar blijft nog binnen de bandbreedte. Bij het afsluiten van de verzekering
is een oude begrafenisverzekering uit 1981 volledig ingebracht in de polis,
waardoor de totale verzekeringsduur 40 jaar wordt. Ook het premieverleden
vormt een probleem (beginpremie was f 146,– per jaar, maar viel
toen binnen de toegestane bandbreedte van 20 : 1. Deze verzekering kan niet
aangepast worden naar een kapitaalverzekering eigen woning en moet dus per
1-1-2003 naar box 3. Gezien de waarde van de polis in 2003 van f 40 100,–
zal de totale vermogensrendementheffing over de resterende duur van 18 jaar
ca f 23 300,– bedragen.Een man, 24 jaar, sluit in 1970 een gemengde levensverzekering bij de
hypotheek, jaarpremie f 2 000,–. Hij verhuist in 1978 en verhoogt
de polis tot een jaarpremie van f 6 000,–. Hij lost en deel
van de lening af in 1984 en verlaagt de polis tot een jaarpremie van f 4 000,–.
Einddatum polis is 2006. Hiermee wordt bereikt dat de hypotheek van f 300 000,–
op 60-jarige leeftijd kan worden afgelost. Het verzekerde kapitaal van f 165 000,–
zal in 2006 inclusief winst op ca f 300 000,– uitkomen. Deze
man heeft geen keus. Hij moet naar box 3 en zal gaan overwegen de uitkering niet te gebruiken voor aflossing van de hypotheek. De
waarde van de polis bedraagt in 2003 f 236 000,–, zodat in
totaal ca f 11 000,– vermogensrendementheffing verschuldigd
is over de resterende looptijd.De leden van de VVD-fractie vragen tevens een reactie op de volgende casus.
Stel iemand heeft een begrafenisverzekering uit 1981 volledig ingebracht in
een spaarhypotheek die in 1991 is afgesloten. Is in dat geval de datum van
het afsluiten van zo'n begrafenisverzekering bepalend voor de 30-jaars periode?
Zo ja, is het dan in de overgangsperiode mogelijk om die polissen weer te
splitsen?Met betrekking tot de kapitaalsverzekeringen met pensioenclausule merkt
de VVD-fractie het volgende op. Staatssecretaris Vermeend heeft op 29 oktober
1999 de brief inzake de fiscale behandeling van kapitaalsverzekeringen met
pensioenclausule, die hij tijdens de behandeling van de Wet fiscale behandeling
van pensioenen (Witteveen) toezegde, aan de Eerste Kamer gezonden. De vraag
was of kapitaalverzekeringen met pensioenclausule die zijn afgesloten ter
dekking van een pensioenregeling op basis van salaris diensttijd, fiscaal
moeten worden beschouwd als beschikbare premieregeling. Bij dergelijke pensioentoezeggingen
wordt een beoogd ouderdomspensioen op basis van salaris en diensttijd vertaald
in een verzekerd kapitaal, dat op grond van een aantal uitgangspunten voldoende
is om het beoogde ouderdomspensioen aan te kopen op de pensioendatum. Het
verzekerde kapitaal treedt in de plaats van het beoogde pensioen. Is het kapitaal
en/of de rente lager, dan is ook het aan te kopen ouderdomspensioen lager
dan beoogd.De leden van de VVD-fractie stellen dat de kwalificatie «beschikbare
premieregeling» of «salaris diensttijdregeling» fiscaal
relevant is geworden door de invoering van artikel 18a Wet LB 1964. Indien
sprake is van een beschikbare premieregeling, moet de premie worden betaald
aan de hand van de in artikel 18a, derde lid opgenomen criteria (de zogenaamde
3–2-1–0-formule, ten minste 4% rekenrente en geen inflatie). Bij
een salaris diensttijdregeling die wordt uitgevoerd via een kapitaalsverzekeringen
met pensioenclausule, wordt echter wel uitgegaan van het feitelijke salaris
en de verhogingen daarvan. Verhoging van salaris leidt tot verhoging van de
verzekerde kapitalen. Er is bij dergelijke contracten dus sprake van backservice,
hetgeen bij beschikbare premieregelingen per definitie niet het geval kan
zijn. De staatssecretaris komt tot de conclusie dat dergelijke «hybride»
contracten noch aan de voorwaarden voor een eindloon- of middelloonregeling,
noch aan die voor een beschikbare premieregeling voldoen. Voor
bestaande hybride contracten die niet aan de in de pensioenwetgeving opgenomen
voorwaarden voldoen, zal in overleg met de betrokken partijen (pensioenuitvoerders
en werkgevers/werknemers) worden bezien op welke wijze deze in de overgangsperiode
van vijf jaar binnen het kader van de Wet fiscale behandeling van pensioenen
kunnen worden gebracht. Concreet betekent dit dat dergelijke regelingen kunnen
worden voorgelegd aan de Kennisgroep pensioenen van de Belastingdienst. In
gezamenlijk overleg met betrokkenen kan de regeling dan binnen de kaders van
de Wet fiscale behandeling pensioenen worden gebracht. Is het juist dat de
regering tot de conclusie is gekomen dat kapitaalsverzekeringen met pensioenclausule,
die zijn afgesloten ter uitvoering van een salaris diensttijd regeling, niet
per definitie als beschikbare premieregelingen moeten worden beschouwd?In het wetsvoorstel Invoeringswet Wet IB2001 is echter een wijziging van
artikel 18a, negende lid voorgesteld die erin voorziet dat de 100% toets bij
beschikbare premieregelingen alleen aan het begin en aan het eind zou moeten
plaatsvinden en dus niet tussentijds. Voor alle andere pensioenvormen moet
dus wel permanent tijdens de looptijd worden getoetst. Voor zuivere salaris-diensttijdregelingen
is dit geen probleem. Als de aanspraak goed is geformuleerd, weet men van
tevoren of, en zo ja, wanneer de 100% grens is bereikt. Bij een kapitaalsverzekeringen
met pensioenclausule is dit echter niet zo. Door winstbijschrijving en/of
stijging van de rente kan het verzekerde kapitaal zodanig toenemen dat een
ouderdomspensioen van meer dan 100% kan worden aangekocht. Op basis van het
huidige artikel 18a, negende lid behoeft ook voor kapitaalsverzekeringen met
pensioenclausule op salaris-diensttijdbasis niet tussentijds te worden getoetst.
Dit als gevolg van het amendement De Vries/Van Zijl bij de behandeling van
Witteveen (26 020, nr. 20). De leden van de VVD-fractie vragen waarom
de regering nu toch een wijziging van artikel 18a, negende lid voorstelt.De leden van de CDA-fractie vragen waarom niet is voorzien in eerbiedigende
werking voor spaar- en beleggingsproducten en levensverzekeringen na 2001.
Deze leden vinden het argument dat anders geprofiteerd zou worden van de lagere
tarieven zwak.Ten aanzien van kapitaalverzekeringen vragen de leden van de GroenLinks-fractie
waarom eigenlijk sprake moet zijn van een overgangstermijn van 2 jaar.Tenslotte brengen de leden van de fractie van GroenLinks naar voren dat
zij nog steeds veel aanbiedingen zien van financiële producten waarin
op geen enkele wijze melding wordt gemaakt van de ophanden zijnde herziening
van de fiscale wetgeving. Maakt de regering hier werk van?Uit de memorie van toelichting begrijpen de leden van de GPV- en RPF-fractie
dat er kapitaalverzekeringen bestaan die gedurende de overgangsperiode niet
kunnen worden aangepast. Kan de regering meer verduidelijken aan welke kapitaalverzekeringen
genoemde leden moeten denken of onder welke omstandigheden de aanpassing niet
kan plaatsvinden?De leden van de fracties van GPV en RPF lezen tevens in de memorie van
toelichting dat een belastingplichtige eenmalig aanspraak kan maken op de
maximale vrijstelling ter zake van een kapitaalverzekering, waarbij een uitzondering
wordt gemaakt voor de kapitaalverzekeringen die nog onder de fiscale regels
van voor de Brede Herwaardering vallen. Waarom wordt dit onderscheid gemaakt?lijfrentenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering ook nader kan motiveren
wat de reden is dat de aftrek van zogenoemde lijfrentepremieskennelijk
ook niet geldt voor kapitaalverzekering die reeds aan de eigen woning zijn
gekoppeld. Kan de regering naar aanleiding van het bij Onderdeel AL tot en
met AO (Artikel I Overgangsrecht Inkomstenbelasting) ingaan op de gang van
zaken rondom de Brede Herwaardering voor het al of niet hanteren van eerbiedigende
werking bij bestaande polissen?Hoe beziet de regering de redenering dat polissen die destijds uitdrukkelijk
geëerbiedigd werden, nu ook geëerbiedigd zouden moeten worden? Om
hoeveel polissen zou het daarbij gaan? Wat zou het budgettaire belang zijn?
In hoeverre beoordeelt de regering de relevantie van het moment van Brede
Herwaardering voor het hier voorgestelde overgangsrecht anders voor lijfrenten
dan voor kapitaalverzekeringen?Kan de regering tevens aangeven waarom de kennelijke redenen om ten tijde
van de Brede Herwaardering bestaande polissen te respecteren nu kennelijk
onvoldoende zwaar wegen om bij deze belastingherziening bestaande polissen
te respecteren?Kan de regering, zo vragen deze leden, ingaan op de suggestie van Dr.
J.Th.L. Brouwer (concept artikel FED, via PWC toegestuurd aan de vkc Fin per
brief van 22 Oktober 1999; pagina 17) dat het mogelijk moet zijn om, als de
regering ervoor kiest bestaande contracten niet te respecteren, op een budgettair
neutrale wijze belastingplichtigen de mogelijkheid te bieden deze contracten
na 2003 belastingvrij af te laten kopen?Kan de regering in een aantal casusposities uitwerken hoe het overgangsrecht
financieel uitwerkt voor polishouders? Kan de regering daarbij ook de kosten
betrekken van het stopzetten van de verzekering?Is de regering bereid nader te kijken naar lijfrentecontracten afgesloten
voor de Brede Herwaardering 1? De leden van de VVD-fractie vragen ook een
reactie op het volgende. Stel iemand wil van zijn huidige lijfrentecontract
af. Welke mogelijkheden heeft hij dan? Stel dat hij zou willen afkopen, wat
niet kan omdat afkoop bij wet verboden is. Zou het niet reëel zijn als
er voor dit soort situaties een wettelijke mogelijkheid, bijvoorbeeld gedurende
de overgangsperiode, wordt gecreëerd om af te kopen zonder dat dit een
zware fiscale prijs heeft? Is het bijvoorbeeld mogelijk dat zo'n lijfrentecontract
wordt gesplitst? Op die manier zou bereikt kunnen worden dat het kapitaal
dat in de toekomst vrij komt en gerelateerd is aan de premies die ooit zijn
afgetrokken, progressief wordt belast en het gedeelte van de uitkering dat
gerelateerd kan worden aan de lijfrentepremies die niet meer aftrekbaar zij
ook onbelast is. Naar het oordeel van de leden van de VVD-fractie bereik je
hiermee onmiddellijke werking van de nieuwe wetgeving, geen terugwerkende
kracht, en een situatie voor belastingplichtigen die niet nadelig hoeft te
zijn.Naar het oordeel van deze leden zou het zogenaamde «SER-voorstel»
inzake de oudedagsvoorziening ook tegemoet komen aan de problematiek van de
onmiddellijke versus eerbiedigende werking. Gaarne een reactie van de regering
Met betrekking tot deze problematiek verwijzen de leden van de VVD-fractie
naar de inbreng op de zogenaamde «rompwet».De leden van de CDA-fractie kunnen zich niet vinden in het feit dat niet
in eerbiedigende werking is voorzien voor wat betreft de premieaftrek van
lijfrenteverzekeringen. Dit betekent dat aftrek van de na 1 januari 2001 betaalde
premies alleen nog mogelijk is, indien de overeenkomsten worden aangepast
aan de eisen van het nieuwe regime en er een pensioentekort wordt aangetoond.
Dit wijkt volledig af van de regeling bij de wijziging in het kader van Brede
Herwaardering I, waar was voorzien in volledige eerbiediging van bestaande
langlopende verplichtingen. Een aanpassing van bestaande contracten met verzekeringsmaatschappijen
(bijvoorbeeld gedwongen volledige of gedeeltelijke premievrijmaking) kan leiden
tot aanzienlijke kortingen op de rendementen voor verzekerden en derhalve
tot een aanzienlijke schadepost voor de betrokken belastingplichtigen.
Lopende contracten met eigen lijfrentevennootschappen zullen moeten worden
beëindigd en kunnen alleen nog voortgezet worden bij een professionele
verzekeraar. De motivering die in de memorie van toelichting wordt gegeven
om deze langlopende verplichtingen niet langer te eerbiedigen zijn naar de
mening van de Orde onvoldoende overtuigend om de met het overgangsrecht van
Brede Herwaardering I gewekte verwachtingen niet langer te honoreren. Van
«dubbel» profiteren, zoals in de memorie van toelichting werd
aangegeven, is nauwelijks sprake aangezien volgens de «inkomensplaatjes»
voor de hier aan de orde zijnde inkomensgroepen een vooruitgang van 1 à
2% voorzien is. Daarnaast is voor wat betreft de afwikkeling van de overeenkomsten
het nieuwe regime van toepassing, zodat de mogelijkheden voor ongewenst gebruik
niet groter of kleiner zijn dan de contracten die onder het nieuwe regime
zullen worden gesloten. Ook meerjarige contracten die tot na 1 januari 2001
doorlopen zullen worden getoetst aan de nieuwe regelgeving en voor premieaftrek
vanaf 2001 aan de nieuwe eisen moeten voldoen. De leden van de CDA-fractie
vinden het niet redelijk om in te grijpen in meerjaarcontracten?Een belangrijke vraag is overigens hoe omgegaan moet worden met het splitsen
van een lijfrentepolis in box I en box III. De verzekeraar kan niet bepalen
of de premie daadwerkelijk in aftrek is gekomen. Hoe gaat dit werken in de
praktijk? De verzekeraar kan toch niet aan zijn opgaveplicht voldoen als hij
niet kan weten of de premie in aftrek is gekomen? Hoe verloopt de inhoudingsplicht?Voor wat betreft de saldolijfrenten (lijfrenteverzekeringen zonder premieaftrek)
is voorzien in een beperkt overgangsrecht. Ook hierover hebben de leden nogal
wat vragen. Belastingplichtigen zouden er namelijk voor kunnen opteren om
saldolijfrente met ingang van 1 januari 2001 onder de reikwijdte van de vermogensrendementsheffing
te brengen. In dat geval dient uiteraard wel te worden afgerekend over de
tot en met 31 december 2000 opgebouwde rentecomponent. Deze afrekening kan
plaatsvinden tegen een tarief van 45%. Waarom is gekozen voor een tarief van
45%?Hoewel de overgangsregeling van saldolijfrenten voorziet in eerbiedigende
werking tot 31 december 2020, dient op grond van artikel R lid 1 van het overgangsrecht
direct te worden afgerekend over het belastbare saldo indien de verzekeringnemer
emigreert na 1 januari 2001. Een mogelijkheid tot uitstel van betaling is
niet voorzien. Deze leden stellen voor om deze regeling te herzien.De leden van de fractie van GroenLinks kunnen begrijpen dat de regering
een beperkt overgangsrecht heeft opgenomen. Ten aanzien van lijfrentes brengen
deze leden naar voren dat een iets ruimere fiscale facilitering al veel problemen
kan voorkomen. Overweegt de regering zulks?Voorst dient de vraag beantwoord te worden, zo brengen de leden van de
GroenLinks-fractie naar voren, wat de betekenis is van het overgangsrecht
dat ten tijde van de Brede Herwaardering I is aangenomen.5. Budgettaire aspectenDe leden van de VVD-fractie vragen welke rol de mogelijke budgettaire
effecten hebben gespeeld? Kan de regering aangeven wat de budgettaire effecten
zijn indien alle lopende contracten, bijvoorbeeld afgesloten voor 14 september
1999 zouden worden geëerbiedigd? Kan de regering aangeven wat de budgettaire
effecten zijn als bijvoorbeeld alle contracten worden geëerbiedigd zoals
die ten tijde van de Brede herwaardering 1 geëerbiedigd zijn? Kan de
regering aangeven om hoeveel nog lopende contracten van voor de Brede herwaardering
1 het gaat?Met betrekking tot de lijfrentecontracten hebben de leden van de VVD-fractie
de volgende vragen en opmerkingen. Ook als het gaat om al dan
niet eerbiedigende werking van bestaande contracten, dan wel onmiddellijke
werking van het wetsvoorstel geldt de vraag aan de regering hoe zij nu en
in de toekomst met deze «thema's» omgaat. Kan de regering toelichten
wat de budgettaire effecten zijn als alle tot 14 september 1999 afgesloten
lijfrentecontracten worden geëerbiedigd.De belastingherziening 2001 wordt gekoppeld aan een lastenverlichting
en lijkt dan ook erg budgettair gedreven. Op vragen waarom er geen sprake
is van een overgangsregime voor bestaande polissen wordt dan ook steevast
het non-fiscale argument gebruikt dat daar geen ruimte voor is. Waarom wordt
in de financiële onderbouwing van het plan geen rekening gehouden met
het feit dat er dit jaar zo'n 1,5 miljard aan lijfrente- en pensioenkapitalen
tot uitkering komen, vragen de leden van de CDA-fractie. Uit berekeningen
blijkt dat dit bedrag in de komend jaren oploopt tot zo'n 4 miljard gulden
op jaarbasis, belast via box I.Het laat zich denken dat een aantal houders van kapitaalverzekeringen
juist vanwege de gewijzigde fiscale positie tot eerdere beëindiging van
de overeenkomst zullen overgaan. Deze krijgen dan nog de gevolgen onder de
rubriek «niet reguliere afwikkeling» te verwerken. Dit alles vanwege
de onjuistheid ten principale, om niet het regime te doen blijven gelden van
het jaar waarin de polis is afgesloten. Het is voor de beoordeling interessant
te weten wat de budgettaire kosten zijn, wanneer het fiscale regime wat gold
ten tijde dat de polis van kapitaalverzekering ongewijzigd wordt voortgezet,
dus ook ten aanzien van de rente na 2002. Deze leden vragen een gemotiveerde
schatting, onder te verdelen in de twee categorieën polissen van voor
de Brede Herwaardering en polissen afgesloten onder het regime van de Brede
Herwaardering.De leden van de D66-fractie weten wat het budgettair effect is als polissen
die voor 14 september 1999 zijn afgesloten tot einde looptijd worden behandeld
volgens het fiscale regime dat gold onder de Wet op de inkomstenbelasting
1964, met andere woorden als toen verleende fiscale vrijstellingen worden
geëerbiedigd.De leden van de fractie van GroenLinks zijn benieuwd naar de budgettaire
effecten van de verruimde toepassing van arbeidskorting en vragen tevens of
de regering het budgettaire effect van het nieuwe regime voor kapitaalverzekeringen
kan aangeven.6. UitvoeringsaspectenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering commentaar zou kunnen
leveren op de zienswijze van sommige commentatoren, dat het bij de huidige
regeringsvoorstellen geenszins de bedoeling is dat de Belastingdienst elke
individuele lijfrenteaftrek beziet op zijn verenigbaarheid met het al of niet
hebben van een pensioentekort, maar dat deze toets steekproefsgewijs plaats
zal vinden?Ook bij de inbreng voor de Wet IB'01 hebben de leden van de PvdA-fractie
al duidelijk gemaakt dat de vaststelling van de grondslag voor de forfaitaire
vermogensrendementsheffing het nodige vraagt van de professionele vermogensbeheerders.
Zo wordt bijvoorbeeld in de memorie van toelichting melding gemaakt van de
nieuwe renseigneringsverplichtingen. Kan de regering toelichten welke veranderingen
in de renseigneringsverplichtingen van banken en verzekeraars zij voor staat
en in hoeverre daarover reeds overeenstemming met diezelfde banken en verzekeraars
is bereikt?Zal van de professionele vermogensbeheerders een automatische opgaaf van
de samenstelling van het vermogen van cliënten gevraagd gaan worden?
Tot in welke mate van detail?Hoe loopt het overleg met de administratieplichtigen over deze zaken?
Is hier al overeenstemming bereikt? Wat houdt de koppeling aan
het sofi-nummer precies in? Betekent dit dat er sprake zal zijn van een automatische
doorkoppeling van vermogensdata, zoals ze bij vermogensbeheerders aanwezig
zijn, naar de Belastingdienst?Wat zijn de gevolgen van de wijziging van artikel 52 AWR voor de administratieve
lastendruk van personen die belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden
genieten, vragen de leden van de VVD-fractie.Wat zijn de gevolgen voor de administratieve lastendruk van deze wetswijziging
voor particulieren die vermogensbestanddelen ter beschikking stellen (bijvoorbeeld
een pand verhuren) aan een huisgenoot die een onderneming heeft of overige
werkzaamheden verricht? Bestaat deze administratieve last in dezelfde mate
voor andere particulieren? Deelt de regering de mening van de leden van de
VVD-fractie dat het van belang is de administratieve lastendruk in dit kader
voor alle belastingplichtigen zoveel mogelijk te beperken?Is het zinvol in de aangiftebiljetten een vraag op te nemen naar de opgave
van het volledige bedrag van het betrokken inkomens- of vermogensbestanddeel,
zodat de inspecteur bij het regelen van de aanslag van de andere partner gemakkelijk
kan controleren of beide partners tezamen 100% hebben aangeven?De leden van de CDA-fractie constateren dat de administratieve verplichtigingen,
zoals gezegd, ook nu weer toenemen, hetgeen een kostenverhoging betekent.
Buitenlandse bedrijven die zich in West-Europa willen vestigen zullen dit
punt ook onder ogen zien. Het is daarom van belang te weten hoe omvangrijk
de fiscale administratieve lasten zijn, in vergelijking met de ons omringende
landen als België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk? Kan de regering
een dergelijk overzicht verschaffen?De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van de wens, dat «massale
renseignementen eigener beweging» verstrekt gaan worden door administratieplichtigen.
Deze leden begrijpen dat een goede, eenduidige administratie van degenen op
wie de verlangde renseignementen betrekking hebben noodzakelijk is en dat
gebruik van het SoFi-nummer daartoe de beste garanties biedt. Met het oog
op de omvang en ingrijpendheid van deze administratieactiviteiten verzoeken
zij de regering aan te geven hoe gegarandeerd kan worden dat onterecht gebruik
en misbruik van de bestanden in kwestie worden uitgesloten.Voorts willen deze leden van de regering graag enkele voorbeelden van
landen die een systeem van «massale renseignementen eigener beweging»
kennen en vernemen zij graag welke landen binnen de EU een soortgelijk systeem
hebben. De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering inzicht te verschaffen
in de uitvoeringslast van de belastingdienst van voorgestelde overgangsregeling. II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHOOFDSTUK 1. AANPASSINGENAFDELING A. MINISTERIE VAN FINANCIËNArtikel II Successiewet 1956Artikel 5 Successiewet1956De leden van de VVD-fractie constateren dat in het voorgesteld artikel
5 Successiewet een verscherping is aangebracht met betrekking tot de definitie
«binnenlandse schulden». Binnenlandse schulden kunnen alleen nog
in mindering komen van de binnenlandse bezittingen voor zover de schulden
zijn aangegaan ter financiering, verwerving, verbetering of het onderhoud
van de onroerende zaak. In de memorie van toelichting staat dat deze wijziging
geen inhoudelijk wijziging tot gevolg heeft. Is dit juist, zo vragen de leden
van de VVD-fractie. De leden van de VVD-fractie vragen of het klopt dat een
schuld ter zake van een herfinanciering niet meer als binnenlandse schuld
kwalificeert. C m.b.t. artikel 20 SuccessiewetDe leden van de VVD-fractie vragen of het terecht is dat voor meegesleepte
onroerende zaken slechts IB-latentie van 7,5% in aanmerking mag worden genomen.
Is het voor een verkrijger van vermogensbestanddelen mogelijk om de inkomstenbelasting
uit te stellen, zo vragen deze leden. Het is bijvoorbeeld heel goed mogelijk
dat de te vererven vermogensbestanddelen (onroerende zaken) binnen zeer korte
termijn verkocht dienen te worden. De IB-latentie is in dat geval aanmerkelijk
hoger dan 7,5%. De leden van de VVD-fractie vragen wat de regering ervan vindt
om, wanneer de IB-latenties niet voor de nominale waarde in aanmerking mogen
worden genomen, in ieder geval de IB-latenties over de meegesleepte vermogensbestanddelen
voor de nominale waarde in aanmerking moeten worden genomen. Wat zijn hiervan
de gevolgen?Onderdeel B (art. 5 Sw)De leden van de CDA-fractie constateren dat bovenstaand artikel wordt
voorgesteld om het huidige artikel 5 Successiewet 1956 te wijzigen. Dit is
ook noodzakelijk aangezien de verwijzing naar de Wet op de vermogensbelasting
1964 niet meer mogelijk is. In het voorgestelde artikel 5 Successiewet is
een verscherping aangebracht met betrekking tot de definitie «binnenlandse
schulden». Binnenlandse schulden kunnen alleen nog in mindering komen
van de binnenlandse bezittingen voor zover de schulden zijn aangegaan ter
financiering, verwerving, verbetering of het onderhoud van de onroerende zaak.
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat deze wijziging geen inhoudelijk
wijziging tot gevolg heeft. De leden van de CDA-fractie vragen of dit juist
is. Naar het oordeel van deze leden kwalificeert een schuld ter zake van een
herfinanciering niet meer als binnenlandse schuld. De leden van de CDA-fractie
zijn van mening dat dit een ongewenste uitbreiding is en concluderen derhalve
dat de toevoeging «... voor zover deze schulden zijn aangegaan ter financiering
van de verwerving, de verbetering of het onderhoud van de onroerende zaak»
dient te vervallen.Tevens vragen de leden van de CDA-fractie aandacht voor de reeds eerder
gevoerde discussie of het recht van overgang niet in strijd is met de Europese
regelgeving en niet in strijd is met het recht op vrije vestiging en de vrijheid
van kapitaalverkeer. Ook een eventuele ongelijke behandeling tussen
de verkrijging van een binnenlandse onderneming (wel recht van overgang) en
de verkrijging van aandelen in een personenvennootschap (geen recht van overgang)
wordt niet besproken. De leden van de CDA-fractie adviseren om aan bovengenoemde
argumenten aandacht te besteden en de mogelijkheden voor afschaffing van het
recht van overgang nader te bezien.Onderdeel C (art. 20 Sw)De leden van de CDA-fractie constateren dat in dit artikel wordt voorgesteld
om het huidige artikel 20, vijfde, zesde en zevende lid te vervangen. Dit
is ook noodzakelijk in verband met de wijziging van het nieuwe begrippenkader
in de Wet inkomstenbelasting. In de memorie van toelichting wordt gesteld
dat de systematiek van de aftrek van bepaalde latente inkomstenbelastingschulden
niet ter discussie staat en de aanpassingen primair een technisch karakter
hebben. De leden van de CDA-fractie vragen waarom bij de wijziging geen aandacht
is besteed aan een reeds langer bestaande discussie over de vraag of het wel
terecht is dat de IB-latentie (als aftrek van de verkrijging) slechts gesteld
wordt op een percentuele forfaitaire contante waarde van de claim (zie ook
WFR 1998/1143). Naar het oordeel van deze leden zijn overtuigende argumenten
aanwezig om de belastinglatenties voor de nominale waarde in aanmerking te
nemen. De belastinglatentie op aanmerkelijk-belangvoordelen bedraagt in het
wetsvoorstel 7,5%. De verhoging van 2,5% hangt samen met de verhoging van het aanmerkelijk-belangtarief
van 25% naar 30%. Als gevolg van de meesleepregeling (artikel 4.3.4 Wet IB
2001) worden ook boekwinsten op vermogensbestanddelen die ter beschikking
zijn gesteld aan de BV door de aanmerkelijk-belanghouder belast met 30% aanmerkelijk-belangheffing.
De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat voor meegesleepte onroerende
zaken het in ieder geval niet terecht is dat slechts een 7,5% IB-latentie
in aanmerking mag worden genomen. Naar het oordeel van deze leden is het voor
een verkrijger van vermogensbestanddelen niet mogelijk om de inkomstenbelasting
uit te stellen. Het is bijvoorbeeld heel goed mogelijk dat de te vererven
vermogensbestanddelen (onroerende zaken) binnen zeer korte termijn verkocht
dienen te worden. De IB-latentie is in dat geval aanmerkelijk hoger dan 7,5%.
De leden van de CDA-fractie concluderen derhalve dat wanneer de IB-latenties
niet voor de nominale waarde in aanmerking mogen worden genomen, in ieder
geval de IB-latenties over de meegesleepte vermogensbestanddelen voor de nominale
waarde in aanmerking moeten worden genomen.De leden van de CDA-fractie constateren dat volgens het huidige artikel
33,eerste lid, onderdeel 9 Successiewet 1956 er een objectieve vrijstelling
is voor het schenkingsrecht voor iemand te wiens laste over die verkrijging
IB of een voorheffing van die belasting wordt geheven. Dit artikel ondergaat
in de voorgestelde Invoeringswet geen wijziging. Het voordeel uit sparen en
beleggen wordt berekend over het gemiddelde van de rendementgrondslag (waar
bezittingen –/– schulden) aan het begin van het kalenderjaar en
de rendementsgrondslag aan het einde van het kalenderjaar. Door schenking
van vermogensbestanddelen zal bij de begiftigde de rendementgrondslag aan
het einde van het jaar toenemen. De leden van de CDA-fractie willen weten
of de hierover verschuldigde IB door de begiftigde tot een vrijstelling in
het schenkingsrecht leidt. Zo nee, waarom niet, zo vragen deze leden.De leden van de fractie van D66 zien met veel belangstelling uit naar
het rapport van de commissie Moltmaker over de modernisering van de Successiewet.
Zij wijzen op de noodzaak van aanpassing van deze wetgeving aan de huidige
diversiteit van relatiepatronen in de samenleving.De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering te reageren op dereactie van de NOB van 18 oktober waar wordt ingegaan op artikel 33,
eerste lid, onderdeel 9 Successiewet 1956 dat in onderhavige invoeringswet
niet wordt gewijzigd.De leden van de fractie van D66 lezen in de memorie van toelichting dat
met de herformulering van binnenlandse schulden in artikel 5, vierde lid Successiewet
geen inhoudelijke wijziging is beoogd. De NOB vraagt zich in de reactie van
18 oktober af of dit juist is. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen
genoemde genoemde leden.De leden van de D66-fractie verzoeken de regering om een reactie op het
commentaar van de NOB dat refereert aan de discussie over de systematiek van
de aftrek van latente IB-schulden.Artikel III. Wet op de herkapitalisatie 1957De leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de redenen van het
intrekken van de wet op de herkapitalisatie 1957.Artikel IV. Algemene wet inzake rijksbelastingenDe leden van de VVD-fractie vragen wat wordt bedoeld in artikel 16, lid
2 met gevallen waarin artikel 2.4.4., vierde lid, aanhef, onder 11 van de
Wet IB 2001 ten onrechte niet is toegepast. Vallen hier ook de gevallen onder
waarin een gemeenschappelijk inkomensbestanddeel in het geheel niet is aangegeven,
zo vragen deze leden. De leden van de VVD-fractie vragen of dit ook geldt
voor de gevallen waarin partners enkele bestanddelen van de rendementsgrondslag
niet of tot een te laag bedrag aangeven, maar waarin zij de posten en bedragen
die ze wel aangeven zodanig toerekenen dat bij hen tezamen 100% daarvan wordt
vermeld.De leden van de VVD-fractie vragen of de mogelijkheid tot navordering
bestaat zonder nieuw feit ook ten aanzien van de partner wiens aanslag het
laatst is geregeld, wanneer de inspecteur pas nadien merkt dat een inkomensbestanddeel
niet of niet tot het juiste bedrag is aangegeven. Klopt het dat in die situatie
de in de memorie van toelichting genoemde ratio van toepassing is dat de inspecteur
de vrijheid moet hebben de aanslagen van partners onafhankelijk van elkaar
op te leggen, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen hoe artikel 52a zich verhoudt tot de
Wet Persoonsregistraties en welke garanties er bestaan voor de beveiliging
van dit soort persoonsbestanden bij administratieplichtigen. De leden van
de VVD-fractie willen graag meer inzicht in de reikwijdte van de administratieve
verplichtingen die de fiscus het bedrijfsleven op grond van het voorgestelde
artikel 53, lid 2 AWR kan opleggen. Waarom is er geen soortgelijke bepaling
toegevoegd aan art. 47b AWR naar aanleiding van art. 30, lid 2, zo vragen
deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen of bij de voorgestelde verlaging van
de faciliteiten voor werknemerssparen het handhaven van de eindheffing van
10% over het door de werknemers gespaarde bedrag (artikel 31, tweede lid,
letter f, junco derde lid, letter c van de Wet op de loonbelasting 1964) noodzakelijk
is. De leden van de VVD-fractie vinden dat vanuit vereenvoudigingsoogpunt
het de voorkeur verdient dat deze heffing komt te vervallen.De leden van de CDA-fractie constateren dat het voorstel genoemd in onderdeel
K inhoudt dat de administratie- en bewaarplicht van artikel 52 AWR ook zal
gelden voor personen die belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden genieten.
Hierdoor wordt van personen met inkomsten uit nevenwerkzaamheden op straffe
van omkering van de bewijslast en strafrechtelijke vervolging verlangd dat
zij, net als ondernemers, een complete administratie bijhouden en gedurende
zeven jaar bewaren. De leden van de CDA-fractie zijn van oordeel dat hiermee
op deze belastingplichtigen wel een zeer zware administratieve
last wordt gelegd, die niet geldt voor andere particulieren. Hetzelfde geldt
ten aanzien van particulieren die vermogensbestanddelen ter beschikking stellen
(bijv. een pand verhuren) aan een huisgenoot die een onderneming of overige
werkzaamheden verricht. Ook voor hen introduceert het wetsvoorstel een administratie-
en bewaarplicht. De leden van de CDA-fractie vragen waarom er geen administratieplicht
bestaat wanneer een particulier vermogensbestanddelen rendabel maakt door
ze ter beschikking te stellen aan een eigen BV, een BV van diens partner,
of een onafhankelijke derde.De leden van de CDA-fractie vragen of er wel voldoende duidelijkheid bestaat
over de omvang van de administratieplicht voor personen met inkomsten uit
overige werkzaamheden. In het voorgestelde artikel 52, lid 1 AWR staat dat
de omvang van de administratieplicht wordt bepaald door «de eisen van
... die werkzaamheid.» De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering
toe te lichten wat die eisen bij particulieren met inkomsten uit overige werkzaamheden
inhouden. In de memorie van toelichting bij artikel 3.4.1.1 wordt gesuggereerd
dat de nieuwe regeling geen grote verzwaring van administratieve lasten zou
betekenen, en dat volstaan zou kunnen worden met een administratie op kasbasis
bij personen waarvan de werkzaamheden een beperkte omvang hebben en de omvang
van de vorderingen en schulden van jaar tot jaar niet veel verschilt. De leden
van de CDA-fractie betwijfelen of de administratieplicht inderdaad zo beperkt
kan blijven, nu het resultaat op grond van artikel 3.4.2.2 in samenhang met
artikel 3.2.2.14 moet worden bepaald volgens goed koopmansgebruik. Een administratie
op kasbasis voldoet in de regel niet aan de eisen van goed koopmansgebruik.
De leden van de CDA-fractie willen weten hoe de regering hier tegenover staat.De leden van de CDA-fractie constateren dat op grond van de genoemde voorstellen
een administratieplichtige gehouden zal zijn uit eigen beweging gegevens en
inlichtingen waarvan de kennisneming voor de heffing van belasting van belang
kan zijn aan de inspecteur te verstrekken. Daarbij geldt dat bij of krachtens
de belastingwet regels voor het verstrekken van deze gegevens en inlichtingen
gesteld kunnen worden. De administratiesplichtige zal van de personen op wie
de gegevens en inlichtingen betrekking hebben opgave verlangen van het sociaal-fiscaalnummer
en dit nummer in de administratie moeten opnemen. Tevens zal de identiteit
van deze personen vastgesteld moeten worden aan de hand van een afschrift
van een identiteitsbewijs, waarvan een afschrift in de administratie moet
worden opgenomen. De leden van de CDA-fractie hebben moeite met deze aanpassing.
In de eerste plaats zijn zij van mening dat de voorgestelde wijzigingen kunnen
leiden tot een aanzienlijke lastenverzwaring voor administratieplichtigen.
Gelet op de ruime redactie van de verplichting tot het verstrekken van gegevens
en inlichtingen en de voorgestelde delegatiebepaling voor het geven van nadere
regels over de verstrekking van deze gegevens en inlichtingen, achten genoemde
leden het gewenst dat de exacte aard van de uit eigen beweging te verstrekken
gegevens en inlichtingen wordt toegelicht. Daarbij suggereren de leden van
de CDA-fractie concreet aan te sluiten bij de in de memorie van toelichting
opgenomen motiveringen van de voorgenomen wijzigingen: de vermogensrendementsheffing
en de mogelijkheid gerichter aangiftebiljetten toe te kunnen sturen.Daarbij vragen de leden van de CDA-fractie hoe dit artikel zich verhoudt
tot de wet persoonsregistratie, en welke garanties er bestaan voor de beveiliging
van dit soort persoonsbestanden bij administratieplichtigen.(art. 53 AWR). De leden van de CDA-fractie hebben twee bezwaren tegen
artikel 53 AWR.In de eerste plaats achten de leden van de CDA-fractie de toelichting
op de wijziging wel heel summier. Aan de administratieplichtigen worden in
artikel 53 nieuwe verplichtingen opgelegd. Worden hierdoor de administratieve
lasten niet verhoogd, zo vragen genoemde leden. De leden van de
CDA-fractie willen weten wat de noodzaak hiertoe is. Hoe kan de administratieplichtige
controleren dat aan hem het juiste sofi-nummer is verstrekt, zo vragen deze
leden. In dit verband rijst de vraag of het niet gewenst is, ten einde fraude
te voorkomen, dat op allerlei identiteitsbewijzen ook het sociaal –
fiscaalnummer wordt opgenomen. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen
deze leden. In de tweede plaats willen de leden van de CDA-fractie het volgende
opmerken. In het voorgestelde artikel 10.2.1 Wet IB is de verplichting om
uit eigen beweging nader aan te duiden gegevens aan de fiscus te verstrekken
enigszins geconcretiseerd ten aanzien van de inkomstenbelasting. Deze ruime
delegatiebepalingen moeten echter nog in veel opzichten worden uitgewerkt,
en bieden de regering daardoor mogelijkheden om aan het bedrijfsleven zeer
vergaande – nieuwe – administratieve verplichtingen op te leggen.
De leden van de CDA-fractie zijn van oordeel dat over de reikwijdte van deze
verplichtingen bij de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel meer
duidelijkheid moet ontstaan, waarbij ook rekening zou moeten worden gehouden
met de kosten en het tijdsbeslag voor het bedrijfsleven. Deze leden wijzen
als voorbeeld op de memorie van toelichting bij het voorgestelde artikel 10.2.1.
Daarin kondigt de regering aan dat de spontane informatieplicht betrekking
zal hebben op rente en dividend. De leden van de CDA-fractie vragen of het
belang van de fiscus bij deze informatie opweegt tegen de kosten die de administratieplichtigen
daarvoor moeten maken. Immers, als gevolg van het nieuwe stelsel van heffing
over een forfaitair rendement zijn de daadwerkelijk ontvangen rente en dividenden
veelal niet relevant voor de heffing van inkomstenbelasting. Hoe staat de
regering hier tegenover, zo vragen deze leden.Het moet de leden van de D66-fractie van het hart dat de benodigde regelgeving
op dit punt illustreert wat het nadeel is als het belastingstelsel niet echt
is geïndividualiseerd. De D66-fractie verneemt graag waarom ervoor is
gekozen de inkomstenbelasting niet langer als «directe belasting»
aan te duiden.Artikel V. Wet op de loonbelasting 1964De leden van de PvdA fractie verwijzen voor wat betreft artikel V in het
bijzonder onderdeel B artikel 2 lid 3 en 4 graag naar het commentaar van de
NOB en vernemen gaarne de reactie van de regering.Voor reizen voor opleiding of studie mag een vergoeding van 60ct/km gegeven
worden. Over openbaar vervoer wordt niets gezegd. De leden van de Pvda-fractie
vragen of de werkelijke kosten van openbaar vervoer onbelast mogen worden
vergoed. Is hier sprake van asymmetrie met IB 2001, zo vragen deze leden.De leden van de PvdA-fractie begrijpen dat de verhuiskostenvergoeding
in de vergoedingensfeer blijft bestaan terwijl in de aftreksfeer de verhuiskostenregeling
is vervallen. Kan de regering toelichten in hoeverre zij deze asymmetrie in
juridisch opzicht houdbaar acht, zo vragen deze leden. De leden van de PvdA-fractie
vragen of de regering deze regeling in overeen- stemming acht met het beleid
gericht op bevordering van arbeidsmobiliteit.Voor wat betreft de voorgestelde delegatiebepalingen onder artikel 15c verwijzen de leden van de PvdA-fractie naar het commentaar
van de NOB en vragen de regering om een toelichting.De leden van de VVD-fractie constateren dat artikel 2, lid 3 van de Wet
op de loonbelasting waarin de inhoudingsplicht voor loonbelasting wordt uitgebreid
tot alle werknemers die in het buitenland werken in dienst van een in Nederland
gevestigde inhoudingsplichtige (ook als deze nooit in Nederland gewoond of
gewerkt heeft) een uitbreiding vormt van de belastingjurisdictie. De leden
van de VVD-fractie vrezen dat dit voorstel leidt tot een sterke uitbreiding
van de administratieve lasten van het internationaal werkzame
bedrijfsleven. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden.
Moet het keuzerecht voor (bepaalde) buitenlandse belastingplichtigen om als
binnenlandse belastingplichtigen te worden aangemerkt voor toepassing box
1 ook niet in de Wet op de loonbelasting moet worden opgenomen, zo vragen
deze leden.De leden van de VVD-fractie constateren dat artikel 15, lid 2 een delegatiebepaling
bevat met betrekking tot aanwijzing van vrije vergoedingen voor bepaalde groepen
werknemers die van buiten Nederland in dienstbetrekking worden genomen door
een Nederlandse werkgever (expatriates). Door de voorgestelde formulering
van dit artikel is het onduidelijk of de fictieve buitenlandse belastingplicht
zoals deze op het ogenblik in de 35%-regeling is opgenomen kan blijven bestaan.
Blijft op werknemers die vóór 31 december 2001 tijdelijk in
Nederland worden tewerkgesteld en die de 35%-regeling krijgen toegekend, voor
de geldigheidsduur van deze beschikkingen onverkort de oude resolutie van
toepassing, dus ook op salarisbetalingen gedaan na 1 januari 2001, zo vragen
deze leden. De leden van de VVD-fractie willen weten wat de verhouding is
tussen artikel 15a, letter h, ten 21 en artikel 15b, lid 1, letter f.De leden van de VVD-fractie vragen hoe de regering staat tegenover de
onderstaande redenering van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs. «De
delegatiebepalingen met betrekking tot aanwijzing van vrije vergoedingen zijn
zodanig ruim en talrijk, dat er in feite een blanco volmacht wordt gegeven
aan de Staatssecretaris om naar eigen inzicht te bepalen of gemaakte kosten
door de werkgever belastingvrij kunnen worden vergoed. De Orde is van mening
dat een dergelijke ruime delegatiebepaling de rechtsonzekerheid in de hand
zou kunnen werken. Naar de mening van de Orde zou de delegatiebepaling derhalve
restrictiever dienen te worden geformuleerd. De vrijheid van de Staatssecretaris
zou zich naar de mening van de Orde dienen te beperken tot het geven van uitbreiding
aan hetgeen dat naar maatschappelijke opvattingen als een vrije vergoeding
kan worden aangemerkt. De toets of een vergoeding naar maatschappelijke opvattingen
niet als een vrije vergoeding kan worden aangemerkt, is naar de mening van
de Orde voorbehouden aan de (belasting)rechter».De leden van de VVD-fractie achten het wenselijk dat de regering de algemene
maatregel van bestuur gebaseerd op het voorgestelde artikel 15, lid 3 die
de Staatssecretaris de bevoegdheid geeft een vrije vergoeding toe te kennen
aan deze groep werknemers, openbaar te maken tijdens de behandeling van het
onderhavige wetsvoorstel.Is het juist dat werknemers met een ISDN-abonnement, die één
of meerdere van deze telefoonnummers uitsluitend of nagenoeg uitsluitend zakelijk
gebruiken, op basis van artikel 15b, eerste lid, letter g niet in aanmerking
komen voor een vrije vergoeding voor (het zakelijke deel) van het abonnement,
zo vragen genoemde leden.Volgens artikel 16a, lid 1, sub b moet de werkgever de OV-vervoerbewijzen
voor controle beschikbaar houden, anders is de vergoeding niet vrij. Niet
duidelijk is wat er gebeurd als de werkgever de vervoerbewijzen weggooit nadat
de vergoeding – op dat moment terecht – zonder inhouding van loonbelasting
is uitbetaald. De leden van de VVD-fractie vragen of de inspecteur de vergoeding
alsnog bij de werknemer in de inkomstenbelasting kan belasten.De in het eerste lid van artikel 16c bedoelde kosten worden geacht niet
meer te bedragen dan 11 054 gulden. De leden van de VVD-fractie vragen
of het dan gaat om de werkelijke kosten of om het excedent boven de drempelbedragen
die op basis van het eerste lid gesteld zullen worden.Een symmetrie tussen vergoedingen en verstrekkingen in artikel 16 en 17
draagt bij aan een vereenvoudiging van de wetgeving. De leden van de VVD-fractie
vragen of de symmetrie echter wel volledig is doorgetrokken. Hierbij wordt
gewezen op de redactie van artikel 13 LB (en artikel 3.10.1 Wet IB'01). Deze
bepaling houdt in dat niet in geld genoten loon
(lees: verstrekkingen), voor zover de verwerving van het loon
het gebruik of verbruik van het loon daarvan meebrengt, de waarde wordt gesteld
op ten hoogste de waarde van de besparing. Nu deze bepaling niet van toepassing
lijkt te zijn op vergoedingen, lijkt hiermee wederom een asymmetrische behandeling
van vergoedingen en verstrekkingen te ontstaan. Hoe staat de regering hier
tegenover, zo vragen genoemde leden. De leden van de VVD-fractie vragen of
deze asymmetrie kan worden weggenomen, bijvoorbeeld door de waarderingsnormen
voor verstrekkingen en vergoedingen gelijk te trekken en op een duidelijke
wijze in de wet vast te leggen.Naar aanleiding van artikel 19a, lid 1, letter f, 1 vragen de leden van
de VVD-fractie wat de rechtsgrond is voor het verschaffen van inlichtingen.
Wat zijn de gevolgen als het lichaam geen informatie verschaft, zo vragen
deze leden.Naar aanleiding van artikel 1 LB merken de leden van de CDA-fractie op
dat er landen zijn (bijv. de VS) die de belastingplicht koppelen aan de nationaliteit
en niet aan de woonplaats of de plaats waar wordt gewerkt. Is het niet redelijk
om vast te leggen dat Nederland slechts afziet van belastinginhouding wanneer
betrokkene doordat hij elders woont of werkt aan de belastingheffing is onderworpen,
zo vragen deze leden. De leden van de VVD-fractie constateren dat artikel
1 van de Wet LB ook inhoudingsplichtingen zal gaan vermelden. Verdient een
soortgelijke aanpassing in artikel 1 van de Wet op de dividendbelasting en
artikel 1 van de Wet op de Kansspelbelasting geen overweging, zo vragen deze
leden . Zo nee, waarom niet, zo vragen deze leden.Met betrekking tot artikel 11 LB hebben de leden van de CDA-fractie verschillende
opmerkingen en vragen. Is het niet uit hoofde van een goede systematische
opbouw gewenst dat de toets aan «algemene maatschappelijke opvattingen»
ook hier ter afbakening van het loonbegrip wordt ingevoerd? Graag een reactie.De leden van de CDA-fractie vinden het criterium van artikel 11, lid 2,
sub a/b en artikel 15, lid 1 sub b dat vergoedingen en verstrekkingen naar
algemene maatschappelijke opvattingen niet als een beloningsvoordeel worden
ervaren is vaag. Deze leden zijn van mening dat dit tot veel geschillen aanleiding
kan geven in gevallen waarin de norm niet in (lagere) wetgeving is uitgewerkt.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat de steeds voortgaande
wijzigingen in de regelingen het spaarloon regime aanzienlijk minder populair
maakt. Is het daarom niet gewenst dat de regering ter beperking van de administratieve
belastingdruk tezamen met het georganiseerde bedrijfsleven modellen verstrekt
van de nodige reglementswijzigingen, zo vragen deze leden. De leden van de
CDA-fractie vragen de regering hoe zij het vertrouwen op dit voor veel werknemers
en werkgevers belangrijke terrein willen terugwinnen.Betreffende artikel 11, 1e lid, onderdeel j, van de Wet LB, wijzigingen
in het regime voor bedrijfsspaarregelingen.De leden van de CDA-fractie constateren dat de regering voorstelt onder
meer de mogelijkheid af te schaffen binnen de blokkeringsperiode de gespaarde
gelden te deblokkeren voor het betalen van lijfrente- en pensioenpremies en
voor het betalen van een premie voor een kapitaalverzekering voor zover die
niet op de eigen woning betrekking heeft. Deze leden betreuren het voornemen
om opnieuw een beperking aan te brengen in de bedrijfsspaarregelingen. Zij
vinden dat dit voornemen op gespannen voet staat met de opvatting van de regering
dat de bedrijfsspaarregelingen ook gebruikt moeten kunnen worden voor het
sparen voor perioden van onbetaald verlof, eigen scholingsmogelijkheden en
het starten van een eigen onderneming. Het is onlogisch om enerzijds de mogelijkheden
voor tussentijdse onbelaste deblokkeringen te verruimen en anderzijds de ruimte
om onbelast te sparen drastisch te beperken. Met betrekking tot de premiespaarregeling gaan de leden van de CDA-fractie
ervan uit dat in het geval dat per 1 januari 2001 een nieuw regime voor bedrijfsspaarregelingen
wordt ingevoerd, spaarpremies die een werkgever onder het nieuwe regime toekent
op in het jaar 2000 gespaarde bedragen, onder het in het jaar 2000 geldende
regime voor bedrijfsspaarregelingen vallen. Hoe staat de regering hier tegenover,
zo vragen deze leden.Onderdeel FDe leden van de CDA-fractie vragen of bij het begrip «loon»
niet dient te worden aangegeven dat het om loon gaat wat «naar algemeen
maatschappelijke opvattingen» als beloning wordt aangemerkt. Dit punt
kan een rol spelen bij buitenissige relatiegeschenken en verstrekkingen. Het
verduisteren van aan de werkgever behorende goederen wordt in het algemeen
overigens ook niet als «beloning» gezien. De leden van de CDA-fractie
vragen of de consequentie is dat dan ter zake ook geen loonbelasting is verschuldigd.Onderdeel G (art. 14 LB)Door dit voorstel kan een werknemer de kosten die hij maakt bij het verrichten
van zijn werkzaamheden niet langer in mindering brengen op zijn belastbare
loon, slechts de vaste aftrekbedragen genoemd in het voorgestelde artikel
14 kunnen nog in mindering worden gebracht. Hoewel de mogelijkheid voor de
werkgever bestaat om dergelijke kosten belastingvrij te vergoeden, vragen
de leden van de CDA-fractie of in alle gevallen een afwenteling van de door
de werknemer gemaakte kosten mogelijk is. Deze leden vragen daarbij vooral
de aandacht voor de verhuiskosten die een werknemer maakt bij de aanvaarding
van een nieuwe dienstbetrekking.Onderdeel IDe leden van de CDA-fractie zijn bang dat door de lengte van dit artikel,
dat voor brede bevolkingsgroepen van belang is, het artikel ontoegankelijk
is voor burgers. Kan het niet opgesplitst worden, zo vragen deze leden.Nu de kostenaftrek is afgeschaft wordt de belastingvrije vergoeding van
kosten van meer gewicht. In de ogen van de leden van de CDA-fractie zal dit
een bron van geschillen opleveren. Het gaat daarbij om twee soorten kosten,
namelijk kosten die worden gemaakt in de zogenoemde kassiersfunctie en kosten
die niet in deze functie worden gemaakt. In de memorie van toelichting wordt
als voorbeeld genoemd de medewerker in Alkmaar die de opdracht krijgt een
relatiegeschenk te kopen. Dan vervult de medewerker een soort kassiersfunctie,
hij schiet zijn werkgever de kosten voor. Een ander veel voorkomend voorbeeld
is de vraag van de werkgever om te gaan eten in een restaurant met een bepaalde
relatie die op bezoek is. De volgende stap is dat de werkgever de declaratie
honoreert van de werknemer die op eigen initiatief met een relatie gaat lunchen.
Ook dan gaat er een afrekening richting werkgever. De zaak wordt anders indien
de werkgever de werknemer een bedrag toekent om «aan zakenrelaties of
aan vakliteratuur te besteden». Daarbij is het vreemde dat wanneer een
individuele werknemer zich b.v. geen vaklitteratuur aanschaft hij de vergoeding
belastingvrij kan genieten. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen
genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen zich in dit kader af of het niet beter
is om het Engelse criterium over te nemen «alleen die koste zijn aftrekbaar/kunnen
vergoed worden welke gemaakt moeten worden door een ieder die een dergelijk
beroep/functie uitoefent». Daarbij gaat het dus om kosten
die niet in de kassiers-functie gemaakt zijn. In geval van het relatiegeschenk
bijvoorbeeld wordt het geschenk ( BTW) middels de medewerker door het bedrijf
verworven. De situatie wordt anders indien de medewerker zelf de tijdelijke
eigenaar wordt. Deze betaalt het uit een algemene kostenvergoeding.De integriteit van het openbaar bestuur speelt hierbij ook een belangrijke
rol. De onbelastbaarheid van algemene onkostenvergoedingen leiden nu al vaak
tot ergernis, getuige de publiciteit rondom de onbelaste toelagen ontvangende
(en soms toch declarerende) Commissarissen van de Koningin en burgemeesters.
Deze ergernis zal groter worden wanneer in de inkomstenbelasting -sfeer geen
kosten meer afgetrokken kunnen worden. De leden van de CDA-fractie vragen
de regering of zijn het niet verstandig vindt dat er voor de overheid in het
licht van de recent opgedoken discussies en onderzoeken en mede gelet op het
integriteitbeleid meer gedetailleerde richtlijnen worden gepubliceerd waarin
de rechter bij zijn oordeelsvorming steun zou kunnen vinden.Het komt de leden van de CDA-fractie dan ook gewenst voor om ook aan een
onkostenvergoeding (niet gedekt door declaraties bij de werkgever) de eis
te verbinden dat deze geen belastbaar loon/inkomen oplevert indien en voor
zover deze is besteed aan uitgaven die een ieder moet maken die het beroep/ambt
uitoefent. Wat is het oordeel van de regering over deze suggestie, zo vragen
deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen hoe groot de regering de budgettaire
besparing acht ten opzichte van het huidige – resp. het voorgestelde
regime in?Subsidiair laat zich denken dat een «vergoeding vooraf» loon
wordt wanneer er onderbesteding ter zake van het beoogde doel plaats vindt.De leden van de CDA-fractie vragen de regering hoe groot zij de budgettaire
opbrengst acht bij invoering van deze regel ten opzichte van het huidige -resp.
het voorgestelde regime.Ten einde de symmetrie met de aftrek van kosten te herstellen ware volgens
de leden van de CDA-fractie ook te overwegen een algemene onkostenvergoeding
vooraf waarbij geen declaraties worden ingediend gelijk te stellen aan het
gebruteerde arbeidskostenforfait. Hoe staat de regering hier tegenover, zo
vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen wat de budgettaire besparing ten opzichte
van het huidige – resp. het toekomstige regime zal zijn. Wat acht de
regering overigens de budgettaire consequenties van haar voorstellen ten opzichte
van het huidige regime, zo vragen deze leden.artikel 15, eerstel lid, onderdeel bVrije vergoedingen worden gedefinieerd als vergoedingen voor zover zij
naar algemene maatschappelijke opvattingen niet als beloningsvoordeel worden
ervaren. Hoe denkt de regering vast te stellen wat «naar algemene maatschappelijke
opvattingen al dan niet als beloningsvoordeel wordt ervaren», zo willen
de leden van de CDA-fractie weten. Het wordt toch een rare zaak wanneer de
wetgever bij een door hem geconstateerde ontwikkeling in de jurisprudentie
zelf definieert wat de «maatschappelijke opvatting» is. Wanneer
men niet wil dat het «Volksempfinden» al of niet de normen stelt
komt het er op neer dat de rechter dit oordeel zal moeten geven. Wat verandert
er dan materieel in vergelijking met de huidige situatie, zo vragen deze leden.Bij de uitleg van de term «het naar algemene maatschappelijke opvattingen
ervaren als beloningsvoordeel» stelt de memorie van toelichting dat
de jurisprudentie ook een belangrijke rol speelt. De leden van de CDA-fractie
vinden dit een onzekere redenering. Hoe is het gesteld met de rechtszekerheid
van de burgers, als op voorhand al de rol van de rechter naar voren wordt
geschoven, zo vragen deze leden.Naar aanleiding van artikel 15, lid 1, letter g, vragen de leden van deCDA-fractie hoe een werkgever kan beoordelen of bij een tweede of
volgende telefoonabonnement van de werknemer het zakelijke karakter van meer
dan bijkomend belang is.Met betrekking tot artikel 15 a vragen de leden van de CDA-fractie, of
indien de werknemer in dienst is van een ondernemer die ter zake van zijn
prestaties omzetbelasting verschuldigd is, het niet voor de hand ligt dat
het muziekinstrument of de computer voor rekening van de werkgever wordt aangeschaft
en in natura ter beschikking wordt gesteld. Vormt dit loon, zo vragen genoemde
leden. Is de regering van oordeel, gegeven dit feit, dat wanneer de aftrekpost
niet zou bestaan werkgevers in toenemende mate op zulke verstrekkingen in
natura zouden overgaan, zo vragen genoemde leden.De leden Verburg en Reitsma hebben kamervragen gesteld betreffende bedrijfsfitness
(98–99–1148). Op grond van de toezegging van de staatssecretaris
zou de Uitvoeringsregeling LB 1990 gewijzigd worden. Deze regeling is nog
niet aangepast. De leden van de CDA-fractie vragen wanneer die aanpassing
van de uitvoeringsregeling kan worden verwacht. Waarom is in de memorie van
toelichting van de Invoeringswet geen duidelijkheid hierover gegeven, zo vragen
deze leden.Volgens art. 16a, lid 1 sub b moet de werkgever de OV-vervoerbewijzen
voor controle beschikbaar houden, anders is de vergoeding niet vrij. Niet
duidelijk is wat er gebeurd als de werkgever de vervoerbewijzen weggooit nadat
de vergoeding op dit moment terecht zonder inhouding van loonbelasting is
uitbetaald. De leden van de CDA-fractie vragen of de inspecteur de vergoeding
dan alsnog bij de werknemer in de inkomstenbelasting kan voegen.In artikel 15c krijgt de minister van Financiën de bevoegdheid om
bij ministeriële regeling de artikelen 15a en 15b als het ware aan te
vullen met nieuwe posten. Zodra dat heeft geleid tot uitkristallisatie zullen
de nieuwe posten door middel van wetswijziging van de uitvoeringsregeling
naar de wet kunnen worden overgebracht. De leden van de CDA-fractie vragen
wanneer de regering zal overgaan tot het aanvullen van nieuwe posten en wanneer
de nieuwe posten geacht zullen worden te zijn «uitgekristalliseerd».Onderdeel KDe leden van de CDA-fractie vragen wat de rechtsgrond is voor het verschaffen
van inlichtingen. Wat zijn de gevolgen als het lichaam geen informatie verschaft,
zo vragen deze leden.Onderdeel YNaar aanleiding van artikel 30, lid 2 vragen de leden van de CDA-fractie
waarom er geen soortgelijke bepaling is toegevoegd aan artikel 47b AWR.Onderdeel E (art. 30f LB)De onbelaste deblokkering voor de opname van verlof wordt afgestemd op
de verlofspaarregeling in die zin dat op het maximumbedrag dat in het kader
van de verlofspaarregeling kan worden gespaard, het saldo van het uitstaande
spaarloon in mindering wordt gebracht. De leden van de CDA-fractie vragen
of dit aan de hand van een voorbeeld kan worden uitgelegd. Bij aanwending
voor de betaling van premies van lijfrenten zal in lijn met het spaarkarakter
van de werknemersspaarregelingen eerst na afloop van de blokkeringperiode
van vier jaar het geld voor dit doel kunnen worden aangewend. De leden van
de CDA-fractie vragen hoe de huidige contracten behandeld zullen worden. Voor
werknemers die alleen gebruik maken van de premiespaarregeling ontstaat een
verruiming. Waarom krijgen deze werknemers te maken met een verruiming terwijl
de werknemers met een spaarloonregeling te maken krijgen met
een verkrapping, zo vragen deze leden.Onderdeel AA (art. 25 LB)Het gezamenlijke maximum van de premiespaarregeling en de spaarloon- en
winstdelingsregeling is vastgesteld op f 1 500. De leden van de
CDA-fractie vragen of dit tot gevolg heeft dat voor zover spaarloon wordt
genoten in de vorm van aandelenoptierechten het maximum wordt verdubbeld.
Wat is daarvan de achterliggende gedachte, zo vragen deze leden.De voorgestelde wetgeving bevat nieuwe bepalingen die betrekking hebben
op werknemers die in dienst van een Nederlandse werkgever zijn en hun dienstbetrekking
in het buitenland uitoefenen. Deze werknemers worden geacht de dienstbetrekking
(ook fictieve) in Nederland uit te oefenen. Deze – overigens niet onderbouwde –
uitbreiding van de Nederlandse belastingplicht is internationaal gezien ongebruikelijk.
De bepaling leidt ertoe dat lokale (fictieve) werknemers in landen die geen
inkomstenbelasting kennen, in Nederland belasting over hun loon moeten betalen
indien gewerkt wordt met een Nederlandse vennootschap. De leden van de CDA-fractie
zien niet in welk redelijk doel deze bepaling dient. Zij bemoeilijkt het starten
van activiteiten in andere landen vanuit Nederland en is daarom nadelig voor
het Nederlandse bedrijfsleven. Deze leden dringen erop aan desbetreffende
bepalingen te schrappen. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen genoemde
leden.Omdat de aftrek van consumptieve rente in de Wet op de inkomstenbelasting
2001 komt te vervallen, is het voor werkgevers niet meer mogelijk zonder fiscale
gevolgen renteloze of laagrentende leningen te verstrekken aan haar personeel.
Dit middel is in het verleden veelvuldig gebruikt om werknemers in staat te
stellen om zaken te financieren die voor de vervulling van de dienstbetrekking
noodzakelijk zijn. Te denken valt in dit kader aan de financiering van een
auto die voor de dienstbetrekking noodzakelijk is, en aan computers die in
het kader van een PC-privé-regeling door de werknemers zijn aangeschaft.
De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat voor dergelijke renteloze
of laagrentende personeelsleningen een ruimhartige overgangsregeling in de
Invoeringswet zou moeten worden opgenomen. Is de regering voornemens hierin
te voorzien, zo vragen deze leden. Zo nee, waarom niet?In de Wet op de loonbelasting 1969 is in 1994 de bedrijfsspaarregeling
opgenomen. De redenen voor de invoering van deze regeling waren het bevorderen
van de werkgelegenheid, het bijdragen aan de bezitvorming van werknemers,
het stimuleren van werknemersparticipaties en het bevorderen van meer flexibiliteit
in de loonsfeer. Naar de mening van de leden van de CDA-fractie zijn de genoemde
redenen nog niet achterhaald. Deze leden stellen voor de vrijstellingen zoals
deze thans gelden, in stand te laten.Indien de vorenstaande opmerkingen niet worden overgenomen vragen de leden
van de CDA-fractie of bij de voorgestelde verlaging van de faciliteiten voor
werknemersparen het handhaven van de eindheffing van 10% over het door de
werknemers gespaarde bedrag (artikel 31, tweede lid, letter f, juncto derde
lid, letter c van de Wet op de loonbelasting 1964) noodzakelijk is. Vanuit
oogpunt van vereenvoudiging bepleiten de leden van de CDA-fractie dat deze
heffing komt te vervallen.Een eerbiedigende werking met betrekking tot de bedrijfsspaarregeling
ontbreekt. Waarom worden ingegane contracten niet gehonoreerd, zo vragen de
leden van de CDA-fractie. Deze leden bepleiten bij lijfrentepolissen door
werknemers, waarbij langlopende contracten zijn aangegaan de deblokkering
te handhaven. Zijn de bewindslieden daartoe bereid, zo vragen genoemde leden.
Zo nee, waarom niet? Daarnaast bevat de memorie van toelichting het voorstel dat de mogelijkheid
van deblokkering van spaargelden binnen de vaste blokkeringsperiode via het
zogenaamde verzekeringssparen zal komen te vervallen. De leden van de CDA-fractie
wijzen erop dat vele werknemers juist, in overeenstemming met de bedoeling
van de wetgever, dergelijke verzekeringen hebben afgesloten vanwege de mogelijkheid
om het spaarloon en premiespaargeld hiervoor aan te wenden. Daarbij gaat het
in verband met de (huidige) eisen voor onbelastbaarheid veelal om langlopende
contracten (15 jaar en langer). De leden van de CDA-fractie pleiten voor die
gevallen een adequate overgangsmaatregel op te nemen.De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering te reageren op de
reactie van de NOB dat de wijzigingen in de loonbelasting als gevolg van onderhavige
belastingherziening ertoe leiden dat verschillen met betrekking tot het loonbegrip
en het begrip dienstbetrekking alleen maar groter worden. De leden van de
fractie van D66 willen graag van de regering weten waarom onderhavige herziening
geen aanleiding heeft gegeven voor coördinatie van het fiscale en sociale
loonbegrip. Wanneer kan dit worden verwacht, zo vragen deze leden.Onderdeel EDe leden van de fractie van D66 hebben moeite met het voorstel in artikel
11, lid 4 om de onbelaste deblokkering van de spaarloonregeling voor verzekeringssparen
te schrappen. Deze leden pleiten ervoor om lopende verplichtingen van belastingplichtigen
die voor 14 september 1999 spaarloon ten behoeve van een lijfrentecontract
hebben gedeblokkeerd te respecteren tot het bedrag van die lijfrenteovereenkomst,
maar gemaximeerd tot het bedrag van de oude spaarloonregeling (1706,–
in 1999). De leden van de D66-fractie verwijzen in dit kader naar de inbreng
van deze leden bij het Wetsvoorstel inkomstenbelasting 2001. Zij verzoeken
de regering hierop te reageren.Onderdeel GDe leden van de fractie van D66 verwijzen naar hetgeen bij de inbreng
inkomstenbelasting 2001 met betrekking tot het vervallen van de aftrek van
werkelijke kosten is opgemerkt.Onderdeel IDe leden van de fractie van D66 verzoeken de regering toe te lichten hoe
het in artikel 15a, onderdeel f genoemde bedrag van f 992,– of
meer, waarbij voor zaken een afschrijving in aanmerking moet worden genomen,
zich verhoudt tot artikel 11, lid 1, onderdeel u waar wordt bepaald dat een
werkgever een vergoeding ineens voor een computer van maximaal f 5000,–
mag verstrekken.De leden van de D66-fractie merken op dat in artikel 15b, lid 1, onderdeel
g het eerste telefoonabonnement van vrije vergoeding is uitgesloten indien
het zakelijk karakter van bijkomend belang is. De NOB vreest in haar reactie
van 18 oktober 1999 dat de keuze voor ISDN-abonnementen door de redactie van
het onderhavig artikel onnodig worden beperkt. De leden van de D66-fractie
verzoeken de regering hier op in te gaan.Met het oog op de voorgestelde delegatiebepaling van artikel 15 c met
betrekking tot aanwijzingen van vrije vergoedingen verzoeken de leden van
de fractie van D66 de regering toe te lichten wanneer sprake is van algemene
maatschappelijke opvattingen en door wie of wat deze worden bepaald. Zij verzoeken
in dit verband te reageren op de reactie van de NOB van 18 oktober waarin
introductie van een nieuw criterium niet noodzakelijk wordt geacht. De leden van de fractie van D66 verzoeken het kabinet in te gaan op de
reactie van de NOB (pt. 64) bij artikel 17, lid 2 met betrekking tot de asymmetrische
behandeling van vergoedingen en verstrekking. Zij vragen hoe de regering tegenover
het voorstel staat om waarderingsnormen voor verstrekkingen en vergoedingen
gelijk te trekken en eenduidig in de wet vast te leggen.Onderdeel JDe leden van de fractie van D66 verzoeken de regering te reageren op de
stellingname van de NOB (pt. 153) af te zien van de wijziging van artikel
18a, lid 9.Onderdeel AA–ABDe leden van de fractie van D66 hebben kennisgenomen van de beperking
van de diverse spaarregelingen tot een gezamenlijk maximum van f 1500,–.
De leden van de D66-fractie verwijzen naar de inbreng op de Wet inkomstenbelasting
2001 ten aanzien van de door de Kamer aanvaarde motie die de regering oproept
om het bezit door werknemers van aandelen of certificaten van aandelen in
het kapitaal van de inhoudingsplichtige vennootschap te bevorderen.Onderdeel EDe leden van de fractie van GroenLinks verwijzen naar hun inbreng bij
het verslag van de Wet IB'01. Zij vinden het vreemd dat de deblokkeringsmogelijkheid
voor het pensioensparen – per 1 juli 1999 ingevoerd – nu reeds
ongedaan wordt gemaakt. Kan de regering toelichten waarom dat gebeurd is en
wat de materiële gevolgen zijn van het onderhavige voorstel.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of per saldo het aanwenden
van het spaarloon voor pensioenopbouw aanmerkelijk zal verminderen of vooral
in tijd zal worden uitgesteld. Hoe wordt de spaarloonregeling cq. de winstdelingsregeling
en de premiespaarregeling momenteel benut, zo vragen deze leden.De regering spreekt van wekelijks koopavonden, zo brengen de leden van
de fractie van GroenLinks naar voren. Dat is niet meer in overeenstemming
met de verruimde winkelsluitingstijden. Zij verwijzen tevens naar hun vragen
omtrent het zakelijk gebruik van telefonie.Onderdeel RDe leden van de fractie van GroenLinks verwijzen naar hun vragen omtrent
de tijdvakproblematiek. Zien de leden van de GroenLinks-fractie het juist
dat bij het toekennen van de arbeidskorting bijzondere beloningen in de LB-sfeer
buiten beschouwing blijven maar bij de aangifte voor de IB wel meetellen en
daarmee kunnen leiden tot een hogere arbeidskorting. Is een inschatting te
geven van de mate waarin dit effect daadwerkelijk optreedt, zo vragen de leden
van de GroenLinks-fractie.Artikel VI. Wet op de dividendbelasting 1965De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering commentaar kan geven
op de kritieken van het VNO/NCW (blz. 7/8) met betrekking tot de inkoop eigen
aandelen.De leden van de VVD-fractie vragen of de toepassing van de 3-maandsregel
ook doorwerkt naar de toepassing van (alle) belastingverdragen die verwijzen
naar de uiteindelijk gerechtigde. Artikel 3a, lid 1De leden van de VVD-fractie vragen of bevestigd kan worden dat een bijbetaling
in het kader van een aandelenfusie, juridische fusie of splitsing geen belastbare
opbrengst van aandelen vormt.Artikel 3a, lid 4 roept de vraag op bij de leden van de VVD-fractie hoe
men kan vaststellen of beleggingen afzondering van ingehouden winst representeren.Onderdeel A (art. 1 DB) jo. hoofdstuk I, art. VIII, onderdeel
AA (art. 25, lid 2)In de voorliggende wetsontwerpen komt het onderwerp van de dividendstripping
verschillende malen aan de orde: artikel 9.2 Wet inkomstenbelasting 2001,
artikel 25 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en artikel 1 Wet op de dividendbelasting
1964. De bedoeling van de voorgestelde wijzigingen, het tegengaan van dividendstripping,
is juist. De vraag komt naar voren bij de leden van de CDA-fractie of het
middel afdoende is. Op het eerste gezicht lijkt het om «Spielerei»
te voorkomen de voorkeur te verdienen «is vastgesteld» te vervangen
door «is aangekondigd» dan wel «vastgesteld» en «na
de verkrijging» te vervangen door «na de ter betaling stelling».
De praktijk is echter dat bij de aankondiging van een dividend bij een beursfonds
er nimmer een wijziging optreedt. Economisch gezien is de vaststelling door
de algemene vergadering van aandeelhouders toch een formaliteit. Zaken kunnen
worden gedaan op basis van de aankondiging. De leden van de CDA-fractie vragen
waarom de regering denkt met deze «halve» maatregel te kunnen
volstaan, juist nu door de rendementsheffing het aantal personen dat als intermediair
kan worden gebruikt zeer sterk is toegenomen. Overigens zij opgemerkt dat
de datum van de dividendvaststelling bij beursvennootschappen in het algemeen
vast staat. De periode van 10 dagen is voor «professionals» makkelijk
te ontgaan. Wekt de voorgestelde bepaling niet louter de illusie dat een weg
tot ontgaan van de belasting wordt afgesneden, zo vragen deze leden. De leden
van de CDA-fractie vragen hoe men dividendstripping voorkomt in de ons omringende
landen en in de VS.Alleen de belastingplichtige die met betrekking tot een dividenduitkering
als uiteindelijk gerechtigde kan worden aangemerkt heeft recht op verrekening
van ingehouden dividendbelasting. Als niet-uiteindelijk gerechtigd wordt beschouwd
diegenen die de aandelen heeft verworven binnen tien dagen vóór
de dag waarop de opbrengst door het uitkerende lichaam is vastgesteld en de
aandelen binnen drie maanden na de verkrijging heeft vervreemd. Artikel 25,
lid 2 regelt het niet in aanmerking nemen van de dividendbelasting als voorheffing,
terwijl artikel 1, lid 1 Wet Dividendbelasting 1965 de bezitseis stelt in
geval om teruggaaf of vermindering van dividendbelasting wordt verzocht op
grond van en verdrag ter voorkoming van dubbele belasting. Voor meer actieve
beleggingsmaatschappijen en voor beroepsmatige effectenhandelaren vormen deze
anti-dividendstrippingsbepalingen een ernstige administratieve complicatie.
De leden van de CDA-fractie vragen of bij de vervreemding van aandelen binnen
drie maanden het LIFO- of het FIFO-stelsel dient te worden gevolgd.Onderdeel D (art. 3b DB)In artikel 3b wordt de fiscale positie van de herbeleggingsreserve onder
het nieuwe regime geregeld. Met betrekking tot de particuliere belegger zijn
de problemen opgelost. Aandelen in een beleggingsinstelling kunnen ook worden
gehouden door een BV of NV. Het lijkt redelijk dat wanneer de aandelen worden
gehouden als onderdeel van een bedrijfsvermogen de uitkering uit een herbeleggingsreserve
in mindering kan worden gebracht op de boekwaarde van de aandelen
indien dit overigens past in door belanghebbende gekozen stelsel. De leden
van de CDA-fractie vragen of dit oordeel juist is.In artikel 3.2.2.50 Wet inkomstenbelasting 2001 is het gevolg vastgelegd
van de overbrenging naar het buitenland van vermogensbestanddelen. In de sfeer
van de vennootschapsbelasting is de verplaatsing van de werkelijke leiding
opgenomen. Is het niet raadzaam in de Wet op de dividendbelasting op te nemen
dat bij verplaatsing van de werkelijke leiding of zetel afrekening dient plaats
te vinden, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De memorie van toelichting maakt niet duidelijk of de toepassing van de
3-maandsregel ook doorwerkt naar de toepassing van (alle) belastingverdragen
die verwijzen naar de uiteindelijke gerechtigde. De leden van de CDA-fractie
vragen of de regering dit kan toelichten.De leden van de D66-fractie verzoeken de regering te reageren op de opmerkingen
van VNO-NCW (pt.2.21) en de NOB (pt.195 t/m 203) aangaande het voorkomen van
dividendstripping.De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering een reactie te geven
op de opmerkingen van de NOB (pt.28 t/m 36) en van VNO-NCW (pt. 2.14) inzake
fusie en splitsing.Artikel VII. Wet op de omzetbelasting 1968De leden van de CDA-fractie vragen hoe de regering de grenseffecten analyseert.
In het verleden werd toch een verschil van 2 procent punten met het Duitse
tarief als zeer ongewenst beschouwd. Is er nu geen kans dat «kopersstromen»
een andere richting kiezen, zo vragen deze leden. In de memorie van toelichting
staat vermeld dat onder meer bij het afschaffen van de fiscale grenzen met
ingang van 1 januari 1993 uitgangspunt is geweest dat een verschil van maximaal
3% tussen het Nederlandse algemene tarief en het laagste algemene tarief in
de ons direct omringende lidstaten acceptabel is met het oog op grensoverschrijdende
concurrentieverhoudingen. Waar is dit percentage van 3% op gebaseerd, zo vragen
de leden van de CDA-fractie.De verhoging van het algemene btw-tarief betekent dat de gemiddelde voorbelastingdruk
bij agrariërs toeneemt, hetgeen een verhoging van het landbouwforfait
met 0,3% rechtvaardigt, zo vermeldt de memorie van toelichting. De leden van
de CDA-fractie vragen of de regering kan toelichten waar het percentage van
0,3% op is gebaseerd. Zij vragen de regering wanneer het definitieve landbouwforfait
wordt bepaald.Artikel VIII. Wet op de vennootschapsbelasting 1969Onderdeel A, juncto onderdeel AA van Artikel VIII Wet
op de Vennootschapsbelasting 1969De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering commentaar te geven
op de kritieken van het NOB (blz. 81–83) en VNO/NCW (blz. 15) met betrekking
tot dividendstripping.De leden van de VVD-fractie vragen of het uitstellen van belasting wel
als misbruik kan worden gezien binnen het Europese recht. Is het juist dat
de regering een vooropgestelde vorm van misbruik opneemt waarvan het Hof in
de zaak Leur-Bloem juist heeft geoordeeld dat zulks niet is toegestaan, zo
vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie vragen of de bewijsvermoedens in artikel 14a,
lid 6 Vpb (driejaarstermijn) en artikel 3a, lid 4, Div.bel. (afsplitsing beleggingen)
verenigbaar zijn met de Fusierichtlijn? Is deze verdeling van de
bewijslast, zoals genoemd in artikel 14, lid 4, slotzin wel in overeenstemming
met de fusierichtlijn, zo vragen deze leden.Geldt deze regeling, zoals genoemd in artikel 25, lid 2, ook als de aandelen
binnen 3 maanden worden vervreemd aan een verbonden lichaam, zo vragen genoemde
leden. En als ze worden vervreemd in het kader van een fusie, zo willen genoemde
leden weten. En als ze worden vervreemd nadat de belastingplicht van het lichaam
(bv. door zetelverplaatsing) is geëindigd, zo willen genoemde leden weten.
De leden van de VVD-fractie vragen wat in dit verband precies onder vervreemden
moet worden verstaan.De leden van de VVD-fractie vragen met betrekking tot artikel 28, lid
2 sub g wanneer bij een rekening-courantvordering sprake is van een situatie
die de status van fiscale beleggingsinstelling niet in gevaar brengt.In het voorgestelde artikel 10, onderdeel f komt de huidige verwijzing
naar artikel 24, vierde lid, Wet IB 1964 te vervallen. De leden van de VVD-fractie
vragen of dit betekent dat de gebruikelijke rente en huur in de sfeer van
de vennootschapsbelasting voortaan aftrekbaar is op grond van artikel 8, eerste
lid, Vpb en het Zweedse Grootmoederarrest (HR 31 mei 1978, BNB 1978/252).
Zo ja, waarom geldt dit dan niet voor het gebruikelijke loon van artikel 12a
LB, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie hebben de volgende vragen over het artikel
8 lid 3 Vpb. Zij leggen de regering de volgende casus voor. Een CV met een
BV als beherend vennoot heeft een kapitaal van 50 miljoen. De BV/CV koopt
na een geldlening te zijn aangegaan een schip voor 150 miljoen. Het kapitaal
is verdeeld in 1000 participaties die gelijkelijk in de winst delen. Tien
horen er toe aan de BV A, beherend vennoot. Negentig aan een BV P beleggingsmaatschappij.
Een rederij BV Q met meerdere schepen neemt deel voor 300 participaties. Een
BV R die als doelstelling heeft het nemen van commanditaire participaties
in Scheep – CV's participeert voor 100 participaties, een Antilliaanse
NV S die het beleggen in schepen in haar doelstelling heeft opgenomen neemt
200 participaties, en in Nederland wonende particuliere verkrijgen beleggers
300. Op hoeveel investeringsaftrek kunnen de verschillende aan de vennootschapsbelasting
onderworpen lichamen nu aanspraak maken, zo willen deze leden weten.Een Nederlandse BV participeert als commanditair vennoot in een buitenlandse
CV of een daarmee gelijk te stellen rechtsvorm. De participatie ligt niet
in de lijn van de normale bedrijfsuitoefening maar de Nederlandse BV wordt
wel in het land waar de CV is gevestigd ter zake van het winstaandeel aan
de belasting onderworpen. De leden van de CDA-fractie vragen deze BV in een
dergelijke situatie in Nederland aanspraak kan maken op vermindering uit hoofde
van voorkoming van dubbele belasting. Hoe ligt dit wanneer het een particulier
betreft; kan deze aanspraak maken op een vermindering van belasting uit hoofde
van voorkoming van dubbele belasting, zo vragen deze leden.In het voorgestelde artikel 10, onderdeel f, Vpb komt de huidige verwijzing
naar artikel 24, vierde lid, Wet IB 1964 te vervallen. De leden van de CDA-fractie
vragen of dit betekent dat de gebruikelijke rente en huur in de sfeer van
de vennootschapsbelasting voortaan aftrekbaar is op grond van artikel 8, eerste
lid, Vpb en het Zweedse Grootmoederarrest (HR 31 mei 1978, BNB 1978/252).
Zo ja, waarom geldt dit dan niet voor het gebruikelijke loon van artikel 12a
LB, zo vragen deze leden.Bij vervreemding binnen 3 jaar moet de belastingplichtige aantonen dat
er zakelijke overwegingen waren (zie art. 14, lid 4, slotzin Vpb). De leden
van de CDA-fractie vragen of deze verdeling van de bewijslast in overeenstemming
met de fusierichtlijn is.De leden van de CDA-fractie constateren dat in de voorgestelde wetsartikelen
en de toelichting daarop worden verschillende begrippen worden gebruikt met
betrekking tot de relevante 10-dagen termijn. In de artikelen 9.2. lid 2,
25 lid 2 Vpb en 1 lid 1 Div.bel. wordt gesproken van «binnen tien dagen voorafgaand aan de dag waarop de opbrengst wordt vastgesteld» terwijl de toelichting op artikel 1 lid 1 in de
Div.bel. spreekt over situaties waarbij «aandelen rond de dividenduitkering worden verhangen» en in het Nader Rapport
inzake het voorstel van wet voor de Invoeringswet Wet Inkomstenbelasting 2001
wordt vermeld dat door middel van wetgeving is geregeld dat de juridisch eigenaar
«op het moment dat het dividend betaalbaar
wordt gesteld» niet kan worden aangemerkt als economisch genieter. De
vaststellingsdatum, betaalbaarstellingsdatum en uitkeringsdatum kunnen bij
beursaandelen substantieel uit elkaar liggen. De leden van de CDA-fractie
zouden graag bevestigd zien dat één datum als uitgangspunt dient
te worden genomen en dat de datum die in de wet genoemd wordt als uitgangspunt
geldt.De regeling tegen dividendstripping roept de nodige vragen op bij de leden
van de CDA-fractie. Geldt deze regeling ook als de aandelen binnen drie maanden
worden vervreemd aan een verbonden lichaam, zo willen deze leden weten. En
als ze worden vervreemd in het kader van een fusie, zo vragen deze leden.
En als ze worden vervreemd nadat de belastingplicht van het lichaam (bijv.
door zetelverplaatsing) is geëindigd, zo vragen deze leden. De leden
van de CDA-fractie willen weten wat in dit verband precies onder vervreemden
moet worden verstaan.De leden van de CDA-fractie vragen of de bedoeling van de wijziging van
artikel 28, lid 2, is om tegen te gaan dat de eigen woning wordt gefinancierd
middels een lening van een beleggingsinstelling waarin de huiseigenaar een
aanmerkelijk belang heeft. Deze wijziging zou een een boxen-constructie moeten
voorkomen. De bepaling is echter algemeen geformuleerd en geldt dus ook voor
een lening gebruikt om een beleggingspand te financieren. Van een belastingvoordeel
is dan geen sprake. De leden van de CDA-fractie vragen de regering een toelichting
hierop.Artikel 33a (oud) wordt nu artikel 34. Dit roept de vraag op bij de leden
van de CDA-fractie waarom artikelen bij een wetswijziging met behoud van hun
inhoud een ander nummer moeten krijgen. Voor de gebruiker van artikelsgewijze
registers in commentaren en rechtspraakverzameling is dat bijzonder onpraktisch.De leden van de CDA-fractie hebben de volgende opmerkingen met betrekking
tot artikel 17a Vpb onderdeel sub 1 en 2. De Invoeringswet Inkomstenbelasting
2001 (hierna ook: de Invoeringswet) voorziet in een nieuw artikel 17a Vpb.
Het artikel fingeert in onderdeel a, dat in Nederland gelegen onroerende zaken
tot een «Nederlandse onderneming» worden gerekend. De term «Nederlandse
onderneming» wordt (tussen haakjes) omschreven in het voorgestelde artikel
17 Vpb in lid 3, onderdeel a. Onder «onroerende zaken» dienen
volgens de tekst van artikel 17a (onder meer) tevens te worden begrepen «rechten
die direct of indirect betrekking hebben op in Nederland gelegen onroerende
zaken». Meer in het bijzonder stellen de leden van de CDA-fractie vast
dat het voorstel een principiële wijziging vormt ten opzichte van de
huidige wet voor niet in Nederland gevestigde lichamen die bijvoorbeeld juridisch
en economisch eigenaar zijn van in Nederland gelegen onroerende zaken die
niet behoren tot hun ondernemingsvermogen. Deze groep van belastingplichtigen
wordt thans immers slechts in de heffing van vennootschapsbelasting betrokken
terzake van de zuivere inkomsten uit deze zaken op grond van artikel 49, lid
1, onderdeel c, sub 2. Eventuele vermogensresultaten vallen buiten het bereik
van laatstgenoemd artikel. Met name buitenlandse onroerend goed fondsen die
geïnvesteerd hebben in Nederlands onroerend goed, worden nu, zonder principiële
discussie, opeens in de heffing betrokken ten aanzien van door hen behaalde
vermogensresultaten. De leden van de CDA-fractie achten de voorgestelde stelselwijziging
dan ook onvoldoende gemotiveerd. Zij wijzen er op dat het voorstel in het
buitenland een negatief beeld geeft van de betrouwbaarheid van de Nederlandse
belastingwetgever. De leden van de CDA-fractie constateren voorts dat de Invoeringswet niet
expliciet voorziet in een overgangsregeling op grond waarvan de voorgestelde
bepaling eerst toepassing kan vinden op (onder meer) vermogensresultaten op
onroerende zaken (en rechten waaraan deze zijn onderworpen) ontstaan vanaf
de datum van inwerkingtreding van artikel 17a (zogenaamde «step up»).
De leden van de CDA-fractie menen dat een dergelijk «step up regeling»
opgenomen dient te worden in het wetsvoorstel.De leden van de D66-fractie onderschrijven het streven de commanditaire
vennoot niet langer als ondernemer te beschouwen en daartoe de transparantie
van de deelname in een besloten commanditaire vennootschap te handhaven. De
leden van de D66-fractie kunnen zich voorstellen dat de regering behoefte
heeft aan een advies uit het bedrijfsleven en de wetenschappelijke wereld
inzake het onderscheid tussen eigen en vreemd vermogen qua fiscaliteit, maar
deze leden vragen op welke termijn de regering hierover uitsluitsel denkt
te geven. Leidt (tijdelijke) onduidelijkheid op dit punt niet tot nieuwe problemen,
zo vragen deze leden.De leden van de D66-fractie verzoeken de regering te reageren op de opmerkingen
van de NOB (pt. 28 t/m 36) met betrekking tot artikel 13 en 14 in verband
met mogelijke conflicten met de Fusierichtlijn en de daarmee samenhangende
(komende) jurisprudentie, en daarbij te betrekken de opmerkingen van VNO-NCW
(pt.2.14). De leden van de D66-fractie vragen de regering een reactie te geven
op de opmerkingen van de NOB (pt. 37 t/m 42) met betrekking tot artikel 15c
en 15d in verband met het onderwerp eindafrekening.XDe leden van de D66-fractie wijzen erop dat zij bij het voorstel om in
de Wet inkomstenbelasting 2001 alle bijzondere tarieven te laten vervallen
(vervallen artikel 23), nog vraagtekens hebben. Zij nemen aan dat eventuele
aanpassingen van de Wet inkomstenbelasting 2001 door zullen moeten werken
in dit deel van de Invoeringswet.Artikel XIII. Invorderingswet 1990De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat nu artikel 50 Invorderingswet
wordt gewijzigd van de gelegenheid gebruik moet worden gemaakt het recht van
bezwaar en beroep toe te kennen aan alle aansprakelijk gestelden. Een dergelijk
voorstel is al opgenomen in het wetsvoorstel ketenaansprakelijkheid confectiesector,
maar de behandeling daarvan is op andere gronden opgehouden. Hoe staat de
regering hier tegenover, zo vragen de leden.Artikel XXI. Wet inkomstenbelasting 2001De leden van de PvdA-fractie verwijzen voor wat betreft artikel 10.2.1
naar hun algemene commentaar op de renseigneringsverplichtingen zoals zij
die naar aanleiding van de forfaitaire vermogensrendementsheffing hebben kenbaar
gemaakt. Kan de regering toelichten of er met de administratieplichtigen al
overeenstemming is bereikt over de bij of krachtens Amvb te verstrekken renseignementen.De leden van de VVD-fractie constateren dat de regeling van artikel 3.8.2,
lid 1 onderdeel k (aanpak van bovenmatige oudedagsvoorzieningen door het terugnemen
van eerder verleende lijfrenteaftrek plus heffing over het rendement daarop)
voor de belastingplichtige ongunstiger is dan een maatregel in de pensioensfeer
(bv. belasting over de toegekende pensioenaanspraken voor zover de totale
oudedagsvoorziening daardoor bovenmatig wordt). Immers, dan wordt
de belastingplichtige niet geconfronteerd met belastingheffing over het rendement
op de eerder betaalde lijfrentepremies. Als de oudedagsvoorziening bovenmatig
wordt doordat de belastingplichtige in plaats van extra pensioenrechten extra
lijfrenten afsluit, wordt er trouwens ook niet met terugwerkende kracht gecorrigeerd.
De werknemer die een pensioenverbetering heeft gekregen (bv. door verbetering
van een voor hem geldende collectieve pensioenregeling) zal niet altijd de
liquide middelen hebben om de verschuldigde belasting op basis van artikel
3.8.2, lid 1 letter k te betalen. Hij krijgt met de pensioenverbetering immers
geen geld in handen en de lijfrente kan niet worden afgekocht (zie art. 1.6a,
lid 1 Wet IB 2001). Wat is de reactie van de regering op deze casus, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.De memorie van toelichting bij artikel. 10.2.1 kondigt een renseigneringsplicht
aan voor rente en dividend. De leden van de VVD- en de CDA-fractie vragen
wat daarvan het nut is, nu in Box III geheven wordt over een fictief rendement.De leden van de CDA-fractie hebben de volgende kanttekeningen bij de wijziging
van artikel 3.8.2 IB '01. Kan de regering een nadere toelichting geven waarom
bij verbetering van een pensioenaanspraak de in het verleden in aftrek gebrachte
lijfrentepremies gecorrigeerd dienen te worden. Bovendien is het strijdig
met de toezeggingen bij de Brede Herwaardering. Wanneer een werkgever of bijvoorbeeld
een bedrijfspensioenfonds overgaat tot verbetering van een regeling, heeft
dit voor werknemers onmiddellijk gevolgen in de lijfrentesfeer. De werknemer
heeft hier in het geheel geen invloed op. Welke redelijkheid is er om in alle
gevallen tot correctie over te gaan, zo vragen genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering kan motiveren waarom
de premieaftrek op oude contracten gesloten bij de eigen BV, waarvan is toegezegd
dat ze ten volle worden gerespecteerd zou worden, in dit wetsvoorstel wordt
geschrapt. De bestaande lijfrentecontracten vallen toch onder de eerbiedigende
werking, zo vragen deze leden. In dit verband verwijzen de leden van de CDA-fractie
naar de toezeggingen bij de Brede Herwaardering. Op basis van het wetsvoorstel
IB 2001 zullen contracten omgebouwd moeten worden met alle gevolgen van dien.
Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen of de administratieve last voor de
Belastingadministratie niet is te verminderen door telkens bij het bereiken
van 40e resp. de 50e en 60 jarige leeftijd te bezien of het totaal aan opgebouwde
rechten niet is doorgeschoten.Voorts wordt letter k aan artikel 3.8.2. toegevoegd. De wet kent twee
pensioentekorten namelijk het jaartekort van artikel 3.7.5 en het «niet
te verwaarlozen tekort» van lid 4. Wie nu lijfrenten heeft bedongen
in verband met een benzinetekort en dat pensioendecor ziet opgeheven door
verbetering van zijn pensioenaanspraak ingevolge een pensioenregeling, dan
wel door middel van inkoop van dienstjaren dan wel diensttijd binnen een pensioenregeling
moet de afgetrokken lijfrentepremies verhoogd met rente bij zijn inkomen tellen.
Ziet deze sanctie op beide tekorten waarbij moet worden opgemerkt dat de sanctie
geen onderscheid maakt maar de methode van het jaartekort is eigenlijk niet
gerelateerd aan een eindloon. Het jaartekort wordt niet opgeheven door de
pensioenverbetering. Dat doet die verbetering natuurlijk wel ten aanzien van
het «niet te verwaarlozen pensioentekort».Met betrekking tot artikel 3.12.1. IB '01 hebben de leden van de CDA-fractie
een aantal vragen. Artikel 3.12.1 bepaalt dat voor de bepaling van het verlies
uit box 1 het inkomen waarvoor een conserverende aanslag wordt opgelegd niet
meetelt. Met andere woorden: indien een belastingplichtige in het jaar van
bijvoorbeeld emigratie te conserveren inkomen heeft met daarnaast andere inkomsten
in box 1 die negatief zijn dan kunnen deze verliezen, zonder rekening te houden
met het te conserveren inkomen, worden verrekend met inkomen
uit het verleden en in de toekomst. Indien er echter geen positief inkomen
is om mee te verrekenen dan kan overtreding van de voorwaarden van de conserverende
aanslag ertoe leiden dat de aanslag alsnog wordt geïnd terwijl geen belasting
verschuldigd zou zijn indien het inkomen niet was begrepen in een conserverende
aanslag. De leden van de CDA-fractie constateren dat artikel 3.12.1 dus bedoeld
is als tegemoetkoming maar dat deze bepaling onder omstandigheden nadelig
kan uitwerken. Zij stellen voor om dit onbedoelde neveneffect weg te nemen,
bijvoorbeeld door toe te staan dat bij inning van de conserverende aanslag
deze met nog openstaande compensabele verliezen (althans het daarmee corresponderende
belastingbedrag) kan worden verrekend.De regeling van artikel 3.8.2., lid 2, onderdeel k (aanpak bovenmatige
oudedagsvoorzieningen door het terugnemen van eerder verleende lijfrente-aftrek
plus heffing over het rendement daarop) is voor de belastingplichtige ongunstiger
dan een maatregel in de pensioensfeer (bijv. belasting over de toegekende
pensioenaanspraken voor zover de totale oudedagsvoorziening daardoor bovenmatig
wordt.) Immers, dan wordt de belastingplichtige niet geconfronteerd met belastingheffing
over het rendement op de eerder betaalde lijfrentepremies. Als de oudedagsvoorziening
bovenmatige wordt doordat de belastingplichtige in plaats van extra pensioenrechten
extra lijfrenten afsluit, wordt er trouwens ook niet met terugwerkende kracht
gecorrigeerd.De leden van de CDA-fractie vragen hoe de situatie is wanneer twee dienstbetrekkingen
tegelijkertijd worden vervuld ar. 8.2.2 IB '01) met betrekking tot ar. 8.2.2
IB '01). Betekent de bepaling dat er bij de heffing van de inkomstenbelasting
niet op de genoten meerdere heffingskorting wordt terug gekomen, zo vragen
deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen wat de reden is dat de ondernemers
die door de wetswijziging een einde zien komen aan hun ondernemersbestaan
als bedoeld in artikel 3.2.1.2. zich niet kunnen rangschikken onder het regime
van artikel 3.2.1.1a. Waarom is niet ter zake een keuzerecht opgenomen staken
of doorgaan op de voet van artikel 3.2.1.1a, zo vragen deze leden. Hoe is
de verhouding tussen het bepaalde in dit artikel A lid 6 en artikel 3.2.1.1a,
zo vragen genoemde leden.Hoe verloopt het met een vermogensbestanddeel, wanneer een commanditaire
deelname, waarover fiscaal is afgerekend en die vervolgens tot een aanmerkelijk
belang gaat behoren. Geldt de step-up regeling opgenomen in artikel 4.7.2.5
ook in deze situatie, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Onderdeel GDe leden van de fractie van D66 achten het een logische voorkeur niet
de inkoop of verbetering van pensioenaanspraken binnen de arbeidsrelatie maar
achteraf bezien in het verleden ten onrechte verleende lijfrentepremie-aftrek
als een handeling in strijd met de voorwaarden aan te merken. De leden van
de D66-fractie vragen of een en ander niet leidt tot onacceptabele gevolgen,
in de zin dat een belastingplichtige zijns ondanks niet langer aftrekbare
premies moet blijven betalen voor eerder terecht aangegane verplichtingen.Onderdeel SDe leden van de D66-fractie verwijzen naar hetgeen zij heeft opgemerkt
bij Hoofdstuk 1, artikel IV, onderdelen J t/m O (Algemene wet inzake rijksbelastingen). HOOFDSTUK 2. OVERGANGSRECHTArtikel I. Overgangsrecht inkomstenbelastingA. Staking bij einde ondernemerschapDoor de herziening wordt de niet meer kwalificerende ondernemer geacht
zijn onderneming te staken. De leden van de PvdA-fractie vragen of het terecht
is dat iemand die onder het huidige regime van de verhoogde stakingsvrijstelling
gebruik zou hebben gemaakt, slechts recht heeft op de lage vrijstelling als
hij op 31–12–2000 nog geen 55 jaar is, maar dat wel wordt in 2001,
nu zijn stakingswinst wel in 2001 wordt belast. De leden van de PvdA-fractie
vragen of ook voor de fictieve staking als gevolg van de belastingherziening
de 3-jaarsperiode voor voortzetters geldt om in aanmerking te komen voor de
stakingsvrijstelling. De leden van de PvdA-fractie vragen of de desinvesteringsbijtelling
alleen geldt als er alsnog een relevante vervreemding in 2001 plaatsvindt.
Hebben latere vervreemdingen geen bijtelling meer tot gevolg, zo vragen deze
leden.De leden van de PvdA-fractie vragen wat wordt bedoeld met «dat de
verhoging niet meer beloopt dan het bedrag van de vrijstelling, bedoeld in
artikel 8, eerste lid, onderdeel d, van die wet». Is de doorschuiving
van de FOR naar een andere onderneming van de belastingplichtige aan voorwaarden
verbonden, zo vragen genoemde leden. Zo ja, welke? De leden van de PvdA-fractie
vragen over welk jaar het stakingssaldo als te conserveren inkomen wordt aangemerkt.De leden van de PvdA-fractie vragen of er een nadere uitleg kan worden
gegeven wanneer er uitstel van betaling wordt verleend nu de heffing pas over
het jaar 2001 plaatsvindt.C. Geen staking bij einde ondernemerschap van onderneming
met winst uit zeescheepvaart aan de hand van tonnageDe laatst jaren zijn er niet alleen veel commanditair vennootschappen
in de zeescheepvaartwereld in het leven geroepen maar ook in de onroerend
goed sector heeft deze rechtsvorm opgang gemaakt. De leden van de CDA-fractie
vragen waarom het regime van dit artikel niet voor de commanditaire vennoten
van deze commanditaire vennootschappen beschikbaar is. Bestaat er voor deze
ongelijkheid wel een redelijke grond, zo vragen deze leden.Voor bestaande commanditaire vennootschappen in zeescheepvaart en de filmindustrie
zijn overgangsmaatregelen voorzien. De leden van de CDA-fractie vragen welke
overgangsmaatregelen zijn gekozen en waarom voor deze twee sectoren is gekozen.D. Staking zeescheepvaartondernemingDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering aan de hand van een
voorbeeld een verduidelijking kan geven van hetgeen in lid 1 wordt bepaald.M. Waardering vermogensbestanddelen bij overgang van inkomsten
uit arbeid naar een werkzaamheidDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering aan de hand van een
paar voorbeelden de praktische uitwerking van lid 2 en 3 kan geven.Met betrekking tot de waardering van vermogensbestanddelen bij overgang
van inkomsten uit arbeid naar een werkzaamheid hebben de leden van de CDA-fractie
een aantal vragen. De bepaling regelt op welke wijze belastingheffing plaatsvindt
over belastbaar inkomen uit overige werkzaamheden, in die situaties
waarin de vermogensbestanddelen op grond van de wetswijziging per 1 januari
2001 tot het vermogen van een werkzaamheid gaan behoren. De waarde van de
vermogensbestanddelen wordt in dit verband gesteld op de waarde in het economische
verkeer per 1 januari 2001. In lid 2 wordt op deze hoofdregel een uitzondering
gemaakt voor goodwill, rechten van intellectuele eigendom, vergunningen, ontheffingen,
concessies en andere dispensaties van publiekrechtelijke aard, alsmede vermogensbestanddelen
waarvan de opbrengst onder de huidige wet belast zou zijn geweest als inkomsten
uit andere arbeid bij vervreemding. Voor deze activa geldt een waardering
op de aanschaffings- of voortbrengingskosten. In de memorie van toelichting
(blz. 106) wordt dit systeem verdedigd met een beroep op de arresten omtrent
de inbreng van activa vanuit de sfeer van de inkomsten uit arbeid in de winstsfeer.
De leden van de CDA-fractie vragen of deze onderbouwing wel voldoende is voor
de voorgestelde systematiek, nu genoemde jurisprudentie bepaald niet zonder
kritiek is gebleven, en deze kritiek niet door de staatssecretaris wordt weerlegd.De leden van de CDA-fractie vragen voorts aandacht voor het feit dat op
grond van de voorgestelde tekst van de invoeringswet een belastingclaim wordt
gevestigd die onder de thans geldende wet niet met zekerheid vastligt. Nu
de wet spreekt over vermogensbestanddelen waarvan de opbrengst onder de huidige
wet bij vervreemding belast zou zijn geweest,
is immers onzeker of die belastingclaim onder de huidige wet geëffectueerd
kan worden (bij voorbeeld vervreemding zonder opbrengst). Situaties waarin
thans geen heffing mogelijk zou zijn, vanwege het ontbreken van een realisatiemoment,
worden «gerepareerd» door een compenserende belastingclaim te
vestigen per 1 januari 2001. Nog pregnanter komt de onredelijkheid van deze
reparatie-activiteit met terugwerkende kracht naar voren in de gevallen die
worden bestreken door de onderdelen a tot en met c van het tweede lid van
artikel M. De aanvangswaarde per 1 januari 2001 wordt op grond van die artikelen
in bepaalde gevallen zelfs gesteld op de historische kostprijs verminderd
met de bedragen die onder het oude regime in mindering op het inkomen zijn
gekomen als kosten ten aanzien van de inkomsten uit andere arbeid (a), als
buitengewone lasten (c), en die buiten de heffing zijn gebleven doordat deze
geheel of gedeeltelijk om niet door belastingplichtige binnen de sfeer van
de inkomsten uit andere arbeid werden verkregen (b). In alle genoemde gevallen
is onder de huidige wet geen sprake van een effectieve heffingsmogelijkheid,
bij voorbeeld indien kosten binnen de sfeer van de inkomsten uit arbeid in
aftrek zouden zijn gebracht, en realisatie van het voordeel achterwege blijft,
dan wordt op de kostenaftrek onder het huidige regime niet teruggekomen. De
leden van de CDA-fractie achten deze vorm van belastingverzwaring niet acceptabel
en stellen voor in alle omstandigheden de waarde in het economische verkeer
als aanvangswaarde voor de toepassing van artikel 3.4.2.1 te hanteren. Hoe
staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden.Voorts zijn de leden van de CDA-fractie van mening dat de toepassing van
deze overgangsbepaling moeilijkheden zal opleveren voor geestelijken, free
lance journalisten enz. Tweedehands boeken, computers enz. plegen –
gelet op de oorspronkelijke kostprijs – alleen met verlies te worden
verkocht. Van veel zaken als boeken zal de aanschafprijs niet meer te achterhalen
zijn zo men al de waarde in het economisch verkeer kan vaststellen. Wordt
middels een dergelijke overgangsbepaling niet als het ware met een kanon op
een muis geschoten, zo vragen genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen of het niet verstandiger is het nieuwe
regime slechts van toepassing te laten zijn op na 31 december 2000 of –
indien de regering dit te ver gaand acht – op na 31 december 1999 aangeschafte
voorwerpen.De leden van de CDA-fractie vragen of het niet beter was geweest om voor
rechten van intellectuele eigendom waarderingsvoorschriften op te nemen.
Een auteursrecht zou bijvoorbeeld kunnen worden geschat op een aantal malen
de opbrengst van de laatste x jaren, zo zeggen deze leden. O. Bestaande rechten op periodieke uitkeringen en verstrekkingenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering een nadere toelichting
kan geven op hetgeen in de memorie van toelichting op pagina 84 en 85 wordt
vermeld over de saldomethode. Met name op dat deel van de tekst op pagina
85 beginnend met «Ter voorkoming van misverstand zij opgemerkt ...».
De leden van de PvdA-fractie vragen de regering toe te lichten hoe de heffing
verloopt ten aanzien van een onder het vierde lid vallende lijfrente verzekering
van een buitenlands belastingplichtige. Zij vragen hoe afkoopsommen met betrekking
tot de in lid 5 bedoelde verzekeringen (polissen afgesloten voor 1-1-1992)
in het huidige stelsel worden behandeld.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering om het volgende toe te
lichten. Uitkeringen die gebaseerd zijn op premiebetalingen van zowel voor
als na 1 januari 2001 cq. 14 september 1999 moeten op grond van het overgangsrecht
worden gesplitst. Het wetsvoorstel en de toelichting daarbij geven niet aan
volgens welke berekeningsmethode die splitsing moet plaatsvinden.P. Afrekenoptie voor bepaalde rechten op periodieke uitkeringen
en verstrekkingenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering of het keuzerecht van
de belastingplichtige geldt voor de hele polis of alleen voor dat deel dat
betrekking heeft op de premiebetalingen vóór 14-9-1999. Zij
vragen de regering of het juist is dat voor het verzoek op grond van lid 3
het 45% tarief geldt voor dat deel van het inkomensbestanddeel dat boven de
3e schijf van 42% uitkomt. De leden van de PvdA-fractie vragen de regering
of zij heeft overwogen belastingplichtigen een keuze te laten dat dit inkomensbestanddeel
reeds in het jaar 2000 in de heffing wordt betrokken, als dit voor hen gunstiger
is.De leden van de CDA-fractie constateren dat in dit onderdeel de belastingplichtige
de keuze wordt gegeven om voor bepaalde rechten op periodieke uitkeringen
en verstrekkingen af te rekenen per 31 december 2000 of in het jaar van de
ontvangen uitkeringen. Indien voor afrekening per 31 december 2000 gekozen
wordt vindt de heffing plaats in 2001. De leden begrijpen niet waarom niet
ook gekozen kan worden voor afrekening in 2000. In een aantal gevallen kan
het voordelig zijn om hiervoor te kiezen. De leden van de CDA-fractie stellen
dan ook voor in het tweede lid van dit artikel toe te voegen dat afrekening
ook in 2000 plaats kan vinden. In het verlengde hiervan is niet duidelijk
of er een conserverende aanslag opgelegd wordt of dat er feitelijk belasting
betaald moet worden. Dit laatste is niet wenselijk nu er niets ontvangen wordt.
Kan de regering dit toelichten, zo vragen deze leden.De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering in te gaan op de
vraag van de NOB (pt. 143) waarom niet gekozen kan worden voor afrekening
in 2000.Q. Afrekenverplichting ter zake van bepaalde rechten op
periodieke uitkeringen en verstrekkingenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering of zij kan toelichten
wat de reden is dat de hier bedoelde verzekeringen met premiebetalingen tussen
14-9-1999 en 1-1-2001 niet onder de eerbiedigende werking van onderdeel
O kunnen vallen. Dezelfde vraag geldt voor lid 3, zo vinden deze leden.In onderdeel Q wordt de hiervoor genoemde keuze alleen gegeven voor zover
er na 14 september 1999 geen premies betaald zijn. Hierdoor wordt, volgens
de memorie van toelichting, manipulatie voorkomen. De leden van de CDA-fractie
begrijpen niet waarom bestaande overeenkomsten die na 14 september 1999 tot
een reguliere premiebetaling leiden voor dat gedeelte geen gebruik van de
optieregeling kunnen maken. Misbruik speelt hier geen rol, zo vinden deze
leden. De leden van de CDA-fractie stellen dan ook voor reguliere contracten
de optiemogelijkheid toe te kennen. Bijkomend voordeel (voor de Belastingdienst)
is dat er geen splitsing van de betaalde premies voor en na 14 september hoeft
plaats te vinden. Hoe staat de regering hier tegenover.R. Beëindiging eerbiedigende werking voor bepaalde
rechten op periodieke uitkeringen en verstrekkingen bij emigratieOnderdeel R voorziet in afrekening over saldolijfrenten bij emigratie.
Hier is in afwijking van het huidige recht een afrekening over nog rijpende
inkomsten geïntroduceerd. Naar huidig recht vindt geen afrekening plaats
bij emigratie van een belastingplichtige met bijvoorbeeld een saldolijfrente,
een rentespaarbrief of een nog niet tot uitkering gekomen kapitaalverzekering
waarvan de uitkering voor een ingezetene belast is. Nu wordt op de valreep,
via overgangsrecht, alsnog een exitheffing gecreëerd waaraan in de Wet
IB 1964 tientallen jaren kennelijk geen behoefte bestond. Hoe staat de regering
hier tegenover, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Bij emigratie van de rechthebbende op een saldolijfrente is het gewone
tabeltarief van toepassing; als de belastingplichtige in Nederland blijft
wonen voorziet het overgangsrecht daarentegen in afrekening tegen een bijzonder
tarief van 45%. De leden van de CDA-fractie vragen de regering een toelichting
bij dit verschil.S. Omzetting stakingswinst in lijfrente; rekening houden
met bestaande rechtenDe leden van de PvdA-fractie willen weten wat de toegevoegde waarde is
van dit artikel in het kader van hetgeen geregeld is in artikel 3.7.7 Wet
IB 2001.Voor de leden van de CDA-fractie wordt het niet duidelijk of alleen de
vroeger betaalde premies als opgebouwde voorziening worden aangemerkt of ook
het rendement daarop.T. Inpassen van betaalde lijfrentepremiesDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering of zij aan de hand van
een voorbeeld een praktische uitwerking kan geven van hetgeen geregeld is
in onderdeel T.W. Voorwaartse verliesverrekeningDe leden van de CDA-fractie vragen de regering of zij kan toelichten hoe
dit verlies zal worden bepaald, indien het niet om een ondernemingsverlies
gaat.De leden van de CDA-fractie zijn er voorstander van verrekening van verliezen
van vóór 1-1-2001 als volgt te laten plaatsvinden: primair met
inkomen uit box I, vervolgens – op verzoek – met inkomen uit box
III en tenslotte met inkomen uit box II. Deze systematiek wordt immers ook
gehanteerd bij het in mindering brengen van de persoonsgebonden aftrek;
ook deze worden eerst in mindering gebracht op het box I- inkomen, dan op
het box III-inkomen en tenslotte op het box II-inkomen. Zo wordt ook vermeden
dat belastingplichtigen door de invoering van de nieuwe Wet IB 2001 in een
slechtere positie terecht komen. Hoe staat de regering hier tegenover, zo
vragen deze leden.Artikel 3.12.1 bepaalt dat voor de bepaling van het verlies uit box 1
het inkomen waarvoor een conserverende aanslag wordt opgelegd niet meetelt.
Met andere woorden: indien een belastingplichtige in het jaar van bijvoorbeeld
emigratie te conserveren inkomen heeft met daarnaast andere inkomsten in box
1 die negatief zijn dan kunnen deze verliezen, zonder rekening te houden met
het te conserveren inkomen, worden verrekend met inkomen uit het verleden
en in de toekomst. Indien er echter geen positief inkomen is om mee te verrekenen
dan kan overtreding van de voorwaarden van de conserverende aanslag ertoe
leiden dat de aanslag alsnog wordt geïnd, terwijl geen belasting verschuldigd
zou zijn indien het inkomen niet was begrepen in een conserverende aanslag.
De leden van de CDA-fractie constateren dat artikel 3.12.1 dus bedoeld is
als tegemoetkoming maar dat deze bepaling onder omstandigheden nadelig kan
uitwerken. Zij stellen voor om dit onbedoelde neveneffect weg te nemen, bijvoorbeeld
door toe te staan dat bij inning van de conserverende aanslag deze met nog
openstaande compensabele verliezen (althans het daarmee corresponderende belastingbedrag)
kan worden verrekend. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen genoemde
leden.De leden van de fractie van D66 constateren dat voor de toepassing van
de verliesverrekening het te conserveren inkomen buiten beschouwing blijft.
De NOB (pt. 4) wijst op een onbedoeld neveneffect en stelt voor dat inning
van de conserverende aanslag met nog openstaande compensabele verliezen kan
worden verrekend. De leden van de D66-fractie willen graag weten wat de regering
hiervan vindt.Onderdelen W en XMet betrekking tot de voorwaartse en achterwaartse verliesverrekening
hebben de leden van de CDA-fractie de volgende vragen en opmerkingen. De Invoeringswet
geeft de regeling voor compensabele verliezen over de datum van 1 januari
2001 heen. Onderdeel W geeft regels voor de voorwaartse verliescompensatie
met jaren ná 1-1-2001, onderdeel X voor de achterwaartse verliescompensatie
met jaren vóór 1-1-2001. De leden van de CDA-fractie vragen
aandacht voor onderdeel W. Aldaar worden verliezen uit de jaren vóór
1-1-2001 binnen de huidige carry-forward termijnen uitsluitend verrekend met
het inkomen uit werk en woning uit box I. Verrekening met inkomen uit box
2 en box 3 is niet mogelijk, ook niet als het inkomen uit box 1 volstrekt
onvoldoende is om de verliescompensatie te benutten en er bijvoorbeeld wel
voldoende box III-inkomen is. Hoewel de voorgestelde regeling in de memorie
van toelichting wordt gepresenteerd als een regeling die gunstig uitwerkt
voor de belastingplichtige, zijn er situaties denkbaar, waarbij belastingplichtigen
de facto niets meer aan de compensabele verliezen hebben. Alsdan treedt dus
in vergelijking met de huidige situatie een verslechtering op.De leden van de fractie van D66 onderschrijven het uitgangspunt dat de
verliesverrekening plaatsvindt volgens de verliesverrekeningssystematiek van
het jaar waarin het verlies is ontstaan. Verrekening van verlies wordt beperkt
tot box I. De leden van de fractie van D66 vragen aandacht voor situaties
waar het inkomen uit box I onvoldoende is om de verliescompensatie te benutten,
terwijl er wel voldoende box III inkomen is. De leden van de D66-fractie verzoeken
de regering hier op in te gaan en daarbij de systematiek te betrekken die
ook wordt gehanteerd voor de persoonsgebonden aftrek en aan te
geven om hoeveel belastingplichtigen het hier zou kunnen gaan.Y. MiddelingIn de Wet inkomstenbelasting 2001 mag het jaar waarin men de 65 jarige
leeftijd bereikt ook in een middeling worden betrokken. De leden van de CDA-fractie
vragen of het niet gewenst is om dit ook mogelijk te maken voor de laatste
jaren onder de huidige wetgeving.AC. Genotsrechten en aanmerkelijk belangDe leden van de PvdA-fractie vragen wat er gebeurt met dat deel van de
verkrijgingsprijs van een tijdelijk genotsrecht dat nog niet in aftrek is
gekomen op het tijdstip van overgang van dit genotsrecht naar box 3.De leden van de CDA-fractie vragen of er ter zake van de rechten als «beneficiary»
van tot een trustvermogen behorende aanmerkelijk belangaandelen geen overgangsbepalingen
noodzakelijk zijn dan wel gewenst. Zij constateren dat de op 1 januari 2001
bestaande tijdelijke genotsrechten op aanmerkelijk-belangaandelen, -winstbewijzen
en -schuldvorderingen als verkrijgingsprijs krijgen het gedeelte van het bedrag
dat ter zake van de verkrijging van de gerechtigdheid is voldaan en nog niet
als aftrekbare kosten in aanmerking is genomen. In dat verband vragen de leden
van de CDA-fractie welke verkrijgingsprijs wordt toegekend aan een tijdelijk
genotsrecht dat krachtens erfrecht is ontstaan en waarvoor de verkrijger geen
tegenprestatie heeft voldaan.AE. Fictieve aanmerkelijk belangen ontstaan na 1 januari
1997De leden van de CDA-fractie constateren dat een natuurlijk persoon die
per 31 december 2000 een fictief aanmerkelijk belang heeft, ingevolge Artikel
I, onderdeel AE van de Invoeringswet IB '01 een aanmerkelijk belang verkrijgt
voor de toepassing van de Wet IB '01. Onder omstandigheden kan het interessant
zijn om onmiddellijk na 1 januari 2001 op verzoek ter zake van dit fictief
aanmerkelijk belang af te rekenen. Een eventuele afrekeningsmogelijkheid kan
echter niet worden gebaseerd op artikel 4.7.1.1, lid 3 en evenmin op onderdeel
AG van de Invoeringswet. Deze bepaling verwijst namelijk uitsluitend naar
onderdeel AF en niet (mede) naar onderdeel AE. Een soortgelijk probleem doet
zich voor bij Artikel I, onderdeel AI, Invoeringswet IB '01 dat ziet op vóór
1 januari 1997 ontstane fictieve aanmerkelijke belangen. De leden van de CDA-fractie
bepleiten een dergelijke afrekeningsmogelijkheid en zijn daarnaast van oordeel
(zie ook hierna) dat de afrekening nog mogelijk zou moeten zijn tegen het
tarief van 25%. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden.AF. Kwalificatie aanmerkelijk belangDe leden van CDA-fractie constateren dat het onder de nieuwe Wet IB 2001
mogelijk is dat een bestaand aanmerkelijk belang door de inwerkingtreding
van de nieuwe Wet IB 2001 per 1-1-2001 niet langer tot een aanmerkelijk belang
wordt gerekend. Zij verwijzen naar de memorie van toelichting bij Artikel
I, onderdeel AF, Invoeringswet betreffende het voorbeeld van samenwonende,
niet gehuwde en geregistreerde partners die niet kiezen voor de fiscale status
van partner. Artikel I, onderdeel AF, Invoeringswet bestempelt deze aandelen
dan tot een (fictief)aanmerkelijk belang voor de toepassing van de Wet IB
2001. Vervolgens kan op verzoek deze (fictief)aanmerkelijk belang-claim ingevolge
Artikel I, onderdeel AG, worden afgerekend. Indien de leden van de CDA-fractie
het goed zien, wordt de aanmerkelijk belang-winst dan in 2001
in aanmerking genomen en wel tegen het dan geldende nieuwe 30%-tarief. Is
dit geen onevenredige verzwaring ten opzichte van de huidige regeling, aangezien
onder de huidige wetgeving tot 1-1-2001 de aanmerkelijk belang-claim kan worden
afgerekend tegen het 25%-tarief, zo vragen genoemde leden. Het had naar de
mening van deze leden voor de hand gelegen om afrekening tegen het 25%-tarief
mogelijk te maken. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden.AJ. Waardering vermogensbestanddelen bij overgang naar
inkomen uit aanmerkelijk belangVoor de step-up in het kader van een aanmerkelijk belang ter beschikking
gestelde onroerende zaken, machines en dergelijk, treft men een regeling aan
in het onderdeel AJ van artikel 1 Hoofdstuk 2 van de Invoeringswet. Deze regeling
geldt echter alleen bij de overgang van de oude wet naar een nieuwe wet in
2001. Er zullen zich evenwel ook na 2001 gevallen voordoen waarbij vastgoed,
machines en dergelijke overgaan van box III naar box II en veel vaker nog
van box I naar box II. Teneinde te voorkomen dat de nieuwe regeling in de
genoemde speciale gevallen van verschuiving tussen de boxen een grote terugwerkende
kracht krijgt, dient artikel 4.7.2.5. uitgebreid te worden met alle in het
kader van een aanmerkelijk belang ter beschikking gestelde bedrijfsmiddelen.
De leden van de CDA-fractie vragen de regering hoe zij hier tegenover staat.Op grond van het 1e lid van artikel AJ worden vermogensbestanddelen die
als gevolg van de meesleepregeling bij het begin van 2001 tot een aanmerkelijk
belang zijn gaan behoren, bij het begin van dat jaar te boek gesteld voor
de waarde in het economische verkeer op dat tijdstip. Deze zogenoemde step-up-regeling
geldt ten onrechte niet voor de situaties waarin vermogensbestanddelen ná
2001 tot een aanmerkelijk belang gaan behoren. De leden van de CDA-fractie
pleiten ervoor de step-upregeling ook op deze situaties van toepassing te
laten zijn. Daartoe zou artikel 4.7.2.5. van het wetsvoorstel Wet IB aangepast
moeten worden, zo vinden deze leden.AK. Lopende termijnenDe leden van de PvdA-fractie vragen of onderdeel AK ook voor verschuldigde
termijnen geldt. Zo nee, kan de regering de reden hiervan toelichten, zo vragen
deze leden. De leden van de PvdA-fractie vragen of de overbedelingsrente ook
onder dit onderdeel valt.Wat betreft het overgangsrecht van lopende termijnen hebben de leden van
de CDA-fractie nog de volgende opmerkingen. In Artikel I, onderdeel AK is
opgenomen dat lopende termijnen van huren, pachten en renten van schuldvorderingen
tot 31 december 2000 op het moment van uitkeren in 2000 of later jaren alsnog
in de heffing (van box I) betrokken worden. Nu onder lopende termijnen niet
begrepen is de verschuldigde termijnen van huren, enz. over de periode tot
31 december 2000 en die in 2001 of later betaald worden, constateren deze
leden een onevenwichtigheid. In vele gevallen is de rente achteraf verschuldigd.
Zo zal bijvoorbeeld begin januari 2001 de rente over het 4e kwartaal 2000
betaald worden. De leden van de CDA-fractie stellen dan ook voor dit onderdeel
uit te breiden en het begrip verschuldigde termijnen toe te voegen. Hoe staat
de regering hier tegenover, zo vragen genoemde leden.Onder hetzelfde artikel valt ook de zogenaamde overbedelingsrente. Bij
de huidige wetgeving is deze veelal pas belast bij het overlijden van de langstlevende.
Gelijktijdig kunnen de erfgenamen dezelfde rente aftrekken. Met de overgangsregeling
uit Artikel I, onderdeel AK wordt de gerijpte rente belast, terwijl er nimmer
aftrek plaats vindt. De leden van de CDA-fractie stellen voor
deze onevenwichtigheid, die niet bedoeld kan zijn, op te heffen door de gerijpte
overbedelingsrente niet in de heffing te betrekken. Hoe staat de regering
hier tegenover, zo vragen deze leden.Indien de huur van een verhuurd pand voor het eerste kwartaal 2001 wordt
betaald in december 2000 ( het moge toch bekend zijn dat huur moet worden
voldaan voor de aanvang van de huurtermijn) dan is deze belast in het jaar
2000; onderhoudskosten ter zake van werkzaamheden verricht in 2000 betaald
in 2001 zijn niet aftrekbaar. De leden van de CDA-fractie vragen de regering
of het niet beter is om het overgangsrecht zo in te kleden dat de een meer
evenwichtige benadering wordt bewerkstelligd. Of adviseert de regering verhuurders
te wachten – tot na 1 januari 2001 – met het uitschrijven van
een factuur, zo vragen deze leden. Dezelfde onevenwichtigheid doet zich ook
voor bij sommige financiële «producten». Het gaat om de principiële
vraag of de wetgever wel het evenwicht in zijn eigen voordeel mag schenden,
zo vinden genoemde leden. De leden van de CDA-fractie vragen of een dergelijke
benadering ook los van de geoorloofdheid niet tot wrevel zal leiden onder
de belastingplichtigen.De leden van de D66-fractie vragen de regering een reactie te geven op
de opmerkingen van de NOB (pt. 145) inzake verschuldigde termijnen en overbedelingsrente.Artikel AKa. Uitgestelde termijnenDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom in lid 1 niet staat dat artikel
42a Wet IB'64 voor het jaar 2001 van toepassing is.De leden van de D66-fractie vragen de regering een reactie te geven op
de opmerkingen van de NOB (pt. 145) inzake verschuldigde termijnen en overbedelingsrente.AL. Vrijgestelde kapitaalverzekeringen (2001 en 2002)De leden van de PvdA-fractie vragen de regering toe te lichten waarom
een overigens kwalificerende kapitaalverzekering eigen woning niet bij de
eigen BV kan worden afgesloten. Welke problemen doen zich in dergelijke gevallen
voor, zo vragen deze leden. Zij vragen waarom een kapitaalverzekering met
een looptijd van 15 jaar via het overgangsrecht niet kan worden omgezet in
een kapitaalverzekering eigen woning. Kan de regering daar een nadere toelichting
op geven, zo vragen genoemde leden. De leden van de PvdA-fractie vragen wat
de zinsnede in onderdeel AL, lid 3 «wordt op dat tijdstip bij de verzekeringnemer
(...) een kapitaalsuitkering bij in leven zijn in aanmerking genomen ter grootte
van de waarde in het economisch verkeer op dat tijdstip van de verzekering»
betekent. Uit de memorie van toelichting blijkt dat niet omgezette polissen
in principe zonder heffing over gaan naar box 3 en dus in de grondslag voor
de heffing aldaar wordt betrokken. Kan het principe «geen heffing, tenzij»
hier niet wat duidelijker naar voren komen, zo vragen deze leden. De leden
van de PvdA-fractie vragen wat er gebeurt in de overgangsperiode met polissen
die een looptijd van 12 jaar hebben en in 2003 tot uitkering komen.Wat betreft het overgangsrecht van de vrijgestelde kapitaalverzekeringen
hebben de leden van de CDA-fractie de volgende vragen en opmerkingen. Ten
aanzien van de kapitaalverzekeringen is een eerbiedigende werking voorzien
voor een periode van 2 jaar. Voor alle overeenkomsten die na die datum expireren
zal het rente-element voor zover aangegroeid na 1 januari 2003 belast worden.
Verzekeringen sluit men echter af voor de lange termijn. Gelet op het overgangsrecht
wat in het kader van de Brede Herwaardering werd toegepast op
onder het oude regime afgesloten polissen mocht en mag men er toch van uitgaan
dat ook de fiscale behandeling van onder het regime van de Brede Herwaardering
afgesloten polissen gewaarborgd is. Dit blijkt voor de periode na 2002 niet
het geval zal zijn. Men komt dan terecht in een oerwoud van regelingen. Een
zekere facilitering in het leven wordt geroepen bij omzetting in een aan de
eigen-woning gekoppelde verzekering. De vrijstellingen zijn echter destijds
losgekoppeld van het bezit van een eigen-woning ten einde huurders niet ongunstig
te discrimineren van eigenaars. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen
deze leden.De leden van de CDA-fractie vragen wat bedoeld wordt met de voorwaarde
dat ten minste 15 jaar jaarlijks premies moeten zijn voldaan. Moet de periode
van 15 jaar zijn verstreken op 1 januari 2001, zo vragen deze leden. Dan zijn
alle lopende polissen die na 1986 zijn gesloten van de toepassing van deze
overgangsbepaling uitgesloten. Gelet op de memorie van toelichting lijkt dat
niet de bedoeling, zo vinden genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen wat los van de fiscaliteit de schade
kan zijn van een voortijdige afkoop. Zij vragen hoe groot naar inschatting
van de regering de uitkering is bij tussentijdse afkoop ter zake van een gemengde
kapitaalverzekering van een door een 45 jarige man afgesloten polis waarbij
deze tot uitkering «regulier» komt bij het bereiken van de 65
jarige leeftijd of bij eerder overlijden, waarvoor gedurende 20 jaar gelijkblijvende
premies moeten worden voldaan en waarvan resp. 3 jaar 5 en 10 jaar gelijk
blijvende premies zijn betaald.In de memorie van toelichting staat dat voor zover lopende kapitaalverzekeringen
gedurende de overgangsperiode niet kunnen worden aangepast deze met ingang
van 1 januari 2003 deel zullen gaan uitmaken van de grondslag van de vermogensrendementsheffing.
De leden van de CDA-fractie vragen wat er moet worden gedaan met kapitaalverzekeringen
die niet kunnen worden aangepast. Geldt daarvoor de overgangsregeling, zo
vragen deze leden. Zo nee, vindt de regering dat redelijk, zo vragen deze
leden. De leden van de CDA-fractie hoe de gestelde voorwaarden in onderlinge
samenhang moeten worden gezien. Moeten de voorwaarden a t/m c cumulatief zijn
voldaan, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie hoe het zit met de toezegging van voor de
Brede Herwaardering stammende polissen met een looptijd van 12 jaar die onder
het overgangsrecht vallen. Zij vragen de regering meer duidelijkheid te geven
omtrent de onderlinge samenloop. Waarom wordt de in het kader van Brede Herwaardering
I gedane toezegging, dat bestaande contracten ten volle zullen worden gerespecteerd,
niet nagekomen, zo vragen genoemde leden. Waarom ontbreekt eerbiedigende werking
voor ná Brede Herwaardering I gesloten contracten, zo vragen genoemde
leden. Wanneer de regering geen ruimer overgangsrecht geeft aan bestaande
kapitaalverzekeringen, is de regering dan bereid de mogelijkheid te openen
om deze na 2003 belastingvrij af te kopen, zo vragen genoemde leden.De leden van de CDA-fractie vragen de regering de voor- en nadelen daaromtrent
uiteen te zetten. De leden van de CDA-fractie wijzen de regering op de recentelijk
uitgevaardigde regels voor vrijstelling van kapitaalverzekeringen bij de eigen
BV. De staatssecretaris schreef in 1998 nog dat hij ernaar streefde «de
onzekerheid over de fiscale behandeling zoveel mogelijk weg te nemen».
Is dat geen reden om voor een eerbiedigende werking van bestaande contracten
te pleiten, zo vragen deze leden.De leden van de fractie van D66 vragen de regering waarop de verwachting
is gebaseerd dat een belastingplichtige op 31 december 2000 in staat is te
bezien of een lopende kapitaalverzekering direct met ingang van 1 januari
2001 wel of niet in de heffing van het forfaitaire rendement moet
worden betrokken of dat deze in aanmerking komt voor de overgangsperiode van
twee jaar.De leden van de fractie van D66 lezen in de memorie van toelichting (blz.136)
dat in het verleden kapitaalverzekeringen zijn gefaciliteerd met een (gedeeltelijke)
vrijstelling omdat er van uit werd gegaan dat de uitkering een functie had
in de sfeer van de oudedagsvoorziening. Zij willen van de regering weten waarom
deze bestemming voor kapitaalverzekeringen nu niet meer aan de orde lijkt
te zijn. De regering betoogt dat een overgangsregeling nodig is omdat anders
belastingplichtigen genoodzaakt worden vroegtijdig hun overeenkomst af te
wikkelen. Waarom is deze noodzaak na 2003 niet aan de orde, zo vragen deze
leden. Wat bedoelt de regering met vroegtijdig, zo willen genoemde leden weten.
Geldt dit niet sowieso voor iedere belastingplichtige die de overeenkomst
eerder afwikkelt dan is overeengekomen, dus ook na 2003, zo vragen deze leden.
De leden van de D66-fractie vragen waarom dit niet als een ongewenst effect
wordt beschouwd.AM. Niet vrijgestelde kapitaalverzekeringen (afrekening
in 2001)In de memorie van toelichting staat vermeld dat afrekening op grond van
dit onderdeel plaatsvindt volgens de fiscale behandeling zoals de belastingplichtige
die bekend was bij het afsluiten van de overeenkomst. De leden van de PvdA-fractie
vragen of het niet zo is dat het heffingsmoment hier naar voren in de tijd
wordt gehaald. Kan dit niet tot een liquiditeitsprobleem leiden bij de belastingplichtige
nu de heffing gebaseerd is op een fictieve uitkering en er derhalve geen daadwerkelijke
uitkering wordt ontvangen waaruit de belasting kan worden voldaan, zo vragen
deze leden.AN. Kapitaalverzekeringen eigen woning (vanaf 2003)Voor wat betreft het overgangsrecht van de kapitaalverzekering eigen woning
is de overgangsregeling voor de kapitaalverzekeringen opgenomen. Deze regeling
is zeer ingewikkeld. Zo moeten er berekeningen gemaakt worden voor polissen
oud-regime (voor 1992) van 12 en 15 jaar en polissen nieuw regime 15 en 20
jaar. Daarbij moet de splitsing aangebracht worden van koppeling of geen koppeling
aan de eigen woning. Er bestaan derhalve 8 varianten. De leden van de CDA-fractie
stellen voor om voor alle polissen welke zijn afgesloten voor 1 januari 2001
het geldende regime te handhaven. Voorwaarde is dat deze regulier afgewikkeld
dienen te worden. Alleen bij expiratie van polissen welke zijn afgesloten
tussen 1 januari 1992 en 31 december 2000 wordt de waarde gekort op de dan
geldende vrijstelling. Deze regeling is met name van belang voor diegene die
geen eigen woning heeft of een kortlopende polis afgesloten heeft ten behoeve
van bijvoorbeeld de studiekosten van de kinderen. De leden van de CDA-fractie
schatten dat het hier om vele tienduizenden gevallen gaat. Bij handhaving
van de voorgestelde wetgeving worden de huurders van woningen wel heel erg
gediscrimineerd ten opzichte van de eigenaren.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat voor de polissen oud regime
(voor 1992) door de wetgever gedane toezeggingen worden ingeperkt. Hiermee
wordt aan de door de wetgever opgewekte verwachtingen niet voldaan. Deze polissen
hebben onder de huidige wetgeving, mits voldaan aan de overige wettelijke
voorwaarden, een onbeperkte vrijstelling. Door deze vrijstelling in artikel
AN te beperken tot de waarde per 1 januari 2003 vindt er alsnog een limitering
plaats bij diegenen door voor 1992 langlopende overeenkomsten aangegaan zijn.
Dit betekent dat bij expiratie van die polis een (groot) deel van de oprenting
alsnog belast gaat worden tegen het progressieve tarief van box I. De leden
van de CDA-fractie stellen voor de totale waarde van deze polissen vrij te
stellen. De leden van de CDA-fractie hebben er echter wel begrip voor dat dergelijke
polissen die thans geen einddatum kennen niet onbeperkt een eigen status kunnen
behouden. Op dit punt stellen deze leden voor om de polissen uiterlijk na
30 jaar tot expiratie te laten komen. Dit betekent dat het overgangsregime
uiterlijk in 2022 eindigt. Deze termijn sluit aan bij de 30-jarige termijn
van het nieuwe regime voor kapitaalverzekeringen en bij de overgangsregeling
voor saldolijfrenten die tot 2021 loopt (artikel O). Hoe staat de regering
hier tegenover, zo vragen genoemde leden.De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering te reageren op de
brief van Hooge Huys Verzekeringen van 3 november 1999 waarin een onduidelijkheid
aan de orde wordt gesteld ten aanzien van artikel 3.6.9 IB01 en onderhavig
artikel AN. Voorts verzoeken deze leden in te gaan op de reactie van de NOB
van 28 oktober (pt. 146).AO. Overige kapitaalverzekeringen (vanaf 2003)De leden van de PvdA-fractie constateren dat ook onderdeel AO, lid 2 op
een heffing lijkt te duiden. Indien hier wel een heffingsmoment wordt bedoeld,
om welke soort polissen gaat het dan, zo vragen deze leden. Om polissen die
op 1-1-2001 wel aan de voorwaarden van onderdeel AL voldeden maar op 1-1-2003
niet meer, zo vragen genoemde leden.Met betrekking tot de overige kapitaalverzekeringen staat in de memorie
van toelichting dat de rentecomponent in deze polissen geheel wordt belast
wanneer de overeenkomsten niet op reguliere wijze wordt afgewikkeld. Dit zou
betekenen dat de vrijstelling van art. 26a, lid 2, Wet IB 1964 dan buiten
toepassing blijft, maar in de wettekst kunnen de leden dat niet terugvinden.
De belastingdienst zal het overgangsregime voor vrijgestelde en niet-vrijgestelde
polissen moeten controleren. Daarbij is van belang welke premies in een (groot)
aantal voorafgaande jaren zijn betaald. Het is de vraag hoe de belastingdienst
dit bij de vele honderdduizenden kapitaalpolissen wil gaan onderzoeken. Uit
eerdere aangiften zal hiervan haast nooit iets blijken. De leden van de CDA-fractie
vragen de regering de reageren op de hierboven geschetste situatie.Artikel III. Overgangsrecht omzetbelastingIn de overgangsbepalingen worden regelingen getroffen ter zake van het
toepasselijke tarief bij leveringen en diensten waarbij het tijdstip van factureren
en het tijdstip van de prestatie niet met elkaar overeenkomen. De overgangsbepalingen
ter zake komen overeen met de «normale» overgangsbepalingen bij
tariefsaanpassingen. De leden 3 en 4 van Artikel III zien uitsluitend op onroerende
zaken. Ter zake van termijnbepalingen voor de leveringen van onroerende zaken,
die zijn vervallen voor 1 januari 2001, is het oude tarief van toepassing.
Een soortgelijke regeling wordt getroffen voor zogenoemde 3–1-h-leveringen
van onroerende zaken. Dergelijke regelingen worden niet getroffen voor leveringen
van roerende zaken. Soortgelijke situaties doen zich echter ook bij roerende
zaken voor. Gedacht kan worden aan de scheepsbouw, de levering van medische
onderzoeksapparatuur, etc. Bij dergelijke kapitaalgoederen wordt immers eveneens
vaak in termijnen betaalt voor de uiteindelijke oplevering. Niet valt in te
zien waarom een dergelijke regeling niet ook voor roerende zaken zou kunnen
worden getroffen. De leden van de CDA-fractie vragen de regering hoe zij hier
tegenover staat.De leden van de fractie van D66 vernemen graag hoe de regering aankijkt
tegen de vraag van de NOB (pt. 210) waarom voor roerende zaken niet een regeling
analoog aan die voor onroerende zaken mogelijk is. Artikel IV. Overgangsrecht vennootschapsbelastingDe leden van de PvdA-fractie vragen hoe de regering het commentaar beziet
van sommige bedrijven, met name financiële instellingen, dat volstrekt
normale bedrijfsvoering al zou kunnen leiden tot dividenden die krachtens
de invoeringswet als excessief worden gezien en dus getroffen worden door
een additionele heffing. Kan de regering ingaan op de kritiek van de NOB (p
84/85) en VNO/NCW (p 9/10), zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie hebben de volgende opmerkingen. «De
voorgestelde overgangsmaatregel onder B, inhoudende een extra heffing van
20% vennootschapsbelasting als compenserende heffing over «excessieve»
uitdelingen waarop een inkomstenbelastingclaim verloren gaat, lijkt een rechtvaardiging
te ontberen. Immers, de huidige inkomsten-uit-vermogenclaim vervalt niet,
maar wordt vervangen door de forfaitaire rendementsheffing. Bovendien is naar
de mening van de Orde sprake van een niet te rechtvaardigen overkill in situaties
waarbij sprake is van bijzondere baten en/of (een deel van) de aandeelhouders
niet onder de forfaitaire rendementsheffing vallen. Een «excessief»
dividend in de zin van deze regeling kan zich gemakkelijk voordoen bij bijzondere
omstandigheden, zoals het afstoten van activiteiten, bij liquidaties, andere
herstructureringen en na overnames, zonder dat sprake is van bewust uitstel
van dividenduitkering met het oog op de forfaitair rendementsregeling. Tevens
is het mogelijk dat er «excessief dividend» wordt uitgekeerd in
reële concernverhoudingen, waarbij de aandeelhouder nog geen 3 jaar een
pakket aandelen houdt van tenminste 5%. In ieder geval pleit de Orde, indien
het huidige voorstel wordt gehandhaafd, voor het verhogen van de in artikel
2 genoemde bedragen met incidentele bijzondere baten, alsmede om een uitzondering
toe te staan op de 3 jaarseis in gevallen waarbij duidelijk is dat er geen
sprake is van een verhanging met het oog op het ontgaan door particuliere
aandeelhouders van deze uitdelingsheffing.Bovendien dient volgens de Orde nog een verzachting te worden aangebracht
met betrekking tot aandeelhouderswisselingen die voor 14 september 1999 hebben
plaatsgevonden: van anticipatiegedrag kan bij deze aandeelhouderswisselingen
immers geen sprake zijn geweest. Verder wijst de Orde er op dat de gekozen
grens van 5% geen rekening houdt met de toepassing van de deelnemingsvrijstelling
op kleinere belangen (artikel 13, lid 3) en op kleinere aanmerkelijk belangposities
(meetrekregeling).Tot slot kan worden opgemerkt dat de voorgestelde regeling met zich meebrengt
dat alle vennootschappen met kleine aandeelhouders per 1 januari 2001 de waarde
in het economische verkeer van het totale vermogen van de vennootschap moeten
vaststellen, aangezien de stille reserves ook van belang zijn voor de uitdelingsheffing.
Ten aanzien van beursgenoteerde vennootschappen zou het voor de hand liggen
om voor de waarde in het economische verkeer aan te sluiten bij de beurskoers
op 31-12-2000.» Wat is de reactie van de regering hierop, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.De leden van de CDA-fractie hebben vooralsnog grote moeite met de voorgestelde
«surtax» voor ondernemingen (bij overmatige winstuitdelingen in
welke vorm dan ook loopt een vennootschap gedurende de jaren 2001 tot en met
2005 het risico over het overmatige deel 20% vennootschapsbelasting te moeten
betalen). Deze maatregel wordt voorgesteld om uitstel van dividend tot na
1 januari 2001 te voorkomen. Deze maatregel is in de ogen van de leden van
de CDA-fractie te grof en werkt selectief. Bovendien kan zij leiden tot een
dubbele heffing. Tenslotte moet er rekening mee gehouden worden dat de regeling
in strijd is met EU-recht en belastingverdragen. De leden van de CDA-fractie
voelen, als geoordeeld wordt dat een compenserende heffing noodzakelijk
is, meer voor een verhoogde dividendbelasting op «excessieve»
dividendbetalingen, waarbij een deel van de dividendbelasting niet verrekenbaar
is in de handen van een belastingplichtige die onder de forfaitaire rendementsheffing
valt, dan wel indien aannemelijk is dat de aandelen om niet zakelijke redenen
zijn overgedragen.Bij overmatige winstuitdelingen in welke vorm dan ook loopt een vennootschap
gedurende de jaren 2001 tot en met 2005 het risico over het overmatige deel
20% vennootschapsbelasting te moeten betalen. Deze maatregel wordt voorgesteld
om uitstel van dividend tot na 1 januari 2001 te voorkomen. De leden van de
CDA-fractie hebben vooralsnog moeite met deze voorgestelde wetswijziging.
Zij hebben enkele vragen aan de regering. In de eerste plaats is de ratio
van de wetswijziging de leden nog steeds niet helder. Winstuitkeringen zijn
onder het nieuwe regime van box III niet meer relevant voor de hoogte van
de verschuldigde belasting. Het is niet consequent om dan nog 5 jaar lang
een afwijkend regime te laten gelden. De angst dat vennootschappen in afwachting
van het nieuwe regime zouden wachten met belaste winstuitkeringen is grotendeels
ongegrond. Het progressieve tarief over dividenden zorgt ervoor dat thans
nauwelijks belastbaar dividend wordt genoten; meestal kiest de particuliere
aandeelhouder voor onbelast stockdividend. Dividenden die genoten worden kunnen
thans tot zekere hoogte delen in de dividend-vrijstelling. Verder is het onder
het huidige regime mogelijk dat de tegenwaarde van ingehouden winsten door
een particulier onbelast wordt genoten doordat hij zijn aandelen verkoopt.
De memorie van toelichting wijst hier ook op. De mogelijkheid blijkt ook in
de periode 2001–2006 bestaan. Het is dan niet evenwichtig om een andere
vorm van realisatie van die reserves namelijk door uitdeling extra te belasten.
De maatregel is in de ogen van de leden van de CDA-fractie te grof, omdat
zij ook dividenden treft die worden uitgekeerd aan aandeelhouders die niet
in box III worden belast, zoals lichamen, particulieren die in het buitenland
wonen, en ingezetenen voor wie de aandelen tot hun ondernemingsvermogen behoren
of tot een aanmerkelijk belang (hierbij valt te denken aan gevallen waarin
de aanmerkelijk belanghouder het pakket nog geen drie jaar bezit). Ten aanzien
van de groep aandeelhouders met een belang van 5% of meer, die de aandelen
op het moment van winstuitkering drie jaar bezitten gaat geen fiscale claim
verloren (namelijk belast ingevolge de aanmerkelijk belangregeling of onbelast
op grond van de deelnemingsvrijstelling). Hoewel de 5% aandeelhouder niet
rechtstreeks door de surtax wordt getroffen, komt de door de vennootschap
te betalen surtax ten aanzien van de niet kwalificerende aandeelhouders toch
pro rata voor zijn rekening. (een vennootschap heeft 80% niet aanmerkelijkbelang
aandeelhouders en 20% ab-houders. Het in een jaar als bovenmatig te kwalificeren
dividend bedraagt 100. De surtax bedraagt 80/100x20% = 16. Deze
surtax is door de vennootschap verschuldigd waardoor deze pro rata weer voor
rekening van de ab-aandeelhouders komt (namelijk voor 20/100 van 16 is 3,2).
De surtax treft derhalve ook de aandeelhouders ter zake waarvan geen fiscale
claim verloren gaat. Voor intercompany dividenden wordt in het thans voorliggende
wetsvoorstel geen uitzondering gemaakt. De leden van de CDA-fractie vragen
de regering hoe zij hier tegenover staat.De leden van de CDA-fractie constateren dat daarbij in het criterium van
de gemiddelde winstuitdeling geen rekening wordt gehouden met de situatie
waarin ingeval van een keuzedividend, de keuze van aandeelhouders in de periode
vóór 2001 als gevolg van de rendementsheffing kan afwijken van
de keuze na 2001. Hoe staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie constateren dat evenmin rekening wordt gehouden
met de situatie waarin in de jaren voorafgaand aan 2001 geen winst is gemaakt
en geen dividend is uitgekeerd, terwijl na 2001 wel sprake is
van winstgevendheid – en uitdelingen. De 20%-heffing kan derhalve betrekking
hebben op na 2001 gemaakte winst. Hoe staat de regering hier tegenover, zo
vragen deze leden.Het hanteren van 4% van een onberekenbare beurskoers (lid 2, onder a)
voor het bepalen van de ruimte waarbinnen zonder 20%-heffing winstuitkeringen
mogelijk zijn, kan een ongewenste invloed hebben op de op vaste en consistente
uitgangspunten gebaseerde dividenduitkeringen, omdat ze buiten de reikwijdte
van de heffing worden geplaatst. Hoe staat de regering hier tegenover, zo
vragen deze leden. De leden van de CDA-fractie vinden dat de maatregel selectief
werkt, doordat zij alleen in Nederland gevestigde vennootschappen treft. Hoe
staat de regering hier tegenover, zo vragen deze leden. Zij kan voorts leiden
tot een dubbele heffing, wanneer in een concernstructuur die minder dan drie
jaar bestaat dividenden van een kleindochtervennootschap via een tussenholding
naar de topholding worden uitgekeerd. Hoe staat de regering hier tegenover,
zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie constateren dat zij een belemmering kan vormen
voor overnames en fusies, waarbij het in een aantal gevallen noodzakelijk
is om de daarbij betrokken vennootschappen door middel van een relatief omvangrijke
dividenduitkering «lichter» te maken. Hoe staat de regering hier
tegenover, zo vragen deze leden. Zij werkt ten nadele van bedrijven die in
de drie jaren voorafgaande aan de wetswijziging vanwege verliezen geen dividend
hebben uitgekeerd, die er daarna weer «bovenop» komen.Er moet rekening mee gehouden worden dat de regeling in strijd is met
EU-recht en belastingverdragen omdat zij, gelet op het vervallen van de inhoudingsplicht
voor dividendbelasting, in wezen als een niet-verrekenbare bronheffing zou
kunnen worden gezien. Deze gelijkenis gaat nog verder dan die van de Engelse
ACT. Daarover loopt reeds een procedure voor het Europese Hof van Justitie.
De leden van de CDA-fractie vragen de regering hoe zij hier tegenover staat.Indien een vennootschap na 1 januari 2001 meer winst behaalt dan in voorgaande
jaren mag deze winst worden uitgekeerd zonder surtax, mits de waarde in het
economisch verkeer van de activa en passiva verminderd met gestort kapitaal
en fiscale reserves niet daalt onder de waarde in het economisch verkeer van
het laatste boekjaar voor invoering van de nieuwe wettelijke regeling. Deze
toets geldt voor het totaal der winstuitkeringen tot en met 31 december 2005.
Hoe staat de regering tegenover de volgende problemen die kunnen ontstaan:a) Bij een gebroken boekjaar (stel tot 1 mei 2000) wordt in november 2000
dividend uitgekeerd. De surtax geldt nog niet, maar het dividend beïnvloedt
wel het peilvermogen per 1 mei 2000.b) Een vennootschap behaalt in de jaren 2001–2003 substantieel hogere
winsten en keert die winsten uit. In de jaren 2004 en 2005 worden grote verliezen
geleden, waardoor het vermogen van de vennootschap zakt onder het peilvermogen.
Gevolgen: heffing van surtax en dividendbelasting ten onrechte ingehouden.c) De waarde in het economische verkeer van activa en passiva op peildatum
moet per vennootschap worden vastgesteld. Vaststelling bij een voor bezwaar
vatbare beschikking is niet te voorzien.d) De waarde als bedoeld onder c) moet mogelijk tevens goodwill inhouden.
Door gewijzigde marktomstandigheden, stijging van de rente en dergelijke,
kan de waarden van goodwill aan het einde van 2005 belangrijk zijn gedaald,
met als gevolg dat alle dividenden van 2001 tot en met 2005 als overmatig
moeten worden aangemerkt.e) Bij overlijden van de aanmerkelijk belang-houder na 1 januari 2001
kan zonder surtax niet uit de vennootschap worden geput om successierechten
te kunnen betalen. De erfgenamen voldoen namelijk niet aan de bezitseis van
drie jaren. Bovendien is voor dit soort gevallen het 20% inkomstenbelastingtarief
vervallen. De leden van de CDA-fractie voelen, als geoordeeld wordt dat een compenserende
heffing noodzakelijk is, meer voor een verhoogde dividendbelasting op «excessieve»
dividendbetalingen, waarbij een deel van de dividendbelasting niet verrekenbaar
is in de handen van een belastingplichtige die onder de forfaitaire rendementsheffing
valt, dan wel indien aannemelijk is dat de aandelen om niet zakelijke redenen
zijn overgedragen. In artikel 4, lid 1, Wet op de dividendbelasting 1965 zou
een tijdelijke uitzondering op de vrijstellingsbepaling in deelnemingsverhoudingen
kunnen worden opgenomen in dat soort situaties, waarbij tegenbewijs mogelijk
moet zijn. In ieder geval pleiten de leden van de CDA-fractie, indien het
huidige voorstel wordt gehandhaafd, voor het verhogen van de in artikel 2
genoemde bedragen met incidentele bijzondere baten, alsmede om een uitzondering
toe te staan op de 3 jaarseis in gevallen waarbij duidelijk is dat er geen
sprake is van een verhanging met het oog op het ontgaan door particuliere
aandeelhouders van deze uitdelingsheffing.Bovendien dienen volgens de leden van de CDA-fractie nog een verzachting
te worden aangebracht met betrekking tot aandeelhouderswisselingen die voor
14 september 1999 hebben plaatsgevonden: van anticipatiegedrag kan bij deze
aandeelhouderswisselingen immers geen sprake zijn geweest.Verder wijzen deze leden er op dat de gekozen grens van 5% geen rekening
houdt met de toepassing van de deelnemingsvrijstelling op kleinere belangen
(artikel 13, lid 3) en op kleinere aanmerkelijk belangposities (meetrekregeling).Tot slot kan worden opgemerkt dat de voorgestelde regeling met zich meebrengt
dat alle vennootschappen met kleine aandeelhouders per 1 januari 2001 de waarde
in het economische verkeer van het totale vermogen van de vennootschap moeten
vaststellen, aangezien de stille reserves ook van belang zijn voor de uitdelingsheffing.
Ten aanzien van beursgenoteerde vennootschappen zou het voor de hand liggen
om voor de waarde in het economische verkeer aan te sluiten bij de beurskoers
op 31-12-2000.De leden van de fractie van D66 steunen maatregelen die ongewenst anticipatiegedrag
proberen tegen te gaan. Belangrijke voorwaarde bij dergelijke maatregelen
is wel dat deze in verhouding staan tot het te verwachten anticipatiegedrag.
De leden van de fractie van D66 hebben de indruk dat de maatregelen in onderhavig
voorstel verder strekken dan gevallen waarin duidelijk sprake is van anticipatiegedrag.
In dit verband verzoeken de leden van de fractie van D66 het kabinet te reageren
op de reacties terzake van Loyens &Volkmaars van 19 oktober, de NVB van
20 oktober, VNO-NCW van 21 oktober (pt. 2.12) en de NOB van 18 oktober (pt.
204) en daarbij ook in te gaan op de suggesties voor alternatieve oplossingen.Artikel V. Overgangsrecht invorderingArtikel B regelt onder meer de in het buitenland gevestigde commanditaire
vennoot die tengevolge van de Wet IB 2001 ophoudt winst uit onderneming te
genieten gedurende 10 jaar renteloos uitstel van betaling krijgt voor de inkomstenbelasting
verschuldigd terzake van de winst ontstaan met en bij de daardoor optredende
staking. De leden van de CDA-fractie achten het wenselijk dat deze overgangsregeling
genuanceerd wordt in die zin dat slechts belasting behoeft te worden betaald
voorzover blijkt dat stakingswinst daadwerkelijk is gerealiseerd. De leden van de fractie van D66 verzoeken de regering te reageren op de
reactie van de NOB van 18 oktober (pt. 185) ter zake.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,Van GijzelDe griffier voor dit verslag,Janssen XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Reitsma (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Zijl (PvdA), Van Gijzel (PvdA), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA),
Voûte-Droste (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Giskes (D66), Kamp (VVD),
Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), De Vries (VVD),
De Haan (CDA), ondervoorzitter, Stroeken (CDA), Patijn (VVD), Van Beek (VVD),
Balkenende (CDA), Vendrik (GroenLinks), Bos (PvdA), Remak (VVD), Wijn (CDA)
en Kuijper (PvdA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Verburg (CDA), Harrewijn
(GroenLinks), Smits (PvdA), Duijkers (PvdA), Koenders (PvdA), Balemans (VVD),
Van Oven (PvdA), Schimmel (D66), Hofstra (VVD), De Wit (SP), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Hoekema (D66), Van Walsem (D66), Wilders (VVD), Dankers (CDA), Hillen
(CDA), Blok (VVD), Weekers (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Rabbae (GroenLinks),
Hindriks (PvdA), Hessing (VVD), Van den Akker (CDA) en Timmermans (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26728-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl