Wijziging Boek 1 BW ivm herschikking bevoegdheidsverdeling tussen rechtbank en kantonrechter, alsmede art. 12 boek 1 BW en art. 268 Rv; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30521, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-09-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30521 nr. 6

21-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelenArtikel VIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30521Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 521Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met herschikking
van de bevoegdheidsverdeling tussen rechtbank en kantonrechter, alsmede van
artikel 12 van dat Boek en van artikel 268 van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvorderingnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 21 september 2006AlgemeenMet belangstelling heb ik kennis genomen van de opmerkingen en vragen
van de leden van de fracties van het CDA, de PvdA en de VVD. Het stemt mij
tevreden dat deze leden zich kunnen vinden in de herschikking van de bevoegdheid
tussen rechtbank en kantonrechter in zaken betreffende het personen- en familierecht
en de keuzes die daarbij zijn gemaakt.De leden van de CDA-fractie vragen zich af of er in de afweging die tot
de voorgestelde bevoegdheidsverdeling heeft geleid, ook is stilgestaan bij
de mogelijkheid dat onderbewindstelling of mentorschap kan worden uitgesproken
op grond van de kwetsbaarheid van de desbetreffende persoon en waarbij de
bewindvoerder of mentor juist is aangewezen vanwege de familierechtelijke
betrekking en de bewindvoering of het mentorschap een uiting is van de bestendiging
van de zorgrelatie tussen deze personen. De leden van de CDA-fractie denken
hierbij in het bijzonder aan jong volwassenen met een verstandelijke beperking
waarbij een der ouders als bewindvoerder/mentor wordt benoemd.In de afweging is aan dit aspect aandacht besteed. Familieleden, en met
name een ouder van een jong meerderjarige, kunnen worden benoemd als bewindvoerder
danwel als mentor. Dit heeft, zoals uit de desbetreffende wetsbepalingen van
het Burgerlijk Wetboek blijkt zefs de voorkeur (zie artikel 1:435, vierde
lid, onderscheidenlijk artikel 1:452, vierde lid, terwijl voor de curatele
(in artikel 1:383, derde lid) hetzelfde is bepaald). De benoeming van beide
ouders tot bewindvoerder of mentor dan wel curator behoort eveneens tot de
mogelijkheden. Het is zeker zo dat in de beleving van die familieleden het
doel van de beschermingsmaatregel kan zijn dat er sprake is van voortzetting
van het ouderlijk gezag. Dit betekent echter niet dat in zodanige situatie
de rechtbank bevoegd zou moeten zijn. Ik licht dit toe. Kwetsbaarheid is in
het algemeen een reden om mentorschap, onderbewindstelling of curatele in
te stellen. Het uitgangspunt van het wetsvoorstel is dat in zaken die de persoon
betreffen en zaken betreffende het gezag de rechtbank de absoluut bevoegde
rechter is. Ook is aangesloten bij de reeds bestaande bevoegdheid van de kantonrechter:
de zaken die het vermogen betreffen en meer materieel van aard zijn, worden
behandeld door de kantonrechter. Zo wordt hij bevoegd ten aanzien van curatele, omdat het gevolg van de curatele met name het vermogensbeheer
betreft. In geval van onderbewindstelling is de kantonrechter reeds bevoegd.
Mede omdat in geval van onderbewindstelling aanvullend het mentorschap kan
worden verzocht en andersom in geval van mentorschap aanvullend het bewind
kan worden verzocht, blijft de kantonrechter bevoegd voor zaken betreffende
het mentorschap. Een goede reden om voor alle drie de maatregelen één
rechter bevoegd te doen zijn, is ook dat aldus op eenvoudiger en meer adequate
wijze kan worden beoordeeld of de gevraagde maatregel in het gegeven geval
ook werkelijk passend en proportioneel is. Daar komt voorts nog bij, dat uit
recent onderzoek omtrent het beschermingsbewind is gebleken dat de groep van
17–24-jarigen slechts 13% vormt van alle uitgesproken mentorschappen,
onderwindstellingen en curatelen. De gevallen waarin sprake zou kunnen zijn
van voortzetten van het gezag bij 17-jarigen (degenen die binnen afzienbare
tijd meerderjarig zullen worden) betreffen dus een nog kleiner percentage
dan de genoemde 13. Zie daarvoor«Onderbewindstelling ter bescherming
van meerderjarigen», Blankman, Oehlers-Oosterhof en Oomens, Vrije Universiteit,
2002. Dit alles in aanmerking genomen meen ik dat ik kan blijven bij de keuze
voor de kantonrechter.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of overwogen is om in het geval
van leerplichtontduiking de rechtbank bevoegd te verklaren. Het wetsvoorstel
voorziet in een herschikking van de bevoegdheid tussen rechtbank en kantonrechter
in zaken betreffende het personen- en familierecht en betreft derhalve uitsluitend
wijzigingen in het Burgerlijk Wetboek en in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
Leerplichtontduiking is een aangelegenheid van strafrecht en valt reeds hierom
buiten de reikwijdte van het wetsvoorstel. Er is dan ook niet overwogen om
de rechtbank in dit soort zaken bevoegd te verklaren. Soms zal het inderdaad
zo zijn dat leerplichtontduiking samenvalt met ander ongewenst gedrag van
de leerplichtige, maar leerplichtontduiking zal veelal niet betekenen dat
er dient te worden ingegrepen in het gezag van de ouder. Derhalve meen ik
dat de kantonrechter bevoegd kan blijven in zaken betreffende leerplichtontduiking.De leden van de CDA-fractie vragen tevens of het een voordeel kan zijn
om diverse zaken met betrekking tot een minderjarige door dezelfde afdeling
van een rechtbank, bij voorkeur dezelfde rechter, te laten beoordelen om een
zo compleet mogelijk beeld van de minderjarige te krijgen.Het wetsvoorstel gaat uit van deze gedachte. In zaken die de persoon betreffen
en zaken betreffende het gezag is de rechtbank de absoluut bevoegde rechter.
De zaken die het vermogen betreffen en meer materieel van aard zijn, worden
behandeld door de kantonrechter. Het is niet in alle gevallen mogelijk om
zaken met betrekking tot een minderjarige door dezelfde rechter te laten behandelen,
bij voorbeeld omdat in een aantal gevallen de rechtbank, sector civiel (familiekamer)
of de kinderrechter van de zaak kennisneemt en in andere gevallen de sector
strafrecht bevoegd is. Voorts wisselen rechters ook wel van functie, hetzij
binnen de rechtbank, hetzij daarbuiten. Maar een en ander betekent in de praktijk
niet dat dat de rechter geen compleet beeld omtrent de minderjarige zou hebben.
De rechter zal zich immers veelal doen voorlichten, met name door de Raad
voor de Kinderbescherming, die een zo volledig mogelijk beeld van een kind
zal presenteren.De leden van de PvdA-fractie vernemen graag of de voorgestelde herschikking
voor rechtzoekenden veranderingen zal brengen, in die zin dat zij zich naar
een andere locatie moeten begeven dan momenteel het geval is. Daartoe het
volgende. Nederland telt 19 rechtbanken. Elke rechtbank heeft een sector kanton
en voorts bestaan er nevenlocaties: sectoren kanton, die gevestigd zijn in
andere plaatsen dan die van de rechtbank. Daarenboven zijn er
nevenzittingsplaatsen van de rechtbank waar de kantonrechter zitting houdt.
Er zijn dus inderdaad meer plaatsen waar de kantonrechter actief is dan rechtbanken.
Het kan voorkomen dat als gevolg van de herschikking van de bevoegdheid tussen
rechtbank en kantonrechter de justitiabele zich naar een andere locatie moet
begeven. Wordt door het wetsvoorstel in een bepaalde zaak de kantonrechter
in plaats van een rechtbank bevoegd, dan zal de justitiabele veelal dichter
bij zijn woonadres een rechtszaak aanhangig kunnen maken. Indien in een bepaalde
zaak de rechtbank bevoegd wordt in plaats van de kantonrechter, kan het inderdaad
voorkomen dat de justitiabele, indien zijn persoonlijke verschijning ter zitting
gewenst wordt geacht, iets verder zal moeten reizen. Een reële belemmering
kan dit toch voor de justitiabele niet inhouden. Vollledigheidshalve merk
ik nog op dat bij procedures die op het tijdstip van de inwerkingtreding van
de wet reeds bij de kantonrechter of bij de rechtbank aanhangig zijn, de desbetreffende
rechter bevoegd blijft (zie artikel VI, eerste en tweede lid).De leden van de PvdA-fractie vragen tevens naar de mogelijke gevolgen
van de verplichte procesvertegenwoordiging in verband met de herschikking
van de bevoegdheid tussen rechtbank en kantonrechter. Verplichte procesvertegenwoordiging
hangt samen met het Nederlandse rechtssysteem en is niet een gevolg van het
onderhavige wetsvoorstel. Het wetsvoorstel is opgesteld onder andere en met
name na overleg met de rechterlijke macht. Bij die consultaties is niet gebleken
dat de verplichte procesvertegenwoordiging tot problemen zal leiden. Het voordeel
van verplichte procesvertegenwoordiging is dat bij complexe zaken (bijvoorbeeld
inzake het gezag), de stukken juridisch op orde zijn. Van zaken die na inwerkingtreding
van het wetsvoorstel aan de kantonrechter zijn toebedeeld, mag worden aangenomen
dat zij in de regel niet die complexiteit bevatten die gezagszaken met zich
meebrengen.De leden van de PvdA-fractie zijn verder benieuwd naar de financiële
gevolgen voor justitiabelen die niet in aanmerking komen voor een toevoeging
in verband met de herschikking van de bevoegdheid tussen rechtbank en kantonrechter.
Er is niet overwogen om een uitzondering voor deze justitiabelen te maken.
Hierboven is reeds aangegeven dat verplichte procesvertegenwoordiging samenhangt
met het Nederlandse rechtssysteem. Het ligt niet voor de hand om in dit wetsvoorstel
het systeem van verplichte procesvertegenwoordiging te veranderen en er is
ook geen reden voor, zoals hiervoor is aangegeven.De leden van de VVD-fractie hebben gevraagd om inzicht te geven in de
gevolgen voor de feitelijke verschuiving van werklast. Ik merk op dat de Raad
voor de rechtspraak heeft aangegeven dat van de voorgestelde wijziging in
de competentieverdeling geen gevolgen te verwachten zijn omdat er grosso modo
op neutrale wijze met zaken zal worden geschoven tussen de sectoren civiel
en kanton van de rechtbank.Daarnaast zouden de leden van de VVD-fractie graag meer duidelijkheid
krijgen over de zaken betreffende vorderingen die een beloop van € 5000
overstijgen en vragen zij zich af of het wenselijk is de grens van € 5000
te verhogen wanneer de nieuwe competentieverdeling zal resulteren in een toename
van het aantal zaken voor de rechtbank.Van dit laatste zal waarschijnlijk geen sprake zijn. Zoals hiervoor is
aangegeven, zal de voorgestelde wijziging in de competentieverdeling naar
verwacht geen gevolgen met zich brengen omdat er grosso modo op neutrale wijze
met zaken zal worden geschoven tussen de sectoren civiel en kanton van de
rechtbank. Voorts wijs ik er op dat de hoofdregel inzake de absolute bevoegdheid
van de gerechten is, dat de rechtbank in eerste aanleg kennis neemt van burgerlijke
zaken, behoudens bij de wet gemaakte uitzonderingen (artikel 42
Wet op de Rechterlijke Organisatie). De bevoegdheid van de kantonrechter is
uitzondering. In artikel 93 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
(Rv) is de kantonrechter voor een aantal specifieke categorieën van zaken
die bij dagvaarding moeten worden ingeleid als bevoegde rechter aangewezen.
Het betreft onder andere «zaken betreffende vorderingen met een beloop
van ten hoogste € 5000» (onder a). Het wetsvoorstel houdt
geen verband met deze categorie van zaken: in zaken betreffende het personen-
en familierecht volgt uit Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek welke rechter
absoluut bevoegd is. Dit geldt ook indien het vermogensbewind betreft. De
hoogte van de vordering, of beter, het betreft immers verzoekschriftprocedures: «het
financiële belang dat met de zaak is gemoeid», is hierbij geen
relevant criterium. Een verhoging van de grens van € 5000 behoeft,
gelet op één en ander, niet aan de orde te zijn.ArtikelenArtikel VIVoorts hebben de leden van de VVD-fractie een vraag gesteld over de overgangsbepaling.Het is dienstig hierbij twee zaken te onderscheiden. De algemene regel
van overgangsrecht in dit wetsvoorstel heeft betrekking op de absolute bevoegdheid
van de rechter en houdt in dat ter zake van procedures die ten tijde van de
inwerkingtreding van de wet waartoe het wetsvoorstel zal leiden reeds bij
de kantonrechter aanhangig zijn en na dat tijdstip tot de competentie van
de rechtbank zullen behoren, de kantonrechter bevoegd blijft. En omgekeerd
blijft in geval van reeds bij haar aanhangige procedures de rechtbank bevoegd
indien ingevolge de nieuwe wet voortaan de kantonrechter daarvan kennis zal
nemen. Aldus artikel VI, eerste en tweede lid, van het wetsvoorstel.De overgangsbepaling van artikel VI, derde lid, is van een andere orde.
Deze overgangsbepaling betreft de relatieve bevoegdheid van de kantonrechter
en is bedoeld voor het geval dat er reeds een mentorschap, onderbewindstelling
of curatele van kracht is op het moment van inwerkingtreding van de wet. Het
nieuwe art. 1:12, vierde lid, BW houdt in dat voor de bemoeienissen van de
kantonrechter in het kader van beschermingsbewind, mentorschap en curatele
de afhankelijke woonplaatsregeling vervalt. Vermeden dient echter te worden
dat plotsklaps zeer vele dossiers van kantonrechter zullen wisselen. Het nieuwe
vierde lid van artikel 1:12 BW zal daarom in zaken van beschermingsbewind,
mentorschap en curatele waarover onherroepelijk door de bevoegde rechter is
beslist en waaromtrent derhalve vervolgens het rechterlijk toezicht in het
kader van de getroffen maatregel aan de orde is, alleen in werking treden
als de tot dat tijdstip bevoegde kantonrechter de zaak heeft overgedragen
aan de kantonrechter die volgens de nieuwe wet bevoegd is. De feitelijke verschuiving
van werklast tussen de kantonrechters onderling die mogelijk is in verband
met het nieuwe vierde lid van artikel 1:12 BW, maar dus kan worden gemitigeerd
door artikel VI, derde lid, van het wetsvoorstel, wordt momenteel bezien door
de Commissie Bewind en Familie van het Landelijk Overleg van Kantonsectorvoorzitters
(LOK). Daarbij staat voorop, dat omvangrijke verschuivingen in één
keer van zaken naar de nieuw bevoegde kantonrechter achterwege zullen blijven
zodat vermeden wordt dat delen van het gerechtelijk apparaat met ernstige
capaciteitsproblemen zouden worden geconfronteerd.Het is dus, dit in antwoord op de concrete vraag van de leden van de VVD-fractie,
niet zo dat een mentorschap dat voor de inwerkingtreding van de nieuwe wet
al van kracht was, voortaan door de rechtbank zal worden behandeld. De kantonrechter
is hier bevoegd en dat blijft ook zo. Indien een persoon ten behoeve van wie
een mentorschap is ingesteld na de inwerkingtreding van de wet
onder curatele moet worden gesteld, is artikel VI, eerste en tweede lid, niet
van toepassing. Het betreft dan immers niet een «rechtsgeding dat bij
de inwerkingtreding van de wet reeds aanhangig is». Het verzoek strekkende
tot ondercuratelestelling dient dan, gelet op de wijziging van 1:378, eerste
lid, aanhangig te worden gemaakt bij de kantonrechter. Deze rechter zal straks
voor zowel mentorschap als beschermingsbewind en curatele bevoegd zijn, zodat
de werkzaamheden juist niet verdeeld blijven.Een nota van wijziging is op een tweetal punten nodig gebleken. Bij de
onlangs aan de Tweede Kamer gezonden nota van wijziging inzake wetsvoorstel
30 145 (Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding)
wordt voorgesteld de tekst die artikel 1:250 BW door het onderhavige wetsvoorstel
uiteindelijk zou krijgen, in wetsvoorstel 30 145 op te nemen. Dit betekent
dat onderdeel E van artikel I kan vervallen. Voorts diende artikel V te worden
gewijzigd: thans dient met samenloop met wetsvoorstel 30 145 rekening
te worden gehouden.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30521-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl