Vaststelling begroting Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2008; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-V, nr. 115

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-V nr. 115

07-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingToezeggingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2008nr. 115VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 mei 2008De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft op 9 april 2008 overleg gevoerd met minister Verhagen van Buitenlandse
Zaken over:– de brief van de minister van Buitenlandse Zaken
d.d. 3 maart 2008 over de situatie in Cuba en over het (toekomstige)
Cuba-beleid (31 200-V, nr. 77);– de brief van de minister van Buitenlandse Zaken
d.d. 7 april 2008 houdende de uitspraken die zijn gedaan door Eurocommissaris
Louis Michel over Cuba (31 200-V, nr. 89).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Ferrier (CDA) is ervan overtuigd dat
er op Cuba geen wezenlijke veranderingen zullen plaatsvinden zolang Fidel
Castro leeft. Het eiland wordt al jarenlang geconfronteerd met onderdrukking
van de bevolking, schending van mensenrechten en leven in armoede. Zij spreekt
graag haar waardering uit voor het werk dat vanuit de Nederlandse ambassade
in Havanna wordt verricht, gericht op dissidenten en het binnen de beperkte
marges proberen het isolement van de bevolking te doorbreken.Raúl Castro is pragmatisch en de economische nood van de bevolking
is zo hoog opgelopen dat hij en niemand erom heen kan dat er toch iets zal
moeten gebeuren. Er zijn daarom wel een paar bewegingen gemaakt, maar die
zullen in de praktijk niet veel voorstellen. Ze hebben alleen symbolische
waarde, zoals het op 29 februari jl. ondertekenen van twee mensenrechtenverdragen
en het voor het eerst mogelijk maken om luxe artikelen te kopen. Symbolisch,
want niemand heeft het geld om die te kopen.Hoewel er vooralsnog niets wezenlijks zal veranderen, zijn er wel enkele
verschuivingen zichtbaar. Deze situatie biedt mogelijkheden die niet onbenut
mogen blijven. Zij is het daarom eens met het voorstel van de regering om
in EU-verband de mogelijkheden te verkennen om de dialoog met Cuba te hervatten,
maar dan wel onder voorwaarden. De dialoog zou kritisch moeten zijn, mensenrechten
moeten bovenaan de agenda staan, blijvende steun voor de dissidenten die in
2003 gevangen zijn genomen en van wie er nog 55 vastzitten en blijvende inzet
voor het vrijlaten van politieke gevangen die onder erbarmelijke omstandigheden
vastzitten.Evenmin mogen de 200 politieke gevangenen in de steek worden gelaten.
Dus drie sporen: mensenrechten en vrijlating van politieke gevangenen, politieke
dialoog en economische ontwikkeling. Voor wat, hoort wat, er moet niets voor
niets worden gedaan en er moet worden bezien hoe de bevolking via het maatschappelijk
middenveld kan worden bereikt en ondersteund.Bij de benadering van dat maatschappelijk middenveld kan Nederland een
eigen rol spelen. Nederlandse vakbonden hebben er oude banden en goede contacten.
Via hen zou Cuba kunnen worden ondersteund bij de naleving van de ILO-verdragen.Eventuele economische investeringen zouden maatschappelijk verantwoord
moeten zijn. Het instrument van exportsubsidies zou pas dan mogen worden ingezet
als er zichtbare verbeteringen zijn op het gebied van mensenrechten.EU-commissaris Michel heeft aangegeven dat de diplomatieke sancties uit
2003 zouden moeten worden opgeheven om de dialoog te kunnen voeren. Juni dit
jaar vindt de evaluatie van het gemeenschappelijk standpunt van de EU plaats.
De verdeeldheid in de EU is groot en onduidelijk is nog hoe het nieuwe EU-beleid
vorm zal krijgen. Is de minister bereid het zojuist geschetste meersporenbeleid
in EU-verband krachtig uit te dragen? Het is op dit moment inderdaad nog wat
prematuur om de juni-maatregelen definitief in te trekken. Als de EU al besluit
om die sancties op te heffen, wat zal dan het wisselgeld worden dat Cuba zal
worden gevraagd? Geëist moet blijven worden dat in ieder geval dissidenten
moeten worden vrijgelaten. Tegenover het opheffen van sancties zal een significante
tegenprestatie moeten staan. Welke inzet gaat de regering in EU-verband tot
juni plegen en wellicht ook richting VS?In 2000 heeft Cuba belangstelling getoond voor het Cotonou-verdrag. Voorwaarde
voor toetreding zou kunnen zijn fundamentele verbetering van de mensenrechtensituatie
in Cuba. Welke mogelijkheden ziet de minister in dit kader in EU-verband?Mocht de minister of een andere bewindspersoon binnenkort van plan zijn
Cuba te gaan bezoeken, dan zou er naar de mening van mevrouw Ferrier een Cubaans
gebaar tegenover moeten staan, net als bij het bezoek van de Spaanse minister,
dat heeft geleid tot vrijlating van vier dissidenten.De heer Van Bommel (SP) is het ermee eens
dat de sancties tegen Cuba niet effectief zijn geweest. Vooruitlopend op de
evaluatie van het gemeenschappelijk Europese Cuba-beleid in juni zijn verschillende
Europese lidstaten al bezig om de betrekkingen met Cuba te normaliseren. Waarom
wil de minister daarop wachten, waarom niet nu al een poging om de kleine
stappen die in Cuba zijn gezet te belonen? Het is inderdaad de vraag of deze
lijn zich doorzet, maar vast staat wel dat wat hier wordt gezien als kleine
stappen in Cuba als grote veranderingen wordt gezien. Wat denkt Nederland
al dan niet in EU-verband te kunnen doen voor de politieke vrijheden in Cuba,
waarbij met name moet worden gedacht aan de 55 van de 75 politieke dissidenten
die nog vastzitten? Wanneer verwacht de regering dat Cuba het BuPo-verdrag
zal ratificeren? Houdt dat tijdstip wellicht verband met de EU-evaluatie in
juni?Cubanen mogen nu ook in voorheen alleen voor westerlingen bestemde hotels
en mogen ook een mobieletelefoonabonnement. Volgens berichten in de pers bestaat
voor dat laatste veel belangstelling. Het zijn echter beide voor Cubanen dure
producten en het is ook niet duidelijk of de Cubaanse pers net zoveel belangstelling
voor deze noviteiten heeft als de westerse, maar feit is dat het om voorzichtige
nieuwe stappen gaat. Heeft de minister een indruk van de koers die de huidige
Cubaanse regering wil voeren? Ziet hij dit als kleine stappen op weg naar
verdere mogelijkheden op het gebied van consumptie of als symbool om bij het
Westen de indruk te wekken dat dergelijke stappen worden gezet?De regering houdt de komende jaren rekening met grote veranderingen, niet
op korte termijn. De Europese Unie moet er op tijd bij zijn als Cuba echt
gaat veranderen. De ervaringen met Oost- en Midden-Europa na de val de Muur
zijn volgens de heer Van Bommel reden genoeg om erbij te moeten zijn, nog
afgezien van de dan te verwachten directe en indirecte bemoeienis van de Miami-Cubanen
en hun politieke vrienden in Washington. Het is duidelijk dat het zgn. shock-kapitalisme
dat met name in Rusland heeft geheerst een averechts effect kan hebben.De heer Van Bommel vindt de stelling dat Nederland een buurland van Cuba
is nogal opvallend. Met een beetje fantasie zou je dat wellicht kunnen zeggen,
maar het maakt volgens hem toch een wat geforceerde indruk. Het lijkt erop
alsof Nederland een wat grotere rol in het Caribisch gebied wil spelen. Overigens
is de echte buur toch meer Venezuela met een regering die wat overeenkomsten
heeft met die van Cuba. Wil Nederland een eigen Cariben-beleid? Wat kan Nederland
dat buurland Cuba overigens bieden en wat denkt het te kunnen bijdragen aan
veranderingen in Cuba? Nederland heeft in het Caribisch gebied wel degelijk
een buitenlandbeleid, maar opvallend is dat daar veelal de Amerikaanse politiek
wordt gevolgd, met name inzake Colombia.De SP hoopt dat Cuba onder Raúl Castro en daarna de sociale verworvenheden
van de laatste 50 jaar kan behouden en kan verrijken met politieke vrijheden.
De vrijlating van de politieke gevangenen zou een grote stap voorwaarts zijn,
evenals het voorkomen van revanchisme van Cubaanse ballingen in Amerika. Dat
zou de verhoudingen in het Caribisch gebied en in Latijns-Amerika geen goed
doen. Daar is een actieve politiek op dit punt van Nederland nodig. De afgelopen
jaren heeft Buitenlandse Zaken notities gepubliceerd over China, Rusland,
India en Indonesië. De heer Van Bommel lijkt het noodzakelijk om een
notitie op te stellen over de ontwikkelingen in het Caribisch gebied. De veranderingen
in het Koninkrijk en de veranderingen op economisch en politiek terrein in
Zuid-Amerika en het Caribisch gebied vereisen een integrale kijk van Nederland
daarop.Volgens de heer Van Dam (PvdA) weet eenieder
die in Cuba is geweest en verder is gegaan dan de toeristische centra dat
er sprake is van een verstikkende dictatuur. Naast het land met witte stranden
en palmen is het het land waar bewoners verhoord worden als ze alleen maar
gesproken hebben met een toerist, waar je jarenlang de gevangenis ingaat als
je je hebt uitgesproken over de minpunten van de revolutie en waar mensen
leven in enorme armoede. Met de ziekte van Fidel en zijn terugtreden als president
lijkt er een sprankje hoop te ontstaan op verandering. Niemand kan op dit
moment voorspellen of die hoop terecht is en of die geringe toename van economische
vrijheid een voorbode is van meer burgerlijke vrijheden. Daar zijn wel heel
kleine en voorzichtige signalen van. Recent organiseerde de regering discussies
op universiteiten om te spreken over het beleid, kranten werden opgeroepen
om misstanden bloot te leggen, maar het is nog veel te vroeg om conclusies
te trekken, want ook vandaag de dag worden nog mensen opgepakt die niets anders
doen dan hun mening geven.Is die geringe toename van die economische en wellicht ook enkele burgerlijke
vrijheden nu werkelijk een weg naar democratisering of denkt het regime hiermee
nu juist de macht in handen te kunnen houden, zoals in China? Cubanen zijn
echter heel anders dan Chinezen, zijn nieuwsgierig, zoeken contact met buitenlanders,
weten hoe het leven is in Europa en in de VS en dus ook hoe het is om te leven
in vrijheid. Daarom is de heer Van Dam er dan ook van overtuigd dat handel,
toerisme, diplomatiek contact daadwerkelijk kunnen bijdragen aan de hervorming
van Cuba tot een democratie. Dat kan inderdaad niet van de ene op de andere
dag, dat kan best geleidelijk, maar dat doel moet wel in zicht blijven. In
alle contacten met Cuba zal wel moeten worden gewezen op de mensenrechtensituatie.
Als de regering met instemming van de PvdA-fractie kiest voor
een strategie van betrokkenheid in plaats van afzijdigheid, gaat zij dan ook
actief inzetten op het stimuleren van handel met Cuba, bijvoorbeeld via exportondersteuning?Ook de heer Van Dam vindt het overduidelijk dat in ieder geval de Amerikaanse
boycot van Cuba contraproductief heeft gewerkt, heeft geleid tot armoede onder
de gewone Cubanen en de vrijheid geen stap dichterbij heeft gebracht. Zelfs
in de Cubaanse gemeenschap in Florida kalft de steun voor deze boycot af.
Het zou daarom goed zijn als de EU aan de VS overbrengt dat een politiek van
betrokkenheid meer kans maakt dan een politiek van afzijdigheid. Als ook de
Amerikanen bereid zijn om zich meer met Cuba te bemoeien, zal dat de mogelijkheden
voor verandering alleen maar groter maken.Het beleid dat de Nederlandse regering en de EU hebben uitgezet richting
Cuba is in de ogen van de heer Van Dam dan ook verstandig. Hij is er voorstander
van om de zgn. juni-maatregelen definitief van tafel te halen. Dat zal het
diplomatieke contact ook vergemakkelijken. Hij begrijpt niet waarom de regering
zich wil beperken tot ambtelijk contact, terwijl andere EU-lidstaten ook voor
politiek contact kiezen.De positie van de regering zoals geschetst in de brief is helder, maar
wat gaat zij nu daadwerkelijk doen om actief bij te dragen aan bevordering
van veranderingen in Cuba? Er lijkt toch iets van een momentum te ontstaan
om die veranderingen mee in goede banen te leiden? Het is mogelijk dat de
heer Van Dam zich hierin vergist, maar hij vindt dat het in ieder geval toch
moet worden geprobeerd.De heer Van Baalen (VVD) ziet het bewind van
de broers Castro als een zandkasteel op het strand. Als de golven komen, zal
dat verdwijnen. Hij pleit er daarom voor om de banden met Cuba zo veel mogelijk
aan te halen. Het Amerikaanse embargo, dat inderdaad improductief is gebleken,
moet in goed overleg van tafel, maar natuurlijk niet voor niets. Als bijvoorbeeld
de nieuwe Amerikaanse president een gezant naar Cuba zou sturen met de boodschap «wij
zijn bereid het embargo op te heffen, maar daar moet wel het een en ander
tegenover staan op het gebied van de mensenrechten» en dat door Raúl
Castro zou worden weggewuifd, zou hij wel eens in heel grote problemen kunnen
komen.Voor de zgn. juni-maatregelen geldt volgens hem eigenlijk hetzelfde. Ze
werken niet echt, maar Cuba zal er wel wat tegenover moeten stellen om ze
in te trekken. Het is natuurlijk heel mooi dat Cubanen nu mobiele telefoons
mogen kopen, maar kunnen ze ook naar het buitenland bellen?Vooralsnog is de VVD-fractie niet overtuigd van de goede wil van Raúl
Castro, maar als de economische sluizen opengaan, onder de reeds genoemde
voorwaarden, kan het wel een heel eind de goede kant op gaan.Antwoord van de ministerDe minister merkt op dat de dialoog die mevrouw
Ferrier in Cuba zocht in ieder geval in het verleden niet werd geapprecieerd
getuige het feit dat zij toen het land is uitgezet. Hij is het ermee eens
dat Cuba in feite het enige land is in Latijns-Amerika waarin elke vorm van
vrije meningsuiting wordt onderdrukt, de mensenrechten niet gerespecteerd
worden en de armoede buitengewoon groot is. Het is inderdaad de vraag of de
nieuwe president Raúl Castro fundamentele politieke en sociaaleconomische
veranderingen zal doorvoeren, maar er zijn wel enkele veranderingen. Daarom
moet worden bezien hoe een bijdrage kan worden geleverd aan het verbeteren
van de situatie aldaar, aan het vrijkomen van de dissidenten, et cetera. De
basis van het Nederlandse beleid ten opzichte van Cuba blijft het gemeenschappelijk
standpunt van de Europese Unie uit 1996, waarbij enkele doelen zijn gesteld:
vreedzame overgang naar een pluralistische democratie, eerbiediging van de
mensenrechten, verhoging van het levenspeil van de bevolking.
Als middel om die doelen te bereiken is toen genoemd dialoog met de Cubaanse
autoriteiten en het Cubaanse maatschappelijke middenveld. Die dialoog is tot
stilstand gekomen in 2003 toen die 75 dissidenten werden gearresteerd en de
Europese Unie sancties tegen Cuba heeft ingesteld. Op dit moment wordt bezien
of herstel van die dialoog mogelijk is en, zo ja, onder welke voorwaarden.Aandacht voor mensenrechten en democratie laat zich ook volgens de minister
beter voor het voetlicht brengen in een brede en kritische dialoog dan vanaf
een afstand. Inderdaad is externe druk op Cuba – de sancties van de
VS en de juni-maatregelen van de EU – tot nu toe niet succesvol geweest.
De nieuwe regering heeft in ieder geval de wens te kennen gegeven om het buitenlands
beleid te diversifiëren; naast de focus op Venezuela en geestverwanten,
stelt Cuba zich de afgelopen maanden opener op tegenover de EU. Hij vindt
dat dit signaal niet mag worden genegeerd. Met alle kanttekeningen die daarbij
te plaatsen zijn, heeft Cuba op dit moment in ieder geval beleidsvoornemens
uitgesproken op het punt van mensenrechten en economie die zouden kunnen duiden
op veranderingen. Er zijn inderdaad twee mensenrechtenverdragen getekend,
maar nog niet geratificeerd. Het is ook niet bekend wanneer dat zal gebeuren.
Ook zijn vier van de bekende groep van 75 gevangen dissidenten vrijgelaten,
al zitten er nog 55 achter slot en grendel. Cuba telt op dit moment zeker
nog 230 politieke gevangen, hetgeen overigens nog steeds door de autoriteiten
wordt ontkend. Er lijken nu ook beperkte economische vrijheden te worden toegestaan.
Dit zijn allemaal nog kleine stappen die ook nog hun effect en vervolg moeten
hebben, maar de minister wil die toch niet graag negeren. Hij stelt zich op
dit punt zeker niet goedgelovig op: inderdaad eerst zien en dan geloven. Ten
slotte is een argument om te streven naar meer werkzame banden met Cuba omdat
het echt een buurland is van het Koninkrijk Nederland. Veranderingen op Cuba
kunnen hun weerslag hebben op de nabij gelegen delen van het Koninkrijk. Er
is op dit moment een beperkte handel tussen Cuba en de Antillen – in
2006 ging dat om zo’n € 150 000 – maar dat kan
snel veranderen als de Cubaanse bevolking meer vrijheid en ruimte krijgt tot
ondernemen.Volgens de minister was het de bedoeling om voor de zomer te komen met
een brief over Latijns-Amerika, dus inclusief de Cariben, maar gehoord de
inbreng zegt hij toe voor de begrotingsbehandeling te zullen komen met een
separate nota over het Caribisch gebied, waarin onder meer aan de orde zullen
komen handel, drugs, migratie, nabuurschap van het Koninkrijk.De kans dat door contacten veranderingen in Cuba worden gestimuleerd,
is volgens de minister wel degelijk aanwezig. Vooralsnog lijkt het hem verstandig
om de contacten op ambtelijk niveau te houden en te streven naar een geleidelijke
uitbouw tot een politieke dialoog c.q. bezoeken. Ontwikkelingen als het vrijlaten
van de politieke gevangenen zullen zijns inziens bepalend moeten zijn voor
de voortgang. Contacten met het maatschappelijke middenveld en de vreedzame
oppositie in Cuba zullen natuurlijk onverminderd worden voortgezet.De verkennende gesprekken over het herstel van de politieke dialoog met
Cuba zijn met name door EU-commissaris Michel gevoerd. Het voornaamste struikelblok
voor herstel is volgens Cuba gelegen in de juni-maatregelen die overigens
niet worden toegepast omdat ze sinds 2005 zijn opgeschort. Het lijkt de minister
op dit moment prematuur om die maatregelen af te schaffen. Toen daar verleden
jaar over werd gesproken, kwam het gemeenschappelijk EU-standpunt in gevaar
en is afgesproken om de discussie daarover uit te stellen, waarschijnlijk
tot juni bij de evaluatie. De minister wil daarvoor twee ijkpunten hebben:
enerzijds de daadwerkelijke vooruitgang op het gebied van mensenrechten en
democratie en anderzijds de kans op een werkelijk zinvolle en resultaatsvolle dialoog met Cuba. Ook hij kan niet inschatten wat er de komende tijd
op Cuba gaat gebeuren.De minister vindt het op dit moment overigens ook prematuur om te beslissen
om het exportinstrumentarium te gaan gebruiken. Cuba stond tot 2003 op de
ORET-landenlijst en er zijn dus geen ORET-projecten op Cuba in uitvoering.
Er wordt gewerkt aan een nieuwe ORET-regeling en hij zal zijn collega Koenders
vragen om bij het bepalen van de landenlijst rekening te houden met de mensenrechtensituatie
in Cuba. Het PSOM staat niet open voor Cuba en er bestaat op dit moment ook
geen voornemen om Cuba aan de lijst toe te voegen. Zoals gezegd, zal in de
Cariben-notitie ook het element handel, waaronder maatschappelijk verantwoord
ondernemen, aan de orde komen.Mensenrechten spelen ook in het Cuba-dossier een hoofdrol. De Nederlandse
ambassade volgt dat zeer nauwgezet en rapporteert daarover richting Den Haag
en Brussel. Het is belangrijk om dat voort te zetten, omdat dit een signaal
is richting Cubaanse autoriteiten dat misstanden niet ongemerkt en onvermeld
blijven. Ook is die informatie nodig als je een kritische dialoog met die
autoriteiten wilt voeren. Mensenrechtenactivisten, hun organisaties en hun
families ontvangen overigens ook hulp. Die kan variëren van medische
bijstand tot het geven van toegang tot informatie. Dit vindt plaats in het
kader van het mensenrechtenfonds.De minister zal nader onderzoeken op welke wijze Nederland de vakbonden
op Cuba ondersteuning kan bieden, al dan niet via bestaande contacten van
Nederlandse vakbonden met hun Cubaanse collega’s.Met de VS wordt wel degelijk gesproken over de effectiviteit van de boycot
van Cuba. De VS wordt duidelijk gemaakt dat Nederland geen voorstander van
die economische boycot is en dat de Helms-Burton Act ook niet effectief is
om het beoogde doel te bereiken.De minister zegt toe de Kamer op de hoogte te blijven houden van de ontwikkelingen
en de effecten daarvan, ook al omdat die bepalend zullen zijn voor de Nederlandse
opstelling bij de evaluatie van het gemeenschappelijk EU-standpunt in juni.
Het gaat daarbij niet zozeer om de vraag of de dialoog met Cuba moet worden
aangegaan, maar om de vraag of er voldoende zicht is op een inhoudsvolle dialoog.Op korte termijn verwacht de minister niet naar Cuba te gaan. Mocht die
gelegenheid zich wel voordoen, dan zal hij eerder de lijn volgen van zijn
Spaanse collega Moratinos die geleid heeft tot het vrijlaten van vier gevangenen,
dan de lijn van EU-commissaris Michel.Eventuele toetreding van Cuba tot het Cotonou-verdrag is volgens de minister
niet aan de orde, omdat Cuba zelf nog geen aanvraag heeft ingediend. Een eventuele
aanvraag zal in EU/ACS-verband moeten worden behandeld. Toetreding zou op
zich te rijmen zijn met het standpunt van de EU, maar de Raad zal er unaniem
mee moeten instemmen. Mocht dat aan de orde komen, dan zal de link met de
mensenrechten bepalend zijn.Nadere gedachtewisselingNaar de mening van mevrouw Ferrier (CDA) kunnen
de sancties pas worden opgeheven als er een duidelijke tegenprestatie tegenover
staat. Dat moet echt iets meer zijn dan alleen de bereidheid van Cuba om de
dialoog aan te gaan. De minister is van mening dat een eventuele dialoog met
Cuba kans van slagen moet hebben, maar wat zijn dan precies de ijkpunten waarover
hij sprak?Zij vindt het heel belangrijk dat het maatschappelijke middenveld en de
vreedzame oppositie ondersteund blijven worden. Welke mogelijkheden ziet de
minister daartoe? Kan in dit verband wellicht ook niet gedacht worden aan
enige vorm van ontwikkelingshulp via de medefinancieringsorganisaties?Kan Nederland nog enige ondersteuning bieden van het uitvoeren van de
ILO-verdragen?Heeft zij overigens goed begrepen dat Nederland pas van plan is om het
exportinstrumentarium in te zetten als er zichtbare verbeteringen zijn te
zien op het gebied van mensenrechten?De heer Van Bommel (SP) stelt het op prijs
dat de minister bereid is om te komen met een aparte nota over het Caribisch
gebied, is blij met de volmondige erkenning dat de sancties niet hebben gewerkt,
zelfs averechts hebben gewerkt en ook blij dat de indruk die het slot van
de brief wekte, namelijk alleen contacten op ambtelijk niveau, een verkeerde
is. Het is een begin en zou de opstap kunnen zijn naar gewone politieke contacten,
naar normalisering van de betrekkingen. Dit zijn belangrijke signalen richting
Cuba dat ook Nederland die stap op weg naar normalisering wil zetten.Vooruitgang op het punt van mensenrechten en werknemersrechten en een
goede kans op een zinvolle dialoog vindt hij goede ijkpunten.Hij begrijpt dat er geen zicht is op Cubaanse ratificatie van het BuPo-verdrag.
Dat mag volgens hem ook geen voorwaarde worden in het debat dat de EU in juni
zal voeren.Als de zijns inziens onafwendbare veranderingen op Cuba daadwerkelijk
plaatsvinden, bestaat de mogelijkheid van revanchisme van Miami-Cubanen en
de kwalijke gevolgen daarvan. Bovendien leert de ervaring dat het schoksgewijs
introduceren van kapitalisme ook grote negatieve sociale gevolgen kan hebben.
Met het oog daarop is het van belang dat er contacten plaatsvinden om die
te voorkomen.De heer Van Dam (PvdA) denkt oprecht dat de
door de regering geschetste lijn in combinatie met het stimuleren van handel
en toerisme inderdaad de sluizen zal openzetten en het water op den duur het
zandkasteel zal wegspoelen.Wat hem betreft, mogen de zgn. juni-maatregelen nu al van tafel, maar
ook op dit punt kan hij zich wel vinden in de opmerkingen van de minister
daarover.Als minister Koenders komt met het nieuwe ORET-instrumentarium zal hij
erop letten of Cuba ook inderdaad op de landenlijst staat, want ook dat zou
kunnen bijdragen aan bevordering van handel en contacten met Cuba en op die
manier kunnen leiden tot een geleidelijke transitie.De heer Van Baalen (VVD) herhaalt dat er tegenover
het opheffen van de boycot iets substantieels zal moeten staan; voor wat hoort
wat. Handel en toerisme vanuit Nederland moeten zijns inziens worden bevorderd.
Wat dat betreft verwijst hij naar de NCH-missie naar Cuba. Wellicht dat ook
handelsbetrekkingen in de Cariben-notitie kunnen worden meegenomen.De minister zal in de Cariben-notitie zeker
ingaan op de handelsbetrekkingen.Het verheugt hem dat er brede instemming bestaat met de lijn die de regering
in de brief heeft geschetst. Een eventuele dialoog moet natuurlijk wel ergens
toe leiden, bijvoorbeeld veranderingen teweegbrengen op het punt van mensenrechten
en democratie, het niet langer onderdrukken van de oppositie, het niet langer
mensen met gevaar voor eigen leven dwingen om het land op wrakke bootjes te
verlaten. Nederland straalt publiekelijk uit dat het bereid is om de dialoog
met Cuba aan te gaan, maar dat moet zich natuurlijk wel vertalen in resultaat.Hij gaat niet over programma’s van mfo’s, maar het staat iedereen
vrij om in zijn contacten met deze organisaties dit element te benadrukken.Op dit moment heeft de ambassade in Havanna dagelijks contact met leden
van de oppositie en mensenrechtenactivisten. Die contacten hebben niet alleen
informatie-uitwisseling ten doel, maar met name ondersteuning van deze mensen
en hun organisaties. Dat contact zal worden voortgezet, al is het niet altijd
duidelijk hoe representatief die mensen zijn voorde totale bevolking,
maar ook dat komt door de jarenlange repressie en de angst om contacten te
hebben. Er is daarom ook geen officieel maatschappelijk middenveld zoals andere
landen dat kennen.Ratificatie van het BuPo-verdrag is inderdaad geen voorwaarde om de juni-maatregelen
in te trekken, maar de minister herhaalt dat er wel een pakket verbeteringen
moet zijn. Hij is ervan overtuigd dat het kan en daarom moet gebruik worden
gemaakt van de kansen die er nu liggen.Toezeggingen– De minister informeert de Kamer nader over de invulling van de
dialoog met Cuba alsmede de mogelijke toekomstige ontwikkelingen op Cuba (herhaling
van toezegging gedaan in brief d.d. 3 maart 2008, 31 200 V,
nr. 77).– De minister onderzoekt de mogelijkheden tot steun aan vakbonden
in Cuba.– Naast de reeds eerder toegezegde notitie over Latijns-Amerika
(die de Kamer vóór het zomerreces zal ontvangen) ontvangt de
Kamer vóór de begrotingsbehandeling een notitie over het beleid
t.a.v. de Cariben (handel, drugs, nabuurschap).De voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,OrmelDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,Van ToorXNoot1Samenstelling:Leden: Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP), Wilders (PVV), Waalkens
(PvdA), Van Baalen (VVD), Çörüz (CDA), Ormel (CDA), voorzitter,
Ferrier (CDA), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Blom
(PvdA), Eijsink (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé-Hamming (VVD), Irrgang
(SP), Knops (CDA), Boekestijn (VVD), Voordewind (ChristenUnie), Pechtold (D66),
ondervoorzitter, Van Gennip (CDA), Ten Broeke (VVD), Peters (GroenLinks),
Van Raak (SP), Gill’ard (PvdA) en Thieme (PvdD).Plv. leden: De Wit (SP), Van der Vlies (SGP), De Roon (PVV), Vermeij (PvdA),
Van Miltenburg (VVD), Omtzigt (CDA), Spies (CDA), Roland Kortenhorst (CDA),
Jasper van Dijk (SP), Ten Hoopen (CDA), Besselink (PvdA), Leerdam (PvdA),
Arib (PvdA), Neppérus (VVD), Lempens (SP), Schermers (CDA), Griffith
(VVD), Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie), Koşer Kaya (D66),
Jonker (CDA), Van Beek (VVD), Vendrik (GroenLinks), Gesthuizen (SP), Samsom
(PvdA) en Ouwehand (PvdD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-V-115.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl