Belastingplan 1998; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25691, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25691 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen.2. Opzet en indeling belastingplan.3. Verwacht rendement van generieke maatregelen.5. Verhoging arbeidskostenforfait.6. Verhoging aanvullende alleenstaande-ouderaftrek.7. Aftrek studiekosten bij rentedragende lening studerende.8. Het tarief voor buitenlanders.9. Teruggaaf op lokale heffingen ten laste van het Rijk.OndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 2 oktober 1997, no.
W06.97.0574, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.WetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25691Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 691Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (belastingplan 1998) BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 2 oktober
1997 en het nader rapport d.d. 15 oktober 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister en de staatssecretaris van Financiën. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 9 september 1997, no. 97.004239, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de Raad van
State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van
toelichting, houdende wijziging van enkele belastingwetten c.a. (belastingplan
1998).Blijkens de mededeling van de Directeur van uw kabinet van 9 september
1997, nr. 97.004239, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan de tweede ondergetekende
te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 2 oktober 1997, no. WO6.97.0574, bieden wij u hierbij
aan.1. Algemeen.De voor 1998 voorgestelde fiscale maatregelen zijn vervat in drie voorstellen
van wet, te weten het belastingplan 1998 en daarnaast de fiscale structuurversterking
1998 en de fiscale milieuversterking 1998 waarover de de Raad van State heden
eveneens advies uitbrengt (no. W06.97.0572 en no. W06.97.0573). De indeling
van de wetsvoorstellen is naar de mening van de Raad niet in alle opzichten
duidelijk. De opzet en indeling van het belastingplan 1998 verdient, zoals
in het volgende punt wordt toegelicht, nadere aandacht. Artikel IX van de
Wet fiscale milieuversterking 1998 bevat belangrijke, noodzakelijk gebleken
herstelwerkzaamheden aan de fiscale wetgeving. De inhoud van artikel IX staat
echter geheel los van de «fiscale milieuversterking». Het college
adviseert deze wijzigingen in een afzonderlijke wet onder te brengen. Daarmee
is ook de overzichtelijkheid van de fiscale wetgeving gediend.De Raad brengt voorts, in het bijzonder naar aanleiding van de wetsvoorstellen
inzake fiscale structuurversterking en fiscale milieuversterking, in herinnering
dat hij reeds in het advies inzake de concept-Miljoenennota (kamerstukken
II 1997/98, 25 600, A) en bij verschillende eerdere gelegenheden bezwaren
onder woorden heeft gebracht tegen het veelvuldig gebruik van zogenaamde belastinguitgaven.
Voor het college geldt hierbij als criterium dat deze belastinguitgaven uit
een oogpunt van doelmatigheid, duidelijkheid, rechtszekerheid en eenvoud van
uitvoering de voorkeur moeten verdienen boven begrotingsuitgaven. De Raad
constateert dat in het algemeen niet wordt uiteengezet welke de overwegingen
zijn om aan fiscale subsidiëring de voorkeur te geven boven
subsidiëring in de vorm van een uitgavenpost op de jaarlijkse begroting
van het betrokken ministerie; het college adviseert de memories van toelichting
op dit punt zoveel mogelijk aan te vullen. 1. De Raad constateert terecht dat de inhoud van artikel IX van het wetsvoorstel
fiscale milieuversterking, los staat van dat onderwerp als zodanig. Daarom
is gehoor gegeven aan het advies de inhoud van artikel IX in een afzonderlijk
wetsvoorstel onder te brengen. Dit voorstel, Wijzigingen van technische aard
van enige belastingwetten c.a., wordt gevoegd bij het wetsvoorstel fiscale
milieuversterking, dat ontdaan van artikel IX tegelijk daarmee is aangeboden.In het bijzonder naar aanleiding van de wetsvoorstellen inzake fiscale
structuurversterking en fiscale milieuversterking brengt de Raad zijn bezwaren
in herinnering tegen het veelvuldig gebruik van zogenaamde belastinguitgaven.
Het kabinet heeft in het nader rapport naar aanleiding van het advies van
de Raad inzake de concept-Miljoenennota 1998 aangegeven dat – zowel
nationaal als internationaal – belastingheffing een integraal onderdeel
is van het financiële economische en sociale beleid. Ook is opgemerkt
dat er noch nationaal, noch internationaal overeenstemming bestaat over de
inhoud van het begrip belastinguitgaven. Dat neemt echter niet weg dat, net
zoals dat geldt voor ieder voorstel om een niet-fiscaal instrument in te zetten,
aan elk voorstel om voor het realiseren van een bepaalde beleidsdoelstelling
een fiscaal instrument in te zetten een zorgvuldig afwegingsproces ten grondslag
ligt. In dat afwegingsproces hanteert het kabinet ook de criteria die de Raad
noemt om te beoordelen of al dan niet gekozen dient te worden voor de inzet
van een fiscaal instrument.In aanvulling hierop zij thans nog vermeld dat op 1 oktober jongstleden
tijdens de algemene financiële beschouwingen aan de Kamer is toegezegd
om – in overeenstemming met het advies van de Studiegroep Begrotingsruimte –
jaarlijks een overzicht te publiceren van regelingen die aangemerkt zouden
kunnen worden als belastinguitgaven. Tevens is aangegeven dat de in dat kader
relevante regelingen systematisch worden geëvalueerd.2. Opzet en indeling belastingplan.Het wetsvoorstel betreft het belastingplan 1998 en bevat een twintigtal
min of meer zelfstandige onderwerpen. In de inleidende paragraaf van de memorie
van toelichting zijn als belangrijkste thema's van het wetsvoorstel vermeld
de stimulering van werkgelegenheid en het streven naar een evenwichtige inkomensontwikkeling.
Het wetsvoorstel betreft voorts enkele onderwerpen die niet of slechts indirect
verband houden met de vermelde thema's, zoals het afschaffen van milieuleges
voor bedrijven en het bieden van een overgangsregeling waarde eigen woning.Volgens de Raad zou het belastingplan 1998 als plan aan kracht winnen,
indien bij de bespreking van de onderwerpen de genoemde thematiek voortdurend
in het oog wordt gehouden en de onderwerpen die niet of niet rechtstreeks
met die thema's te maken hebben buiten het wetsvoorstel blijven.De Raad beveelt aan om de deelonderwerpen van het wetsvoorstel door middel
van de vermelde thema's te ordenen en aan de hand van die ordening te bespreken
in de memorie van toelichting. In dit licht verdient het naar de mening van
het college de voorkeur om de resterende onderwerpen in een of meer afzonderlijke
wetsvoorstellen op te nemen. 2. De Raad merkt op dat het belastingplan een twintigtal min of meer zelfstandige
onderwerpen bevat. Hij beveelt aan de deelonderwerpen volgens de in de inleiding
vermelde thema's te ordenen en aan de hand daarvan te bespreken. Voorts heeft
de raad de voorkeur om resterende onderwerpen in een of meer afzonderlijke
wetsvoorstellen op te nemen.Zoals in de inleidende paragraaf van de memorie van toelichting is aangegeven
is het totale pakket aan fiscale maatregelen voor 1998 gericht op ondersteuning
van belangrijke beleidsdoelstellingen van het kabinet, te weten werkgelegenheid
en evenwichtige inkomensontwikkeling, economische structuurversterking, kennisinfrastructuur
en scholing en milieu. De in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen onderdelen
hebben hoofdzakelijk tot doel bij te dragen aan de door het kabinet gewenste
ontwikkelingen voor 1998 met betrekking tot werkgelegenheid en inkomen. Er
bestaat tussen deze maatregelen derhalve een beleidsmatige en budgettaire
samenhang. Voorts zijn in het onderhavige wetsvoorstel twee wijzigingen die wat betreft
hun aard noch in het wetsvoorstel fiscale milieuversterking noch in het wetsvoorstel
fiscale structuurversterking passen. Het kabinet heeft gemeend deze, gelet
op de inhoud van de voorstellen en mede vanwege de efficiency, in dit wetsvoorstel
op te moeten nemen. Overwegingen van efficiency liggen ook ten grondslag aan
de in dit wetsvoorstel opgenomen wijzigingen met betrekking tot de vermogensbelasting.Aan de opmerking van de raad met betrekking tot de indeling van de memorie
van toelichting is tegemoetgekomen.3. Verwacht rendement van generieke maatregelen.Enkele maatregelen, zoals de verhoging van het arbeidskostenforfait, worden
voorgesteld om een bepaalde groep belastingplichtigen te stimuleren hun gedrag
te veranderen. De hierop gerichte fiscale maatregelen begunstigen echter een
veel grotere groep belastingplichtigen zodat de maatregel in veel gevallen
het gedrag niet beïnvloedt. De verhoging van het arbeidskostenforfait
en van de aanvullende alleenstaande-ouderaftrek zijn voor hen die reeds volledig
in het arbeidsproces zijn betrokken overbodig als stimulans om aan werk te
komen of aan het werk te blijven. Het verspillingskarakter van dergelijke
maatregelen valt nog meer op, indien degenen die van de betrokken maatregel
niet profiteren door andere maatregelen toch hun koopkracht behouden zien
en daardoor geen behoefte gevoelen aan wijziging van het eigen gedrag.Met het oog op de hiervoor vermelde factoren dient volgens de Raad in
de toelichting te worden besproken welk rendement kan worden verwacht van
generieke maatregelen die worden gericht op het bevorderen van werkgelegenheid,
met name bij degenen die al langere tijd inactief zijn. Indien een laag rendement
van zulke generieke maatregelen kan worden verwacht, dient te worden bezien
of de daaraan verbonden overheidsuitgaven voldoende verantwoord zijn en of
meer direct op de doelgroep gerichte, andere dan fiscale maatregelen de voorkeur
verdienen. 3. De Raad merkt op dat enkele maatregelen, zoals verhoging van het arbeidskostenforfait,
die worden voorgesteld om een bepaalde groep belastingplichtigen te stimuleren
hun gedrag te veranderen, een veel grotere groep belastingplichtigen begunstigen.
De Raad meent dat de maatregel daardoor in veel gevallen het gedrag niet zal
beïnvloeden. Zo beschouwt de Raad verhoging van het arbeidskostenforfait
en van de aanvullende alleenstaande-ouderaftrek als overbodige stimulans om
aan het werk te komen of te blijven voor hen die reeds volledig in het arbeidsproces
zijn betrokken. Met het oog hierop dient volgens de Raad in de toelichting
te worden besproken welk rendement kan worden verwacht van generieke maatregelen
die worden gericht op het bevorderen van werkgelegenheid, met name bij degenen
die al langere tijd inactief zijn. Indien een laag rendement van zulke generieke
maatregelen kan worden verwacht, zo merkt de Raad op, dient te worden bezien
of de daaraan verbonden overheidsuitgaven voldoende verantwoord zijn en of
meer direct op de doelgroep gerichte, andere fiscale maatregelen de voorkeur
verdienen.In reactie hierop kan in de eerste plaats worden opgemerkt, dat de generieke
maatregelen waaraan de Raad refereert niet uitsluitend gericht zijn op gedragsbeïnvloeding,
maar ook gezien moeten worden binnen het totaal aan (fiscale) maatregelen
dat mede is gericht op het tot stand brengen van een evenwichtige inkomensverdeling.
Zoals in onderdeel 1 reeds is aangegeven zijn fiscale maatregelen integraal
onderdeel van het financiële economische en sociale beleid. In de Miljoenennota
1998 is uitgebreid ingegaan op de resultaten van dit beleid voor o.a. de werkgelegenheid.
Voorts wijzen analyses van het Centraal Plan Bureau uit dat verhoging van
het arbeidskostenforfait (op termijn) een positief effect heeft op de werkgelegenheid.
Maar het is veelal niet eenvoudig of zelfs onmogelijk om van iedere maatregel
afzonderlijk aan te geven wat (kwantitatief) het werkgelegenheidseffect ervan
is. Dat neemt overigens niet weg dat aan iedere (fiscale) maatregel die wordt
voorgesteld (ex ante) een afweging ten grondslag ligt, waarbij effectiviteit
en doelmatigheid belangrijke criteria zijn waaraan een maatregel wordt getoetst. 4. Gevolgen voor het inkomensbeeld van de operatie Premiedifferentiatie
en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen. In de inleidende paragraaf van de memorie van toelichting wordt naar
voren gebracht dat de koopkrachtreparatie die noodzakelijk is geworden door
de operatie Premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen
(Pemba) een onderdeel is van het totaal van in dit wetsvoorstel opgenomen
fiscale maatregelen gericht op het inkomensbeeld. De Raad beveelt aan om in
de memorie van toelichting ten behoeve van de beoordeling van die koopkrachtreparatie
in de lijn van de overzichten bij de Invoeringswet Pemba (kamerstukken II
1996/97, 24 776) een cijfermatig beeld te geven van de terzake doende
inkomensgevolgen van Pemba met ingang van 1998 en van de mate waarin het wetsvoorstel
die reparatie met ingang van 1998 tot stand brengt.4. In het wetsvoorstel Invoeringswet Pemba (kamerstukken II 1996/97, 24 776,
nr. 5) is een overzicht opgenomen van de inkomensgevolgen van de AAW/WAO-operatie
en de aanvullende maatregelen die destijds zijn voorgesteld om de beoogde
inkomensneutraliteit te bewerkstelligen. Aangezien ten tijde van het wetsvoorstel
nog geen integraal inkomensbeeld voor 1998 beschikbaar was, zijn alleen de
partiële inkomensgevolgen van deze operatie gepresenteerd. Hieruit bleek
dat de AAW/WAO-operatie voor de meeste groepen inkomensneutraal uitwerkte.
Voor een aantal groepen, waaronder ouderen resteerde (beperkte) negatieve
inkomenseffecten.In het kader van de begrotingsvoorbereiding 1998 heeft het kabinet een
aantal besluiten genomen waarmee het integrale inkomensbeeld voor 1998 is
vastgelegd. De door het kabinet voorgestelde maatregelen hebben ertoe geleid
dat de koopkrachtontwikkeling in 1998 over een brede linie aanmerkelijke verbeteringen
laat zien. Ook voor ouderen is sprake van tenminste koopkrachtbehoud. Dit
betekent dat de resterende negatieve koopkrachteffecten (meer dan) volledig
zijn gecompenseerd. Voor een volledig overzicht van de inkomensontwikkelingen
en de getroffen maatregelen kan worden verwezen naar hoofdstuk 4 van de Sociale
Nota 1998. Met betrekking tot de partiële inkomenseffecten van de AAW/WAO-operatie
zij het volgende opgemerkt. Het kabinet is bij de uiteindelijke besluitvorming
over het pakket aan maatregelen uitgegaan van het integrale inkomensbeeld
1998. Dit integrale beeld wordt bepaald door een groot aantal factoren waarvan
de AAW/WAO-operatie er één is. Omdat alleen het eindresultaat
relevant is, is het achteraf niet mogelijk vast te stellen welk van de getroffen
maatregelen samenhangt met de AAW/WAO-operatie en welke maatregelen daar los
van staan. De endogene doorwerking van relevante grootheden vormt daarbij
een extra complicerende factor. Een partieel cijfermatig beeld van de inkomensgevolgen
van de AAW/WAO-operatie en de daarmee samenhangende reparatiemaatregelen ontbreekt
dan ook.5. Verhoging arbeidskostenforfait.De Raad heeft bij herhaling gemotiveerde kritiek naar voren gebracht tegen
verhoging van het arbeidskostenforfait. Deze kritiek richtte zich in het bijzonder
op het ontbreken van een inhoudelijke motivering op fiscale gronden. Bij het
vorige belastingplan is in het nader rapport op dit punt verwezen naar een
komend nader standpunt van de regering over de mogelijke omvorming van het
arbeidskostenforfait (kamerstukken II 1996/97, 25 052, B, punt 8 van
het nader rapport). Nu nog geen nader standpunt is bepaald, had mogen worden
verwacht dat de regering in het licht van de eigen toezegging terughoudend
was geweest in het voorstellen van een nieuwe verhoging van het arbeidskostenforfait.
De memorie van toelichting besteedt geen aandacht aan de hiervoor bedoelde
toezegging van de regering.Daarnaast wijst de Raad op een uitspraak van het Gerechtshof te Leeuwarden
die inhoudt dat een werknemer die gelet op zijn werkelijke arbeidskosten weinig
baat heeft bij de forfaitverhoging toch eenzelfde financieel voordeel dient
te krijgen als de werknemer die minder werkelijke arbeidskosten heeft (Uitspraak
Gerechtshof Leeuwarden, januari 1997, rolnummer 31 703). Door de voorgestelde
verhoging van het arbeidskostenforfait dreigt deze uitspraak opnieuw actueel
te worden.Naar het college meent, dient in de toelichting te worden ingegaan op
de betekenis van de hiervoor bedoelde toezegging en van de hiervoor genoemde
uitspraak voor de voorgestelde verhoging van het arbeidskostenforfait. 5. De Raad wijst op zijn bij herhaling naar voren gebrachte kritiek tegen
verhoging van het arbeidskostenforfait die zich in het bijzonder richtte op
het ontbreken van een inhoudelijke motivering op fiscale gronden. Daarbij
wijst de Raad op de uitspraak van het Hof Leeuwarden van 27 januari 1997,
nr. 96/0609 (V-N 1997, blz. 1343), die inhoudt dat een werknemer die gelet
op zijn werkelijke arbeidskosten weinig baat heeft bij de forfaitverhoging
toch eenzelfde financiële voordeel dient te krijgen als de werknemer
die weinig of geen werkelijke arbeidskosten heeft.Zoals in de memorie van toelichting is uiteengezet, strekt de voorgestelde
verhoging van het arbeidskostenforfait voor het jaar 1998 ertoe de financiële
aantrekkelijkheid van deelname aan het arbeidsproces verder te vergroten,
met name voor werknemers in het onderste segment van de arbeidsmarkt.Bij de vormgeving van de voorgestelde verhoging van het arbeidskostenforfait
is zorgvuldig aandacht besteed aan de door de Raad naar voren gebrachte punten.
Na ampel beraad hebben wij ervoor gekozen het arbeidskostenforfait voor het
jaar 1998 op de traditionele wijze vorm te geven. Daarbij hebben verschillende
overwegingen een rol gespeeld, waaronder het feit dat tegen vorenbedoelde
uitspraak van het Hof Leeuwarden beroep in cassatie is ingesteld bij de Hoge
Raad. Ook zal een aanpassing van het arbeidskostenforfait in breder verband
aan de orde worden gesteld in de aangekondigde Verkenning belastingheffing
aan het begin van de 21e-eeuw.6. Verhoging aanvullende alleenstaande-ouderaftrek.In de inleidende paragraaf van de memorie van toelichting wordt ingegaan
op de verruiming van de aanvullende alleenstaande-ouderaftrek. Daarbij wordt
gewezen op het vergemakkelijken van het aanvaarden van werk buitenshuis voor
alleenstaande ouders door verlaging van de financiële drempel om tot
de arbeidsmarkt toe te treden.In de voortgangsbrief over het emancipatiebeleid is betoogd dat het combineren
van arbeid en zorgtaken moeilijk is en wordt bepleit een gezinsbeleid te ontwikkelen
dat het combineren van zorg en werk thuis gemakkelijker maakt (kamerstukken
II 1997/98, 25 606, nr. 1, blz. 9). Met het oog op dit pleidooi ligt
het hiervoor vermelde stimuleren van werk buitenshuis niet voor de hand als
het gaat om eenoudergezinnen met kinderen.Volgens de Raad dienen de hiervoor besproken twee benaderingen op elkaar
te worden afgestemd en in hun onderlinge verhouding te worden besproken in
de memorie van toelichting. 6. Onder verwijzing naar pagina 9 van de Voortgangsbrief emancipatiebeleid
1997/98, waarin wordt betoogd dat het combineren van arbeid en zorgtaken moeilijk
is, merkt de Raad op dat het stimuleren van werk buitenshuis niet voor de
hand ligt als het gaat om eenoudergezinnen met kinderen.In antwoord hierop verwijzen wij naar bladzijde 14 van deze voortgangsbrief
waarin als onderdeel van het beleid om te komen tot een lonende en verantwoorde
combinatie van arbeid en zorg voor alleenstaande ouders juist de verhoging
van de alleenstaande ouderaftrek wordt aangekondigd. Deze maatregel verruimt
immers de financiële armslag voor alleenstaande ouders die buitenhuis
gaan werken, waardoor het werken buitenhuis aantrekkelijker wordt.7. Aftrek studiekosten bij rentedragende lening studerende.Ingevolge het voorgestelde artikel 46, negende lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 (Wet IB'64) kan een (ex-)studerende alle fiscaal in aanmerking komende
studiekosten in één keer aftrekken in het jaar waarin definitief
komt vast te staan dat de lening geen beurs wordt, maar een rentedragende
lening blijft.Naar het oordeel van de Raad bereikt de voorgestelde regeling haar doel
niet, indien de student in het voorgestelde jaar van aftrek weinig of geen
inkomen heeft of als in dat jaar de loonheffing tevens de eindheffing blijkt
te zijn.Aan het slot van hoofdstuk 6 van de memorie van toelichting wordt een
alternatief besproken waardoor de in aftrek toe te laten kosten worden afgeboekt
op de lening. Volgens het college is deze oplossing niet alleen simpeler uitvoerbaar,
maar ook rechtvaardiger. Alle betrokkenen hebben dan immers baat bij de regeling
en niet alleen een beperkte groep studenten van wie de hoogte van het inkomen
het toelaat om de aftrek voldoende fiscaal te verzilveren. Bij
het alternatief wordt als nadeel vermeld dat het voordeel van de aftrek dan
pas van lieverlee in de vorm van lagere aflossingen en renteterugbetalingen
tot uitdrukking komt. Volgens de Raad behoeft dit laatste geen bezwaar te
zijn, met name niet indien het aflossingsvoordeel in de tijd gezien naar voren
wordt geschoven.Ingevolge de hiervoor vermelde overwegingen is het college van oordeel
dat de voorgestelde regeling voor de aftrek van studiekosten in de sfeer van
de buitengewone lasten dient te worden ontraden. Het ligt voor de hand dit
voorstel te vervangen door het hiervoor bedoelde alternatief. Dit alternatief
kan zo nodig worden uitgebreid ter wille van een toereikende compensatie aan
de betrokkenen voor hun studiekosten. 7. De Raad meent dat de voorgestelde regeling voor de aftrek van buitengewone
lasten ter zake van studiekosten haar doel niet bereikt, indien de student
in het voorgestelde jaar van aftrek weinig of geen inkomen heeft of als in
dat jaar de loonheffing tevens eindheffing blijkt te zijn. De Raad ontraadt
daarom dit voorstel en meent dat het voor de hand ligt dit te vervangen door
het in de memorie van toelichting beschreven alternatief waarbij een bepaald
forfaitair te bepalen percentage van de aflossing in aanmerking genomen zou
kunnen worden als buitengewone lasten ter zake van studie.Dat wij onze keuze hebben gemaakt zoals deze in het wetsvoorstel is neergelegd,
is gebaseerd op de volgende afweging. Anders dan de Raad meent, kan men in
de aangifte of, als men geen verplichte aanslag krijgt, via een T-biljet of
een Tj-biljet altijd de buitengewone lasten ter zake van studiekosten in het
jaar waarin definitief komt vast te staan dat de lening niet wordt omgezet
in beurs, in aanmerking nemen. Indien men in dat jaar geen of weinig inkomen
heeft kan een compensabel verlies ontstaan dat in de jaren dat men wel een
positief belastbaar inkomen heeft zal worden verrekend. Dergelijke verliezen
zijn compensabel met de inkomens van de drie voorgaande en de acht volgende
kalenderjaren, zodat men de aftrek in vrijwel alle gevallen eerder zal kunnen
realiseren dan bij een systeem dat is gekoppeld aan de aflossing. Die aflossing
begint twee jaar na aanvang van de terugbetalingsperiode en beslaat vervolgens
vijftien jaar. Bovendien is het zo dat een student na afloop van zijn studie
diverse soorten studieschuld (de onvoorwaardelijke rentedragende lening en
de niet omgezette voorwaardelijke rentedragende lening) kan hebben. Bij de
Informatie Beheer Groep (IBG) wordt geen onderscheid gemaakt tussen die verschillende
soorten leningen. Indien zou worden aangesloten bij de afbetaling van de niet
in beurs omgezette lening, zou dat deel door de IBG voortaan afzonderlijk
moeten worden geadministreerd.8. Het tarief voor buitenlanders.Het wetsvoorstel bevat enkele wijzigingen van de tarieven van de inkomensheffing
en van de loonheffing. In het advies van de Raad over het belastingplan 1997
is het zogenoemde «buitenlandertarief» ter sprake gebracht. In
het nader rapport op punt 10 van dit advies is verwezen naar een afronding
van een studie op dit punt zodra de Hoge Raad in een desbetreffend geschil
arrest heeft gewezen (kamerstukken II 1996/97, 25 052, B, punt 10). Dit
zogenoemde «Asscher-arrest» heeft de Hoge Raad gewezen op 28 mei
1997 in aansluiting op de prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1996, nr.C-107/94. Dit arrest kan
aanzienlijke gevolgen hebben voor het buitenlandertarief van 25% dat is vermeld
in artikel 20b van de Wet op de loonbelasting 1964 en in artikel 53b Wet IB'64.
In het wetsvoorstel worden de zojuist vermelde artikelen op dit punt niet
gewijzigd. In de toelichting wordt geen aandacht besteed aan de toezegging
in het hiervoor aangeduide nader rapport en wordt niet ingegaan op het hiervoor
genoemde arrest.Het een en het ander dient volgens het college alsnog plaats te vinden. 8. De Raad merkt op dat het arrest van de Hoge Raad van 28 mei 1997 in
aansluiting op de prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1996 (Zaak C-107/94, Asscher, Jurispr.
1996, blz. I-3089) aanzienlijke gevolgen kan hebben voor het buitenlanderstarief
van 25% dat is vermeld in artikel 20b van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 en in artikel 53b van de Wet op de loonbelasting 1964. Bezien wordt nog
welke gevolgen het arrest heeft voor de desbetreffende wettelijke bepalingen.
Intussen blijft het buitenlanders tarief conform de arresten buiten toepassing
voor werknemers en zelfstandigen in de Europese Unie.9. Teruggaaf op lokale heffingen ten laste van het Rijk.Ingevolge de artikelen V en VIII, onderdeel A, van het wetsvoorstel ontvangen
burgers via gemeentelijke belastingteruggaven fT100,–. Indien de desbetreffende
gemeentelijke belastingen nog niet bestaan of indien de betrokkene reeds kwijtschelding
voor de belastingen verkrijgt, worden speciaal voor die teruggaven nieuwe
procedures ingevoerd. Ingevolge artikel VIII worden voor dat doel alsnog door
de gemeenteraad die belastingen in het leven geroepen als de gemeente de betrokken
belastingen nog niet kende, waarbij ook terugwerkende kracht wordt toegestaan.
De vermindering moet expliciet op het aanslagbiljet worden vermeld. Verhoging
van het tarief door de gemeente is echter niet uitgesloten. Al met al houdt
dit onderdeel van het wetsvoorstel naar de mening van de Raad een omslachtige
operatie in, waarvan het nut niet overtuigend wordt aangetoond. Volgens het
college dreigen de voorgestelde middelen een gewicht te krijgen dat in voorkomende
gevallen per burger het belang van f 100,– gemakkelijk kan overschrijden.Het college meent dat het daarom van belang is vooral in de hiervoor bedoelde
bijzondere gevallen van kwijtschelding en van afwezigheid van bepaalde gemeentelijke
belastingen de verhouding tussen de vermoedelijke teruggaafkosten en opbrengst
voor de burger in het oog te houden. Alleen op die wijze kan worden bereikt
dat een teruggaaf als de voorgestelde tegemoetkoming aan de burger voldoende
kostenbewust plaatsvindt en niet om bijkomende redenen de lokale kosten die
worden opgeroepen buiten beschouwing blijven. Gebeurt dit laatste wel, dan
is niet denkbeeldig dat de toegedachte f.100,– deels of geheel weer
moet worden ingeleverd ter bestrijding van de opgeroepen meerkosten van de
teruggaaf.De voorgestelde teruggaaf dient wegens de daaraan verbonden onzekere kostenfactoren
in ieder geval te worden ontraden zolang de aan teruggaaf verbonden kosten
met name op decentraal niveau niet kunnen worden overzien en dan ook niet
kunnen worden beheerst. 9. Het is verheugend te kunnen constateren dat de Raad met het kabinet
van mening is dat het van belang is dat het beschikbaar gestelde bedrag voor
de lokale lastenverlichting ook daadwerkelijk voor de burger beschikbaar komt.
De Raad vraagt zich af of de regeling niet tot onnodig hoge uitvoeringskosten
bij gemeenten leidt.Het kabinet vindt het gewenst om een financiële bijdrage te verlenen
in de verlaging van de lokale lasten. De voorgestelde regeling hiervoor sluit
nauw aan bij de Nota Lokale lastendruk en de Monitor Lokale lasten, waarin
is aangegeven dat een belangrijke oorzaak van de stijging van de lokale lasten
is gelegen in de intensivering van het door het rijk gevoerde milieubeleid.
Mede daardoor zijn de reinigingsheffingen (afvalstoffenheffing/reinigingsrecht)
sterk gestegen, veel sterker bijvoorbeeld dan de onroerende-zaakbelastingen
(OZB). Daarom is er voor gekozen juist deze reinigingsheffingen te verlagen.
Een verlaging van de OZB ligt om deze reden niet voor de hand: in de OZB komen
bij uitstek de eigen beleidskeuzen van gemeenten tot uitdrukking. De gekozen
vormgeving leidt ertoe dat de gezinshuishoudingen op een zo eenvoudig mogelijke
wijze profiteren van deze lastenverlichting.Naar aanleiding van een opmerking dienaangaande merken wij op dat de uitvoeringskosten
naar verwachting beperkt zijn. Die kunnen per gemeente verschillen, omdat
ze afhankelijk zijn van de wijze waarop een gemeente op dit moment de heffing
uitvoert. De gemeenten hoeven in het algemeen niet meer te doen dan op het
aanslagbiljet het bedrag van de vermindering te vermelden. Over de wijze waarop
dit gebeurt, zijn geen regels gesteld, zodat gemeenten de voor hun heffingspraktijk
meest praktische uitvoering kunnen kiezen. De regeling kan ook betrekkelijk
eenvoudig in kwijtscheldingsgevallen worden uitgevoerd. Voorts zijn bepaalde
kostenposten, zoals aanpassing van computerprogrammatuur, eenmalig.In een beperkt aantal gemeenten, dat in het geheel geen afvalstoffenheffing
of reinigingsrecht heeft, zal een in opzet eenvoudige belastingverordening
moeten worden gemaakt, die het mogelijk maakt de lastenverlichting door te
geven. Het voorstel is overigens nog aangepast om de uitvoeringskosten van
de gemeenten te verminderen. In artikel V, onderdeel A, is een nieuw tweede
lid opgenomen in het voorgestelde nieuwe artikel 229c. Op grond hiervan behoeven de gemeenten de verplichting tot teruggave van f 100
niet in hun belastingverordening op te nemen, wat aanvankelijk wel de bedoeling
was. Deze verplichting vloeit nu rechtstreeks uit de wet voort. Daarmee wordt
voorkomen dat alle gemeenten hun belastingverordening op dit punt moeten wijzigen.
Rekening is gehouden met de mogelijkheid dat een gemeente de bevoegdheid tot
het heffen van afvalstoffenheffing of reinigingsrechten heeft overgedragen
aan een gemeenschappelijke regeling.Het kabinet gaat ervan uit dat de gemeenten de naar verwachting beperkte
uitvoeringskosten zelf kunnen opvangen. Dat is mogelijk omdat de groei van
het Gemeentefonds de groei van het aantal woonruimten overtreft. De hierdoor
ontstane compensatie zal daarom in de tijd gezien wat ruimer zijn dan nodig
is voor de lastenverlichting.10. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.10. Aan de redactionele kanttekeningen van de Raad is gevolg gegeven.11. Met het oog op de uitvoering van de door de Tweede Kamer der Staten-Generaal
aanvaarde motie van het lid Hoogervorst c.s. (kamerstukken II 1997/98, 25 600,
nr. 44), zijn twee nieuwe artikelen in het wetsvoorstel opgenomen. In die
motie wordt de regering verzocht af te zien van de indexatie per 1 januari
1998 van de accijns op benzine en dieselolie en voor de daardoor ontstane
derving dekking te zoeken door middel van een verhoging van de motorrijtuigenbelasting.
Hieraan is gevolg gegeven.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Wij mogen U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,G. Zalm De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend Bijlage bij het advies van de Raad van State van 2 oktober 1997, no.
W06.97.0574, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Wetsvoorstel– In artikel I, onderdeel A, «artikel 17, tweede lid, onderdeel
b» wijzigen in: artikel 17, tweede lid, onderdeel a.– Artikel I, onderdeel B, eerste lid, herzien daar in artikel 30b,
onderdeel e, onderdeel 4°, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (Wet
IB'64) reeds melding is gemaakt van «onderdeel d».– In artikel I, onderdeel F, «In artikel 45a, vijfde lid,
onderdeel a, onder 1°,» wijzigen in: In artikel 45a, vijfde lid,
onderdeel a, onder 2°.– In artikel I, onderdeel G, in het voorgestelde artikel 46, vierde
lid, onderdeel b, Wet IB'64, mede gelet op aanwijzing 101 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar), het alternatieve karakter van het daarin vermelde
onder 1°, 2° en 3° laten uitkomen door het gestelde onder 2°
te besluiten met: of. Memorie van toelichting– Kamerstukken aanduiden met inachtneming van aanwijzing 219 Ar.– Afkortingen, zoals «WML» en «WVA», bij
de eerste vermelding tussen haakjes plaatsen en vooraf laten gaan door een
volledig uitgeschreven aanduiding.– In de inleidende paragraaf van de «Pemba-operatie»
de bijbehorende documentatie en vindplaatsen vermelden.– In de inleidende paragraaf in de tabel met het belastingtarief
eerste schijf ter wille van de duidelijkheid de afzonderlijke mutatiebedragen
plaatsen boven het saldobedrag van de mutaties. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25691-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl