Situatie bij het CTSV; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24653, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24653 nr. 21

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567 en 89101112, 13, 14, 151617181920 en 2122, 23, 24, 25 en 26272829303132, 33, 34 en 3536, 37, 38, 39, 40 en 4142 en 4344 en 454647, 48, 49, 50, 51, 52 en 5354, 55, 56 en 5758, 59, 60, 61 en 626364656667, 68 en 697071, 72 en 7374757677787980 en 818283848586878889, 90 en 91929394, 95 en 9697 en 9899100101 en 102103104105
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24653Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 653Situatie bij het CTSVnr. 21LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 18 oktober 1996De vaste Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, heeft de navolgende vragen over het rapport van de Tijdelijke commissie
onderzoek Ctsv (24 653, nrs. 15 t/m 17) ter beantwoording aan de Tijdelijke
commissie voorgelegd. Deze vragen, alsmede de daarop op 18 oktober 1996 gegeven
antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De JongDe wnd. griffier van de commissie,Nava 1Had de commissie tot een ander oordeel kunnen komen, indien de personen
die vanwege vakantie of zakelijke bezigheden elders niet gehoord konden worden,
op een later tijdstip een gesprek met de commissie hadden gehad? (blz.12).De commissie heeft in beslotenheid of in het openbaar met vrijwel iedere
gewenste persoon gesproken. Slechts een enkeling was in het geheel niet beschikbaar.
De algemene oordeelsvorming van de commissie was niet afhankelijk van de informatie
die deze persoon mogelijkerwijs nog had kunnen aanreiken. 2Was van te voren duidelijk dat de weergave van de besloten gesprekken
in de openbaarheid zou komen? (blz. 12).Aan allen die werden uitgenodigd voor een besloten gesprek is meegedeeld
dat de verstrekte informatie mogelijk gebruikt zou worden bij openbare gesprekken
en in het rapport van de commissie, tenzij daartegen bezwaar zou worden gemaakt. 3Is de commissie van mening dat het krappe tijdschema tot een te grote
druk op de commissie en haar staf heeft geleid en dat de afwezigheid van de
mogelijkheid om tussentijds te reflecteren van invloed is geweest op de aanbevelingen?
(blz. 13).De commissie heeft in juni afgewogen of handhaving van het strakke publicatieschema
zou leiden tot een rapport (inclusief de aanbevelingen) dat kwalitatief van
voldoende niveau zou zijn. Indien de commissie dit onmogelijk had geacht,
was de publicatiedatum uitgesteld. Met name de aanbevelingen tonen aan, dat
reflectie ook onder grote tijdsdruk mogelijk is. 4Heeft de commissie het, achteraf gezien, als een voordeel of een
nadeel ervaren dat het kamerdebat over de inhoud van het rapport in tweeën
is «geknipt»? (blz. 13).De commissie had integrale behandeling van haar rapport geprefereerd.
De politieke en de inhoudelijke aspecten van het rapport hangen zozeer met
elkaar samen, dat gescheiden behandeling eigenlijk minder adequaat was. Het
naderende zomerreces en de politieke implicaties van het rapport hebben de
Kamer doen besluiten tot een gescheiden behandeling. 5Pleit de commissie in alle gevallen voor parlementaire enquêtes
in plaats van parlementaire onderzoeken? (blz. 14).Neen. Deze conclusie laat zich uit de Evaluatie van de werkwijze van de
commissie (paragraaf 1.4) niet lezen. Wel denkt de commissie dat het enquête-instrument
ook in kortetermijnsituaties (zoals bij het Ctsv-onderzoek) nuttig kan zijn. 6Geeft de beschrijving van de commissie inzake een andere uitvoering
in feite niet aan dat de uitvoeringsstructuur altijd volgend zal zijn op de
structuur van de uit te voeren wetten? (blz. 19 e.v.). Neen. De ontwikkelingen in de materiewetgeving vonden naast een belangrijke
omslag in de uitvoeringsorganisatie plaats. Uiteraard is er een voortdurende
wisselwerking tussen wetgeving en uitvoering. Soms beïnvloedt de wetgeving
de uitvoering, soms is het andersom. De Enquêtecommissie uitvoeringsorganen
sociale verzekeringen concludeerde op grond van een analyse van de uitvoeringsorganisatie
tot een noodzaak van verandering van het socialeverzekeringsstelsel. 7 en 8Komt de commissie zelf met een oordeel over de holdingconstructie?
(blz. 21).Is bij de scheiding tussen de private taken en overheidstaken van
de bedrijfsverenigingen naar de mening van de commissie voldoende rekening
gehouden met het vonnis van het Europese Hof in de zaak Syndicat Français
de L' Express International v. La Poste (11 juni 1996) inzake artikel 86 EEG
en artikel 92 EEG waarin staat dat kruisbestuiving verboden is (ex artikel
86 EEG)? (blz. 22).De commissie had niet tot taak het ontvlechtingsproces als zodanig diepgaand
te onderzoeken. De problematiek van holdingconstructies en de verhoudingen
tussen het private en het publieke deel komen in het rapport dus slechts als
voorbeeld aan de orde. De commissie heeft het ongetwijfeld belangwekkende
vonnis van het Europese Hof niet in haar overwegingen meegenomen.Wel heeft de commissie een aanbeveling gedaan over toezicht op publiek-private
constructies. Deze zesde aanbeveling valt in drie delen uiteen:– de signalering van specifieke risico's ten aanzien van het toezicht
op de publiek-private constructies bij de uitvoeringsorganisatie sociale verzekeringen,
in het bijzonder de vraag of het Ctsv over voldoende bevoegdheden en informatie
beschikt om afdoende toezicht te kunnen houden op de doel- en rechtmatigheid
van de uitvoering; het Ctsv kan niet vaststellen of de beleidsmatige afwegingen
binnen een holding vanuit het publieke belang geredeneerd doelmatig zijn en
wat de financiële gevolgen zijn voor de publieke sector;– een meer algemene waarschuwing dat er risico's inzake toezichtbaarheid
dreigen te ontstaan bij het naar elkaar toe groeien van de zorgsector, het
bank- en verzekeringswezen en de sociale zekerheid; tot dusverre bestaat nauwelijks
afstemming tussen de betrokken toezichthouders, noch tussen de betrokken ministeries;– het voorstel om de toezichthouder meer instrumenten en bevoegdheden
te geven, bijvoorbeeld het recht van het Ctsv op alle informatie vanuit het
private deel van de holding voor zover van belang voor de doelmatigheid van
het publieke deel en de mogelijkheid voor de verschillende toezichthouders
tot gecoördineerd optreden om belangenafweging op concernniveau tussen
het publieke en het private deel te kunnen waarderen. 9Komt de commissie zelf met een oordeel over sectorale betrokkenheid?
(blz. 22).Neen. De commissie had niet tot taak de sectorale resp. regionale aspecten
van de uitvoeringsorganisatie te onderzoeken. Deze problematiek komt in het
rapport dus slechts marginaal aan de orde. 10Zijn er volgens de commissie nog andere verklarende factoren aan
te voeren voor het onvoldoende discussiëren over een aantal kernthema's?
(blz. 25). De commissie meent met de aangegeven factor de belangrijkste verklaringsgrond
gegeven te hebben. 11Heeft de commissie van sociale partners een reactie, direct of indirect,
bijvoorbeeld via besturen van bedrijfsverenigingen, kunnen registreren op
de loskoppeling van het toezicht van hen? (blz. 26).De commissie heeft geen archiefonderzoek gedaan naar de directe en indirecte
reacties van sociale partners en bedrijfsverenigingen op het toezichtmodel
in de nOSV. Wel heeft de commissie een aanvankelijke defensieve houding bij
de uitvoeringsinstanties ten opzichte van het nieuwe toezicht in het algemeen
waargenomen, overigens gevolgd door toenemende loyaliteit (zie paragraaf 6.3
van het rapport). 12, 13, 14, 15Is het kennelijk bedoelde intensieve en geïntegreerde toezicht
op de uitvoering van de sociale verzekering ook tot stand gekomen? Is een
dergelijke vorm van toezicht naar de mening van de commissie in de toekomst
ook de meest gewenste? (blz. 29).Kan nader worden aangegeven hoe en waar uit de context kan worden
opgemaakt dat met sturend toezicht geïntegreerd toezicht werd beoogd?
(blz. 30).Wat is, met het oog op de toekomst, het oordeel van de commissie
over sturend toezicht? (blz. 30).Waar is de conclusie op gebaseerd dat interventiebevoegdheden van
de Ctsv bij het toezicht voldoende helder in wet- en regelgeving zijn vastgelegd?
(blz. 30).De commissie concludeert uit gesprekken en uit een voor haar verrichte
analyse van de parlementaire behandeling van het rapport van de Enquêtecommissie
uitvoeringsorganen sociale verzekeringen en de nOSV dat de wetgever bewust
een intensief en geïntegreerd toezicht op de uitvoering van de sociale
verzekering heeft gewild en dat de interventiebevoegdheden helder in wet-
en regelgeving zijn vastgesteld. Het voert te ver deze analyse hier weer te
geven. In bijlage 7 (blz. 152–153) wordt nader op het begrip sturend
toezicht en zijn parlementaire uitleg ingegaan.Of dit type toezicht (intensief en geïntegreerd) ook feitelijk tot
stand is gekomen, is de vraag. In het rapport wordt op diverse plaatsen aangegeven
dat het bestuur de ambities hiertoe had, maar het toezichtbeleid niet erg
concreet heeft kunnen maken.De commissie heeft een inhoudelijke bijdrage willen leveren aan de gedachtevorming
en de besluitvorming over het gewenste toezichtmodel. Zij heeft dit –
aangezien in de Kamer het debat over de OSV 1997 aanstaande is – eerder
willen doen door het formuleren van vraagstellingen en overwegingen dan door
het unaniem aandragen van één toezichtmodel.In het onderzoeksvoorstel van de vaste commissie voor Sociale Zekerheid
en Werkgelegenheid (24 653, nr. 10) staat: «Het onderzoek zal mogelijk
leiden tot aanbevelingen om te komen tot verbetering van wetgeving, toezichtbeleid
en praktische verhoudingen.» De commissie meent in deze geest te hebben
gehandeld.De commissie laat dus het oordeel over de wenselijkheid van een model
van intensief en geïntegreerd toezicht, waarin ook de ministeriële
sturingsbevoegdheden en de mate van onafhankelijkheid van de toezichthouder
zijn begrepen, aan de Kamer over en concentreert zich op het geven van enkele
overwegingen (zie paragraaf 3.2.2.2) die bij de besluitvorming en in het debat
een belangrijke rol zouden moeten spelen. Naarmate de Kamer kiest voor meer
sturingsbevoegdheden jegens de uitvoering bij het toezichthoudende
zelfstandige bestuursorgaan, zal dit ook meer beïnvloedingsmogelijkheden
bij de minister jegens het onafhankelijke toezichtorgaan wenselijk maken met
het oog op de ministeriële verantwoordelijkheid, hetgeen spanning oplevert
met de onafhankelijkheid en het zbo-karakter van de toezichthouder. Naarmate
de Kamer kiest voor minder sturingsbevoegdheden voor de toezichthouder (bijvoorbeeld
bij het zgn. signalerend toezicht) zal dit leiden tot het concentreren van
interventiebevoegdheden bij de minister, en spanning opleveren met het beginsel
van de functionele decentralisatie en wellicht leiden tot politisering van
het toezicht.Zie voor de onderbouwing van deze overwegingen bijlage 7.De commissie heeft aldus wel overwegingen bij, maar geen oordeel over
het wetsvoorstel OSV 1997 en het advies van de Raad van State daarover, noch
over alternatieve toezichtmodellen. 16Wat is, met het oog op de toekomst, het oordeel van de commissie
over het feit, dat de preventieve toezichtsbevoegdheden zo ruim zijn geformuleerd
dat die mede in termen van beleidsvoering kunnen worden uitgelegd? (blz. 30).De commissie neemt spanning waar tussen de uitgangspunten van het toezicht
(op afstand, onafhankelijk) en de concrete invulling ervan in de vorm van
bijvoorbeeld een vergaande toepassing van de preventieve bevoegdheden van
de toezichthouder en beveelt aan interventiemogelijkheden zoveel mogelijk
te beperken tot repressieve instrumenten (zie aanbeveling 3). De commissie
ziet niet hoe het opstellen van een werkplan een alternatief zou kunnen vormen
voor de inzet van preventieve instrumenten. Werkplannen dienen altijd ten
grondslag te liggen aan welke activiteit van een toezichthouder dan ook. 17In het rapport laat de commissie in het midden of zogeheten uitvoeringseffectrapportages
nu wel of niet behoren tot de taak van het Ctsv. Kan de commissie op de (on)wenselijkheid
daarvan toch nog eens nader ingaan? Behoort dit nu wel of niet tot de taak
van het Ctsv? Zo ja, hoever mag het Ctsv daarin naar het oordeel van de commissie
gaan? (blz. 31–32).De commissie beveelt aan (zie aanbeveling 4) ook in de toekomst uitvoeringseffectrapportages
te laten verrichten door een onafhankelijke instantie, ook al hebben effectrapportages
onvermijdelijk een zeker beleidsevaluerend effect en is een beleidsevaluatie
zonder effectrapportage niet mogelijk.De commissie heeft geen antwoord op de gestelde vragen over de afbakening
van artikel 10 (informatievoorziening door het Ctsv aan de minister) versus
12 nOSV (doelmatigheidsonderzoek Ctsv). Daarom had zij deze vragen ook geformuleerd.
De wet laat overigens geen onduidelijkheid bestaan over het feit dat bij de
informatiestroom ex artikel 10 de ministeriële invloed verder gaat dan
bij onderzoek ex artikel 12 sub d. De vraag is vooral wat onder artikel 10
en wat onder artikel 12 d nOSV valt. In de brief van 23 april 1996 (24 653,
nr. 12) geeft de staatssecretaris aan dat het onderzoek van het Ctsv uitsluitend
verband mag houden met toezicht. Het blijft onduidelijk waar effectrapportages
onder vallen.In de praktijk zijn pogingen een scherp onderscheid tussen uitvoeringseffectrapportages
en beleidsevaluaties aan te brengen niet werkzaam gebleken. Politieke en ambtelijke
opportuniteitsoverwegingen (zie het voorbeeld van de TZ/Arbo-rapporten) zullen
er altijd zijn, maar dienen zo weinig mogelijk tot uiting te komen. Dat een onafhankelijk toezichthouder als het Ctsv zich bijvoorbeeld onder
het mom van «het adviseren op topniveau over het stelsel» zou
kunnen uitspreken over de wenselijkheid of onwenselijkheid van bepaalde wetten,
kan op diverse manieren worden benaderd.(Overigens is de commissie nergens gebleken, dat SZW zelf heeft bijgedragen
aan deze adviseringsbehoefte. Dat laat onverlet, dat SZW deze intentie lange
tijd ook niet heeft ontmoedigd.)Uitgaande van de algemene beleidsverantwoordelijkheid van het ministerie
en een onafhankelijke positie van het Ctsv valt inzake het onderzoeksbeleid
van het Ctsv te denken aan overleg vooraf tussen het ministerie en het Ctsv
over het jaarlijks uit te voeren onderzoek, waarbij het ministerie marginaal
toetst op beleidsevaluerende aspecten. Wat betreft de aanbevelingen naar aanleiding
van onderzoek, of andere signalen die door het Ctsv gegeven kunnen worden,
staat het de minister als eindverantwoordelijke altijd vrij zelf te beslissen
of hij wel of niet reageert. In dit model kan het ministerie via bedoeld overleg
invloed hebben op de planning en opzet van bijvoorbeeld uitvoeringseffectrapportages. 18Heeft de Kamer zelf laks gereageerd op de ontwikkelingen bij het
Ctsv, gezien het informatie-instrument welke zij via de motie-Wöltgens
had verkregen? (blz. 32).De commissie meent, dat de ministeriële verantwoordelijkheid zich
niet verzet tegen het rechtstreeks informeren van de Kamer door zelfstandige
bestuursorganen. De commissie vindt dit onder voorwaarden wenselijk. Het is
zelfs de vraag of de ministeriële verantwoordelijkheid zich tot deze
informatievoorziening uitstrekt. De commissie heeft aanbevolen (aanbeveling
11) nog eens uitdrukkelijk stil te staan bij de mogelijkheden van rechtstreekse
informatieverzameling via zbo's. Daarbij kan ook gedacht worden aan bepalingen
in de instellingswetten van zbo's.Zie voor een beschouwing over ministeriële verantwoordelijkheid en
zelfstandige bestuursorganen het antwoord op vraag 20 e.v.De Kamer heeft er een en andermaal blijk van gegeven belang te hechten
aan uitvoeringseffectrapportages.De Kamer heeft de principiële kant van de motie-Wöltgens (rechtstreekse
rapportage van Ctsv aan Kamer) niet altijd recht gedaan. Eerst bij de opzet
van het Project uitvoering sociale verzekeringen, later bij de herziening
van het Project (zie blz. 86: de vaste commissie vraagt dan de bewindspersoon
om zorg te dragen voor rapportages over de uitvoering). Deze motie legt weliswaar
een wens van de Kamer bij het kabinet neer, maar gegeven deze reeds aangenomen
motie had de Kamer rechtstreeks bij het Ctsv om rapportages kunnen vragen.Of de motie-Wöltgens werkelijk een instrument is om rechtstreekse
informatie van het Ctsv te verkrijgen, zou nog moeten blijken. Een motie is
geen stellig staatsrecht, op basis van een motie ontstaan geen verplichtingen.
Het Ctsv had de concept-rapporten naar de mening van de commissie op grond
van de motie aan de Kamer kunnen doen toekomen. 19Wat is, op basis van de wetgeving en parlementaire behandeling, het
oordeel van de commissie, alles overziend, over de volgende onduidelijkheden:– tot hoever reikt de ministeriële verantwoordelijkheid
bij de bepaling van de periodiciteit, aard en inrichting van de informatiestromen
ex artikel 10 lid 1?– geldt de ministeriële verantwoordelijkheid even sterk
voor de periodiciteit, aard en inrichting van onderzoek ex artikel 12, onder
d?– staat artikel, 12 onder d, ook ander onderzoek toe dan nodig
is om toezicht uit te oefenen?– vallen uitvoeringseffectrapportages onder de activiteiten
ex artikel 10, lid 1, dan wel ex artikel 12, onder d? (blz. 32).Zie het antwoord op de vraag 17 e.v. 20 en 21Valt naar het oordeel van de commissie het Ctsv als een zbo te kenschetsen?
(blz. 33).Lenen taken die aan een zbo gedelegeerd zijn zich nog voor interventie?
Zo ja, is preventief toezicht of repressief toezicht dan gewenst? Of beide?
Zo nee, hoe kan dan inhoud gegeven worden aan de ministeriële verantwoordelijkheid?
(blz. 33).In de Aanwijzingen inzake zelfstandige bestuursorganen wordt een zbo gedefinieerd
als: «een bestuursorgaan op het niveau van de centrale overheid dat
niet hiërarchisch ondergeschikt is aan een minister». De zienswijze
van professor Scheltema, dat de ministeriële verantwoordelijkheid niet
verder reikt dan de bevoegdheid van de minister (zonder bevoegdheid geen verantwoordelijkheid),
is via aanvaarding van het rapport Steekhoudend ministerschap van de commissie-Scheltema
(21 427, nr. 40) reeds door de Kamer onderschreven. Opgemerkt zij dat
de Raad van State, blijkens advisering over de genoemde Aanwijzingen en de
OSV 1997, een andere opvatting heeft. De Raad van State stelt dat staatsrechtelijk
een vorm van ministeriële verantwoordelijkheid behouden blijft voor de
bestuurstaak van het zbo, ongeacht de aanwezigheid en de omvang van de ministeriële
bevoegdheden voor dat orgaan.De verwarring over de status van het Ctsv (zbo of niet) wordt –
naast verwarrende aanduidingen in de parlementaire behandeling van de nOSV:
«als ware het een zbo» – veroorzaakt door de spanning die
bestaat tussen het zelfstandig opereren van zo'n orgaan en de wens van de
minister te kunnen interveniëren indien hij dat noodzakelijk acht. In
de nOSV worden zowel de zelfstandigheid van het Ctsv als de interventiemogelijkheden
van de minister benadrukt: formeel is het Ctsv dus een zbo, maar inhoudelijk
is iedere speciale bevoegdheid van de minister een inbreuk op de zelfstandigheid
van het Ctsv.Dit laat onverlet dat in het algemeen ook zonder speciale bevoegdheden
interventie mogelijk blijft: de minister is verantwoordelijk voor de inrichting
en vormgeving van het zbo. Noch preventief toezicht (goedkeuren begrotingen,
meerjarenramingen e.d.) noch repressief toezicht (goedkeuring en schorsing
van besluiten e.d.) brengt de status van zbo in gevaar. Wat die status wel
zou bedreigen is het geven van bijzondere aanwijzingen (bijvoorbeeld in individuele
gevallen) aan het Ctsv.Hoewel het Ctsv naar de mening van de commissie een zbo is, acht de commissie
het antwoord op de vraag of het Ctsv een zbo is uiteindelijk van minder gewicht
dan het totstandbrengen van een goede wettelijke regeling van de verhouding
tussen minister en toezichthouder en het verkrijgen van overeenstemming over
de praktische invulling van deze verhouding.Gegeven deze uitgangspunten en overwegingen zal de Kamer zich moeten uitspreken
over de genoemde Aanwijzingen en het wetsvoorstel OSV 1997. 22, 23, 24, 25 en 26Is de commissie van mening dat het huidige toezichtsmodel voor de
sociale verzekeringen heroverweging verdient op het punt van de interventiebevoegdheden
van de toezichthouder in samenhang met de aanwijzingsbevoegheden
van de minister? Zo ja, op welke wijze? Welke toezichtsmodel acht de commissie
gewenst? (blz. 33).Is de commissie van mening dat de ministeriële sturingsbevoegheden
te ruim zijn geformuleerd? (blz. 33).Voldoet het wetsvoorstel OSV 1997 in beantwoording van de door de
commissie op blz. 33 opgeworpen? (blz. 33).Waarom wil de commissie zelf niet tot een keuze voor het gewenste
toezichtmodel voor het beleidsterrein van de sociale verzekering komen (immers
bij motie-Bijleveld-Schouten c.s. (24 653, nr. 5) heeft de Kamer uitgesproken
dat het onderzoek naar het Ctsv ten doel heeft «aanbevelingen te formuleren
voor het gewenste toezicht in de toekomst»)? (blz. 34).Kan de commissie aangeven welk toezichtmodel volgens haar de voorkeur
geniet voor het beleidsterrein van de sociale verzekering? (blz. 34).Zie het antwoord op vraag 12 e.v. 27Is het Ctsv vanuit het wettelijk kader aan te merken als een zbo?
Zo ja, acht de commissie dit gewenst? (blz. 34).Zie het antwoord op vraag 20 e.v. 28Is volgens de commissie in het wetsvoorstel OSV 1997 voldoende mate
rekening gehouden met de door haar geformuleerde vraagstellingen? (blz. 34).In de Memorie van Toelichting op het wetsvoorstel OSV 1997 wordt aandacht
besteed aan de door de commissie geformuleerde vraagstellingen. Over de wijze
waarop heeft de commissie geen oordeel. 29Moeten aan de persoonlijke eigenschappen van de bestuurlijke leiding
van de toezichthouder andere eisen worden gesteld dan aan ieder andere bestuurlijke
positie op dit niveau, en zo ja waarom? (blz. 35).De commissie heeft zich niet bezig gehouden met eisen die gesteld moeten
worden aan andere bestuurlijke posities dan die bij het Ctsv. Wel zijn in
aanbeveling 8 enige kwalificaties weergegeven waaraan bestuursleden van het
Ctsv in het bijzonder dienen te voldoen. 30Heeft de commissie ook nog beleidsmatige conclusies en aanbevelingen
voor de toekomst met betrekking tot de weergave van feiten en vaststellingen
ten aanzien van:– de brede invulling van het toezicht op de doelmatigheid;– de controlestructuur;– de toezichtsfilosofie;– het toezichtsbeleid;– het contralegembeleid? (blz. 37–39).Voor conclusies en aanbevelingen aangaande de genoemde onderwerpen kan
verwezen worden naar de hoofdstukken 9 en 10 van het rapport. 31Heeft de commissie kunnen vaststellen, dat het afwijzen van het dossier
Nieuw Bestuur door het pas aangetreden Ctsv-bestuur, het begin van de verwijdering
is geweest tussen bestuur en personeelsleden ? (blz. 38).Ja, met name de wijze waarop over deze afwijzing is gecommuniceerd. Zie
hiervoor blz. 66 e.v. van het rapport. 32, 33, 34 en 35Wat is het beleidsmatige oordeel van de commissie over de constatering
dat het er op lijkt dat het Ctsv de ruimte die de wet biedt zoveel mogelijk
wenste te benutten? (blz. 38).Wil de commissie aangeven wat precies wordt bedoeld met de constatering
dat het Ctsv met de ruime interpretatie van de bevoegdheden veel hooi op de
vork neemt en naar welke ervaringen uit het verleden wordt verwezen, en kan
bovendien de door de commissie zelf opgeroepen vraag ook door de commissie
worden beantwoord? (blz. 39).Wie is naar het oordeel van de commissie bevoegd om concrete eisen,
normen of criteria voor het toezichtsbeleid van het Ctsv te formuleren? Moeten
deze wettelijk verankerd worden? (blz. 39).Is de commissie van mening dat – met het oog op ervaringen
in het verleden – een dergelijk toezichtsbeleid (ruime interpretatie
van bevoegdheden) onvoldoende gedragen wordt? Welke aanbevelingen doet de
commissie over de bevoegdheden van het Ctsv? (blz. 39).De opzet van het toezichtbeleid liet te wensen over, maar bleef binnen
het kader van de nOSV. Deze conclusie licht de commissie op blz. 89–90
toe, nadat de feiten bijvoorbeeld op blz. 38–40 en blz. 43–48
zijn aangedragen. Ook het toezichtbeleid dat de SVr vanaf 1991 ontwikkelde
leed aan deze manco's, zodat gesteld kan worden dat dit beleid niet positief
onderbouwd wordt door ervaringen in het verleden. Binnen het kader van de
nOSV, dus met handhaving van de huidige bevoegdheidsverdeling, zou naar het
oordeel van de commissie een adequaat toezichtbeleid mogelijk moeten zijn. 36, 37, 38, 39, 40 en 41Welke oorzaken geeft de commissie voor het gegeven dat de uitvoeringsinstanties
zich weinig gelegen hebben laten liggen aan de procedurele en formele kwaliteitseisen
die de toezichthouder stelde? Hoe is hierin naar het oordeel van de commissie
verbetering in aan te brengen? (blz. 41).In hoeverre waren de in de organisatie van de SVr levende kritische
standpunten over de mate waarin het preventief toezicht de toezichthouder
medeverantwoordelijk zou maken voor de uitvoering en daarop belemmerend zou
werken terecht? Kan dit oordeel door de commissie zorgvuldig worden beargumenteerd?
(blz. 41).Wat is het oordeel van de commissie over het minderheidsstandpunt
van de werkgroep goedkeuring nOSV dat een afstandelijker toezicht door het
Ctsv gewenst is? Zal naar het oordeel van de commissie door een dergelijk
afstandelijker toezicht de relatie met het veld verbeterd worden? (blz. 41).Wat is het oordeel van de commissie over de zogenaamde «pedagogische
benadering» van het College? Heeft het veld deze benadering terecht
als een onder curatelestelling geïnterpreteerd? Welke benadering adviseert
de commissie vanuit het Ctsv naar het veld? (blz. 41).Heeft het bestuur van het Ctsv naar het veld vooraf duidelijk gemaakt
dat vanwege «pedagogische benadering» gekozen is voor een ruime
invulling van de goedkeuringsbevoegdheid? (blz. 41).De commissie maakt melding van de perceptie van de bedrijfsvereniging,
dat er geen beleidsruimte zou overblijven. Wat was naar het oordeel
van de commissie de feitelijke situatie en in hoeverre is het naar het oordeel
van de commissie juist dat er al dan niet sprake is van beperkte beleidsruimte?
(blz. 42).Historisch wordt de uitvoeringsorganisatie der sociale verzekeringen gekenmerkt
door zelfstandigheid en beleidsvrijheid van de uitvoeringsorganen (bedrijfsverenigingen
en administraties) versus een machteloze coördinator/toezichthouder.
Het rapport van de Enquêtecommissie uitvoeringsorganen sociale verzekeringen
analyseert deze situatie en zijn consequenties. In het kader van de nOSV kreeg
de toezichthouder grote bevoegdheden, maar de uitvoeringsinstanties bleven
zelfstandige bestuursorganen. De ambivalenties die dit opleverde, staan beschreven
in paragraaf 6.3 van Heel het raderwerk.Het is dus verklaarbaar maar niet te rechtvaardigen, dat de uitvoeringsinstanties
zich weinig gelegen lieten liggen aan kwaliteitseisen van het Ctsv. Ook de
zgn. pedagogische benadering, die reeds in de eerste maanden aan het veld
is toegelicht, heeft niet mogen baten, voornamelijk omdat het een voorbeeld
van gebrekkige communicatie was.De commissie beveelt onder andere betere communicatie door de toezichthouder
aan, met erkenning en bewaking van de eigen verantwoordelijkheden van zowel
de uitvoeringsinstanties als de toezichthouder.Het minderheidsstandpunt van de werkgroep goedkeuring nOSV is daarom interessant,
omdat het Ctsv-bestuur bij het ontvlechtingsproces juist tegen dit dilemma
is opgelopen: het heeft zich aanvankelijk afstandelijk opgesteld om niet medeverantwoordelijk
te worden. Ook het huidige Ctsv-bestuur ervaart blijkens zijn voortgangsrapportages
(Minder maar beter) dit spanningsveld. 42 en 43Heeft de commissie kunnen vaststellen of het bestuur van het Ctsv –
vanwege het strakke contralegembeleid – voorstander was van een experimenteerartikel
in de desbetreffende socialeverzekeringswetten? (blz. 42).Wat is volgens de commissie de boodschap die door ambtelijk en politiek
SZW aan het nieuwe bestuur is meegeven, gezien de constatering dat de kern
van het probleem ligt in de beleidsruimte van de bedrijfsverenigingen? Waarop
baseert de commissie haar vermoeden dat het ministerie en de staatssecretaris
van SZW het bestuur in het begin in deze houding hebben gesterkt? Welke boodschap
adviseert de commissie ten aanzien van contralegembeleid? (blz. 43).Het oude Ctsv-bestuur was gezien het gevoerde contralegembeleid zeker
geen voorstander van een experimenteerartikel. Welke boodschap door bewindspersonen
en ambtenaren van SZW over contralegembeleid aan het bestuur is meegegeven
is niet precies te achterhalen. Een hoge ambtenaar van SZW vond het contralegembeleid
«heel verstandig» (blz. 42). Uit paragraaf 5.5.2 van het rapport
blijkt wel, dat de staatssecretaris boodschappen over een potentieel vijandige
omgeving heeft overgebracht. Deze analyse van het veld, die mede inhoudt dat
de bestaande beleidsruimte van uitvoeringsinstanties moet worden beperkt,
was sinds de enquête-Buurmeijer politiek gangbaar.De commissie beveelt nadere overweging aan van een aangepast experimenteerartikel,
om contralegemsituaties die in redelijkheid binnen beleidsdoelstellingen vallen
voor een bepaalde duur toe te staan. Een dergelijk artikel zou ook op de materiewetten
betrekking moeten hebben. Het artikel zou niet veel verder moeten gaan dan
het beschreven gedoogbeleid van het Ctsv (zie paragraaf 6.4) en de procedureafspraken
van Ctsv en Tica inzake anticiperend beleid. Juist omdat de analyse van de
enquêtecommissie uitvoeringsorganen sociale verzekeringen nog vers in
het geheugen ligt, dient voorzichtig met een experimenteerartikel te worden omgegaan. Het begrip «in redelijkheid binnen beleidsdoelstellingen
vallen» mag niet leiden tot afbreuk aan het principe van wetsconform
handelen noch tot afbreuk aan het primaat van de wetgever. 44 en 45Welke oorzaken liggen aan ten grondslag aan het feit dat het Ctsv
nalaat over de volle breedte aan kwaliteitsverbetering te werken? (blz. 43).Is de commissie van mening dat het voor het Ctsv mogelijk was geweest
in de onderzochte periode de toezichtsfilosofie te operationaliseren en het
toezicht beter (dus conform toezichtsfilosofie) uit te voeren? Zo ja, aan
welke voorwaarden had dan moeten zijn voldaan? Zo nee, waarom niet? (blz.
43).De commissie heeft – het door het Ctsv vertoonde ambitieniveau ten
spijt – ernstige twijfels of de bedoelde operationalisering mogelijk
was geweest in de onderzochte periode. Juist de omvang en de duur van de hele
operatie (een soort operatie Comptabel Bestel) maakt dit onwaarschijnlijk.
De voorwaarden voor zo'n operatie kunnen niet allemaal tegelijk worden gerealiseerd.
Kwaliteitsverbetering bij alle onderdelen van het toezichtsbeleid, niet alleen
het accountantsonderzoek, is een van die voorwaarden. In de paragrafen over
doelmatigheidsonderzoek en rechtmatigheidsonderzoek worden de andere voorwaarden
en de tekortkomingen daarbij uiteengezet. 46Acht de commissie het noodzakelijk dat het experimenteerartikel wordt
aangepast en zo ja, op welke wijze? (blz. 43).Zie het antwoord op vraag 42 e.v. 47, 48, 49, 50, 51, 52 en 53Waaraan ligt het dat actuele basisinformatie ontbreekt? (blz. 44).Welke oorzaken wijst de commissie aan voor het feit dat de procesinformatie
uit het veld niet voldoende volledig, valide en betrouwbaar is? (blz. 45).Op welke voorwaarden doelt de commissie als wordt geconstateerd dat
in juni 1996 aan de voorwaarden om continu de ontwikkelingen in de doelmatigheid
van de uitvoering te kunnen volgen nog niet is voldaan? Welke oorzaken zijn
voor deze tekortkoming aan te wijzen? (blz. 45).Wat waren de redenen dat actuele basisinformatie niet voorhanden
was en dat doelmatigheid van beheer nog onvoldoende object van onderzoek is
geweest? (blz. 45).Over welke informatie dient het Ctsv volgens de commissie minimaal
te beschikken om het toezicht op de doelmatigheid te kunnen uitvoeren? (blz.
45).Acht de commissie de constatering dat aan de uitvoeringsinstanties
ten behoeve van het toezicht op de doelmatigheid zowel een grote omslag in
het denken als in de administratieve organisatie wordt verlangd niet zeer
vreemd, gezien hetgeen hierover reeds door de parlementaire enquêtecommissie
was geconstateerd? Heeft de commissie ook vastgesteld, en zo ja hoe, of die
grote omslag ook is gemaakt en zo neen, waarom niet? (blz. 45).Bedoelt de commissie met het samenvattende deel op blz. 45 in feite
te zeggen, dat het Ctsv-bestuur te hard van stapel is gelopen? (blz. 45).Het ontbreken van actuele basisinformatie heeft te maken met de geconstateerde
grote omslag die de uitvoeringsinstellingen moesten maken in hun manier van
denken en in de administratieve organisatie. Het rapport van de Enquêtecommissie
uitvoeringsorganen sociale verzekeringen had de gebreken van de administratieve
organisatie inderdaad reeds geanalyseerd, de Toezichtkamer van
de SVr heeft geprobeerd het begrotingsproces te uniformeren en beheersbaar
te maken. De bedrijfsverenigingen, de uitvoeringsinstellingen en het Ctsv
waren desalniettemin tot begin 1996 niet gewend te denken in termen van kostprijzen
behorend bij bepaalde producten of productgroepen. De uitvoering van wettelijke
taken werd ter hand genomen zonder werkelijk inzicht in de bedrijfsprocessen
en de daarmee verbonden kosten.Voor 1997 is een productbegroting vereist. Hiertoe moeten productieprocessen,
producten en productgroepen worden onderscheiden, en vervolgens moeten verdeelsleutels
worden op basis waarvan de kosten toegedeeld kunnen worden aan de onderscheiden
producten. Het inzicht in de reële – marktconforme – prijzen
(historische kostprijzen waren gebruikelijk) komt pas langzaam van de grond.
Thans (oktober 1996) zijn de uitvoeringsinstellingen in staat tot productbegrotingen.
De basis van de gehanteerde cijfers is echter nog steeds niet erg sterk. Het
Tica ontwikkelt referentieproducten en -prijzen.Op het moment van het parlementaire onderzoek was niet voldaan aan de
voorwaarden voor een adequaat toezicht op de doelmatigheid van de uitvoeringsorganisatie
(zie blz. 45–46 van het rapport). Oorzaken daarvan waren:– het ingrijpende karakter van de omslag die moest worden gemaakt;– het ontbreken van belangrijke informatie die kennelijk voor het
eerst moest worden gegenereerd;– het feit dat de relatie tussen veld, ministerie en Ctsv nog in
ontwikkeling was.De vraag of het Ctsv-bestuur ter verkrijging van dit soort basisinformatie
te hard van stapel is gelopen is moeilijk te beantwoorden. Wellicht was een
en ander op dit terrein sneller verlopen als bestuur en directie van het Ctsv
intern meer op één lijn hadden gezeten. 54, 55, 56 en 57Wat is het beleidsmatige oordeel van de commissie over de constatering
dat de wettelijke verplichting van de rechtmatigheidsverklaringen per sociale
verzekeringswet in feite een beetje werd opgerekt? (blz. 46).Wat is het beleidsmatige oordeel van de commissie over de door het
Ctsv gewenste rechtmatigheidsoordelen per uitvoeringsinstantie naast de wettelijke
verplichte rechtmatigheidsverklaring per sociale verzekeringswet? (blz. 46).Welke oorzaken liggen volgens de commissie ten grondslag aan het
algemene beeld dat vanuit het gepleegde rechtmatigheidsonderzoek te weinig
concrete verbeteringsimpulsen richting uitvoeringsinstanties gaat, waardoor
de toezichtsdoelstelling niet wordt gehaald? Ligt hier volgens de commissie
een relatie met de bemoeienis van het ministerie van SZW met het rechtmatigheidsonderzoek
van het Ctsv? Zo ja, welke? Wat zijn aldus de commissie de bevoegdheden van
de minister/staatssecretaris in deze? (blz. 47).Welke oorzaken zijn aan te wijzen voor de conclusie dat er geen aanwijsbare
wisselwerking is geweest tussen de doelstellingen en uitgangspunten van de
toezichtsfilosofie en het toezichtsbeleid enerzijds en het controlebeleid
anderzijds? Welke aanbevelingen doet de commissie hieromtrent voor de toekomst?
(blz. 48).De commissie heeft slechts vastgesteld dat de wettelijke verplichting
van een rechtvaardigheidsoordeel per socialeverzekeringswet enigszins is uitgebreid
toen het Ctsv bij de invulling van het toezichtsbeleid opteerde voor het tevens
uitbrengen van rechtmatigheidsoordelen per uitvoeringsinstantie. Daaraan verbindt
de commissie geen beleidsmatig oordeel. Wel stelt zij vast dat deze taakinvulling
past in de in het algemeen brede en ambitieuze taakopvatting van het Ctsv. De commissie heeft geen specifiek onderzoek gedaan naar de mogelijke oorzaken
van het door haar vastgestelde beeld dat van het door het Ctsv verrichte rechtmatigheidsonderzoek
weining concrete verbeteringsimpulsen zijn uitgegaan. Wel wijst de commissie
op enkele meer algemene verklarende factoren. Zo waren de controleactiviteiten
nog onvolledig. Ook moest het rechtmatigheidsonderzoek reeds worden uitgevoerd,
terwijl het toezichtsbeleid op rechtmatigheidsgebied nog niet was uitgekristalliseerd.
Ook de verenging van het rechtmatigheidsonderzoek tot accountantscontrole
speelt een rol.In haar rapport heeft de commissie erop gewezen dat het gebrek aan wisselwerking
tussen toezichtsfilosofie en toezichtsbeleid enerzijds en de ontwikkeling
van het controlebeleid anderzijds samenhangt met het feit dat de filosofie
onvoldoende uitgedragen is kunnen worden in de organisatie en met de tamelijk
wetmatige invulling van het rechtmatigheidsonderzoek. De commissie heeft erop
gewezen dat als het ware een operationele schakel tussen abstract toezichtsbeleid
en concrete accountantscontrole ontbreekt.De commissie heeft vastgesteld dat in de Regeling rechtmatigheidsverklaring,
die de staatssecretaris in maart 1995 op grond van de nOSV uitvaardigde, alleen
criteria zijn gesteld ten aanzien van één toezichtsproduct,
te weten de accountantsverklaring per socialeverzekeringswet. Door deze smalle
invulling werd het Ctsv als het ware in een bepaalde richting gestuurd bij
het in de praktijk vormgeven van het rechtmatigheidsonderzoek. Dat was niet
in strijd met de wet, maar evenmin werd aldus aan de bedoeling van de wetgever
volledig recht gedaan. Doel van het toezicht was immers het stimuleren en
zoveel mogelijk garanderen van een ordelijk en controleerbaar financieel beheer
bij de uitvoeringsinstanties. 58, 59, 60, 61 en 62In hoeverre heeft het ministerie van SZW zelf bijgedragen aan de
ruime opvatting van het college over zijn signaalfunctie («het adviseren
op topniveau over het stelsel»)? (blz. 49).Is de commissie van mening dat het «adviseren op topniveau
over het stelsel» door het Ctsv past binnen de wettelijke kaders? (blz.
49).Zijn de uitvoeringseffectrapportages naar het oordeel van de commissie
een belangrijk cq. onmisbaar product van het toezicht op de doelmatigheid?
(blz. 49).Hoe verhouden zich de brede interpretatie van het doelmatigheidsonderzoek
van de Comptabiliteitswet en het grote belang van de onafhankelijkheid van
de instantie enerzijds zich met het «verbod» op beleidsevaluaties
door het Ctsv anderzijds? (blz. 49–50).Welke aanbeveling doet de commissie ten aanzien van het beleidsevaluerend
onderzoek en waarom komt de commissie tot dat oordeel? (blz. 50).Zie het antwoord op vraag 17 e.v. 63Wat is het oordeel van de commissie over de indirecte beïnvloeding
van het ministerie van SZW op de besluitvorming in het bestuur van het Ctsv?
(blz. 55).De commissie heeft hierover het oordeel aan de Kamer gelaten. 64De commissie verwijt de meerderheid van de Kamer onzorgvuldigheid
in het dossier TZ/Arbo rapporten in relatie tot WULBZ. Wat had naar het oordeel
van de commissie de Kamer moeten doen, immers individuele kamerleden hadden
de rapporten niet persoonlijk kunnen krijgen? Hadden de staatssecretaris
en/of de Kamer in de onafhankelijkheid van het Ctsv moeten treden? Welke aanbeveling
doet de commissie nu concreet aan de Kamer om in de toekomst zorgvuldig te
kunnen handelen? (blz. 56).Zie aanbeveling 10. Een zorgvuldige wetgevingsprocedure had onder meer
betekend dat het kamerdebat pas was gehouden nadat de Kamer de TZ/Arbo-rapporten
goed had kunnen bestuderen. Vroeger of een weinig later waren deze rapporten
vastgesteld en aan de Kamer aangeboden. 65Welke oorzaken zijn volgens de commissie, alles overziend, aan te
wijzen voor de gebleken tekortkomingen in het functioneren van het Ctsv en
hoe zijn deze in de toekomst te voorkomen? (blz. 56).Deze vraag laat zich het best beantwoorden door verwijzing naar de samenvattende
conclusies (hoofdstuk 9) en de aanbevelingen (hoofdstuk 10) van het rapport. 66Wat zijn volgens de commissie de oplossingen voor de beschreven onduidelijkheden
ten aanzien van bestuursvorm, aantal bestuursleden, eisen aan bestuursleden
en taakverdeling? (blz. 57–58).Zie aanbeveling 7. Er zijn geen aanwijzingen dat uitgaande van het type
bestuur zoals het College zich dat voorstelde, een organisatiemodel met minder
zware en meer gestroomlijnde ambtelijke top geen goed uitgangspunt zou bieden
voor een adequate en eenduidige aansturing van de organisatie.Het functioneren van de werkorganisatie is bij de analyses van de commissie
steeds (ten minste impliciet) aan de orde geweest, maar steeds vanuit de bestuursoptiek.
De bestuursstructuur behoort primair te zijn ten opzichte van de managementstructuur.
De staatssecretaris van SZW (en dus de Kamer) heeft slechts van doen met de
bestuursstructuur. De keuze voor een bepaalde bestuursstructuur zal uiteraard
ook invloed hebben op de managementstructuur. 67, 68 en 69Wat is het oordeel van de commissie over het feit dat bij de selectie
van bestuursleden objectieve, inhoudelijke criteria moesten concurreren met
informele, politieke criteria? Waren de benoeming van de drie bestuursleden
van het Ctsv partijpolitieke benoemingen? (blz. 60).Acht de commissie het niet gewenst dat bij de selectie van de bestuursleden
de eisen die aan de betreffende functie worden gesteld dienen te prevaleren
boven welk ander criterium dan ook? (blz. 61).Is de commissie van oordeel dat bestuursleden van het College inhoudelijke
kennis van dan wel ervaring in het veld van sociale zekerheid moeten hebben
om hun functie te kunnen uitoefenen? (blz. 61).De benoeming van de drie bestuursleden was «onmiskenbaar politiek
bepaald» (blz. 61). Indachtig de motie-Schutte hadden de functie-eisen
moeten prevaleren boven politieke criteria.Het gaat in zo'n functie om een goede combinatie van eigenschappen en
vaardigheden: noch materiedeskundigheid, noch ervaring met het veld, noch
communicatieve vaardigheden, noch doortastenheid zijn op zich voldoende om
de functie goed te kunnen vervullen. Zie overigens aanbeveling 8. 70Is de commissie van mening dat alleen het ministerie van SZW verantwoordelijk
is voor de inwerk- en begeleidingsprocedure van het nieuwe bestuur?
Welke functie ziet zij hier voor de oude SVR? Had het niet voor de hand gelegen
dat de oude SVR de inwerkprocedure op zich had genomen? (blz. 61).Het ministerie van SZW was de hoofdverantwoordelijke voor de inwerk- en
begeleidingsprocedure van het nieuwe bestuur. In de overgang van SVr naar
Ctsv bestond op zijn minst een duidelijke behoefte aan regievoering door het
ministerie. Daarbij had de SVr ingeschakeld kunnen worden. De SVr had zich
door het opstellen van het dossier Nieuw Bestuur aktief op de nieuwe situatie
voorbereid en heeft bij monde van de heer Fase ook een inwerkaanbod aan mevrouw
Van Leeuwen gedaan. Het nieuwe bestuur wilde hier om hem moverende redenen
echter niet op ingaan. 71, 72 en 73Is de commissie van oordeel dat het bestuur een grote veranderingsopdracht
(cultuuromslag) stond te wachten en dat zij een vijandige omgeving en weerstanden
kon verwachten? Of is de commissie van oordeel dat dit door het ministerie
zwaar overtrokken is gecommuniceerd naar het nieuwe bestuur? (blz. 61).Wat is het oordeel van de commissie over de rol van het ministerie
bij het totstandkomen van het vijandbeeld en wantrouwen richting het veld
van het bestuur van het Ctsv? Door wie is dit wantrouwen volgens de commissie
gevoed? Wat is de oorzaak van de negatieve start van het bestuur van het Ctsv?
(blz. 93).In hoeverre heeft de bij de SVR heersende bedrijfscultuur volgens
de commissie een rol gespeeld bij het functioneren van het Ctsv als bedrijf?
Is de commissie van oordeel dat deze cultuur mogelijk een negatieve doorwerking
heeft gehad? (blz. 70).Uit paragraaf 5.5.2 van het rapport blijkt, dat met name de staatssecretaris
boodschappen over een potentieel vijandige omgeving aan het bestuur heeft
overgebracht. Deze analyse van het veld was overigens sinds de Enquête
uitvoeringsorganen sociale verzekeringen politiek gangbaar.De commissie is van oordeel dat het bestuur weliswaar een grote veranderingsopdracht
stond te wachten en dat weerstanden waarschijnlijk waren, maar dat staatssecretaris
en ministerie in hun communicatie naar het bestuur toch teveel het accent
aan het zgn. mijnenveldkarakter van de uitvoering hebben gelegd.Net zo heeft de heersende bedrijfscultuur bij de SVr ongetwijfeld een
negatieve rol gespeeld bij de start van het nieuwe bestuur, maar werd de gedeeltelijke
cultuuromslag die zich reeds had voltrokken (blz. 62–63) niet als zodanig
gewaardeerd. 74Tot welke beleidsconclusie zou de vaststelling van de commissie moeten
leiden, dat er sprake is van een spanningsveld en dat dit spanningsveld inherent
is aan toezichtrelaties, maar dat het op het terrein als dat van de sociale
verzekering veel van partijen vergt? Waarom vergt het op dit terrein overigens
meer van partijen dan elders? (blz. 71).Het bedoelde spanningsveld wordt structureel veroorzaakt door het feit
dat zelfstandige bestuursorganen (bedrijfsverenigingen) tot voor kort met
grote autonomie deze sociale verzekeringen hebben uitgevoerd en dat de wetgeving
die hierin verandering moest brengen (nOSV) een overgangskarakter had. De
Enquête uitvoeringsorganen sociale verzekeringen (1993) en de politieke
verzilvering daarvan in het Regeerakkoord 1994 hebben in het veld grote beroering
teweeg gebracht.Om al deze redenen vergt toezicht op dit terrein meer dan elders. 75De commissie concludeert dat het Ctsv correct heeft opgetreden in
de contralegemsituatie ten aanzien van het Schattingsbesluit en dat de staatssecretaris
het Ctsv onnodig in een moeilijke positie heeft gebracht. Hoe had dit naar
het oordeel van de commissie voorkomen kunnen worden? Hoe kan een soortgelijke
situatie in de toekomst worden voorkomen? (blz. 75).Kamer en regering hadden zich meer gelegen kunnen laten liggen aan aspecten
van uitvoerbaarheid, handhaafbaarheid en toezichtbaarheid (zie aanbeveling
9). Een dergelijke situatie kan ook voorkomen worden door een aangepast experimenteerartikel
(zie aanbeveling 5). 76Is de visie die het ministerie afleidt uit de wet en de wetsgeschiedenis
inzake een volkomen ministeriële verantwoordelijkheid correct in het
licht van de motie-Wöltgens? (blz. 76).Zie het antwoord op vraag 18 e.v. 77Welke aanbeveling doet de commissie ten aanzien van het toezicht
van het ministerie van SZW op het Ctsv in het licht van de constatering dat
het ministerie geen eigen toezichtsfilosofie heeft/had en zich sterk wisselvallig
opstelde in de aansturing van het Ctsv? (blz. 77).Bij de concrete invulling van het toezicht zijn communicatie en coördinatie
tussen het ministerie van SZW en het Ctsv van groot belang. Deze communicatie
dient gebaseerd te zijn op een vaste toezichtfilosofie en een vast toezichtbeleid,
zowel van de kant van SZW als van het Ctsv, waarmee eventuele interpretatieverschillen
van wettelijke bepalingen uit de weg zijn geruimd. Heldere afspraken dienen
vervolgens te worden gemaakt over toezichtbenadering, taakverdeling, rapportage,
informatievoorziening en afstemming van te verrichten onderzoek. Gelet op
de publieke functie van de toezichthouder valt te overwegen de minister hierover
te laten rapporteren aan de Tweede Kamer. 78Wat is het oordeel van de commissie over de zinsnede dat «onafhankelijk
toezicht niet meer betekent dan onafhankelijk van sociale partners»?
Is de commissie van oordeel dat onafhankelijk toezicht ook onafhankelijk van
het ministerie en het parlement inhoudt? (blz. 81).De loskoppeling van het toezicht van de sociale partners brengt het uitgangspunt
optimaal tot uitdrukking dat het toezichtmodel garant dient te staan voor
een onpartijdig toezicht op de uitvoering. Bovendien waarborgt een onafhankelijk
toezicht dat de uitvoering verloopt overeenkomstig geldende wetgeving (blz.
26). Het toezicht kan nooit geheel onafhankelijk van de overheid staan: het
blijft steeds in het kader staan van de ministeriële verantwoordelijkheid
(blz. 76–77). 79Welke aanbeveling doet de commissie inzake de geconstateerde spanning
tussen de onafhankelijke positie van het Ctsv en het gewenste sturende toezicht?
(blz. 82).Zie het antwoord op vraag 12 e.v. 80 en 81Waar is de stelling op gebaseerd dat de Kamer de betekenis van de
motie-Wöltgens later onvoldoende helder voor ogen stond? (blz. 86).Is de commissie van mening dat het Ctsv de concept-rapporten aan
de Kamer had moeten doen toekomen als de Kamer zich had beroepen op de motie-Wöltgens?
Hoe ziet de commissie de informatieplicht van het Ctsv naar de Kamer? (blz.
87).Zie het antwoord op vraag 18 e.v. 82Is de commissie van mening dat de problemen die zijn ontstaan door
het vasthouden aan de invoeringsdatum van de nOSV voorkomen hadden kunnen
worden door een latere invoeringsdatum te nemen? Behoorde naar de mening van
de commissie latere invoering tot de mogelijkheden? Welke aanbeveling doet
de commissie in dit verband over het vervolgtraject? (blz. 88).De opgetreden problemen hadden mogelijk deels voorkomen kunnen worden
door een latere invoeringsdatum, maar er waren goede argumenten om toch 1
januari 1995 als uitgangspunt te kiezen. Een van die argumenten was, dat er
sprake was van een scherp gedefinieerde overgangsperiode (1995–1997)
met een Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming.In de loop van 1994 hadden de voorbereidingen op de nieuwe wet verder
gevorderd kunnen zijn. 83Kan de commissie aangeven hoever naar haar mening een verruiming
van het experimenteerartikel uit de nOSV moet gaan en tot welke grens en in
welke gevallen contralegembeleid moet worden toegestaan? (blz. 89 en 95).Zie het antwoord op vraag 42 e.v. 84Acht de commissie het wenselijk dat de minister op basis van artikel
10 van de nOSV invloed uitoefent op de planning en opzet van uitvoeringseffectrapportages
van het Ctsv? (blz. 89).Zie het antwoord op vraag 17 e.v. 85Waarop baseert de commissie haar conclusie dat het rechtmatigheidsonderzoek
door het Ctsv mede onder druk van het ministerie verengd wordt tot accountantscontrole?
Van wie was deze druk afkomstig? En waarop was deze verenging gebaseerd?Op de wet of de parlementaire behandeling? (blz. 90).Zie het antwoord op vraag 54 e.v. 86Welke opportuniteitsoverwegingen en van wie bedoelt de commissie,
waar zij stelt dat de beperkte invulling door de het ministerie van de signaalfunctie
van het Ctsv en de koppeling aan de informatievoorzieningstaak vooral ingegeven
lijkt te zijn door politieke en ambtelijke overwegingen? Op welke wijze kan
het Ctsv in de toekomst onafhankelijk opereren, zonder last van dergelijke
opportuniteitsoverwegingen? (blz. 90). Zie het antwoord op vraag 17 e.v. 87Waarom is het al dan niet functioneren van de werkorganisatie zelf
niet meer uitgebreid betrokken bij de analyse en conclusies als het gaat om
de organisatiestructuur en de consequenties op de interne organisatie? (blz.
91).Zie het antwoord op vraag 66 e.v. 88Zou de inzet van preventieve instrumenten met betrekking tot het
toezicht ook ingevuld kunnen worden door een werkplan van het Ctsv? (blz.
95).Zie het antwoord op vraag 16 e.v. 89, 90 en 91Wat vindt de commissie van het advies van de Raad van State inzake
het wetsvoorstel OSV 1997 op het punt van het onafhankelijk toezicht? (blz.
95).Is door de commissie overwogen aan te bevelen taken van het Ctsv
te verdelen over het Tica en de Algemene Rekenkamer? (blz. 95).Is de commissie van mening dat het wetsvoorstel OSV 1997 de afzonderlijke
bevoegdheden van minister, Ctsv, LISV en uitvoeringsinstellingen beter zijn
geregeld? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 12 e.v. 92Hoe oordeelt de commissie over de passage in de memorie van toelichting
van wetsvoorstel OSV 1997 (24 877) op het punt van het zelfstandig bestuursorgaan
Ctsv? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 20 e.v. 93Voldoet het wetsvoorstel OSV 1997 (de zogenaamde post-nOSV) in de
ogen van de commissie aan «heldere afspraken over geïntegreerd
toezicht»? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 12 e.v. 94, 95 en 96Acht de commissie de situatie na ommekomst van de Enquête uitvoeringsorganen
sociale verzekeringen al zodanig gewijzigd dat verantwoord overgegaan zou
kunnen worden tot een experimenteerartikel voor contralegemsituaties?Wat verstaat de commissie precies onder «aangepast experimenteerartikel»
in de vijfde aanbeveling? (blz. 95).Voldoet het reeds wetsvoorstel OSV 1997 aan de wens van de commissie
een experimenteerartikel in de post-nOSV-wetgeving op te nemen? (blz. 95).Zijn er in de ogen van de commissie ook zaken die niet voor een zogenaamde
contralegemsituatie in aanmerking kunnen komen? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 42 e.v. 97 en 98Op welke risico's inzake toezichtbaarheid doelt de commissie bij
het ontstaan van publiek-private holdingconstructies en publiek-private organisatievormen?
(blz. 95).Waaraan denkt de commissie als zij in de zesde aanbeveling in overweging
geeft om de toezichthouder aanvullende bevoegdheden en instrumenten te geven
om ook buiten de uitvoering sec van de sociale verzekeringen relevante aktiviteiten
te volgen en te beoordelen? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 7 e.v. 99Zou de commissie kunnen reageren op de «Aanwijzingen inzake
zelfstandige bestuursorganen» (Soza-96–815)? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 20 e.v. 100Voor welk toezichtsmodel heeft de commissie zelve de voorkeur en
om welke redenen? (blz. 95).Zie het antwoord op vraag 12 e.v. 101 en 102Moet de bestuursstructuur van invloed zijn op de managementsstructuur
of juist omgekeerd? Op welke concrete wijze zou de bestuursstructuur van het
Ctsv naar de mening van de commissie van invloed moeten zijn op de managementstructuur?
(blz. 96).Vindt de commissie de keuze van de managementstructuur van het Ctsv
ter (mede-)beoordeling aan de Kamer? (blz. 96).Zie het antwoord op vraag 66 e.v. 103Hoe verhoudt zich aanbeveling 10 tot de afspraken in het regeerakkoord?
(blz. 96).De commissie draagt geen verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het
regeerakkoord. In het regeerakkoord staat geen termijn waarbinnen bijvoorbeeld
de Ziektewet geprivatiseerd moest zijn, al zijn wel de te bereiken besparingen
ingeboekt. Overigens zijn uit financiële motieven onzorgvuldige wetgevingsprocedures
waarschijnlijk op termijn contraproductief. 104Wat is het oordeel van de commissie over rechtstreekse informatieverzameling
door de Kamer via zelfstandige bestuursorganen? (aanbeveling 11)? (blz. 96).Zie het antwoord op vraag 18 e.v. 105Onderschrijft de commissie de zienswijze van professor Scheltema,
dat taken gedelegeerd aan een zbo niet meer onder de ministeriële bevoegdheid
vallen en dus ook niet meer onder de ministeriële verantwoordelijkheid?Zie het antwoord op vraag 20 e.v. XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Sterk (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP),
Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma
(PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), R. A. Meijer (Groep
Nijpels), Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van
Boxtel (D66), vacature CD, J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes
(U55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24653-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl