Wijziging van de Wet milieubeheer (structuur beheer afvalstoffen); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-26638, nr. 87b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

09-05-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26638 nr. 87b

04-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26638Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 638Wijziging van de Wet milieubeheer (structuur beheer afvalstoffen)nr. 87bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 4 mei 2001Met belangstelling heb ik kennis genomen van de vragen en opmerkingen
die door de leden van verschillende fracties zijn gesteld met betrekking tot
het bovengenoemde wetsvoorstel. Bij de beantwoording is de volgorde van het
verslag zo veel mogelijk gevolgd. De antwoorden op de vragen die op hetzelfde
onderwerp betrekking hadden, zijn samengevoegd.De leden van de fracties van het CDA en de VVD hebben enkele vragen gesteld
over de voorlichting omtrent de wet- en regelgeving.De inwerkingtreding van de wet- en regelgeving en van het Landelijk Afvalbeheersplan
(LAP) zal gepaard gaan met uitgebreide voorlichting. Bij de invulling van
het voorlichtingstraject en de communicatiemiddelen wordt steeds rekening
gehouden met de verschillende doelgroepen (bedrijfsleven, handhavers, vergunningverleners
etc.). Ten behoeve van de overheden zal het voorlichtingstraject naar verwachting
bestaan uit een reeks landelijke bijeenkomsten waarin voorlichting wordt gegeven
over de belangrijkste wijzigingen in de regelgeving en in het afvalstoffenbeleid.
Ook ten behoeve van het afvalbedrijfsleven en andere maatschappelijke organisaties,
die nu al intensief bij de voorbereiding zijn betrokken, wordt een uitgebreid
voorlichtingstraject over de regelgeving en het LAP voorbereid.De leden van de CDA-fractie vroegen om een schematisch overzicht van bevoegdheden
en verantwoordelijkheden van rijksoverheid, provincies, gemeenten en bedrijfsleven.In het onderstaande zijn in hoofdlijnen de taken en bevoegdheden beschreven,
die voortvloeien uit hoofdstuk 10, zoals dat na inwerkingtreding van de wet
komt te luiden.De minister is op basis van hoofdstuk 10 verantwoordelijk voor het vaststellen
van het LAP. Gemeenten, provincies en bedrijfsleven zijn overigens nauw betrokken
bij het opstellen van dit plan. Na vaststelling zijn genoemde overheden verplicht
bij het uitoefenen van hun bevoegdheden met betrekking tot afvalstoffen rekening
te houden met dit LAP. De minister is tevens verantwoordelijk voor het stellen
van regels omtrent preventie en nuttige toepassing (artikelen 10.15 –
10.20). Hierbij valt te denken aan de diverse besluiten over het beheer van
diverse afvalstoffen, zoals batterijen, personenwagenbanden, verpakkingen
en wit- en bruingoed. Tevens heeft de minister bevoegdheden voor
de aansturing van de gemeenten ten aanzien van huishoudelijke afvalstoffen
en afvalwater (artikelen 10.28 – 10.29 en 10.32). Ten aanzien van bedrijfsafvalstoffen
en gevaarlijke afvalstoffen is de minister voorts verantwoordelijk voor een
regeling over het melden en registreren (artikelen 10.41 – 10.43), voor
de vergunningverlening aan bepaalde inzamelaars (artikel 10.48) en voor het
opstellen en bijhouden van een lijst van transporteurs, inzamelaars en makelaars
(artikelen 10.45 en 10.55). Tenslotte is de minister verantwoordelijk voor
de uitvoering van de EEG-verordening overbrenging van afvalstoffen (EVOA)
(artikel 10.56).De provincies zijn op basis van hoofdstuk 10 alleen bevoegd tot het in
bepaalde gevallen verlenen van ontheffingen voor het storten van afvalstoffen
buiten inrichtingen (artikel 10.63, derde lid). Verder zijn zij nauw betrokken
bij het opstellen van het LAP (artikel 10.8). Hierbij wordt opgemerkt dat
de provincies op basis van met name de hoofdstukken 8 en 18 van de Wet milieubeheer
belangrijke bevoegdheden en verantwoordelijkheden hebben op het terrein van
afvalstoffen, zoals de vergunningverlening en handhaving van inrichtingen
waar afvalstoffen worden opgeslagen, be- of verwerkt.De gemeenten zijn op basis van hoofdstuk 10 verantwoordelijk voor het
beheer van de huishoudelijke afvalstoffen en het afvalwater (artikelen 10.21 –
10.26 en 10.33) en voor het verlenen van ontheffingen voor het verbranden
van afvalstoffen buiten inrichtingen (artikel 10.63, tweede lid). Daarnaast
zijn zij nauw betrokken bij het opstellen van het LAP. Ook zij hebben op basis
van de hoofdstukken 8 en 18 van de Wet milieubeheer bevoegdheden en verantwoordelijkheden
op het terrein van afvalstoffen, zoals de vergunningverlening aan bepaalde
inrichtingen.Het bedrijfsleven heeft op basis van hoofdstuk 10 geen formele bevoegdheden.
Wel is het bedrijfsleven nauw betrokken bij het opstellen van het LAP (artikelen
10.8, derde lid, en 10.9, eerste lid) en van de regelgeving (artikel 21.6,
vierde lid). Verder is het bedrijfsleven verantwoordelijk voor een goede naleving
van de wet, met name de bepalingen omtrent bedrijfs- en gevaarlijke afvalstoffen.De vraag van de leden van de CDA-fractie of de op te stellen algemene
maatregelen van bestuur en ministeriële regelingen zullen worden voorgelegd
aan het Adviescollege Administratieve Lasten (ACTAL), kan bevestigend beantwoord
worden.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de stand van zaken met betrekking
tot de in voorbereiding zijnde algemene maatregelen van bestuur (AMvB) en
ministeriële regelingen.Over een groot aantal van de in de bijlage bij de nota naar aanleiding
van het verslag aan de Tweede Kamer (kamerstukken II 1999–2000, 26 638,
nr. 6) genoemde AMvB's en regelingen heeft onlangs informeel overleg met het
bedrijfsleven plaatsgevonden. De overige regelingen zullen binnenkort in dat
overleg alsook in de Stuurgroep afval met provincies en gemeenten besproken
worden. Vervolgens zullen de AMvB's de formele procedure van totstandkoming
(interdepartementaal overleg, ACTAL, ministerraad, voorpublicatie (artikel
21.6, vierde lid, Wm), notificatie, advies Raad van State) doorlopen.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de resultaten van het overleg
over de consequenties van het rapport van de werkgroep Markt en Overheid voor
de afvalsector.De resultaten van de analyses van de Werkgroep Markt en Overheid voor
verschillende beleidsterreinen zijn meegenomen bij het opstellen van een wetsontwerp
Markt en Overheid. Een concept daarvan is op 11 december 2000 besproken tijdens
een bestuurlijk overleg tussen de Minister van Economische Zaken en VNG, IPO
en UvW. Tijdens dat overleg is over diverse inhoudelijke aspecten van gedachten
gewisseld en zijn voorstellen gedaan tot aanpassing van het toen
voorliggende concept. Inmiddels is een wetsvoorstel voor advies naar de Raad
van State gezonden.De leden van de CDA-fractie vroegen of er inmiddels al een regeringsstandpunt
ingenomen was over het onderzoek knelpuntenanalyse hergebruik afvalstoffen.Op 12 mei 1999 is, zoals vermeld in de nota naar aanleiding van het verslag
aan de Tweede Kamer (kamerstukken II 1999–2000, 26 638, nr. 6,
p. 2), het regeringsstandpunt over het onderzoek aan de Tweede Kamer medegedeeld.
Daarbij is onder meer aangegeven dat het onderzoeksrapport een tweetal knelpunten
onderscheidt, te weten:1. absolute knelpunten: knelpunten die er de oorzaak van zijn dat mogelijk
hergebruik van afvalstoffen niet tot stand komt, en2. relatieve knelpunten: knelpunten die het hergebruik weliswaar niet
onmogelijk maken, maar die dat hergebruik wel in meer of mindere mate bemoeilijken
dan wel duurder maken.Op grond van het onderzoek kon worden vastgesteld dat er geen absolute
knelpunten zijn. In het regeringsstandpunt werd in dit verband vermeld dat
in 1998 74% van alle in Nederland vrijkomende afvalstoffen werd hergebruikt
en dat het percentage hergebruik van bedrijfsafvalstoffen in dat jaar zelfs
86% bedroeg.Relatieve knelpunten daarentegen waren er wel. In het rapport werden aanbevelingen
gedaan om deze knelpunten weg te nemen. Het wegnemen van deze knelpunten zou,
zo blijkt uit het onderzoeksrapport, overigens niet leiden tot een substantiële
toename van het hergebruik van afvalstoffen. Inmiddels heeft overleg met belanghebbenden
ertoe geleid dat een groot aantal van de gesignaleerde (relatieve) knelpunten
is weggenomen dan wel binnenkort zal zijn opgelost.De leden van de CDA-fractie vroegen of de inspraak van het bedrijfsleven
bij de totstandkoming van het Landelijk Afvalbeheersplan en de regelgeving
op een voor alle partijen bevredigende wijze is vorm gegeven.Deze vraag kan bevestigend beantwoord worden. Het wetsvoorstel ondervindt
op hoofdlijnen instemming van het bedrijfsleven. Een aantal resterende discussiepunten
vanuit het bedrijfsleven is bij de parlementaire behandeling in de Tweede
Kamer aan de orde gesteld. Dit heeft geleid tot aanpassingen in de wettekst
in de zin van een verdere recentralisatie van bevoegdheden. Over de diverse
uitvoeringsregelingen vindt regulier overleg met het bedrijfsleven plaats.Bij de voorbereiding van het LAP is het bedrijfsleven eveneens intensief
betrokken. Dit heeft gestalte gekregen door middel van directe participatie
in de werkgroepen en workshops in de projectstructuur, door een bestuurlijk
overleg waarin de hoofdlijnen van het voorgenomen beleid worden besproken
en in een klankbordgroep waarin het bedrijfsleven de mogelijkheid heeft om
de conceptteksten voor het LAP te becommentariëren.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de relatie tussen het Landelijk
Afvalbeheersplan (LAP) en het Nationaal Milieubeleidsplan (NMP).Het NMP geeft als integraal milieubeleidsplan de hoofdlijnen van het afvalstoffenbeleid
aan. Het LAP is een uitwerking hiervan. Bij het opstellen van het LAP wordt
rekening gehouden met het geldende NMP (artikel 10.6). Vanwege de andere status
van het LAP (zie artikel 10.14) en andere procedure van totstandkoming van
het LAP (zie artikelen 10.8 en 10.9) is een aparte regeling van het LAP in
hoofdstuk 10 van de Wet milieubeheer opgenomen.Deze leden alsmede de leden van de VVD-fractie vroegen of al mededelingen
gedaan konden worden over de hoofdlijnen van het LAP.Voor de onderbouwing van bepaalde onderdelen van het LAP wordt op dit moment een milieu-effectrapport (MER) opgesteld. De resultaten van
het MER zijn met name van belang voor de nadere uitwerking van het beleidskader
in de sector- en capaciteitsplannen. Bij het opstellen van het MER is een
aanzienlijke vertraging opgetreden, waardoor het niet meer mogelijk is om
het gehele ontwerp-LAP volgens de aanvankelijke planning eind april 2001 gereed
te hebben. Er is daarom besloten om de hoofdlijnen in het beleidskader los
te koppelen van de uitwerking ervan in de sector- en capaciteitsplannen. Dit
betekent dat het beleidskader in de vorm van een ontwerp volgens planning
in mei 2001 gereed zal zijn en na behandeling in RMC/RROM/Ministerraad voor
inspraak ter inzage zal worden gelegd en aan beide kamers der Staten-Generaal
zal worden gestuurd. De ontwerp- sector- en capaciteitsplannen zullen naar
verwachting in september van dit jaar worden afgerond. Vervolgens zullen deze
ontwerp-plannen, inclusief het MER, in oktober van dit jaar voor inspraak
ter inzage worden gelegd en aan beide kamers der Staten-Generaal worden gezonden.De leden van de CDA-fractie vroegen of er al mededelingen gedaan konden
worden over de nazorg, verantwoordelijkheden en financiering van gesloten
stortterreinen.Bij de beantwoording moet onderscheid gemaakt worden tussen nazorg bij
stortplaatsen waar op of na 1 september 1996 afvalstoffen worden gestort en
nazorg bij stortplaatsen die reeds voor die tijd zijn gesloten. De regels
omtrent gesloten stortplaatsen in Titel 8.3 en Titel 15.11 van de Wet milieubeheer
hebben alleen betrekking op de eerstgenoemde categorie van stortplaatsen.
Deze regeling wordt op dit moment geëvalueerd. Deze evaluatie zal medio
dit jaar worden afgerond. Bij het bepalen van een regeringsstandpunt naar
aanleiding van deze evaluatie zal, zoals in de Tweede Kamer is toegezegd (Handelingen
II 2000/2001, p. 1149), de strekking van het amendement van mw. Schreijer-Pierik
(kamerstukken II 2000/2001, 26 638, nr. 16) worden meegenomen.Ten aanzien van de nazorg bij stortplaatsen die reeds gesloten zijn, is
door het DGM-IPO-VNG-UvW-overleg het NAVOS-project (Nazorg Voormalige Stortplaatsen)
in het leven geroepen. Het NAVOS-project strekt ertoe een beter inzicht in
aard en mate van verontreiniging van grond en grondwater op en rond voormalige
stortplaatsen te verkrijgen, een onderverdeling van de stortplaatsen in drie
categorieën te maken, een inschatting van de kosten – op basis
van verschillende scenario's – te maken die met de aanpak van deze stortplaatsproblematiek
samenhangen en voorstellen te doen voor de financiering en organisatie hiervan.
Momenteel is een begin gemaakt met het jaarlijks bemonsteren van onlangs geplaatste
peilbuizen om gegevens te verzamelen over de veranderingen in de kwaliteit
van het grondwater. Daarnaast is onderzoek gestart naar kwaliteit van de deklaag
van betreffende stortplaatsen. Vanwege de traagheid van de grondwaterstroming
zullen er pas in 2004 voldoende resultaten beschikbaar zijn. Op basis van
deze resultaten zal nader worden ingegaan op noodzakelijke maatregelen voor
het realiseren van een verantwoorde nazorg en de financiering van deze maatregelen.De leden van de CDA-fractie vroegen in hoeverre er sprake is van capaciteitsplanning
op Europese schaal.Er is geen sprake van capaciteitsplanning op Europese schaal. De vraag
is of dat ook zou moeten. Er wordt nu toegewerkt naar een vrije Europese markt
voor het verbranden van afvalstoffen. Nederland staat daarbij op het standpunt
dat landsgrenzen voor verbranding als vorm van verwijdering pas kunnen worden
geopend, wanneer er in het buitenland een met Nederland vergelijkbaar voorzieningenniveau
is bereikt.In een in opdracht van dit ministerie door de Erasmus Universiteit Rotterdam
uitgevoerd onderzoek wordt de juistheid van het Nederlandse standpunt bevestigd.
Uit het onderzoek blijkt namelijk dat er bij het openstellen van
de landsgrenzen bij ongelijke condities nadelige financiële consequenties
optreden voor de Nederlandse afvalverbrandingsinstallaties.De leden van de CDA-fractie en van de fractie van D66 vroegen naar de
bereidheid om, vooruitlopend op het mogelijk opengaan van de landsgrenzen
in 2005, bepaalde initiatieven in de grensregio's te ondersteunen.De landsgrenzen voor brandbare afvalstoffen kunnen opengaan, wanneer er
sprake is van een gelijk speelveld. Het ligt niet in de verwachting dat hiervan
al in 2005 sprake zal zijn. Er wordt momenteel in opdracht van dit ministerie
een onderzoek uitgevoerd naar de mogelijkheden om in grensregio's transport
van brandbaar afval binnen nader te bepalen restricties mogelijk te maken.
Dit gebeurt mede op basis van gesprekken met initiatiefnemers in de grensregio's.
Op grond van de onderzoeksresultaten zal een voorstel worden geformuleerd
voor de overgangsperiode naar een vrije Europese markt voor te verbranden
afvalstoffen. Dit voorstel geeft, uitgaande van het beperken van afvaltransporten,
het tegengaan van het storten van brandbaar afval en het realiseren van de
voorkeursvolgorde, de randvoorwaarden voor mogelijke afspraken voor grensoverschrijdend
transport van brandbaar afval in grensregio's. Dit moet geschieden zonder
dat er een precedentwerking optreedt naar andere regio's c.q. de rest van
de landsgrenzen. Het onderzoek zal medio dit jaar tot resultaat leiden. De
resultaten zullen worden meegenomen in het LAP.De leden van de CDA-fractie vroegen op welke wijze uitvoering gegeven
zal worden aan de door de Tweede Kamer aanvaarde motie over het actief streven
naar de harmonisatie van het Europese afvalbeleid (kamerstukken II 2000–2001,
26 638, nr. 28).De Tweede Kamer zal ter uitvoering van deze motie jaarlijks per brief
op de hoogte worden gesteld over de stand van zaken met het realiseren van
een gelijk speelveld en over de activiteiten die Nederland onderneemt om een
harmonisatie in de sfeer van een gelijk speelveld voor verbranding in de Europese
lidstaten te realiseren. In deze brief zal onder andere aandacht besteed worden
aan de discussie afvalstof – niet afvalstof, een Europese aanpak van
het onderscheid tussen nuttige toepassing en verwijdering en een gelijke aanpak
in de lidstaten voor wat betreft de hoogwaardigheid van verwerking van afvalstoffen.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de bereidheid om bedrijven toestemming
te geven voor het recyclen van kunststoffen en isolatiemateriaal in het buitenland.Op basis van de EVOA wordt onderscheid gemaakt tussen landen van bestemming,
aard van het afval en de voorgenomen verwerking. Voor overbrenging van niet-gevaarlijke
afvalstoffen, zoals kunststofafval, bestemd voor recycling geldt in beginsel
dat de overbrenging vrij is, zoals reguliere handelsgoederen. Slechts in uitzonderlijke
gevallen geldt een afwijking. Dit kan zijn omdat er onduidelijkheid bestaat
over de daadwerkelijke bestemming (en of er niet sprake is van verwijdering
in plaats van nuttige toepassing). Daarom zal in het LAP worden aangegeven
welke criteria Nederland hanteert bij het maken van het onderscheid tussen
nuttige toepassing en verwijdering, zodat degenen die afvalstoffen willen
uitvoeren, weten waaraan hun afvalstoffen en de verwerking in het buitenland
moeten voldoen om deze te kunnen uitvoeren. De criteria richten zich onder
andere op de aard van de afvalstoffen, het percentage hergebruik, de calorische
inhoud van afvalstoffen en het benutten van vrijkomende energie. Daarbij zijn
enkele afvalstoffen aangewezen waarvan aangenomen kan worden dat de verwerking
altijd als verwijdering zal worden beoordeeld, zoals huishoudelijk restafval
en specifiek ziekenhuisafval.Tevens geldt dat landen van buiten de OESO in een aantal gevallen verzocht
hebben om een specifieke controleprocedure ofwel om een invoerverbod. Dit
kan zijn vanwege het ontbreken van verwerkingsinstallaties of
gebrek aan controlemogelijkheden. In die gevallen kan het zijn dat ook voor
materiaal als kunststofafval, bestemd voor nuttige toepassing, procedures
of zelfs een verbod tot uitvoer naar de betreffende landen gelden.De leden van de CDA-fractie vroegen een oordeel over het tijdens de behandeling
in de Tweede Kamer ingediende en later weer ingetrokken amendement over de
vergunningstermijn voor afvalbe- en verwerkende inrichtingen (kamerstukken
II 2000–2001, 26 638, nr. 12).Het amendement van mw. Schreijer-Pierik strekte ertoe afvalbe- en verwerkende
bedrijven wat betreft de duur van de milieuvergunning in dezelfde positie
te brengen als andere vergunningplichtige bedrijven. Tijdens de behandeling
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is een aantal bezwaren tegen het amendement
genoemd (kamerstukken II 2000–2001, 26 638, nr. 6, p. 16–17
en nr. 23, p. 5). Het belangrijkste bezwaar heeft betrekking op het niet kunnen
realiseren van de minimumstandaarden in het LAP. Het op betrekkelijk korte
termijn realiseren van een andere verwerkingstechniek is volgens de huidige
jurisprudentie ten aanzien van het ALARA-beginsel niet mogelijk via een wijziging/herziening
van de vergunning, maar alleen door de vergunning aan een beperkte termijn
te binden.Zoals is toegezegd tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel
(Handelingen II 2000–2001, p. 1149 lk), zal in het LAP op dit onderwerp
worden teruggekomen.De leden van de CDA-fractie vroegen, mede naar aanleiding van mijn reactie
op het amendement Klein Molekamp e.a. (kamerstukken II 2000–2001, 26 638,
nr. 22), of ik nog altijd positief sta ten opzichte van een gecentraliseerde
handhaving voor de afvalbe- en verwerkende bedrijven. De leden van de fractie
van D66 vroegen of het niet wenselijk was een concentratie van handhavingstaken
nadrukkelijk van rijkswege te bevorderen.Aan het amendement Klein Molekamp e.a. lag met name de z.g. pettenproblematiek
ten grondslag. Dat wil zeggen dat drie functies ten aanzien van afvalbe- en
verwerkende bedrijven – eigendom, vergunningverlening en handhaving –
op hetzelfde bestuursniveau worden vervuld. In mijn reactie op dit amendement
heb ik een tweetal kanttekeningen bij het amendement geplaatst. In de eerste
plaats zou het naar de wens van de Tweede Kamer beperkt blijven tot omvangrijke
gevallen, in casu AVI's en grote stortplaatsen. In de tweede plaats zou de
mogelijkheid moeten bestaan het amendement vanwege de omvangrijke personele
consequenties op een later tijdstip in werking te laten treden. Overigens
is sedertdien gebleken dat de gesignaleerde pettenproblematiek zich nauwelijks
tot niet meer voordoet bij de AVI's en stortplaatsen.Het heroverwegen van de bevoegdhedenverdeling ten aanzien van vergunningverlening
én handhaving van bepaalde categorieën van inrichtingen zal, mede
naar aanleiding van de gebeurtenissen in Enschedé, overigens wel nader
onderzocht worden. Hieraan zal aandacht besteed worden in de discussienota
over de toekomst van de Wet milieubeheer, die onlangs aan de Tweede Kamer
is aangeboden.De leden van de CDA-fractie vroegen tenslotte of de heer Welschen inmiddels
advies heeft uitgebracht over de baksteenproblematiek bij ARN B.V. te Nijmegen.De heer Welschen heeft inderdaad eind 2000 een voorlopig advies uitgebracht.
In zijn voorlopig advies heeft hij aangegeven alleen mogelijkheden voor verbetering
van de positie van ARN te zien, wanneer het bedrijf deel gaat uitmaken van
een groter geheel. In zo'n situatie ontstaat meer zekerheid over de aanlevering
van afvalstromen die nodig zijn om de installatie op vollast te laten draaien.
Ook ontstaat een bredere basis voor verevening van tarieven en
implementatie van andere technieken. Op dit moment werken directie en aandeelhouders
van ARN op basis van het voorlopig advies een aantal toekomstscenario's uit.
De resultaten hiervan worden op korte termijn verwacht.De leden van de VVD-fractie vroegen een uiteenzetting over de mogelijkheden
voor provincies en gemeenten voor een eigen beleid in het kader van het beheer
van afvalstoffen.Met de inwerkingtreding van het wetsvoorstel en van het op basis hiervan
opgestelde Landelijk Afvalbeheersplan (LAP) en uitvoeringsregelingen zullen
conform de wens van de Tweede Kamer de mogelijkheden tot het voeren van een
eigen beleid voor provincies en gemeenten in belangrijke mate worden ingekaderd.
In dit verband kan allereerst gewezen worden op artikel 10.14, waarin is vastgelegd
dat ieder bestuursorgaan bij het uitoefenen van een bevoegdheid krachtens
de Wet milieubeheer met betrekking tot afvalstoffen rekening houdt met het
LAP. Het gebruik van de woorden «rekening houden met» impliceert
dat de mogelijkheid bestaat om van het LAP af te wijken. De noodzaak tot afwijking
zal zich echter niet zozeer voordoen bij het beleidskader, maar eventueel
bij de uitwerking daarvan in de sector- en capaciteitsplannen. De noodzaak
tot afwijken zou vooral aan de orde kunnen komen bij de vergunningverlening
aan (afvalbe- of verwerkende) inrichtingen krachtens hoofdstuk 8 van de Wet
milieubeheer. Te denken valt hierbij aan een voor het concrete geval afwijken
van de minimumstandaard die in het betreffende sectorplan is vastgelegd. In
het LAP wordt een procedure opgenomen die gevolgd zal moeten worden, wanneer
een bestuursorgaan voornemens is om van het LAP af te wijken.Vervolgens is het de vraag in hoeverre er nog ruimte voor provincies en
gemeenten is om naast het LAP eigen beleid met betrekking tot het beheer van
afvalstoffen te voeren. Hierbij moet onderscheid gemaakt worden tussen aanvullend
en uitvoerend beleid.Aanvullend beleid kan in de eerste plaats betrekking hebben op onderwerpen
waarin, om welke reden dan ook, niet voorzien wordt in het LAP. Het is te
verwachten dat de noodzaak hiertoe zich slechts in een beperkt aantal gevallen
zal voordoen. Wanneer een bestuursorgaan aanvullend beleid wenst te formuleren,
dient het ingevolge artikel 10.14, tweede lid, hierbij wel rekening te houden
met de voorkeursvolgorde in artikel 10.4 en de criteria genoemd in artikel
10.5. Daarnaast geldt dat het bestuursorgaan tevens dient na te gaan of het
voorgenomen beleid niet in strijd is met EG-regelgeving.Wat betreft het beleid ter uitvoering van het LAP zijn er verschillende
situaties denkbaar.Het bestuursorgaan kan in een beleidsplan aangeven op welke wijze uitvoering
zal worden gegeven aan beleid in het LAP of aan een taak die het bestuursorgaan
in de wet is opgelegd. Hierbij kan gedacht worden aan de mogelijkheid voor
gemeenten om in het gemeentelijk milieubeleidsplan invulling te geven aan
de gemeentelijke zorgplicht, voorzover daartoe in het LAP of in landelijk
geldende regels ruimte wordt gelaten. Daarnaast kan gedacht worden aan de
uitvoering van de preventiedoelstellingen in het LAP, waarvoor met name van
provincies en gemeenten grote inspanningen nodig zijn. Er is geen beletsel
om dit uitvoeringsbeleid en de instrumenten die zullen worden aangewend om
de doelstellingen te bereiken (stimuleringsprogramma's, voorlichting) in een
provinciaal beleidskader op te nemen.Tenslotte kan het LAP aan andere bestuursorganen overlaten om een bepaald
onderwerp nader uit te werken, bijvoorbeeld omdat het onderwerp zich leent
voor een regiospecifieke benadering. De leden van de VVD-fractie vroegen of het geen aanbeveling verdient om
de diverse uitvoeringsregelgeving pas in werking te laten treden, wanneer
het Landelijk afvalbeheersplan in concept gereed is.Enerzijds is er een nauwe samenhang tussen de diverse uitvoeringsregelingen
en het LAP, anderzijds kunnen de diverse uitvoeringsregelingen los van het
LAP opgesteld worden en volgen zij ook een andere procedure van totstandkoming.
In de praktijk worden de uitvoeringsregelingen en het LAP echter vrijwel gelijktijdig
opgesteld, zodat een goede wisselwerking gewaarborgd is.De leden van de VVD-fractie achtten het gewenst dat alle algemene maatregelen
van bestuur (AMvB's) en ministeriële regelingen die de provinciale verordeningen
vervangen op een zelfde moment van kracht worden.In artikel XVII van het wetsvoorstel is voorzien in de mogelijkheid dat
provinciale verordeningen van kracht blijven, zolang ten aanzien van die gedragingen
geen regels zijn gesteld bij of krachtens AMvB of ministeriële regeling.
Dit artikel is opgenomen om te voorkomen dat er na inwerkingtreding van de
wet leemtes in de regelgeving zouden kunnen optreden. Het is echter de bedoeling
om tegelijk met de inwerkingtreding van de wet de belangrijkste AMvB's en
ministeriële regelingen, die de provinciale regelgeving zullen vervangen,
in werking te laten treden.De leden van de VVD-fractie vroegen op welke wijze de daadwerkelijke uitvoering
van de sectorplannen zal plaatsvinden, aangezien voor vele van de te beschrijven
activiteiten de overheden geen of geen directe verantwoordelijkheid dragen.Ten behoeve van een zo hoogwaardig mogelijk afvalbeheer zullen in de sectorplannen
van het LAP minimumstandaarden worden opgenomen. Een minimumstandaard geeft
de minimale hoogwaardigheid aan van de be- of verwerking van een bepaalde
afvalstof of categorie van afvalstoffen en is bedoeld om te voorkomen dat
afvalstoffen laagwaardiger worden be- of verwerkt. Deze minimumstandaard is
dus een invulling van de voorkeursvolgorde voor afvalbeheer voor afzonderlijke
afvalstoffen en vormt op die manier o.a. een referentieniveau bij de vergunningverlening
voor afvalbe- en verwerkende inrichtingen. Het is derhalve onjuist om te veronderstellen
dat de overheden geen of geen directe verantwoordelijkheden hebben bij de
uitvoering van het afvalbeheer. Gemeenten en provincies spelen als bevoegd
gezag voor de vergunningverlening een belangrijke rol bij de tenuitvoerlegging
van de minimumstandaarden.Daarnaast zullen in de sectorplannen (indien van toepassing) specifieke
preventie-acties worden gepresenteerd of stimuleringsmaatregelen voor afvalscheiding.
Ook deze maatregelen zullen, zoals is opgemerkt bij de beantwoording van de
vorige vraag, doorwerken in het beleid van provincies en gemeenten.De leden van de VVD-fractie constateerden dat de mogelijkheid wordt opengehouden
ook voor andere verwijderingswijzen dan (definitieve) verwijdering capaciteitsplannen
op te stellen. Zij vroegen in dit verband naar de verhouding van het sectorplan
en capaciteitsplan.Op dit moment worden alleen capaciteitsplannen opgesteld voor de verwijdering
van afvalstoffen, d.w.z. alleen voor verbranden als vorm van verwijdering
en storten. Voor andere wijzen van afvalbeheer worden capaciteitsplannen niet
zinvol geacht.De leden van de VVD-fractie en van de PvdA-fractie waren, gezien het belang
van de (definitieve) verwijdering, van mening dat de nutsfunctie van verwijdering
voorop dient te staan.De opvatting van deze leden wordt onderschreven. Een nutsfunctie is, zoals
ik in de Tweede Kamer heb opgemerkt (Handelingen II 2000–2001, p. 376–377),
immers een maatschappelijke basisvoorziening die niet achterwege
kan blijven. Het zorgdragen voor een nutsfunctie is een bijzondere verantwoordelijkheid
van de overheid uit oogpunt van bescherming van milieu en gezondheid en mede
gericht op bescherming van en toegankelijkheid voor de burger. Deze functie
zal vooral in het kader van de publieke sector uitgevoerd worden, maar ook
private partijen kunnen binnen door de overheid gestelde duidelijke kaders
de desbetreffende functie vervullen. Ten aanzien van de verwijderingsinrichtingen
voor storten en verbranden moet de overheid de continuïteit van de voorzieningen
waarborgen. Waar een tekort aan capaciteit dreigt, zal de overheid de aanwezigheid,
continuïteit en kwaliteit daarvan moeten garanderen. In het afvalbeheer
geldt de nutsfunctie voor het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen door
gemeenten en voor het verbranden en storten van afvalstoffen. Dit laatste
is niet wettelijk geregeld, maar betreft een door de overheid aan zichzelf
opgelegde taak.De leden van de VVD-fractie vroegen zich af of de wetgeving na aanneming
van het wetsvoorstel doorzichtig genoeg is om te spreken van een adequaat
milieuhygiënisch verantwoord afvalstoffenbeheer.In het oorspronkelijke wetsvoorstel was al een aantal bepalingen opgenomen,
waardoor aan een groot aantal in de praktijk optredende knelpunten werd tegemoet
gekomen. Hierbij wordt gedacht aan het ineenschuiven van het regime voor bedrijfsafvalstoffen
en gevaarlijke afvalstoffen, het opstellen van het LAP en het op centraal
niveau brengen van een aantal provinciale bevoegdheden. Via nota's van wijzigingen
en amendering door de Tweede Kamer is nog een aantal wijzigingen in het wetsvoorstel
aangebracht. Hierbij kan gedacht worden aan het volledig aanpassen aan de
Europese terminologie, het nog verder op centraal niveau brengen van de regelgeving
ten aanzien van het melden en registreren van afvalstoffen en van de lijst
van inzamelaars. Geconstateerd kan worden dat het wetsvoorstel door deze wijzigingen
aan kracht heeft gewonnen en een duidelijk kader biedt voor de uitvoering
en handhaving van het afvalstoffenbeleid.De leden van de VVD-fractie vroegen om een overzicht van de instanties
die belast zijn met toezichttaken op het gebied van afvalstoffen.In de artikelen 18.2a tot en met 18.2c heeft een duidelijke toedeling
van toezichthoudende bevoegdheden ten aanzien van de afvalstoffenregelgeving
plaatsgevonden. Bij de toedeling van deze bevoegdheden is een aantal vuistregels
gehanteerd:– Binnen inrichtingen: het bevoegd gezag
dat belast is met de vergunningverlening voor een inrichting (in de meeste
gevallen gemeente of provincie), is tevens belast met de handhaving van de
afvalstoffenregelgeving met betrekking tot die inrichting. In het verlengde
hiervan controleert het bevoegd gezag ook of een bedrijf dat zich van afvalstoffen
ontdoet of deze verwerkt, de afvalstoffen op de voorgeschreven wijze registreert
of in sommige gevallen heeft gemeld. Dit geldt tevens voor de preventiebepalingen
die in een AMvB op grond van artikel 8.40 Wm (algemene regels voor inrichtingen)
zijn opgenomen.– Buiten inrichtingen: het bevoegd gezag
voor de handhaving ten aanzien van activiteiten buiten inrichtingen is gekoppeld
aan de bevoegdheid voor het stellen van de regels. Zo is de Minister van VROM
(in praktijk: Inspectie milieuhygiëne (IMH)) verantwoordelijk voor de
handhaving van de preventie en het hergebruik van de productregelgeving (batterijen,
banden, verpakkingen, wit- en bruingoed, etc.). Tevens is de Minister van
VROM verantwoordelijk voor de handhaving van de EVOA en van de lijst van inzamelaars,
transporteurs of makelaars.– De provincies zijn verantwoordelijk voor de handhaving ten aanzien
van het inzamelen en transporteren zelf en de handhaving van de aanwezigheid
van een begeleidingsbrief. In veel gevallen zal deze handhaving gezamenlijk
met anderen plaatsvinden, zoals de IMH en verschillende opsporingsdiensten,
bij (grensoverschrijdende) transporten.Moeilijker ligt de bestuursrechtelijke handhaving bij bepaalde activiteiten
die buiten inrichtingen plaatsvinden en waar niet duidelijk een bevoegd gezag
is aan te wijzen. Dit geldt bijvoorbeeld bij de handhaving van de zorgplicht
en van het verbod om buiten een inrichting (gevaarlijke) afvalstoffen te storten
of te verbranden. In het wetsvoorstel verbetering handhavingsbevoegdheden
dat op dit moment bij de Tweede Kamer in behandeling is (kamerstukken II 1999–2000,
26 929), wordt deze bevoegdheid toebedeeld aan de diverse betrokken overheidsinstanties,
waarbij het aan hen is overgelaten om in bestuursovereenkomsten precieze afspraken
te maken over de feitelijke invulling. In deze bestuursovereenkomsten zullen
eveneens nadere afspraken over de afstemming van bovengenoemde toezichthoudende
taken kunnen worden gemaakt. In de halfjaarlijkse zomeren winterbrieven over
handhaving (kamerstukken II 2000–2001, 22 343, nr. 54) wordt de
stand van zaken met betrekking tot deze bestuursovereenkomsten beschreven.Naar de mening van de leden van de PvdA-fractie lijken met de introductie
van het wetsvoorstel de basisfilosofie en uitgangspunten ten aanzien van het
afvalstoffenbeleid en de afvalstoffenverwerking te worden verlaten. Zij vroegen
uiteen te zetten waarom voor de in het wetsvoorstel voorgestane rigoreuze
verandering van de structuur van de afvalstromen en de verplaatsing van de
bestuurlijke verantwoordelijkheid is gekozen.Met het wetsvoorstel vindt geen wijziging plaats ten aanzien van de uitgangspunten
en doelstellingen van het afvalstoffenbeleid. Deze uitgangspunten en doelstellingen
zullen nader worden uitgewerkt in het op basis van het wetsvoorstel op te
stellen Landelijk Afvalbeheersplan (LAP), met name in het beleidskader van
dit plan. Het wetsvoorstel heeft wel consequenties voor het bestuurlijke niveau,
waarop het afvalstoffenbeleid ten uitvoer zal worden gelegd. Hierbij heeft,
mede door amendering door de Tweede Kamer bij de behandeling van het wetsvoorstel,
een belangrijke verschuiving van taken plaatsgevonden van de provincie naar
het Rijk. Deze verschuiving van taken hangt nauw samen met een aantal ontwikkelingen
binnen het afvalstoffenbeleid, waarop reeds uitgebreid is ingegaan in het
advies van de Commissie-Epema en het regeringsstandpunt daaromtrent (kamerstukken
II 1996/97, 25 157, nr. 1). De belangrijkste ontwikkeling heeft betrekking
op de vereiste schaalgrootte voor een milieuhygiënisch optimale inzameling
en verwerking van afvalstoffen. De schaalvergroting maakte een wijziging van
het bestuurlijke schaalniveau, waarop wordt zorg gedragen voor het beheer
van afvalstoffen, noodzakelijk. Een gevolg hiervan is dat de grenzen die zijn
verbonden met het lagere schaalniveau, komen te vervallen. Zo zijn de provinciegrenzen
voor de te verbranden afvalstoffen per 1 januari 2000 komen te vervallen.
In dit verband wordt erop gewezen dat voor de nuttig toe te passen afvalstoffen,
d.w.z. op dit moment zo'n 75–80% van de vrijkomende afvalstoffen, de
landsgrenzen reeds sinds de inwerkingtreding van de EVOA (1994) zijn vervallen.De leden van de PvdA-fractie constateerden dat de uitvoering van het advies
van de Commissie-Epema heeft geresulteerd in een volledige opheffing van de
bestuurlijke verantwoordelijkheid op regionaal niveau. Zij vroegen op welke
wijze de verantwoordelijkheid voor beleidsvoorbereiding, beleidsuitvoering
en handhaving op rijksniveau zal worden gerealiseerd.De sturing van afvalstoffen zal weliswaar in belangrijke mate op landelijk
niveau komen te liggen; dit zal niet gepaard gaan met een volledige opheffing
van de bestuurlijke verantwoordelijkheid op regionaal niveau, zoals
deze leden stellen. De bestuurlijke verantwoordelijkheid van gemeenten en
provincies zal in de eerste plaats gestalte krijgen in de belangrijke rol
die zij spelen bij het opstellen van het LAP. Het LAP wordt in nauw overleg
met gemeenten en provincies opgesteld (zie artikel 10.8). Vervolgens behouden
de gemeenten een primaire verantwoordelijkheid voor het (gescheiden) inzamelen
van huishoudelijke afvalstoffen. Tevens blijven de provincies verantwoordelijk
voor de vergunningverlening en handhaving ten aanzien van afvalverwerkende
inrichtingen. In dit verband blijven zij ook bevoegd tot handhaving van de
op de inrichting betrekking hebbende meld- en registratieverplichtingen. Tenslotte
hebben gemeenten en provincies een belangrijke taak bij het realiseren van
de preventiedoelstellingen.De samenwerking tussen gemeenten, provincies en VROM zal verder gecontinueerd
worden in het op basis van de vernieuwde samenwerkingsovereenkomst afvalbeheer
VROM/IPO/VNG ingestelde Afval Overleg Orgaan (Stcrt. 2000, nr. 228).De leden van de PvdA-fractie hebben enkele vragen gesteld over de toepassing
van voorkeursvolgorde (Ladder van Lansink) op Europees niveau.Ook aan de Europese regelgeving ligt de voorkeursvolgorde ten grondslag.
Wellicht is deze minder gedetailleerd vastgelegd dan in Nederland, maar er
is wel degelijk sprake van een hiërarchie van afvalbeheer. Een eerste
aanzet voor een voorkeursvolgorde is al te vinden in de kaderrichtlijn afvalstoffen
(Pb EG 1975, L 195/47; gewijzigd Pb EG 1991 L 78/32). De voorkeursvolgorde
is verder uitgewerkt in de richtlijn betreffende verpakkingen en verpakkingsafval
(Pb EG 1994, L 365) via taakstellingen voor preventie, producthergebruik,
materiaalhergebruik, hoofdgebruik als brandstof en tenslotte verwijdering.
Een zelfde volgorde is opgenomen in de richtlijn betreffende autowrakken (Pb
EG 2000, L 269) en zal worden opgenomen in de in voorbereiding zijnde richtlijn
betreffende wit- en bruingoed.Daarnaast is reeds in de Tweede Kamer gewezen op het belang om in internationaal
kader (m.n. EU en OESO) te komen tot de inzet van internationaal afgestemde
vormen van minimumstandaards voor de verwerking van afvalstoffen. Voor sommige
afvalstoffen kan een dergelijke minimumstandaard bestaan uit een trede op
de ladder (bijvoorbeeld: voorkeur voor verwerking in de vorm van materiaalhergebruik
boven gebruik als brandstof), voor andere wellicht uit meer gedetailleerde
procesbeschrijvingen.De leden van de PvdA-fractie vroegen in welke mate de regering bereid
is het in Nederland ontwikkelde afvalstoffenbeleid in te brengen in het Europese
beleid.Nederland is actief bezig met het inbrengen van het nationale beleid in
het Europese beleid. Recente voorbeelden hiervan zijn de onlangs gepubliceerde
richtlijn betreffende autowrakken (Pb EG 2000 L 269) en het huidige concept
van de richtlijn betreffende afval van elektrische en elektronische apparatuur.
Deze zijn beide voor een belangrijk deel geïnspireerd door de bestaande
Nederlandse regelgeving.De leden van de PvdA-fractie hebben enkele vragen gesteld over de aanpak
van de zwerfvuilproblematiek. De door deze leden aangehaalde situatiekenmerkenmethode,
die is ontwikkeld in het door deze leden genoemde WRR-rapport, was bedoeld
om de landbouwkwaliteiten in kaart te brengen. Deze methode is weliswaar niet
gebruikt om de zwerfafvalproblematiek te onderzoeken, maar ook zonder het
toepassen van deze methode is duidelijk dat zwerfafval een probleem is dat
zich in heel Nederland voordoet, zowel in de steden, in natuur- en recreatiegebieden
als langs wegen.Een actief beleid voor de bestrijding van zwerfafval is inderdaad gewenst. Daartoe worden onder meer de producenten van verpakkingen aangesproken,
die primair verantwoordelijk zijn voor het voorkomen en bestrijden van zwerfafval
door verpakkingen. Degene die een product (i.c. een verpakking) op de markt
brengt, is immers ook verantwoordelijk voor dat product in de afvalfase. De
producenten moeten zorgen voor preventie (van verpakkingsmaterialen) en voor
een goede voorlichting om zwerfafval te voorkomen. Dit laatste kunnen zij
doen door financiële ondersteuning van de Stichting Nederland Schoon
(NL Schoon). NL Schoon is opgericht op initiatief van het bedrijfsleven en
de NVRD (Vereniging voor afval- en reinigingsmanagement) met als doel zwerfafval
te voorkomen en te bestrijden. De laatste jaren heeft NL Schoon diverse activiteiten
ondernomen die er o.a. toe hebben geleid dat zwerfafval weer duidelijk in
de aandacht staat. NL Schoon wordt ook door mij financieel ondersteund.Zwerfafval is een beleidsonderwerp dat ook vanuit mijn departement de
nodige aandacht krijgt. Zo is er regelmatig interdepartementaal overleg over
de zwerfafvalproblematiek om af te spreken wat de verschillende onderdelen
van de rijksoverheid moeten doen om zwerfafval te voorkomen dan wel op te
ruimen. In dit verband kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de activiteiten
van Rijkswaterstaat bij het opruimen van zwerfafval. Ook worden door mijn
departement diverse andere activiteiten georganiseerd, zoals (op 19 juni a.s.)
de Landelijke Praktijkdag Zwerfafval voor gemeenten.Specifiek met betrekking tot drankenverpakkingen ben ik van mening dat
statiegeld een effectief middel zou kunnen zijn om eenmalige drankenverpakkingen
in te zamelen en te voorkomen dat dit zwerfafval wordt. Het bedrijfsleven
ziet statiegeld echter als zeer bezwaarlijk, om welke reden er bereidheid
bestaat hard te werken aan andere systemen om tot inzameling te komen op kosten
van het bedrijfsleven. Voorstellen hiertoe worden momenteel met het bedrijfsleven
besproken.De leden van de fractie van D66 vroegen of het uit een oogpunt van overzichtelijkheid
niet voor de hand had gelegen een nieuwe wet te ontwerpen in plaats van de
bestaande wet te wijzigen.Het wetsvoorstel wijzigt weliswaar een groot aantal bepalingen over afvalstoffen
in diverse hoofdstukken van de Wet milieubeheer, maar het regime ten aanzien
van het zich ontdoen, het inzamelen en het beheer van afvalstoffen in hoofdstuk
10 verandert niet in essentie. De bepalingen over preventie en hergebruik,
over de inzameling van huishoudelijke afvalstoffen en over de overbrenging
van afvalstoffen zijn zelfs grotendeels hetzelfde gebleven en zijn alleen
wat betreft de formulering aangepast. Daarom is gekozen voor een wijziging
en niet voor een volledige herziening van de bepalingen omtrent afvalstoffen.
Vanwege de wijziging en aanvulling van bepalingen in diverse hoofdstukken
van de Wet milieubeheer is in artikel XVIII opgenomen dat een integrale wettekst
van de Wet milieubeheer in het Staatsblad zal worden geplaatst. Zodoende zal
een duidelijker en integraal beeld ontstaan van de geboden en verboden omtrent
afvalstoffen. Een wettekst van alleen de bepalingen omtrent afvalstoffen is
als bijlage1 bij deze memorie van antwoord gevoegd.De leden van de fractie van D66 vroegen in hoeverre de regering van oordeel
is dat het geheel aan regels in onderlinge samenhang bezien uit een oogpunt
van uitvoering, toezicht en handhaving een werkbaar geheel oplevert. Tevens
vroegen zij waarom niet is gepoogd het raamwetkarakter terug te dringen door
meer normstelling in de wet op te nemen.Aan het wetsvoorstel heeft het advies van de Commissie-Epema ten grondslag
gelegen. In dit advies is een uitgebreide analyse gegeven van de diverse ontwikkelingen
op het terrein van het afvalstoffenbeleid en is een groot aantal aanbevelingen
gedaan. In het regeringsstandpunt over dit advies zijn de meeste aanbevelingen
overgenomen. Voorzover de aanbevelingen betrekking hadden op
wet- en regelgeving, zijn deze in het wetsvoorstel opgenomen, bijvoorbeeld
het opstellen van het LAP, dan wel is in het wetsvoorstel de mogelijkheid
geboden e.e.a. in uitvoeringsregelingen uit te werken, bijvoorbeeld de meldingsregeling.
Het door de Tweede Kamer geamendeerde wetsvoorstel biedt een goede basis voor
het uitvoeren en handhaven van het afvalstoffenbeleid in de komende jaren.
Voor het afvalbedrijfsleven biedt het wetsvoorstel een groot aantal voordelen.
Hierbij valt te denken aan de schaalvergroting met meer mogelijkheden voor
marktwerking, het ineenschuiven van het regime voor gevaarlijke afvalstoffen
en bedrijfsafvalstoffen, het landelijk uniforme melding- en registratiestelsel
en één uniforme lijst van transporteurs, inzamelaars en makelaars.
Daarnaast is het normatieve karakter van het wetsvoorstel verhoogd. Hierbij
valt te denken aan de uitbreiding van de zorgplicht (artikel 10.1) en het
verbrandingsverbod buiten inrichtingen (artikel 10.2).Vanzelfsprekend speelt de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid ook een
belangrijke rol bij het opstellen van de diverse uitvoeringsbesluiten. In
dit verband wordt erop gewezen dat de algemene maatregelen van bestuur in
ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal zullen worden aangeboden (artikel
21.6, vierde lid), zodat ook zij zich een oordeel hieromtrent kunnen vormen.De leden van de fractie van D66 hebben de vraag gesteld of de doelstelling
in het afvalstoffenbeleid van transportpreventie en voorkoming van onnodig
gesleep met afvalstoffen, niet op gespannen voet staat met het opheffen van
provinciegrenzen en op termijn de landsgrenzen (voor te verwijderen afvalstoffen).
Ook wordt de vrees geuit dat vergroting van de marktwerking kan leiden tot
uitvoer naar landen in bijvoorbeeld Oost-Europa.Van al het afval dat in Nederland vrijkomt, wordt 75 – 80% nuttig
toegepast. Aan de overbrenging van afvalstoffen voor nuttige toepassing kunnen
op grond van de EVOA vrijwel geen beperkingen worden opgelegd. Deze afvalstoffen
kunnen, net als alle andere goederen, over de landsgrenzen worden gebracht.
Dit percentage nuttige toepassing zal naar verwachting de komende jaren gaan
stijgen, waarbij ook de inzet van afvalstoffen met een hoofdgebruik als brandstof
(= nuttige toepassing) goed van de grond zal komen. Voor zo'n 85–90%
van het afval zijn het dan de tarieven voor verwerking (inclusief transportkosten)
die bepalen of een afvalstof wordt getransporteerd. De milieudruk als gevolg
van transport speelt dan geen doorslaggevende rol meer, net zo min overigens
als bij het transport van goederen en producten, niet zijnde afvalstoffen.
Dit betekent dat in de toekomst nog zo'n 10 tot 15% van het afval voor verwijdering
binnen de landsgrenzen wordt gehouden.Het opheffen van de provinciegrenzen leidt niet tot veel extra transport.
De tarieven voor verbranden en storten groeien immers steeds meer naar elkaar
toe en regionale verschillen worden steeds kleiner. Bovendien vindt door horizontale
en verticale integratie van bedrijven een zodanige schaalvergroting en concentratie
plaats dat er voor ontdoeners geen noodzaak meer is om het afval door heel
Nederland te transporteren.Voor het opheffen van de landsgrenzen voor te verbranden afvalstoffen
geldt dat eerst aan een aantal randvoorwaarden moet zijn voldaan. Hierbij
valt te denken aan vergelijkbare emissie-eisen en vergelijkbare onderliggende
regelgeving (zoals stortverbod) om te voorkomen dat afval wegvloeit richting
stortplaatsen. Onder deze omstandigheden zullen de meerkosten van transport
belemmerend zijn voor transport over grotere afstanden.De leden van de fractie van D66 vroegen of het, gelet op de risico's van
illegaal storten, niet verstandig is de zorgplicht van de gemeenten voor grove
huishoudelijke afvalstoffen onverkort te handhaven. Elke gemeente draagt er zorg voor dat grove huishoudelijke afvalstoffen
worden ingezameld bij elk binnen haar grondgebied gelegen perceel waar zodanige
afvalstoffen ontstaan. In het belang van een doelmatig beheer van deze afvalstoffen
kan op basis van artikel 10.22, tweede lid, van het onderhavige wetsvoorstel
een uitzondering worden gemaakt op deze gemeentelijke zorgplicht. Deze uitzonderingsmogelijkheid
beoogt te voorkomen dat de effectiviteit en de doelmatigheid van de inzameling
van grove huishoudelijke afvalstoffen in gevaar komt, doordat grote hoeveelheden
van dit afval, met name bouw- en sloopafval, aan de gemeente ter inzameling
worden aangeboden. Anderzijds zullen bij de nadere invulling van deze uitzonderingsmogelijkheid
de risico's van illegaal storten of verbranden mede in beschouwing moeten
worden genomen. Over de invulling vindt op dit moment overleg plaats met de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten.De leden van de fractie van D66 vroegen naar de stand van zaken met betrekking
tot onderzoek naar illegaal dumpen van afvalstoffen door burgers.Naar aanleiding van berichten over een toename van het aantal illegale
dumpingen heeft het ministerie van VROM in januari 2001 een workshop over
dit onderwerp georganiseerd met vertegenwoordigers van een groot aantal belanghebbende
organisaties (onder andere Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, Rijkswaterstaat
en gemeenten). Doel van de workshop was een beeld te krijgen van de aard en
de omvang van het probleem en van de mogelijke oplossingen. Bij de workshop
is geconcludeerd dat het inzicht in de omvang van illegale dumpingen door
burgers en bedrijven beperkt en fragmentarisch is, waardoor een totaalbeeld
ontbreekt. Dit is niet alleen in Nederland zo. Het geldt ook voor andere Europese
landen waaraan informatie over deze problematiek is gevraagd.De volgende mogelijke oorzaken voor dumping zijn genoemd: tarieven bij
de afgifte van afval, waaronder tariefdifferentiatie en tarieven bij een milieustraat;
een inzamelstructuur die niet aansluit bij de behoefte van de burger; het
bestaan van terreinen die «uitnodigen» tot afvaldumping, bijvoorbeeld
braakliggende terreinen; onwetendheid bij burgers over aanbiedingsmogelijkheden
en over het afvalbeleid; gemakzucht van de burger; crimineel gedrag en gebrekkige
handhaving.Een pasklare oplossing voor de problematiek kan nog niet worden geformuleerd.
Wel is geconstateerd dat het van belang is te beschikken over meer (uniforme)
registratie van illegale dumpingen. Omdat problemen met illegale dumpingen
zich vooral lokaal voordoen, ligt het – zo is geconstateerd –
voor de hand om ook op dat niveau naar concrete oplossingen te zoeken. Het
uitwisselen van ideeën en ervaringen kan hierbij behulpzaam zijn.Als follow-up van de workshop zal het ministerie van VROM het initiatief
nemen om samen met de meest betrokkenen een vorm van registratie te ontwikkelen
waarmee inzicht kan worden verkregen in de omvang van de problematiek en de
ontwikkeling daarvan in de tijd alsmede de geografische spreiding van het
optreden van illegale dumpingen. Verder zal het ministerie van VROM faciliteren
bij de uitwisseling van informatie en ervaringen op het gebied van de bestrijding
van illegale dumpingen.Verder zal in het kader van de uitvoering van het kabinetsstandpunt «Handhaven
op niveau» binnenkort een tweetal projecten worden uitgevoerd die betrekking
hebben op milieu, namelijk het project verbranden van afvalstoffen buiten
inrichtingen en het project storten van afvalstoffen buiten inrichtingen.
Deze projecten moeten uitmonden in praktijkrichtlijnen voor de handhaving.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. PronkXNoot1Dit stuk is neergelegd op het centraal informatiepunt onder griffie nr.
127 006. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-26638-87b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl