Grotestedenbeleid; Brief staatssecretaris met een kabinetsreactie op de SER-aanbevelingen uit het advies "Samen voor de stad"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21062, nr. 63

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

21062 nr. 63

19-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Een lange termijnvisie op de sociaal-economische ontwikkeling
van steden3. Mogelijke clustering van gelden4. Stedelijke vernieuwing5. Economische stimulering6. Bevordering van arbeidsdeelname7. Vergroting van de leefbaarheid8. Verdergaande integratie van beleid op rijks- en op
stedelijk niveau, regionale gat9. Verbreding van de audit- en visitatiestructuur, een
expertisecentrum10. Samenwerking met sociale partners, in het bijzonder
het bedrijfsleven11. Kansenzones, Stad en milieu12. Ten slotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21062Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 062Grote-stedenbeleidnr. 63BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 maart 1998 1. InleidingMet «Samen voor de stad» heeft de Sociaal-Economische
Raad op 16 januari 1998 een belangwekkend advies uitgebracht over de voortgang
van het grotestedenbeleid (gsb). Dat advies is de Kamer inmiddels ter kennis
gebracht. Het kabinet stelt met genoegen vast dat de partijen die in de SER
zijn vertegenwoordigd de bereidheid hebben uitgesproken om mee te werken aan
de ontwikkeling van de stedelijke economieën en van lokaal sociaal-economisch
overleg.Het kabinet acht de volgende punten de meest markante van het advies.– De raad constateert sterke behoefte aan een lange termijnvisie
op de sociaal-economische ontwikkeling van de steden: «er is nog een
stevige beleidsagenda te gaan». Deze lange termijnvisie kan de basis
vormen voor meerjarige ontwikkelingsplannen van de steden en daaraan gekoppeld
een meer structurele toedeling van middelen. Die middelen zouden vervolgens
in vier brede geldstromen ter beschikking van de steden moeten komen.– Voorts signaleert de raad een behoefte aan verdergaande integratie
van beleid op rijks- en op stedelijk niveau, en adviseert tot betere regie
en afstemming van beleid. Om meerdere redenen geldt dat zelfde voor de beleidsafstemming
tussen de centrale stad en de regiogemeenten.– Teneinde het beleid beter toetsbaar te maken, «prikkels»
in te bouwen en «best practices» zichtbaar te maken, bepleit de
raad verbreding van de audit- en visitatiestructuur tot alle grote steden
en de totstandkoming van een expertisecentrum.– Een volgend opvallende punt in het SER-advies betreft de behoefte
aan verbreding van het grotestedenbeleid tot buiten de kringen van het bestuur
door samenwerking met sociale partners en in het bijzonder het bedrijfsleven,
in de vorm van lokaal sociaal-economisch overleg. De raad ziet in dat verband
veel in bredere toepassing van het «Deventer model». Op verschillende
beleidsterreinen staat de raad ook samenwerking of intensivering
daarvan met anderen voor, zoals woningbouwcorporaties en onderwijsinstellingen.– Ten slotte valt de afwijzing door de SER op van het concept voor
de kansenzones, voor zover daarmee wordt beoogd te komen tot gebiedsgerichte
regel- en lastenverlichting. Te zelfder tijd acht de raad de met Stad en milieu
ingeslagen weg een goede.Het kabinet heeft met de adviesaanvrage over het grotestedenbeleid aan
de SER beoogd om op basis van de ervaringen in de eerste helft van de huidige
convenantsperiode te kunnen beoordelen op welke wijze en in welke richting
het beleid bijstelling behoeft. Bedoeling is om de effectiviteit te vergroten
en de efficiency binnen het ingegane proces te verhogen. Een volgend kabinet
kan daarmee zijn voordeel doen en een «time-lag», zoals zich aan
het begin van de huidige kabinetsperiode voordeed, kan daarmee worden voorkomen.
In deze brief ga ik, namens het kabinet, op de door de SER gedane aanbevelingen
in.2. Een lange termijnvisie op de sociaal-economische ontwikkeling
van stedenIn zijn advies constateert de SER dat weliswaar de goede richting is ingeslagen
met het beleid en dat de aanpak via convenanten zeker moet worden voortgezet,
maar dat nog een aantal knelpunten moet worden aangepakt. Het kabinet onderkent
de knelpunten die de SER constateert en heeft op een aantal terreinen ook
ontwikkelingen in gang gezet om deze knelpunten op te lossen of te mitigeren.
Het kabinet onderschrijft de noodzaak tot het ontwikkelen van een integrale
visie en het streven naar meer samenhang in het ruimtelijke en ruimtelijk/economische
beleid en instrumentarium. Deze integrale visie-ontwikkeling vindt voor een
deel al plaats in het kader van de ontwikkeling van het ICES-grotestedenpakket.
In die discussies immers worden relaties gelegd tussen stedelijke vernieuwing –
herinvesteren in ruimtegebruik – en economische ontwikkeling. Dat geldt
evenzeer voor vraagstukken van grootschaliger opgaven als de sleutelprojecten,
als voor fijnmaziger ontwikkelingen. Debatten over bereikbaarheid gaan al
geruime tijd niet meer alleen over bereikbaarheid ván steden, maar
ook en vooral tot ín de steden. Het fenomeen «steden» staat
inmiddels stevig op de beleidsagenda. Daarmee zij echter niet gezegd, dat
het gedachtengoed daar omheen geen verdieping zou behoeven.Het is echter onmiskenbaar dat de beleidsuitvoering daar niet op kan wachten.
Het met het gsb in gang gezette proces verdient niet alleen in de ogen van
de SER voortgang; ook de steden zelf bepleiten een continuering van de gekozen
aanpak. Bij meerdere gelegenheden is gewezen op de risico's bij – en
de verliezen als gevolg van – het om de paar jaar entameren van weer
een nieuw beleidsconcept. In het convenant met de G21 is met zoveel woorden
vastgelegd, dat het vinden en doen beklijven van een keer ten goede een proces
is van een decennium of meer. Het kabinet voelt zich nog steeds aan die uitspraak
gebonden. De met de steden gesloten convenanten expireren overigens niet vóór
medio 1999. Continuering en – waar nodig – toespitsing van het
gsb ligt dan ook voor de hand. Een perspectief tot het jaar 2010, analoog
aan andere op de steden gerichte beleidsprogramma's en in het verlengde van
het SER-advies, is daarbij een redelijke optie.De commissie-Brinkman, die de G15 heeft gevisiteerd, bepleit eveneens
voortzetting van de gekozen marsroute. Zij wijst daarnaast op de verscheidenheid
binnen het bestand der onder het gsb verenigde steden. Om die reden acht het
kabinet het zinvol als de steden ieder voor zich een stedelijke visie ontwikkelen:
een analyse van sterke en zwakke kanten, met daaraan gekoppeld
een pakket aan (gewenste) maatregelen. Dat is een methode die gemeengoed is
binnen het gsb: werken van onderop. Dat zal meer maatwerk mogelijk maken binnen
het nu betrekkelijk uniforme beleidsprogramma. Ten slotte kan het de opmaat
vormen voor meerjarige (investerings-)programma's, zoals ook door de SER bepleit.
Ik zal mij met de nieuwe colleges van burgemeester en wethouders verstaan
om dat proces op gang te brengen. In een aantal steden is het ontwikkelen
van een eigen visie op de toekomst al ter hand genomen of zelfs bijna afgerond.
Ook daar blijkt men zich in eerste instantie op het jaar 2010 te richten.3. Mogelijke clustering van geldenTeneinde de bestuurlijke ruimte in de steden te optimaliseren bepleit
de SER het bundelen van verschillende uitkeringen tot een viertal bredere
geldstromen. Die zouden moeten zijn gericht op de terreinen stedelijke vernieuwing,
economische stimulering, bevordering van arbeidsdeelname en vergroting van
de leefbaarheid. In (relatief) bescheiden mate zou voorts uitruil van gelden
tussen de deelfondsen mogelijk moeten zijn. Een met die van de SER vergelijkbare
optie is inmiddels gepresenteerd door de gezamenlijke G21 in hun memorandum
voor de kabinetsformateur. De G21 concluderen evenwel tot clustering tot drie
samenhangende beleidsvelden en daaraan gekoppelde geldstromen, te weten rond
de thema's economie, de sociale component en de fysiek-ruimtelijke invalshoek.
Het zal interessant kunnen zijn ook de opvattingen van de G4 op dit punt te
vernemen, alvorens tot enigerlei besluitvorming wordt overgegaan.Het kabinet heeft vooreerst vastgesteld dat hiermee de slepende discussie
over een ongedeeld Vitaliteitsfonds is ingehaald. Met die positie wordt ook
aangesloten bij de opvattingen van de G4, die eerder hebben bepleit de betrokkenheid
van de onderscheiden bewindslieden en de verschillende departementen, ook
door middel van een financiële relatie, nadrukkelijk te handhaven. Datzelfde
geldt overigens voor de onderscheiden gemeentelijke afdelingen en diensten.
Een volgende constatering mag zijn dat het verschil tussen de opvattingen
van de SER en die van de G21 niet principieel is. De facto hebben de steden
het thema «bevordering van de arbeidsdeelname» niet afzonderlijk
benoemd; voor het overige lijkt vooral sprake van een terminologisch verschil.Het kabinet wil nagaan of de voorgestelde indeling in vier beleidsclusters
in de toekomst kan worden gebruikt voor het vergroten van de beoogde integraliteit
van beleid. Dat kan er toe leiden dat daadwerkelijk met elkaar in verband
wordt gebracht, wat zinvol met elkaar in verband te brengen is. Pogingen om
alles met alles te doen samenhangen leiden immers niet zelden tot een geforceerde
benadering van het begrip «integraliteit», een gevaar, waar ook
de commissie-Brinkman op wees. De vier door de SER benoemde beleidsvelden –
op welke ik hierna nog afzonderlijk terugkom – vormen een interessant
denkkader, dat het waard is op korte termijn nader te preciseren. In het komend
regeerakkoord kunnen dan nadere lijnen worden getrokken. Een dergelijke marsroute
spreekt te meer aan, waar ook in algemene zin al stappen in de geschetste
richting zijn gezet met de totstandkoming van het Werkfonds en de beoogde
bundeling van VROM-gelden. 4. Stedelijke vernieuwingHet concept «de compacte stad» maakt volgens de SER duidelijk
dat de stad de schaarse ruimte optimaal moet benutten, omdat dat grote voordelen
heeft. In het ruimtelijke beleid staat het behoud van stedelijk draagvlak
naast bescherming van landelijke functies voorop. De SER acht verdieping van
het concept naar compacte stedelijke systemen en een visie op de inrichting
van de ruimte om de stad noodzakelijk. Het kabinet is het met deze opvatting
eens. Het antwoord op de behoefte aan verdieping van het concept «compacte
stad» krijgt gestalte in de nota Actualisering VINEX, waar – als
uitwerking van dat concept – wordt gesproken over «de complete
stad».Op stedelijk niveau wordt reeds geruime tijd aan woningdifferentiatie
in en rond achterstandswijken gewerkt. In stadsvernieuwingswijken wordt een
groeiend aandeel woningen in de wat duurdere klasse en in de koopsfeer aangeboden.
De verhouding tussen duurdere woningen en sociale woningen wordt daarmee gewijzigd
ten gunste van woningen ten behoeve van de middenklasse. Zo zijn in de Haagse
Schilderswijk een aantal wat duurdere koopwoningen aan de «straatkoppen»
gesitueerd, die alle in snel tempo verkocht zijn. Welke spin-off dit voor
de omliggende delen van de wijk heeft opgeleverd is weliswaar niet zonder
meer te berekenen, maar vast staat dat daarmee aan een economisch meer pluriforme
bewoning is bijgedragen. Dat impliceert dat meer koopkracht de wijk is ingebracht
of voor de wijk behouden kon blijven.Voorts is verdere diversificatie binnen wijken van belang: vermengen van
verschillende gebruiksfuncties vergroot de levendigheid en de leefbaarheid
van stadsdelen. In economisch opzicht zijn investeringen in arbeidsintensieve
dienstverlening, waaronder ook in de kennisinfrastructuur, relevant. Vestiging
van onderwijs- en onderzoeksinstellingen in de grote steden kan de vraag naar
zowel laag- als hoogopgeleiden stimuleren. Aanverwante dienstverlening (reclame,
uitgeverijen, researchinstellingen, adviesbureaus) kan eveneens goed een vestigingsplaats
vinden in en rond de centra van de grote steden. Het kabinet onderkent de
waarde van deze typen bedrijvigheid voor de stad: leverancier en klant op
korte afstand van elkaar, terwijl het gaat om arbeidsintensieve ondernemingen.
In de nota Stedelijke vernieuwing (TK 1996/97, 25 427, nr. 2) is dan
ook nadrukkelijk bepleit daartoe ruimte te laten of te creëren. 5. Economische stimuleringMet de zgn. 200 mln.-impuls grotestedenbeleid heeft het kabinet beoogd
om – ook en vooral private – investeringen te stimuleren in de
zojuist bedoelde, in steden passende bedrijvigheid.Bij de kabinetsdiscussie in het verlengde van de Missiebrief is nadrukkelijk
een optie aan de orde, waarmee wordt beoogd de gemeenten een structurele impuls
te bieden ter versterking van hun economische structuur. Als het komend kabinet
tot een dergelijke impuls besluit, én een combinatie kan worden bewerkstelligd
met ander geldstromen waarmee wordt beoogd investeringen in de stedelijke
economie te bevorderen, dan zal daadwerkelijk invulling kunnen worden gegeven
aan het op de economische functie van de steden gerichte «deelfonds»,
zoals door de SER bepleit. Investeringen in bedrijfsruimten en uitbreiding
van bedrijvencentra moeten ook in de steden letterlijk «ruimte voor
ondernemen» bieden.Onder de noemer van gebiedsgerichte economische stimulering vraagt de
raad bovendien aandacht voor werkgelegenheidsbeleid en acquisitie van bedrijven,
waarbij de blik niet alleen gericht is op laaggeschoolde arbeid. Het kabinet
deelt die visie: het aantrekken van gekwalificeerde werkgelegenheid genereert
als regel een kielzog aan dienstverlening en andere ondersteunende dan wel
toeleverende bedrijvigheid op verscheiden niveaus. Een sterker streven naar,
en goede praktische afspraken over, een betere aansluiting van
onderwijsvoorzieningen op hetgeen de arbeidsmarkt vraagt kan aan die stimulering
een belangrijke bijdrage leveren.Doorlichting van de gemeentelijke regelgeving, ten slotte, kan leiden
tot maatregelen die ook in activerende zin ruimte bieden aan ondernemen. Het
kabinet is het met de hier bedoelde aanbevelingen eens, met dien verstande
dat in het bijzonder ook aandacht zou moeten worden geschonken aan de uitvoeringspraktijk
van de geldende regels en de feitelijke gemeentelijke dienstverlening. 6. Bevordering van arbeidsdeelnameMet betrekking tot bevordering van arbeidsdeelname adviseert de SER initiatieven
te nemen om juist in de marktsector arbeidsparticipatie te bevorderen. Daarbij
is bijzondere aandacht voor de specifieke problematiek van minderheden noodzakelijk.
De etnische segregatie in het onderwijs, de schooluitval en de kwaliteit van
de beroepskeuzevoorlichting baren de SER zorg. Scholing wordt gezien als het
belangrijkste instrument om discrepanties op de arbeidsmarkt te lijf te gaan.
De raad ziet mogelijkheden voor de cao-partners om op deze punten afspraken
te maken. Het kabinet is over die bereidheid uitgesproken verheugd. Van RBA's
mag in dit verband een «makelende» rol worden verwacht. In de
discussie daar over zal ook ruimte moeten zijn voor de ontwikkeling van instrumenten
om blijvende inzetbaarheid van werknemers en het scheppen van op specifieke
doelgroepen afgestemde werkervarings- en reguliere arbeidsplaatsen te realiseren.Steviger samenwerking tussen onderwijs en bedrijfsleven ziet het kabinet
als noodzaak om de binnen regio's kwalitatieve discrepanties tussen vraag
en aanbod op de arbeidsmarkt te beperken. Op meerdere fronten is recent gebleken
dat de factor onderwijs binnen het gsb onvoldoende tot wasdom is gekomen.
Het kabinet meent dat ook in dit opzicht een «keer ten goede»
moet worden gerealiseerd. Recent is in dit veld beleidsorganisatorisch het
nodige veranderd. Die op versterking van de gemeentelijke regie gerichte veranderingen
moeten het op afzienbare termijn mogelijk maken de door de raad gesignaleerde
zorgelijke situatie van in het bijzonder allochtone leerlingen te verbeteren.
Ook in het recente Najaarsoverleg zijn afspraken gemaakt over versteviging
van de relatie tussen arbeidsmarkt en onderwijs. In de nota Een leven lang
leren heeft het kabinet zijn voornemens daarover vastgelegd.Naast dit alles acht het kabinet het ondernemerschap een goede manier
om werklozen aan werk te helpen. De minister van SZW is daarom voornemens
om het Besluit Bijstandsverlening Zelfstandigen in die zin aan te passen,
dat de mogelijkheden voor het starten van een eigen onderneming vanuit een
uitkeringssituatie verruimd worden. Daarnaast is een cultuuromslag nodig binnen
sociale diensten en uitvoeringsinstanties sociale zekerheid (UVI's), gericht
op een «natuurlijker» toeleiding tot eigen ondernemerschap naast
die in de richting van een betaalde baan.Voorts biedt, in de optiek van het kabinet, primair het eigen beleid van
gemeenten aanknopingspunten om de arbeidsparticipatie in de marktsector te
vergroten. In het aanbestedingenbeleid en bij de uitvoering van gemeentelijke
projecten en taken kan bij het bedrijfsleven worden bedongen dat bepaalde
categorieën werkzoekenden worden ingeschakeld. Daarenboven kan het aquireren
van bedrijven gericht worden op specifiek dié typen ondernemingen,
waarvoor het arbeidsaanbod in de eigen gemeente het grootst is. Gemeenten
als Tilburg en Utrecht hebben daarmee reeds goede ervaringen opgedaan.Met de Wet inschakeling werklozen (WIW) is voorts aan gemeenten en UVI's
de mogelijkheid geboden om werklozen op basis van een individueel traject
een werkervaringsplaats of detachering ook in de marktsector aan te bieden.
De zienswijze van de SER over de mogelijke aanvulling van dit fonds wordt
door het huidige kabinet niet gedeeld, voor zover deze betrekking zou hebben
op de banen in het kader van de Regeling Ewlw (Melkert-1), die immers een
reguliere uitbreiding van de publieke dienstverlening betreffen.Ten slotte acht het kabinet het alleszins plezierig te mogen vaststellen,
dat juist bij de bestrijding van werkloosheid in het bijzonder in de G4 inmiddels
de beoogde «keer ten goede» zichtbaar wordt. In de voortgangsbrief
grotestedenbeleid, die ik separaat naar de Kamer heb gezonden, ga ik op die
ontwikkeling nader in.7. Vergroting van de leefbaarheidOp het punt van de vergroting van de leefbaarheid adviseert de SER om
deze als vestigingsfactor voor bedrijven te bevorderen door directe en indirecte
initiatieven. Als gezegd komt de school als centrum voor de buurt in het gsb
te weinig in beeld. Scholing en sociale activering vereenvoudigen de weg terug
naar de arbeidsmarkt. Het kabinet is met deze aanbevelingen ingenomen. Het
ziet de waarde van bevordering van leefbaarheid in de steden echter niet alleen
voor het vestigingsklimaat voor bedrijven, maar heeft ook oog voor de intrinsieke
betekenis van het bevorderen van de leefbaarheid voor het sociaal functioneren
van steden, stadswijken en het welbevinden van de bewoners. Sociale activering
heeft ook intrinsieke waarde voor diegenen voor wie de weg naar de arbeidsmarkt
definitief is afgesloten.Samenwerking van woningcorporaties, politie, scholen, bedrijfsleven, maar
ook welzijns- en opbouwwerk en bewoners, is een noodzakelijke voorwaarde om
een samenhangend en breed gedragen pakket van maatregelen te ontwikkelen.
Daarmee kunnen concrete resultaten bereikt worden. Als gevolg daarvan wordt
het brengen van werk naar de wijk aantrekkelijker, terwijl ook door integraal
wijk- en buurtbeheer van de wijk meer werk wordt gemaakt. In die zin deelt
het kabinet de opvatting van de raad over leefbaarheid als relevante vestigingsfactor.8. Verdergaande integratie van beleid op rijks- en op
stedelijk niveau, regionale gatDe aanbevelingen van de raad, die er – samengevat – op neer
komen een meer structurele inzet te realiseren en beleid van verschillende
actoren beter op elkaar af te stemmen, onderschrijft het kabinet ten volle.
In het verlengde van die aanbevelingen heeft ook de commissie-Brinkman geadviseerd,
in het bijzonder gericht op meer politieke sturing. Dat geldt het kabinet
zo goed als de onderscheiden gemeenteraden. Vanuit veel departementen wordt
beleid gevoerd dat is gericht op stedelijke ontwikkelingen dan wel voor de
steden van groot belang is. Het komend kabinet zal besluiten moeten nemen
over de door dat kabinet te hanteren vorm van politieke regie. De noodzaak
tot versterking van het politieke draagvlak in de breedte lijkt daarbij een
niet te miskennen aandachtspunt.Bestuurlijke afstemming tussen gemeenten zal de komende periode vorm moeten
krijgen door goede samenwerkingsprocessen tussen de betreffende gemeenten
in de grootstedelijke gebieden. Waar bovengemeentelijke belangen spelen en
belangen van afzonderlijke gemeenten niet steeds parallel lopen, is het bereiken
van overeenstemming niet altijd eenvoudig. Hier kan een procesondersteunende
rol zijn weggelegd voor de provinciebesturen.9. Verbreding van de audit- en visitatiestructuur, een
expertisecentrumDe raad bepleit het realiseren van toetsbare afspraken, waarbij in financieel
opzicht sprake mag zijn van incentives. Het kabinet stelt vast dat de met
de steden gesloten convenanten ook nu al voorzien in het realiseren van meetbare
doelen. Dat sommige daarvan eenvoudiger zijn te realiseren dan andere doet
daar niet aan af. Het inbouwen van prikkels kan nuttig zijn, maar zal niet
mogen afdoen aan de wens daadwerkelijk resultaten te behalen: het blijft gaan
om verbetering van de positie van de stad en het realiseren van de keer ten
goede. Dat betekent dat, bij op onderdelen achterblijvend resultaat, allereerst
bezien moet worden wat daarvan de oorzaak is en op welke wijze verbeteringen
alsnog zijn te realiseren. Visitatie kan daarbij een nuttig instrument zijn.
Eerst bij achterblijvende inzet van de betrokken besturen zou van een «afrekening»
in letterlijke zin sprake dienen te zijn.De eerder genoemde lange termijnvisie en de mede daarop te baseren toedeling
van middelen kunnen eveneens aan de noodzakelijke toespitsing van beleid bijdragen.
Een auditstructuur voor ook de G4 naar het voorbeeld van de G21 maakt het
daarenboven mogelijk om «best-practices» te documenteren en uit
te wisselen. Daarvan is het kabinet een voorstander. De concrete invulling
daarvan vergt om te beginnen aanhaken van – eventueel op stadsdeelniveau –
de G4 bij de audit- en visitatiestructuur. Ik zal daarover met de bestuurders
van de G4 op korte termijn in overleg treden. Een ander in dit verband nuttig
instrument kan de benchmarking tussen steden zijn. De Staatssecretaris van
Economische Zaken is van plan te onderzoeken of daarvoor een model is te ontwikkelen,
gericht op het vestigingsklimaat in de steden.10. Samenwerking met sociale partners, in het bijzonder
het bedrijfslevenIn de samenwerking met sociale partners en bedrijfsleven geeft de SER
een aantal suggesties voor de organisatie van deze vorm van samenwerking.
Het kabinet onderschrijft de noodzaak om sociale partners sterker te betrekken
bij het grotestedenbeleid. De raad pleit voor een structurele basis en een
taakstellend karakter voor het lokaal «centraal overleg», met
zich committerende ondernemersorganisaties en de vakbeweging. Daarbij wijst
hij op de Deventer Ontwikkelingsraad, die als voorbeeld kan dienen. Voorts
spreken centrale organisaties, vertegenwoordigd in de SER, de bereidheid uit
om vanuit hun verantwoordelijkheid de (her)structurering van het sociaal-economisch
overleg in de steden mede tot stand te brengen.Het kabinet is verheugd over de bereidheid van de centrale organisaties
om op dergelijke wijze lokaal sociaal-economisch overleg te ontwikkelen. Het
is van mening dat samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en sociale partners
op lokaal en regionaal niveau nodig is. Met genoegen neemt het kabinet daarom
kennis van de bereidheid van de centrales om, via hun kanalen en contacten
in de steden, het beoogde sociaal-economische overleg in de steden en de grootstedelijke
gebieden mede tot stand te brengen. Het kabinet gaat er van uit dat de vorm
van het overleg zo goed mogelijk kan aansluiten bij de lokale situatie. Naast
de bredere toepassing van het «Deventer model» voor een ontwikkelingsraad
ziet het kabinet de in Rotterdam levende ideeën over de ontwikkeling
van visitatiecommissies en klantenpanels, die gebiedsgericht de mate van samenwerking
zullen meten met bedrijven en bewoners, alsmede de effectiviteit van beleidsmaatregelen,
met belangstelling tegemoet.11. Kansenzones, Stad en milieuDe aanbeveling van de SER om geen gebiedsgerichte regel- en lastenverlichting
mogelijk te maken via wetgeving voor kansenzones roept de volgende reactie
op. De raad spreekt de verwachting uit dat – samengevat – de met
wetgeving gepaarde beleidsinspanningen niet in verhouding staan tot het mogelijke
resultaat en vreest voor normvervaging; regelgeving zou landelijk dan wel
stedelijk uniform dienen te zijn. In het algemeen is het kabinet het eens
met de stelling dat regelgeving en lastenverlichting moeten gelden voor gebieden,
die een bestuurlijke eenheid vormen: het Rijk, gehele gemeenten. Deze formele
rechtseenheid laat echter de feitelijk vast te stellen relatieve achterstand
van bepaalde wijken in termen van investeringsklimaat onverlet.Het kansenzonebeleid heeft daarom tot doel om de geconstateerde achterstanden
te bestrijden door compenserende maatregelen. Het gaat er daarbij om, door
middel van gericht beleid iets aan die achterstandspositie te doen. Daarmee
worden die gebieden immers weer in een meer gelijkwaardige (concurrentie)positie
gebracht ten opzichte van andere wijken. Ondernemerschap is nodig om de wijk
ook economisch te ontwikkelen. Het geven van subsidies, direct of door middel
van lokale fiscale maatregelen kan, tezamen met een grotere politieke aandacht
voor die wijk en andere, meer feitelijke maatregelen, een bijdrage leveren
aan het compenseren van de huidige vestigingbelemmerende factoren. Bij enkele
van de mogelijk daarbij in te zetten instrumenten kan aanpassing van wetgeving
worden overwogen. Vanzelfsprekend is het zaak om eventueel aangepaste regelgeving
zodanig in te richten, dat de uitvoering er van zo eenvoudig mogelijk is en
fraudegevoeligheid niet aan de orde. Doel is het weer gelijkwaardig concurrerend
maken van die gebieden. Daarom beoogt het kabinet dan ook een tijdelijk stimuleringsbeleid
te formuleren.Wel is de SER uitgesproken positief over de mogelijkheden die met het
wetsvoorstel Stad en milieu worden geboden. De primaire strekking van dat
project is te bevorderen dat gemeenten alle mogelijkheden binnen bestaande
regels benutten (bronbeleid, milieuvisie en milieunormering) alvorens normstelling
aan de orde komt. Daarvan wordt de grootste meerwaarde voor milieukwaliteit
en ruimtelijke ontwikkelingsperspectieven verwacht. Eerst daarna kan, onder
voorwaarden, ontheffing van milieuregels worden verleend, waarbij gestreefd
dient te worden naar evenwicht in de milieubalans. Op deze wijze kunnen de
belangen van milieu en economie samenlopen. In essentie gaat het er evenzeer
als bij wetgeving voor de kansenzones om, de geldende normering aan te passen
aan de lokale omstandigheden. Individuele bedrijven en hun omwonenden zullen
met de gevolgen daarvan te maken krijgen.Het kabinet ziet verwantschap tussen de aanpak ten behoeve van kansenzones
en die in het kader van Stad en milieu. De beredeneerde waardering van de
SER voor dat laatste wetsvoorstel en de risico's, welke de Raad signaleert
bij vermindering van regel- en lastendruk in kansenzones, zal ik graag betrekken
bij de verdere beleidsontwikkeling. Dat daardoor enige verdere vertraging
in het proces ontstaat acht ik, gelet op de ernst van de bemerkingen van de
SER, geen bezwaar. Dat biedt immers ook de mogelijkheid om eerste ervaringen
uit de economische stimuleringsgebieden te verwerken.12. Ten slotteHet kabinet heeft vastgesteld dat de noties en aanbevelingen van de Sociaal-Economische
Raad zeer nuttig zijn om het voort te zetten grotestedenbeleid een steviger
fundament te geven én tot een groter rendement te komen. Het is een
rijk advies gebleken, waarvan ook de niet in deze brief besproken aanbevelingen
het verdienen in de komende maanden aan de orde te komen.De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,J. Kohnstamm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21062-63.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl