Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor het jaar 2000; Brief minister over de zesde Toetsingsconferentie van het Non-Proliferatieverdrag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26800-V, nr. 105

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26800-V nr. 105

06-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKernontwapening en non-proliferatieWaarborgen, exportcontroles en vreedzaam gebruik van kernenergieVersterking van het ToetsingsprocesUniversaliteit, regionale kwesties en niet-naleving van
het verdragImplicaties voor de toekomstOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26800-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 800 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2000nr. 105BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 juni 2000Naar aanleiding van de op 20 mei jl. afgeronde Toetsingsconferentie van
het Non-Proliferatieverdrag (NPV) en het Algemeen Overleg dat ik op 12 april
jl. met de Vaste Commissie voor Buitenlandse Zaken van Uw Kamer voerde (26 800-V,
nr. 95) heb ik de eer U als volgt te berichten.De zesde Toetsingsconferentie is tot een succesvol einde gebracht met
de algemene aanvaarding van een uitgebreid en inhoudelijk gebalanceerd slotdocument
(zie bijlage 1)1. Gezien de vooraf hooggespannen
verwachtingen, die dikwijls gepaard gingen met minder rooskleurige vooruitblikken
over de kans van slagen van de Conferentie, is dit een resultaat waarmee Nederland
tevreden kan zijn. Vier weken lang is overwegend in goede sfeer door de overgrote
meerderheid van de 187 verdragspartijen gediscussieerd over de uiteenlopende
aspecten van het Non-Proliferatieverdrag. Hieronder volgt een thematische
beschouwing van hetgeen besproken is tijdens de Conferentie, waarna ik een
beoordeling geef van de implicaties van het eindresultaat voor de toekomst.Kernontwapening en non-proliferatieZoals verwacht ging de meeste aandacht uit naar kernontwapening en non-proliferatie.
Algemeen werd bezorgdheid geuit over de druk waaronder het NPV was komen te
staan door de factoren die ik in mijn brief van 27 maart jl. aan uw Kamer
reeds uiteen heb gezet. Inmiddels waren echter enkele positieve ontwikkelingen
te constateren, zoals de goedkeuring door de Russische Doema van START II
en van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT). In de loop van de eerste conferentieweek
bleek daarnaast dat de vijf kernwapenstaten overeenstemming hadden bereikt
over een gemeenschappelijke verklaring. Mede daardoor speelde de kwestie van
de Amerikaanse plannen voor een raketafweersysteem (National Missile Defense)
een minder grote rol in de het verloop van de Conferentie dan aanvankelijk
verwacht. De overeengekomen tekst over dit onderwerp, die ook een plaats heeft
gevonden in het slotdocument, bevat de strekking dat het Anti-Ballistic Missile-verdrag
(ABM) dient te worden geconsolideerd en versterkt als hoeksteen
van strategische stabiliteit. Wel is daarbij een zinsnede «in accordance
with its provisions» opgenomen, wat in de ogen van de VS de mogelijkheid
openlaat dat het verdrag wordt geamendeerd.Hoofdrolspelers op het onderwerp kernontwapening waren allereerst de kernwapenstaten
en de landen van de New Agenda Coalition (NAC, bestaande uit Brazilië,
Egypte, Ierland, Mexico, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika en Zweden). Deze laatste
groep kwam met tekstvoorstellen die ten opzichte van de resolutie in de Algemene
Vergadering van de VN getiteld «de noodzaak van een nieuwe agenda voor
kernontwapening» een lichte tegemoetkoming aan de kernwapenstaten vormde,
doordat de toonzetting minder alarmistisch was en onderwerpen als een speciale
internationale conferentie inzake kernontwapening waren weggelaten. Ook het
onderwerp no-first-use maakte geen deel uit van de NAC-voorstellen. Hoewel
de kernwapenstaten nog steeds bezwaren hadden tegen sommige elementen uit
de NAC-voorstellen, zoals de oproep aan de kernwapenstaten hun nucleair beleid
zo aan te passen dat het gebruik van kernwapens daarin zou worden uitgesloten,
werd uiteindelijk op basis hiervan gewerkt aan een compromistekst. Tijdens
deze onderhandelingen bleken zowel de NAC-landen als de kernwapenstaten (met
name VK en VS) bereid water bij de wijn te doen. Alhoewel de uiteindelijke
(in chronologische volgorde) Russische, Franse en Chinese instemming met de
tekst van het slotdocument enigszins als een verrassing kwam, gezien de opstelling
van deze landen voorafgaand aan de eindfase van de conferentie, bleken deze
landen uiteindelijk dus ook inschikkelijk.Daarbij hadden de vijf gelijkgezinde NAVO-landen (België, Duitsland,
Italië, Noorwegen en Nederland) een eigen, inhoudelijke inbreng en speelden
zij een duidelijke brugfunctie tussen de kernwapenstaten en de NAC. Nederland
speelde een voortrekkersrol in het overleg tussen de vijf gelijkgezinden.
Bovendien woonden Noorwegen, Nederland en Duitsland op verzoek verschillende
informele onderhandelingsrondes tussen de kernwapenstaten en New Agenda Coalitie
bij als bemiddelaar. Op basis van u bekende en hoofdzakelijk door Nederland
opgestelde voorstellen, dienden zij teksten in over:– het CTBT;– de onvoorwaardelijke en onmiddellijke aanvang van onderhandelingen
over een verbod op de productie voor splijtstoffen voor kernwapens (FMCT)
en een moratorium op die productie zolang er nog geen verdrag is;– niet-strategische (tactische) kernwapens;– openheid in nucleaire arsenalen en het afleggen van rekenschap
over de reductie daarvan;– kernontwapening in de Geneefse Ontwapeningsconferentie;– maatregelen om het probleem van splijtstoffen breder te benaderen;
en– negatieve veiligheidsgaranties (zie bijlage 2)1.De EU was in staat in de beginfase van de conferentie een actieve rol
te vervullen middels gemeenschappelijke verklaringen, waaronder een door Nederland
opgestelde tekst over kernontwapening, en de indiening van werkdocumenten
op basis van het vooraf overeengekomen gemeenschappelijke standpunt. Doordat
een moeizaam compromis aan de basis van dit standpunt lag, met beperkte flexibiliteit
van enerzijds de kernwapenstaten Frankrijk en het VK en anderzijds de New
Agenda-landen Ierland en Zweden, speelde de EU na indiening van deze werkdocumenten,
ondanks grote inzet van het Portugese voorzitterschap, geen rol van betekenis
meer. De tekst die uiteindelijk voor alle partijen aanvaardbaar was, bevat terugblikkende
(de toetsing van de jaren 1995–2000) en toekomstgerichte elementen (waaronder
een actieprogramma voor kernontwapening). In dit laatste gedeelte was politiek
van groot belang het element: «an unequivocal undertaking by the nuclear-weapon
States to accomplish the total elimination of their nuclear arsenals leading
to nuclear disarmament to which all States parties are committed under article
VI.» Hiermee zijn de verplichtingen van de kernwapenstaten op het gebied
van kernontwapening ondubbelzinnig herbevestigd. Voor de kernwapenstaten was
deze zinsnede tijdens de Algemene Vergadering van de VN vorig najaar nog een
brug te ver. Het feit dat zij er nu alsnog mee konden instemmen onderstreept
het belang dat zij hechten aan de consolidatie en versterking van het wereldwijde
non-proliferatie- en kernontwapeningsregime. Doordat er tijdens de conferentie
nog geen inhoudelijke resultaten inzake het paragraaf-32-proces in de NAVO
waren te melden, heeft dit geen directe rol van betekenis gespeeld in de Conferentie,
doch wel meegewogen in de positiebepaling van veel NAVO-landen. Zoals bekend
wordt het paragraaf-32 proces eerst in december 2000 afgerond.Hier volgen kort de belangrijkste punten op het gebied van kernontwapening
uit het slotdocument, waarvan een aantal is ontleend aan de voorstellen van
de groep van vijf gelijkgezinde NAVO-landen.– Ondanks Chinees en Frans verzet is het verschaffen van openbare
informatie over nucleaire arsenalen thans als beginsel aanvaard, zij het voorshands
op vrijwillige basis.– Rekenschap afleggen over de reductie van nucleaire arsenalen is
in de tekst opgenomen als een verplichting voor alle verdragspartijen tot
regelmatige rapportage over ontwapening in brede zin. Dit betekent dat het
idee van de groep van vijf gelijkgezinde NAVO-landen om de vijf kernwapenstaten
een rapportageverplichting over kernontwapening te geven tijdens de onderhandelingen
moest worden losgelaten. Dit neemt niet weg dat er nu meer dan in het verleden
wordt verwacht dat de kernwapenstaten periodiek inzage geven in hun reductie-inspanningen.– De erkenning van het belang van de reductie van tactische kernwapens,
een onderwerp dat voor Rusland moeilijk te accepteren was, heeft op bevredigende
wijze een plaats gekregen in het slotdocument: «the further reduction
of non-strategic nuclear weapons, based on unilateral initiatives and as an
integral part of the nuclear arms reduction and disarmament process.»– Overeenstemming over de stelling, die onder andere door de groep
van vijf naar voren was gebracht, dat juridisch bindende negatieve veiligheidsgaranties
van kernwapenstaten aan de niet-kernwapenstaten binnen het NPV het non-proliferatieregime
versterken. In dit kader wordt de commissie die de Toetsingsconferentie van
2005 moet voorbereiden (Prepcom) opgeroepen om hierover aanbevelingen te formuleren.
Het is van belang te vermelden dat hiermee de kwestie van negatieve veiligheidsgaranties
binnen het NPV wordt gehouden, en niet in een kader waarbij India en Pakistan
zich zouden kunnen profileren als kernwapenstaten die negatieve veiligheidsgaranties
kunnen verstrekken. Het is immers vanuit non-proliferatie-oogpunt uiterst
onwenselijk deze twee landen als «beloning» voor hun kernproeven
van mei 1998 de status van kernwapenmogendheid te geven.– Het voorstel van de groep van vijf gelijkgezinde NAVO-landen om
in de Geneefse Ontwapeningsconferentie een werkgroep op te richten om mogelijkheden voor kernontwapening te bespreken is in urgentere bewoordingen
overgenomen dan vooraf haalbaar werd geacht.– De oproep het CTBT zo snel mogelijk en onvoorwaardelijk te tekenen
en te ratificeren teneinde de spoedige inwerkingtreding van het verdrag te
bewerkstelligen, alsmede een moratorium op kernproeven zolang het verdrag
nog niet in werking is getreden. Overeenstemming over een deadline voor inwerkingtreding
bleek niet mogelijk, vanwege weerstand van enkele landen die nog niet hebben
geratificeerd en niet onder druk gezet wensten te worden.– De oproep spoedig onderhandelingen in de Geneefse Ontwapeningsconferentie
over het FMCT-verdrag te beginnen en af te ronden. Het bleek niet mogelijk
hieraan duidelijke tijdslimieten te verbinden. Bovendien is de kwestie van
FMCT-onderhandelingen nu officieel afhankelijk gemaakt van overeenstemming
over andere punten van het werkprogramma van de Geneefse Ontwapeningsconferentie.
Dit was in feite reeds het geval, maar is nu officieel bevestigd, hetgeen
een overwinning voor China betekent, dat daarmee FMCT kan blokkeren zolang
er niet wordt onderhandeld over een verbod op bewapening van de ruimte. (China
lijkt dit laatste te gebruiken als middel tegen de Amerikaanse National Missile
Defense-plannen). Aan de andere kant mag ook worden verwacht dat de overige
kernwapenstaten, door met deze voorwaarde in te stemmen, zich bijzonder zullen
inspannen om overeenstemming te bereiken over alle punten van het werkprogramma
in Genève.Waarborgen, exportcontroles en vreedzaam gebruik van kernenergieWaarborgen, exportcontroles en vreedzaam gebruik van kernenergieOok op het gebied van waarborgen en exportcontroles zijn indringende discussies
gevoerd die de gemoederen tot het allerlaatste moment van de Conferentie bezig
hielden. Belangrijkste twistpunten waren zoals verwacht de bevestiging van
het belang van aanvullende waarborgen in het non-proliferatieregime en het
vermeende discriminatoire karakter van exportcontroles. Op het gebied van
vreedzaam gebruik van kernenergie werd als vanouds het punt van de financiering
van technische samenwerking hoog opgespeeld door ontwikkelingslanden. Enkele
desiderata van Westelijke landen, zoals een expliciete, positieve vermelding
van de pogingen meer openheid te verschaffen in exportcontroles, waar ook
Nederland zich altijd actief voor inzet, moesten uiteindelijk te elfder ure
worden opgeofferd in het belang van consensus over het slotdocument. De voornaamste
uitkomsten luiden als volgt:– Steun voor het waarborgenstelsel en de versterking daarvan is
onverminderd groot. In het bijzonder worden de maatregelen genoemd die zijn
opgenomen in het zgn. «additionele protocol» bij de waarborgenovereenkomst
met de IAEA. De toepassing van dit protocol wordt erkend als een doelmatig
instrument om het vertrouwen in het waarborgenstelsel te vergroten, en de
conferentie moedigt de landen aan om het additionele protocol te accepteren
en toe te passen. (Nederland heeft het Additionele Protocol al geaccepteerd,
evenals 42 andere landen, waaronder alle EU-landen).– De kernwapenstaten worden opgeroepen (vrijwillig) waarborgen te
accepteren voor de vreedzame nucleaire activiteiten op hun grondgebied.– Hoewel de vermelding van de exportcontroleregimes (Nuclear Suppliers Group en de Zangger Commissie) op weerstand stuitte, wordt
voor het eerst erkend dat landen nationale regels en wetgeving nodig hebben
om de uitvoer van nucleaire- en dual-use goederen in overeenstemming met het
verdrag te laten plaatsvinden.– Export-controle regelingen dienen «transparant» te
zijn en de ontwikkeling van het toepassing van kernenergie voor vreedzame
doeleinden niet in de weg te staan.– Het belang van effectieve internationale regels en standaarden
om landen te beschermen tegen de risico's van het transport van radioactieve
materialen wordt onderstreept.– De landen dienen zich tot het uiterste in te spannen om het IAEA
de financiële en andere middelen te verschaffen om haar activiteiten
op het gebied van nucleaire technische samenwerking mogelijk te maken.Versterking van het ToetsingsprocesEen van de uitkomsten van de NPV Toetsings- en Verlengingsconferentie
van 1995 was het besluit het toetsingsproces te versterken door in de Prepcom
ook inhoudelijke zaken te bespreken. Hoewel dit in de periode 1995–2000
is gebeurd, heeft dit niet tot overeenstemming over inhoudelijke aanbevelingen
aan de Toetsingsconferentie geleid. Nederland heeft zich er actief voor ingezet
dit onderwerp op de agenda te houden en heeft samen met Canada, Australië
en Noorwegen ideeën ontwikkeld om de inhoudelijke, tussentijdse toetsing
beter te laten verlopen. Deze ideeën zijn in grote lijnen door de Conferentie
aanvaard, en komen er op neer dat in het vervolg tijdens de eerste twee Prepcom-zittingen
specifieke onderwerpen worden besproken, in plaats van de moeizaam gebleken
praktijk dat tijdens elke zitting het geheel aan onderwerpen de revue passeert.
De derde en eventuele vierde zitting zouden zich toeleggen op de formulering
van concrete aanbevelingen aan de Toetsingsconferentie. Niet-gouvernementele
organisaties zouden de gelegenheid krijgen tijdens de Prepcomsessies en de
Toetsingsconferentie hun stem te laten horen.Universaliteit, regionale kwesties en niet-naleving van
het verdragTijdens de conferentie werd een breed scala aan voorstellen gelanceerd
die erop waren gericht de vier staten die nog buiten het verdrag vallen (Cuba,
India, Israël en Pakistan) toe te laten treden als niet-kernwapenstaat.
Deze voorstellen liepen uiteen van acties gericht op universaliteit te ondernemen
door alle partijen afzonderlijk, via de aanstelling van een speciale gezant
die consultaties in Cuba, India, Israël en Islamabad zou moeten voeren,
tot de instelling van een permanente commissie die zich voor universaliteit
zou moeten beijveren. De vijf gelijkgezinde NAVO-landen, aangevuld met enkele
andere Europese landen, stelden voor de voorzitters van de Prepcomsessies
en de Toetsingsconferentie informele consultaties te laten voeren met niet-verdragspartijen
en daarover verslag te laten doen aan de verdragspartijen. Voor Frankrijk
en de VS, die traditioneel tegen institutionalisering van nieuwe NPV-activiteiten
zijn, was dit echter niet aanvaardbaar. De formulering die uiteindelijk voor
alle partijen acceptabel was, luidt «The Conference requests the President
of the Conference to convey formally the views of States parties on this issue
to all non-parties and to report their responses to the parties. Such efforts
should contribute to enhancing the universality of the Treaty and the adherence
of non-parties to it.» Kernwapenvrije zones, waaraan de kernwapenstaten negatieve veiligheidsgaranties
afgeven, werden als algemeen, veiligheidsbevorderend beginsel toegejuicht.
Voorstellen voor kernwapenvrije zones in regio's die dergelijke afspraken
niet kenden, zoals Zuid-Azië, werden ondersteund. De staten in Centraal-Azië,
die wederom lieten blijken de intentie te hebben zich als een kernwapenvrije
zone uit te roepen, werd steun toegezegd bij de realisatie van dat doel.Zoals ik ook reeds in mijn brief van 27 maart jl. uiteen heb gezet, speelt
de kwestie van non-proliferatie in het Midden-Oosten een belangrijke rol in
het NPV. Tijdens de Toetsingsconferentie werd een apart overleg-orgaan opgericht
waarin non-proliferatie in het Midden-Oosten samen met andere regionale kwesties
zoals Zuid-Azië werd behandeld. De kernproeven van India en Pakistan
werden betreurd en beide landen werd te verstaan gegeven dat zij geen enkele
status aan die kernproeven konden ontlenen. Zij werden in scherpe bewoordingen
opgeroepen als niet-kernwapenstaten toe te treden tot het NPV en hun toezeggingen
het CTBT te tekenen en te ratificeren waar te maken. Ook werden zij opgeroepen
een moratorium op de productie van splijtstoffen voor kernproeven in acht
te nemen totdat het FMCT-verdrag zou zijn uitonderhandeld.De wijze waarop uiteindelijk Israël werd opgeroepen tot het NPV toe
te treden kon naar tevredenheid worden geregeld in bilaterale onderhandelingen
tussen de VS en Egypte. Israël wordt nu met naam genoemd in een feitelijk
gestelde passage: «The Conference (...) reaffirms the importance of
Israel's accession to the NPT and the placement of all its nuclear facilities
under comprehensive IAEA safeguards (...).» De Arabische landen, aangevoerd
door Egypte en gesteund door een aantal andere niet-gebonden landen, hielden
lang vast aan een zwaardere veroordeling van Israël. Een van de bezwaren
die veel landen, waaronder Nederland, daartegen hadden was dat daarmee de
balans met de passages over India en Pakistan zou worden verstoord. Het zou
immers vreemd zijn twee landen die in het recente verleden kernproeven hadden
uitgevoerd minder zwaar te veroordelen dan een land dat in 1996 het CTBT ondertekende.
De bovengenoemde Israel-passage was voor de VS alleen aanvaardbaar indien
ook de kwestie van niet-naleving van het NPV door Irak in duidelijke bewoordingen
zou worden bekritiseerd. Dit laatste was voor Irak moeilijk verteerbaar, hetgeen
uiteindelijk bijna een breekpunt vormde. Met de aantekening dat het een andere
mening was toegedaan, kon Irak uiteindelijk akkoord gaan met het eindprodukt,
waarin het belang van Iraakse samenwerking met het IAEA werd onderstreept
en waarin werd gesteld dat het IAEA niet in staat is enige zekerheid te bieden
over Iraks naleving van zijn verplichtingen zoals geformuleerd in Veiligheidsraadsresolutie
687. In die resolutie wordt zoals bekend het VN-inspectieregime gecreëerd
dat moet leiden tot de gecontroleerde, volledige en definitieve ontmanteling
van Irak capaciteiten op het gebied van massavernietigingswapens.Implicaties voor de toekomstHet feit dat de 187 verdragspartijen van het Non-Proliferatieverdrag overeenstemming
hebben bereikt over een slotdocument waarin alle aspecten van het NPV op een
inhoudelijke en gebalanceerde manier aan bod komen, betekent dat het wereldwijde
non-proliferatieregime een nieuwe dynamiek heeft gekregen. Gezien de omstandigheden
waaronder de Conferentie plaatsvond en de vaak pessimistische voorbeschouwingen,
kan dit succesvolle resultaat als een belangrijke impuls voor het streven
naar non-proliferatie en kernontwapening worden gezien. Nederland was in staat
een constructieve en bemiddelende rol te spelen door zijn positie als niet-nucleair
NAVO-land. De gedegen voorbereidingen van veel landen, de gedreven
onderhandelingsinstelling van de Nieuwe Agenda Coalitie en de flexibiliteit
van de kernwapenstaten in de eindfase hebben een centrale rol gespeeld bij
het bereiken van het eindresultaat. Verder hebben niet-gouvernementele organisaties
een rol van betekenis kunnen spelen door op goed georganiseerde wijze aandacht
te vragen voor uiteenlopende onderwerpen.Een van de belangrijkste uitkomsten van de Conferentie is dat de kernwapenstaten
beseffen dat er ernst moet worden gemaakt met verdere kernontwapening. De
conferentie heeft tevens duidelijk gemaakt dat bijvoorbeeld het belangrijke
onderwerp van de verdediging tegen ballistische raketten (NMD) en het behoud
van het op zich bilaterale Anti-Ballistic Missile-verdrag een zaak is die
ook de andere landen raakt, omdat het duidelijke invloed kan hebben op kernontwapening,
non-proliferatie en internationale veiligheid en stabiliteit.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26800-V-105.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl