Herplaatsing en reïntegratie bij het Rijk; Lijst van vragen en antwoorden over het rapport 'Herplaatsing en reïntegratie bij het Rijk' van de Algemene Rekenkamer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25305, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25305 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345 en 67891011 en 1213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25305Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 305Herplaatsing en reïntegratie bij het Rijknr. 4LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 8 september 1997De commissie voor de Rijksuitgaven1 heeft
een aantal vragen voorgelegd aan de regering over het rapport van de Algemene
Rekenkamer «Herplaatsing en reïntegratie bij het Rijk» (25 305,
nrs. 1 en 2).De minister van Binnenlandse Zaken heeft deze vragen beantwoord bij brief
van 4 september 1997. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt. De voorzitter van de commissie,Van ReyDe griffier van de commissie,Van der Windt 1In hoeverre werd erop toegezien dat departementen zich hielden aan
de inspanningsverplichting om aan ambtenaren, wier functie werd opgeheven,
tenminste éénmaal een passende functie aan te bieden? (blz.
9)Het toezicht op de naleving van de inspanningsverplichting tot het aanbieden
van een passende functie is gelegen bij het bevoegd gezag, i.c. de departementen
zelf. Het niet nakomen van de inspanningsverplichting kan leiden tot een klacht
bij de rechter door de betrokken ambtenaar en uiteindelijk tot ongegrondverklaring
van het ontslag. 2Kan de Regering ingaan op de constateringen en opmerkingen van de
Rekenkamer ten aanzien van de algemene cijfers voor de andere ministeries
dan de vijf specifiek onderzochte? (blz. 9–16)De uitvoering van het beleid wijkt bij de andere ministeries niet wezenlijk
af van het beleid bij de vijf onderzochte ministeries. Een aantal ministeries
o.a. VROM en OCW hebben in de periode 1993–1995 door het intensiveren
van hun mobiliteitsbeleid en het starten van een mobiliteitscentra met succes
getracht de instroom in de SBK RO te verminderen en het aantal herplaatsingen
binnen het eigen ministerie te doen toenemen.De verschillen in de uitvoering van het herplaatsingsbeleid zijn het gevolg
van de eigen verantwoordelijkheid van de departementen voor het herplaatsen
van hun eigen personeelsleden. Sommige ministeries (bijv. Economische Zaken)
hebben personeel dat overtollig dreigde te worden ten gevolge van afslankingsoperaties
en reorganisaties in de eerste fase van het afslankingsproces reeds de status
van formele herplaatsingskandidaat gegeven. Andere ministeries (bijv. LNV)
hebben deze status als sluitstuk van het proces toegepast; eerst is getracht
op informele wijze overtollige personeelsleden te herplaatsen. 3Verdient het geen aanbeveling om de begrippen «passende functie»
en «vacature» voor alle diensten centraal uit te werken? (blz.
10).Het begrip «passende functie» is inmiddels in 1996 in de wijzigingen
van het ARAR opgenomen in de toegevoegde reorganisatieparagraaf. Daarmee is
een meer centraal uitgewerkt begrip gerealiseerd. In artikel 49 h van het
ARAR is een omschrijving opgenomen van de voorwaarden waaraan een «passende
functie» dient te voldoen. Er is sprake van een passende functie, als
de herplaatsingskandidaat over voldoende kennis en kunde beschikt dan wel
binnen redelijke termijn kan verwerven door om-, her- en bijscholing om de
functie naar behoren te kunnen uitoefenen. Een functie is passend als de salarisschaal
niet meer dan twee schalen lager is dan de schaal die geldt voor de herplaatsingskandidaat.Met betrekking tot het begrip «vacature» merk ik op, dat met
de inzet van het interdepartementale herplaatsingsbeleid een centrale afspraak
over dit begrip is gemaakt. Dit begrip is ruim geformuleerd, om het bevoegd
gezag ruimte te geven om voorafgaande aan het openstellen van een vacature
de vrijgekomen ruimte te benutten voor een preventief herplaatsingsbeleid.Het begrip «vacature» is als volgt omschreven. Er is sprake
van een vacature op het moment dat het bevoegd gezag ter zake een opengevallen
of nog vrijkomende plaats als vacature heeft erkend en benoemd. 4Waarom is het controle- en sanctiebeleid zo gering c.q. achterwege
gebleven? (blz. 10). Zoals het rapport al aangaf maakte het ontbreken van de expliciete sollicitatieverplichting
van wachtgelders de ontwikkeling van een controle- en sanctiebeleid moeilijk.
Met de centrales van overheidspersoneel is afgesproken dat in samenhang met
de ontwikkeling van het reïntegratiebeleid ook het controle- en sanctiebeleid
nader zal worden uitgewerkt. Een en ander wordt ter hand genomen bij de vormgeving
van de operatie Overheidswerknemers onder de Werknemersverzekeringen (OOW).Vooruitlopend op deze OOW-operatie zal in het jaarplan USZO 1997 voor
de sector Rijk een aanscherping van het controle- en sanctiebeleid worden
aangekondigd. Uitgangspunt hierbij is dat het controle- en sanctiebeleid van
de wachtgeldregeling van de sector Rijk zoveel mogelijk conform het regime
van de WW gaat worden. 5 en 6Waarom is de aanlevering van informatie betreffende de resultaten
van het herplaatsingsbeleid zo gebrekkig geweest? Zijn hier inmiddels goede
afspraken over gemaakt? Zo ja, worden die afspraken nu ook nagekomen? (blz.
11)Welke acties zijn er inmiddels ondernomen bij en door het coördinerend
ministerie van Binnenlandse Zaken teneinde een volledig beeld van de resultaten
van het herplaatsingsbeleid te kunnen geven? (blz. 11)Over de aanlevering van informatie over het herplaatsingsbeleid zijn op
grond van de nota Herplaatsingbeleid heldere afspraken gemaakt met de departementen.
De vaak zeer decentrale uitvoering van het herplaatsingsbeleid op de departementen
heeft echter de terugkoppeling van resultaten ernstig bemoeilijkt. Informatie
moest over teveel schijven worden ingezameld en teruggezonden. Dat leidde
uiteindelijk tot onvolledige en soms niet eenduidige informatie.Afspraken over de levering van informatie zijn inmiddels vastgelegd in
een informatiestatuut. Rapportage zal plaatsvinden in de jaarlijkse publicatie
«Mensen en Management». Hiernaast is in de Taakgroep herplaatsing
die in 1997 van start is gegaan, afgesproken dat de verantwoordelijke departementen
door middel van de jaarverslagen van de verschillende door hen ingerichte
mobiliteitscentra en door middel van een steekproefgewijze onderzoek naar
de redenen dat personeelsleden ondanks de verschillende herplaatsingsinspanningen
niet herplaatst kunnen worden meer inzicht geven in de resultaten van het
beleid. 7Indien de gegevens met betrekking tot de «kosten van de uitvoering
van het herplaatsingsbeleid» niet beschikbaar zijn, betekent dit dan
dat deze kosten op geen enkele manier te achterhalen zijn? (blz. 11)In veel gevallen moet worden vastgesteld dat de kosten voor uitvoering
van het herplaatsingsbeleid met de huidige inrichting van de informatie- systemen
niet te achterhalen zijn. Deze kosten maken veelal onderdeel uit van algemene
kosten en uitgaven van het departementale personeelsbeleid en kunnen, zeker
achteraf, niet worden herleid tot specifieke kosten met betrekking tot het
herplaatsingsbeleid. 8Wat is de netto-opbrengst geweest van de GEO-operatie, rekening houdend
met de uit de GEO voortvloeiende wachtgeldverplichtingen? (blz. 12)De in de GEO vastgelegde taakstelling van 5957 begrotingsplaatsen is nagenoeg
geheel gerealiseerd. Uiteindelijk zijn 5932 begrotingsplaatsen geschrapt.
De budgettaire opbrengst van deze operatie is verwerkt in de verschillende
departementale begrotingen onder aftrek van de eveneens in de GEO vastgelegde
stelpost van f 200 mln. ten behoeve van het flankerend beleid. 9Kan de Regering aangeven waarom het aantal interdepartementale herplaatsingen
zo gering was? Is er voldoende aandacht geweest voor outplacement buiten het
Rijk? (blz. 14).Het gering aantal interdepartementale herplaatsingen kan worden verklaard
uit verschillende factoren. De focus van het herplaatsingsbeleid was gericht
op departementale herplaatsing. Op departementaal niveau worden zowel de kandidaten
als de openstaande vacatures gekend. Bovendien speelde een kwalitatief probleem:
lang niet voor alle herplaatsingskandidaten zijn ook interdepartementaal passende
functies beschikbaar. Ook de overname van wachtgeldverplichtingen in verband
met diensttijd heeft belemmerend gewerkt bij het tot stand komen van interdepartementale
herplaatsing.Uit het rapport van de Algemene Rekenkamer blijkt dat 234 personen in
de onderzochte periode buiten de rijksoverheid zijn geplaatst. Deels is dit
via outplacementprocedures gebeurd. 10Eind 1995 blijft van de 6499 aangewezen herplaatsingskandidaten een
aantal van 3139 niet herplaatsten over. Uiteindelijk zullen 2000 personen
het wachtgeldcircuit instromen. Wat is van deze groep de leeftijdsopbouw?
Waarom is deze groep niet herplaatsbaar? Hoe is de verdeling van deze groep
van 2000 over de departementen? Hoe is de verdeling in mannen en vrouwen?
(blz. 14).Uit de analyse van de Algemene Rekenkamer blijkt dat in de periode 1989–1995 3360
herplaatsingskandidaten in de onderzochte periode herplaatst zijn. Hiernaast
wordt verondersteld dat ongeveer 1100 personen buiten de onderzochte periode
alsnog zullen worden herplaatst. Bijna 70% van de herplaatsingskandidaten
zijn dus herplaatst.Het merendeel van de 2000 personen is inmiddels in de wachtgeldregelingen
ingestroomd. Een specificatie voor alleen deze groep is niet te maken: deze
groep is niet als aparte groep in de wachtgeldbestanden terug te vinden. Op
grond van de rapportages van de departementen voor de jaarlijkse publicatie
«Mensen en Management» kan worden geconstateerd dat eind 1995
nog 235 herplaatsingskandidaten niet herplaatst waren. 11 en 12Van alle bij de GVR gemelde vacatures werd 1% van de kandidaten interdepartementaal
herplaatst. Moet hieruit niet worden afgeleid dat dit beleidsonderdeel mislukt
is? (blz. 15).Is het al dan niet gebruik maken van de mogelijkheid om geautomatiseerd
te «matchen» en het aantal aansluitingen per departement per definitie
van invloed op het aantal herplaatsingen? Is dit de enige weg om interdepartementale
herplaatsingen te realiseren? (blz. 15).In kwantitatieve zin is het interdepartementaal herplaatsingsbeleid niet
gelukt. Belemmeringen voor het interdepartementaal herplaatsingbeleid (zie
vraag 9) vormden een belangrijke hindernis in het slagen van interdepartementale
herplaatsingen. Voor een deel zijn deze formele belemmeringen met de wijzigingen
in het ARAR in 1996 weggenomen.Desondanks heeft het interdepartementale herplaatsingsbeleid ervoor gezorgd,
dat vacatures van het ene departement tijdig bekend worden gemaakt bij een
ander departement. Het bekend maken van vacatures ten behoeve
van het interdepartementale herplaatsingsbeleid is immers voorwaarde voor
het kunnen uitvoeren van het beleid. Op deze wijze is een eerste aanzet gegeven
tot de ontwikkeling van een interdepartementaal herplaatsings- en mobiliteitsbeleid.Het al dan niet geautomatiseerd matchen is niet per definitie van invloed
op het aantal herplaatsingen, het vormt daartoe slechts een hulpmiddel. Van
minstens zo groot belang is een actieve opstelling van de departementen en
de herplaatsingskandidaten zelf.Naast het geautomatiseerd matchen komen interdepartementale uitwisselingen
van personeel alleen tot stand met behulp van personele netwerken. De taakgroep
herplaatsing rekent het tot één van haar belangrijkste taken
om de totstandkoming van interdepartementale netwerken te stimuleren. 13Zou het gezien het feit dat de kosten voor de uitvoering van het
herplaatsingsbeleid enorm kunnen oplopen, niet wenselijk zijn over een zorgvuldiger
kostenplaatje per departement te beschikken? Hoe is het verschil in kosten
per kandidaat tussen de departementen te verklaren?In de onderzochte periode zijn de kosten van het herplaatsingsbeleid niet
systematisch door departementen bijgehouden. De uitgaven ten behoeve van de
herplaatsingsinspanningen vormen in veel gevallen een onderdeel van grotere
budgetposten. De presentatie van de uitgaven per kandidaat in het rapport
van de Algemene Rekenkamer op pagina 15 geeft een vertekend beeld. Niet duidelijk
is welke uitgaven zijn meegeteld en ten behoeve van welke kandidaten de uitgaven
zijn gedaan. Inmiddels is in de wijzigingen van het ARAR toegelicht dat in
het kader van de personele gevolgen bij reorganisaties de departementen verplicht
worden een zorgvuldige boekhouding bij te houden van hun uitgaven in het kader
van reorganisaties; onderdeel daarvan maakt uit het herplaatsen van personeel.
Deze voorstellen, die in 1996 van kracht zijn geworden, zullen begin 1998
worden geëvalueerd. 14Is het waar dat herplaatsingsinspanningen gericht zijn op een selecte
groep en zo ja, welke en waarom alleen deze groep? (blz. 15).In de onderzochte periode 1989–1995 waren de wachtgeld-VUT-regeling
en de remplaçantenregeling van grote betekenis voor de uitstroom van
personeel. Deze regelingen waren aantrekkelijke uitstroomregelingen voor overtollig
personeel van 55 jaar en ouder. Gezien de mogelijkheid voor oudere personeelsleden
om van deze uitstroomregelingen gebruik te maken was de groep oudere ambtenaren
niet gemotiveerd om deel te nemen aan herplaatsingsinspanningen. De departementen
hebben hun inspanningen dan ook in feite gericht op de groep ambtenaren waarvan
de leeftijd over het algemeen onder de 55 jaar lag.Sinds 1 oktober 1995 zijn deze beide uitstroomregelingen ingetrokken en
hebben de herplaatsingsinspanningen betrekking op alle leeftijdsgroepen. 15In de periode 1989–1995 stroomden 6092 personen het SBK in.
Waarom werden deze personen nooit als herplaatsingskandidaat aangemerkt? (blz.
15).Ongeveer 80% van de instroom in het SBK-RO in de onderzochte periode deed
dit op basis van de wachtgeld-VUT regeling en de remplaçantenregeling.
De aard van deze regelingen, gebaseerd op vrijwillig vertrek,
verklaart dat deze groep niet als herplaatsingskandidaat is aangemerkt. 16Kan de Regering aangeven waarom de instroom van nieuw personeel aanmerkelijk
hoger ligt dan het aantal GVR-vacatures? (blz. 16).In de onderzochte periode was vooral bij Justitie sprake van een groot
aantal zgn. «groepsfuncties», waarvoor met één advertentie
een groot aantal functionarissen werd geworven. In de registratie van de GVR
geldt dit als 1 vacature. Dat verklaart voor een deel het verschil tussen
de instroom en het aantal vacatures in de GVR. Daarnaast wordt ook de vervulling
van tijdelijke vacatures tot de instroom gerekend. Deze tijdelijke vacatures
worden niet aangemeld bij de GVR.Tot slot zal, zeker in het eerste jaar, niet elke vacature bij de GVR
zijn aangemeld. 17Is er structureel contact tussen GVR en de regionale arbeidsbureaus?
Zo ja, tot welke resultaten heeft dit geleid? (blz. 16)In de GVR worden uitsluitend interne vacatures gemeld ten behoeve van
herplaatsingskandidaten uit de sector Rijk en van Defensie. Deze vacatures
zijn niet bestemd voor externe vervulling. Om die reden bestaat er geen structureel
contact tussen de GVR en de regionale arbeidsbureaus. 18Was het voor het ministerie van Binnenlandse Zaken een moeizaam proces
om herplaatsing op de agenda (van de Secretarissen-Generaal) te zetten? Zo
ja, waarom? (blz. 16)Het kostte geen moeite het onderwerp van herplaatsing en de ontwikkeling
van het volume wachtgelden op de agenda van de Secretarissen-Generaal te plaatsen. 19Waarom is de deelname aan bemiddelingsprogramma's niet met drang
of dwang gestimuleerd? (blz. 16)In verband met de bestaande regelgeving (zie vraag 4) was dit niet mogelijk. 20In hoeverre heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken met diensten
op decentraal niveau overleg gevoerd over herplaatsing? (blz. 17)Het herplaatsingsbeleid is een departementale verantwoordelijkheid. Het
ministerie van Binnenlandse Zaken heeft door middel van interdepartementaal
overleg via de contactgroep GVR (sinds 1 januari 1997 taakgroep herplaatsing)
met de departementen gesproken over de uitvoering en de coördinatie van
het herplaatsingsbeleid. De scheiding van de verantwoordelijkheden is de reden
dat het ministerie van Binnenlandse Zaken niet rechtstreeks met decentrale
diensten overlegt over de uitvoering van het beleid. 21Op welke manier wordt ervoor zorg gedragen dat in de toekomst op
centraal niveau inzicht is in (de resultaten van) de uitvoering van het herplaatsingsbeleid?
Vindt inmiddels bij elk ministerie op gestructureerde en systematische
wijze vastlegging plaats ten aanzien van de budgetten flankerend beleid en
ten aanzien van de resultaten van het herplaatsingsbeleid? (blz. 17)In het najaar 1996 zijn de departementen op initiatief van het Ministerie
van Binnenlandse Zaken een informatiestatuut overeengekomen, dat in januari
1997 van kracht is geworden. In dit statuut is o.a. vastgelegd welke gegevens
de departementen aan het ministerie van Binnenlandse Zaken moeten leveren
ten aanzien van hun herplaatsingsinspanningen en de ontwikkeling van het aantal
wachtgelders.In het ARAR is de regelgeving aangaande het beleid ten aanzien van de
personele gevolgen bij reorganisaties aangepast. Eén van de wijzigingen
is dat elk ministerie verplicht is door middel van personeelsplannen en budgettering
haar beleid systematisch vast te leggen. 22Is er sprake van een structurele onderuitputting van de budgetten
«flankerend beleid» en zo ja waarom is daar niet meer aandacht
voor geweest? (blz. 18).De middelen voor flankerend beleid zijn direct in mindering gebracht op
de departementale taakstellingen in het kader van de GEO-operatie. Deze middelen
waren dus niet herkenbaar als bestemd voor flankerend beleid op de meeste
departementale begrotingen terug te vinden. De middelen voor flankerend beleid
zijn in hoofdzaak gebruikt voor het financieren van de wachtgeldregeling.
De middelen voor flankerend beleid zijn structureel ter beschikking gesteld.
De middelen worden ingezet ten behoeve van het flankerend beleid bij reorganisaties. 23In welke vorm kwam de voorrangspositie van de herplaatsingskandidaten
in de procedures tot uitdrukking? (blz. 18).De voorrangspositie van herplaatsingskandidaten was vastgelegd in het
SBK-RO en de departementale sociale beleidsplannen. In de departementale plannen
was vastgelegd, dat eerst bekeken moest worden of een herplaatsingskandidaat
geschikt was om een vacature te vervullen. In het kader van het interdepartementale
herplaatsingsbeleid zijn afspraken gemaakt dat interne departementale vacatures
met voorrang voor (interdepartementale) herplaatingskandidaten worden opgesteld.
De met herplaatsing belaste functionaris kreeg bij voorrang de beschikking
over vacatures, waardoor bij geschiktheid een voordracht kon worden gedaan. 24Zijn de herplaatsingsprocedures van alle ministeries inmiddels geheel
op elkaar afgestemd? Zo neen, waarom niet. (blz. 18).Op grond van het ARAR is in maart 1996 een voorschrift vastgesteld over
de procedure bij het herplaatsen van ambtenaren. Daarmee is meer afstemming
tot stand gebracht. Het herplaatsingsbeleid blijft echter de eigen verantwoordelijkheid
van elk departement, dat de mogelijkheid heeft om aanvullende procedures vast
te stellen. Bovendien zijn er verschillen in omstandigheden en in omvang van
departementen, die maken dat een volledig uniforme procedure contraproductief
kan uitwerken. Herplaatsingsbeleid is maatwerk. 25Van afkoop van wachtgeld en extra vergoedingen voor reis- en verhuiskosten
is weinig gebruik gemaakt. Hoe was de voorlichting hierover? Verdient
het geen aandacht om centraal bepaalde lagere functies passend te achten?
(blz. 19)Op elk departement zijn personeelsfunctionarissen aangewezen die verantwoordelijk
zijn voor de uitvoering van het herplaatsingsbeleid. Deze functionarissen
hebben de voorlichting uitgevoerd naar de individuele herplaatsingskandidaten.
Tevens werd jaarlijks door het ministerie van Binnenlandse Zaken een uitgave
over de rechtspositieregeling van de ambtenaar onder alle ambtenaren verspreid. In de regelgeving vanaf 1996 (wijzigingen in het ARAR) is de mogelijkheid
om van dergelijke regelingen gebruik te maken verbeterd. In het ARAR is overigens
vastgelegd dat een functie twee schalen beneden het huidige niveau in principe
nog passend is. 26Welke argumenten hadden departementen om personen jarenlang de status
van herplaatsingskandidaat te geven? (blz. 19).Overwegingen om personen langer dan de voorgeschreven termijn de status
van herplaatsingskandidaat te geven zijn veelal sociaal van aard en in veel
gevallen het gevolg van afspraken tussen het bevoegd gezag en de individuele
ambtenaar. Als bemiddeling niet direct tot succes leidt hoeft dit niet direct
tot een wachtgeldsituatie te leiden. In veel gevallen zijn mensen boven de
formatie gehouden, soms in afwachting van (al reeds bekende) toekomstig vrijkomende
geschikte plaatsen. Op deze wijze konden fricties in het tijdstip van herplaatsbaarverklaring
en mogelijke herplaatsing worden opgelost. 27Verdient het geen aanbeveling om aan de afspraak «geen gedwongen
ontslagen» een verplichting tot medewerking aan herplaatsing te koppelen?
(blz. 21)Ook zonder de afspraak «geen gedwongen ontslagen» was sprake
van een verplichting tot medewerking aan herplaatsing. Dit was vastgelegd
in het sociaal beleidskader. (SBK-RO 1991–1995) 28Heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken de inzet van extra, aanvullende
instrumenten gestimuleerd? (blz. 21)Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft de inzet van extra instrumenten
gestimuleerd, voorzover dit binnen haar mogelijkheden lag. Zo heeft zij de
toepassing van het instrument Interim Functievervulling voor herplaatsingskandidaten
verruimd door de duur van de herplaatsingstermijn te verlengen met de duur
dat betrokkene een IF functie vervulde. 29Dient er niet telkens een duidelijke termijn voor herplaatsing gesteld
te worden? Is uniformiteit hierin zinvol? (blz. 21)Er is sprake van een duidelijke termijn: in het sociaal beleidskader was
dit 12 maanden. Inmiddels is deze termijn bij wijziging van het ARAR verlengd
tot 18 maanden. De uniformiteit van een herplaatsingstermijn dient vooral
in rechtspositionele zin gehandhaafd te blijven. Waar mogelijk zal een individueel
begeleidingstraject, met daaraan gekoppeld een termijn voor te ondernemen
acties, de voorkeur verdienen. Dit verandert echter niet de rechtspositionele
termijn die in het ARAR wordt genoemd. 30Waarom hebben het ministerie van Algemene Zaken (voor de Inlichtingendienst
Buitenland) en de Belastingdienst (voor de herstructureringsoperatie 1989–1994)
in strijd met het beleid van het kabinet regelingen getroffen, waarbij gedwongen
ontslagen uitgesloten worden? (blz. 21)De Belastingdienst heeft niet in strijd gehandeld met het beleid van het
kabinet bij het afgeven van een werkzekerheidsgarantie in het kader van de
herstructureringsoperatie. Deze werkzekerheidsgarantie is in 1987 afgegeven
tot en met jaar 1992. In 1990 is deze periode verlengd tot 1 juli 1994. Het
kabinetsbesluit om geen non-ontslaggaranties te verstrekken is in 1991 genomen.
Gelet op dit kabinetsbesluit is de werkzekerheidsgarantie na 1994 niet meer
verlengd.Aan de medewerkers van de voormalige IDB is om redenen van staatsveiligheid
de garantie op een passende functie geboden. Voorkomen moest worden dat personen
die uit hoofde van hun voormalige functie over vitale informatie beschikken
door een gedwongen ontslag in een gemoedstoestand zouden kunnen komen die
bedreigend zou zijn voor hun loyaliteit jegens de Nederlandse Staat. Dit wellicht
theoretische risico was in een lastige eindafweging doorslaggevend. 31In hoeveel gevallen is bij welke ministeries oneigenlijk gebruik
gemaakt van het SBK? (blz. 22)De Algemene Rekenkamer heeft het oneigenlijk gebruik afgeleid uit de resultaten
van de enquête onder herplaatsingskandidaten en wachtgelders van de
vijf ministeries die nader zijn onderzocht.Met het oneigenlijk gebruik van SBK-RO wordt bedoeld dat de regeling van
toepassing werd verklaard terwijl in feite het SBK-RO hiervoor niet is bedoeld.
Het oneigenlijk gebruik had betrekking op verstoorde verhoudingen en medische
oorzaken.De volgende gevallen van oneigenlijk gebruik zijn op basis van de enquête
door de Algemene Rekenkamer geconstateerd:Financiën 3 EZ 6 Justitie 5 V&W 12 Totaal 26 32Slechts 7% van de wachtgelders en 44% van de herplaatsten kreeg een
functie aangeboden. Gaat het hier om buitendepartementale functies? Zijn deze
functies aangeboden door het inschakelen van outplacement? (blz. 23)De percentages die in de vraag genoemd worden zijn resultaten van een
enquête onder wachtgelders en herplaatsten. De enquête geeft uitsluitend
inzicht in de attitude van de wachtgelders en herplaatsten aangaande de inspanningen
van de werkgever om hen een functie aan te bieden. Het verschil tussen beide
percentages zal in belangrijke mate toegeschreven kunnen worden aan de mate
van bemiddelbaarheid van beide groepen. Ruim 80% van de wachtgelders is 55
jaar en ouder.Bij de aangeboden functies ging het niet uitsluitend om buitendepartementale
functies. Gelet hierop is slechts een gering deel van deze functies aangeboden
door het inschakelen van outplacement. 33De constatering dat slechts de helft van de betrokkenen informatie kreeg over vacatures is verbazingwekkend. Wat is de reden van deze
gebrekkige informatie (blz. 23).Deze vraag berust op een misverstand. Bedoeld is te zeggen dat bij de
helft van degenen die begeleiding kregen deze begeleiding bestond uit informatieverstrekking
over vacatures. De reden daarvoor was nadrukkelijk het bevorderen van eigen
initiatief van de herplaatsingskandidaten om zich te oriënteren op de
arbeidsmarkt. 34De Rekenkamer constateert op basis van het onderzoek feitelijk dat
het herplaatsingsbeleid bij het Rijk nagenoeg heeft gefaald, ondanks een tussentijdse
intensivering van het beleid. Is de regering het eens met deze constatering
en welke conclusie verbindt de regering hieraan? (blz. 24)De conclusie van de Rekenkamer is dat het zoveel mogelijk herplaatsen
en reïntegreren van personen onvoldoende van de grond is gekomen, waardoor
ook de doelstelling om het volume wachtgelders te beperken onvoldoende resultaat
heeft gehad.Naar de mening van de regering moet geconstateerd worden dat het interdepartementale
herplaatsingsbeleid helaas niet is gelukt. Anderzijds moet geconstateerd worden
dat gelet op de forse afslankingstaakstelling in de onderzochte periode het
departementale herplaatsingsbeleid wel is geslaagd. Ruim 50% van de overtollige
personeelsleden zijn herplaatst in een krimpende organisatie. De forse toename
van het volume wachtgelden moet grotendeels worden toegeschreven aan de wachtgeld-VUT
en remplaçanten regeling. Ruim 80% van de uitkeringsgerechtigden in
het kader van het SBK-RO is 55 jaar en ouder. In het kader van het ouderenbeleid
zijn de uitstroomregelingen voor de oudere werknemers afgeschaft en is de
regelgeving in het ARAR aangepast gericht op het stimuleren van het reïntegreren
van overtollige personeelsleden. 35De Rekenkamer beveelt aan om bij de vormgeving van de OOW rekening
te houden met het inbouwen van de volgens de Rekenkamer noodzakelijke financiële
prikkel voor de ministeries voor de uitvoering van het herplaatsingsbeleid.
Hoe wordt aan deze aanbeveling gestalte gegeven? Wanneer is het onderzoek
naar de voor- en nadelen van het financieringsregime bij de overheid gereed?
(blz. 25)In de MvT bij het wetsvoorstel Overheidspersoneel onder de Werknemersverzekeringen,
(OOW-operatie kamernr. 96/97 25 282) wordt toegelicht dat het besluit
over het inbouwen van een noodzakelijke, financiële prikkel genomen wordt
in relatie tot het onderzoek naar het financieringsregime bij de overheid.
Dit onderzoek is inmiddels gestart. De resultaten zullen begin 1998 beschikbaar
zijn. Vanzelfsprekend zullen ook andere elementen betrokken worden bij de
OOW-vormgeving, bv. de werking van de arbeidsmarkt. 36Onderstreept het reïntegratie-experiment, dat uitsluitend is
gericht op wachtgelders onder de 55 jaar niet dat departementen bij voorbaat
geen moeite willen doen voor reïntegratie van wachtgelders van boven
de 55 jaar? (blz. 25).Nee. De huidige wachtgelders van 55 jaar en ouder zijn op basis van de
wachtgeld-VUTregeling en de remplaçantenregeling de wachtgeldregeling
SBK-RO ingestroomd. Deze groep is hiermee de verzekering gegeven dat zij tot
hun pensioengerechtigde leeftijd een uitkering zullen ontvangen. Deze groep
is dan ook niet meer bemiddelbaar. Het reïntegratie-experiment
was er primair op gericht aan te tonen dat wachtgelders bemiddelbaar zijn.
Daar niet iedereen in het pilotproject opgenomen kon worden is in eerste instantie
gekozen voor een beperkte groep. Met het oog hierop is bij het reïntegratie-experiment
tot concentratie op de groep van jonger dan 51 jaar besloten. 37Wat denkt de regering te doen met de aanbevelingen van de Rekenkamer
zoals verwoord op pagina 25 en 26? (blz. 25)De regering zal de aanbevelingen van de Rekenkamer in grote lijnen overnemen.
Een groot aantal aanbevelingen is nu reeds in concreet beleid omgezet.• accent inspanningen op oudere werknemers leggenDoor de wachtgeld/VUT en de remplaçantenregeling af te schaffen
vormen nu ook de werknemers van 55 jaar en ouder een wezenlijk onderdeel van
het departermentale en interdepartementale herplaatsingsbeleid.• bij vormgeving nieuwe structuur aandacht voor wegvallen financiële
prikkelHet onderzoek naar het financieringsregime is in het bijzonder ingegeven
om in dit specifieke geval na te gaan of financiële prikkels effectief
zijn voor de uitvoering van het beleid.• intensiveren interdepartementaal herplaatsingsbeleid en verbeteren
gebruik GVRInmiddels is een interdepartementale taakgroep Herplaatsingsbeleid ingesteld
onder leiding van een directeur Personeelszaken, die tot taak heeft de uitvoering
van het beleid te intensiveren. De taakgroep tracht deze doelstelling te bereiken
door het stimuleren van netwerken gericht op het daadwerkelijk tot stand brengen
van interdepartementale herplaatsingen, verbeteren van het inzicht in de mogelijkheden
en onmogelijkheden van het herplaatsen van kandidaten en het verbeteren van
de informatie over het beleid.• op regionaal niveau meer samenwerkenDoor het ministerie van Binnenlandse Zaken is een inventarisatie gehouden
van verschillende regionale mobiliteitsinitiatieven. Eind 1997 zal een conferentie
gehouden worden over het bevorderen van de mobiliteit en het herplaatsingsbeleid
in de regio. Hierbij zal aandacht geschonken worden aan het bevorderen van
de samenwerking tussen de verschillende regionale onderdelen van de ministeries,
lagere overheden en andere organisaties.• verbetering informatievoorziening herplaatsingsbeleidIn 1998 zal worden gerapporteerd over de effecten van de gewijzigde regelgeving
inzake de personele gevolgen bij reorganisaties. Herplaatsing van overtollige
personeelsleden vormen hierbij een wezenlijk onderdeel.• bevorderen reïntegratie wachtgeldersIn het jaarplan van USZO 1997 is het stimuleren van een actief volumebeleid
als één van de nieuwe doelstellingen worden opgenomen. Binnen
de thans geldende regelgeving zal tevens het controle- en sanctiebeleid zoveel
mogelijk worden afgestemd op het geldende beleid bij de WW. 38Welke maatregelen zullen er genomen worden om te bevorderen dat ook
oudere ambtenaren aan het arbeidsproces kunnen blijven deelnemen? (blz. 25).De belangrijkste maatregel in deze is het afschaffen van de wachtgeld-VUT-
en de remplaçantenregeling. Daarnaast wordt momenteel een ouderenbeleid
ontwikkeld gericht op het behoud van de oudere werknemers in
de organisatie. Hierover wordt medio september de Tweede Kamer geïnformeerd
door middel van «Mensen en Management». Een belangrijk onderdeel
van dit beleid is het bevorderen van de inzetbaarheid van de oudere werknemer
door gerichte scholing. 39Is de regering bereid met de OOW-operatie in het vooruitzicht de
uitvoering van het herplaatsingsbeleid reëel ter hand te nemen en het
sanctiebeleid aan te scherpen? (blz. 25)Ja, zie ook antwoord vraag 37. 40Hoe denkt de regering gebruik te maken van de arbeidsbureaus? (blz.
25)Bij het herplaatsen van personeelsleden binnen de rijkssector zal de rol
van de arbeidsbureaus beperkt zijn. De arbeidsbureaus kunnen worden betrokken
bij het buiten de rijksoverheid plaatsen van overtolligen en bij de reïntegratie
van wachtgelders. Het arbeidsbureau kan betrokken worden bij het bemiddelen
van overtollige ambtenaren naar andere sectoren. Deze samenwerking zal gestalte
dienen te krijgen door afspraken tussen regionale arbeidsbureaus en lokale
onderdelen van de rijksdienst. 41Waarom worden er geen toetsbare kwalitatieve en budgettaire afspraken
gemaakt met diverse ministeries? De minister van OCW is druk doende de wachtgelden
in het onderwijs te budgetteren en op het niveau van de ministeries blijkt
de overheid niet in staat te zijn tot het maken van afdwingbare afspraken
ten aanzien van de integratie en herplaatsing. Waarom wordt het kabinetsbeleid
op dit punt niet nader geconcretiseerd? (blz. 27)In het kader van de gewijzigde regelgeving aangaande het herplaatsingsbeleid
zijn er toetsbare kaders afgesproken, waaraan alle ministeries moeten voldoen.
Herplaatsingskandidaten hebben een voorrangspositie bij het vervullen van
vacatures. Aan hen moeten reële functies aangeboden worden. Tevens zijn
de uitgaven voor wachtgeld gebudgetteerd. Binnen deze kaders zijn de afzonderlijke
ministeries verantwoordelijk voor de uitvoering van het herplaatsingsbeleid. 42De minister van Binnenlandse Zaken merkt op dat het overnemen van
herplaatsingskandidaten ook het opnemen van kostbare wachtgeldrechten betekent.
Dit geldt voor individuele ministeries, maar niet voor de Rijksbegroting.
Is dit geen reden om dergelijke belemmeringen weg te nemen? (blz. 27)Departementen hebben de mogelijkheid om bij het interdepartementaal herplaatsen
van personeel afspraken te maken over de overname van wachtgeldverplichtingen. 43De invulling van het begrip vacature is niet eenduidig. Wat wordt
gedaan met de aanbeveling van de Rekenkamer op dit punt? (blz. 28).De Rekenkamer stelt dat een scherpere omschrijving van het begrip «vacature»
voor de betrokken partijen leidt tot meer duidelijkheid. Uit de praktijk blijkt
echter dat een ruime omschrijving van het begrip «vacature» er voor kan zorgen dat voorkomen kan worden dat er nieuwe herplaatsingskandidaten
gaan ontstaan.Één van de wijzigingen van het ARAR maakt het mogelijk dat
departementen zo met openstaande plaatsen kunnen schuiven dat voor meerdere
ambtenaren en bij voorkeur voor iedereen een passende functie gevonden kan
worden. Voorwaarde hierbij is dat er altijd een openstaande plaats beschikbaar
blijft voor een herplaatsingskandidaat. De aanbeveling van de Rekenkamer zal
niet worden overgenomen. (zie ook vraag 3)XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), voorzitter, Terpstra
(CDA), Smits (CDA), ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter Veer (D66), Ybema
(D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Van Heemst (PvdA), Leerkes
(Unie 55+), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Noorman-den Uyl (PvdA),
vacature PvdA, Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD), Zonneveld (CD), Hoogervorst
(VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66), Hofstra (VVD),
Passtoors (VVD) en Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Hessing (VVD), Van de Camp (CDA), Van
der Linden (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66), Jeekel (D66), Van Zuijlen
(PvdA), De Jong (CDA), Duivesteijn (PvdA), Van Dijke (RPF), Hendriks (HDRK),
Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart (PvdA), Adelmund (PvdA), Van Zijl
(PvdA), Remkes (VVD), Marijnissen (SP), B. M. de Vries (VVD), Van Gelder (PvdA),
Giskes (D66), vacature CDA, Verbugt (VVD), Klein Molekamp (VVD) en De Hoop
Scheffer (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25305-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl