Wet op de stads- en dorpsvernieuwing en Woningwet; wijz. ivm gevolgen niet naleven financiële bepalingen; opheffing cie's; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25044, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25044 nr. 5

13-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen 1. Inleiding2. SanctiesOverzicht bestaande situatie3. Opheffing Coördinatiecommissie stadsvernieuwing
(CCSV) en Rijkscommissie voor de Volkshuisvesting (RCV)II. ArtikelenArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel COndertekeningBIJLAGE ITEKST VAN DE HOOFDSTUKKEN II EN V VAN DE WET OP DE STADS-
EN DORPSVERNIEUWING NA WIJZIGINGEN DAARIN OVEREENKOMSTIG WETSVOORSTEL 25 044HOOFDSTUK II. HET REGERINGSBELEID INZAKE
DE STADSVERNIEUWING Artikel 3HOOFDSTUK V. FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 39Artikel 41Artikel 41aArtikel 42Artikel 42aArtikel 42bBIJLAGE II
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25044Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 044Wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing en van de Woningwet
(gevolgen niet naleven financiële bepalingen, opheffen Rijkscommissie
voor de Volkshuisvesting en Coördinatiecommissie stadsvernieuwing)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 13 maart 1997 I. Algemeen 1. InleidingOm te beginnen wil ik mijn erkentelijkheid uitspreken voor de grondige
wijze waarop door de leden van de verschillende fracties het wetsvoorstel
is bestudeerd. Uit de vele daaruit voortvloeiende vragen is gebleken dat op
verschillende punten verduidelijking van de door de regering gemaakte keuzen
nodig is. In het onderstaande hoop ik die duidelijkheid ten genoegen van de
betrokken leden te bieden.De leden van de VVD-fractie vroegen zich af hoe de aankondiging, dat met
het van kracht worden van het voorstel tot wetswijziging de wetgevingsarbeid
als uitvloeisel van de uitvoering van de Nota Beleid voor Stadsvernieuwing
in de toekomst tot afronding komt, te interpreteren valt in samenhang met
de herijking van Belstato in 1997.De regering bedoelt met deze aankondiging, dat de wetgevingsarbeid welke
is ingezet met de wijziging van 14 februari 1994 (Stb. 138) van de Wet op
de stads- en dorpsvernieuwing (hierna: de wet), welke voorzag in een gewijzigd
stelsel van toedeling van rijksmiddelen en de verantwoording door de ontvangers
over het beheer van die middelen aan het Rijk, thans wordt gecomplementeerd.
Uiteraard wordt hiermee niet bedoeld dat toekomstig gewenste wijzigingen,
van welke aard dan ook, hiermee op voorhand zijn uitgesloten. 2. SanctiesDe leden van de PvdA-fractie, en ook die van D66, hebben verzocht om een
overzicht van gemeenten en provincies die niet tijdig en/of volledig over
de besteding van de rijksmiddelen hebben gerapporteerd.In de praktijk blijken alle gemeenten die rechtstreeks van het Rijk middelen
ontvangen en ook aan het Rijk dienen te rapporteren, op dit punt de laatste
jaren niet nalatig te zijn. Van de voor deze gemeenten in de wet opgenomen
sanctiemogelijkheden behoefde derhalve recentelijk geen gebruik
te worden gemaakt. Daarentegen blijkt dat niet alle provincies voldoen aan
de plicht om tijdig te rapporteren. Zo bleek bij de controle op de verslaglegging
over het begrotingsjaar 1994 dat vier provincies hun verslag niet tijdig hebben
ingediend (zie ook Stadsvernieuwingsrapportage 1996, bijlage bij de memorie
van toelichting bij de begroting 1997).De leden van de CDA-fractie vroegen of er gevallen bekend zijn waarin
het voorgeschreven controleprotocol voor de accountantscontrole niet functioneert
en welke de oorzaken daarvan zijn.In de praktijk voldoet de accountantscontrole volgens het controleprotocol
op de verslaglegging over de bestedingen door zowel gemeenten als provincies
naar behoren en doen zich bij de toepassing van dat protocol geen problemen
voor.Voorts vroegen de leden van de CDA-fractie naar aantal en aard van de
opgetreden problemen bij het naleven van de huidige wet en hoe deze bij de
verantwoording voorkwamen, en of er behoudens in geval van niet tijdige en/of
volledige indiening van de verslaglegging gevallen bekend zijn, waarbij sancties
zouden moeten worden opgelegd, anders dan de hier genoemde.Hier geldt dat van echt andersoortige problemen dan niet tijdige en/of
volledige indiening van de verslaglegging geen sprake is. Wel blijkt uit de
invulling van de verslagformulieren over de besteding van de stadsvernieuwingsgelden
dat op onderdelen sprake is van interpretatieverschillen, foutieve of geen
invulling van posten of het verschaffen van onvoldoende informatie ter zake.
In deze gevallen wordt daar in het kader van het toezicht- en controlebeleid
door mij in een schriftelijke reactie op gewezen en verzocht om nadere informatie
te verschaffen of een en ander recht te zetten bij een volgende jaarrapportage.
Als hulpmiddel voor een goede invulling van het verslagformulier is in 1996
een handleiding uitgebracht. De wet voorziet niet in sanctiemaatregelen in
deze gevallen. Het door de inspecties voor de volkshuisvesting uitgevoerde
toezicht- en controlebeleid blijkt afdoende te zijn.Tenslotte vermeld ik nog dat zonodig, ingevolge artikel 13 van het Besluit
op de stads- en dorpsvernieuwing (hierna: het besluit), een controle op de
verslaglegging kan worden ingesteld door bijvoorbeeld de departementale accountantsdienst.
Een dergelijke controle is sinds 1990, na de invoering van de accountantscontrole
met gebruikmaking van een accountantsprotocol, niet nodig geweest. Overigens
kan ook door middel van bestuurlijk overleg worden geïntervenieerd.Verder vroegen de leden van de CDA-fractie of, indien een gemeente of
provincie geheel in gebreke is gebleven, de toegekende stadsvernieuwingsgelden
in het geheel niet worden uitgekeerd.Een totale stopzetting van de uitkering is bij een – wel zeer onwaarschijnlijk –
geheel in gebreke blijven wettelijk niet mogelijk. Naar mijn oordeel terecht,
omdat dit een sanctie zou zijn die te belemmerend zou werken voor de stadsvernieuwing
in verhouding tot het met een dergelijke sanctie gediende doel.De leden van de VVD-fractie vroegen naar een nadere uitleg over het verschil
tussen fondsbeherende en niet-fondsbeherende gemeenten dan wel provincies,
over het beheer van de gelden door deze gemeenten en provincies en over de
wijze van verantwoording en de toepassing van sancties en op wie die sancties
worden toegepast bij niet-tijdige en volledige verantwoording. De wet verplicht tot verantwoording aan het Rijk van het beheer van de
ontvangen rijksmiddelen door de ontvangers van die rijksmiddelen. Een aantal
grotere gemeenten, de fondsbeherende gemeenten, en alle provincies ontvangen
die middelen rechtstreeks van het Rijk ter storting in hun stadsvernieuwingsfondsen
en leggen over het beheer van die fondsen ook rechtstreeks verantwoording
af aan het Rijk. In de wet en het besluit zijn voor deze fondsbeheerders reeds
de wijze waarop de verantwoording over het beheer wordt afgelegd geregeld
in de vorm van een jaarlijkse verslaglegging met accountantsverklaring. Voor
het geval een gemeente die verantwoording niet tijdig of onvolledig indient,
voorziet de wet in de mogelijkheid tot het opleggen van een sanctie door het
Rijk. Met het nu voorliggende wetsvoorstel wordt beoogd om op dit punt nalatige
provincies ook onder die sanctiemogelijkheid te brengen.De gemeenten die niet rechtstreeks van het Rijk middelen ontvangen, de
niet-fondsbeherende gemeenten, zijn aangewezen op de toewijzing van middelen
op projectbasis door de provincie uit het provinciale stadsvernieuwingsfonds.
De provincie bepaalt de bestemming van de subsidie en men kan, anders dan
vóór 1995, daarom niet meer, zoals de hier aan het woord zijnde
leden lijken te doen, stellen dat de provincies optreden als beheerders voor
de niet-fondsbeherende gemeenten. Deze gemeenten leggen verantwoording af
aan de desbetreffende provincie overeenkomstig de bij de toekenning gemaakte
afspraken welke in de regel zijn vastgelegd in de door de wet verplicht gestelde
(provinciale) subsidieverordening. De wet kent voor de verantwoording van
deze gemeenten aan de provincie geen regeling. Zoals zoëven gesteld,
leggen de provincies, als rechtstreekse ontvangers en besteders van rijksmiddelen,
jaarlijks verantwoording af aan het Rijk.De leden van de VVD-fractie vroegen tevens of de regering voornemens is
om artikel 13, derde lid, van het Besluit op de stads- en dorpsvernieuwing
ook van toepassing te verklaren voor de provinciale accountantscontrole, en,
zo ja, of dit in het onderhavige wetsvoorstel wordt geregeld en, zo nee, waarom
niet en wanneer dan wel.Het accountantsprotocol is blijkens artikel I, onderdelen J en N, van
de wijziging van het Besluit op de stads- en dorpsvernieuwing van 30 september
1994 (Stb. 750) zowel op gemeenten als op provincies van toepassing geworden.
Deze wijziging is in werking getreden met ingang van 1 januari 1995, op welke
datum ook een wijziging van de wet in werking trad waarin de verplichting
voor fondsbeherende provincies is neergelegd om aan het Rijk verslag uit te
brengen over de besteding van de aan hen uitgekeerde stadsvernieuwingsmiddelen.Ik moet erkennen dat uit de bewoordingen van de betrokken passage in de
nota van toelichting op de genoemde wijziging van het besluit de indruk kon
ontstaan dat deze verbreding van de toepassing van het accountantsprotocol
nog niet had plaatsgevonden. Op enkele plaatsen is ten onrechte het woord
«gemeentelijke» gebezigd, terwijl het tevens om de provinciale
accountant(scontrole) gaat. Ook de door voornoemde leden aangehaalde zin uit
de memorie van toelichting kon aanleiding zijn voor de veronderstelling van
die leden dat het protocol tot nu toe alleen op gemeenten van toepassing is.
Ik vertrouw erop dat hiermee het in deze gerezen misverstand is opgehelderd.De leden van de D66-fractie vroegen waarin het nuanceverschil tussen «onvolledig
indienen» en «tekortkomingen» schuilt.De jaarlijks in te dienen verantwoordingsbescheiden bestaan ingevolge
artikel 42 van de wet voor zowel de betrokken gemeenten als de betrokken provincies
uit een verslag (in de vorm van een formulier) over de stand en het beheer
van het stadsvernieuwingsfonds in het voorafgaande jaar, alsmede
een accountantsverklaring, voor welke verklaring een model en een controleprotocol
is voorgeschreven.Van onvolledige indiening is bijvoorbeeld sprake als de accountantsverklaring
ontbreekt. Bij tekortkomingen kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het niet
volledig of onjuist invullen van het verslagformulier.Het sanctiestelsel, nu nog uitsluitend voor fondsbeherende gemeenten geldend
en bij het van kracht worden van de nu voorgestelde wetswijziging ook voor
de fondsbeherende provincies, richt zich uitsluitend op het niet tijdig of
onvolledig indienen van het verslag. Eventuele tekortkomingen blijken eerst
nadat dit volledig is ingediend. Zij worden op andere wijze opgelost; er wordt
bijvoorbeeld in een schriftelijke reactie verzocht nadere informatie te verschaffen
of een en ander recht te zetten bij een volgende jaarrapportage.De leden van de D66-fractie vroegen verder nadere uitleg over de wijze
waarop de verantwoording door fondsbeherende provincies in de afgelopen overgangsperiode
wettelijk werd geregeld.In het huidige artikel 42 van de wet is ook voor de fondsbeherende provincies
de verplichting opgenomen om verslag uit te brengen over de besteding van
de in hun stadsvernieuwingsfondsen gestorte jaarlijkse bijdragen. Deze verplichting
geldt met ingang van de verslaglegging over het jaar 1995. Het overgangsrecht
dat in artikel IV van de wet van 14 februari 1994 (Stb. 138) tot wijziging
van de wet is neergelegd, heeft alleen tot gevolg gehad dat de vóór
die wetswijziging al geldende sancties tot nu toe ten aanzien van de fondsbeherende
gemeenten zijn blijven gelden. Ten aanzien van de fondsbeherende provincies
is nog niet in sancties voorzien.Met ingang van de verslaglegging over 1995 geldt voor fondsbeherende provincies
dus een verplichting tot het uitbrengen van een bestedingsverslag, zonder
dat aan het niet tijdig of onvolledig uitbrengen daarvan een sanctie verbonden
is. In die lacune wordt met dit wetsvoorstel voorzien.De leden van de D66-fractie vroegen bovendien of de regels van het provinciale
accountantsprotocol dezelfde zijn als die van het gemeentelijke accountantsprotocol.
Zij vroegen voorts of er wat dit betreft een verband is met het in artikel
I, onderdeel B, gemaakte onderscheid tussen een registeraccountant en een
accountant-administratieconsulent.Er is met ingang van 1 januari 1995 sprake van één protocol
dat op zowel gemeenten als provincies van toepassing is. Dat uniforme protocol
is opgenomen in bijlage II bij het Besluit op de stads- en dorpsvernieuwing.Er bestaat geen verband tussen het toepassingsbereik van dat protocol
en de voorgestelde regeling in artikel 42 van de wet over de bevoegdheid van
registeraccountants en accountants-administratieconsulenten om bestedingsverslagen
te controleren. Die bevoegdheid is in tal van andere wetten ten aanzien van
andere controles op dezelfde wijze geregeld als nu in artikel I, onderdeel
B, van het onderhavige wetsvoorstel wordt voorgesteld.De leden van de D66-fractie vroegen verder naar het aantal gevallen dat
bij niet of onvolledig ingediende verantwoordingsbescheiden een meer formeel
bestuurlijk ingrijpen door het Rijk noodzakelijk is geweest bij zowel de fondsbeherende
gemeenten als de provincies.Bij de rechtstreeks door het Rijk gesubsidieerde fondsbeherende gemeenten
is formeel ingrijpen de laatste jaren niet nodig geweest; de vereiste verantwoordingsbescheiden
zijn steeds volledig toegezonden. Bij de provincies is dat anders.
Zoals aan het begin van deze paragraaf gesteld in mijn antwoord op de vraag
van de leden van de PvdA-fractie en die van de D66-fractie naar een overzicht
van niet tijdige of onvolledige indieningen van verslagen, bleken vier provincies
de verantwoordingsbescheiden niet tijdig te hebben ingediend. Van formeel
bestuurlijk «ingrijpen» door toepassing van een sanctie kon in
die gevallen geen sprake zijn. Het toepassen van een sanctie op de betrokken
provincies wordt eerst mogelijk na het van kracht worden van de nu voorgestelde
wetswijziging.De leden van de D66-fractie begrepen dat de in het onderhavige wetsvoorstel
opgenomen sanctie in zoverre verschilt van de tot dusver geldende sanctie,
dat het recht op de toegekende middelen bij overschrijding van de uiterste
termijn hooguit gedeeltelijk kan vervallen.De waarneming van deze leden dat het recht op de toegekende middelen bij
overschrijding van de uiterste termijn hooguit gedeeltelijk zal kunnen vervallen
is op zichzelf juist, maar deze bepaling verschilt niet van de huidige krachtens
overgangsrecht geldende sanctie ten aanzien van fondsbeherende gemeenten.Ook die sanctie hield blijkens artikel 42, vierde en zesde lid, van de
wet, als luidend op 31 december 1994, in dat slechts van een gedeeltelijk
vervallen van die middelen sprake kon zijn, te weten eveneens 20% van één
jaarlijkse bijdrage.Over de omstandigheden die tot het al dan niet afzien van het opleggen
van een sanctie kunnen leiden, waarnaar deze leden nog informeerden, valt
niet op voorhand volledig uitsluitsel te geven: het gaat hier immers om toetsing
van individuele gevallen aan individuele omstandigheden. Mogelijke omstandigheden
die tot het achterwege laten van een sanctie kunnen leiden, zullen vooral
liggen in de sfeer van overmacht: men kan daarbij denken aan een brand in
het gebouw waar de gegevens waren opgeslagen. Weinig consideratie heb ik daarentegen
met gevallen van laksheid of een gebrekkige financiële administratie.De leden van de D66-fractie vroegen voorts om een volledig overzicht van
verschillen in procedurele bepalingen en termijnen zoals die van kracht zijn
volgens de bestaande en de nu in het wetsvoorstel voorgestelde sanctie.De bestaande procedurele bepalingen en termijnen zijn onderstaand weergegeven.
De betrokken wetteksten zoals die luiden na de voorgestelde wijziging zijn
opgenomen in bijlage I bij deze nota. Het voornaamste verschil tussen de bestaande
en de voorgestelde situatie is dat bij termijnoverschrijding in de bestaande
situatie het sanctietraject meteen start en dat dit traject in de voorgestelde
situatie pas start, nadat de betrokken gemeente of provincie in de gelegenheid
is gesteld alsnog de vereiste bescheiden in te dienen. Omdat termijnstellingen
door het Rijk in de voorgestelde situatie een rol spelen, kunnen daarbij in
iets mindere mate vaste data in de wet worden genoemd dan thans nog het geval
is. Voorts kan vanaf medio maart, volgend op de verslagleggingsdatum van 15
september, een definitieve sanctie worden opgelegd, als er dan nog geen verslag
is. In de geldende wet ligt die datum voor de fondsbeherende gemeenten op
1 april.Daarnaast geldt natuurlijk dat de provincie met het onderhavige wetsvoorstel
onder het sanctieregime wordt gebracht. Overzicht bestaande situatieArtikel 42 van de wet bepaalt dat gemeenten en provincies jaarlijks
voor 15 september verslag uitbrengen over de besteding van de ontvangen bijdragen
en de stand van het stadsvernieuwingsfonds aan het eind van het vorige jaar.
Het verslag gaat vergezeld van een accountantsverklaring. Bij de wet van 14
februari 1994 (Stb. 138) tot wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
zijn de toenmalige sanctiebepalingen in de wet komen te vervallen. Artikel
IV van die wijzigingswet bevat echter een overgangsbepaling die inhoudt dat
die sancties tot een volgende wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
blijven gelden voor fondsbeherende gemeenten die niet tijdig en/of volledig
het verslag indienen bij het Rijk. De belangrijkste vervallen bepalingen die
door dit overgangsrecht op die gemeenten van toepassing blijven zijn de volgende:– het vierde lid van het tot en met 1994 geldende artikel 42
van de wet, dat bepaalde dat een gemeente, die het verslag (en de accountantsverklaring)
niet tijdig of onvolledig uitbracht, in het eerstvolgende kalenderjaar werd
gekort met 20% van de rijksbijdrage voor het verslagjaar waarover zij in gebreke
is gebleven;– het vijfde lid van dat artikel, dat bepaalde dat indien voor
1 april daaropvolgend het verslag alsnog was ingediend, de korting alsnog
in augustus werd uitgekeerd;– het zesde lid van dat artikel, dat bepaalde dat indien voor
1 april het verslag niet alsnog was ingediend, de gekorte gelden werden verdeeld
over de gemeenten die wel tijdig aan hun verslagplicht hadden voldaan.De leden van de D66-fractie vroegen in dit verband tenslotte of de beoordeling
of intrekking van middelen gerechtvaardigd en zinvol is jaarlijks plaatsvindt,
dus ook bij herhaaldelijk in gebreke blijven van een fondsbeherende gemeente
of provincie.Bij elke beslissing over intrekking van middelen kan sprake zijn van omstandigheden
die daarbij moeten worden betrokken. De beoordeling over het gerechtvaardigd
en zinvol zijn daarvan vindt dus inderdaad van geval tot geval, c.q. jaarlijks,
plaats. Het herhaaldelijk in gebreke blijven van een fondsbeherende gemeente
of provincie is een omstandigheid die bij die beoordeling zeker een rol zal
spelen. 3. Opheffing Coördinatiecommissie stadsvernieuwing
(CCSV) en Rijkscommissie voor de Volkshuisvesting (RCV)De leden van de PvdA- en D66-fractie vroegen waarom de CCSV nu wordt opgeheven,
terwijl onder andere de herijking dit jaar zal plaatsvinden. Voorts vroegen
de leden van de D66-fractie of met de opheffing van de CCSV ook niet de expertise
van die commissie overboord wordt gegooid en hoe de voorgestelde opheffing
wordt gezien in het kader van het totale rijksbeleid.Met de Nota Beleid voor stadsvernieuwing in de toekomst van 1993 waarin
het stadsvernieuwingsbeleid voor de jaren daarna werd vastgelegd, is de rol
van de CCSV in de afgelopen jaren van beperkte aard geworden; te noemen vallen
schriftelijke vergader- en adviesrondes over bijvoorbeeld de jaarlijkse verdeling
van de rijksbudgetten voor vulling van de stadsvernieuwingsfondsen (volgens
wettelijk vastgelegde verdeelcriteria) en de jaarlijkse stadsvernieuwingsrapportage
als bijlage bij de memorie van toelichting bij de begroting.Het ligt in de bedoeling de CCSV in ieder geval dit jaar nog wel te betrekken
bij de herijking. Bij opheffing van de CCSV gaat de expertise van die commissie niet verloren:
de leden zijn reeds in het bestaande reguliere overleg met IPO en VNG vertegenwoordigd
en voorts is er goed overleg met de andere departementen, alsmede met de vier
grote steden en de 23 middelgrote stadsvernieuwingsgemeenten. In die overleggen
komt ook de stadsvernieuwing aan de orde.Voor de RCV-adviestaak in het kader van de verdeling van rijksmiddelen
op grond van het Besluit woninggebonden subsidies 1995 gelden dezelfde overwegingen.
Ook hier geldt dat voor de verdeling in de regelgeving vaste criteria zijn
opgenomen.Wat betreft de advisering over nieuw rijksbeleid met betrekking tot volkshuisvesting,
ruimtelijke ordening en milieubeheer is recentelijk de VROM-raad ingesteld.
De instelling en taken daarvan zijn vastgelegd in de Wet op de VROM-raad (Stb.
1996, 551).Het door de leden van de D66-fractie gevraagde overzicht van adviezen
van de CCSV is opgenomen in bijlage II bij deze nota. Zoals opgemerkt is er
in de laatste jaren sterk sprake van «gebonden» adviezen, in aansluiting
waarop de regering zelf eveneens weinig vrijheid heeft.De leden van de PvdA-fractie vroegen hoe de CCSV wordt opgeheven en per
wanneer.De CCSV wordt opgeheven door artikel 4 van de wet te laten vervallen (artikel
I, onderdeel A, van het onderhavige wetsvoorstel). De opheffing zal effectief
worden op het tijdstip van inwerkingtreding van het wetsvoorstel. De door
mij voor de opheffing gegeven argumentatie betekent dat er naar mijn oordeel
geen goede reden is waarom de CCSV nadat zij mij van advies heeft gediend
over de herijking nog zou voortbestaan. II. ArtikelenDe leden van de D66-fractie vroegen of de regering bereid is de tekst
van de gehele Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, zoals deze er door de
voorgestelde wijzigingen uit gaat zien, in kopie bij te voegen.Aan het verzoek van de D66-fractie is in zoverre tegemoet gekomen, dat
in bijlage I bij deze nota de tekst van de hoofdstukken II, getiteld «Het
regeringsbeleid inzake de stadsvernieuwing», en V, getiteld «Financiële
bepalingen», van de wet is opgenomen, zoals die hoofdstukken komen te
luiden als het wetsvoorstel in zijn huidige vorm tot wet wordt verheven en
in werking treedt. De wijzigingen die met dit wetsvoorstel in de wet worden
aangebracht, beperken zich tot deze twee min of meer op zichzelf staande hoofdstukken. Artikel I, onderdeel AIn paragraaf 3 van het vorenstaande meen ik te hebben voldaan aan het
verzoek van de leden van de D66-fractie om een uitvoeriger motivering van
de opheffing van de CCSV. Artikel I, onderdeel CDe leden van de D66-fractie vroegen wat er gebeurt met het bestaande artikel
42a. Zij vroegen of dit in zijn totaliteit wordt vervangen door het voorgestelde
nieuwe artikel 42a. Zij vroegen voorts of de regering in dat geval handhaving
van een wettelijke bepaling met betrekking tot de raming voor de komende jaren
in het vervolg onnodig acht. Blijkens artikel I, onderdeel G, van de wet van 14 februari 1994 (Stb.
138) tot wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is artikel
42a van genoemde wet vervallen. Van die wet maakt thans dus, in tegenstelling
tot wat de leden van de D66-fractie lijken te veronderstellen, geen artikel
42a deel meer uit. Dit opent de mogelijkheid om twee nieuwe artikelen 42a
en 42b in te voegen.Blijkens artikel I, onderdeel A, van genoemde wijzigingswet is ook artikel
3, tweede lid, onderdeel d, van de wet vervallen. Dit hing nauw samen met
het vervallen van genoemd artikel 42a. Met het vervallen van artikel 42a verviel
immers ook de mogelijkheid van jaarlijkse aanbieding van een overzicht van
de gemeentelijke en provinciale behoefteramingen aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
door de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
aldus de memorie van toelichting bij genoemde wijzigingswet.De wetgever heeft dus in het recente verleden het handhaven van de wettelijke
bepaling in artikel 3 met betrekking tot de raming voor de komende jaren niet
alleen onnodig, doch zelfs – binnen de systematiek van de wet zonder
artikel 42a – onmogelijk geacht.De leden van de D66-fractie stelden verder een aantal vragen over de in
de artikelen 42a en 42b genoemde percentages van 20. Gaat het bij het na termijnoverschrijding
terug te vorderen bedrag van 20% van de toegekende middelen om het definitief
niet toekennen van het eerdere bij opschorting ingehouden bedrag van 20%,
of gaat het om, opschorting en terugvordering opgeteld, 2 x 20% van het toegekende
bedrag? Wat houdt het middel «opschorting» in de praktijk in als
op het moment van terugvordering het gehele bedrag al is uitgekeerd? Of gaat
het er slechts om dat «verrekening» pro forma moet worden aangeduid
als «terugvordering» omdat de toegekende gelden wettelijk al bij
toekenning als in principe volledig uitbetaald moeten worden beschouwd, zo
vroegen deze leden.Bij het na termijnoverschrijding terug te vorderen bedrag gaat het om
het inruilen van de als voorlopige maatregel uitgevoerde opschorting van de
uitbetaling over jaar x+2 voor een terugvordering over jaar x (jaar x is het
stadsvernieuwingsjaar waarover in jaar x+1 verslag moet worden uitgebracht).
Er is dus, zoals deze leden al veronderstellen, geen sprake van een optelling
of dubbeltelling van het met de opschorting gemoeide bedrag en het met de
intrekking gemoeide bedrag. In het eerste lid van het voorgestelde artikel
42b van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is uitdrukkelijk het naast
elkaar bestaan van een opschorting en een intrekking uitgesloten. Hiermee
wordt ook geregeld dat de gevolgen van deze twee besluiten niet cumuleren.
In het tweede lid van dat artikel zou bij een cumulatie van die gevolgen een
hoger percentage dan 20 hebben moeten staan, en dat is niet het geval.De veronderstelling van de genoemde leden, dat de opschorting van uitbetaling
van de toegekende middelen in de praktijk als sanctie toch vooraf zal gaan
aan een daarop volgende terugvordering is juist. Deze leden hebben echter
niet voldoende onderkend dat, zoals in de toelichting op artikel 42b kennelijk
wat kort is vermeld, de terugvordering op een ander jaar (te weten jaar x)
betrekking heeft dan de opschorting (die over jaar x+2 gaat). Dat verrekening
een rol kan spelen komt omdat jaarlijks een bijdrage wordt toegekend, zodat
bij de uitbetaling daarvan kan worden verrekend met de terugvordering van
bijdragen over eerdere jaren.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel BIJLAGE ITEKST VAN DE HOOFDSTUKKEN II EN V VAN DE WET OP DE STADS-
EN DORPSVERNIEUWING NA WIJZIGINGEN DAARIN OVEREENKOMSTIG WETSVOORSTEL 25 044HOOFDSTUK II. HET REGERINGSBELEID INZAKE
DE STADSVERNIEUWING Artikel 31. Onze Minister verricht het nodige ter voorbereiding van de bepaling
van het regeringsbeleid inzake de stadsvernieuwing. Hij draagt ervoor zorg
dat het beleid van Onze onderscheidene Ministers op het gebied van de stadsvernieuwing
een samenhangend geheel vormt.2. Ter uitvoering van het eerste lid doet Onze Minister jaarlijks ter
gelegenheid van de aanbieding van de Rijksbegroting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal toekomen:a. een overzicht van de op stadsvernieuwing betrekking hebbende posten
in de onderscheidene hoofdstukken van de Rijksbegroting, vergezeld door een
overzicht van de aard en omvang van de behoefte aan stadsvernieuwing en van
de ter bevordering van voorziening in deze behoefte van rijkswege te nemen
maatregelen;b. een voor het desbetreffende begrotingsjaar bijgesteld programma van
in de komende vijf jaren door de Regering te ontplooien activiteiten ten behoeve
van de stadsvernieuwing en van van rijkswege voor de stadsvernieuwing ten
laste van de onderscheidene hoofdstukken van de rijksbegroting ter beschikking
te stellen bijdragen, vergezeld door een verslag van het door de regering
gevoerde beleid en van de voortgang van de stadsvernieuwing;c. een voor het desbetreffende begrotingsjaar bijgestelde raming van de
kosten, verbonden aan de uitvoering van het onder b bedoelde programma. HOOFDSTUK V. FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 391. Uit 's Rijks kas kan aan gemeenten of provincies geldelijke steun worden
verleend ter tegemoetkoming in de kosten, verbonden aan de uitvoering van
het gemeentelijk onderscheidenlijk provinciaal beleid inzake de stadsvernieuwing.2. Jaarlijks wordt het bedrag van de uit 's Rijks kas voor het in het
eerste lid genoemde doel beschikbare middelen verdeeld in bedragen per gemeente.
De bedragen per gemeente worden volgens bij algemene maatregel van bestuur
te stellen regelen berekend.3. De bedragen per gemeente worden aan de gemeenten, waarvoor de in het
tweede lid bedoelde gegevens een resultaat opleveren, dat een bij algemene
maatregel van bestuur bepaalde grens te boven gaat, in de vorm van jaarlijkse
bijdragen uitgekeerd ter storting in een gemeentelijk stadsvernieuwingsfonds.4. De bedragen per gemeente welke niet ingevolge het derde lid worden
uitgekeerd worden, bijeengevoegd naar gelang van de ligging van de desbetreffende
gemeenten, in de vorm van jaarlijkse bijdragen uitgekeerd aan de onderscheidene
provincies ter storting in een provinciaal stadsvernieuwingsfonds. Artikel 411. De raad van een gemeente als bedoeld in artikel 39, derde lid, stelt
een verordening vast, op grond waarvan die gemeente aan natuurlijke of rechtspersonen
geldelijke steun in het belang van de stadsvernieuwing verleent.2. De in het eerste lid bedoelde verordening bevat in elk geval voorschriften
omtrenta. de jaarlijkse bekendmaking van het door de gemeente voor het desbetreffende
jaar voor het verlenen van geldelijke steun beschikbaar gestelde bedrag;b. de jaarlijkse bekendmaking van de bedragen, welke beschikbaar zijn
voor de verschillende sectoren van de samenleving, waaronder in elk geval
de bewoners van huur- en eigen woningen, in het bijzonder ten behoeve van
de versterking van de positie van de woonconsumenten, het bedrijfsleven en
de sociale en culturele instellingen.3. Provinciale Staten stellen een verordening vast, op grond waarvan de
provincie aan gemeenten als bedoeld in artikel 39, vierde lid, geldelijke
steun in het belang van de stadsvernieuwing verleent.4. De in het derde lid bedoelde verordening houdt in elk geval ina. dat, voor zover een gemeente krachtens het derde lid ontvangen gelden
niet zelf aan stadsvernieuwing besteedt, die gemeente die gelden besteedt
aan de verlening aan natuurlijke of rechtspersonen van geldelijke steun in
het belang van de stadsvernieuwing en voor de doelen waarvoor zij die gelden
van de provincie heeft ontvangen;b. dat geldelijke steun als bedoeld in het derde lid wordt verleend uitsluitend
op grond van een gebleken noodzaak om de voortgang van de stadsvernieuwing
te bevorderen;c. dat jaarlijks voor het desbetreffende jaar het voor het verlenen van
geldelijke steun als bedoeld in het derde lid door de provincie beschikbaar
gestelde bedrag wordt bekendgemaakt. Artikel 41a1. De ingevolge artikel 39, derde of vierde lid, uitgekeerde gelden worden
in beginsel in het jaar van ontvangst besteed aan de uitvoering van het gemeentelijk
beleid inzake de stadsvernieuwing, onderscheidenlijk aan verlening van geldelijke
steun als bedoeld in artikel 41, derde lid.2. Niet bestede gelden blijven in het betrokken stadsvernieuwingsfonds
en de daarover ontvangen rente wordt aan dat fonds toegevoegd. Het fonds bevat,
behoudens vrijstelling van Onze Minister, ten hoogste een bij algemene maatregel
van bestuur te bepalen aantal jaarlijkse bijdragen. Indien het fonds het ten
hoogste toegestane aantal jaarlijkse bijdragen bevat, kan Onze Minister volgens
bij algemene maatregel van bestuur te stellen regelen het uit te keren bedrag
verlagen of de uitkering stopzetten.3. Een tekort van een stadsvernieuwingsfonds is niet groter dan het bedrag
van de laatstelijk uitgekeerde jaarlijkse bijdrage. De ingevolge artikel 39,
derde of vierde lid, uitgekeerde gelden worden niet gebruikt ter dekking van
de over dat tekort en overigens ter zake van stadsvernieuwing verschuldigde
rente. Artikel 42Burgemeester en wethouders van een gemeente als bedoeld in artikel 39,
derde lid, en Gedeputeerde Staten brengen volgens bij algemene maatregel van
bestuur te stellen regelen jaarlijks voor 15 september van het jaar, volgend
op het jaar waarvoor de jaarlijkse bijdragen zijn uitgekeerd, aan Onze Minister
verslag uit over de besteding van die jaarlijkse bijdragen en over de stand
van het stadsvernieuwingsfonds aan het einde van het jaar waarvoor
zij zijn uitgekeerd. Het verslag gaat vergezeld van een verklaring van een
accountant als bedoeld in artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk
Wetboek omtrent de in dat verslag vermelde inkomsten en uitgaven en de stand
van het stadsvernieuwingsfonds, omtrent welke verklaring bij algemene maatregel
van bestuur regelen worden gesteld. Artikel 42a1. Onze Minister bevestigt binnen vier weken de ontvangst van de in artikel
42 bedoelde bescheiden.2. Indien een of meer van de in artikel 42 bedoelde bescheiden niet of
naar het oordeel van Onze Minister onvolledig zijn verstrekt, deelt Onze Minister
dit mee aan het betrokken gemeentebestuur of provinciaal bestuur in de ontvangstbevestiging,
bedoeld in het eerste lid.3. Onze Minister stelt bij de in het tweede lid bedoelde mededeling een
termijn van ten hoogste acht weken binnen welke de ontbrekende bescheiden
alsnog moeten worden verstrekt.4. Door het verloop van de ingevolge het derde lid gestelde termijn wordt,
met ingang van 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op de
in artikel 42, eerste volzin, bedoelde dag, de uitbetaling van het bedrag,
bedoeld in artikel 39, derde of vierde lid, voor dat kalenderjaar opgeschort.
Op het tijdstip dat wegens een zodanige opschorting een bedrag is ingehouden
ter hoogte van 20 procent van het uitgekeerde bedrag, bedoeld in artikel 39,
derde of vierde lid, voor het kalenderjaar dat onmiddellijk aan die dag voorafgaat,
hervat Onze Minister die uitbetaling.5. De opschorting wordt opgeheven op het tijdstip waarop naar het oordeel
van Onze Minister blijkt dat de ontbrekende bescheiden alsnog zijn verstrekt,
of, indien dat tijdstip gelegen is vóór het tijdstip, bedoeld
in de tweede volzin van het vierde lid, op laatstbedoeld tijdstip. Het wegens
de opschorting ingehouden bedrag wordt terstond na de opheffing van de opschorting
uitbetaald, of zo spoedig als daarvoor kasmiddelen beschikbaar zijn, doch
uiterlijk zes maanden na die opheffing. Artikel 42b1. Indien het gemeentebestuur of het provinciaal bestuur zes maanden na
de in artikel 42, eerste volzin, bedoelde dag de ontbrekende bescheiden niet
heeft verstrekt, kan Onze Minister de opschorting opheffen onder wijziging,
ten nadele van de betrokken gemeente of provincie, van het besluit tot verlening
van geldelijke steun als bedoeld in artikel 39, eerste lid, voor het kalenderjaar
dat onmiddellijk aan die dag voorafgaat.2. Indien Onze Minister tot een wijziging als bedoeld in het eerste lid
overgaat, stelt hij de hoogte van het als gevolg daarvan terug te vorderen
bedrag vast, welk bedrag 20 procent beloopt van de bij het betrokken besluit
verleende geldelijke steun.3. Onze Minister stelt het bedrag, bedoeld in het tweede lid, ter beschikking
aan de andere gemeenten en provincies dan die, bedoeld in het eerste lid,
ter storting in hun stadsvernieuwingsfondsen. Het volgens de eerste volzin
ter beschikking gestelde bedrag bedraagt voor elk van die gemeenten en provincies
een gelijk percentage van de aan hen verleende geldelijke steun, bedoeld in
artikel 39, eerste lid, voor het kalenderjaar dat onmiddellijk voorafgaat
aan de in artikel 42, eerste volzin, bedoelde dag. BIJLAGE IIOVERZICHT VAN DE SINDS 1985 UITGEBRACHTE ADVIEZEN VAN DE COÖRDINATIECOMMISSIE
STADSVERNIEUWING AAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER DatumOnderwerp
advies 12-04-1985omvang en samenstelling budget SV 15-07-1985meerjarenplan
SV 22-09-1985omvang SV-fondsen in 1986 18-11-1985proefrapportage
WSDV   16-04-1986meerjarenplan SV 1986 13-06-1986hoogniveau-renovatie14-07-1986meerjarenplan SV '87–'91 30-09-1986omvang
SV-fonds 1987 03-10-1986woningverbetering   16-01-1987najaarsrapportage
WSDV 12-06-1987inrichting verslaglegging WSDV 20-07-1987meerjarenplan
SV '88–'92 28-09-1987omvang SV-fonds 1988 02-03-1987sanctiebepalingen
in de WSDV 03-05-1987hoofdlijnen meerjarenplan SV 1992   27-06-1988verdeelsleutel
SV-gelden 1990 19-07-1988meerjarenplan SV '89–'93 19-07-1988sanctiebepalingen
in de WSDV 30-09-1988verdeling SV-fondsen in 1989   23-01-1989toekomst
stadsvernieuwing 17-04-1989achterstandengebied-beleid en SV 19-05-1989hoofdlijnen
meerjarenplan SV '90–'94 22-06-1989evaluatie WSDV 21-07-1989meerjarenplan
SV '90–'94 25-11-1989verdeling SV-fonds in 1990   29-01-1990verslaglegging
WSDV 29-01-1990wijziging BSDV 30-01-1990tienjarenscenario
bodemsanering 27-04-1990nota sociale vernieuwing 01-05-1990hoofdlijnen
meerjarenplan SV '91–'95 16-07-1990meerjarenschema SV '91–'9526-07-1990evaluatienota SV jaren negentig 28-09-1990verdeelcirculaire
WSDV 1991 12-08-1991meerjarenplan SV '92–'96 25-09-1991verdeelcirculaire
WSDV 1992 25-09-1991verslag werkgroep Decentralisatie Impuls SV25-09-1991concept-ontwerpnota SV   05-06-1992interimoplossing
verdeling SV gelden 1993 22-12-1992concept-ontwerpnota verdeling
rijkssteun voor de stadsvernieuwing in de toekomst   23-01-1993wijziging
WSDV 09-07-1993concept-SV rapportage 1993 17-09-1993verdeelcirculaire
WSDV 25-11-1993positie van de CCSV   Adviezen
na de samenvoeging met de RCV  24-03-1994concept-strategisch
plan monumentenzorg 18-08-1994SV rapportage 1994 01-10-1994wijziging
WSDV i.v.m. sanctiebepalingen 01-11-1994verdeelcirculaire WSDV
1994   27-02-1995plan van aanpak IJkmoment Belstato 28-03-1995concept-brief
aan Tweede Kamer inzake onderzoeksopzet IJkmoment Belstato 11-07-1995verdeelsystematiek
BWS 1996 29-08-1995concept-SV rapportage 1995 07-09-1995verdeelcirculaire
WSDV 1995   01-07-1996verdeling BWS budget 13-09-1996concept
verdeel circulaire WSDV 1997 22-08-1996concept-SV rapportage 1996 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25044-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl