Verslag van een bezoek van een parlementaire delegatie aan Zwitserland, 26 t/m 29 september 1995; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24639, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-03-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24639 nr. 1;218

12-03-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De thema's van het werkbezoekHet parlementaire stelsel van ZwitserlandHet federalisme; de directe democratieEuropese integratieHet transportbeleidVeiligheidsbeleid en criminaliteitsbestrijding3. Bedrijfsbezoeken4. Natuur en cultuur5. SlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24639Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 639Verslag van een bezoek van een parlementaire delegatie aan Zwitserland,
26 t/m 29 september 1995nr. 218nr. 1VERSLAGVastgesteld 12 maart 1996 1. InleidingEen delegatie bestaande uit leden van de beide Kamers der Staten-Generaal
bracht van 26 tot en met 29 september 1995 een bezoek aan de Bondsstaat Zwitserland.De delegatie, die werd geleid door mr H. D. Tjeenk Willink, Voorzitter
van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, werd gevormd door de leden M. Essers
(VVD, Tweede Kamer), F. C. Giskes (D66, Tweede Kamer), M. H. C. Lodewijks
(VVD, Eerste Kamer), W. J. C. Swildens-Rozendaal (PvdA, Tweede Kamer), F.
L. A. J. Wolters (CDA, Tweede Kamer) en K. Zijlstra (PvdA, Eerste Kamer).
De delegatie werd begeleid door B. Nieuwenhuizen, plv. griffier van de Eerste
Kamer.Het bezoek vond plaats op uitnodiging van de voorzitters van de Ständerat
en van de Nationalrat van de Zwitserse Bundesversammlung uit wier midden een
officiële delegatie van 25 tot en met 29 oktober 1992 een bezoek aan
de beide Kamers der Staten-Generaal had gebracht.Ter voorbereiding van haar bezoek kwam de delegatie op 25 juli 1995 bijeen
en stelde zij een lijst van thema's samen waarover zij met Zwitserse collegae-parlementariërs
van gedachten zou willen wisselen. Ook maakte zij bij die gelegenheid een
keuze met betrekking tot door haar te bezoeken projecten en/of bedrijven.Daartoe uitgenodigd bracht de delegatie op 20 augustus 1995 een bezoek
aan de ambassadeur van de Zwitserse Bondsstaat in Nederland, Dr. A. Ruegg,
die de delegatie een scherp en verhelderend beeld schetste van de binnenlands-politieke
omstandigheden, van de sociaal-economische positie van Zwitserland en van
haar relatie tot de haar omringende landen, in het bijzonder die ten aanzien
van de landen van de Europese Unie.Op deze plaats dankt de delegatie ambassadeur Ruegg van harte voor zijn
bijdrage aan de voorbereidingen van het werkbezoek. 2. De thema's van het werkbezoekZoals meegedeeld heeft de delegatie voorafgaande aan haar bezoek enkele
gespreksonderwerpen gekozen die naar haar mening tijdens de ontmoetingen met
collegae-parlementariërs en bewindspersonen centraal zouden kunnen staan.Deze thema's waren de volgende:– het parlementaire stelsel van Zwitserland;– het Zwitserse federalisme; het functioneren van de directe democratie;– Europese integratie;– het transportbeleid;– veiligheidsbeleid en criminaliteitsbestrijding. Het parlementaire stelsel van ZwitserlandDe Bundesversammlung van de Zwitserse Bondsstaat bestaat uit twee kamers,
de Nationalrat, bestaande uit 200 leden die op basis van een systeem van evenredige
vertegenwoordiging rechtstreeks worden gekozen door de kiesgerechtigde Zwitsers,
en de Ständerat, die uit 46 leden bestaat die door de kantons, volgens
eigen kantonnale procedures, worden gekozen.Het twee-kamerstelsel van Zwitserland vindt zijn basis in de Grondwet
die evenals die van het Koninkrijk der Nederlanden uit 1848 dateert.De beide kamers van de Bundesversammlung hebben dezelfde parlementaire
rechten en behandelen ieder de door de Bundesrat, de federale regering, ingediende
voorstellen van wet. De voorzitters van de beide kamers maken daartoe afspraken
inzake de toedeling van de wetsvoorstellen aan «hun» kamers. De
beide kamers hebben commissies ingesteld die de openbare behandeling van ingediende
wetsvoorstellen schriftelijk voorbereiden.Indien een wetsvoorstel na afhandeling door de ene kamer in behandeling
wordt genomen door de andere kamer en daar op tegenstand stuit, voorziet de
Grondwet in de toepassing van een conflictenregeling. Die regeling bepaalt
dat het bestreden wetsvoorstel wordt teruggezonden naar de kamer die het voorstel
in behandeling nam. Van dit terugzendrecht mag per wetsvoorstel ten hoogste
drie maal gebruik worden gemaakt; bestaan daarna nog verschillen tussen de
beide kamers dan dient een zgn. Einigungskonferenz van de beide behandelende
commissies te worden belegd waarin overeenstemming dient te worden bereikt.
Kwam deze, op de consensus-idee gebaseerde conflictenregeling de meeste leden
van de delegatie als een nogal tijdrovend en omslachtig instrument voor, van
Zwitserse zijde werd herhaaldelijk opgemerkt dat de regeling in de praktijk
niet tot grote vertragingen aanleiding geeft.De beide kamers van de Bundesversammlung komen jaarlijks tijdens tenminste
4 perioden van elk circa 3 weken bijeen; zonodig worden «Sondersessionen»
gehouden. Zwitserse volksvertegenwoordigers zijn dus geen beroepspolitici.
Een verschil dat de leden van de delegatie voorts opviel was het ontbreken
van interruptie-microfoons in de vergaderzalen van de beide kamers.De federale regering van Zwitserland, de Bundesrat, een college bestaande
uit 7 leden, wordt om de 4 jaren gekozen door de verenigde Bundesversammlung,
die bij die verkiezing wordt voorgezeten door de voorzitter van de Nationalrat.De delegatie heeft het voorrecht gehad de verkiezing van een nieuw lid
van de Bundesrat met eigen ogen te kunnen aanschouwen. In de ochtenduren van woensdag 27 september was zij getuige van de verkiezing
van een nieuwe minister van financiën, een «afvalrace» die
uiteindelijk in de vijfde schriftelijke stemmingsronde werd beslist.Ook bij deze verkiezing, zo werd de delegatie achteraf meegedeeld, bleek
de hang naar consensus sterk bepalend voor de uitslag van de stemming. Pogingen
van kandidaten om de zgn.«Zauberformel», de toverformule op basis
waarvan sedert 1959 een brede coalitie van FDP (Freisinnig-democratische Partei),
de SP (Sozialdemocratische Partei), de CVP (Christlichdemocratische Volkspartei)
en de SVP (Schweizerische Volkspartei) de Zwitserse Bondsstaat bestuurt, te
doorbreken, slaagden niet. Het federalisme; de directe democratieDe Zwitserse Bondsstaat werd gevormd in 1848 toen 15 kantons besloten
een deel van hun soevereiniteit over te dragen aan een federaal gezag, de
Confederatie. De kantons bestonden reeds lang voor de proclamatie van de Grondwet
en hadden zich ontwikkeld tot soevereine staten met eigen politieke instituties,
rechtssystemen en geldstelsels.In de Grondwet van 1848 werden de door de kantons gezamenlijk uit te voeren
taken neergelegd. In de loop der jaren daar op volgend heeft zich een verdeling
van bevoegdheden en taken ontwikkeld die kan worden onderscheiden in 4 categorieën:– bevoegdheden op grond waarvan de Confederatie de exclusieve verantwoordelijkheid
heeft voor wetgeving; voorbeelden hiervan zijn het monetaire stelsel, posterijen,
spoorwegen en scheepvaart, douane;– bevoegdheden die tot het exclusieve domein van de kantons behoren
zoals de politietaak, welzijn, huisvesting;– wetgevende bevoegdheden van de Confederatie, uitvoerende taken
van de kantons; voorbeelden uit deze categorie zijn het arbeidsrecht, sociale
zekerheid en het burgerlijk en strafrecht;– gedeelde wetgevende/uitvoerende bevoegdheden: wegenbouw en -onderhoud,
onderwijs, gezondheidszorg en belastingen.Over de praktische werking van dit ook in Zwitserse ogen tamelijk gecompliceerde
stelsel van verdeling van taken en bevoegdheden werd door de leden van de
delegatie uitvoerig van gedachten gewisseld met de Zwitserse collegae. Daarbij
werd er van Zwitserse zijde op gewezen dat sedert enkele jaren wordt gewerkt
aan een herziening van de Grondwet die in 1998, precies 150 jaar na de afkondiging
van de eerste Grondwet van de Bondsstaat, in werking zou moeten treden. Dit
wijzigingsvoorstel beoogt in de eerste plaats de door vele tussentijdse deelwijzigingen
minder toegankelijk geworden Grondwet sterk te vereenvoudigen. Voorts worden
op enkele terreinen materiële wijzigingen voorgesteld: lichtere procedures
voor de wijziging van kantonnale grenzen en inschakeling van de kantons in
de buitenlandse politiek van de Confederatie. Ook worden de (financiële)
verhoudingen tussen de Bond en de kantons opnieuw geformuleerd en worden de
bevoegdheden van enkele gerechtelijke instanties op federaal en kantonnaal
niveau herverdeeld.Niet onbelangrijk is voorts de invoering van een beperkt toetsingsrecht
van federale wetten en besluiten aan de Grondwet en aan het internationale
recht.Het voorstel tot wijziging van de Grondwet behelst ook aanpassingen op
het terrein van het functioneren van de directe democratie. De Zwitserse Bondsstaat
kent van oudsher een drietal instrumenten waarmee volksraadplegingen worden
gehouden.Voorop gesteld zij dat alle volksraadplegingen in Zwitserland bindend
zijn.In de eerste plaats is er het verplichte referendum dat plaats vindt indien grondwetswijzigingen voorliggen en indien de Bundesrat wenst
over te gaan tot het nemen van niet op de Grondwet berustende besluiten. Voor
aanvaarding van deze wijzigingen en besluiten is zowel een meerderheid van
de uitgebrachte stemmen («Volksmehr») als een meerderheid van
de kantons («Ständemehr») nodig.In de tweede plaats kent Zwitserland het facultatieve referendum dat van
toepassing is bij wetten, aangenomen door beide kamers van de Bundesversammlung,
bij algemeen verbindende besluiten van de Bundesrat en bij internationale
verdragen die voor onbepaalde tijd zijn aangegaan, die toetreding tot internationale
verdragen behelzen en verdragen die multilaterale rechtsharmonisatie vergen.Een facultatief referendum kan worden gehouden indien daartoe binnen een
tijdsverloop van 18 maanden 50 000 handtekeningen van stemgerechtigden
zijn vergaard of indien 8 kantons daarom verzoeken. De derde vorm van volksraadpleging
bestaat in het zgn.«Volksbegehr», het volksinitiatief in het geval
van een partiële of algehele wijziging van de Grondwet. Hier zijn 100 000
handtekeningen binnen 18 maanden vereist.Het bovengenoemde voorstel tot wijziging van de Grondwet is erop gericht
het aantal handtekeningen bij een facultatief referendum van 50 000 te
brengen op 100 000 en dit aantal in geval van een volksinitiatief te
brengen op 200 000. Deze aanpassingen worden gebaseerd op de groei van
de bevolking sedert de jaren '70.Van de zijde van de Zwitserse parlementariërs werd erop gewezen dat
de directe democratie door de Zwitserse burger een groot goed en een vanzelfsprekend
democratisch burgerschapsrecht wordt gevonden. Het referendum en het volksinitiatief
passen, zo werd toegelicht, ook volledig in de consensus-filosofie die aan
het Zwitserse staatsbestel ten grondslag ligt. Waar enerzijds als een gevolg
van de genoemde «Zauberformel» een oppositie ontbreekt zullen
politici anderzijds met de «dreiging» van een referendum op de
achtergrond eerder en langer geneigd zijn een compromis te zoeken (zgn. «Referendumsicherheit»).
De opvatting dat in referenda altijd de meest conserverende opvattingen een
meerderheid behalen werd van Zwitserse zijde bestreden door er op te wijzen
dat de Zwitserse bevolking nog niet zo lang geleden per referendum had ingestemd
met een verhoging van de btw op benzine ter financiering van een deel van
het zgn. NEAT-project, waarover hieronder meer. Overigens werd van Zwitserse
zijde wel gewezen op het gevaar van «referendum-moeheid» en vertraging
in de besluitvorming als risico's van het overmatig gebruik van het middel
van de volksraadpleging.Van de zijde van de Nederlandse delegatie werd gewezen op het feit dat
in de Tweede Kamer binnenkort een discussie zal worden gevoerd over de invoering
van een zogenoemd correctief referendum, dat ook bindend van karakter is.
De leden van de delegatie stelden vast dat zij de gewisselde argumenten pro
en contra tijdens de voorbereidingen van die discussie in hun fracties zouden
kunnen inbrengen. Europese integratieDoor zowel de Zwitserse als de Nederlandse volksvertegenwoordigers werd
vastgesteld dat de relatief bijzondere positie van Zwitserland temidden van
de landen die tot de Europese Unie behoren nog is benadrukt sedert de bij
referendum door de Zwitserse bevolking afgewezen aansluiting van Zwitserland
bij de zgn. Europese Economische Ruimte, een verdragsrechtelijke constructie
voor de landen van de Europese Vrijhandels Associatie om op zoveel mogelijk
gelijke voorwaarden toe te treden tot de interne markt.Weliswaar kan Zwitserland veel van de hier uit voortvloeiende problemen
oplossen door middel van ad hoc-onderhandelingen, maar er blijven
belangrijke, vooralsnog onoplosbare gevolgen. Een belangrijk verschilpunt
tussen Zwitserland en de EU is het personenverkeer. In tegenstelling tot de
landen van de EU accepteert Zwitserland geen vrij personenverkeer. Indien
men in de beschouwing betrekt dat Zwitserland 20% buitenlanders tot zijn bevolking
rekent is dat standpunt op zichzelf wellicht begrijpelijk. Maar, verwacht
moet worden dat deze stellingname niet zal leiden tot een neerwaartse druk
op de lonen. De concurrentiepositie wordt daardoor ongunstig beïnvloed.Het voortbestaan van tariefmuren zal, gelet op het feit dat Zwitserland
circa 60% van zijn export afzet in EU-landen, evenmin een verbetering van
die concurrentiepositie betekenen. Voorts zal, naarmate de Europese Monetaire
Unie naderbij komt, Zwitserland meer en meer «vluchtkapitaal»
aantrekken; de Zwitserse franc, toch al een van de harde valuta in Europa,
zal daardoor nog harder worden met alle gevolgen van dien voor export en toerisme.Een aspect waaraan tijdens een onderhoud met Voorzitter van de Nationalrat,
de heer C. Frey aandacht werd geschonken was de positie van Zwitserland als
«kartelland».De heer Frey wees er desgevraagd op dat nieuwe wetgeving strengere controle
op kartels en concurrentiebeperking mogelijk maakt. Die wetgeving gaat uit
van het beginsel dat concurrentiebeperking en kartelvorming mogelijk is tenzij
zij (door de rechter) wordt verboden. Van Nederlandse zijde werd opgemerkt
dat dit soort wetgeving, die ook in Nederland van kracht is, door de Europese
rechter strijdig werd geacht met de Europese regelgeving. Ook in dit opzicht
gaapt er een kloof tussen Zwitserland en de Europese Unie.Tijdens de verdere gedachtenwisseling met de leden van de beide kamers
van de Bundesversammlung kon de commissie kennis nemen van de standpunten
van zowel de voor- als de tegenstanders van toetreding van Zwitserland tot
de Europese Unie.Beide posities werden in grote openheid door de desbetreffende parlementariërs
verwoord.Gewezen werd op het feit dat de Zwitserse Bundesrat zich reeds enkele
malen voor toetreding had uitgesproken. Op grond van diverse peilingen werd
echter vastgesteld dat een meerderheid van de bevolking zich zou uitspreken
tegen toetreding. Aangezien over die toetreding inderdaad een referendum dient
te worden gehouden, waarin zowel een «Volksmehr» als een «Ständemehr»
vereist is, heeft de Zwitserse regering tot nu toe de toetredingsvraag niet
aan een volksraadpleging willen onderwerpen. Van Zwitserse zijde werd ter
toelichting opgemerkt dat veel weerstand tegen de integratie leeft onder de
Duitstalige «plattelandsbevolking» van Zwitserland en onder de
boerenbevolking; de landbouw in Zwitserland is een van de meest gesubsidieerde
sectoren in Europa.Ook werd gewezen op meer emotionele aspecten van het vraagstuk. Vooral
veel oudere Zwitsers, opgevoed met de notie van neutraliteit van hun land,
kunnen zich een lidmaatschap van de Unie in het geheel niet voorstellen en
wensen dat ook niet te doen. Van de zijde van de voorstanders van Europese
integratie werd de delegatie voorgehouden dat niet zo zeer de vraag is of,
maar wanneer Zwitserland tot de Europese Unie zal toetreden. Het tijdstip
waarop dat zal gebeuren zal mede afhangen van het verloop van de in 1996 te
houden Intergouvernementele Conferentie. Verwacht mag worden dat de kansen
op snelle toetreding van Zwitserland omgekeerd evenredig zijn aan de mate
waarin de Unie haar integratie tijdens die conferentie zal willen verdiepen.
Een vraag die ook reeds ter sprake kwam tijdens de gedachtenwisseling over
de directe democratie luidde hoe de grondwettelijk vastgelegde directe democratie
zich verhoudt tot een lidmaatschap van de Unie. De rechtstreekse werking van
veel gemeenschapsrecht verdraagt zich niet met de rechten van de Zwitserse
burger in het stelsel van de directe democratie. De eerder vermelde discussie
over de Grondwetsherziening zal op dit punt klaarheid moeten verschaffen. Het transportbeleidIn september 1992 sprak het Zwitserse volk zich per referendum op overtuigende
wijze (65%) uit voor het verplicht omzetten van alle vrachtvervoer door Zwitserland
van de weg naar de spoorwegen («Alpeninitiatif»). Tevens werd
besloten tot de aanleg van een «Neue Alpen Transversale», kortweg
NEAT genoemd. Kern van dit NEAT-project is de aanleg van een nieuwe Gotthard-tunnel
(circa 125 km) die zal zijn bestemd voor vrachtverkeer per containertrein
of «Huckepack», een systeem waarbij gehele opleggers per trein
worden vervoerd. Voorts zal een nieuwe Lötschbergtunnel (circa 60 km)
worden gebouwd en worden de bestaande spoorlijnen naar Frankrijk en Oostenrijk
verbeterd. Milieuvervuiling, geluidhinder en een zo optimaal mogelijk gebruik van
de beschikbare ruimte, die in Zwitserland relatief steeds schaarser wordt
hebben de Zwitserse overheid tot het ontwikkelen van deze plannen aangezet.Bij een bezoek aan de zgn. Lötschberg-Acks Baustelle heeft de delegatie
kennis kunnen nemen van de diverse plannen, van de technische problemen die
moeten worden overwonnen en van de ervaringen die werden opgedaan met de 5
kilometer lange horizontale proefboring die op genoemde plaats werd uitgevoerd.Tijdens een gesprek met de minister van verkeer, Ogi, werd de delegatie
meegedeeld dat de financiering van deze projecten, die in het totaal circa
1,4 miljard Zwitserse francs (= circa 1,9 miljard gulden) voor 75% zal geschieden
uit een extra heffing op benzine, uit variabele heffingen voor vrachtverkeer,
uit een tijdelijke BTW-verhoging en uit een solidariteitsheffing voor treinreizigers.
De resterende 25% wordt door middel van leningen op de kapitaalmarkt gefinancierd.Van de zijde van de delegatie werden tijdens het gesprek met minister
Ogi vragen gesteld over de relatie tussen de voornemens op basis van het Alpeninitiatief
en het transito-akkoord dat van kracht is tussen de Europese Unie en Zwitserland.
Ook werd gewezen op het feit dat Zwitserland zijn grenzen sluit voor vrachtauto's
zwaarder dan 28 ton, terwijl enerzijds Zwitsers vrachtverkeer in eigen land
tot 40 ton toelaatbaar is en anderzijds Zwitsers vrachtverkeer tot 40 ton
op de wegen van de EU-landen ook wordt toegestaan.Voorts werd opgemerkt dat de beoogde heffing op wegtransport Zwitserland
eerder uit dan in de pas zou doen lopen met de landen van de EU.De Zwitserse verkeersminister stelde dat het Zwitserse vervoerbeleid is
gebaseerd op het beginsel van de reciprociteit en non-discriminatie. Dat betekent
bijvoorbeeld dat het ook Zwitsers niet is toegestaan met vrachtauto's boven
de 28 ton op de weg te komen. Een ander uitgangspunt van beleid is dat verplichtingen
die voortvloeien uit internationale verdragen worden gerespecteerd en nagekomen.
Hij voegde toe dat het in de toekomst technisch zeker mogelijk zal zijn ook
eenheden van 40 ton op de rails toe te laten. De heer Ogi wees nog op het
grote belang dat de exporterende landen van de Europese Unie hebben bij de
aanleg van de nieuwe transalpineverbinding. Ook uit dat oogpunt pleitte hij,
als vertegenwoordiger van een niet EU-lid, voor begrip voor de Zwitserse tariefpolitiek. Veiligheidsbeleid en criminaliteitsbestrijdingVan de zijde van de Zwitserse parlementariërs werd een uiteenzetting gegeven over de organisatorische aanpak van het veiligheids- en criminaliteitsbeleid.De federale regering heeft de bevoegdheid tot het stellen van wettelijke
regels op deze terreinen, het is echter aan de kantons de handhaving van die
regels ter hand te nemen. Dat betekent dat er 26 verschillende strafvorderingsstelsels
naast elkaar bestaan.De Bond treedt in dit complex van taken en bevoegdheden als coördinator
en bemiddelaar op. Duidelijk is dat deze omstandigheden niet tot de meest
efficiënte organisatie en werkwijze leiden. Pogingen om tot een verbetering
van de wettelijke bevoegdheidsverdeling te komen zijn tot nu toe niet geslaagd.Anderzijds kan gesteld worden dat Zwitserland als gevolg van het feit
dat het noch EU-lid, noch partner bij het Schengen-akkoord is in mindere mate
last heeft van criminaliteit die verband houdt met de geslechte grenzen in
en tussen deze gebieden.Zwitserland heeft op ad hoc basis een goede samenwerking met Europol en
heeft daarnaast vele bilaterale afspraken over gegevensuitwisseling en samenwerking
op grensoverschrijdende gebieden. Desgevraagd werd van de zijde van de Zwitserse
volksvertegenwoordigers meegedeeld dat de federale wetgeving een opsomming
kent van opsporingsmethoden die onder bepaalde procedurele voorwaarden kunnen
worden toegepast. Toepassing van niet op die lijst voorkomende methoden dient
in overeenstemming met de minister van Justitie te geschieden. Gevraagd naar
de strekking van het Zwitserse bankgeheim werd meegedeeld dat dit niet beoogt
strafrechtelijke handelingen tegen vervolging te vrijwaren. Voor ongebruikelijke
transacties boven een bedrag van 20 000 francs bestaat een meldingsplicht. 3. BedrijfsbezoekenOp vrijdag 29 september splitste de delegatie zich in twee groepen. Een
groep bracht een bezoek aan de internationale transport- en logistiekonderneming
Danzas A.G., de andere groep bezocht een vestiging van het farmaceutische
concern Ciba Geigy AG, beide te Bazel.Bij Danzas AG werd uitvoerig van gedachten gewisseld over de positie van
Zwitserland buiten de EU. Een gevolg van de omstandigheid dat Zwitserland
geen lid van de EU is, is het ontbreken van de mogelijkheid van Danzas om
het overslagsysteem te Bazel te rationaliseren omdat de douanecontrole tussentijdse
opslag in speciale loodsen noodzakelijk maakt. Het onmiddellijk doorladen
van trein op vrachtauto of vice versa zou uiteraard zeer kosten- en tijdbesparend
werken. Een lidmaatschap van de EU zou de douanecontrole doen vervallen. Vervolgens
werden de gevolgen op lange termijn van de bouw van de Alpentransversale voor
het goederentransport over de weg en de rol van de internationale transporteur,
die steeds meer die van een «logisticus» wordt, aan een beschouwing
onderworpen.Het deel van de delegatie dat een bezoek bracht aan Ciba Geigy AG kreeg
een overzicht van de diverse activiteiten van het concern: geneesmiddelen,
agricultuur, biotechnologie en milieuzorg. Een belangrijk thema van gesprek
vormde de vergrijzing van de bevolking en de toenemende mogelijkheden door
middel van medische technologie het leven te verlengen en de kwaliteit van
het leven te verbeteren.Het kostenaspect van deze verworvenheden in samenhang met de voortgaande
bezuinigingen op de kosten van de gezondheidszorg als zodanig kreeg daarbij
uiteraard de nodige aandacht. Van de zijde van Ciba Geigy werd gesteld dat
veel van de hoge kosten van «research en development» zich zelf
ruimschoots doen terug verdienen, omdat zij leiden tot vroegere opsporing
van afwijkingen en daarmee samenhangend een eerder ingezet preventiebeleid
alsmede grotere effectiviteit van de medicatie.De leden van dit deel van de delegatie werd tot slot getoond dat het concern
milieuverontreinigingen te lijf gaat o.a met behulp van een geavanceerd filtersysteem.De delegatie spreekt op deze plaats haar dank uit aan het adres van de
besturen van beide ondernemingen voor de getoonde gastvrijheid en de openhartigheid
waarmee vragen werden beantwoord. 4. Natuur en cultuurOp woensdag 27 september 1995 werd de delegatie in de gelegenheid gesteld
een tocht te maken per kabeltrein naar een op 2336 meter hoogte gelegen bergstation
op de berg de Niessen. Na een lunch in het op dit punt gelegen restaurant
bezocht de delegatie de reeds vermelde bouwplaats waar de proefboringen voor
de nieuwe Lötschbergtunnel plaatsvonden. In aansluiting daarop konden
de leden van de delegatie vanuit een helikopter de adembenemende schoonheid
van het Zwitserse alpenlandschap ervaren.Ter afsluiting van het werkbezoek werd aan de leden van de delegatie een
kort bezoek aangeboden aan een tentoonstelling over Bonifacius Amerbach (1495–1562)
te Bazel.Bonifacius Amerbach was een leerling en stadgenoot van Desiderius Erasmus
die door Erasmus tot enig erfgenaam van zijn gehele nalatenschap werd benoemd. 5. SlotDe delegatie is van mening dat dit korte werkbezoek een bijdrage heeft
geleverd aan de goede betrekkingen tussen de beide kamers der Staten-Generaal
en de beide kamers van de Bundesversammlung van de Zwitserse Bondsstaat. Het
bleek mogelijk in betrekkelijk korte tijd veel informatie uit te wisselen
over een aantal wederzijds van belang geachte onderwerpen. Dat was mede het
geval dankzij een voortreffelijke organisatie van de zijde van de Zwitserse
gastheren en gastvrouwen. De delegatie dankt hen en de hen ter zijde staande
leden van de staf daarvoor.Tot slot spreekt de delegatie op deze plaats gaarne een woord van dank
aan Hr.Ms. ambassadeur te Bern, mr W. Sinnighe Damsté en zijn staf
voor de vele verrichte werkzaamheden voorafgaande en tijdens dit werkbezoek
verricht.De voorzitter van de delegatie,Tjeenk WillinkDe griffier van de delegatie,Nieuwenhuizen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24639-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl