Wet ondernemerspakket 2001; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27209, nr. 89b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-12-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27209 nr. 89b

06-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27209Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 209Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche
van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemers- pakket 2001)nr. 89bNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 6 december 2000De leden van de CDA-fractie wijzen op het feit dat de belastingheffing
op de voet van artikel 12 ter zake van de omzetting van een geldlening ook
aan de orde kan komen bij de omzetting van 100% volwaardige vorderingen. Zij
halen in dit verband het artikel aan van prof.dr. R.P.C. Cornelisse en mr.
M.D. Bosch in het Weekblad fiscaal recht (nr. 2000/6411). Deze leden verzoeken
te bevestigen dat artikel 12 restrictief moet worden uitgelegd, in die zin
dat de werkingssfeer beperkt blijft tot gevallen waarin het gaat om schulden
die onvolwaardig zijn geworden doordat de solvabiliteit van de debiteur is
gedaald.De aanpak van artikel 12, te weten een afrekening bij de schuldenaar indien
een vordering wordt omgezet in aandelenkapitaal, gaat uit van de gedachte
dat zo'n omzetting bedrijfseconomisch weinig verschilt van een kwijtschelding
van een schuld. Na de omzetting is, zoals ook het geval is bij een kwijtschelding,
de vermogenspositie van de schuldenaar zichtbaar verbeterd (de schuld is immers
weggevallen). Bij deze invalshoek is het, zoals ik ook heb aangegeven in de
nota naar aanleiding van het verslag, in beginsel niet van belang of de vordering
wel of niet door de schuldenaar is afgewaardeerd; ook bij een formele kwijtschelding
speelt dat aspect geen rol. Waar het om gaat is dat op het niveau van de schuldenaar
een vermogensvooruitgang wordt geconstateerd. Er is tegen deze achtergrond
geen reden de toepassing van artikel 12 te beperken tot geldleningen die als
gevolg van een verminderde solvabiliteit van de schuldenaar in waarde zijn
gedaald.Met betrekking tot het door de leden van de CDA-fractie aan de orde gestelde
verschil in behandeling tussen een omzetting en een kwijtschelding op het
punt van de verliescompensatie merk ik het volgende op. In beide gevallen
wordt de vermogenspositie van de schuldenaar zichtbaar verbeterd. Indien een
schuld wordt omgezet in aandelenkapitaal, en dus volledig wegvalt, kan dat
echter ook betrekking hebben op een gedeelte van de schuld dat de schuldenaar,
gezien zijn vermogenspositie, nog had kunnen voldoen. De omzetting van de
schuld in aandelenkapitaal heeft derhalve tot gevolg dat de schuld bij de
schuldenaar voor de nominale waarde wegvalt zonder dat daarvoor wordt ingeteerd
op de aan de actiefzijde van de balans nog aanwezige middelen. Er is naar
mijn mening geen reden de winst die de schuldenaar daarbij behaald buiten
beschouwing te laten. De leden van de CDA-fractie hebben moeite met het in artikel 12, derde
lid, en artikel 13ba, tweede lid, onderdeel b, opgenomen vereiste dat een
schuld «feitelijk gaat functioneren als eigen vermogen». Zij vrezen
dat dit tot zeer veel geschillen tussen belastingplichtigen en de fiscus zal
leiden. Voorts lijkt de toets, aldus deze leden, door de fiscus aan de hand
van «kennis achteraf» te kunnen worden toegepast. Dit zou in strijd
zijn met de criteria die door de Hoge Raad zijn ontwikkeld om eigen vermogen
en vreemd vermogen van elkaar te onderscheiden. Zij verzoeken ter bevordering
van de rechtszekerheid toe te zeggen dat de Belastingdienst de genoemde bepalingen
slechts in zeer evidente gevallen zal inroepen, op basis van de door de Hoge
Raad ontwikkelde toetsingscriteria.Dienaangaande merk ik allereerst op dat voor de vraag of er sprake is
van een lening die feitelijk is gaan functioneren als eigen vermogen, de jurisprudentie
van de Hoge Raad met betrekking tot het onderscheid eigen en vreemd vermogen
het richtsnoer zal zijn. De toets is immers niet wettelijk ingevuld. Gezien
deze jurisprudentie kan worden aangenomen, zo kan ik deze leden bevestigen,
dat alleen in sprekende gevallen aan het vereiste dat de geldlening «gaat
functioneren als eigen vermogen» zal zijn voldaan.In dit verband is onder meer het arrest van de Hoge Raad van 11 maart
1998, nr. 32 240, BNB 1998/208, van belang. In dit arrest heeft de Hoge
Raad criteria geformuleerd op basis waarvan kan worden getoetst of er sprake
is van een zogenoemde «deelnemerschapslening», dat wil zeggen
een lening die onder zodanige voorwaarden is verstrekt dat de schuldeiser
in zekere mate deel heeft in de onderneming van de schuldenaar en daarom fiscaal
moet worden aangemerkt als een kapitaalverstrekking. Overigens sluit deze
jurisprudentie niet uit dat de toets gedurende de looptijd van de geldlening
kan worden toegepast. De voorwaarden waaronder een «echte» geldlening
oorspronkelijk is verstrekt, kunnen immers tijdens de looptijd van de lening
zodanig worden gewijzigd dat de lening gaat beantwoorden aan de geformuleerde
criteria en daarom vanaf het moment van de wijziging als een kapitaalverstrekking
heeft te gelden. Het gaat daarbij dus niet om «kennis achteraf»
maar om een wijziging in de feitelijke situatie tijdens de looptijd.Het is overigens denkbaar dat zich ook naast de in dit arrest bestreken
gevallen nog andere situaties kunnen voordoen waarbij een geldlening gaat
functioneren als eigen vermogen.Als voorbeeld kan worden genoemd de situatie dat de schuldeiser, tevens
aandeelhouder van de schuldenaar, op gronden ingegeven door de aandeelhoudersrelatie
(anders dan het in artikel 13ba, tweede lid, onderdeel c, bedoelde prijsgeven
in de kwaliteit als schuldeiser) zijn vorderingsrechten prijsgeeft (het onzakelijk
prijsgeven). Ook in dat geval verdwijnt de schuld als vreemd vermogen en slaat
de geldverstrekking om in het verstrekken van eigen vermogen.Volledigheidshalve herinner ik er nog aan dat ik in mijn brief aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 9 november 2000 (Kamerstukken
II, 2000–1002, 27 466, nr. 4, pagina 1) heb aangegeven dat de problematiek
van de afbakening van eigen en vreemd vermogen aan de orde zal worden gesteld
in de Studiegroep Vennootschapsbelasting in internationaal perspectief.De leden van de CDA-fractie vragen of er sprake is van een eerbiedigende
werking voor schulden die op het moment van inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel reeds feitelijk functioneren als eigen vermogen.Ik kan deze leden op hun desbetreffende vraag antwoorden dat deze «eigen
vermogenstoets» van toepassing is op feiten die zich na de inwerkingtreding
van het onderhavige wetsvoorstel voordoen. Dit vloeit voort uit het woordje
«gaat», in de formulering dat het moet gaan om een schuld die
gaat functioneren als eigen vermogen van de schuldenaar.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat zich bij het voorgestelde artikel 20a situaties kunnen voordoen waarbij de mogelijkheid tot verliesverrekening
aanzienlijk wordt beperkt, zonder dat sprake is van handel in verliesvennootschappen.
In de eerste plaats noemen zij in dit verband de situatie dat een belangrijke
aandeelhouderswisseling plaatsvindt bij een actief concern waarvan de activiteiten
voorafgaand aan de aandeelhouderswisseling tijdelijk met meer dan 30% zijn
ingekrompen. In de tweede plaats wijzen deze leden op de situatie dat een
fusie, splitsing of overname plaatsvindt bij beursgenoteerde concerns waartoe
een verliesvennootschap behoort. De uitzondering voor beursgenoteerde vennootschappen
zou op dit punt te beperkt zijn geformuleerd. De leden van de CDA-fractie
vragen om een bevestiging dat de voorgestelde maatregel geen belemmering vormt
voor reële fusies, splitsingen en overnames.Naar aanleiding hiervan merk ik op dat verliezen na een belangrijke aandeelhouderswisseling
alleen definitief verloren gaan indien deze zijn behaald in een jaar waarin
de bezittingen grotendeels uit beleggingen bestonden of indien sprake is van
een volledige staking van de activiteiten. Bij een drastische inkrimping kunnen
de verliezen nog met de winst uit de voortgezette activiteiten worden verrekend.Met betrekking tot de door de leden van de CDA-fractie beschreven voorbeelden
merk ik het volgende op. Zoals ik heb aangegeven in de nota naar aanleiding
van het verslag van de Tweede Kamer is er reden om de verliesverrekening te
beperken als de band met de aandeelhouders uit de periode van de verliezen
en de band met de activiteiten waarmee de verliezen zijn geleden in sterke
mate verloren is gegaan. Van zo'n situatie is sprake in het eerste voorbeeld
van de leden van de CDA-fractie. De ondernemingsactiviteiten van de verliesvennootschap
zijn immers op het tijdstip van de aandelenoverdracht zeer drastisch afgenomen
(het moet een afname zijn van meer dan 70 percent; in de vraagstelling is
per abuis 30 percent opgenomen) in vergelijking met de jaren waarin de verliezen
zijn behaald. De verrekenbare verliezen gaan in die situaties, zoals uit het
voorgaande blijkt, echter niet verloren.Verliesverrekening met de winst van de voortgezette activiteiten is immers
mogelijk. Dit is ook het geval in het tweede voorbeeld van een verliesvennootschap
in concernverband.Met deze opzet wordt handel in bijna lege verliesvennootschappen, waarbij
de nieuwe aandeelhouder andere activiteiten of nieuwe soortgelijke activiteiten
in de vennootschap start, voorkomen, terwijl reële fusies, splitsingen
en overnames niet worden belemmerd. Er zijn dan ook geen goede redenen om
beursvennootschappen te bevoordelen ten opzichte van andere lichamen.Het verheugt mij dat de leden van de VVD-fractie instemmen met de doelstelling
van het wetsvoorstel, namelijk de versterking van het ondernemerschap. De
vraag is wel – zo stellen zij – of het doel is bereikt. Enkele
voorstellen vinden zij zeker goed en nuttig, zoals de invoering van een herinvesteringsreserve.
Aan de andere kant kan toch de indruk bestaan dat het wetsvoorstel vooral
is gericht op een verzwaring van de belastingdruk. De leden van de VVD-fractie
vragen voorts waarom het ondernemerspakket – in ieder geval volgens
de pers – enerzijds royale faciliteiten bevat voor films en schepen
terwijl anderzijds bijvoorbeeld de verliesverrekening strak wordt aangehaald.Het ondernemerspakket is een samenhangend pakket dat in samenspraak met
vertegenwoordigers van het groot-, midden- en kleinbedrijf is opgesteld en
is een uitvloeisel van het breed gedragen rapport «Belastingen bedrijfsleven
21e eeuw». Daarbij zijn keuzes gemaakt die met name zijn gericht op
het stimuleren van het ondernemerschap in brede zin, waarbij rekening is gehouden
met de veranderende maatschappelijke omstandigheden. Naar onze mening betekent
het pakket als geheel een versterking van het ondernemerschap en de positie
van ondernemers. Ter financiering van de op de versterking en
dynamisering van het ondernemerschap gerichte maatregelen zijn regelingen
opgenomen die zijn gericht op de bestrijding van misbruik en onbedoeld gebruik
van fiscale regelingen. De aanpassing van de mogelijkheid tot verliesverrekening
in de vennootschapsbelasting is hiervan een voorbeeld.Daarmee is beoogd oneigenlijke handel in verliesvennootschappen tegen
te gaan.Wat betreft de regimes voor film- en scheepvaartcv's merk ik op dat deze
structureel anders zullen worden opgezet. Voor de stimulering van de filmsector
is nog wel een overgangsregeling van één jaar voorgesteld. Voor
de periode daarna wordt bezien hoe het bevorderen van de Nederlandse film
beter en meer gericht kan worden vormgegeven. Hierbij wordt bijvoorbeeld gedacht
aan publiek private samenwerking. Zoals bij de behandeling van het wetsvoorstel
Belastingplan 2001 in de Tweede Kamer is aangegeven, heeft het kabinet inmiddels
besloten af te zien van het inwerking laten treden van de in het wetsvoorstel
opgenomen overgangsregeling voor de zeescheepvaart. In plaats hiervan zal
worden gezocht naar andere mogelijkheden om de scheepvaartsector en de betrokken
regio's tegemoet te komen. Hiertoe is een werkgroep samengesteld die zo snel
mogelijk met voorstellen zal komen.De leden van de VVD-fractie merken op dat oneigenlijk gebruik van fiscale
mogelijkheden moet worden tegengegaan, maar dat het niet zo hoeft te zijn
dat de fiscus in alle situaties aan het langste eind trekt. Zij wijzen daarbij
op de maatregel tegen handel in verliesvennootschappen. Deze leden zijn van
oordeel dat deze maatregel alleen moet worden toegepast bij gekunstelde situaties,
omdat de verliezen wel feitelijk geleden zijn. In dit verband vragen zij of
de maatregel van toepassing is op een onderneming met grote aanloopverliezen
die naar de beurs gaat.Het voorkomen van onbedoeld gebruik enerzijds en overkill anderzijds leidt
uiteraard tot minder eenvoudige regelgeving dan wanneer met deze aspecten
geen rekening hoeft te worden gehouden. Daarbij wordt echter altijd gestreefd
naar een balans tussen deze twee aspecten en naar uitvoerbaarheid.Zoals uit het voorgaande blijkt, ben ik het met de leden van de VVD-fractie
eens dat de maatregel tegen de handel in verliesvennootschappen reële
situaties niet in de weg moet staan.Hierop is dan ook aangestuurd bij de vormgeving van de maatregel. Een
materiële onderneming met aanloopverliezen die naar de beurs gaat, zal
niet aan te merken zijn als beleggingsvennootschap. Verder is het niet waarschijnlijk
dat er een beursgang zal plaatsvinden na een zeer drastische inkrimping van
de activiteiten. Een beperking van de verliesverrekening is dan dus niet aan
de orde.In de nota naar aanleiding van het verslag heb ik aangegeven dat er geen
goede redenen zijn waarom binnen de familiesfeer niet aan de eis van het mede-ondernemerschap
zou behoeven te worden voldaan voor de regeling van geruisloze doorschuiving
van een onderneming. De leden van de VVD-fractie vragen of dit standpunt ook
gevolgen heeft voor andere vergelijkbare regelingen in het belastingrecht.Dit is naar mijn mening niet het geval. Alleen daar waar familieverhoudingen
tot een duidelijk andere situatie leiden, wordt onderscheid gemaakt met niet
gelieerde verhoudingen. Dit kan enerzijds aanleiding geven tot maatregelen
ter voorkoming van onwenselijk gebruik.Anderzijds kan dit een reden zijn voor een faciliteit, zoals bij de doorschuiffaciliteit
voor de familiesfeer het geval was. Zonder die faciliteit verdiende het immers
om fiscale redenen de voorkeur om met de bedrijfsopvolging te wachten tot
het overlijden. Met de invoering van een algemeen toegankelijke doorschuiffaciliteit
voor mede-ondernemers, gaat dit argument echter niet langer op en zijn er
dus geen goede redenen meer om een bedrijfsoverdracht aan een
familielid anders te behandelen dan een bedrijfsoverdracht aan een derde.
Deze specifieke situatie heeft geen uitstralingseffecten naar andere regelingen.De leden van de VVD-fractie vragen of er niet iets voor zou zijn te zeggen
om voor bedrijfsoverdrachten die geen gekunsteld karakter hebben, af te zien
van de eis van medeondernemerschap. Zij vragen waarom de eis van mede-ondernemerschap
van belang is. In dit verband vragen de leden van de VVD-fractie naar de doorschuifmogelijkheden
indien een belastingplichtige, die invalide is geworden, zijn onderneming
aan zijn kind overdraagt.Uitgangspunt is dat bij gewone verkooptransacties moet worden afgerekend.
Alleen indien de voortzetter al vóór de overdracht een bijzondere
betrokkenheid heeft bij de onderneming, wordt van dit principe afgeweken.
Van zo'n betrokkenheid is sprake indien de voortzetter vóór
de overdracht gedurende een bepaalde tijd, namelijk drie jaar, medeondernemer
is geweest. Deze betrokkenheid is een natuurlijke voorloper van de bedrijfsopvolging.
De overdrager hoeft gedurende de driejaarstermijn niet zelf actief te blijven
in de onderneming; hij kan zijn onderneming ook geruisloos overdragen als
hij bij het begin van de driejaarsperiode of in die periode commanditair vennoot
wordt. Omdat er zich na het aangaan van de samenwerkingsverband situaties
kunnen voordoen waarin de driejaarstermijn onredelijk zou kunnen uitpakken,
wordt de termijn bij ministeriële regeling in bijzondere gevallen verkort.Zoals blijkt uit de op 28 november 2000 aan de Tweede Kamer verzonden
concept Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 (WDB 2000/00899M), wordt
de termijn bijvoorbeeld verkort ingeval de overdrager na het aangaan van het
samenwerkingsverband voor meer dan 55% arbeidsongeschikt wordt.Overigens zal ik nader onderzoek verrichten of de voorwaarde van drie
jaar medeondernemerschap de meest aangewezen manier is om de faciliteit beheersbaar
te maken, of dat voorwaarden die op een ander punt aangrijpen meer recht doen
aan de concrete situatie waarvoor de faciliteit is bedoeld. Dit heb ik toegezegd
tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer (Handelingen II, 2000/2001,
p. 20–1559).De leden van de VVD-fractie vragen met betrekking tot de wijziging van
de landbouwvrijstelling of uit de tekst van artikel 3.12 Wet inkomstenbelasting
2001 moet worden afgeleid dat een wijziging van de bestemming door de overheid
van weinig belang is. In dat verband vragen zij tevens hoe de belastingheffing
verloopt van de landbouwer die zijn grond verkoopt met een agrarische bestemming,
terwijl de waarde van die grond mede wordt bepaald door de mogelijkheid van
een bestemmingswijziging. Zij vragen of de wettekst op dat punt sluitend is.Ik kan deze leden antwoorden dat het feitelijk wijzigen van de bestemming –
in tegenstelling tot de huidige regeling – niet meer als uitgangspunt
wordt gehanteerd. In de voorgestelde tekst wordt bij verkoop of onttrekking
het positieve verschil tussen de waarde in het economische verkeer van de
grond (WEV) en de waarde van de grond bij voortgezette aanwending van de grond
in het kader van een landbouwbedrijf (WEVAB), belast. De bepaling van de WEVAB
geschiedt door taxatie. De WEV is in beginsel gelijk aan de verkoopprijs.Ontbreekt een verkoopprijs – bijvoorbeeld bij onttrekking –
dan wordt ook de WEV door taxatie vastgesteld.Feitelijke wijzigingen van bestemming, op handen zijnde wijzigingen, alsmede
verwachtingen dat een stuk grond mogelijk van bestemming zal wijzigen, zullen
zich vertalen in de WEV. Is dat het geval, dan lopen WEV en WEVAB uit elkaar
en komt belastingheffing aan de orde. Dit geldt ook als aan een andere landbouwer
wordt verkocht die de grond aanwendt in zijn agrarische bedrijf. Op de vraag van de leden van de fractie van de VVD of het verschil tussen
de WEV en de WEVAB in de herinvesteringsreserve kan worden opgenomen, is mijn
antwoord dat dit het geval is. Gaat de verkoop van grond gepaard met staking
van de onderneming, dan komt niet de herinvesteringsreserve van het voorgestelde
artikel 3.54, maar de doorschuiffaciliteit bij staking ingeval van overheidsingrijpen
van het voorgestelde artikel 3.64 in beeld.De leden van de fractie van RPF/GPV vragen mede namens de SGP-fractie,
waarom, nu het financiële beeld wordt bepaald door inkomstenmeevallers
en lastenverlichting, de regering vasthoudt aan deze per saldo optredende
lastenverzwaring van f 500 miljoen voor ondernemers.Deze leden vragen welke maatregelen met positieve opbrengst worden gemotiveerd
door de opgave om tot de f 500 miljoen opbrengst te komen. De leden vragen
welke maatregelen enkel drukken op ondernemers die door oneigenlijk gebruik
minder belasting betalen en welke op alle ondernemers drukken.De wijziging van de ondernemersfaciliteiten is geïntegreerd met de
fraudetaakstelling van f 500 miljoen uit het Regeerakkoord. Hierbij heeft
een rol gespeeld dat het niet altijd mogelijk is een scherp onderscheid te
maken tussen maatregelen die oneigenlijk gebruik tegengaan en maatregelen
waarbij dit niet het geval is. De maatregelen die het meest het karakter hebben
van het tegengaan van oneigenlijk gebruik zijn de aanpassing van het ab-regime
voor coöperaties, de bestrijding van handel in verliezen en vervangingsreserves,
de bestrijding van katvangerconstructies en BTW-constructies, het gebruik
van Audit file/Clair, de aanpassing van de zelfstandigenaftrek voor ondermaatschappen,
de reparatie van de landbouwvrijstelling en de reparaties in de Vpb-sfeer.
De opbrengst van deze maatregelen wordt met name opgebracht door ondernemers
die door oneigenlijk gebruik minder belasting betalen. De invoering van dergelijke
maatregelen wordt niet als lastenverzwaring aangemerkt. Het andere deel van
het ondernemerspakket vloeit voort uit de doelstelling om het klimaat voor
ondernemerschap verder te optimaliseren en is voor een groot deel gebaseerd
op de bevindingen uit 1998 van de werkgroep Evaluatie en herziening fiscale
tegemoetkomingen en faciliteiten voor ondernemers onder voorzitterschap van
prof.dr. C.J. Oort (ook wel aangeduid als de commissie Oort II).De leden van de fractie van RPF/GPV vragen mede namens de SGP-fractie
hoe de vermelding in tabel 3.6.2 van de Miljoenennota 2001 (p.80) moet worden
geduid dat de tweede tranche van het ondernemerspakket per saldo een lastenverlichting
van f 300 miljoen betekent.Tabel 3.6.2. van de Miljoenennota over de lastenontwikkeling 2001 bevat
onder meer de voor de lastenontwikkeling (MLO) relevante onderdelen uit het
ondernemerspakket. De onderdelen van het ondernemerspakket die niet als MLO-relevant
zijn aangemerkt, zoals de bestrijding van ongewenste handel in verliezen en
vervangingsreserves, de bestrijding van katvangerconstructies en BTW-constructies
en reparaties in de Vpb-sfeer zijn niet in de tabel opgenomen. Verder is van
belang dat de al eerder gerealiseerde onderdelen uit het ondernemerspakket
in deze tabel buiten beschouwing zijn gebleven. Daarnaast is ook van belang
dat het niet meer toestaan van commerciële herwaardering pas vanaf 2004
tot opbrengsten leidt. Voorts is een aantal tijdelijke overgangsregelingen
getroffen.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. Bos 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27209-89b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl