Wet Victor; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-24549, nr. 190a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-04-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24549 nr. 190a

02-04-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24549Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 549Voorstel van wet van de leden Van Heemst en O. P. G. Vos tot
wijziging van de Woningwet en enige andere wetten in verband met maatregelen
na sluiting van woningen, woonketen, woonwagens en andere gebouwen, alsmede
de bij die ruimten behorende erven ten gevolg van verstoring van de openbare
orde of overtreding van artikel 2 of 3 van de Opiumwet (Wet Victor)nr. 190aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR BINNENLANDSE ZAKEN EN
DE HOGE COLLEGES VAN STAAT1Vastgesteld 2 april 2001Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De leden van de CDA-fractie hadden met instemming
kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Met instemming omdat zij
met de indieners van het wetsvoorstel van oordeel zijn dat het gewenst c.q.
noodzakelijk is dat een door de wet gesanctioneerd vervolg gegeven kan worden
aan een ontruiming van een drugspand. Dat neemt niet weg dat er bij deze leden
nog een (beperkt) aantal vragen leeft.Het is opvallend dat tijdens de (langdurige) periode van voorbereiding
van het wetsvoorstel een aantal elementen uit het oorspronkelijk ontwerp gehaald
is en overgeheveld is naar de zgn. Wet Victoria (Kamerstukken II, 24 699).
Uit een oogpunt van eenheid van wetgeving en betere herkenbaarheid van de
samenhang had het meer voor de hand gelegen deze zo nauw met elkaar verweven
wetsvoorstellen volledig te integreren. Vond deze slechts gedeeltelijke «aankleding»
van de Wet Victoria plaats op basis van uitsluitend het respect voor de indieners
van de Wet Victor (Van Heemst en Korthals) of waren er andere overwegende
redenen om voor dat gescheiden optrekken te kiezen? Is hier niet sprake van
een gemiste integrale wetgevingsaanpak?Daar komt nog bij dat de initiatiefnemers van de Wet Victor gekozen hebben
voor wijziging en aanvulling van o.a. de Woningwet en niet de Gemeentewet,
zoals bij de Wet Victoria geschiedde. Afdeling 2 van de Woningwet ademt een
geheel andere sfeer en kent andere uitgangspunten («aanschrijving tot
het treffen van voorzieningen en tot het aanbrengen van verbeteringen»,
of anders gezegd: handelend over zaken die de bouwkundige kwaliteit van een
woning betreffen) dan het voorgestelde artikel 16a, dat over een aanschrijvingsmogelijkheid
aangaande het beheer handelt. Delen de indieners het oordeel van de CDA-fractie
dat het nieuwe artikel 16a qua inhoud wezensvreemd is aan de overige bepalingen
van de Woningwet, c.q. de hiervoor genoemde afdeling? Zijn ook zij niet van
oordeel dat hier in het kader van de handhaving van de openbare
orde een specifieke taak voor de burgemeester ligt, die beter als zodanig
past in de systematiek van hoofdstuk IX van de Gemeentewet, aansluitend aan
de ook in die wet opgenomen daadwerkelijke ontruimingsmogelijkheid uit de
Wet Victoria?Het nieuwe artikel 16a van de Wet Victor laat in het vierde lid de vergoeding
voor het beheer door burgemeester en wethouders eenzijdig vaststellen. Criteria
en/of uitgangpunten worden daarbij niet vastgelegd, zulks in tegenstelling
tot de in hetzelfde artikel genoemde huurprijs, waarvoor de derde nota van
wijziging een criterium introduceert. Hadden voor de beheersvergoeding ook
geen uitgangspunten genoemd dienen te worden in het kader van de rechtsbescherming
van de eigenaar?Is overigens het naast elkaar creëren van een beheersvergoeding (met
toetsingsmogelijkheid door de bestuursrechter) en een huurprijs (met toetsingsmogelijkheid
door de civiele rechter) in artikel 16a, vierde lid wel verstandig uit een
oogpunt van rechtszekerheid en doorzichtige, eenvoudig te hanteren wetgeving?De Wet Victor creëert een nieuwe onteigeningstitel. De procedure
in de Onteigeningswet om tot onteigening te komen kent een lange looptijd.
De problematiek ten behoeve waarvan de Wet Victor wordt voorgesteld draagt
per definitie de wenselijkheid in zich om snel te kunnen handelen. Achten
de indieners die feitelijke tegenstelling acceptabel? Is niet overwogen tegelijk
met het invoegen van artikel 77, eerste lid, onderdeel 6 van de Onteigeningswet
een versnelde procedure hiervoor te introduceren?Overigens roept de formulering van de situatie die tot onteigening kan
leiden vragen op. Wie stelt vast en waarop kan objectief gebaseerd worden
of er «geen uitzicht op een blijvend herstel van de openbare orde rond
dat gebouw» is? Wanneer is die situatie ingetreden? De leden van de
CDA-fractie zeiden van oordeel te zijn dat die subjectief in te vullen omschrijving
(te) weinig rechtsbescherming biedt. Delen de indieners dat oordeel?In de oorspronkelijke memorie van toelichting en de daarop gevolgde toelichtende
teksten (zoals de toelichtingen bij de wijzigingsnota's) wordt niet of nauwelijks
gesproken over toetsing van de nieuwe onteigeningstitel aan de Grondwet en
het EVRM, met name ook aan artikel 1 van het eerste protocol bij het verdrag.
De indieners (en op enkele punten de minister) gaven wel hun zienswijze daarop
bij de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer. De leden hier aan het woord
achtten die (te) summier voor een exacte beoordeling. Zij vroegen de resultante
van die toets nog eens schriftelijk te verwoorden mede in het licht van de
jurisprudentie bij het Verdrag en het eerste Protocol.Op dezelfde wijze vroegen zij de aanschrijvingsbevoegdheid ex artikel
16a van de Woningwet nog eens tegen het licht te houden van de terzake van
belang zijnde bepalingen in de Grondwet.De leden behorende tot de PvdA-fractie zeiden
onder de indruk te zijn van het doorzettingsvermogen van de indieners, van
wie de eerste reeds sinds 1994 met het onderwerp doende is geweest. Zij stelden
vast dat het nader gewijzigd voorstel van wet in kwaliteit zeer heeft gewonnen
in de verschillende fases van zijn ontstaansgeschiedenis. Toch hadden zij
een aantal vragen en opmerkingen.De eerste betreft de juridische grondslag van de maatregelen die in het
wetsvoorstel mogelijk worden gemaakt. Deze grondslag is immers gelegen in
een toepassing van art.174a Gemeentewet. Dit maakt die maatregelen kwetsbaar.
Wordt immers door de rechter de beslissing van de burgemeester, die is gebaseerd
op art.174a, vernietigd – b.v. op grond van schending van het huisrecht
als beschermd in art. 8 EVRM, of op grond van onvoldoende motivering van het
besluit – dan ontvalt ook de grondslag aan de maatregelen die in het
wetsvoorstel op grond van deWoningwet, het B.W. en de Onteigeningswet
in het wetsvoorstel mogelijk worden gemaakt. Dit is vooral pijnlijk wanneer
deze maatregelen al onherroepelijke gevolgen hebben gehad voor civielrechtelijke
rechtsverhoudingen. De leden behorende tot de PvdA-fractie wilden van de indieners
vernemen of, en zo ja hoe, zij dit probleem hebben voorzien en welke oplossingen
zij zich daarbij voorstellen.De leden behorende tot de PvdA-fractie zouden voorts, gezien het voorgaande,
meer inzicht willen krijgen in de mate waarin art.174a Gemeentewet is toegepast
in de vier jaar dat deze thans geldt. De indieners stelden tijdens de plenaire
behandeling in de Tweede Kamer nog niet over zulke gegevens te beschikken.
Tegelijkertijd meldden de indieners dat het artikel vooral in enige omvang
is toegepast in Rotterdam. Deze leden vroegen daarom of de indieners, die
immers in de plenaire vergadering in de Tweede Kamer werden bijgestaan door
niet minder dan vijf ambtenaren van die stad, een overzicht zouden kunnen
overleggen over de gevallen waarin art.174a in Rotterdam tot heden is toegepast,
daarbij aangevende:– in hoeveel gevallen het is toegepast met een andere motivering
dan verstoring van de openbare orde wegens overtreding van de Opiumwet;– in hoeveel gevallen bezwaar of beroep is aangetekend;– of in die gevallen strijd met art.8 EVRM mede is aangevoerd als
grond;– in hoeveel gevallen sprake is geweest van een rechterlijke uitspraak.
In het geval van een rechterlijke uitspraak ontvingen deze leden graag een
overzicht van de motivering van de rechter bij de af- of toewijzing van het
beroep.Deze leden vroegen zulks om een eerste peiling te kunnen maken van de
vraag of, naar het zich laat aanzien, toepassing van art.174a kwetsbaar is
en daarmee een wankele juridische grondslag zou kunnen bieden voor de in het
wetsvoorstel voorgestelde bevoegdheden inzake het verdere lot van een gesloten
woning. Daarmee is vooral ook van belang de beperking van de toepassing tot
zaken de Opiumwet betreffende.Het kwam de leden behorende tot de PvdA-fractie overigens voor dat de
indieners zelf eigenlijk uitgaan van toepassing uitsluitend in het geval van
«drugspanden», nu zij in hun schriftelijke en mondelinge uiteenzetting
in feite alleen deze gevallen noemen.Waarom, zo vroegen deze leden, zijn indieners niet consequent geweest
en hebben zij niet hun wetsvoorstel beperkt tot verstoring van de openbare
orde vanwege gedragingen die in de Opiumwet strafbaar worden gesteld? Zij
zouden daarmee rekening hebben gehouden met de forse discussie die in de Eerste
Kamer plaatsvond – over de vraag of «verstoring van de openbare
orde» niet een te ruime grondslag is om inbreuk te maken op een grondrecht –
bij de behandeling van het wetsvoorstel Victoria (invoeging van art. 174a
in de Gemeentewet), welke discussie er toe heeft geleid dat de regering per
circulaire aan de gemeentebesturen heeft gevraagd om art. 174a alleen toe
te passen bij «drugspanden». Een beperking van de strekking van
het onderhavige wetsvoorstel zou daarbij zeer wel passen.De opmerking gedaan door indieners tegenover de Tweede Kamer dat zij zich
niet kunnen voorstellen dat bevoegdheden ex art. 174a en ex dit wetsvoorstel
worden ingezet tegen «krakers» is met een dergelijke beperkte
toepassing in overeenstemming. Toch verzet de tekst van 174a en van het onderhavige
wetsvoorstel zich er geenszins tegen dat de bevoegdheden daarin gegeven worden
gebruikt tegen o.m. krakers, hoeren en wapenhandelaren. Het blote «het
zich niet kunnen voorstellen» van indieners is geen rechtswaarborg dat
autoriteiten de wet niet voor dit doel zullen gebruiken, zo meenden deze leden,
zulks overigens zonder daarbij de indringende werking van het voorstellingsvermogen
van indieners te willen onderschatten. Als indieners vinden dat dit inderdaad niet moet, waarom hebben zij dan
niet de grondslag van de nieuwe bevoegdheden daartoe uitdrukkelijk beperkt,
en daarmee de tekst beter in overeenstemming gebracht met het EVRM?De leden behorende tot de PvdA-fractie hadden met instemming vastgesteld
dat de indieners hebben geprobeerd rekening te houden met de eis van proportionaliteit
tussen de voorgestelde nieuwe bevoegdheden (in de Woningwet, het BW en de
Onteigeningswet) enerzijds, en de bescherming van het huisrecht in Grondwet
en EVRM. Deze proportionaliteit is immers noodzakelijk, wil de beperking van
het grondrecht aanvaardbaar zijn.Zo gaat het voorgestelde art. 16a Woningwet uit van een oplopende reeks
van verplichtende – overigens ingewikkelde – maatregelen om de
woning weer voor normale bewoning geschikt te maken, deze te verhuren of in
beheer te geven aan een ander. Pas als dit alles vruchteloos is gebleken kan
het voorgestelde zesde lid van art.77 Onteigeningswet leiden tot onteigening,
welke maatregel op zich weer in overeenstemming moet zijn met art. 1 van het
Eerste Protocol van het EVRM, de bescherming van het eigendomsrecht. De beperking
daarvan moet dus ook proportioneel zijn en nodig in een democratische samenleving.In verband met dit laatste hadden deze leden enig probleem met dit ultimum
remedium, de onteigening. Onteigening geschiedt op grond van een algemeen
belang. De indieners houden vol dat dit algemeen belang in dit geval de openbare
orde is. Dat is dan echter wel een van het bestaande begrip afwijkend soort
algemeen belang, zoals dat in het kader van onteigening pleegt te worden gehanteerd.
In de andere gevallen van onteigening wordt de gemeenschap eigenaar van de
betrokken grond en bebouwing om uitvoering te geven aan kennelijke collectieve
belangen bij het gebruik van die grond, zoals volkshuisvesting, aanleg van
dijken en wegen, e tutti quanti. Hier is sprake van onteigening niet om het
onteigende voor collectieve doelen te bestemmen, maar om het aan de eigenaar
te onttrekken, in feite als sanctie op zijn misbruik van eigendomsrecht. Deze
leden hadden enige aarzeling of dit past bij Grondwet, verdrag en jurisprudentie.
Het lijkt meer op een strafmaatregel, dan op een onteigeningsmaatregel, dit
nog wel zonder dat alle rechtswaarborgen die bij strafrecht horen zijn gewaarborgd.
Als ook geen schadevergoeding wordt betaald, dan wordt het element van (straf)sanctie
nog sterker. Deze leden hadden overigens grote twijfel over de opvatting geuit
tijdens de behandeling in de Tweede Kamer dat geen schadevergoeding noodzakelijk
zou zijn. Zij vroegen de indieners daarop specifiek ook in te gaan.De leden behorende tot de PvdA-fractie vroegen de indieners een fundamentele
uiteenzetting te geven waarom zij vinden dat het ultimum remedium van onteigening,
dat zij voorstellen te gebruiken, in overeenstemming kan worden geacht met
de grondslagen van het geldende onteigeningsrecht en met het EVRM. Deze leden
vroegen voorts of de indieners in plaats van onteigening ook de mogelijkheid
van strafrechtelijke verbeurdverklaring hebben overwogen op grond van handelingen
in strijd met de Opiumwet, welke mogelijkheid immers het probleem van oneigenlijk
gebruik van onteigening zou kunnen voorkomen.De leden van de fractie van GroenLinks waren
van mening dat het onderhavige wetsvoorstel min of meer een logisch gevolg
is op de Wet Victoria, die de burgemeester de bevoegdheid geeft om een woning
te sluiten als door gedragingen in de woning de openbare orde wordt verstoord
(art. 174a Gemeentewet). Bij de behandeling van dat wetsvoorstel in de Eerste
Kamer zijn door de leden van deze fractie vele kritische en principiële
kanttekeningen gemaakt, met name over de ruime definitie van het begrip openbare orde en de (mogelijke) strijdigheid met grondwet en Europese
verdragen.Nu er een voorstel van wet aan de orde is om een ongunstig effect van
de wet Victoria op te vangen, namelijk het aan een ander in gebruik geven
van op grond van artikel 174a gesloten woningen, zeiden deze leden voor zover
buiten het bereik van het thans voorliggende wetsvoorstel, de discussie in
deze schriftelijke inbreng niet op alle punten te zullen herhalen. Hebben
de indieners inzicht in het toepassen van artikel 174a van de Gemeentewet?
Welke gemeenten hebben in veel gevallen dit artikel toegepast?De Wet Victor stelt voor de Woningwet uit te rusten met een artikel 16a
dat de aanschrijving regelt m.b.t. een herbestemming. B&W kunnen aanschrijven,
maar de te maken afweging wordt niet gebonden aan enig criterium. Waarom hebben
de indieners nagelaten criteria te formuleren op grond waarvan het college
de stap tot aanschrijving kan zetten? En – ook niet onbelangrijk –
op grond waarvan de gemeenteraad het door B & W terzake gevoerde beleid
kan controleren?Welke omstandigheden kunnen de indieners zich voorstellen op grond waarvan
B&W moeten overwegen om een op grond van artikel 174a van de Gemeentewet
gesloten pand aan te schrijven zoals in artikel I van het onderhavige voorstel
wordt omschreven?De sluiting, zoals mogelijk gemaakt in artikel 174a, kent een bepaalde
duur die de burgemeester overigens kan verlengen. Hoe verhoudt zich de termijn
die de burgemeester bepaalt zich tot de bevoegdheid van B&W om een aanschrijvingsbeleid
te voeren conform het voorgestelde artikel 16a van de Woningwet? Is het noemen
van een termijn niet verbonden met de verwachting dat sluiting leidt tot een
ander, minder problematisch gebruik? Waarom hebben de indieners niet overwogen
een minimumtermijn op te nemen die eerst moet worden doorlopen alvorens het
college van B & W overwegen een aanschrijvingsprocedure te starten? Is
het naar de mening van de indieners te verdedigen dat pakweg één
week nadat de burgemeester conform artikel 174a Gemeentewet een woning heeft
gesloten, B & W een aanschrijvingsprocedure start? Zo nee, welke beleidslijn
valt dan wel te verdedigen?De verstoring van de openbare orde is in artikel 174a Gemeentewet de reden
voor het kunnen sluiten van een woning. Zijn de indieners van mening dat de
verstoring van de openbare orde door gedragingen in een woning etc. opgevat
moet worden als een «materiele» verstoring van de openbare orde
in de zin van overlast, zoals dat uitsluitend met handel in drugs en drugsgebruik
kan samenvallen? Zo nee, welke andere vormen van verstoring van de openbare
orde kunnen daar onder vallen?Wat stellen de indieners zich voor bij de termijn die B&W moeten bepalen
bij het in gebruik geven aan een persoon of instelling? Hangt de lengte van
die termijn af van de inschatting binnen welke termijn het gebouw weer «verstoringsvrij»
zijn oorspronkelijke bestemming cq huurder kan krijgen? Of hangt die lengte
af van de wens van diegene die het gebouw in beheer krijgt? Waarom hebben
de indieners er niet voor gekozen een lengte van die termijn in de wet op
te nemen?Het onderhavige wetsvoorstel stelt ook voor de Onteigeningswet aan te
vullen met een bepaling, waarin een gebouw onteigend kan worden als er geen
uitzicht wordt geboden op een duurzaam herstel van de openbare orde. Nu gaat
artikel 174a er vanuit dat een gebouw gesloten kan worden als de openbare
orde wordt verstoord. Van enige tijdsbepaling, laat staan van een «duurzame
verstoring van de openbare orde» is in dit artikel geen sprake. In dit
licht bezien is het begrip «duurzaam herstel» discutabel. Als
op grond van een kortdurende, eenmalige verstoring van de openbare orde artikel
174a van de Gemeentewet in werking is getreden – en vervolgens artikel
16a van de Woningwet is toegepast: hoe lang is dan duurzaam? In
welke omstandigheden is er naar het inzicht van de indieners wel sprake van
uitzicht op een duurzaam herstel van de openbare orde?In dit nieuwe onderdeel 6 van artikel 77 van de Onteigeningswet is enkele
keren sprake van de openbare orde «rond dat gebouw». Hoe valt
te beoordelen dat – in een stedelijke, dicht bebouwde omgeving met portiekwoningen –
de openbare orde «rond dat gebouw» exclusief door gedragingen
in dat gebouw wel of niet duurzaam hersteld is? Wat is de openbare orde rond
een gebouw, indien het een portiekwoning drie hoog achter betreft?De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP hadden met gemengde gevoelens van het initiatiefwetsvoorstel
kennis genomen, omdat zij wel sympathie konden opbrengen voor het door de
initiatiefnemers nagestreefde doel, maar tegelijkertijd ernstige twijfels
koesterden wat betreft voetangels en klemmen op de weg die tot het doel moet
leiden.Deze leden moesten globaal de bezwaren tegen de opzet en uitwerking van
het voorstel, zoals deze door de Vereniging Nederlandse Gemeenten in een brief1 (plus bijlage) d.d. 23 februari 2001 aan de commissie
zijn verwoord, tot de hunne maken. Zij vroegen de initiatiefnemers op de wetssystematische
en inhoudelijke bezwaren (welke kennelijk sinds de Tweede Kamerbehandeling
van het voorstel niet zijn vervallen) in te gaan.Deze leden verwachtten, vooral indien de gemeente zich genoodzaakt zou
zien de eigenaar aan te schrijven om het gebouw in beheer te geven aan een
persoon of instelling die werkzaam is op het terrein van huisvesting, buitengewoon
gecompliceerde rechtsverhoudingen en achtten het risico van onevenredig zware
bestuurslasten voor de gemeente groot.Hoewel zij van mening waren dat onteigening, zoals altijd, ultimum remedium
dient te zijn, konen zij zich voorstellen dat dit rechtsmiddel de meest duidelijke
rechtsverhouding schept, aangenomen dat een rechtens houdbare titel zou kunnen
worden omschreven. De voorgestelde wijziging van artikel 77 Onteigeningswet
achtten deze leden voorshands onbevredigend.Deze leden stelden de vraag of de initiatiefnemers van oordeel zijn dat
de Leegstandwet geen oplossing of althans een bijdrage aan de op te lossen
problematiek, kan leveren. Zo nee, waarom dan niet?De voorzitter van de commissie,WitteveenDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Bierman (OSF), Van Heukelum
(VVD), Luijten (VVD)(plv. voorzitter), Ruers (SP),
Terlouw (D66), Pastoor (CDA), Bemelmans-Videc (CDA), Dölle (CDA), Tan
(PvdA), Platvoet (GL), Witteveen (PvdA) (voorzitter)XNoot1Deze brief is ter kennis gebracht van de indieners en ter inzage gelegd
op het centraal informatiepunt onder griffie nr. 126 704.1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-24549-190a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl