Voorstel tot Wijziging van het Reglement van Orde inzake de plenaire vergadering en de interpellatie; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29263, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

12-02-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29263 nr. 5

10-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikel 46 BijeenroepingArtikel 54 Regeling van werkzaamhedenArtikel 54a en Artikel 133 Het spoeddebat en het interpellatiedebatArtikel 54 Verslag van interparlementaire vergaderingenArtikel 57 InterruptiesArtikel 64 MaximumspreektijdenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29263Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 263Voorstel tot wijziging van enkele bepalingen in het Reglement van Orde
inzake de plenaire vergadering en de interpellatienr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 10 februari 2004AlgemeenDe Commissie voor de Werkwijze heeft met veel belangstelling kennis genomen
van de vragen en opmerkingen over deze voorstellen, afkomstig van acht fracties
en reageert daarop als volgt.Artikel 46 BijeenroepingDe bevoegdheid tot het vragen om bijeenroepen is toegekend aan dertig
leden omdat dit aansluit bij het aantal dat nodig is voor het doorbreken van
het stilzwijgen bij de ratificatie van verdragen en dat gewoonlijk wordt gehanteerd
ingevolge Aanwijzing 43 voor de Regelgeving voor het doorbreken van het stilzwijgen
bij voorhangprocedures. Bovendien komt dit aantal overeen met het aantal dat
volgens de voorgestelde nieuwe artikelen 54A en 133 van het Reglement de Kamer
dwingt tot het houden van een spoeddebat of interpellatie. Zou het aantal
nodig voor het bijeenroepen van de Kamer gehandhaafd blijven op het huidige
aantal van 15 zoals uit de GroenLinks-fractie bepleit, dan kan de onwenselijke
situatie ontstaan dat de Kamer wel moet worden bijeengeroepen (bijvoorbeeld
uit een reces) terwijl er geen voldoende aantal aanwezig is voor het besluit
tot een debat.In enkele andere landen gelden de volgende regels voor het bijeenroepen
van het parlement: In Frankrijk wordt de Assemblée Nationale bijeengeroepen
voor een extra zitting als meer dan de helft van de leden dit vraagt. In de
Duitse Bondsdag gebeurt dit als een derde van het totale ledental van 598
dat vraagt. Voor de Deense Folketing wordt gevraagd om 2/5 van het totale
ledental van 179.De Commissie voor de Werkwijze is het eens met de leden van de CDA-fractie
dat ook de Regering redenen dient op te geven indien zij de Voorzitter vraagt
om de Kamer bijeen te roepen. In verband hiermee is het voorstel aangepast.Naar de mening van de Commissie voor de Werkwijze dient het bijeenroepen
van de Kamer in een reces alleen te geschieden als de namen van dertig
leden kunnen worden vermeld die hierom vragen. Dit betekent dus dat een fractievoorzitter
of fractiesecretaris dit niet namens zijn fractie kan doen. Hiermee wordt
voorkomen dat leden zich later distantiëren van het verzoek omdat het
buiten hen om zou zijn gedaan en wordt bevorderd dat de dertig aanvragers
ook zoveel mogelijk zelf aanwezig zijn bij de door hen aangevraagde extravergadering.
Er bestaat geen bezwaar tegen om het verzoek via elektronische weg te doen.Artikel 54 Regeling van werkzaamhedenDe Voorzitter zal – dit in antwoord op de leden van de CDA-fractie –
een verzoek om een brief bij de Regeling slechts dan toelaten als daarvoor
geen andere procedure beschikbaar is die geen tijd van de plenaire vergadering
vraagt. Met name hebben leden vrijwel altijd de mogelijkheid om dit verzoek
via de desbetreffende commissie te laten lopen die daartoe kan beslissen hetzij
in een reeds afgesproken procedurevergadering, hetzij in een speciaal daartoe
bijeengeroepen procedurevergadering, hetzij via schriftelijke besluitvorming.
In de commissie zullen leden van andere fracties op het goede moment aanwezig
kunnen zijn om hun oordeel te geven over het verzoek terwijl dit bij een plenaire
Regeling van werkzaamheden vaak niet het geval is omdat niet alle betrokken
leden erop zijn voorbereid.Het voorstel spreekt van «een brief» hiermee aansluitend bij
het spraakgebruik maar de nieuwe bepaling geldt natuurlijk ook wanneer het
lid niet vraagt om «een brief» maar bijvoorbeeld om «een
nota» of «notitie» of «een verslag» of «een
overzicht».Anders dan de leden van de PvdA-fractie schijnen te denken, onttrekt de
voorgestelde procedure de politieke discussie die aan het vragen van een brief
ten grondslag ligt, niet aan de openbaarheid. Eerder is het omgekeerde het
geval omdat deze discussie meestal beter en uitvoeriger gevoerd kan worden
in een procedurevergadering van een commissie – die, zoals de genoemde
leden terecht opmerken, voortaan meestal openbaar zal zijn – dan plenair.Artikel 54a en Artikel 133 Het spoeddebat en het interpellatiedebatVoor het aantal van dertig leden, nodig voor het houden van een spoeddebat
of interpellatie is gekozen omdat dit aansluit bij het aantal nodig voor het
doorbreken van het stilzwijgen bij de ratificatie van verdragen en bij voorhangbepalingen.
De leden van de CDA-fractie, van de VVD-fractie en van de fractie van de ChristenUnie,
zien blijkens het verslag argumenten voor een drempel van 50 leden. De Commissie
voor de Werkwijze vreest dat bij een zo hoge drempel niet veel zal veranderen
vergeleken met de huidige situatie waarbij formeel voor het houden zowel van
een spoeddebat als van een interpellatie de toestemming van 76 leden nodig
is maar waarbij minderheden tegelijkertijd een (moreel) beroep doen op de
meerderheid om het debat niet uit de weg te gaan. Dit is in zekere zin een
onwaardige situatie omdat de toestemming tot het debat in feite als een «gunst»
wordt verleend. Het voorstel beoogt die gunst te vervangen door een waarborg.
Wordt de drempel dan toch weer op 50 leden gelegd, dan zullen, bijvoorbeeld
in situaties waarbij de Regering op een meerderheid van meer dan 100 zetels
berust, de oppositionele fracties afhankelijk blijven van de bereidheid van
minstens één regeringsfractie om hen tegemoet te komen.Het is niet goed mogelijk om voor het houden van spoeddebatten (of interpellaties)
inhoudelijke criteria te geven. Als deze beide instrumenten inderdaad
bij voortduring zouden worden aangegrepen om debatten aan te vragen die onvoldoende
inhoudelijke betekenis hebben dan zullen de desbetreffende fracties in de
media en in de publieke opinie al spoedig hierop worden aangesproken. In het
uiterste geval kan de Kamermeerderheid het effect van misbruik wegnemen doordat
de leden van die fracties dan niet meer aan de debatten deelnemen of tot beperkte
spreektijden beslissen. De Commissie voor de Werkwijze verwacht echter niet
dat het ooit zover zal hoeven te komen. In het Nederlandse parlement is obstructie
van de besluitvorming – waartoe reeds nu veel mogelijkheden bestaan –
vrijwel nooit toegepast. Hier geldt wederom dat niet de formele regels maar
uiteindelijk de cultuur van de onderlinge omgang bepalend is voor de kwaliteit
van het democratisch functioneren. Die cultuur wordt bevorderd door het geven
van vertrouwen zoals in de aanhangige voorstellen voor een minderheidsrecht
gebeurt.De Commissie voor de Werkwijze adviseert, om naast het spoeddebat de interpellatie
te handhaven. Het verschil tussen beide instrumenten ligt vooral hierin dat
bij een interpellatie één lid, de interpellant, een extra termijn
heeft en tevoren vragen moet inzenden. Hierdoor valt een groter accent op
dat ene lid en zal het debat iets meer gericht zijn op het geven van (feitelijke)
inlichtingen en iets minder op het afleggen van verantwoording. De praktijk
zal moeten leren of beide instrumenten naast elkaar bestaansrecht hebben.
Uit het bovenstaande volgt dat de interpellatie geenszins vooral een recht
van de oppositie is. Het valt integendeel niet uit te sluiten dat ook individuele
leden van regeringsfracties dit instrument aangrijpen om inlichtingen te krijgen.De leden van de fracties van GroenLinks, van de ChristenUnie en van de
SGP noemen in het verslag nog een variant waarbij naast of in plaats van het
getal van 30 leden, ook de ondersteuning door twee dan wel drie fracties nodig
(ChristenUnie en SGP) respectievelijk voldoende zou zijn (GroenLinks). De
Commissie voor de Werkwijze adviseert, om deze suggesties niet te volgen vooral
omdat het begrip «fractie» een zo grote verscheidenheid betreft.
Zo heeft de Tweede Kamer in het verleden vaak eenpersoonsfracties gekend.
Ook worden afsplitsingen als fracties erkend.Artikel 54 Verslag van interparlementaire vergaderingenDe voorgestelde bepaling is naar de mening van de leden van de PvdA-fractie
te vrijblijvend omdat zij spreekt van «kunnen» rapporteren, terwijl
zij naar de mening van de leden van de VVD- en de SGP-fracties de onwenselijke
suggestie wekt dat de verslagen mondeling plenair zouden worden gedaan. Dit
laatste was niet de bedoeling van de Commissie voor de Werkwijze. Wenselijk
is wel dat voorzitters van delegaties steeds, zoals de leden van de CDA-fractie
het hadden begrepen, schriftelijk rapporteren. Om misverstand te voorkomen
is de bepaling aangepast.Artikel 57 InterruptiesDe voorgestelde bepaling biedt de Voorzitter de mogelijkheid niet om het
debat «verdergaand te beïnvloeden en in te perken dan in het parlement
behoort» zoals de leden van de fractie van de ChristenUnie vrezen –
dan zouden immers in het geheel geen opmerkingen en uitsluitend vragen toegelaten
moeten zijn – maar wel om het debat zo te sturen dat het voor een toehoorder
op de tribune, op internet of op de TV te volgen is, bij voorkeur zelfs dat
het «leuk» is om het te volgen, zoals de leden van de VVD-fractie
dit willen. Het totaalverbod van interrupties gedurende de eerste termijn
wat die leden bepleiten, zou averechts werken. Interrupties kunnen immers
bijdragen niet alleen tot de levendigheid (de «leukheid») van
het debat maar ook het debat makkelijker te volgen maken. De Commissie voor de Werkwijze heeft met het voorstel voor de nieuwe bepaling
geen nieuwe regel willen invoeren maar wel een impuls willen geven aan de
cultuur van het debat. Daarbij is de verantwoordelijkheid van de Voorzitter
onderstreept.Artikel 64 MaximumspreektijdenDe voorgestelde bepaling geeft slechts een bevoegdheid en geeft evenmin
als het huidige artikel 64 enige richtlijnen voor de omvang van de spreektijden
of voor hun onderlinge relatie. Wel is er logischerwijze – dit in antwoord
op een vraag uit de CDA-fractie – een relatie tussen de spreektijd van
fracties en die van de Regering.De leden van de PvdA-fractie hebben gelijk dat de nieuwe bepaling een
extra verantwoordelijkheid legt op de Voorzitter, bijvoorbeeld om te voorkomen
dat zich het effect voordoet dat de leden van de fractie van D66 verderop
in het verslag schetsen, dat namelijk bewindslieden vanwege tijdgebrek niet
aan echte beantwoording toekomen. De Voorzitter zal niet moeten aarzelen om
bewindslieden af te houden van de algemene beschouwingen en inleidingen die
de leden van de VVD-fractie onwenselijk vinden. Hij zal zich bij het toelaten
van interrupties moeten afvragen of een bewindspersoon het daarnaar «gemaakt
heeft» en in evidente gevallen zelf moeten interrumperen als een bewindspersoon
een feitelijke vraag niet beantwoordt.De Grondwetsherziening van 1983 heeft tengevolge gehad – dit in
antwoord op opmerkingen en vragen uit de SGP-fractie – dat bewindslieden
niet meer zitting hebben in de beide Kamers zoals het oude artikel 104 het
zei maar «toegang hebben tot de vergaderingen en aan de beraadslaging
kunnen deelnemen» (het huidige artikel 69). In verband hiermee is de
oude Reglementsbepaling inzake het voeren van het woord door bewindslieden
waar ook Van Raalte zich op baseerde in 1993 vervallen. Die bepaling luidde:
«De Voorzitter verleent hun het woord, zo dikwijls zij dit verlangen».
De genoemde leden moet worden toegegeven dat het verband tussen de Grondwetsherziening
en de Reglementswijziging niet direct gelegd is en dat de bewerkers van de
laatste druk van het standaardwerk van Van Raalte het afkeuren dat de Tweede
Kamer in 1993 een externe werking aan haar Reglement toekende. De Commissie
voor de Werkwijze acht het echter logisch en onvermijdelijk dat de Kamer zelf
verantwoordelijk is voor het goed verloop van de beraadslagingen in haar midden.
Deze verantwoordelijkheid kan uitdrukking vinden in het beleid van de Voorzitter –
die zich altijd al bevoegd achtte om de bewindslieden te herinneren aan de
tijd – maar ook, zoals nu voorgesteld, in het Reglement.De Voorzitter,F. W. WeisglasDe Griffier,W. H. de Beaufort 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29263-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl