Wijz. WW en Wet SUWI i.v.m. vervanging fictief door feitelijk arbeidsverleden en beperking verzorgingsforfait; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29249, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

23-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29249 nr. 6

11-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Uitbreiding feitelijk arbeidsverledenInleidingOpbouw feitelijk arbeidsverledenDe arbeidsverledenregistratieUitbreiding feitelijk arbeidsverleden in de WWCommentaren naar aanleiding van het wetsvoorstelFinanciële gevolgenTabel 1. Volume-effecten van verlenging feitelijk arbeidsverleden
(* 1 000 uitkeringsjaren). Tabel 2. Financiële effecten van verlenging
feitelijk arbeidsverleden (* € 1 mln). 2. Wijziging verzorgingsforfaitAlgemeenVereenvoudiging criterium verzorgingsforfaitFinanciële gevolgenTabel 3. Financiële effecten beperking verzorgingsforfait
m.i.v. 01-01-2005 OverigARTIKELSGEWIJSArtikel 1. Wijziging WerkloosheidswetOnderdeel BArtikel II. Wijziging Wet SUWIOnderdeel DOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29249Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 249Wijziging van de Werkloosheidswet en de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen in verband met de vervanging van fictief arbeidsverleden door
feitelijk arbeidsverleden en de beperking van het verzorgingsforfaitnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 maart 2004De regering heeft met belangstelling kennis genomen van het verslag van
de Tweede Kamer op het wetsvoorstel dat strekt tot vervanging van het fictieve
arbeidsverleden in de Werkloosheidswet (WW) door het feitelijke arbeidsverleden,
en tot beperking van het verzorgingsforfait.Zij stelt met genoegen vast dat alle fracties ermee instemmen om bij de
duur van WW-uitkeringen meer recht te doen aan het feitelijke arbeidsverleden.
Wel stelt een aantal fracties vragen over de wijze waarop dit in het onderhavige
wetsvoorstel is vormgegeven.Tegelijkertijd heeft de regering er goede nota van genomen dat bij een
aantal fracties bedenkingen bestaan ten opzichte van de voorgestelde beperking
van het verzorgingsforfait.Bij de beantwoording van de vragen en opmerkingen is de indeling van het
verslag van de Tweede Kamer zoveel mogelijk gevolgd.ALGEMEEN1. Uitbreiding feitelijk arbeidsverledenInleidingDe directe aanleiding voor dit wetsvoorstel is – dit als antwoord
op de desbetreffende vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie –
inderdaad de huidige stand van zaken met betrekking tot de automatisering
bij de uitvoering.Reeds bij de invoering van de «nieuwe» WW in 1987 meende de
toenmalige regering dat, zodra dit technisch mogelijk zou zijn, een directe
relatie tussen duur van de WW-uitkering en de verzekeringsduur zou moeten
worden gelegd. Dit standpunt is in de loop der jaren gehandhaafd. De verzekerdenadministratie
is sinds 1998 zo betrouwbaar dat een geleidelijke overgang naar deze directe
relatie nu kan worden gestart.In antwoord op de vraag van dezelfde leden meldt de regering dat de planning
met betrekking tot de invoering van het feitelijke arbeidsverleden in de WAO
is gericht op 1 januari 2006. Bij de indiening van het wetsvoorstel ging de regering uit van inwerkingtreding
in 2004. Inmiddels gaat zij ervan uit dat de wetswijziging per 1 januari
2005 in werking treedt.Opbouw feitelijk arbeidsverledenDe leden van de CDA-fractie merken op dat vrouwen en mannen die gedurende
een aantal jaren zorgtaken op zich nemen, door deze wijziging niet onevenredig
benadeeld mogen worden. Zij willen weten op welke wijze de regering zorgvuldigheid
betracht bij de vormgeving, rekenend houdend met de verschillende mogelijkheden
om arbeid en zorg te combineren.De leden van de PvdA-fractie willen weten of met ouderschapsverlof ook
WW-recht wordt opgebouwd, en of alle verlofsoorten die onder de Wet arbeid
en zorg vallen onder de WW-opbouw vallen.Ook zijn deze leden erin geïnteresseerd hoe de regering deze nieuwe
regeling beoordeelt in relatie tot de levensloopfaciliteiten in de sociale
zekerheid. Welke faciliteiten, zo vragen zij, vormen in dat kader onderdeel
van het feitelijke arbeidsverleden en welke worden uitgesloten?Thans volgt de duur van een WW-recht uit de som van het feitelijke en
het fictieve arbeidsverleden. Het feitelijke arbeidsverleden wordt bepaald
over de laatste 5 kalenderjaren vóór de werkloosheid. Het fictieve
arbeidsverleden is het aantal jaren vanaf en met inbegrip van het jaar waarin
men 18 jaar wordt tot de aanvang van de bedoelde periode van 5 kalenderjaren.In de nieuwe situatie zal uiteindelijk enkel het feitelijke arbeidsverleden
tot en met het laatste kalenderjaar vóór aanvang van de werkloosheid
voor die duur bepalend zijn. Ook het vóór de 18e verjaardag
gelegen arbeidsverleden telt in de nieuwe situatie dus mee voor de duur van
de WW-uitkering.Een kalenderjaar waarin men over ten minste 52 dagen loon ontvangt telt
mee voor het feitelijke arbeidsverleden, ongeacht de hoogte van dat loon.
De hiermee samenhangende arbeidsomvang per dag is niet van belang. Dagen waarover
betrokkene een uitkering ontving op grond van de WAO, de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
militairen (WAMIL) of artikel 23 van de Wet op de (re)integratie gehandicapten
(REA), berekend naar een arbeidsongeschiktheid van ten minste 80%, staan gelijk
aan loondagen. Met dagen waarover betrokkene zo'n uitkering ontvangt bouwt
hij dus arbeidsverleden op. Dit geldt ook bij Ziektewetuitkeringen, uitkeringen
op grond van de Wet arbeid en zorg (bijvoorbeeld een zwangerschaps- en bevallingsuitkering
of een adoptie-uitkering) en faillissementsuitkeringen op grond van hoofdstuk
IV van de WW.Dagen van onbetaald verlof gelden, zolang dat verlof niet langer dan 18
maanden duurt, als dagen waarover loon is ontvangen. Met de in de Wet arbeid
en zorg beschreven verlofvormen1 wordt daarom
arbeidsverleden opgebouwd, ook als het gaat om onbetaald verlof. Ten slotte
wordt ook arbeidsverleden opgebouwd met jaren waarin men een kind van jonger
dan 5 jaar verzorgt.Deeltijdarbeid waarvoor men in een kalenderjaar over ten minste 52 dagen
loon ontvangt, leidt tot de opbouw van arbeidsverleden. Een combinatie van
arbeid en zorgtaken staat dus geenszins in de weg aan de opbouw van arbeidsverleden.
Personen die zorgtaken op zich nemen, worden dan ook niet onevenredig benadeeld.De toekomstige levensloopregeling is ervoor bedoeld om mensen meer eigen
sturing te geven over de inrichting van hun «tijd van leven».
De opbouw van arbeidsverleden tijdens het verzorgingsforfait, deeltijdarbeid en onbetaald verlof tot 18 maanden, spoort goed met de levensloopgedachte.
Omdat de levensloopregeling thans nog onderwerp is van overleg tussen kabinet
en sociale partners en de contouren ervan nog niet duidelijk zijn, is op de
laatste vraag van de PvdA-fractie nog geen definitief antwoord mogelijk.De leden van de PvdA-fractie vragen om met voorbeelden toe te lichten
hoe een alleenstaande ouder die arbeid en zorg moet combineren, arbeidsverleden
opbouwt in de oude en in de nieuwe situatie, ervan uitgaand dat deze alleen
in deeltijd kan werken. Hoeveel uur moet een ouder minimaal werken om aan
de 4 uit 5 eis te voldoen?Bij wijze van voorbeeld wordt uitgegaan van een alleenstaande moeder die
op 1 juli 2007 werkloos wordt. Zij heeft 1 kind, dat in september 2002
is geboren. Aan het begin van het kalenderjaar waarin zij 18 jaar werd (1998)
begon zij te werken, en wel fulltime. Na afloop van het bevallingsverlof is
zij 2 dagen per week gedurende 3 uur per dag gaan werken.Om arbeidsverleden op te bouwen moet betrokkene in een kalenderjaar over
52 dagen loon ontvangen. Er geldt geen ondergrens voor het aantal uren waarover
betrokkene loon moet hebben ontvangen. In elk van de kalenderjaren 2002 tot
en met 2006 heeft zij over 2 dagen per week loon ontvangen. Zij voldoet daarmee
aan de arbeidsverledeneis. In de huidige situatie bedraagt de som van het
feitelijke en fictieve arbeidsverleden in de periode van 1998 tot en met 2006
9 jaar. De duur van het recht op WW-uitkering zou daarmee uitkomen op 9 maanden.In de nieuwe situatie verandert er voor betrokkene niets, omdat zij vanaf
het jaar waarin zij 18 jaar werd in alle kalenderjaren over ten minste 52
dagen per jaar loon ontving en zij daarvóór niet werkte. Ieder
kalenderjaar in die periode telt daarom mee voor het feitelijke arbeidsverleden.
Het verzorgingsforfait speelt in dit voorbeeld geen rol.Bij het tweede voorbeeld wordt uitgegaan van het eerste voorbeeld, met
dien verstande dat betrokkene in de periode na de afloop van haar bevallingsverlof
tot en met 2006 niet in dienstbetrekking stond, en op 1 januari 2007
op 2 dagen per week ging werken.In 2002 heeft betrokkene over meer dan 52 dagen loon ontvangen. Het verzorgingsforfait
leidt tot de gelijkstelling van de jaren waarin zij over minder dan 52 dagen
loon ontving, met arbeidsjaren. Dit heeft tot gevolg dat betrokkene over 5
jaar feitelijk arbeidsverleden heeft opgebouwd (2002 t/m 2006).Ook in dit voorbeeld verandert er in de nieuwe situatie voor betrokkene
niets. Weliswaar wordt in de nieuwe situatie over de periode van 1998 tot
en met 2001 niet het fictieve maar het feitelijke arbeidsverleden gemeten,
maar gezien de werkzaamheden van betrokkene komen beide uit op 4 jaar. Omdat
aldus in zowel de huidige als de nieuwe situatie het totale (maar in de nieuwe
situatie enkel feitelijke)arbeidsverleden 9 jaar
bedraagt, komt ook hier de duur van het recht uit op 9 maanden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het denkbaar is
dat de gelijkstelling van onbetaald verlof tot een maximum van 18 maanden
met loondagen tot ongewenste gedragseffecten zou kunnen leiden.De bedoelde gelijkstelling is tot stand gekomen in het kader van de Wet
tot wijziging van de Ziektewet, de WAO en de WW in verband met het wegnemen
van belemmeringen in socialenverzekeringswetten bij het opnemen van onbetaald
verlof.1 Deze gelijkstelling biedt werknemers
de ruimte om tijdelijk voorrang te geven aan andere verantwoordelijkheden
naast het werk. De regering acht het wenselijk dat onbetaald verlof voor de
berekening van het arbeidsverleden wordt meegenomen. Het beleid van
de regering is er op gericht om werknemers meer mogelijkheden te bieden om,
bijvoorbeeld door onbetaald verlof, meer sturingsmogelijkheden te geven over
de besteding van hun tijd.De arbeidsverledenregistratieDe leden van de CDA-, PvdA- en VVD-fractie, alsook de leden van de fractie
van de ChristenUnie vragen waarom het arbeidsverleden voor een periode van
5 jaar wordt vastgesteld.Tot 2003 werd aan alle verzekerden jaarlijks een statusoverzicht toegezonden.
Daarin konden de betrokkenen hun opgebouwde arbeidsverleden aflezen over de
afgelopen 5 jaar. Dit is ook de periode waarover het feitelijke arbeidsverleden
wordt gemeten. In het kader van dit wetsvoorstel is besloten om de werknemers
door middel van een beschikking te informeren over het geregistreerde arbeidsverleden
Hierbij moet de frequentie voor deze beschikkingen bepaald worden. Jaarlijkse
verzending van de arbeidsverledenbeschikking aan alle verzekerden zou voor
het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) een aanzienlijke uitvoeringsinspanning
betekenen. Daarom is ten aanzien van de arbeidsverledenbeschikkingen voor
een lagere vaststellingsfrequentie gekozen.Omdat bij de afgifte van statusberichten een beoordeling over de afgelopen
5 jaar al was ingeburgerd is ervoor gekozen om ook ten aanzien van de afgifte
van de arbeidsverledenbeschikking voor deze periode te kiezen. Thans moet
de werknemer al aantonen dat hij in 4 van de 5 kalenderjaren voor het intreden
van de werkloosheid arbeidsverleden heeft opgebouwd. In dat kader is het op
dit moment al nodig dat hij de gegevens over zijn arbeidsverleden van de laatste
5 kalenderjaren bewaart. De gekozen periode voor de afgifte van arbeidsverledenbeschikkingen
brengt voor de werknemer dus geen extra administratieve lasten met zich mee.De leden van de CDA-fractie vragen of het de verantwoordelijkheid van
de werknemer, de werkgever of van het UWV is om het correcte arbeidsverleden
te achterhalen. Zij vragen de regering aan te geven wat er gebeurt en met
welke verantwoordelijkheidsverdeling, als het WW-recht moet worden beoordeeld
van een werknemer die twaalf jaar heeft gewerkt bij een bedrijf dat acht jaar
geleden failliet is gegaan.De leden van de fractie van de ChristenUnie willen weten of van werknemers
wordt verwacht dat zij op grond van documenten kunnen aantonen hoe hun arbeidsverleden
is geweest vanaf het jaar 1998. Ook vragen zij of de werknemers vooraf geïnformeerd
zullen worden over de noodzaak tot het bewaren en verifiëren van gegevens.Bij de aanvraag van de WW-uitkering moet de werknemer aantonen dat hij
feitelijk arbeidsverleden heeft. Natuurlijk rust er terzake een onderzoeksplicht
op het UWV. Er rust een verantwoordelijkheid bij de werknemer om gegevens
over zijn arbeidsverleden te bewaren. Met de uitbreiding van het feitelijke
arbeidsverleden krijgt deze verantwoordelijkheid meer betekenis. Het is immers
de bedoeling te voorkomen dat over periodes in een ver verleden nog discussie
ontstaat over het arbeidsverleden van betrokkene. Daarom wordt het feitelijke
arbeidsverleden per 5 jaar geconsolideerd door een beschikking. De bij de
werknemer beschikbare gegevens stellen hem in staat om de arbeidsverledenbeschikking
te toetsen op juistheid en volledigheid. Deze toetsing is van belang omdat
in die beschikking tussen het UWV en de werknemer wordt vastgelegd welk arbeidsverleden
hij, volgens de gegevens van het UWV, heeft opgebouwd.Als de beschikking is gebaseerd op onjuiste of onvolledige gegevens, is
het aan de werknemer om hierop te reageren door bezwaar te maken. De werknemer
moet dan de informatie aandragen op grond waarvan het UWV gericht
onderzoek kan doen. Hij kan bijvoorbeeld de naam- en adresgegevens van de
werkgever vermelden die het UWV niet in de opbouw van het arbeidsverleden
heeft meegenomen.Het UWV stelt aan de hand van de aangereikte informatie het juiste arbeidsverleden
vast. In het door de CDA-fractie gegeven voorbeeld is dit overigens niet aan
de orde. Door de afgifte van een arbeidsverledenbeschikking wordt immers per
5 jaar het arbeidsverleden geconsolideerd. De situatie waarin eerst na acht
jaren blijkt dat er over een eerdere periode een onvolledige of onjuiste arbeidsverledenregistratie
heeft plaatsgevonden, kan in de praktijk alleen voorkomen als de werknemer
niet heeft gereageerd op de eerder afgegeven arbeidsverledenbeschikking. In
de navolgende reactie op de vraag over de rechtsstatus van de arbeidsverledenbeschikking,
wordt beschreven welke mogelijkheden de werknemer heeft om de in de beschikking
opgenomen registratie te laten corrigeren.Het is van belang dat werknemers, telkens voor een termijn van 5 jaar,
gegevens en documenten over hun arbeidsverleden beschikbaar houden. Het UWV
zal de arbeidsverledenbeschikking vergezeld laten gaan van uitgebreid voorlichtingsmateriaal.De leden van de CDA-, PvdA- en VVD-fractie vragen wat de rechtsstatus
is van de arbeidsverledenbeschikking en op welk moment de verzekerde bezwaar
kan aantekenen tegen deze beschikking. Deze leden vragen voorts wat de verhouding
is tussen het verzekerdenbericht en de arbeidsverledenbeschikking.De leden van de CDA-fractie willen daarnaast weten of er een recht van
correctie bestaat, nadat de definitieve arbeidsverledenbeschikking is vastgesteld.De arbeidsverledenbeschikking is een besluit in de zin van de Algemene
Wet Bestuursrecht (Awb). In de beschikking wordt tussen het UWV en belanghebbende
bindend vastgesteld welk arbeidsverleden er in de desbetreffende periode van
5 jaar is opgebouwd. Op grond van de Awb heeft de belanghebbende een termijn
van 6 weken na de dag van bekendmaking van het besluit om een bezwaar- of
beroepschrift in te dienen als hij het met de inhoud daarvan niet eens is.
Hierin dient hij aan te geven waarom de arbeidsverledenbeschikking naar zijn
oordeel niet juist is. Als de belanghebbende geen rechtsmiddel instelt, staat
het arbeidsverleden tussen partijen daarmee definitief vast. Achteraf kan
daaraan niets meer gewijzigd worden, tenzij verzekerde aantoont dat er sprake
is van nieuwe feiten of omstandigheden die ten tijde van het nemen van het
besluit niet bekend waren (artikel 4:6 Awb). Aldus wordt het arbeidsverleden
per periode van 5 jaren geconsolideerd en worden discussies over het arbeidsverleden
die zien op een ver verleden vermeden.Het zogenoemde verzekerdenbericht wordt een periodiek bericht dat het
UWV aan de werknemer zendt, met daarin een overzicht van de gegevens die het
van de werknemer heeft geregistreerd. Dit zijn gegevens over de arbeids- en
verzekeringsverhoudingen, en persoons- en loongegevens. Het gaat bij dit verzekerdenbericht
om een momentopname en -aanduiding van de relevante gegevens.De arbeidsverledenbeschikking vermeldt of in een bepaald tijdvak arbeidsverleden
is opgebouwd. Deze beschikking bevat een samenvattend overzicht op basis van
gegevens die eerder aan de werknemer kunnen zijn gemeld via het verzekerdenbericht.Een ieder kan, op grond van artikel 36 van de Wet bescherming persoonsgegevens
(WBP), altijd om correctie verzoeken van gegevens die het UWV over hem verwerkt.
Zoals het College bescherming persoonsgegevens in zijn advies
over dit wetsvoorstel ook heeft opgemerkt, wordt het rechtsgevolg van de arbeidsverledenbeschikking
niet aangetast door de toewijzing van een correctieverzoek op grond van de
WBP. Dit neemt niet weg dat, indien bij de behandeling van een correctieverzoek
nieuwe feiten en omstandigheden blijken, het UWV de arbeidsverledenbeschikking
kan herzien.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe de regering de
verwachte, geringe toename van beroepszaken denkt te kunnen ondervangen. Verwacht
zij een groter aantal bezwaarschriften, zo vragen zij.De Raad van de Rechtspraak verwacht een jaarlijkse toename van het aantal
beroepszaken van 80 tot 160 zaken. Hij baseert deze verwachting op de aard
van de beschikking en op het feit dat meningsverschillen zich in de regel
zullen toespitsen op interpretatie van feiten. De Raad gaat ervan uit dat
deze aanwas kan worden verdisconteerd als autonome groei. Uitbreiding van
de capaciteit van de rechtbanken acht de Raad niet nodig.Bij de invoering van de arbeidsverledenbeschikking houdt de regering rekening
met een tijdelijke toename van het aantal bezwaarzaken. De arbeidsverledenbeschikking
betreft een nieuw type beschikking. Bovendien gaat het bij de eerste beschikking
om de periode vanaf 1998. Zoals hierboven al is aangegeven is de bezwaarfase
ook de gelegenheid bij uitstek om onvolkomenheden in de registratie bij het
UWV weg te nemen. De voorziene bezwaarzaken betekenen dat van het UWV tijdelijk
een extra uitvoeringsinspanning wordt verwacht. In de jaren daarna zullen
de uitvoeringsinspanningen vanwege bezwaarzaken geringer zijn door de meer
gespreide verzending van die beschikkingen.Uitbreiding feitelijk arbeidsverleden in de WWDe leden van de CDA-fractie vragen hoe de geleidelijke overgang van een
mix tussen feitelijk en fictief arbeidsverleden naar werkelijk arbeidsverleden
de komende jaren vorm krijgt. Leidt dit, zo vragen zij, tot een verhoogd risico
op het foutief vaststellen van de rechten en de toekenning ervan?In de nieuwe situatie zal uiteindelijk het feitelijke arbeidsverleden
bepalend zijn voor de duur van het WW-recht. Deze situatie zal over 35 jaar
zijn bereikt. Tot die tijd zal het feitelijke arbeidsverleden in de jaren
vanaf en met inbegrip van 1998 meetellen, terwijl de jaren startend met dat
waarin men 18 jaar wordt tot 1998 als fictief arbeidsverleden zullen meetellen.
De periode waarover het feitelijke arbeidsverleden wordt vastgesteld, neemt
aldus ieder jaar met één jaar toe.Doordat de periode waarover het feitelijke arbeidsverleden wordt berekend
een vaste begindatum kent, namelijk 1 januari 1998, is de regeling zowel
voor het UWV als voor de werknemers helder en is er geen sprake van een verhoogd
foutenrisico.De leden van de VVD-fractie willen weten of de conclusie juist is dat
er voor de man of vrouw die langdurig werkt, eventueel inclusief een periode
waarin een uitkering wordt ontvangen op basis van onder andere de WAO, de
REA of de Ziektewet, in feite geen verandering van WW-rechten optreedt.Ook vragen zij of de conclusie juist is dat vermindering van WW-rechten
in feite optreedt voor degenen die later (na hun 18e jaar) gaan werken, langere
tijd ervoor kiezen niet te werken of verlof nemen langer dan 18 maanden,
niet vallende onder de Wet arbeid en zorg.Deze beide conclusies zijn juist. Voor alle duidelijkheid zij ten aanzien
van de tweede conclusie opgemerkt dat bij onbetaald verlof dat langer dan
18 maanden duurt slechts met de die grensoverschrijdende duur
geen feitelijk arbeidsverleden wordt opgebouwd.Commentaren naar aanleiding van het wetsvoorstelDe leden van de PvdA-fractie vragen of voor dit wetsvoorstel advies is
gevraagd aan de sociale partners en de Raad voor Werk en Inkomen. Ook willen
zij weten of advies is gevraagd aan cliëntenorganisaties of de landelijke
cliëntenraad en, zo ja, wat is hun standpunt over dit wetsvoorstel is.
Ten slotte willen zij weten of de regering, indien geen advies is gevraagd,
bereid is om daarover alsnog advies te vragen.Aan de door deze leden genoemde organisaties is geen advies gevraagd.
Het wetsvoorstel bevat geen fundamentele wijzigingen van de WW. De vervanging
van het fictieve arbeidsverleden door het feitelijke betreft een technische
wijziging waartoe het voornemen al bestaat sinds 1987. De beperking van het
verzorgingsforfait behelst een aanpassing van de WW aan de maatschappelijke
ontwikkelingen.Financiële gevolgenDe leden van de PvdA-fractie vragen naar de effecten op het onderhavige
voorstel van de afschaffing van de WW-vervolguitkering. Zij verzoeken de berekeningen
op de bladzijden 5 tot en met 9 van de Memorie van Toelichting, hierop aan
te passen. Tevens vragen zij om een bijstelling van de cijfers in tabel 1
en tabel 2 op basis van de WW-cijfers en cijfers met betrekking tot de Wet
werk en bijstand (WWB) per 1 januari 2004.Bij de berekeningen in de memorie van toelichting was nog geen rekening
gehouden met de afschaffing van de vervolguitkering en met actuele WW-ramingen.
In de onderstaande tabellen is dit wel verwerkt, en is daarnaast rekening
gehouden met een beoogde ingangsdatum van 1 januari 2005.Tabel 1. Volume-effecten van verlenging feitelijk arbeidsverleden
(* 1 000 uitkeringsjaren).  20052006200720082009201020112012Besparing volume WW– 0,2– 0,6– 1,7– 3,1– 4,1– 5,0– 5,7– 6,5Weglek FWI0,10,30,81,51,92,42,73,1 Saldo besparing– 0,1– 0,3– 0,9– 1,6– 2,1– 2,6– 3,0– 3,4Tabel 2. Financiële effecten van verlenging
feitelijk arbeidsverleden (* € 1 mln).  20052006200720082009201020112012Besparing lasten WW– 2– 9– 25– 45– 59– 72– 83– 94Effect Uitvoeringskosten 01100000Weglek FWI1381519242731Saldo besparing– 2– 5– 16– 30– 40– 48– 56– 63De latere datum van inwerkingtreding heeft tot gevolg dat de besparingen
in de tijd opschuiven. De actuele WW-ramingen, die ten opzichte van de memorie
van toelichting naar boven zijn aangepast, leiden tot hogere besparingen.
De afschaffing van de vervolguitkering heeft tot gevolg dat de besparingen
die optreden indien sprake is van een kortere loongerelateerde WW-uitkering,
niet worden verminderd door hogere uitgaven voor de vervolguitkering. Dit
effect had zich overigens alleen voor kunnen doen bij werknemers
die bij het bereiken van de (verkorte) maximale duur van de loongerelateerde
uitkering nog werkloos waren en vóór het einde van de vervolguitkering
uitstromen uit de WW.De afschaffing van de vervolguitkering betekent wel dat de weglek naar
de bijstand groter wordt. Meer mensen bereiken immers eerder de maximale duur
van hun loongerelateerde uitkering dan (voorheen) de maximale duur van hun
vervolguitkering. Hierbij wordt opgemerkt dat het gros van de WW-gerechtigden
lang voor het einde van hun recht is uitgestroomd. Zij zullen niet in de bijstand
terechtkomen.Uitgaande van een WW-instroom van 419 000 in 2003, loopt het effect
van de uitbreiding van het feitelijke arbeidsverleden op het WW-volume op
van minder dan 100 uitkeringsjaren in 2005 tot 3400 uitkeringsjaren in 2012.
Dit betekent een besparing van ca. € 2 mln. in 2005 tot € 63
mln. in 2012. Hierbij is rekening gehouden met een besparingsverlies doordat
jongeren juist een langer arbeidsverleden kunnen opbouwen. Voor het fictieve
arbeidsverleden tellen jaren voor het achttiende jaar niet mee. Sommige werknemers
bouwen over die jaren wel feitelijk arbeidsverleden op.De leden van de VVD-fractie merken op dat verlenging van het feitelijke
arbeidsverleden voor 2012 ongeveer 3000 uitkeringsjaren minder betekent. Zij
vragen hoeveel mensen dit betreft.Het antwoord op deze vraag luidt: 3300 personen.Deze leden willen ook weten of uit deze tabel de conclusie kan worden
getrokken dat verkor-ting van de WW-uitkering als effect heeft dat ongeveer
tweederde van de betrokkenen daardoor (eerder) werk vindt en eenderde (eerder)
in de bijstand terecht komt.Met het feit dat een verkort recht zoeken naar werk of eerdere werkaanvaarding
stimuleert is in de raming geen rekening gehouden. Dergelijke gedragseffecten
zijn moeilijk te kwantificeren en ook sterk afhankelijk van de conjunctuur.Tabel 1 laat alleen zien hoeveel mensen door invoering van het feitelijke
arbeidsverleden een korter uitkeringsrecht opbouwen én hier ook daadwerkelijk
consequenties van ondervinden. Een aantal van de mensen die uitstromen tijdens
de uitkering, gaat aan het werk of komt om een andere reden niet meer in aanmerking
voor een WW-uitkering. Anderen zullen een kortere WW-uitkering ontvangen omdat
eerder de maximale duur is bereikt. De meerkosten WWB ontstaan doordat een
deel van deze groep over de verkorte duur van de loongerelateerde uitkering
in aanmerking komt voor een bijstandsuitkering. Hieruit kan niet worden afgeleid
of de mensen die niet in aanmerking komen voor een bijstandsuitkering, ook
daadwerkelijk aan het werk gaan.De leden van de VVD-fractie vragen hoe het effect op uitkeringsjaren en
mensen wordt ge-schat met betrekking tot de WW en de bijstand als het feitelijke
arbeidsverleden volledig meetelt en het fictieve arbeidsverleden is «uitgefaseerd».De uitfasering van het fictieve arbeidsverleden is pas over 35 jaar afgerond.
Op die termijn zijn de onzekerheden nog zo groot dat het niet realistisch
is om de structurele financiële consequenties van het wetsvoorstel in
kaart te brengen.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan onderbouwen dat
de administratieve lasten, conform tabel 2 in de memorie van toelichting, na het invoeringsjaar nihil zijn. Verder betekent dit, aldus deze leden,
dat tegenover de kosten van bijvoorbeeld de arbeidsverledenbeschikking ook
besparingen staan. Welke zijn dat?Tabel 2 in de memorie van toelichting is gebaseerd op inwerkingtreding
in 2004. Zoals is aangegeven is de beoogde inwerkingtredingsdatum nu 1 januari
2005.Het verwachte effect van de maatregel op de structurele uitvoeringskosten
is gering. Er worden enige extra uitvoeringskosten voorzien vanwege de bezwaarzaken
bij de invoering van de arbeidsverledenbeschikking. In 2008 en latere jaren
zullen de kosten ten gevolge van bezwaarzaken geringer zijn door de meer gespreide
versturing van die beschikkingen. In de berekeningen is alleen rekening gehouden
met de extra kosten in 2006 en in 2007 wegens extra bezwaarzaken. Deze kosten
zullen naar verwachting in de jaren erna wegvallen tegen de besparing op de
uitvoeringskosten bij het vaststellen van de uitkering.De leden van de VVD-fractie vragen ten slotte of bevestigd kan worden
dat er voor het bedrijfsleven geen kosten of administratieve lasten verbonden
zijn aan voorgestelde wetswijzigingen.De polisgegevens die nodig zijn voor het afgeven van de arbeidsverledenbeschikking
worden reeds bijgehouden door het UWV. Er zullen dus voor werkgevers geen
extra administratieve lasten voortvloeien uit dit wetsvoorstel.2. Wijziging verzorgingsforfaitAlgemeenDe leden van de VVD-fractie onderschrijven dat de combinatie van zorg
voor kinderen en werk nu veel gebruikelijker is en veel beter mogelijk dan
in het verleden, maar de vaststelling van de grens van 5 jaar wordt niet onderbouwd.
Waarom is deze niet 6 jaar of 4 jaar?Bij vrouwen is een duidelijke toename in de terugkeer op de arbeidsmarkt
te zien als het kind 4 jaar wordt en naar de basisschool gaat.1 De gekozen grens sluit aan op die ontwikkeling, maar neemt daarbij
de leeftijd dat het kind ook feitelijk naar school moet (de leerplichtige
leeftijd) als uitgangspunt. Juist als het kind op de basisschool zit wordt
het goed mogelijk om door combinatie van arbeid en zorg arbeidsverleden op
te bouwen. De leeftijdsgrens van 5 jaar sluit daarnaast aan bij de regeling
voor categoriale vrijstelling van arbeidsverplichtingen wegens verzorging
van kinderen, zoals die tot 1 januari jl. gold op grond van de Algemene
bijstandswet. Met ingang van 1 januari 2004 is deze wet vervangen door
de Wet werk en bijstand. Met deze wet zijn de bevoegdheden en de financiële
verantwoordelijkheid overgedragen aan de gemeenten. In dit kader zijn de categoriale
vrijstellingen vervallen.De abrupte bijstelling naar 5 jaar gaat volgens de leden van de PvdA-fractie
te snel. Zij stellen voor om de verlaging van de leeftijdsgrens van het verzorgingsforfait
meer geleidelijk in te voeren en verwijzen daarbij ook naar het advies van
de Raad van State.Zij geven de voorkeur aan een gefaseerde dan wel latere invoering van
die verlaging en vragen de regering in een paar scenario's aan te geven hoe
een en ander eruit zou kunnen zien. Zij geven haar ook in overweging rekening
te houden met de gedeeltelijke beschikbaarheid voor alleenstaande ouders die
vanwege zorgtaken op deeltijdwerk zijn aangewezen. In hoofdstuk 1 van deze nota is naar aanleiding van de vragen van de leden
van de CDA- en de PvdA-fractie de opbouw van het feitelijke arbeidsverleden
uiteengezet. Hieruit blijkt dat met deeltijdwerk arbeidsverleden wordt opgebouwd.
Met de positie van ouders die vanwege zorgtaken zijn aangewezen op deeltijdarbeid,
wordt derhalve adequaat rekening gehouden.Tegen de achtergrond van de trend dat vrouwen na de geboorte van een kind
blijven werken dan wel binnen een beperkt aantal jaren weer gaan werken, heeft
fasering of een latere inwerkingtreding niet de voorkeur van de regering.De leden van de PvdA-fractie vinden tevens dat pas na het tot stand komen
van de Wet basisvoorziening kinderopvang (WBK)1
een aanscherping van het verzorgingsforfait tot stand zou moeten komen.De regering ziet geen aanleiding om het verzorgingsforfait eerst na het
tot stand komen van de WBK te beperken. De voorgestelde beperking leidt ertoe
dat jaren waarin kinderen tot 5 jaar worden verzorgd, nog steeds met arbeidsjaren
worden gelijkgesteld. Voor het combineren van arbeid en zorgtaken voor kinderen
vanaf 5 jaar, is toegankelijkheid en beschikbaarheid van buitenschoolse
opvang vanzelfsprekend van belang. De laatste jaren heeft de overheid forse
inspanningen gepleegd om deze te verbeteren. De WBK beoogt de financiële
toegankelijkheid van kinderopvang nog verder te vergroten door aanbodfinanciering
te vervangen door vraagfinanciering. Daarnaast is in de afgelopen jaren het
aantal verlofmogelijkheden uitgebreid en gebundeld in de Wet arbeid en zorg.
De mogelijkheden tot het combineren van arbeid en zorg zijn hiermee aanmerkelijk
verruimd.De leden van de PvdA-fractie vragen of deze regeling een bijdrage zal
leveren aan de arbeidsparticipatie van vrouwen, nu voorzien wordt dat 20 000
huishoudens op basis van 2001 en misschien wel 50 000 huishoudens op
basis van de WW-cijfers per 1 januari 2004 een fors nadeel zullen ondervinden.De regering deelt deze analyse niet. Uit gegevenskoppeling tussen het
Woning Behoefte Onderzoek (WBO) en de WW-statistiek kan worden afgeleid dat
eind 2001 8,4% van alle huishoudens met een WW-uitkering sprake is van een
jongste kind met een leeftijd tussen 5 en 12 jaar (ca. 20 000 huishoudens).
Slechts een beperkt deel van dat aantal uitkeringsgerechtigden voldoet slechts
als gevolg van het verzorgingsforfait aan de 4-uit-5-eis. In de meeste gevallen
is op grond van het aantal loondagen al aan die eis voldaan. Hierover ontbreken
echter harde gegevens. De regering gaat ervan uit dat in circa 7% van de huishoudens
waarin sprake is van een jongste kind tussen 5 en 12, door de beperking van
het verzorgingsforfait niet langer aan die eis wordt voldaan. Dit betreft
ongeveer 1500 huishoudens. De regering verwacht dat het beperkte verzorgingsforfait
vrouwen zal stimuleren om te gaan werken, mede gelet op de mogelijkheid om
met arbeid van geringe omvang arbeidsverleden op te bouwen.De leden van de SGP-fractie hebben moeite met de beperking van het verzorgingsforfait.
Volgens hen werkt de beperking van het verzorgingsforfait nadelig uit voor
ouders die in het belang van hun kinderen ervoor kiezen om niet te werken.
Deze leden zien dit als een ideologische keuze van de regering die zij niet
delen.Zij vragen waarom het verzorgingsforfait niet ongewijzigd blijft zolang
een aanzienlijk deel van de ouders bewust kiest voor hun kinderen. Omdat nog een deel van de ouders in verband met de verzorging van kinderen
tijdelijk stopt met werken, kiest de regering voor handhaving van het verzorgingsforfait.
Tegelijkertijd moet wetgeving zoveel mogelijk aansluiten op de maatschappelijke
ontwikkelingen. Geconstateerd kan worden dat een aanzienlijk aantal vrouwen
direct, korte tijd, of enkele jaren na de geboorte van hun kind(eren) terugkeert
op de arbeidsmarkt. Er is naar het oordeel van de regering geen reden om de
huidige – hoge – grens voor het verzorgingsforfait te handhaven.
Een verlaging van die grens acht de regering daarom verantwoord.De leden van de SGP-fractie vinden dat de regering ten minste een overgangsregeling
zou moeten treffen voor de ouders die ervoor gekozen hebben om hun kinderen
zelf op te voeden. Volgens deze leden is hier het vertrouwens- of rechtszekerheidsbeginsel
aan de orde. Personen die in verband met de verzorging van kinderen onder
de huidige wet geen arbeid verrichtten, konden er vanuit gaan dat de niet-gewerkte
jaren zouden meetellen. Zij vragen of de regering deze mening deelt.De leden van de D66-fractie willen meer inzicht in de praktische gevolgen
van een overgangsregeling.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom het een overwegend
bezwaar is dat in voorkomende gevallen tot 5 jaar na inwerkingtreding van
het voorstel moet worden nagegaan of er op grond van de overgangsregeling
voor het verzorgingsforfait arbeidsverleden is opgebouwd. Zou het, vragen
deze leden, niet rechtvaardiger zijn de werknemers in de gelegenheid te stellen
te anticiperen op de wijziging van het verzorgingsforfait?Het staat buiten kijf dat het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel
bij socialezekerheidswetgeving van groot belang zijn. Bij de onderhavige kwestie
worden deze beginselen echter niet geschonden. De nieuwe regeling is alleen
van toepassing op personen die werkloos worden vanaf de datum van inwerkingtreding
van de wetswijziging.De regering ziet geen aanleiding voor een overgangsregeling voor werknemers
die eerst na de inwerkingtreding van dit voorstel werkloos worden, en die
in de voorafgaande 5 jaren niet hebben gewerkt omdat zij kinderen tussen 5
en 12 jaar hebben verzorgd. Zij acht het niet aannemelijk dat werknemers een
beslissing om gedurende langere tijd uit het arbeidsproces te treden, hebben
laten beïnvloeden door het huidige verzorgingsforfait in de WW.Aan een dergelijke regeling zouden ook ernstige uitvoeringstechnische
bezwaren kleven. Het UWV zou bij de WW-uitkeringsaanvraag van iedere werknemer die op grond van het nieuwe verzorgingsforfait niet
aan de arbeidsverledeneis voldoet, moeten nagaan of er in de 5 kalenderjaren
voor het intreden van de werkloosheid nog arbeidsverleden is opgebouwd op
basis van de huidige regeling. Voor de toepassing van het verzorgingsforfait
zou het UWV 5 jaar lang 2 systemen moeten hanteren. Dat het slechts een kleine
groep betreft, doet aan de hiermee samenhangende uitvoeringsinspanningen niet
af. Integendeel: de uitvoeringskosten per betrokken werknemer zullen onevenredig
hoog zijn. Het huidige verzorgingsforfait is moeilijk controleerbaar en staat
een tijdige juiste vaststelling van de uitkering in de weg. Dit is ook een
reden om een eenvoudiger verzorgingsforfait voor te stellen.Vereenvoudiging criterium verzorgingsforfaitDe leden van de PvdA-fractie vragen of, nu het verzorgingsforfait wordt
gekoppeld aan het recht op kinderbijslag, beide ouders feitelijk arbeidsverleden
opbouwen. Zij vragen zich ook af hoe het zit met co-ouders. Zij willen
weten welke voorwaarden voor het verzorgingsforfait in de nieuwe situatie
gelden.Het verzorgingsforfait is van toepassing op een kalenderjaar waarin recht
op kinderbijslag bestaat voor een tot het huishouden van betrokkene behorend
kind van jonger dan 5 jaar. In de regel hebben de beide ouders recht op kinderbijslag.
Dit geldt ook bij co-ouderschap. Hierbij verdelen de ouders, zonder dat zij
een gezamenlijke huishouding voeren, de feitelijke verzorging van het kind
onderling. Het verzorgingsforfait is echter alleen van belang voor jaren waarin
niet al op andere grond (bijvoorbeeld omdat over 52 dagen loon is ontvangen)
feitelijk arbeidsverleden is opgebouwd. Bovendien is het verzorgingsforfait
niet van toepassing over een kalenderjaar waarin betrokkene gedurende langer
dan een half jaar een werkloosheidsuitkering ontving.Theoretisch betekent dit dat apart wonende en overigens niet werkende,
co-ouders beide recht kunnen hebben op verzorgingsforfait, omdat het betreffende
kind een deel van de week bij hen woont. Dit zal naar verwachting in de praktijk
niet vaak het geval zijn. Het zal immers niet zo vaak voorkomen dat beide
ouders in hun levensonderhoud kunnen voorzien zonder arbeidsinkomen of een
socialeverzekeringsuitkering waarmee arbeidsverleden wordt opgebouwd.Financiële gevolgenDe leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel ouders op basis van de huidige
WW-cijfers niet meer zullen voldoen aan de jareneis en welke besparing dit
oplevert.In tabel 3 staan de besparingen vermeld op basis van de meest recente
realisatiecijfers van de WW. Ultimo 2003 was het WW-volume 280 000 uitkeringen.
Binnen 8,4% van deze WW huishoudens is sprake van een kind tussen de 5 en
12 jaar (WBO onderzoek). Er wordt van uitgegaan dat ongeveer 7% van deze groep
voldoet aan de jareneis dankzij het verzorgingsforfait. Op basis hiervan zullen
ongeveer 1500 WW-gerechtigden met kinderen tussen de 5 en de 12 jaar door
toepassing van het nieuwe verzorgingsforfait niet meer voldoen aan de jareneis.
Zij krijgen nog wel een kortdurende WW-uitkering in plaats van een loongerelateerde.
De besparingen op het verzorgingsforfait bij ingangsdatum 1 januari 2005
lopen dan van € 6 mln. in 2005 tot € 11 mln. in 2008.
Structureel komt de besparing iets lager uit, namelijk op € 10 mln.
omdat de reeks voor de komende jaren is gebaseerd op de instroomcijfers van
een jaar van laagconjunctuur.Tabel 3. Financiële effecten beperking verzorgingsforfait
m.i.v. 01-01-2005  2005200620072008Structureel bedragen in miljoenen euro's besparing op WW– 6– 9– 10– 11– 10OverigDe leden van de CDA-fractie vragen de regering in te gaan op de vraag
of deze wet voldoet aan de eisen die Verordening (EEG) nr. 1408/71 stelt aan
de wijziging van socialezekerheidswetten in de lidstaten en de afgeleide effecten
daarvan.De Verordening (EEG) nr. 1408/71 stelt op zichzelf geen eisen aan de inhoud
en inrichting van het socialezekerheidsstelsel van de lidstaten. Zij coördineert de socialezekerheidsstelsels om te voorkomen dat
een werknemer of zelfstandige nadeel ondervindt bij gebruik van het recht
op het vrije personenverkeer binnen de EU, zoals neergelegd in artikel 39
van het EG-Verdrag. Zoals in de memorie van toelichting is opgemerkt, moeten
op grond van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tijdvakken gedurende welke in een
andere EU-lidstaat is gewerkt of kinderen zijn verzorgd, voor de toepassing
van deze wet worden beschouwd als Nederlandse verzekeringstijdvakkken als
deze tijdvakken volgens de wetgeving van die staat tot verzekering hebben
geleid. Als deze tijdvakken niet tot verzekering hebben geleid, dienen deze
rechtstreeks op basis van artikel 39 van het EG-verdrag ook als Nederlandse
verzekeringstijdvakken te worden aangemerkt.De leden van de CDA-fractie vragen naar de mogelijke effecten van het
onderhavige wetsvoorstel op andere wetten in de sociale zekerheid en hoe de
regering daarmee omgaat.Ook willen zij weten in welke mate de op handen zijnde megaoperatie WALVIS
van invloed zal zijn op de invoering en uitvoering van dit wetsvoorstel. Zij
vragen welke risico's eraan zijn verbonden en hoe hiermee wordt omgegaan.Dit wetsvoorstel heeft effect op het beroep op de WWB. Een afname in uitkeringsjaren
ten gevolge van het voorliggende wetsvoorstel leidt, zoals hiervoor is aangegeven,
tot toename van de met die wet samenhangende uitkeringslasten.Met de vereenvoudiging van het verzorgingsforfait komt een samenhang tussen
de WW en de Algemene Kinderbijslagwet tot stand. Ook deze relatie is belicht
in de memorie van toelichting en in de onderhavige nota.Een van de kernpunten van de operatie WALVIS/SUB (samenwerking tussen
het UWV en de Belastingdienst) is de inrichting per 2006 van de polisadministratie
door het UWV. Deze administratie bevat onder meer het gegevensbestand van
arbeidsverhoudingen en uitkeringsverhoudingen. Zij vervangt hiermee ook de
thans nog binnen het UWV bestaande verzekerdenadministraties (VZA's) van de
voormalige uitvoeringsinstellingen. Thans is het feitelijke arbeidsverleden
van individuele verzekerden nog vastgelegd in de VZA's. Voor een beheerste
overgang naar de nieuwe situatie zal het UWV een migratiestrategie hanteren.
Daarbij zullen de bestaande VZA's gedurende enkele jaren na de implementatie
van de polisadministratie aan die administratie gekoppeld blijven. Groot voordeel
van de polisadministratie is dat gegevens over lonen, arbeids- en uitkeringsverhoudingen,
die nu nog in verschillende systemen zijn vastgelegd, straks via één
systeem op naam en sociaal-fiscaalnummer kunnen worden ontsloten. De polisadministratie
legt de basis om het arbeidsverleden nauwkeurig te kunnen vastleggen en biedt
daarmee een garantie dat de in het kader van dit wetsvoorstel beoogde registratie
van het feitelijke arbeidsverleden ook adequaat zal plaatsvinden.De leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre de acteursregeling voor
de opbouw van WW-rechten een rol speelt bij dit wetsvoorstel. Immers de referte-eis
van acteurs is korter dan die van andere beroepsbeoefenaren. Is dit wetsvoorstel
van invloed op de bestaande regeling?Dit wetsvoorstel is niet van invloed op de verkorte referte-eis voor acteurs
en andere beroepsbeoefenaren. De geleidelijke vervanging van het fictieve
door het feitelijke arbeidsverleden heeft betrekking op de arbeidsverledeneis
in de WW. Dit staat los van de verkorte wekeneis die in het kader van de WW
geldt voor artiesten en andere groepen. ARTIKELSGEWIJSArtikel 1. Wijziging WerkloosheidswetOnderdeel BDe leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre werknemers die bij de
overheid hebben gewerkt, zelf hun arbeidsverleden moeten aantonen. Zij vragen
of het redelijk is van werknemers te verwachten dat zij hun loongegevens over
10 of meer jaar achteraf moeten aantonen.Het wetsvoorstel voorziet er in dat pas vanaf het jaar 1998 feitelijk
arbeidsverleden moet worden aangetoond. Dat er over de jaren vóór
1998 bij USZO geen passende polisadministratie voorhanden is, is dan ook niet
relevant. Voor die jaren blijft de fictieve arbeidsverledenopbouw in stand.
Ook (ex-)overheidswerknemers hoeven dus over die jaren geen feitelijk arbeidsverleden
aan te tonen. De verzekerdenadministratie van het USZO is vanaf 1998
voldoende betrouwbaar.Artikel II. Wijziging Wet SUWIOnderdeel DDe leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat het UWV tot
2012 een arbeidsver-ledenbeschikking kan geven over tijdvakken van langer
dan 5 jaar. Zij willen weten of dit concreet betekent dat voor sommige werknemers
de eerste beschikking betrekking kan hebben op een periode van 14 jaar, te
weten vanaf 1998 tot 2012. Zij vragen of het in dat geval redelijk is
om van werknemers te verwachten dat zij vanaf 1998 alle relevante documenten
hebben bewaard en of er voor de eerste periode tot 2012 een tijdelijke maatregel
wordt getroffen, bijvoorbeeld met het oog op het kunnen leveren van documenten.De in onderdeel D opgenomen overgangsbepaling voor de Wet SUWI betekent
niet dat de eerste arbeidsverledenbeschikking betrekking kan hebben op de
periode van 1998 tot 2012.Alle verzekerden ontvangen in 2006 of 2007 de eerste arbeidsverledenbeschikking
over de periode vanaf 1998. Deze zal maximaal een tijdvak van 8 jaar
(1998 – 2005) beslaan. Daarna zal het UWV jaarlijks ongeveer 20% van
de verzekerden een op de eerste beschikking aansluitende beschikking sturen
waarin latere jaren zijn opgenomen. Deze beschikkingen zullen voor de eerste
groepen waarschijnlijk een korter tijdvak dan 5 jaar beslaan. Een tijdelijke
maatregel is daarom niet nodig.Voor de afgifte van de arbeidsverledenbeschikkingen wordt om bedrijfsmatige
redenen een spreiding beoogd van 5 jaar over het gehele verzekerdenbestand,
zodat in de structurele situatie ieder jaar aan ongeveer 20% van het verzekerdenbestand
een beschikking wordt gezonden. Het is de bedoeling dat die structurele spreiding
in 2012 is bereikt. Omdat in de aanvangssituatie de volledige groep verzekerden
nog de eerste beschikking over de periode vanaf 1998 moet ontvangen,
heeft het UWV de bevoegdheid gekregen om de beschikkingen tot 2012 over kortere
en langere tijdvakken dan 5 jaar af te geven.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus XNoot1Het kan hierbij gaan om ouderschapsverlof, zwangerschaps- en bevallingsverlof,
adoptieverlof, kortdurend zorgverlof, en calamiteiten- en ander kortverzuimverlof.XNoot1Wet van 11 juni 1998, Stb. 1998, 412.XNoot1Zie bijvoorbeeld de Emancipatimonitor 2000, SCP.XNoot1Kamerstukken II, 2002/03, nr. 28 447. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29249-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl