Europese Raad; Brief ministers met notitie over de ontwikkeling van een Europese veiligheids- en defensie-identiteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 79

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

21501-20 nr. 79

10-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingAchtergrondEUWEUNAVOBritse ideeën en St. MaloNederlandse positiePolitieke doeleindenPolitiek-militaire doeleindenMilitaire doeleindenSlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 79BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VAN DEFENSIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 10 maart 1999In antwoord op het verzoek van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken
van 15 februari, waarin werd verzocht om nadere uitvoerige informatie over
de Brits-Franse voorstellen inzake de ontwikkeling van een Europese veiligheidsidentiteit
en de visie van de Nederlandse regering daarop, om informatie over de wijze
waarop de regering uitvoering zal geven aan de motie Verhagen/Hoekema en voorts
om een uitvoerige standpuntbepaling van de regering over de ontwikkeling van
een Europees defensiebeleid, hebben wij de eer U onderstaande notitie te doen
toekomen.Tevens zenden wij U bijgaand kopie van de tekst van de toespraak1 welke eerste ondertekenaar dezes heden zal geven op uitnodiging
van het Nederlands Genootschap voor Internationale Zaken. Deze toespraak gaat
eveneens in op de ontwikkeling van een Europese Veiligheids- en Defensie Identiteit
(EVDI) en daarmee samenhangende vragen.Tenslotte zenden wij u bijgaand (Engelstalige) kopie van de toespraak1. welke de Britse Minister-President gisteren, 8 maart,
gaf in Londen over dezelfde materie en die de laatste stand weergeeft van
de positie van de Britse regering over dit onderwerp, een en ander in het
perspectief van – met name – de aanstaande NAVO-top in Washington. InleidingDe ontwikkeling van een Europese veiligheids- en defensie-identiteit is
de afgelopen maanden hoger op de internationale agenda gekomen. De directe
aanleiding daarvoor was de gewijzigde opstelling van het Verenigd Koninkrijk
inzake deze materie. Met name het teleurstellende optreden van de Europese
landen in het voormalig Joegoslavië heeft het VK tot de overtuiging gebracht
dat Europa ook op veiligheidsgebied een grotere verantwoordelijkheid moet
kunnen dragen. Het is daarbij noodzakelijk dat ten behoeve van crisisbeheersing
behalve politieke, economische en diplomatieke middelen ook de
mogelijkheid voor militair optreden wordt gecreëerd.Omdat de achtergrond van dit debat verder terug reikt, wordt eerst in
vogelvlucht een overzicht gegeven van de ontwikkelingen. Daarna wordt nader
ingegaan op de stand van zaken op dit moment en op de Nederlandse positie
terzake. AchtergrondOp dit moment wordt het veiligheids- en defensiebeleid binnen verschillende
organisaties vormgegeven, in het bijzonder in de EU, de WEU en de NAVO. EUIn het Verdrag van Amsterdam is een aantal bepalingen opgenomen over de
geleidelijke ontwikkeling van een gemeenschappelijk defensiebeleid:– de Europese Raad zet richtlijnen uit voor het Gemeenschappelijk
Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB), ook voor aangelegenheden met gevolgen
op defensiegebied,– in die gevallen waarin de EU zich bedient van de WEU gelden de
richtlijnen van de Europese Raad rechtstreeks voor de WEU,– het GBVB omvat alle zaken met betrekking tot de veiligheid van
de EU, o.a. de geleidelijke vormgeving van een gemeenschappelijk defensiebeleid.
Dit kan leiden tot een gemeenschappelijke defensie, indien de ER daartoe besluit,– de WEU is een integraal onderdeel van de ontwikkeling van de EU
en voorziet de EU van toegang tot een operationele capaciteit, met name op
het gebied van de Petersbergtaken (humanitaire en reddingsopdrachten, vredeshandhavingsopdrachten
en opdrachten van strijdkrachten op het gebied van crisisbeheersing, met inbegrip
van het tot stand brengen van vrede),– binnen een jaar na ratificatie van het Verdrag van Amsterdam moet
de EU samen met de WEU regelingen hebben getroffen voor verbeterde samenwerking
tussen de EU en de WEU,– in de nieuw te vormen Eenheid voor Beleidsvorming en Vroegtijdige
Waarschuwing (EBVW) die onder de leiding zal staan van de Hoge Vertegenwoordiger
voor het GBVB, zal ook een functionaris van de WEU zitting hebben (waarschijnlijk
van de WEU Militaire Staf). Inmiddels heeft de nauwere samenwerking tussen
de EU en de WEU enkele resultaten opgeleverd:– het voorzitterschap van de WEU en de EU valt sinds 1999 zoveel
mogelijk samen– in geval van een WEU-operatie op verzoek van de EU kunnen de EU-leden
die geen vol WEU-lid zijn toch op gelijkwaardige wijze deelnemen aan de besluitvorming
in de WEU.De Europese Raad te Wenen heeft in december 1998 aan Duitsland in zijn
hoedanigheid van EU- en WEU-voorzitter gevraagd ervoor zorg te dragen dat
de regelingen voor verbeterde samenwerking tussen de EU en de WEU gelijktijdig
met het Verdrag van Amsterdam in werking kunnen treden. Hierbij moet onder
meer worden gedacht aan vertegenwoordiging van de EU en de WEU bij elkaars
vergaderingen, uitwisselingen van personeel en een betere informatie-uitwisseling
tussen beide organisaties. WEUZolang nog geen sprake is van de door de regering nagestreefde integratie
van de WEU in de EU, zulks overeenkomstig de strekking van de motie Verhagen/Hoekema,
functioneert de WEU als het scharnier tussen de EU en de NAVO.
De afgelopen jaren is de WEU in toenemende mate geoperationaliseerd. Er is
een Planningcel, een satellietcentrum met de capaciteit om satellietbeelden
te interpreteren, een situatiecentrum dat in geval van een crisis 24 uur per
dag informatie kan vergaren, en een Militair Comité, bestaande uit
de Chefs Defensiestaven van de WEU-leden. Er is daarbij voor gewaakt geen
duplicerende structuur op te bouwen naast die van de NAVO. De omvang van de
genoemde WEU-organen is dan ook bescheiden gebleven. NAVOHet begrip Europese veiligheids- en defensie identiteit (EVDI) kreeg concrete
betekenis op de NAVO-Top te Brussel in 1994. Toen werd tegen de achtergrond
van de totstandkoming op 1 november 1993 van de Europese Unie (inwerkingtreding
van het Verdrag van Maastricht) door de NAVO steun uitgesproken voor de versterking
van de Europese pijler binnen de NAVO. Er werd vastgelegd dat de NAVO in principe
de bereidheid had middelen beschikbaar te stellen ten behoeve van WEU-operaties
die door de Europese Bondgenoten zouden worden ondernomen in het kader van
hun streven naar een Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB).
Ook op latere WEU- en NAVO-Ministeriële vergaderingen (Birmingham, Berlijn
en Brussel, alle in 1996) heeft de vormgeving van EVDI centraal gestaan. Met
name de NAVO-Ministeriële in Berlijn, in juni 1996, is van belang omdat
daar werd bevestigd dat de EVDI zich binnen de NAVO verder zou ontwikkelen.
Zo herhaalde de NAVO dat de WEU in principe gebruik kan maken van NAVO-middelen
en capaciteiten (o.a. planningsstaven en commandostructuren). Nadere afspraken
over het gebruik door de WEU van NAVO-middelen en -capaciteiten bij een operatie
die door de WEU wordt geleid, zullen hoogstwaarschijnlijk op de NAVO-Top te
Washington in april a.s. worden bekrachtigd. Britse ideeën en St. MaloZoals in de inleiding reeds werd aangegeven, bleek in oktober 1998 dat
de Britse positie evolueerde. Op de informele Europese Raad te Poertschach
gaf de Britse Premier Blair aan dat een Europees vermogen om te kunnen optreden
in crises op dit moment onvoldoende aanwezig was en diende te worden ontwikkeld.
De Europese Unie diende met het oog hierop van een defensiecapaciteit te worden
voorzien. Als mogelijkheden noemde premier Blair onder meer een opsplitsing
van de WEU in een politiek deel dat naar de EU zou worden overgeheveld, en
een militair deel dat naar de NAVO zou overgaan. Een andere optie was de WEU
in haar geheel in de EU te doen opgaan. Behalve de duidelijke uitspraak dat
de EU tot militair optreden in staat zou moeten zijn, was er overigens niet
werkelijk sprake van uitgewerkte «Britse voorstellen» op dit vlak.Vervolgens heeft op 4 december 1998 het VK samen met Frankrijk de Verklaring
van St. Malo uitgegeven (voor de goede orde gaat deze Verklaring U nogmaals
toe). Deze Verklaring vormde het eerste concrete resultaat van het hernieuwde
debat over Europese defensie. In de Verklaring wordt bevestigd dat de EU haar
rol op het wereldtoneel moet kunnen spelen. Het GBVB moet op basis van het
Verdrag van Amsterdam verder worden opgebouwd en er moet een gemeenschappelijk
defensiebeleid worden ontwikkeld. De EU dient te worden voorzien van een capaciteit
om autonoom operaties uit te kunnen voeren. Dit betekent enerzijds toegang
tot NAVO-middelen en -capaciteiten en anderzijds het opbouwen van een eigen
capaciteit in de EU voor inlichtingen, analyse daarvan, en strategische planning,
waarbij de huidige WEU-capaciteit relevant is. De NAVO blijft
de aangewezen organisatie voor collectieve defensie, zoals ook thans het geval
is.De Europese Raad te Wenen in december jl. toonde zich ingenomen met de
impuls die aan de discussie over het gemeenschappelijk Europees beleid inzake
veiligheid en defensie is gegeven en met de Verklaring van St. Malo. Naar
inzicht van de regering sluit deze Verklaring goed aan op hetgeen in de motie
Verhagen/Hoekema werd bepleit. Het voornemen van de WEU om de voor Europese
operaties beschikbare middelen te inventariseren werd begroet en Duitsland
werd als aankomend EU- voorzitter gevraagd het debat voort te zetten.De politieke reactie van de Verenigde Staten is tot nu toe overwegend
positief. Mevrouw Albright formuleerde in dit verband «de drie d's»:
«no duplication, no discrimination, no decoupling», dat wil zeggen
geen duplicatie van een Europese structuur naast de NAVO-structuur, geen discriminatie
van de Europese landen die wel lid van de NAVO zijn maar niet van de EU en
geen loskoppeling van de VS en Europa op het veiligheidsterrein.De bijgevoegde toespraak van Minister-President Blair bevestigt dat het
VK thans concreet, en op defensieterrein, vorm wil geven aan vergroting van
de geloofwaardigheid van het GBVB. Deze inzet wordt door de regering gedeeld,
zoals ook blijkt uit bijgevoegde toespraak van Minister Van Aartsen. Nederlandse positieIn de visie van de Regering vertaalt het economische potentieel van de
EU zich onvoldoende in buitenlandspolitieke invloed. De Unie is een economische
reus maar een politieke dwerg. Europa moet zijn eigen verantwoordelijkheid
kunnen dragen, met name ook op het gebied van crisisbeheersing. Nu de Fransen
bereid zijn gebleken tot militaire samenwerking in de NAVO en de Britten een
Europese defensie niet langer tot taboe verklaren, breken daarvoor ook de
mogelijkheden aan.Tegelijkertijd kan op die manier de onevenwichtigheid in de transatlantische
verhouding worden verminderd. Dat komt ook de NAVO ten goede.De regering draagt actief bij aan de discussie over dit onderwerp. Het
doel dat de regering daarbij voor ogen staat is de EU het vermogen te verschaffen
voor de uitvoering van de Petersbergtaken, zoals verwoord in het Verdrag van
Amsterdam. Dit kunnen vredesoperaties zijn zoals die momenteel in voormalig
Joegoslavië plaatsvinden. Daarbij moeten de volgende politieke, politiek-militaire
en militaire doeleinden in het oog worden gehouden. Politieke doeleinden1. De ontwikkeling van het Europees defensiebeleid is onlosmakelijk verbonden
met de voortdurende verdere ontwikkeling en versterking van het Gemeenschappelijk
Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB). Met de inwerkingtreding van het Verdrag
van Amsterdam zullen enkele nieuwe stappen worden gezet die in het Verdrag
zijn voorzien om het GBVB slagvaardiger te maken, zoals de aanstelling van
een Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, en de oprichting van een Eenheid
voor Beleidsplanning en Vroegtijdige Waarschuwing. De Eenheid heeft onder
meer tot taak ontwikkelingen te volgen en te analyseren die relevant zijn
voor het GBVB. Ook personeel van de WEU wordt bij deze Eenheid gestationeerd.De Hoge Vertegenwoordiger zou in de visie van de regering voorzitter moeten zijn van het Politiek Comité, dat mede de Algemene Raad
van de Ministers van Buitenlandse Zaken voorbereidt en een personele unie
moeten vormen met de Secretaris-Generaal van de WEU.De politieke aansturing voor militaire operaties door de Europese Unie
berust bij de raad van ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie.Het GBVB zal eveneens verder kunnen worden versterkt door het instrument
van de gemeenschappelijke strategieën, dat door het Verdrag van Amsterdam
in het leven is geroepen. Met behulp van deze strategieën kan coherentie
tussen de politieke, economische en militaire aspecten van het Europese beleid
worden bereikt. Deze gemeenschappelijke strategieën zullen deel uit moeten
maken van een breder Europees veiligheidsbeleid. De Europese Unie zou naar
Nederlandse visie op basis van het Strategisch Concept van de NAVO een gemeenschappelijk
veiligheidsconcept moeten ontwikkelen. De meerwaarde van EVDI ligt immers
in het feit dat het beleid van de Europese Unie al deze aspecten omvat.2. Doelstelling van de Nederlandse regering is de ontwikkeling van het
Europees vermogen tot uitvoeren van vredesoperaties. Opzet van een Europees
vermogen tot zelfverdediging is niet aan de orde. Daarvoor dient de NAVO.
Uiteraard dragen de Europese NAVO-leden daaraan ten volle bij.3. Het doel van het opzetten van een Europees militair-operationeel vermogen
is een evenwichtige Europese bijdrage te kunnen leveren aan de operaties die
door de NAVO worden uitgevoerd, en zonodig zonder de VS te kunnen optreden.
Samenwerking met de VS ook op het gebied van veiligheid en defensie blijft
essentieel. Een te grote afhankelijkheid van de VS is echter niet wenselijk
nu de Europese Unie steeds vaker wordt geconfronteerd met spanningen en conflicten
in haar directe omgeving. Voor de aanpak van deze conflicten moet Europa in
staat zijn zelf verantwoordelijkheid te dragen. Een versterkt GBVB moet kunnen
steunen op een Europees militair vermogen, dat zich kenmerkt door flexibiliteit,
mobiliteit, goede uitrusting en goede training.4. Het is belangrijk dat de geassocieerde WEU-leden Turkije, Noorwegen
en IJsland en binnenkort ook Hongarije, Polen en Tsjechië zo goed mogelijk
worden betrokken bij het EU-defensiebeleid. Wellicht kunnen deze landen bij
het defensiebeleid van de EU worden betrokken naar analogie van de manier
waarop Noorwegen en IJsland betrokken zijn bij het Verdrag van Schengen. Een
recente informele WEU-vergadering geeft overigens hoop dat ook op dit punt
consensus bereikt kan worden. Politiek-militaire doeleindenDe Europese Unie zal rechtstreeks moeten beschikken over een politiek-militaire
ondersteuning voor de besluitvorming over en de aansturing van militaire operaties.
Dit zou kunnen betekenen dat de organen die de WEU de afgelopen jaren heeft
gecreëerd, te weten de Planningcel, het situatiecentrum, het satellietcentrum,
het Militaire Comité en de politiek-militaire groep in de EU worden
ondergebracht.In de hierboven beschreven opzet is een rechtstreekse band tussen de EU
en de NAVO onontbeerlijk, omdat de eventuele militaire operatie die door de
NAVO wordt uitgevoerd naadloos moet kunnen aansluiten bij de politieke
besluitvorming in de EU. Nederland is overigens ook op dit moment reeds voorstander
van informeel overleg tussen de EU en de NAVO. Realisatie van deze politiek-militaire doeleinden sluit tenslotte aan
op de (in het Verdrag van Amsterdam vastgelegde) lijn op zeker moment een
Europees defensiebeleid te kunnen gaan voeren. Militaire doeleindenDe militaire planning in de Europese Unie zou zich dienen te beperken
tot de zgn. «strategische planning». Voor meer gedetailleerde
planning en de operationele planning voor een concrete operatie zou de Unie
een beroep moeten kunnen doen op de NAVO, die daarvoor over omvangrijke staven
beschikt. Dit betekent dat de EU te allen tijde gebruik moet kunnen maken
van de militaire planningscapaciteit van de NAVO. De Europese Unie moet wel
in staat zijn zich een verantwoord en onderbouwd eigen oordeel te vormen over
de operationele plannen. Deze werkverdeling voorkomt onnodige en kostbare
duplicatie van activiteiten.Eenzelfde werkwijze zou kunnen worden gevolgd bij de verzameling van inlichtingen.Indien de Europese Unie onder alle omstandigheden gebruik moet kunnen
maken van adequate militaire middelen dan zal een vergaande beginselbereidheid
van de VS moeten worden verkregen om collectieve NAVO-middelen ter beschikking
te stellen voor een Europese operatie. Zelfs kan gedacht worden aan het gebruik
van de aan NAVO toegewezen nationale Amerikaanse middelen. Dit is thans onderwerp
van overleg.De Europese Unie dient naar de mening van de regering niet te beschikken
over een eigen, staande commandostructuur. De WEU kent «Forces Answerable
to WEU (FAWEU)», dat wil zeggen strijdkrachten die in beginsel gebruikt
kunnen worden voor een WEU-operatie. Dat zijn vaak eenheden die ook zijn toegewezen
aan de NAVO. Voor de commandovoering zal de WEU nu, en in de toekomst de EU,
gebruik maken van bestaande (multi)nationale hoofdkwartieren. Momenteel wordt
een inventarisatie gemaakt van hoofdkwartieren die voor WEU-operaties beschikbaar
zijn. Van bijzonder belang zijn de hoofdkwartieren die leiding kunnen geven
aan eenheden uit verschillende landen en van meerdere krijgsmachtdelen. Het
is van groot belang flexibel gebruik te maken van de bestaande NAVO-commando-structuur
en zo de vorming van een parallelle structuur voor louter Europese doeleinden
te voorkomen. SlotIn zowel EU, WEU als NAVO wordt over Europese defensie gesproken maar
nog niet op basis van concrete tekstvoorstellen. Veel overleg vindt op bilaterale
basis plaats; de Fransen en Britten overleggen intensief en het Duitse EU-
en WEU-voorzitterschap overlegt eveneens bilateraal met verschillende lidstaten.
In deze fora liggen nog geen teksten ter tafel. Er is inmiddels in zowel de
EU als de WEU consensus gebleken ten aanzien van de onderstaande uitgangspunten.– Het GBVB moet verder worden ontwikkeld en versterkt– De EU moet een grotere rol spelen op het gebied van veiligheid
en defensie– Europees militair optreden blijft beperkt tot de Petersbergtaken– Europees defensievermogen moet aanvullend zijn op dat van de NAVO.
De NAVO blijft de basis voor collectieve verdediging– Transparantie is geboden in de discussie jegens de VS en overige Europese NAVO-bondgenoten die geen EU-lid zijn: Noorwegen, IJsland
en Turkije (en binnenkort ook Polen, Hongarije en Tsjechie)– De discussie moet niet beginnen bij de institutionele structuur
maar gericht zijn op de doelstellingen van een Europese defensie.De regering onderschrijft deze uitgangspunten. Waar het om gaat is dat
binnen het bredere Atlantische verband een grotere Europese inbreng en verantwoordelijkheid
tot stand wordt gebracht. De regering zal zich de komende periode verder inzetten
voor een ook voor Nederland bevredigende uitkomst van het overleg in de verschillende
internationale fora, zoals de NAVO-Top te Washington (april), de Ministeriële
Raad van de WEU (mei), en de Algemene Raad en de Europese Raad te Keulen (juni). De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Defensie,F. H. G. de Grave XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-79.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl