Auteurswet 1912 en Wet op de naburige rechten; wijz. ivm EG-richtlijn satellietomroep en doorgifte via de kabel; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-23813, nr. 182b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

10-05-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23813 nr. 182b

08-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23813Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 18 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 813Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in
verband met richtlijn nr. 93/83/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende
het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep
en de doorgifte via de kabel (Pb/EG L 248)nr. 182bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 8 mei 1996Met belangstelling namen wij kennis van de vragen van de leden van de
CDA-fractie.Deze leden vroegen of het redelijk is dat het nieuwe zevende lid van artikel
12 Auteurswet geen openbaarmaking aanneemt indien de middelen voor het decoderen
weliswaar niet door of met toestemming van de omroeporganisaties ter beschikking
van het publiek worden gesteld, maar deze bijvoorbeeld wel in het aangrenzende
buitenland gemakkelijk verkrijgbaar zijn. Vooropgesteld moet worden dat het
voorstel alleen betrekking heeft op satellietuitzendingen die voor het publiek
bestemd zijn. De richtlijn bepaalt voor dat geval dat voor het regelen van
uitzendrechten slechts de wetgeving van het land van invoer van het signaal –
in een ononderbroken mededelingenketen die naar de satelliet en terug naar
de aarde loopt – auteursrechtelijk relevant is. Het toepassingsbereik
is uitgebreid tot uitzendingen in gecodeerde vorm als de decodeerapparatuur
door de omroeporganisatie aan het publiek beschikbaar is gesteld. Satellietuitzendingen
in gecodeerde vorm zonder dat de codeerapparatuur aan het publiek beschikbaar
is gesteld, vallen niet onder het bereik van het voorstel. De richtlijn wijst
dan dus niet de plaats van openbaarmaking aan. Naar onze mening met de redelijkheid
van het gemaakte onderscheid hierin gezocht worden dat slechts een regeling
van voor het publiek bestemde uitzendingen is beoogd. De richtlijn moet worden
gezien als het verlengstuk van de omroeprichtlijn van 3 oktober 1989 betreffende
de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PbEG
L 298 van 17 oktober 1989). Die richtlijn «televisie zonder grenzen»
beoogde één Europese audiovisuele ruimte te scheppen en geldt
alleen voor televisie-omroepactiviteiten. De onderhavige richtlijn voorziet
in een aanvulling daarop voor wat het auteursrecht betreft en geldt bovendien
ook voor radio. De materie van satellietsignalen die voor een individuele
ontvanger bestemd zijn, is van een andere orde. Wel zij in dit verband opgemerkt
dat de door deze leden gememoreerde materie van fabricage, invoer en distributie
van decodeerapparatuur die ongeautoriseerde ontvangst mogelijk maken, voorwerp
van bespreking tussen de Europese lidstaten en in het kader van de World Intellectual
Property Organization is. Deze leden vroegen wat het gevolg is als de decodering niet door het publiek
geschiedt, maar door een bedrijf voor kabeldistributie. Men zal hier moeten
onderscheiden naar de concrete situatie. Denkbaar is dat de signalen alleen
bestemd zijn voor de kabelexploitant en niet voor het algemene publiek. De
kabelexploitant zou dan voor doorzending zorgdragen. Wij zouden menen dat
een dergelijke situatie, die voor zover bekend in de praktijk thans niet bestaat,
niet valt onder het bereik van de richtlijn. Het is echter ook mogelijk dat
een omroeporganisatie onderdelen van haar programma codeert om auteursrechtelijke
redenen. Het gaat dan gewoonlijk om aangekochte programma-onderdelen, waarvan
de desbetreffende omroeporganisatie uitsluitend de uitzendrechten voor Nederland
(of de Benelux) heeft verworven. In deze gevallen wordt het signaal met toestemming
van de omroeporganisatie door de kabelbeheerder gedecodeerd. In dergelijke
gevallen wordt gewoonlijk aan diegenen die niet over een kabelaansluiting
beschikken, maar wel over een schotelantenne bestemd voor de ontvangst van
satellietuitzendingen, door de omroeporganisatie individuele decoderingsapparatuur
ter beschikking gesteld. Deze situatie kan naar ons oordeel gelijk worden
gesteld met het ter beschikking stellen van decoders aan het publiek. Het
gaat immers om voor het publiek bestemde signalen, die onder de werkingssfeer
van de richtlijn vallen.Deze leden wezen op de situatie dat een rechthebbende geen organisatie
heeft aangewezen om zijn kabelrechten uit te oefenen en er verschillende organisaties
op dat terrein zijn. Wij menen dat er geen bezwaar tegen bestaat als deze
organisaties gezamenlijk de belangen van deze rechthebbenden behartigen en
de ontvangen gelden reserveren tot deze outsiders zich melden. Als men niet
tot onderlinge afspraken komt, blijft iedere organisatie bevoegd die rechten
uit te oefenen. Die bevoegdheid zal dan uit de statuten moeten blijken. De
kabelexploitant zal uiteraard van de organisatie die de rechten van de outsiders
stelt uit te oefenen vrijwaring tegen nakomende claims kunnen vragen.Over het gebruik van het begrip «te goeder trouw» in artikel
26b zouden wij het volgende willen opmerken. Artikel 12 van de richtlijn draagt
de lidstaten met zoveel woorden op via civiel- of administratiefrechtelijke
bepalingen ervoor te zorgen dat de betrokkenen de onderhandelingen over kabeldoorgifte
te goeder trouw aangaan en niet zonder geldige reden verhinderen of belemmeren.
Omdat destijds uitdrukkelijk de jurisprudentie over het afbreken van onderhandelingen
niet gecodificeerd is om de rechtspraak volledige vrijheid te geven, is het
wenselijk in ieder geval dit onderdeel van artikel 12 in de wet op te nemen.
Iedere twijfel of de richtlijn op dit punt is gevolgd, wordt zo weggenomen.
Het overnemen van de terminologie van de richtlijn lijkt ons niet bezwaarlijk
omdat verwarring niet te vrezen valt.Aan deze leden moet worden toegegeven dat Artikel III, derde lid, niet
uitblinkt door bondigheid. Misschien kan als verontschuldiging gelden dat
de redactie min of meer overeenkomt met die van artikel 7, lid 3 van de richtlijn.
Het artikel geeft aldus geen voedsel aan de gedachte dat op onderdelen wordt
afgeweken van de richtlijn. De woorden «in het bijzonder de taalexclusiviteit»
willen aangeven dat primair gedacht is aan taalexclusiviteit. Overweging 19
van de richtlijn zegt daarover dat achter veel bestaande internationale coproduktie-overeenkomsten
de gedachte zit dat de coproduktierechten door elke coproducent afzonderlijk
en onafhankelijk worden uitgeoefend via een onderlinge verdeling van exploitatierechten
op territoriale basis. Voorts wordt gesteld dat de taalexclusiviteit van die
andere coproducent wordt aangetast indien de taalversie(s) van de mededeling
aan het publiek, ook in geval van nasynchronisatie of ondertiteling van de
versie, overeenkomt met de taal of de talen die in ruime kring verstaan worden
op het grondgebied dat bij de overeenkomst aan die andere coproducent is toegewezen;
dat het begrip «exclusiviteit» in ruimere zin dient te worden
opgevat wanneer de mededeling aan het publiek een werk betreft
dat alleen uit beelden bestaat en geen dialogen of ondertitels bevat. Strikt
genomen zijn de woorden «in het bijzonder de taal-exclusiviteit»
dus overbodig: zij maken wel duidelijk waaraan gedacht is.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,A. Nuis 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-23813-182b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl