Goedkeuring Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden; Straatsburg, 1 februari 1995; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26389, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-04-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26389 nr. 4

25-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Artikelsgewijs Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 7 en 8Artikel 8Artikel 10Artikel 25Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26389Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 389Goedkeuring van het op 1 februari 1995 te Straatsburg tot stand gekomen
Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderhedennr. 4VERSLAGVastgesteld 25 maart 1999De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel
van wet, heeft de eer van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen.
Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslagingen over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennis genomen van
het verzoek van de regering de Nederlandse deelname aan het Kaderverdrag inzake
de Bescherming van nationale minderheden bij wet te regelen. Aan de bekrachtiging
van een verdrag waarvan de essentie de overweging is «dat een pluralistische
en werkelijk democratische samenleving niet alleen de etnische, culturele,
linguïstische en godsdienstige identiteit van elk persoon die tot een
nationale minderheid behoort, dient te eerbiedigen, maar ook passende voorwaarden
dient te scheppen om het mogelijk te maken deze identiteit uit te drukken
en te ontwikkelen» verlenen deze leden gaarne hun medewerking. Dat neemt
niet weg dat leden van de PvdA-fractie een aantal vragen en opmerkingen hebben.Gelet op de omstandigheid dat het Comité van Ministers de tekst
van het Verdrag heeft vastgesteld op 10 november 1995, het voor ondertekening
heeft voorgelegd op 1 februari 1995, het inmiddels door 21 landen is bekrachtigd
en per 1 februari 1998 in werking is getreden, vragen leden van de PvdA of
de bekrachtiging door Nederland niet rijkelijk laat komt. Niet nader te noemen
boze tongen verdenken de regering in dit opzicht van zelfingenomenheid die
tot uiting zou komen in de memorie van toelichting (blz. 3) waar het Verdrag
«het juridisch complement» wordt genoemd van het () integratiebeleid
en waar ook andere aardige woorden worden gewijd; anderen daarentegen menen
dat de regering haar tijd terecht vooral gebruikt heeft om het integratiebeleid
nader vorm te geven en spreken van een juiste prioriteitenkeuze. De leden
van de PvdA-fractie zijn geïnteresseerd in de mening van de regering
dienaangaande. De leden van de PvdA constateren dat controle op de toepassing van de
verdragsverplichtingen ligt bij het Comité van Ministers, daartoe bijgestaan
door een Adviescommissie(24 t/m 27 van het Verdrag). Per 1 februari 1999 moeten
samenstelling en werkwijze van die Adviescommissie zijn vastgesteld en nationale
rapportages over de toepassing van het verdrag zijn ingediend. De leden van
de PvdA-fractie vragen de regering of werkwijze en samenstelling van die Adviescommissie
inmiddels bekend zijn, en zo ja of daar naar nadere informatie over kan worden
gegeven. Voorts vragen deze leden of er al (en zo ja welke) nationale rapportages
zijn ingeleverd en tenslotte, mede in verband met de vorige vragen, of de
regering al een vermoeden (dan wel inzicht) heeft in de doeltreffendheid van
het controlemechanisme.Bij de opstelling van het verdrag zijn de verdragsluitende partijen het
niet eens geworden over het begrip «nationale minderheden». De
PvdA-fractieleden hebben de indruk dat in de bewoordingen van het Verdrag
vooral aan «nationale minderheden» in meer traditionele zin (zoals
te onzent de Friezen) wordt gedacht. Is de regering het met deze leden eens
dat de in Duitse en Luxemburgse «Verklaringen» gegeven begripsomschrijvingen
(Tractatenblad, Jaargang 1995, 197. Blz. 2) in die richting wijzen? Zijn inmiddels
ook verklaringen van andere landen bekend die in die richting wijzen en zo
ja, betreurt de regering het met de aan het woord zijnde leden als ook daarin
meer eigentijdse minderheden (legaal in de verdragslanden aanwezige asielzoekers
en arbeidsmigranten) ongenoemd blijven?Of de in het Verdrag toegekende rechten van de nationale minderheden in
meer traditionele zin (bv. Sorben in Duitsland, Bretons in Frankrijk, Basken
in Spanje en Frankrijk, Friezen in Nederland) afdoende geregeld zijn moet,
menen de leden van de PvdA-fractie, blijken uit de beoordeling, door het Comité
van Ministers, van de nationale rapportages. Maar wekt, vragen deze leden,
de regering niet te zeer de indruk a-priori te menen dat het daarmee in de
West-Europese landen wel in orde is door te stellen dat bekrachtiging van
het Kaderverdrag onder meer «uitdrukking geeft aan het belang van een
goede minderhedenbescherming in Nederland zelf alsook – en vooral –
in de Midden- en Oost-Europese landen (memorie van toelichting, blz. 5)? Is
de regering het bovendien met de leden van de PvdA-fractie eens als zij veronderstellen
dat het Verdrag de bescherming van die (eigentijdse, legaal in landen verblijvende
leden van) minderheden, omdat die in het Verdrag niet nadrukkelijk worden
genoemd, minder afdoende worden geregeld dan die van de nationale minderheden
in traditioneler zin?De PvdA-fractieleden hebben er met instemming kennis van genomen dat in
de door Nederland bij de bekrachtiging van het Verdrag toe te voegen Verklaring
(memorie van toelichting, blz. 33) de toezegging is opgenomen de bepalingen
van het Verdrag toe te passen op «de Friezen en legaal in Nederland
verblijvende personen die behoren tot de doelgroepen van het door de regering
gevoerde integratiebereid voor de etnische minderheden». Daarmee, aldus
de mening van deze leden, doet de regering meer recht aan de, als gevolg van
de migratie (vooral asielzoekers en arbeidsmigranten) in de afgelopen decennia,
veranderde binnenlandse verhoudingen in de (meeste) West-Europese landen.
Zij vragen niettemin of het niet nog beter kan. Omdat in ons land een beperkt
aantal minderheden worden genoemd als doelgroepen van integratiebeleid dringen
de PvdA-fractieleden er op aan te onderzoeken of die opsommingen niet kan
worden uitgebreid zodat de werking van het Verdrag, in ons land, ook van toepassing
is op mensen uit getalsmatig mogelijk kleinere groepen die wellicht om die
reden extra bescherming behoeven. In de bij te voegen verklaring wordt, in navolging van het ingeburgerde
taalgebruik, gesproken over etnische minderheden als doelgroepen van het integratiebeleid.
Naar het oordeel van de PvdA-fractieleden heeft o.a. Dr. S. Rozemond (Internationale
Spectator, oktober 1955, blz. 537/540) overtuigend aangetoond dan, anders
dan de memorie van toelichting stelt (blz. 7, artikel 3) de etniciteit van
een persoon moeilijk een objectieve factor kan worden genoemd, hetgeen voor
hem aanleiding is uiterst terughoudend met het begrip om te springen. Omdat
de regering mogelijk van oordeel is dat de bekrachtiging van het Verdrag niet
het moment bij uitstek is om daarover een discussie aan te gaan vragen de
leden van de PvdA-fractie, terwijl zij erop aandringen nu al het woord etnisch
uit de verklaring te schrappen, om later en in ander verband een debat over
naamgeving van minderheden in het algemeen en over «etniciteit als objectieve
factor» nader van mening te wisselen.Zoals de PvdA-fractieleden (elders in hun inbreng) aangeven, lijkt het
verdrag voornamelijk gericht op nationale minderheden in traditionele zin,
als te onzent de Friezen (die zeker niet als etnische of religieuze, maar
wel als linguïstisch-culturele minderheid kunnen worden benoemd en die
in een aaneengesloten gebied een meerderheid vertegenwoordigen). De regering
nu breidt de werkingssfeer van het verdrag nadrukkelijk uit door het van toepassing
te verklaren op de «doelgroepen van het integratiebeleid».Die specifieke benadering, die de PvdA-fractieleden onderschrijven leidt
mogelijk tot spanningen.Nederland heeft bij bekrachtiging in 1966 (!) van het «Europees
Handvest voor regionale talen en talen van minderheden» het Fries, Nedersaksische
talen, het Jiddisch en de talen van Romani als «regionale talen of talen
van minderheden» erkend. (Rapportage inzake de maatregelen welke Nederland
heeft getroffen ten aanzien van de Friese taal en Cultuur, 1999. Inleiding).
Omdat de regering van oordeel is dat het verdrag van in ons land van toepassing
is op «doelgroepen van het integratiebeleid», vragen de leden
van de PvdA-fractie of ook niet ten minste Arabisch, Turks, Sranang en Papiaments
aan de genoemde talen moet worden toegevoegd.Is de regering het met deze leden eens dat zich soms spanningen kunnen
voordoen als zij bij voorbeeld de bepalingen van het Verdrag inzake minderheidstalen
relevant verklaart voor de doelgroepen van het integratiebeleid.Zo wordt o.a. in artikel 10/2 van het Verdrag gesproken over «gebieden
die van oudsher of in groten getale worden bewoond door personen die tot nationale
minderheden behoren». De leden van de PvdA-fractie vragen de regering
wat dit kan betekenen voor de te scheppen voorwaarden «die het mogelijk
maken de minderheidstaal te gebruiken in betrekkingen tussen die personen
en de bestuurlijke instanties». Weliswaar, staat in de memorie van toelichting
(blz. 11) dat de gekozen formulering een ruime beleidsmarge toelaat en dan
«de staten zelf (kunnen) bepalen in hoeverre aan alle (daartoe gestelde)
voorwaarden wordt voldaan», maar het valt, gezien de Nederlandse invulling
van het begrip nationale minderheden, niet vol te houden dat «deze bepaling
alleen van toepassing is op de Friezen», al zijn uiteraard op de Friezen
in Friesland de criteria «van oudsher en in groten getale» beide
van toepassing.Daarom vragen de leden van de PvdA hoe artikel 14, tweede lid, zal/kan
worden toegepast als bij voorbeeld Turken, Marokkanen, Surinamers of Antillianen
in een gebied «in groten getale» aanwezig zijn? Hoe vat de regering
in dit verband «gebied» op; als provincie, gemeente en/of stadsdeel?
En wat denkt de regering over «in groten getale aanwezig zijn»;
aan een bepaald percentage en zo ja aan welk? Hoe, trouwens, vragen
de leden van de PvdA-fractie de regering, verhoudt zich het (in artikel 10,
onder 2 en 3 voorziene, mogelijke) gebruik van minderheidstalen (afgezien
van het Fries) tot het inburgeringsbeleid. Is daar geen spanning tussen denkbaar?Om zichzelf een helder beeld te vormen van de mogelijke consequenties
van de kwalificatie «in groten getale» vragen de leden van de
PvdA-fractie de regering naar de geografische spreiding over Nederland van
de getalsmatig belangrijkste minderheden (exclusief de Friezen).Ook in artikel 14, tweede lid wordt gesproken over gebieden «die
van oudsher of in groten getale worden bewoond door personen die tot nationale
minderheden behoren». In zulke gebieden dient ernaar te worden gestreefd
«indien er voldoende vraag naar is, ervoor zorg te dragen dat personen
die tot deze minderheden behoren voldoende mogelijkheden hebben om de minderheidstaal
te leren of om onderwijs in deze taal te krijgen». De leden van de PvdA-fractie
vragen de regering of, naar haar oordeel, door de regelingen met betrekking
tot het onderwijs in allochtone levende talen in voldoende mate aan dit artikel
wordt tegemoet gekomen.Tot slot willen de leden van de PvdA-fractie nog een aantal opmerkingen
maken over de Inleiding tot de memorie van toelichting en tot enkele, afzonderlijk
te behandelen artikelen.Volgens de memorie van toelichting (blz. 2) heeft het verdrag in beginsel
geen rechtstreekse werking; de meeste bepalingen in het verdrag zijn geformuleerd
als opdrachten aan staten en zullen worden (of zijn) uitgewerkt in nationale
wetgeving en beleid. Toch wordt onderstreept dat het uiteindelijk oordeel
of een bepaling zich leent voor rechtstreekse toepassing voorbehouden is aan
de rechter. De PvdA-fractieleden vragen de regering voor welke bepalingen
dat zou kunnen gelden en wat eventueel de consequenties zijn van het toekennen
van rechtstreekse werking daaraan?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Zij kunnen met de algemene strekking daarvan
instemmen, maar hebben op een aantal punten nog enige vragen en opmerkingen.In de memorie van toelichting wordt gesteld dat «uit de in het Kaderverdrag
neergelegde beginselen zowel voor autochtonen als leden van nationale minderheden
een samenstel van rechten voortvloeit. Deze benadering sluit naadloos aan
op het sinds 1983 in Nederland geldende integratiebeleid en moet als juridische
dimensie daarvan worden beschouwd».«Naar het oordeel van de ondergetekenden voldoet het Nederlandse
recht thans aan het in het verdrag gestelde, maar wordt tevens voorkomen dat
onze nationale normen in de toekomst onder het door het verdrag aangegeven
niveau zullen dalen».De leden van de VVD-fractie willen van de regering weten of het Kaderverdrag
leidt tot nieuwe verplichtingen voor de overheid waar de betreffende minderheidsgroepen
een beroep op zouden kunnen doen. Kan de regering per artikel aangeven wat
de praktische betekenis is van die artikelen voor het door Nederland gevoerde
beleid?De regering stelt dat het bepaalde in artikel 10, tweede lid; artikel
11, derde lid en artikel 14, tweede lid naar oordeel van de regering alleen
van toepassing is op de Friezen. Dit is neergelegd in een verklaring
van Nederland.De leden van de VVD-fractie willen met het oog op bovenstaande van de
regering weten of groepen die niet tot nationale minderheid worden gerekend
een beroep op de rechter kunnen doen om wèl tot nationale minderheid
gerekend te worden?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de inhoud van het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden.Het valt deze leden op dat er in het onderhavige verdrag geen sprake is
van een eenduidige definitie van «nationale minderheden». In het
Kaderverdrag wordt gebruik gemaakt van een uiterst pragmatische, flexibele
en daardoor multi-interpretabele definitie van nationale minderheden. Dit,
omdat alle betrokken lidstaten op diverse momenten te kennen hebben gegeven
met een zodanige «eigen» situatie te maken te hebben, dat een
«eigen» definitie noodzakelijk wordt geacht. Op welke wijze, zo
vragen de leden van de CDA-fractie, kunnen de staten die het verdrag hebben
ondertekend, elkaar op serieuze wijze aanspreken op naleving van het verdrag?De hier aan het woord zijnde leden, vragen wat de feitelijke juridische
waarde en implicatie van de gehanteerde pragmatische definities is. Kunnen
de bewindspersonen nader ingaan op de mogelijke gevolgen van het op diverse
wijze hanteren van de definitie van nationale minderheden, bijvoorbeeld voor
het actief bevorderen van en het toezicht houden op de uitvoering van het
Kaderverdrag?Ziet de regering enige rol weggelegd voor enig (inter)nationaal hof dan
wel het Europese Hof als het gaat om de interpretatie van het Kaderverdrag?Geldt voor landen die nog niet zijn toegetreden tot de Raad van Europa,
maar wel het verdrag hebben ondertekend in alle opzichten dezelfde wijze van
toezicht op uitvoering en handhaving? Dit, mede bezien vanuit het perspectief
dat de niet toegetreden landen geen deel uitmaken van het Comité van
Ministers van de Raad van Europa.Kan de regering aangeven, zo vragen de hier aan het woord zijnde leden,
in welke mate en op welke punten dit Kaderverdrag iets toevoegt aan het Internationaal
verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR), alsmede aan het
Europees verdrag inzake de rechten van de mens (EVRM)? Wat is van deze toevoegingen
de politieke en juridische implicatie?Welke zijn de implicaties van dit Kaderverdrag voor nationale minderheidsgroepen
als daar zijn de Basken in Spanje en de Hongaren in bijvoorbeeld Roemenië?
Kan de regering, zo vragen de hier aan het woord zijnde leden, deze zowel
in politiek als in juridisch opzicht uiteenzetten? Bovendien zien de hier
aan het woord zijnde leden eveneens graag uiteengezet, wat de politieke en
juridische implicaties zijn voor staten met nationale minderheden die (nog)
geen lid zijn van de Raad van Europa.Is het denkbaar, zo vragen deze leden de bewindspersonen dat bijvoorbeeld
België de inwoners van Belgisch Limburg of Belgisch Brabant erkent als
nationale minderheid, waar de Nederlandse overheid alleen de Friezen als langdurig
hier wonende minderheidsgroep erkent? Welke zijn de mogelijke gevolgen wanneer
Nederlands Limburg of -Brabant eveneens deze status wenst te verkrijgen? Is
het bovendien mogelijk dat Belgisch en Nederlands Limburg de handen
ineen slaan en gezamenlijk de erkenning als nationale minderheid verwerven?Zijn er andere gebieden in Europa aan te wijzen, waar, mede op basis van
historische gegevens zich een dergelijke situatie zou kunnen voordoen?En welke zijn in die situatie de beoogde en de mogelijke gevolgen en effecten
van dit Kaderverdrag?Het Kaderverdrag beoogt zowel politiek als juridisch de positie van nationale
minderheden te beschermen en te bevorderen. Op welke wijze kan het verdrag,
rekening houdend met de «eigen» definitie van nationale minderheden
die door de ondertekenende lidstaten kan worden gehanteerd, een politieke
rol van betekenis spelen? De hier aan het woord zijnde leden vragen de bewindslieden
hierop in te gaan vanuit een tweetal invalshoeken. Enerzijds is dat de invalshoek
van de politieke en economische betrekkingen.Anderzijds is dat de invalshoek van de nationale en internationale veiligheid.
Niet voor niets, zo betogen deze leden, staat de OVSE mede aan de wieg van
dit Kaderverdrag.De regering gaat er, gelet op de toelichting van het Kaderverdrag, vanuit
dat aan alle voorwaarden die het verdrag bevat, reeds wordt voldaan op basis
van bestaande wet- en regelgeving. Hoe, zo vragen deze leden, is deze opvatting
tot stand gekomen? Is hier sprake geweest van een onafhankelijk onderzoek?
Zo ja, wanneer heeft dit onderzoek plaatsgevonden en wat zijn de bevindingen
van de onderzoekers? Indien dit onderzoek niet heeft plaatsgevonden, waaraan
ontleent de regering dan de geponeerde zekerheid? Wordt in dat geval overwogen
om deze toets alsnog te laten verrichten?Kan de regering aan de hand van enkele voorbeelden aangeven voor welke
nationale minderheden in Europa dit verdrag een significante verbetering van
hun positie kan gaan betekenen? Kan daarbij eveneens aangegeven worden langs
welke weg(en) deze verbeteringen gerealiseerd kunnen worden en welke rol hierin
gespeeld kan worden door de leden van de Raad van Europa gezamenlijk? Welke
rol bovendien, zo vragen de hier aan het woord zijnde leden, kunnen hierbij
bilaterale politieke en economische betrekkingen spelen? In welke mate wordt
hierbij door de regering eveneens rekening gehouden met een gecoördineerd
optreden van de EU-lidstaten?In de memorie van toelichting hanteert de regering een bredere begripsbepaling
dan de bepaling die in het kaderverdrag zelf wordt gehanteerd. Naast «gebieden
waarin minderheden van oudsher wonen», kiest de regering eveneens voor
de toevoeging «of in groten getale wonen». Wanneer, zo vragen
ook de leden van de CDA-fractie, is er sprake van «groten getale»
in de ogen van de bewindspersonen? Welke zijn de beoogde en welke zijn de
te verwachten effecten van deze toevoeging? Wat zijn, zo vragen deze leden,
de consequenties van deze toevoeging, voor de mogelijkheid dat «landsdelen»
een beroep doen op de regionale identiteit? Op welke normen is de bovengenoemde
toevoeging aan de definitie gebaseerd?In het advies van de Raad van State wordt stilgestaan bij het risico van
spanning en conflict tussen de eigenheid en emancipatie van minderheden enerzijds
en integratie anderzijds. De Raad stelt hierbij terecht de vraag op welke
visie en mechanismen deze veronderstelling is gebaseerd. In het nadere rapport
repliceren de bewindspersonen deze vraag met de stelling dat «wie geaccepteerd
wordt zoals hij is, zich uitgenodigd zal voelen om te participeren».
Deze stelling, zo zijn de leden van de CDA-fractie van opvatting,
is geen waarheid in zichzelf. In eigen land zijn meerdere voorbeelden voorhanden
waarin eigenheid en integratie bepaald niet op conflictvrije voet met elkaar
verkeren.Hierbij kan worden gedacht aan de incidenten met en rond bijvoorbeeld
Marokkaanse jongeren. Om de schijn van naïviteit weg te nemen zien de
leden van de CDA-fractie graag dat de regering alsnog dieper ingaat op de
wijze waarop zij zal omgaan met de spanning en mogelijke conflicten die het
recht op eigenheid en emancipatie van een minderheid enerzijds en de integratie-noodzaak
anderzijds, in bepaalde situaties kan opleveren. De vraag daarbij is vooral:
wie bepaalt wat eigenheid is en wie bepaalt waar integratie aan de orde is,
als blijkt dat daarover visie en opvattingen uiteen lopen?Uit de formulering van de artikelen 5 en 6 van het Kaderverdrag menen
deze leden te kunnen opmaken dat de nationale norm van een meerderheid, zonder
meer een traditie van een minderheid kan verbieden indien er sprake zou kunnen
zijn van het schenden van (inter)nationale normen dan wel het in gevaar brengen
van de openbare orde.Ook de hier aan het woord zijnde leden vragen tenslotte, welke de oorzaken
zijn van het uiterst vertraagde proces van ratificatie van het onderhavige
Kaderverdragsvoorstel in Nederland. Kan de regering, met redenen omkleed,
de oorzaken hiervan aangeven?De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennis genomen
van het voorliggende wetsvoorstel ter goedkeuring van het Kaderverdrag inzake
de bescherming van nationale minderheden. De bepalingen die het Kaderverdrag
bevat zijn belangrijke juridische beginselen die de staat dient te respecteren
met het oog op de bescherming van nationale minderheden. De tekst van en de
toelichting bij het verdrag geven de fractie van D66 aanleiding tot het maken
van een aantal opmerkingen. De leden van de fractie van D66 onderschrijven
het belang van de eigen taal en cultuur van de Friezen. Het is een groot goed
dat eigen Fryske cultuur in ere blijft bestaan en overgedragen kan worden
op komende generaties. Zij zien in het verdrag een aanwinst voor de bescherming
van de Fryske cultuur.De leden van de fractie van D66 hebben een aantal vragen over de invulling
door Nederland van het, in het Kaderverdrag niet gedefinieerde, begrip «nationale
minderheid». Kan de regering, zo vragen deze leden nader ingaan op de
keuze van de twee minderheidsgroepen, te weten: Friezen en doelgroepen van
het integratiebeleid, die onder de werking van het Kaderverdrag zullen vallen?
VN-resolutie 47/135 maakt onderscheid tussen nationale en etnische, religieuze
en taalminderheden. Heeft de regering overwogen eveneens dit onderscheid te
maken en het Kaderverdrag alleen van toepassing te verklaren op de Friezen
en niet op de doelgroepen van het integratiebeleid die veeleer te beschouwen
zijn als een «etnische» minderheid? Staat het de regering vrij
het Kaderverdrag van toepassing te verklaren op Friezen en doelgroepen van
het integratiebeleid of kunnen andere landen daarover een andere mening hebben
en dat verschil van mening aan de Europese rechter voorleggen? Kan per EU-lidstaat
een overzicht worden gegeven van de groepen die onder het Kaderverdrag vallen?De leden van de fractie van D66 stellen vast, dat voor de regering de
veronderstelling dat het Kaderverdrag een aanknopingspunt is om over de nationale
minderheden een dialoog aan te gaan met andere landen van groot belang is
bij haar uiteindelijk positieve oordeel over het verdrag. Aan welke landen
denkt de regering daarbij? In de toelichting bij de artikelen 24 tot en met 26 stelt de regering
dat zij onvoldoende steun heeft verkregen voor voorstellen om een sterker
toezichtmechanisme te creëren. De leden van de fractie van D66 zouden
gaarne vernemen welke voorstellen het hier betreft. Kan de regering aangeven
welke landen de Nederlandse voorstellen niet steunden en waarom?De leden van de fractie van GroenLinks zijn verheugd over de inhoud en
de voortgang die nu wordt geboekt met het voorliggende wetsvoorstel. Op een aantal punten echter, hebben zij behoefte aan opheldering door
de regering.Het Kaderverdrag staat voor ondertekening open voor niet-lidstaten. Wordt
actief geprobeerd het verdrag door zo veel mogelijk staten te laten ondertekenen?
Is het Kaderverdrag ook besproken in VN-verband? Hoe ziet de regering de relatie
tussen dit initiatief dat zich kan uitbreiden tot buiten het Europese continent,
en de inspanningen van de Verenigde Naties voor de bescherming van nationale
minderheden? Op welke wijze verhoudt het verdrag zich tot de werkzaamheden
van de Hoge Commissaris voor de Minderheden van de OVSE?Op basis van welke informatie zal de naleving van het Kaderverdrag worden
getoetst? Zullen rapportages en conclusies van organisaties als Amnesty International
een belangrijke rol daarbij spelen?De regering stelt dat het Kaderverdrag niet alleen van toepassing is op
Friezen, maar ook op de legaal in Nederland verblijvende personen die behoren
tot de doelgroepen van het integratiebeleid. Tijdens het algemeen overleg
over de nota «kansen krijgen, kansen pakken» hebben de leden van
de fractie van GroenLinks naar voren gebracht dat een aantal groepen buiten
het integratiebeleid dreigen te vallen, omdat zij niet tot een nationale minderheid
worden gerekend. De minister zou bijvoorbeeld onderzoeken of Chinezen in Nederland
onder het minderhedenbeleid kunnen vallen. Maar ook Filippijnen of leden van
de joodse gemeenschap vallen niet onder het integratiebeleid. Deelt de regering
de mening van deze leden dat het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale
minderheden ook voor deze groepen bedoeld is? De leden van de fractie van GroenLinks steunen het standpunt van de regering
dat het integratiebeleid een tweezijdig proces is, waaraan zowel door autochtonen
als leden van etnische groepen een bijdrage dient te worden geleverd. Het
kabinet heeft echter gekozen voor een beperkt budget voor de inburgering van
oudkomers. In zijn brief van 3 februari 1999, schrijft de minister dat dit
budget «zeker de eerste jaren» beperkt blijft. Meent de minister
dat een substantiële verhoging van het budget voor oudkomers nog deze
kabinetsperiode te verwachten is? Zo niet, is het kabinet volgens zijn eigen
opvatting over het integratiebeleid niet verplicht alle allochtonen, nieuw-
en oudkomers, in staat te stellen een inburgeringscursus te volgen?Dit zou ook in overeenstemming zijn met artikel 12 van het Kaderverdrag.
Dit artikel tracht de kennis van de cultuur, geschiedenis, taal en godsdienst
van zowel de minderheid als de meerderheid te bevorderen in intercultureel
perspectief. Inburgeringscursussen zijn daarbij van belang. Ook het onderwijs
in allochtone levende talen bevordert de wederzijdse integratie. Het OALT-beleid
is niet restrictief in de zin dat niet alleen talen van grote minderheidsgroeperingen,
maar ook die van kleinere groepen in principe in aanmerking komen. De leden
van de fractie van GroenLinks steunen dit brede beleid. Zij vrezen echter,
dat in de praktijk, uit financiële overwegingen, toch alleen
de grotere minderheidsgroeperingen hiervan kunnen profiteren. Kan de minister
nagaan welke doelgroepen AOLT hebben geclaimd in de verschillende gemeenten,
en welke claims door die gemeenten zijn gehonoreerd? Is het niet in strijd
met het verdrag als kleinere minderheidsgroeperingen in de praktijk niet in
aanmerking komen voor AOLT?De leden van de fracties van GPV en RPF hebben met belangstelling kennis
genomen van onderhavig wetsvoorstel. Deze leden erkennen het belang van een
verdrag inzake de bescherming van nationale minderheden. Door de ontwikkelingen
in Europa in het afgelopen decennium staat het vraagstuk van de nationale
minderheden volop op de internationale agenda. Het ineenstorten van de communistische
regimes in de Oost-Europese landen en de desintegratie van de Sovjet-Unie
heeft krachten losgemaakt die de positie van nationale minderheden ernstig
bedreigen of reeds bedreigd hebben. Een verwijzing naar de situatie in de
landen voortgekomen uit het voormalige Joegoslavië, zegt voor de leden
van de GPV en RPF-fracties al meer dan voldoende in dit verband. Gezien de
kwetsbaarheid van vele nationale minderheden in een groot aantal landen in
Europa, staan de fracties van GPV en RPF op zich positief tegenover een verdrag
waarin de bescherming van nationale minderheden wordt geregeld.Bij de Raad van Europa hebben zich het afgelopen decennium een aantal
Oost-Europese landen aangesloten. Tussen de voormalige communistische regimes
in deze landen en de landen van de Westerse wereld bestonden (traditionele)
verschillen over het karakter van mensenrechten. Kan de regering aangeven
of er een verandering op dit vlak bij de Oost-Europese landen zichtbaar is
nu de communistische regimes verdwenen zijn? De leden van de fracties van
GPV en RPF zouden ook van de regering willen weten welke landen tot nu toe
het verdrag ondertekend hebben.De leden van de fracties van GPV en RPF hechten eraan op te merken, dat
ten aanzien van de bescherming van nationale minderheden de internationale
gemeenschap niet vanuit een nul-situatie start. Er bestaan reeds andere verdragen
op dit gebied. Niettemin kan een specifiek hierop toegesneden verdrag toegevoegde
waarde hebben.De regering schrijft in de memorie van toelichting dat de bepalingen in
dit verdrag geformuleerd zijn als opdrachten aan staten. De fracties van GPV
en RPF vinden dit in beginsel juist. Het gaat namelijk om een verdrag dat
gesloten is tussen soevereine staten, maar ook soevereine staten zijn verplicht
universele rechten in eigen land tot gelding te brengen. Het verdrag kan burgers
van staten een instrument bieden op te komen voor rechten tegenover de eigen
overheid. Ook biedt het de mogelijkheid staten aan te spreken ingeval ze systematisch
de rechten van nationale minderheden op hun grondgebied schenden.De regering schrijft in de memorie van toelichting dat er geen overeenstemming
over de definitie van het begrip «nationale minderheid» kon worden
bereikt. De leden van de fracties van GPV en RPF betreuren dit. De betekenis
van het verdrag wordt hierdoor namelijk beperkt omdat elk land een eigen definitie
hanteert. Dit kan tot gevolg hebben dat staten ontkennen dat zij een nationale
minderheid op hun grondgebied hebben, terwijl objectieve criteria duidelijk
aangeven dat dit wel het geval is.In de verklaring die de regering bij het verdrag heeft uitgeven, schrijft
ze dat ze het verdrag zal toepassen op «de Friezen en legaal in Nederland
verblijvende personen die behoren tot de doelgroepen van het door de regering gevoerde integratiebeleid voor de etnische minderheden».
De leden van de GPV en RPF-fracties zouden van de regering willen vernemen
op basis van welke criteria de regering de Friezen als een nationale minderheid
hebben aangewezen. Is het criterium van de eigen taal daarvoor voldoende?Hoewel de leden van de fracties van GPV en RPF niet ontkennen dat etnische
groepen minderheidsgroeperingen zijn, menen zij dat niet de suggestie moet
worden gewekt, dat leden van etnische minderheden beschouwd worden als burgers
met een eigen nationale identiteit. De regering lijkt dit te willen voorkomen
door in de memorie van toelichting (blz. 4) te vermelden, dat het bestanddeel
«nationale» van het begrip «nationale minderheid»
voor Nederland geen toegevoegde waarde heeft, omdat Nederland dit begrip hoofdzakelijk
van toepassing acht op etnische minderheden. De leden van de fracties van
GPV en RPF vinden dat hierdoor het begrip «nationale minderheid»
wel heel erg opgerekt wordt. Kan de regering over de mening van deze leden,
dat dit begrip te zeer verruimd wordt, haar bevindingen geven?De leden van bovengenoemde fracties zouden verder graag van de regering
willen vernemen of de toepassing van het verdrag op de etnische minderheden
die onderdeel uitmaken van het integratiebeleid, niet enigszins willekeurig
is? Dit te meer daar het in het verdrag gaat om rechten van individuele personen
behorend tot een minderheid. Waarom zouden Nederlandse burgers van bij voorbeeld
Chinese afkomst, Papoea's en Joden, die ook behoren tot een etnische minderheid
en die wellicht ook hun eigen cultuur willen bewaren en ontwikkelen, geen
aanspraak kunnen maken op deze rechten?Hoewel de regering etnische minderheden niet beschouwt als nationale minderheden,
is zij wel van mening dat hun cultuur bescherming behoeft. De leden van de
GPV en RPF-fracties zijn het hier mee eens, zolang deze cultuur – of
elementen daaruit – niet in strijd is met de grondslagen van de rechtsstaat.
Ze hechten eraan in dit verband op te merken dat het mede hierom van belang
is dat duidelijk is welke gewoonten en normen een universele geldigheid bezitten.De regering is van mening dat het Nederlandse recht voldoet aan de vereisten
die gesteld worden in het verdrag. Zij merkt evenwel op dat ten aanzien van
positieve acties dit minder duidelijk in het recht is vormgegeven. Kan de
regering aangeven, of zij daarom maatregelen gaat nemen om het verschijnsel
positieve actie in wetgeving (concreet) vast te leggen en hoe zij dat gaat
doen?De leden van de fracties van GPV en RPF vinden dat het toezicht op de
naleving van het verdrag door een staat door de andere ondertekenaars zeer
zwak geregeld is. De regering geeft dit zelf ook al enigszins aan, doordat
zij in de memorie van toelichting schrijft dat Nederland zich ingezet heeft
voor het creëren van een sterker toezichtmechanisme dan nu in het verdrag
het geval is. De leden van de GPV en RPF-fracties vinden het een gemis dat
in de memorie van toelichting niet is aangegeven hoe het Comité van
ministers invulling gaat geven aan haar toezichtstaak. Kan de regering aangeven
welke concrete stappen dit Comité zou kunnen ondernemen tegen een staat
die geen gevolg geeft aan de bepalingen in het verdrag? Ook zouden zij van
de regering willen vernemen welke acties het Comité kan ondernemen
als een lidstaat weigert informatie te sturen aan de Secretaris-Generaal van
de Raad van Europa op grond van artikel 25, tweede lid. Verder zouden zij
van de regering willen weten wat het Comité van ministers kan doen,
als een staat het verdrag schendt maar ontkent dat in dit geval
sprake is van een nationale minderheid en dus sprake is van een schending
van het verdrag.De GPV en RPF-fractieleden vinden het jammer dat diverse bepalingen zeer
flexibel en ruim verwoord zijn. Zij wijzen bijvoorbeeld op artikel 10, tweede
lid, artikel 11, lid drie en artikel 14, lid twee. De keuze voor flexibele
formuleringen kan er volgens deze leden ertoe leiden, dat staten de bepalingen
van het verdrag niet uitvoeren of nakomen. Zo kan een staat op grond van artikel
14, lid twee heel goed verdedigen, dat hij geen maatregelen neemt om een nationale
minderheid in staat te stellen haar minderheidstaal te leren of om onderwijs
in deze taal te ontvangen. Op grond van de bepaling «voor zover mogelijk»
kan hij zeggen, dat het voor hem niet mogelijk is deze maatregelen te nemen.
Op deze wijze kan hij de echte reden voor het niet nemen van de maatregelen
verdoezelen. Deze reden kan zeer wel zijn, dat deze staat niet wil dat een
nationale minderheid de mogelijkheid krijgt haar eigen taal te leren en onderwijs
te krijgen in deze taal, omdat hij deze minderheid haar eigen identiteit wil
ontnemen. De regering heeft zelf ook de mogelijkheid onderkend dat staten
geen invulling zullen geven aan de bepalingen van het verdrag als gevolg van
de flexibele en ruime bewoordingen. Ondermeer op grond van deze mogelijkheid
wijst zij erop, dat de verwachtingen ten aanzien van de impuls van dit verdrag
op de bescherming van nationale minderheden niet overspannen moeten zijn.
De leden van de GPV en RPF-fracties vinden dat op deze wijze de nakoming van
het verdrag wel heel erg louter van de goede trouw van de verdragspartijen
gaat afhangen. De flexibele en ruime bewoordingen maken het ook moeilijk voor
het Comité van Ministers om toezicht uit te oefenen. Een staat kan
zich immers altijd achter deze bewoordingen verschuilen. Bovengenoemde leden
vinden dat de naleving hierdoor in de lucht kan komen te hangen.De leden van de SGP-fractie hebben met interesse kennis genomen van het
voorliggende voorstel ter goedkeuring van het Kaderverdrag inzake de bescherming
van nationale minderheden voor Nederland. Voorstel en Kaderverdrag geven hen
de reden tot de volgende opmerkingen en vragen.Allereerst vragen de leden van de SGP-fractie of de in de memorie van
toelichting genoemde redenen voor toetreding tot het Kaderverdrag zwaarwegend
genoeg zijn. Genoemd worden: het belang van het Verdrag als eerste multilateraal
instrument voor de bescherming van minderheden, de binding van het Koninkrijk
aan de in het Verdrag neergelegde beginselen en de signaalfunctie die het
partij zijn bij het Verdrag aan andere landen geeft. Deze leden nodigen de
regering uit om die signaalfunctie nader toe te lichten: in welke concrete
situaties zou het partij zijn bij dit Kaderverdrag een effectief signaal kunnen
geven aan andere landen? Wat betreft de binding van het Koninkrijk aan de
genoemde beginselen, vragen deze leden of die beginselen niet reeds genoegzaam
zijn neergelegd in het EVRM en het IVBPR, én in de Grondwet en andere
nationale wetgeving, zoals ook blijkt uit het antwoord van de regering op
vragen van de Raad van State, en of daarmee niet is aangetoond dat het Kaderverdrag
weinig toevoegt aan de bestaande juridische basis voor de positie van minderheden
in Nederland.Een tweede vraag van deze leden is waarom de Nederlandse regering pas
ruim vijf jaar na totstandkoming van het Verdrag de Goedkeuringswet aan de
Tweede Kamer ter behandeling aanbiedt. Heeft Nederland, dat toch lid is van
de Raad van Europa, bepaalde overwegingen of reserves gehad om het Kaderverdrag
toch voorlopig niet voor Nederland in werking te laten treden, en zo ja, welke
overwegingen waren dat? Deze leden merken op dat in de memorie van toelichting geen criteria worden
gegeven op basis waarvan een minderheid tot nationale minderheid in de zin
van het Kaderverdrag genoemd kan worden. Voor de Friezen kan immers niet etniciteit
aangevoerd worden als onderscheidend criterium, zoals dat wel het geval is
voor de doelgroepen van het door de regering gevoerde integratiebeleid voor
de etnische minderheden? Als taal voor de Friezen het onderscheidend criterium
is, kan dit criterium dan niet ook aangevoerd worden voor bijvoorbeeld Limburgers?
Gegeven deze vragen, wensen de leden van de SGP-fractie duidelijke criteria,
dan wel een heldere definitie, op grond waarvan minderheden in de zin van
het Kaderverdrag in de Nederlandse situatie onderscheiden kunnen worden.De leden van de SGP-fractie constateren dat in de memorie van toelichting
het Kaderverdrag allereerst gezien wordt als een gewenst juridisch kader voor
de integratie van etnische minderheden. Zij vragen aan de regering wat zij
verstaat onder het woord «bescherming» in de titel van het Kaderverdrag,
wat «bescherming» in de Nederlandse situatie concreet zou kunnen
inhouden, en hoe dat begrip zich verhoudt tot de nadruk op integratie in de
memorie van toelichting. Indien «bescherming» meer centraal zou
staan, zou men immers ook kunnen pleiten voor het benoemen van leden van de
Joodse gemeenschap – die niet valt onder de doelstelling van het integratiebeleid –
tot nationale minderheid?In de memorie van toelichting wordt erop gewezen dat integratie van etnische
minderheden een tweezijdig proces is. Daarbij wordt gesproken over een wederzijds
respect van autochtonen en leden van etnische groepen voor elkaars normen
en waarden. De leden van de SGP-fractie vragen hoe dit uitgangspunt zich verhoudt
tot een ander aspect van het integratiebeleid, namelijk het accepteren door
leden van minderheden van bepaalde basiswaarden van de Nederlandse samenleving?
En: hoe verhouden zich bepaalde basiswaarden van de Nederlandse samenleving –
die ook overgedragen worden in inburgeringscursussen in het kader van de WIN –
tot de overweging in de Preambule van het Kaderverdrag dat de etnische, culturele,
linguistische en religieuze identiteit van elke persoon die tot een nationale
minderheid behoort geëerbiedigd moet worden en dat voorwaarden geschapen
moeten worden om deze identiteit uit te drukken, te beschermen en te ontwikkelen?
Kan deze ruime formulering in het Verdrag grond bieden voor een pleidooi om
bij wet mogelijkheden te scheppen voor bijvoorbeeld polygamie?Met betrekking tot de precieze functie van het Kaderverdrag, wanneer goedgekeurd
voor Nederland, vragen deze leden, gegeven het feit dat het Kaderverdrag in
beginsel geen rechtstreekse werking heeft voor individuele leden van nationale
minderheden, wat het «juridisch bindend karakter» van het Kaderverdrag
dan wel inhoudt. Daaraan gekoppeld is de vraag: indien in de Preambule van
het Kaderverdrag staat dat de neergelegde beginselen toegepast moeten worden
door middel van «nationale wetgeving en passend overheidsbeleid»,
heeft de goedkeuring van het Verdrag dan nog consequenties voor het huidige
beleid en de huidige wet- en regelgeving?De leden van de SGP-fractie vragen welke landen die nog geen lid zijn
van de Raad van Europa hebben ondertekend of waarschijnlijk zullen ondertekenen.
Zijn dat dezelfde landen als die bedoeld worden in de memorie van toelichting
met «verschillende republieken van de voormalige Sovjet Unie die in
de wachtkamer zitten voor toetreding tot de Raad van Europa»? Tevens vragen deze leden naar het verschil in definiëring van het
begrip «nationale minderheid» door de verschillende landen die
al partij zijn bij het verdrag. Aangegeven is de discussie over de vraag of
personen die in een bepaald land wonen, maar niet de nationaliteit van dat
land bezitten, tot een nationale minderheid gerekend kunnen worden. Het is
duidelijk dat Duitsland en Oostenrijk van mening verschillen met Nederland
en het Verenigd Koninkrijk, maar hoe is de positie van andere Verdragspartijen
in de discussie? Welke consequenties hebben de verschillende opstellingen
voor de reikwijdte en effectiviteit van het Verdrag, met name in die landen
die niet op de lijn zitten van Nederland en het Verenigd Koninkrijk? Wordt
door het Comité van Ministers van de Raad van Europa rekening gehouden
met die verschillen in definitie van het begrip «nationale minderheid»
in het in artikel 24, lid 1, van het Kaderverdrag vastgelegde toezicht op
de uitvoering van het Verdrag door de Verdragspartijen?Wordt bij het houden van toezicht door het Comité van Ministers
van de Raad van Europa alleen rekening gehouden met regeringsinformatie, of
worden rapporten van onafhankelijke organisaties en instellingen ook meegewogen
in de beoordeling? Zo nee, hoe kan dan gegarandeerd worden dat op onafhankelijke
wijze gerapporteerd, en vervolgens door het Comité beoordeeld wordt? 2. Artikelsgewijs Artikel 3Kan de regering nader aangeven wat de betekenis is van dit artikel, zo
vragen de leden van de VVD-fractie? Welke praktische of juridische consequenties
kunnen voortvloeien uit de uitoefening van de in het Kaderverdrag neergelegde
rechten en vrijheden?Dit artikel doet de leden van de SGP-fractie vragen naar het nut van dit
Kaderverdrag voor individuele leden van nationale minderheden. Als het aan
een individueel lid overgelaten wordt om als lid van een nationale minderheid
behandeld te worden dan wel niet behandeld te worden, als het bij de in het
Kaderverdrag neergelegde beginselen gaat om de collectieve uitoefening van
individuele rechten, en als de bepalingen in het Kaderverdrag géén
rechtstreekse werking hebben, dan heeft het Kaderverdrag alleen betekenis
voor die leden van nationale minderheden die ook als lid van een nationale
minderheid behandeld wensen te worden. Tegelijkertijd stelt artikel 3, eerste
lid, dat uit die keuze geen nadeel mag voortvloeien. Is met deze bepaling,
zo vragen deze leden, niet aangegeven dat de keuze om wel of niet als lid
van een nationale minderheid behandeld te worden in de praktijk geen verschil
maakt, en dat daarmee het nut van het Kaderverdrag voor individuele leden
wegvalt?Het tweede lid van artikel 3 is naar de mening van de leden van de SGP-fractie
zodanig geformuleerd dat zeer sterk de suggestie gewekt wordt dat dit Kaderverdrag
wel een rechtstreekse werking heeft, en dat de rechten alleen al op grond
van dit Kaderverdrag individueel afdwingbaar zijn. Deze leden vragen naar
de mening van de regering op dit punt. Artikel 4Inzake artikel 4, tweede lid stelt de memorie van toelichting (blz. 7)
dat dit de mogelijkheid bevat voor lidstaten om zo nodig maatregelen te nemen
om volledige gelijkheid te bereiken tussen leden van een nationale minderheid.
De leden van de PvdA achten deze zinsnede een te vrije bewerking van het gestelde
in dat artikel, waarin gesproken wordt van een «verplichting». Het tweede lid bevat de mogelijkheid voor lidstaten om zo nodig maatregelen
te nemen om een volledige gelijkheid te bereiken tussen leden van een nationale
minderheid en de meerderheid, aldus de leden van de VVD-fractie. Kan de regering
aangeven wat hier de betekenis van het woord gelijkheid is? Wat is de aard
van de maatregelen om volledige gelijkheid te bereiken en in hoeverre zullen
dergelijke maatregelen in conflict komen met het evenredigheidsbeginsel?Artikel 4 behelst een discriminatieverbod, aldus de leden van de GroenLinks-fractie.
Wat is de meerwaarde van dit artikel ten opzichte van de bepalingen van het
EVRM? Wordt het door dit Kaderverdrag staten vergemakkelijkt andere verdragspartijen
aan te klagen? Is in een speciale procedure hiervoor voorzien?In artikel 4, tweede lid, van het Kaderverdrag is een verplichting tot
positieve actie voor leden van nationale minderheden op verschillende maatschappelijke
terreinen geformuleerd. De leden van de SGP-fractie vragen of dit artikel
de regering aanleiding geeft tot nieuwe vormen van positieve actie, mede gezien
de discussies die in het verleden hierover gevoerd zijn (ter illustratie mag
dienen de WBEAA, en de opvolger daarvan, de Wet SAMEN). Daarnaast vragen zij
de regering wat deze verstaat onder «volledige en daadwerkelijke gelijkheid
in het politieke en culturele leven». Gaat het om het bereiken van een
gelijke mate van participatie, of om gelijkheid in mogelijkheden tot participatie,
of wordt er iets anders mee bedoeld? Artikel 5In de toelichting op artikel 5 spreekt het vanzelf dat bij voorbeeld bepaalde
tradities moeten passen «binnen door de Nederlandse wet aangegeven grenzen»
en dat moet kunnen worden opgetreden tegen tradities die fundamentele waarden
ontkennen. Dat strookt met memorie van toelichting blz. 23, punt 44 dat de
erkenning van de waarde van tradities niet wil zeggen dat gebruiken die in
strijd zijn met het nationale recht of internationale normen worden erkend
of toegestaan.De PvdA-fractieleden vragen of de Nederlandse regering er bij de onderhandelingen
over het verdrag op heeft aangedrongen de in de toelichting op artikel 5 gebruikte
formulering expliciet in artikel 5 neer te leggen en zo ja waarom dit niet
is gelukt. Een overeenkomstige vraag stellen deze leden. In het ERVM en in
onze Grondwet worden de mogelijke beperkingen van een vrijheid in het betreffende
artikel zelf tot uitdrukking gebracht. In het verdrag blijkt de mogelijkheid
tot het beperken van het bepaalde in deze artikelen uitsluitend uit artikel
19. Waarom is hiervoor gekozen?Dit artikel heeft betrekking op het behoud en de ontwikkeling van de cultuur
van nationale minderheden en het verbod op gedwongen assimilatie, zo vragen
de leden van de VVD-fractie?Kan de regering de relatie aangeven tussen de strekking van dit artikel
en de afschaffing van de Woonwagenwet per 1 maart 1999?Wat is de reikwijdte van artikel 5, waarin de essentiële elementen
van de identiteit van nationale minderheden worden gespecificeerd: religie,
taal geschiedenis en cultureel erfgoed, zo vragen de leden van de CDA-fractie?Kan de reikwijdte worden aangegeven aan de hand van enkele voorbeelden,
waarbij sprake is van een botsing van culturele waarden?Dit artikel beoogt, aldus de leden van de GroenLinks-fractie, hoofdzakelijk
te waarborgen dat personen die tot een nationale minderheid behoren hun cultuur
in stand kunnen houden en tot ontwikkeling kunnen brengen en
dat zij hun identiteit kunnen bewaren. Per 1 maart is de Woonwagenwet in Nederland
afgeschaft. Hierdoor wordt het voor woonwagenbewoners moeilijker dan voorheen,
te leven op de wijze die is ingegeven door hun cultuur en traditie. Is de
regering van mening dat de Woonwagenwet strijdig is met het Kaderverdrag?De sterke formulering van artikel 5, eerste lid, doet de leden van de
SGP-fractie aan de regering de vraag stellen of hiermee de regering niet zichzelf
zou verplichten om bepaalde elementen van de nationale identiteit –
bijvoorbeeld de christelijke feestdagen – ter discussie te stellen om
het voor leden van nationale minderheden mogelijk te maken om wezenlijke elementen
van hun cultuur en godsdienst in stand te houden en zelfs tot ontwikkeling
te brengen. Welke spanning, zo vragen zij, ziet de regering tussen de inhoud
van dit artikel en niet op te geven elementen van de Nederlandse nationale
identiteit? Artikel 7 en 8Artikelen 7 en 8 van het Kaderverdrag spreken zich uit over een aantal
fundamentele vrijheden van leden van nationale minderheden en het recht om
godsdienst of levensovertuiging tot uiting te brengen en godsdienstige instellingen,
organisaties en verenigingen op te richten. De leden van de SGP-fractie merken
op dat de in het Kaderverdrag gekozen formuleringen, anders dan de artikelen
6, 8 en 9 van de Grondwet, meer het accent leggen op het hebben van een bepaalde
godsdienstige overtuiging en het recht die tot uiting te brengen en bijbehorende
instellingen en dergelijke op te richten. Ook constateren zij dat in deze
artikelen geen bepalingen omtrent mogelijk noodzakelijke inperkingen van genoemde
rechten zijn neergelegd, wat wel het geval is in de genoemde artikelen van
de Nederlandse Grondwet. Zij vragen of de regering deze verschillen in formulering
en inhoud ook onderkent en wat daarover haar mening is. Artikel 8Waarom is de formulering in artikel 8, vragen de PvdA-fractieleden, met
betrekking tot godsdienst en levensovertuiging, beperkter dan die in het EVRM
(waarin de toevoeging «in erediensten, in onderricht, in praktische
toepassing en in het onderhouden van geboden en voorschriften»)? Artikel 10Kan de regering aangeven op basis waarvan in artikel 10 wordt geconstateerd
dat deze bepaling alleen van toepassing is op de Friezen, zo vragen de leden
van de CDA-fractie?De hier aan het woord zijnde leden zouden graag willen weten onder welke
condities ook andere minderheden hiervoor in aanmerking kunnen komen.De leden van de SGP-fractie vragen de regering welke reikwijdte artikel
10, eerste lid, van het Kaderverdrag voor Nederland heeft. Wat wordt bedoeld
met de uitdrukkingen «in het openbaar» en «in geschrifte»?
Betekent dit bijvoorbeeld dat leden van nationale minderheden het recht hebben
om in hun eigen taal een verzoek te doen aan overheidsdiensten? Artikel 25In hoeverre wordt er met het oog op het toezicht op de uitvoering van
het Kaderverdrag samengewerkt met andere instanties, zo vragen de leden van
de VVD-fractie? Wordt er bij de uitoefening van dit toezicht naast nationale
rapportages ook gebruik gemaakt van rapporten en conclusies van andere gouvernementele
en niet-gouvernementele organisaties en instellingen?De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Coenen XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), Schutte (GPV), Te Veldhuis (VVD),
ondervoorzitter, De Cloe (PvdA), voorzitter, Van den Berg (SGP), Van de Camp
(CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GL), Dankers (CDA), Hoekema (D66), Rijpstra
(VVD), Cornielje (VVD), Rehwinkel (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wagenaar (PvdA),
De Boer (PvdA), Duijkers (PvdA), Verburg (CDA), Rietkerk (CDA), Halsema (GL),
Kant (SP) en Balemans (VVD).Plv. leden: Van den Doel (VVD), Rouvoet (RPF), Van Beek (VVD),
Zijlstra (PvdA), Ravestein (D66), Van Wijmen (CDA), Augusteijn-Esser (D66),
Balkenende (CDA), Barth (PvdA), Gortzak (PvdA), Rabbae (GL), Wijn (CDA), Dittrich
(D66), Cherribi (VVD), Nicolaï (VVD), Van Oven (PvdA), Brood (VVD), Apostolou
(PvdA), Kuijper (PvdA), Belinfante (PvdA), Mosterd (CDA), Eurlings (CDA),
Van Gent (GL), Poppe (SP) en Essers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26389-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl