Goedkeuringswet DIS-Overeenkomst; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26439, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-10-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26439 nr. 5

01-10-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHet Douane Informatie SysteemKosten DISARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 5Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Controleautoriteit persoonsgegevensOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26439Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 439Goedkeuring van de op 26 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst
opgesteld op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese
Unie inzake het gebruik van informatica op douanegebied (Trb. 1995, 287);
van het op 26 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen akkoord betreffende de
voorlopige toepassing tussen een aantal Lid-Staten van de Europese Unie van
de op basis van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie opgestelde
Overeenkomst inzake het gebruik van informatica op douanegebied (Trb. 1995,
288); en van het op 29 november 1996 te Brussel tot stand gekomen Protocol,
opgesteld op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese
Unie, betreffende de prejudiciële uitlegging, door het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen, van de Overeenkomst inzake het gebruik van
informatica op douanegebied (Trb. 1997, 39) (Goedkeuringswet DIS-Overeenkomst)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 1 oktober 1999Ondergetekenden hebben met belangstelling kennis genomen van de vragen
en opmerkingen van de vaste commissie voor Financiën. De vragen worden
hieronder zoveel mogelijk in de volgorde van het verslag beantwoord. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie willen een uitleg over in hoeverre veranderingen
op het terrein van de wetgeving over persoonsgegevens gevolgen hebben voor
het onderhavige voorstel van wet. De DIS-Overeenkomst is zo opgezet dat de
bescherming van persoonsgegevens deels door de Overeenkomst zelf wordt geregeld,
en deels door het nationale recht van de lidstaten. Voor zover aanvullende
nationale wetgeving hiervoor nodig was, voorziet het onderhavige voorstel
van wet hierin. Op een aantal punten wordt hierbij verwezen naar de Wet persoonsregistraties
(hierna: Wpr); ingevolge artikel 8 van het onderhavige voorstel van wet worden deze verwijzingen vervangen door verwijzingen naar de Wet bescherming
persoonsgegevens (hierna: Wbp )indien en wanneer deze in werking treedt. De
wijziging in de Wbp ten opzichte van de Wpr van registraties naar gegevensverwerking
heeft overigens inhoudelijk geen invloed op het wetsvoorstel, omdat het Douane
Informatie Systeem (DIS) als informatiesysteem een registratie is in de zin
van de Wpr, alsmede gegevensverwerking in de zin van de Wbp. De verruiming
van de Wbp ten opzichte van de Wpr heeft slechts betekenis voor de geautomatiseerde
verwerking van persoonsgegevens die geen deel uitmaken van een samenhangende
verzameling. Dergelijke gegevens vallen niet onder de Wpr, maar wel onder
de Wbp. Dergelijke gegevens komen onder het regime van de DIS-Overeenkomst
evenwel niet voor, daar alle gegevens deel uitmaken van het informatie-systeem:
een registratie in de zin van de Wpr. Voor het overige worden de rechten van
de betrokkene blijkens artikel 15, eerste lid, van de overeenkomst in overeenstemming
met het nationale recht uitgeoefend. Voor zover de Wbp de betrokkene andere,
mogelijk meer rechten geeft dan de Wpr, kunnen deze nieuwe rechten dus ook
worden uitgeoefend met betrekking tot het DIS. Het DIS vorm geen uitzondering
op de regel dat wanneer voor bijzondere (soorten) registraties bijzondere
regels zijn opgesteld, op de terreinen waarvoor bijzondere regels ontbreken,
de gewone regels van de algemene privacywetgeving van toepassing zijn. Wij
verwijzen naar hoofdstuk 5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting
op de Wbp (kamerstukken II 1997/98, 25 892, nr. 3, blz. 11 e.v.).Het daar gestelde geldt zowel voor de Wpr als voor de Wbp. Voor zover
de DIS-Overeenkomst of het wetsvoorstel geen bijzondere regels bevat, zijn
dus de regels van geldende algemene privacywetgeving van toepassing: voorlopig
nog de Wpr, straks de Wbp.De leden van de PvdA-fractie vragen of dit wetsvoorstel en de douane-overeenkomst
voldoen aan de materiële vereisten van de richtlijn van 23 november 1995
(PbEG L 281). Nu de DIS-Overeenkomst eist dat zowel de Nederlandse douaneautoriteiten
alsook de autoriteiten in andere lidstaten zich bij de verwerking van persoonsgegevens
in het DIS moeten houden aan de nationale wetgeving omtrent de bescherming
van persoonsgegevens zal hieraan worden voldaan. In Nederland betekent dit
dat de Wpr en straks de Wbp van toepassing zullen zijn op het gebruik van
het DIS, waarbij het onderhavige voorstel van wet enige preciseringen bevat.
Voor wat betreft de overige lidstaten geldt dat de DIS-Overeenkomst eist dat
deze nationale wetgeving omtrent persoonsgegevens ten minste het beschermingsniveau
biedt dat is neergelegd in het Verdrag van Straatsburg van 1981. De beginselen
van dit Verdrag komen overeen met de uitgangspunten van de richtlijn. Daarbij
kan worden opgemerkt dat hoewel de richtlijn slechts verplicht tot implementatie
van de richtlijn voor het communautaire recht, alle landen van de EG het probleem
van de bepaling van de omvang van het communautaire recht hebben vermeden
door de regels van de richtlijn ook van toepassing te doen zijn op niet-communautaire
delen van hun rechtsbestel. Wel maken enkele landen uitzonderingen voor de
justitiële organen en de politie, waarvan in ieder geval vaststaat dat
zij niet onder het communautaire recht vallen. In Nederland zullen politie
en justitie overigens niet rechtstreeks toegang krijgen tot het DIS. De bij
de implementatie van de richtlijn door alle lidstaten gekozen benadering betekent
dat de regels van de richtlijn via deze reflexwerking feitelijk ook gelden
voor de omgang met de gegevens afkomstig uit het DIS.De leden van de VVD-fractie vragen zich af of dit wetsvoorstel niet eerder
aan de Kamer had kunnen worden aangeboden, nu de DIS-Overeenkomst dateert
van 26 juli 1995. Nederland is echter geen uitzondering, ook andere lidstaten
worstelen met deze complexe materie. De kwestie van de prejudiciële
uitlegging van de Overeenkomst was pas op 29 november 1996 opgelost. Vervolgens
betekende de veelzijdigheid van het onderwerp dat veelvuldig interdepartementaal
overleg noodzakelijk was, waarbij met name de bescherming van persoonsgegevens
de grootste zorgvuldigheid vereiste. Daarbij is ook de Registratiekamer in
de gelegenheid gesteld haar zienswijze te geven. De samenhang met het voorstel
van wet houdende regels inzake de bescherming van persoonsgegevens had voorts
tot gevolg dat het onderhavige voorstel van wet aangepast diende te worden
naar aanleiding van de nota van wijziging bij voornoemd voorstel van wet,
kamerstukken II 1998/99, 25 892, nr. 7, die begin december 1998 aan de
Kamer is toegezonden.De leden van de fractie van D66 vragen naar de betrokkenheid van het Financieel
Expertise Centrum. Het Financieel Expertise Centrum (hierna: FEC) is niet
betrokken bij de in de DIS-Overeenkomst geregelde samenwerking tussen de douanediensten
bij de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de nationale
wetgeving: de taken van het FEC komen niet overeen met de doelstelling van
het DIS zoals geformuleerd in artikel 2 van de DIS-Overeenkomst. Het FEC kan
het DIS dan ook niet raadplegen. De FIOD en de ECD, die verbonden zijn aan
het Financieel Expertise Centrum, kunnen het DIS wel raadplegen. Echter, de
medewerkers van de FIOD en de ECD die verbonden zijn aan het FEC mogen het
DIS niet raadplegen voor de taken van het FEC. Mochten de FIOD of de ECD van
oordeel zijn dat gegevens in het DIS bruikbaar zijn voor doelstellingen het
FEC, dan kunnen deze alleen na toestemming van de gegevensverstrekkende autoriteit
hiertoe worden aangewend. Zie ook hierna de antwoorden op de vragen van de
PvdA-fractie en de leden van de fractie van D66 met betrekking tot de artikelen
8 en 14 van de DIS-Overeenkomst. Het Douane Informatie SysteemDe leden van de VVD-fractie en de fractie van D66 vragen hoe de beide
Douane Informatie Systemen gescheiden kunnen functioneren. Het DIS dat zijn
rechtsgrondslag vindt in de DIS-Overeenkomst gebruikt de technische infrastructuur
van het DIS dat is gebaseerd op Verordening 515/97 van de Raad van 13 maart
1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten
van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie
met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften
(PbEG L 82) (hierna: het communautaire DIS). Weliswaar wordt dus dezelfde
infrastructuur gebruikt, maar de raadpleging van elk van beide systemen is
afhankelijk van een autorisatie. Dit is niet alleen een theoretisch-juridisch
begrip; het systeem zal zo opgezet zijn dat het ook technisch niet mogelijk
zal zijn om een systeem te raadplegen waarvoor men niet geautoriseerd is.
Aldus kunnen beide systemen gescheiden functioneren.De leden van de CDA-fractie vragen hoe gegarandeerd kan worden dat de
raadpleging vertrouwelijk blijft. Het systeem zal alleen geraadpleegd kunnen
worden via geautoriseerde aansluitingen door personen die geautoriseerd zijn.
Deze zijn gebonden aan hun wettelijke geheimhoudingsplicht. Ook vragen zij
hoe de toegang en raadpleging gescheiden kunnen blijven, en welke andere organisaties
toegang kunnen krijgen. Alleen het DIC zal geautoriseerd zijn om gegevens
in te brengen en te wijzigen. Raadpleging kan geschieden door enkele onderdelen
van de Douane, de FIOD, de AID en de ECD.De leden van de fractie van D66 vragen te verduidelijken wanneer opslag
van gegevens plaatsvindt. Het is geenszins de bedoeling bij iedere grenspassage
gegevens op te slaan. Dat zou betekenen dat vele miljoenen grenspassages
in het systeem zouden worden opgeslagen. Het systeem is daarvoor uiteraard
niet bedoeld. De functie van het DIS is tweeledig. In de eerste plaats is
het DIS bedoeld als ondersteuning van de operationele samenwerking tussen
de douanediensten. De opslag van informatie over specifieke goederen, vervoermiddelen,
bedrijven of personen vindt alleen plaats als signalering aan andere douaneautoriteiten
van belang is. Deze gegevens kunnen alleen worden ingebracht met het oog op
melding van waarneming, onopvallende controles of gerichte controles. Waar
het gaat om personen dient daarbij ook voldaan te zijn aan het vereiste dat
er, in het bijzonder op grond van eerdere illegale handelingen concrete aanwijzingen
bestaan dat de desbetreffende persoon ernstige overtredingen van nationale
wetten heeft begaan, bezig is te begaan, of nog zal begaan. Een dergelijk
vereiste geldt niet voor bedrijven. In de tweede plaats kunnen geconstateerde
trends met betrekking tot fraude in het DIS worden ingebracht om beter te
kunnen bepalen of er sprake is van verdachte goederenbewegingen. Deze informatie
kan in de andere lidstaten nader worden geanalyseerd om vast te stellen of
ook in deze lidstaten dergelijke fraudemethodes worden gebruikt. Bij het opslaan
van gegevens over geconstateerde fraudetrends mogen in geen geval persoonsgegevens
worden opgenomen.Op de vraag van de leden van de fractie van D66 of de technische structuur
van het DIS gekoppeld kan worden aan systemen die gericht zijn op persoonsgebonden
informatie kan geantwoord worden dat een dergelijke koppeling op grond van
artikel 14, tweede lid, DIS-Overeenkomst verboden is.De leden van de fractie van D66 vragen hoe het onderhavige wetsvoorstel
zich verhoudt tot het in behandeling zijnde wetsvoorstel Wet bescherming persoonsgegevens.
Hiervoor zij verwezen naar de beantwoording van de vragen van de leden van
de fracties van de PvdA en de VVD in het algemene deel. Kosten DISDe leden van de fractie van D66 hebben vragen over de effecten voor het
aantal verzoeken om informatie, de invloed op de personele ondersteuning bij
de douane en de belastingdienst en de verwachte opbrengsten van het DIS. Het
DIS is een hulpmiddel om snel en efficiënt informatie te kunnen uitwisselen
met andere landen. Uitwisseling van informatie met andere landen vindt al
langer plaats en het DIS is alleen van belang voor de wijze waarop de informatie
wordt uitgewisseld. Het ligt dan ook niet in de lijn der verwachting dat introductie
van DIS leidt tot een sterke toename in het aantal verzoeken om informatie.
Zo de introductie van een nieuw systeem al leidt tot een toename dan zullen
de kosten kunnen worden opgevangen binnen de bestaande budgetten van de Belastingdienst/Douane.Zoals bekend worden de invoerrechten en anti-dumpingheffingen geheven
ten behoeve van de Europese Gemeenschap. Voor deze materie wordt het communautaire
DIS gebruikt. Het onderhavige verdrag ziet op het «derde pijler»
DIS dat gebruikt wordt voor de handhaving van nationale wetgeving. Hoewel
het zeker zo is dat het DIS, door de samenwerking tussen de douaneadministraties
te ondersteunen, een bijdrage levert aan de handhaving van de nationale wetgeving
is deze opbrengst niet in geld uit te drukken omdat de nationale wetgeving
zoals gedefinieerd in artikel 1 van de DIS-Overeenkomst vrijwel uitsluitend
ziet op de handhaving van niet-fiscale en niet-financiële wetgeving,
zoals het verhinderen van de invoer van drugs, wapens en dergelijke. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 5In de memorie van toelichting staat: «het is niet de bedoeling een
databank op te richten van personen die verdacht zijn of zijn geweest en namen
in te voeren zonder dat daarvoor zeer gegronde redenen en aanwijzingen zijn».
Naar aanleiding hiervan vragen de leden van de fractie van de PvdA of dit
toch niet automatisch zal gebeuren, omdat enige systematiek immers gewenst
is. Natuurlijk is het zo dat een databank om toegankelijk te kunnen zijn,
enige systematiek dient te hebben. Bedoeld is echter een toelichting te geven
op de functie van het DIS waar het personen betreft. Met betrekking tot personen
is het DIS te beschouwen als een signaleringsbestand, waarin personen alleen
kunnen worden opgenomen als ten aanzien van deze personen om een specifieke
actie wordt gevraagd. Alleen als gevraagd wordt om de melding van een waarneming
van een persoon, of om onopvallende of gerichte controles ten aanzien van
deze persoon, kan deze persoon worden opgenomen, waarbij als voorwaarde geldt
dat er, in het bijzonder op grond van eerdere illegale handelingen, concrete
aanwijzingen bestaan dat de desbetreffende persoon ernstige overtredingen
van nationale wetgeving heeft begaan, bezig is deze te begaan, of nog zal
begaan. In dit opzicht is het DIS dus veel beperkter van opzet dan het informatiesysteem
van Europol, waar ook werkbestanden voor analyse alsmede een indexsysteem
bestaan. Het is dus niet toegestaan om een persoon in het DIS op te nemen
enkel en alleen op grond van het feit dat er een onderzoek tegen hem loopt
of heeft gelopen. Artikel 7De leden van de fractie van de VVD hebben gevraagd hoe de regering staat
tegenover de mogelijkheid dat internationale organisaties of regionale organisaties
toegang kunnen krijgen tot het DIS. De regering staat in beginsel positief
ten opzichte van de in artikel 7 van de DIS-Overeenkomst opgenomen mogelijkheid
om internationale en regionale organisaties onder voorwaarden toegang te geven
tot het DIS, wanneer het DIS in werking is getreden tussen de douane-administraties
van alle lidstaten. Tot deze voorwaarden behoren in de eerste plaats dat de
vertrouwelijkheid en de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens
moeten zijn gewaarborgd. Voorts ligt toegang van internationale en regionale
organisaties tot het DIS alleen dan in de rede, wanneer het op basis van wederkerigheid
mogelijk is. Tenslotte is van belang dat de informatie-uitwisseling van gegevens
uit het DIS moet passen in een bredere samenwerking met de douaneautoriteiten
van de lidstaten. Wanneer aan de genoemde voorwaarden niet kan worden voldaan,
neemt de regering een terughoudend standpunt in.De leden van de fractie van D66 hebben gevraagd of wordt overwogen om
toegang te verlenen aan de Wereld Douane Organisatie. Inderdaad is in 1998
de toegang van internationale organisaties, zoals de Wereld Douane Organisatie
(WDO), in Brussel in de betreffende EU-Raadswerkgroep aan de orde geweest.
De uitkomst van de besprekingen was dat aan de WDO geen toegang wordt verleend,
omdat niet is aangetoond dat de WDO en de bij haar aangesloten staten aan
in de EU geldende waarborgen ten behoeve van integrale informatie-uitwisseling
kunnen voldoen. De informatie-uitwisseling van de EU met de WDO dient zich
te beperken tot geanonimiseerde gegevens, zoals algemene fraudesignalen en
fraudetrends. Deze gegevens moeten zodanig zijn geanonimiseerd dat zij niet
meer zonder onevenredige aanwending van technische middelen en menskracht
tot individuele personen herleidbaar zijn. De WDO heeft laten weten met deze
opzet in te stemmen.Op de aansluitende vraag van D66 welke andere organisaties op afzienbare
termijn in aanmerking voor toegang tot het DIS komen, is het antwoord dat
in dat verband aan toegang van Europol wordt gedacht. Europol is immers een
regionale organisatie in het verband van de Europese Unie met dezelfde aangesloten
lidstaten als het DIS, waarvoor vergelijkbare waarborgen gelden. Bovendien
is er een gezamenlijke belang van politie en douane bij fraude- en criminaliteitsbestrijding
in de EU. De betreffende Raadswerkgroep en Europol bleken bij de genoemde
besprekingen vorig jaar dan ook te voelen voor nauwere samenwerking, ook omdat
de douanes van verschillende lidstaten reeds verbindingsofficieren bij Europol
hebben en op grond van het Verdrag van Amsterdam samenwerking met de douane
in strafzaken deel uit maakt van de politiële samenwerking (artikel 29
van het EU-verdrag). Het Europees Parlement heeft zich langs deze lijn in
een resolutie in 1997 uitgesproken voor toegang van Europol tot het DIS. Niettemin
heeft de genoemde werkgroep van de Raad geen positieve opstelling gekozen.
Zolang het DIS niet in werking is getreden is de beslissing voor toegang voor
andere dan douaneautoriteiten prematuur. Een meer structurele overweging is
dat de toegang tot het Europol Computer Systeem (TECS) niet open staat voor
andere organisaties of verbanden, zoals het DIS. Anders dan de DIS-overeenkomst
voorzien de Europol-overeenkomst en de interne regels van Europol voor gegevensbescherming
niet in toegang tot TECS voor andere dan Europol en de nationale Europol-eenheden
van de politie-organisaties van de lidstaten. Directe koppeling tussen Europol
en DIS is daarom niet mogelijk. Kanttekening daarbij is dat gezien de bestaande
mogelijkheden voor samenwerking tussen politie en douane op het nationale
niveau van de lidstaten in de praktijk de beperkte toegang tot het DIS en
andere informatiesystemen een effectief optreden van de wetshandhavingsautoriteiten
niet in de weg behoeft te staan. De Raadswerkgroep heeft geconcludeerd dat
op een later tijdstip opnieuw naar mogelijkheden voor informatie-uitwisseling
tussen DIS en Europol moet worden gekeken. Artikel 8De leden van de fractie van de PvdA hebben een vraag naar aanleiding van
de memorie van toelichting bij artikel 8 van de DIS-Overeenkomst, waarin de
voorwaarden zijn neergelegd waaronder de gegevens uit het DIS ook voor andere
doelen gebruikt mogen worden. Anders dan de leden van de fractie van de PvdA
veronderstellen, wordt in de memorie van toelichting niet opgemerkt dat dit
alleen zal mogen indien het informatie betreft die een lidstaat zelf heeft
ingevoerd in het DIS. In artikel 8 is nu juist bepaald dat met voorafgaande
toestemming van de lidstaat die de gegevens in het systeem heeft ingevoerd,
en met inachtneming van de eventueel door die lidstaat gestelde voorwaarden,
de andere – gegevensontvangende – lidstaten deze gegevens ook
voor administratieve of andere doeleinden mogen gebruiken. Nederland is terughoudend
bij het geven van deze toestemming; hierbij zijn artikel 67 van de Algemene
Wet inzake Rijksbelastingen en artikel 13 van de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen van belang. Dit betekent
met name dat waar het gaat om het geven van toestemming voor het gebruik van
informatie voor belastingdoeleinden deze afhankelijk is van het bestaan van
internationale verplichtingen.In de andere lidstaten zijn eveneens andere
internationale verplichtingen en het nationale recht bepalend voor het al
dan niet verlenen van toestemming voor andere doeleinden. Het is bijvoorbeeld
goed mogelijk dat de Franse autoriteiten die in een volgende situatie geven:
De Franse douane houdt een Nederlandse auto met goudstaven bij
de Zwitserse grens aan en stelt vast dat de voor deze lading vereiste aangifte
niet is gedaan (een douanedelict naar Frans recht); dit zou – wellicht
tezamen met andere feiten – voor de Franse autoriteiten aanleiding kunnen
zijn deze informatie op te nemen in het DIS. Met toestemming van de Franse
autoriteiten zou de Nederlandse belastingdienst deze informatie kunnen gebruiken
voor de Nederlandse belastingen.De leden van de fractie van de VVD willen graag kennisnemen van de lijst
met autoriteiten die in de andere lidstaten bevoegd zullen zijn. Nu het ratificatieproces
in de lidstaten nog niet is voltooid, zijn deze lijsten nog niet uitgewisseld.
Zodra deze zijn uitgewisseld zullen deze aan de Kamer worden toegestuurd.De leden van de fractie van D66 stellen een aantal vragen over de situatie
waarin Nederland aan een andere lidstaat toestemming zou geven om gegevens
uit het DIS voor andere doeleinden te gebruiken. Artikel 8, eerste lid, van
de DIS-Overeenkomst stelt alleen eisen aan het gebruik van de gegevens door
de lidstaat die de gegevens ontvangt en gaat gebruiken. De beoordelingsruimte
van de staat die de gegevens verstrekt wordt op geen enkele wijze ingeperkt
door de onderhavige overeenkomst. Bij de beslissing om al dan niet toestemming
te geven is de gegevensverstrekkende autoriteit alleen gebonden aan het toepasselijke
nationale recht. In Nederland is dit onder andere nu de Wet persoonsregistraties
en in de toekomst de Wet bescherming persoonsgegevens. Op de vraag waarom
niet getoetst wordt aan de richtlijn of de Wet bescherming persoonsgegevens
(die de richtlijn implementeert) kan dus geantwoord worden dat aan deze wetgeving
zal worden getoetst. Zie ook het antwoord op de vragen van de leden van de
fractie van de PvdA in het algemene deel. Gezien het feit dat alle lidstaten
het Verdrag van 1981 hebben geratificeerd, alsmede verplicht zijn de richtlijn
95/46/EG te implementeren, is reeds een aanzienlijke harmonisatie van het
beschermingsniveau in Europa bereikt. Waar dit echter nodig zou blijken, zal
Nederland voorwaarden stellen aan het gebruik door de gegevensontvangende
lidstaat. Artikel 8, eerste lid, van de DIS-Overeenkomst maakt het stellen
van voorwaarden expliciet mogelijk. De leden van de D66-fractie vragen naar
de veiligheidsmaatregelen. Artikel 8, eerste lid, van de DIS-Overeenkomst
verwijst naar Beginsel 5.5. van Aanbeveling R (87) 15 van 17 september 1987
van het Comité van Ministers van de Raad van Europa. Deze aanbeveling
ziet op het gebruik van persoonsgegevens in de politiesector. Beginsel 5.5.
ziet op verzoeken tot informatie, voorwaarden voor communicatie en veiligheidsmaatregelen
(«safeguards») voor communicatie van persoonsgegevens. Deze veiligheidsmaatregelen
worden in dit beginsel 5.5. onder iii verder als volgt uitgewerkt: «De
gegevens die aan andere overheidsinstanties, private organisaties of buitenlandse
autoriteiten worden doorgegeven mogen niet worden gebruikt voor andere doeleinden
dan in het verzoek om informatie is aangegeven. Gebruik van de informatie
voor andere doeleinden zal, onverminderd paragraaf 5.2 tot 5.4 van dit
beginsel, afhankelijk zijn van de toestemming van de gegevensverstrekkende
autoriteit.»Dit betekent dat wanneer een lidstaat gegevens uit het DIS wil gebruiken
voor een ander doel dan vastgelegd in artikel 2 van de DIS-Overeenkomst, zij
in haar verzoek aan de gegevensverstrekkende lidstaat om toestemming hiervoor,
het andere doel moet specificeren en vervolgens ook gehouden is deze gegevens
alleen voor deze gespecificeerde, nieuwe, doeleinden te gebruiken. Artikel 9De leden van de VVD-fractie vragen welke maatregelen het DIC kan nemen
om aan de bepalingen van de DIS-Overeenkomst te voldoen, en hoe deze zich
verhouden in de organieke structuur, in het bijzonder tot de directie Douane
te Rotterdam. Het DIC ressorteert onder de verantwoordelijkheid van het hoofd
van de directie Douane, de directeur Douane. Aan het DIC is een aantal uitvoerende
taken opgedragen, zoals het invoeren van gegevens, het verwijderen van niet
langer actuele gegevens, en het verwijderen van gegevens ter uitvoering van
onherroepelijke beslissingen van gerechtelijke autoriteiten. Bij de directeur
Douane blijven de overige taken ten aanzien van het DIS berusten zoals de
beveiliging van het systeem, het afsluiten van convenanten met gebruikers
buiten de douane (ECD, AID en FIOD) en het aanwijzen van de onderdelen van
de douane die geautoriseerd zullen worden het systeem te raadplegen. In de
op grond van artikel 5 van het onderhavige voorstel van wet vast te stellen
ministeriële regeling zal de directeur Douane dan ook worden aangewezen
als de douaneadministratie die de nationale verantwoordelijkheid draagt voor
het Douane Informatie Systeem. Artikel 12De leden van de fractie van D66 willen weten wat er gebeurt met gegevens
die ten onrechte zijn opgeslagen. Deze worden verwijderd uit het gedeelte
van het systeem dat geraadpleegd kan worden door de douaneautoriteiten, en
overgebracht naar een beperkt toegankelijk deel van het systeem. Aldus kunnen
deze gegevens alleen gebruikt worden om de nationale controleautoriteiten,
in Nederland de Registratiekamer, in de gelegenheid te stellen deze in een
later stadium bij hun oordeel over het gebruik van het systeem te betrekken. Artikel 13De leden van de PvdA-fractie vragen hoe te controleren is dat het DIS
uitsluitend wordt geraadpleegd als dit volgens nationale wetgeving is toegestaan.
Dit wordt bereikt doordat de toezichthoudende en opsporingsbevoegdheden van
degenen die geautoriseerd worden het systeem te raadplegen samenvallen met
de doelstelling van het DIS, namelijk de handhaving van de wetgeving gedefinieerd
in artikel 1 van de DIS-Overeenkomst. Deze personen zijn allen gebonden aan
de nationale wetgeving. Bovendien wordt van alle bevragingen van het systeem
aantekening gehouden in het systeem zelf, zodat de Registratiekamer het raadplegen
van het systeem kan controleren. Daarnaast controleert een beheerscomité,
bestaande uit vertegenwoordigers van de douaneadministraties, ten minste één
procent van alle bevragingen. Artikel 14De leden van de fractie van D66 vragen hoe artikel 8 en 14 van de DIS-overeenkomst
zich tot elkaar verhouden. Artikel 8 bevat de hoofdregel, dat gebruik van
de gegevens voor andere doelstellingen dan waarvoor het DIS is ingesteld niet
is toegestaan, tenzij daarvoor door de gegevensverstrekkende autoriteit toestemming
is gegeven. Artikel 14 bevat een instructie aan de lidstaten om in hun nationale
wet- en regelgeving uitvoering te geven aan deze hoofdregel. De hoofdregel
zoals neergelegd in artikel 8 betekent dat indien de gegevensverstrekkende
autoriteit daar toestemming voor geeft, het gebruik van gegevens voor andere
doelstellingen dan waarvoor het DIS is ingesteld niet onrechtmatig is. De
gegevensverstrekkende autoriteit kan de toestemming zoals bedoeld
in artikel 8 alleen geven als dit in overeenstemming is met het nationale
recht. Artikel 15De leden van de fractie van D66 vragen of de adviserende rol van de Registratiekamer
niet dient te worden opgewaardeerd naar een positie waarin de Registratiekamer
beslist over verzoeken tot kennisname van gegevens, aangezien zowel de invoering
van gegevens als ook het besluit omtrent kennisneming van persoonsgegevens
bij de uitvoerende macht ligt. Aangezien het DIS in dit opzicht zich niet
onderscheidt van andere door de overheid beheerde systemen, is in dit wetsvoorstel
ervoor gekozen om aansluiting te zoeken bij de systematiek van het voorstel
voor de Wet bescherming persoonsgegevens. In deze systematiek kan de betrokkene
ervoor kiezen om, na het besluit van de verantwoordelijke, in dit geval dus
de Minister van Financiën, het College bescherming persoonsgegevens te
vragen om te bemiddelen of te adviseren alvorens bij de bestuursrechter in
beroep te gaan: de artikelen 45 en 47 van de Wet bescherming persoonsgegevens
zijn op basis van artikel 6, derde lid, en artikel 8, eerste en tweede lid,
van het onderhavige voorstel van wet, van overeenkomstige toepassing. Naar
aanleiding van het advies of de bemiddeling door het College bescherming persoonsgegevens
kan de Minister van Financiën alsnog beslissen kennisneming van de persoonsgegevens
toe te staan. De achterliggende gedachte is overigens dat het College bescherming
persoonsgegevens slechts in beeld behoeft te komen in de bijzondere gevallen
dat verantwoordelijke en betrokkene er samen bij de toepassing van deze wettelijke
voorschriften niet uitkomen. Daarnaast heeft de bestuursrechter de mogelijkheid
om het advies van het College bescherming persoonsgegevens in te winnen. Nu
van de beslissing van de Minister van Financiën beroep openstaat op de
bestuursrechter is een van de uitvoerende macht onafhankelijke toetsing gewaarborgd. Controleautoriteit persoonsgegevensDe vraag van de leden van de fractie van de PvdA of de Registratiekamer
in de gelegenheid is geweest haar zienswijze rond dit wetsvoorstel naar voren
te brengen kan bevestigend worden beantwoord. De leden van de fractie van
de PvdA vragen hoeveel extra werk de invoering van het wetsvoorstel voor de
Registratiekamer met zich mee brengt. Waar het deelname aan de gemeenschappelijke
controleautoriteit betreft, kunnen waar mogelijk deze werkzaamheden gecombineerd
worden met bijeenkomsten voor het toezicht op Europol en het Schengen Informatie
Systeem. Voor zover het gaat om de advisering naar aanleiding van verzoeken
om kennisname en verbetering van gegevens, dan wel om het instellen van een
onderzoek op verzoek van betrokkene (artikel 17, tweede lid, DIS-Oveerenkomst)
is de hoeveelheid werk afhankelijk van het aantal verzoeken. Deze werklast
is waarschijnlijk gering. Aan de hand van de feitelijke ontwikkelingen zal
nader bezien worden wat de consequenties zijn voor de werklast van de Registratiekamer,
zowel wat betreft de deelname aan de Gemeenschappelijke Controleautoriteit,
als wat betreft de uitvoering van de nationale taak. Op basis van de resultaten
daarvan zal bezien worden in overleg tussen de betrokken departementen of
nadere financiële voorzieningen voor de Registratiekamer noodzakelijk
zijn.De leden van de fractie van de VVD, alsook de leden van de fractie van
het CDA, vragen wie namens Nederland zitting zal hebben in de Gemeenschappelijke
controleautoriteit. Ingevolge artikel 19, eerste lid, zal de Gemeenschappelijke
controleautoriteit bestaan uit twee vertegenwoordigers van de
respectieve nationale controleautoriteit of -autoriteiten van iedere lidstaat.
Van Nederlandse zijde zijn dit twee vertegenwoordigers van de Registratiekamer –
straks: College bescherming persoonsgegevens. De leden van de fractie van
de VVD vragen ook naar de vertegenwoordigers van de andere lidstaten. Ook
voor de andere lidstaten geldt dat zij vertegenwoordigers van hun nationale
controleautoriteit zitting laten nemen. Nu het ratificatieproces nog niet
in alle lidstaten is voltooid is precieze informatie hierover nog niet tussen
de lidstaten uitgewisseld. Naar verwachting echter zullen dit dezelfde autoriteiten
zijn die toezicht houden op het communautaire DIS. De namen van deze autoriteiten
zijn reeds wel uitgewisseld: voor Oostenrijk de Dataschutzkommission, voor
België de Commission de la Protection de la Vie privée, voor Denemarken
de Registertilsynet, voor Duitsland de Bundesbeauftragte für den Datenschutz,
voor Spanje de Agencia de Proteccion de Datos, voor Frankrijk de Commission
Nationale de l'Informatique et des Libertés, voor Ierland the Office
of the Data Protection Registrar, voor Italië de Garante per la Protezione
dei data personali, voor Luxemburg de Autorité de contrôle art.
12–1 de la loi du 31/3/79, voor Portugal de Commissao Nacional de protecçao
de Dados-Pessoais Informatizados, voor Zweden de Datainspektionen en voor
het Verenigd Koninkrijk de Office of the Data Protection Registrar. Voor Griekenland
en Finland zijn ons ons helaas alleen de Engelse aanduidingen van deze autoriteiten
bekend: de Authority of the Protection against processing of personal data
in Griekenland, en voor Finland zal zowel voor de Office of Data Protection
alsook voor de Ombudsman een vertegenwoordiger zitting hebben; artikel 19
houdt uitdrukkelijk rekening met de mogelijkheid dat in een lidstaat meer
dan één controleautoriteit voor de bescherming van persoonsgegevens
bestaat.De leden van de CDA-fractie vragen naar een relatie tussen het Schengen
Informatie Systeem (hierna: SIS) en het Douane Informatie Systeem. Zoals reeds
eerder naar aanleiding van een vraag van de leden van de D66 fractie is opgemerkt,
is de enige actie ten aanzien van personen die middels het DIS systeem gevraagd
kan worden het melden van waarneming, of het onopvallend of gericht uitvoeren
van controles. Het SIS daarentegen biedt de mogelijkheid om verzoeken tot
aanhouding of uitlevering op te nemen. Het is zeer goed mogelijk dat een onderzoek,
dat met behulp van het DIS wordt uitgevoerd, er toe leidt dat een land tot
de conclusie komt dat een verzoek tot aanhouding en uitlevering van een persoon
nodig is. Een dergelijk verzoek kan dan in het SIS worden opgenomen. Een koppeling
van het DIS en het SIS is echter niet voorzien.De Minister van Financiën,G. ZalmDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. BenschopDe Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26439-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl