Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 2000; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27073, nr. 24b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

24-11-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27073 nr. 24b

21-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27073Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 073Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds
(Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.)nr. 24bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 21 november 2000Met genoegen constateert het kabinet dat de leden van de fracties van
CDA, VVD en D66 met belangstelling kennis genomen hebben van het wetsvoorstel.Voorts constateert het kabinet dat de leden van de PvdA-fractie verontrust
zijn over de reactie van het kabinet op het amendement betreffende het verplicht
stellen van vrijwillige voorzieningen.De leden van de CDA-fractie, als ook die van de PvdA-fractie, vragen de
staatssecretaris naar de gevaren die hij thans ziet, na de aanvaarding van
het wetsvoorstel en het amendement Van Zijl/Balkenende (Kamerstukken II 1999/2000,
27 073, nr. 15) dat betrekking heeft op het vervallen van het uitzonderen
van een verplichtstelling van nader gespecificeerde vrijwillige voorzieningen.In het oorspronkelijke wetsvoorstel werden vrijwillige voorzieningen die
verder gingen dan de fiscale mogelijkheden en die het maximaal haalbare op
basis van de collectieve regeling overschreden uitgezonderd van de verplichtstelling.
Zoals bij de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is aangegeven,
heeft het kabinet gekozen voor het indienen van een wetsvoorstel waarbij het
instrument van de verplichtstelling ook in de toekomst is veilig gesteld.
De tijdens de Tweede Kamerbehandeling door mij uitgesproken woorden «spelen
met vuur», moeten dan ook in dat licht worden gezien.In het oorspronkelijke wetsvoorstel was rekening gehouden met de Hof-uitspraken,
getuige met name de invulling van het begrip sociale functie wat betreft vrijwillige
voorzieningen.De uitspraken van het Europese Hof van Justitie in september 1999 (arresten
van 21 september 1999, zaak C-67/96, Albany International BV tegen Stichting
Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie; gevoegde zaken C-115-117/97, Brentjens
Handelsonderneming BV tegen Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Handel
in Bouwmaterialen; en zaak C-219/97, Maatschappij Drijvende Bokken BV tegen
Stichting Pensioenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven) over de toelaatbaarheid
van de verplichtstelling in verband met de Europese mededingingsregels, hebben
uitgewezen dat de verplichtstelling van deelname in een bedrijfstakpensioenfonds
niet in strijd is met de Europese mededingingsregels. De uitspraken zoals die door het Europese Hof zijn gedaan, bieden ruimte
aan sociale partners om collectieve afspraken te maken ter verbetering van
de arbeidsvoorwaarden en tevens wordt de mogelijkheid geboden aan lidstaten
om een uitsluitend recht toe te kennen, in casu aan een bedrijfstakpensioenfonds
om de pensioenregeling voor een gehele bedrijfstak uit te voeren.Het uitsluitende recht is volgens het Europese Hof op basis van de overweging
dat een bedrijfstakpensioenfonds een sociale functie vervult, toegestaan.In deze uitspraken heeft het Europese Hof geen uitspraak gedaan met betrekking
tot de situatie waarin het bedrijfstakpensioenfonds ook vrijwillige voorzieningen
in zijn pensioenregeling heeft opgenomen. Daarom is aan die uitspraken niet
met zekerheid de conclusie te verbinden dat het Europese Hof ook het uitvoeren
van dergelijke voorzieningen niet in strijd acht met de Europese mededingingsregels.Door het ontbreken van zekerheid inzake het toelaatbaar zijn van vrijwillige
voorzieningen, heeft het aannemen van het amendement openingen geboden om
opnieuw op Europees niveau een discussie te starten over de verplichtstelling.
En het is niet op voorhand met zekerheid te voorspellen hoe zo'n discussie
afloopt.Indien het amendement was verworpen en het oorspronkelijke wetsvoorstel
tot wet verheven zou worden, zou een hernieuwde discussie achterwege gebleven
zijn.De Hof-uitspraken bieden aanknopingspunten om te veronderstellen dat de
Europese regelgeving ook ten aanzien van de uitvoering door bedrijfstakpensioenfondsen
van vrijwillige pensioenproducten ruimte biedt. De aan u toegezonden notitie
van prof. E. Lutjens, Verplichtgestelde vrijwillige voorzieningen en het Europese
mededingingsrecht (7 november 2000), onderstreept dat. Daarom heeft het kabinet
gemeend dat intrekking van het wetsvoorstel na amendering niet aan de orde
hoeft te zijn.Wanneer de discussie over de verplichtstelling in verband met de Europese
mededingingregels opnieuw zal plaatsvinden, zal die discussie zich toespitsen
op de vrijwillige voorzieningen. Het volledig verwerpen van het instrument
van verplichtstelling is, gezien de Hof-uitspraken van september 1999, niet
aan de orde.De leden van de CDA-fractie vragen naar aanleiding van een brief van de
Vereniging van Bedrijfspensioenfondsen naar de mogelijkheden om bij de uitvoering
van het wetsvoorstel een overgangstermijn van een jaar te realiseren voor
het voorschrift dat bedrijfstakpensioenfondsen geen informatie mogen verstrekken
over andere regelingen, dan de eigen regeling.In het wetsvoorstel is voorzien in een overgangstermijn voor een aantal
nieuwe bepalingen die een omvangrijke aanpassing vergen. De naamswijziging
is zo'n ingrijpende aanpassing. Er zal een nieuwe naam verzonnen moeten worden,
waarna deze ook statutair zal moeten worden vastgelegd. Daar gaat enige tijd
over heen voordat zoiets gerealiseerd is.Wat betreft de informatieverstrekking is in mijn ogen sprake van een meer
eenvoudige aanpassing. De informatieverstrekking zal met name toch bestaan
uit het verzenden van folders en brieven waarin uitleg wordt gegeven over
regelingen en nieuwe producten. Deze informatievoorziening hoeft alleen in
die zin te worden aangepast dat folders van derden niet worden meegezonden
en dat in de brieven van het bedrijfstakpensioenfonds niet langer melding
wordt gemaakt van producten die worden uitgevoerd door bijvoorbeeld een verzekeringsdochter.Voorts wijs ik er op dat de Vereniging van Bedrijfspensioenfondsen eerst
nu melding maakt van mogelijke uitvoeringstechnische problemen. Ik meen dat
de weinige bedrijfstakpensioenfondsen die het betreft voldoende
in de gelegenheid zijn gesteld om op het wetsvoorstel te anticiperen.De leden van de CDA-fractie vragen welke argumenten ik heb ter onderbouwing
van mijn oordeel dat ook de vragen of een bedrijf behoort tot de bedrijfstak
waarvoor het bedrijfstakpensioenfonds is opgericht en of het bedrijf verplicht
is tot deelneming in dat fonds, behoren tot de competentie van de bestuursrechter.Net als in de situatie waarin door een bedrijfstakpensioenfonds vrijstelling
van de verplichte deelname aan dat fonds wordt verleend, meen ik dat aan een
bedrijfstakpensioenfonds een bestuursrechtelijke taak wordt toegekend bij
besluiten omtrent de vraag of een bedrijf behoort tot de bedrijfstak van het
bedrijfstakpensioenfonds en of een bedrijf verplicht is tot deelname aan dat
bedrijfstakpensioenfonds. Dergelijke besluiten behoren op grond van de Algemene
wet bestuursrecht tot de competentie van de bestuursrechter (zie met betrekking
tot de huidige wet ook de uitspraak van de Rechtbank Almelo van 28 januari
1998, PJ 1998, nr. 35).De leden van de CDA-fractie vragen waarom een excedentregeling moet worden
aangemerkt als een collectieve basisregeling, gezien het feit dat een werkgever
op vrijwillige basis er aan deelneemt.Niet alle excedentregelingen vallen op voorhand onder de definitie van
collectieve basisregelingen. Het onderscheid tussen een collectieve basisregeling
en een vrijwillige voorziening zit in de keuzemogelijkheid die bij de deelnemer
aanwezig is. Wanneer de deelnemer tot een afgebakende groep behoort, waarbij
voor die groep voor deelname aan een bepaalde regeling geen keuze bestaat
maar iedereen verplicht is deel te nemen omdat hij/zij tot die groep behoort,
is geen sprake van een vrijwillige voorziening, maar van een collectieve basisregeling
en dus is de voorwaarde van doorsneepremie van toepassing. Indien bij een
excedentregeling voor de deelnemers die onder de werkingssfeer van de regeling
vallen geen sprake is van een keuzemogelijkheid om al dan niet deel te nemen,
is derhalve sprake van een collectieve basisregeling en dus geldt dan ook
de voorwaarde van doorsneepremie.De leden van de CDA-fractie vragen tenslotte naar de termijn waarop het
pakket taakafbakening pensioenfondsen en verzekeraars zal worden afgerond.In het kabinetsstandpunt taakafbakening waarover u bij brief van 7 september
1999 bent geïnformeerd (Kamerstukken II 1998/99, 26 537, nr. 2),
is aangegeven dat de afspraken op een drietal plaatsen zullen worden vastgelegd.
De ministeriële regeling op basis van de WTV 1993 zal binnen afzienbare
termijn worden geplaatst in de Staatscourant. Daarin zijn de aanvullende solidariteitscriteria
en de regeling betreffende vrijwillige voortzetting opgenomen.Het wettelijk voorschrijven van de voorwaarde van doorsneepremie voor
de collectieve basisregelingen van verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen
wordt met onderhavig wetsvoorstel gerealiseerd.De overige afspraken in het kader van de taakafbakening zullen in de nieuwe
pensioenwet worden geregeld. Dat vraagt dus nog een langere tijd, maar in
het kader van de taakafbakening is een moratorium overeengekomen. Dit houdt
in dat op hetgeen is overeengekomen na 22 april 1998 en niet past binnen de
afspraken in het kader van de taakafbakening, geen overgangsrecht of eerbiedigende
werking zal worden toegepast. Hierdoor ligt het niet voor de hand dat pensioenfondsen
in de tussenliggende periode afspraken gaan maken die in strijd zijn met hetgeen
in het kabinetsstandpunt taakafbakening is verwoord.De VVD-fractie heeft een aantal vragen die gericht zijn op de monopolie-
en concurrentiepositie van verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen. De VVD-fractie vraagt zich af of de mogelijkheid voor de deelnemer om
het bedrijfstakpensioenfonds te machtigen zijn gegevens aan door de deelnemer
aangegeven derden te verstrekken, schriftelijk dient te geschieden.Hoewel dit in de tekst na amendering van artikel 6 van het wetsvoorstel
niet uitdrukkelijk is bepaald, is dit wel de bedoeling. Vermelding in het
amendement is voor zover ik kan beoordelen achterwege gebleven, omdat het
zeer voor de hand ligt dat machtiging in dit geval schriftelijk geschiedt.
Alleen in het geval van schriftelijke machtiging is enige vorm van toezicht
op naleving van deze bepaling mogelijk.Het initiatief tot machtiging ligt bij de deelnemer. Getuige de toelichting
bij het amendement dient de mogelijkheid tot machtiging ertoe de individuele
vrijheid van de deelnemer te waarborgen.Artikel 6, vierde lid, van het wetsvoorstel bevat tevens de bepaling dat
in het geval van machtiging, het bedrijfstakpensioenfonds zich moet onthouden
van het doen van suggesties ten behoeve van welke derde gemachtigd wordt.
Hierdoor is het niet mogelijk dat het bedrijfstakpensioenfonds het afgeven
van een machtiging ten behoeve van zijn verzekeringsdochter suggereert.Het toezicht op naleving van onder andere deze bepaling is in handen van
de Verzekeringskamer. In het wetsvoorstel is voorzien in een instrumentarium
om naleving van de bepalingen zoals opgenomen in het wetsvoorstel te bevorderen.
De Verzekeringskamer heeft de mogelijkheid om bij overtreding van onder andere
deze bepaling een dwangsom en ook een bestuurlijke boete op te leggen, welke
een respectabele hoogte heeft.Hoewel de Verzekeringskamer bij het toezicht op deze bepaling met name
afhankelijk is van klachten, hetgeen ook de reden is waarom in het oorspronkelijke
wetsvoorstel was afgezien van een systeem van machtiging, heeft ervaring uit
het verleden wel het beeld opgeleverd dat het zelfregulerende karakter van
de markt van aanvullende pensioenen groot is. Met name verzekeraars hebben
in het verleden meerdere malen kenbaar gemaakt dat pensioenfondsen handelden
ten nadele van de concurrentiepositie van die verzekeraars.Het aangenomen amendement waardoor de in het oorspronkelijke wetsvoorstel
opgenomen begrenzing van het aanbieden van vrijwillige voorzieningen is komen
te vervallen, leidt bij de VVD-fractie tot de vraag in hoeverre nog sprake
is van een essentiële sociale functie.Voorop gesteld moet worden dat óf vrijwillige voorzieningen worden
aangeboden het resultaat is van collectieve afspraken in het kader van arbeidsvoorwaarden
tussen sociale partners. In dat kader kan gesteld worden dat er in elk geval
sprake is van een sociale functie van vrijwillige voorzieningen. Gelet op
de jurisprudentie ben ik van mening dat het aannemen van het amendement toch
enig risico met zich mee kan brengen bij de beantwoording van de vraag in
hoeverre er sprake is van een «essentiële sociale functie».
De ene vrijwillige voorziening vervult wellicht een meer essentiële sociale
functie vervullen dan de andere. Aan de hand van de eerder genoemde arresten
van het Europese Hof van Justitie was daarom door het kabinet in het oorspronkelijke
wetsvoorstel aan de sociale functie nadere invulling gegeven.Hierbij kan nog worden opgemerkt dat de verplichtstelling zich richt op
het verplicht aanbieden van een vrijwillige voorziening. Dit betekent niet
dat de betrokken deelnemer verplicht is de vrijwillige voorziening bij het
bedrijfstakpensioenfonds «af te nemen». Het staat de deelnemer
vrij de vrijwillige voorziening elders «af te nemen».Van strijd met het EG-verdrag en de Derde levenrichtlijn van 10 november
1992 is naar mijn mening dan ook geen sprake. Tenslotte vraagt de VVD-fractie welke mogelijkheden de NMa in het kader
van deze wet heeft met het toezicht op concurrentie vervalsend gedrag.In de uitspraken van het Europese Hof van Justitie inzake de arresten
Albany, Brentjes en Drijvende Bokken heeft het Hof geoordeeld dat overeenkomsten
die in het kader van collectieve onderhandelingen tussen sociale partners
worden gesloten ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden, wegens hun aard
en doel moeten worden geacht niet onder het kartelverbod van het EG-verdrag
te vallen.Gelet op het feit dat de Nederlandse mededingingswetgeving gebaseerd is
op de Europese wetgeving in dat verband, zal de NMa vooralsnog in deze geen
mogelijkheden hebben.De vraag omtrent over hoe de positie van de Verzekeringskamer en die van
de NMa zich tot elkaar verhouden, behoeft derhalve geen antwoord.De PvdA-fractieleden vragen zich af of opschorting van de behandeling
van onderhavig wetsvoorstel niet verstandig zou zijn, gezien de tijdens de
Tweede Kamerbehandeling door mij geuite bedenkingen tegen het aangenomen amendement
over het vervallen van de grens betreffende de vrijwillige voorzieningen en
de door het Verbond van Verzekeraars gedane mededeling dat zij dit op Europees
niveau gaan aankaarten. Daarbij vragen de leden van de PvdA-fractie naar de
negatieve gevolgen van enig uitstel.Op basis van de huidige wet worden evenmin grenzen gesteld aan de vrijwillige
voorzieningen die door een verplichtgesteld bedrijfstakpensioenfonds kunnen
worden uitgevoerd. Het voorliggende wetsvoorstel, zoals dat luidt na amendering,
is op het betwiste punt dus gelijkluidend aan de huidige wet. Een eventuele
procedure had dus ook reeds tegen de huidige Wet verplichte deelneming in
een bedrijfspensioenfonds (Wet Bpf) opgestart kunnen worden.Een procedure op Europees niveau zal waarschijnlijk meerdere jaren in
beslag nemen. Het wetsvoorstel wat voor ligt, regelt meer dan de reikwijdte
van de verplichtstelling. De in het wetsvoorstel opgenomen bepalingen in het
kader van Markt en Overheid (gegevens- en informatieverstrekking en de naamvoering),
worden met de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel van toepassing. Ik hecht
er belang aan dat die bepalingen zo spoedig mogelijk van kracht worden.Een eventuele negatieve uitspraak op Europees niveau leidt, zoals reeds
eerder gesteld, naar mijn mening niet tot het volledig verdwijnen van de verplichtstelling,
maar zou leiden tot een aanpassing van de dan geldende wetgeving op het terrein
van de vrijwillige voorzieningen.Tenslotte is het van belang dat het in het wetsvoorstel bepaalde ten aanzien
van aanpassing van de Wet privatisering ABP (WPA) uiterlijk 1 januari
2001 in werking treedt. Indien dit niet gebeurt, is per die datum de Wet Bpf
van toepassing op de overheidssector. Dit zou tot grote problemen kunnen leiden,
omdat het in de Wet Bpf bepaalde niet verenigbaar is met de wijze waarop de
arbeidsvoorwaardenvorming bij de overheid plaatsvindt. Die datum was destijds
in de WPA opgenomen, omdat men er toen van uit ging dat op 1 januari 2001
de arbeidsvoorwaarden van overheidspersoneel genormaliseerd zouden zijn. Dit
is echter nog steeds niet het geval.Dit alles tezamen maakt dat ik afwijzend sta tegen opschorting van de
afhandeling van het wetsvoorstel.De leden van de PvdA-fractie vragen of zij uit het gegeven dat de staatssecretaris
verplichtstelling van vrijwillige voorzieningen ten behoeve van bijvoorbeeld
de reparatie van het WAO-gat verdedigt, mogen afleiden dat hij de mening is
toegedaan dat het wegnemen van financiële prikkels die de wetgever bewust
heeft ingevoerd eigenlijk een gewenste zaak vindt? Het staat de sociale partners
vrij om in hun arbeidsvoorwaardenonderhandelingen afspraken te maken over
aanvullingen op de sociale verzekeringen. In het algemeen is het
kabinet voorstander van arbeidsvoorwaarden die zich richten op een snelle
reïntegratie van werknemers.Het instrument van de verplichtstelling dient ter ondersteuning van de
arbeidsvoorwaardelijke afspraken betreffende aanvullende pensioenregelingen
zoals die worden gemaakt tussen de sociale partners in een bedrijfstak. Aan
die primaire verantwoordelijkheid van sociale partners wat betreft de arbeidsvoorwaarden
wordt alom grote waarde gehecht. Dit mag blijken uit het advies van de Sociaal
Economische Raad betreffende de wijziging van de Wet Bpf (SER, nr. 99/07)
en de discussie in de Tweede Kamer over de begrenzing van de reikwijdte van
de verplichtstelling, die er uiteindelijk toe geleid heeft dat het voorstel
van het kabinet om een grens te stellen aan die reikwijdte via amendering
uit het wetsvoorstel verdwenen is.De leden van de PvdA vragen zich vervolgens af of het verstandig is dat
pensioenfondsen gegevens verkregen door verplichtstelling, kunnen doorspelen
aan derden. De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of een CAO-afspraak
kan worden beschouwd als een expliciete toestemming van betrokkenen om de
gegevens door te geleiden naar een derde.Deze vraag doelt op het bepaalde in artikel 6. Daarin is geregeld dat
gegevens alleen mogen worden verstrekt aan de direct betrokkenen, aan de Verzekeringskamer,
aan verenigingen die de belangen behartigen van de deelnemers en gewezen deelnemers
in een fonds, aan een administratiekantoor wanneer dat de pensioenregeling
van het bedrijfstakpensioenfonds uitvoert en via machtiging door de deelnemer
van het bedrijfstakpensioenfonds aan een door de deelnemer aangewezen derde.Deze bepaling, die in het oorspronkelijke wetsvoorstel nog strikter was,
biedt weinig ruimte om gegevens aan derden te verstrekken. Alleen op initiatief
van de individuele deelnemer of andere belanghebbende kan gebruik gemaakt
worden van de mogelijkheid van machtiging. Een collectieve overeenkomst is
derhalve niet voldoende.Vervolgens vraagt de PvdA-fractie hoe de staatssecretaris toezicht gaat
houden op deze bepaling.Het is niet de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
maar de Verzekeringskamer die hierop toezicht houdt. Voor de wijze waarop
dat gebeurt, verwijs ik naar mijn antwoord op een vraag van de VVD-fractie
betreffende de machtigingssystematiek.Voor het antwoord op de vraag van de PvdA-fractie over de consequenties
van het vervallen van de begrenzing van de reikwijdte van de verplichtstelling
wat betreft de vrijwillige voorzieningen, verwijs ik naar mijn antwoord op
dezelfde vraag van de CDA-fractie.In antwoord op de vraag van de D66-fractie over de verplichting van deelnemers
om de statuten en reglementen van een bedrijfstakpensioenfonds na te leven
kan worden opgemerkt dat deze bepaling is ontleend aan artikel 3, tweede lid,
van de huidige Wet Bpf. In de toelichting bij dit artikel is destijds al aangegeven
dat het rechtsgevolg van de verplichtstelling is dat alle personen, behorende
tot groepen die tot deelneming verplicht worden en hun werkgevers, gehouden
zijn tot naleving van de statuten en reglementen. Om geen ruimte te laten
voor twijfel is dit nadrukkelijk vastgelegd.Bedoelde bepaling is met name opgenomen om een goede uitvoering door het
bedrijfstakpensioenfonds van de wet te garanderen ten opzichte van deelnemers
die niet vrijwillig die statuten en reglementen naleven. Dit is bijvoorbeeld
het geval indien de bijdrage niet aan het bedrijfstakpensioenfonds wordt voldaan.
Het verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfonds kan dan onder verwijzing naar
artikel 4 op grond van artikel 21 van dit wetsvoorstel de bijdragen bij dwangbevel
invorderen. De leden van de fractie van D66 vragen om opheldering met betrekking tot
het bepaalde in artikel 6, derde lid. Artikel 6 kent in het eerste lid een
verbod op het verstrekken van gegevens aan anderen dan de deelnemer, gewezen
deelnemer, andere belanghebbende of de werkgever. In het tweede lid wordt
aangegeven dat het verbod uit het eerste lid in een aantal gevallen niet geldt.In twee van die gevallen gaat het om verstrekking van gegevens aan een
derde met een bepaald doel. Wat betreft de gegevensverstrekking in verband
met de uitvoering van de pensioenregeling gaat het om verstrekking aan bijvoorbeeld
administratiekantoren. Wat betreft de verenigingen die de belangen behartigen
van deelnemers en gewezen deelnemers, worden deze gegevens verstrekt om invulling
te kunnen geven aan het bepaalde in de PSW over medezeggenschap in pensioenfondsen.In het derde lid wordt bepaald, dat wanneer gegevens worden verstrekt
aan zo'n administratiekantoor of zo'n vereniging, deze derden zich ook moeten
houden aan hetgeen bepaald is in de leden 1 en 2. Dit heeft het doel te voorkomen
dat de gegevens via het administratiekantoor toch aan willekeurig iedereen
zouden kunnen worden verstrekt.De D66-fractie vraagt of een beeld kan worden gegeven van de informatie
die bedrijfstakpensioenfondsen zouden willen en kunnen verstrekken aan derden
die onder de beperking van dit artikellid vallen.Artikel 7 regelt dat bedrijfstakpensioenfondsen naast algemene informatie
alleen informatie mogen verstrekken aan deelnemers, gewezen deelnemers en
andere rechthebbenden over de eigen regelingen. Hiermee is beoogd te voorkomen
dat een bedrijfstakpensioenfonds reclame maakt voor een dochterverzekeraar
of een aan het bedrijfstakpensioenfonds op enige wijze gelieerd bedrijf. Tevens
is geregeld dat wanneer door een bedrijfstakpensioenfonds een administratiekantoor
is ingeschakeld voor de uitvoering van de verplichtstelling, dat dit administratiekantoor
zich ook aan deze beperking van de informatieverstrekking moet houden. Als
het tweede lid van artikel 7 niet opgenomen zou zijn, zou het via een administratiekantoor
toch mogelijk zijn om informatie te verstrekken over regelingen van aan het
bedrijfstakpensioenfonds gelieerde bedrijven.De leden van de D66-fractie vragen naar redenen voor ambtshalve intrekking
van een verplichtstelling.Deze redenen kunnen bijvoorbeeld aan de orde zijn, wanneer de vertegenwoordiging
in de bedrijfstak niet langer representatief is en dus niet zelf een verzoek
om intrekking kan doen.Tevens kan in het uiterste geval ambtshalve intrekking aan de orde zijn,
wanneer een bedrijfstakpensioenfonds in strijd blijft handelen met de regels.
Door de verplichtstelling heeft de minister een verantwoordelijkheid ten opzichte
van de ongeorganiseerden die via het besluit tot verplichtstelling aan het
bedrijfstakpensioenfonds worden gebonden. Wanneer die verantwoordelijkheid
vanwege het gedrag van het bedrijfstakpensioenfonds niet langer kan worden
gedragen, kan de minister overgaan tot ambtshalve intrekking.De leden van de D66-fractie vragen naar de aard en omvang van de aanwijzingen
die de Minister kan geven aan de Verzekeringskamer met betrekking tot het
toezicht op verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen. Tevens vragen de
leden van de fractie van D66 in hoeverre de aanwijzingen en de regels die
op grond van artikel 19, derde lid, van onderhavig wetsvoorstel, gesteld kunnen
worden aan de bevoegdheid van de Verzekeringskamer om een bestuurlijke boete
op te leggen de werkwijze van de Verzekeringskamer beïnvloeden. Komt
de Verzekeringskamer daarmee niet in een te strak keurslijf te zitten? Artikel
17, tweede lid, van het wetsvoorstel, regelt de aanwijzingsbevoegdheid
met betrekking tot het toezicht door de Verzekeringskamer.Artikel 19 van het wetsvoorstel regelt de bestuurlijke boete. In antwoord
op de vraag van de fractie van D66 wordt opgemerkt dat deze bepalingen identiek
zijn aan die op grond van de huidige Wet Bpf van toepassing zijn.De regeling betreffende aanwijzingen die de Minister kan geven aan de
Verzekeringskamer is gelijk aan de bepalingen die middels de wet van 22 december
1999 houdende wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet en enkele andere
wetten in verband met toezicht, verbod op uitstel financiering en waardeoverdracht
(Stb. 592) in werking zijn getreden. De bepalingen in de Pensioen- en spaarfondsenwet
zijn van toepassing op het toezicht door de Verzekeringskamer op alle pensioenfondsen,
inclusief de verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen.Omdat echter in onderhavig wetsvoorstel een aantal specifieke zaken betreffende
verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen wordt geregeld, is in onderhavig
wetsvoorstel in het kader van die bepalingen voorzien in eenzelfde regeling
voor het toezicht als op basis van de Pensioen- en spaarfondsenwet.De aanwijzingsbevoegdheid van de Minister op grond van artikel 17, tweede
lid, dient een ander doel dan de regels die gesteld kunnen worden op grond
van artikel 19, derde lid, van het wetsvoorstel. De aanwijzingsbevoegdheid
voorziet erin dat wanneer de Verzekeringskamer bij de uitoefening van het
toezicht een lijn zou gaan volgen die buiten de kaders van de wet valt, de
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een aanwijzing kan geven aan
de Verzekeringskamer om die betwiste lijn aan te passen.De regels op basis van artikel 19, derde lid, kunnen aan de orde zijn,
wanneer blijkt dat de diverse toezichthoudende instanties in Nederland voor
soortgelijke vergrijpen totaal verschillende boetebedragen in rekening brengen,
waarvoor geen verklaring te geven is. Daarom worden die regels ook gesteld
door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in overeenstemming met
de Minister van Justitie.Zolang de Verzekeringskamer binnen de kaders van de wet blijft zal niet
tot ingrijpen door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid worden
overgegaan. Daarom is naar mijn mening ook geen sprake van een te strak keurslijf.De leden van de fractie van D66 vragen of de tekst van het vierde lid
van artikel 19 niet een overtuigend argument is om de Pensioen- en spaarfondsenwet
aan te passen en waarom daartoe niet besloten is. De D66-fractie vraagt of
een dergelijke onoverzichtelijke vorm van verwijzing niet ten principale in
wetteksten voorkomen moet worden.Met artikel 19, vierde lid, van het wetsvoorstel wordt geregeld dat de
genoemde PSW artikelen ook hier van toepassing zijn. Omdat de bijlagen in
onderhavig wetsvoorstel en de PSW echter niet identiek zijn, wordt in het
vierde lid een «correctie» gemaakt voor de verwijzing naar die
bijlagen.Deze verwijzing is geen argument voor de aanpassing van de Pensioen- en
spaarfondsenwet. De enige mogelijkheid om de genoemde PSW-bepalingen in onderhavig
wetsvoorstel op te nemen is ze integraal op te nemen. Dit betekent dat in
een tweetal wetten een grote hoeveelheid vrijwel identieke bepalingen inzake
bestuurlijke boete zullen zijn opgenomen, hetgeen uit oogpunt van wetstechniek
onwenselijk is.Alhoewel het in sommige gevallen onwenselijk is in de ene wet naar de
andere wet te verwijzen, komt een dergelijke verwijzing in dit geval de duidelijkheid
ten goede.De leden van de D66-fractie vragen of het de bedoeling is dat de Verzekeringskamer
met de opbrengst van de boeten, de kosten die gemoeid zijn met het toezicht
bestrijdt. Kan de Verzekeringskamer de opbrengsten met andere woorden «in eigen
zak steken», aldus de fractieleden van D66.De Verzekeringskamer wordt gefinancierd vanuit de onder toezicht staande
instellingen. Hiertoe is een regeling getroffen op basis van artikel 26 van
de Pensioen- en spaarfondsenwet, de Kostenregeling Pensioen- en spaarfondsenwet
(1993).De op basis van onderhavig wetsvoorstel geïnde boeten komen toe aan
de Verzekeringskamer. De organisatie en daarmee het uitoefenen van het toezicht
wordt mede uit die gelden betaald. De heffing die aan de onder toezicht staande
instellingen jaarlijks in rekening wordt gebracht kan, wanneer er veel boeten
geïnd worden, naar beneden worden bijgesteld. Gezien deze regeling lijkt
mij de indruk die gewekt wordt met de formulering «in eigen zak steken»
geen juiste.De leden van de fractie van D66 vragen welke boeten bedoeld worden met
de in artikel 21, eerste lid, genoemde «reglementaire boete».
Wordt de bestuurlijke boete begrepen onder het begrip «wettelijke boete»
en zo nee, op welke wijze kan een bestuurlijke boete dan worden ingevorderd,
aldus de D66-fractie.Bij de beantwoording van deze vraag ben ik er van gegaan dat de D66-fractie
met «wettelijke boete», de reglementaire boete bedoeld.Artikel 21 regelt de verhouding tussen het bedrijfstakpensioenfonds en
degene die de bijdrage verschuldigd is. Indien die bijdrage ook na een aanmaning
niet wordt voldaan, is het bedrijfstakpensioenfonds onder andere bevoegd deze
bijdrage alsmede de wettelijke of reglementaire renten of reglementaire boete
bij dwangbevel in te vorderen. In antwoord op de vragen van D66 wordt hier
met reglementaire boete bedoeld, de boete die op grond van het reglement in
dergelijke situaties kan worden opgelegd.Artikel 19 daarentegen regelt de verhouding tussen de Verzekeringskamer
en een bedrijfstakpensioenfonds en in welke gevallen de Verzekeringskamer
een bestuurlijke boete kan opleggen. De hoogte van die bestuurlijke boete
is in de bijlage van de wet vastgelegd.In de artikelen 23d tot en met 23k van de Pensioen- en spaarfondsenwet,
die van overeenkomstige toepassing worden verklaard, is geregeld hoe de bestuurlijke
boete kan worden ingevorderd door de Verzekeringskamer. Ook in dit geval is
derhalve sprake van dezelfde regeling als die op basis van de Pensioen- en
spaarfondsenwet geldt.De Staatssecetaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27073-24b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl