Wet ambulancezorg; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29835, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

30-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29835 nr. 7

22-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave blz.1. ALGEMEEN1.1 InleidingPubliek-private organisatie van ambulancezorgVergunningverlening1.1.1 Kabinetsstandpunt ROB/RVZ-advies i.r.t. voorstel
van Wet ambulancezorgWaarom is de Raad van State om advies gevraagd voordat
het kabinetsstandpunt over ROB/RVZ advies werd vastgesteld? (CDA)Hoe verhoudt het regeringsstandpunt over regionale organisatie
van veiligheidsregio's zich tot de centrale vormgeving van de Wet op de ambulancezorg?
(CDA)1.1.2 Programma van eisenWelke zaken komen in het programma van eisen (pve) aan
de orde? (CDA, PvdA, ChristenUnie, SGP)Hoe komen de voorwaarden voor het programma van eisen
die zijn geschrapt naar aanleiding van het advies van de Raad van State, terug
in de Wet toegang zorginstellingen (Wtzi)? Op welke wijze regelt die wet de
personele, materiële en organisatorische voorzieningen en het aantal
standplaatsen? (PvdA).Staan in het pve ook eisen als het gaat om innovatie?
(SP)1.1.3 Internationale vergelijkingenHoe is de organisatie van de ambulancezorg in de ons omringende
landen en de Scandinavische landen georganiseerd? Zijn de effecten tussen
publieke en private ambulancevoorzieningen te vergelijken? (PvdA).1.1.4 Europees-juridische houdbaarheidDe Raad van State plaatst vraagtekens bij de transparantie
en de mededinging. Kunt u nader onderzoek doen naar de Europees-juridische
houdbaarheid van de voorgestelde vormgeving? (PvdA).Waarom heeft de regering niet gekozen voor een vergunningverlening
onder voorwaarden? (ChristenUnie)1.1.5 ArbeidsvoorwaardenZowel publieke als private diensten kunnen op gelijke
voet meedingen naar een vergunning. Zijn de grote verschillen in CAO's tussen
publiek en privaat opgelost, zodat partijen «op gelijke voet»
kunnen concurreren? (CDA)1.1.6 Differentiatie van vervoerHoever kan differentiatie van vervoer zich uitstrekken?
(SGP)Wat wordt bedoeld met betere vraagsturing in de ambulancezorg?
Mag worden verwacht dat de bereikbaarheid en aansluiting met de spoedeisende
ziekenhuiszorg wordt verbeterd? (PvdA)1.1.7 KwaliteitHoe zit het met de kwaliteit en de eisen die de Kwaliteitswet
op dit punt stelt? (alle fracties).1.1.8 Gedifferentieerde invoeringWat is de motivering achter de aanvankelijke plannen om
de wet ambulancezorg gedifferentieerd in te voeren?(PvdA)1.2 VerantwoordelijkheidsverdelingWelke concrete beleidsdoelen heeft de nieuwe wet? Worden
die geëvalueerd? Welke scenario's zijn hierbij afgewogen? (PvdA)Wordt voorbij gegaan aan een motie om de aansturing van
de ambulancezorg op regionaal niveau te organiseren? (SP, CDA)Kunnen degenen die een vergunning hebben gekregen gaan
onderhandelen met de zorgverzekeraars? Is het dan na het krijgen van een vergunning
alsnog mogelijk dat er geen contract komt met de zorgverzekeraar? Wat zijn
redenen waarop deze onderhandelingen kunnen stuklopen? (SP)Waaruit blijkt dat de ambulancesector op dit moment niet
doelmatig werkt? (SP)Gaat de nieuwe wet op de ambulancezorg zorgen voor minder
problemen? (CDA)Wil de regering de begrippen «concurrentie om de
markt» en «concurrentie op de markt» nog eens duidelijk
maken? (CDA)Hoe kunnen burgers klagen bij onvolkomenheden van de verleende
ambulancezorg? (CDA)Hoe zit het met de aansturing en marktprikkels in de Wet
op de ambulancezorg? (SGP)Wat is het onderscheid tussen dit wetsvoorstel en de situatie
waarbij provincies verantwoordelijk zouden worden voor ambulancezorg? (SGP)Hoe staat vast dat er in de grensgebieden van de verschillende
RAV's voldoende ambulances zijn? (SGP)1.3 Regionale Ambulancevoorzieningen (RAV's)Hoe is de stand van zaken bij de RAV-vorming? (CDA)Vragen over de RAV als rechtspersoon en vergunninghouder.
(SP, CDA)Wat is het verband tussen de vergunningverlening aan de
RAV en het overgaan van een gemeente naar een andere hulpverleningsregio?
(CDA)1.4 VergunningverleningOnder verwijzing naar de brieven van het IPO en Biba ligt
de vraag voor of de marktwerking rond een vergunningperiode van vier jaar
juridisch en financieel mogelijk is? (CDA)Wordt een fusie afgedwongen tussen de ondernemers? Voorts
ligt de vraag voor, indien verschillende onderaannemers ieder een contract
aangaan, de vergunning bij disfunctioneren van één onderaannemer
wordt ingetrokken? (CDA)Hoe gaat bij de vergunningverlening aan Regionale Ambulancevoorzieningen
(RAV's) de procedure van onderhandeling met de kandidaten en hoe zit het met
buitenlandse aanbieders en de positie van de huidige aanbieders? Wat zijn
de gevolgen van een mogelijke tussentijdse intrekking van de ministeriële
vergunning, en de verhouding tussen verzekeraar en overheid in dergelijke
situaties? Welke mogelijkheden zijn er om impasses in de onderhandelingen
tussen zorgverzekeraars en potentiële RAV in het belang van de zorgplicht
te (kunnen) doorbreken? (PvdA)Kan tussentijdse intrekking van de vergunning ook plaatsvinden
als er nieuwe aanbieders op de markt komen die zorgen voor de noodzakelijke
dynamiek? (SGP)Gaat personeel en materieel over bij verandering van vergunninghouder?
(alle fracties)Hoe gaat de regering om met het spanningsveld tussen de
onzekerheid bij marktprikkels voor vergunninghouders aan de ene kant en lange
termijn investeringen anderzijds? (PvdA, SP)Hoe denkt de minister een RAV op te richten wanneer er
in een regio geen aanvaardbare kandidaat-vergunninghouder is? (CDA, PvdA)Hoe verhoudt de voorgenomen wijze van gereguleerde marktwerking
zich tot het beleid van VWS om dynamisch ambulancemanagement te stimuleren
dat uitgaat van open grenzen tussen RAV's? (VVD)Welke relatie is er tussen gereguleerde markwerking en
de visie Acute Zorg enerzijds en de overige zorgaanbieders anderzijds? (VVD)Waarom is niet gekozen voor een overgangsregeling in de
wet? (VVD)Staat de rol van de samenwerkende gemeenten GHORDe gezamenlijke brief van de landelijke veiligheidskoepels
van gemeenten en hulpdiensten, korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen
van de politie van 9 december 2004 uitte kritiek op het wetsvoorstel
ambulancezorg. Wat vindt u daarvan? (CDA).1.5 Registratie en VerantwoordingIs het juist dat de beoordeling van het beleid mede afhangt
van de gegevensregistratie van de RAV's? (SP)1.6 Van CPA naar meldkamer ambulancezorgWat is de positie van de meldkamer van de RAV, bijvoorbeeld
in relatie tot aspecten van openbare orde en veiligheid? (SP, SGP, ChristenUnie,
PvdA, CDA)Hoe zijn de verhoudingen binnen de meldkamer op het moment
van calamiteiten? (PvdA)1.7 BekostigingHoe krijgt de bekostiging vorm onder de nieuwe wet? (CDA,
SP, Christenunie)Wat wordt bedoeld met «deze tariefafspraken maken
geen deel uit van de vergunningverlening maar komen tot stand nadat de vergunning
is verleend»? (SP)1.8 Geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen
(GHOR)Welke sturingsmogelijkheden heeft het GHOR-bestuur? (VVD,
SGP)Hoe verhouden de adviezen van het lokale GHOR-bestuur
en de verzekeraars zich tot elkaar? (VVD)Waarom is de adviesbevoegdheid van de GHOR uitgebreid
naar het gehele plan? (VVD)Waarom is gekozen voor de termijn van vier jaar? (ChristenUnie,
SGP)1.9 Buitenland vervoerWat is het beleid bij de organisatie van het buitenland-
en luchthavenvervoer? (CDA, VVD)1.10 Administratieve lastenKan eenzelfde reductie administratieve lasten worden bereikt
met een RAV-vorming onder publieke aansturing (CDA)?Zijn er, mogelijk in de toekomst, aangrijpingspunten om
de resterende administratieve lastendruk verder te verlagen? Wordt dit punt
in de eerste evaluatie van de wet meegenomen en wanneer vindt de eerste evaluatie
plaats? (VVD)Welke fout is bij de nulmeting van de administratieve
lasten gemaakt? (SP)Wat betekent het voor de administratieve lasten als in
meerdere regio's hulpambulances worden ingezet? (SP)Wat is concreet het gevolg van de intrekking van de ministeriële
regeling inzake inzet van de hulpambulance? (SP)2 ARTIKELENNaar aanleiding van de vragen bij afzonderlijke artikelen
het volgende. (SGP)Artikel 1Artikelen 2 en 4Artikel 9Artikel 10Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29835Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 835Wet ambulancezorgnr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 22 maart 2005Inhoudsopgave blz.1.ALGEMEEN2      1.1Inleiding2  1.1.1Kabinetsstandpunt ROB/RVZ-advies i.r.t. voorstel van Wet
ambulancezorg3  1.1.2Programma van eisen4  1.1.3Internationale vergelijkingen5  1.1.4Europees-juridische houdbaarheid6  1.1.5Arbeidsvoorwaarden7  1.1.6Differentiatie van vervoer7  1.1.7Kwaliteit8  1.1.8Gedifferentieerde invoering8 1.2Verantwoordelijkheidsverdeling9 1.3Regionale Ambulancevoorzieningen (RAV's)11 1.4Vergunningverlening12 1.5Registratie en Verantwoording16 1.6Van CPA naar meldkamer ambulancezorg16 1.7Bekostiging17  1.8Geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen
(GHOR)17 1.9Buitenland vervoer18 1.10Administratieve lasten18     2ARTIKELEN191. ALGEMEEN1.1 InleidingMet grote belangstelling heb ik uw verslag gelezen over het wetsvoorstel
ambulancezorg. U heeft nog een aantal belangrijke vragen. Ik ga daar in deze
nota op in. De opbouw van deze nota is als volgt. Voor de duidelijkheid heb
ik in de inleiding de vragen van de verschillende fracties over hetzelfde
onderwerp gebundeld; ik behandel ze onder één kopje met benoeming
van de betreffende fracties. De overige antwoorden volgen zo veel mogelijk
de opbouw van het verslag van uw Kamer.Het doel van de nieuwe wet op de ambulancezorg is het introduceren van
een nieuwe besturingssystematiek die meer recht doet aan de doelmatigheid,
aan transparantie-eisen en die de overgang naar prikkels tot doelmatigheid
mogelijk maakt maar met nodige publieke borging. Acute zorg immers vraagt
om meer overheidsregulering dan de electieve zorg. De vorming van Regionale
Ambulance Voorzieningen (RAV), het opheffen van de scheiding tussen spreiding
door provincies en financiering door verzekeraars, het vergroten van de invloed
van verzekeraars en GHOR-bestuur op de RAV en het programma van eisen en het
invoeren van een landelijk plan voor spreiding en beschikbaarheid maken dit
mogelijk.Uw vragen betreffen – naast een aantal andere onderwerpen –
met name twee hoofdthema's uit dit voorstel van wet; de publiek-private combinatie
van ambulancezorg en de vergunningverlening. Beide punten worden nader toegelicht
in deze beantwoording (publiek-private combinatie o.a. in de paragrafen 1.1.3,
1.1.5, 1.10, vergunningverlening in paragraaf 1.4). Hieronder volgt een
korte toelichting.Publiek-private organisatie van ambulancezorgOp dit moment wordt ambulancezorg in Nederland gevormd door een gecombineerd
stelsel; er zijn publieke, private en gecombineerde RAV's (een private RAV
met een publieke meldkamer). De meeste regio's hebben reeds een RAV gevormd,
met name in de grote steden zijn er twee diensten overgebleven die voor de
vergunning in aanmerking komen; de publieke en de private dienst. Het is aan
hun eigen afweging of zij gezamenlijk een aanvraag voor vergunning willen
indienen of dat zij hun kansen afzonderlijk groter achten. Het is niet mijn
bedoeling de ambulancezorg te privatiseren noch te nationaliseren. Wel wil
ik prikkels invoeren om de kwaliteit van ambulancezorg te optimaliseren. Om
een voorbeeld te geven; de opstarttijd in de meldkamers varieert regionaal
van 1,30 tot 5,30 minuten. De vergunningverlening is nodig om een drukmiddel
te hebben om goede prestaties af te dwingen. De vergunningverlening is geen
willekeurige afweging; de criteria zijn van te voren bekend en ik ga ervan
uit dat de zittende partij een sterke uitgangspositie heeft met betrekking
tot kennis van de regio en samenwerkingsafspraken met andere aanbieders.Indicatie van ambulancezorg op de meldkamer is een onlosmakelijk onderdeel
van de totale ambulancezorg. Ik constateer dat er onrust onder sommige gemeenten
bestaat over de positie van de meldkamer. Daarop wil ik als volgt reageren.
Enerzijds wordt de invloed van gemeenten versterkt met deze wet door de nieuwe
advies bevoegdheden van het GHOR-bestuur. Anderzijds zou het onderbrengen
van de meldkamerfunctie (en daarmee het spoedvervoer) bij de gemeenten, betekenen
dat er een apart systeem moet komen voor besteld vervoer. Dit is internationaal
een hele kostbare variant gebleken. De onrust van gemeenten betreft de
zeggenschap bij rampenbestrijding. Bij rampen wordt opgeschaald waarbij de
burgemeester de zeggenschap heeft.VergunningverleningAmbulancezorg bevindt zich op het snijvlak van gezondheidszorg en openbare
orde en veiligheid. Daarom is er bij de totstandkoming van de vergunningverlening
een grote rol weggelegd voor zowel de verzekeraars als het GHOR-bestuur. Beide
partijen vragen waarom de andere partij zoveel invloed heeft op de organisatie
van de ambulancezorg. Dit suggereert een tegenstelling die ik in de uitvoering
ongewenst acht. Een doelmatige aanwending van middelen staat niet haaks op
het voorbereiden op grootschalige rampen, in tegendeel, hoe doelmatiger de
RAV is georganiseerd, hoe beter op grootschalige rampen kan worden voorbereid.Bij de vergunningverlening ga ik dan ook uit van een optimale bedrijfsvoering
zowel kwalitatief als kwantitatief en daar beoordeel ik de aanvragen op. In
de AMvB houdende criteria en wegingsfactoren voor vegunningverlening ga ik
hier nader op in.Bij het onderdeel Vergunningverlening 1.4 licht ik alvast nader toe hoe
de vergunningverlening vorm krijgt. Daarin wordt ingegaan op het programma
van eisen dat de aanvrager van een vergunning moet indienen. De verzekeraars
en het GHOR-bestuur hebben op diverse momenten invloed te weten bij de totstandkoming
van het regionale programma van eisen als bij uiteindelijke vergunningverlening
door de minister. De verzekeraars krijgen een grotere rol bij de invulling
van de spreiding en beschikbaarheid van ambulances. De zeggenschap van het
GHOR-bestuur op de RAV wordt eveneens uitgebreid. De vergunningprocedure verloopt
als volgt:a. ik stel één ontwerp plan van eisen vast;b. de verzekeraars en het regionale GHOR-bestuur adviseren daarover;c. zo ontstaan er (24) regionale pve's, die door mij worden vastgesteld
en bekendgemaakt;d. op basis daarvan dienen belangstellenden hun regionale ambulanceplannen
(RAP's) in;e. (regionale) GHOR bestuur en verzekeraars adviseren over die RAP's en
leggen mij hun voorkeuren voor;f. Ik toets deze aanvragen aan mijn eigen beleidsuitgangspunten als neergelegd
in de amvb (beleidsuitgangspunten en wegingscriteria/punten);g. vervolgens besluit ik al dan niet tot vergunningverlening;h. procedure bezwaar en beroep.Voor de goede orde, ik geef niet aan hoe een RAV zijn organisatie moet
inrichten; publiek, privaat, een combinatie van beide, bij wie het personeel
in dienst moet zijn, de rechtsvorm van de RAV of het aantal standplaatsen,
enz. Ik ben van oordeel dat de regionale aanbieders in samenwerking met verzekeraars
en GHOR-bestuur dit met in acht neming van de regionale omstandigheden het
best zelf kunnen invullen. Wel gaat de bekostiging uit van een doelmatige
aanwending van middelen. Met andere woorden, een RAV die veel geld betaalt
voor overhead zal ergens anders op moeten bezuinigen om kwalitatief verantwoorde
zorg te kunnen leveren en zijn concurrentie positie niet in gevaar te brengen.1.1.1 Kabinetsstandpunt ROB/RVZ-advies i.r.t. voorstel
van Wet ambulancezorgWaarom is de Raad van State om advies gevraagd voordat
het kabinetsstandpunt over ROB/RVZ advies werd vastgesteld? (CDA)Beide trajecten hebben raakvlakken, maar ook een eigen tijdsbeloop en procedure van afhandeling. Daarom zijn ze los van elkaar begonnen.
Het wetsvoorstel ambulancezorg is een reeds langlopend traject van jaren.
Het kabinetsstandpunt over het ROB/RVZ-advies is een vervolg op het kabinetsstandpunt
veiligheidsregio's. Het voorbereiden van dit standpunt voorzag in een specifiek
traject in overleg met het veld. Dit dicteerde het tijdschema van behandeling.
Het kabinetsstandpunt is op 13 december 2004 aan de Tweede Kamer gezonden
(TK, vergaderjaar 2004–2005, 26 956 en 29 668 nr. 25).Hoe verhoudt het regeringsstandpunt over regionale organisatie
van veiligheidsregio's zich tot de centrale vormgeving van de Wet op de ambulancezorg?
(CDA)De selectie van de locatie van de meldkamer, het beheer ervan en de uitvoering
van de ambulancezorg gebeuren regionaal. Het regionale GHOR-bestuur maakt
met de RAV afspraken over de inzet van ambulancezorg bij rampen. Die liggen
vast in de GHOR-paragraaf van het regionaal ambulanceplan (RAP). Centrale
vormgeving stimuleert dat er een evenwichtige verhouding tot stand komt tussen
effectiviteit en efficiëntie van het zorgproces enerzijds en de publieke
borging van de zorg anderzijds. De publieke borging vindt plaats door middel
van kwaliteitstoezicht en een door de minister vast te stellen programma van
eisen, waaraan de vergunningaanvrager moet voldoen.De centrale vormgeving, in casu via het vergunningenstelsel van overheidswege,
is overigens een uitvloeisel van de lijn als neergelegd in de Beleidsvisie
acute zorg (oktober 2003). Het vertrekpunt daarbij is dat de deelmarkt acute
zorg, vanwege de grote mate van marktfalen, vraagt om meer overheidsregulering
dan de electieve zorg.1.1.2 Programma van eisenWelke zaken komen in het programma van eisen (pve) aan
de orde? (CDA, PvdA, ChristenUnie, SGP)De onderwerpen die in ieder geval in het pve aan de orde komen, staan
in artikel 4, tweede lid. Daartoe behoren, zo verzeker ik de leden van de
fracties van CDA en SGP uitdrukkelijk, ook kwaliteit
en bereikbaarheid. De eisen voor kwaliteit slaan
terug op de term «verantwoorde zorg» zoals die in de Kwaliteitswet
staat. In het pve gaat het om een nadere concretisering daarvan. De bereikbaarheid
hangt samen met de verdeling van standplaatsen. Zoals ik in de memorie van
toelichting heb gezegd, stelt de minister op grond van artikel 2, tweede lid,
een landelijk referentiekader voor de standplaatsen vast. Het past binnen
het lokale maatwerk dat de aanvrager van een vergunning een eigen invulling
geeft aan het referentiekader mits die redelijkerwijs zal leiden tot verantwoorde
ambulancezorg.Hoe komen de voorwaarden voor het programma van eisen
die zijn geschrapt naar aanleiding van het advies van de Raad van State, terug
in de Wet toegang zorginstellingen (Wtzi)? Op welke wijze regelt die wet de
personele, materiële en organisatorische voorzieningen en het aantal
standplaatsen? (PvdA).Ten onrechte wordt door de leden van de PvdA fractie ervan uit gegaan,
dat naar aanleiding van het advies van de Raad van State, voorwaarden die
aan het pve worden gesteld zijn geschrapt. Het pve immers is na het advies
van de Raad van State in het wetsvoorstel geïntroduceerd.Wat er is gebeurd is, is dat na het advies van de Raad van State, het
bepaalde in artikel 4, eerste lid onder a. en b. (oud) zijn geschrapt. Op
basis van artikel 4, eerste lid onder a. verleent de minister slechts een
vergunning aan een rechtspersoon die voldoet aan de eis dat er een orgaan
is dat toezicht houdt op het beleid van de dagelijkse leiding van de rechtspersoon,
deze met raad ter zijde staat en waarin in ieder geval de betrokken
gemeentebesturen zijn vertegenwoordigd; geen persoon kan tegelijk deel uitmaken
van het toezichthoudend orgaan en de dagelijkse leiding.Op grond van artikel 4, eerste lid onder b. verleent de minister slechts
een vergunning aan een rechtspersoon, indien de rechtspersoon documenten overlegt
die voldoende inzicht geven in de verantwoordelijkheidsverdeling en de zeggenschap
binnen de rechtspersoon.Deze bepalingen zijn geschrapt omdat ze betrekking hebben op de «transparantie»van
de rechtspersoon. In het, inmiddels door het Tweede Kamer geaccordeerde wetsvoorstel,
«Wet Toelating Zorginstelllingen (Wtzi)» en de daaraan gekoppelde
beleidsvisie en beleidsregels zijn deze transparantie-eisen, die zien op de
bestuurlijke integriteit en een efficiënte bedrijfsvoering, nader uitgewerkt.
Aangezien de RAV's onder die wet vallen zullen ze dus ook aan die eisen moeten
voldoen. Met andere woorden is er geen behoefte meer aan het opnemen van dergelijke
eisen in het onderhavige wetsvoorstel.Artikel 4, eerste lid onder c is niet komen te vervallen, in die zin dat
zij expliciet is opgenomen in het na het advies van de Raad geïntroduceerde
pve (zie artikel 4, tweede lid, onder a en b van het onderhavige wetsvoorstel).In die zin is de relatie met de Wtzi misplaatst.Het programma van eisen, zo kan ik de leden van de ChristenUnie en de
SGP meedelen, wordt gedifferentieerd naar regio vastgesteld. De minister stelt
een ontwerpplan vast en vraagt hierover advies van de verzekeraars en GHOR-besturen.
De nieuwe wet op de ambulancezorg sluit goed aan op de nieuwe Zorgverzekeringswet.
Onder verzekeraars wordt verstaan alle verzekeraars die de zorgverzekeringswet
uitvoeren.De programma's worden zo per regio toegespitst op de daar geldende specifieke
omstandigheden. Uiteraard zullen de programma's (en dus ook de door aanvragers
in te dienen plannen) voor regiogrensoverschrijdende zorg op elkaar moeten
zijn afgestemd.Staan in het pve ook eisen als het gaat om innovatie?
(SP)Uiteraard omvat het programma van eisen het totaal aan afspraken, zoals
invulling van het referentiekader voor spreiding en beschikbaarheid maar ook
vernieuwende afspraken over communicatietechnologie en samenwerkingsverbanden.1.1.3 Internationale vergelijkingenHoe is de organisatie van de ambulancezorg in de ons omringende
landen en de Scandinavische landen georganiseerd? Zijn de effecten tussen
publieke en private ambulancevoorzieningen te vergelijken? (PvdA).De landen om ons heen en de Scandinavische landen hebben allen de ambulancezorg
georganiseerd op een manier die hen het beste past.In Duitsland valt de ambulancezorg onder de
wettelijke verantwoordelijkheid van de individuele deelstaten (Bundesländer), waardoor er verschillen bestaan in operationele-
en beleidsaspecten. Er is geen nationale standaard voor aanrijtijden.De spoedeisende hulp in België is niet
landelijk (nationaal) geregeld, maar is de verantwoordelijkheid van Vlaanderen
en Wallonië afzonderlijk. De inzet van het personeel van de ambulance
hangt af van de zwaarte (ernst) van het ongeval. Het centrale oproeppunt waar
de melding binnenkomt, bepaalt op basis van een aantal criteria of een ambulance
uitrijdt en of deze aangevuld wordt met een medische urgentie groep (MUG).In Zweden is de ambulance binnen een half
uur ter plaatse tenzij de inwoners in het buitengebied wonen dan hanteert
men geen aanrijtijd. Denemarken kent geen nationale
standaard voor aanrijtijden van ambulances. Het bestuur van elke
regio bepaalt zelf binnen welke tijd een ambulance ter plaatse moet zijn.
Bij het vaststellen van de standaarden spelen onder andere de bevolkingsdichtheid
en geografische belemmeringen een rol.Het gemiddelde van een spoedrit in Nederland is 9 minuten en 11 seconden.
Het Nederlandse systeem is zo uniek vanwege de hoge mate van professionaliteit
van het ambulancepersoneel. Daardoor vindt behandeling vaak al plaats bij
aankomst van de ambulance, dit in tegenstelling tot de meeste andere landen
waar het accent veel meer ligt op het vervoer.Het vergelijken van publieke en private ambulancevoorzieningen is lastig:
vaak is er sprake van een publieke verantwoordelijkheid door private uitvoering
of zoals in Nederland en Duitsland, een gecombineerd systeem. Het lijkt erop
dat de doelmatigheid niet beïnvloed wordt door het onderscheid tussen
publiek of privaat maar veel meer met andere factoren. Het bedienen van een
zeer kleine regio bijvoorbeeld ontbeert de voordelen van schaalvergroting,
dit geldt met name in de meldkamer. Ons huidige systeem laat ook zien dat
onder andere de bedrijfsvoering veel invloed heeft op de doelmatigheid.1.1.4 Europees-juridische houdbaarheidDe Raad van State plaatst vraagtekens bij de transparantie
en de mededinging. Kunt u nader onderzoek doen naar de Europees-juridische
houdbaarheid van de voorgestelde vormgeving? (PvdA).Ik heb daar in het nader rapport al het nodige gezegd. De ambulancezorg
is in Nederland niet voorbehouden aan de overheid of een door de overheid
ingestelde organisatie; zowel private als publieke instellingen kunnen een
vergunning aanvragen. Dit geldt nu al (de huidige wet) en straks ook (nieuwe
alsook voor het voorstel van wet). Ambulancevervoerders zijn dan ook ondernemingen
in de zin van de artikelen 81, 82 en 86 van het EG-verdrag. Ambulancezorg
is een dienst van algemeen economisch belang in de zin van artikel 86, tweede
lid, van het EG-verdrag; zie ook het arrest van het Hof van Justitie van de
EG van 25 oktober 2001 over de Firma Ambulanz Glöckner (C-475/99).
Dit betekent dat in beginsel de mededingingsvoorschriften voor de ambulancezorg
gelden. Dat de overheid – bij gebrek aan private belangstelling –
een regionale ambulancevoorziening exploiteert is als zodanig niet in strijd
met het Europese of nationale mededingingsrecht.Overigens merk ik nog het volgende op: de huidige Wet ambulancevervoer
dateert van 1971. Destijds is gekozen voor een vergunningenstelsel voor het
doelmatig uitvoeren van deze vorm van zorg en vooral om te verhinderen dat
verschillende ambulances tegelijkertijd op de plaats van het ongeval aankomen.
Toen is in de wet ook de eis opgenomen dat ambulancevervoer slechts plaatsvindt
na een daartoe verstrekte opdracht door de centrale post ambulancevervoer
(CPA). De provincie verleent de vergunning op basis van een door haar opgesteld
spreidingsplan; dit plan beperkt het aantal te verlenen vergunningen. Tot
de inwerkingtreding van de Kwaliteitswet werden vergunningaanvragen ook getoetst
op de kwaliteit. Op de voorbereiding van een vergunningverlening is afdeling
3.4 van de Algemene wet bestuursrecht (openbare voorbereidingsprocedure) van
toepassing.Het nu voorliggende wetsvoorstel verandert dit stelsel alleen door de
vergunningverlening in handen van de minister te leggen en dat de spreiding
van standplaatsen een onderdeel vormt van een meer omvattend programma van
eisen waaraan de ambulancezorg moet voldoen. In elke regio wordt maar één
vergunning verstrekt. De kwaliteit wordt wederom niet in het plan geregeld
maar op grond van de Kwaliteitswet zorginstellingen. De eis dat
ambulancezorg alleen na opdracht door de meldkamer gebeurt, blijft gehandhaafd.Waarom heeft de regering niet gekozen voor een vergunningverlening
onder voorwaarden? (ChristenUnie)Het systeem van het wetsvoorstel gaat wel degelijk uit van vergunningverlening,
en wel van één vergunning per regio. Of aan een individuele
vergunning voorschriften moeten worden verbonden, zal van geval tot geval
worden bezien.Wel heb ik er voor gekozen om, hoewel een vergunningsysteem een aanbestedingsprocedure
uitsluit, toch elementen van de aanbestedingsprocedure bij de vergunning te
betrekken, en wel als volgt. De minister maakt tijdig vóór het
einde van elke vierjarige periode waarvoor een vergunning geldt, per regio
het programma van eisen openbaar waaraan voor de volgende vier jaren moet
worden voldaan om voor een vergunning in aanmerking te komen. De algemene
maatregel van bestuur bepaalt hoe die openbaarmaking plaats vindt. Daarin
staan tevens de onderwerpen die in ieder programma van eisen moeten zijn opgenomen,
opgesomd. De minister wint bij het opstellen van het programma van eisen advies
in bij de regionale GHOR-besturen en de verzekeraars zodat de programma's
van eisen per regio goed aansluiten op de daar bestaande omstandigheden.Vergunningaanvragen worden voorgelegd aan het regionale GHOR-bestuur en
de verzekeraars. Vervolgens worden zij getoetst aan het programma van eisen
en aan de beleidsuitgangspunten die de regering van belang acht voor de ambulancezorg
en die zij daartoe openbaar heeft gemaakt in de meergenoemde algemene maatregel
van bestuur (AMvB). In die AmvB zullen aan de beleidsuitgangspunten wegingsfactoren
worden toegekend, zodat ook op dit punt wordt voldaan aan de bovengenoemde
beginselen van non-discriminatie, objectiviteit en transparantie.Al met al meen ik dat dit stelsel voldoet aan de Europees-rechtelijke
eisen van mededinging.1.1.5 ArbeidsvoorwaardenZowel publieke als private diensten kunnen op gelijke
voet meedingen naar een vergunning. Zijn de grote verschillen in CAO's tussen
publiek en privaat opgelost, zodat partijen «op gelijke voet»
kunnen concurreren? (CDA)«Op gelijke voet» meedingen wil zeggen dat iedere dienst de
kans krijgt om in te schrijven en op dezelfde wijze wordt beoordeeld of hij
voldoet aan het programma van eisen en op de omvang en de kwaliteit van de
te leveren prestaties. Het betekent ook dat iedere dienst zijn prestaties
moet leveren binnen de beschikbaar gestelde middelen.Arbeidsvoorwaarden zijn een zaak van de betrokken sociale partners zelf,
werkgevers én werknemers. Zij stellen die gezamenlijk vast. Sociale
partners bepalen niet alleen zelf de hoogte maar ook de werkingssfeer van
de afspraken over de arbeidsvoorwaarden, bijvoorbeeld of er één
of meer CAO's gelden in de sector. Ik ga daar niet over, ik ga alleen over
de bekostiging van een voorziening in de zorgsector.1.1.6 Differentiatie van vervoerHoever kan differentiatie van vervoer zich uitstrekken?
(SGP)De RAV's hebben binnen hun vergunning de mogelijkheid om in hun regionaal
ambulanceplan in samenwerking met de zorgverzekeraars een voorstel voor gedifferentieerd
vervoer mee te nemen. Elke RAV is vrij om gedifferentieerd vervoer
in te zetten, echter dit vervoer dient via de meldkamer plaats te vinden.Uitbreiding zal in de praktijk alleen geschieden als er vanuit de branche
voldoende behoefte naar is, de doelmatigheid in grote steden bijvoorbeeld
kan eventueel vergroot worden door het inzetten van motorambulances.Wat wordt bedoeld met betere vraagsturing in de ambulancezorg?
Mag worden verwacht dat de bereikbaarheid en aansluiting met de spoedeisende
ziekenhuiszorg wordt verbeterd? (PvdA)De RAV kan in de nieuwe wet op de ambulancezorg afspraken maken met de
verzekeraars over gedifferentieerd vervoer. Daardoor kan de RAV beter inspelen
op de vraag naar bepaalde zorg. De betere bereikbaarheid en aansluiting in
de keten van acute zorg komt verderop in deze nota aan de orde.1.1.7 KwaliteitHoe zit het met de kwaliteit en de eisen die de Kwaliteitswet
op dit punt stelt? (alle fracties).Allereerst dit: we spreken over twee vormen van kwaliteit, de macro-kwaliteit en de micro-kwaliteit.De eerste heeft met name betrekking op de spreiding en bereikbaarheid
van de zorg; voor het waarborgen daarvan dient dit wetsvoorstel. Het programma
van eisen is één van de handvatten daarbij.Het begrip micro-kwaliteit gaat over de kwaliteit
van de daadwerkelijk verleende ambulancezorg; deze wordt gehandhaafd door
middel van de Kwaliteitswet zorginstellingen. De verhouding tussen dit wetsvoorstel
en de Kwaliteitswet is dezelfde als tussen de door sommige leden genoemde
Wet toelating zorginstellingen en de Kwaliteitswet zorginstellingen.De Kwaliteitswet zorginstellingen stelt op dit moment aan het ambulancevervoer
dezelfde eis als die aan de overige instellingen in de gezondheidszorg, namelijk:
dat de zorg van een verantwoord niveau is. Dit houdt in zorg van een verantwoord
niveau, die in ieder geval doeltreffend, doelmatig en patiëntgericht wordt verleend en die
tegemoet komt aan wat de patiënt nodig heeft. De Inspectie voor de Gezondheidszorg
(IGZ) houdt toezicht op de naleving van de wet en baseert zich bij zijn toezicht
onder meer op certificatieschema's voor ambulancezorg en CPA's, ontwikkeld
door de Stichting Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector (HKZ).
In 2003 zijn deze certificatieschema's aangepast en is gestreefd naar één
certificatieschema voor de RAV.De ambulancesector houdt zich tot nu toe heel goed aan de door hen zelf
ontwikkelde kwaliteitseisen. Een aantal zijn nog niet gecertificeerd maar
daar zal met de nieuwe wetgeving een einde aan komen. Mocht het nieuwe regime
ten koste dreigen te gaan van het niveau van zorgverlening, dan zal ik niet
aarzelen naar bevind van zaken te handelen; dat kan in individuele gevallen
bestaan uit een bevel of een aanwijzing op grond van de Kwaliteitswet, net
als nu het geval is.Tenslotte merk ik op (vraag van de ChristenUnie)
dat de IGZ toezicht houdt op de kwaliteit van de zorgverlening van de instelling
en dat het CTG/Zaio de tarieven vast stelt voor de ambulancezorg en verder
onder meer let op het marktgedrag van instellingen en verzekeraars.1.1.8 Gedifferentieerde invoeringWat is de motivering achter de aanvankelijke plannen om
de wet ambulancezorg gedifferentieerd in te voeren?(PvdA)De reden om artikel 23 van het voorstel zoals voorgelegd aan de Raad van
State, het mogelijk te maken om verschillende delen van de wet op verschillende
tijdstippen in werking te laten treden was ingegeven vanuit de
voorzichtige inschatting dat het wellicht mogelijk was dat het nieuwe vergunningensysteem
niet gelijktijdig met de nieuwe regels inzake de uitvoering in werking zou
kunnen treden. Naar aanleiding van het advies van de Raad van State is de
wenselijkheid van gedifferentieerde invoering nader onderzocht. Ik ben daarbij
tot de conclusie gekomen dat die wenselijkheid er niet is. Artikel 23 is daarop
herschreven, zodat er nu bij koninklijk besluit één tijdstip
zal worden bepaald waarop de gehele wet in werking treedt.1.2 VerantwoordelijkheidsverdelingWelke concrete beleidsdoelen heeft de nieuwe wet? Worden
die geëvalueerd? Welke scenario's zijn hierbij afgewogen? (PvdA)Het doel van de nieuwe wet is: meer doelmatigheid te bereiken in de ambulancezorg.
Ik wil dat bereiken door het afronden van de RAV-vorming, het verminderen
van het aantal bestuurlijke «spelers», landelijk uniforme uitgangspunten
voor het referentiekader en het invoeren van marktprikkels door de vergunningverlening.Aan de hand van de open grenzen benadering in het referentiekader kan
geïllustreerd worden dat er scenario's zijn afgewogen en op welke wijze
geëvalueerd zal worden.Bij het tot stand komen van het referentiekader Spreiding en Beschikbaarheid
is uitgegaan van een open grenzen benadering. Dat betekent dat geen rekening
is gehouden met grenzen tussen regio's en provincies maar dat de meest doelmatige
indeling voor standplaatsen en ambulances is gekozen; de enige grenzen zijn
de buitengrenzen van Nederland. Een scenario dat de regiogrenzen intact had
gelaten, had veel meer standplaatsen en ambulances nodig. De open grenzen
benadering betekent in de nieuwe wet op de ambulancezorg dat de RAV's na de
vergunningverlening nauw moeten samenwerken. Samenwerkingsafspraken moeten
de patiënt de optimale zorg garanderen wanneer die zich in de ene regio
bevindt en de dichtstbijzijnde ambulance in een andere regio. Bij de vergunningbeoordeling
zullen deze samenwerkingsafspraken dus meegewogen worden.Wordt voorbij gegaan aan een motie om de aansturing van
de ambulancezorg op regionaal niveau te organiseren? (SP, CDA)Ik heb in mijn brief van 17 april 2002 (2001–2002, 28 008,
27 295 nr. 46) al laten weten dat het kabinet het niet verantwoord
acht de motie-Buijs (28 008, nr. 29) over de bestuurlijke en financiële
verantwoordelijkheid, uit te voeren.Kunnen degenen die een vergunning hebben gekregen gaan
onderhandelen met de zorgverzekeraars? Is het dan na het krijgen van een vergunning
alsnog mogelijk dat er geen contract komt met de zorgverzekeraar? Wat zijn
redenen waarop deze onderhandelingen kunnen stuklopen? (SP)Na de vergunningverlening is er één vergunninghouder per
regio. Met die vergunninghouder maken de verzekeraars jaarlijkse productie
afspraken. Aangezien verzekeraars zorgplicht hebben is het onmogelijk om geen
afspraken te maken met de RAV.Waaruit blijkt dat de ambulancesector op dit moment niet
doelmatig werkt? (SP)Er zijn meerdere aanwijzingen dat de ambulancesector op dit moment niet
altijd (even) voldoende doelmatig werkt. Er zijn bijvoorbeeld regio's die
op basis van het door mij vastgestelde referentiekader meer ambulances krijgen
gefinancierd dan zij beschikbaar hebben. Indien regio's van het referentiekader
en van de modelmatig berekende normen afwijken (bijvoorbeeld wanneer regio's
standplaatsen willen laten staan), zullen ze dus ergens anders
op moeten bezuinigen. Dat doen ze op de ambulances en daardoor gaan de overschrijdingen
omhoog. Ik bepaal niet waar de standplaatsen moeten komen of hoeveel, maar
het budget gaat uit van een doelmatige indeling.Een ander voorbeeld is de grote regionale verschillen per RAV in de opstarttijd
op de meldkamer, die varieert van 1,30 minuut tot 5,5 minuut. Dat is een kwestie
van goed organiseren. De nieuwe wet zorgt voor meer noodzaak tot doelmatigheid
door de ingevoerde marktprikkels.Gaat de nieuwe wet op de ambulancezorg zorgen voor minder
problemen? (CDA)De regering kiest ervoor om de zorgverzekeraars die de ambulancezorg financieren,
middels de nieuwe wet op de ambulancezorg een grotere invloed te geven op
de uitvoering van de zorg. In dit kader verwijs ik naar de beleidsvisie op
de Acute Zorg van 10 oktober 2003 (Kamerstukken II 2003/4, 29 247
nr. 1) waarin de ketenverantwoordelijkheid van zorgverzekeraars centraal
staat. Zij krijgen in de nieuwe zorgverzekeringswet meer verantwoordelijkheden
om zorg in te kopen en de uitgebreidere bevoegdheden in de ambulancewet sluiten
daar goed op aan.Wil de regering de begrippen «concurrentie om de
markt» en «concurrentie op de markt» nog eens duidelijk
maken? (CDA)Concurrentie op de markt (vrije onderhandelingen)
is bij ambulancezorg niet voor de hand liggend in verband met de hoge kosten
voor beschikbaarheid. Dat betekent niet dat alle marktprikkels moeten worden
uitgeschakeld. Concurrentie om de markt biedt
deze mogelijkheden. Met concurrentie om de markt
bedoel ik dat er eens in de vier jaar gekeken wordt welke aanbieder in een
regio zorg mag aanbieden waarbij de vergunninghouder gedurende die periode
de enige aanbieder is.Hoe kunnen burgers klagen bij onvolkomenheden van de verleende
ambulancezorg? (CDA)De nieuwe wet verandert de procedure bij klachten niet. RAV's hebben een
klachtenprocedure, de Inspectie voor de Gezondheidszorg controleert op basis
van het ongewijzigde kwaliteitsbeleid.Hoe zit het met de aansturing en marktprikkels in de Wet
op de ambulancezorg? (SGP)In de nieuwe systematiek hebben provincies geen invloed op de spreidingsplannen
van ambulances. Verder geven zij geen vergunningen meer af. Daar tegen over
staat dat de bevoegdheden van de partners van de RAV worden vergroot; de zorgverzekeraars
en het GHOR-bestuur krijgen meer zeggenschap. Zij laten zich daarbij onder
andere uit over de invulling van het referentiekader, daar hadden zij voorheen
geen invloed op. Dit is de belangrijkste basis voor de verdeling van de financiën.
De minister gaat vergunningen verlenen op basis van hun adviezen.Wat is het onderscheid tussen dit wetsvoorstel en de situatie
waarbij provincies verantwoordelijk zouden worden voor ambulancezorg? (SGP)Ik wil echter het aantal spelers in dit deel van de zorg verminderen en
heb daarom de rol van de provincies geschrapt. Het is niet logisch dat provincies
nog langer zeggenschap hebben in de ambulancezorg omdat ze dat ook niet hebben
in de keten van acute zorg. Ook in mijn visie op de acute zorg gaf ik aan
dat ik de ketenkwaliteit wil verhogen door betere afstemming en samenwerking.Hoe staat vast dat er in de grensgebieden van de verschillende
RAV's voldoende ambulances zijn? (SGP)Ik heb al aangegeven dat ik geen standplaatsen vaststel maar een landelijk
referentiekader bied. Dit referentiekader biedt de mogelijkheid voor een open grens benadering waardoor regiogrenzen geen belemmering vormen
voor een doelmatige en snelle inzet. Ik bepaal dus niet waar de standplaatsen
voor elke regio concreet moeten komen. Partijen kunnen van het referentiekader
afwijken, mits zij de kwaliteit van de modelmatig berekende normen borgen.Het feit dat het referentiekader voor de optimale spreiding niet als blauwdruk
fungeert, geeft reeds aan, dat regionale afspraken omtrent spreiding en beschikbaarheid
worden ondersteund als zij leiden tot een hogere kwaliteit van de ambulancezorg
in de regio zelf en de aanpalende regio's. Dynamisch ambulancemanagement behoort
tot de opties om de kwaliteit te verhogen. Daarmee bedoel ik dat de wagens
op de meest doelmatige plaats moeten staan en dat hoeft niet altijd de standplaats
te zijn. Het computersysteem in de meldkamer laat duidelijk zien waar de dichtstbijzijnde
ambulance zich bevindt. Daardoor kunnen regiogrensoverschrijdende afspraken
gemaakt worden. In het programma van eisen is eveneens opgenomen dat de RAV
dient aan te geven hoe de afstemming is op ambulancezorg in naburige regio's.Conform de verantwoordelijkheid van zorgverzekeraars, moeten zij, net
als nu, bewaken dat alle burgers in een gebied goed worden bediend en waarborgen
dat het streven naar kwaliteitsverhoging in hun regio niet leidt tot aantasting
van kwaliteit in de aanpalende regio's.1.3 Regionale Ambulancevoorzieningen (RAV's)Hoe is de stand van zaken bij de RAV-vorming? (CDA)In de meeste regio's is de RAV-vorming gereed of in oprichting. Een aantal
regio's heeft dit vrijwillig gedaan. De oorzaken van het niet realiseren van
een RAV in verschillende regio's lopen uiteen. Een aantal regio's wijt het
niet tot stand komen van een RAV aan het uitblijven van de nieuwe Wet ambulancezorg,
anderen kunnen het niet eens worden over de vorm van de RAV.Vragen over de RAV als rechtspersoon en vergunninghouder.
(SP, CDA)De provincie verleent in de huidige wet ambulancevervoer de vergunning
voor onbepaalde tijd aan ambulancediensten per ambulancewagen op basis van
het provinciale spreidingsplan. De minister van VWS kan op grond van artikel
7 van de Kwaliteitswet zorginstellingen de zorgaanbieder een schriftelijke
aanwijzing geven wanneer hij vindt dat de zorgaanbieder de wet niet, in onvoldoende
mate of op onjuiste wijze naleeft.In de nieuwe Wet ambulancezorg verleent de minister van VWS een vergunning
voor vier jaar aan de RAV. De minister kan de vergunning intrekken indien
de RAV haar werkzaamheden niet verantwoord uitvoert of de aan de vergunning
verbonden voorschriften of beperkingen niet in acht neemt. De mogelijkheid
om een aanwijzing in het kader van artikel 7 van de Kwaliteitswet te geven
blijft bestaan.In de nieuwe wet ambulancezorg is er per regio één RAV die
integraal verantwoordelijk is voor het leveren van verantwoorde ambulancezorg,
zowel in de dagelijkse, routinematige situatie als bij rampen en zware ongevallen.
De RAV die in een regio is gevormd bestaat uit ambulancevervoerder(s) en een
meldkamer en verricht in het kader van de Wet ambulancezorg het ambulancevervoer.
De eisen uit de Kwaliteitswet zorginstellingen die ook voor het huidige ambulancevervoer
van toepassing zijn, gelden onverkort voor de RAV.Wat is het verband tussen de vergunningverlening aan de
RAV en het overgaan van een gemeente naar een andere hulpverleningsregio?
(CDA)De eventuele overgang van een gemeente naar een andere veiligheidsregio
vloeit niet voort uit deze wet maar is een gevolg van reeds ingezet Kabinetsbeleid
om te komen tot veiligheidsregio's die territoriaal congruent
zijn met de huidige politieregio's. Deze indeling is richtinggevend, als de
indeling van de politieregio's verandert, verandert daarmee automatisch de
indeling van de RAV-regio's.Per veiligheidsregio wordt een regionale ambulancevoorziening (RAV) ingesteld
die een vergunning nodig heeft van de minister. Deze vergunning kan, na het
verstrijken van de termijn waarvoor hij is afgegeven, overgaan naar een andere
vergunninghouder.1.4 VergunningverleningHoe zit het met de algemene maatregel van bestuur voor
de procedure van vergunningverlening? (CDA, VVD, SP)De AmvB zal een vrij technisch karakter hebben: het bevat de termijnen
die horen bij de verschillende stappen en de wijze waarop het programma van
eisen wordt bekendgemaakt.Daarnaast wil ik de beleidsuitgangspunten bij AmvB regelen die naast het
programma van eisen het toetsingskader vormen voor de minister bij zijn beoordeling
van de aanvragen. Het is te verwachten dat er per regio meer dan één
aanvraag wordt ingediend. Indien alle aanvragen voldoen aan het programma
van eisen en een positief advies van verzekeraars en GHOR-bestuur ontvangen,
zal de minister een keuze moeten maken. De minister toetst de aanvragen behalve
aan het programma van eisen ook aan beleidsuitgangspunten, waarbij valt te
denken aan de onderwerpen, genoemd in de beleidsvisie Acute Zorg van 10 oktober
2003 (Kamerstukken II 2003/4, 29 247 nr. 1). Aan de beleidsuitgangspunten
zullen wegingsfactoren worden toegevoegd om te voldoen aan de eisen van objectiviteit
en transparantie, die gelden in het kader van de Europese mededingingsrecht
(zie ook de vragen van de fractie van de PvdA aangaande dit laatste punt).Ik ben voornemens beide algemene maatregelen van bestuur in één
besluit te combineren.Onder verwijzing naar de brieven van het IPO en Biba ligt
de vraag voor of de marktwerking rond een vergunningperiode van vier jaar
juridisch en financieel mogelijk is? (CDA)De rechtspositionele aspecten bespreek ik in de paragraaf over de arbeidsvoorwaarden
(1.1.5). Tevens verwijs ik naar mijn antwoord van 20 december 2004 (DBO-CB-U-2 541 799)
op de brief van de Stichting Biba van 17 november 2004.De financiële vragen die het IPO stelt, betreffen de afweging van
de regering bij de vergunningverlening. Doelmatigheid houdt in: zo goed mogelijke
kwaliteit tegen een zo goed mogelijke prijs. Beide aspecten zullen in de vergunningverlening
worden meegenomen op basis van objectiveerbaar gemaakte wegingscriteria.De financiële aspecten waar Biba het over heeft, licht ik nader toe
bij het bespreken van de sanering.Ik heb de afgelopen jaren zowel met de brancheorganisatie als met zorgverzekeraars
veelvuldig overlegd. Reeds tien jaar geleden zijn AZN, ZN en VWS begonnen
met de RAV-vorming. Gedurende het wetgevingsproces van de afgelopen jaren
zijn de meningen verdeeld geraakt over de te volgen koers. Sommige ambulancediensten
zien marktprikkels als een uitdaging en anderen zien ze als een bedreiging.
Sinds het verschijnen van het advies van de Raad van State en naar aanleiding
daarvan voorgestelde programma van eisen heeft mijn departement ongeveer een
dozijn keer – op diverse niveaus – met de ambulancesector overlegd.
(Zoals elders in deze nota nader toegelicht was de reden van aanpassing het
commentaar van de Raad van State dat het wetsvoorstel moet voldoen aan eisen
van non-discriminatie, objectiviteit en transparantie.) Dit is ook aan de
brancheorganisatie gemeld. Wordt een fusie afgedwongen tussen de ondernemers? Voorts
ligt de vraag voor, indien verschillende onderaannemers ieder een contract
aangaan, de vergunning bij disfunctioneren van één onderaannemer
wordt ingetrokken? (CDA)Ik ben niet van plan een fusie af te dwingen. Een onderaannemer heeft
geen vergunning; die kan dus ook niet worden ingetrokken.Hoe gaat bij de vergunningverlening aan Regionale Ambulancevoorzieningen
(RAV's) de procedure van onderhandeling met de kandidaten en hoe zit het met
buitenlandse aanbieders en de positie van de huidige aanbieders? Wat zijn
de gevolgen van een mogelijke tussentijdse intrekking van de ministeriële
vergunning, en de verhouding tussen verzekeraar en overheid in dergelijke
situaties? Welke mogelijkheden zijn er om impasses in de onderhandelingen
tussen zorgverzekeraars en potentiële RAV in het belang van de zorgplicht
te (kunnen) doorbreken? (PvdA)Onderhandelingen tussen verzekeraars en vergunningaanvragers vinden met
name plaats op het moment voorafgaand aan de vergunningverlening. Daarna vindt
nadere uitwerking plaats van uitvoeringsvragen zoals het al dan niet invullen
van gedifferentieerd vervoer.Kan tussentijdse intrekking van de vergunning ook plaatsvinden
als er nieuwe aanbieders op de markt komen die zorgen voor de noodzakelijke
dynamiek? (SGP)Artikel 5, derde lid, bepaalt de intrekkingsgronden. De minister kan de
vergunning intrekken wanneer:a. de RAV daarom verzoekt;b. de RAV de werkzaamheden waarvoor krachtens artikel 3 een vergunning
is verleend, niet, niet voldoende of niet verantwoord uitvoert dan wel de
voorschriften of beperkingen niet in acht neemt.Het louter aanbieden van een beter produkt of efficiënter werken,
is geen reden de vergunning van een zittende vergunninghouder in te trekken
zo lang deze het werk voldoende en verantwoord uitvoert en zich houdt aan
de voorschriften en beperkingen uit de vergunningverlening.Gaat personeel en materieel over bij verandering van vergunninghouder?
(alle fracties)Het aanvankelijke aan de Raad van State voorgelegde wetsvoorstel gaf de
minister met artikel 4, derde lid, de mogelijkheid als voorwaarde voor vergunningverlening
te stellen dat een nieuwe vergunninghouder met de oude overeenkomt diens personeel
en materieel over te nemen. Ik heb die bepaling geschrapt; gesteld kan worden
dat ook zonder uitdrukkelijke bevoegdheid de minister deze voorwaarde zou
kunnen stellen. Maar los daarvan: ik vind het eventueel overnemen van personeel
en materieel een zaak waar partijen het zelf over eens moeten worden. De Raad
van State wijst er (terecht) op dat een door de minister opgelegde verplichting
tot overname, zeker wanneer het gaat om een publieke- en een privaatrechtelijke
partij, tot complicaties en problemen kan leiden. Het zijn naar mijn oordeel
juist die partijen zelf die het beste kunnen beoordelen of overname, mede
gelet op de haken en ogen daarvan, zinvol is, dan wel dat de voorkeur moet
worden gegeven aan een andere oplossing. Bovendien weet een vergunninghouder
dat zijn vergunning gelimiteerd is in tijd; hij zal dus met die beperkte tijd
rekening moeten houden. Deze marktprikkels zijn aan de orde bij de overgang
van de vergunningen.Hoe gaat de regering om met het spanningsveld tussen de
onzekerheid bij marktprikkels voor vergunninghouders aan de ene kant en lange
termijn investeringen anderzijds? (PvdA, SP)Ik geef toe: er is een spanningsveld tussen een in tijd beperkte vergunning
en lange-termijninvesteringen. Maar ik verwacht dat een vergunningaanvrager
zijn positie niet zal willen ondermijnen door een middelmatige zorgverlening
aan te bieden voorafgaand aan de gunning.Ik verwacht dat de doelmatigheidsvoordelen in de periode van de vergunning
in ruime mate opwegen tegen de eventuele afweging tijdelijk geen lange-termijninvesteringen
te doen. Overigens zijn dat soort investeringen beperkt; de meeste kosten
in de ambulancezorg zijn personeelskosten en die worden grotendeels bepaald
door het bestaande personeelsbestand.Hoe denkt de minister een RAV op te richten wanneer er
in een regio geen aanvaardbare kandidaat-vergunninghouder is? (CDA, PvdA)Ik stel voorop dat ik niet verwacht dat zo'n situatie zich ooit zal voordoen.
Zo'n situatie moet namelijk een oorzaak hebben; financiële of organisatorische
problemen kunnen een oorzaak zijn. Die problemen doen zich niet van de ene
dag op de andere voor; indien een onderneming gedurende vier jaar in een regio
de ambulancezorg naar behoren kan uitvoeren, dan is niet te verwachten dat
zoiets met ingang van de volgende vierjarige periode ineens niet meer mogelijk
is. De minister krijgt tijdens de looptijd van een vergunning van verschillende
kanten informatie over de wijze van uitvoering van de wet: op grond van artikel
11 is een RAV verplicht de minister periodiek informatie daarover te verstrekken.
Voorts houdt de IGZ toezicht op de naleving van de wet (artikel 12) evenals
op het voldoen aan de kwaliteitseisen ingevolge de Kwaliteitswet; rapporten
daarover zullen de minister periodiek informatie verschaffen. Ook informatie
van het veld zelf kan de minister bereiken.Uit de informatie kan naar voren komen dat er bij de exploitatie van de
ambulancezorg in een regio problemen zijn of dreigen, die van invloed kunnen
zijn op het aantal gegadigden voor een nieuwe vergunning na afloop van de
vierjarige periode. Als dat wordt geconstateerd, dan kan het haast niet anders,
of die problemen doen zich reeds voor bij de lopende exploitatie; zij vragen
dan op dat moment om een oplossing. De minister kan dan niet met de armen
over elkaar het eind van de vier jaren afwachten. Hij zal op het moment dat
hem signalen bereiken over die problemen, passende maatregelen moeten nemen
omdat zijn verantwoordelijkheid voor het goed functioneren van het stelsel
dat vereist.Een en ander zal er niet gauw toe leiden, zoals de leden van de PvdA-fractie
lijken te veronderstellen, dat de overheid onrendabele RAV's overneemt of
saneert; wel kan worden gesteld dat in die gevallen waarin de continuïteit
van de ambulancezorg in gevaar dreigt te komen, de overheid op enigerlei wijze,
wellicht financieel, zal moeten bijspringen om de exploitatie weer op orde
te brengen.Hoe verhoudt de voorgenomen wijze van gereguleerde marktwerking
zich tot het beleid van VWS om dynamisch ambulancemanagement te stimuleren
dat uitgaat van open grenzen tussen RAV's? (VVD)Met name het dynamisch ambulancemanagement is een belangrijk uitgangspunt
geweest bij het tot stand komen van het referentiekader Spreiding en Beschikbaarheid,
waar de brancheorganisatie een belangrijke bijdrage aan heeft geleverd. Door
open grenzen krijgt de patiënt waar hij recht op heeft; de dichtstbijzijnde
ambulance. Vergunningverlening staat hieraan geenszins in de weg, voorwaarde
voor een vergunning is samenwerking met diverse andere spelers, ook RAV's
in de naburige regio's. Gelukkig is overschrijdende assistentie in bepaalde
regio's ook al van de grond gekomen. Een voorbeeld hiervan is het initiatief
van een aantal RAV's (RAV Gelderland-Zuid, RAV Zuid-Limburg, RAV Limburg-Noord,
RAV Zuid-Oost Brabant, RAV Brabant-Noord) tot het maken van convenanten betreffende
«burenhulp» bij overschrijdende regiogrenzen met betrekking tot
de inzet van ambulancehulpverlening. Welke relatie is er tussen gereguleerde markwerking en
de visie Acute Zorg enerzijds en de overige zorgaanbieders anderzijds? (VVD)De voorgenomen wijze van gereguleerde marktwerking is conform de visie
zoals verwoord in de beleidsvisie Acute zorg van oktober 2003. Gezondheidszorg
in het algemeen en de ambulancezorg in het bijzonder hebben specifieke kenmerken
die maken dat regulering noodzakelijk is om concurrentie tot maatschappelijk
acceptabele uitkomsten te laten leiden.Het systeem van gereguleerde marktwerking wordt in de gehele gezondheidszorg
ingevoerd. De mate waarin en de manier waarop verschilt per deelmarkt. Binnen
de deelmarkt acute zorg is er variatie mogelijk, ambulancezorg wordt gereguleerd
op basis van vergunningverlening. Zorgverzekeraars kopen jaarlijks zorg in
bij ziekenhuizen, GGZ instellingen, huisartsen en huisartsenposten. Verzekeraars
hebben, gestimuleerd door hun zorgplicht en risicodragendheid, een taak om
met de kennis van de locale en regionale situatie, doelmatige zorg te bevorderen.Waarom is niet gekozen voor een overgangsregeling in de
wet? (VVD)De enig denkbare overgangsregeling (afgezien van het handhaven van uitvoeringsregelingen),
is het al dan niet tijdelijk handhaven van verleende vergunningen. Daar heb
ik niet voor gekozen, en wel omdat dat zou kunnen inhouden dat er per regio
meer dan één vergunninghouder is, wat het tegengaan van een
versnipperde verantwoordelijkheidsverdeling, één der doelen
van deze wetsherziening, zou ondergraven.De figuur van één vergunninghouder per regio is niet uit
de lucht komen vallen; al jaren is sprake van RAV-vorming, welk proces onder
meer is ondersteund door een tijdelijke saneringsregeling. De zittende vervoerders
is derhalve alle tijd (en steun) gegund zich op de nieuwe situatie voor te
bereiden.Ten behoeve van de stimulering van RAV-vorming is er speciaal een tijdelijke
saneringsregeling in het leven geroepen, waarop vervoerders een beroep konden
doen. De bedoeling van die regeling was om in één keer alle
negatieve vermogens weg te werken en betrokken instellingen op deze wijze
in een goede uitgangspositie te brengen voor de RAV-vorming. Daar is veelvuldig
gebruik van gemaakt; in totaal zijn er 78 aanvragen ingediend. In feite zijn
de vervoerders op die manier klaargestoomd voor de markt. Nu die markt gaat
werken hoort daar geen saneringsregeling meer bij.Bij nota van wijziging zal de mogelijkheid tot een saneringsregeling worden
opgenomen in het geval de Minister planmatige beslissingen tot sluiting zal
nemen, bijvoorbeeld indien het aantal veiligheidsregio's wordt verminderd.
Maar dat geldt dus alleen voor nieuwe gevallen.Staat de rol van de samenwerkende gemeenten GHORbij (het proces van) vergunningverlening (zwaarwegend advies op het programma van eisen en zwaarwegend advies bij de vergunningverlening
zelf) niet op gespannen voet met het feit dat dezelfde samenwerkende gemeenten
gegadigde (kunnen) zijn voor de vergunning? (VVD)Het GHOR-bestuur brengt een zwaarwegend advies uit, maar uiteindelijk
verleent de minister de vergunning. Dat gebeurt ook op basis van de beleidsuitgangspunten
die in de AMvB nader zijn genoemd. Deze extra toets versterkt de beginselen
van behoorlijk bestuur, dat wil zeggen: besluiten moeten zorgvuldig worden
genomen volgens objectieve, algemeen kenbare criteria.De gezamenlijke brief van de landelijke veiligheidskoepels
van gemeenten en hulpdiensten, korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen
van de politie van 9 december 2004 uitte kritiek op het wetsvoorstel
ambulancezorg. Wat vindt u daarvan? (CDA).De veiligheidskoepels waren vooral zeer kritisch over de rol van het GHOR-bestuur, de positie van de meldkamer ambulancezorg en stelden
vragen over de vergunningverlening. De rol van het GHOR-bestuur is in het
thans voorliggende wetsvoorstel aangescherpt (zie paragraaf 1.8). De
vragen over de vergunningverlening worden hiervoor beantwoord (paragraaf 1.4).1.5 Registratie en VerantwoordingIs het juist dat de beoordeling van het beleid mede afhangt
van de gegevensregistratie van de RAV's? (SP)De gegevensregistratie is een belangrijke bron van informatie voor het
vormen en evalueren van kabinetsbeleid. Ik ben van plan de vergunningverlening
na de eerste ronde te evalueren. Dit onderzoek zal zowel ingaan op de aanvragen
voor een vergunning als de beslissing van de minister.Het op een juiste en volledige wijze aanleveren van de gegevens is van
belang voor het kunnen volgen van de ontwikkelingen in de ambulancezorg. De
gegevens vormen een belangrijke input over de prestaties en het beleid met
betrekking tot de ambulancezorg. Niet alleen op landelijk niveau, maar ook
op regionaal niveau.Om beleid te maken en bij te stellen is het van belang om eenduidige gegevensregistratie
van de sector te ontvangen. De brancheorganisatie werkt in samenwerking met
verzekeraars en VWS hard aan een eenduidige manier van registreren. Dat heeft
onder andere geresulteerd in een eenduidig «begrippenkader ambulancezorg».
De volgende stap is een eenduidig registratiesysteem. Bij het beschikbaar
komen van extra middelen heb ik dit als voorwaarde gesteld.1.6 Van CPA naar meldkamer ambulancezorgWat is de positie van de meldkamer van de RAV, bijvoorbeeld
in relatie tot aspecten van openbare orde en veiligheid? (SP, SGP, ChristenUnie,
PvdA, CDA)Elke RAV heeft een eigen meldkamer, daarmee zijn er 24 meldkamers. Ambulancezorg
is gezondheidszorg. De RAV is verantwoordelijk voor de inhoud van het zorgproces
en kan kiezen hoe dit in te vullen. Echter door het specifieke karakter van
deze zorg (wijze van inzet en sturing) komt het steeds vaker in aanraking
met aspecten van Openbare orde en veiligheid. Daarbij raakt het dan aan de
GHOR en dus aan de verantwoordelijkheid van het openbaar bestuur. Daar verandert
deze wet niets aan.De GHOR is niet verantwoordelijk voor de centralisten van brandweer en
politie. De politie en de brandweer zijn verantwoordelijk voor hun eigen centralisten.
De uitwerking van deze verantwoordelijkheid is verschillend georganiseerd
per regio.De RAV is verantwoordelijk voor de inhoud van het zorgproces en kan kiezen
hoe dit in te vullen. Een contract over bijvoorbeeld het aanwenden van personeel
ligt in de rede en ik acht regionale partijen verantwoordelijk voor een constructieve
samenwerking. Door het invoeren van de constructie van het programma van eisen
is een patstelling uitgesloten; zonder afspraken over de meldkamer wordt geen
vergunning verleend.Hoe zijn de verhoudingen binnen de meldkamer op het moment
van calamiteiten? (PvdA)Op het moment dat er een grootschalige multidisciplinaire calamiteit optreedt,
gaat de operationele verantwoordelijkheid over naar de RGF (Regionaal Geneeskundig
Functionaris). De totale meldkamer (GHOR, politie en brandweer) valt dan onder
het gezag van de burgemeester in kwestie. Dit heeft bij de opschaling van
rampen in de praktijk voor zover bekend bij de regering, nooit tot problemen
geleid.1.7 BekostigingHoe krijgt de bekostiging vorm onder de nieuwe wet? (CDA,
SP, Christenunie)Ik ben van plan de bekostiging van de gehele keten van acute zorg (spoedeisende
hulp, ambulancezorg en huisartsenposten) te herzien zodat verzekeraars deze
zorg in z'n geheel kunnen inkopen.Ik wil de ambulancesector echter niet tweemaal met wijzigingen in de bekostiging
confronteren. Daarom sluit ik bij de invoering van de wet op de ambulancezorg
nauw aan bij de huidige bekostigingssystematiek. De verzekeraar blijft productie-afspraken
maken. Er is slechts één vergunninghouder: en dat is dan degene
die een contract sluit met de verzekeraar.Om de vergunningverlening mogelijk te maken binnen de nieuwe ambulancewet,
moeten binnen de beleidsregels ex Wet Tarieven Gezondheidszorg wel de prijzen
onderhandelbaar gemaakt worden.Wat wordt bedoeld met «deze tariefafspraken maken
geen deel uit van de vergunningverlening maar komen tot stand nadat de vergunning
is verleend»? (SP)De uiteindelijke tarieven stelt het CTG/ZAio vast in het kader van de
WTG nadat de vergunning is verleend. De zorgverzekeraar weet dan pas immers
welk bedrijf de vergunning heeft en met wie hij (verder) moet onderhandelen
over de productie.1.8 Geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen
(GHOR)Welke sturingsmogelijkheden heeft het GHOR-bestuur? (VVD,
SGP)Ik wil hierbij nogmaals benadrukken dat de sturingsmogelijkheden van het
GHOR-bestuur tijdens grootschalige rampen worden uitgebreid ten opzichte van
de huidige wet. De mogelijkheden voor het GHOR-bestuur om zijn verantwoordelijkheid
goed in te kunnen vullen, zijn in het voorstel van wet als volgt geborgd:
Het GHOR-bestuur adviseert over dit programma van eisen alvorens de minister
van VWS het programma vaststelt. Het GHOR-bestuur geeft zwaarwegend advies
over de vergunningverlening alvorens de minister van VWS daar definitief over
beslist.Hoe verhouden de adviezen van het lokale GHOR-bestuur
en de verzekeraars zich tot elkaar? (VVD)Beide adviezen zijn essentieel voor de vergunningverlening. Enerzijds
omdat zij in staat zijn een oordeel te vellen over de vergunningaanvrager
en anderzijds omdat zij met de vergunninghouder moeten gaan samenwerken. Om
die reden zal ik ook niet licht afwijken van hun adviezen maar die bij voorkeur
opvolgen. Vervolgens toets ik de voor een vergunning in aanmerking komende
aanvragen aan een aantal beleidsuitgangspunten die van wegingsfactoren worden
voorzien.Zoals eerder gezegd bevindt ambulancezorg zich op het snijvlak van acute
zorg en openbare orde en veiligheid. De verzekeraars zullen aandacht hebben
voor het doelmatigheidsaspect, terwijl het GHOR-bestuur vooral gegarandeerd
wil hebben dat de RAV goed is voorbereid en toegerust op een mogelijke calamiteit.
Deze verschillende optieken vullen elkaar aan. Dat maakt dat beide organen
een advies uitbrengen dat even zwaar zal en kan worden gewogen.Waarom is de adviesbevoegdheid van de GHOR uitgebreid
naar het gehele plan? (VVD)De verzekeraars beoordelen de vergunningaanvrager op het totale plan in
te dienen bij de vergunningaanvraag, niet slechts op een enkel aspect. Zo wordt ook het openbaar bestuur in staat gesteld het totale plan van
de vergunningaanvrager te beoordelen. Beoordeling op een enkel aspect ligt
niet voor de hand, omdat de totale organisatie en inrichting bepalend is voor
de uitvoeringsaspecten zoals de inzet bij grootschalige ongevallen en rampen.Waarom is gekozen voor de termijn van vier jaar? (ChristenUnie,
SGP)Voor deze termijn is gekozen om aan te sluiten bij de organisatieplannen
van de GHOR die op basis van de wet GHOR eens in de vier jaar gemaakt worden.
Aangezien de termijnen op elkaar zijn afgestemd betekent dit dat de keten
acute zorg ook vierjaarlijks wordt geactualiseerd.1.9 Buitenland vervoerWat is het beleid bij de organisatie van het buitenland-
en luchthavenvervoer? (CDA, VVD)Het vervangen van de Wet ambulancevervoer door de Wet ambulancezorg betekent
dat provincies geen vergunningen meer verlenen. De huidige vergunningen voor
buitenland- en luchthavenvervoer vervallen hiermee van rechtswege.Op grond van artikel 10 merk ik buitenland ambulancevervoer aan als een
bijzondere vorm van ambulancevervoer. Een ieder mag een vergunning aanvragen
voor het aanbieden van buitenland vervoer. Wel wordt gecontroleerd dat buitenland
vervoerders geen oneigenlijke concurrentie aangaan met de reguliere RAV's.
De vergunningverlening voor buitenland vervoer wordt gekoppeld aan een aantal
passende kwaliteitseisen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg controleert
de kwaliteit van zorg.Wat de financiering betreft: de reisverzekeraar vergoedt de buitenlandse
kilometers tot aan de grens. Het binnenland deel breng ik onder de WTG. Het
CTG/Zaio stelt een maximum tarief vast.Een overgangsregeling in de wet op dit punt, waar de leden van de VVD-fractie
naar vroegen, lijkt mij, gezien het voorgaande, niet nodig. 1.10 Administratieve lastenKan eenzelfde reductie administratieve lasten worden bereikt
met een RAV-vorming onder publieke aansturing (CDA)?Het nieuwe stelstel van ambulancezorg verandert de huidige praktijk niet.
Zowel publieke als private ondernemers, en buitenlandse ondernemers kunnen
een vergunning aanvragen. Het programma van eisen behelst een aantal voorwaarden
waaraan het regionaal ambulanceplan moet voldoen die van te voren voor iedere
aspirant vergunninghouder (internationaal, nationaal, privaat of publiek)
kenbaar zijn, waardoor eerlijke concurrentie om de markt mogelijk wordt. De
praktijk toont dat doelmatigheid niet afhankelijk is van de vraag of de ambulancedienst
publiek of privaat is georganiseerd maar van andere factoren zoals regiogrootte
en professionaliteit van de bedrijfsvoering. Nationaliseren van het systeem
zou een weinig kosteneffectieve optie zijn en het heeft ook geen invloed op
een verdere verlaging van de administratieve lasten.Zijn er, mogelijk in de toekomst, aangrijpingspunten om
de resterende administratieve lastendruk verder te verlagen? Wordt dit punt
in de eerste evaluatie van de wet meegenomen en wanneer vindt de eerste evaluatie
plaats? (VVD)In de memorie van toelichting staat reeds dat de eerste vergunningverlening
wordt geëvalueerd. Daarbij kijk ik ook hoe de administratieve lastendruk
eventueel verder te verlagen is. Welke fout is bij de nulmeting van de administratieve
lasten gemaakt? (SP)De nulmeting van de Wet ambulancevervoer inclusief onderliggende regelingen
is het vertrekpunt geweest om de totale administratieve lastendruk van de
nieuwe Wet ambulancezorg te berekenen. Bij de nulmeting is een fout gemaakt
bij de Regeling inzet hulpambulances. Deze regeling geldt namelijk alleen
voor de regio Den Haag. (Met ACTAL is afgesproken dat de foutieve kwantificering
in de nulmeting wordt beschouwd als een technische correctie.) Dit houdt in
dat de basis voor het berekenen van de reductie geen € 7,5 miljoen
is maar € 4,6 miljoen. (Ik heb met ACTAL afgesproken dit als een
technische correctie te beschouwen.)Wat betekent het voor de administratieve lasten als in
meerdere regio's hulpambulances worden ingezet? (SP)Het voorstel van de wet op de ambulancezorg maakt het mogelijk dat differentiatie
van vervoer door middel van hulpambulances plaatsvindt, maar daarvoor zal
geen specifieke regeling worden vastgesteld. De vraag naar dergelijke ritten
moet van substantiële omvang zijn omdat hiervoor gebruik wordt gemaakt
van speciale ambulancewagens en personeel die voor differentiatie gebruikt
worden. Of dit ook daadwerkelijk zal gebeuren wordt bepaald door de regionale
zorgaanbieder.Wat is concreet het gevolg van de intrekking van de ministeriële
regeling inzake inzet van de hulpambulance? (SP)De huidige ministeriële regeling over de inzet van hulpambulances
in Haaglanden, wordt ingetrokken bij de inwerkingtreding van de nieuwe Wet
ambulancezorg. Dit vervoer vindt niet meer buiten de meldkamer om plaats.
Aangezien het bedienen van de meldkamer een functie is van de RAV en hulpambulances
onder het begrip «ambulance» vallen, ligt onderbrenging van dit
vervoer bij de RAV in de rede.2 ARTIKELENNaar aanleiding van de vragen bij afzonderlijke artikelen
het volgende. (SGP)Artikel 1Inderdaad valt de inzet van piket-auto's en motorrijwielen in die gevallen
waarin de inzet van een ambulance niet nodig is, door de omschrijving van
het begrip «ambulancezorg» niet onder het verbod van artikel 7.
Niettemin is ook de beslissing tot inzet van louter een piket-auto of motorrijwiel
een beslissing tot zorgverlening, die moet voldoen aan de eis van verantwoorde
zorg op grond van de Kwaliteitswet zorginstellingen. Voorshands zie ik geen
reden dit vervoer onder een specifiek (verbods)regime te brengen.Artikelen 2 en 4Inderdaad geeft de minister met zijn overzicht van standplaatsen, zoals
artikel 2 ook zegt, slechts zijn mening weer; in de regionale programma's
kan hij daar eventueel een nuancering in aanbrengen. Vervolgens is het aan
de aspirant-vergunninghouder om in zijn aanvraag aan te geven hoe hij zich
de daadwerkelijke verdeling van standplaatsen voorstelt. Van een dwingend
opleggen van een verdeling heb ik afgezien omdat ik het veld in staat acht,
beter dan de minister vanuit Den Haag, te bezien welke verdeling in de regio
tot een optimaal resultaat zal kunnen leiden. Bij de toets of het voorstel
van de aanvrager op dit punt verantwoord is, zal, mede aan de hand van een
advies van de IGZ, worden bezien of de verdeling van standplaatsen
redelijkerwijs het gewenste niveau tot gevolg zal kunnen hebben.Artikel 9Op dit moment valt de inzet van helikopters niet onder de Wet ambulancevervoer.
Wel krijgen aan de hand van een beleidsvisie op grond van artikel 8 Wet bijzondere
medische verrichtingen een aantal traumacentra extra financiering ten behoeve
van de inzet van traumahelikopters.Artikel 10Zoals in de memorie van toelichting is gezegd, zal dit artikel in de eerste
plaats de nieuwe grondslag vormen voor de reeds bestaande regeling inzake
bedrijfsambulances en het vervoer per ambulance bij bijzondere gelegenheden
van religieuze of culturele aard (Rode Kruis). Voorts overweeg ik, zoals hierboven
gezegd, het buitenlandvervoer, dat wil zeggen ambulancevervoer dat aanvangt
buiten Nederland, op de grondslag van dit artikel van een specifiek regime
te voorzien.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29835-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl