Wijz. enige bepalingen voorstel van wet tot wijziging titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) BW; vakantie/ouderschapsverlof; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27079, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27079 nr. 6

31-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2.1 De reikwijdte van het huidige artikel 7:636; betekenis
van de zinsnede «kunnen slechts met instemming van de werknemer door
de werkgever als vakantie worden aangemerkt»2.2 Beperking van het aantal ziektedagen dat op grond
van artikel 7:637 maximaal als vakantie mag worden aangemerkt2.3 De motie Bussemaker/Schimmel (26 079 nr. 22)3. Ouderschapsverlof4. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27079Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 079Wijziging van enige bepalingen van het voorstel van wet tot wijziging
van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking
tot vakantie en ouderschapsverlofnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 31 mei 20001. InleidingDe regering is verheugd dat een grote meerderheid van de verschillende
fracties van uw Kamer met instemming heeft kennisgenomen van de novelle inzake
de wijziging van wetsvoorstel 26 079 met betrekking tot vakantie en ouderschapsverlof.
Op de bij de leden van de onderscheiden fracties nog levende vragen en opmerkingen
zal hierna in volgorde van het verslag worden ingegaan. Gelet op de wenselijkheid
de voorgestelde nieuwe wettelijke bepalingen van beide wetsvoorstellen spoedig
in werking te kunnen laten treden is de regering uw Kamer erkentelijk voor
de bereidwilligheid wetsvoorstel 27 079 na deze schriftelijke beantwoording
voldoende voorbereid te achten voor de openbare beraadslaging.2.1 De reikwijdte van het huidige artikel 7:636; betekenis
van de zinsnede «kunnen slechts met instemming van de werknemer door
de werkgever als vakantie worden aangemerkt»De leden van de PvdA-fractie, en in aansluiting daarbij ook de leden van
de CDA-fractie en die van de fractie van D66, vroegen zich af hoe de formulering
«in dat jaar» in elk van de leden van artikel 637 precies begrepen
moet worden en of zij het goed begrijpen dat «in dat jaar» beter
gelezen kan worden als «voor dat jaar».Deze leden merken terecht op, dat de in enig jaar te verwerven aanspraak
op bovenwettelijke vakantie niet in dat jaar behoeft te zijn overeengekomen.
Met bijgevoegde nota van wijziging wordt de zinsnede «in dat jaar»
dan ook gewijzigd in: voor dat jaar.Bovendien vroegen de leden van genoemde fracties zich af, of ook niet
tot uitdrukking dient te komen dat de aanspraak op bovenwettelijke vakantiedagen
gegrond kan zijn op een CAO, op een ministerieel besluit tot algemeen verbindend
verklaring van een cao-bepaling, op een regeling op arbeidsvoorwaarden door
of namens een daartoe bevoegd bestuursorgaan of op een bestendig gebruik.
En, of het niet voor de hand zou liggen een relatie te leggen met artikel
634 door aan te geven dat het gaat om vakantiedagen die een werknemer verwerft
boven op het in artikel 634 bedoelde minimum. De regering is van mening, dat ook indien bovenwettelijke vakantiedagen
gegrond zijn op een CAO, op een ministerieel besluit tot algemeen verbindend
verklaring van een cao-bepaling, op een regeling op arbeidsvoorwaarden door
of namens een daartoe bevoegd bestuursorgaan of op een bestendig gebruik,
deze dagen boven het in artikel 634 bedoelde minimum zijn overeengekomen.
Bedingen in genoemde regelingen, alsmede een bestendig gebruik werken immers
door in de individuele arbeidsovereenkomst. Bovendien wordt met «overeengekomen»
de bovenwettelijke aanspraak duidelijk onderscheiden van de aanspraak die
de werknemer op grond van de wet verwerft. Deze formulering hebben wij dan
ook gehandhaafd.Met betrekking tot de vragen en opmerkingen van de fracties van PvdA,
VVD en D66 inzake de verhouding van het voorgestane artikel 7:636 met de praktijk
in het onderwijs, waar ingeval van samenloop van zwangerschaps- en bevallingsverlof
met de verplichte schoolvakanties, aldus verloren gegane vakantiedagen niet
worden gecompenseerd, wordt het volgende opgemerkt.De regering is bekend met de hier aan de orde zijnde problematiek (zie
Kamervragen Lambregts/Schimmel d.d. 21-12-1998, nr. 2989904840). Zonodig zal
worden bezien, of en zo ja op welke wijze de desbetreffende rechtspositieregelingen
op dit punt aanpassing behoeven. Zoals bekend zijn er enkele rechterlijke
uitspraken waarin het ontbreken van bedoelde compensatiemogelijkheid in de
onderwijssector niet in overeenstemming wordt geacht met de bepalingen van
het Burgerlijk Wetboek, of met de Wet gelijke behandeling mannen en vrouwen
bij de arbeid (WGB). Gelet op het specifieke karakter van het onderwijs, met
derhalve ook een op dat karakter afgestemde vakantieregeling, geeft de regering
er evenwel de voorkeur aan de uitkomst van de ingestelde hoger beroepen tegen
die uitspraken af te wachten, teneinde tot een afgewogen oordeelsvorming te
kunnen komen. Bedoelde uitspraken zouden niet alleen ingrijpende gevolgen
kunnen hebben voor de onderwijsregelgeving, maar ook aanzienlijke financiële
gevolgen voor de onderwijssector, alsmede gevolgen voor de onderwijsprocessen
en voor de in de onderwijssector bestaande vervangingsproblematiek. De regering
acht het ongewenst, dat de behandeling van de onderhavige voorstellen hierdoor
vertraging zou ondervinden en is dan ook van oordeel dat deze problematiek
afzonderlijk moet worden beschouwd.De leden van de VVD-fractie vroegen zich nog af, hoe binnen het totaal
van een vakantie van 60 werkdagen, zoals thans het geval is in het primair
en voorgezet onderwijs, wordt onderscheiden in vakantiedagen, waarop tenminste
recht op vakantie bestaat, en overige vrije of lesloze dagen.Het door deze leden bedoelde onderscheid vindt thans niet plaats. Door
het ruime aantal vakantiedagen en gelet op het belang van de continuïteit
van het onderwijsproces geldt in de onderwijssector het – tot voor kort
onbetwiste – standpunt, dat zwangerschaps- en bevallingsverlof en ziektedagen
tijdens die periode van 60 dagen niet gecompenseerd worden. In het kader van
de voorbereiding van een standpunt over een mogelijke herziening van de vakantieregeling
in het onderwijs zullen ook de door deze leden genoemde aspecten aan de orde
komen.De leden van de CDA-fractie vroegen om een uitgebreide beschouwing over
de relatie tussen calamiteitenverlof en het door de regering in te dienen
wetsvoorstel inzake 10-daags zorgverlof en de financiering ervan.In het voorstel van Wet arbeid en zorg dat momenteel gereed wordt gemaakt
voor indiening bij de Tweede Kamer zullen zowel de regeling van het zogenaamde
calamiteitenverlof als van het 10-daags zorgverlof aan de orde komen, alsmede
de onderlinge samenhang en afbakening. Beantwoording van de gestelde vraag
kan niet los worden gezien van de in dat wetsvoorstel opgenomen
regeling en zou daarop thans teveel vooruitlopen. Bij de behandeling van het
wetsvoorstel arbeid en zorg zal op deze kwestie worden teruggekomen.2.2 Beperking van het aantal ziektedagen dat op grond
van artikel 7:637 maximaal als vakantie mag worden aangemerktDe leden van de fracties van PvdA, CDA en D66 stelden de afkoop van vakantierechten
die in voorafgaande jaren zijn opgebouwd en in die jaren als wettelijke vakantierechten
golden aan de orde. Het gaat hier om de toepassing van artikel 640 lid 2 van
wetsvoorstel 26 079 dat thans bij de Eerste Kamer aanhangig is. Zij vroegen
zich hierbij af of de interpretatie die de regering in dit verband geeft aan
artikel 7 lid 2 van richtlijn 93/104/EG correct is. Deze leden wezen erop,
dat ten aanzien van het afkopen van de hiervoor bedoelde vakantiedagen de
SER in advies 99/15 het voorbehoud heeft gemaakt daarmee alleen in te stemmen
voorzover artikel 7 lid 2 van genoemde richtlijn zich daartegen niet verzet.
De hier aan het woord zijnde leden achten de uitleg, die de regering dienaangaande
in antwoord op vragen van de leden van de PvdA-fractie in de Eerste Kamer
heeft gegeven, niet afdoende. Zij wezen in dit verband op de brief van FNV.
CNV en MHP van 6 maart 2000 aan de Eerste Kamer, waarin het regeringsstandpunt
niet «richtlijnconform» wordt geacht en bovendien wordt gewezen
op mogelijke tegenstrijdigheid met artikel 12 van Verdrag 132 van de Internationale
Arbeidsorganisatie.In de memorie van antwoord (pag. 5) aan de Eerste Kamer met betrekking
tot wetsvoorstel 26 079 is het al eerder tijdens de behandeling van dit
wetsvoorstel in de Tweede Kamer terzake ingenomen standpunt, dat op dit punt
geen strijdigheid bestaat met voornoemde richtlijn, bevestigd. Dit is als
volgt toegelicht:«Wij zijn van mening dat artikel 7 lid 2 van
de EU-richtlijn 03/104/EG zich daartegen niet verzet. Artikel 7 lid 1 van
deze richtlijn legt de lidstaten de verplichting op om de nodige maatregelen
te nemen opdat aan alle werknemersjaarlijkseen vakantie met behoud van loon van minimaal vier weken wordt
toegekend. Artikel 7:634 garandeert een wettelijke minimumvakantie van vier
weken per jaar. De interpretatie, dat de overgebleven vakantiedagen in een
bepaald jaar, die dus onder het afkoopverbod vallen in dàt jaar, het
daarop volgend jaar wel voor afkoop in aanmerking komen, is niet in strijd
met artikel 7 lid 2 van genoemde richtlijn. Deze bepaling verbiedt immers
slechts afkoop van de minimumperiode van de jaarlijkse vakantie. Het nieuwe
tweede lid van artikel 7:640 BW van wetsvoorstel 26 079 maakt afkoop
van de vakantieaanspraken mogelijk, die het wettelijk minimum in een jaar
te boven gaan. Ieder jaar opnieuw wordt een minimumvakantie verworven, die
in dat jaar blijft uitgesloten van de in lid 2 gecreëerde mogelijkheid
van afkoop.».In aanvulling op de hierboven uit de memorie van antwoord
geciteerde onderbouwing van het standpunt van de regering wordt nog op het
volgende gewezen. In diverse landen komen wettelijke vakantiedagen vrij snel
te vervallen. In Engeland gaat het recht op niet opgenomen verlofdagen aan
het eind van het verlofjaar teniet, in Duitsland na 3 maanden en in Ierland
na 6 maanden; ook in België mogen vakantiedagen niet overgedragen worden
naar een volgend jaar en in Finland alleen die dagen die een minimum van 18
dagen overschrijden. Dit in aanmerking nemende menen wij, dat nu in wetsvoorstel
26 079 werknemers de mogelijkheid wordt geboden nog gedurende een periode
van 5 jaar over niet opgenomen vakantiedagen te kunnen beschikken door deze
alsnog op te nemen of af te kopen, de regeling van artikel 640 lid 2 in samenhang
met die van artikel 642 redelijkerwijs niet strijdig kan zijn met de bedoelingen
van artikel 7 van voornoemde richtlijn. Immers, zowel bij vorenbedoeld verval
als bij afkoop gaan de vakantierechten teniet, evenwel met dit verschil
dat de mogelijkheid van afkoop van vakantierechten voor werknemers aanzienlijk
gunstiger is.De leden van de D66-fractie wezen in dit verband nog op het belang van
de door hen veronderstelde ratio van artikel 7 van die richtlijn: bescherming
van de werknemer tegen teloorgang van vakantieaanspraken doordat hij ten gevolge
van werkdruk, gebrek aan medewerking van de werkgever of anderszins niet toekomt
aan het opnemen van vakantie en daarom maar bewilligt in of aanstuurt op afkoop.
Deze veronderstelling vindt steun in artikel 12 van Verdrag 132 van de Internationale
Arbeidsorganisatie, aldus deze leden.Wetsvoorstel 26 079 bevat een evenwichtig pakket van maatregelen
om de doelstellingen die aan dit voorstel ten grondslag liggen te realiseren:– met de introductie van de mogelijkheid van afkoop van bovenwettelijke
vakantiedagen wordt tegemoet gekomen aan wensen die samenhangen met de flexibilisering
van arbeid en arbeidsvoorwaarden;– met de verlenging van de verjaringstermijn van 2 naar 5 jaar wordt
meer ruimte gegeven aan het sparen voor langerdurend verlof ten behoeve van
zorg en educatie;– met de versteviging van de positie van werknemers in de vaststellingsregeling
wordt aan werknemers een instrument in handen gegeven waarmee ze de voor recuperatie
benodigde vakantie kunnen afdwingen.Artikel 12 van Verdrag 132 dient in samenhang gelezen te worden met artikel
3 lid 1 en lid 3 van genoemd Verdrag luidende:1. Een ieder op wie dit Verdrag van toepassing is,
heeft recht op een jaarlijkse betaalde vakantie van een voorgeschreven minimumduur.3. De vakantie zal in geen geval minder dan drie weken per dienstjaar
bedragen.Ook het IAO-verdrag 132 gaat over een recht op een jaarlijkse betaalde minimumvakantie en het verbod op de afkoop van
die jaarlijkse betaalde minimumvakantie. Conclusie
moet dan ook zijn, dat het regeringsstandpunt ter zake conform voornoemde
richtlijn en verdrag is.De leden van de PvdA-, CDA- en D66-fracties menen dat het wenselijk is,
dat de regering nog advies inwint van gezaghebbende Europese zijde, opdat
onomstotelijk vast komt te staan dat geen sprake is van mogelijke strijdigheid
van het regeringsstandpunt met artikel 7 lid 2 van de betreffende richtlijn.Wij merken naar aanleiding hiervan op dat, daar waar het recht van de
Europese Unie ruimte laat voor uiteenlopende interpretaties, de bevoegdheid
om een uitspraak te doen over wat rechtens heeft te gelden bij uitstek aan
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is toegekend. Alleen het
Hof kan onomstotelijk vaststellen of het door de Nederlandse regering terzake
ingenomen standpunt «richtlijnconform» is. Het vragen van een
uitspraak aan het Hof – dit kan door het opwerpen van een prejudiciële
vraag of door een verzoek van de Europese Commissie aan het Hof om een opvatting
terzake – zal er toe leiden dat de afhandeling van beide wetsvoorstellen
op zijn minst enkele jaren wordt vertraagd. Wij achten dit niet gewenst, te
meer daar wij van mening zijn en hiervoor nogmaals is uiteengezet en nader
toegelicht, dat het door de regering ingenomen standpunt redelijkerwijs geen
strijd met bedoelde richtlijn kan opleveren.De leden van de fracties van de PvdA en van D66 vroegen een reactie op
de door de vakbeweging voorgestelde alternatieve formulering van het voorgestelde
tweede lid van artikel 7:640 BW, die wel zou aansluiten bij de genoemde richtlijn.
Deze formulering luidt: «Afkoop van het aan verstreken dienstjaren toe
te rekenen gedeelte van het vakantietegoed is slechts mogelijk
onder aftrek van zoveel dagen als de werknemer in die jaren tezamen minder
vakantie heeft genoten dan waarop hij over die jaren tezamen wettelijk ten
minste aanspraak verwierf, en afkoop van het aan het lopende dienstjaar toe
te rekenen vakantietegoed is slechts mogelijk voor zover dat tegoed het minimum
waarop de werknemer over dat jaar aanspraak verwerft te boven gaat.».Opgemerkt wordt, dat deze alternatieve formulering uitgaat van een afkoopverbod
van niet opgenomen wettelijke dagen uit voorgaande jaren. Uitgangspunt van
de regering is, dat de door haar voorgestelde afkoopmogelijkheid niet strijdig
is met de richtlijn. Een afkoopverbod zoals hier bedoeld wordt door de regering
niet beoogd. Wij achten de strekking van de formulering niet meer richtlijnconform
dan, zoals hiervoor uiteengezet, de afkoopregeling die door de regering wordt
voorgesteld. Bovendien leidt de gegeven formulering ertoe, dat altijd moet
worden teruggekeken in de tijd en dat voor elke werknemer afzonderlijk moet
worden bijgehouden, of en in hoeverre die werknemer van dit wettelijke minimum
minder heeft opgenomen in de betreffende jaren. Dit maakt de afkoopregeling
gecompliceerd en leidt tevens tot een onwenselijke administratieve lastenverzwaring
voor het bedrijfsleven.De leden van de CDA-fractie wezen erop, dat de wettelijke minimumvakantie
een beschermende functie heeft en vragen een reactie van de regering op hun
opvatting dat het op grote schaal doorschuiven van dagen naar een volgend
jaar geen wenselijke situatie is.Met deze leden zijn wij van mening, dat het op grote schaal doorschuiven
van vakantiedagen niet wenselijk is, met name wanneer werknemers hierbij afzien
van het opnemen van vakantiedagen die nodig zijn om na een periode van werken
op verhaal te komen. Wij wijzen er echter op, dat aan werknemers in deze een
eigen verantwoordelijkheid toekomt; de instrumenten om deze verantwoordelijkheid
gestalte te geven zijn hen in de nieuwe vaststellingsregeling aangereikt.De vraag van de leden van de CDA-fractie, of het juist is dat de werknemer
op willekeurig elk moment alle op dat moment bestaande vakantieaanspraken,
met inbegrip van die welke in de verstreken dienstjaren zijn verworven maar
niet geëffectueerd, kan «afkopen» voor zover zij het minimum
waarop hij over het lopende dienstjaar aanspraak verwerft te boven gaan, kan
bevestigend beantwoord worden.De leden van de fractie van D66 merkten voorts nog op, dat afkoop van
vakantie-aanspraken veeleer contraproductief werkt bij het «sparen voor
verlof», omdat met afkoop ook het in de aanspraak liggende recht op
verlof verloren gaat en de afkoopsom bijgevolg slechts voor dat doel kan worden
aangewend indien de werkgever aanstonds of te gelegener tijd alsnog recht
op (onbetaald) verlof toekent.Wij wijzen er in dit verband op, dat als afkoop van vakantieaanspraken
plaatsvindt in het kader van een verlofspaarregeling in de zin van het wetsvoorstel
aangaande het loon 2000, de afkoopsom (mede) zal dienen om in een inkomen
te voorzien gedurende de periode waarin onbetaald verlof wordt genomen. Het
ligt dan ook voor de hand, dat de overeenkomst waarmee aan de verlofspaarregeling
uitvoering wordt gegeven ook afspraken tussen werkgever en werknemer bevat
over de periode waarin onbetaald verlof wordt genomen. Wij menen dan ook dat
afkoop van vakantiedagen niet contraproductief hoeft te werken voor het «sparen
voor verlof».De leden van de SP-fractie behouden hun bezwaren tegen de mogelijkheid
die het wetsvoorstel biedt om ziektedagen als vakantiedagen te beschouwen.
Ook zijn zij van mening dat de positie van de werknemer in zijn algemeenheid
niet zodanig is dat hij bijvoorbeeld bij het aangaan van een arbeidscontract
instemming kan weigeren met een voorstel van de werkgever als bedoeld in artikel
636 lid 1. Deze leden verzochten de regering uit te leggen welke prikkel van
de voorgestelde bepalingen kan uitgaan op mogelijke beperking van het ziekteverzuim
en een reactie te geven op hun opvatting dat aan de voorgestelde bepaling
het nadeel is verbonden dat de werknemer het recht verliest om opgebouwde
vakantiedagen in geld om te zetten, met name aan het eind van de dienstbetrekking.Allereerst merken wij op, dat de huidige artikelen 636 en 637 BW reeds
voorzien in de mogelijkheid om ziektedagen aan te merken als vakantiedagen.
Het wetsvoorstel voorziet slechts in een betere onderlinge afstemming van
deze bepalingen. Artikel 636 lid 1 ziet in zijn strekking en bewoordingen
uitdrukkelijk op het mogen aanmerken van onder meer ziekteverzuim als vakantie,
pas op het moment dat bedoelde gebeurtenis zich voordoet of heeft voorgedaan,
dus niet ingevolge een bij het aangaan van het arbeidscontract gemaakte afspraak
hierover, zoals deze leden stellen. Zodanige schriftelijke afspraak is voor
wat betreft verzuim wegens ziekte wel mogelijk in het kader van het voorgestelde
artikel 7:637 BW. In dat artikel is echter het aantal vakantiedagen dat voor
ziekteverzuim mag worden ingeleverd strikt beperkt tot het bovenwettelijke
aantal opgebouwde dagen van het lopende jaar. De voorgestelde regeling laat
derhalve onverlet de mogelijkheid om vakantiedagen te sparen en in voorkomend
geval bij einde van het dienstverband af te kopen. De voorstellen zijn gebaseerd
op een unanieme aanbeveling van de SER ter zake. Wij zijn van mening, dat
deze regeling een bijdrage kan leveren aan bestrijding van het ziekteverzuim,
omdat werknemers er hierdoor een concreet financieel belang bij hebben om
bij opkomende ziektegevoelens niet al te snel te verzuimen.2.3 De motie Bussemaker/Schimmel (26 079 nr. 22)De leden van de PvdA-fractie vroegen nog eens in te gaan op de problemen
in uitvoerbaarheid ten aanzien van de aangehouden motie Bussemaker/Schimmel
die uitspreekt dat wettelijke vakantiedagen, ook als zij doorschuiven naar
een volgend jaar, hun wettelijk karakter behouden. Deze leden verzoeken daarbij
in te gaan op mogelijke alternatieven om wettelijke en bovenwettelijke vakantiedagen
te administreren. Hierbij verwijzen zij naar artikel 7 lid 2 van richtlijn
93/104/EG, dat naar het oordeel van deze leden impliceert dat bedoeld onderscheid
gemaakt moet kunnen worden ook als vakantiedagen doorschuiven naar een volgend
jaar.In de memorie van antwoord met betrekking tot wetsvoorstel 26 079
(zie Kamerstukken I, 1999–2000, 26 079, nr. 176) is in dit verband
gewezen op de uitspraak van de Hoge Raad over de volgorde van het opnemen
van vakantierechten. De motie gaat er ten onrechte aan voorbij, dat bij het
opnemen van vakantiedagen er tegelijkertijd zowel een stukje wettelijke als
bovenwettelijke aanspraak tenietgaat. Deze onlosmakelijke combinatie van wettelijke
en bovenwettelijke aanspraken brengt mee, dat bij handhaving van het wettelijke
karakter van overgespaarde wettelijke minimum vakantiedagen afkoop mitsdien
in feite niet mogelijk is. De motie is naar ons oordeel in de praktijk daarom
niet uitvoerbaar. Overigens acht de regering cumulatie van wettelijke vakantiedagen,
waarvan het aantal ver kan uitgaan boven het aantal dat elk jaar noodzakelijk
wordt geacht voor een voldoende recuperatieperiode, niet logisch, onnodig
complicerend en derhalve niet wenselijk. 3. OuderschapsverlofDe leden van de PvdA vroegen zich met betrekking tot de overgangsregeling
inzake ouderschapsverlof bij meerlingen af, waarom gekozen is voor een periode
van een half jaar nu nog niet duidelijk is wanneer het wetsvoorstel zal ingaan
en waarom niet gekozen is voor terugwerkende kracht.Naar aanleiding hiervan wordt opgemerkt, dat de vertraging die het wetsvoorstel
heeft opgelopen een probleem oplevert voor de ouders van wie de kinderen de
leeftijd van 8 jaar bereiken in de periode gelegen tussen 1 januari 2000
(de aanvankelijk voorziene datum van inwerkingtreding) en het moment van inwerkingtreding
van het onderhavige wetsvoorstel. Deze categorie ouders zou immers als gevolg
van het bereiken van die leeftijd niet voor de vermeerdering van het verlof
in aanmerking komen. Niet is gekozen voor terugwerkende kracht van de regeling,
omdat het verlenen van terugwerkende kracht dat probleem niet zou oplossen.
Immers, het bij de invoering van de onderhavige regeling inmiddels bereikt
hebben van de 8-jarige leeftijd van de kinderen (wetsvoorstel 26 079)
zou aan het met terugwerkende kracht verkregen recht op het meerdere ouderschapsverlof
in de weg staan (vgl. art. 644, lid 3). Om die reden is de termijn gedurende
welke recht op het (meerdere) ouderschapsverlof geldend kan worden gemaakt
verlengd. In artikel IIA, zoals dit luidde bij indiening van het onderhavige
wetsvoorstel was deze termijn gesteld op zes maanden na inwerkingtreding van
de wet. Bij nader inzien menen wij, dat een ruimere termijn in de praktijk
wenselijk zal kunnen zijn met het oog op een noodzakelijke periode voor aanvraag
van het verlof en voor die gevallen waar meerdere aanspraken op ouderschapsverlof
geldend kunnen worden gemaakt. Dezelfde problemen voor wat betreft het geldend
maken van het recht op ouderschapsverlof gelden in feite ook voor die ouders
van wie de kinderen in de eerste maanden na inwerkingtreding van de nieuwe
wetgeving de leeftijd van 8 jaar bereiken. Ook voor hen is een ruimere termijn
voor opname van het ouderschapsverlof gewenst. Bij nota van wijziging is de
betreffende overgangsbepaling in verband hiermede aangepast. Bedoelde termijn
is thans gesteld op 12 maanden.4. Tot slotDe leden van de CDA-fractie vinden dat de nieuwe wijziging en de latere
inwerkingtreding om een uitgebreid voorlichtingstraject vragen en wilden weten,
of en zo ja op welke wijze hierin wordt voorzien.Zoals ook reeds in de memorie van Antwoord aan de Eerste Kamer met betrekking
tot wetsvoorstel 26 079 (Kamerstukken, 1999–2000, 26 079,
nr. 176, pag. 6) is meegedeeld, is een voorlichtingstraject in voorbereiding.
Kortheidshalve wordt naar hetgeen daar wordt opgemerkt verwezen. Vanzelfsprekend
zullen hierbij ook de wijzigingen worden betrokken die volgen uit het onderhavige
wetsvoorstel. Thans is bovendien een zgn. Publieksinfo in voorbereiding, waarin
de wijzigingen van de vakantiewetgeving zijn opgenomen zoals die gaan gelden
wanneer de maatregelen in het onderhavige wetsvoorstel mede in relatie tot
het bij de Eerste Kamer aanhangige wetsvoorstel 26 079 van kracht zouden
worden. Deze Publieksinfo is bedoeld om, in de periode na behandeling in de
Tweede Kamer van het onderhavige wetsvoorstel tot het moment van inwerkingtreding
van de nieuwe bepalingen, vragen over beide wetsvoorstellen, die bij de informatietelefoon
van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid binnenkomen, adequaat
te kunnen beantwoorden. Deze publieksinfo kan bovendien op verzoek aan belangstellenden
ter beschikking worden gesteld. Bij het van kracht worden van de wijzigingen
in de vakantiewetgeving en de regeling inzake het ouderschapsverlof zullen
nadere voorlichtingsactiviteiten worden ondernomen zoals in de hiervoor vermelde passage in de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer is
uiteengezet.De hier aan het woord zijnde leden vroegen de regering in te gaan op de
relatie met het wetsvoorstel aangaande het loon 2000 en op de vraag of hiermee
het sparen van vakantiedagen fiscaal gefacilieerd wordt.Het door deze leden bedoelde wetsvoorstel biedt een fiscaal kader voor
verlofspaarregelingen waarbij deelnemers zowel in geld als in tijd kunnen
sparen voor langerdurend verlof. Deelnemers kunnen per jaar maximaal 10% van
het brutoloon in geld en/of tijd sparen. Op deze inleg is de zogenaamde omkeerregeling
van toepassing; dat wil zeggen dat pas belasting wordt geheven wanneer het
in een verlofspaarregeling ingelegde bedrag tot uitkering komt. De omkeerregeling
is dus ook van toepassing op de geldopbrengst van vakantiedagen die worden
afgekocht en die in een verlofspaarfonds wordt gestort; deze geldopbrengst
is bovendien vanaf het moment van storting rentegevend.Tenslotte wordt nog opgemerkt, dat in bedoeld wetsvoorstel aanspraken
op verlof als een belastingaanspraak worden aangemerkt en dat derhalve in
beginsel op het moment van het ontstaan van die aanspraak belasting zal worden
geheven. Nu echter bij nota van wijziging bij bedoeld wetsvoorstel is bepaald,
dat alleen belasting behoeft te worden geheven over verlofaanspraken die aan
het eind van het jaar een totaal verloftegoed van 250 dagen te boven gaan,
wordt met bedoeld voorstel geen afbreuk gedaan aan een van de doelstellingen
die met de wijziging van de vakantiewetgeving wordt nagestreefd, namelijk
het bevorderen van het sparen van vakantiedagen voor langerdurend verlof in
verband met zorg en educatie.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. E. Verstand-BogaertDe Minister van Justitie,A. H. KorthalsDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27079-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl