Doeltreffendheid en effecten van de Kaderwet adviescolleges; Brief minister over de doeltreffendheid van de Kaderwet adviescolleges
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28101, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28101 nr. 3

08-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemene opmerkingenDiscussie over het functioneren van het adviesstelsel
in het geheelInvulling geven aan het primaat van de politiekOntkokering en intersectorale oriëntatieAdvisering over korte termijn en actuele vraagstukkenMeer gebruik maken van vaste adviescollegesEigen initatief van adviesradenAndere actoren in adviezen aanspreken en andere werkvormenBenoeming van leden van adviescollegesAanpassing Kaderwet: minder strakke bepalingenVergoedingsregeling leden van adviescollegesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28101Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 101Doeltreffendheid en effecten van de Kaderwet adviescollegesnr. 3BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 april 2002De staat van advies is het eerste verslag van de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties over dedoeltreffendheid en
de effecten van de Kaderwet adviescolleges in de praktijk (kamerstukken
II, 2001–2002, 28 101, nr. 1) sinds de inwerkingtreding van deze
wet. Dit evaluatieverslag is voor de Raad voor het openbaar bestuur aanleiding
geweest om op 19 december 2001 met een advies over de Evaluatie Kaderwet
adviescolleges (kenmerk Rob2001/U102268) te komen. Dit advies is uit eigen
beweging door de Raad voor het openbaar bestuur uitgebracht.Conform artikel 24, eerste lid, sub b, van de Kaderwet adviescolleges
dient de betreffende minister binnen drie maanden na ontvangst van het advies
de beide Kamers der Staten-Generaal in kennis te stellen over een uit eigen
beweging uitgebracht advies over hoofdlijnen van beleid. Het advies heb ik
op 9 januari jl. ontvangen.Conform artikel 24, eerste lid, van de Kaderwet zend ik onderhavig standpunt
ook aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Bovendien stuur
ik een afschrift van deze brief aan de voorzitter van de Raad voor het openbaar
bestuur, prof. dr. J. A. van Kemenade.Algemene opmerkingenHet oordeel van het kabinet over het functioneren van het adviesstelsel,
heb ik in het evaluatieverslag «De staat van advies» van 12 oktober
2001 en tijdens het Algemeen Overleg met de Vaste Commissie voor Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties op 30 januari jl. (kamerstukken II, 2001–2002,
28 101, nr. 2) hierover kenbaar gemaakt. Tijdens dit Algemeen Overleg
ben ik ook al mondeling ingegaan op het advies van de Raad voor het openbaar
bestuur en vragen van leden van de Vaste Commissie voor Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties naar aanleiding van het advies. Voor wat betreft mijn
algemene reactie op het advies verwijs ik hiernaar.De Raad voor het openbaar bestuur uit in zijn advies waardering voor het
nauwkeurige onderzoek. Alle vaste adviescolleges (waaronder de Raad voor het
openbaar bestuur) en ministeries zijn door middel van vragenlijsten, gesprekken
en discussiebijeenkomsten in de periode 2000–2001 bij de evaluatie van
de Kaderwet betrokken geweest. Ook zijn zij door het ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties in de gelegenheid gesteld om op de concept-tekst
van het evaluatieverslag te reageren.Discussie over het functioneren van het adviesstelsel
in het geheelDe Raad voor het openbaar bestuur betreurt dat het
evaluatierapport nauwelijks een aanzet biedt voor een fundamentele discussie
over het functioneren van het adviesstelsel in het geheel. De Raad wil dat
het gesprek over het evaluatierapport niet blijft steken in vragen over het
al dan niet functioneren van de desbetreffende artikelen van de Kaderwet adviescolleges.Allereerst wil ik in herinnering brengen dat artikel 30 van de Kaderwet
voorschrijft dat de minister van Binnenlandse Zaken een verslag stuurt over
de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk. De opmerking
van de Raad voor het openbaar bestuur wekt de indruk alsof het al dan niet
functioneren van artikelen van de Kaderwet geen relatie heeft met het functioneren
van het adviesstelsel in zijn geheel. Om duidelijk te maken welke organisatorisch-procedurele
en politiek-bestuurlijke doelstellingen de Kaderwet en de afzonderlijke wetsartikelen
voor het adviesstelsel hebben, is dit uitvoerig in «De staat van advies»
toegelicht. Vervolgens is telkens weergegeven hoe dit in de praktijk heeft
gefunctioneerd.In hoofdstuk 5 (van «De staat van advies») over de politiek-bestuurlijke
aspecten van de Kaderwet en hoofdstuk 6 over de bestendigheid van het adviesstelsel
wordt uitvoerig aandacht besteed aan het functioneren van het adviesstelsel
in het geheel. Zo komen de versobering van het adviesstelsel, de scheiding
van advies en overleg, de politieke aansturing door middel van het werkprogramma,
de relaties tussen adviesaanvrager en adviseur en de ontkokering in het gehele
adviesstelsel uitvoerig aan de orde. In hoofdstuk 6 van «De staat van
advies» worden onder meer de flexibiliteit, de verzakelijking, de EU-bestendigheid
van het adviesstelsel en de verbetering van het draagvlak van adviezen bepleit.
Ook de in hoofdstuk 7 vermelde negen beleidsvoornemens, die worden geïmplementeerd,
betreffen de organisatie en kwaliteit van het gehele adviesstelsel.Gezien het feit dat de herziening van het adviesstelsel en de doelstellingen
van de Kaderwet in belangrijke mate zijn gerealiseerd én dat door het
merendeel van de betrokken actoren in het adviesstelsel via de zelfevaluaties
en de Kaderwetevaluatie wordt erkend dat er op bepaalde punten in de praktijk
verbeteringen moeten worden aangebracht, is een fundamentelere discussie die
leidt tot nieuwe herzieningen van het adviesstelsel en wetswijziging niet
nodig.Invulling geven aan het primaat van de politiekDe Raad pleit ervoor in het kader van het vragen van
advies meer invulling te geven aan het primaat van de politiek en heeft hier
de volgende aanbevelingen voor:1. De Raden zelf dienen hun adviezen scherper
te stellen door middel van het schetsen van dilemma's die de politiek tot
keuzes dwingen.2. De Tweede Kamer moet meer gebruik maken
van de mogelijkheid tot het vragen van advies. De Raad raadt de Tweede Kamer
aan hiervoor een heldere procedure te ontwikkelen die het vragen
van advies eenvoudiger maakt.3. De politiek – de ministers en de
Tweede Kamer – moet zich meer bezig houden met het opstellen van het
werkprogramma. Ook pleit de Raad voor meer politiek en/of maatschappelijk
gevoelige adviesaanvragen. Angst voor adviezen die haaks staan op staand beleid
is niet nodig maar kunnen juist leiden tot beleidsvernieuwing en activeren
daarmee het politiek primaat.Ad 1) De adviescolleges die van mening zijn dat hun adviezen scherper
moeten, moeten dat vooral doen. Daarvoor zijn de zelfevaluaties van de adviescolleges
conform artikel 28 van de Kaderwet ook van belang. Voorwaarde blijft wel dat
dit dan een antwoord is op het gedane adviesverzoek. Overigens heeft «De
staat van advies» aangetoond dat het merendeel van de adviezen in belangrijke
mate relevant en bruikbaar wordt gevonden. De problemen liggen vaak in de
«timing» van advisering, de beperkte zichtbaarheid wat betreft
de doorwerking van adviezen en de relatie tussen adviesaanvrager en adviescollege,
die zakelijker moet worden.Ad 2) Wat betreft de advisering op verzoek van het parlement en de relatie
met het parlement in de wet en in de praktijk, verwijs ik naar paragraaf 5.5.3 van «De staat van advies». Voorts
herhaal ik wat ik tijdens het Algemeen Overleg naar voren heb gebracht: «Een
toename van het aantal eigen adviesaanvragen van de Kamer is niet raadzaam
als het toch al afgenomen vermogen van politieke partijen tot eigen oordeelsvorming
daarmee verder wordt ondergraven. Het zou ten behoeve van het politieke debat
beter zijn als de politieke partijen, mede met behulp van de recente verhoging
van hun subsidies, hun capaciteit en menskracht vergroten, zodat zij weer
over meer onderwerpen zelf tot meningsvorming kunnen komen» (kamerstukken
II, 2001–2002, 28 101, nr. 2, blz. 5).Ad 3) Het werkprogramma is nog onvoldoende in het werk van de ministeries
en het parlement ingebed. Wat dat betreft ben ik het eens met het advies van
de Raad dat de politiek zich meer bezig moet houden met het werkprogramma.
In de beleidsvoornemens, zoals weergegeven in «De staat van advies»,
heb ik daarover al de nodige voorstellen gedaan. Ook het parlement zou uitvoeriger
dan nu het geval is de werkprogramma's kunnen bespreken tijdens de behandeling
van de begroting van de desbetreffende minister(s). Een (consistente) Kamerstuknummering
kan bovendien de werkprogramma's van adviescolleges voor parlementaire behandeling
zichtbaarder te maken. Dat is evenwel aan de Kamer om daartoe te besluiten.Ontkokering en intersectorale oriëntatieDe Raad voor het openbaar bestuur ondersteunt de ideeën
van ontkokering en intersectorale oriëntatie, maar stelt een sterk sectorale
overheid vast. De Raad meent dan ook dat van het adviesstelsel geen ontkokering
en bovensectorale oriëntatie verwacht kan worden, zolang er van een sectoraal
georiënteerde omgeving sprake is. De Raad voor het openbaar bestuur wijt
dit aan de verkokerde structuur van departementen, regering en parlement.Het kabinet heeft met het oog op de gewenste ontkokering al de nodige
maatregelen genomen en aangekondigd (zie o.m. kamerstukken II, 2001–2002,
28 052, nr. 2). Het gaat te ver om enkel de sectoraal georiënteerde
omgeving van adviescolleges verkokering te verwijten. In «De staat van
advies» wordt geconstateerd dat de samenwerking tussen adviescolleges
wordt belemmerd door verschillen in werkwijze, traditie en cultuur (kamerstukken
II, 2001–2002, 28 101, nr. 1, blz. 56). De adviescolleges moeten
dus ook de hand in eigen boezem steken. Zij kunnen bovendien aan ontkokering
en bovensectorale oriëntatie van het Rijk een belangrijke bijdrage leveren
door intersectorale adviezen uit te brengen, meer met andere colleges samen
te werken en meer gezamenlijke adviezen overeenkomstig artikel 23 van de Kaderwet
uit te brengen.Advisering over korte termijn en actuele vraagstukkenDe Raad voor het openbaar bestuur adviseert het adviesstelsel
niet enkel te gebruiken voor strategische lange termijn vraagstukken maar
de kennis en expertise van een Raad waar mogelijk en nuttig tevens in te zetten
voor de korte termijn en actuele vraagstukken. De Raad voor het openbaar bestuur
wijst erop dat strategische lange termijn vraagstukken niet enkel abstracte
vragen betekenen, maar ook over concrete zaken kunnen gaan.In het Algemeen Overleg van 30 januari jl, heb ik opgemerkt dat korte
termijn adviezen niet ten nadele van de lange termijn adviezen moeten komen.
Het accent moet blijven liggen op de strategische, (middel)lange termijn advisering.
Om strategische, abstracte adviezen een gezicht te geven kunnen hierin concrete
elementen worden verwerkt.Indien advisering door een vast adviescollege over een actueel vraagstuk
op korte termijn nodig wordt geacht, dan moet allereerst worden bezien of
dit college in staat is hierover te adviseren. Het vaste adviescollege zou
idealiter hiervoor ruimte in het werkprogramma moeten hebben. Dit betekent
niet alleen een flexibele instelling van de adviesaanvrager (minister of Kamer)
maar ook van het adviescollege.Meer gebruik maken van vaste adviescollegesDe Raad voor het openbaar bestuur adviseert dat de
politiek meer gebruik moet maken van vaste adviescolleges in plaats van het
instellen van eenmalige adviesraden/adviescommissies. Onder andere door het
inhuren van externe deskundigen en het werken met subcommissies bestaande
uit raadsleden en derden kunnen vaste raden snel en flexibel inspelen op deze
adviesaanvragen.De minister van BZK, als bewaker van het adviesstelsel,
moet bij voorstellen tot het instellen van éénmalige adviescolleges
nadrukkelijker nagaan of de geformuleerde adviesaanvraag niet eveneens of
zo niet beter door de vaste adviescolleges kunnen worden behandeld. Alleen
als dit evident niet aan de orde is, is instelling van een éénmalig
college geïndiceerd.Artikel 19 van de Kaderwet maakt het inhuren van externe deskundigen door
adviescolleges mogelijk. Ook kunnen adviescolleges inlichtingen inwinnen bij
eventueel door de minister aangewezen ambtenaren.Artikel 16 van de Kaderwet bepaalt dat een adviescollege uit zijn midden
(sub-)commissies kan instellen. Dat betekent dat in deze (sub-)commissies
uitsluitend personen zitting mogen hebben die lid zijn van het adviescollege.
De Kaderwet verbiedt het aantrekken van externe (sub-)commissieleden, omdat
dit de omvang van adviescolleges en dus van het adviesstelsel weer kan vergroten.
Indien voldoende beargumenteerd, kan in uitzonderingsgevallen alleen bij wet
van genoemde Kaderwetbepaling worden afgeweken.Kortom, het voorstel van de Raad voor het openbaar bestuur is strijdig
met de Kaderwet en de beoogde doelstelling van een sober en transparant adviesstelsel.
Het kabinet houdt aan deze doelstelling vast.Wat betreft de rol van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
als bewaker van het adviesstelsel zij opgemerkt, dat als een advies nodig
is, dan moet dat kunnen worden aangevraagd. De minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties ziet er daarbij, in samenwerking met de betrokken ministers,
kritisch op toe dat er geen onnodige adviescolleges worden ingesteld en dat
tijdelijke colleges niet onnodig vaste adviescolleges worden. De afzonderlijke
ministers moeten in geval de behoefte tot een adviesaanvraag zich voordoet
in eerste instantie ook zelf beoordelen of de geformuleerde adviesaanvraag
niet eveneens of zo niet beter door één of meer vaste adviescolleges
kan worden behandeld.Ook de Kamer kan er kritisch op toe te zien dat er geen onnodige adviescolleges
worden ingesteld. Aan de hand van het desbetreffende wetsvoorstel kan de Tweede
Kamer zelf een oordeel vormen. De besluiten tot instelling van een tijdelijk
dan wel eenmalige adviescollege dienen conform artikel 5, tweede lid respectievelijk
artikel 6, tweede lid, van de Kaderwet aan de beide Kamers te worden meegedeeld.
Daarmee houdt de Tweede Kamer ook zicht op de instelling van adviescolleges
door de desbetreffende minister(s). Deze minister(s) kunnen aldus worden gevraagd
hierover aan de Kamer verantwoording af te leggen.Eigen initatief van adviesradenDe Raad beklemtoont het eigen initatief van adviesraden
en pleit bijgevolg te kiezen voor minder strakke werkprogramma's.De adviescolleges mogen ongevraagd adviseren, maar gelet op het politieke
primaat is het verstandig dat zij op dat punt terughoudend zijn.Het tweede lid van artikel 26 van de Kaderwet bepaalt, dat in het werkprogramma
rekening wordt gehouden met onvoorziene adviesverzoeken en met de bevoegdheid
tot advisering uit eigen beweging.Andere actoren in adviezen aanspreken en andere werkvormenVolgens het advies blijven adviezen vaak in het Haagse
politieke circuit hangen. Adviescolleges zouden een grotere rol moeten spelen
in publieke debatten en meer buiten het Haagse circuit moeten treden door
andere actoren (bijv. decentrale overheden) dan de rijksoverheid aan te spreken
in hun adviezen. De Raad voor het openbaar bestuur vindt voorts dat het hanteren
van andere werkvormen dan enkel het uitbrengen van een advies, zoals nu beproefd
door enkele raden, meer navolging verdient.In reactie hierop wil ik voorop stellen dat de adviescolleges waar het
hier om gaat hun bestaansrecht ontlenen aan hun adviestaak op rijksniveau.
De Kaderwet heeft betrekking op advisering over beleid en algemeen verbindende
voorschriften aan de regering en de Staten-Generaal. De Kaderwet heeft geen
betrekking op advisering op gemeentelijk en provinciaal niveau. De Provinciewet
en de Gemeentewet geven regels over de instelling van commissies van advies
ten behoeve van respectievelijk het provinciebestuur en gemeentebestuur. Daarnaast
worden in bepaalde instellingswetten de taak tot advisering aan gemeente en/of
provincie van vaste adviescolleges (bijv. Onderwijsraad) vermeld. De Kaderwet
is op deze taak niet van toepassing.Indien adviescolleges andere werkvormen willen hanteren, dan kan een adviescollege
daartoe overgaan mits dit ook past in de begroting van het adviescollege die
ten laste komt van de primair betrokken minister. Indien het gebruik van andere
werkvormen ten dienste staat van het op te stellen advies dan is dat met het
oog op het draagvlak van het advies een goede zaak. De oude situatie van vermenging
van advies en overleg moet daarbij wel worden voorkomen.Benoeming van leden van adviescollegesDe Raad voor het openbaar bestuur pleit voor deskundigheid
als het doorslaggevend criterium bij de benoeming van raadsleden. De Raad
voor het openbaar bestuur keurt een verdeling naar politieke stromingen bij
benoemingen van raadsleden af, alsmede aanstellingen louter vanwege etniciteit
en sekse. Om meer personen uit minderheidsgroeperingen en meer vrouwen te
krijgen, is een vergroting van de visvijver (buiten de partijpolitieke kaders)
en actiever zoeken noodzakelijk.In «De staat van advies» staat dat de meeste leden van de
strategische adviescolleges hoofdzakelijk op grond van wetenschappelijke,
bestuurlijke en/of maatschappelijke deskundigheid, ervaring en achtergrond
worden benoemd. Er vinden geen aanstellingen louter vanwege etniciteit en
sekse plaats. Artikel 12, eerste lid, van de Kaderwet bepaalt dat: «De
leden van een adviescollege worden benoemd op grond van de deskundigheid die
nodig is voor de advisering op het beleidsterrein waarvoor het adviescollege
is ingesteld alsmede op grond van maatschappelijke kennis en ervaring».
Artikel 12, derde lid, vult aan dat bij deze benoeming wordt gestreefd naar evenredige deelneming aan adviescolleges van vrouwen
en personen behorende tot etnische of culturele minderheidsgroepen. Ik verwijs
naar beleidsvoornemen 2 van «De staat van advies»: «Wat
betreft de benoemingen van voorzitter en andere leden van adviescolleges zal
het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een checklist
van de te volgen procedures en te hanteren criteria opstellen. Een belangrijk
criterium hierbij is de evenredige deelneming aan adviescolleges van vrouwen
en personen behorende tot etnische of culturele minderheidsgroepen. Om deze
deelname verder te bevorderen kan ook worden gedacht aan het gerichter zoeken
naar hoog gekwalificeerde kandidaten uit deze groepen en gebruikmaking van
vacaturebanken die speciaal zijn ingesteld voor vrouwen en etnische of culturele
minderheidsgroepen voor functies als voorzitterschap en lidmaatschap van adviescolleges».
Met het oog op transparantie zal ik de checklist dit voorjaar in een brochure
alsook op de website van mijn ministerie publiekelijk bekend maken.Aanpassing Kaderwet: minder strakke bepalingenDe Raad voor het openbaar bestuur pleit voor het aanpassen
van de Kaderwet. De invulling van het politiek primaat in de Kaderwet in de
vorm van strakke bepalingen omtrent werkprogramma, data en termijnen moet
los gelaten worden. De politiek dient het adviesstelsel meer te gebruiken
ter verrijking van het politieke debat en het politieke primaat.De Kaderwet laat voldoende ruimte open om bijvoorbeeld naast het jaarlijkse
werkprogramma met een meerjarenprogrammering te komen. Ook de termijnen voor
het uitbrengen van een advies kunnen in samenspraak tussen adviescollege en
minister flexibeler worden gehanteerd. De Kaderwet schrijft geen termijn voor
wat betreft de duur van de advisering. Bij het adviesverzoek kan tussen minister
en adviescollege een termijn worden afgesproken.De wet schrijft wel voor dat de desbetreffende minister binnen drie maanden
de beide Kamers van zijn standpunt over het advies in kennis moet stellen.
Indien dat niet lukt, dan moeten beide Kamers hiervan gemotiveerd in kennis
worden gesteld.Ter verrijking van het politieke debat en het politieke primaat kunnen
ministers en parlement het adviesstelsel naar hun strategische dan wel technisch-specialistische
behoefte goed en – in verschillende gevallen – nog beter gebruiken.
Daarvoor is evenwel een andere praktijk en geen wetswijziging nodig.Vergoedingsregeling leden van adviescollegesNaar het oordeel van de Raad voor het openbaar bestuur
is het ter beoordeling van de werkgevers van de desbetreffende raadsleden
te beslissen of zij in hun werkzaamheden ten behoeve van de raad in dan wel
buiten werktijd verrichten. Op basis daarvan kan in overleg tussen raadslid
en werkgever besloten worden de raadsvergoeding te anticumuleren met het eigen
inkomen. Het is volgens de Raad niet aan de minister hiervoor een algemeen
geldende regel te maken die er feitelijk op neer komt dat raadsleden uit de
overheid of de semi-overheid anders worden behandeld dan raadsleden die niet
uit die sector komen. Afschaffing van de anticumulatieregeling ligt naar het
oordeel van de Raad voor het openbaar bestuur dan ook in de rede.In het Algemeen Overleg van 30 januari jl. heb ik mij uitgesproken voor
handhaving van de anti-cumulatieregeling (artikel 6 Vergoedingenbesluit adviescolleges).
Ik zie geen reden om deze bepaling te schrappen. De argumentatie daarvoor
is ook weergegeven in de Nota van toelichting bij het Vergoedingenbesluit
(zie Stbl. 1996, 583).In beleidsvoornemen 4 van «De staat van advies» (kamerstukken
II, 2001–2002, 28 101, nr. 1) is aangegeven dat een nadere analyse
zal worden uitgevoerd naar de werking van het Vergoedingenbesluit en van de
financiële en rechtspositionele consequenties van het voorzitterschap
en lidmaatschap van een adviescollege. Deze analyse zal vooral gaan over de
uniformiteit (wat betreft type en hoogte) van de vergoedingen. Ik zal de Tweede
Kamer over de uitkomsten van de analyse medio 2002 informeren.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28101-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl