Deltaprogramma; Brief regering; Consequenties controversieel verklaren Nationaal Waterplan en gerelateerde zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141525
 2009-2010
 
 31 710
 Deltaprogramma
 
 
 
 
 Nr. 
 14
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAAT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 10 maart 2010
 
 Op 4 maart 2010 heeft u mij verzocht de Kamer te informeren over
de consequenties die verbonden zijn aan het controversieel verklaren van het
dossier Nationaal Waterplan. U geeft aan dat u in het bijzonder verneemt of
er bepaalde uitvoeringsmaatregelen zijn, die deel uitmaken van dit dossier,
waarvan ik het van belang acht dat deze voortgezet dan wel genomen worden
vóór de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni 2010, en om
welke redenen.
 
 U geeft in uw brief een zevental onderwerpen aan die wat u betreft onderdeel
uitmaken van het dossier Nationaal Waterplan. Ik ga hieronder op deze onderdelen
in en sta het meest uitgebreid stil bij het Nationaal Waterplan zelf.
 1. Nationaal Waterplan (31 710-12)
 Het Nationaal Waterplan is op 12 december 2009 vastgesteld door het
kabinet en op 22 december 2010 gepubliceerd. Het Nationaal Waterplan
is de beleidsnota voor het nationale waterbeleid op basis van de nieuwe Waterwet
en wordt eens in de zes jaar opgesteld. Daarnaast is het Nationaal Waterplan
voor de ruimtelijke aspecten structuurvisie op basis van de Wet ruimtelijke
ordening.
 
 In mijn visie kan het waterbeleid dat al eerder in uitvoering is genomen
en besproken met de Tweede Kamer onverminderd worden uitgevoerd. Het betreft
onder meer de uitvoering van de rivierverruimingsprojecten (Ruimte voor de
Rivier en Maaswerken), het Hoogwaterbeschermingsprogramma, de versterking
van de Zwakke Schakels Kust en de zeeweringen in Zeeland, maatregelen in het
kader van het Nationaal Bestuursakkoord Water actueel en de Stroomgebiedbeheerplannen
voor Eems, Maas, Rijndelta en Schelde die zijn opgesteld op basis van de Europese
Kaderrichtlijn Water. Ik acht het van groot belang dat deze maatregelen voor
de veiligheid en voortvloeiend uit Europese verplichtingen worden voortgezet. 
 
 Verder ben ik van mening dat het controversieel verklaren alleen gevolg
heeft voor het structuurvisiedeel van het Nationaal Waterplan voor zover het
gaat om nieuw beleid. De Wet ruimtelijke ordening stelt namelijk verdergaande
eisen aan de procedure van het structuurvisiedeel van het Nationaal Waterplan
dan de Waterwet.
 Relevant in dit verband is dat de Wet ruimtelijke ordening bepaalt dat
met de verwezenlijking van de structuurvisie niet eerder een aanvang wordt
gemaakt dan acht weken nadat het aan het parlement is toegezonden. Als het
parlement aangeeft over de structuurvisie te willen beraadslagen wordt met
verwezenlijking niet eerder een aanvang gemaakt dan zes maanden na publicatie.
Aangezien u heeft aangegeven over het Nationaal Waterplan te willen beraadslagen,
is aan deze voorwaarde voldaan. Dit betekent dat niet begonnen kan worden
met de uitvoering van het structuurvisiedeel tot in ieder geval zes maanden
na 22 december 2009.
 
 Een aantal voorbeelden van beleid dat niet onder het structuurvisiedeel
valt is de ontwikkeling van nieuwe normen voor waterveiligheid in 2011, de
voorbereiding van het besluit voor de lange termijn zoetwatervoorziening in
2015, de voorbereiding van de korte en lange termijn besluiten over de peilstijging
in het IJsselmeergebied en mogelijke alternatieven in 2015 en het onderzoek
naar de verschillende varianten in het Rijnmond-Drechtstedengebied in 2015.
De definitieve besluitvorming over deze beleidsonderzoeken en verkenningen
zal plaatsvinden door het volgende kabinet.
 
 Voor het nieuwe beleid van het Nationaal Waterplan, dat wel is aangemerkt
als onderdeel van de structuurvisie, geldt het volgende. Het betreft hoofdstuk
3.2 (Ruimtelijke aspecten waterbeleid) waarin het generieke ruimtelijke waterbeleid
is beschreven, de onderdelen «Ruimtelijke aspecten» van hoofdstukken
4 (over de waterthema’s) en 5 (over de gebieden) en de structuurvisiekaarten
(kust, rivieren, IJsselmeergebied en Noordzee).
 De maatregelen die in deze onderdelen van het Nationaal Waterplan zijn
opgenomen en die tevens nieuw zijn, zullen bij een controversieelverklaring
niet eerder worden gestart dan nadat er met de Tweede Kamer over is gesproken.
 De belangrijkste onderdelen zijn:
 • Het laten vervallen van de compensatie-eis voor waterbergend vermogen
bij het toestaan van kleinschalige en grootschalige (in Amsterdam, Almere,
Lelystad en Harderwijk) buitendijkse bebouwing. Dit is ook van belang voor
de verdere voorbereiding van de besluitvorming in dit gebied zoals beschreven
in de RAAM-brief van het kabinet uit 2009
 • Aanwijzing van windenergiegebieden op de Noordzee, te weten Borssele
en IJmuiden. De consequentie van de controversieelverklaring is dat binnen
deze twee gebieden geen locaties voor windturbineparken uitgegeven kunnen
worden. Hiermee wordt de realisatie van 6000 Megawatt wind op zee in 2020
vertraagd. Daarnaast zijn in het Nationaal Waterplan een tweetal zoekgebieden
benoemd voor de Hollandse kust en ten noorden van de Waddeneilanden, waarbinnen
besluitvorming zal plaatsvinden over de aanwijzing van extra windenergiegebieden.
Ik adviseer om de voorbereidende werkzaamheden in deze zoekgebieden voort
te zetten, gericht op besluitvorming door het volgende kabinet.
 • Aanwijzing van reserveringsgebieden voor zandwinning op de Noordzee.
De controversieelverklaring heeft geen consequenties voor zandwinning ten
behoeve van kustverdediging en bouwgrondstoffen op de korte termijn.
 • Afwegingskader voor bestaande en nieuwe activiteiten op de Noordzee.
Dit afwegingskader heeft als doel richting te geven aan de vergunningverlening
voor activiteiten en aan de afweging van nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen
op zee
 2. Structuurvisie Afsluitdijk (32 308-1)
 De Afsluitdijk is in 2006 afgekeurd op basis van de huidige wettelijke
veiligheidsnormen.
 Het kabinet is voornemens in 2010 een besluit te nemen over de toekomstige
versterking en multifunctionele inrichting van de Afsluitdijk. Conform de
MIRT-systematiek zal dit gebeuren middels een voorkeursbeslissing in de vorm
van een structuurvisie. Op 29 januari 2010 is dit aangekondigd door de
voormalige staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat. Het controversieel
verklaren van deze brief betekent dat het kabinet thans niet de concept voorkeursbeslissing
kan nemen. Daarmee zal er vertraging worden opgelopen tot het aantreden van
een nieuw kabinet, waardoor de definitieve besluitvorming pas in 2011 kan
plaatsvinden. Met het oog op de veiligheid pleit ik er voor alle voorbereidingen
voor het te nemen besluit voort te zetten.
 Project IJsseldelta-Zuid bij Kampen (30 080-43)
 Het kabinet heeft in het Nationaal Waterplan aangegeven te willen meewerken
aan de hoogwatergeul Kampen. De hoogwatergeul wordt gecombineerd uitgevoerd
met de zomerbedverdieping van de PKB Ruimte voor de Rivier. Door de uitvoering
van de zomerbedverdieping en de hoogwatergeul te combineren wordt geanticipeerd
op hogere rivierafvoeren, wordt integrale gebiedsontwikkeling (IJsseldelta-Zuid)
mogelijk gemaakt en kan werk met werk worden gemaakt. Naar aanleiding van
het algemeen overleg over Ruimte voor de Rivier van 3 december 2009 heeft
de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat u geïnformeerd over hoe
de CPB-beoordeling is betrokken bij het besluit van het kabinet om mee te
werken. U heeft mij geïnformeerd dat u het CPB heeft verzocht om een
nadere toelichting te geven op een tweetal punten.
 Ik acht het van groot belang dat de voorbereidingen voor de definitieve
beslissing over de hoogwatergeul, door het volgend kabinet te nemen in 2011,
kunnen worden voortgezet. De hoogwatergeul wordt namelijk gecombineerd uitgevoerd
met de zomerbedverdieping in het kader van Ruimte voor de Rivier. Deze moet
uiterlijk in 2015 zijn uitgevoerd. Ik zal u tussentijds informeren over de
voortgang van dit project bij de halfjaarlijkse voortgangsrapportages over
Ruimte voor de Rivier.
 3. Doelmatig waterbeheer (27 625-153)
 Het controversieel verklaren van het dossier doelmatig waterbeheer betekent
dat het voornemen om een kabinetsbesluit per 1 april 2010 naar de Tweede
kamer te sturen over het doelmatiger organiseren van het waterbeheer niet
door kan gaan. Dit besluit is aangekondigd in de brief van de Staatssecretaris
van Verkeer en Waterstaat, 11 december 2009, TK 2009–2010, 27 625,
nr. 153.
 Dat betekent dat de voorwaarden die noodzakelijk zijn om de in te boeken
doelmatigheidswinst te kunnen realiseren, niet kunnen worden ingevuld en dat
de rijksbegroting niet per 2011 kan worden ontlast met 75 miljoen euro op
het Hoogwaterbeschermingsprogramma en 25 mln provinciefonds (muskusratbestrijding).
 Uitvoering van de proef met de hevelvistrap (27 625-155)
 De proef met de hevelvistrap is een toezegging geweest van de voormalig
staatssecretaris aan de Tweede kamer, naar aanleiding van een discussierondom al dan niet vergunning verlenen voor een waterkrachtcentrale
in de Maas.
 Het betreft de ontwikkeling van waterkrachtenergie in een deel van de
Maas waar door het rijk een flinke investering is gedaan ten behoeve van het
herstel van de mogelijkheden tot vismigratie. Dit is een maatregel om te voldoen
aan de vereisten van de Kaderrichtlijn Water. Rijkswaterstaat heeft twee proeven
opgezet om te toetsen wat het effect van de waterkrachtcentrale is op de mogelijkheden
voor vismigratie. Er zijn nog niet voldoende resultaten om te komen tot een
goed overwogen besluit. Controversieel verklaren van deze brief heeft op dit
moment geen directe consequenties voor dit lopende proces.
 4. Wetgeving aangaande heien op zee (nog geen kamerstuknummer)
 Het betreft een antwoord op een kamervraag, waarin uitleg wordt gegeven
over de wijze waarop de bestaande wetgeving wordt toegepast bij vergunningverlening
rond heien op zee. Controversieel verklaren heeft geen consequenties.
 5. Brief van Port of Rotterdam over windparken op
zee (nog geen kamerstuknummer)
 Het betreft een afschrift van een brief aan Port of Rotterdam, waarin
een toelichting wordt gegeven over het zoekproces naar windenergiegebieden
op zee. Controversieel verklaren heeft geen consequenties.
 6. Deltawet
 De Kamer heeft in oktober 2009 met spoed gevraagd om de benoeming van
een Deltacommissaris (hierna: DC) vooruitlopend op de formele indiening van
de wet. De DC is benoemd bij ministeriële regeling en per 1 februari
2010 met zijn werkzaamheden gestart. Ik zou het ten zeerste betreuren als
de Deltawet, die de rol en positie van de DC wettelijk borgt, evenals de komst
van het Deltafonds niet met uw Kamer kan worden afgerond.
 Ik zie deze wet als belangrijk kader voor de werkzaamheden voor het Deltaprogramma
die in een later stadium pas leiden tot inhoudelijke budgetten/besluiten die
dan aan een nieuw kabinet worden voorgelegd. Tevens wijs ik u er op dat het
kabinet 4 maart jl. de DC heeft verzocht om in het eerste Deltaprogramma
expliciet in te gaan op de kritische kanttekeningen die gemaakt zijn rond
de gehanteerde klimaatscenario’s ten behoeve van het waterbeleid.
 
 De minister van Verkeer en Waterstaat,
 C. M. P. S. Eurlings