Opneming in Wet toezicht beleggingsinstellingen c.a. van bepalingen over dwangsom, bestuurlijke boete en rechtsgang; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25821, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-01-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25821 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 3 november 1997, no.
W06.97.0328, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.WetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25821Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 821Opneming in de Wet toezicht belegginginstellingen, de Wet toezicht effectenverkeer
1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf,
de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993, de Wet inzake wisselkantoren, de
Wet melding zeggenschap in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996 en de
Wet financiële betrekkingen buitenland 1994, van bepalingen betreffende
handhaving door middel van een dwangsom of een bestuurlijke boete en van bepalingen
betreffende de rechtsgangAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 3 november
1997 en het nader rapport d.d. 15 december 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Financiën. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 9 juni 1997, no. 97.002688, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Financiën, bij de Raad van State ter
overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende opneming in de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf,
de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993, de Wet inzake de wisselkantoren,
de Wet melding zeggenschap in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996 en
de Wet financiële betrekkingen buitenland 1994, van bepalingen betreffende
handhaving door middel van een dwangsom of een bestuurlijke boete en van bepalingen
betreffende de rechtsgang.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 9 juni 1997,
no. 97.002688, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 3 november 1997, nr. W06.97.0328, bied ik U hierbij
aan.1. In de memorie van toelichting (Hoofdstuk I, paragraaf 4) wordt verwezen
naar de modellen A en B, zoals die zijn ontwikkeld door de Commissie voor
de Toetsing van Wetgevingsprojecten (CTW) in haar rapport «Handhaving
door bestuurlijke boeten» van 12 januari 1994. In model A wordt de keuze
tussen strafrechtelijke en bestuurlijke handhaving gemaakt door de wetgever.
In model B wordt deze keuze in beginsel overgelaten aan het bestuursorgaan,
aldus de toelichting. Ten aanzien van een aantal bepalingen is in het wetsvoorstel
gekozen voor toepassing van model B. De toegevoegde waarde van het openlaten
van de strafrechtelijke weg voor deze bepalingen is, zo vervolgt de toelichting,
met name gelegen in het feit dat de Economische Controledienst
(ECD), als bijzondere opsporingsinstantie beschikt over dwangmiddelen. Indien
in een voorkomend geval gebruik van die dwangmiddelen nodig is, staat voor
de Minister van Financiën en de toezichthouders de optie open om zoals
steeds het geval is geweest aangifte te doen bij de ECD.Indien de Minister van Financiën of de toezichthouders van die optie
gebruik maken en aldus de strafrechtelijke weg wordt ingeslagen, ligt de beslissing
tot het al of niet instellen van een strafvervolging bij een ander orgaan,
te weten, het openbaar ministerie. Dat brengt, zoals ook is opgemerkt in de
adviezen van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak en van het college
van procureurs-generaal, mee dat afstemming geboden is tussen het boetebeleid
van de Minister van Financiën en de toezichthouders en het strafvervolgingsbeleid
van het openbaar ministerie en dat ook bij de toepassing van dat beleid op
concrete gevallen soms overleg nodig kan zijn.De Raad van State beveelt daarom aan om in de voorgestelde regelingen
niet te volstaan met een anticumulatieregeling, zoals neergelegd onder meer
in het voorgestelde artikel 33j van de Wet toezicht beleggingsinstellingen
(WTB), maar daarin bepalingen op te nemen, die voorzien in de hiervoor bedoelde
coördinatie.1. Ik deel de mening van de Raad van State dat het geboden is dat afstemming
plaatsvindt tussen enerzijds het handhavingsbeleid van de Minister van Financiën
en de toezichthouders en anderzijds het strafvervolgingsbeleid van het OM.
Het is echter niet nodig om een en ander in specifieke wetsbepalingen te regelen.
Zoals ik reeds heb opgemerkt in de nota naar aanleiding van het nader verslag
inzake het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet toezicht effectenverkeer
1995 teneinde de effectiviteit van deze wet op het gebied van het bestrijden
van gebruik van voorwetenschap te verbeteren (Kamerstukken II 1997/98, 25 095,
nr. 8, p. 12), is het de bedoeling dat op het moment van invoering van de
bevoegdheid dwangsommen en bestuurlijke boeten op te leggen een convenant
in werking treedt, waarin afspraken zullen worden gemaakt tussen de betrokken
bestuurlijke en strafrechtelijke autoriteiten over de afstemming van het (vervolgings)beleid.
Uiteraard laat een en ander onverlet het uitgangspunt van onafhankelijkheid
van de toezichthouders bij de uitvoering van het toezicht. Het overleg tussen
het Ministerie van Financiën en de andere betrokken instanties gaat begin
1998 van start.Ingevolge het voorgestelde artikel 33b, derde lid, Wet toezicht beleggingsinstellingen
(Wtb), en de vergelijkbare bepalingen in de andere betrokken wetten, kan de
Minister van Financiën overigens op grond van het wetsvoorstel regels
stellen ter zake van de uitoefening van de bevoegdheid dwangsommen op te leggen.
Met betrekking tot het opleggen van bestuurlijke boeten geldt ingevolge artikel
33c, derde lid, Wtb, en de vergelijkbare bepalingen in de andere betrokken
wetten, een zelfde bevoegdheid, met dien verstande dat daarbij is bepaald
dat de nadere regels die betrekking hebben op het beleid ten aanzien van het
opleggen van bestuurlijke boeten worden gesteld in overeenstemming met de
Minister van Justitie. De memorie van toelichting vermeldt dat wordt bedoeld
een bevoegdheid voor de Minister van Financiën te scheppen om «in
het algemeen» nadere regels te stellen ten aanzien van de uitoefening
van de bevoegdheid dwangsommen en bestuurlijke boeten op te leggen. Deze bevoegdheid
zal ook worden gebruikt om regels te stellen met betrekking tot de wenselijk
geachte coördinatie van het handhavingsbeleid.2. Het wetsvoorstel verbindt schorsende werking aan het maken van bezwaar
tegen de boetebeschikking doch niet aan het instellen van beroep tegen het
bestreden besluit. In de toelichting wordt daarvoor als reden opgegeven dat
een langdurige schorsende werking de effectiviteit van het boete-instrument
belemmert. In zijn advies van 19 februari 1996 inzake het wetsvoorstel Mededingingswet
(kamerstukken 1996/97, 24 707) waarin – evenals in het onderhavige
wetsvoorstel – was geregeld dat de werking van de boetebeschikking wordt
opgeschort totdat de bezwaartermijn is verstreken of op het bezwaar is beslist,
heeft de Raad overwogen dat het onthouden van schorsende werking op gespannen
voet (staat) met artikel 6, eerste en tweede lid, van het Europees Verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM)
en daarom geadviseerd ook aan het instellen van beroep schorsende werking
te verlenen. Hoewel de minister blijkens het nader rapport deze
opvatting van de Raad niet deelde heeft hij er toch voor gekozen de boetebeschikking
op te schorten totdat de beroepstermijn is verstreken of op het hoger beroep
is beslist. Daarbij gaf de doorslag dat het bij de Mededingingswet veelal
om ingrijpende sancties gaat. Ook in de Wet onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit is deze
weg gevolgd (artikel 15i). Voorts is in artikel 15j van die wet overeenkomstig
het advies van de Raad bepaald dat de boete wordt vermeerderd met de wettelijke
rente, te rekenen zes weken vanaf de dag waarop de beschikking is bekendgemaakt.
De Raad handhaaft zijn mening dat het onthouden van schorsende werking op
gespannen voet staat met artikel 6, eerste en tweede lid, EVRM. Het college
is voorts van mening dat het ook in het onderhavige wetsvoorstel veelal gaat
om ingrijpende sancties. Reeds daarom adviseert de Raad om op de in eerdere
wetsvoorstellen ingeslagen weg voort te gaan en het wetsvoorstel zodanig aan
te passen dat de verplichting tot betaling van de boete wordt opgeschort totdat
de beroepstermijn is verstreken of op het beroep is beslist en dat de boete
wordt vermeerderd met de wettelijke rente over de termijn van uitstel van
betaling.2. Naar mijn oordeel kan noch uit de tekst van artikel 6, eerste en tweede
lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en
de fundamentele vrijheden (EVRM), noch uit de jurisprudentie daarover, worden
afgeleid dat het invorderen van een nog niet onherroepelijke boete in strijd
met deze verdragsbepaling zou zijn. Niettemin is er bij nadere overweging
aanleiding om, gelet op het ingrijpende karakter van de voorgestelde sancties
alsook uit een oogpunt van harmonisatie met vergelijkbare bestuurlijke boete
regelingen, het advies van de Raad (gedeeltelijk) te volgen. Derhalve is aan
het beroep tegen een boetebeschikking schorsende werking verleend. Om te voorkomen
dat beroep wordt ingesteld louter om uitstel van betaling en daarmee een rentevoordeel
te verkrijgen, is overeenkomstig het advies van de Raad, tevens bepaald dat
indien de boete in beroep in stand blijft, de overtreder de wettelijke rente
verschuldigd is over de periode van uitstel van betaling.Op dit stelsel is echter een uitzondering gemaakt voor de boeten ten aanzien
waarvan ook een uitzondering is gemaakt op de verplichting om de overtreder
vooraf te horen. Het betreft boeten van ten hoogste 10 000 gulden, hetgeen
in de context van dit wetsvoorstel als een relatief gering bedrag moet worden
beschouwd. Het gaat bovendien om de eenvoudigste administratieve overtredingen.
Deze boeten zijn enerzijds niet zo ingrijpend dat volledige schorsende werking
nodig is, terwijl anderzijds juist bij dergelijke eenvoudige overtredingen
het lik-op-stuk-effect belangrijk is voor de speciaal- en generaal-preventieve
werking daarvan. Voor deze lichte boeten is derhalve het oorspronkelijke stelsel
gehandhaafd: schorsende werking voor het bezwaar, maar niet voor het beroep,
en geen berekening van wettelijke rente.3. De Raad wijst erop dat in het door het kabinet (kamerstukken II 1993/94,
23 400, VI, nr. 48) overgenomen standpunt van de CTW, neergelegd in het
rapport «Handhaving door bestuurlijke boeten», als criterium voor
de keuze voor handhaving door middel van bestuurlijke boeten onder meer is
genoemd: «De norm is zodanig duidelijk in de wet of in nadere regelgeving
omschreven dat het mogelijk is om op grond van de wettelijke normen in de
praktijk een vaste gedragslijn te ontwikkelen». Aan dit criterium is naar de mening van de Raad niet voldaan ten aanzien
van de overtredingen inzake voorwetenschap, zoals die zijn omschreven in de
artikelen 46, eerste lid, en 46a, eerste lid, van de Wet toezicht effectenverkeer
(Wte), zoals die komen te luiden als wetsvoorstel 25 095 tot wet wordt
verheven.Het zal hier voorts welhaast nimmer gaan om door de administratie eenvoudig
vast te stellen feiten, waaraan geen beoordeling van schuld of opzet te pas
komt, en waarin daarom, naar valt af te leiden uit het Salabiaku-arrest (EHRM
7 oktober 1988, NJ 1991, 351) mag worden uitgegaan van een rechtsvermoeden
van schuld, zij het met inachtneming van de waarborgen, welke artikel 6, tweede
lid, EVRM ook voor dit geval inhoudt.De Raad adviseert daarom de desbetreffende artikelen niet op te nemen
in het voorgestelde artikel 48c Wte. 3. In het wetsvoorstel wordt voor overtreding van al de in de toezichtswetgeving
voorkomende normen de mogelijkheid geschapen om een bestuurlijke boete op
te leggen. Het advies van de Raad om alleen voor overtredingen inzake gebruik
van voorwetenschap deze mogelijkheid niet te scheppen heb ik niet opgevolgd,
om de volgende redenen.De bepalingen inzake gebruik van voorwetenschap, zoals verscherpt in het
thans bij het parlement aanhangige wetsvoorstel, zijn zodanig duidelijk omschreven
dat het voor de STE mogelijk is om op grond daarvan in de praktijk een vaste
gedragslijn te ontwikkelen. Het feit dat de bewijsvoering in de praktijk niet
steeds eenvoudig is, doet hieraan niet af.Mijn beleid is er verder op gericht de bestrijding van gebruik van voorwetenschap
te intensiveren. In dat kader beschouw ik elke bijdrage aan de versterking
van de handhaving van de desbetreffende wetsbepalingen als positief. Weliswaar
verwacht ik dat in de meeste gevallen van gebruik van voorwetenschap strafrechtelijke
handhaving, waarbij gevangenisstraf mogelijk is, ook na de invoering van de
mogelijkheid bestuurlijke boeten op te leggen de aangewezen weg blijft. Een
van de redenen voor deze verwachting is dat het in gevallen van gebruik van
voorwetenschap doorgaans niet gaat om eenvoudig vast te stellen feiten, waaraan
geen beoordeling van opzet of schuld te pas komt. Dit betekent echter niet
dat bij voorbaat kan worden gesteld dat in geen enkel denkbaar geval van gebruik
van voorwetenschap de oplegging van een bestuurlijke boete een effectief,
aanvullend handhavingsinstrument kan zijn. Tevens dient te worden bedacht
dat een bestuurlijke boete in het algemeen minder stigmatiserend werkt dan
een strafrechtelijke vervolging. Een verdachte zal zich hierdoor mogelijk
eerder neerleggen bij de oplegging van een bestuurlijke boete, zodat de strafrechtelijke
bewijsvoering in voorkomende gevallen kan worden vermeden.Overigens zullen uiteraard in het eerdergenoemde convenant tussen de bestuurlijke-
en de strafrechtelijke autoriteiten ook afspraken worden gemaakt tussen de
STE en het OM over de afstemming van het (vervolgings)beleid inzake gebruik
van voorwetenschap.4. In de memorie van toelichting (Hoofdstuk I, paragraaf 4) wordt een
algemene motivering gegeven van de in het wetsvoorstel gemaakte keuze van
handhavingsinstrumenten. Alleen voor bepalingen van zuiver administratieve
aard wordt de strafrechtelijke sanctiemogelijkheid geschrapt. Ten aanzien
van andere bepalingen is voor een effectieve handhaving flexibiliteit noodzakelijk,
zodat model B voor die bepalingen de voorkeur verdient. De Raad stelt vast dat die algemene motivering niet in alle gevallen toereikend
is. De Raad noemt hierna enkele voorbeelden.a. Ingevolge het wetsvoorstel wordt in de Wte in enkele gevallen de bestaande
mogelijkheid tot het opleggen van een strafrechtelijke sanctie geschrapt zonder
dat die mogelijkheid wordt vervangen door die van het opleggen van een bestuurlijke
boete terwijl ook niet is voorzien in de mogelijkheid tot het opleggen van
een dwangsom. Het gaat hier om de artikelen 11a, zesde lid, 13, eerste lid, en 14, tweede
en vierde lid. Hetzelfde is het geval met de artikelen 3, 4, 6, derde lid,
en 8 van de Wet financiële betrekkingen buitenland 1994.Niet duidelijk is waarom in deze gevallen thans is afgezien van iedere
mogelijkheid tot het toepassen van een sanctie.b. In artikel 12, vierde en vijfde lid, WTB (meldingsplicht accountants)
is de bestaande mogelijkheid van strafrechtelijke handhaving geschrapt en
die tot het opleggen van een bestuurlijke boete geopend. Nu niet gezegd kan worden dat het hier gaat om bepalingen van zuiver administratieve
aard, is de gemaakte keuze niet zonder meer duidelijk.De Raad adviseert om niet alleen in vorenstaande gevallen, maar in alle
gevallen, waarin de gemaakte keuze van handhavingsinstrumenten niet zonder
meer kan worden verklaard op grond van vorengenoemde algemene motivering,
nader aan te geven wat de redenen zijn van die keuze.4. Ik ben van mening dat alleen voor bepalingen van zuiver administratieve
aard de strafrechtelijke sanctiemogelijkheid kan komen te vervallen. Overeenkomstig
het advies van de Raad heb ik de opsomming van de bepalingen waarvoor
de strafrechtelijke weg open blijft staan (artikel IX) nog eens afgezet tegen
dit criterium. Dit heeft geleid tot enige aanpassingen in het wetsvoorstel,
waarbij ook de door de Raad genoemde punten zijn verwerkt.5. In hoofdstuk I, paragraaf 7, laatste alinea, van de memorie van toelichting
wordt opgemerkt dat het wetsvoorstel naar verwachting zal leiden tot een geringe
toename van de werklast van de rechterlijke macht als geheel. Daartoe wordt
aangevoerd «Het voorstel beoogt immers niet alleen een vervanging van
strafrechtelijke door bestuursrechtelijke handhaving, maar, mede daardoor,
een intensivering van de handhaving». Voorts wordt in de op twee na
laatste volzin van die paragraaf opgemerkt «Bovendien zal door de invoering
van rechtspraak in twee instanties de werklast in niet-sanctiezaken deels
verschuiven van het CBB naar de rechtbank te Rotterdam». De Raad merkt
op dat beide citaten het gevaar in zich bergen van een onjuiste conclusie,
namelijk dat de strafrechtelijke handhaving geheel zou verdwijnen en dat de
rechtbank te Rotterdam slechts een deel van de thans bij het College van Beroep
voor het bedrijfsleven (CBB) dienende (niet-sanctie)zaken te verwerken krijgt
en de resterende zaken achterblijven bij het CBB. Uitbreiding van rechtspraak
in slechts één instantie naar rechtspraak in twee instanties
zal echter steeds – of het nu sanctiezaken of niet-sanctiezaken betreft –
leiden tot een toename van de werklast, en wel overeenkomend met de extra
werkzaamheden die moeten worden verricht om een zaak in beroep ten tweede
male te onderzoeken en te beoordelen. Daarnaast is het blijkens het wetsvoorstel
ook uitdrukkelijk de bedoeling dat de mogelijkheid van een strafrechtelijke
handhaving blijft bestaan. De Raad meent dat zowel het feit dat het wetsvoorstel
is gericht op een intensivering van de handhaving als het feit dat voor alle
bestuursbeschikkingen een hoger beroepsmogelijkheid wordt geïntroduceerd,
aanleiding geven te veronderstellen dat de werklast van de rechterlijke macht
met een niet te verwaarlozen percentage zal toenemen, De Raad beveelt aan
de toelichting op genoemde punten aan te passen en te verduidelijken en daarin
een reële schatting te maken van de toename van de werklast van de rechter
en de daarmee gemoeide kosten.5. De Raad stelt terecht dat als gevolg van de invoering van rechtspraak
in twee instanties de werklast van de rechterlijke macht als geheel zal toenemen.
Dit is in de memorie van toelichting ook aangegeven. Voorshands wordt echter
verwacht dat deze toename relatief gering zal zijn, omdat – ook bij
een intensivering van de handhaving – het aantal op te leggen boeten
en dwangsommen gerelateerd aan het totaal aantal te verwerken zaken niet bijzonder
groot zal zijn. Niettemin dient de indruk te worden vermeden dat de werklast
voor OM en strafrechter zal afnemen; de memorie van toelichting is dienovereenkomstig
aangepast.Voor de bestuursrechter leidt de invoering van rechtspraak in twee instanties
per saldo inderdaad tot een zekere vermeerdering van de werklast, zij het
dat de omvang daarvan onzeker is. Dit laat onverlet dat, zoals in de memorie
van toelichting is aangegeven, het effect voor de werklast van het CBB onzeker
is, omdat bij dit college twee tegengestelde effecten optreden: er komt een
aantal sanctiezaken bij, maar het aantal niet-sanctiezaken zal door de zeefwerking
van het beroep in eerste aanleg verminderen.Deze onzekerheden brengen met zich mee, dat het thans niet mogelijk is
betrouwbare kwantitatieve uitspraken te doen over het effect van de werklast
van de rechterlijke macht als geheel. Daarom is ervoor gekozen dit effect
na enige jaren te evalueren. Eerst dan kunnen zinvolle beslissingen worden
genomen over eventuele compensatie van de werklastvermeerdering.6. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de
bij het advies behorende bijlage.6. Met de redactionele opmerkingen van de Raad is rekening gehouden. De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,G. Zalm Bijlage bij het advies van de Raad van State van 3 november 1997, no.
W06.97.0328, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Wetsvoorstel– In de considerans, tweede volzin, na «bestuurlijke boete»
invoegen: en van bepalingen betreffende de rechtsgang.– In Artikel I, onder C, artikel 33f, tweede lid, artikel 33g, tweede
lid, onderdeel c, en verder in alle daarmee corresponderende artikelen in
de andere wetten alsmede in de bijlage ingevolge artikel 33d van de Wet toezicht
beleggingsinstellingen, artikel 2, eerste en tweede lid, en de daarmee corresponderende
artikelen in de bijlagen bij de andere wetten «als bedoeld» in
overeenstemming met aanwijzing 82, tweede lid, van de Aanwijzingen voor de
regelgeving (Ar) vervangen door: bedoeld respectievelijk «genoemd»
vervangen door: als genoemd (aanwijzing 82, derde lid, Ar)– In Artikel I, onder C, artikel 33j, eerste en tweede lid, alsmede
in alle daarmee corresponderende artikelen in de andere wetten in overeenstemming
met aanwijzing 58, eerste lid, Ar «recht tot strafvervolging»
in lijn met artikel 74 van het Wetboek van Strafrecht telkens vervangen door:
recht tot strafvordering.– In Artikel IV, onder B, de artikelen 93b en 93c, Artikel V, onder
B, artikelen 188b en 188c, en in het gehele vervolg van het wetsvoorstel op
dezelfde wijze naar de artikelen, artikelleden en artikelonderdelen verwijzen
als in Artikel I, onder C, de artikelen 33b en 33c. Derhalve niet «artikel
17, eerste lid, artikel 17, tweede lid, artikel 17, derde lid» etc,
maar artikel 17, eerste tot en met derde lid, etc.– In Artikel VIII, na «wordt als volgt gewijzigd» invoegen:
A. Memorie van toelichting– In Hoofdstuk I, paragraaf 2, eerste alinea, laatste volzin, de
aldaar genoemde instellingen, die reeds in paragraaf 1 afgekort zijn aangeduid,
niet meer voluit schrijven. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25821-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl