Vaststelling begroting van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2006; Verslag mondeling overleg over voornemens en toezeggingen ten aanzien van wijzigingen van de Grondwet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-30300-VII, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-12-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-VII nr. A

28-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 VIIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2006AVERSLAG VAN EEN MONDELING OVERLEGVastgesteld 28 november 2005De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Hoge Colleges van Staat1 heeft op 1 november 2005 overleg gevoerd met minister
Pechtold voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijkszaken over– de brief van de minister d.d. 6 juli 2005
met betrekking tot een aantal voornemens en toezeggingen ten aanzien van wijzigingen
van de Grondwet.Van dit overleg brengt de commissie hiermee verslag uit.De voorzitter van de commissie voor Binnenlandse Zaken en Hoge Colleges
van Staat,WitteveenDe griffier van de commissie voor Binnenlandse Zaken en Hoge Colleges
van Staat,NieuwenhuizenDe heer Jurgens (PvdA) memoreert dat de herzieningen
van de Grondwet in de Eerste Kamer een slepende kwestie zijn. In een aantal
gevallen heeft de Kamer zich formeel, via moties, uitgesproken over mogelijke
wijzigingen van de Grondwet, omdat op problemen werd gestuit. Andere zaken
blijven liggen, terwijl de regering er een mening over moet formuleren.Op grond van een door de Eerste Kamer aangenomen motie bij de behandeling
van de Telecomwet in 1998 is opdracht gegeven tot het schrijven van het boek
De Nederlandse Grondwet en de Europese Unie. In het wetsvoorstel werd aan
lagere overheden de bevoegdheid tot implementatie van Europese richtlijnen
gegeven, ook wanneer deze afwijken van de wet in formele zin. Voor de Eerste
Kamer was het een belangrijk vraagpunt of de formele wetgever attribuerende
bevoegdheden heeft, dus een lagere wetgever kan machtigen om iets te doen,
dit gezien artikel 81 van de Grondwet. Hiervoor is, ondanks onder andere verschillende
notities, een advies van de Raad van State en een recent debat met de minister
van Justitie, nog geen oplossing gevonden. De Eerste Kamer is unaniem van
mening dat, wanneer Nederland tot implementatie verplicht is, deze moet plaatsvinden,
maar niet met gebruikmaking van methoden die op zijn minst inconstitutioneel
lijken. In 2003 verscheen het eerder genoemde boek, waarin wordt getracht
constitutionele oplossingen aan te dragen. Het wordt hoog tijd dat de regering
hierop een reactie geeft.Vervolgens heeft de Eerste Kamer tot tweemaal toe een aanvaring met de
regering gehad over de uitleg van artikel 91, lid 3 van de Grondwet, dat de
bepaling bevat dat voor zover verdragen afwijken van de Grondwet, in beide
Kamers een tweederde meerderheid noodzakelijk is voor de goedkeuringswet.
Het betrof soortelijke zaken, waarvan de Kamer overigens in beide gevallen
van mening was dat de verdragen moesten worden goedgekeurd: het bijzondere
Schotse Hof ten aanzien van Lockerbie en het Internationaal Strafhof. De Eerste
Kamer is van mening dat hier wel degelijk sprake is van een afwijking van
de Grondwet, omdat Nederlandse burgers op Nederlands grondgebied zouden kunnen
worden berecht door een niet-Nederlandse rechter. Blijkbaar kan erover van
mening worden verschild of dit strijdig is met de Grondwet. Het merkwaardige
is dat dit wordt uitgemaakt door een gewone meerderheid van de Tweede Kamer.
Naar zijn mening blijkt daaruit de onzinnigheid van artikel 91, lid 3. Veertig
jaar geleden heeft toenmalig senator Van Walsum bij de aanneming van deze
Grondwetsherziening voor deze problemen gewaarschuwd.In januari 2005 is discussie gevoerd over de uitleg van artikel 137, lid
4. Meerderheden in beide Kamers accepteerden de uitleg van de regering dat
een later verkozen Kamer de tweede lezing kan behandelen. Minister De Graaf
gaf echter toe dat er op zijn minst sprake was van een vraagteken, dat grond
zou kunnen zijn voor verduidelijking van de Grondwet op dit onderdeel.Wijziging van artikel 13 van de Grondwet over het briefgeheim werd vlak
voor de verkiezingen van 1999 voorgelegd. De eerste lezing had voor die verkiezingen
moeten plaatsvinden. De Eerste Kamer meende zeer breed dat de kwaliteit van
het nieuwe artikel onvoldoende was en heeft ervoor gekozen het niet te behandelen.
Op basis van het Verslag van de Eerste Kamer heeft minister Peper in 1999
speciaal daartoe een commissie onder voorzitterschap van thans collega Hans
Franken ingesteld. Deze heeft in 2000 gerapporteerd. Het wordt hoog tijd dat
de regering een nieuw voorstel tot wijziging van artikel 13 indient.De minister verwijst naar de brief van de
regering van 8 juni 2005, over plannen voor een nationale conventie,
die de expliciete opdracht zal krijgen om ook de door de heer Jurgens genoemde
punten in samenhang te bekijken. Hij verwacht de nationale conventie voor
het eind van het jaar te kunnen installeren. Binnenkort zal de
voorzitterskandidatuur in het kabinet worden besproken, waarna de circa vijftien
leden kunnen worden benoemd. De conventie wordt geacht voor de zomer van 2006
concrete adviezen uit te brengen, die het kabinet voor de te verwachten verkiezingen
in mei 2007 wil concretiseren.De gevolgen van de EU voor de Nederlandse staatsinstellingen zijn na het
referendum over de Europese grondwet opnieuw actueel geworden. Hij erkent
dat er tot nu toe te weinig aanleiding bestond om aandacht te schenken aan
de verhouding tot de Nederlandse Grondwet, waarin de EU niet wordt genoemd.
Naar zijn mening dient de Grondwet in algemene zin te worden herzien, om rekening
te houden met de EU. Hij veronderstelt echter dat sprake kan zijn van merkwaardige
reacties, wanneer de regering thans voor zou stellen de Grondwet in deze zin
aan te passen.Dat een hogere wetgeving een lagere wetgeving de bevoegdheid geeft af
te wijken van de Grondwet, hangt samen met de spanning, of wij eraan hechten
dat iets zuiver gebeurt, of dat het op tijd gebeurt. De conventie moet aangeven
hoe dit kan worden opgelost. Hij meent niet dat tegen grote problemen wordt
aangelopen, wel dat het zuiverder behoort te worden geregeld.Wat betreft artikel 137 meent de regering dat de tweede lezing inderdaad
zo snel mogelijk na de installatie van een nieuwe Tweede Kamer moet worden
ingediend. Naar zijn mening behoeft dit niet in de Grondwet te worden geregeld,
maar kan het worden opgenomen in het Reglement van Orde van de ministerraad.Hij acht het van belang de bepaling dat in beide Kamers een tweederde
meerderheid is vereist voor de goedkeuringswet voor verdragen die afwijken
van de Grondwet gehandhaafd blijft, omdat het materieel een Grondwetswijziging
betreft.Hoewel de minister toegeeft dat het te lang is blijven liggen, acht hij
het rapport van de commissie-Franken uit 2000 nog steeds actueel, al is er
inmiddels op het gebied van het internet heel veel gebeurd. De VN organiseert
over deze materie binnenkort een conferentie in Tunis. Nederland blijft er
alert op dat de vrijheid van meningsuiting op internet in een groter verband
wordt geregeld. Ook daarover zal de conventie zich uitspreken, mede op basis
van het rapport uit 2000.De heer Jurgens (PvdA) meent dat men anders
kan denken over nut en noodzaak van een nationale conventie. Dit mag voortgang
op deelgebieden echter niet belemmeren. De discussie over de Europese invloed
op de Grondwet spitst zich toe op één heel specifiek punt: laat
artikel 81 van de Grondwet toe dat de formele wetgever zijn eigen bevoegdheid
doorgeeft aan een lagere wetgever? De regering gaat daarmee intussen door,
dus het is wel degelijk een probleem. Vooral Verkeer en Waterstaat en Economische
Zaken walsen elke keer opnieuw over het probleem heen, ondanks dat de regering
met de Eerste Kamer heeft afgesproken dat de snelle implementatie EU-richtlijnen
eerst zal worden geregeld. Hij acht het een dringend belang dat in de Grondwet
wordt vermeld in hoeverre het mogelijk is tot snelle implementatie over te
gaan. De noodzaak van snelle implementatie wordt door de Eerste Kamer niet
bestreden. Gesteld voor de keuze of het op tijd moet, of dat wij ons zuiver
aan de Grondwet moeten houden, acht hij het overduidelijk dat voor het laatste
dient te worden gekozen. De Kamer behoort dat te bewaken. De Grondwet kan
niet worden geschonden omdat iets van Brussel binnen een bepaalde tijd moet.Het probleem ten aanzien van artikel 91, lid 3 is dat de Tweede Kamer
bij gewone meerderheid beslist of het verdrag afwijkt van de Grondwet. Hij
acht dat potsierlijk. Indien wordt voorzien dat geen tweederde meerderheid
kan worden verkregen, kan dat probleem immers al te eenvoudig worden omzeild.
Kortma heeft voorgesteld het artikel te schrappen, maar velen voelen daar
niet voor. Er zijn ook andere mogelijkheden om het probleem op
te lossen.Een meerderheid van de Eerste Kamer was in januari 2005 van mening dat
het voorstel van de regering inzake artikel 137, lid 3 van de Grondwet op
de uiterste rand van een redelijke uitleg van de tekst van de Grondwet marcheerde.
Het getuigt van fatsoenlijk beleid om die twijfel weg te nemen, wat betrekkelijk
eenvoudig mogelijk is. Toen in 1983 werd geregeld dat de Eerste Kamer bij
wijziging van de Grondwet niet meer behoefde te worden ontbonden, is onvoldoende
rekening gehouden met het feit dat de tekst van de Grondwet niet meer op beide
Kamers sloeg, maar nog slechts op één Kamer. Hij erkent dat
men van mening kan verschillen over de te maken keuze, maar benadrukt dat
de Eerste Kamer in zijn geheel verlangt dat de onduidelijkheid wordt weggenomen.Ten aanzien van artikel 13 stelt hij vast dat de Eerste Kamer toentertijd
het wijzigingsvoorstel volkomen terecht heeft tegengehouden, aangezien de
regering nu nog niet weet hoe het zou behoren te luiden.De heer Franken (CDA) stelt met enige bescheidenheid
dat de commissie, die indertijd onder zijn voorzitterschap door minister Peper
werd ingesteld, artikelen heeft geformuleerd die techniekonafhankelijk zijn,
zodat zij niet verouderen ten gevolge van de ontwikkelingen van het internet
en op dit moment kant en klaar bruikbaar zijn.De heer Dölle (CDA) begrijpt dat de minister
voornemens is het boek dat handelt over de vertaling van de EU in de Nederlandse
rechtsorde te laten meewegen in de nationale conventie. Hij benadrukt het
belang dat de regering reageert op het probleem dat zich ten aanzien van artikel
81 voordoet. In de praktijk is het weliswaar overkomelijk, maar er dient een
deugdelijke theoretische oplossing te komen. Zijn fractie heeft een motie
medeondertekend die aandringt op beschouwingen over artikel 91, lid 3. Ook
de leden van de Tweede Kamer, die bij enkelvoudige meerderheid beslissen over
de toepassing van dit artikel, hebben de eed op de Grondwet afgelegd. Er mag
dus van worden uitgegaan dat zij een oprechte afweging maken. Alleen het afschaffen
van dit lid zou daarom een verslechtering zijn. Er moet een betere bepaling
voor in de plaats komen.Ten aanzien van artikel 137 deelt zijn fractie de beoordeling indertijd
van het advies van de Raad van State door de regering niet. Hij acht het een
goede stap als de minister bevordert dat in het Reglement van Orde van de
ministerraad wordt opgenomen dat tweede lezingen direct na de verkiezingen
bij de Tweede Kamer worden ingediend. Desondanks verdient het naar zijn mening
aanbeveling ook de tekst van de Grondwet aan te passen.De heer Van Heukelum (VVD) acht duidelijkheid
ten aanzien van artikel 137 zeer gewenst, mede gezien de tweeslachtigheid
van het advies van de Raad van State. Hij wijst erop dat het bij de artikelen
91 en 137 specifiek om de positie van de Eerste Kamer gaat.De heer Van Raak (SP) meent dat de minister
in de brief veel aankondigt. Hij heeft er begrip voor dat de minister aan
deze zaken niet de hoogste prioriteit geeft, maar wil er toch op wijzen dat
het gaat om de spelregels van de politiek, die actueel zijn omdat politieke
problemen worden veroorzaakt door het feit dat zij niet zijn geregeld. Dat
geldt met name ten aanzien van artikel 81. Hij acht het een politiek zeer
gevoelige zaak dat problemen kunnen ontstaan op enig moment dat de helft van
de Tweede Kamer bepaalt dat een verdrag geen tweederde meerderheid vereist.
In theorie kan een regering net zo lang wachten met het indienen van de tweede
lezing van een Grondwetsherziening tot daarvoor de vereiste meerderheid in
de Kamers bestaat.Hij bepleit dat de artikelen 81, 91 en 137 afzonderlijk worden aangepast
en niet aan de nationale conventie worden voorgelegd. Zullen er
met het verslag van de nationale conventie in de zomer van 2006 voorstellen
tot aanpassingen van de Grondwet op deze artikelen ter tafel liggen?De minister benadrukt dat de regering niet
het beeld wil oproepen dat de nationale conventie de oplossing voor alle problemen
moet bieden. Hij erkent dat sprake is van slepende kwesties, maar wil deze
in hun samenhang bekijken. Hij neemt de signalen dat meer aandacht noodzakelijk
is voor artikel 81 ter harte. Hij ondersteunt de keuze voor zuiverheid ten
opzichte van snelheid van harte, maar is ervan overtuigd dat zijn collega’s
in hun voorstellen beide nastreven. Hij herhaalt te blijven hechten aan de
tweederde meerderheid voor wat materieel als een Grondwetswijziging kan worden
gezien. Negeren van het probleem is inderdaad geen optie. Hij onderschrijft
dat dit beter moet worden geregeld. In de nationale conventie en bij de eventuele
totale Grondwetsherziening dient aandacht te worden geschonken aan de verduidelijking
hiervan. Hij herinnert zich dat de Raad van State enige kritiek had op het
rapport van de commissie-Franken. In internationaal verband wordt aan deze
zaken gewerkt. Nederland neemt daarin een actieve rol. De nationale conventie
kan leiden tot wijzigingsvoorstellen voor deze artikelen. Hij beschouwt de
bijeenkomst van vandaag daarnaast ook als een oproep om er zorgvuldiger mee
om te gaan.De heer Jurgens (PvdA) vreest dat de nationale
conventie als excuus wordt gebruikt om noodzakelijke veranderingen, die best
mogelijk zijn, tegen te houden. Wijziging van artikel 13 is wellicht moeilijker.
Maar gezien de voorgeschiedenis moet het mogelijk zijn voorstellen tot wijziging
van de andere artikelen te doen. Dat mag niet van een conventie afhangen.
Daarin moeten fundamentelere zaken worden besproken.De minister erkent dat artikel 137 sneller
kan worden gewijzigd en dat ook de voorstellen van de commissie-Franken los
van de conventie kunnen worden gezien. Aan voorstellen met betrekking tot
het laatste wordt reeds gewerkt.De heer Dölle onderstreept dat voor zijn
fractie de conclusie dat de tekst van artikel 91 dient te worden gewijzigd
niet vast staat.De heer Engels (D66) memoreert dat de heer
Jurgens heeft gezegd dat er andere opties zijn dan het schrappen van artikel
91. Hij is benieuwd naar andere suggesties.De heer Jurgens meent dat het probleem erop
neerkomt dat de Eerste Kamer met betrekking tot afwijking van de Grondwet
tot een andere conclusie kan komen dan de Tweede Kamer. Dat kan worden opgelost
door het oordeel aan de Verenigde Vergadering te laten. De Eerste Kamer mag
niet voor het fait accompli worden gesteld dat de Tweede Kamer bij gewone
meerderheid beslist, terwijl de Eerste Kamer van mening is dat een tweederde
meerderheid nodig is. Het is een procedureel probleem.De heer Engels (D66) is van mening dat de
huidige procedure voor grondwetsherziening ten aanzien van de democratische
kwaliteit met de ontbinding van de Kamer en raadpleging van de bevolking met
algemene verkiezingen een hoog fictief karakter heeft. Door de procedure wordt
het karakter van de Grondwet buitengewoon rigide. Het wordt steeds moeilijker
om door velen gewenste veranderingen constitutioneel vorm te geven. Er bestaat
geen evenwicht tussen de waarborgfunctie van de Grondwet en de aanpasbaarheid
ervan. De Grondwet en de aanpassingsprocedure ervan dreigen een soort politiek
strijdmiddel te worden. Hij plaatst veel vraagtekens bij die ontwikkeling.
In het proces waarin wordt bezien of de procedure kan worden herijkt,
dient op zijn minst te worden bekeken of de democratische grondslag kan worden
versterkt door de bevolking een daadwerkelijke invloed op de grondwetsherziening
te geven, bijvoorbeeld via een referendum. In plaats van twee lezingen zou
de Verenigde Vergadering een rol kunnen krijgen. Wellicht dat metéén
lezing kan worden volstaan, waarmee grotere slagvaardigheid wordt bereikt.
Meer slagvaardigheid en een grotere democratische grondslag zouden naar zijn
idee niets afdoen aan de grote betekenis van de Grondwet in het staatsbestel.Zijn fractie oordeelt positief over een mogelijke algehele grondwetsherziening.
Hij vraagt zich af, of de laatste algehele wijziging uit 1983 nog voldoende
is toegesneden op de toekomst. De Grondwet bevat geen enkele verwijzing naar
de algemene beginselen van democratie en rechtstaat. Naar de letter getuigt
de Grondwet meer van een vorstensoevereiniteit dan van een volkssoevereiniteit.
De mengvormen dat de wetgever bestaat uit regering en Staten-Generaal en de
regering uit staatshoofd en ministers, verdienen naar zijn mening heroverweging.Hij wijst op de ontwikkelingen ten aanzien van de grondrechtenbescherming.
In de inrichting van de rechterlijke macht is sinds 1983 het nodige veranderd.
In hoofdstuk 7 van de Grondwet over decentraal bestuur worden fragmentarisch
veranderingen in gang gezet. Dat hoofdstuk in het bijzonder vraagt om een
totale herijking. Het is goed als de nationale conventie of het Burgerforum
zich erover buigen. Maar hij zou graag zien dat er in den brede naar wordt
gekeken of de Grondwet bestendiger moet worden gemaakt voor de steeds complexere
maatschappelijke ontwikkelingen van heden, die in de toekomst slechts omvangrijker
zullen worden.De minister meent dat sprake is van twee vragen.
De eerste is of na 1983 opnieuw een totale grondwetsherziening is gewenst,
de tweede of de procedure die thans nodig is voor een grondwetswijziging kan
worden veranderd.Het loutere feit dat het alweer 25 jaar geleden is dat de Grondwet geheel
is herzien, is onvoldoende reden om het opnieuw te doen. Hij meent dat de
nationale conventie de mogelijkheid biedt om de Grondwet weer eens langs te
lopen. Hij is echter geen voorstander van een artikelgewijze herzieningsprocedure.
Gezien de praktijk hoopt hij dat een discussie ontstaat over de herzieningsprocedure
voor de Grondwet. Het is voor het laatst in 1948 voorgekomen dat het onderwerp
van de grondwetsherziening een rol heeft gespeeld bij de verkiezingen na de
Kamerontbinding. Dat betrof Indië.Hij acht het een mogelijkheid om tijdwinst te bereiken door de tweede
lezing te combineren in een Verenigde Vergadering. Hij benadrukt echter dat
dit geen kabinetsstandpunt is.De heer Dölle (CDA) betwijfelt of een
commissievergadering van de Eerste Kamer het startschot zou moeten geven voor
een algehele grondwetsherziening. Al in 1966 is begonnen met de voorbereidingen
van de laatste wijziging. De nationale conventie zou zoveel overhoop kunnen
halen dat sprake lijkt van een algehele herziening. Partiële grondwetsherzieningen
gaan voortdurend door.De heer Van Heukelum (VVD) constateert een
discrepantie tussen het belang van de Grondwet en het gemak waarmee wijzigingen
worden doorgevoerd. Daarom moet er iets gebeuren aan veranderingen in de procedure.
Indien sprake zou moeten zijn van een algehele grondwetsherziening, zou dat
niet dienen te geschieden in eenzelfde geest als in 1983, maar moet de vraag
worden gesteld of de aard van de Grondwet nog past in deze tijd, dan wel dat
geopteerd moet worden voor een andere vorm. Hij denkt daarbij
bijvoorbeeld aan een kortere, meer belijdende Grondwet. Daarover moet langer
worden gesproken.De heer Platvoet (GroenLinks) voelt zich aangesproken
door hetgeen door de heer Engels is gezegd. Hij memoreert dat de voorganger
van de minister een notitie over de herziening van de procedure tot grondwetswijziging
heeft toegezegd en vraagt wanneer deze tegemoet kan worden gezien.De heer Engels (D66) constateert dat de Grondwet
met nieuwe instrumenten, zoals de nationale conventie, op allerlei manieren
zal worden bekeken. Hij realiseert zich heel goed dat een algehele grondwetsherziening
veel met zich meebrengt. In de huidige Grondwet zijn zaken geregeld, waarvan
op zijn minst de vraag kan worden gesteld of deze aansluiten bij de huidige
constitutionele werkelijkheid. De Kamers van de Staten-Generaal hebben een
bijzondere verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de Grondwet. Zij moeten
ernaar streven de bijzondere waarde van de Grondwet tot in lengte van jaren
te waarborgen. De minister zal de D66-fractie niet op zijn weg vinden, wanneer
hij daarmee flinke vorderingen wil gaan maken.De heer Van Raak (SP) is voorstander van dynamische
politiek, maar vertaalt dat niet in elke twintig jaar een algehele grondwetsherziening.
De Grondwet moet worden veranderd als dat nodig is. De democratische grondslag
van de Grondwet is naar zijn oordeel zeer goed verankerd in de noodzakelijke
tweederde meerderheid voor wijzigingen. De spelregels van de politiek kunnen
niet door een toevallige meerderheid worden veranderd. Maar het zou ook te
star zijn als iedereen ermee moest instemmen.Hij veronderstelt dat voor de vijf punten die eerder aan de orde waren
de tweederde meerderheid gemakkelijk zal kunnen worden verkregen.De heer Jurgens (PvdA) wijst op de passage
in de brief van de minister d.d. 6 juli 2005 waarin staat dat deze zo
spoedig mogelijk na het zomerreces een reactie op het advies Besselink c.s.
zal geven inzake de Grondwet en de EU Hij verzoekt de minister zijn reactie
op de politieke verklaring van het Comité van Ministers van de Raad
van Europa aan de Kamer te zenden en daarin aan te geven welke mogelijkheden
deze hem biedt voor de formulering van de artikelen 7, 10 en 13.De PvdA-fractie heeft geen standpunt ingenomen over een nieuwe algehele
grondwetsherziening. In het algemeen is de behoefte om alles tegelijk te willen
veranderen rampzalig. Hij vreest dat het de bedoeling is om via een algemene
herziening wijzigingen die op korte termijn mogelijk zouden zijn, uit te stellen.
Met «piecemeal engineering» komt men verder. Pogingen tot codificeren
zijn overbodig en brengen alleen maar extra werk met zich mee. Hij bepleit
dat het kabinet op specifieke knelpunten snel met concrete wijzigingsvoorstellen
op de Grondwet komt. De positie van de Eerste Kamer en decentralisatie kunnen
daartoe behoren.De minister wijst op zijn vervolgbrief van
8 juli. De uitvoering van het rapport van de commissie-Franken is ter
hand genomen. Het kabinet is geen voorstander van een herhaling van de grondwetsherzieningsoperatie
van 1983. Hij acht de samenhang van de conventie wenselijk voor grondwetsherzieningen
op korte termijn.De heer Van Thijn (PvdA) memoreert dat ruim
een jaar geleden, aan de hand van een nota van de Algemene Rekenkamer en eigen
hoorzittingen, een indringend debat is gevoerd over het thema Beleid en uitvoering,
dat werd afgesloten met twee moties die door de hele Kamer werden gesteund.
Daarover zijn verschillende brieven geschreven. De Kamer heeft nog
steeds geen duidelijkheid of deze moties worden uitgevoerd. Onlangs werd een
brief ontvangen van de minister van Justitie en niet van de minister voor
BVK. Heeft de minister van Justitie de behandeling overgenomen? De commissie
achtte het niet gepast om de nieuwe minister voor BVK te interpelleren en
heeft daarom een brief geschreven aan de minister-president, met de vraag
voor de algemene beschouwingen, die met rasse schreden naderen, uitsluitsel
te geven.Mevrouw Bemelmans-Videc (CDA) memoreert dat
op haar motie inmiddels een antwoord is gekomen in de vorm van de kaderstellende
visie op toezicht. Zij zal zich daarin verdiepen en bezien of adequaat wordt
ingegaan op de kernproblematiek, die in haar motie is geschetst. Ten aanzien
van de uitvoering van de motie van collega Van Thijn bestaat helaas nog geen
duidelijkheid, hetgeen tot onnodige irritatie begint te leiden.De minister wil er alles aan doen om irritatie
te voorkomen. Zeer binnenkort kan de Kamer een aanvullende brief van de minister
van Justitie tegemoet zien. Hij heeft er begrip voor dat de tijd tussen ontvangst
en behandelingsmoment steeds korter wordt. Hij zal er druk achter zetten dat
de brief snel wordt verstuurd. Zeker nu hij erop wordt gewezen dat het voor
een deel zijn portefeuille betreft. Hij verwacht dat de zes criteria die in
de visie op toezicht worden genoemd een kapstok bieden om breder op de materie
in te gaan.De heer Jurgens (PvdA) vraagt of hij uit het
antwoord van de minister moet opmaken dat hem niet geheel duidelijk is wat
de omvang van zijn portefeuille is.De minister constateert dat dit de afgelopen
weken wel vaker duidelijk is gebleken.XNoot1Samenstelling:Leden: M. L. Bemelmans-Videc (CDA), ondervoorzitter, J.W.M. Engels, (D66),
J.J. van Heukelum (VVD), G. Holdijk (SGP), M.C. Meindertsma (PvdA), L.H.H.
Plavoet (GL), W.J. Witteveen (PvdA), A.H.M. Dölle (CDA), R.H. Hessing
(LPF), H. ten Hoeve (OSF), P.J.H.M. Luijten (VVD), J.J.L. Pastoor (CDA), R.A.A.G.M.
van Raak (SP).Plaatsvervangende leden: N.H. van den Broek-Laman Trip (VVD), M.J.M. Kok
(SP), E. van Middelkoop (ChristenUnie), E.H. Schuyer (D66), E. van Thijn (PvdA),
W.K. Hoekzema (VVD), W. Lemstra (CDA), H.S. Pruiksma (CDA), I.Y. Tan (PvdA),
C.P. Thissen (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-30300-VII-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl