Dierziektenbeleid; Brief van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29683, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29683 nr. 16

17-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAchtergrondAntibioticaresistentie in de dierhouderij: een probleemanalyseToelichting op mijn voorgenomen aanpakVerantwoordelijkheidsverdelingDe dierhouderDe dierenartsProducenten van antibiotica en handelarenIntegraties, overkoepelende organisaties en andere ketenpartijen
(slachters, retail, consumenten etc.)De rol van de overheidDoelen stellenMaatregelenAlternatieven om medicijngebruik te verminderenTransparantie over gebruik: Monitoring antibioticagebruik
en resistentieOrganiseren in de ketenOntkoppeling voorschrijven en verkoop van antibioticaCentrale registratie diergeneesmiddelenReceptplichtBewustwordingMogelijkheden Wet Uitoefening Diergeneeskunde en recente
aanscherping van veterinair tuchtrechtOnderzoek naar antibioticagebruik en antibioticaresistentieInternationaalVersterken toezicht op voorschrijven, administratie van
gebruik en (internet)handelTaskforce antibioticaresistentieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29683Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 683Dierziektebeleidnr. 16BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 december 2007Begin van dit jaar heeft mijn voorganger u, met de brief van 17 januari
2007 (TK 2006–2007, 29 683, nr. 11), geïnformeerd over MRSA
(Methicilline Resistente Staphylococcus aureus).
Als vervolg presenteer ik u in deze brief de aanpak die ik wil volgen, om
te komen tot een daadwerkelijke vermindering van antibioticagebruik en antibioticaresistentie
in de dierhouderij. Deze aanpak heb ik afgestemd met mijn ambtsgenoot van
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).AchtergrondAntibioticaresistentie ontstaat wanneer bacteriën blootgesteld worden
aan antibiotica en is daarmee bij veelvuldig gebruik van antibiotica een onvermijdelijk
fenomeen, bij mens én bij dier. De laatste jaren zien we dat de resistentie
groeit en er een stagnatie optreedt in de ontwikkeling van nieuwe antibiotica.
Dit is een zorgwekkende trend die invloed heeft op de volks- en diergezondheid.
Het leidt ertoe dat mens en dier met minder effectieve antibiotica behandeld
moeten worden, terwijl mogelijke alternatieven minder beschikbaar en duurder
zijn. Uiteindelijk kan zelfs de situatie ontstaan dat er geen werkzame antibiotica
meer zijn om bacterieel geïnfecteerde mensen en dieren te behandelen.Nederland voert al jaren een succesvol restrictief antibioticabeleid in
de humane gezondheidszorg, met als doel resistentie zoveel mogelijk te beheersen.
Naast de bekende dreigingen komen er echter steeds meer aanwijzingen dat er
overdracht van resistente bacteriën plaatsvindt van dieren naar dierhouders.
Ik acht het noodzakelijk dat er maatregelen in de dierhouderij worden genomen
om te komen tot een meer verantwoord antibioticagebruik, de resistentieontwikkeling
te remmen en de overdracht van dier naar mens tegen te gaan. Dat is in het
belang van de diergezondheid en de volksgezondheid. Antibioticaresistentie in de dierhouderij: een probleemanalyseIn de afgelopen tien jaar is er een stijging van 55% in kilogrammen
antibioticum voor therapeutisch gebruik bij dieren. Dit is niet te verklaren
door een toename van de veestapel in deze periode. Ook het resistentieniveau
van diverse onderzochte bacteriën in de landbouwhuisdieren kent de laatste
jaren in alle sectoren een toenemende trend.Naast de genoemde ontwikkelingen in landbouwhuisdieren, is er ook bij
gezelschapsdieren en paarden sprake van een toenemend aantal besmettingen
met resistente bacteriën. Onderzoek in ziekenhuizen en bij het RIVM (Rijksinstituut
voor Volksgezondheid en Milieu) laat een sterke toename zien van dragerschap
van diergerelateerde MRSA, vooral in ziekenhuizen buiten de randstad. Daar
waar drie jaar geleden deze typen nog niet gevonden werden, is nu in sommige
ziekenhuizen buiten de randstad meer dan de helft van de gevonden MRSA van
een type dat aan dieren is gerelateerd. Deels is dit het gevolg van een «screeningseffect».
Want voorheen werden varkenshouders niet systematisch gescreend, sinds begin
van dit jaar wel en dit resulteert in een hoger aantal diergerelateerde MRSA.De grootste hoeveelheid antibiotica in de dierhouderij wordt gebruikt
in de intensieve veehouderij, met name bij de vleesproductie. Om rendabel
in deze sector te zijn, moeten de dieren gezond zijn en optimaal groeien.
Koppelbehandelingen met antibiotica zijn al snel rendabel: de kosten voor
de medicijnen zijn lager dan de mogelijke schade door ziekteproblemen. Een
verbetering van de houderij is als alternatief vaak wel effectief, maar is
een langetermijninvestering, met een verdergaande impact op de bedrijfseconomie.
Daarnaast is er sprake van een toenemende schaalvergroting, waardoor de individuele
zorg per dier afneemt en de veehouder genoodzaakt is om vaker zowel preventief
als curatief een koppelbehandeling met antibiotica in te zetten. Hierdoor
neemt de kans op het ontstaan en verspreiden van resistentie toe.De distributie van antibiotica is een commerciële activiteit. De
producenten, de handelaren en voorschrijvende dierenartsen verdienen aan de
verkoop van diergeneesmiddelen en hebben baat bij een hogere verkoop van diergeneesmiddelen.
De rol van de dierenarts is hierbij cruciaal. Hij/zij is degene die voorschrijft
en zonder zijn/haar tussenkomst kan een diergeneesmiddel niet verkocht en
afgeleverd of toegediend worden. De Europese opvatting, en ook mijn opvatting,
is dat de dierenarts de poortwachter van het diergeneesmiddelengebruik moet
zijn. Dierenartsen moeten deze rol echter kunnen en willen oppakken. In de
huidige situatie is het voor dierenartsen echter niet makkelijk om als poortwachter
voor de diergezondheid en volksgezondheid op te treden, want de economische
belangen zijn groot en de bewustwording van het probleem nog te laag.De dierhouders en dierenartsen worden zich steeds meer bewust van het
directe verband tussen veelvuldig (en onjuist) gebruik van antibiotica en
het ontstaan van resistentie bij bacteriën, die voor de mens bedreigend
zijn. Gevoed door de gerapporteerde toename van zowel het gebruik van antibiotica
in dieren, de toename van resistentie en het voorkomen van MRSA in de dierhouderij,
komen de diverse sectoren met eigen plannen. De recente aanpassing van de «infectieziekten
preventie richtlijn», die adviseert dat ziekenhuizen varkenshouders
en kalverhouders bij opname standaard dienen te isoleren, heeft de zorg binnen
de sector doen toenemen. De KNMvD (Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor
Diergeneeskunde) scherpt op dit moment al de richtlijnen voor gebruik van
diergeneesmiddelen in het algemeen en antibiotica in het bijzonder aan, in
het kader van de «code voor goede veterinaire praktijk». Per keten
wordt een detailinvulling met de diverse sectoren voorbereid. Het «masterplan» van de kalversector en de initiatieven van
de varkenssector voor een «een-op-een relatie» tussen veehouder
en dierenarts en het opnemen van verantwoord gebruik in kwaliteitssystemen
als Integrale Ketenbeheersing (IKB) zijn voorbeelden van een invulling per
sector waarmee een reductie van antibioticagebruik wordt beoogd.De bewustwording is dit laatste jaar groter geworden, maar zal moeten
worden omgezet in een collectieve bewustwording over de ernst van het probleem én
een concrete aanpak.Toelichting op mijn voorgenomen aanpakIk ben van mening dat antibioticaresistentie zowel voor de volksgezondheid
als de diergezondheid een dreigend gevaar is. Er zullen maatregelen moeten
komen om de antibioticaresistentie in de dierhouderij zoveel mogelijk te beperken.
Daarom heb ik dit onderwerp dit voorjaar en deze zomer ook nadrukkelijk geagendeerd.Voor ik mijn aanpak uiteenzet, wil ik u mijn basisgedachte achter deze
aanpak schetsen.Ik ben verheugd om te merken dat ook de sector antibioticaresistentie
als een probleem beschouwt en begonnen is om zelf maatregelen te nemen. Daarom
is mijn basisgedachte om de sector de kans te geven uit zichzelf het gebruik
van antibiotica aanzienlijk te verminderen. Ik hoop dan ook samen met de betrokkenen
de hieronder beschreven maatregelen te kunnen invullen en uitvoeren. De resultaten
van deze aanpak moeten echter snel zichtbaar worden. Als zal blijken dat er
te weinig draagvlak bij betrokkenen is om mee te werken aan het behalen van
deze resultaten, zal ik deze sturingsfilosofie aanpassen.VerantwoordelijkheidsverdelingVerantwoord omgaan met antibiotica in de dierhouderij en de reductie van
antibioticaresistentie bij dieren is een gedeelde verantwoordelijkheid van
de betrokkenen in de dierhouderij en overheid. Hieronder volgt mijn visie
over de rol van de diverse partijen.De dierhouderIk vind dat de dierhouder alles in het werk moet stellen om dieren te
houden en groot te brengen zonder gebruik te maken van antibiotica. Alleen
in geval van ziekte moeten antibiotica gebruikt worden, maar het mag niet
een standaardbehandeling zijn. De toekomstige management- en huisvestingssystemen
zouden dat mogelijk moeten maken. Een dierhouder moet verantwoord omgaan met
diergeneesmiddelen, de administratie van het gebruik moet op orde zijn en
adviezen van de dierenarts moeten worden opgevolgd. De dierhouders moeten
zich bij de keuze voor diergeneeskundig advies niet laten leiden door de kosten
van diergeneesmiddelen, maar kiezen voor dierenartsen die het bedrijf goed
kennen en op basis van deze kennis met een verantwoord advies kunnen komen.De dierenartsIk wil de dierenarts daadwerkelijk zien in de rol van poortwachter voor
een verantwoord gebruik van diergeneesmiddelen. De keuze om een diergeneesmiddel
in te zetten moet gebaseerd zijn op goed veterinair handelen en niet op geldelijk
gewin of onder druk van anderen tot stand komen. Een restrictieve houding
ten opzichte van het voorschrijven van antibiotica moet als «good veterinary
practice» normale praktijk zijn.De dierenartsen moeten verstandig antibiotica voorschrijven, dus de juiste
antibiotica, in de juiste dosering bij de juiste diagnose. Daarbij kan de dierenarts richtlijnen, zoals de formularia1,
gebruiken. Een goede, actuele kennis van diergeneesmiddelen en apotheekvoering
is tevens onontbeerlijk. Advisering aan de dierhouder is een belangrijke verantwoordelijkheid
van de dierenarts.Producenten van antibiotica en handelarenIn het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen is het de verantwoordelijkheid
van producenten en handelaren om verantwoord restrictief gebruik van antibiotica
als principe te ondersteunen en in voorlichting naar afnemers en voorschrijvers
voldoende aandacht te schenken aan verantwoord restrictief gebruik.Integraties, overkoepelende organisaties en andere ketenpartijen
(slachters, retail, consumenten etc.)Op basis van maatschappelijk verantwoord ondernemen moeten deze partijen
private afspraken maken over verantwoordelijk gebruik. Zeker waar de ketens
geïntegreerd zijn, zoals in de kalversector, oefenen de integraties ook
nu al forse sturing uit op het medicijngebruik en op de uitoefening van diergeneeskundige
handelen. Zij zullen deze sturingskracht moeten inzetten ten behoeve van restrictief
antibioticagebruik.De rol van de overheidIk stel vast dat er in de hele sector initiatieven worden ontplooid om
eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van het resistentieprobleem en antibioticagebruik
op te nemen. Maar ik ben van mening dat er meer nodig is om hier daadwerkelijk
resultaat te bereiken. De sector blijft primair aan zet, maar ik wil met de
sector harde afspraken maken over de doelen die gesteld worden en zal kritisch
beoordelen of die doelen tijdig bereikt worden.Daarnaast blijft inzet op andere instrumenten nodig. Bijvoorbeeld, onderzoek
om meer inzicht te krijgen in resistentieontwikkeling, antibioticagebruik
en de relatie daartussen. Bewustwording door voorlichting vanuit de overheid
en monitoring op gebruik van antibiotica en het vóórkomen van
resistentie. Tot slot heeft de overheid een internationale functie, waarbij
vooralsnog de agendering uitermate belangrijk is.Doelen stellenHet hoofddoel is tot een daadwerkelijke vermindering van antibioticagebruik
en antibioticaresistentie te komen. Daartoe zullen, voorafgaand aan de in
te stellen maatregelen, realistische maar ambitieuze doelen afgesproken worden
met de diverse belanghebbenden. De doelen worden kwantitatief vastgesteld.
Hiervoor zal een task force antibioticaresistentie worden ingesteld, waarover
ik u nader zal inlichten in het maatregelenpakket.Ook nu zijn er dierhouders en dierenartsen die erin slagen dieren gezond
te houden in combinatie met beduidend minder antibioticagebruik dan het gemiddelde
voor een bepaalde sector. De gebruiks- en resistentiegegevens van deze «best
practice»-bedrijven kunnen gebruikt worden om tot realistische targets
te komen.MaatregelenAlternatieven om medicijngebruik te verminderenMijn doel is te komen tot een duurzame veehouderij waar de gekozen structuur, logistiek, managementsystemen, huisvesting, voeding en selectie
van dieren leidt tot gezondere en meer weerbare dieren, met een minimaal gebruik
van antibiotica. Een belangrijk aspect bij deze aanpak is dat het de dierhouder
perspectief geeft op betere opbrengsten door gezondere dieren.Deze maatregelen sluiten aan bij maatregelen die ik onlangs aan u presenteerde
in de Nationale Agenda Diergezondheid en de nota Dierenwelzijn en pakken het
probleem bij de bron aan. Er is tijd nodig om nieuwe houderijsystemen te ontwikkelen
en in de praktijk toe te passen. Oplossingen zijn pas op de middellange en
lange termijn te realiseren. Daarom zijn er in afwachting van de nieuwe houderijsystemen,
voor de korte termijn, andere maatregelen nodig waarop hieronder wordt ingegaan.Transparantie over gebruik: Monitoring antibioticagebruik
en resistentieTransparantie over het gebruik van antibiotica acht ik van cruciaal belang
om stappen voorwaarts te kunnen zetten in een vermindering van het gebruik.
Diergeneesmiddelengebruik moet niet in de achterkamertjes plaatsvinden, maar
gebruikcijfers moeten openbaar zijn. Van een verhoogde transparantie mag verwacht
worden dat er een preventief effect op gebruik van uitgaat.De Nederlandse overheid monitort het gebruik van antibiotica en het voorkomen
van antibioticaresistentie bij voedselproducerende dieren en op dierlijke
producten. Deze monitoring wordt jaarlijks, sinds 2002, in de MARAN-rapportage
(Monitoring of antimicrobial resistance and antibiotic usage in animals in
the Netherlands) vastgelegd. In 2008 zijn er verbeteringen van deze monitoring
ingesteld door een betere differentiatie van gebruik per sector.Organiseren in de ketenIk zal de ketenpartijen ondersteunen bij het maken van afspraken over
terugdringing van het medicijngebruik, de veterinaire begeleiding daarbij
en over sanctionering, ingeval de afspraken worden geschonden. Ik zal de gemaakte
afspraken kritisch blijven volgen.Ontkoppeling voorschrijven en verkoop van antibioticaIndien de economische drijfveer om te verdienen aan de verkoop van antibiotica
wegvalt, is een reductie van gebruik te verwachten. Daarom zijn er verschillende
(voornamelijk Scandinavische) landen die een verbod kennen op de verkoop van
diergeneesmiddelen door de dierenarts die ze voorschrijft. Ik zal een onderzoek
starten naar de haalbaarheid, het effect en de kosten van een dergelijke maatregel.Centrale registratie diergeneesmiddelenEr zijn landen (bijvoorbeeld Denemarken) waar een centraal systeem van
registratie van het gebruik van diergeneesmiddelen op bedrijfsniveau is ingevoerd.
Met zo’n systeem kunnen dierenartsen, sectoren en/of dierhouders die
veel antibiotica gebruiken, aangesproken worden en zonodig gesanctioneerd
worden. Ik ben van mening dat een dergelijke registratie een goede bijdrage
kan leveren aan inzicht in het gebruik en voor transparantie zal zorgen. Deze
maatregel kan dan ook een belangrijk hulpmiddel zijn om de uiteindelijke doelstelling
te bereiken. Er zijn al diverse private initiatieven op dit thema. Het aansluiten
bij deze private initiatieven heeft mijn voorkeur, omdat het draagvlak dan
het grootste zal zijn. ReceptplichtPer 26 september 2007 moeten, op basis van Europese regelgeving,
alle diergeneesmiddelen bestemd voor toepassing bij voedselproducerende dieren
voorgeschreven worden via een recept van de dierenarts. Met deze nieuwe Europese
regelgeving verandert er in Nederland weinig, omdat antibiotica ook nu alleen
door dierenartsen mogen worden toegediend, afgeleverd of voorgeschreven. Nederland
zal door middel van nationale regelgeving vanaf januari 2008 wel extra eisen
gaan stellen aan het recept. Een van de eisen zal bijvoorbeeld zijn dat er
op één recept maar voor een maximale periode antibiotica mogen
worden voorgeschreven.Ondanks het feit dat de nationale regelgeving strenger wordt, vragen betrokken
dierhouders en dierenartsen zich af of de regelgeving streng genoeg is om
oneigenlijk gebruik of minder verantwoord gebruik tegen te gaan. In afwachting
van een kosten-batenanalyse van een centrale registratie van gebruik en een
effectstudie van een ontkoppeling van voorschrijven en verkoop van diergeneesmiddelen,
zal beoordeeld worden of de receptplicht moet worden aangescherpt.BewustwordingZoals in de probleemanalyse is geschetst, acht ik het van groot belang
dat alle spelers in het veld zich bewust worden van de risico’s van
antibioticagebruik. Bewustwording van de risico’s vergroot het draagvlak
voor de noodzaak tot gedragsverandering. Communicatie is een belangrijk instrument
om deze bewustwording te vergroten. De doelstellingen van de communicatiestrategie
zijn op te delen in twee fasen.Fase 1 is al deels in werking en wordt verder uitgebouwd:• De doelgroepen (h)erkennen de noodzaak om het gebruik van antibiotica
te beperken.• De doelgroepen zijn bereid daar zelf aan te werken.• De doelgroepen accepteren dat LNV maatregelen zal moeten nemen
als zij zelf geen actie ondernemen om het antibioticagebruik drastisch terug
te dringen.Als de targets en de communicatiedoelstellingen niet gehaald worden, dan
volgt fase 2:• De doelgroepen volgen de maatregelen op om sancties te vermijden.De strategie zal voor elke doelgroep anders zijn en aansluiten bij de
visie die ik beschreven heb onder de alinea «verantwoordelijkheidsverdeling».
Om alle doelgroepen te bereiken zal ik diverse communicatiemiddelen inzetten.
Via directe middelen, bijvoorbeeld artikelen in vakbladen, bestaande nieuwsbrieven,
informatiefolders en -brochures, persberichten en internetsites.Ook zal aansluiting gezocht worden bij de bestaande communicatiemogelijkheden
in de volksgezondheidssector, de dierhouderij en de dierenartsenij. In de
voorlichtingsstrategie wordt benadrukt dat de kennis die nu beschikbaar komt
via door LNV-gefinancierde onderzoeken, de betrokkenen ook moet bereiken.Mogelijkheden Wet Uitoefening Diergeneeskunde en recente
aanscherping van veterinair tuchtrechtZoals in de probleemanalyse is beschreven, is de commercialisering van
de verkoop van diergeneesmiddelen een probleem bij het terugdringen van het
antibioticagebruik. In de huidige situatie is het lastig om dierenartsen die
antibiotica onverantwoord voorschrijven, verhandelen of laten toepassen, sancties
op te leggen. Ook dierhouders die antibiotica oneigenlijk gebruiken, zijn
moeilijk aan te pakken. Dit voorjaar en deze zomer zijn er gesprekken gevoerd
met de dierenartsen, dierhouders en overkoepelende organisaties
over mogelijk te nemen maatregelen. Het lijkt de beste optie om de Wet Uitoefening
Diergeneeskunde en het veterinaire tuchtrecht optimaal te gaan benutten. Hiermee
is reeds begonnen met een verhoging van boetes (wijziging WUD 1990, Stb. 2007,
nr. 285). Een nauwere samenwerking tussen dierenartsen, de Algemene Inspectiedienst
(AID), het Openbaar Ministerie (OM) en de klachtenambtenaar moet leiden tot
een verhoogde pakkans en daarmee preventief werken.Tevens zullen de mogelijkheden onderzocht worden om de aanvoer van signalen
te verhogen en de signalen van onverantwoord uitschrijven juist te adresseren,
bijvoorbeeld door een speciaal daarvoor te openen anonieme meldingslijn.Onderzoek naar antibioticagebruik en antibioticaresistentieVergroting van kennis en inzicht in antibioticagebruik en de ontwikkeling
van resistentie is belangrijk om tot efficiënte maatregelen te komen.
Er zijn al verschillende onderzoeksprogramma’s gestart, andere zijn
gepland. Hieronder volgt een overzicht van, door LNV-gefinancierde, onderzoeken.1. MRSA-project (lopend onderzoek)Een breed consortium, onder leiding van het RIVM, voert een tweejarig
project gericht op de vraag waar MRSA in de dierhouderij en bij de dierhouders
voorkomt, hoe de verspreiding tot stand komt en ook hoe de diagnostiek kan
worden verbeterd. Het project verloopt voorspoedig, mede dank zij de goede
medewerking van veel dierhouders.2. Project antibioticaresistentie (in voorbereiding)Het project richt zich op het ontstaan van antibioticaresistentie in de
dierhouderij, onder meer via een beter inzicht in de concrete gang van zaken
in de praktijk. Ook de mogelijkheden om de resistentie binnen productieketens
te verminderen komt aan de orde. Verder wordt onder meer gekeken naar kostenefficiënte
beheersmaatregelen. Behalve de mechanismen binnen de dierhouderij houdt de
onderzoeksopdracht ook in dat gekeken wordt naar de overdracht van resistentie
vanuit de veterinaire naar de humane sector.3. Alternatieven voor antibioticaLNV doet onderzoek naar het ontwikkelen van alternatieven voor antibiotica.
Er zijn meerdere innovatieve oplossingsrichtingen denkbaar. Dit zal een ruim
opgezet project zijn dat op een breed draagvlak in de maatschappij moet rusten
en wellicht interdepartementaal moet worden ingezet.4. Fyto-V (lopend project door onder andere het RIKILT)Gekeken wordt naar de mogelijkheden van plantaardige alternatieven voor
onder andere antibiotica. De eerste resultaten worden binnenkort getoond.5. MRSA-/MRSI-onderzoek bij gezelschapsdieren en paarden (lopend onderzoek)Dit najaar is er een onderzoek gestart ter verkenning van het voorkomen
van multiresistente bacteriën bij gezelschapsdieren en paarden. Ook wordt
gekeken naar dragerschap bij dieren, personeel, dierhouders en gezinsleden.
Ook het voorkomen van resistente bacteriën in dierenklinieken wordt onderzocht.6. Wettelijke onderzoekstaken (lopend onderzoek)Hieronder vallen de verplichte monitoring van het resistentiepatroon en
het niveau van resistentie. De taken worden uitgevoerd door het Centraal Instituut
voor Dierziekte Controle Lelystad (CIDC). InternationaalSteeds meer resultaten en tussenresultaten laten zien dat de Nederlandse
MRSA-situatie geen uitzondering is, maar vergelijkbaar is met diverse andere
Europese landen. De EFSA (European Food Safety Authority) kwam eind september
met aanbevelingen tot een vrijwillige geharmoniseerde monitoring van de veehouderijbedrijven
op het voorkomen van MRSA. Nederland is hier een groot voorstander van en
heeft een verzoek tot geharmoniseerde en gedifferentieerde monitoring voor
de verschillende diergroepen dit voorjaar zelf al ingediend bij de Europese
Commissie. Zeer recent is besloten over te gaan tot een geharmoniseerde monitoring
voor MRSA op varkensvoortplantingsbedrijven. Ik zie dit als een belangrijke
stap in de gewenste richting. Op mondiaal niveau vond eind oktober de eerste
bijeenkomst plaats van de Codex Alimentarius Task Force antibioticaresistentie.
Het doel van deze Codex Task Force is om de voedselgerelateerde risico’s
van antibioticaresistentie van dier naar mens in beeld te brengen. Hiervoor
zijn er drie werkgroepen ingesteld die zich bezig gaan houden met «riskprofiling», «riskassessment»
en «riskmanagement». Nederland zal in alle drie werkgroepen participeren.Ik zal op Europees en mondiaal niveau pleiten voor een goede samenwerking
om antibioticaresistentie in de dierhouderij en MRSA in het bijzonder actief
op te pakken. Op een van de komende landbouwraden wil ik dit thema dan ook
agenderen.Versterken toezicht op voorschrijven, administratie van
gebruik en (internet)handelEen belangrijk instrument dat ik blijf inzetten is de handhaving en het
toezicht. Het toezicht zal meer gericht worden op de risico’s in de
keten, met een accent op dierenartsen en de diergeneesmiddelenhandel. Naast
de huidige aandacht voor het verboden gebruik worden nu ook het juiste gebruik
en de juiste administratie van gebruik aandachtspunten. Daarnaast is een gerichte
handhavingscommunicatie in samenwerking met de sector van belang voor een
effectieve handhaving.Internethandel in medicijnen is een zorgwekkende tendens, zeker als dit
ertoe leidt dat antibiotica zonder recept geleverd worden. Internethandel
kent al de aandacht van de AID, echter de aanpak van dit groeiende fenomeen
wordt geïntensiveerd en er wordt een speciaal handhavingprogramma ontwikkeld.Taskforce antibioticaresistentieAl deze maatregelen zullen het meest effectief zijn als de overheid en
de diverse sectoren gezamenlijk optrekken. Daarom zal ik een taskforce antibioticaresistentie
dierhouderij instellen, waarin naast mijn ministerie ook het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), de dierhouderij en andere ketenpartijen,
dierenartsen, producenten van diergeneesmiddelen en consumenten vertegenwoordigd
zullen zijn. De taskforce krijgt als opdracht mee om binnen een paar maanden
een convenant op te stellen waar de doelen worden vastgesteld. Daar waar mogelijk
zal de taskforce gebruikmaken van al bestaande sectorale ketenoverleggen en
-afspraken.De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,G. Verburg XNoot1De formularia zijn een onderdeel van het antibioticumbeleid van de Koninklijke
Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, gericht op een verantwoord
antibioticumgebruik. In de verschillende formularia worden eerste-, tweede-
en derdekeuzemiddelen beschreven. Aan de hand van deze keuzemiddelen kunnen
dierenartsen gericht antibioticum toepassen. Het formularium is bedoeld als
beargumenteerde richtlijn voor het antibioticumgebruik. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29683-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl