Ontwikkelingsraad; Brief minister met verslag vergadering Raad van Ministers voor Ontwikkelingssamenwerking van 20 december 1995
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-04, nr. 38

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21501-04 nr. 38

03-01-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVERSLAG VAN DE VERGADERING VAN DE RAAD VAN MINISTERS VOOR
ONTWIKKELINGSSAMENWERKING (OS-RAAD) D.D. 20 DECEMBER 1995: 1. Verordening voedselhulp en -zekerheid2. Verordening humanitaire hulp3. Verordening Co-financiering NGO's 4. Verordening gedecentraliseerde samenwerking5. Verordening Zuid-Afrika6. Resolutie inzake het integreren van genderproblematiek
in ontwikkelingssamenwerking7. Verordening herstel- en wederopbouwacties8. Verordening ALA-hulp voor ontheemden9a. Operationele coördinatie9b. Complementariteit, coherentie en evaluatie10. Diversen a. Humanitaire Top te Madrid d.d. 14 december 1995b. EU/DAC-examenc. EOF-ramingend. Integratie van milieu-aspecten in ontwikkelingssamenwerkinge. Burundif. BhutanBIJLAGEGeannoteerde ontwerp-agenda ontwikkelingsraad d.d. 20
december 1995 1 . Verordening Humanitaire hulp2. Verordening Voedselzekerheid3. Verordening Zuid-Afrika4. Gender5a. Verordening inzake co-financiering met NGO's5b. Verordening inzake gedecentraliseerde samenwerking6. Verordening betreffende herstel- en wederopbouwacties
ten behoeve van ontwikkelingslanden7. Verordening ALA-hulp voor ontheemden8. Verordening Tropische Bossen9a. Operationele Coördinatie9b. Coherentie en complementariteit9c. Evaluatie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-04Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-04Ontwikkelingsraadnr. 38BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 3 januari 1996Hierbij gelieve U aan te treffen een verslag van de vergadering van de
Raad van Ministers voor Ontwikkelingssamenwerking van 20 december 1995. Als
bijlagen treft U tevens aan de eerder aan U toegezonden geannoteerde agenda
van voorgenoemde Raadszitting (zie bijlage) en een persverklaring met alle
conclusies en resoluties.1 De Nederlandse versie
van deze persverklaring is nog niet beschikbaar. De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. Pronk VERSLAG VAN DE VERGADERING VAN DE RAAD VAN MINISTERS VOOR
ONTWIKKELINGSSAMENWERKING (OS-RAAD) D.D. 20 DECEMBER 1995: 1. Verordening voedselhulp en -zekerheidTijdens dit openbare deel van de Raad verwelkomden alle lidstaten de nieuwe
verordening voor het voedselhulp- en -zekerheidsbeleid van de EU. Ik heb aangegeven
de verordening een duidelijke verbetering te vinden ten opzichte van de vorige,
omdat het accent nu op voedselzekerheid is komen te liggen en voedselhulp
als één van de instrumenten wordt beschouwd om de voedselzekerheid
te verbeteren. Verder heb ik benadrukt dat bij het voedselaankoopbeleid in
eerste instantie de mogelijkheden in het begunstigde land zelf alsook in de
omringende landen onderzocht moeten worden. Alleen indien er geen mogelijkheden
zijn in ontwikkelingslanden, zou aangekocht moeten worden op de Gemeenschapsmarkt.
De tekst in de verordening over het aankoopbeleid is niet zo expliciet, maar
is dan ook een compromis waarmee de lidstaten (waaronder Nederland) die een
prioriteitsstelling wensten, goed kunnen leven.De Commissie bleef haar bezwaar handhaven tegen het voorstel dat niet
een comité maar de Raad in de toekomst moet besluiten over het wijzigen
van de lijst met de begunstigde landen. De Commissie werd echter hierin door
geen enkele lidstaat gesteund.Het gemeenschappelijk standpunt over de verordening werd door de lidstaten
met eenparigheid van stemmen aangenomen. 2. Verordening humanitaire hulpHet overeenkomen van een gemeenschappelijk standpunt over deze verordening
had, zoals verwacht, enige voeten in de aarde. De discussie concentreerde
zich op de comitologiekwestie, waarbij een compromisvoorstel van het voorzitterschap
ter tafel lag. Het compromis hield in dat de besluitvorming aan een comité
type IIIa moet worden voorgelegd indien deze betrekking heeft op de financiering
van de inzet van militaire middelen bij humanitaire acties, op de toepassingsverordeningen
of op acties uit te voeren door de Commissie zelf. Projectvoorstellen en algemene
plannen die een kader moeten bieden aan acties in een bepaald land of regio
worden voorgelegd aan comité type IIb. In de comités, die worden
voorgezeten door de Commissie, hebben alle lidstaten zitting. De Commissie
legt aan de comités voorstellen voor maatregelen voor. Comité
type IIb houdt in dat de Commissie bij een negatief advies de maatregelen
moet uitstellen met een bepaalde termijn waarbinnen de Raad een besluit moet
nemen. Als het comité niet tot een advies komt, kan de Commissie de
maatregelen uitvoeren. Comité type IIIa betreft een regelgevend comité
dat een essentieel verschil kent ten opzichte van type IIb, namelijk dat ook
als er geen advies wordt uitgebracht de Commissie haar maatregelen niet kan
uitvoeren. In dit geval bestaat er dus de mogelijkheid van een blokkerende
minderheid. De Commissie stond tot dusverre een comité type I voor
dat slechts een adviserende rol speelt.Commissaris Bonino, verantwoordelijk voor humanitaire hulp, verraste de
vergadering door direct in te stemmen met het voorzitterschapscompromis met
de opmerking dat dit het uiterste is waarmee akkoord kan worden gegaan. Ik
heb hier positief op gereageerd door aan te geven dat ook Nederland kan instemmen
met het compromis op dit onderdeel. Tevens sprak ik mijn waardering uit voor
de inhoud van de verordening die na moeizaam onderhandelen tot stand was gekomen.
Ook heb ik de Commissie gecomplimenteerd met de verbeterde werkrelatie die
inmiddels is opgebouwd met de lidstaten. Tenslotte heb ik aandacht gevraagd
voor het financiële plafond waaronder een zogenaamde urgentieprocedure
van toepassing is. Het voorstel gaf de Commissie de ruimte zonder voorafgaande
toestemming van de lidstaten in uitzonderlijke noodsituaties tot 15 MECU te
committeren. Ik bracht naar voren dat dit niveau zou moeten worden verlaagd.
De Commissie heeft, zo stelde ik, onder andere via schriftelijke procedures
voldoende middelen om flexibel te reageren.De meeste lidstaten gaven aan met het voorzitterschapsvoorstel te kunnen
leven. Eén lidstaat bracht echter naar voren dat voor de bespreking
van de jaarplannen (artikel 16), waarin onder meer de beleidsprioriteiten
staan beschreven, ten onrechte slechts een gedachtenwisseling wordt voorgesteld.
Ook dit zou aan een comité type IIb moeten worden voorgelegd. Te zamen
met de noordelijke lidstaten heb ik deze positie gesteund. De Commissie verzette
zich hier krachtig tegen. Toen het duidelijk werd dat hierdoor geen gekwalificeerde
meerderheid voor het gemeenschappelijk standpunt te vinden zou zijn, schorste
het voorzitterschap de vergadering teneinde de mogelijkheid van een aangepast
compromis te onderzoeken. Een dergelijk compromis werd bereikt door een deel
van het betreffende artikel onder de procedure van comité IIb te brengen
en tevens het plafond van de urgentieprocedure op 10 MECU vast te stellen.
Ofschoon ik uiteindelijk het aangepaste compromis niet heb gesteund, meen
ik toch dat de discussie over de verordening tot een goed resultaat heeft
geleid. 3. Verordening Co-financiering NGO's 4. Verordening gedecentraliseerde samenwerkingDe Raad is niet in staat gebleken een gemeenschappelijk standpunt aan
te nemen over deze twee verordeningen, zodat de behandeling wordt overgedragen
aan het Italiaanse voorzitterschap.De reden was de kwestie van de comitologie. De grootst mogelijke meerderheid
van lidstaten wenste voor beide verordeningen een comité type IIb voor
de besluitvorming over het ontwerp van de algemene richtsnoeren voor het volgende
jaar. Aangezien de Commissie geen enkel comité wenste en het derhalve
niet ging om een voorstel van de Commissie aan de Raad, was unanimiteit vereist
voor het opnemen van comité IIb in het gemeenschappelijk standpunt.
België, gesteund door Luxemburg, was hier echter tegen en wenste niet
verder te gaan dan een adviserend comité. Het argument van België
was dat het onjuist zou zijn indien de lidstaten zich inlaten met de activiteiten
van de NGO's. De onafhankelijkheid van de NGO's is met het instellen van een
dergelijk comité in het geding, aldus mijn Belgische collega. Hier
bracht ik tegenin dat het niet gaat om beïnvloeding van de NGO's, hetgeen
ook Nederland niet gewenst acht, maar om het beleidsmatige toezicht op het
werk van de Commissie. Aangezien het aantal aanvragen de beschikbare middelen
ver te boven gaat, moet de Commissie prioriteiten en criteria vaststellen.
Deze prioriteiten en criteria dienen te worden overeengekomen met de lidstaten,
zo heb ik benadrukt. Helaas bleef mijn Belgische collega bij zijn eerder ingenomen
standpunt en moesten beide ontwerpverordeningen terzijde worden gelegd. 5. Verordening Zuid-AfrikaMet unanimiteit werd het gemeenschappelijk standpunt van de Raad aanvaard. 6. Resolutie inzake het integreren van genderproblematiek
in ontwikkelingssamenwerkingDe Raad uitte zijn waardering voor de ontwerpresolutie en aanvaardde deze
unaniem. 7. Verordening herstel- en wederopbouwactiesHet gemeenschappelijk standpunt over deze verordening werd met algemene
stemmen aanvaard. 8. Verordening ALA-hulp voor ontheemdenAangezien het Europees Parlement nog geen advies had gegeven, kon de Raad
formeel nog geen gemeenschappelijk standpunt innemen. Het streven was een
politiek akkoord te bereiken, dat later omgezet zou kunnen worden in een gemeenschappelijk
standpunt.Ter discussie stonden de volgende punten :– het opnemen van een referentie bedrag van 240 MECU;– een beperkte looptijd van de verordening tot ultimo 1999;– de comitologie.De Commissie liet weten zich te kunnen neerleggen bij de wens van de lidstaten
de looptijd te beperken en een referentiebedrag op te nemen, maar wenste de
rol van het comité beperken tot een adviserende, in plaats van een
comité type IIIa.Toen België zich zonder toelichting aansloot bij het Commissiestandpunt
sloot de voorzitter de discussie met de conclusie dat een politiek akkoord
niet haalbaar was. 9a. Operationele coördinatieDaags voor de Raad verspreidde de Commissie het eindverslag van het experiment
operationele coördinatie waarmee ruim een jaar geleden was begonnen.
In een toelichting uitte de Commissie haar teleurstelling over de bereikte
resultaten. Veel verder dan tot een uitwisseling van informatie waren de posten
niet gekomen. De Commissie stelde voor in een eerstvolgend overleg van de
Directeuren Generaal van de lidstaten te bespreken hoe één en
ander kan worden verbeterd. Ofschoon de lidstaten niet in staat waren geweest
het rapport grondig te bestuderen, waren de eigen bevindingen van de lidstaten
gelijkluidend. In het algemeen waren de lidstaten van mening dat het voor
uitbreiding van het experiment weliswaar nog te vroeg is, maar dat het belangrijk
is deze coördinatie voort te zetten. Ik ondersteunde de suggestie van
de Commissie om dit onderwerp verder te laten bespreken door de Directeuren
Generaal. Daarbij zouden ook elementen als een verdere taakverdeling en een
versterking van de posten aan de orde moeten komen. Ik maakte hierbij melding
van het Nederlandse voornemen tot verdergaande decentralisatie van bevoegdheden
naar de posten. 9b. Complementariteit, coherentie en evaluatieEén lidstaat verzocht de Commissie de resultaten te presenteren
van de evaluatie van het EU-graanexportbeleid. De Commissie verklaarde echter
door de veranderende marktsituatie nu nog niet in staat te zijn een afgerond
oordeel te geven. Door de dalende graanprijs op de EU-markt ten opzichte van
de wereldmarktprijs betaalt de EU inmiddels geen restituties meer, aldus de
Commissie.Een andere lidstaat bracht de cacao-kwestie op en pleitte hierbij voor
een onderzoek naar de gevolgen voor ontwikkelingslanden bij voorstellen van de Commissie voor nieuwe EU-regelgeving ten aanzien van cacaobotervervangende
vetten in chocola. Ik heb dit pleidooi van harte ondersteund. Andere lidstaten
verzetten zich hiertegen omdat het uitging van de premisse dat het toestaan
van cacaobotervervangende vetten in chocola ongunstig zou zijn voor ontwikkelingslanden.
Zoals bekend zijn de meningen hierover verdeeld.Ten aanzien van evaluatie werd het belang van een sterke evaluatieafdeling
binnen de Commissie onderstreept. De recent begonnen gezamenlijke EOF-evaluatie
werd positief onthaald. Eén lidstaat verzocht de Commissie om ook de
evaluatie van de andere hulpprogramma's ter hand te nemen.Over complementariteit is niet gesproken. 10. Diversen a. Humanitaire Top te Madrid d.d. 14 december 1995De Commissie vestigde de aandacht op de verklaring van de Humanitaire
Top in Madrid, georganiseerd door ECHO met deelname van een aantal VN-instellingen,
vertegenwoordigers van de NGO's en USAID. De lidstaten van de EU waren niet
uitgenodigd. Commissaris Bonino lichtte toe dat de Top zich heeft gebogen
over de huidige uitdagingen voor de humanitaire hulp, zoals in ex-Joegoslavië,
de Grote Meren en Noord-Korea. ECHO kon, aldus Commissaris Bonino, als grootste
donor van humanitaire hulp dit initiatief nemen. USAID was uitgenodigd als
tweede grootste donor. Commissaris Bonino benadrukte dat de verklaring een
neutraal karakter droeg en niet controversieel was.De Raad, ontstemd over het feit dat de lidstaten niet waren uitgenodigd,
wilde de verklaring niet onderschrijven. De voorzitter concludeerde vervolgens
dat de Raad slechts nota nam van de verklaring. b. EU/DAC-examenDe Commissie werd verzocht verslag uit te brengen over de wijze waarop
de aanbevelingen en conclusies uit het rapport van het DAC-examen d.d. 19
september jongstleden worden opgevolgd. De Commissie aanvaardde het voorstel
dit onderwerp te bespreken tijdens het eerstvolgende overleg van de Directeuren
Generaal. c. EOF-ramingenDe ramingen van de uitgaven in 1996 voor het Europees Ontwikkelingsfonds
zijn recentelijk met ongeveer 40% naar beneden bijgesteld. Lidstaten, waaronder
Nederland, zijn hierover ontstemd, omdat op deze manier deugdelijk financieel
management onmogelijk wordt gemaakt. De Commissie werd verzocht de oorzaken
van deze verlaging toe te lichten en in het vervolg met financiële kwartaalverslagen
te komen. De Commissie deelde de zorgen van de lidstaten, maar zei afhankelijk
te zijn van haar partners in de ontwikkelingslanden. De crisis in de betrekkingen
met Nigeria heeft er bijvoorbeeld reeds toe geleid dat de uitgaven in 1996
met 80 MECU omlaag gaan. De gevraagde kwartaalverslagen werden toegezegd. d. Integratie van milieu-aspecten in ontwikkelingssamenwerkingDenemarken deelde mee de EU-projecten op het terrein van milieu te hebben
doorgelicht aan de hand van de eigen criteria. Hierbij is gebleken dat er
ruimte is voor verbetering. Zo zou de Commissie de eigen richtsnoeren
bijvoorbeeld stringenter moeten toepassen, aldus Denemarken. De Commissie
zei toe zich te zullen inzetten voor een verdere verbetering van de integratie
van het milieu-element in de projecten. e. BurundiTijdens de lunch is de situatie in Burundi besproken. Dit is uitgemond
in een Raadsverklaring waarin de partijen worden opgeroepen tot het sluiten
van een Kerstbestand en waarin tevens het voornemen wordt uitgesproken een
Europese gezant aan te stellen die een dialoog met de regeringen van Rwanda
en Burundi moet aangaan teneinde het lot van de vluchtelingen te doen verbeteren. f. BhutanGedurende de lunch werd eveneens de problematiek van Bhutaanse vluchtelingen
in Nepal besproken. Dit heeft geleid tot een tekst, gecirculeerd binnen de
Raad, waarin de ministers de regeringen van Nepal en Bhutan oproepen spoedig
de besprekingen te hervatten over mogelijke oplossingen voor deze problematiek.
Ook is de hoop uitgesproken dat de Indiase regering bereid zal zijn een bemiddelende
rol te vervullen. BIJLAGEAan de Voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken van de
Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 12 december 1995Bijgaand zend ik u de geannoteerde ontwerp-agenda van de Raad van Ministers
voor Ontwikkelingssamenwerking, die op 20 december 1995 in Brussel bijeen
zal komen.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. Pronk Geannoteerde ontwerp-agenda ontwikkelingsraad d.d. 20
december 1995 1 . Verordening Humanitaire hulpDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking van 20 december aanstaande zal
zich uitspreken over de ontwerp-verordening humanitaire hulp.In de voorliggende ontwerpverordening worden de doelstellingen en criteria
vastgelegd voor het humanitaire hulpprogramma van de Europese Unie. In de
afgelopen vier jaar is de humanitaire hulp van de EU verzevenvoudigd en bereikte
in 1994 een totaalbedrag van 765 MECU. Sinds 1992 wordt het programma uitgevoerd
door het noodhulpbureau van de Commissie, ECHO. Op het functioneren van ECHO
is zowel door de lidstaten als door NGO's en internationale organisaties veel
kritiek geleverd. Dit betreft vooral de autoritaire, trage en ondoorzichtige
werkwijze. Daarnaast is de verregaande bemoeienis van ECHO met de uitvoering
van activiteiten door de uitvoerende hulporganisaties en de inzet van ECHO
om een eigen coördinerende of zelfs uitvoerende rol in het veld te spelen,
aanleiding voor kritiek. In de voorbereidende discussies over de ontwerpverordening
staan de volgende elementen centraal:a. het inperken van de mogelijkheid voor de Gemeenschap zelf activiteiten
uit te voeren. Ondanks verzet van de Commissie is de gehele tekst hierop aangepast.
Indien de Commissie nu toch meent activiteiten zelf te moeten uitvoeren, dan
is hiervoor een besluit van de Raad/Comité type IIIa nodig.b. de zichtbaarheid van de hulp. De noordelijke lidstaten, met name Nederland,
verzetten zich tegen de mogelijkheid activiteiten te financieren gericht op
het vergroten van de zichtbaarheid van de EU-hulp. Nadat het voor het voorzitterschap
duidelijk werd dat Nederland hiervan een punt zou maken tijdens de Raad, is
als compromis de betreffende tekst aangepast.c. de mogelijkheid de inzet van militaire middelen te financieren bij
humanitaire acties.Het gaat hier met name om logistieke ondersteuning en bescherming van
humanitair personeel. Eén lidstaat heeft bezwaren geuit tegen het onderdeel
bescherming van humanitair personeel, omdat dit in voorkomende gevallen kan
leiden tot het gebruik van geweld. Voorgesteld zal worden de logistieke ondersteuning
en de bescherming van humanitair personeel te scheiden, waarbij voor het laatste
een Raadsbesluit bij unanimiteit (tweede pijler) vereist zal zijn. Over de
logistieke ondersteuning kan waarschijnlijk besloten worden door een Comité
type IIIa. Nederland kan hiermee instemmen.d. de noodzaak met internationale organisaties te coördineren en
dit als zodanig in de verordening tot uitdrukking te brengen.e. de comitologiekwestie, ofwel de betrokkenheid van de lidstaten bij
de besluitvorming i.c. de beheersstructuur. In het ontwerp heeft de Commissie,
gesteund door het EP, het lichtste comité type voorgesteld, namelijk
een comité dat uitsluitend kan adviseren. Voor de lidstaten was dit
onacceptabel. Een grote meerderheid is voorstander van Comité type
IIIa (beheerscomité). Naar verwachting zal aan de Raad een compromis
worden voorgelegd. Dit zal bestaan uit een combinatie van comité type
IIb en type IIIa. Type IIIa zal dan gelden voor de financiering van de inzet
van militaire middelen, goedkeuring van globale plannen in een land of regio
en voor activiteiten uit te voeren door de Commissie. Type IIb, een iets lichtere
vorm, zal gelden voor de projecten. Om de slagvaardigheid, die noodzakelijk
is bij humanitaire hulp, te verzekeren is een urgentieprocedure voorgesteld,
waardoor besluitvorming schriftelijk kan geschieden. f. de rechtsbasis, waarbij de Commissie, gesteund door een meerderheid
van lidstaten, artikel 130 W (besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid)
voorstelt, en anderen artikel 235 voorstaan, omdat zij menen dat de Commissie
de keuze voor 130 W (onderdeel van Titel XVII, Ontwikkelingssamenwerking)
onvoldoende heeft gemotiveerd. Art. 235 is het «vangnet» artikel
waarbij éénparigheid van stemmen noodzakelijk is en het EP minder
zeggenschap heeft dan bij art. 130 W.g. de duur van de verordening. Uit beheersoogpunt is het beperken van
de werkingsduur van de verordening in Nederlandse visie gewenst. Dit standpunt
wordt niet gedeeld door alle lidstaten. Een compromis is gevonden in een formulering
die de Commissie verplicht na drie jaar een evaluatie aan de Raad en het EP
voor te leggen en zo nodig een voorstel tot herziening van de verordening. 2. Verordening VoedselzekerheidDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal zich uitspreken over de ontwerpverordening
voedselhulp en voedselzekerheid.De ontwerpverordening vervangt de verordening uit 1986 betreffende het
voedselhulpbeleid en het beheer van de voedselhulp, alsmede een aantal verordeningen
van latere datum terzake van het beleid en beheer van diverse instrumenten
op het terrein van voedselzekerheid. De reden voor de nieuwe verordening was
drieledig. Ten eerste is de oriëntatie van de Commissie in de loop der
tijd verschoven van het aanbieden van voedselhulp naar een meer geïntegreerd
voedselzekerheidsbeleid. De beleidsaanpassing van de Commissie werd ondersteund
in de resolutie voedselzekerheid die eind 1994 door de Raad voor ontwikkelingssamenwerking
is aangenomen. Ten tweede waren er veranderingen van geopolitieke aard die
aanpassing noodzakelijk maakten. Met name de landen uit de voormalige Sovjet-Unie,
die onder de oude verordening geen voedselhulp konden ontvangen, komen nu
wel in aanmerking. Tot slot was het wenselijk voor de samenhang van beleid
alle oude verordeningen op dit terrein te bundelen tot één. Het resultaat van de discussies in de voedselhulpgroep heeft geleid tot
een kwalitatief goede verordening. De uitgangspunten en aanbevelingen uit
de resolutie voedselzekerheid zijn met deze verordening voor een belangrijk
deel geoperationaliseerd. Met name de notie dat voedselhulp geen doel op zich
is, maar een instrument binnen het voedselzekerheidsbeleid komt in de verordening
goed naar voren.Intensief is gediscussieerd over de wenselijkheid voedsel bij voorkeur
en wanneer mogelijk aan te kopen in ontwikkelingslanden. Met de nu voorliggende
verordening zal het mogelijk zijn zonder kwantitatieve beperkingen voedsel
aan te kopen in ontwikkelingslanden. Bij hoge uitzondering kan voedsel ook
elders worden aangekocht.De comitologiekwestie is nog niet opgelost. Een meerderheid van de lidstaten,
w.o. Nederland, staat Comité type IIIa voor. Unanimiteit is echter
vereist om dit in de verordening opgenomen te krijgen. Nederland zal zich
ook kunnen neerleggen bij een Comité type IIb, omdat dit de bestaande
situatie, die bevredigend is, continueert.Nederland wenst de duur van de verordening te beperken, maar ondervindt
hiervoor onvoldoende steun bij de lidstaten. Nederland kan instemmen met een
clausule, die de Commissie verplicht na drie jaar een evaluatie voor te leggen
over het functioneren van de verordening, waarna desgewenst een herziening
kan plaatsvinden. 3. Verordening Zuid-AfrikaDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal zich uitspreken over een voorstel voor een verordening inzake het OS-programma «European
Programme for Reconstruction and Development in South Africa».De relatie tussen Europese Unie en Zuid-Afrika wordt vorm gegeven in drie
fasen: (i) het uitvoeren van een aantal eenzijdige maatregelen, (ii) het sluiten
van een vereenvoudigd bilateraal akkoord en (iii) het sluiten van een lange
termijn akkoord. De eerste twee fasen zijn afgerond, thans wordt onderhandeld
over het invullen van de derde fase. Deze fase behelst naast het sluiten van
een handelsakkoord dat uiteindelijk dient te leiden tot een vrijhandelszone
van de Gemeenschap met Zuid-Afrika, tevens het vaststellen van een bilateraal
OS-programma met Zuid-Afrika.Het OS-programma met Zuid-Afrika bestaat reeds sinds 1986, maar ontbeerde
tot dusverre nog een juridische basis.De Gemeenschap heeft voor het «European Programme for Reconstruction
and Development in South Africa» een bedrag van 500 MECU gereserveerd,
gespreid over de jaren 1996–1999. Dit programma heeft tot doel bij te
dragen aan duurzame economische en sociale ontwikkeling van dit land, alsmede
aan het ontwikkelen van een democratische maatschappij met respect voor de
mensenrechten en fundamentele vrijheden.De Commissie heeft een beheerscomité type IIa voorgesteld, hetgeen
voor Nederland niet acceptabel is. Een grote meerderheid, w.o. Nederland streeft
naar het instellen van een comité type IIIa, met grotere controlerende
bevoegdheden voor de Lid-Staten. Daarnaast streeft Nederland ernaar duur en
omvang van de verordening vast te leggen (500 Mecu in 4 jaar).Nederland heeft geprobeerd de hulp zoveel mogelijk te ontbinden. Ofschoon
dit stuitte op weerstand van enkele lidstaten, is nu toch de mogelijkheid
gecreëerd dat naast de EU, Zuid-Afrika en de ontwikkelingslanden, bij
uitzondering ook derde landen deel kunnen nemen aan aanbestedingen. 4. GenderDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal zich uitspreken over de ontwerpresolutie
over de gender-problematiek in ontwikkelingslanden.De ontwerpresolutie is opgesteld naar aanleiding van een mededeling van
de Commissie inzake de gender-problematiek in het beleid van de ontwikkelingslanden.Het Commissiedocument is positief ontvangen. In de resolutie wordt de
visie van de Commissie gedeeld dat de betrokkenheid van vrouwen bij het ontwikkelingsproces
nog steeds veeleer een marginaal dan een centraal onderwerp is. De resolutie
benadrukt het belang gender-aspecten altijd te integreren in beleidsdialoog,
-onderhandelingen en -uitvoering. In het vaststellen van macro-economisch
beleid moeten de gevolgen voor gender-verhoudingen op meso- en micro-niveau,
alsmede de onderlinge relatie tussen produktieve en reproduktieve arbeid worden
verdisconteerd, aldus de resolutie. Voorts benadrukt de resolutie de noodzaak
dat gender-analyse de basis vormt bij het formuleren, uitvoeren en evalueren
van alle ontwikkelingsinspanningen («mainstreaming»). Parallel
daaraan kunnen positieve acties een stimulerende rol spelen bij het verminderen
van gender-onevenwichtigheden.In de ontwikkelingsorganisaties van de Commissie en de lidstaten moet
voldoende genderexpertise en capaciteit aanwezig zijn, zowel op hoofdkantoor-
als veldniveau, om «mainstreaming» mogelijk te maken. 5a. Verordening inzake co-financiering met NGO'sAan de Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal de Verordening inzake de
co-financiering met non-gouvernementele ontwikkelingssamenwerkingsorganisaties
uit de lidstaten worden voorgelegd.Samenwerking op het gebied van ontwikkelingssamenwerking tussen de EG
en Europese non-gouvernementele organisaties werd in 1976 geïntroduceerd.De nu voorliggende verordening legt, naast de eisen waaraan de NGO's moeten
voldoen, de doelstellingen en de procedures inzake de door de EG en de Europese
NGO's gecofinancierde projecten vast. De projecten behelzen directe ondersteuning
van basisbehoeften van de minder bedeelden in de ontwikkelingslanden, en zullen
ondermeer lokale sociale en economische ontwikkeling in stedelijk gebied alsook
op het platteland, human resources ontwikkeling en institutionele
steun aan de lokale partners omvatten.Nederland verzet zich tegen de onbeperkte looptijd van de verordening,
zoals in de tekst werd voorgesteld. Nederland dringt aan op een looptijd van
5 jaar, doch is bereid akkoord te gaan met een compromis, dat mogelijkheid
tot herziening van de verordening na drie jaar biedt. Nederland kan instemmen
met het gegeven dat geen comitologie aan de verordening verbonden is, op voorwaarde
dat projectvoorstellen de 1 MECU niet te boven gaan.Voor programmafinanciering zal een plafond gelden van 2 MECU. 5b. Verordening inzake gedecentraliseerde samenwerkingAan de Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal de verordening inzake gedecentraliseerde
samenwerking worden voorgelegd.Gedecentraliseerde samenwerking is één van de nieuwe elementen
in het samenwerkingsbeleid van de Gemeenschap, dat in 1989 voor het eerst
in de Overeenkomst van Lomé verscheen en in 1992 in de ALA-verordening.
De verordening beoogt plaatselijke organisaties in Europa en de ontwikkelingslanden
bij de hulpprogramma's van de Gemeenschap te betrekken. Het belang dat het
Europees Parlement aan deze vorm van samenwerking hechtte, leidde in 1992
tot het voorstel om t.b.v. de gedecentraliseerde samenwerking een aparte begrotingslijn
in te stellen.Gezien de beperkte omvang van de begrotingslijn is geen comité
voorzien, maar zullen éénmaal per jaar de vertegenwoordigers
van de Gemeenschap en van de lidstaten van gedachten wisselen over de algemene
koers van de in het komende jaar uit te voeren acties.Nederland is niet overtuigd van de noodzaak van het bestaan van een aparte
begrotingslijn, aangezien de beoogde samenwerking ook uit de EOF- en ALA-begrotingslijnen
gefinancierd zou kunnen worden. Hier is weinig aan te doen omdat het de competentie
van het EP is een dergelijke begrotingslijn in te stellen. 6. Verordening betreffende herstel- en wederopbouwacties
ten behoeve van ontwikkelingslandenAan de Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal de verordening inzake herstel-
en wederopbouwacties ten behoeve van de ontwikkelingslanden worden voorgelegd.Steun voor wederopbouw en sociaal herstel is een belangrijk onderdeel
van de EU-ontwikkelingssamenwerking geworden. In 1993 hebben de Raad voor
ontwikkelingssamenwerking en het EP dit onderstreept respectievelijk in Raadsconclusies
en in een resolutie. In 1994 werd hiertoe een algemene begrotingslijn
ingevoerd, in aanvulling op de begrotingslijn die reeds bestond voor rehabilitatie
in zuidelijk Afrika (samen in 1995 80 MECU). Hiermee beschikt de Gemeenschap
over de instrumenten om in het continuüm «noodhulp–ontwikkelingshulp»
hulp te verlenen aan de bevolking in die landen die zich in de rehabilitatiefase
bevinden.De verordening die nu voorligt zal leiden tot een samenvoeging van de
ontwerpverordening rehabilitatie Zuidelijk Afrika en de ontwerpverordening
rehabilitatie.Nederland kan v.w.b. de looptijd instemmen met de mogelijkheid tot herziening
van de verordening na drie jaar. Wat betreft de comitologie stelt Nederland
met een grote meerderheid zich op het standpunt dat een comité van
het type IIIa van toepassing dient te zijn. Aangezien echter unanimiteit is
vereist voor het wijzigen van de verordening op dit punt, zal mogelijk met
een iets lichtere vorm (combinatie van IIb en IIIa) akkoord moeten worden
gegaan. Ten aanzien van het toepassingsbereik stelt de Commissie voor de verordening
te beperken tot de ACS-, ALA- en MED-landen. Nederland heeft zich op het standpunt
gesteld dat als er geen andere instrumenten voor deze landen voorhanden zijn,
er geen reden is de Centraal-Aziatische en de Trans-Kaukasische republieken
van deze verordening uit te sluiten. 7. Verordening ALA-hulp voor ontheemdenDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal zich buigen over de ontwerp-verordening
hulp aan ontheemden in ALA-landen. Aangezien het Europees Parlement nog geen
advies heeft uitgebracht, zal de Raad alleen een politiek akkoord met het
voorstel kunnen uitspreken.De Commissie heeft de ontwerpverordening voorgelegd met de bedoeling de
bestaande begrotingslijn van een juridische basis te voorzien. De activiteiten
onder deze begrotingslijn zijn mede het gevolg van een initiatief van het
Europees Parlement en bedoeld om gunstige voorwaarden te scheppen voor de
terugkeer en herintegratie van vluchtelingen, ontheemden en terugkerende vluchtelingen
in Azië en Latijns-Amerika.In de voorliggende tekst is rekening gehouden met Nederlandse wensen zoals
bijvoorbeeld – het uitdrukkelijk noemen van UNHCR in dit verband.Nog niet is afgerond de discussie over de looptijd van de verordening
die voor wat betreft Nederland beperkt dient te blijven omdat de activiteiten
in de toekomst integraal deel van het ALA-programma behoren te zijn. Daarbij
is uit beheersoogpunt het beperken van de werkingsduur van de verordening
in de Nederlandse visie gewenst. Ook de discussie over de beheersstructuur
gaat nog voort. Ook in dit geval zet Nederland in op comité type IIIa.
Aangezien echter unanimiteit is vereist voor het wijzigen van de verordening
op dit punt zal mogelijk met een iets lichtere vorm (combinatie van IIb en
IIIa) akkoord moeten worden gegaan. 8. Verordening Tropische BossenDe Raad voor ontwikkelingssamenwerking zal zich in tweede lezing uitspreken
over de aanvaarding van de ontwerpverordening tropische bossen.Met deze verordening beoogt de Commissie een juridische basis te creëren
voor de door het Europees Parlement ingestelde aparte begrotingslijn gericht
op het behoud en het duurzaam beheer van het tropisch bosbestand. Op basis van de verordening zal de Gemeenschap financiële en technische
steun verlenen aan maatregelen ter ondersteuning van inspanningen van ontwikkelingslanden
en hun regionale organisaties om tropische bossen in stand te houden.Door het Europees Parlement is een aantal amendementen voorgesteld, waarvan
een deel in tweede lezing is overgenomen.Nederland heeft zich met name sterk gemaakt voor een beperkte duur van
de verordening (drie jaar) opdat deze te zijner tijd ondergebracht zou kunnen
worden bij EOF en ALA. Dit leidt immers tot een overzichtelijk OS-instrumentarium
van de Gemeenschap. Ingestemd is met het compromis om gedurende een periode
van vier jaar 200 Mecu te reserveren voor deze verordening. EP en Raad zullen
voor het einde van 1999 de financiële aspecten van de verordening voor
de periode daarna onderzoeken.Voorts is in de verordening, mede door Nederlandse inzet, een sterk accent
komen te liggen op de betrokkenheid van inheemse volkeren bij de activiteiten
die onder deze verordening kunnen worden uitgevoerd. 9a. Operationele CoördinatieDe Commissie zal aan de Raad voor Ontwikkelingssamenwerking verslag uitbrengen
over de voortgang van het experiment met operationele coördinatie in
zes landen.De Raad voor Ontwikkelingssamenwerking van 2 december 1993 gaf haar goedkeuring
aan het experiment met operationele coördinatie. Hiervoor heeft de Raad
voor Ontwikkelingssamenwerking op 6 mei 1994 een zestal landen uitgekozen,
te weten Bangladesh, Ivoorkust, Costa Rica, Ethiopië, Mozambique en Peru.
Na het opstellen van de Terms of Reference is het experiment uiteindelijk
in oktober 1994 van start gegaan.In de Terms of Reference was opgenomen dat de Commissie één
jaar na aanvang van het experiment verslag zou uitbrengen aan de Raad. Tot
op heden is dit niet ontvangen, hetgeen zeer teleurstellend is. Naar verwachting
zal de Commissie in de Raad mondeling verslag uitbrengen en een schriftelijk
verslag aankondigen, dat het experiment aanloopproblemen kende. Na de eerste
zes maanden konden de volgende kanttekeningen bij het experiment worden geplaatst:a. een overmaat aan overleg zorgt voor extra werkdruk, omdat deze coördinatie
plaatsvindt naast reeds bestaande coördinatiefora;b. de toegevoegde waarde wordt door sommigen in twijfel getrokken, waardoor
de animo om zich actief voor het experiment in te zetten niet overal even
groot is;c. de coördinatie blijft beperkt tot het uitwisselen van informatie.Meer recentelijk is gerapporteerd dat het experiment niettemin zijn waarde
heeft, vooral in de vorm van een duidelijker inzicht in elkaars activiteiten.
Bij de coördinatie in de verschillende sectoren is weliswaar maar een
deel van de lidstaten betrokken, maar dit heeft wel geleid tot meer onderlinge
en inmiddels ook als nuttig ervaren contacten.Nederland is van mening dat indien de schriftelijke rapportage van de
Commissie daartoe aanleiding geeft, het coördinatie-experiment kan worden
uitgebreid met meer ontvangende landen. 9b. Coherentie en complementariteitOp verzoek van een aantal lidstaten zijn deze onderwerpen op de agenda
van de Raad voor Ontwikkelingssamenwerking geplaatst. Er zijn geen voorstellen
of rapportages van de Commissie. De Raad voor ontwikkelingssamenwerking van 1 juni jl. heeft de Commissie
verzocht om aandacht te blijven schenken aan coherentie en hierover te overleggen
met de Directeuren-Generaal van de lidstaten belast met ontwikkelingssamenwerking,
alsmede in dit verband voorstellen te doen.De Commissie heeft tot dusverre nog geen actie ondernomen. In het kader
van de case-by-case benadering die de Commissie voorstaat, is de Commissie
naar verluidt wel doende een studie van de gesubsidieerde graanexport naar
Afrika af te ronden.Nederland is altijd van mening geweest dat het toezicht op coherentie
van EU-beleid een wezenlijke taak is van de Commissie en van de ministers
voor ontwikkelingssamenwerking in overleg met hun collega's in de betreffende
vakgebieden. Met name de Commissie verkeert in een goede positie om coherentie
van beleid te bewaken, c.q. incoherent beleid en de schadelijke effecten daarvan
voor ontwikkelingslanden te signaleren. Nederland is daarom ook van mening
dat de Commissie hierover regelmatig moet rapporteren aan de Raad.De Raad voor ontwikkelingssamenwerking heeft op 1 juni jl. een resolutie
over complementariteit aanvaard. De resolutie bevat een aantal voorstellen
om complementariteit op pragmatische wijze gestalte te geven. Zo wordt onder
andere in het geval van de beheerscomités het belang benadrukt dat
de Unie landen- en regiobeleid ontwikkelt dat uitgaat van de activiteiten
van de lidstaten.Het is verheugend te kunnen constateren dat de Commissie hieraan inmiddels
gevolg heeft gegeven door in het kader van het ontwerp- intern akkoord voor
EOF 8 voor te stellen dat in de preprogrammeringsfase van het nationale indicatieve
programma (NIP) eerst de lidstaten worden geraadpleegd alvorens het betreffende
ACS-land een ontwerp-NIP voor te leggen. Het is van belang dat de Commissie
in de toekomst deze aanpak voortzet, ondermeer zodra de bestaande bilaterale
protocollen in MZ-kader moeten worden vervangen door nieuwe landenbeleidsplannen
op basis van de nieuwe MEDA-verordening. 9c. EvaluatieDe Commissie zal aan de Raad voor ontwikkelingssamenwerking verslag uitbrengen
over de voortgang van de gezamenlijke evaluatie van het EOF en het ALA- en
MED- en overige programma's van de Europese Unie.De Raad voor ontwikkelingssamenwerking van 1 juni jl. aanvaardde een document
waarin de werkwijze en modaliteiten van een gezamenlijke evaluatie werden
omschreven. Dit document, opgesteld door een groep experts uit de lidstaten,
was na een moeizame discussie met aanvankelijke tegenwerking van de Commissie
tot stand gekomen.Sinds het besluit van de Raad is de groep van experts onder voorzitterschap
van Frankrijk voortgegaan met de werkzaamheden. De inventarisatiefase zal
naar verwachting in maart 1996 worden afgerond. Voorts bereidt de expertgroep
de evaluatie voor van het EOF, die zowel uit een bureau- als een veldstudie
zal bestaan.Verwacht wordt dat de Commissie aan de Raad zal rapporteren over de voortgang. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-04-38.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl