Wijziging vd Algemene bijstandswet i.v.m. de voortgang vd bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25697, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

20-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25697 nr. 6

17-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Aparte uitkeringsnorm voor personen van 65 jaar en
ouderRelatie met het toeslagenbeleidAfstemming met andere regelingen in verband met de draagkrachtInkomens- en vermogenstoets voor ouderen in de bijstand3. CliëntenparticipatieInhoud van de wetswijzigingImplementatieContinuïteit4. Bijstandsverlening aan daklozen5. Anticumulatie6. Financiële aspecten7. Overige vragenDe arresten Cabanis en HallouziAfschaffen toeslag AOW in 2015Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25697Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 697Wijziging van de Algemene bijstandswet in verband met de voortgang van
de bestrijding van armoede en sociale uitsluitingnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 17 november 1997 1. AlgemeenHet kabinet heeft met belangstelling kennisgenomen van de vragen en opmerkingen
van de fracties. Met genoegen constateert het kabinet dat de leden van de
fracties overwegend positief op het wetsvoorstel reageren.Met dit wetsvoorstel wordt een vervolg gegeven aan de bestrijding van
de stille armoede en sociale uitsluiting zoals die met de nota «De andere
kant van Nederland» is ingezet. De voorstellen in dit wetsvoorstel zijn
aangekondigd in de voortgangsnota van april 1997.In het onderhavige wetsvoorstel worden de volgende vier punten geregeld:1. Aparte uitkeringsnorm voor personen van 65 jaar en ouder2. Cliëntenparticipatie3. Bijstandsverlening aan daklozen4. AnticumulatieIn deze nota wordt achtereenvolgens ingegaan op de bij deze onderwerpen
gestelde vragen. Tot slot wordt ingegaan op de financiële aspecten van
het voorstel en worden overige vragen beantwoord. 2. Aparte uitkeringsnorm voor personen van 65 jaar en
ouderAlle fracties reageren instemmend op het voorstel van een aparte norm
voor 65-plussers in de bijstand. Op een aantal punten wordt door de leden
van de verschillende fracties gevraagd om een toelichting. Onderstaand worden
deze vragen beantwoord. Achtereenvolgens wordt ingegaan op de relatie met
het toeslagenbeleid, de afstemming met andere regelingen in verband met de
draagkracht en de inkomens- en vermogenstoets voor ouderen.De CDA-fractie vraagt of onder het begrip gehuwden in het wetsvoorstel
ook diegenen worden verstaan die in andere samenlevingsverbanden zorg voor
elkaar dragen en in elkaars onderhoud voorzien.Wanneer in de tekst de term «gehuwden» wordt gebruikt, worden
daarmee tevens bedoeld diegenen die in de bijstandswet daarmee zijn gelijkgesteld. Relatie met het toeslagenbeleidDe leden van de VVD-fractie vragen of er aan het laten vervallen van het
toeslagen- en verlagingenbeleid meer gevolgen verbonden zijn dan alleen het
vervallen van de korting indien een 65-plusser bij de kinderen inwoont. Tevens
vragen deze leden of dit onafhankelijk is van het inkomen van de kinderen.
De leden van de SP-fractie vragen of er bij inwoning bij de kinderen geen
korting meer plaatsvindt vanwege woningdeling.In de nieuwe Algemene bijstandswet (Abw) is de oude woningdelerskorting
vervangen door een toeslag voor alleenstaanden (of alleenstaande ouders) op
de basisnorm. Gemeenten verstrekken deze toeslag indien betrokkenen hogere
noodzakelijke kosten van bestaan hebben als gevolg van het niet of niet geheel
kunnen delen van de kosten met een ander. Als pendant hiervan wordt de bijstandsnorm
voor een echtpaar verlaagd indien zij de noodzakelijke kosten van bestaan
kunnen delen met een ander. Verder kan de norm of de toeslag worden verlaagd
als gevolg van het bewonen van een woning waaraan geen kosten zijn verbonden.
In dit wetsvoorstel worden deze mogelijkheden tot verhogen of verlagen van
de norm beperkt tot belanghebbenden van 21 tot 65 jaar. Ouderen krijgen daarmee
in genoemde situaties recht op de voor hen relevante landelijke norm, die
gelijk is aan de netto AOW-uitkering. Dit betekent dat echtparen en alleenstaanden,
die inwonen bij de kinderen, onafhankelijk van het inkomen van die kinderen
de volledige norm ontvangen. Afstemming met andere regelingen in verband met de draagkrachtDe leden van de PvdA-fractie vragen of het niet wenselijk is de gemeenten
erop te wijzen dat deze ouderentabel wordt opgenomen in de gemeentelijke verordening
voor de draagkrachtberekening voor de bijzondere bijstand.In de bepalingen over het in aanmerking nemen van de draagkracht voor
de bijzondere bijstand wordt verwezen naar het onderdeel van de wet waarin
de algemene bijstandsnormen zijn opgenomen. Omdat daarin ook de ouderennormen
worden opgenomen, betekent dit automatisch dat gemeenten bij de draagkrachtberekening
voor de bijzondere bijstand bij ouderen rekening moeten houden met de hogere
ouderennormen. In de handreiking die Divosa zal opstellen, zal dit onder de
aandacht van gemeenten worden gebracht. Voor de bijzondere bijstand geldt
overigens geen verordeningsplicht voor gemeenten.Verder vragen deze leden of de aparte ouderennorm consequenties heeft
voor de inkomensbepaling van andere wetten zoals de Beslagwet, de Verhaalswet
en de Faillissementswet.In de Wet schuldsanering natuurlijke personen wordt aangehaakt bij de
beslagwetgeving in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De beslagwetgeving
wordt zodanig aangepast, dat deze wordt uitgebreid met de bijstandsnormen
voor personen van 65 jaar of ouder. Bij het verhaal wegens onderhoudsplicht
wordt gebruik gemaakt van de door de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak
(NVvR) opgestelde tremanormen. Deze tremanormen gaan bij de berekening van
de draagkracht uit van de bijstandsnorm en worden jaarlijks herzien. Ten aanzien
van de wijziging in verband met de ouderennorm zal contact worden opgenomen
met de NVvR. De leden van de VVD-fractie vragen of het eerder in aanmerking komen voor
kwijtschelding van lokale heffingen voor ouderen aanvullend is op het creëren
van een aparte ouderennorm. Tevens vragen zij of hierdoor niet een nieuwe
ongelijkheid ontstaat ten opzichte van ouderen met een volledige AOW.Voor het vaststellen van de betalingscapaciteit bij kwijtschelding is
de bijstandsnorm het uitgangspunt. Vanwege de fiscale maatregelen voor ouderen zijn mensen met een AOW er netto op vooruit gegaan. Daardoor
komen zij boven het bijstandsniveau uit. Dit betekent dat zij minder snel
in aanmerking komen voor kwijtschelding. Het kabinet vond het echter wenselijk
om vooruitlopend op deze wetswijziging reeds per 1 januari 1998, voor de kwijtschelding
bij ouderen, aan te sluiten bij de netto AOW-bedragen. Zij kunnen al met ingang
van die datum profiteren van de ruimere kwijtscheldingsbepaling. Dit geldt
voor alle ouderen op of rond het minimum-niveau zodat hiermee geen nieuwe
ongelijkheid wordt gecreëerd.Met betrekking tot het gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid vragen de leden
van de fractie van D66 in hoeverre ouderen gebruik maken van de mogelijkheden
tot kwijtschelding. Zij vragen of deze groep hierover voldoende is geïnformeerd.Het kabinet beschikt niet over specifieke gegevens over de mate waarin
door de groep ouderen gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden tot kwijtschelding.
Het tegengaan van niet-gebruik door deze groep heeft wel de aandacht van het
kabinet. Eind 1996 is uit het achterstandsbudget een tweejarig project van
de ouderenbonden gesubsidieerd om niet-gebruik van (onder andere) kwijtschelding
tegen te gaan. Dit project is erop gericht om via de kaderleden van de bonden
en in samenwerking met de gemeenten ouderen gericht in te lichten over relevante
voorzieningen en hen praktische hulp te bieden bij het indienen van de aanvraagformulieren. Inkomens- en vermogenstoets voor ouderen in de bijstandDe leden van de fracties van D66, GroenLinks, RPF en SP vragen het kabinet
om een nader standpunt over een ruimere vrijstelling van pensioeninkomsten
en de invoering van een vermogensvrijstelling voor ouderen (conform Ioaw/Ioaz).
Zij vragen om een reactie op de brief van de FNV hierover. De leden van de
fractie van het CDA vragen in dit verband hoe de voorstellen zich verhouden
tot de uitgangspunten van de Abw. Tevens vragen zij, evenals de leden van
de GroenLinks-fractie, of deze «ouderennorm» door de SVB zal worden
uitgevoerd.Voor de beantwoording van deze vragen dient vooraf te worden opgemerkt
dat met het wetsvoorstel wordt beoogd om het minimuminkomensniveau voor ouderen
met AOW en Abw gelijk te maken. Het is niet de bedoeling van dit wetsvoorstel
om voor ouderen in de Abw het verzekeringskarakter van de AOW over te nemen.
Het karakter van de Abw als minimumbestaansvoorziening blijft derhalve het
kader.Voor alleenstaanden en gehuwden geldt, uitgaande van het minimumbehoeftekarakter
van de bijstand, een beperkte pensioenvrijlating. Hierbij dient te worden
bedacht dat nu ook de normen voor de betreffende ouderen aanzienlijk worden
verhoogd.Een vermogensvrijstelling conform de Ioaw/Ioaz voor ouderen acht het kabinet
ongewenst. Dit zou immers betekenen dat ouderen met onvolledige AOW maar met
forse vermogens een beroep op bijstand kunnen doen. Dit past niet in het minimumbehoeftekarakter
van de Abw.Gelet op de inkomens- en vermogenstoets in de Abw ligt het niet voor de
hand om deze ouderennorm door de SVB te laten uitvoeren. In het kader van
de AOW vinden dergelijke toetsen bij de SVB immers niet plaats. Dit in reactie
op de vragen van de leden van de fracties van het CDA en GroenLinks. 3. CliëntenparticipatieAchtereenvolgens wordt bij de regeling van de cliëntenparticipatie
ingegaan op de inhoud en implementatie van de wetswijziging en de continuïteit
van cliëntenparticipatie. Inhoud van de wetswijzigingHet kabinet constateert dat de meeste fracties de door het kabinet voorgestelde
verantwoordingsplicht van gemeenten ondersteunen. De leden van de VVD-fractie
vragen of het wettelijk regelen van een verantwoordingsplicht van gemeenten
niet overbodig is, omdat in naar schatting 142 gemeenten een vorm van cliëntenparticipatie
voorkomt. De leden van de fractie van GroenLinks vragen of deze wetswijziging
juist niet te vrijblijvend is geformuleerd.Uit onderzoek van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
blijkt dat 38% van de gemeenten overleg heeft met uitkeringsgerechtigden en/of
cliëntenorganisaties1. Tevens blijkt dat
ruim 75% van de bijstandsontvangers in een gemeente woont waar een vorm van
cliëntenparticipatie bestaat. Dit heeft te maken met het feit dat grote
gemeenten vaker cliëntenparticipatie kennen dan kleinere. In het algemeen
nemen gemeenten cliëntenparticipatie serieus; bijna 90% van de onderzochte
gemeenten vindt het nuttig voor beleids- en uitvoeringsvraagstukken.Uit de Sociale Conferentie van 1996 kwam het signaal dat er meer en beter
geluisterd moet worden naar uitkeringsgerechtigden. Ook vanuit de Tweede Kamer
(motie van de leden Bakker en Noorman-den Uyl, Kamerstukken II, 24 515,
nr. 13) is gevraagd om op gemeentelijk niveau de deelname van uitkeringsgerechtigden
te stimuleren. Als antwoord op de signalen uit de samenleving en de Kamer
heeft het kabinet besloten om cliëntenparticipatie in de Abw te verankeren.
De voorliggende wetswijziging is een juiste balans tussen gedetailleerde landelijke
voorschriften en het geheel over laten aan de uitvoeringspraktijk.Een aantal fracties vraagt waarom in de wet niet nadrukkelijker wordt
vastgelegd aan welke criteria de inspanningen van de gemeenten moeten voldoen.
Zo pleit de D66-fractie voor het opnemen van een bepaling waarin het recht
op participatie door cliënten wordt vastgelegd. Hierdoor zou het voor
cliënten eenvoudiger worden gemeenten te verzoeken om een cliëntenraad
op te richten. De leden van de RPF-fractie vragen of de wet niet zou moeten
vastleggen aan welke criteria de inspanningen van de gemeenten op dit punt
moeten voldoen. De fractie van GroenLinks vraagt of de bevordering van cliëntenparticipatie
niet uitdrukkelijk als een taak van het gemeentebestuur moet worden geformuleerd.
De leden van de SP-fractie stellen voor dat de VNG een verordening opstelt,
waarin enkele essentiële punten zoals de wijze van verkiezing en de bevoegdheden
van cliëntenraden worden vastgelegd.Het kabinet heeft om een aantal redenen afgezien van nadere criteria voor
de bevordering van cliëntenparticipatie door gemeenten. In overleg met
de VNG en de landelijke organisaties van uitkeringsgerechtigden is er nadrukkelijk
voor gekozen de beoogde vormen van participatie niet in detail in de wet vast
te leggen. Uit onderzoek blijkt ook dat er grote verschillen zijn in de wijze
waarop gemeenten cliëntenparticipatie vorm geven. Dit is onder andere
afhankelijk van de gemeentegrootte. De meerderheid van de gemeenten uit het
onderzoek die aan cliëntenparticipatie doen, heeft een cliëntenraad.
33% heeft een platform en de resterende gemeenten hebben een andere vorm.
Welke faciliteiten nodig of wenselijk zijn, is mede afhankelijk van de participatievorm
die wordt gekozen.De voorgestelde verantwoordingsplicht sluit mede aan bij het decentrale
karakter van de Abw. De verantwoordingsplicht om in beleidsplannen aan te
geven hoe inspraak van uitkeringsgerechtigden wordt geregeld, maakt maatwerk –
toegespitst op de lokale situatie – mogelijk. Met het beleidsplan respectievelijk
beleidsverslag verantwoorden burgemeester en wethouders zich ten opzichte
van de gemeenteraad over de bevordering en vormgeving van cliëntenparticipatie. Tenslotte zal, uiterlijk vier jaar na inwerkingtreding van deze wetswijziging,
worden bezien hoe de voorgestelde verantwoordingsplicht in de praktijk uitwerkt. ImplementatieDe leden van de fracties van CDA, D66 en GroenLinks vragen welke initiatieven
het kabinet in samenwerking met andere organisaties neemt om cliëntenparticipatie
te bevorderen.Nu gemeenten via deze wijziging van de Abw worden verplicht om cliëntenparticipatie
te bevorderen, is het belangrijk dat naleving van deze verplichting geen formaliteit
wordt, maar ook echt inhoud krijgt. Verschillende organisaties zijn actief
om daaraan een bijdrage te leveren. In samenwerking met het Nederlands Centrum
voor Sociaal Beleid (NCSB) heeft Divosa een rapport «Betrokken beraad.
Cliëntenparticipatie bij sociale diensten» gepubliceerd dat het
lokale bestuur ondersteuning kan bieden bij het vergroten van het draagvlak
voor cliëntenparticipatie. Het rapport biedt een inhoudelijke uitwerking
van wat onder cliëntenparticipatie kan worden verstaan en welke voorwaarden
van belang zijn voor succesvolle participatie. Daarnaast geeft het een overzicht
van diverse modellen van cliëntenparticipatie en vertegenwoordiging.
De inhoud van dit rapport is verwerkt in een handreiking «Cliëntenparticipatie»,
die tot stand is gekomen in overleg met de Werkgroep Cliëntenparticipatie,
waarin vertegenwoordigers van een aantal cliëntenorganisaties zitten.
Naast inhoudelijke informatie biedt de handreiking meer toegespitste informatie
voor sociale diensten en cliëntenorganisaties om cliëntenparticipatie
daadwerkelijk tot uitvoering te brengen, zoals bijvoorbeeld een stappenplan
en voorbeelden van andere gemeenten. Deze handreiking zal eind 1997 verspreid
worden onder alle sociale diensten.Het voornemen is om in samenwerking met Divosa, de VNG en de landelijke
organisaties van uitkeringsgerechtigden dit wetsvoorstel in zijn uitvoeringsfase
te begeleiden. Naast de handreiking zal Divosa in 1998 een aantal themadagen
en voorlichtingsbijeenkomsten voor medewerkers van GSD-en en vertegenwoordigers
van cliëntenorganisaties organiseren. De gevolgen van SWI en andere regionale
ontwikkelingen voor cliëntenparticipatie zijn een belangrijk aandachtspunt.
Met de werkgroep van gemeentelijke voorlichters wordt bekeken hoe voorlichting
een rol kan spelen in de beoogde participatie. Daarnaast zal via de reguliere
voorlichtingskanalen van VNG, Divosa en het ministerie van SZW aandacht besteed
worden aan cliëntenparticipatie. Verder kunnen leden van cliëntenorganisaties
via de Landelijke Kaderscholing Uitkeringsgerechtigden een cursus volgen in
participatie. ContinuïteitHet gebrek aan continuïteit door een groot verloop van leden met
een bijstandsuitkering wordt door de D66-fractie genoemd als een knelpunt
voor cliëntenparticipatie. Deze leden pleiten daarom vóór
de mogelijkheid van vrijstelling van de sollicitatieplicht voor leden van
cliëntenraden voor een bepaalde periode.De continuïteit van cliëntenparticipatie op gemeentelijk niveau
is inderdaad een punt van aandacht. De handreiking van Divosa en NCSB geeft
een aantal mogelijke oplossingen voor het continuïteitsprobleem. Bijvoorbeeld:
het benoemen van plaatsvervangers, het kunnen uitnodigen van deskundigen en
het meer functioneren vanuit ervaringsdeskundigheid. Het is een vraag of ontheffing
van de sollicitatieplicht voor cliëntenraadsleden een oplossing kan bieden
voor het continuïteitsprobleem. Veel uitkeringsgerechtigden zullen immers
een betaalde baan prefereren boven het lidmaatschap van een cliëntenraad.
Uit de aard van de bijstandswet volgt dat er geen aanleiding is om activiteiten
in het kader van de cliëntenparticipatie in de plaats te doen treden
van de sollicitatieplicht. 4. Bijstandsverlening aan daklozenDe leden van alle fracties ondersteunen de regeling voor de bijstandsverlening
aan daklozen in dit wetsvoorstel. Wel worden door diverse fracties vragen
gesteld over de uitvoering en de verificatie van de regeling. De leden van
de VVD-fractie vragen om een opsomming van de gemeenten die aangewezen worden
als centrumgemeente. Deze leden vinden dat voorkomen moet worden dat belanghebbenden
bij verschillende gemeenten recht op bijstand kunnen effectueren. Zij vragen
in dat verband of de gekozen constructie, waarbij wordt aangesloten bij de
Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens, op dat punt ook daadwerkelijk
waterdicht zal zijn. Ook de leden van de RPF-fractie vragen of de verificatie
van het recht op bijstand voldoende fraudebestendig is.De gemeenten die zullen worden aangewezen voor bijstandsverlening aan
daklozen zijn de gemeenten die in het kader van de Welzijnswet aangewezen
zijn voor de maatschappelijke opvang. Het betreft een veertigtal gemeenten,
die veelal een regionale functie vervullen waar het gaat om de opvang van
dak- en thuislozen.Wat betreft het op meerdere plaatsen aanvragen van bijstand kan het volgende
worden opgemerkt. Op grond van de Gemeentelijke basis administratie persoonsgegevens
kan het in principe niet zo zijn dat iemand twee keer ingeschreven staat.
Niet binnen één gemeente maar ook niet bij twee verschillende
gemeenten. Om een uitkering te krijgen moet de dakloze zich inschrijven bij
één van de aangewezen gemeenten. Deze gemeente verstrekt de
uitkering. Indien de dakloze zich vervolgens tot een andere gemeente wendt
met het verzoek om een uitkering zal hij zich in de praktijk eerst in de Gba
van deze tweede gemeente moeten laten opnemen alvorens een uitkering te krijgen.
Omdat hij vanaf dat moment niet meer ingeschreven staat bij de eerste gemeente
krijgt de dakloze van af die dag geen uitkering meer van de eerste maar van
de tweede gemeente. Dit is dezelfde procedure als bij een verhuizing van een
niet-dakloze. In de Wet Gba is bepaald dat, indien een persoon in meer dan
één administratie is ingeschreven, het bestuur van de gemeente
waar betrokkene zijn adres heeft (i.c. briefadres bij B&W), er zorg voor
draagt dat de betrokkene uitsluitend in die ene basisadministratie is ingeschreven.
Op deze wijze wordt een dubbele bijstandsuitkering voorkomen.De leden van de D66-fractie stemmen in met de voorgestelde maatregelen.
Zij vragen op welke wijze de dakloze zonder adres die niet in één
van de aangewezen gemeenten woont, ook daadwerkelijk van deze regeling gebruik
kan maken.De aangewezen gemeenten zijn de gemeenten die in het kader van de maatschappelijke
opvang bij de Welzijnswet zijn aangewezen. In deze gemeenten bevinden zich
de meeste opvanginstellingen. Het grootste deel van de daklozen bevindt zich
binnen de grenzen van deze gemeenten. Daarnaast zijn centrumgemeenten verspreid
over het gehele land en hebben zij een regionale functie. Indien een dakloze
zich in een andere gemeente dan een aangewezen gemeente bevindt, zal hij zich
voor een bijstandsuitkering moeten begeven naar één van deze
aangewezen gemeenten en zich daar in laten schrijven. Dit wil overigens niet
zeggen dat de dakloze vervolgens verplicht is in die gemeente te blijven.
Alleen voor de bijstandsuitkering zal hij zich wel telkens bij de gemeente
waar hij ingeschreven staat moeten melden. De leden van de CDA-fractie missen het onderwerp van de inhouding van
de nominale ziekenfondspremie, zoals door hen is gevraagd in het Algemeen
Overleg van 19 juni 1997. In de praktijk blijkt namelijk dat door het niet
betalen van die premie velen onverzekerd rondlopen.Het inhouden van de nominale premie op de uitkering is mogelijk met de
toestemming van de uitkeringsgerechtigde. Burgemeester en wethouders kunnen
aan de bijstand de verplichting verbinden dat de belanghebbende meewerkt aan
het uit diens naam noodzakelijke betalingen uit de toegekende bijstand verrichten.
Dit kan alleen indien er vanwege het bestaan of dreigen van schulden, gegronde
redenen zijn om aan te nemen dat de belanghebbende zonder hulp niet in staat
is tot een verantwoorde besteding van zijn middelen. Deze bepaling in de bijstandswet
geeft de gemeente voldoende ruimte om, in die gevallen waarin dit nodig wordt
geacht, maatregelen te treffen, zoals het inhouden van een nominale ziekenfondspremie.Verder vragen de leden van de CDA-fractie of de verlening van de bijzondere
bijstand aan daklozen via persoonlijke of categoriale aanvragen verloopt.De bijzondere bijstand aan daklozen verloopt in principe via persoonlijke
aanvragen. Op grond van artikel 67 Abw wordt bijstand op schriftelijke aanvraag
verleend. Deze schriftelijke aanvraag kan ook worden gedaan door een hulpverlener.Niet de aanvraag is categoriaal, maar de bijstand kan categoriaal worden
verleend.De leden van de RPF-fractie informeren hoe concreet werk zal worden gemaakt
van de reactiveringsdoelstelling van de Abw voor deze categorie.De activering van daklozen kan naar het oordeel van het kabinet alleen
worden bereikt in samenspel tussen de betrokken partijen. In de integrale
nota Maatschappelijke Opvang «Op-maat tot samenspel» heeft het
ministerie van VWS aangegeven dat er een platform «maatschappelijke
opvang» zal worden opgericht. In dit platform zullen naast de betrokken
ministeries ook de instellingen van het Gestructureerd Overleg Maatschappelijke
Opvang (GOMO), VNG, centrumgemeenten en de 21 grote gemeenten (G-21) deelnemen.
In dit overleg zal aandacht worden gevraagd voor de problematiek van reactivering
van daklozen. Daarbij zal zeker gebruik worden gemaakt van de opgebouwde expertise
van gemeenten. Afgesproken is dat in de handreikingen van VNG, Divosa en de
Federatie Opvang voorbeelden worden opgenomen van goedlopende projecten, zodat
de aangewezen gemeenten ondersteund worden bij de aanpak van de genoemde problematiek.Overigens zij opgemerkt dat activering richting arbeidsmarkt bij deze
groep doorgaans niet aan de orde is. 5. AnticumulatieDe leden van de fracties van de PvdA, D66 en GroenLinks steunen de door
het kabinet voorgestelde anticumulatiebepaling. Op de vragen en opmerkingen
van deze leden en van de leden van de andere fracties wordt onderstaand nader
ingegaan.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering in een overzicht kan
aangeven in welke situatie welke jongerennormen in de Abw van toepassing zijn.De jongerennormen in de Abw zijn uitsluitend van toepassing voor jongeren
van 18 tot 21 jaar. Deze norm beoogt geen volledige vergoeding te zijn voor
de kosten van levensonderhoud van deze jongeren omdat de ouderlijke onderhoudsplicht
het uitgangspunt is. Omdat de ouderlijke onderhoudsplicht zich niet uitstrekt
over eventuele kinderen van de jongere, is de norm voor alleenstaande
ouders in de leeftijdsgroep 18 tot 21 jaar tijdens de behandeling van de Abw
in de Tweede Kamer verhoogd met het verschil tussen de volwassenennorm van
een alleenstaande en een alleenstaande ouder (amendement Doelman-Pel). Het
toeslagen- en verlagingenbeleid is op jongeren van 18 tot 21 jaar niet van
toepassing. Indien de kosten van levensonderhoud hoger zijn dan de norm en
een beroep op de ouders niet mogelijk is vanwege de inkomenspositie van de
ouders of vanwege een ernstig verstoorde relatie, moet aanvullende bijzondere
bijstand worden verleend.Voor jongeren van 21 jaar en ouder zijn de bijstandsnormen afgeleid van
het netto minimumloonniveau. Gemeenten hebben met het toeslagenbeleid de mogelijkheid
deze normen te verhogen of te verlagen.De leden van de CDA-fractie vragen of voor de voorgestelde anticumulatie
voor jongeren nog nadere regels worden geformuleerd, of dat gemeenten daarin
een grote vrijheid houden.In dit wetsvoorstel wordt geregeld dat in de gemeentelijke verordening
in elk geval wordt vastgelegd dat niet gelijktijdig gebruik gemaakt kan worden
van de verlagingsmogelijkheden voor de categorieën schoolverlaters en
21- en 22-jarigen. Met deze bepaling wordt op afdoende wijze geregeld, dat
bij schoolverlaters van 21 en 22 jaar niet twee maal een verlaging plaatsvindt
van de bijstandsnorm of de toeslag waardoor de uitkering op een onaanvaardbaar
laag niveau zou kunnen uitkomen. Het kabinet stelt derhalve geen nadere regels
voor deze anticumulatie. Gemeenten behouden binnen de gestelde grenzen de
mogelijkheid om de norm of de toeslag te verlagen. Ook behouden zij de vrijheid
om voor een of beide categorieën geen verlagingen toe te passen.De leden van de VVD-fractie vragen of het kabinet in enkele heldere voorbeelden
kan aangeven hoe de als ongewenst beschouwde effecten in de huidige situatie
concreet uitpakken.De bijstandsnorm voor een alleenstaande van 21 of 22 jaar bedraagt f 946,84;
de maximale toeslag bedraagt f 378,74, zodat de bijstandsuitkering voor
hen maximaal f 1 325,58 per maand bedraagt.In de huidige situatie kunnen burgemeester en wethouders de bijstandsnorm
of de toeslag verlagen wegens het recent beëindigen van onderwijs of
opleiding. Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders voor 21- en 22-jarigen
de toeslag verlagen wanneer de hoogte van de toeslag een belemmering kan vormen
voor het aanvaarden van arbeid. Wanneer in de verordening is vastgelegd dat:– in geval van recente beëindiging van onderwijs of opleiding
de bijstandsnorm voor schoolverlaters met 30% wordt verlaagd en– dat voor 21- en 22-jarigen de helft van de maximale toeslag wordt
toegekenddan bedraagt de totale uitkering in die gevallen f 852,16 per maand
(ongeveer 64% van de volledige bijstandsuitkering voor een alleenstaande inclusief
de toeslag).Tot slot vragen de leden van de GroenLinks-fractie of er nog andere categorieën
van bijstandsgerechtigden zijn die met een cumulatie van verlagingen geconfronteerd
kunnen worden en zo ja, waarom daar geen stokje voor wordt gestoken.Een cumulatie van verlagingen kan zich in theorie ook voordoen wanneer
bijstandsgerechtigden de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan kunnen
delen én zij geen woonkosten verschuldigd zijn voor de door hen bewoonde
woning. Uit de praktijk zijn geen signalen gekomen, dat dit tot problemen
leidt. Uit onderzoek van de FNV1 blijkt dat het
ontbreken van woonkosten zich slechts in weinig gevallen voordoet. 6. Financiële aspectenMet betrekking tot de financiële effecten van het wetsvoorstel vragen
de leden van de RPF- en VVD-fractie of de regering niet het aantal daklozen
kan schatten, dat van de voorgestelde maatregelen gebruik zal gaan maken.
In dit verband vragen de leden van de RPF-fractie waarom niet bekend is hoeveel
daggelden worden verstrekt.Om een schatting te maken van het aantal daklozen dat van de voorgestelde
regeling gebruik zal maken is inzicht noodzakelijk in het aantal daklozen
dat in potentie gebruik kan maken van de regeling. De omvang van dit aantal
kan bij het ontbreken van een adequate registratie niet ingeschat worden.
Ook ramingen op basis van verstrekte daguitkeringen zijn niet mogelijk. Het
aantal daguitkeringen is niet bekend, omdat deze uitkeringen als algemene
bijstand of als bijzondere bijstand worden verstrekt. In de declaratie van
de algemene bijstand zijn deze uitkeringen niet afzonderlijk zichtbaar. In
de CBS-facettencode voor de bijzondere bijstand wordt de daguitkering evenmin
afzonderlijk geregistreerd.Tevens willen de leden van de RPF-fractie weten of het kabinet verwacht
dat een substantieel deel van de daklozen geen beroep zal (willen) doen op
de bijstand.Dit wetsvoorstel beoogt eventuele belemmeringen te verminderen voor daklozen.
Gezien de doelgroep die het hier betreft en de specifieke voorwaarde die aan
de verlening van de bijstand wordt gesteld, zal een deel van de groep geen
beroep (willen) doen op bijstand. Hoe groot die groep is, kan niet worden
aangegeven.De leden van de VVD-fractie willen geïnformeerd worden over de resultaten
van het overleg met de VNG en Divosa over mogelijke additionele compensatie
voor invoeringskosten. Dit overleg is nog niet afgerond. Over de uitkomsten
hiervan zijn nu nog geen mededelingen te doen. 7. Overige vragenDe leden van de SP-fractie vragen hoe de verruiming van de bevoegdheden
van gemeenten voor inkomensondersteuning in de praktijk uitvalt.Per 1 juli 1997 is de wijziging van de Abw in verband met preventie van
armoede en sociale uitsluiting in werking getreden. Daarin is onder andere
geregeld dat gemeenten bijzondere bijstand categoriaal mogen verstrekken.De verruiming van de bevoegdheden voor inkomensondersteuning zal door
het kabinet worden gemonitord. De eerste rapportage zal volgens planning in
het najaar van 1998 beschikbaar komen. Dan wordt inzichtelijk op welke wijze
gemeenten invulling hebben gegeven aan de verruimde mogelijkheden. De arresten Cabanis en HallouziDe leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de mogelijkheid om
in het kader van de toekenning van de AOW-overgangsvoordelen de arresten Cabanis
en Hallouzi (Europese Hof van Justitie) ook toe te passen op gezinsleden van
werknemers die buiten Nederland wonen.Het kabinet is van oordeel dat de genoemde arresten niet nopen tot een
opheffing van het nationaliteitsvereiste of van de wooneisen ten aanzien van
gezinsleden van niet-EU-onderdanen die buiten Nederland wonen wanneer het
gaat om de toekenning van de AOW-overgangsvoordelen. Het kabinet ziet dan
ook geen aanleiding om de SVB in de door de leden van de fractie van GroenLinks
gewenste zin te instrueren. Hierbij wordt aangetekend dat ook in de bilaterale
verdragen inzake sociale zekerheid tussen Nederland en bepaalde derdelanden,
regelingen (soortgelijk aan die in Verordening 1408/7I) zijn opgenomen voor
de toekenning van de overgangsvoordelen aan gezinsleden. Deze
sluiten aan bij het woonachtig zijn in het verdragsland. Afschaffen toeslag AOW in 2015De leden van de CDA-fractie vragen waarom in dit wetsvoorstel het jaar
2015 geen rol speelt in verband met het vervallen van de toeslagen voor de
jongere partner in de AOW.Bij de AOW is het van belang om al in een vroegtijdig stadium aan te kondigen
dat in de toekomst de toeslag voor de jongere partner komt te vervallen. Burgers
kunnen hierdoor anticiperen op deze wijziging en tijdig maatregelen treffen.
Indien noodzakelijk kan aanvullende bijstand worden aangevraagd. Daarbij wordt
dan uiteraard rekening gehouden met de binnen het huishouden beschikbare middelen
en vermogen. In reactie op de vraag van de leden van D66 of het kabinet enig inzicht
heeft in de toekomstige groei van deze groep en de eventuele budgettaire gevolgen
merkt het kabinet op dat in de begroting van SZW rekening wordt gehouden met
een volume van circa 14 000 personen. De totale budgettaire lasten van
de groep ouderen in de bijstand bedragen in het jaar 2002 circa 185 mln.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. P. W. Melkert XNoot1Zie: «Bij de bijstand betrokken. Een onderzoek naar cliëntenparticipatie»,
maart 1997, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.XNoot1«De ene gemeente is de andere niet .....»; oktober 1996 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25697-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl