Jeugdzorg 2005-2008; Verslag algemeen overleg op 27 juni 2007 over o.a. wachttijden jeugdzorg, buitenlands zorgaanbod voor jeugdigen en wachtlijsten AMK
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29815, nr. 108

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-09-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29815 nr. 108

04-09-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingToezeggingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29815Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 815Jeugdzorg 2005–2008nr. 108VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 4 september 2007De algemene commissie voor Jeugd en Gezin1 heeft op 27 juni
2007 overleg gevoerd met minister Rouvoet voor Jeugd en Gezin over:– de brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
16 februari 2007 inzake resultaten aanvalsplan wachttijden jeugdzorg
en terugdringing wachtlijsten AMK (29 815, nr. 99);– de brief van de minister voor Jeugd en Gezin
d.d. 26 april 2007 inzake de waarborgen bij gebruik van buitenlands zorgaanbod
voor Nederlandse jeugdigen (29 815, nr. 101);– de brief van de minister voor Jeugd en Gezin
d.d. 2 mei 2007 inzake reactie op de uitzending van het tv-programma
van 19 maart 2007 (29 815, nr. 102);– de brief van de minister voor Jeugd en Gezin
d.d. 20 juni 2007 inzake de stand wachtlijst jeugdzorg en AMK (29 815,
nr. 106).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand samenvattend verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Çörüz (CDA) vindt
dat kinderen recht hebben op zorg en niet op een wachtlijst horen te staan.
Het is daarom goed dat in het beleidsprogramma staat dat de wachtlijsten worden
verkort. Begin 2007 was het aantal kinderen dat wachtte op zorg, teruggebracht
tot 284 kinderen; aan 130 kinderen werd overbruggingszorg geleverd. Vreemd
genoeg is het aantal wachtende kinderen in drie maanden tijd weer gegroeid
tot 2100. Kan de minister een verklaring geven voor deze explosieve toename?
Waarom neemt jaar na jaar de omvang van de geboden jeugdzorg toe?Volgens de gegevens van de MO-groep zouden 1700 kinderen op de wachtlijst
voor zorg staan. Het departement gaat echter uit van 2100. Waarom is het verschil
tussen die cijfers zo groot? Uit de cijfers van het departement blijkt ook
dat het aantal wachtende kinderen per provincie en grootstedelijke regio verschilt.
In de ene provincie ligt dat aantal drie of vier keer hoger dan in de andere.
Hoe is dat mogelijk? Omdat het lastig is om vat te krijgen op de cijfers,
overweegt de Kamer een intern onderzoek naar dit onderwerp.Het kabinet heeft zowel in 2006 als in 2007 incidenteel 50 mln. beschikbaar
gesteld. Vanaf 2007 wordt structureel 40 mln. besteed aan jeugdzorg.
Om de recente stijging van de wachtlijsten het hoofd te bieden, is een extra1bedrag van 30 mln. vrijgemaakt voor jeugdzorg; Kinderbescherming
en AMK krijgen daarbovenop allebei 5 mln. extra. Kan de minister bevestigen
dat dit recent vrijgegeven bedrag van 40 mln. bovenop het bedrag van
40 mln. komt dat vorig jaar als structureel is toegezegd? Kan hij uitleggen
wat met al dat geld wordt gedaan? Worden daarmee de beoogde prestaties geleverd?
De Inspectie Jeugdzorg stelde in een gesprek dat prestaties niet concreet
gemeten kunnen worden omdat aan het opstellen van prestatie-indicatoren nog
wordt gewerkt. Erkent de minister dat dat rijkelijk laat is? Jeugdzorg is
toch niet gisteren uitgevonden?De samenwerking tussen GGZ en Bureau Jeugdzorg laat nog steeds te wensen
over. Kinderen worden meestal, in 80% van de gevallen, via de huisarts
in plaats van via het Bureau Jeugdzorg naar de GGZ verwezen. In dat kader
is het jammer dat de uitrol van de centra voor jeugd en gezin over het hele
land pas is voorzien voor 2011. Het is goed mogelijk dat in de aanloop naar
die centra de rituele dans van groeiende wachtlijsten en extra geld steeds
opnieuw plaatsvindt. Om dat te voorkomen, moeten de centra voor jeugd en gezin
zo snel mogelijk gerealiseerd worden.In de stukken wordt onvoldoende ingegaan op de financieringssystematiek
ondanks de aandacht daarvoor vanuit het parlement in de vorm van de motie-Çörüz
(28 168, nr. 42) uit 2003 en motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s.
(28 168, F) uit 2004. Door de veelheid aan financieringsbronnen is het
namelijk onduidelijk wie wat doet en hoe de afrekening is geregeld. Op korte
termijn moet een reële financieringssystematiek worden opgezet, met prikkels
om goed en efficiënt te werken en zonder open einden. In die systematiek
moeten eventuele wachtlijsten kunnen worden opgevangen.Mevrouw Bouchibti (PvdA) merkt op dat de provincies,
de MO-groep en de minister het inmiddels eens zijn over de omvang van de wachtlijsten
in de jeugdzorg. Over de oorzaken en mogelijke oplossingen van het probleem
verschillen zij nog wel van mening. Ongeveer 2100 kinderen moeten na indicatiestelling
langer dan negen weken wachten op zorg. Om aan de grote vraag naar jeugdzorg
te voldoen, heeft het kabinet 40 mln. extra uitgetrokken. Volgens de
MO-groep is daar echter 60 mln. voor nodig.De informatievoorziening aan de Kamer moet beter worden. In 2006 is de
motie-Kalsbeek c.s. (29 815, nr. 63) ingediend waarin de regering
werd verzocht om de Kamer maandelijks te informeren over de omvang van de
wachtlijsten in de jeugdzorg en daarbij uit te leggen hoe bestaande wachtlijsten
worden weggewerkt. Hoewel deze motie niet is aangenomen, is de minister als
medeondertekenaar van die motie wellicht gevoelig voor de uitvoering ervan.
Volgens de stukken is de inzet van de minister gericht op het aanleveren van
cijfers per kwartaal. Is hij bereid om in plaats daarvan in te zetten op tweemaandelijkse
informatievoorziening over de stand van zaken in de jeugdzorg, in elk geval
in het volgende jaar?Doelmatiger werken en beter stroomlijnen moeten de wachtlijsten terugdringen.
De minister wil de partners in het jeugdbeleid blijven aanspreken op de eigen
verantwoordelijkheid. Met welke partners gaat hij concreet het gesprek hierover
aan? Welke verwachtingen heeft hij in relatie tot efficiencyverbetering? Kan
hij, eventueel schriftelijk, aangeven welke concrete maatregelen worden genomen
om de efficiency te bevorderen en wat het verwachte resultaat daarvan is?
Is hij bereid om een onderzoek uit te voeren naar de mogelijke voordelen van
het beperken van de rechtmatigheidscontrole? Gedacht kan worden aan een beleid
waarin vertrouwen wordt gesteld in het veld en achteraf een strenge controle
plaatsvindt, inclusief sancties.Vanaf 2007 is 40 mln. per jaar beschikbaar voor de jeugdzorg.
Niet alle provincies hebben dat geld echter al ingezet. Vier van de veertien
provincies en grootstedelijke regio’s hadden het geld zelfs in het geheel
nog niet ingezet in het eerste kwartaal. Zij konden de extra vraag dan ook
niet opvangen met extra aanbod. Volgens drie provincies moet een
deel van de middelen nog beschikbaar worden gesteld. Kan de minister aangeven
of zij dat geld inmiddels hebben ontvangen? Is er een verband tussen de omvang
van de wachtlijsten en het niet uitgeven van de bedragen? Welk effect verwacht
de minister van de inzet van dat geld? Is het voorgekomen dat het geld wel
door provincies is besteed aan jeugdzorg terwijl het nog niet door het Rijk
beschikbaar was gesteld? Duidelijkheid over de financiering is noodzakelijk
om een duidelijk beeld op de problematiek te krijgen. Kan de minister per
provincie aangeven hoeveel de provincies zelf bijdragen aan het verkorten
van de wachtlijsten? Dergelijke gegevens moeten worden aangeleverd bij de
volgende periodieke informatie aan de Kamer. Dan moet ook bekend zijn op welk
soort hulp wordt gewacht. De vraag naar jeugdzorg stijgt met 10% tot
12% per jaar. Wat is naar de mening van de minister de oorzaak hiervan?Mevrouw Langkamp (SP) merkt op dat achter
de cijfers van de wachtlijsten veel leed schuilgaat, niet alleen van ouders
en kinderen maar ook van werkers in de jeugdzorg. In 2006 is een incidenteel
bedrag van 100 mln. extra uitgetrokken om de wachtlijsten weg te werken.
Deze leken eind 2006 daadwerkelijk te zijn weggewerkt maar nu blijkt dat er
sprake was van symptoombestrijding en schijnoplossingen. De wachtlijsten werden
kunstmatig kort gehouden, bijvoorbeeld door dossiers van wachtende kinderen
over te hevelen waardoor zij van de wachtlijst verdwenen. Het ging daarbij
om kinderen die nog wachtten op een indicatie. Het incidentele bedrag van
100 mln. is ook ingezet voor het vergroten van de capaciteit. Die capaciteit
werd echter vaak in de vorm van projecten toegevoegd of ingevuld met het aantrekken
van tijdelijk personeel. Nu het geld op is, kunnen projecten niet vervolgd
worden en vertrekt het tijdelijk personeel.Het definitief wegwerken van de wachtlijsten is alleen mogelijk als het
hele systeem van de jeugdzorg wordt aangepakt. Met korte ambulante interventies
van jeugdzorgmedewerkers kan vaak worden voorkomen dat kinderen en hun ouders
langer of intensiever zorg nodig hebben. Medewerkers hebben daar echter momenteel
geen tijd voor omdat zij veel energie moeten steken in het aanbieden van vervangende
zorg. Overigens schijnen in dit verband wachtlijsten te bestaan voor indicatiestelling
binnen het netwerk van de jeugdzorg. Deze wachtlijsten worden echter niet
genoemd in de stukken. Hoeveel kinderen wachten op een indicatie en hoe lang
moeten zij daarop wachten?Vervangende zorg is beter dan geen zorg maar daarmee wordt vaak niet de
zorg geboden die kinderen eigenlijk nodig hebben. Als de vervangende of overbruggende
zorg eindigt, belanden kinderen weer op de wachtlijst voor de eerst aangewezen
zorg. Omdat met het aanbieden van vervangende zorg de wachtlijsten korter
worden maar de kinderen die wachten op de door hun benodigde zorg niet geholpen
zijn, kan gesproken worden van symptoombestrijding.Er schijnt vaak onenigheid te zijn tussen instanties over wie de indicatie
stelt; is er sprake van een pedagogische of een psychiatrische zorgvraag?
Crisismedewerkers lopen dan al aan tegen schotten en wachtlijsten. Zij kunnen
kinderen moeilijk overdragen aan de GGZ, hetgeen niet vreemd is gelet op de
lange wachtlijsten bij de GGZ; meer dan 18 000 kinderen wachten op psychische
jeugdzorg. Is de minister bereid om hiervoor een plan van aanpak op te stellen?
Hoe wordt omgegaan met het tekort aan psychiaters? Hoe staat het met de parttime
inzet van gedragsdeskundigen, ontwikkelingspsychologen en orthopedagogen uit
andere sectoren? Wat is de stand van zaken ten aanzien van het tekort aan
crisisplaatsen? Is er al een oplossing voor het financieringsprobleem van
het kinder- en jeugdtraumacentrum in Haarlem?Sinds 1 april 2007 is gespecialiseerde thuiszorg bij gezinnen met
opvoedproblemen niet meer mogelijk omdat het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) daarvoor geen indicatie meer geeft. De thuiszorg werd als zeer
ondersteunend ervaren omdat jeugdzorgmedewerkers vanwege de zware werklast
minder zorg kunnen bieden aan gezinnen dan nodig is. Is de minister bereid
om deze vorm van gespecialiseerde thuiszorg weer mogelijk te maken?Bijna 20% van de kinderen op de wachtlijsten wacht op pleegzorg.
Waar verblijven zij in afwachting van die pleegzorg als thuis wonen onmogelijk
is? Hoe zorgt de minister ervoor dat er meer pleegoudergezinnen komen en blijven?Kinderen worden in sommige instellingen geweigerd omdat de ouders niet
kunnen meewerken aan het behandelprogramma, bijvoorbeeld omdat zij geen geld
hebben om iedere week met de trein naar de instelling te reizen waar hun kind
behandeld wordt. Het duurt te lang voordat vergoeding van die kosten geregeld
is via de bijzondere bijstand. Enerzijds wachten kinderen dus op een plek
in een instelling en anderzijds worden zij geweigerd met alle risico’s
van dien.Volgens de AbvaKabo is het verloop van medewerkers in sommige jeugdzorgorganisaties
25%. Dat wordt veroorzaakt door de zeer hoge werkdruk, de toename van
agressie en het slechte imago. Hoe wil de minister het hoge verloop onder
jeugdzorgmedewerkers terugdringen? Is hij bereid om de loon- en prijsstijgingen
volwaardig te compenseren?Met het incidenteel beschikbaar stellen van geld worden de wachtlijsten
niet weggewerkt. De minister zet dit jaar 40 mln. extra in om de wachtlijsten
te bestrijden maar volgens de MO-groep is 60 mln. nodig. Na besteding
van de gelden lopen de wachtlijsten weer op en begint het verhaal opnieuw.
Vanwege de financiële onzekerheid wordt niet of nauwelijks in structurele
uitbreiding van het aantal behandelplaatsen geïnvesteerd.Het is dan ook noodzakelijk om structureel in de jeugdzorg te investeren.
De jeugdzorg moet laagdrempelig worden en minder bureaucratisch, hetgeen hopelijk
bereikt wordt met de oprichting van de centra voor jeugd en gezin.De heer Voordewind (ChristenUnie) betoogt
aan de hand van enkele casussen dat de definitie van «crisisgevallen»
vaag is. Moeten kinderen in levensgevaar verkeren voordat zij als crisisgeval
worden beschouwd?Inmiddels moeten alweer 2100 kinderen langer dan negen weken wachten op
een indicatiestelling. Het is positief dat de minister op korte termijn een
extra bedrag van 30 mln. beschikbaar heeft gesteld. Volgens de MO-groep
is dat evenwel onvoldoende en is later in het jaar meer geld nodig. Op deze
manier ontstaat een opeenhoping van incidentele bedragen en het is in dat
licht goed dat de minister een onderzoek wil instellen naar de stijgende uitgaven.
Is de minister bereid om dat onderzoek zodanig breed in te steken dat ook
de maatschappelijke oorzaken van de toenemende vraag naar jeugdzorg worden
onderzocht? Wellicht wordt daarmee meer zicht gekregen op hoe aan de voorkant,
via preventie, wachtlijsten kunnen worden bestreden. Wanneer kunnen de uitkomsten
van dat onderzoek worden verwacht?In het onderzoek kan ook de efficiencyverbetering aan de orde komen. Jeugdzorgmedewerkers
schijnen 60% van hun tijd te besteden aan bureauwerk en slechts 40%
aan de kinderen. Is de minister bereid om te streven naar het omdraaien van
deze percentages? Is hij bereid om in dat kader een onderscheid aan te brengen
tussen de procedures voor lichte en zware indicaties?De heer Voordewind sluit zich aan bij de vragen van de heer Çörüz
over de financieringssystematiek. Deze moet in de wet worden vastgelegd zodat
die niet van invloed is op de wachtlijstproblematiek.De aanwezigheid van de zorgaanbieder bij het eerste indicatiegesprek van
het Bureau Jeugdzorg met de kinderen en hun verzorgers kan een latere dubbeling
bij intakegesprekken voorkomen. Wat is het standpunt van de minister in dezen?In reactie op de laatste brief van de minister heeft de MO-groep een voorschot
genomen op eventuele verklaringen voor de toename van de wachtlijsten. Als
een mogelijke oorzaak wordt de toename van het aantal scheidingen en het ontstaan
van eenoudergezinnen genoemd waaruit kinderen die jeugdzorg nodig hebben vaak
afkomstig zijn. Is het wellicht een idee om via de centra van jeugd en gezin
huwelijkscursussen aan te bieden? Dergelijke cursussen worden momenteel verzorgd
door kerkelijke organisaties, voorafgaand aan huwelijksvoltrekkingen, om mensen
te informeren over het bereiken van een stabiele relatie en over het gezamenlijk
opvoeden van kinderen.Na de overname van een kind- of familiedossier koppelt het Bureau Jeugdzorg
niet terug naar de organisatie die de zorg aanvankelijk verleende over de
verdere ontwikkelingen. Die terugkoppeling is wel gewenst uit het oogpunt
van latere zorgaanvragen door hetzelfde kind of gezin. Die communicatielijnen
moeten gewaarborgd zijn als de centra voor jeugd en gezin zijn opgericht.Het is goed dat aan kinderen op wachtlijsten altijd vervangende zorg wordt
geboden. Kan de minister bevestigen dat deze kinderen dan nog wel in aanmerking
komen voor de zorg waarvoor zij geïndiceerd zijn? Als vervangende zorg
voldoende blijkt te zijn, dan is de vraag of er goed geïndiceerd is.In het beleidsprogramma staat dat de Raad voor de Kinderbescherming meer
bij de Algemene Meldpunten Kindermishandeling wordt betrokken op het punt
van de eerste melding. Is er vooruitgang geboekt in het verkorten van het
proces?De heer Dibi (GroenLinks) erkent dat het belangrijk
was om goed in kaart te brengen hoeveel kinderen op de wachtlijsten stonden
voordat daarover uitspraken werden gedaan. Inmiddels is duidelijk dat meer
dan 2000 kinderen langer dan negen weken wachten op zorg. Nu dat aantal met
zekerheid is vastgesteld, kunnen afrekenbare en kwantificeerbare doelstellingen
worden gesteld.Ten eerste moet een structurele oplossing worden gevonden voor de financiering.
Deze moet gebaseerd zijn op de reële te verwachten zorgvraag. Wanneer
verwacht de minister deze oplossing te presenteren? In februari 2006, toen
er al druk werd gewerkt aan modernisering van de financiering, is daarover
door GroenLinks-woordvoerder Azough al een motie ingediend (29 815, nr. 54).
Aangezien de minister deze motie als Kamerlid steunde, is het logisch dat
hij daarvoor op korte termijn een voorstel doet.Ten tweede moet een ambitieuze doelstelling worden gesteld in relatie
tot het verminderen van de bureaucratie. Er kan bijvoorbeeld gedacht worden
aan het halveren van de tijd die mensen op de werkvloer kwijt zijn aan bureaucratie.
Is de minister bereid om de voorstellen die de Jeugdzorgbrigade op dit punt
heeft gedaan uit te werken? Een belangrijk onderdeel van de bureaucratie is
gelegen in het dubbele werk dat door organisaties wordt gedaan. Met het integreren
van het werk van de AMK’s en de Raad voor de Kinderbescherming zou veel
dubbel werk worden voorkomen.In de algemene beeldvorming is de jeugdzorg een bodemloze put waar niets
goed gaat. Dat beeld schaadt het aanzien van de jeugdvoogden en alle andere
professionals in de jeugdzorg die veel werk verzetten. De minister is in staat
om het aanzien en het imago van de jeugdzorg te verbeteren. Is hij bereid
om zijn politieke lot te verbinden aan het laten verdwijnen van de wachtlijsten?Ten derde moet de kwaliteit worden verbeterd. Is de minister bereid om
voor Prinsjesdag met de provincies te regelen dat alle Bureaus Jeugdzorg in
2008 werken met een kwaliteitssysteem waarin ook aandacht is voor de rol van
de zorgaanbieders? Volgens de Inspectie is in de praktijk onduidelijk wat
onder vervangende zorg moet worden verstaan en welke hulp onder
deze vlag moet worden geboden. Dat is onacceptabel. Is de minister bereid
om de kwaliteitscriteria te beschrijven?Naar aanleiding van een briefing van de Inspectie voor de jeugdzorg heeft
de fractie van GroenLinks schriftelijke vragen gesteld. Slechts 29 inspecteurs
zijn ingezet voor de controle van organisaties die aan 150 000 kinderen
zorg bieden. Zij hebben daarbij ook nog eens de opdracht gekregen om te bezuinigen.
Die bezuiniging zou ten koste gaan van het aantal inspecteurs. Wat is de reactie
van de minister daarop?De Kamer heeft recent een brief ontvangen over licht verstandelijk gehandicapte
kinderen en kinderen met al dan niet ernstige gedragsproblemen die op de wachtlijst
staan voor op hen toegesneden zorg. Die wachtlijsten zijn niet geteld bij
het aantal kinderen op de reguliere wachtlijst. Welke stappen neemt de minister
op dit punt? Zijn extra middelen voor het verkorten van die wachtlijst noodzakelijk?De bereikbaarheid van zorgaanbieders voor allochtone jongeren is zorgwekkend.
Deze groep jongeren is oververtegenwoordigd in justitiële jeugdinrichtingen
maar ondervertegenwoordigd in preventieve instellingen. Op welke manier zorgt
de minister ervoor dat de centra voor jeugd en gezin ook de allochtone gezinnen
bereiken?Mevrouw Verdonk (VVD) constateert dat er steeds
extra geld in de jeugdzorg wordt gestopt maar dat er geen visie op de jeugdzorg
bestaat en de bureaucratie niet wordt aangepakt. Op deze manier wordt water
naar de zee gedragen. De focus is steeds gericht op problemen terwijl snelle
hulp aan jeugdigen en hun ouders alleen gerealiseerd wordt door de jeugdzorg
in zijn geheel te bekijken. Dat is al gebeurd in het kader van de operatie
Jong waaruit goede ideeën naar voren zijn gekomen. Deze lijken echter
in een la verdwenen te zijn.De MO-groep zet in op een structurele oplossing voor de jeugdzorg en juicht
het zelfs toe dat het parlement een onderzoek wil uitvoeren naar de wachtlijsten.
Binnen de jeugdzorg moet vraaggestuurd in plaats van aanbodgericht gewerkt
worden. De systematiek van provincies die geld dragen naar zorgorganisaties
moet veranderen. Instellingen moeten vooraf gefinancierd worden zodat zij
niet jarenlang achteraf geld hoeven te declareren en te verrekenen.Een ouder met een kind dat problemen heeft, heeft het heel zwaar. Zorg
en hulpverlening moeten daarom laagdrempelig zijn. De oprichting van de centra
voor jeugd en gezin is in dat kader toe te juichen. Het is evenwel de bedoeling
om daarnaast het Bureau Jeugdzorg in stand te houden. Op die manier wordt
de bureaucratie versterkt. De minister moet de durf hebben om de instanties
met elkaar te vervlechten zodat de hulpverlening dichterbij het kind wordt
georganiseerd.Het beleidsprogramma van het kabinet is op het punt van kindermishandeling
vaag. Het is raar dat huisartsen in Nederland geen meldplicht hebben bij vermoedens
van kindermishandeling. Zij mogen zelf uitmaken of zij daar melding van maken.
De Inspectie is een groot voorstander van een interventieplicht; een huisarts
is dan verplicht om melding te maken van kindermishandeling en om na te gaan
of daar daadwerkelijk wat mee gedaan wordt. Alleen dan is zeker dat het belang
van het kind goed wordt behartigd.Mevrouw Agema (PVV) constateert dat de jeugdhulpverlening
volledig uit de hand loopt. Er wordt veel geld vrijgemaakt om aan de toegenomen
vraag naar jeugdzorg tegemoet te komen maar toch worden de wachtlijsten langer
en komen veel gezinnen in de knel. Pas als een kind langer dan negen weken
op een wachtlijst staat, wordt het aangemerkt als wachtend. Het kind wordt
direct van de wachtlijst verwijderd zodra hulp wordt aangeboden, ook als dat
niet de geïndiceerde hulp is. Het doel is niet meer het organiseren van
geschikte zorg maar het zo kort mogelijk houden van de wachtlijsten. De politieke
belangen wegen zwaarder dan de belangen van kinderen. Is de minister
bereid om kinderen al na twee weken wachten aan te merken als «wachtend»
en hen pas van de wachtlijst te schrappen als zij passende zorg krijgen?De hulpverlening stelt dat de wachtlijsten toenemen vanwege een tekort
aan goed geschoolde medewerkers, een gebrek aan systematisch werken, te weinig
samenwerking tussen instanties, te veel bureaucratie en te weinig efficiency.
Dat is echter geen verklaring voor het feit dat steeds meer jongeren van het
juiste pad raken. De minister gaat ervan uit dat de problemen met de oprichting
van de centra voor Jeugd en Gezin zullen stabiliseren. Allochtone ouders onttrekken
zich soms echter aan het jeugdzorgtraject van hun kinderen omdat hun opvattingen
botsen met die van hulpverleners. Hulpverleners durven vaak niet hardop uit
te spreken dat vooral in de grote steden de problemen voortkomen uit integratieproblematiek.
Dat aspect moet benoemd worden om specifieke oplossingen te vinden. Hoe moet
volgens de minister worden omgegaan met gezinnen die niet willen meewerken?In sommige gevallen is hulp nodig en in andere gevallen een strenge aanpak.
In pubers die de wet overtreden, moet niet geïnvesteerd worden. Zij moeten
veroordeeld worden en als zij een dubbel paspoort hebben, moeten zij gedenaturaliseerd
en uitgezet worden, samen met hun ouders, broers en zussen. Dat is effectiever
dan eindeloos hulp verlenen. Hoe stelt de minister zich de aanpak van ernstig
ontspoorde jongeren en hun ouders voor?De afschaffing van het bordeel- en pooierverbod op 28 oktober 1999
heeft niet geleid tot meer weerbaarheid onder de vrouwen die werkzaam zijn
in de prostitutie. Veel meisjes worden juist misleid door loverboys om als
prostituee te gaan werken. Is de minister bereid om de activiteiten van loverboys,
de hedendaagse pooiers, strafbaar te stellen zodat jonge, kwetsbare meisjes
beter worden behoed voor deze normloze uitbuiting?De heer Van der Vlies (SGP) benadrukt dat
duizenden jongeren geholpen worden door de jeugdzorg. Met de negatieve berichtgeving
over een aantal pijnlijke incidenten wordt een eenzijdig beeld geschetst.
Desalniettemin komen steeds meer jongeren in aanraking met de jeugdzorg. Grote
aantallen kinderen worden mishandeld, hetgeen breed moet worden bestreden.
De minister moet de kansen die met het beleidsprogramma worden geboden, waarmaken.Aan het einde van de vorige kabinetsperiode stelde staatssecretaris Ross-van
Dorp dat de wachtlijsten beheersbaar moesten blijven. Inmiddels is het aantal
wachtenden sinds januari vervijfvoudigd. Hoewel het beschikbaar stellen van
extra geld noodzakelijk is om aan de vraag tegemoet te komen, moet ook nagegaan
worden waarom de vraag blijft stijgen en op welke manier daarop kan worden
beantwoord. Het is positief dat de minister het voornemen heeft om daar onderzoek
naar te verrichten. Waarom ontstaat er na het oplossen van het ene probleem
steeds een ander probleem? In het onderzoek van de minister moeten aspecten
zoals de veranderde schoolsystemen en de inrichting van de thuissituatie worden
meegenomen. Het uitgangspunt van het gezin als veilige haven is tegenwoordig
geen gemeengoed meer.Volgens berichten worden ook de wachtlijsten van licht verstandelijk gehandicapten
met gedragsproblemen langer. Die aantallen zijn niet meegenomen in de stukken.
Kan de minister daar een verklaring voor geven?Om bij zorgvragen snel tot actie over te gaan, wordt vaak vervangende
zorg geregeld. Daarmee staat iemand niet meer op een wachtlijst voor hulp.
De vervangende zorg is echter niet altijd een equivalent van de geïndiceerde
zorg.De vragen die gesteld zijn over de Stichting Gereformeerde Jeugdzorg (SGJ)
zijn voorafgaand aan het overleg beantwoord, hetgeen een compliment verdient.
De oplossing die de minister biedt, betreft echter alleen 2007.
Voor de jaren daarna is nog geen oplossing gevonden. Hopelijk wordt de inbedding
van landelijke instellingen waar jarenlang voor is gepleit, eindelijk definitief
geregeld.Antwoord van de ministerDe minister merkt op dat hij niet indringend
zal ingaan op het beleidsprogramma, omdat daarover een ander overleg gepland
is met de Kamer. Ook over het onderwerp kindermishandeling zal uitvoeriger
gesproken worden na het beschikbaar komen van het plan van aanpak na de zomer.Met het wegwerken van de wachtlijsten eind 2006 is door de jeugdzorg een
prestatie van formaat geleverd. De problematiek is echter hardnekkig. Het
aantal kinderen en gezinnen met problemen neemt toe; de vraag naar jeugdzorg,
naar zorg voor jeugdigen met een licht verstandelijke handicap en naar geestelijke
gezondheidszorg stijgt. Ook het aantal jongeren dat op civielrechtelijke titel
in een justitiële jeugdinrichting wordt geplaatst of gebruikmaakt van
speciaal onderwijs neemt toe. Ouders lijken vaker moeite te hebben met het
opvoeden van de kinderen. Zij weten vaak niet waar zij terecht kunnen met
hun vragen, die variëren van eenvoudige adviesaanvragen tot complexe
jeugd- en gezinsproblematiek. De overheid kan daarin een rol spelen, hoewel
het opvoeden van kinderen een primaire verantwoordelijkheid blijft van ouders.
Ouders met vragen of problemen moeten snel goede hulp kunnen krijgen. Daar
passen eigenlijk geen wachtlijsten bij. De centra voor jeugd en gezin spelen
een centrale rol in de omslag naar preventie. Als ondersteuning niet volstaat,
dan moet snel en effectief zorg kunnen worden ingezet. Daarbij moet de overheid
kunnen ingrijpen als ouders geen hulp willen accepteren. In dergelijke gevallen
wordt de lijn van de kinderbeschermingsmaatregelen gevolgd. Momenteel informeert
het Bureau Jeugdzorg de Raad voor de Kinderbescherming, die vervolgens de
wenselijkheid van toepassing van maatregelen aan de kinderrechter voorlegt.
Dat traject moet adequaat plaatsvinden, met snel ingrijpen, snelle hulp en
effectieve en professionele ondersteuning.Eind 2006 is de Wet op de Jeugdzorg geëvalueerd en is het rapport
Jeugdbeleid van het interdepartementaal beleidsonderzoek (IBO) opgesteld en
voorzien van een kabinetsreactie naar de Kamer gestuurd. De antwoorden op
de vragen die daarover door de Kamer gesteld zijn, worden binnenkort naar
de Kamer gestuurd. In de evaluatie is een aantal concrete knelpunten geconstateerd
dat het kabinet zal aanpakken. In plaats van een stelselwijziging moet er
worden geïnvesteerd in de zorg. In dat kader moet een samenhangende aanpak
worden opgesteld voor preventie, stroomlijning van de jeugdzorg en verbetering
van doelmatigheid en efficiency. Daar moet geld in worden gestoken maar daarbij
wordt ook gebruikgemaakt van een nieuwe financieringssystematiek. Voor invoering
van deze aanpak wordt gedacht aan 1 januari 2009. Om deze aanpak te realiseren,
moeten acute capaciteitsproblemen worden aangepakt. Om die reden is kortgeleden
30 mln. extra beschikbaar gesteld voor de door de provincie georganiseerde
jeugdzorg, 5 mln. extra voor de AMK’s en 5 mln. voor de Raad
voor de Kinderbescherming.Over de centra voor jeugd en gezin bestaat het misverstand dat een extra
keten in de schakel wordt aangebracht. In deze centra worden de bestaande
organisaties echter ondergebracht. Het is geen nieuw instituut. De instanties
die zich in het lokale domein bezig houden met hulpverlening en zorg rond
gezinnen worden bij elkaar gebracht zodat de samenwerking tussen bestaande
instanties en hulpverleners wordt verbeterd. Daarbij kan gedacht worden aan
de jeugdgezondheidszorg met opvoedingsondersteuning en WMO-functies die al
tot de gemeentelijke verantwoordelijkheid behoren. Die taken worden vaak zonder
onderlinge samenwerking uitgevoerd. Zonder een nieuwe laag te creëren,
worden deze gemeentelijke taken gestroomlijnd en bij elkaar gebracht in de
centra voor jeugd en gezin. De provinciale jeugdzorg wordt daarbij
betrokken met de plaatsing van een voorpostfunctionaris in de centra. Voor
zover mogelijk worden ook de geldstromen naar de diverse taken in de centra
gebundeld; daarover zijn recent afspraken gemaakt met de VNG.Omdat de provincies verantwoordelijk zijn voor het zorgaanbod, is hun
gevraagd om een verklaring voor het opnieuw oplopen van de wachtlijsten. In
de stukken zijn elementen van die verklaring opgenomen. Zo was de doorstroom
bij de zorgaanbieders begin dit jaar minder goed dan normaal door de grote
inspanning die eind vorig jaar was geleverd om de wachtlijsten weg te werken.
De capaciteit was dus optimaal benut en nieuwe instroom was nauwelijks mogelijk.
Ook meldden relatief veel ouders en kinderen zich in het eerste kwartaal voor
zorg aan, enerzijds als gevolg van seizoensinvloeden en anderzijds als gevolg
van positieve publiciteit voor de Bureaus Jeugdzorg vanwege het wegwerken
van de wachtlijsten. Bovendien kwam een deel van de kinderen die vervangende
zorg hadden gekregen in het kader van het aanvalsplan wegwerken wachtlijsten,
na afloop van die zorg weer terug op de wachtlijst, in het eerste kwartaal
van 2007.Verder is gebleken dat een aantal provincies het structurele extra bedrag
van 40 mln. voor het opvangen van de groei nog niet had ingezet. Zodra
duidelijk is welk effect de inzet van dat bedrag heeft, kan worden bepaald
of er meer gedaan moet worden. In het overleg met de provincie zal in elk
geval duidelijk gemaakt worden dat er veel doelmatiger gewerkt moet worden.
Er wordt nagedacht over de financieringssystematiek en daarover zal ook met
de Kamer overlegd worden. Met het incidentele extra bedrag van 30 mln.
is de acute nood gelenigd en kan de wachtlijst met 2100 kinderen worden weggewerkt.Met de opmerking dat de wachtlijsten eind 2006 kunstmatig zijn weggewerkt,
wordt ten onrechte gesuggereerd dat met verschillende definities is gewerkt.
Bij het opvragen van de gegevens van de provincie is steeds dezelfde definitie
gehanteerd. Een kind staat op een wachtlijst als het langer dan negen weken
moet wachten op zorg en in de tussentijd geen enkele vorm van zorg krijgt.
Deze definitie is met instemming van de Kamer vastgesteld in het kader van
het aanvalsplan om de wachtlijsten van 2006 weg te werken. Het is mogelijk
om die definitie bij te stellen zodat kinderen eerder op een wachtlijst komen
te staan. Het is echter onverstandig om de definitie te veranderen in de discussie
over het bedrag van 100 mln. Daarmee zouden de resultaten gemanipuleerd
worden en de vergelijking onzuiver worden. In het overleg met de provincie
zal worden gesproken over de definitie en over de wenselijkheid van aanpassing
daarvan. De Kamer wordt geïnformeerd over de uitkomsten van dat overleg.Kinderen die vervangende zorg krijgen in afwachting van de geïndiceerde
zorg, blijven recht houden op die geïndiceerde zorg. Zodra die beschikbaar
komt, krijgen zij die. Als de vervangende zorg afloopt en de geïndiceerde
zorg nog steeds niet geboden kan worden, worden kinderen weer op de wachtlijst
geplaatst. Overigens zijn kinderen niet uitsluitend op basis van een kort
intakegesprek van de wachtlijst gehaald. De provincies hebben met een bestuursverklaring
aangegeven dat het geld daadwerkelijk aan zorg voor kinderen is besteed.Met de provincies is afgesproken om halfjaarlijks te rapporteren over
de wachtlijsten voor jeugdzorg. Getracht zal worden om de frequentie van die
rapportages op te voeren tot een keer per kwartaal. Een nog hogere frequentie
van informatieaanlevering zou bureaucratie in de hand kunnen werken. De cijfers
moeten immers uiteindelijk worden aangeleverd door de zorgaanbieders. Ook
wordt overlegd met de provincies over de kwaliteit en samenstelling van de
cijfers zodat het beeld dat daarmee wordt geschetst duidelijk is. De Kamer
wordt schriftelijk geïnformeerd over de mogelijkheden van het apart in
kaart brengen van de wachtlijsten voor kinderen die nog geen
zorg krijgen en kinderen die vervangende zorg krijgen in afwachting van de
geïndiceerde zorg.Aan de huidige financieringssystematiek kleven nadelen. Door het vorige
kabinet is daarom het traject ingezet naar een andere systematiek. Daarvoor
is een goed ramingsmodel van belang zodat een beeld ontstaat van de reëel
te verwachten groei in de vraag naar de verschillende soorten van jeugdzorg.
Aan dat ramingsmodel wordt gewerkt door het Sociaal Cultureel Planbureau.
Op basis daarvan kan over worden gegaan op een nieuwe financieringssystematiek.
Daarbij is ook de verdeling van gelden over de provincies en de verschillende
zorgvormen aan de orde. Naar verwachting zal de nieuwe systematiek in 2009
kunnen ingaan.Op het punt van de lonen in de jeugdzorg beperkt de rol van het ministerie
zich tot het jaarlijks beschikbaar stellen van de overheidsbijdrage aan de
arbeidskostenontwikkeling voor de jeugdzorg. Het is vervolgens aan sociale
partners in het cao-overleg om binnen de gegeven budgettaire ruimte overeenstemming
te bereiken. Het kabinet besluit jaarlijks of prijscompensatie al dan niet
wordt uitgekeerd. Het is de verantwoordelijkheid van de sector jeugdzorg om
met de beschikbare middelen structureel doelmatig te werken. Door doelmatigheidswinst
kunnen gestegen prijzen worden gecompenseerd.In 2007 is extra geld beschikbaar gesteld om de wachtlijsten voor de jeugd
GGZ te bestrijden en om aan de groei van de vraag tegemoet te komen. Het gaat
om een bedrag van 48 mln. waarvan 34 mln. structureel beschikbaar
wordt gesteld. Vanaf volgend jaar, als de op genezing gerichte GGZ naar de
Zorgverzekeringswet wordt overgeheveld, is het aan de zorgverzekeraars om
zo doelmatig mogelijk voldoende zorg in te kopen. De prestatieafspraken zijn
tot 1 januari 2008 van kracht. In de ontwikkeling van de wachtlijsten
voor de jeugd-GGZ is een kleine verbetering merkbaar hoewel veel kinderen
nog niet binnen de normen worden behandeld. In het overleg met de GGZ wordt
steeds aangedrongen op het waarmaken van die prestatieafspraken.Bij de vragen over gespecialiseerde thuiszorg en de indicatie daarvan
is sprake van een misverstand. De psychosociale grondslag waarop wordt gedoeld,
is nooit onderdeel geweest van de functieactiverende begeleiding die is omschreven
in de zorgaanspraken uit hoofde van de AWBZ. Gemeenten hebben de mogelijkheid
en de verantwoordelijkheid om ondersteuning te geven bij opvoedproblemen en
opvoedingsondersteuning. Dat hoort niet thuis bij de AWBZ en de indicatiestelling
door het CIZ.Op de wachtlijsten van licht verstandelijk gehandicapte kinderen (LVG-sector)
bestaat geen goed beeld binnen het departement. De verantwoordelijkheidsverdeling
is op dit punt ook anders georganiseerd omdat de zorg voor de LVG niet wordt
gefinancierd door de provincies maar vanuit de AWBZ.Enige tijd geleden is het project Verbetering indicatiestelling Bureaus
Jeugdzorg (VIB) opgesteld. De MO-groep voert dat project op verzoek van het
IPO uit. In het kader daarvan is een aantal indicatiestromen onderscheiden
waarvoor korte doorlooptijden worden vastgesteld. Er wordt daarbij uitgegaan
van een lichte indicatiestelling tenzij een zware noodzakelijk is. Bovendien
wordt gedacht aan parallelle in plaats van opeenvolgende stappen zodat de
doorlooptijd van een traject sneller wordt.De suggestie om zorgaanbieders te betrekken bij het eerste indicatiegesprek
is begrijpelijk, maar de vormgeving daarvan zou ingewikkeld zijn. Zonder indicatiestelling
is immers niet bekend welke zorgaanbieder moet worden uitgenodigd. Het IPO
is wel verzocht om in het kader van het project VIB aandacht te besteden aan
het idee van een globale indicatiestelling waarbij verfijning op een later
moment plaatsvindt.Aan alle Bureaus Jeugdzorg is een bedrag van € 750 000
beschikbaar gesteld om hun de gelegenheid te bieden om te werken met de zogenaamde «doorbraakmethode» zodat sneller wordt gewerkt,
met parallelle trajecten.De sector werkt op verschillende manieren aan het systematisch borgen
en verbeteren van de kwaliteit, bijvoorbeeld aan de hand van de prestatie-indicatoren
die eind september zijn vastgesteld. De MO-groep stelt daarvoor een implementatieplan
op. In oktober 2006 heeft een eerste jeugdzorgaanbieder het HKZ-kwaliteitscertificaat
gekregen; vanaf 1 januari 2008 moeten alle aanbieders gecertificeerd
zijn. Voor de Bureaus Jeugdzorg wordt een certificatieschema ontwikkeld. De
provincies werken aan benchmarking.In het onderzoek naar de groeiende vraag naar jeugdzorg kan scheidings-
en omgangsproblematiek een rol spelen. De centra voor jeugd en gezin moeten
evenwel niet elk denkbaar type aanbod kunnen garanderen, want daarmee zouden
zij overvraagd worden. Het doel van de centra is het bundelen van bestaande
voorzieningen op het punt van groei- en opvoedingsondersteuning. Het aspect «relaties»
kan daar een onderdeel van uitmaken, maar behoort niet tot de kerntaken.Rijksbreed is een taakstelling voor bezuinigingen gesteld. Die geldt ook
voor de Inspectie Jeugdzorg. De Inspectie is echter niet verplicht om het
aantal inspecteurs te verlagen. Overigens houdt de Inspectie niet toezicht
op de kinderen die zorg krijgen maar op de instellingen die die zorg bieden.
De rekensom waarbij het aantal inspecteurs wordt vertaald naar het aantal
kinderen, is dus niet terecht.Het onderwerp van eergerelateerd geweld en loverboys moet in een ander
debat worden besproken. Dat is niet aan de orde bij het wegwerken van de wachtlijsten.De wetgever heeft de mogelijkheid om in te grijpen in gezinnen die niet
willen meewerken aan een hulpverleningstraject. Met een ondertoezichtstelling
kan hulp dwingend worden opgelegd, zo nodig door een kind uit huis te plaatsen.
Er wordt een wetsvoorstel voorbereid waarmee eerder tot ondertoezichtstelling
kan worden overgegaan.Het risico bestaat dat bij de scheiding tussen civiele en strafrechtelijke
trajecten de jongeren in justitiële jeugdinrichtingen vooral van allochtone
afkomst zullen zijn en de jongeren in inrichtingen van de gesloten jeugdzorg
vooral van autochtone afkomst. Dat onderwerp behoeft aandacht. Iedereen moet
aanspraak kunnen maken op de benodigde zorg, ongeacht afkomst. Bij de organisatie
van een en ander moet rekening gehouden worden met de diversiteit, bijvoorbeeld
door in verschillende talen hulp aan te bieden. Hulp blijft daarmee laagdrempelig
en de preventie is ermee geholpen. Met de minister voor Wonen, Wijken en Integratie
wordt een plan opgesteld met gerichte maatregelen.Nadere gedachtewisselingDe heer Çörüz (CDA) vindt
het positief dat gekozen is voor een acute aanpak ten aanzien van de wachtlijsten
maar vreest dat de problemen niet worden opgelost met het steeds opnieuw beschikbaar
stellen van geld. Het ontwikkelen van een goede financieringssystematiek is
niet moeilijk. Justitie werkt bijvoorbeeld naar tevredenheid met de T-1 systematiek.
Is de minister bereid om toe te zeggen dat een nieuwe financieringssystematiek
in 2009 wordt ingevoerd?Kan de minister, eventueel schriftelijk, aangeven of het buitenlands zorgaanbod
een rol kan spelen in de Nederlandse jeugdzorg? Voor inwoners van Noord-Brabant
en Zuid-Limburg is het niet ver naar België.Mevrouw Bouchibti (PvdA) vraagt om concretisering
van maatregelen om de efficiency in de jeugdzorg te verbeteren. Die maatregelen
worden vaak onduidelijk omschreven. Wanneer maakt de minister bekend of de
wachtlijstcijfers driemaandelijks kunnen worden aangeleverd? Waarom moet daarover
uitvoerig overlegd worden met de provincies?Mevrouw Langkamp (SP) verzoekt de minister
om een antwoord, zo nodig schriftelijk, op haar vragen over kinderen die wachten
voordat een indicatiegesprek plaatsvindt, over het kinder- en jeugdcentrum
in Haarlem, over de pleegoudergezinnen en over het grote verloop onder het
personeel in de jeugdzorg. Kan de minister aangeven wanneer hij de Kamer informeert
over de mogelijke verlenging van de geïndiceerde zorg door het verstrekken
van vervangende zorg?De heer Voordewind (ChristenUnie) is verheugd
te horen dat het aspect van scheidingen wordt meegenomen in het onderzoek
naar de stijgende vraag naar jeugdzorg. Dat onderwerp kan verder aan de orde
komen in de gezinsnota.De heer Dibi (GroenLinks) wil voorkomen dat
de minister om de paar maanden verantwoording moet afleggen in de Kamer over
het opnieuw langer worden van de wachtlijsten. Hij roept de minister daarom
op, daadkrachtig op te treden. Bij het verwijzen naar gesprekken met provincies
en zorgaanbieders ontbreekt een gevoel van urgentie.Mevrouw Verdonk (VVD) constateert dat de minister
na de 100 dagen in het land nog niet weet hoe de jeugdzorg in elkaar zit.
Zijn antwoorden zijn verhullend en ontwijkend. Met de opmerkingen van de minister
op het punt van diversiteit spreekt het kabinet met twee monden. De ene minister
stelt dat de inburgeringseisen te laag zijn en de andere minister wil informatie
in drie talen aanbieden.Mevrouw Agema (PVV) vindt het onacceptabel
dat de minister geen antwoord heeft gegeven op haar vragen over de loverboys.
De meisjes die daarmee te maken krijgen, hebben vaak een problematische voorgeschiedenis
en zijn vaak in aanraking geweest met de jeugdzorg. Is de minister het ermee
eens dat de activiteiten van loverboys strafbaar gesteld moeten worden?De heer Van der Vlies (SGP) heeft begrip voor
het standpunt van de minister dat er niet overhaast conclusies moeten worden
getrokken en tot actie moet worden gekomen. Desalniettemin moeten de problemen
structureel worden opgelost. In dat verband zijn de resultaten van het door
de minister aangekondigde onderzoek interessant.Op alle mogelijke manieren wordt getracht om preventief te werken zodat
kinderen niet in problemen komen. Het idee van voorlichting over relaties
en de wijze waarop gezinnen werken, mag daarom niet per definitie worden afgewezen.De minister benadrukt dat hij zich in zijn
beantwoording houdt bij de geagendeerde onderwerpen.De minister kan niet garanderen dat de wachtlijsten in de toekomst niet
opnieuw langer worden. Een dergelijke garantie zou in geen enkel geval te
geven zijn. Het bedrag van 30 mln. is beschikbaar gesteld om de acute
nood te lenigen. Vervolgens wordt bezien wat het effect is van de structurele
verhoging. Aan de nieuwe financieringssystematiek wordt ruim aandacht gegeven
zodat een goed systeem wordt neergezet. Als ingangsdatum staat 1 januari
2009 voor ogen.De komst van de centra voor jeugd en gezin en de bundeling van diensten
zal een bepaald effect hebben op de vraag naar jeugdzorg, hoewel dat effect
vooralsnog moeilijk te kwantificeren is. Daarbij is wel degelijk sprake van
een gevoel van urgentie.De minister zegt toe, de vragen van mevrouw Langkamp schriftelijk te beantwoorden
voor zover deze nog niet beantwoord zijn.De pleegzorgdag in Arnhem begin 2007 heeft veel nieuwe pleegouders opgeleverd.
Daarmee is extra capaciteit gerealiseerd.In het kader van het toegankelijk maken van preventie is het heel positief
dat informatie in verschillende talen wordt aangeboden.Zorg kan van buitenlandse zorgaanbieders worden ingekocht. Daarvoor geldt
een toetsingskader voor de kwaliteit. Ten aanzien van buitenlandse zorgaanbieders
heeft de Inspectie aanbevelingen gedaan om de kwaliteit verder te waarborgen.Toezeggingen– De Kamer wordt nader geïnformeerd over het verschil tussen
vervangende zorg en geïndiceerde zorg en de mogelijke gevolgen (doorberekening)
van de wachtlijst jeugdzorg.– Het beleidsprogramma wordt binnen enkele dagen toegestuurd.– De antwoorden op de vragen die gesteld zijn over de evaluatie
Wet jeugdzorg en het IBO-onderzoek worden op korte termijn toegestuurd.– Op termijn wordt het plan van aanpak kindermishandeling toegestuurd.– De minister overlegt met de provincies over de frequentie van
de wachtlijstrapportages en de informatie over vervangende zorg daarin, over
kwaliteitsbevordering en over doelmatig werken. De Kamer wordt daar zo spoedig
mogelijk over geïnformeerd alsmede over de mogelijkheden tot verbetering
en de frequentie van de informatiestroom.– De vragen van mevrouw Langkamp over onder meer het traumacentrum
Haarlem en het personeelsverloop bij Bureau Jeugdzorg worden, voor zover deze
nog niet beantwoord zijn, schriftelijk beantwoord.De voorzitter van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,HeijnenDe adjunct-griffier van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,SjerpXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Hamer (PvdA), Kant (SP), ondervoorzitter, Çörüz
(CDA), Sterk (CDA), Van Miltenburg (VVD), Van Dijken (PvdA), Omtzigt (CDA),
Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Teeven (VVD), Verdonk (VVD), Wolbert
(PvdA), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Voordewind (ChristenUnie), Zijlstra
(VVD), Bouchibti (PvdA), Langkamp (SP), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand (PvdD),
Agema (BVV), Leijten (SP), Dibi (GroenLinks), Heijnen (PvdA), voorzitter en
Van Toorenburg (CDA).Plv. leden: Heerts (PvdA), Gerkens (SP), De Rouwe (CDA), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Van der Burg (VVD), Eijsink (PvdA), Biskop (CDA), De Pater-van der
Meer (CDA), Dezentjé Hamming (VVD), Nicolaï (VVD), Bouwmeester
(PvdA), Van Dijk (CDA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie), Schippers
(VVD), Wolfsen (PvdA), Gesthuizen (SP), Karabulut (SP), Graus (PVV), De Wit
(SP), Azough (GroenLinks), Arib (PvdA) en Jan de Vries (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29815-108.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl