Inrichting en functioneren binnenlands bestuur; Notitie over de beperking van het aantal leden van provinciale staten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26422, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-10-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26422 nr. 2

07-10-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNOTITIE BEPERKING VAN HET AANTAL LEDEN VAN PROVINCIALE
STATEN 1. Inleiding2. Voorgeschiedenis3. Motieven voor verkleining van de omvang van provinciale
staten1. Vergroting van de bestuurskracht en slagvaardigheid
van het openbaar bestuur en het meer sturen op hoofdlijnen.2. De verhouding tot de omvang van gemeenteraden.3. De huidige omvang van provinciale staten is vooral
historisch te verklaren en leidt op dit moment niet meer tot logische uitkomsten.4. Representativiteit van provinciale staten en Eerste
Kamer5. Varianten6. Gevolgen van deze varianten voor de representativiteit7. Conclusie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26422Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 422Inrichting en fuctioneren binnenlands bestuurnr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 oktober 1999Naar aanleiding van de toezegging die ik deed in het debat over de notitie
«Inrichting en functioneren binnenlands bestuur» op 27 april jl.
zend ik u hierbij een notitie betreffende de beperking van het aantal leden
van provinciale staten.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Peper NOTITIE BEPERKING VAN HET AANTAL LEDEN VAN PROVINCIALE
STATEN 1. InleidingOp 27 april jl. heb ik tijdens het debat over de notitie «Inrichting
en functioneren binnenlands bestuur»1 toegezegd
de Kamer een eerste voorstel te zullen sturen betreffende de beperking van
de omvang van provinciale staten. Met deze notitie, die naar ik hoop de basis
kan vormen voor een vruchtbare discussie met de beide kamers, wordt aan die
toezegging uitvoering gegeven.Eerst zal kort de voorgeschiedenis van het onderwerp worden geschetst
en zullen de argumenten worden weergegeven voor een verkleining van de omvang.
Daarna zullen de voorgestelde varianten worden aangegeven en worden de gevolgen
geschetst voor de zetelverdeling per politieke partij in provinciale staten
en in de Eerste Kamer. 2. VoorgeschiedenisDe omvang van gemeenteraden en van provinciale staten wordt geregeld in
artikel 8 van de Gemeentewet en van de Provinciewet. Deze is gerelateerd aan
het inwonertal. De omvang van raden varieert van 9 leden in gemeenten tot
en met 3000 inwoners tot 45 leden in gemeenten met meer dan 200 000 inwoners.
Ingevolge de Provinciewet kan de omvang van provinciale staten variëren
van 39 leden in provincies tot en met 200 000 inwoners tot 83 leden in
provincies met meer dan 2 500 000 inwoners. In de kleinste provincies,
Zeeland en Flevoland, bestaan provinciale staten uit 47 leden. Het gemiddeld
aantal statenleden per provincie bedraagt 63.De aantallen statenleden zijn terug te voeren op de Provinciale wet van
18492. Per provincie werd een vast aantal statenleden
vastgesteld. Thorbecke stelde bij de behandeling daarvan dat provinciale staten
met het oog op haar wetgevende en administratieve taak niet te groot, maar
met het oog op de verkiezing van de Eerste Kamer ook niet te klein mochten
zijn. Een aantal statenleden boven de 80 achtte hij niet nuttig en beneden
de 35 achtte hij provinciale staten te klein als kiescollege van de Eerste
Kamer. Het kleinste aantal van 35 statenleden gold daarom voor de provincie
Drenthe en het grootste aantal statenleden van 80 werd vastgesteld voor Zuid-Holland.
Deze vaste aantallen statenleden bleven tot 1962 voor de meeste provincies
ongewijzigd, ondanks de stijging van de inwonertallen. In de Provinciewet
van 19623 werd van dit stelsel afgestapt en werd
een schaal met inwonertallen vastgesteld, waarbij een minimum van 39 en een
maximum van 83 statenleden gold, overeenkomend met het huidige stelsel. Deze
schaal was zo opgesteld dat het aantal leden in geen enkele provincie achteruit
zou gaan en de vermeerdering nergens groot zou zijn.Bij de parlementaire behandeling van de huidige Provinciewet is weliswaar
gesproken over het aantal statenleden, er is echter niet uitvoerig bij stilgestaan4. In de memorie van antwoord merkten de toenmalige bewindslieden
op dat geen reden werd gezien voor een evaluatie van het aantal statenleden
«daar ons geen signalen van direct betrokkenen bereikten die wezen in
de richting van wijziging van het bestaande stelsel».In de wetsvoorstellen met betrekking tot de stadsprovincie Rotterdam5 werd reeds gekozen voor een kleinere omvang van provinciale
staten, hoewel de stadsprovincie juist meer taken waren toebedacht dan andere
provincies. Het aantal statenleden voor de stadsprovincie bedroeg ingevolge
deze wetsvoorstellen 45 terwijl dit aantal op grond van de Provinciewet
63 zou bedragen. Voor het kleinere aantal statenleden in de geplande stadsprovincie
werd als argument aangevoerd de rol van provinciale staten om op hoofdlijnen
te sturen en de vergroting van de slagvaardigheid en de bestuurskracht.De toenmalige staatssecretaris, mw. Van de Vondervoort, heeft de Kamer
in 1998 een notitie over de verkleining van de omvang van provinciale staten
doen toekomen1. In die notitie werd over dit onderwerp
nog geen definitief standpunt ingenomen. 3. Motieven voor verkleining van de omvang van provinciale
statenZoals op 27 april jl. is gebleken, is er in de Tweede Kamer brede steun
te vinden voor de ook door mij wenselijk geachte verkleining van provinciale
staten. Dat de omvang van vertegenwoordigende lichamen op provinciaal niveau
ook relatief klein kan zijn, blijkt uit buitenlandse voorbeelden. Zo varieert
de omvang van het vertegenwoordigend lichaam van de Deense provincies (amtskommuner,
variërend van 45 000 tot 607 000 inwoners) tussen de 13 en
31 leden en telt de te verkiezen General Assembly van Groot Londen (NB: 8
miljoen inwoners!) slechts 25 leden. De inhoudelijke argumenten voor verkleining
zijn: 1. Vergroting van de bestuurskracht en slagvaardigheid
van het openbaar bestuur en het meer sturen op hoofdlijnen.Met betrekking tot de slagvaardigheid van het provinciaal bestuur verwacht
ik dat het nemen van besluiten door organen met een kleinere omvang relatief
minder tijd kost. Benadrukt moet worden dat juist een krachtige regierol van
de provincie een grote mate van politiek-bestuurlijke slagvaardigheid vereist.
Bovendien mag in het kader van de slankere, meer efficiënte overheid
in het algemeen ook van de politiek zelf worden verwacht dat kritisch wordt
gekeken naar de omvang van de vertegenwoordigende organen.In de praktijk vervullen provinciale staten een min of meer controlerende
en sturende taak ten opzichte van gedeputeerde staten. Met betrekking tot
de doorzichtigheid van die sturing zou het de voorkeur verdienen indien provinciale
staten zich meer op hoofdlijnen dan op details gaan concentreren. Een kleinere
omvang van provinciale staten kan daaraan naar mijn mening een bijdrage leveren.
Ik neem aan dat, indien dezelfde hoeveelheid werk door minder statenleden
gedaan wordt, waarschijnlijk meer op hoofdlijnen en minder op details zal
worden gelet. Ik voel mij daarbij gesteund door het advies van de Raad voor
het openbaar bestuur «Tussen staat en electoraat»2, waarin de Raad stelt dat de kwaliteit van vertegenwoordigende lichamen
gebaat is bij politici die op hoofdlijnen sturen. «Door nadrukkelijker
op hoofdlijnen te sturen kunnen beleid en uitvoering, regelgeving en bestuur
beter worden gescheiden, kunnen volksvertegenwoordigers meer afstand houden
van bestuurders en zich meer als controleur dan als mede-bestuurder manifesteren.
Dat komt hun herkenbaarheid te goede». De Raad is van mening dat in
een aantal gevallen een verkleining van de omvang van vertegenwoordigende
lichamen in verband met de aard en omvang van hun takenpakketten ertoe kan
bijdragen dat de effectiviteit van het openbaar bestuur wordt vergroot. In
ieder geval wordt de kans dat volksvertegenwoordigers zich beperken tot de
hoofdlijnen vergroot. 2. De verhouding tot de omvang van gemeenteraden.De omvang van de grootste gemeenteraden (Amsterdam, Rotterdam en Den Haag)
bedraagt 45 leden. Een grote gemeente behartigt echter aanmerkelijk meer taken
dan een provincie terwijl een gemeenteraad minder volksvertegenwoordigers
telt dan provinciale staten. Zo heeft de gemeente Rotterdam bijna 600 000
inwoners. Bij een provincie met een dergelijk inwonertal zou het aantal statenleden
55 bedragen. Naar mijn mening wordt dit verschil in aantallen volksvertegenwoordigers
niet gerechtvaardigd door het takenpakket en het politieke gewicht daarvan
van een provinciebestuur. 3. De huidige omvang van provinciale staten is vooral
historisch te verklaren en leidt op dit moment niet meer tot logische uitkomsten.Uit het voorgaande blijkt dat de huidige inwonersklassen voor het aantal
zetels in provinciale staten zijn terug te voeren op de vaste aantallen zetels,
welke per provincie zijn vastgesteld in 1849. Inmiddels zijn de inwonertallen
fors toegenomen en daarmee ook het aantal zetels in de verschillende provinciale
staten. 4. Representativiteit van provinciale staten en Eerste
KamerBij een eventuele verkleining van de omvang van provinciale staten en
dus een verhoging van de kiesdeler dient uiteraard acht te worden geslagen
op de toegang voor verschillende partijen tot provinciale staten. De kiesdeler
voor provinciale staten is te meer van belang, omdat daarmee tevens de toegang
tot de Eerste Kamer wordt beïnvloed. Vertegenwoordigende organen zoals
provinciale staten en Eerste Kamer beogen een afspiegeling te zijn van de
samenleving. Daarmee zou zich niet verdragen dat ten gevolge van een verkleining
van de omvang van provinciale staten de kiesdeler voor een zetel in provinciale
staten of in de Eerste Kamer zodanig hoog wordt gesteld dat deze afspiegeling
in betekenende mate in het gedrang komt. Dan zou immers worden getornd aan
de grondslagen van de democratie. Anderzijds betekent dit niet dat iedere
partij – hoe klein ook – daaraan het recht kan ontlenen op minimaal
één zetel in vertegenwoordigende organen. Welke omvang is gekozen,
verschilt per vertegenwoordigend orgaan. In de Gemeentewet wordt de omvang
van de kleinste gemeenteraden (bij gemeenten met minder dan 3000 inwoners)
gesteld op 9 leden (11% van de stemmen per zetel) en telt de Tweede Kamer
150 leden (0,67% van de stemmen per zetel).Bij een verkleining van de omvang van provinciale staten dient representatieve
vertegenwoordiging dan ook een randvoorwaarde te zijn. Naar mijn mening verdragen
zich hiermee geen varianten waarin aan provincies keuzevrijheid wordt gelaten
bij het bepalen van het aantal statenleden. 5. VariantenRekening houdend met enerzijds de argumenten om de omvang van provinciale
staten te verkleinen en anderzijds de representativiteit van de provinciale
staten en de Eerste Kamer leg ik de volgende varianten voor:1. Een eerste mogelijkheid zou zijn om voor alle provincies een gelijk
aantal statenleden vast te stellen. Reden om de aantallen statenleden af te
laten hangen van het aantal inwoners was het streven om de verschillen tussen
de kiesdeler per provincie kleiner te maken. In de huidige situatie bestaan
echter al dermate grote verschillen in de kiesdeler, dat het streven naar
het egaliseren daarvan niet reëel meer is. Zo bedroeg de kiesdeler voor
de provincie Flevoland bij de laatste statenverkiezingen 1942 en voor de provincie
Zuid-Holland 12 623 stemmen.Vervolgvraag is op welk getal een eventueel vast aantal zou moeten worden
vastgesteld. Als uitgangspunt zou kunnen worden gekeken naar de omvang van
de grootste gemeenteraden. Deze bedraagt 45 leden in gemeenten
met 375 000 inwoners en meer. In iedere provincie daalt dan het aantal
statenleden.2. Uitgaande van een minimum van 35 leden en het inwonertal van de kleinste
provincies zou de onderste inwonerklasse kunnen worden vastgesteld op 35 leden
bij een inwonertal van 0 tot 500 000. Vervolgens zouden de inwonersklassen
telkens met 500 000 inwoners en vier zetels per klasse extra verhoogd
kunnen worden tot een maximum van 51 zetels bij meer dan 2 000 000
inwoners. Dit leidt tot een systeem waarin geen «loze klassen»
meer bestaan, waar geen enkele provincie onder valt. Van 1849 tot 1962 gold
ook een minimum aantal zetels van 35. Argument daarvoor was dat beneden de
35 zetels de vergadering van provinciale staten als kiescollege van de Eerste
Kamer te beperkt zou zijn. Dit leidt tot de volgende indeling: ZetelsInwoners  35<
500 001  39500 0011 000 000  431 000 0012 000 000 472 000 0013 000 000  51>
3 000 001  3. Als minst vergaande alternatief zou kunnen gelden de onderste beide
inwonersklassen – die feitelijk niet meer in gebruik zijn – te
laten vervallen, waarbij bij de overige inwonersklassen het aantal statenleden
met 8 wordt verminderd. Dit heeft ten opzichte van de tweede variant een geringe
verkleining tot gevolg. Op dit moment zijn de klassen 39 en 43 zetels bij
geen enkele provincie meer in gebruik en ziet het er niet naar uit dat deze
klassen in de toekomst nog gebruikt zullen worden. Deze variant ziet er dan
als volgt uit: ZetelsInwoners  39300 001400 000 43400 001500 000  47500 001750 000 51750 0011 000 000  551 000 0011 250 000 591 250 0011 500 000  631 500 0011 750 000 671 750 0012 000 000  712 000 0012 500 000 75> 2 500 000  6. Gevolgen van deze varianten voor de representativiteitIn onderstaande tabel wordt weergegeven welke partijen bij de verschillende
voorstellen de kiesdeler voor een zetel in PS niet halen, uitgaande van de
uitslag van de statenverkiezingen van 1999.  Voorstel
IVoorstel IIVoorstel III  45 zetels35–51
zetels39–75 zetels Flevoland   Zeeland   DrentheDrentse
Ouderen PartijDrentse Ouderen PartijDrentse Ouderen Partij Groningen   FrieslandFGF,FGF,FGF GPVGPV Overijssel   UtrechtDe
InwonerspartijenDe Inwonerspartijen LimburgOU55/SOL,OU55/SOL,  Nederland
MobielNederland Mobiel GelderlandPNG,PNG,  Leefbaar
Gelderland/De GroenenLeefbaar Gelderland/De GroenenLeefbaarGelderland/DeGroenenNoord-BrabantFBOF,FBOF,  SGP/GPV/RPF,SGP/GPV/RPF  AOV/Unie55+/Senioren2000  Noord-HollandNederland
MobielNederland Mobiel Zuid-HollandNederland Mobiel,Nederland
MobielNederland Mobiel  Onafhankelijken Zuid-Holland  Zoals uit bovenstaande tabel blijkt, is bij een verkleining niet te voorkomen
dat sommige partijen niet terugkeren in provinciale staten. Het gaat dan in
alle varianten uitsluitend om partijen die nu in de betreffende provinciale
staten slechts één zetel bezetten. De toegang tot de Eerste
Kamer acht ik van groot belang. In de nu volgende tabel is berekend wat de
gevolgen zijn op de zetelverdeling in de Eerste Kamer bij een verkleining
van provinciale staten volgens de beschreven varianten op basis van de uitslagen
van de verkiezing van provinciale staten in het voorjaar 1999. De effecten
op de samenstelling van de Eerste Kamer zijn zo exact mogelijk aangegeven.
Het individuele stemgedrag van de statenleden is echter niet volledig voorspelbaar.
Zo is het mogelijk dat overdracht van stemmen plaatsvindt tussen politieke
partijen1. Daarnaast is bij een zeer beperkt aantal
gezamenlijke lijsten van kleinere partijen in provinciale staten niet met
zekerheid aan te geven op welke Eerste Kamerfracties deze statenleden hun
stem hebben uitgebracht.Invloed van de varianten inzake verkleining van de omvang provinciale
staten op de samenstelling van de Eerste Kamer der Staten Generaal2 EK'99Voorstel
IVoorstel IIVoorstel III   45 zetels35–51
zetels39–75 zetels CDA20212020 VVD19202020PvdA15161615 GroenLinks8888D664444 RPF/GPV4323SP2122 SGP2122OSF1111 Totaal75757575Uit deze tabel blijkt onder meer dat de gevolgen voor de toegang tot de
Eerste Kamer voor kleine partijen gering zijn te noemen. 7. ConclusieNaar mijn mening verdragen alle drie de uitgewerkte varianten tot verkleining
van provinciale staten zich met de randvoorwaarde van de representativiteit
van provinciale staten en Eerste Kamer, aangezien in alle varianten slechts
een gering aantal partijen de kiesdeler niet haalt. De gevolgen voor de Eerste
Kamer blijven daardoor relatief beperkt. De wijzigingen in de Eerste Kamer
zijn grotendeels het gevolg van de restzetelverdeling.Als gezegd werd in 1849 uitgegaan van een minimumaantal zetels van 35.
In 1962 is dit aantal verhoogd tot 39. Omgerekend in percentages van de stemmen
is dit 2,86% bij 35 zetels en 2,56% bij 39 zetels. Ik ben van mening dat de
toegang tot provinciale staten reeds bij een zetelaantal van 35 voldoende
is gewaarborgd.Een eventuele verkleining van de omvang van provinciale staten moet substantieel
zijn om effect te hebben op de slagvaardigheid van het provinciebestuur en
het meer sturen op hoofdlijnen. Een vermindering van acht statenleden per
provincie (variant III) is daartoe naar mijn mening onvoldoende. Daarnaast
is naar mijn mening het bestaan van zekere verschillen per provincie in het
aantal statenleden, gerelateerd aan het inwonertal, gerechtvaardigd, omdat
de taken van provincies met grotere inwonertallen van zwaarder politiek gewicht
zijn dan van provincies met kleine inwonertallen. Een vast aantal van 45 statenleden
zou er overigens in de provincies Flevoland en Zeeland toe leiden dat het
aantal statenleden toeneemt.Mijn voorkeur gaat – alles afwegende – uit naar de tweede
variant. Deze doet naar mijn mening het meest recht aan de vergroting van
de bestuurskracht op provinciaal niveau, terwijl de effecten ervan op de representativiteit
van provinciale staten en Eerste Kamer binnen aanvaardbare grenzen blijven.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. PeperXNoot1Kamerstukken II 1998/99, 26 422, nr. 1.XNoot2Wet van 6 juli 1850, Stb. 39.XNoot3Wet van 25 januari 1962, Stb. 17.XNoot4Kamerstukken II 1988/89, 19 836, nr. 9, bij artikel 10; Handelingen
II 1990/91 blz. 66–3680 en 66–3724 en blz. 68–3836.XNoot5Voorstel van Wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam, kamerstukken
II, vergaderjaar 1994/95, 24 087; Interimwet provincie Rotterdam, kamerstukken
II 1996/97, 25 328, nr. 3 (artikelsgewijze toelichting bij artikel 2.1).XNoot1Brief van 14 april 1998, nr. BW97/U2046.XNoot2«Tussen staat en electoraat», politieke partijen op het snijvlak
van overheid en samenleving, par. 4.5; Raad voor het openbaar bestuur, oktober
1998.XNoot1Zie «Het Nederlandse kiesrecht» van prof. mr. D.J. Elzinga,
studiepockets staats- en bestuursrecht, nr. 15, pag. 212–215.XNoot2De gevolgen van een verkleining van provinciale staten zijn per variant
en per provincie doorgerekend in de als bijlagen I en II toegevoegde tabellen.
(Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.) In de bijlagen
is geen rekening gehouden met lijstcombinaties, die invloed hebben op de verdeling
van restzetels. Een lijstcombinatie van GPV, RPF en SGP en een lijstcombinatie
van GroenLinks en de SP resulteren bij de verkiezing van de Eerste Kamer bij
voorstel I in een extra restzetel voor beide combinaties ten koste van een
restzetel van de PvdA en een restzetel van het CDA. Bij voorstel II levert
een lijstcombinatie van GPV, RPF en SGP een extra zetel op ten koste van de
PvdA. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26422-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl