Goedkeuring Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij associatie tussen EG en Egypte tot stand is gebracht, 14 mei 2001; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27918, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

17-07-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27918 nr. 5

11-07-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenLandbouwproductenMensenrechtenTerug- en overnameclausule ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 6Artikel 35Artikelen 42 t/m 61Artikelen 62 t/m 67Gezamenlijke Verklaring bij Titel VI, hoofdstuk 1Artikelen 68 tot en met 70Artikelen 86 tot en met 92Gezamenlijke verklaring over databeschermingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27918Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 918Goedkeuring van de op 14 mei 2001 te Brussel totstandgekomen Euro-Mediterrane
Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte,
anderzijds, met protocollen en bijlagen (Trb. 2001, 118)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 juli 2002De regering heeft met belangstelling kennis genomen van het verslag van
de Vaste Commissie voor Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
naar aanleiding van het voorstel van wet houdende goedkeuring van bovengenoemd
verdrag.In een bijgevoegde nota van wijziging zijn enkele verbeteringen van het
wetsvoorstel opgenomen.AlgemeenDe leden van de VVD-fractie vragen of de onderhandelingen over dit verdrag
al gevoerd werden op basis van de door de EU in Barcelona in 1995 vastgelegde
uitgangspunten voor onderhandeling en of onduidelijkheid hierover wellicht
mede oorzaak was van de ver uiteenliggende startposities in de onderhandelingen
en het trage verloop ervan.De uitgangspunten van Barcelona zijn reeds in een vroeg stadium bekend
gesteld aan Egypte. Hierover bestond derhalve geen onduidelijkheid. Het trage
verloop van de onderhandelingen kan dan ook hier niet aan worden geweten.LandbouwproductenDe leden van de VVD-fractie vragen tevens of de in eerdere onderhandelingen
met Marokko overeengekomen ruimere invoercontingenten erop wijzen dat de principes
van geleidelijk toenemende markttoegang voor landbouwproducten die in Barcelona
zijn vastgelegd, feitelijk krappere startmogelijkheden voor onderhandeling
vastlegden dan vóór Barcelona van toepassing waren. In dit verband
vragen zij ook hoe uiteindelijk de uitgangspunten van Barcelona terug zijn
te vinden in de bereikte onderhandelingsresultaten. De leden van de CDA-fractie
vragen daarnaast of de regering de reciprociteit wil bewaken en hoe de betere
markttoegang van Marokko kan worden gerechtvaardigd. De leden van de D66-fractie
vragen of de conclusie juist is dat voor wat betreft landbouwproducten de
Egyptische positie over quota meer is veranderd dan die van de Europese Unie. De bepalingen inzake liberalisering in de handel van landbouwgoederen
komen tot stand op basis van wederkerigheid, op basis van gerealiseerde wederzijdse
export, alsmede op exportpotentieel. De export vanuit Marokko naar de Unie
is traditioneel groter dan die vanuit Egypte. Het is daardoor weinig verrassend
dat de invoercontingenten voor Egyptische export tegen preferentieel tarief
lager zijn uitgekomen dan die voor Marokko.Wat dat betreft zijn de uitgangspunten voor onderhandelingen over wederzijdse
handelsliberalisering niet wezenlijk gewijzigd na de Verklaring van Barcelona.
Reciprociteit speelt in dit verband nog altijd een belangrijke rol; de regering
erkent daarvan het belang. Daarnaast streeft de regering naar verwezenlijking
van de WTO-doelstellingen om waar mogelijk handelsbarrieres te verminderen.
In dat licht laat zich verklaren dat voor wat betreft landbouwproducten de
Egyptische positie over invoercontingenten meer is veranderd dan die van de
Europese Unie.MensenrechtenNaar aanleiding van vragen van de leden van de CDA-, D66- en VVD-fracties
over de mensenrechtensituatie, kan het volgende worden opgemerkt. De politieke
dialoog is een integraal onderdeel van de implementatie van de Associatie-overeenkomsten
met de Mediterrane partners. In die zin betekent het associatie-akkoord een
institutionalisering van de politieke dialoog. Het associatieverdrag met Egypte
zal dus de mogelijkheid bieden ook met dat land intensiever en op hoog niveau
in dialoog te gaan over de situatie van de mensenrechten. Naar Nederlands
oordeel dient de dialoog een breed karakter te hebben. Dit betekent bijvoorbeeld
dat de dialoog zich niet beperkt tot individuele gevallen van (vermeende)
schendingen van de mensenrechten, maar dat ook de context waarin de gebeurtenissen
plaatsvinden onderwerp van gesprek moet zijn. De dialoog in het kader van
het associatieverdrag is derhalve naar het oordeel van de regering bij uitstek
een middel om met het partnerland te spreken over ontwikkelingen op het gebied
van mensenrechten en democratisering op de wat langere termijn. Hierbij kan
bijvoorbeeld ook aan de orde komen op welke wijze Europa naar Egyptisch oordeel
aan een positieve ontwikkeling van mensenrechten en democratie het beste zou
kunnen bijdragen.De VVD-fractie vraagt wanneer passende maatregelen respectievelijk opschorting
van het verdrag aan de orde komen. Uit artikel 86 vloeit voort dat wanneer
één der partijen van mening is dat de andere partij een verplichting
op grond van de Overeenkomst niet is nagekomen, zij passende maatregelen kan
treffen. Alvorens dit te doen, behalve in speciaal dringende gevallen (bij
voorbeeld ernstige schending van de mensenrechtenclausule uit artikel 2),
verstrekt zij de Associatieraad alle ter zake doende informatie die nodig
is voor een grondig onderzoek van de situatie, om een voor de partijen aanvaardbare
oplossing te vinden.Bij de keuze van de maatregelen moet voorrang worden gegeven aan maatregelen
die de goede werking van het verdrag het minst verstoren. Zij moeten bovendien
proportioneel zijn, en in overeenstemming met het internationale recht (artikel
86, derde lid). De maatregelen worden onmiddellijk ter kennis van de Associatieraad
gebracht; op verzoek van de andere partij wordt daaromtrent overleg gepleegd
in de Associatieraad. Onder «passende maatregelen» kan onder meer
worden verstaan: opschorting van delen van de Overeenkomst of opschorting
van de gehele Overeenkomst. In het uiterst geval kan zelfs de Overeenkomst
worden opgezegd. Ten aanzien van de vraag van de D66-fractie over de vergelijking met Tunesië
en Marokko kan worden gesteld dat de Overeenkomsten met deze landen inderdaad
hebben bijgedragen aan een meer regelmatige inhoudelijke dialoog met deze
landen. Daarbij acht de regering het eenvoudig uiten van kritiek niet voldoende
voor het verbeteren, maar hecht zij waarde aan de combinatie van zowel positieve
als negatieve signalen met daarnaast ondersteuning in de samenwerkingsprogramma's.
De associatie-akkoorden bieden ruimte voor deze gecombineerde aanpak. Zo is
tijdens associatieraden met Marokko in oktober 2001, en met Tunesië in
januari 2002, de mensenrechtensituatie in deze landen door de EU aan de orde
gesteld. Daarbij zijn verbeteringen verwelkomd en schendingen bekritiseerd.
Ook in de samenwerkingsprogramma's van de EU met de betreffende landen is
aandacht voor mensenrechten: zo wordt in het kader van het programma met Tunesië
ondersteuning geboden voor hervormingen in het justitieel apparaat. Het feit
dat Tunesië in een aantal EU-landen, waaronder Nederland, heeft geprotesteerd
tegen de prominente behandeling van het onderwerp mensenrechten tijdens de
associatieraad, leidt tot de conclusie dat de druk vanuit de EU serieus wordt
genomen.De D66-fractie vraagt welke OS-activiteiten gericht op het verbeteren
van de mensenrechtensituatie Nederland thans onderneemt in Egypte, en of het
verdrag daar verandering in brengt. Bevordering van mensenrechten en democratie
is één van de dwarsdoorsnijdende thema's in de Nederlandse OS-inspanningen
en vormt derhalve als zodanig onderdeel van activiteiten in alle sectoren
van het bilaterale OS-programma. Daarnaast wordt vanuit het mensenrechtenfonds
een aantal activiteiten ondersteund dat specifiek is gericht op versterking
van bewustwording op het gebied van mensenrechten. Het gaat hierbij om projecten
met lokale NGO's en een activiteit gericht op de justitiële sector, in
samenwerking met UNDP en de Egyptische overheid. Het verdrag brengt hierin
geen verandering.Voor wat betreft het proces tegen 52 homoseksuelen waarnaar de D66-fractie
vraagt, kan, in aanvulling op eerdere beantwoording van vragen door de leden
Dittrich en Hoekema hierover (per brief van 11 oktober 2001, kenmerk DAM-623/01,
Aanhangsel van de Handelingen, vergaderjaar 2001–2002, nr. 107), worden
vermeld dat de Egyptische rechter inmiddels uitspraak heeft gedaan in deze
zaak (14 november 2001). Bij die gelegenheid zijn 29 personen vrijgesproken
en werden 23 personen veroordeeld tot gevangenisstraffen van in de meeste
gevallen drie jaar. De Egyptische autoriteiten zijn kort na de uitspraak in
EU-verband aangesproken op deze zaak middels een démarche. Voorts is
in diezelfde periode de Nederlandse zorg over deze zaak in een gesprek met
de Egyptische Ambassadeur aan de orde gesteld. Er is de regering niet bekend
of de Egyptische overheid inmiddels maatregelen heeft genomen om de positie
van homoseksuelen te verbeteren.Terug- en overnameclausuleDe leden van de CDA-fractie vragen waarom Egypte geen terugen overnameclausule
in de Overeenkomst wilde en waarom de regering er uiteindelijk mee heeft ingestemd
dat statenlozen hiervan worden uitgezonderd, hetgeen de leden van PvdA-fractie
betreuren. Voor de CDA-fractie is in dit verband de beantwoording van de vraag
of op basis van deze Overeenkomst alle afgewezen asielzoekers en anderen die
voor uitwijzing naar Egypte in aanmerking komen, ook daadwerkelijk naar Egypte
uitgezet kunnen worden, van cruciale betekenis voor het wel of niet goedkeuren
van dit verdrag.In eerste instantie verzette Egypte zich tegen een terug- en overnameclausule
in deze Overeenkomst. Reden hiervoor was dat Egypte door deze clausule
gehouden zou zijn om illegaal in de Unie verblijvende onderdanen van derde
landen terug te nemen, zonder dat het zelf met de regeringen van deze landen
terugen overname-overeenkomsten had afgesloten. Daarnaast ziet Egypte het
niet als zijn belang om eigen onderdanen te verhinderen in de Unie werk en
inkomsten te vinden.Mede op instigatie van Nederland is van EU-zijde krachtig vastgehouden
aan het uitgangspunt dat er een terug- en overnameclausule in de Overeenkomst
zou worden opgenomen. Uiteindelijk is echter begrip getoond voor de gegronde
vrees van Egypte om illegaal in de Unie verblijvende statenlozen te moeten
overnemen en wordt in artikel 69 van de Overeenkomst dan ook alleen verwezen
naar de overname van onderdanen van derde landen. Een dusdanig verreikende
overnameplicht is ook niet het hoofddoel van de clausule die Nederland voor
dit soort verdragen noodzakelijk acht. Niettemin ziet de regering geen aanleiding
om eraan te twijfelen dat op basis van de in artikel 69 genoemde nog te sluiten
onderlinge bilaterale overeenkomsten alle afgewezen asielzoekers en anderen
die voor uitwijzing naar Egypte in aanmerking komen, daadwerkelijk uitgezet
kunnen worden naar Egypte. Hooguit kan daarbij de kanttekening worden geplaatst
dat er in de praktijk zich altijd twijfelgevallen kunnen voordoen waarin bijvoorbeeld
ieder bewijsmateriaal omtrent herkomst of nationaliteit van een individu ontbreekt.De leden van de D66-fractie vragen verder in dit verband wie met «statenlozen»
en wie met de kwalificatie «marginale groep» worden bedoeld. Daarnaast
vragen zij of de Unie positief staat ten opzichte van de Egyptische wens om
gezinsleden van legale migranten beter te behandelen bij visumafgiftes en
of hier al wat aan gebeurt.Statenlozen zijn in dit verband Palestijnen. Egypte heeft aangegeven niet
in de positie te willen komen om door Israël uitgezette Palestijnen te
moeten overnemen. De statenlozen vormen echter een marginale groep binnen
de Overeenkomst. De «marginale groep» waarnaar de D66-fractie
vraagt bestaat dus niet als groep als zodanig, maar slaat op de statenlozen,
die getalsmatig slechts een zeer geringe groep vormen binnen de internationale
migratiestromen en binnen de groep illegale immigranten in Nederland.Voor het antwoord betreffende de visumafgifte aan gezinsleden van de legale
migranten verwijst de regering hieronder naar het antwoord op de vraag van
D66 met betrekking tot de Gezamenlijke Verklaring bij Titel IV, hoofdstuk
1. Dat antwoord bevat een verwijzing naar de voorwaarden voor visumverlening
in Schengen-verband en naar het streven op nationaal niveau om binnen de geldende
voorwaarden voor visumverlening te komen tot een versoepeling van de administratieve
afhandeling van bepaalde categorieën visumaanvragers. Dit laatste is
een onderwerp dat ter sprake zal komen tijdens het Schengen-overleg tussen
de EU-posten ter plaatse. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 6De leden van de D66-fractie vragen waarom een termijn van twaalf jaar
is opgenomen om de vrijhandelszone tussen de Gemeenschap en Egypte te realiseren,
of de doelstelling van het Barcelona-proces om een Euro-Mediterrane vrijhandelszone
tot stand te brengen in het jaar 2010, wel of niet realistisch was, wanneer
deze doelstelling kan worden bereikt en welke obstakels daaraan in de weg
staan.De doelstelling die in Barcelona in november 1995 werd vastgelegd, om
in 2010 een Euromediterrane vrijhandelszone te realiseren, is inmiddels achterhaald
en zal niet meer kunnen worden bereikt. Daar zijn niet alleen de
relatief lange overgangstermijnen in het akkoord met Egypte debet aan, maar
ook een aantal andere factoren. Ten aanzien van de termijn van 12 jaar in
het akkoord met Egypte geldt allereerst dat deze termijn niet voor alle producten
geldt. De Egyptische export naar de Unie valt onmiddellijk na het inwerking
treden van het akkoord onder de preferentiële tarieven die in het akkoord
zijn vastgelegd. De Europese export naar Egypte is verdeeld in verschillende
productgroepen, waarop verschillende liberaliseringstermijnen van toepassing
zijn. Met deze variatie wordt aan Egypte de kans gegeven om bepaalde sectoren
van haar economie te herstructureren en de productie te verbeteren, voordat
lokale producten op de Egyptische markt rechtstreeks moeten concurreren met
tegen preferentieel ingevoerde Europese producten. Ook indien voor een kortere
termijn (bijvoorbeeld tien jaar) voor de meest gevoelige producten zou zijn
gekozen, zou de doelstelling van een vrijhandelszone in 2010 niet meer zijn
gehaald, omdat de termijnen pas beginnen te lopen op het moment van inwerkingtreding
van het akkoord (en dus na ratificatie door Egypte, het Europees Parlement,
en alle vijftien Lidstaten).Naast de overgangstermijnen staan ook ontwikkelingen in de Mediterrane
landen de realisatie van de doelstelling van een vrijhandelszone in 2010 in
de weg, bij voorbeeld het uitblijven van handelsakkoorden tussen de landen
onderling. In mei 2001 ondertekenden de Arabische mediterrane partners die
reeds een akkoord met de EU hebben gesloten (Marokko, Tunesië, Egypte
en Jordanië) een intentieverklaring in Agadir om op korte termijn de
mogelijkheden voor dergelijke onderlinge handelsakkoorden te onderzoeken.
Op welke termijn deze daadwerkelijk tot stand zullen komen, is moeilijk te
voorspellen. De EU ondersteunt dit proces door middel van technische assistentie.
Ook op het gebied van cumulatie van oorsprong gaan onderhandelingen over een
sluitend stelsel voor alle Mediterrane landen moeizaam, niet in de laatste
plaats door de grote onderlinge verschillen tussen de mediterrane partners.Artikel 35De leden van de D66-fractie vragen of de regering kan aangeven in welke
sectoren de Egyptische regering tot dusverre een monopolie heeft, wat de stand
van zaken is met betrekking tot liberalisering van deze sectoren en op welke
wijze de Gemeenschap in het algemeen en Nederland in het bijzonder dergelijke
privatiseringsprocessen ondersteunt.Het aandeel van de private sector in het binnenlandse product van Egypte
bedraagt circa 70 procent. Egypte heeft echter nog steeds commerciële
overheidsmonopolies, met name in de transportsector (openbaar vervoer), zoals
luchtvaart, trein- en busverkeer, (binnen)scheepvaart en het Suezkanaal. Ook
de olie- en gasindustrie is in overheidshanden (Egyptian General Petroleum
Corporation). Buitenlandse bedrijven in deze sector mogen echter wel op de
markt werkzaam zijn maar dan alleen in de vorm van een joint-venture met een
minderheidsbelang. Liberalisering van deze monopolies verloopt zeer traag,
doordat vele daarvan worden gezien als van «strategisch» belang
voor het land. Het privatiseringsproces verloopt de laatste twee jaar ook
moeizaam, voornamelijk vanwege slechte internationale marktcondities (bijvoorbeeld
in de telecommunicatie-sector). De EU en Nederland ondersteunen liberaliseringsprocessen
voornamelijk via het Europese ondersteuningsprogramma voor de Mediterrane
regio (beter bekend als het Meda-programma). Zo steunt de EU het «Industrial
Modernization Programme», dat er onder meer op gericht is om Egyptische
(staats-)bedrijven te hervormen, geënt op een moderner en marktgerichter
productieproces. Nederland is bilateraal zeer actief op het gebied van de
binnenscheepvaart. De Nederlandse overheid ondersteunt via diverse programma's,
zoals het Programma voor Economische Samenwerkingsprojecten (PESP), het
Programma voor Samenwerking Opkomende Markten (PSOM) en het programma voor
Ontwikkelings Relevante Exporttransacties (ORET), Nederlandse consortia in
de modernisering van de binnenscheepvaartsector.Artikelen 42 t/m 61De leden van de D66-fractie vragen voorts waarom de bedragen en de wijze
van financiering van de samenwerking niet zijn opgenomen in het verdrag, of
in vergelijkbare verdragen eveneens geen financieringsbepaling opgenomen is
en of de regering een toelichting kan geven op (het ontbreken van) financieringsparagrafen.Deze artikelen zijn vormgegeven volgens het gangbare systeem dat door
de Unie wordt toegepast, niet alleen in de associatie-akkoorden met de Barcelona-partners,
maar tevens in andere vergelijkbare Overeenkomsten met derde landen (zowel
associatie-akkoorden als handels- en samenwerkingsakkoorden)1. Dat betekent dat in het betreffende akkoord slechts wordt vastgelegd
op welke terreinen zal worden samengewerkt. De wijze van financiering, en
de daarvoor beschikbare bedragen zijn in eerste instantie een interne EU-aangelegenheid,
omdat daarbij rekening dient te worden gehouden met de totale EU-begroting
en de EU-begrotingssystematiek. De associatie-overeenkomst is voor onbepaalde
duur gesloten (voor Egypte zie artikel 89). De middelen voor verwezenlijking
van de doelstellingen van de Overeenkomst worden ter beschikking gesteld volgens
de passende procedures (zie artikel 72). Met dit laatste wordt gedoeld op
de (interne EU-)procedures met betrekking tot de EU-begroting. De financiële
kaders daarvoor zijn vastgelegd voor een periode van 7 jaar. Het huidige financiële
kader loopt van 2000 tot en met 2006.Voor de Barcelona-partners geldt dat de hoogte van het totaal voor deze
landen beschikbare bedrag is vastgelegd in de Meda-verordening (Verordening
(EG) nr. 2698/2000, Pb nr. L 311 van 12/12/2000). Voor de periode 2000–2006
gaat het daarbij om een bedrag van 5,35 miljard Euro. De Europese Commissie
werkt, in overleg met de partnerlanden, op basis van deze verordening een
concreet samenwerkingsprogramma uit voor een kortere periode, de zogenaamde
Nationale en Regionale Indicatieve Programma's (respectievelijk NIP en RIP).Het huidige NIP met Egypte heeft een looptijd van 2002 t/m 2004; hiervoor
is een indicatief bedrag van 351 miljoen Euro beschikbaar. De NIP's en RIP's
worden daarnaast verder uitgewerkt in jaarplannen op projectniveau, en waar
nodig gedurende de looptijd aangepast. Daarnaast stelt de Europese Investeringsbank
(EIB) leningen beschikbaar. Voor Egypte bedroegen deze in de periode 1996–2000
in totaal 783 miljoen Euro, hetgeen neerkomt op een bedrag van ongeveer 150
miljoen Euro per jaar. Dit proces zorgt ervoor dat flexibel kan worden ingespeeld
op de behoeften van de partnerlanden, zonder dat de (onderhandelingen over)
akkoorden met derde landen invloed uitoefenen op de EU-begroting (en op de
afdrachten daaraan door de Lidstaten), en dat bovendien in een meerjarenraamwerk
(in tegenstelling tot de EU-begroting, die slechts één jaar
beslaat).Artikelen 62 t/m 67De leden van de D66-fractie vragen de regering haar visie te geven over
de verhouding tussen de Koppelingswet en het verdrag, met name met betrekking
tot de positie van (illegale) arbeidsmigranten afkomstig uit Egypte. Verder
vragen zij of de bepalingen met betrekking tot de Koppelingswet geen belemmering
zijn om een politieke dialoog aan te gaan met Egypte, of de regering voorbeelden
kan geven van projecten en programma's ter ondersteuning van de
samenwerking op sociaal gebied en of er projecten en/of programma's ter ondersteuning
van de samenwerking op sociaal gebied kunnen worden uitgevoerd in het kader
van het «verbeteren van de sociale bescherming» ten behoeve van
een acceptabele maatschappelijk positie van Egyptische homoseksuelen.Vreemdelingen die regulier in Nederland verblijven kunnen rekenen op bescherming
onder de wet. De Koppelingswet heeft geen andere gevolgen voor Egyptische
(illegale) migranten, anders dan het staande beleid. De Overeenkomst legt
nadruk op legale migranten (artikelen 62 en 63, eerste lid) en het nemen van
preventieve maatregelen om de migratiedruk te doen verminderen (artikel 65,
onderdeel a). Door de in de artikelen 68–70 genoemde terugname van illegalen
lijkt de situatie van deze personen duidelijker te zijn geworden: zij die
niet in het desbetreffende land mogen verblijven kunnen onder deze Overeenkomst
makkelijker naar het land van herkomst terugkeren, waardoor illegaal verblijf
niet langer hoeft de worden voortgezet en zij in het land van herkomst weer
aanspraak kunnen maken op hetgeen de wet hen ter plaatse biedt. De Koppelingswet
staat het voeren van een politieke dialoog met Egypte, over onder andere de
onderwerpen zoals genoemd in artikel 63, derde lid, niet in de weg.Ten aanzien van projecten en programma's ter ondersteuning van de samenwerking
op sociaal gebied, en ter ondersteuning van het verbeteren van de sociale
bescherming van Egyptische homoseksuelen geldt dat de Commissie op dit moment
geen projecten of programma's financiert of in voorbereiding heeft die rechtstreeks
en uitsluitend op homoseksuelen zijn gericht. In het nationale indicatieve
programma (NIP) voor Egypte voor de periode 2002–2004 is wel een programma
opgenomen ter ondersteuning van de sociale ontwikkeling en de civil society.
Dit programma ziet op het verbeteren van de situatie van economisch en sociaal
zwakkeren in de Egyptische samenleving, en heeft als doelstellingen onder
meer het creëren van een modern juridisch raamwerk voor NGO's en de civil
society, capaciteitsopbouw van NGO's, en een medefinancieringsinstrument voor
projecten die door NGO's worden uitgevoerd. Het richt zich dus zowel op de
civil society, als op de overheid, en draagt bij aan het verbeteren van de
positie van alle sociaal zwakkere groepen, inclusief homoseksuelen.Met het inwerkingtreden van het associatie-akkoord verplichten de EU en
Egypte zich bovendien tot het houden van een regelmatige sociale dialoog.
De uitkomst van deze dialoog kan onder meer liggen in het versterken en uitbreiden
van het samenwerkingsprogramma op sociaal gebied.Gezamenlijke Verklaring bij Titel VI, hoofdstuk 1De leden van de D66-fractie vragen hoe de regering de toezegging «afgifte
van visa voor bepaalde categorieën te vergemakkelijken» inhoud
denkt te kunnen geven?De voorwaarden voor visumverlening in Schengen-verband liggen vast, en
zonder een gemeenschappelijk besluit deze te wijzigen, is er in dat opzicht
geen mogelijkheid om te komen tot een «vergemakkelijken van afgifte
van visa voor bepaalde categorieën».Wel kan er op nationaal niveau naar gestreefd worden om binnen de geldende
voorwaarden voor visumverlening te komen tot een versoepeling van de administratieve
afhandeling van bepaalde categorieën visumaanvragers. Zo heeft de Nederlandse
ambassade in Cairo in beginsel een zelfstandige bevoegdheid tot verlening
van visa, zodat op verreweg de meeste visumaanvragen snel kan worden beslist.
Tevens gelden er reeds nu al speciale regels ten aanzien van afhandeling van
visumaanvragen van bonafide zakenmensen, waarbij onder meer voorbij gegaan
kan worden aan de persoonlijke verschijningsplicht. Per categorie
visumaanvragers zal zorgvuldig moeten worden bekeken in hoeverre de administratieve
afhandeling verder aangepast en versoepeld kan worden. Daarbij blijft wel
steeds het uitgangspunt dat de te nemen maatregelen niet ten koste mogen gaan
van de bestrijding van fraude en illegale immigratie.Artikelen 68 tot en met 70De leden van de D66-fractie vragen welke nalevingsinstrumenten de Gemeenschap
en Nederland kunnen inzetten indien Egypte de bepalingen tot terugname- en
overname van personen niet nakomt. Voorts vragen deze leden welke toezeggingen
Egypte heeft gedaan met betrekking tot het afgeven van persoons- en reisdocumenten
in het kader van de bepaling over terug- en overname van personen en wanneer
de Associatieraad rapporteert over haar onderzoek inzake de bestrijding en
preventie van illegale immigratie.Na inwerkingtreding van het verdrag zal de Associatieraad jaarlijks bijeenkomen
op ministerieel niveau. De Associatieraad zal een aantal van haar werkzaamheden
delegeren naar het Associatie-comité en sub-comités daarvan
(artikelen 79 en 80). Op een dergelijke manier zijn in 2001 reeds dialogen
over sociale aangelegenheden gestart met Marokko en Tunesië, waarin ook
aangelegenheden met betrekking tot asiel en migratie worden besproken. In
dat kader zal de regering zich inzetten om het onderzoek zoals bedoeld in
artikel 70 vorm te geven, waarna het zal worden voorgelegd aan de Associatieraad.Artikelen 86 tot en met 92De leden van de D66-fractie vragen welke bepalingen er zijn opgenomen
over de naleving van de Overeenkomst en of de regering van mening is dat deze
bepalingen effectief bijdragen aan de naleving van de Overeenkomst. De Overeenkomst
is inhoudelijk bijzonder breed waardoor het minder voor de hand lag om de
naleving van het verdrag in algemene bepalingen af te dwingen. Voor sommige
deelgebieden zijn in het verdrag specifieke bepalingen getroffen (zie bijvoorbeeld
Protocol 4 inzake regels van oorsprong). De bepalingen inzake handelsliberalisering
zullen bijvoorbeeld grotendeels worden bewaakt door de Egyptische douane,
de Commissie en de nationale douanes van de vijftien Lidstaten. Op naleving
van de bepalingen inzake de politieke dialoog zal worden toegezien in het
kader van de periodieke Associatieraden en -comités. In het algemeen
geldt dat deze artikelen in samenhang moeten worden gezien met artikel 82,
dat de basis vormt voor het voorleggen van geschillen aan de Associatieraad.
Dit betekent dat indien één van beide partijen van mening is
dat het verdrag door de andere partij niet of op onjuiste wijze wordt nageleefd,
deze partij dit geschil kan voorleggen aan de associatieraad volgens de procedure
neergelegd in genoemd artikel.Gezamenlijke verklaring over databeschermingTot slot vragen de leden van CDA-fractie om meer helderheid over de gezamenlijke
verklaring over databescherming, mede in verband met de strijd tegen het internationale
terrorisme.Artikel 25 van de EG privacy-richtlijn (Richtlijn 95/46/EG; PbEG L281)
bepaalt dat persoonsgegevens slechts naar een derde land mogen worden doorgegeven
indien dat land een passend niveau van bescherming waarborgt. Het passende
karakter van het door een derde land geboden beschermingsniveau wordt beoordeeld
met inachtneming van onder meer de aard van de gegevens, het doel en de duur
van de voorgenomen verwerking, het land van bestemming, alsmede de rechtsregels
die in het betreffende derde land van toepassing zijn. Indien een derde land geen passend niveau van bescherming kan waarborgen,
kunnen gegevens toch doorgegeven worden indien de doorgifte noodzakelijk is
vanwege een zwaarwegend belang. Het doel dat met de associatie-overeenkomst
wordt beoogd, kan als een zwaarwegend algemeen belang worden aangemerkt. In
dit verband zou Egypte op verzoek garanties kunnen bieden door toe te zeggen
dat de gegevens niet voor andere doelen worden gebruikt dan waarvoor ze zijn
doorgegeven naar Egypte. Hierdoor zou het dan bijvoorbeeld niet mogelijk zijn
om gegevens met betrekking tot het verstrekken van reisdocumenten te gebruiken
voor het doen van onderzoek naar criminele activiteiten.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen XNoot1Een uitzondering hierop vormt het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), waaruit
de samenwerking op basis van het Cotonou-akkoord met de ACS-landen wordt gefinancierd.
Het EOF maakt geen deel uit van de EU-begroting, en de afdrachten hieraan
door de Lidstaten zijn separaat geregeld. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27918-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl