Curatieve zorg; Brief minister en staatssecretaris met reactie op advies 'Redesign Eerstelijn in transmuraal perspectief' van Raad voor Volksgezondheid en Zorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23619, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

23619 nr. 17

29-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingReactieTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23619Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 619Curatieve zorgnr. 17BRIEF VAN DE MINISTER EN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 juni 1999 InleidingIn december 1998 heeft de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) het
advies «Redesign Eerstelijn in transmuraal perspectief» uitgebracht.
De aanleiding om de RVZ dit advies te vragen, was gelegen in de ontwikkelingen
en veranderingen in de zorg die zich voordoen ten behoeve van de patiënt
in het algemeen, en de extramurale zorg in het bijzonder.Ontwikkelingen die in gang zijn gezet op het terrein van de modernisering
curatieve zorg als gevolg van o.a het rapport Biesheuvel, de «Nota Thuiszorg,
zorg thuis» en het MDW rapport «Het Ziekenhuis, een human enterprise»,
alsmede de veranderingen in het kader van de modernisering van de ouderenzorg
en van de AWBZ.Gegeven de veranderingen die als gevolg van eerdergenoemde rapporten in
gang zijn gezet, bleek het noodzakelijk ook de aansluiting van de zorgverlening
vanuit de extramurale zorg hierbij te betrekken. Daarom is daarover separaat
advies gevraagd aan de RVZ.De zorgvraag verandert in zowel kwantitatieve als kwalitatieve zin, onder
andere door vergrijzing; er komen meer ouderen die langer leven, maar ook
langer hulpbehoevend zijn. Het aantal chronisch zieken en mensen met multiple
gezondheidsproblemen zal toenemen. Daarnaast is het de wens van veel patiënten
om thuis te blijven wonen en in de thuissituatie verzorgd te worden.Deze veranderingen in de zorgvraag leiden tot veranderingen en substitutie
van zorg in algemene zin en verschuiving van intra- naar extramurale zorgverlening
in het bijzonder.Een heroriëntatie op de eerstelijn, met de huisarts als poortwachter,
in relatie tot de ontwikkelingen in de tweedelijn is daarvoor nodig. Intramurale
en extramurale zorg grijpen meer en meer in elkaar. De zorg door instellingen
en/of individuele beroepsbeoefenaren zal meer en beter op elkaar afgestemd
moeten worden en in transmurale zorgvormen geleverd worden. Voor
het functioneren van een goede zorgketen zijn samenhang, afstemming en samenwerking
zowel binnen de eerstelijn als met de tweedelijn van belang. Binnen deze context
heeft de RVZ zijn advies uitgebracht.In het kader van de modernisering van de zorg zijn de afgelopen jaren
belangrijke stappen gezet. Ook in deze kabinetsperiode vormt deze modernisering
kernpunt van beleid. Belangrijk onderdeel van het verdere implementatietraject
van het Rapport Biesheuvel is zorgvernieuwing, welke momenteel volop in ontwikkeling
is in het veld van de gezondheidszorg. Ook in de care is, in het kader van
de modernisering AWBZ, ouderenzorg en geestelijke gezondheidszorg, zorgvernieuwing
van belang om samenhang en samenwerking te stimuleren.Behoeften en wensen van patiënten staan hierbij centraal en vormen
het uitgangspunt voor de organisatie van de zorg. Transmurale zorg is in dit
kader een belangrijke oplossingsrichting voor de beoogde zorgvernieuwing. ReactieDe RVZ schetst in zijn advies een visie die aansluit bij de ontwikkelingen
en bij het beleid dat gericht is op betere samenwerking, zowel intra- als
interdisciplinair binnen de eerste en tweedelijn als tussen de eerste en de
tweede lijn (transmurale zorg). Het advies richt zich op het terugdringen
van de versnippering in de zorg en spitst zich met betrekking tot de eerstelijnszorg
toe op de huisartsenzorg, extramurale verpleegkundige zorg en thuiszorg. De
zorgverlening ten behoeve van complexe zorgvragen staat centraal.Ondanks de beperking die de Raad heeft aangebracht zijn wij van mening
dat de reikwijdte van het advies niet beperkt kan worden tot deze zorgvormen
en domeinen. Immers veranderingen in de aanpak van deze cruciale voorzieningen
in de gezondheidszorg hebben ook gevolgen voor andere zorgvoorzieningen. Wij
denken daarbij aan de geestelijke gezond- heidszorg met de beoogde veranderende
rol van de huisarts, de paramedische zorg, de verloskundige zorg, de kraamzorg
en de afstemming met de «care» voorzieningen.De eerstelijns gezondheidszorg is immers meer dan de kernfuncties huisartsen
en thuiszorg. De eerstelijn vervult niet alleen een belangrijke functie voor
de curatieve somatische zorg, maar ook voor de chronische zorg (care) en de
geestelijke gezondheidszorg.De hoofdlijn van dit advies spreekt ons aan.Het advies sluit namelijk aan bij een natuurlijk ontwikkelingsproces dat
in gang is gezet in het veld van de extramurale zorg.In de eerste plaats adviseert de RVZ om de uitvoering van eerstelijnszorg
kleinschalig te laten plaatsvinden, in een wijkzorgnetwerk, waar de uitvoerende
zorg door een beperkt aantal hulpverleners wordt verleend. Waar zorg op maat,
«menselijke» en persoonlijke zorgverlening wordt verleend, die
doelmatig en functioneel moet zijn georganiseerd. Het wijkzorgnetwerk biedt
de mogelijkheid de werkgebieden van diverse zorgverleners overzichtelijk te
houden, op elkaar af te stemmen en daarmee integrale en continue extramurale
zorg te verlenen en de kwa- liteit van zorg te verbeteren. De organisatie
van de extramurale zorg op basis van dit uitgangspunt spreekt ons bijzonder
aan.De raad geeft aan dat deze uitvoeringsvorm niet automatisch betekent dat
de organisatie van de zorg ook kleinschalig moet zijn. Vanuit kwaliteits-
en doelmatigheidsoogpunt is het goed wanneer een kleinschalige uitvoering
is ingebed in een groter organisatorisch verband, de regio. De wijk kan in
sommige gevallen ook een goede schaalgrootte vormen voor care-voorzieningen
zoals verzorgingshuizen en soms ook verpleeghuizen. Door de werkgebieden van
deze intramurale voorzieningen af te stemmen op de wijk kan daadwerkelijk
vorm worden gegeven aan transmurale zorgverlening. Deze constatering geldt
overigens niet voor alle werkgebieden. Het is wenselijk dat bij de afstemming
en samenwerking met verpleeghuizen en verzorgingshuizen uitgegaan wordt van
de bestaande infrastructuur en de mogelijkheden tot samenwerken en flexibiliseren
van deze zorg.Een belangrijk onderdeel van het advies vormt de huisartsenzorg en de
erkenning van de huisartsenzorg als voorziening, dat wil zeggen het totaal
van mensen, middelen en organisatie nodig voor het leveren van adequate huisartsenzorg
aan een bepaald verzorgingsgebied. De solo-praktijk past niet meer in dit
toekomstbeeld. Voor een continue zorgverlening is het volgens de RVZ noodzakelijk
dat huisartsen formele samenwerkingsverbanden aangaan van 4 tot circa 6 personen.
Daaraan kan praktijkondersteuning worden gekoppeld. De Raad acht het wenselijk,
de extramuraal verpleegkundige zoals praktijken transmuraal verpleegkundigen
naast de wijkverpleegkundige in te zetten. Een heldere taakafbakening tussen
verpleegkundigen is daarbij nodig. De raad geeft aan hoe een verdeling van
taken tussen deze verpleegkundigen zou kunnen plaatsvinden. Onze voorkeur
gaat er naar uit dat de inzet van praktijkverpleegkundigen vooral een zaak
is van de regio. Landelijk zal een kader gesteld worden, maar de feitelijke
invulling zal regionaal gebeuren. Dit geldt ook voor de organisatie en financiële
invulling.Richtlijnen voor zorgprocessen zijn een belangrijk instrument voor de
afstemming van werkzaamheden van hulpverleners. Richtlijnen waarbij rekening
wordt gehouden met de kosten en de beschikbare budgetten kunnen bijdragen
aan de beheersing van de extramurale kosten.Met de raad zijn wij van mening dat de ontwikkeling en implementatie van
transmurale protocollen van groot belang is en dat dergelijke activiteiten
moeten worden ondersteund. Betrokken partijen zullen meer dan in het verleden
het geval was, bij het maken van richtlijnen over de grenzen van hun eigen
sector moeten heenkijken en transmurale richtlijnen tot stand moeten brengen.
Ook achten wij het van belang dat bij de ontwikkeling en implementatie van
deze protocollen nauw wordt samengewerkt met patiëntenvertegenwoordigers.Eveneens is het naar de mening van de RVZ van belang dat communicatie
een plaats krijgt in de richtlijn. Voor een goede communicatie zijn bovendien
een elektronisch patiëntendossier en elektronische communicatie noodzakelijk.Voor een verbetering van de regievoering op het gebied van de informatie-
en communicatietechnologie is inmiddels een Platform ICT opgericht. Voorts
zijn met vrijwel alle partijen afspraken gemaakt over een verbetering van
de informatievoorziening, niet alleen op landelijk niveau, maar ook en vooral
gericht op de hulpverleners werkzaam in de regio.Aan ZON en MW-NMO is opdracht verleend tot het uitvoering van een programma
Informatie- en Communicatietechnologie in de Zorgsector (ICZ). Een van de
belangrijkste aandachtsvelden binnen dat programma betreft het bevorderen
van de totstandkoming van een EPD. In dat programma wordt ondermeer aandacht
besteed aan de juridische, softwarematige en organisatorische voorwaarden
die van belang zijn bij de totstandkoming van een EPD.De raad adviseert de overheid deze ontwikkelingen te stimuleren door ze
onderdeel te laten maken van regiovisies. Verzekeraars kunnen afspraken maken
met zorgaanbieders in de regio en goede initiatieven uit het veld ondersteunen. Al bovengenoemde onderwerpen maken deel uit van de meerjarenafspraken
die wij in het najaar van 1998 met het veld van de gezondheidszorg hebben
gemaakt. Hier vindt momenteel intensief overleg over plaats met en tussen
de verschillende partijen (zorgaanbieders, zorgverzekeraars, patiëntenorganisaties,
VWS). Eerste concrete resultaten zullen in het voorjaarsakkoord meerjarenafspraken
1999 worden vastgelegd.Naast deze meerjarenafspraken wordt er hard aan gewerkt om integrale zorg
ook in wet en regelgeving mogelijk te maken en eventuele drempels ten gevolge
van bestaande financieringsschotten zoveel mogelijk weg te nemen.Dit om zorgvernieuwing en samenwerking tussen intramurale en extramurale
zorg tot stand te brengen en te bevorderen. Eerste stappen zijn de afgelopen
periode gezet, zoals de COTG beleidsregel zorgvernieuwing waarmee tegemoet
gekomen is aan het bezwaar van ziekenhuizen dat het budgetsysteem belemmerend
werkt bij activiteiten gericht op zorgvernieuwing. Daarnaast is de regeling
ziekenhuisverplaatste zorg per 1 januari 1999 van kracht die hier nauw op
aansluit en tot doel heeft de aanspraak van ziekenfondsverzekerden zo uit
te breiden dat ziekenhuizen ook verpleging ten huize van de verzekerden kan
verlenen. De flexizorg regeling biedt ziekenfondsen de mogelijkheid om vervangende
hulp aan te bieden. Per 1 april 1999 is de regeling coördinatie en organisatiekosten
zorgvernieuwing ziekenfondsregeling daar nog aan toegevoegd, waarmee onder
bepaalde voorwaarden de kosten van bijvoorbeeld een projectcoördinator
transmurale zorg kan worden gefinancierd.Overigens realiseren wij ons dat veranderingen in de eerstelijnsgezondheidszorg
en de afstemming en samenwerking die nagestreefd wordt tussen de intramurale
en extramurale gezondheidszorg ook in de infrastructurele sfeer tot meer samenhang
zou moeten leiden. Wij zullen bezien op welke wijze hiervoor stimulerende
maatregelen getroffen kunnen worden. Dit overigens in relatie tot ontwikkelingen
rond het ziekenhuis van de 21e eeuw alsmede in relatie tot de discussie over
de financiering van gezondheidscentra, die momenteel in de Ziekenfondsraad
plaatsvindt.In dit verband is een verwijzing op zijn plaats naar de brief van 29 april
1999 (Kamerstukken II, 1998–99, 26 517, nr.1) inzake de bestuurlijke
vormgeving tweede compartiment gezondheidszorg. In die brief is ingegaan op
de mogelijkheden die de overheid en de partijen in het veld ter beschikking
staan om in het tweede compartiment een evenwicht te vinden tussen de zorgvraag
en de mogelijkheden van het zorgveld.Dat evenwicht tussen zorgvraag en de afstemming van het aanbod op die
vraag is ook een centraal thema in het plan van aanpak modernisering AWBZ
dat onlangs is verschenen. In dit plan van aanpak wordt ook op de samenhang
met de aanpalende terreinen wonen en welzijn ingegaan. Voor de cliënt
in deze samenhang met het oog op het verlenen van zorg thuis of dicht bij
huis eveneens van groot belang.Specifiek willen wij nog nader ingaan op twee aandachtspunten. Het betreft
de praktijkverpleegkundige en het Regionaal Indicatie Orgaan (RIO).In de meerjarenafspraken zijn de afspraken over de georganiseerde huisartsenzorg
verwoord. De betrokken partijen zijn het er over eens dat de inzet van praktijkverpleegkundigen
in de huisartspraktijk een belangrijke bijdrage kan leveren aan een verbetering
van de georganiseerde huisartsenzorg, de samenhang binnen de eerste lijn en
aan de verlichting van de werkdruk van de huisartsen. Als eerste stap in de
uitwerking van de meerjarenafspraken op het punt van de praktijkverpleegkundigen
heeft VWS een invitational conference georganiseerd. Tijdens deze invitational
conference is met verschillende partijen die betrokken zijn bij de eerstelijns-gezondheidszorg
de functie van de praktijkverpleegkundige uitvoerig aan de orde geweest. In
zijn algemeenheid is daar geconcludeerd dat de taken van de praktijk-verpleegkundige
voornamelijk huisartsgebonden taken zijn. Ik denk hierbij met name aan de
monitoring van patiënten met een chronische aandoening. Momenteel wordt
in het kader van de uitwerking van de meerjarenafspraken huisartsenzorg met
verschillende partijen gesproken over takenpakket en functieprofiel van de
praktijkverpleegkundige. Een belangrijke uitkomst van dit overleg is dat de
functionaris die zich in de huisartspraktijk gaat richten op bepaalde huisartstaken
die intensivering behoeven niet in alle gevallen een verpleegkundige hoeft
te zijn.De inzet en honorering van praktijkverpleegkundigen, -ondersteuners zal
worden gekoppeld aan een aantal voorwaarden, zoals:– een praktijkverpleegkundige/ondersteuner is werkzaam voor een
groep huisartsen die een juridisch vormgegeven samenwerkingsverband zijn aangegaan;– er dient een eigen behandelkamer voor de praktijkverpleegkundige/ondersteuner
te zijn op een vaste locatie;– de praktijkverpleegkundige/ondersteuner dient toegang te hebben
tot het elektronische medisch dossier.Met de LHV en ZN is over dergelijke voorwaarden overleg gaande.De inzet van praktijkverpleegkundigen/ondersteuners is vooral een zaak
voor de regio. Landelijk zal een kader gesteld worden, maar de feitelijke
invulling zal regionaal gebeuren. Door het stellen van landelijke kader wordt
enerzijds voorkomen dat er onduidelijkheid ontstaat in de eerstelijn door
een grote diversiteit aan praktijkverpleegkundigen in de diverse regio's.
Anderzijds bieden landelijke kaders de regio voldoende ruimte om flexibel
met de inzet van praktijkverpleegkundigen om te gaan, zodat bij de behoefte
kan worden aangesloten. Ook de organisatie en de financiële invulling
kan regionaal nader ingevuld worden. Uitgangspunt hierbij is dat het geld
voor de inzet van praktijkverpleegkundigen beschikbaar komt uit het huisartsenkader.
Dit houdt in dat het geld, in beginsel tweede compartiment, via de verzekeraar
besteed gaat worden.De discussie over de taakverschuiving tussen artsen en verpleegkundigen
is al enige tijd aan de gang. Door een verschuiving van zorgverlening van
intramuraal naar extramuraal is deze discussie essentieel geworden. Zorg is
niet statisch. Veranderingen maken taakverschuivingen tussen beroepsbeoefenaren
actueel. Binnen de beroepsgroep van verpleegkundigen ontstaan meerdere specialisaties.
In het advies wordt gesproken over de praktijkverpleegkundige, de transmuraal
verpleegkundige en de wijkverpleegkundige. De Raad merkt hierbij terecht op
dat de verschillende verpleegkundigen functieaanduidingen zijn en geen beroeps-aanduidingen.Het is wel zaak om in de regio de taken van de functionarissen in de eerstelijn
af te stemmen. Overigens is ook afstemming met functionarissen in de tweede
lijn in dit kader van belang. Met name geldt dit voor bepaalde groepen van
chronische zieken onder behandeling van een huisarts, die tevens onder behandeling
staat van een thuiszorgorganisatie. Juist voor hen is het van groot belang
dat er afstemming plaatsvindt tussen de diverse beroepsbeoefenaren in de eerstelijnsgezondheidszorg
over de verschillende taakgebieden. Zoals opgenomen in de meerjarenafspraken
start een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers uit de betrokken koepelorganisaties
om duidelijke afspraken te maken over de taken van een praktijkverpleegkundige
en de afstemming van de taakgebieden met name wijkverpleegkundigen en doktersassistenten. Tot slotDe RVZ constateert kritiek van de hulpverleners bij indicatiestelling
voor kortdurende (thuis)zorg. Deze wordt als bureaucratisch, weinig effectief
en belemmerend voor de zorgverlening ervaren.Daarnaast sluiten indicatiestelling, zorgtoewijzing en uitvoering van
de zorg niet goed op elkaar aan.De RVZ acht de huidige indicatieprocedure te zwaar voor kortdurende zorg
en adviseert de indicatiestelling door het RIO te beperken tot het indiceren
voor permanent verplegingsbehoevenden in verpleeg- of verzorgingshuis en langdurige
thuiszorg. Voor de kortdurende zorg zou de indicatiestelling vooraf vervangen
moeten worden door steekproefsgewijze controle en toetsing achteraf.In de voortgangsbrief van 12 mei 1997 over de indicatiestelling is onderkend
dat aan de gekozen opzet voor de indicatiestelling nieuwe stijl bepaalde risico's
zijn verbonden. Het volledig loskoppelen van indicatiestelling, zorgtoewijzing
en zorgverlening kan leiden tot bureaucratie en inefficiëntie. Verder
bestaat het gevaar dat als geen goede afstemming tussen de verschillende fasen
bestaat, de zorg-aanbieder geneigd kan zijn de indicatiestelling nog eens
«dunnetjes over te doen», hetgeen cliëntonvriendelijk en
inefficiënt is. Daarnaast is het onderscheid tussen eenvoudige en complexe
aanvragen essentieel: de regelgeving en gehanteerde procedures moeten het
mogelijk maken dat eenvoudige zorgvragen (in veel processen wordt wel een
verhouding 80/20 m.b.t. eenvoudig/complex genoemd) op eenvoudige wijze kunnen
worden afgedaan en niet de tijdrovende route van complexe hulpvragen moeten
volgen.In de uiteindelijke vormgeving is getracht deze risico's te ondervangen.
Uitgangspunt is dat binnen het orgaan dat om deze reden is samengesteld uit
alle partijen uit de zorgketen afspraken worden gemaakt over onderlinge samenwerking,
resulterend in een vanuit de cliënt bezien zo naadloos mogelijke aansluiting
tussen de verschillende fasen in de zorgketen. Op landelijk niveau is door
Zorgverzekeraars Nederland, de koepels van de zorgaanbieders en de VNG een
handreiking ontwikkeld ter bevordering van deze ketenbenadering; deze wordt
vanaf januari 1999 geïmplementeerd.Voor eenvoudige hulpvragen kan het wenselijk zijn dat deze zo dicht mogelijk
bij de zorguitvoering worden afgedaan. Om deze reden is de mogelijkheid geschapen
dat de afdoening van eenvoudige zorgvragen kan worden gemandateerd aan de
zorginstellingen. Dit moet eenvoudige, niet-bureaucratische oplossingen mogelijk
maken.De gekozen opzet, waarbij RIO's een besluit nemen over de aangewezen zorg,
heeft onvermijdelijk tot gevolg dat de Algemene wet bestuursrecht op de besluiten
van het RIO van toepassing is en dat de RIO's moeten voldoen aan de in de
Awb opgenomen vereisten. Enerzijds biedt dit een aantal rechtswaarborgen voor
de cliënt, anderzijds leidt dat ook onvermijdelijk tot soms tijdrovende
procedures in verband met het voldoen aan de wettelijke vereisten.Met de inwerkingtreding van het Zorgindicatiebesluit per 1 januari 1998
is de indicatiestelling nieuwe stijl een feit maar de inrichting van werkprocessen
en de samenwerking met andere partijen in de keten vergt nog veel aandacht.
Op dit moment is het nog te vroeg om op alle aspecten te analyseren wat de
preciese effecten zijn van de gekozen opzet van de indicatiestelling. In het
kader van de voorgenomen evaluatie van de indicatiestelling gericht
op de werking van het Zorgindicatiebesluit, zullen de door de RVZ genoemde
aspecten worden betrokken.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. M. Vliegenthart 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23619-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl