Wijziging van artikel 107 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg, toevoeging artikel 107a; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26371, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-01-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26371 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelen Artikel I Onderdeel AOnderdeel BOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26371Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 371Wijziging van artikel 107 van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg alsmede toevoeging van een artikel 107anr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING AlgemeenHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de
Wet op de Raad van State)Het onderhavige ontwerp strekt ertoe het in artikel 107 van de Wet op
de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) neergelegde overgangsrecht
met betrekking tot krachtens artikel 34 nog aan te wijzen beroepen te vereenvoudigen,
waarbij ten dele aansluiting is gezocht bij het overgangsrecht zoals dit –
na een recente wetswijziging (Wet van 12 maart 1998, Stb. 154) – is
geregeld voor de psychotherapeut (in artikel 106 Wet BIG).Bij de aanpassing van artikel 107 moest uiteraard rekening worden gehouden
met de positie van de beoefenaren van die beroepen waarvoor reeds een algemene
maatregel van bestuur (amvb) op basis van artikel 34 Wet BIG in werking is
getreden. Het betreft hier een elftal beroepen, te weten diëtist, ergotherapeut,
logopedist, mondhygiënist, oefentherapeut, orthoptist, podotherapeut,
radiodiagnostisch laborant, radiotherapeutisch laborant, apothekersassistent
en tandprotheticus (artikel 107 waarborgt de verworven rechten van deze beroepsbeoefenaren).
Derhalve is gekozen voor het maken van onderscheid tussen overgangsrecht ten
behoeve van de inmiddels krachtens artikel 34 geregelde beroepen (voor de
genoemde elf beroepen blijft artikel 107 in zijn huidige redactie op een kleine
aanpassing na bestaan) en overgangsrecht ten behoeve van krachtens artikel
34 nog te regelen beroepen (waarvan het beroep van verzorgende individuele
gezondheidszorg als eerste aan bod komt), waartoe in het onderhavige ontwerp
een artikel 107a wordt toegevoegd.Het in dit nieuwe artikel neergelegde overgangsrecht kenmerkt zich in
vergelijking met het in artikel 107 verwoorde overgangsrecht door vereenvoudiging
(gedeeltelijk) in navolging van de overgangssituatie voor de psychotherapeuten,
zoals die geldt na de hierboven gememoreerde wetswijziging van 12 maart 1998.Omdat ontwerp-artikel 107a betrekking heeft op nieuwe, nog niet eerder
wettelijk geregelde beroepen, bestaat er bij dit overgangsrecht geen behoefte
aan bepalingen inzake het waarborgen van verworven rechten (overeenkomstig
de inhoud van de onderdelen a en b van het eerste lid van artikel 107); bij
nieuwe beroepen kan immers geen sprake zijn van verworven rechten. Rest slechts een categorie personen die ten aanzien van het desbetreffende,
voor het eerst wettelijk geregelde, beroep reeds een bepaalde vakbekwaamheid
hebben verworven. In het licht van de met de Wet BIG beoogde kwaliteit van
de beroepsuitoefening is het naar de mening van ondergetekende niet zinvol
om een beroepservaring van maar zes maanden te eisen in een periode van vijf
jaren, zoals is geschied in artikel 107, eerste lid, onder c. Analoog aan
het gewijzigde overgangsrecht voor de psychotherapeut, wordt ook in ontwerp-artikel
107a dit vereiste niet gesteld.Voorts bepaalt het onderhavige ontwerp-artikel dat betrokkenen, om gelijkgesteld
te kunnen worden met diegenen die een krachtens artikel 34, eerste lid, geregelde
of aangewezen opleiding tot het beroep in kwestie hebben voltooid, over een
vakbekwaamheid moeten beschikken die geacht kan worden gelijkwaardig of nagenoeg
gelijkwaardig te zijn aan de vakbekwaamheid die kan worden afgeleid uit het
voltooid hebben van de desbetreffende geregelde of aangewezen opleiding. Het
bezit van een door de minister aangewezen getuigschrift volstaat daartoe.
Het is derhalve niet nodig om een verklaring van vakbekwaamheid aan de minister
te vragen; de houder van het aangewezen getuigschrift mag van rechtswege de
(opleidings)titel in kwestie voeren. De beide andere in artikel 107, tweede
lid, opgenomen beoordelingscriteria (naast het aanwijzen van getuigschriften),
namelijk het afnemen van een proef of, ter beoordeling van de minister, op
andere wijze (eventueel nadat de betrokkene de gelegenheid is gelaten tot
het volgen van een aanvullende opleiding), zijn naar het oordeel van ondergetekende
niet onontbeerlijk. Immers, diegenen die geen aangewezen getuigschrift hebben
maar van mening zijn dat zij de vereiste vakbekwaamheid hebben verworven,
kunnen zich tot een instelling die de geregelde of aangewezen opleiding verzorgt
wenden met het verzoek om een proef (c.q. examen) te mogen afleggen. Bij voldoende
resultaat kan betrokkene dan het getuigschrift van de geregelde of aangewezen
opleiding uitgereikt krijgen. Een andere mogelijkheid is het behalen van het
nieuwe getuigschrift via een verkorte leerroute (door middel van vrijstellingen).Op dit punt laat de vereenvoudiging in vergelijking met de bepalingen
in artikel 107 zich het sterkst gevoelen. Door niet het doen van een aanvrage
verplicht te stellen doch het bezit van een aangewezen getuigschrift als voldoende
te bestempelen wordt voorkomen dat het departement – om te beginnen
met betrekking tot het beroep van verzorgende individuele gezondheidszorg –
wordt geconfronteerd met een grote hoeveelheid aanvragen voor de beoordeling
waarvan men zowel de capaciteit als de deskundigheid ontbeert. Verder wordt
degene die een aangewezen getuigschrift bezit, een administratieve procedure
(waarbij bovendien nog rekening gehouden diende te worden met de beperkte
aanvraagtermijn) bespaard, terwijl degene die niet over een aangewezen getuigschrift
beschikt, veel gerichter door een opleidingsinstelling dan door de overheid
kan worden geholpen.Oorspronkelijk lag het in het voornemen met de voorbereiding van de onderhavige
wetswijziging eerst in een later stadium te starten, namelijk nadat de amvb
tot regeling van het beroep van verzorgende individuele gezondheidszorg (in
belangrijke mate materieel de opvolger van de beroepen van ziekenverzorgende
en verpleger) krachtens artikel 34 van de wet in werking zou zijn getreden.
Dit werd dezerzijds beschouwd als een geschikt moment, aangezien dan voor
alle onder de oude wetgeving geregelde beroepen die het aanging (naast het
al genoemde beroep van ziekenverzorgende, de apothekersassistent, de tandprotheticus
en alle voormalige paramedische beroepen met uitzondering van de fysiotherapeut),
een nieuwe wettelijke regeling op basis van de Wet BIG gerealiseerd zou zijn.
In de «wachtkamer» van artikel 34 zouden zich daarna alleen
nog beroepen bevinden die niet eerder een wettelijke regeling kenden.Echter, bij het ontwerpen van de amvb voor het beroep van verzorgende
individuele gezondheidszorg (de laatste in de rij) werd op problemen gestuit
inzake de toepassing van artikel 107 van de wet: het overgangsrecht bleek
niet uitputtend. Het lag in de rede om, binnen de grenzen van artikel 107
van de wet, de ziekenverzorgende en de verpleger (op basis van het eerste
lid, onder c) alsmede degenen die daarvoor in opleiding zijn en die opleiding
na de inwerkingtreding van bovenbedoelde amvb afronden (op basis van het eerste
lid, onder b), in aanmerking te laten komen voor het recht de titel van verzorgende
individuele gezondheidszorg te voeren. Voor een bepaalde categorie houders
van een diploma ziekenverzorging of een diploma middelbaar dienstverlenings-
en gezondheidszorgonderwijs, Afdeling: Verpleging (m.d.g.o.-VP) ontbreekt
echter een overgangsmaatregel die recht geeft op het voeren van de titel verzorgende
individuele gezondheidszorg. Het gaat hier om personen die het desbetreffende
diploma hebben behaald op een zodanig (laat) tijdstip dat zij niet of redelijkerwijze
niet kunnen voldoen aan het in artikel 107, eerste lid, onder c, van de wet
vervatte vereiste van beroepservaring van ten minste zes maanden. Deze gediplomeerden
voldoen evenmin aan artikel 107, eerste lid, onder a, van de wet; zij kunnen
immers vóór de inwerkingtreding van de amvb voor het beroep
van verzorgende individuele gezondheidszorg niet de titel van verzorgende
individuele gezondheidszorg hebben verworven. Zij voldoen voorts per definitie
niet aan de in artikel 107, eerste lid, onder b, van de wet vervatte overgangsbepaling
(betreffende de categorie die vóór de datum van inwerkingtreding
de opleiding ziekenverzorgende/verpleger heeft aangevangen en nadien voltooid).
Dit zou een ongewenste situatie opleveren vergeleken met de hierboven aangeduide
twee categorieën (ziekenverzorgenden en verplegers) die wel onder het
overgangsrecht vallen, gelet op het feit dat het vakbekwaamheidsniveau van
de categorie in kwestie, zijnde gestoeld op een relatief recent diploma, niet
of nagenoeg niet zal onder doen voor dat van de beide andere categorieën.Om
aan de geschetste ongelijkheid een eind te maken, werd voor bedoelde categorie
in het ontwerpbesluit een aanvullende overgangsmaatregel opgenomen in die
zin dat zij die in de 12 maanden voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding
van de amvb het desbetreffende diploma hebben behaald, doch niet over de vereiste
zes maanden werkervaring beschikken, gelijkgesteld worden met degenen die
op grond van het in het ontwerpbesluit aangewezen diploma het recht hebben
op het voeren van de opleidingstitel.De Raad van State was evenwel niet overtuigd van de noodzaak van de aanvullende
overgangsrechtelijke voorziening in het ontwerp-besluit en suggereerde om
in plaats daarvan, met toepassing van artikel 94 van de wet, te bepalen dat
het overgangsrecht in artikel 107 van de wet geldt voor diegenen die het diploma
ziekenverzorging of m.d.g.o.-VP hebben behaald of de opleiding daarvoor hebben
aangevangen.Bij de aanpassing van het ontwerp-besluit in de door de Raad van State
voorgestelde zin, waarbij artikel 107, eerste lid, onder c, ongemoeid werd
gelaten, deed zich een nieuw probleem voor. Nu het uitgangspunt in het ontwerp-besluit
was dat de verzorgende individuele gezondheidszorg materieel grote overeenkomst
vertoont met de beroepen ziekenverzorgende en verpleger, zou een grote groep
«verzorgenden» (personen zonder diploma of in het bezit van een
ander diploma dan dat van ziekenverzorging of verpleger) zich op basis van
artikel 107, eerste lid, onder c, tot de minister kunnen wenden met de mededeling
dat zij het desbetreffende beroep gedurende zes maanden in het tijdvak van
vijf jaren, voorafgaand aan de datum van inwerkingtreding van de amvb in kwestie,
hebben uitgeoefend, en met het verzoek om een verklaring dat hun
verworven vakbekwaamheid gelijkwaardig of nagenoeg gelijkwaardig geacht kan
worden te zijn aan de vakbekwaamheid welke uit het voltooid hebben van de
in de amvb verzorgende individuele gezondheidszorg aangewezen opleiding kan
worden afgeleid. Daar de uitoefening van het beroep van ziekenverzorger/ziekenverzorgster
niet beschermd is (slechts de titel is beschermd), is het aannemelijk dat
veel mensen, gewoon door jarenlang de handelingen van een ziekenverzorgende
uit te voeren zich de desbetreffende vakbekwaamheid eigen hebben gemaakt (ze
zijn in dat beroep «gegroeid»). Het is praktisch niet uitvoerbaar
de verzoeken van al deze mensen te toetsen, te meer omdat artikel 107, eerste
lid, onder c, ook een vakbekwaamheid die nagenoeg gelijkwaardig is, acceptabel
acht, gevoegd bovendien bij het feit dat een van de mogelijkheden om de vakbekwaamheid
te beoordelen wordt gevormd door het afnemen van een proef. Het ministerie
ontbeert ten enenmale de expertise en de personele sterkte voor een dergelijke
operatie.Geconfronteerd met dit probleem, waarvoor wijziging van artikel 107 de
meest gerede oplossing biedt, is dezerzijds besloten om voorrang te geven
aan de (toch al beoogde) wetswijziging en het wetgevingsproces met betrekking
tot het ontwerp-besluit verzorgende individuele gezondheidszorg in afwachting
van de realisatie van de wetswijziging stop te zetten. Hiermede wordt tevens
voorkomen dat er een inconsequentie in de regelgeving zou ontstaan, als voor
het beroep van verzorgende individuele gezondheidszorg – als enige –
zou worden gekozen voor regeling van het gewenste overgangsrecht via artikel
94 van de Wet BIG.De ten gevolge hiervan inzake de inwerkingtreding van de amvb optredende
vertraging levert overigens geen problemen op, daar enerzijds de Wet op de
ziekenverzorgers en ziekenverzorgsters nog steeds van kracht is en anderzijds
degenen die met de nieuwe opleiding tot verzorgende (waarvan de deelkwalificatie
verplegende elementen onderdeel uitmaakt) zijn gestart het diploma van de
in de amvb aangewezen opleiding zullen ontvangen. Artikelen Artikel I Onderdeel ADit bevat een redactionele aanpassing van de aanhef van het eerste lid
van artikel 107, welke ertoe strekt het in artikel 107 neergelegde overgangsrecht
alleen van kracht te doen zijn voor de beoefenaren van die beroepen waarvoor
reeds een amvb op basis van artikel 34 in werking is getreden (de hierboven
genoemde elf beroepen die ook vóór de inwerkingtreding van artikel
34 Wet BIG al een wettelijke regeling kenden). Onderdeel BVerwezen zij naar hetgeen hierover is gezegd in het algemene deel van
deze memorie.Hier wordt voorzien in de toevoeging van een artikel 107a dat het overgangsrecht
regelt voor beoefenaren van beroepen die – in tegenstelling tot de hierboven
bedoelde elf beroepen – nog niet wettelijk waren geregeld vóór
de inwerkingtreding van artikel 34 Wet BIG. Tot deze categorie behoort het
beroep van verzorgende individuele gezondheidszorg.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26371-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl