Raad voor Economische en Financiële Zaken; Verslag algemeen overleg van 13 november 1997
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-07, nr. 205

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

21501-07 nr. 205

27-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamPrealabele opmerkingen van de regeringVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-07Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 21501-18Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-07Ecofin-Raad21 501-18Sociale Raadnr. 205VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 27 november 1997De algemene commissie voor Europese Zaken1,
de vaste commissie voor Financiën2 en de
vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid3 hebben op donderdag 13 november 1997 overleg gevoerd met minister Zalm
van Financiën en minister Melkert van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
over:– het verslag van de Ecofin-raad van 5 november 1997 (21 501-07,
nr. 201);– het verslag van de Sociale Raad van 6 november 1997 (21 501-18,
nr. 73);– de agenda van de gezamenlijke Ecofin-raad/Sociale Raad van maandag
17 november 1997).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Prealabele opmerkingen van de regeringDe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid deelde mede
dat de agenda van de gezamenlijke Ecofin-raad/Sociale Raad nog niet precies
bekend is, maar in hoge mate zal afhangen van een introductie ter vergadering
van het Luxemburgs voorzitterschap. Hij gaf aan dat tijdens de Ecofin-raad
en de Sociale Raad van vorige week naar aanleiding van het document
van de Europese Commissie is gesproken over de mogelijke respectievelijk wenselijke
uitkomsten van de extra Europese top over de werkgelegenheid. De gezamenlijke
vergadering van aanstaande maandag (de Jumboraad) zal daarin nog meer ordening
brengen.Hij verwachtte dat op deze vergadering zal worden gesproken over afspraken
tussen lidstaten om zich in het kader van hun nationale actieprogramma's tegen
de werkloosheid jaarlijks te verantwoorden over het toewerken naar nationale
doelstellingen. Op een aantal van de door de Commissie geïdentificeerde
negentien beleidsterreinen zullen de lidstaten zeggen: wij scoren onder het
gemiddelde van wat de Commissie noteert, wij spreken de intentie uit om in
de komende jaren toe te werken naar een beter resultaat op die terreinen,
wij zijn bereid om jaarlijks de resultaten daarvan aan elkaar voor te leggen.De tweede dimensie in die discussie is dat op een aantal punten ook Europese
afspraken tot stand moeten worden gebracht. Er is nog geen unanimiteit op
dat punt, maar Nederland heeft zich daartoe wel bereid verklaard en vindt
zelfs dat dit de uitkomst van de werkgelegenheidstop moet zijn. Deze afspraken
moeten zich naar de mening van Nederland beperken tot arbeidsmarktaspecten
en macro-economische randvoorwaarden: de jeugdwerkloosheid, de langdurige
werkloosheid, de participatie van werkzoekenden in opleidingstrajecten, de
vermindering van de administratieve lastendruk, de verhoging van de beschikbaarheid
van risicokapitaal voor kleine ondernemingen en de verlaging van de belastingdruk
op arbeid. Nederland heeft expliciet in Ecofin-raad en Sociale Raad naar voren
gebracht dat op deze zes punten Europese afspraken moeten worden gemaakt ten
aanzien van de trendmatige vooruitgang die op die terreinen moet worden geboekt.
Elk jaar wordt dan de trend in de afzonderlijke lidstaten gemeten om zo de
gemiddelde trend te bepalen. Gevoegd bij de nationale commitments om toe te
werken naar nationaal geformuleerde doelstellingen, moet dat deel uitmaken
van het werkgelegenheidsrapport dat jaarlijks door de Europese Raad wordt
vastgesteld. De essentie daarbij is om invulling te geven aan de procedure
uit het Verdrag van Amsterdam, namelijk dat werkgelegenheidsrichtsnoeren worden
vastgesteld die vergezeld kunnen gaan van aanbevelingen aan de lidstaten.
De minister verwachtte van de extra top in Luxemburg geen totale verandering
of doorbraak, maar wel een opening voor de noodzakelijke doorbraak om van
het Europa van de markt en de munt ook het Europa van het sociale beleid en
de werkgelegenheid te maken.Verder deelde hij mee dat Nederland op de Luxemburgse top ook concrete
afspraken wenst te maken met onmiddellijke beleidsconsequenties op Europees
niveau. Te denken valt aan de rol van de Europese investeringsbank, de «earmarking»
van de werkgelegenheidsdimensie in de besteding van gelden uit de Europese
structuurfondsen en het verruimen van de mogelijkheden voor lidstaten om zelf
werkgelegenheidsbevorderende maatregelen in de fiscaliteit te nemen. Daarbij
is het voor Nederland van uitermate groot belang dat de BTW op arbeidsintensieve
diensten, al dan niet facultatief, kan worden verlaagd. Nederland kan zich
niet voorstellen dat de werkgelegenheidstop wordt afgesloten zonder overeenstemming
op dat punt.De minister van Financiën deelde nog mede dat ook de minister
van Economische Zaken bij de gezamenlijke vergadering van maandag 17 november
aanwezig zal zijn.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Ybema (D66) verklaarde zich voorstander van het inhoud
geven aan een Europees werkgelegenheidsbeleid t.b.v. de 18 miljoen werklozen
in Europa. Bovendien kan een dergelijk beleid het draagvlak voor de Europese
integratie vergroten.Hij constateerde dat een deel van de negentien richtsnoeren een kwantitatief
karakter heeft. Hij voelde niet veel voor kwantificering van deze doelstellingen,
omdat daarmee meer wordt gesuggereerd dan uiteindelijk kan worden waargemaakt.
Dat werkt contraproductief. In dat kader vernam hij graag de opstelling van
de minister van SZW.Hij legde de nadruk op een goed macro-economisch beleid, waarbij randvoorwaarden
worden geschapen voor een zo effectief mogelijk nationaal werkgelegenheidsbeleid.
Dat houdt niet in dat het beleid puur nationaal moet zijn, want er is zeker
ook ruimte voor Europees werkgelegenheidsbeleid. Daarbij sprak hij zijn voorkeur
uit voor het formuleren van kwalitatieve doelstellingen voor de lidstaten,
die regelmatig worden getoetst. Van groot belang is dat hierbij gebruik wordt
gemaakt van de praktijkervaringen van de verschillende lidstaten. Via de «best
practices» kan dan een toetsingsinstrumentarium worden ontwikkeld.Tot slot deelde de heer Ybema mede zich goed te kunnen vinden in de vier
door de Commissie genoemde zwaartepunten: ondernemerschap, employability,
adaptability en gelijke kansen voor mannen en vrouwen. De op het vlak van
de employability geformuleerde kwantitatieve richtsnoeren leken hem daarentegen
in de praktijk niet haalbaar. Het gaat ook wel ver om dit soort kwantitatieve
doelstellingen aan alle lidstaten op te leggen.De heer Rosenmöller (GroenLinks) ging ervan uit dat ook
de fractie van D66 meer evenwicht wil tussen het financieel-economische Europa
enerzijds en het sociale Europa anderzijds. Met het oog daarop vroeg hij wat
erop tegen is om de doelstellingen meer te kwantificeren, teneinde Europa
op dit punt meer onder druk te zetten.De heer Ybema (D66) vond het van belang dat in de beeldvorming
meer balans ontstaat tussen het EMU-beleid en het sociale beleid van Europa.
Overigens is het EMU-beleid in de kern ook een zeer sociaal beleid, omdat
dit beleid de omstandigheden schept voor groei van de werkgelegenheid. Hij
had reserves op het gebied van kwantitatieve doelstellingen, omdat die in
de praktijk niet zullen werken en dan frustraties zullen opleveren.Mevrouw Van der Stoel (VVD) vond het spijtig dat de Kamer niet
beschikt over het kabinetsstandpunt ter voorbereiding van de werkgelegenheidstop.
Zij ging ervan uit dat het kabinet wel zo'n standpunt had geformuleerd, bijvoorbeeld
ten behoeve van het reeds gevoerde overleg tussen de Beneluxpartners. Zij
verzocht het kabinet om dit standpunt alsnog aan de Kamer toe te zenden.Zij herinnerde aan de uitspraak van de minister-president, dat geen geld
naar Europa zou gaan voor een werkgelegenheidsbeleid. In dat kader vroeg zij
of het waar is dat de 57 mln. ecu wordt opgetrokken naar 60 mln. ecu.Ingaande op het verslag van de Sociale Raad van 6 november, stelde zij
de vraag aan de orde of de geformuleerde negentien richtsnoeren voor het nationaal
werkgelegenheidsbeleid impliceren dat Nederland in dezen meteen te maken krijgt
met Europese bureaucratie. Ten aanzien van de «richtinggevende afspraken»
vernam zij graag of het hierbij om Europese richtlijnen gaat. Uit het feit
dat de nationale plannen moeten worden ingediend bij de Commissie en de Raad,
maakte zij op dat Commissie of Raad goedkeuring moet verlenen aan deze plannen.
Hoe verhoudt zich dat tot de soevereiniteit van de Staat der Nederlanden,
die in politieke zin een nationaal actieplan heeft in de vorm van een regeerakkoord?Voorts begreep zij dat nog steeds onduidelijkheid bestaat over het budget
en de kwantitatieve doelstellingen van het Europees werkgelegenheidsbeleid.
Zij vroeg naar de inzet van de Nederlandse regering op dit punt. Ook was zij
benieuwd naar de standpunten van de lidstaten terzake. In de geannoteerde
agenda voor de Europese Raad wordt gesteld dat de financiering van activiteiten
op het werkgelegenheidsterrein door de Europese investeringsbank (EIB) nuttig
kan zijn. Dat hangt, zo meende zij, sterk af van de concreetheid van deze
activiteiten en van de resultaten waarop wordt ingezet. Het gezamenlijke jaarverslag
kan zich lenen voor gerommel met cijfers, zeker als de politieke begrippen
op het terrein van werkgelegenheid in Europees verband nog verschillende betekenissen
hebben. Daarop kreeg zij graag een toelichting.Tot slot sprak zij uit dat de VVD-fractie haar vrees behoudt voor teleurstellingen
bij een Europees sociaal beleid en werkgelegenheidsbeleid. Wel waardeerde
zij het dat de minister van SZW een eerste begin heeft gemaakt met het weergeven
van de tijdens de Sociale Raad ingenomen standpunten. Dat mag in de toekomst
nog duidelijker worden geformuleerd.De heer Van der Ploeg (PvdA) constateerde dat Europa met de
interne markt veel succes heeft geboekt. Dat heeft geleid tot verhoging van
de welvaart. Hij verwachtte dat ook van de invoering van de euro, wat het
noodzakelijk sluitstuk is van de interne markt. Hij kreeg uit uitspraken van
de heer Bolkestein de indruk dat de VVD meent dat Europa met die ene markt
en munt wel af is. Dat is overigens in strijd met het standpunt van de VVD
over de energiebelasting, namelijk dat deze het best in Europees verband kan
worden ingevoerd.In dit verband benadrukte hij dat een aantal zaken inderdaad beter op
Europees niveau dan op nationaal niveau kan worden geregeld. Europa moet meer
inhouden dan die ene markt en ene munt. Met het oog daarop is een Europees
werkgelegenheidsbeleid wel degelijk van belang. Na de werkgelegenheidstop
dient dat met een aantal concrete projecten en maatregelen ook zichtbaar te
worden gemaakt, bijvoorbeeld in de sfeer van de TEN's, zodat de burgers het
gevoel hebben dat het Europa ook op hen betrekking heeft. Daarbij verwees
hij naar de voorstellen van de FNV t.b.v. de werkgelegenheidstop.Hij had de indruk dat het belastingstelsel niet hoog genoeg op de agenda
van de werkgelegenheidstop staat. Hij verwachtte van de regeringsleiders een
soort intentieverklaring, dat men bereid is om op dit punt verder te gaan.
Daarbij bepleitte de heer Van der Ploeg een verlaging van de belastingdruk
op arbeid, een verhoging van de belastingdruk op vervuilende productiefactoren
en een meer realistische belastingdruk op kapitaal en inkomen. De belastingdruk
op arbeid is de afgelopen vijftien jaar met 7 procentpunt gestegen, terwijl
de belastingdruk op andere productiefactoren met 10 procentpunt is gedaald.
Dat is een uiting van de beleidsconcurrentie tussen lidstaten om kapitaalvlucht
te voorkomen. De immobiele productiefactoren (sitting ducks) zijn hiervan
de dupe.In tegenstelling tot de heer Ybema was hij van mening dat bij het vastleggen
van nationale normen waarover de lidstaten in Europees verband verantwoording
afleggen, wel degelijk een kwantificering kan plaatsvinden. Niet aan alle
lidstaten worden namelijk dezelfde normen opgelegd, want de doelstellingen
worden toegespitst op de individuele situatie van de lidstaten.De heer Rosenmöller (GroenLinks) erkende dat financiële,
economische en sociale politiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Toch
constateerde hij dat in Europa de nadruk wordt gelegd op de financieel-economische
politiek en eenheid. Op sociaal en ecologisch terrein is nog een
geweldige achterstand in te halen. Hij benadrukte daarbij dat de regeringsleiders
en staatshoofden daartoe veel meer moeten doen dan thans in de aanloop van
de werkgelegenheidstop zichtbaar wordt. Hij vroeg de bewindslieden in hoeverre
daartoe de politieke bereidheid bestaat. Hij kreeg nu namelijk de indruk dat
sprake is van «de top van de tegenzin». Verdragsteksten scheppen
inderdaad geen banen, zoals de heer Bolkestein stelde, maar daarbij wordt
geheel voorbijgegaan aan de analyse die ten aanzien van Europa moet worden
gemaakt. In tegenstelling tot de VVD koesterde de heer Rosenmöller wel
verwachtingen van het hoog op de Europese agenda zetten van het thema «werkgelegenheid/sociale
politiek». Voor de VVD, voor de ondernemers, is Europa in belangrijke
mate al af.Mevrouw Van der Stoel (VVD) constateerde dat andere lidstaten
geen beleid wensen te voeren dat lijkt op het succesvolle werkgelegenheidsbeleid
van het Nederlandse kabinet. Dat is de verantwoordelijkheid van die lidstaten
en staat los van het Verdrag van Amsterdam. De VVD vindt het niet realistisch
om bij een Europees werkgelegenheidsbeleid torenhoge verwachtingen te wekken
om later naar anderen te wijzen als daar niets van terechtkomt.De heer Rosenmöller (GroenLinks) bleef erbij dat voor
de VVD Europa na de interne markt en de ene munt ophoudt. GroenLinks koestert
daarentegen wel verwachtingen van een sociaal en ecologisch Europa. Daarbij
wees hij ook op de eventuele negatieve werkgelegenheidsgevolgen van de criteria
die voor toetreding tot de EMU zijn gesteld.Hij vroeg de bewindslieden waarom het Nederlandse kabinet afdingt op de
richtsnoeren van de Europese Commissie. Waarom kunnen in Europa geen gekwantificeerde
doelstellingen worden geformuleerd voor het terugdringen van de werkloosheid,
die vervolgens naar de afzonderlijke lidstaten worden vertaald? Daarbij dient
niet alleen sprake te zijn van Europese coördinatie, maar ook van een
harmonisatie in de fiscale sfeer ten behoeve van een verlaging van de belastingdruk
op arbeid en een verhoging van de belastingdruk op andere productiefactoren.
Wat is het standpunt van de Ecofin-raad op dit punt?In dat kader benadrukte hij dat bij de EMU de criteria wel buitengewoon
stringent konden worden geformuleerd. Hij zag dan ook niet in waarom dat niet
bij richtsnoeren voor een sociaal en ecologisch beleid kon gebeuren. Het gaat
niet aan om te stellen dat daarmee verwachtingen worden gewekt die op voorhand
gedoemd zijn te mislukken, tenzij er absoluut politieke onwil bestaat om Europa
te gebruiken voor het terugdringen van de nog steeds te hoge werkloosheid.
Met de werkgelegenheidstop te Luxemburg moet een eerste forse stimulans worden
geboden voor een goede combinatie tussen nationale en Europese politiek op
dit punt.Mevrouw Visser-van Doorn (CDA) was benieuwd naar de verhoudingen
tussen de lidstaten ten aanzien van de richtsnoeren en naar de Nederlandse
inbreng op dit punt.Zij onderschreef het belang van kwantitatieve doelstellingen, mits deze
reëel zijn. Het is belangrijk dat de groei van de werkgelegenheid in
de verschillende lidstaten objectief kan worden vastgesteld. Een harmonisatie
van cijfers en criteria is in dat opzicht noodzakelijk. Ook op dit punt vernam
zij graag de Nederlandse inbreng.Tevens verklaarde zij zich voor een coördinatie van het fiscale en
sociale beleid. In dat kader vroeg zij een toelichting op de uitspraak van
minister van SZW in het Financieele Dagblad van 13 november, dat een sociale
norm ongewenst is.Zij stond positief tegenover het voorstel van de Europese Commissie om
het de lidstaten mogelijk te maken te experimenteren met een lager BTW-tarief
op arbeidsintensieve diensten. Hoe groot is de kans dat Nederland daar echt
toe overgaat?Tot slot vroeg zij naar de Nederlandse rol bij het totstandkomen van de
voorstellen van de Europese Commissie. Is de Nederlandse inbreng in dezen
op tijd naar Brussel gezonden? Zo nee, wat is hiervan dan de oorzaak? Het antwoord van de regeringDe minister van Financiën vond het betrekkelijk zinloos
om op Europees niveau dezelfde kwantitatieve doelstellingen voor terugdringing
van de werkloosheid te formuleren, gezien de grote verschillen tussen de lidstaten
op dit punt. Zo zou het formuleren van een percentage van 7 als doelstelling
voor een land als Spanje, met een werkloosheidspercentage van 20, ontmoedigend
werken. Voor Nederland zou dat percentage ook geen zin hebben, aangezien het
Nederlandse werkloosheidspercentage al lager is. Er dient dan ook een onderscheid
te worden gemaakt tussen wat op Europees niveau en wat op nationaal niveau
moet worden geregeld. De EIB kent een vrij concreet programma voor investeringen
in TEN's, milieu, gezondheidszorg en het MKB. De Europese begroting biedt
ook mogelijkheden om de werkgelegenheid in het MKB te faciliteren. Daarnaast
speelt Europa een rol op belastingniveau. Zo zal Nederland zich op de Jumboraad
en de Europese Raad inspannen voor een verlaging van de BTW op een aantal
arbeidsintensieve diensten. Nederland hoopt ook op de top van Luxemburg een
stap te kunnen zetten ten aanzien van het verhogen van de minimumbelastingtarieven
op energie, maar dat ligt in de Ecofin-raad nog buitengewoon moeilijk.Hij verklaarde zich voorstander van het formuleren van een aantal gemeenschappelijke
richtsnoeren dat voor alle lidstaten geldt, zoals ook bij het economisch beleid
een aantal «global guidelines» is opgesteld. Ten aanzien van deze
algemene, niet-kwantitatieve richtsnoeren dienen de lidstaten dan jaarlijks
te rapporteren welke vooruitgang zij hebben geboekt. Daarnaast kan een keuzemenu
worden opgesteld dat meer is toegespitst op de situatie waarin de lidstaten
verkeren. De afzonderlijke lidstaten leggen dan vast welke doelstellingen
zij jaarlijks wensen te behalen. Ook over de daarbij bereikte voortgang dienen
de lidstaten jaarlijks op Europees niveau verantwoording af te leggen. Daarbij
gaf hij aan dat het Nederlandse kabinet in deze kabinetsperiode nooit een
kwantitatieve werkgelegenheidsdoelstelling heeft geformuleerd, maar desalniettemin
veel heeft bereikt bij het terugdringen van de werkloosheid en het reduceren
van de inactiviteit. Daarnaast wees hij erop dat kwantitatieve doelstellingen
op Europees niveau problemen met zich brengen t.a.v. de subsidiariteit.De minister deelde vervolgens mede dat het niet gebruikelijk is om precies
de verhouding tussen de standpunten van de diverse lidstaten weer te geven.
In de verslagen wordt wel duidelijk gemaakt wat de inbreng van de Nederlandse
regering is. Hij wenste zich echter niet van tevoren op kabinetsstandpunten
vast te leggen, want dat zou het onderhandelingsproces kunnen frustreren.
Het onderhandelingsresultaat, in casu de uitkomst van de Jumboraad en van
de werkgelegenheidstop, zal uiteraard wel aan de Kamer worden voorgelegd.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bracht naar
voren dat Nederland niet zozeer op de doelstellingen van de Europese Commissie
afdingt als wel daaraan iets toevoegt. De door de Commissie voorgestelde getallen
lijken heel concreet, maar zijn buitengewoon abstract omdat zij niet voor
de vijftien afzonderlijke lidstaten zijn gespecificeerd. Nederland keert het
om en wenst uit te gaan van de concrete situatie in de vijftien lidstaten.
Zij dienen jaarlijks in trendmatige zin aan te tonen welke vooruitgang
zij boeken op het gebied van zowel de nationale doelstellingen als de algemene
Europese normen.De heer Rosenmöller (GroenLinks) meende dat gekwantificeerde
doelstellingen wel degelijk noodzakelijk zijn om een goede toetsing mogelijk
te maken. Op die wijze worden de lidstaten maximaal onder druk gezet om iets
te bereiken.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zag dat anders.
Het is bijvoorbeeld buitengewoon goed te toetsen of Nederland in 1998, vergeleken
met het jaar daarvoor, betere resultaten boekt bij het terugdringen van de
langdurige werkloosheid of bij de participatie van werklozen in opleidingstrajecten.
Daarbij wees hij ook op de noodzaak van het tot stand brengen van een Europese
convergentiecultuur op sociaal terrein, analoog aan de convergentiecriteria
uit het Verdrag van Maastricht. In dat kader ontkende hij ook dat de kwantitatieve
doelstellingen in kwalitatieve doelstellingen worden omgezet. De meetbaarheid
van de trendmatige vooruitgang is immers bij uitstek een zaak van kwantitatieve
formulering. Anders zouden de jaarlijkse rapportages van de lidstaten ook
te vrijblijvend zijn.Voorts benadrukte hij dat in het Verdrag van Amsterdam is opgenomen dat
het werkgelegenheidsbeleid de competentie is van de nationale lidstaten. In
het verdrag is echter evenzeer opgenomen dat de lidstaten elkaar daarop in
Europees verband kunnen aanspreken, simpelweg omdat de werkloosheidsproblemen
van Frankrijk en Italië in de monetaire unie ook het probleem van Nederland
zijn.Aan het adres van mevrouw Visser merkte hij nog op dat hij er wel degelijk
een sociale norm op nahoudt. Het genoemde artikel gaat in op zijn standpunt
dat het ongewenst is om op Europees niveau kwantitatieve normen voor een periode
van vijf jaar te formuleren. Het verdient de voorkeur om kleinere, meetbare
normen op te nemen voor een, twee of drie jaar. Op die wijze is sprake van
een toepasbare sociale normering van de convergentie die in Europa op tal
van terreinen plaatsvindt, hetgeen wordt versneld door de EMU.Hij gaf vervolgens aan dat Nederland een rol heeft gespeeld bij het op
de Europese agenda plaatsen van de werkgelegenheidsproblematiek, bijvoorbeeld
tijdens het Nederlands voorzitterschap. De Europese Commissie is echter zelf
verantwoordelijk voor de voorstellen die zijn voorgelegd. Ook maakte hij nog
kenbaar dat sommige lidstaten zich nog niet duidelijk over de voorstellen
hebben uitgesproken.Tot slot zegde hij toe de Kamer te zullen informeren over de uitkomst
van de Jumboraad. Hij ging ervan uit dat de Kamer naar aanleiding daarvan
ook nog met de minister-president en de minister van Buitenlandse Zaken zal
spreken in het kader van de werkgelegenheidstop te Luxemburg d.d. 21 november
1997. De voorzitter van de algemene commissie voor Europese Zaken,Ter VeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,YbemaDe voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Doelman-PelDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,JanssenXNoot1Samenstelling: Leden: Van der Linden (CDA), Blauw (VVD), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Weisglas (VVD), Terpstra (CDA), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Ter Veer (D66), voorzitter, Ybema (D66), Van Middelkoop (GPV), Leers
(CDA), Sipkes (GroenLinks), Woltjer (PvdA), ondervoorzitter, Hendriks, Gabor
(CDA), Voûte-Droste (VVD), Schuurman (CD), Hessing (VVD), Van den Bos
(D66), Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Rouvoet (RPF), Van Waning (D66)
en Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Bukman (CDA), Te Veldhuis (VVD), Blaauw (VVD), Verhagen (CDA),
Van der Ploeg (PvdA), Hillen (CDA), Koekkoek (CDA), De Graaf (D66), Van den
Berg (SGP), Van der Hoeven (CDA), M.B. Vos (GroenLinks), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Meyer (groep-Nijpels), G. de Jong (CDA), O.P.G. Vos (VVD), Poppe (SP),
Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), Roethof (D66), Crone (PvdA), Verbugt
(VVD), Leerkes (Unie 55+), Hoekema (D66), Lilipaly (PvdA) en Adelmund (PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), Terpstra (CDA), Smits
(CDA), Reitsma (CDA), Vliegenthart (PvdA), Ybema (D66), voorzitter, Schimmel
(D66), Van Gijzel (PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), A. de Jong
(PvdA), Hoogervorst (VVD), ondervoorzitter, Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Voûte-Droste (VVD), Adelmund (PvdA), Giskes (D66), H.G.J. Kamp (VVD),
Zonneveld (CD), Van Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), B.M. de Vries (VVD),
Van Walsem (D66) en Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Van Hoof (VVD), Visser-van Doorn (CDA),
Heeringa (CDA), Wolters (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Jeekel
(D66), Van Zijl (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), G. de Jong (CDA), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Rijpstra (VVD), Verkerk (AOV), Rosenmöller (GroenLinks), Hofstra
(VVD), Crone (PvdA), Assen (CDA), M.M.H. Kamp (VVD), Marijnissen (SP), Leerkes
(Unie 55+), Verspaget (PvdA), Hessing (VVD), Van Boxtel (D66) en De Haan (CDA).XNoot3Samenstelling: Leden: Wolters (CDA), voorzitter, Van Nieuwenhoven (PvdA),
Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), ondervoorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes
(D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD) en Meyer (groep-Nijpels).Plv. leden: Terpstra (CDA), Oudkerk (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), A. de Jong (PvdA), Visser-van Doorn (CDA), Van
der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
G. de Jong (CDA), Dijksma (PvdA), M.M.H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Apostolou (PvdA), Heeringa (CDA), Van Boxtel (D66), J.M. de Vries (VVD), B.M.
de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst
(VVD) en Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-07-205.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl