Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor het jaar 1999; Brief minister met verslag werkbezoek van minister Herfkens (OS) aan Uganda van 21 tot en met 26 augustus 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-V, nr. 92

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

21-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-V nr. 92

16-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVERSLAG BEZOEK MINISTER HERFKENS AAN UGANDA EN KENIA 21–26
AUGUSTUS SamenvattingUganda AlgemeenGesprekken1) regionale situatie2) corruptie3) referendum4) socio-economische ontwikkelingenVeldbezoekConclusieKenia
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1999nr. 92BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 september 1999Bijgaand treft u het verslag aan van mijn werkbezoek aan Uganda, dat plaatsvond
tussen 21 en 26 augustus jl. In aansluiting op dit bezoek, sprak ik in Nairobi
met President Moi van Kenia.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens VERSLAG BEZOEK MINISTER HERFKENS AAN UGANDA EN KENIA 21–26
AUGUSTUS SamenvattingVan 21 tot en met 26 augustus bracht ik een werkbezoek aan Uganda. En
marge van dit bezoek verbleef ik een dag in Kenia, waar ik sprak met President
Daniel Arap Moi en Dr. Richard Leakey.Uganda is een van de 17+3 landen waarmee Nederland een structurele ontwikkelingsrelatie
zal aangaan. Mijn bezoek aan dit land was de eerste reis die plaatsvond nadat
het parlement eind juni de door mij voorgestelde lijst had bekrachtigd. In
de eerste plaats wilde ik mij op de hoogte stellen van de aard van het Nederlandse
ontwikkelingssamenwerkingsprogramma. Nederland is een van de grote donoren
in Uganda: het programma is groeiende en bedraagt jaarlijks ongeveer fl. 55
miljoen. Ten tweede wilde ik tijdens gesprekken met vertegenwoordigers van
de Ugandese overheid en civil society, de relatie tussen Nederland en Uganda
bespreken, alsmede binnenlandse en regionale ontwikkelingen. Hierbij ging
ik kritische kanttekeningen niet uit de weg. In dit verband spelen onder andere
kwesties als corruptie, defensie-uitgaven en democratiseringsprocessen.In Kampala sprak ik onder andere met President Museveni, Minister-President
Nsibambi, Minister van Financien en Planning Ssendaula, Minister van Buitenlandse
Zaken Kategaya, Minister of State voor Regionale Samenwerking Mbabazi en Minister
van Ethics Matembe. Tijdens mijn veldbezoeken werd ik vergezeld door respectievelijk
de Minister van Land, Water en Milieu Kajura en de Staatssecretarissen van
Onderwijs Geraldine Namirembe Bitamaziri en van Lokaal Bestuur Betty Aketch
Akullu. Ook had ik een werkdiner met onder andere de Secretaris-Generaal van
Financien en de vertegenwoordigers van Wereldbank en IMF, alsmede een lunch
met vertegenwoordigers van de zogenaamde Movement (de «geen-partij»
van President Museveni, waar alle gekozen leiders automatisch lid van zijn)
en van verscheidene oppositiepartijen. Met de Nederlandse gemeenschap in Uganda
had ik een discussie over de landenselectie, de sectorale benadering en de
ontwikkelingen in Uganda. Uganda AlgemeenIn 1986, met het aantreden van President Museveni, kwam er een eind aan
jaren van burgeroorlog en brute dictatoriale regimes in Uganda. Idi Amin en
Milton Obote lieten een geruïneerd land achter, nadat zij beiden een
bewind hadden gevoerd waar etnische tegenstellingen de boventoon voerden en
duizenden mensen de dood vonden. De «National Resistance Movement»
van Museveni en de zijnen, die een guerrilla oorlog had gevoerd tegen zowel
Amin als later Obote, had als doelstelling de rust in Uganda te laten weerkeren
en een regering te creëren waar de gehele bevolking in vertegenwoordigd
zou zijn. Een periode van relatieve politieke stabiliteit en indrukwekkende
economische groei brak aan. Als gevolg hiervan is Uganda in de ogen van velen
een voorbeeldland in de regio. In 1998 bedroeg de economische groei 7,8% en
inflatie schommelde rond de 5%. Desalniettemin staat het bewind van Museveni
bloot aan kritiek; corruptie is wijd verspreid, Uganda is betrokken bij het
conflict in de Democratische Republiek Congo en de «geen-partij staat»
komt, volgens sommigen, in feite neer op een een-partij staat, waarbij oppositiepartijen
weinig bewegingsvrijheid hebben en nauwelijks middelen om hun positie te verbeteren.
De Movement zelf kan gezien worden als een zeer machtige politieke partij.
Dit systeem heeft weliswaar geleid tot een redelijke mate van stabiliteit,
doch de vraag blijft hoe lang deze transitionele situatie gehandhaafd
zal moeten blijven, voordat een meerpartijenstelsel geïntroduceerd kan
worden.In het noorden en zuid-westen van Uganda vinden veel aanvallen van rebellen
plaats, waarbij mensen worden vermoord en ontvoerd. Hoewel het sinds eind
vorig jaar rustiger is, is het essentieel dat de Ugandese regering de onderhandelingen
met onder andere de «Lord's Resistance Army» en de regering van
Sudan, die deze groep steunt, voortzet. De ontwikkeling van het achtergebleven
noorden, waar het merendeel van de Nederlandse districtenprogramma's lopen,
zou zeer gebaat zijn bij een vreedzame oplossing van het conflict. GesprekkenMijn gesprekken met de Ugandese autoriteiten en vertegenwoordigers van
civil society concentreerden zich rond vier thema's: regionale ontwikkelingen/defensie-uitgaven,
corruptie, het te houden referendum over de eventuele introductie van een
meerpartijenstelsel en de socio-economische situatie. Ik legde uit dat in
Nederland een proces van landenselectie had plaatsgevonden, waarbij Uganda
voldeed aan de criteria voor het aangaan cq. handhaven van een structurele
relatie. Tegelijkertijd maakte ik mijn zorgen kenbaar over de situatie op
het gebied van goed bestuur. 1) regionale situatieTijdens mijn gesprek met Minister of State voor Regionale Samenwerking
Mbabazi kwamen de recente ontwikkelingen in de Democratische Republiek Congo
ter sprake, waar Ugandese en Rwandese troepen slaags waren geraakt in Kisangani.
Tevens liet ik weten verontrust te zijn over het feit dat de rebellengroepen
in de DRC nog niet alle het akkoord van Lusaka van 10 juli hadden ondertekend
(Op 31 augustus jl. tekenden de rebellen uiteindelijk het akkoord). Mbabazi
verzekerde dat er continue gesprekken zijn tussen hem en zijn Rwandese counterparts
en dat het uitbreken van gevechten tussen deze twee landen onbegrijpelijk
was. Verder legde hij uit dat Uganda aanwezig is in de DRC vanwege veiligheidseisen
in verband met de eigen grenzen. Hij beschuldigde de Sudanese overheid ervan
een belangrijke rol te spelen bij het destabiliseren van het noorden en westen
van Uganda. Ook zou de Sudanese overheid de rebellen die Uganda binnenvallen
vanuit de DRC bevoorraden. Onderhandelingen tussen Uganda en Sudan zouden
nog nooit iets tastbaars hebben opgeleverd. Ook Minister van Buitenlandse
Zaken Kategaya was ervan overtuigd dat er geen compromissen gesloten konden
worden met genocidaire regimes, zoals dat in Sudan. Ik bracht hier tegenin
dat het in vrede leven van de eigen bevolking toch reden genoeg moet zijn
om onderhandelingen niet af te kappen.President Museveni verzekerde mij dat het conflict tussen Uganda en Rwanda
was gesust. Ook was hij zeer positief over de te verwachten implementatie
van het Lusaka akkoord, zodra de rebellen zouden tekenen. Alle andere partijen –
de bondgenoten van Kabila, Kabila zelf en Rwanda en Uganda – hadden
reeds ingestemd met het akkoord. Ik vertelde de President dat Nederland zich
zorgen maakte over de defensie-uitgaven die vorig jaar, 35% hoger dan begroot,
uitkwamen op 2,5% van het BBP. Een verdere verhoging volgend jaar zou ik niet
tegenover het Nederlandse parlement kunnen verdedigen. Ik zei het erg spijtig
te zullen vinden als de goede relatie tussen Uganda en Nederland in gevaar
zou komen door de escalatie van het conflict in de DRC. Museveni stelde dat
het plafond voor defensie-uitgaven, vastgesteld tijdens de Public Expenditure
Review in mei, gerespecteerd zou worden. Hij was tevens optimistisch over
het noorden van Uganda, waar de vrede nu weergekeerd zou zijn
en waar serieus zaak gemaakt kon worden met de ontwikkeling van dit deel van
het land. 2) corruptieCorruptie is wijd verspreid in Uganda en de regering lijkt de aanpak hiervan
serieus te nemen. Dit blijkt onder andere uit het aanstellen van een speciale
Minister voor Ethics, mevrouw Matembe, die mij tijdens een gesprek de gedane
stappen toelichtte, zoals het huidige onderzoek onder politie en justitie.
Desalniettemin benadrukte ik de noodzaak voor het vertalen van actieplannen
in daadwerkelijke arrestaties van en processen tegen (vooraanstaande) beschuldigden.
De verklaringen van donoren tijdens de Consultatieve Groepvergadering in december
in Kampala over dit onderwerp spraken reeds voor zich; tijdens de komende
CG zullen de resultaten van het afgelopen jaar beschouwd worden. Op haar beurt
vroeg mevrouw Matembe aandacht voor westerse bedrijven, die via het instrument
van gebonden hulp ondermaatse producten leveren. Ik verzekerde haar dat deze
kwestie hoog op mijn agenda staat en dat ik bovendien een groot voorstander
ben van het ontbinden van alle hulp, onder andere omdat die corruptie in de
hand werkt. Wij spraken kort over de initiatieven van de Global Coalition
for Africa op dit gebied en de follow up van de Conferentie die de Amerikaanse
Vice-President Al Gore in februari in Washington had georganiseerd. Nederland
zal hier een rol in spelen.Mevrouw Matembe bedankte Nederland voor de steun die het geeft aan het
versterken van de institutionele capaciteit van organisaties die zich bezighouden
met het bestrijden van corruptie; zelf beschikte zij slechts over een staf
van 6 mensen, hetgeen zeer weinig is, doch zij wilde geen grote bureaucratie
creëren. Belangrijk is dat andere ministeries ervan overtuigd raken dat
zij procedures moeten opstellen die corruptie tegengaan.President Museveni gaf aan dat het niet ontbrak aan regelgeving en instituties,
maar dat capaciteit een groot probleem was, zowel binnen de politie als het
justitiële apparaat. Ik stelde dat een van de criteria op basis waarvan
Nederland een structurele hulprelatie met landen wil aangaan, goed bestuur
is. Uganda lijkt op de goede weg te zijn; Nederland zal ontwikkelingen evenwel
kritisch blijven volgen. 3) referendumIn 2000 zal een referendum gehouden worden, waarin de bevolking van Uganda
zich zal kunnen uitspreken over de vraag of het Movement systeem al dan niet
vervangen zal worden door een meerpartijenstelsel. Tijdens een lunch met parlementariërs
van zowel Movement als oppositie vond een geanimeerd debat plaats over zowel
de noodzaak voor, als de omstandigheden waaronder het referendum zal plaatsvinden.
De oppositie overwoog het referendum te boycotten. Men was van mening dat
het invoeren van een meerpartijenstelsel een grondrecht was, waar geen stemming
over plaats hoefde te vinden. Bovendien is de verhouding Movement-oppositie
van zeer ongunstige aard, vanwege de beperkingen die reeds jarenlang voor
het opereren van de oppositie gelden. Verder is de zogenaamde Political Organisations
Bill, die meer vrijheid en status aan politieke partijen zou moeten geven,
nog steeds niet aangenomen.Aanwezige donoren stelden dat de oppositie geen ontwikkelde politieke
agenda had. Dit werd enigszins toegegeven, doch werd geweten aan gebrek aan
middelen en vrijheid. Oppositiepartijen konden zich in principe vinden
in het transitionele karakter van het Movementsysteem. Zij maakten zich echter
zorgen dat de uitkomst van het referendum voor lange tijd de bestaande situatie
in de grondwet zou vastleggen. Vertegenwoordigers van de Movement ontkenden
de aantijging dat men niet zou openstaan voor debat en gaven aan dat er binnen
het systeem ruimte was voor discussie; niet alle Movement parlementariërs
waren overigens tegen de invoering van een meerpartijenstelsel.Tijdens mijn gesprek met de President vroeg ik hem waarom de Movement
zo bang lijkt te zijn voor het toelaten van politieke partijen. Hij stelde
dat in het verleden etnische en religieuze verschillen door politieke partijen
waren misbruikt, hetgeen had geleid tot bloedvergieten en jarenlange burgeroorlog.
Hij gaf toe dat het Movementsysteem transitioneel was, doch dat Uganda nog
niet volwassen genoeg was om een volwaardige meerpartijendemocratie te worden.
Ik vroeg hem wanneer dit wel het geval zou zijn. Museveni stelde dat de bevolking
zich nu realiseert dat de overheid diensten verleent in plaats van een of
ander deelbelang te vertegenwoordigen en dat het dus de goede kant opging.
De Movement heeft vrede en een harmonieuze samenleving gebracht; het zou riskant
zijn die nu weer in de weegschaal te leggen, aangezien de maatschappij in
wezen nog steeds een preïndustrieel karakter heeft, waar stammen en facties
een grote rol spelen. Desalniettemin zal deze situatie op termijn veranderen;
als het niet tijdens het komende referendum gebeurt, dan zal de Movement het
zelf te zijner tijd doen. 4) socio-economische ontwikkelingenUganda is een donor darling, vooral vanwege het feit dat het reeds jaren
een economische groei heeft van meer dan 6% en het een gedegen macro-economisch
beleid voert. Tegelijkertijd heeft deze groei zich nog onvoldoende vertaald
in het daadwerkelijk bestrijden van armoede. Ik heb mijn zorgen hierover zowel
aan President Museveni als de Minister van Financiën Ssendaula meegedeeld.
Zij vertelden dat het Uganda ontbreekt aan een «ondernemersklasse»
en dat het voor de overheid ondoenlijk was om een welvaartstaat te creëren.
De private sector moet een voorname rol spelen. Ook de gemeenschap zelf moet
zich verantwoordelijk voelen voor de eigen ontwikkelingen; donorfondsen zullen
niet eeuwig blijven stromen.Tegelijkertijd is de regering druk doende per sector een duidelijke strategie
te ontwikkelen, die op lokaal niveau geïmplementeerd moet worden. Ik
complimenteerde de Minister van Financiën met de voortgang in Uganda
op het gebied van de sectorale benadering en het proces van decentralisatie.
Nederland sluit zich bijvoorbeeld aan bij het Sector Investment Programme
voor onderwijs. Tevens draagt Nederland bij aan het zogenaamde Poverty Action
Fund, een multidonorfonds dat tot doelstelling heeft uitgaven voor sociale
sectoren te garanderen.Tijdens mijn gesprekken met vertegenwoordigers van het Ministerie van
Financiën, Wereldbank en IMF kwam het concept Comprehensive Development
Framework aan de orde, het Wereldbank initiatief om effectievere armoedebestrijding
te bewerkstelligen door middel van betere afstemming tussen macro-economische
analyse en aandacht voor sociale aspecten van ontwikkeling. Ik benadrukte
het belang van ownership van de regering hierbij en bij het omgaan met donoren
in het algemeen en zegde toe een conferentie over dit concept in Kampala te
willen financieren. Verder gaf ik aan dat ownership voor mij ook betekende
dat indien een bepaald programma of lening niet valt binnen de eigen criteria
van het ontvangende land, deze geweigerd moet worden. De Minister van Financiën was het met mij eens dat de overeenkomst
van de Wereldhandelsorganisatie over internationale aanbestedingen (Government
Procurement Agreement), ook zou moeten gelden voor hulpstromen, hetgeen nu
niet het geval is. Dit zou het verschaffen van gebonden hulp in de toekomst
moeten bemoeilijken.Ssendaula stelde verder dat donorlanden boter bij de vis moeten doen als
het gaat om schuldverlichting en het HIPC initiatief (Heavily Indebted Poor
Countries). Ook hoopte hij dat de procedures voor het Europese Ontwikkelingsfonds
vereenvoudigd zouden worden. Ik voegde hieraan toe meer coördinatie na
te streven tussen donoren als het gaat om procedures en criteria.Ten aanzien van achtergebleven gebieden, zoals het noorden van Uganda,
liet ik de President weten me zorgen te maken om de aanhoudende veiligheidsproblemen.
Museveni liet mij echter weten dat het de laatste tijd zeer rustig was, hetgeen
ik tijdens een veldbezoek ook heb kunnen constateren. Ik sprak de hoop uit
dat ook dit gedeelte van Uganda zou kunnen gaan profiteren van de economische
groei. VeldbezoekTijdens mijn reis bezocht ik vier districten: Kisoro in het zuidwesten
en Arua, Adjumani en Gulu in het noordoosten van Uganda. In het recente verleden
vonden in al deze gebieden regelmatig aanvallen van rebellen plaats: de Allied
Democratic Forces in het zuidwesten en de Lord's Resistance Army in het noorden.
Ook nu nog zijn er sporadisch schermutselingen, doch de frequentie is de laatste
tijd afgenomen.In Kisoro bezocht ik het door Nederland gesteunde programma
van de Bwindi and Mgahinga Impenetrable Forest Conservation Trust. De doelstelling
van dit programma is het behoud van flora, fauna en ecosystemen van beide
parken, waarbij de lokale gemeenschap actief wordt betrokken. Dit behelst
onder andere inkomensgenererende activiteiten voor de Batwa, een achtergesteld,
aan de pygmeeën gerelateerd volk. Zij woonden voorheen in het Bwindi
woud, maar moesten daaruit vertrekken toen het bos tot national park werd
verklaard. Tevens worden scholen gebouwd voor de lokale bevolking en wordt
onderzoek gedaan naar de ecosystemen in de beide parken. Het trainen van parkwachters,
die onder andere stropers moeten bestrijden, valt onder het programma.In het West-Nijlgebied van Uganda voert SNV plattelandsontwikkelingsprogramma's
uit, variërend van het bouwen van basisscholen en gezondheidscentra tot
het uitvoeren van inkomensgenererende activiteiten. Vanwege een zwakke lokale
institutionele capaciteit, is in het verleden een parallelstructuur naast
de lokale overheid ontstaan. In de toekomst zullen de programma's meer geïntegreerd
worden in bestaande institutionele kaders. Tijdens mijn bezoek aan Arua district kreeg ik een goede indruk van de verschillende onderdelen
van het programma. De discussie onder leiding van de voorzitter van de Local
Council, die 's avonds plaatsvond, was zeer onderhoudend. Men was zeer overtuigd
van de noodzaak donoractiviteiten te coördineren en onder te brengen
binnen de eigen sectorale programma's, waarbij «donorvlaggetjes»
moeten verdwijnen. Lokale betrokkenheid bij het ontwerpen van programma's
is essentieel. SNV werd geprezen om de focus die steeds meer wordt gelegd
op het versterken van lokaal bestuur. Ik gaf aan dat voor mij de Nederlandse
vlaggetjes niet belangrijk waren en dat ik steeds meer toe wil naar begrotingssteun,
ook voor districten, maar dan moeten districten ook wel de leiding nemen.
Tegelijkertijd moet het donoren wel gemakkelijk worden gemaakt tegenover de
eigen belastingbetaler verantwoording af te kunnen leggen over
fondsen die worden besteed aan ontwikkelingssamenwerking.In Adjumani is UNHCR al jaren actief in het opvangen van Sudanese
vluchtelingen. Noodhulp is hier in feite vervangen door structurele hulp aan
vluchtelingen die reeds jaren in opvangkampen zitten en voor wie terugkeer
op korte termijn geen optie is. Ik stelde grote vraagtekens bij de bestaande
opzet, waarbij UNHCR in hoge mate buiten de lokale overheid om opereert, die
daar zelf ook over klaagt. Een en ander kwam tot uiting tijdens een discussie
die ik had met vertegenwoordigers van lokale overheid, UNHCR en NGOs. Bovendien
gaat UNHCR haar mandaat ver te buiten vanwege de aard van de activiteiten
die ze ontplooit. Mijn indruk was ook sterk dat de manier waarop de vluchtelingen
werden geholpen elk initiatief in de kiem smoorde.In Gulu bezocht ik het opvangkamp van World Vision dat door
Nederland wordt ondersteund. Kinderen die door de Lord's Resistance Army waren
ontvoerd om te dienen als soldaat of als bijzit van soldaten en daarna weer
waren vrijgelaten, worden hier opgevangen en krijgen enige tijd een psychotherapeutische
behandeling. Na vier tot zes weken gaan ze terug naar hun familie en weer
naar school, of naar een opleidingscentrum. Ik was erg onder de indruk van
de trauma's die deze kinderen hebben opgelopen. Tijdens het gesprek met de
lokale autoriteiten bleek dat de rust enigszins was weergekeerd in Gulu en
dat de weg nu in principe openstaat voor ontwikkeling van dit vruchtbare gebied.In Entebbe bezocht ik tenslotte een visverwerkingsfabriek.
Daar werd mij duidelijk gemaakt dat van Ugandese zijde er alles aan gedaan
wordt om de omstandigheden van de visserij-industrie zodanig te verbeteren,
dat het EU importverbod op vis uit het Victoriameer opgeheven kan worden.
Ik vernam dat de inkomsten uit visserij, die voorheen USD 50 miljoen per jaar
bedroegen, tot een vijfde daarvan waren teruggedrongen. Na koffie is vis het
tweede exportproduct van Uganda. Uganda had na het rapport van de EU, waaruit
bleek dat er sprake was van besmetting, onmiddellijk de visserijsector stilgelegd.
Er vindt veel overleg plaats tussen Uganda, Kenia en Tanzania en men hoopte
dat de EU missie, die tegelijk met mijn bezoek in Uganda aanwezig was, positief
zou adviseren over hervatting van de visimport uit de landen rond het Victoriameer. ConclusieMijn bezoek aan Uganda was uitermate verhelderend met betrekking tot de
macro-economische ontwikkelingen in het land, de situatie aangaande lokaal
bestuur en institutioneel kader, de regionale situatie en het conflict in
het Grote Merengebied en de relatie tussen Nederland en Uganda, inclusief
de aandachtspunten van de Nederlandse steun.Uganda heeft sinds 1986 een zeer indrukwekkende prestatie geleverd op
het gebied van economische groei en het tegengaan van interne conflicten.
Desalniettemin blijft Uganda een zeer arm land en zal het veel moeten doen
om de vertaalslag van groei naar armoedebestrijding te maken. Tevens is goed
bestuur en het daadwerkelijk tegengaan van corruptie een grote uitdaging,
die door donoren, inclusief Nederland, kritisch zal worden gevolgd.De sectorale benadering is een concept dat in Uganda reeds in vergevorderd
stadium is ingevoerd en Nederland sluit hier met zijn programma's zeer goed
bij aan. Als pilotland voor het Comprehensive Development Framework van de
Wereldbank loopt Uganda, niet voor het eerst, voorop in het streven
naar een effectieve donorcoördinatie, onder leiding van de overheid zelf.Ik heb duidelijk gemaakt dat ik een stijging van defensie-uitgaven tot
bo- ven het plafond dat door de Ugandese regering zelf is gesteld, moeilijk
zal kunnen verkopen aan het Nederlandse parlement. Ik begreep dat Uganda,
niet in de laatste plaats President Museveni, optimistisch is over de implementatie
van het Lusaka akkoord ten behoeve van vrede in het Grote Merengebied. Nederland
zal deze ontwikkelingen kritisch blijven volgen.Uganda is zonder twijfel een land met een groot potentieel, in termen
van politieke, sociale en economische ontwikkelingen. Het proces van democratisering
gaat gestaag voort, de overheid is doende een armoedebestrijdingsprogramma
te implementeren, dat Nederland steunt middels macrosteun, en de trend van
economische groei zet door. Ik ben ervan overtuigd dat Nederland een betrouwbare
partner kan en zal zijn bij deze processen. KeniaAansluitend aan mijn bezoek aan Uganda, had ik in Nairobi een ontmoeting
met President Daniel Arap Moi van Kenia, alsmede met Dr. Richard Leakey, die
door President Moi was gevraagd de hervormingen van de publieke sector te
leiden. Ik besprak met de President de beslissing van de Nederlandse regering
om de structurele hulprelatie met Kenia niet voort te zetten. In het vervolg
zal Nederlandse steun slechts ten goede komen aan activiteiten op het gebied
van goed bestuur, democratisering en mensenrechten.President Moi gaf aan dat de betrekkingen met Nederland historisch goed
waren en sprak zijn erkentelijkheid uit voor de hulp die jarenlang was verleend.
Hij gaf aan dat Kenia veel kritiek van westerse donoren krijgt, terwijl er
weinig waardering lijkt te zijn voor de stabiele rol die het land speelt in
de regio. Ik erkende de rol die Kenia speelt, ook met betrekking tot de opvang
van vluchtelingen. Ik merkte echter op dat het besluit over stopzetting van
de hulp gebaseerd was op het ontbreken van goed bestuur, zowel in politiek
als economische zin, hetgeen de afgelopen jaren geleid heeft tot een verslechterde
situatie op het gebied van armoedebestrijding. Wijdverspreide corruptie en
de neerwaartse trend met betrekking tot aandacht voor sociale sectoren, zijn
de voornaamste redenen voor het besluit van de Nederlandse regering, dat wordt
gesteund door het Parlement.De President hoopte dat de relatie op termijn weer hersteld zou worden.
Hij noemde hierbij het ambitieuze hervormingsprogramma voor de publieke sector,
dat onlangs is aangekondigd en dat wordt geleid door Dr. Richard Leakey. Ik
zei dat ik waardering had voor dit programma, maar dat ook de politieke elite
zich moest committeren aan de hervormingen, wil het een succes worden. Nederland
zal een bijdrage aan het programma overwegen, maar een herziening van de relatie
tussen Nederland en Kenia is vooralsnog niet aan de orde.Ik had verder een apart gesprek met Dr. Leakey, die speciaal door President
Moi is aangesteld om het team van consultants te leiden, dat een drastische
hervorming van de publieke sector moet doorvoeren. Ik had lof voor zijn inspanningen
en hoopte van harte dat deze het begin zouden zijn van een nieuwe koers in
Kenia. Tegelijkertijd bleef ik bij mijn standpunt dat het Nederlandse programma
zich in de nabije toekomst zal beperken tot activiteiten op het gebied van
goed bestuur; het is mijn beleid om resultaten, geen intenties, te financieren. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-V-92.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl