Wet bescherming Antarctica; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25211, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25211 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 11 juni 1996, no.
W08.95.0711, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25211Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 211Regels ter bescherming van het Antarctisch milieu ter uitvoering van
het Protocol betreffende milieubescherming bij het Verdrag inzake Antarctica
(Wet bescherming Antarctica)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 11 juni
1996 en het nader rapport d.d. 24 januari 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
mede namens de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Het advies
van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 3 januari 1996, no. 95.008971, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting, houdende regels ter bescherming van het Antarctisch
milieu ter uitvoering van het Protocol betreffende milieubescherming bij het
verdrag inzake Antarctica (Wet bescherming Antarctica).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 3 januari 1996,
no.95.008971, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 11 juni 1996, no.W08.95.0711, bied ik u hierbij aan,
mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij.De Raad van State geeft u in overweging het voorstel van wet aan de Tweede
Kamer der Staten Generaal te zenden, nadat met zijn opmerkingen rekening zal
zijn gehouden.1. Artikel 3 van bijlage II van het Protocol betreffende milieubescherming
bij het Verdrag inzake Antarctica (hierna: het Protocol) maakt onderscheid
tussen «gewone» dieren en dieren welke in aanhangsel A zijn aangewezen
als «speciaal beschermde soorten» (pelsrobben en Ross-zeehonden).
Voor het onttrekken van laatstgenoemde dieren aan hun populatie wordt alleen
onder zeer stringente voorwaarden een vergunning afgegeven. Het wetsvoorstel
maakt dit onderscheid niet. In artikel 4, onderdeel e, wordt slechts bepaald
dat het onttrekken van inheemse zoogdieren en vogels aan hun populatie zoveel
mogelijk wordt voorkomen en, voor zover dit niet kan worden voorkomen, zo
min mogelijk pijn en lijden met zich brengt. In de toelichting ware uiteen
te zetten of met artikel 4, onderdeel e, wordt beoogd alle zoogdieren en vogels
de bijzondere bescherming te geven die volgens het Protocol alleen aan de
speciaal beschermde zoogdieren en vogels wordt verleend of dat iets anders
is bedoeld. De Raad van State adviseert de toelichting op dit punt aan te
vullen. Voorts verdient opmerking dat met het criterium «zoveel mogelijk
... voorkomen» op weinig exacte wijze uitvoering wordt gegeven aan de –
expliciete – stringente voorwaarden van artikel 3 van bijlage II bij
het Protocol. Het criterium dient nader te worden gespecificeerd.1. De Raad van State merkt in zijn advies terecht op dat in het wetsvoorstel
geen onderscheid is gemaakt tussen dieren die als «speciaal beschermde
dieren» zijn aangewezen en andere dieren. Dit komt omdat de regering
het wenselijk heeft geacht in het wetsvoorstel het beschermingsregime voor
speciaal beschermde dieren zoals dit is neergelegd in het Protocol, een toepassing
te laten krijgen voor alle dieren. In die zin gaat het Nederlandse wetsvoorstel
derhalve verder dan op grond van het Protocol is vereist. Anders dan de Raad
lijkt aan te nemen, heeft artikel 3 van bijlage II van het Protocol echter
niet slechts door het opnemen van artikel 4, onder e, in het wetsvoorstel
een plaats gekregen. Artikel 4, onder e, beoogt slechts artikel 3, zesde lid,
te implementeren. De andere leden van artikel 3 worden geïmplementeerd
door de artikelen 6, tweede lid, onder b, juncto artikel 9, alsmede door artikel
15, onder a. In artikel 6, tweede lid, onder b, is het verbod neergelegd om
levende rijkdommen aan hun populatie te onttrekken dan wel schadelijk op te
treden tegen levende rijkdommen. Artikel 9 maakt het mogelijk op dit verbod
een uitzondering te maken door in een vergunning expliciet toestemming te
verlenen tot het verrichten van de betrokken handeling. Voor dat geval bepaalt
artikel 15, onder a, dat aan de vergunning bepaalde voorschriften moeten worden
verbonden. Wij zijn met de Raad van oordeel dat bij de formulering van de
betreffende artikelen nauwkeuriger kan worden aangesloten bij de formulering
van artikel 3 van bijlage II bij het Protocol, voor zover het elementen betreft
die betrekking hebben op speciaal beschermde dieren. De artikel 9 en 15, onder
a, zijn daartoe aangepast. In de memorie van toelichting is paragraaf 3.5
aangevuld met een verduidelijking van de gemaakte keuzes ten aanzien van dit
onderwerp.2. Volgens aanhangsel C bij bijlage II bij het Protocol is het verboden
levend pluimvee of andere levende vogels in het Antarctische gebied binnen
te brengen. Volgens genoemd aanhangsel moet geslacht pluimvee, voordat het
wordt verpakt, op bepaalde ziekten worden gecontroleerd. In artikel 6, eerste
lid, onderdeel f, van het wetsvoorstel is een verbod opgenomen tot het binnen
het Antarctische gebied brengen van andere dieren en planten dan die behoren
tot een soort, aangewezen in aanhangsel B bij bijlage II bij het Protocol.
Bij de Raad is de vraag gerezen of artikel 6, eerste lid, onderdeel f, eveneens
beoogt het meenemen van geslacht pluimvee zonder meer te verbieden. Indien
deze vraag bevestigend moet worden beantwoord, zou dat in de toelichting tot
uitdrukking moeten worden gebracht. Indien het antwoord ontkennend moet luiden,
moet aanhangsel C in het wetsvoorstel worden opgenomen. De Raad adviseert
op dit punt duidelijkheid te verschaffen.2. Zoals de Raad van State terecht constateert, blijkt uit artikel 6,
eerste lid, onder f, niet of ook beoogd wordt het meenemen van geslacht pluimvee
als voedsel zonder meer te verbieden. Dit wordt niet beoogd en met de Raad
van State zijn wij van oordeel dat in het wetsvoorstel ter zake de nodige
duidelijkheid moet worden verschaft.Het systeem van het Protocol komt er op neer dat planten en dieren die
niet op aanhangsel B van bijlage II van het Protocol staan, niet binnen het
Antarctisch gebied mogen worden gebracht. Hierop bestaat echter de uitzondering
dat planten en dieren die bestemd zijn als voedsel wel binnengebracht mogen
worden, mits het geen levende dieren betreft. Indien het om planten en dieren
gaat die wel op aanhangsel B van bijlage II staan, is voor het binnen het
Antarctisch gebied brengen een vergunning vereist. Er moet dan echter wel
aan een aantal eisen worden voldaan.Naar aanleiding van de door de Raad gemaakte opmerkingen is het wetsvoorstel
aangepast om bovenstaand «systeem», dat op nogal onheldere wijze
in het Protocol is neergelegd, een goede implementatie in het onderhavige
wetsvoorstel te laten krijgen. Daartoe zijn de artikelen 6, 9 en 15 aangepast.
In het eerste lid van artikel 6 is onder f, bepaald dat het verboden is planten
en dode dieren die niet behoren tot een soort aangewezen in Aanhangsel B bij
Bijlage II bij het Protocol en niet bestemd zijn als voedsel, binnen het Antarctisch
gebied te brengen. Vervolgens wordt onder g bepaald dat het binnenbrengen
van levende dieren die niet behoren tot een soort aangewezen in Aanhangsel
B bij Bijlage II bij het Protocol, eveneens is verboden. Op deze verboden
kunnen bij vergunning of anderszins geen uitzonderingen worden toegestaan.
In het tweede lid van artikel 6 is vervolgens onder d, bepaald dat het tevens
verboden is dieren en planten die wel behoren tot een soort, aangewezen in
Aanhangsel B bij Bijlage II bij het Protocol, binnen het Antarctisch gebied
te brengen. In onderdeel e, van het tweede lid is vervolgens bepaald dat het
verboden is planten en dode dieren bestemd als voedsel, binnen te brengen.
Voor deze in het tweede lid bedoelde verboden handeling kan echter op grond
van artikel 9 voor bepaalde situaties bij vergunning expliciet toestemming
worden gegeven. In dat geval moeten aan de vergunning echter wel bepaalde
voorschriften worden verbonden. Dit vloeit voort uit artikel 15, onder b en
c, van het gewijzigde voorstel. De memorie van toelichting is naar aanleiding
van de in het wetsvoorstel aangebrachte wijzigingen aangepast.3. In artikel 6, tweede lid, van het wetsvoorstel is een aantal gedragingen
verboden, waarvoor echter in bepaalde gevallen op grond van artikel 9 door
de betrokken ministers toestemming kan worden verleend. Naar de mening van
de Raad verdient het aanbeveling om voor de in het tweede lid van artikel
6 bedoelde handelingen de mogelijkheid van een ontheffing te introduceren.
Het tweede lid van artikel 6 en de ontheffingsbepaling zouden dan ondergebracht
kunnen worden in paragraaf 4 van het wetsvoorstel, onder aanpassing van de
kop, dan wel in een nieuwe paragraaf «ontheffingen», waarin dan
ook artikel 9 opgenomen zou moeten worden.3. Ten aanzien van de aanbeveling om voor de in artikel 6, tweede lid,
bedoelde handelingen de mogelijkheid van een ontheffing te introduceren merken
wij het volgende op. In artikel 6, tweede lid, betreft het handelingen die
verboden zijn, tenzij voor die handelingen expliciet in de vergunning toestemming
is verleend. In het kader van de vergunningverlening wordt derhalve beoordeeld
of – en zo ja onder welke voorschriften – toestemming wordt verleend.
De introductie van de ontheffing zou met zich meebrengen dat in het wetsvoorstel
naast de figuur van de vergunning een afzonderlijk overheidsbesluit met een
daaraan verbonden procedure wordt geïntroduceerd. Een organisator of
een deelnemer aan een activiteit, die één of meer van de bedoelde
handelingen zou willen verrichten, zou dan een ontheffing moeten aanvragen,
terwijl voor de activiteit als geheel reeds een vergunning wordt aangevraagd.
Onder meer met het oog op het voorkomen van onnodige administratieve lasten
achten wij dit niet wenselijk.Met zijn opmerking inzake de artikelen 6, tweede lid, en artikel 9, heeft
de Raad ons er wel bewust van gemaakt dat het wetsvoorstel met de huidige
formulering van de bedoelde artikelen een lacune kent. Daarbij gaat het om
de situatie waarin een persoon met de Nederlandse nationaliteit deelneemt
aan een activiteit die vanuit een andere consultatieve staat bij het Verdrag
inzake Antarctica wordt georganiseerd en in het kader van die deelname een
handeling als bedoeld in artikel 6, tweede lid, wil ondernemen. Indien in
het betreffende land dit voornemen expliciet in de beoordeling van de gehele
activiteit wordt betrokken, zou artikel 6, tweede lid, niet voor deze persoon
moeten gelden. Om deze reden is artikel 6, derde lid, aan het wetsvoorstel
toegevoegd.4. Bijlage I van het Protocol bevat een systeem van milieu-effectbeoordeling
per voorgenomen activiteit. Volgens artikel 3, eerste lid, van bijlage I moet,
indien uit een eerste milieu-evaluatie blijkt of anderszins wordt vastgesteld
dat een voorgenomen activiteit waarschijnlijk een meer dan gering of tijdelijk
effect op het Antarctische milieu heeft, een uitgebreide milieu-evaluatie
worden opgesteld. In artikel 7 van het wetsvoorstel wordt voor dit soort activiteiten
bij de voorbereiding van een beslissing op de aanvraag om een vergunning het
opstellen van een milieu-effectrapport verplicht gesteld. Met betrekking tot
hetgeen moet worden vermeld in het milieu-effectrapport bevat artikel 3 van
bijlage I van het Protocol een meer gedetailleerde regeling dan artikel 7.10
van de Wet milieubeheer (WMB). Met name de cumulatieve effecten, waaronder
ook begrepen worden effecten van bestaande en toekomstige activiteiten van
anderen, de wijze waarop de effecten worden voorspeld en de leemten in de
bestaande kennis zijn niet in artikel 7.10 WMB opgenomen. In paragraaf 3.2
van de memorie van toelichting wordt weliswaar opgemerkt dat het bevoegd gezag
bij het formuleren van de richtlijnen voor de inhoud van de op te stellen
milieu-effectrapportage (m.e.r.) zal kunnen aangeven dat de cumulatieve effecten
moeten worden beschreven, maar naar de mening van de Raad is het beter met
het oog op het duidelijk vaststellen van verplichtingen voor de vergunningaanvrager,
in het wetsvoorstel zelf de onderwerpen te bepalen die op grond van de bijlage
in ieder geval in het milieu effectrapport dienen te worden meegenomen. Het
college adviseert het wetsvoorstel in deze zin aan te vullen.4. Ten aanzien van de aanbeveling van de Raad om in het wetsvoorstel zelf
de onderwerpen te bepalen die op grond van de bijlage in ieder geval in het
milieu-effectrapport dienen te worden meegenomen, merken wij het volgende
op. Naar het oordeel van de Raad zijn de cumulatieve effecten, de wijze waarop
de effecten worden voorspeld en de leemten in de bestaande kennis wel expliciet
opgenomen in artikel 3 van bijlage I van het Protocol doch niet in artikel
7.10 van de Wet milieubeheer terug te vinden. Wat betreft de wijze waarop
de effecten zijn voorspeld, wordt verwezen naar het bepaalde in artikel 7.10,
eerste lid, onder e, waarin wordt bepaald dat het milieu-effectrapport tevens
een motivering moet omvatten van de wijze waarop de gevolgen zijn bepaald
en beschreven. Voor wat betreft de leemten in de bestaande kennis wordt verwezen
naar artikel 7.10, eerste lid, onder g, waarin wordt gesteld dat het milieu-effectrapport
mede een overzicht moet bevatten van de leemten die ten gevolge van ontbrekende
gegevens bestaan in de beschrijvingen van de toestand van het milieu, de toekomstige
ontwikkelingen en de mogelijke gevolgen van de activiteit voor het milieu.Beschrijving van de cumulatieve effecten is een element dat niet expliciet
in artikel 7.10 van de Wet milieubeheer is terug te vinden. Zoals in de memorie
van toelichting bij het wetsvoorstel reeds is aangegeven vallen deze cumulatieve
effecten echter wel onder «gevolgen voor het milieu» in de zin
van artikel 7.10, eerste lid, onder e, van de Wet milieubeheer. Een expliciete
verwijzing is naar ons oordeel niet nodig aangezien de milieugevolgen van
een activiteit alleen goed beoordeeld kunnen worden in samenhang met de reeds
bestaande en te verwachten milieubelasting ten gevolge van andere activiteiten.
Dit blijkt ook uit de toelichting bij artikel 7.10 van de Wet milieubeheer.
Het expliciet noemen van cumulatieve gevolgen in het onderhavige wetsvoorstel
zou aanleiding kunnen vormen voor de a contrario-redenering dat deze cumulatieve
gevolgen geen onderdeel zouden uitmaken van artikel 7.10 van de Wet milieubeheer,
hetgeen moet worden voorkomen.Tijdens de nadere bestudering van dit onderdeel van het voorstel is overigens
gebleken dat verzuimd was paragraaf 7.9 van de Wet milieubeheer van overeenkomstige
toepassing te verklaren. Het tweede lid van artikel 7 is bij deze gelegenheid
alsnog in die zin aangevuld.5. Artikel 11, eerste lid, verklaart de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure
van afdeling 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van toepassing op
de verlening van een vergunning. Het tweede lid van artikel 11 houdt in dat
bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat ten aanzien van
activiteiten met een slechts zeer beperkt effect op het Antarctisch milieu
afdeling 3.4 Awb van toepassing is. Nu naar verwachting jaarlijks een beperkt
aantal vergunningaanvragen zal worden ingediend en het Antarctisch milieu
is gediend met een zo grondig mogelijke afweging van belangen, rijst de vraag
of het tweede lid van artikel 11 wenselijk is. Hierbij neemt de Raad in aanmerking
dat de vergunningsprocedure in de plaats komt van de door het Protocol verlangde
milieu-effectbeoordeling. Bovendien dient op grond van artikel 21, derde lid,
bij een wijziging van een vergunning altijd afdeling 3.5 Awb te worden toegepast.
De Raad adviseert het tweede lid van artikel 11 te schrappen.5. De bezwaren die de Raad heeft geuit tegen het tweede lid van artikel
11 van het wetsvoorstel achten wij overtuigend. Artikel 11, tweede lid, is
derhalve geschrapt. Dit betekent dat voor alle vergunningprocedures voor Antarctische
activiteiten de procedure van afdeling 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht
zal worden gevolgd.6. Artikel 15, onderdeel b, onder 2°, van het wetsvoorstel is gebaseerd
op artikel 4, vierde lid, van bijlage II bij het Protocol. In laatstgenoemde bepaling zijn de verplichtingen ten aanzien van de verwijdering
van planten en dieren die met vergunning in Antarctica zijn binnengebracht
gedetailleerder uitgewerkt dan in artikel 15 van het wetsvoorstel. De Raad
adviseert de tekst van artikel 4, vierde lid, van het Protocol nauwkeuriger
te volgen. Tevens ware in de toelichting nader in te gaan op de vraag om welke
risico's het hier gaat.6. Met de Raad zijn wij van oordeel dat de tekst van artikel 4, vierde
lid, van bijlage II van het Protocol in het wetsvoorstel nauwkeuriger moet
worden gevolgd. Dit heeft geleid tot aanpassing van artikel 15, onderdeel
b, onder 2, van het wetsvoorstel. De zinsnede inzake «alle andere planten
of dieren die worden binnengebracht», heeft naar ons oordeel betrekking
op planten en dieren die als voedsel worden binnengebracht. Bedoelde passage
heeft een plaats in het wetsvoorstel gekregen door de invoeging van een nieuw
onderdeel c in artikel 15.7. In paragraaf 1.4 van de toelichting wordt de Nederlandse betrokkenheid
bij Antarctica besproken. Daarbij ontbreekt echter een bespreking van het
Nederlandse aandeel in het zich ontwikkelende toerisme naar dit gebied en
naar een eventuele internationale afstemming van toeristenstromen. Aan dit
onderwerp zou in de memorie van toelichting aandacht moeten worden geschonken,
waarbij eveneens betrokken zou kunnen worden de vraag welke marges zullen
worden gehanteerd bij de beoordeling van aanvragen voor vergunningen voor
toeristische reizen naar Antarctica. De Raad adviseert de memorie van toelichting
aan te vullen.7. Het advies van de Raad om in paragraaf 1.4 van de memorie van toelichting
meer aandacht te besteden aan het Nederlandse aandeel in het Antarctisch toerisme
is gevolgd. Daarbij is met name aangegeven dat dit aandeel zeer gering is,
maar dat de internationale ontwikkelingen ten aanzien van het toerisme naar
Antarctica zorgwekkend zijn.8. Zoals in paragraaf 6 van de toelichting (Handhaving) is geconstateerd,
stuit de handhaving van het wetsvoorstel in de praktijk op veel praktische
problemen. In de toelichting ware echter in te gaan op de vraag op welke wijze
het toezicht op de naleving van de wet in de fase voor vertrek en na aankomst
zal worden uitgeoefend en welke ambtelijke dienst daarmee zal worden belast.
Voorts is in artikel 29 van het wetsvoorstel aan de staat een verhaalsrecht
toegekend voor de ten zijnen laste komende kosten van het ongedaan maken van
door een activiteit veroorzaakte nadelige gevolgen voor het Antarctisch milieu
dan wel de kosten van het voorkomen van dergelijke gevolgen. Volgens artikel
29 kan dit verhaal worden uitgeoefend op degene door wiens onrechtmatige daad
die kosten zijn veroorzaakt. De Raad merkt op dat het in de praktijk dikwijls
niet eenvoudig zal zijn te bewijzen door wiens onrechtmatige daad de schade
is veroorzaakt. Daarom geeft de Raad in overweging om behalve op de pleger
van de onrechtmatige daad de aansprakelijkheid ook op de organisator van de
activiteit te leggen. Het college adviseert het wetsvoorstel in deze zin aan
te passen en de toelichting ten aanzien van de bestuurlijke handhaving aan
te vullen.8. Naar aanleiding van de aanbeveling van de Raad om in de toelichting
in te gaan op de vraag op welke wijze het toezicht op de naleving van de wet
in de fase voor vertrek en na aankomst zal worden uitgeoefend en welke ambtelijke
dienst daarmee zal worden belast, is aan paragraaf 6 van de toelichting (Handhaving)
een passage toegevoegd. Wat betreft het door de Raad aangehaalde onderwerp inzake aansprakelijkheid
voor schade door Antarctische activiteiten, zijn wij met de Raad van oordeel
dat het introduceren van risico-aansprakelijkheid van de organisator van een
activiteit voor schade die door die activiteiten in het Antarctisch gebied
wordt veroorzaakt, een belangrijk instrument is in aanvulling op het publiekrechtelijke
instrumentarium. Ten tijde van de ondertekening van het protocol werd het
belang van het civiele aansprakelijkheidsrecht overigens reeds erkend: in
artikel 16 van het protocol is bepaald dat partijen zullen samenwerken met
het oog op de opstelling van één of meer annexen bij het protocol
inzake aansprakelijkheid. Al geruime tijd wordt door een internationale juridische
werkgroep – waarin alle partijen bij het protocol zijn vertegenwoordigd –
gewerkt aan de opstelling van een dergelijke bijlage bij het protocol. Overeenstemming
over de gewenste regeling zal naar verwachting niet op korte termijn worden
bereikt door de complexiteit van vraagstukken, waaronder het vraagstuk van
verhaal van ecologische schade, op wie de aansprakelijkheid zou moeten rusten,
etc. Gezien het prille stadium van deze internationale discussie, de belangrijke
vraagstukken die in dat kader worden onderzocht en de mogelijk grote financiële
consequenties van de introductie van risico-aansprakelijkheid voor de organisator,
achten wij het op dit moment niet wenselijk op de bedoelde internationale
discussie inzake aansprakelijkheid vooruit te lopen.9. Het Protocol treedt in werking op het moment dat alle 26 consultatieve
partijen het hebben geratificeerd. In de toelichting ware te vermelden of
er reeds uitzicht bestaat op welk tijdstip het Protocol in werking zal treden
en of eventueel wordt overwogen het wetsvoorstel reeds in werking te doen
treden voorafgaande aan de inwerkingtreding van het Protocol.9. Het advies om in de toelichting te vermelden of reeds uitzicht bestaat
op welk tijdstip het Protocol in werking zal treden en of eventueel wordt
overwogen het wetsvoorstel reeds in werking te doen treden voorafgaande aan
de inwerkingtreding van het Protocol, is gevolgd. In de toelichting bij artikel
36 in onderdeel II van de memorie van toelichting is aangegeven dat inmiddels
23 van de vereiste 26 ratificaties zijn verricht. Daarbij is aangegeven dat
een inschatting van de daadwerkelijk inwerkingtreding van het protocol moeilijk
is, aangezien onvoldoende kennis bestaat over de gang van zaken in de landen
die nog moeten ratificeren. Gezien het grote aantal ratificaties tot op heden
is het echter naar het oordeel van de regering thans niet opportuun uitgebreid
aandacht te besteden aan de vraag of de Wet bescherming Antarctica in werking
zou moeten treden vooruitlopend op de inwerkingtreding van het Protocol. Aan
deze vraag zal opnieuw aandacht worden besteed ten tijde van de afronding
van de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel.10. Voor een aantal redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.10. Nagenoeg alle voorstellen tot redactionele verbetering, die zijn gedaan
in de redactionele kanttekeningen van de Raad, zijn overgenomen, doch enkele
door de Raad voorgestelde wijzigingen worden door ons niet wenselijk geacht.
Het betreft de navolgende punten:– Het voorstel om in artikel 2 de onderverdeling in a, b en c te
laten vervallen is niet overgenomen omdat daarmee de leesbaarheid van het
artikel ernstig zou worden bemoeilijkt.– Het voorstel tot wijziging van de formulering van artikel 8, tweede
lid, is niet overgenomen aangezien daarmee de strekking van het artikel in
ongewenste zin zou veranderen. De door de Raad voorgestelde formulering zou
er toe leiden dat het verboden is deel te nemen aan iedere activiteit waarvoor
geen Nederlandse vergunning is afgegeven. Deelname aan buitenlandse activiteiten
is in beginsel echter niet verboden. De strekking van het tweede lid is om
te verbieden dat wordt deelgenomen aan een activiteit waarvoor de organisator
geen vergunning onder de Nederlandse wet heeft verkregen, terwijl voor de
uitvoering van de betreffende activiteit wel een dergelijke Nederlandse vergunning
is vereist.– Het voorstel om artikel 30 te schrappen is niet overgenomen aangezien
het in strijd handelen met de vergunningvoorschriften naar ons oordeel bij
afzonderlijk artikel strafbaar moet worden gesteld.Voorts merken wij op dat aan het wetsvoorstel artikel 27 is toegevoegd,
waarin de Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij de bevoegdheid krijgen toebedeeld
tot toepassing van bestuursdwang ter handhaving van de bij of krachtens deze
wet gestelde verplichtingen. Deze toedeling is noodzakelijk omdat het van
overeenkomstige toepassing verklaren van een deel van hoofdstuk 18 van de
Wet milieubeheer hierin niet kan voorzien. De bedoelde van overeenkomstige
toepassingverklaring leidt er overigens in combinatie met de bestuursdwangbevoegdheid
van artikel 27 wel toe dat de Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer en van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij tevens
de mogelijkheid hebben de vergunning in te trekken, dan wel een dwangsom op
te leggen.In verband met de toevoeging van dit nieuwe artikel 27 en het verplaatsen
van het oorspronkelijke artikel 29 (verhaalsrecht van de Nederlandse Staat)
naar het hoofdstuk «verdere bepalingen» (zie artikel 35) overeenkomstig
het advies van de Raad, zijn de artikelen vanaf artikel 27 van het wetsvoorstel
hernummerd.Tenslotte is van de gelegenheid gebruik gemaakt om in het wetsvoorstel
en de memorie van toelichting nog enkele tekstuele verbeteringen aan te brengen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. J. Boukema Ik moge U, mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten Generaal te zenden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de BoerBijlage bij het advies van de Raad van State van 11 juni 1996, no.
W08.95.0711, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– Het wetsvoorstel voorzien van een opschrift, gelet op aanwijzing
105 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar). Tevens aan het slot van
dat opschrift de citeertitel tussen haakjes vermelden, gelet op aanwijzing
108 Ar.– In artikel 1, onder c, de vindplaats van het Protocol vermelden,
gelet op aanwijzing 88 Ar.– In artikel 1, onder i, «in het Antarctisch gebied»
achterwege laten.– In artikel 1, onder k, «inheems» achterwege laten.– In artikel 2 de onderverdeling in a, b en c laten vervallen, aangezien
het geen opsomming betreft die verduidelijking in onderdelen behoeft (aanwijzing
100 Ar).– In artikel 6, onder d, «het Antarctisch gebied» achterwege
laten. – In de artikelen 6, onder f, en 15, onder c, «landinwaarts»
vervangen door: op het land.– In artikel 8, tweede lid, de zinsnede «voor de uitvoering
waarvan een vergunning in de zin van deze wet is vereist, doch» vervangen
door: indien de in het eerste lid bedoelde vergunning.– In artikel 9 «gedragingen» vervangen door: handelingen.– In artikel 15, onderdeel b, onder 3, gelet op aanwijzing 53 Ar,
«moet worden voorkomen» vervangen door: wordt voorkomen.– In artikel 25, tweede lid, «Hij» vervangen door: De
organisator.– Artikel 29, dat geen handhaving maar kostenverhaal betreft, niet
in paragraaf 7, Handhaving, opnemen.– Artikel 30 en de verwijzing naar artikel 30 in artikel 31, eerste
lid, schrappen, nu een handeling in strijd met een voorschrift van een krachtens
artikel 8 verleende vergunning reeds strafbaar gesteld is op grond van de
Wet op de economische delicten ingevolge artikel 31, eerste lid.– In artikel 33, derde lid, «Het in het eerste lid bedoelde»
vervangen door: Het.– In het opschrift van paragraaf 9 «Overgangs- en» laten
vervallen. – In de toelichting op artikel 6, tweede lid, de verwijzingen naar
de onderdelen herzien.– Artikel 29 kan beter elders in het wetsvoorstel worden geplaatst,
aangezien het artikel geen handhaving maar kostenverhaal betreft. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25211-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl