Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening (financiële verantwoording); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26341, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

20-05-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26341 nr. 6

18-05-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26341Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 26341, nr. 6 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 341Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening (financiële verantwoording)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 18 mei 1999Wij zijn erkentelijk voor de voortvarende wijze waarop de verschillende
fracties hebben gereageerd op het voorstel van wet tot wijziging van de Wet
op de jeugdhulpverlening (WJHV) in verband met de controle van rijkswege op
de rechtmatige besteding van de specifieke uitkering jeugdhulpverlening. Wij
hebben met belangstelling kennis genomen van het verslag. De gemaakte opmerkingen
en gestelde vragen geven ons het vertrouwen dat in constructief overleg kan
worden gekomen tot een verdere behandeling van het wetsvoorstel. ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie merken naar aanleiding van het wetsvoorstel
op overtuigd te zijn van de wenselijkheid van de verantwoording van en controle
op de besteding van middelen jeugdhulpverlening op het provinciale niveau
ter beperking van de beheerslast van het Rijk. Desalniettemin vragen zij zich
af of met dit voorstel van wet «de problematiek» van de financiële
verantwoording afdoende is geregeld. Zij hebben daarom nog wel behoefte aan
de nodige verduidelijking op een aantal punten.Deze leden stellen vragen die alle betrekking hebben op de doelmatigheid
en de rechtmatigheid van de besteding van de middelen voor de jeugdhulpverlening
en het toetsen daarvan.Alvorens op deze vragen in te gaan, merken wij het volgende op.Met dit wetsvoorstel wordt de afbakening van verantwoordelijkheidsverdeling
inzake de besteding verduidelijkt en wordt vooral helder gemaakt dat de Ministers
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Justitie het rechtmatigheidsoordeel
over de besteding van de specifieke middelen doen plaatsvinden binnen het
provinciale systeem van democratische controle. De ministeriële verantwoordelijkheid
voor de middelen voor de jeugdhulpverlening strekt zich uit tot het vaststellen
van de omvang van die middelen en de verdeling daarvan over de provincies.
De financiële verantwoording over de rechtmatige besteding van die middelen
wordt afgelegd via het provinciale verantwoordings- en controleproces op grond
van de artikelen 216 en 217 van de Provinciewet. De uitgangspunten van het
kabinetsbeleid inzake reductie van administratieve lasten («Griffioen»)
(kamerstukken II 1996/97, 24 036, nr. 35) leiden binnen in
de het gedecentraliseerde systeem van de WJHV aangebrachte domeinscheiding,
tot deze uiterste consequentie. Belangrijke pijler van dit beleid inzake lastenreductie
is het nadrukkelijke onderscheid in financiële verantwoordingsinformatie,
dat wil zeggen de informatie die nodig is om de rechtmatigheid van de besteding
te kunnen vaststellen en beleidsinformatie, dat wil zeggen informatie nodig
om de doelmatigheid. of wel de geleverde prestaties te kunnen beoordelen.
Door de aansluiting op het provinciale rechtmatigheidsoordeel kan de stroom
van financiële verantwoordingsinformatie naar het Rijk achterwege blijven.Wij hechten eraan om, alvorens de vragen over de doelmatigheid te beantwoorden,
eerst de vragen over de rechtmatigheid van een antwoord te voorzien. Hiermee
benadrukken wij dat het wetsvoorstel niet beoogt het aspect van de doelmatigheid
van de besteding van de uitkering voor de jeugdhulpverlening te regelen.Het wetsvoorstel betreft, zoals gezegd, uitsluitend de onduidelijkheid
met betrekking tot het rechtmatigheidsoordeel over de besteding van de specifieke
middelen in relatie tot de ministeriële verantwoordelijkheid, zoals neergelegd
in het rapport van de Algemene Rekenkamer bij de financiële verantwoording
van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 1997. Op dit
punt is door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport destijds het
onderhavige wetsvoorstel toegezegd. In het wetsvoorstel zijn de doelmatigheidsaspecten
dan ook niet terug te vinden.Met het voorgestelde derde lid van artikel 13 wordt duidelijk aangegeven
dat het oordeel over de rechtmatigheid van de besteding van de middelen voor
de jeugdhulpverlening aan provinciale staten is, en wel bij het vaststellen
van de jaarrekening. Deze verantwoordelijkheidsverdeling tussen Rijk en provincies
in het kader van de rechtmatigheidstoets op de besteding van de middelen door
de provincies is geheel in lijn met de scheiding van verantwoordelijkheden
als gevolg van de verregaande decentralisatie van de verantwoordelijkheid
voor het beleid zoals neergelegd in de Wet op de jeugdhulpverlening. Tevens
wordt hiermee aangesloten bij het door de Kamer onderschreven kabinetsbeleid
inzake de verlaging van beheerslasten van specifieke uitkeringen, ook aangehaald
als eerdergenoemd rapport Griffioen. Het betreft de uitwerking van een financiële
verantwoordingsrelatie tussen Rijk en mede-overheden in een specifieke regeling
waarin sprake is van een volledige domeinscheiding. Een reden om de bekostiging
van het provinciale beleid nog via een doeluitkering te laten verlopen, is
om via oormerking de zekerheid te behouden dat deze gelden aan het specifieke
doel worden besteed, terwijl daarmee bovendien wordt bereikt dat een verantwoorde
en gerichte verdeling van rijkswege plaatsvindt over de provincies (de verdeeltechnische
functie). Ook verwijzen wij u naar uw eerder ingenomen standpunt in het algemeen
overleg (AO) van 17 juni 1998 over de financiële verantwoording van VWS
(kamerstukken II 1997/98, 26 025, nr. 32).Ten aanzien van de vraag over de gevolgen van het niet overeenkomstig
de rijksnormen controleren van de gelden, merken wij op dat het uitgangspunt
dat altijd rijksnormen dienen te worden gehanteerd als middelen op de rijksbegroting
staan, te algemeen is en nuancering behoeft. Het kabinetsstandpunt inzake
het rapport «Griffioen» gaat er juist vanuit dat in bepaalde gevallen
voor specifieke uitkeringen volledig aangesloten kan worden bij het lokale
controle- en verantwoordingsproces en de normen voor rechtmatigheid en doelmatigheid
die op dat overheidsniveau zijn ontwikkeld. Bij de totstandkoming van de Wet
op de jeugdhulpverlening is afgezien van het aan de provincies opleggen van
een «rijksnorm» ten behoeve van het uitvoeren van een rechtmatigheidstoets.
Overweging daarbij was dat het bij het toekennen van een grote mate
van beleidsverantwoordelijkheid aan de provincies niet past om deze verantwoordelijkheid
bijvoorbeeld via het opleggen van normen voor het beheer weer in te perken.
De wet regelt op dit punt slechts de onderwerpen waarover de provincies regels
dienen te stellen maar stelt ten aanzien daarvan geen inhoudelijke voorschriften.
Bij toedeling van bevoegdheden was het toen en is het thans nog steeds legitiem
om voor de rechtmatigheidstoets aansluiting te zoeken bij de normen die in
het democratisch proces op het provinciaal niveau tot stand zijn gekomen.Voor de toepassing van het voorgestelde vierde lid (de verrekeningsbepaling)
zal ook het provinciale rechtmatigheidsoordeel het uitgangspunt zijn.De leden van de PvdA stellen de vraag of er voldoende eenduidigheid bestaat
over wat er precies wordt verstaan over het begrip «besteding»
en of over de uitleg van dit begrip overleg is gevoerd met de Algemene Rekenkamer
en zo ja, tot welke bevindingen dit overleg heeft geleid.Met de Algemene Rekenkamer is overleg gevoerd over het begrip «besteding».
De Rekenkamer is van oordeel dat de verantwoordelijkheid van het Rijk voor
de uitkering gaat tot en met de aanwending van de provinciale subsidies door
de instellingen.Wij delen dit standpunt niet. De verantwoordelijkheid van het Rijk voor
de besteding van de uitkering houdt naar ons oordeel op bij de verdeling van
het rijksbudget over de provincies.De verantwoordelijkheid voor de rechtmatige en doelmatige besteding van
deze gelden door de instellingen ligt bij de provincie. In de wet is immers
neergelegd dat de provincie verantwoordelijk is voor onder meer de regionale
voorzieningen, tot uitdrukking komend in de opdracht autonoom een provinciaal
plan vast te stellen op basis waarvan zal worden gesubsidieerd. Bij de vaststelling
van het provinciale plan is sprake van een democratisch besluitvormingsproces
op provinciaal niveau. In dit proces spelen argumenten van doelmatigheid een
grote rol. De WJHV laat ingevolge artikel 38 ook de wijze waarop door de provincies
wordt gesubsidieerd over aan een provinciale verordening, met inachtneming
van algemene regelgeving, zoals de Algemene wet bestuursrecht. De provincie
gaat bij de instellingen na of de subsidiegelden overeenkomstig de provinciale
regelgeving zijn besteed. In de provinciale jaarrekening legt de provincie
over deze besteding op instellingsniveau verantwoording af. Deze jaarrekening
wordt door een daartoe gekwalificeerde accountant gecontroleerd. Deze toetst
de uitgaven op hun rechtmatigheid, dat wil zeggen of er gesubsidieerd is overeenkomstig
de verordening en het provinciale plan. De toets beperkt zich dus niet tot
de vaststelling of de gelden zijn doorbetaald. Met de jaarrekening, met inbegrip
van de bevindingen van de accountant, wordt door provinciale staten aan gedeputeerde
staten verantwoording afgelegd.Bij een scheiding van verantwoordelijkheden en een verregaande decentralisatie
van de verantwoordelijkheid voor het beleid zoals neergelegd in de wet past
het in ons staatsbestel om de (financiële) verantwoording over de besteding
van de middelen af te laten leggen via het provinciale verantwoordings- en
controleproces. Het provinciale controleproces en het democratisch bestel
bieden voldoende mogelijkheden om eventuele onzekerheden en onrechtmatigheden
over de uiteindelijke besteding te signaleren en te corrigeren.Daarnaast geeft de provinciale jaarrekening inzicht in de besteding door
de provincie van de uitkering van het Rijk. Ook deze besteding wordt door
de accountant getoetst op haar rechtmatigheid, dat wil zeggen op de vraag
of de uitkering is besteed voor het doel waarvoor zij is verleend, namelijk
de kosten genoemd in artikel 10, derde en vierde lid.Vaststelling van de jaarrekening, het jaarverslag en de accountantsverklaring
vindt plaats door provinciale staten. Zoals hierboven aangegeven zijn de lasten van de uitvoering van het provinciale
plan weergegeven in de provinciale jaarrekening. Het oordeel over de rechtmatigheid
van deze bestedingen komt tot uitdrukking in de verklaring en het verslag
van een gekwalificeerde accountant bij de provinciale rekening en vaststelling
van deze jaarrekening, voorzien van het genoemde verslag en de accountantsverklaring
door provinciale staten. Dit is dus tevens het rechtmatigheidsoordeel over
de besteding van de rijksmiddelen. Het provinciale besluit- en verantwoordingsproces
kent daarmee geen verschil met dit proces, zoals dat zich op rijksniveau voltrekt.Bovendien zijn in meer algemene zin voldoende checks and balances in en
op het provinciale systeem aanwezig. In dit verband moet in aanvulling op
de verantwoordingsrelatie tussen gedeputeerde en provinciale staten gedacht
worden aan de invloed van de lokale pers en de publieke opinie, de controle
op het naleven van algemene regelgeving, de beroepsethiek en taakopdracht
aan de provinciale externe accountant, het toezicht op het algemene handelen
van de provincies, de mogelijkheid van reviews door de departementale accountant
bij provincies en tenslotte de mogelijkheid om in bestuurlijk overleg de provincies
aan te spreken op hun verantwoordelijkheid.De Ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Justitie zijn
op grond van het vorenstaande van oordeel dat voor de verantwoording over
de rechtmatigheid van de besteding van de specifieke middelen aangesloten
dient te worden op het verantwoordings- en controleproces op provinciaal niveau.
De provinciale jaarrekening geeft het inzicht in de besteding door de provincie
van de uitkering van het Rijk. Op rijksniveau dient slechts van inmenging
sprake te zijn als het provinciale rechtmatigheidsoordeel over de besteding
van de middelen blijk geeft van onrechtmatigheid en corrigerend beleid uitblijft.Deze benadering heeft vanuit het kabinetsbeleid inzake de reductie van
de administratieve lasten («Griffioen») onze voorkeur. Van doorslaggevende
betekenis vinden wij dat ons vertrouwen in de beleids- en beheersverantwoordelijkheden
die aan provincies met de Wet op de jeugdhulpverlening in 1992 zijn overgedragen
nadrukkelijk wordt verwoord, opdat die verantwoordelijkheid ook gevoeld blijft
worden. Helderheid over de verantwoordelijkheidsverdeling is daarbij essentieel.De leden van de PvdA-fractie vragen of er vanuit de provincies een verantwoordingsplicht
bestaat tegenover de minister ten aanzien van de eventuele beschikbare reserve
van de instellingen en of deze reserves van de instellingen gemaximeerd zijn.In verband met het antwoord op deze vraag dient er onderscheid gemaakt
te worden tussen de financiële relatie van het Rijk ten opzichte van
de provincie enerzijds en die van de provincie ten opzichte van de instelling
anderzijds. Zoals neergelegd in artikel 38 van de Wet op de jeugdhulpverlening
is het financiële beheer over de regionale instelling een provinciale
verantwoordelijkheid. Ingevolge artikel 4:78 van de Algemene wet bestuursrecht
is een gesubsidieeërde instelling verplicht het financiële verslag
te laten onderzoeken door een gekwalificeerde accountant. Deze accountant
onderzoekt of dat verslag voldoet aan bij provinciaal verordening gestelde
voorschriften. Provinciale staten stellen bij verordening regels vast omtrent
de subsidiëring van regionale voorzieningen. Zij kunnen daarin voorschriften
opnemen omtrent het vormen van een reserve en de hoogte daarvan, maar zijn
daartoe niet verplicht (artikel 38 jo. artikel 37, tweede lid, van de Wet
op de jeugdhulpverlening). Omvangrijke reserves bij instellingen kunnen aanleiding
zijn voor overleg tussen het Rijk en de betrokken provincie. Indien de provincie
een verleende subsidie terugvordert bij een instelling vanwege het bereiken
van de maximale hoogte van de reserve ingevolge de provinciale
verordening moet de provincie dit geld weer inzetten voor jeugdhulpverlening.Daarnaast kan het voorkomen dat de provincie de ontvangen doeluitkering
in enig jaar niet kan besteden, zodat er bij de provincie een reserve ontstaat.
Aangezien de gelden zijn bestemd voor jeugdhulpverlening dient de provincie
deze niet bestede gelden in de provinciale verantwoording op te nemen als
een bestemmingsreserve. Dit vloeit voort uit het Besluit comptabiliteitsvoorschriften
1995 dat van toepassing is op de provinciale verantwoording.Onder een bestemmingsreserve wordt ingevolge artikel 48 van genoemd besluit
verstaan een reserve waaraan door het algemeen bestuur een bepaalde bestemming
is gegeven.Tot de bestemmingsreserves worden gerekend de nog niet bestede middelen,
verkregen van derden onder stringente condities voor de richting van de aanwending.De omvang van de provinciale bestemmingsreserve is in het wetsvoorstel
niet gemaximeerd. Indien uit de provinciale jaarrekeningen blijkt dat de bestemmingsreserves
aanzienlijke vormen aannemen kan dit aanleiding zijn voor bestuurlijk overleg
om vast te stellen of de gelden voldoende zijn ingezet om een genoegzaam aanbod
te garanderen of dat eventueel de toekomstige verdeling over de provincies
moet worden aangepast.De leden van de VVD-fractie vragen op het gebied van de rechtmatigheid
voorbeelden te geven van gevallen waarin sprake is van het uiterste geval,
zoals in de toelichting op artikel 13, vierde lid, wordt gesteld.Bij «het uiterste geval» zou bijvoorbeeld gedacht kunnen worden
aan het van provinciewege bij herhaling voorkomen van onzekerheden omtrent
dan wel daadwerkelijke onrechtmatigheden in de besteding van de uitkering.
Ook het uitblijven van dan wel het bij herhaling niet effectueren van voorgestelde
maatregelen kan een uiterst geval opleveren. Bij het beoordelen van het criterium
«het uiterste geval» kan tevens van belang zijn dat er sprake
is van een onrechtmatige besteding van een substantieel deel van de doeluitkering.In het geval van kortingen dient te worden voorkomen dat een genoegzaam
aanbod van voorzieningen voor de jeugdhulpverlening in gevaar komt. Hier ligt
allereerst een duidelijke verantwoordelijkheid voor de provincie.Van rijkswege zal dit ook steeds weer een punt van afweging zijn in het
kader van de verrekeningsclausule. In ieder geval dient, ook indien de verrekening
wordt toegepast, de provincie een genoegzaam aanbod van jeugdhulpverlening
te garanderen ten behoeve van jeugdigen ten aanzien van wie een maatregel
van justitiële kinderbescherming is toegepast alsmede ten aanzien van
jeugdigen voor wie voortzetting van hulp als bedoeld in artikel 1, eerste
lid, onder b, 3 van de wet noodzakelijk is.De leden van de PvdA-fractie hebben ook een aantal vragen over de doelmatigheid
van de besteding van de specifieke uitkering voor de jeugdhulpverlening.Zij geven aan dat het onderhavige wetsvoorstel niet voorziet in een verplichting
voor de provincies om de doelmatigheid te onderzoeken en eventuele ondoelmatigheden
aan de minister te melden. Graag vernemen deze leden hoe deze doelmatigheid
door de provincies zal worden getoetst en wat de minister vervolgens met deze
doelmatigheidsonderzoeken doet.In antwoord op de vragen van deze leden merken wij op dat het bij een
primaire verantwoordelijkheid van de provincies voor een doelmatige besteding
van de uitkering niet past deze doelmatigheid opnieuw van rijkswege te toetsen.
De provinciale verordening op grond van de artikelen 216 en 217
van de Provinciewet biedt voldoende waarborgen dat aan de eisen van doelmatigheid
en controle wordt voldaan. Zonodig kan op grond van artikel 22 van de Financiële
Verhoudingswet jo. artikel 10, derde lid, van het Besluit financiële
verhouding door de Minister(s) van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (en van
Justitie) en op grond van artikel 219 van de Provinciewet door de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties tot het inwinnen van informatie
en het instellen van onderzoek worden overgegaan. De wijze waarop de provincies
de doelmatigheid toetsen is een provinciale aangelegenheid.De leden van de PvdA-fractie zijn ook benieuwd hoe de minister voldoende
informatie krijgt om de doelmatigheid van het beleid (op basis waarvan een
bepaald bedrag beschikbaar wordt gesteld) te kunnen beoordelen. Ook vragen
zij zich af op welke wijze de Kamer hierover wordt geïnformeerd.Zoals eerder aangegeven beoogt het wetsvoorstel niet het aspect van de
doelmatigheid van de besteding van de uitkering voor de jeugdhulpverlening
te regelen. Daartoe is – onder andere in het licht van Regie in de jeugdzorg –
een aantal aparte (vernieuwings)trajecten ingezet, met als sluitstuk verankering
daarvan in wetgeving. Bovendien zijn de provincies – in het licht van
de scheiding van verantwoordelijkheden en een verregaande decentralisatie
van de verantwoordelijkheid voor het beleid zoals neergelegd in de Wet op
de jeugdhulpverlening – primair verantwoordelijk voor de doelmatige
besteding van de uitkering voor de jeugdhulpverlening. Om de ministeriële
verantwoordelijkheid voor het vaststelen van de omvang van de middelen voor
de jeugdhulpverlening en de verdeling daarvan over de provincies in te kunnen
vullen, behoeven de ministers betrouwbare beleidsmatige informatie waarmee
toekomstgericht omvang en verdeling van de middelen kunnen worden bepaald.
Die informatie behoeven zij onder andere ook in verband met de planning van
het landelijk aanbod van voorzieningen voor de jeugdhulpverlening en het vaststellen
van het beleidskader naar aanleiding van regiovisies en het Bestuurlijk Overleg
daarover. Het traject «Structurering Informatievoorziening Jeugdzorg»
van Regie in de jeugdzorg voorziet hierin o.m. via de Planning & Controlcyclus
(P&C-cyclus) binnen de jeugdhulpverlening, die bestuurlijk is vastgesteld.
Via de P&C-cyclus verkrijgt het Rijk de beleidsinformatie. Provincies
zijn aanspreekbaar op hun verantwoordelijkheid voor hun beleid via het Bestuurlijk
Overleg. Op dit moment zijn derhalve de bestuurlijk vastgestelde P&C-cyclus
(binnen de jeugdhulpverlening) en het Bestuurlijk Overleg belangrijke informatiebronnen
ten behoeve van het Rijk om de doelmatigheid van de besteding van de specifieke
middelen voor de jeugdhulpverlening te kunnen beoordelen.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie hoe deze informatie de Kamer
bereikt, antwoorden wij dat via de «Voortgangsrapportage beleidskader
jeugdzorg» de Kamer jaarlijks informatie ontvangt over de provinciale
prestaties met betrekking tot het beleid. In deze rapportages wordt een weerslag
gegeven van de rijksbrede inhoudelijke inspanningen op het gebied van de jeugdzorg.
Daarin wordt ook de voortgang van de projecten gericht op verbetering van
de kwaliteit en doelmatigheid in het kader van «Regie in de jeugdzorg»
beschreven. Het betreft verbetering van de toegang tot de jeugdzorg, kwaliteitszorg,
beleidsinformatie en zorgprogrammering.Met betrekking tot de informatievoorziening ten behoeve van de Kamer wijzen
wij ook nog op de brief van de Minister van Justitie en de Staatssecretaris
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 23 december 1998 inzake de «Uitwerking
Regeerakkoord Jeugdzorg. Hoofdlijnen van een plan van aanpak 1999 –
2002» (kamerstukken II 1998/99, 26 211, nr. 3) alsmede de brief
van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van 22 december 1998 ter aanbieding van het eindadvies van de Stuurgroep Structurering
Informatievoorziening Jeugdzorg (VWS-99–1).Overigens moet in dit verband worden opgemerkt dat de (vernieuwings) trajecten
die in het licht van Regie in de jeugdzorg zijn ingezet, en waarvan een aantal
beogen om het aspect van de informatievoorziening te regelen, waar nodig uiteindelijk
in wetgeving zullen worden verankerd.De leden van de PvdA-fractie informeren hoe dit wetsvoorstel past bij
de wens van de Kamer uitgesproken bij motie van het lid Kalsbeek-Jasperse
(25 600, nr. 67).Dit wetsvoorstel is niet het antwoord op de motie «Kalsbeek»,
waarmee de Kamer vroeg om voldoende zicht op de effectiviteit en doelmatigheid
van het beleid dat de provincies voeren op het terrein van de jeugdhulpverlening.
De vraag naar voldoende inzicht in de effectiviteit van prestaties die de
provincies op het terrein van de jeugdhulpverlening leveren, betreft een doelmatigheidsvraag.
Zoals eerder gesteld gaat het wetsvoorstel niet in op de doelmatigheid van
de besteding van de middelen voor de jeugdhulpverlening.De leden van de PvdA-fractie stellen voorts de vraag of nog eens kan worden
toegelicht of en hoe de regering, en daarmee ook de Kamer met deze wetswijziging
voldoende inbreng houdt op de ontwikkeling van de wachtlijsten in de jeugdhulpverlening
en in de kwaliteit en de omvang van het aanbod van verschillende soorten voorzieningen
en de samenhang tussen de zorg- en justitiële instellingen. Tevens willen
zij weten of het wetsvoorstel ook daarin voorziet dat het voor de regering
(gesteund door de Kamer) ook mogelijk is om nieuwe prioriteiten te stellen.In antwoord op de vragen het volgende. De onderhavige wetswijziging brengt
geen veranderingen teweeg voor wat betreft de beïnvloedingsmogelijkheden
van het Rijk op de provinciale prioriteitenstelling in het algemeen, in het
bijzonder de wachtlijstenproblematiek danwel op de kwaliteit en omvang van
het aanbod. Wel is in het kader van Regie in de jeugdzorg afgesproken dat
onder verantwoordelijkheid van provincies en grootstedelijke regio's regiovisies
tot stand zullen komen, waarin de afstemming tussen vraag en aanbod van de
regionale jeugdzorg centraal staat. Hierbij vormen effectiviteit, samenhang
tussen jeugdzorgsectoren, doelmatigheid en kwaliteit op instellingsniveau
belangrijke toetsingscriteria ten behoeve van de provincies. Ook afspraken
in de regio tussen de betrokken regionale partijen over te ondernemen acties
maken hiervan deel uit. Afspraken die gevolgen (kunnen) hebben voor de financiering
van de sectoren jeugdgeestelijke gezondheidszorg, de zorg voor licht verstandelijk
gehandicapte jeugdigen en gewenste uitbreiding van de doeluitkering jeugdhulpverlening
gelden als advies aan de Ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en
van Justitie en voor wat betreft de sector jeugdbescherming als advies aan
de Minister van Justitie. Deze regiovisies vormen bouwstenen voor het landelijke
beleidskader terwijl dit landelijk beleidskader richtinggevend is voor de
regiovisies. Het eerste landelijk beleidskader jeugdzorg, gevoed door regiovisies,
zal halverwege 2000 verschijnen. Hierover vindt tezijnertijd overleg plaats
met de Tweede Kamer. Hoewel derhalve in principe formele invloed op de provinciale
plannen ontbreekt, wordt langs de weg van overleg ook de door de Kamer gevoelde
problematiek tot een oplossing gebracht. Ten aanzien van aanpak van de wachtlijstenproblematiek dient tenslotte
te worden opgemerkt dat de Kamer hierover nader geïnformeerd is bij brieven
van 12 juni 1998 (kenmerk DJB/JHV 98 2555) en 9 oktober 1998 (kenmerk
DJB/JHV 98 4567).De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. M. VliegenthartDe Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26341-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl