Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI); Verslag algemeen overleg gehouden op 26 januari 2005 over reïntegratie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26448, nr. 197

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

26448 nr. 197

10-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 448Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)nr. 197VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 maart 2005De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 26 januari 2005 overleg gevoerd met minister De Geus
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en staatssecretaris Van Hoof van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid over:– de brief d.d. 13 oktober 2004 inzake operationalisering
van het begrip «Zeer moeilijk plaatsbare cliënten», de financiering
van scholing in de trajectprijs en instrumenten ten behoeve van Wajonggerechtigden
(26 448, nr. 159);– de brief d.d. 27 oktober 2004 over nieuwe
aanvragen in het kader van PRB-experimenten (26 448, nr. 160);– het Algemene Rekenkamerrapport «Bemiddeling
en reïntegratie van werklozen» (29 855, nr.1);– de brief d.d. 17 november 2004 inzake
richtlijnen IRO (SZW0400833);– de brief d.d. 6 december 2004 inzake het
starten als zelfstandige vanuit de WW (26 448, nr. 168);– de brief d.d. 9 december 2004 inzake belemmeringen
voor samenwerking in het kader van reïntegratie en regionale schotten
in de uitvoering (26 448, nr. 171);– de brief d.d. 13 december 2004 inzake
Voortzetting PRB-experimenten (26 448, nr. 173);– de brief d.d. 14 januari 2005 inzake herlevingstermijn
startende zelfstandige vanuit de WW (SZW0500018);– de brief d.d. 17 januari 2005 inzake de
uitvoering van de motie-Noorman-den Uyl c.s. (26 448, nr. 138) en de
Eerste Voortgangsrapportage IRO (26 448, nr. 183).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Bruls (CDA) stelt vast dat het rapport
van de Algemene Rekenkamer over de reïntegratie van werklozen uitermate
kritisch is. Omdat opheffing geen reële optie is, zullen er snel verbeteringen
moeten komen. De Algemene Rekenkamer realiseert zich overigens wel dat het
SUWI-gebouw nog tot 2006 in de steigers staat en dat de resultaten van zijn onderzoek goed gebruikt kunnen worden om tot verbeteringen te komen.
De Algemene Rekenkamer heeft ook geen representatieve uitspraak over alle
CWI's en casemanagers van UWV nagestreefd. De heer Bruls vat de conclusies
van het rapport als volgt samen: de Algemene Rekenkamer kan geen goede uitspraken
doen over de effectiviteit van de reïntegratie van werklozen en weet
dus eigenlijk niet of de honderden miljoenen voor reïntegratie een extra
effect hebben. Het merendeel van de mensen komt zeer waarschijnlijk op eigen
kracht aan het werk of denkt dat op zijn minst. Uit andere onderzoeken komen
soortgelijke conclusies naar voren. De heer Bruls ontvangt ook veel mails
en brieven van werkzoekenden en uitkeringsgerechtigden met soortgelijke ervaringen.
Dit alles leidt bij hem tot grote twijfels over de effectiviteit van de reïntegratie-inspanningen.De heer Bruls vindt de reactie van de bewindslieden niet in overeenstemming
met de zware conclusies. Zij erkennen een aantal bezwaren en zeggen aanpassingen
toe, maar hij mist een gevoel van urgentie bij de bewindslieden. Men is al
jaren bezig met het opbouwen en ombouwen van het reïntegratieonderdeel
van de keten. Zo langzamerhand moet voor de samenleving duidelijk worden of
het systeem werkt. De indruk is dat de problemen op ICT-gebied, bij uitwisseling
van gegevens, inzicht in de prestaties en de mogelijkheid om flexibel en snel
in te spelen op nieuwe situaties nog niet zijn opgelost. Zien de beide bewindslieden
voor dit jaar licht aan de horizon? In 2006 moet het toch gaan lopen, zodat
men in 2007 kan zeggen dat de introductieperiode voorbij is. Als het dan niet
lukt om een behoorlijk aantal mensen te reïntegreren, moeten daarvoor
goede argumenten zijn.Uit het rapport ontstaat de indruk dat de Algemene Rekenkamer het verschil
in dienstverlening tussen de CWI-vestigingen vervelend vindt, omdat die daardoor
minder goed lijkt te zijn. De heer Bruls vindt dat verschillen in dienstverlening
heel goed kunnen samenhangen met verschillen in de arbeidsmarkt, het bestand
aan WW'ers en de aanpak die erbij hoort. Een inniger samenwerking op regionaal
niveau tussen CWI, UWV en gemeenten, met een zekere regierol voor de gemeenten,
kan dan de aangewezen weg zijn.De heer Bruls vindt de conclusies over de klanttevredenheid verontrustend.
Misschien moeten vooral CWI en UWV de aanbevelingen ter harte nemen, maar
het zou goed zijn als de bewindslieden vanuit hun systeemverantwoordelijkheid
voor het geheel uitspreken dat zij de conclusies van de Algemene Rekenkamer
delen en in hun bestuurlijke contacten met CWI en UWV aangeven dat het die
kant op moet.De verschillende instellingen reageren afwijzend op de conclusie van de
Algemene Rekenkamer dat het risico bestaat van concurrentie tussen CWI, UWV
en reïntegratiebedrijven. De heer Bruls vindt dat de Algemene Rekenkamer
hier een punt heeft. Zowel CWI als reïntegratiebedrijven bieden sollicitatiecursussen
aan. Hem bereiken berichten van werkzoekenden die het verschil tussen de instellingen
niet kunnen zien, behalve dat zij steeds weer hun cv moeten indienen. In de
weten regelgeving is het ook niet duidelijk afgebakend. Volgens de Rekenkamer
is de duur van de werkloosheid het enige verschil tussen een WW'er die door
CWI bemiddeld wordt en een WW'er die door UWV bemiddeld wordt. De heer Bruls
vindt het zinloos om een onderscheid bij zes maanden te maken. Voor sommige
prille werkzoekenden kan het heel nuttig zijn om meteen op reïntegratie
in te zetten; anderen moet je misschien tot eigen sollicitatie-inspanningen
verplichten zonder meteen veel gemeenschapsgeld erin te steken. Misschien
is het ook beter om parameters en prestatiedoelstellingen te formuleren waarvoor
de gehele keten aansprakelijk is in plaats van de individuele instellingen
af te rekenen.Vervolgens moet ook bekeken worden welke belemmeringen het formele kader
van de WW opwerpt. UWV en CWI moeten in individuele gevallen de mogelijkheid
krijgen om af te wijken van de termijn van zes maanden.De heer Bruls stelt vast dat ook de termijn van maximaal drie maanden gedurende welke mensen vanuit de WW mogen proberen als zelfstandige
te starten, in veel gevallen te kort is. In individuele gevallen zou UWV moeten
kunnen afwijken van die termijn.Mevrouw Koser Kaya (D66) constateert na lezing
van de dossiers dat de bureaucratie, onduidelijkheid en verspilling van geld
alleen maar erger lijken geworden. Het rapport van de Algemene Rekenkamer,
eigen waarnemingen en het SP-rapport geven alle aanleiding om kritisch naar
de reïntegratiepraktijk te kijken. Er worden miljoenen uitgegeven zonder
dat er goed zicht is op de geldstromen en de effectiviteit ervan. Te veel
mensen hebben het gevoel dat zij naar reïntegratiebureaus worden gestuurd
die dik aan hen verdienen, maar amper iets voor hen doen. Is dit terecht of
is de werkelijkheid genuanceerder en wordt slechts breed een beeld uitgemeten
waar het mis is gegaan? Hoe is de ontwikkeling van de kwaliteit in de loop
der tijd?Uit het rapport van de Rekenkamer blijkt dat de reïntegratie niet
VBTB-proof is georganiseerd. De Rekenkamer stelt dat de minister meer moet
doen om hierin verbetering te brengen. Mevrouw Koser Kaya acht het noodzakelijk
dat verbeteringen aan de hand van het rapport van de Rekenkamer worden doorgevoerd.
Uit het rapport rijst het beeld dat uitvoeringsorganisaties zich vooral op
procedures richten en bulkoplossingen aanbieden in plaats van aandacht voor
de klant te hebben en maatwerk te bieden. De klanten moeten meer dan nu via
persoonsgebonden budgetten invloed krijgen op de besteding van reïntegratiemiddelen.Een derde van de CWI's heeft een achterstand bij het opstellen van reïntegratieadviezen.
Een goede overdracht en soepele begeleiding door de keten heen is nodig. CWI
wil het reïntegratieadvies omvormen in een overdrachtsrapportage. Volgens
de Rekenkamer is daarvoor een wetswijziging nodig. Wat is de mening van de
bewindsman? Bestaat niet gevaar dat achterstanden bij een reïntegratieadvies
nieuwe stijl de overdracht verder bemoeilijken?In de brief van 6 december worden een aantal mogelijkheden genoemd
om als zelfstandige te starten vanuit de WW. Kan inzicht worden gegeven in
mogelijke bureaucratische belemmeringen bij het starten als zelfstandige?Mevrouw Koser Kaya vindt het te vroeg om vergaande conclusie te trekken
over de IRO (individuele reïntegratieovereenkomst). Er moet goed gemeten
worden of het werkt, maar in de voortgangsrapportage staat er weinig over.
Zij heeft wel de indruk dat de uitvoering minder bureaucratisch zou kunnen
plaatsvinden.De heer De Wit (SP) vindt het rapport van
de Algemene Rekenkamer over de reïntegratie en bemiddeling van werklozen
buitengewoon kritisch. Er is weinig inzicht in de door CWI en UWV geleverde
inspanningen en de resultaten ervan, waardoor het niet mogelijk is om uitspraken
te doen over de resultaten van het beleid. De Rekenkamer geeft de bewindslieden
het advies om zich een beter beeld te vormen van de uitvoering van de reïntegratie.
Juist die aanbeveling nemen de bewindslieden niet over. Waarom niet? Op het
punt van de reïntegratiemarkt wordt nogal wat gerapporteerd. Het gaat
over een gelijk speelveld, eerlijke concurrentie, transparantie, Europese
aanbestedingsregels en benchmarks. De inspectie houdt toezicht op de aanbestedingsregel
en ook de NMa doet haar werk. De regering krijgt trendrapporten, maar het
beeld wordt er niet beter op.Het gaat om de manier waarop mensen in een reïntegratietraject worden
geholpen. De heer De Wit noemt het voorbeeld van een reïntegratiebureau
dat gratis werving en selectie en gratis zes maanden personeel aanbiedt. Wat
krijgen dan de mensen die gereïntegreerd worden, in die zes maanden?
De gemeente Leiden is aandeelhouder geworden in het SW-bedrijf KREW BV, waarvoor
het publiek geld heeft geïnvesteerd. Daardoor krijgt het SW-bedrijf het
Borea keurmerk en kan het een reïntegratiebedrijf worden
zonder er verder iets voor te doen. Als de gemeente mensen in de bijstand
ook naar dat reïntegratiebedrijf stuurt, lijkt dat op koppelverkoop.
Hoe kan het dat twee derde van de reïntegratiebedrijven het Borea keurmerk
niet heeft? In antwoord op de Kamervragen over de vier van 4 mln in Groningen
schrijft de minister dat er weinig zicht is op de resultaten, de prijs en
de kwaliteit van de reïntegratie en dat er nauwelijks informatie is over
de kwaliteit en de resultaten van kleine en middelgrote aanbieders. Hij weet
niet hoeveel mensen met behoud van uitkering in Groningen in de sociale werkvoorziening
werken in het kader van de reïntegratie. De Rekenkamer toont aan dat
niet duidelijk is welke ervaringen mensen hebben met reïntegratie. De
heer De Wit verwijst naar een verhaal in De Telegraaf van 26 januari
2005 over een werknemer die een stage met bijbetaling van de werkgever krijgt,
waarna hij door UWV wordt gekort op zijn WW-uitkering omdat hij niet heeft
gesolliciteerd. Het rapport dat zijn fractie bij de begrotingsbehandeling
heeft overgelegd over de ervaring van mensen bij reïntegratie, wijst
uit dat er in de uitvoering buitengewoon veel problemen rijzen. Mensen worden
geïntimideerd en gedreigd met korting als men niet doet wat wordt gezegd.
De ene scholing na de andere wordt aangeboden. Mensen mogen niet zelf initiatieven
nemen. Mensen hebben de indruk dat het geld over de balk wordt gegooid en
dat alleen de krenten uit de pap worden gehaald.De vraag is ook wat een geslaagde reïntegratie is. Volgens de bewindslieden
zou slechts 17% van de bijstandsgerechtigden erin slagen om via reïntegratie
aan het werk te komen. Is niet sprake van draaideur-reïntegranten, van
mensen die na een korte periode van reïntegratie terugvallen op de bijstand?
Als dan sprake is geweest van een geslaagde reïntegratie vindt de heer
De Wit dat in feite volksverlakkerij.De heer De Wit constateert dat de privatisering van de arbeidsbemiddeling
geen vooruitgang is geweest en dat men lijkt te gaan in de richting van een
miskleun in de categorie van de Betuwelijn. De kritiek op de praktijk van
dit moment noodzaakt tot een diepgaand onderzoek naar de praktijk van de reïntegratie,
naar de volledige praktijk van de uitvoering, naar de manier waarop mensen
worden behandeld door de reïntegratiebureaus en naar de besteding van
het geld.De heer Weekers (VVD) onderschrijft de conclusie
van de Rekenkamer over de betrokkenheid van de minister. Hetzelfde geldt voor
de uitvoering van de IRO en het PRB. Na vijf algemene overleggen over IRO
en het persoonsgebonden reïntegratiebudget (PRB), welk experiment van
de Kamer moest doorgaan, bleek dat een aantal UWV-kantoren al met het PRB
waren gestopt. Uiteindelijk is het wel weer goed komen, maar het is niet duidelijk
hoe het proces verloopt en hoe de communicatie tussen de minister en de uitvoeringsorganen
verloopt. Hetzelfde verhaal geldt voor de motie-Noorman-den Uyl c.s. over
een resultaatfinanciering van 80–20% voor de zeer moeilijk plaatsbaren.
Eerst wordt geprobeerd om een klein deel van de wens van de Kamer in te vullen,
maar niet wat de Kamer klip en klaar heeft uitgesproken. Waarom moet het zo
lang duren? Waarom maakt de minister niet meteen na een uitspraak van de Kamer
met de uitvoeringsorganen concrete afspraken die ook worden nagekomen? De
heer Weekers concludeert dat de minister weinig greep lijkt te hebben op UWV.
Dat is ook één van de conclusies die de Rekenkamer trekt. Hoe
wil de minister het verbeteren? Hoe wil de minister zorgen dat afspraken met
de Kamer onmiddellijk zichtbaar worden in de praktijk?Uit de eerste berichten blijkt dat het instrument van de individuele reïntegratieovereenkomst
populair is en aan een duidelijke behoefte voldoet. Tegelijkertijd zijn er
signalen dat reïntegratiebedrijven het risico van opleiding niet willen
nemen, omdat zij bang zijn dat een cursist stopt met de studie. Gezien de
discrepantie tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt vindt de heer Weekers
dat de uitvoeringsorganisaties moeten zorgen dat mensen zo snel
mogelijk worden bij- of omgeschoold voor werk waarvoor mensen worden gevraagd.In de aanbestedingsprocedure zijn de contracten voor bepaalde groepen
naar twee jaar verlengd. Waarom is gekozen voor direct verlengen naar twee
jaar en niet voor verlengen van alleen de contracten voor de best presterende
bedrijven?De heer Weekers constateert dat met een grotere inzet dan wel met meer
experimenteerruimte meer mensen gestimuleerd kunnen worden om vanuit de WW
een zelfstandige onderneming te beginnen. Het kabinet schrijft dat de belangstelling
vrij laag is, maar in dezelfde brief staat dat het experiment dat voor 1000
mensen was opengesteld, eerder gestopt is omdat die 1000 zich al snel hadden
gemeld. Waarom is niet aan iedereen die een eigen bedrijf wil starten, die
mogelijkheid gegeven?De heer Weekers sluit zich aan bij opmerkingen van de vorige sprekers
over het rapport van de Algemene Rekenkamer.De heer Weekers mist een plan van aanpak van de bewindslieden om de uitvoeringsorganisaties
goed toe te rusten en om voldoende greep op de prestaties te krijgen. Er is
weinig inzicht in de inspanningen van de instanties en het resultaat ervan.
Daarom is moeilijk te zeggen of zij goed of slecht werk afleveren. Er is ook
weinig inzicht in de prioriteiten die de minister stelt.Onbekend is wat er gebeurt met mensen die na afloop van de WW nog geen
baan hebben. Als zij recht denken te hebben op een bijstandsuitkering moeten
zij zich opnieuw bij het CWI melden, waarna alles opnieuw begint. Met een
goed cliëntvolgsysteem waarin gemeenten en uitvoeringsorganisaties met
elkaar kunnen communiceren, komt de klant echt centraal te staan. Waarom wordt
daarop niet ingezet? Ligt bij de automatisering de prioriteit niet op de verkeerde
plek?De redenering van de bewindslieden dat het aan UWV en CWI is om conclusies
en aanbevelingen over de dienstverlening over te nemen, vindt de heer Weekers
een te makkelijke. De minister is misschien slechts systeemverantwoordelijke,
maar de betrokkenheid van het departement bij CWI en UWV moet sterker zijn.
Dat geldt ook voor de greep erop. Voor de gemeenten ligt het anders, want
die zijn autonoom.Voor een effectieve reïntegratieketen zijn de juiste prikkels van
belang. Hoe kun je zorgen dat het resultaat van de gehele keten voorop komt
te staan en niet het resultaat van de afzonderlijke organisaties? De doelen
van de afzonderlijke organisaties kunnen ook anders zijn dan de doelen van
de keten als geheel. De bewindslieden schrijven dat zij ook nadenken over
prestatie-indicatoren en afspraken met de uitvoeringsorganisaties. Hoe zien
zij dat voor zich? Hoe wordt beloond dat de keten als zodanig goed functioneert?De heer Weekers sluit zich kortheidshalve aan bij de vragen die andere
sprekers over andere punten nog zullen stellen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) sluit zich
aan bij de opmerkingen van de heer Weekers over de gang van zaken rond het
PRB en de IRO. Zij verwijst verder naar een nog te houden overleg hierover.
Zij constateert dat het spijtig is dat de minister zo lang over het uitvoeren
van moties doet. Verder blijkt uit de brief dat de verhouding 80–20%
niet geldt voor een deel van de groep en een deel van het reïntegratiebudget.
Zij vraagt de minister om de motie integraal uit te voeren. Wordt het ook
geen tijd dat de bewindslieden zich beraden op de idee dat een jobcoach soms
een leven lang noodzakelijk kan zijn?De Rekenkamer heeft kritiek op de uitvoeringsorganisaties en op de sturing
door de minister en de staatssecretaris. Mevrouw Noorman vindt dat de Kamer
zich in het kader van de SUWI-operatie de kritiek voor een deel mag aantrekken.
In het rapport van de Rekenkamer valt te lezen dat het tot op heden niet is
gelukt om het proces van reïntegratie zo transparant te maken dat effectiviteit,
kwaliteit en resultaat van de inzet van de middelen zichtbaar
zijn. Door onduidelijke definities hebben de uitvoeringsorganisaties te weinig
greep op hun eigen proces. Zij kunnen niet goed duidelijk maken welke groep
mensen in welke omstandigheden met welke middelen zij effectief geholpen hebben
en welke groep mensen buiten de boot valt. Er is ook nog steeds geen cliëntvolgsysteem,
waaruit informatie is te halen over de effectiviteit van de inzet aan de hand
van de analyse die van een geval is gemaakt.Mevrouw Noorman is van mening dat de bewindslieden de kritiek van de Algemene
Rekenkamer onvoldoende ter harte nemen. Wil de regering voor de zomer een
plan van aanpak naar de Kamer sturen waarin de kritiek van de Rekenkamer is
vertaald? Dat plan moet betrekking hebben op de uitvoeringsorganisaties en
de wijze waarop de reïntegratiemarkt opereert en de politiek zicht geven
op de werking van het systeem. Mevrouw Noorman sluit zich aan bij de opmerkingen
over een onderzoek naar het functioneren van de reïntegratiemarkt. Voor
de definitieve implementatie, die over een jaar is gepland, moet men proberen
de zaken op orde te krijgen.Mevrouw Noorman onderkent dat er niet één oplossing is voor
alle problemen. Er moet ook zicht zijn op de aanpak van de reïntegratie
van WAO'ers en een beter inzicht in de wijze waarop gemeenten functioneren.
De staatssecretaris heeft besloten om per 1 januari de verplichte aanbestedingen
voor de gemeenten niet meer in de huidige vorm op te leggen. De Rekenkamer
signaleert echter een fundamenteel probleem dat al jaren aan de orde is. De
kernvraag is of de uitvoeringsorganisatie in staat is de processen zo transparant
te maken dat de effectiviteit duidelijk wordt. Het antwoord op de vraag krijgt
men echter niet. Met moet dus niet wachten met het onderzoek naar de effectiviteit
en naar de verdere reïntegratie.Het antwoord op de vragen over het starten als zelfstandige vanuit de
WW en de WWB vindt mevrouw Noorman weinig bevredigend. Zij heeft kritiek op
de wijze waarop UWV met startende ondernemers omgaat. Ook is het bezwaarlijk
dat de staatssecretaris het experiment met de herlevingstermijn van de WW
helemaal wil staken. Voor startende ondernemers is een verbetering in gang
gezet. Het ondernemerschap zal ook in de toekomst een substantieel onderdeel
van de arbeidsmarkt zijn. Het kabinet moet daar volop voor gaan en niet kiezen
voor een defensieve houding en een wegpraten van de problemen. Mevrouw Noorman
wil een goede evaluatie van de stand van zaken en een fatsoenlijk plan van
aanpak op zeer korte termijn.In het rapport van de Rekenkamer wordt ook melding gemaakt van regionale
schotten in de uitvoering. De automatisering van CWI wordt daarvoor als reden
aangevoerd. De SUWI-operatie is twee jaar gaande. Mevrouw Noorman merkt op
dat het niet zoveel tijd kost om een systeem te maken. Het wordt tijd dat
het systeem er komt en optimaal werkt. Mevrouw Noorman wil dat de staatssecretaris
een deadline noemt en zich daaraan ook bindt.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) is het eens
met de conclusie in het rapport van de Algemene Rekenkamer dat het uitermate
slecht gaat met de reïntegratie. Met slecht functionerende reïntegratiebedrijven
worden mensen die willen reïntegreren naar werk, aan hun lot overlaten.
Hetzelfde gebeurt als de reïntegratie wordt stopgezet en mensen het zelf
moeten regelen. De vele miljoenen die beschikbaar zijn voor reïntegratie,
moeten op een effectievere en efficiëntere manier besteed worden. Te
denken valt aan het opplussen van uitkeringen, vormen van beschermd werken
en individuele reïntegratietrajecten. Volstrekt onduidelijk is wat gemeenten,
CWI en UWV doen voor hun klanten, wat het kost en wat het rendement is van
alle reïntegratie-inspanningen. Uit de cijfers blijkt dat 75% tot 85%
van alle aanbestede reïntegratietrajecten niet eindigt in een betaalde
baan. In een Zembladocumentaire is een schokkend beeld van de sector geschetst:
de reïntegratiebedrijven zijn niet echt geïnteresseerd in hun
cliënten, maar vooral bezig met het binnenhalen van geld. Mevrouw Van
Gent concludeert dat het tijd wordt om het roer om te gooien. Zij sluit zich
aan bij de opmerkingen over een nader onderzoek naar de gehele reïntegratiemarkt.
Als het op de huidige manier doorgaat, kan er binnen een paar jaar een parlementair
onderzoek of een enquête worden gehouden over de reïntegratie.Uit het rapport van de Algemene Rekenkamer blijkt verder dat de aanbesteding
door gemeenten zorgt voor veel gedoe, maar nauwelijks tot duurzame reguliere
banen voor mensen in de bijstand leidt. Mevrouw Van Gent vindt dat gemeenten
hierin vrij moeten zijn. Daar komt bij dat de marktpartijen ook een winstoogmerk
hebben. Het resultaat is dat reïntegratiebudgetten terechtkomen bij bedrijven
en gaan zitten in mooie kantoren, dure pakken en dergelijke in plaats van
in de cliënt. Mevrouw Van Gent concludeert dat de zaken goed moeten worden
opgeschud. De sector moet weten dat er politiek steeds minder steun is om
het op die manier te doen en dat men de krappe middelen niet meer op die manier
wil besteden. De staatssecretaris heeft bij de begrotingsbehandeling toegezegd
dat hij zou kijken naar de verplichte aanbesteding en daarop zou terugkomen.
Wanneer hoort de Kamer daarover iets?Uit het rapport van de Rekenkamer blijkt ook dat sprake is van regionale
schotten in de uitvoering. UWV, CWI en gemeenten functioneren slecht en werken
slecht samen. De mensen die willen reïntegreren, zijn daarvan de dupe.
Mevrouw Van Gent stelt vast dat de bewindslieden een klimaat moeten creëren
waarin samenwerking wel mogelijk is. Allereerst is daarvoor nodig een goed
werkend computersysteem waarin de cliënt centraal staat. Vervolgens moet
gekapt worden in het oerwoud van regels en procedures. De staatssecretaris
heeft al besloten dat de SUWI-regels voor de aanbesteding worden losgelaten
en dat voortaan alleen de EU-regels zullen gelden. Mevrouw Van Gent acht dat
winst.Mevrouw Van Gent sluit zich aan bij de opmerkingen van de heer Weekers
over de IRO en het PRB.Mevrouw Van Gent stelt ten slotte vast dat UWV geen maatwerk levert, maar
zich richt op groepen in plaats van individuen. Wat is de logica om WW'ers
van 50 jaar en ouder standaardtrajecten van twee jaar aan te bieden? Waarom
krijgen WAO'ers die juist extra aandacht moeten krijgen, enkel korte trajecten
aangeboden? Soms is het nodig om maatwerk te leveren, toegespitst op individuen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie) deelt
de kritiek op de minister inzake de motie-Noorman-den Uyl over de 80–20%
niet. Zij heeft de brieven ervaren als een onderkennen van het probleem en
een creatief zoeken naar een oplossing voor het probleem. Betekent de opmerking
in het kader van een separaat scholings- en reïntegratiebudget en de
gezamenlijke inspanning van UWV, de Cliëntenraad en Borea, dat er een
protocol komt en dat de motie hierover wordt uitgevoerd? Kan de minister voorts
nog een reactie geven op de motie-Huizinga-Heringa/De Wit over scholing van
mensen met ernstige beperkingen?Mevrouw Huizinga wijst op het subjectieve karakter van de indicatoren
in het protocol zeer moeilijk plaatsbare cliënten. Als een belemmering
in de persoonlijke situatie wordt genoemd rolidentificatie in uitkeringssituatie,
zoals zorg voor een gezinshuishouden en mantelzorg. Waarom moeten die zorgtaken
leiden tot een afwijkende mate van resultaatfinanciering? Hoe verhoudt dit
zich tot elkaar?De eerste ervaringen met de IRO zijn (redelijk) positief, maar er komen
veel klachten dat gemeenten cliënten niet de mogelijkheid bieden om via
de IRO zelf een reïntegratiebedrijf te kiezen. Als gemeenten daartoe
niet verplicht zijn, bepleit mevrouw Huizinga om de gemeenten erop te wijzen
en in de wet te op te nemen dat zij cliënten wel die mogelijkheid bieden.
Kan de minister reageren op berichten dat de gemeenten maar een klein deel van hun werkdeel inzetten voor reïntegratie, omdat een groot
deel opgaat aan gesubsidieerde arbeid?Waarop is het optimisme van de minister over de mogelijkheden van meer
maatwerk in regulier aanbestede trajecten gebaseerd? Is dat gebaseerd op het
voornemen om de functie van reïntegratiecoach in het leven te roepen?
Kan de minister een reactie geven op de suggestie om cliënten in de regulier
aanbestede trajecten een gekwalificeerd adviesrecht te geven, waarvan alleen
beargumenteerd kan worden afgeweken? Dat gaat niet zover als een IRO, maar
zou wel kunnen bijdragen aan een assertieve en gemotiveerde opstelling van
de cliënt. Diens mening ontbreekt nu heel vaak in het reïntegratieadvies.Mevrouw Huizinga stelt vast dat de Rekenkamer in zijn rapport een beroerd
beeld van de reïntegratiepraktijk schetst. Dat was niet verrassend, gezien
de vele klachten die ook haar partij ontvangt. Op dit terrein moet nog veel
gebeuren. De oplossing is dan niet om de boel op te heffen, maar om in te
zetten op verbeteren. Mevrouw Huizinga sluit zich aan bij de vragen over een
duidelijk plan van aanpak waarin de Kamer vertrouwen kan hebben, het liefst
voor de zomer.Het kwaliteitskeurmerk voor reïntegratiebedrijven heeft geen groot
draagvlak onder de opdrachtgevers. Hoe wil de minister met het keurmerk omgaan?
Ziet hij mogelijkheid en noodzaak om over te gaan tot een verplichte certificering,
waarover een motie van de fractie van de ChristenUnie is aangenomen? Als de
vrije markt zijn verantwoordelijkheid niet goed genoeg en snel genoeg neemt
en wanneer de certificering achterblijft, heeft de overheid de taak om sturend
op te treden. De overheid kan dan de verplichte certificering als stok achter
de deur houden.Het cliëntvolgsysteem lijkt een waardevolle aanbeveling. De minister
schrijft dat de bedoeling van reïntegratie is om te komen tot de kortste
weg tot duurzame werkhervatting. Mevrouw Huizinga vreest voor het dumpen van
mensen in een makkelijke baan omdat het de kortste weg is, maar dat die uiteindelijk
niet duurzaam zal blijken te zijn omdat mensen veel meer mogelijkheden hebben.
Zij pleit voor een traject van reïntegratie ook na de eerste werkplek.
Ziet de minister mogelijkheden om nog eens te brainstormen op die duurzaamheid
en een begeleiding voor de moeilijk plaatsbaren die langer duurt dan tot de
eerste werkplek?Voor werklozen die als zelfstandige willen starten vindt mevrouw Huizinga
een oriëntatiefase van drie maanden kort. Vaak is al meer dan drie maanden
nodig om goedkeuring van UWV te krijgen voor het eerste trajectplan. Ook de
termijn van anderhalf jaar voor herleving van de oude WW-rechten vindt zij
erg kort.Het antwoord van de bewindsliedenDe minister herkent de gevoelens van somberheid
die men heeft bij het beeld dat uit de onderzoeken en dossiers naar voren
komt. Hij stelt vast dat de reïntegratiemarkt als zodanig geen onderwerp
van publieke sturing is, omdat in 2002 in het SUWI-debat is gekozen voor een
private reïntegratiemarkt. Het accent ligt daarom op de aanbesteding
en de inzet van publieke middelen voor het kopen van reïntegratiediensten.Op het gebied van uitstroom uit de WW en andere prestatie-indicatoren
die het volume betreffen, zijn er niet alleen slechte resultaten. Er zijn
ook heel goede resultaten te noemen. Volgens de Rekenkamer is niet altijd
duidelijk of het geboekte resultaat is toe te schrijven aan de gepleegde inspanning.
Het is buitengewoon moeilijk om dat te analyseren, omdat het kabinet niet
heeft gekozen voor een opzet waarin de ene helft van de werklozen reïntegratie
krijgt aangeboden en de andere helft niet om vervolgens te bekijken of het
werkt. Het kabinet heeft volop ingezet op investeren in reïntegratie.
Reïntegratie is ook onderdeel van de SUWI-filosofie.Op de vraag of het niet te maken heeft met het feit dat UWV en CWI hebben gekozen voor een centrale dirigistische aansturing in plaats
van een decentraal opererende matrixorganisatie met een regionaal profiel,
waardoor resultaatvergelijking aan de hand van benchmarks mogelijk is, antwoordt
de minister dat het ook te maken heeft met het feit dat UWV aanvankelijk het
accent heeft gelegd op centrale aanbesteding. Omdat UWV extreem werd afgerekend
op de budgetten die met reïntegratie gemoeid zijn, leidde dat tot een
zeer sterke focus op de economische component van de aanbesteding. Verder
wilden een aantal reïntegratiebedrijven graag landelijke contracten sluiten
met een landelijke partij. Men ziet nu echter dat geleidelijk aan steeds meer
regionale partijen in beeld komen. Ook de IRO brengt bij UWV een ontwikkeling
op gang, omdat de uitvoerders zien dat de IRO de mogelijkheid biedt voor maatwerk,
wat uiteindelijk leidt tot tevredener klanten en betere resultaten.De bewindslieden van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aanvaarden ten volle
de politieke verantwoordelijkheid voor het functioneren van de uitvoeringsorganen
en voor de toepassing van de wet. Bij SUWI is gekozen voor zelfstandige bestuursorganen.
Omdat de aanvankelijk in de wet opgenomen sturingsmogelijkheden de bewindslieden
te weinig transparantie boden, hebben zij gekozen voor prestatie-indicatoren.
Zij vragen dus resultaatverantwoording en sturen niet al te veel op procesverantwoording.
De Algemene Rekenkamer legt de vinger op zaken waarbij ook procesinformatie
aan de orde is.De minister merkt op dat er al prestatie-indicatoren zijn. Afgelopen najaar
zijn ze aan de Kamer voorgelegd en de Kamer heeft daarop uiteenlopende reacties
gegeven. Men is bezig om de prestatie-indicatoren te optimaliseren zodat de
bewindslieden er werkelijk op kunnen sturen. Er moeten niet te veel verschillende
prestatie-indicatoren zijn en zij moeten heel helder meetbaar zijn. De Kamer
moet kunnen weten waarop de minister stuurt, het eens zijn met dat waarop
de minister stuurt en de minister kunnen afrekenen op de resultaten van dat
waarop hij stuurt. In de meibrief zullen de resultaten van al deze inspanningen
te lezen zijn.De ministers vindt klanttevredenheid een belangrijke prestatie-indicator.
Daarbij spelen factoren als de tijdigheid van de bediening, de bejegening,
het resultaat van de inspanningen, de samenwerking tussen instellingen en
dergelijke een rol. Een begrip als klanttevredenheid moet dus worden verfijnd
om te leiden tot een prestatie-indicatie en iets wat meetbaar en stuurbaar
is.De bewindslieden willen graag toegespitst het debat over de prestatie-indicatoren
vervolgen. Voor hen staat de architectuur van SUWI niet ter discussie. Vanaf
het begin hebben zij tegenover de uitvoeringswereld duidelijk gemaakt dat
zij van SUWI en de uitvoering een succes willen maken. De geschiedenis van
de totstandkoming van SUWI is daarbij niet relevant. Als de architectuur van
SUWI niet deugt, zal dat bij de evaluatie aan de orde komen. Tot dat moment
gaan zij ervoor. Vanuit SUWI is er wel minder sturing op de reïntegratiemarkt,
omdat deze aan het private domein is overgelaten. Prestatie-indicatoren moeten
zorgen voor sturing. De minister antwoordt desgevraagd dat in de meibrief
niet alle kritiek van de Rekenkamer van een follow-up wordt voorzien. De Rekenkamer
heeft ook zaken genoemd zoals de afstemming van gegevens en de gegevensuitwisseling,
de sturingsvisie en hoe je ervoor zorgt dat de prestatie-indicatoren niet
een willekeurige optelsom zijn van wat per organisatie is gebeurd. Het gaat
om het resultaat voor de uitkeringsgerechtigde. Dat heeft te maken met de
prestatie-indicatoren van de keten.Voorts kan niet alles in prestatie-indicatoren worden vervat. Doorgeven
van dossiers en financiële verantwoording zijn geen prestatie-indicatoren,
maar hebben te maken met procesverantwoording. Naarmate dossiers slordiger
zijn, worden de resultaten minder. Het departement gaat niet vooropgezet de
processtroom bij UWV analyseren. Het stuurt via prestatienormen waaraan de
samenwerking tussen UWV en reïntegratiebedrijven moet voldoen. De vraag
daarbij is tot op welk niveau je moet gaan. Het moet helder en
transparant zijn wat gekocht wordt en wat geleverd wordt tussen UWV en reïntegratiebedrijven.
De uitvoeringsorganen moeten doen wat zij moeten doen, hun prestaties leveren
en hun werk optimaal inrichten. Daarop zijn de bewindslieden aanspreekbaar,
ook politiek.De minister wijst er naar aanleiding van een opmerking van mevrouw Noorman
over een zekere competitie en resultaatvergelijking via een benchmark, op
dat om die reden in de SUWI-keten de reïntegratiemarkt in het private
domein is geplaatst. De gedachte dat er binnen het publieke domein geen statisch
model moet zijn en dat prestaties door resultaatvergelijkingen binnen het
bedrijf kunnen groeien, spreekt de minister aan. Het wordt wel begrensd door
de monopolistische inrichting van SUWI, waarbij instellingen op nationaal
niveau aan de hand van prestatie-indicatoren worden afgerekend op hun resultaten.
Daarbinnen wordt ook gekeken welke manager het goed doet, daarbij in aanmerking
nemend dat de omstandigheden per regio verschillen. De regelvrijheid gaat
echter nooit zover dat een onderdeel een bepaalde prestatie-indicator aan
zijn laars kan lappen om vervolgens zoveel mogelijk geld te besparen.Op de vraag waarom een werkloze na zes maanden van CWI moet overgaan naar
UWV en een reïntegratiebureau en niet gebruik kan maken van een persoonsgebonden
budget, antwoordt de minister dat in eerste instantie CWI de afweging maakt
of betrokkene zelfstandig of via bemiddeling de weg naar de arbeidsmarkt terug
kan vinden. In die gevallen zou een reïntegratietraject een ontmoedigend
zijspoor zijn. Als het na zes maanden niet is gelukt, zegt UWV eigenlijk direct
dat iets extra moet worden gedaan. Dat wil niet zeggen dat op dat moment maatwerk
niet mogelijk is. Op dat moment is reïntegratie zowel via de standaardmethode
als via de individuele methode mogelijk.Ook voor streefcijfers en ingekochte reïntegratietrajecten zijn er
prestatie-indicatoren. Daarop rekenen de politiek verantwoordelijke bewindslieden
niet het reïntegratiebedrijf, maar de aanbestedende partij af. In de
wet staat wie verantwoordelijk is, wie met de klant aan de slag moet en zo
snel mogelijk resultaat moet bereiken. Vervolgens moet de opdrachtnemer zich
verantwoorden binnen de termen van het contract. Bij de inkoop worden ook
kosten-batenanalyses gemaakt. De IRO zit er nu ook bij. De bewindslieden zijn
politiek verantwoordelijk voor de resultaten van de aanbestedende instanties
bij het realiseren van de streefdoelen via eigen werk, inkoop enz.. Zo werkt
dit aspect van de sturing.Het kabinet wil het starten als zelfstandige vanuit de WW stimuleren omdat
op de arbeidsmarkt de economische groei zich niet zo gemakkelijk vertaalt
in nieuwe banen, maar wel in mogelijke kansen voor ondernemers. Nieuwe ondernemers
kunnen zorgen voor meer banen. Ook zijn de ervaringen met eerder werk niet
altijd zo stimulerend geweest dat iedere werkloze of WAO'er weer graag een
baas heeft. UWV is er nu mee aan het werk. Binnen het kabinet is afgesproken
dat de ministeries van SZW en Economische Zaken hiermee aan de slag gaan.
Vastgesteld is dat het experiment om vanuit de WW als zelfstandige aan de
slag te gaan een vervolg verdient. De minister ontkent desgevraagd dat UWV
niets heeft gedaan tijdens het experiment. Met UWV geven de bewindslieden
er steeds meer aandacht aan.Het laten doorlopen van het recht op de WW-uitkering als een soort garantie-inkomen
voor maanden waarin bedrijfsactiviteiten minder zijn, is lastig omdat de toerekening
van inkomsten dan een enorme rol gaat spelen. Het is ingewikkeld om dat te
controleren. Investeren in de begeleiding vooraf is beter. Als men het bedrijf
beëindigt, kan weer sprake zijn van een WW-uitkering. Het is een andere
situatie als iemand parttime als ondernemer wil starten, waarbij hij de helft
van zijn uitkering inlevert en voor de andere helft blijft solliciteren. Dat
is niet onmogelijk. De herlevingstermijn van anderhalf jaar voor WW-rechten
verandert niet. Gebleken is ook dat deze termijn geen kritische
succesfactor is bij de beslissing van mensen om als zelfstandige te starten.Met het ministerie van EZ wordt nu in kaart gebracht welke belemmeringen
men bij een start als zelfstandige ervaart vanuit de socialezekerheidswetgeving.
De resultaten daarvan worden verwerkt. De staatssecretaris van EZ en de minister
SZW komen daarop terug in verband van de WW. De minister zal de suggestie
van een startbonus voor ondernemers daarbij graag meenemen.Op de vraag of hij bereid is de inzet van reïntegratiebudgetten voor
WW'ers ook in de eerste zes maanden mogelijk te maken, antwoordt de minister
dat de termijn van zes maanden alleen geldt voor fase 1-cliënten. Deze
termijn berust op een professioneel oordeel van de verantwoordelijke in de
uitvoering over de mate waarin mensen geacht kunnen worden op eigen kracht
een plek op de arbeidsmarkt te vinden. De minister wil dat niet veranderen,
omdat er anders geen zicht meer is op te verschillende prestaties en uitstroomscores
voor mensen per fase. De fase-indeling is gerelateerd aan de inzet van middelen
en reïntegratiemiddelen. Verder kent men ook de preventieve inzet WW,
waarbij inzet van reïntegratiemiddelen in geïndiceerde gevallen
al aan de orde is in de pre-WW-fase.Aan meer flexibiliteit in de wetgeving en verlenging van de termijn van
drie maanden zitten vanuit de uitvoering gezien bezwaren, maar qua effectiviteit
en reïntegratie kan het voordelen hebben. Bij de analyse van de reïntegratiemarkt
wil de minister bekijken of het ook consequenties moet hebben voor de systematiek
van de fase-indeling. Die vraag kan beantwoord worden zodra duidelijk is wanneer
en hoe een reïntegratie effectief is.De minister heeft de totstandkoming van de IRO en de regels nauwlettend
gevolgd. Enerzijds stond het resultaat voorop en anderzijds moest de regeling
tot zo min mogelijk bureaucratie leiden. De regeling in haar huidige vorm
lijkt voor betrokkenen voldoende inzichtelijk en niet onnodig belemmerend
door bureaucratie. Natuurlijk zullen er voortdurend evaluaties zijn. De kwartaalrapportages
gaan in op alle productvelden van de uitvoeringsorganen, dus ook op de IRO.
Het evaluatiemoment voor de IRO is in de zomer van 2005.Op het verwijt dat het de minister zoveel moeite kost om de wensen van
en afspraken met de Kamer in de praktijk te vertalen, antwoordt de minister
dat hij in het debat over de PRB in de zomer van 2003 nadrukkelijk zijn visie
heeft gegeven op de IRO. De Kamer heeft toen gezegd dat het niet inhield dat
men meteen kon stoppen met het PRB. Bij openbare gelegenheden, bij werkbezoeken,
bij de sturing en in gesprekken met UWV en met de Kamer wijst de minister
ook op nut en noodzaak van de IRO. Het duurde allemaal zo lang, omdat de IRO
naar zijn aard haaks staat op de tot dan toe gekozen top-down massasturing
die vanuit SUWI in eerste instantie was gekozen. In de SUWI-debatten is wel
direct aandacht gevraagd voor individueel maatwerk en een individuele bejegening,
maar de sturing op kosten-baten in een macrosituatie verhoudt zich niet zomaar
met het introduceren van een individuele reïntegratieovereenkomst. Daarmee
is geworsteld en daarbij zijn de randvoorwaarden genoemd. Vervolgens is de
IRO tot stand gekomen binnen de termijn die de minister had genoemd. Dat is
wel degelijk ook te danken aan de politieke sturing op dit punt. Er is sprake
van een goede samenwerking. De politieke sturing is ook dominant ten opzichte
van de uitvoeringsorganisatie.De minister heeft verder geen enkele behoefte om bij de heldere feiten
van de geschiedenis kanttekeningen te maken. De algemene sturingsfilosofie
is heel duidelijk gericht geweest op de macroresultaten. De amendering met
het PRB vond plaats vanuit de vrees dat het individuele onvoldoende tot zijn
recht zou komen. De spanning tussen die twee zaken is veelvuldig onderwerp
van debat geweest. Experimenten met het persoonsgebonden reïntegratiebudget
hebben niet opgeleverd wat de minister, de uitvoeringsorganisaties en de klanten
ervan verwachtten. Thans is een instrument gevonden dat de mogelijkheid
van individueel maatwerk biedt.De minister onderschrijft dat hij meer is dan systeemverantwoordelijke.
Hij is ook politiek verantwoordelijk voor de aanwending van publieke middelen.
Hij is ervoor verantwoordelijk dat er goed gewerkt wordt. Op het punt van
de ordening is het bij de reïntegratiemarkt net iets anders, omdat die
naar zijn aard buiten het publieke domein is geplaatst.De minister wil schriftelijk reageren op de vraag van mevrouw Huizinga
over het subjectieve karakter van sommige indicatoren in het protocol zeer
moeilijk plaatsbaren. Het scholingsprotocol wordt overigens in februari verwacht.De staatssecretaris verwijst naar de algemene
opmerkingen van de minister over SUWI, ordening, sturing en de verantwoordelijkheid
die erbij hoort. De staatssecretaris vindt de opmerkingen van de Kamer over
de reïntegratie begrijpelijk. Alles ziende wat op dat gebied gebeurt,
kun je inderdaad de vraag stellen wat de effectiviteit ervan is. Als je die
vraag stelt, blijken er nuances te zijn. Het meten van de effectiviteit van
bijvoorbeeld een sollicitatiecursus is veel moeilijker dan het meten van een
plaatsing in een arbeidssituatie. Het is moeilijk om op dergelijke vragen
antwoord te geven, omdat er tot nu toe niet echt onderzoek naar is gedaan.
Ook onderzoekers vinden het moeilijk om de effectiviteit van reïntegratie
in brede zin te meten en in cijfers uit te drukken en daarvoor prestatie-indicatoren
te formuleren. Een andere vraag is wat je eraan hebt om te weten wat de effectiviteit
is. Over deze vragen wordt thans nagedacht.Op het gebied van reïntegratie is niet alles somber. Uit het rapport
van de Rekenkamer, dat een periode van een half jaar tot een jaar geleden
beschrijft, blijkt dat de resultaten van de reïntegratiebedrijven 40%
zijn. Een waardeoordeel over dat percentage laat de staatssecretaris achterwege,
omdat ook de vraag moet worden gesteld of het opweegt tegen de investering.De staatssecretaris is van mening dat de vraag welke resultaten de investering
van vele miljoenen oplevert, allereerst door de uitvoeringsorganen en de gemeenten,
de opdrachtgevers voor de reïntegratietrajecten, moet worden gesteld.
Hun vraag zal dan zijn hoe zij kunnen weten welke bedrijven goed presteren.
Die relevante vraag lag ook voor in het debat over de architectuur van het
stelsel, toen expliciet is besloten om de reïntegratie in het private
domein te plaatsen. De inzet is gericht geweest op het ontwikkelen van een
transparante reïntegratiemarkt. Daaraan is gerelateerd de verplichte
uitbesteding voor gemeenten.In de ontwikkeling naar een transparante markt zijn zowel Borea als de
RWI bezig, gegevens te ontwikkelen die het mogelijk maken om prestaties zichtbaar
te maken. Zij zijn bezig met de benchmark. Daarbij hoort het door Borea zelf
ontwikkelde keurmerk. De staatssecretaris hoopt dat hij in de loop van dit
jaar de Kamer kan meedelen dat in de ontwikkeling naar een transparante markt
de meetpunten beschikbaar zijn.Als het zover is, is de volgende vraag of men moet doorgaan met de verplichte
uitbesteding aan reïntegratiebedrijven. Het evaluatiemoment voor SUWI
is gepland in 2006. Het is echter niet helemaal star en strak, zoals gebleken
is bij de Wet werk en bijstand en bij het besluit om de boven-Europese aanbesteding
los te laten. De staatssecretaris wil aan de hand van de ontwikkeling van
de reïntegratiemarkt medio dit jaar bekijken of men niet vooruit moet
lopen op de SUWI-evaluatie en of men de markt moet laten werken. Hij zegt
toe dat hij medio dit jaar zal bekijken of de verplichte uitbesteding moet
blijven bestaan voor de gemeenten en mogelijkerwijs ook voor de uitvoeringsorganen.Wat betreft de aanbestedingsregels zijn de wijzigingsvoorstellen voor
de regelgeving gereed. De staatssecretaris heeft het aanbiedingsformulier
in de richting van het kabinet getekend. Als het doorgaat, hebben
de gemeenten niet meer de extra last van de SUWI-aanbestedingsregels.Desgevraagd antwoordt de staatssecretaris dat hij in het rapport dat hij
aan de Kamer heeft gestuurd, nog eens op een rij heeft gezet hoe ver men is
met de transparantie en hoe ver de verantwoordelijken zelf zijn met de prestatie-indicatoren.
Als alles op orde is, is het moment gekomen om een besluit te nemen. Hij wil
niet te snel een besluit nemen. Het is geen onwil, maar meer de vraag hoe
je het procesmatig het beste aanpakt.De staatssecretaris heeft de gedachte van een verplichte certificering
niet meegenomen in het kader van het keurmerk. Als het een private activiteit
is moet de overheid niet met een verplichte certificering komen. Medio dit
jaar zal bekeken worden of men de markt de markt moet laten. Dan kan ook bekeken
worden of een verplichte certificering aan de orde is. Het is prima als de
marktpartijen zelf een keurmerk ontwikkelen. De staatssecretaris verwacht
dat de partijen straks voldoende inzicht in de markt hebben om de juiste partner
te kiezen. Hij heeft geen bezwaren tegen certificering. Hij spreekt ook tegen
dat er geen draagvlak is voor het certificaat. Het aantal door de branche
zelf gecertificeerde bedrijven is omvangrijk. Als het aan de markt wordt overgelaten,
moet de markt zijn werking hebben en zeker als Borea toezegt niet alleen het
keurmerk te organiseren, maar ook de benchmark tot stand te brengen en te
publiceren.De staatssecretaris vindt het verstandig om niet alleen vanuit de werknemersverzekeringen,
maar ook vanuit de Wet werk en bijstand te kijken waar in de regelgeving nog
belemmeringen liggen c.q. versoepelingen kunnen helpen om mensen als zelfstandige
te laten starten. Ook bij de bewindslieden leeft het besef dat in Nederland
de bemiddelaars misschien primair bezig zijn om mensen in een arbeidsverhouding
te brengen en dat er meer aandacht kan zijn voor het feit dat mensen ook als
zelfstandige aan de slag kunnen. Over dit onderwerp wordt niet alleen gesproken
met de staatssecretaris van Economische Zaken, maar in het kader van allochtoon
ondernemerschap ook tussen de ministers van Vreemdelingenzaken en Integratie,
van Economische Zaken en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Desgevraagd antwoordt de staatssecretaris dat op korte termijn inzicht
gegeven zou kunnen worden in de bureaucratische belemmeringen bij dat ondernemerschap.
Nu men interdepartementaal hiermee bezig is, lijkt het hem echter beter om
het integraal te doen en niet alleen in een rapportage over belemmeringen.
Hij zal nagaan hoe men de informatie vanuit de interdepartementale samenwerking
aan de Kamer kan presenteren, daarbij beseffend dat het onderwerp de nodige
urgentie heeft.Ter sprake is geweest dat UWV, CWI en gemeenten alle hun eigen taak, werk
en opdracht hebben. Bij de hoofddoelstelling om mensen aan de slag te krijgen
is de grootste winst te halen in samenwerking. Ter sprake is ook geweest dat
mensen bij hun afstand tot de arbeidsmarkt misschien meer tijd, inzet, investering
en instrumenten nodig hebben om zich volledig te kwalificeren. Dit alles kan
alleen effectiviteit hebben in de regionale arbeidsmarkt, waar partijen elkaar
kennen, weten wat de mogelijkheden zijn en in netwerken opereren. Daarom is
men bezig met de ontwikkeling van ketenprestatie-indicatoren. De informatie
hierover zal men krijgen in de meibrief, die naar alle partijen gaat.Door sommige sprekers is gewezen op het spanningsveld dat voortvloeit
uit de constructie van de keten, namelijk centraal aangestuurde organisaties
met regionale vestigingen en 465 gemeenten met zelfstandige bestuurders en
gemeenteraden. De verantwoordelijkheden voor de activiteiten liggen bij de
uitvoeringsorganen en voor de bijstand bij de gemeenten, maar men heeft er
toch mee te maken. Voor de staatssecretaris is het een belangrijk punt, dat
elke keer weer in het bestuurlijke overleg met de ketenpartners aan de orde
komt. In de gemeenten en in de regio's ziet men nu samenwerkingsverbanden
ontstaan. Soms heeft men ook creatieve gedachten die vragen om het oprekken
van regels. Voor experimenten zijn er mogelijkheden. Men wil
die zoveel mogelijk toestaan, opdat men uit alle ervaringen de best practises
kan halen. De staatssecretaris vindt het een zaak van de regiobestuurders
om voor de regionale ketensamenwerking prestatie-indicatoren te formuleren.De staatssecretaris heeft drie deskundigen – Keller, Van Lunteren
en Groen – gevraagd om een advies over de automatisering uit te brengen.
Zij zijn daarmee bezig. Hij hoopt dat hun rapport over een paar maanden voldoende
aangrijpingspunten biedt om in overleg met de ketenpartijen en met iets meer
druk stappen te zetten. In de huidige ICT-setting kan nog niet alles op elkaar
worden afgestemd en uitgewisseld, waardoor mensen steeds opnieuw hun gegevens
moeten verstrekken. Het rapport van de drie deskundigen is voor de staatssecretaris
een eerste meetpunt of, zo men wil, deadline. Het kabinet is in brede zin
van mening dat het op ICT-gebied beter moet. Daarmee beland je echter in een
discussie over structuren.De staatssecretaris is het ermee eens dat het cliëntvolgsysteem in
dit alles een essentieel onderdeel is.Voor een overdrachtsrapportage in plaats van een reïntegratieadvies
is geen wetswijziging nodig. In de keten bekijkt men op dit moment inderdaad
hoe men die stap kan maken. Dit punt heeft dus de aandacht.Het SW-bedrijf als reïntegratiebedrijf en het gevaar dat publiek
geld wordt gebruikt voor private activiteiten is een onderwerp dat de staatssecretaris
zeer bezighoudt. Hij wil dit betrekken in de discussie rond de tweede fase
modernisering sociale werkvoorziening. Hij zal er dan zeker op terugkomen.Over de berichten dat een groot deel van het W-geld van gemeenten opgaat
aan gesubsidieerde arbeid en maar een klein deel wordt ingezet voor reïntegratie,
merkt de staatssecretaris op dat bij de vraag of de reïntegratieverplichting
moet worden losgelaten de overweging speelt dat het geld vervolgens niet aan
duurzaam gesubsidieerde arbeid moet worden uitgegeven. Reïntegratie moet
gericht zijn op duurzaamheid. De gemeenten moeten ook iets verder kijken dan
alleen het probleem vandaag; anders worden zij vanzelf geconfronteerd met
de effecten en financiële gevolgen ervan. Die prikkel is in de Wet werk
en bijstand opgenomen in de richting van de gemeenten.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,SmitsDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en
Werkgelegenheid,Esmeijer XNoot1Samenstelling:Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Bibi de Vries (VVD), De Wit
(SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), voorzitter, Bussemaker
(PvdA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Smits (PvdA), Örgü
(VVD), Weekers (VVD), Rambocus (CDA), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), ondervoorzitter,
Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Bruls (CDA), Varela (LPF), Eski (CDA), Koomen
(CDA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), Stuurman (PvdA), Kraneveldt
(LPF), Hirsi Ali (VVD).Plv. leden: Depla (PvdA), Koser-Kaya (D66), Blok (VVD), Kant (SP), Halsema
(GroenLinks), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Tonkens (GroenLinks),
Omtzigt (CDA), Adelmund (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Visser (VVD), Algra
(CDA), Vietsch (CDA), Van der Vlies (SGP), Hessels (CDA), Hermans (LPF), Van
Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijk (CDA), Van Egerschot (VVD), Van Dijken
(PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Van As (LPF), Schippers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26448-197.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl