Wijziging enkele mijnbouwwetten ivm vergunning, exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (Richtlijn 92/22/EG); Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-24078, nr. 41b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

05-12-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24078 nr. 41b

01-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenDe relatie met natuurbehoud en milieubeschermingDe algemene maatregelen van bestuurOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24078Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 078Wijziging van enige wetten op het gebied van de mijnbouw in verband
met de uitvoering van richtlijn nr. 94/22/EG van het Europees Parlement en
de Raad van de Europese Unie van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor
het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de
exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (PbEG L 164)nr. 41bNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 1 december 1995Met belangstelling heb ik kennis genomen van de in het nader voorlopig
verslag opgenomen vragen en opmerkingen. Het spijt me dat enige vragen in
het voorlopig verslag nog niet bevredigend bleken te zijn beantwoord. Ik betreur
dit te meer, nu de Commissie van de Europese Gemeenschappen inmiddels de ingebrekestellingsprocedure
van artikel 169 van het EG-Verdrag heeft ingeleid, aangezien Nederland de
uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen nog niet is nagekomen. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie noemden de argumentatie waarom niet is overgegaan
tot stroomlijning van de bestaande wetgeving niet overtuigend. Ik niet anders
dan herhalen dat de noodzaak om tijdig uitvoering te geven aan de richtlijn
zwaarder heeft moeten wegen dan de behoefte tot verdere modernisering van
de wetgeving. Zoals de Aanwijzingen voor de regelgeving voorschrijven, zijn
in de implementatieregeling geen andere regels opgenomen dan voor de implementatie
nodig zijn. Het «meenemen» van andere regels zou onherroepelijk
hebben geleid tot meer tijdrovende discussies. Ook als was overgegaan –
hetgeen op dit specifieke terrein niet eenvoudig is – tot het inhuren
van wetgevende capaciteit, zou het risico van verdere vertraging en van het
niet-nakomen van Europeesrechtelijke verplichtingen te groot zijn geworden.
Ik wijs erop dat in dat geval ook de behandeling in het parlement meer tijd
zou hebben gevraagd.Ik maakt van de gelegenheid gebruik nogmaals kenbaar te maken dat ook
ik van mening ben dat de mijnwetgeving snel dient te worden herzien. De leden
van de VVD-fractie stelden de vraag, waarbij de leden van de fracties van
CDA, SGP, GPV en RPF zich aansloten, wat het tijdschema is van de voorgenomen
modernisering. Voor deze wetgevingsoperatie zijn reeds voorbereidingen getroffen.
Het project zal werkelijk uit de startblokken kunnen komen wanneer de uitvoering
van de EG-richtlijn haar beslag heeft gekregen. Ik streef ernaar dat een voorstel
van wet in 1997 aan de Tweede Kamer wordt aangehouden. De leden van de VVD-fractie vroegen voorts of de staat niet in een te
overheersende positie ten opzichte van de concessionaris wordt geplaatst,
doordat de staat niet alleen de vergunning verleent, maar tevens via Energie
Beheer Nederland B.V. (EBN) een doorslaggevende invloed op belangrijke besluiten
heeft en dan ook nog via garantiestelling haar belangen zeker kan stellen.
In de eerste plaats zij opgemerkt dat in het systeem van staatsdeelneming
(met EBN) door de implementatie van de richtlijn nauwelijks wijziging optreedt.
De mogelijkheid van staatsdeelneming wordt via vergunningverlening gerealiseerd.
Indien staatsdeelneming geldt, vindt de winning plaats voor gezamenlijke rekening
van de vergunninghouder en EBN. Dit impliceert dat EBN dan ook een belangrijke
zeggenschap over de winning moet hebben.De garantiestelling is een ander onderwerp, dat los staat van staatsdeelneming.
De garantiestelling speelt met name bij de afdracht van het winstaandeel.
Deze afdracht is de vergunninghouder (of concessiehouder) aan de staat verschuldigd.
Bij de verlening van de vergunning is de financiële capaciteit van de
vergunninghouder een belangrijk criterium waaraan getoetst wordt. Als de vergunning
wordt verleend, kan er dan ook vanuit gegaan worden dat de financiële
situatie op het moment van vergunninglening voldoet aan de daartoe te stellen
vereisten. Na vergunningverlening kan in de financiële situatie van de
vergunninghouder een drastische wijziging (in negatieve zin) optreden, welke
op het moment van vergunningverlening niet voorzienbaar was. In een dergelijk
geval dient de Minister van Economische Zaken – bij twijfel of de vergunninghouder
nog wel aan zijn verplichtingen kan voldoen – de mogelijkheid te hebben
zekerheid te vragen voor de betaling van aan de staat verschuldigde bedragen.
Dit is nodig omdat de Minister van Economische Zaken niet over vergelijkbare
bevoegdheden beschikt als de Minister van Financiën ten aanzien van de
vordering van vennootschapsbelasting. De zekerheid kan de vorm hebben van
een bankgarantie, maar ook andere vormen van zekerheid zijn in principe mogelijk.
Zoals ik in de memorie van antwoord al heb vermeld zal er in het algemeen
geen gebruik gemaakt worden van de mogelijkheid om zekerheid te vragen, maar
alleen indien en voor zover ná de verlening van de vergunning twijfel
ontstaat of de vergunninghouder zal voldoen aan hetgeen hij verschuldigd zal
worden. In de praktijk zou dit kunnen voorkomen wanneer een vergunning is
verleend aan een groep en de financiële situatie van een van de deelnemers
ernstig verslechtert.Het vragen van zekerheid is niet in tegenspraak met artikel 5, onderdeel
4, van de richtlijn. Uit deze bepaling vloeit voort dat de criteria, voorwaarden
en eisen op niet-discriminerende wijze moeten worden toegepast. De vraag of
wel of niet zekerheid moet worden gesteld voor betaling van het winstaandeel
zal worden beantwoord aan de hand van een criterium dat wordt vastgelegd in
de algemene maatregelen van bestuur. Hetzelfde geldt voor de hoogte van de
zekerheidstelling. De zekerheid wordt alleen verlangd indien en voor zover
twijfel bestaat of de vergunninghouder zal voldoen aan de betalingsverplichting.Het voorschrift over de zekerheidstelling voor het winstaandeel kan worden
gebaseerd op artikel 6, eerste lid, van de richtlijn. Daarin staat dat verplichtingen
hun rechtvaardiging kunnen vinden in de betaling van een tegenwaarde in geld
of in de vorm van koolwaterstoffen. Artikel 6, tweede lid, waaruit blijkt
dat aan een vergunning voorschriften kunnen worden verbonden die gerechtvaardigd
worden door de noodzaak om belastinginkomsten veilig te stellen, verzet zich
hiertegen niet.Met de zekerheidstelling wordt, zoals hierboven is aangegeven, beoogd
om in de looptijd van de vergunning de garantie te hebben dat het winstaandeel
wordt betaald (indien en voor zover dan twijfel bestaat of aan deze verplichting
zal worden voldaan). Uiteraard zal, indien het ontbreken van financiële
mogelijkheden al blijkt voordat de vergunning wordt verleend, de vergunning
worden geweigerd (zie de voorgestelde artikelen 6a, eerste lid,
van de Mijnwet continentaal plat en 3, eerste lid, van de Mijnwet 1903). Bij
deze beoordeling zullen de gegevens worden betrokken die de aanvrager heeft
overgelegd.De zorgen van de leden van de VVD-fractie over de positie van EBN waren
nog niet weggenomen door de memorie van antwoord. In antwoord op eerdere vragen
is al aangegeven dat het systeem van staatsdeelneming via EBN nauwelijks wordt
gewijzigd. Aan het slot van deze nadere memorie van antwoord zal ik, mede
naar aanleiding van vragen van de leden van de fracties van CDA, PvdA, SGP,
GPV en RPF, wat dieper ingaan op de regels van besluitvorming zoals die in
de algemene maatregelen van bestuur worden vastgelegd. De relatie met natuurbehoud en milieubeschermingDe leden van de fracties van PvdA, CDA, SGP, GPV en RPF, stelden vragen
over de relatie met natuurbehoud en milieubescherming. Inderdaad is mijn opvatting
dat limitatief moet worden aangegeven welke criteria worden gehanteerd bij
de verlening van vergunningen (artikel 5, onderdeel 1, van de richtlijn).
Deze opvatting heeft ook haar neerslag gevonden in het wetsvoorstel. Artikel
3, zesde lid, van de richtlijn doet hieraan niet af. Uit deze bepaling volgt
slechts dat, ook al is een verleningsprocedure gestart, de lid-staten vrij
zijn de vergunning nog te weigeren, mits niet wordt gediscrimineerd tussen
aanvragers. Met andere woorden, niet elke procedure behoeft te leiden tot
verlening van een vergunning. Daarbij moet in acht worden genomen wat elders
in de richtlijn over criteria is voorgeschreven (artikel 5, eerste lid).De leden van de genoemde fracties vroegen zich vervolgens af of het criterium
betreffende de manier waarop de aanvrager voornemens is de activiteiten te
verrichten (artikel 5, onderdeel 1, onder b) zo kan worden uitgelegd dat ook
schade voor natuur, milieu en bijvoorbeeld dijken daar onder valt. Ook wilden
zij vernemen of het onmogelijk wordt gemaakt dat nieuwe inzichten kunnen leiden
tot het weigeren van vergunningen voor «open gebieden». In antwoord
op deze en andere vragen zal ik het systeem van richtlijn en wet nog eens
kort uiteenzetten.De richtlijn biedt verschillende mogelijkheden om gevolgen te verbinden
aan nieuwe inzichten op het gebied van milieubescherming en veiligheid. Zo
kunnen gebieden «gesloten» worden verklaard (zie artikel 2, eerste
lid, van de richtlijn. Het voorgestelde artikel 2a van de Wet opsporing delfstoffen
houdt in dat geen boorvergunningen worden verleend, voor zover dit voortvloeit
uit de met betrekking tot de Waddenzee vastgestelde planologische kernbeslissing.
Voor het continentaal plat kunnen besluiten tot «sluiting» van
gebieden worden genomen op basis van artikel 3 van de Mijnwet continentaal
plat. Hierbij teken ik aan dat een uitgangspunt van het beleid is, zoals in
de memorie van antwoord is gememoreerd, dat een verbod op voorhand van mijnbouwactiviteiten
in het algemeen niet nodig is.Voor een gebied waarvoor vergunningverlening niet is uitgesloten, kunnen
vergunningen worden verleend, uiteraard nadat de aanvraag is beoordeeld. Bezien
wordt of de manier waarop de aanvrager voornemens is de opsporing of winning
in het gebied te verrichten, het belang van een doelmatige en voortvarende
opsporing en winning in voldoende mate verzekert. Ook moeten de technische
en financiële mogelijkheden van de aanvrager toereikend zijn voor een
goede uitvoering van de activiteiten. Mochten er aanwijzigingen zijn dat deze
capaciteiten onvoldoende zijn om bijvoorbeeld de in acht te nemen milieu-
en veiligheidsvoorschriften na te leven, dan zal de vergunning worden geweigerd.
Het systeem van de richtlijn impliceert wel dat een andere aanvraag in dat
geval wel tot verlening van de vergunning zou kunnen leiden.Hierbij herinner ik eraan dat de grootte van het gebied, waarvoor een
boorvergunning of concessie op het Nederlands territoir wordt verleend, wordt bepaald door de winbare en vermoedelijk aanwezige delfstoffen.
De oppervlaktelokatie, vanwaar de boring of winning plaatsvindt, is op het
moment van verlening veelal niet bekend. Voor de bepaling van deze plaats
gelden speciale procedures. Aan de vergunning of concessie wordt het voorschrift
verbonden dat het plan tot het uitvoeren van een boring of tot het plaatsen
van een winningsinstallatie in een «gevoelig» gebied moet worden
goedgekeurd door de Minister van Economische Zaken. In dat geval is een milieu-effectrapport
verplicht (zie de bijlage bij het Besluit milieu-effectrapportage 1994, onderdeel
C, onder 17.2).Ter bescherming van milieu en veiligheid kunnen aan de vergunning voor
opsporing of winning ook andere voorschriften (en beperkingen) worden verbonden.
Voorts worden de genoemde belangen behartigd door algemene regels in de mijnwetgeving
(via het Mijnreglement continentaal plat en het Mijnreglement 1964) en in
andere wetgeving.Ten aanzien van de toepasselijkheid van de Wet milieubeheer wordt het
volgende opgemerkt.Op grond van de Wet milieubeheer is een vergunning vereist voor bovengrondse
mijnbouwinrichtingen op het Nederlands territoir. Daaraan kunnen milieuvoorschriften
worden verbonden. Geen milieuvergunning is vereist voor boringen, aangezien
dat geen sprake is van een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer. Wel
gelden daarvoor de hiervoor genoemde voorschriften, met name de eis van goedkeuring
van de lokatie. Op inrichtingen, waarop de Mijnwet continentaal plat van toepassing is,
geldt geen vergunningplicht op grond van de Wet milieubeheer, doch de benodigde
milieu-eisen vinden hun plaats in het Mijnreglement continentaal plat en de
daarop gebaseerde nadere regels.Ten slotte wijs ik er nog eens op dat voor alle exploratie- en exploitatie-activiteiten
het milieuconvenant geldt dat op 2 juni 1995 is gesloten tussen de ministers
van EZ, VROM en V&W en de vertegenwoordiging van de in Nederland actieve
mijnbouwmaatschappijen (NOGEPA).De heer Bierman stelde de vraag of wetgeving inzake bescherming van natuur
en milieu niet superieur zou moeten zijn aan wetgeving inzake mijnbouw. Er
bestaat geen hiërarchische rangorde tussen bijvoorbeeld de Wet milieubeheer
en de Mijnwet 1903. In het voorafgaande is reeds uiteengezet is hoeverre de
milieuwetgeving van toepassing is op mijnbouwactiviteiten.In antwoord op de vraag van de heer Bierman naar de meerwaarde van de
implementatie van de richtlijn bij grensoverschrijdende botsing van het belang
van winnen van delfstoffen versus het milieu en de waterwinning, merk ik op
dat geen wijziging wordt gebracht in het huidige systeem van afweging van
belangen van mijnbouw enerzijds en milieu en waterwinning anderzijds. Voor
het opsporen en winnen van aardolie en aardgas in (milieu)gevoelige gebieden
geldt de eerder genoemde verplichting tot het maken van een milieu-effectrapportage.
Op grond van het milieu-effectrapport zal een beslissing over de voorgenomen
activiteit plaats moeten vinden. In deze procedure zullen effecten die buiten
de grens optreden meegewogen worden. De algemene maatregelen van bestuurDe leden van de fracties van VVD, CDA, PvdA, SGP, GPV en RPF stelden enige
nadere vragen over de betrokkenheid van de Eerste Kamer bij de algemene maatregelen
van bestuur. Het staat mij niet vrij concepten hiervan aan de kamers toe te
zenden zolang de procedure van het horen van de Raad van State niet is afgerond.
Dit is een algemene gedragslijn, die mede wordt afgeleid uit artikel 25a,
tweede lid, van de Wet op de Raad van State, op grond waarvan openbaarmaking
van adviezen van de Raad van State gelijktijdig geschiedt met
de afkondiging van de algemene maatregel van bestuur). De openbaarmaking van
de besluiten zal moeten wachten op de vaststelling van deze besluiten (die
weer niet kan plaatsvinden voordat de wet tot stand is gekomen).Zoals ik al heb toegezegd zullen de algemene maatregelen van bestuur aan
de beide kamers der Staten-Generaal worden toegestuurd zodra zij zijn vastgesteld.
Zij zullen pas in werking treden nadat de kamers in de gelegenheid zijn gesteld
om hierop te reageren. De gang van zaken lijkt daarmee sterk op de voorhangprocedure,
zoals die bekend is van de algemene maatregel van bestuur ter uitvoering van
artikel 12 van de Mijnwet continentaal plat.Ik begrijp dat de leden van de genoemde fracties eraan hechten reeds nu
informatie te krijgen over de algemene maatregelen van bestuur. Om tegemoet
te komen aan deze wens zal ik wat dieper ingaan op de zakelijke inhoud van
de nadere regels. Daarbij staat voorop dat bij deze gelegenheid slechts wordt
afgeweken van het tot nu toe gehanteerde regime, voor zover de richtlijn dat
nodig maakt.De algemene maatregelen van bestuur bevatten de financiële voorschriften
die aan vergunningen en concessies kunnen worden verbonden. De voorschriften
over financiële afdrachten van de staat bij de opsporings- of winningsvergunning
voor het continentaal plat zijn overgenomen uit het thans geldende besluit
van 6 februari 1976, houdende uitvoering van artikel 12 van de Mijnwet continentaal
plat ten aanzien van opsporings- en winningsvergunningen voor of mede voor
aardolie of aardgas (Stb. 102), zoals laatstelijk gewijzigd op 27 januari
1995 (Stb. 42). De vergelijkbare voorschriften, die aan de concessie voor
het Nederlands territoir worden verbonden, zijn ontleend aan de verplichtingen
die thans rusten op concessiehouders. Anders dan op het continentaal plat
gelden hier ook voorschriften over de uitkeringen aan de gemeente en aan de
eigenaar van de grond.In de algemene maatregelen van bestuur worden ook voorschriften opgenomen
over de zekerheidstelling voor de opruimingskosten en voor het winstaandeel.
In de praktijk werd aan de vergunninghouder al de verplichting opgelegd om
zekerheid te stellen voor de opruiming. De zekerheidstelling voor het winstaandeel
is nodig, nu het wetsvoorstel niet bepaalt dat hoofdelijke aansprakelijkheid
geldt voor betaling van het winstaandeel (zie hierover de tweede nota van
wijziging, kamerstukken II 1994/95, 24 078, nr. 11). Zoals hierboven
is uiteengezet zal zekerheidstelling alleen in bijzondere gevallen worden
gevraagd en dan nog pas als na het verlenen van de vergunning of concessie
de financiële omstandigheden van de houder (of een van de houders) is
verslechterd.De voorschriften over staatsdeelneming zijn ook gelijkluidend aan die
welke reeds nu worden verbonden aan winningsvergunningen en concessies, voor
zover de richtlijn niet tot aanpassingen noopt. Duidelijk zal worden vastgelegd
dat alleen van staatsdeelneming zal worden afgezien als naar redelijke schatting
de staat door staatsdeelneming financieel nadeel zal kunnen lijden. De regels
van besluitvorming zijn vrijwel gelijk aan hetgeen is bepaald in artikel IV
van het eerder genoemde besluit van 1976. Wel moet een aantal bepalingen van
de richtlijn worden verwerkt. Zo worden bepalingen opgenomen om discriminerend
of niet-commercieel beleid van EBN te voorkomen. Ook geldt een bijzonder regime
ten aanzien van besluiten inzake «aankoopbronnen» (artikel 6,
derde lid, van de richtlijn).Daarom mag de staat of EBN geen informatie bezitten of stemrecht uitoefenen
bij besluiten, inhoudende bij wie opdrachten worden geplaatst voor leveringen,
voor de uitvoering van werken of voor het verrichten van diensten. In de algemene
maatregelen van bestuur wordt nu de mogelijkheid opgenomen dat achteraf «verzet»
wordt aangetekend tegen dergelijke besluiten (artikel 6, derde lid, derde
volzin, van de richtlijn). De niet-financiële voorschriften worden opgenomen in ministeriële
regelingen. De meeste daarvan zijn afkomstig uit het eerder genoemde besluit
voor het continentaal plat. Het Nederlands territoir kent uiteraard enige
voorschriften en beperkingen die niet op het continentaal plat gelden. Deze
zijn grotendeels reeds bekend van de geldende boorvergunningen en concessies.De ministeriële regelingen bevatten voorts een uitwerking van de
criteria voor verlening van een vergunning of concessie. Deze regels zijn
voor continentaal plat en Nederlands territoir vrijwel identiek. Zij zijn
grotendeels ontleend aan de Regeling aanvragen en financiële verplichtingen
boorvergunningen en concessies (Stcrt. 1993, 136) en aan de criteria die worden
gehanteerd in de «Negende ronde van aanvragen van opsporingsvergunningen
voor koolwaterstoffen» (Stcrt. 1995, 33).Ik hoop dat het voorgaande het gewenste inzicht geeft in de inhoud van
de nadere regelgeving.De Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-24078-41b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl