Vreemdelingenbeleid; Verslag werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Justitie aan Denemarken en Zweden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 479

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-10-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

19637 nr. 479

30-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI INLEIDING 1. Inleiding2. Bevindingen van de delegatieII DENEMARKEN 1. De asielprocedure 1.1. De Deense Immigratiedienst1.2. Het indienen van een asielaanvraag1.3. Het Deense Beroepscollege voor Vluchtelingen1.4. De statussen2. De opvang3. De integratie4. Ongedocumenteerde asielzoekers5. De terugkeer 5.1. De terugkeer van afgewezen asielzoekers5.2. Vreemdelingenbewaring6. De politieke discussieIII ZWEDEN 1. De asielprocedure 1.1. De Zweedse Immigratiedienst1.2. Het indienen van de asielaanvraag1.3. De Aliens Appeal Board1.4. De statussen2. Amnesty International3. De opvang4. Ongedocumenteerde asielzoekers5. De terugkeer 5.1. De terugkeer van afgewezen asielzoekers5.2. Vreemdelingenbewaring6. Politieke issuesIV BIJLAGENBIJLAGE A PROGRAMMA VAN HET WERKBEZOEK VAN EEN DELEGATIE UIT DE VASTE
COMMISSIE VOOR JUSTITIE AAN DENEMARKEN EN ZWEDEN VAN 7 TOT EN MET 10 SEPTEMBER
1999
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 479VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEKVastgesteld 30 september 1999Een delegatie uit de vaste Commissie voor Justitie heeft van 7 tot en
met 10 september 1999 een werkbezoek gebracht aan Denemarken en Zweden. Het
bezoek diende als oriëntatie op het asielbeleid in de beide landen.De delegatie bestond uit de leden Van Heemst (PvdA), voorzitter van de
vaste Commissie voor Justitie, tevens delegatievoorzitter, Dittrich (D66),
Middel (PvdA), Kamp (VVD), Halsema (GroenLinks) en Wijn (CDA). Mevrouw Pe
trad op als griffier van de delegatie. Van de delegatie maakte verder deel
uit mevrouw Bakker, stafmedewerker van de vaste Commissie voor Justitie.De delegatie brengt van dit werkbezoek als volgt verslag uit. In de inleiding
wordt het doel van de reis nader toegelicht. In de volgende onderdelen worden
de bevindingen per land en per onderwerp nader weergegeven.Het programma van de reis is in de bijlage opgenomen. In de bijlage zijn
ook de namen van de personen, organisaties en instanties waarmee de delegatie
heeft gesproken, aangegeven. Aan alle personen, organisaties en instanties
is de delegatie veel dank verschuldigd. De delegatie wil in het bijzonder
de heer Nilas, Directeur-Generaal van de Deense Immigratiedienst en de heer
Oxenbøll, medewerker van de afdeling communicatie van de Immigratiedienst
bedanken. Ook is de delegatie de medewerkers van de ambassades in Denemarken,
in het bijzonder de heren P.J. Hansen en B. Blaauw en de medewerkers van de
ambassade in Zweden, in het bijzonder de heren J.R. Wilton en J.A. Soer, zeer
erkentelijk voor alle hulp en bijdragen aan het welslagen van dit bezoek.De voorzitter van de delegatie,Van HeemstDe griffier van de delegatie,Pe I INLEIDING 1. InleidingHet asielbeleid staat sterk in de politieke belangstelling. Er vindt regelmatig
en intensief overleg plaats met de staatssecretaris van Justitie over het
gevoerde en te voeren beleid. Ten tijde van het werkbezoek spelen in het bijzonder
twee belangrijke discussies een rol, te weten het thans bij de Tweede Kamer
aanhangige wetsvoorstel tot herziening van de Vreemdelingenwet (kamerstukken
II 1998/1999, 26 732) en de notitie Terugkeerbeleid (kamerstukken II
1998/1999, 26 646, nr. 1). Tijdens het werkbezoek heeft de delegatie
zich uitgebreid laten informeren over toelating, opvang en terugkeer. De delegatie
heeft gesprekken gevoerd met beleidsmakers en politici, alsmede met medewerkers
van uitvoeringsorganisaties. Het werkbezoek heeft niet alleen geleid tot meer
inhoudelijke kennis van het asielbeleid in Denemarken en Zweden, maar ook
tot meer inzicht in de eigen situatie. 2. Bevindingen van de delegatieHieronder doet de delegatie verslag van haar bevindingen. Omwille van
de leesbaarheid wordt in het verslag niet de volgorde waarin personen en organisaties
zijn bezocht aangehouden, maar is gekozen voor een indeling naar land en naar
onderwerp. II DENEMARKEN 1. De asielprocedure 1.1. De Deense ImmigratiedienstIn Denemarken is het ministerie van Binnenlandse zaken sinds 1993 verantwoordelijk
voor het asiel- en immigratiebeleid en voor het verlenen van humanitaire verblijfsvergunningen.
De Deense Immigratiedienst is in 1984 opgericht en ressorteert onder het ministerie
van Binnenlandse zaken, aldus Kim Lunding, plaatsvervangend Directeur- Generaal
van de Deense Immigratiedienst. De Immigratiedienst beoordeelt de individuele
asielaanvragen en de aanvragen tot verblijf op andere gronden. De afdeling
verantwoordelijk voor de behandeling van asielverzoeken is georganiseerd rond
de verschillende landen van herkomst. Op deze manier is het beter mogelijk
om expertise op te bouwen. Het budget van de Immigratiedienst bedraagt 150
miljoen Deense Kronen (DKR). Hiervan is ongeveer 100 miljoen bestemd voor
salarissen. Bij de Immigratiedienst zijn ongeveer 310 personen werkzaam.De kosten voor een vreemdelingenzaak zijn als volgt:– 4100 DKR voor een asielverzoek– 1100 DKR voor een aanvraag voor een verblijfsvergunning op grond
van gezinshereniging– 225 DKR voor een visumaanvraagDe gemiddelde behandelduur bij de Immigratiedienst voor deze zaken bedraagt:– 105 dagen voor een asielverzoek– 40 dagen voor een aanvraag voor gezinshereniging– 14 dagen voor een visum 1.2. Het indienen van een asielaanvraagBirgit Peterson, hoofd van de afdeling Zuidoost Azië van de Deense
Immigratiedienst, geeft een nadere toelichting op de asielprocedure in Denemarken. Asielzoekers kunnen een asielverzoek indienen bij de Deense
grens of in het binnenland. Ruim de helft van het aantal asielaanvragen in
Denemarken wordt ingediend in het registratiecentrum Sandholm, dat op ongeveer
een half uur rijden van Kopenhagen ligt.Na het indienen van de aanvraag wordt een eerste interview afgenomen door
de politie. Hierbij gaat het hoofdzakelijk om het vaststellen van de identiteit
van de betrokkene en de reisroute. Van elke asielzoeker worden vingerafdrukken
genomen die elektronisch worden opgeslagen. Middels de uitwisseling van vingerafdrukken
met andere Europese landen wordt vastgesteld of de asielzoeker al eerder in
een ander land asiel heeft aangevraagd. Dat Denemarken geen partij is bij
Eurodac, wordt in de praktijk als een gemis ervaren.De informatie aangaande nationaliteit, identiteit en reisroute wordt doorgegeven
aan de Immigratiedienst. De Immigratiedienst bepaalt vervolgens of de asielzoeker
wordt toegelaten tot de asielprocedure in Denemarken. De Deense Immigratiedienst
kan asielzoekers uit veilige derde landen de toegang weigeren. Tegen deze
weigering kan beroep worden ingesteld bij de minister van Binnenlandse zaken.
Dit heeft echter geen schorsende werking.Zolang de identiteit niet is opgehelderd wordt de asielzoeker niet toegelaten
tot de asielprocedure. Gedurende deze periode kan betrokkene in vreemdelingenbewaring
worden gesteld. Asielzoekers die niet in de procedure worden opgenomen worden
ook niet in de statistieken vermeld.Wanneer het de asielzoeker is toegestaan asiel aan te vragen wordt hij
als asielzoeker geregistreerd. De asielzoeker moet vervolgens een uitgebreide
vragenlijst invullen. Deze vragenlijst is in 28 talen beschikbaar. Middels
geschreven informatie en een video wordt de asielzoeker geïnformeerd
over de asielprocedure en over zijn rechten en plichten. De ingevulde vragenlijsten
worden vervolgens vertaald in het Deens. De ingevulde vragenlijst kan worden
verduidelijkt en toegelicht in een interview met een ambtenaar van de Immigratiedienst.
Het interview duurt 2 tot 10 uur en vindt plaats aan de hand van een standaard
vragenlijst. Bij het interview is een tolk aanwezig. Bij interviews met kinderen
jonger dan 18 jaar is eveneens een medewerker van het Deense Rode Kruis aanwezig.Op basis van de informatie uit de vragenlijst en het interview, wordt
bepaald of de aanvraag in de normale of de versnelde procedure wordt behandeld.
Indien het asielverzoek in de normale procedure wordt afgewezen, wordt de
aanvraag automatisch doorgestuurd naar het Deense Beroepscollege voor Vluchtelingen.
Aan het beroep is schorsende werking verbonden. Wanneer het Beroepscollege
het verzoek eveneens afwijst, is een verzoek om een verblijfsvergunning op
humanitaire gronden mogelijk bij het ministerie van Binnenlandse zaken. Dit
verzoek moet binnen 10 dagen worden ingediend.Denemarken kent een aparte procedure voor duidelijk ongegronde aanvragen.
Verzoeken die als duidelijk ongegrond zijn afgewezen door de Immigratiedienst
worden doorgestuurd naar de Deense Vluchtelingenraad (een non-gouvernementele
organisatie). De Deense Vluchtelingenraad neemt zelf ook een interview af
en vormt een eigen oordeel. De Vluchtelingenraad beschikt over een vetorecht.
Wanneer ook de Vluchtelingenraad de aanvraag eveneens als duidelijk ongegrond
beschouwt is de aanvraag definitief afgewezen. Tegen deze afwijzing kan niet
meer in beroep worden gegaan. Het is dan nog wel mogelijk een aanvraag om
een verblijfsvergunning op humanitaire gronden in te dienen bij het ministerie
van Binnenlandse zaken. Wanneer de Vluchtelingenraad het oordeel van de Immigratiedienst
niet onderschrijft (in ongeveer 25% van de gevallen), wordt het
asielverzoek alsnog behandeld in de normale procedure. 1.3. Het Deense Beroepscollege voor VluchtelingenHet Beroepscollege heeft als voornaamste taak het behandelen van asielverzoeken,
die door de Immigratiedienst zijn afgewezen, aldus de heer Jaspersen, voorzitter
van het Beroepscollege. Het Beroepscollege is een onafhankelijk rechterlijk
instituut. De voorzitter van het college is een rechter. Naast de voorzitter
hebben vier leden zitting in het college, te weten een vertegenwoordiger van
het ministerie van Buitenlandse zaken, een vertegenwoordiger van het ministerie
van Binnenlandse zaken, een vertegenwoordiger van de Vluchtelingenraad en
een vertegenwoordiger van het Deens Genootschap voor Advocatuur en Recht.
Eind 1998 bestond het Beroepscollege uit 87 leden (een voorzitter, 15 plaatsvervangend
voorzitters en 71 andere leden). De leden hebben ongeveer twee tot vier keer
per maand zitting. De samenstelling van het college is elke keer anders. De
wachttijd bij het Beroepscollege bedraagt ongeveer vier tot vijf maanden.
Indien een zaak urgent is kan een zaak binnen twee maanden worden afgehandeld.
Het Beroepscollege bepaalt of iets urgent is of niet. De openbare behandeling
vindt plaats in aanwezigheid van de leden van het college, een griffier, de
Immigratiedienst, een tolk en de asielzoeker met zijn advocaat. De advocaat
wordt door het college aangewezen en betaald. In de meeste zaken wordt meteen
na de openbare behandeling vonnis gewezen. Dit is alleen anders als nadere
informatie moet worden ingewonnen. De behandeling van zaken is niet openbaar.
Ook de vonnissen zijn niet openbaar. Een samenvatting van relevante zaken
wordt opgenomen in een Nieuwsbrief die ongeveer vier keer per jaar verschijnt.
Verder verschijnt er elk jaar een jaarverslag. 1.4. De statussenIn Denemarken kent men twee vluchtelingenstatussen: de verdragsvluchtelingenstatus,
welke wordt verleend aan asielzoekers die aan de definitie van het Vluchtelingenverdrag
voldoen en de «de facto-status», voor asielzoekers die niet voldoen
aan de definitie, maar die soortgelijke risico's lopen op vervolging of een
andere gewichtige reden hebben. Daarnaast zijn er nog een aantal andere statussen,
te weten: de humanitaire status, de tijdelijke bescherming voor ex-Joegoslaven
en de «exceptional reasons to remain». Deze laatste status wordt
bijvoorbeeld verleend aan personen die niet terug kunnen naar het land van
herkomst, ondanks hun bereidheid mee te werken.Een status kan nog gedurende 5 jaar worden ingetrokken, als de situatie
in het land van herkomst verbetert. In de praktijk gebeurt dit echter nooit. 2. De opvangMarcus Jones, verantwoordelijk voor de huisvesting van asielzoekers in
Sandhom, geeft een uiteenzetting over de taak van het Deense Rode Kruis. De
asielzoekerscentra worden gefinancierd door de Immigratiedienst en beheerd
door het Rode Kruis. Deze taak wordt uitgevoerd door professionals en niet
door vrijwilligers. De asielzoekers worden eerst opgevangen in een registratiecentrum
en gaan vervolgens door naar accommodatiecentra. Het Rode Kruis heeft geen
bemoeienis met de asielprocedure zelf, maar heeft tot taak asielzoekers op
te vangen en te huisvesten. Dit wordt ook aan de asielzoekers duidelijk gemaakt.
Zo weet de asielzoeker dat het Rode Kruis geen inlichtingen kan verstrekken
over de asielaanvraag en dat aan het Rode Kruis verstrekte informatie niet
wordt doorgegeven aan de Immigratiedienst. Dit onderscheid blijkt in de praktijk
goed te werken. Inmiddels heeft het Rode Kruis niet langer de monopoliepositie
op het terrein van het huisvesten van asielzoekers. Een ieder die asielzoekers
wil huisvesten kan concurreren met het Rode Kruis. 3. De integratieDe minister van Binnenlandse zaken, Thorkild Simonsen, zet uiteen dat
een asielzoeker aan wie een verblijfsvergunning wordt verleend wordt overgedragen
aan de gemeentes, waar de integratieperiode begint. De vreemdelingen worden
evenredig verdeeld over de verschillende gemeentes. Alleen gemeentes die al
zeer veel vluchtelingen hebben opgenomen zijn hiervan uitgezonderd. Het integratieprogramma
bestaat onder andere uit het leren van de Deense taal en het geleidelijk gaan
werken. Gedurende de periode van integratie ontvangt betrokkene een uitkering
die onder het bijstandsniveau ligt. Indien men gaat werken wordt men gekort
op de uitkering. Tijdens de integratieperiode, die drie jaar duurt, is het
betrokkenen niet toegestaan te verhuizen. Deze maatregel, bedoeld om mensen
in het opleidingstraject te houden, heeft destijds tot veel politieke discussie
geleid. Wat de minister nog steeds zorgen baart is de hoge werkloosheid onder
vluchtelingen (de werkloosheid onder vluchtelingen is ongeveer vier keer zo
hoog dan onder autochtonen). 4. Ongedocumenteerde asielzoekersHet percentage ongedocumenteerde asielzoekers in Denemarken bedraagt 60%.
Denemarken probeert het aantal ongedocumenteerden terug te dringen door aan
hen die niet over documenten beschikken en niet kunnen aangeven wat de reden
hiervan is, geen uitkering te verstrekken, aldus Kim Lunding van de Immigratiedienst.
Ongedocumenteerden worden daarnaast verplicht in de asielzoekerscentra te
blijven. Deze maatregelen sorteren echter niet voldoende effect. Zolang de
identiteit niet is opgehelderd wordt iemand niet toegelaten tot de asielprocedure.
De Immigratiedienst probeert ook met taaltesten en achtergrondtesten de identiteit
te achterhalen. 5. De terugkeer 5.1. De terugkeer van afgewezen asielzoekersHans Viggo Jensen, hoofd van de politie, zet uiteen op welke wijze terugkeer
van uitgeprocedeerde asielzoekers plaatsvindt. De politie draagt zorg voor
de uitzetting van asielzoekers. Ook in Denemarken staat vrijwillige terugkeer
voorop. De uitgeprocedeerde asielzoeker krijgt 14 dagen om te vertrekken.
Door de politie wordt gecontroleerd of iemand inderdaad is verdwenen. Als
de politie overtuigd is dat iemand het land heeft verlaten is de zaak daarmee
afgedaan. Is de politie daar niet van overtuigd dan wordt betrokkene geregistreerd.
Is betrokkene nog in het asielzoekerscentrum aanwezig dan wordt geprobeerd
om met behulp van de ambassades aan vervangende documenten te komen en wordt
betrokkene op het vliegtuig gezet. Normaliter wordt iemand met een reguliere
vlucht teruggestuurd (één persoon of familie per keer). Het
is een enkele keer voorgekomen dat een apart vliegtuig werd gecharterd voor
de terugkeer van afgewezen asielzoekers.Bij het verkrijgen van vervangende documenten vormt ook in Denemarken
de medewerking van de autoriteiten van het land van herkomst soms een probleem.
Onderhandelingen over terugname worden soms door de politie, soms door het
ministerie van Buitenlandse zaken gevoerd, afhankelijk van het land van herkomst.
In de praktijk worden geen mensen teruggestuurd alvorens er een
formeel besluit ligt van de autoriteiten van de landen van herkomst.Wanneer een asielzoeker weigert mee te werken aan de terugkeer wordt de
uitkering stopgezet. Afgewezen asielzoekers worden echter niet op straat gezet,
zij houden recht op onderdak in de asielzoekerscentra. Dit zou theoretisch
kunnen betekenen dat iemand levenslang in een asielzoekerscentrum verblijft.
Indien een afgewezen asielzoeker niet terug kan naar het land van herkomst,
bijvoorbeeld omdat het land van herkomst betrokkene niet accepteert, kan hij
een speciale verblijfstoestemming krijgen. Als asielzoekers, na 18 maanden
actief meegewerkt te hebben aan de terugkeer, niet uitgezet kan worden krijgt
de betrokkene een verblijfsvergunning op speciale gronden.Frank Johansen, hoofd van de afdeling documentatie en onderzoek van de
Immigratiedienst, geeft een toelichting op de terugkeerproblematiek en de
taken van zijn afdeling aan de hand van Somalië. Voor 1996 kregen alle
asielzoekers uit Somalië asiel, tenzij aangetoond kon worden dat betrokkene
een andere nationaliteit had. In 1996 is een «fact finding mission»
naar Somalië gestuurd om de situatie per regio te beoordelen. Hieruit
bleek dat de situatie in het Noord Oosten en Noord Westen (Somaliland) van
Somalië stabiel was. In december 1996 heeft de eerste afwijzing van een
asielaanvraag plaatsgevonden vanwege de stabiele situatie in de regio. Omdat
men toen voor de problematiek van de terugkeer kwam te staan is in de zomer
van 1997 een delegatie naar Somaliland gereisd om afspraken over terugkeer
te maken. Dit heeft geleid tot een publiek debat over de vraag of afspraken
over terugname gemaakt konden worden in ruil voor financiële steun aan
het betreffende land. In oktober 1997 is vervolgens de eerste persoon teruggekeerd.
Het resultaat van dit alles was uiteindelijk de veilige terugkeer van negen
personen naar Somalië en een afname van het aantal asielverzoeken uit
Somalië. 5.2. VreemdelingenbewaringVreemdelingenbewaring is mogelijk nadat het verzoek is afgewezen (om de
aanwezigheid van de afgewezen asielzoeker te garanderen) of als de zaak waarschijnlijk
in de versnelde procedure wordt afgehandeld. Beroep tegen deze beslissing
is mogelijk. Wanneer de identiteit van de asielzoeker nader dient te worden
vastgesteld, wordt betrokkene meestal in vreemdelingenbewaring gesteld totdat
de identiteit duidelijk is. Kinderen, families en ouderen worden niet in vreemdelingenbewaring
genomen. Bij ernstige incidenten worden asielzoekers vastgezet in een gevangenis
in Stockholm. In het registratiecentrum Sandholm is een speciale afdeling
voor vreemdelingenbewaring, met een capaciteit van 70 plaatsen. De gemiddelde
verblijfsduur is hier ongeveer 3 tot 4 weken. 6. De politieke discussieDe delegatie heeft met de minister van Binnenlandse zaken en met de leden
van de Commissie Juridische zaken van het Deense parlement gesproken over
een aantal politieke issues. Volgens de minister van Binnenlandse zaken hebben
Denemarken en Nederland veel gemeen op het terrein van het asielbeleid. In
Denemarken speelde een aantal jaren geleden de discussie over de grote toename
van het aantal asielzoekers en een aanscherping van het asielbeleid. De vreemdelingenwet
is anderhalf jaar geleden op een aantal onderdelen aangescherpt. De minister
van Binnenlandse zaken merkt op dat het soms moeilijk is de juiste balans
te vinden. Sommigen partijen vinden de Vreemdelingenwet te streng, terwijl
anderen pleiten voor nog meer restricties. De minister vond het
overigens opvallend dat veel Denen van mening waren dat Denemarken juist te
streng was bij de opvang van Kosovaarse vluchtelingen.Vreemdelingenwetgeving wordt tot stand gebracht met wisselende meerderheden,
aldus de voorzitter van de commissie juridische zaken van het Deense parlement.
In het Deense parlement zijn de verwachtingen van de nieuwe wet waarin gemeenten
een rol krijgen toebedeeld bij de integratie van vreemdelingen hoog gespannen.
Het Parlement verwacht dat de integratie door deze wet van vreemdelingen in
de Deense samenleving soepeler zal verlopen. Ook is er een wet gekomen die
dwangmatig gearrangeerde huwelijken beoogt tegen te gaan. Op dit moment speelt
bijvoorbeeld de discussie of een grens moet worden gesteld aan het aantal
op te nemen vluchtelingen. III ZWEDEN 1. De asielprocedure 1.1. De Zweedse ImmigratiedienstIn Zweden is het ministerie van Buitenlandse zaken sinds 1996 verantwoordelijk
voor het asielbeleid. De keuze voor het ministerie van Buitenlandse zaken
maakt een samenhangende aanpak op het terrein van het asielbeleid en het buitenlands
beleid mogelijk, aldus de staatssecretaris van Buitenlandse zaken, Gun-Britt
Andersson. Men heeft hierdoor ook beter zicht op de situatie in de landen
van herkomst.De Zweedse Immigratiedienst (SIV) is verantwoordelijk voor de beoordeling
van asielaanvragen en aanvragen tot verblijf op andere gronden, aldus Lena
Häll Eriksson, Directeur-Generaal van de Immigratiedienst. De Immigratiedienst
is eveneens verantwoordelijk voor de opvang van asielzoekers en voor de terugkeer
van afgewezen asielzoekers. De Immigratiedienst is door de regering aangewezen
als centrale instantie voor immigratie- en asielaangelegenheden en is uit
dien hoofde verantwoordelijk voor het goed functioneren van de gehele keten.
Bij de Immigratiedienst zijn ongeveer 1700 mensen werkzaam. 1.2. Het indienen van de asielaanvraagAanvragen kunnen worden ingediend op de vliegvelden, in de havens, aan
de grens en in het binnenland. Zweden is geen partij bij het Schengenverdrag
en kent daarom een intensieve controle bij de grenzen. Wanneer iemand de entree
geweigerd wordt (bijvoorbeeld omdat hij niet beschikt over de juiste documenten)
en vervolgens asiel aanvraagt, wordt betrokkene door de politie overgedragen
aan de Immigratiedienst. De Immigratiedienst heeft ook een aantal kantoren
in de grensgebieden en in de havens.De Immigratiedienst is verantwoordelijk voor het afnemen van het interview
(voor 1997 gebeurde dit door de politie). Na het eerste onderzoek dat met
name is gericht op de nationaliteit, de identiteit en de reisroute wordt een
onderscheid gemaakt in zaken waarin meteen een besluit kan worden genomen
en zaken die een diepgaander onderzoek vergen. Over duidelijk ongegronde aanvragen
en Dublinclaims wordt meteen een besluit genomen in de versnelde procedure.
Indien een aanvraag wordt afgewezen in de versnelde procedure wordt een «weigering
van de entree»-beslissing genomen. In het geval van een entreeweigering
kan men verzoeken om rechtsbijstand, maar dit wordt zelden gehonoreerd.
Tegen een afwijzing staat wel beroep open, maar dit heeft geen schorsende
werking. De snelle procedure duurt ongeveer vijf dagen.Indien de Immigratiedienst het verzoek in de normale procedure afwijst
staat hiertegen beroep open bij de «Aliens Appeal Board». Dit
beroep moet binnen drie weken worden ingesteld.Zweden is partij bij het verdrag van Dublin en heeft speciale afspraken
gemaakt met Denemarken en Duitsland, waardoor veel asielzoekers meteen (en
niet pas na vier tot zes maanden) kunnen worden terug gestuurd in het kader
van de Dublin-conventie. Het criterium «kort verblijf» dat geldt
voor de Dublin-conventie, geldt niet voor de afspraken met Duitsland en Denemarken.
Overigens vraagt ongeveer 80% van de asielzoekers pas op een later moment
asiel aan in het binnenland, waardoor het lastig is om vast te stellen op
welke wijze iemand Zweden is binnengekomen 1.3. De Aliens Appeal BoardGöran Håkansson, Directeur-Generaal en Håkon Sandesjö,
plaatsvervangend Directeur-Generaal, geven een uiteenzetting over de Aliens
Appeal Board. Deze instantie bestaat sinds 1992 en heeft tot taak om de asielverzoeken,
welke door de Immigratiedienst zijn afgewezen, opnieuw te beoordelen. Beroep
is mogelijk tegen een negatieve uitkomst van de normale procedure, maar ook
tegen een beslissing van de Immigratiedienst om de entree te weigeren en tegen
een besluit om een asielzoeker op te sluiten. Het Beroepscollege behandelt
daarnaast zaken inzake het Zweeds staatsburgerschap. Het college is tevens
de instantie die beslissingen neemt over een hernieuwde aanvraag (in Zweden
bestaat de mogelijkheid om een herhaald asielverzoek in te dienen). Tegen
de beslissingen van de Aliens Appeal Board is geen hoger beroep mogelijk.De Aliens Appeal Board bestaat uit 8 rechters en 30 lekenrechters, die
door de regering worden aangewezen, op voordracht van de politieke partijen
vertegenwoordigd in het parlement. Deze lekenrechters zijn niet in dienst
van het college en hebben alleen zitting in bepaalde zaken. De lekenrechters
hebben over het algemeen veel politieke ervaring. Daarnaast heeft het college
60 rapporteurs. Ongeveer 10% van de zaken wordt behandeld in een meervoudige
kamer, de overige zaken in een enkelvoudige kamer. De rechter beslist of behandeling
in een meervoudige kamer nodig is. De meervoudige kamer bestaat uit een rechter
en twee lekenrechters. Wanneer een zaak van belang is in verband met de precedentwerking
wordt deze verwezen naar een meervoudige kamer, bestaande uit twee rechters
en vier lekenrechters. Per jaar worden ongeveer 10 000 zaken behandeld.
De zaken worden voorbereid door een rapporteur die de zaak voorlegt aan de
rechter als alle informatie omtrent de zaak compleet is. De uitspraken van
het college zijn niet openbaar. 1.4. De statussenZweden heeft een wet aangenomen, waardoor een ruimere interpretatie van
het Verdrag van Genève mogelijk wordt. Dit naar aanleiding van kritiek
dat Zweden het Verdrag van Genève te beperkt uitlegde. Naast de status
voor verdragsvluchtelingen, zijn er categorieën die formeel geen asiel
krijgen maar aan wie wel bescherming wordt geboden. Het betreft hier:– personen die een gegronde vrees voor de doodstraf marteling, of
inhumane behandeling hebben;– personen die bescherming behoeven vanwege gewapende conflicten;– personen die gegronde vrees hebben voor vervolging op basis van
geslacht of homoseksualiteit. Tevens kan men een verblijfsvergunning op humanitaire gronden krijgen,
bijvoorbeeld als uitzetting getuigt van een bijzondere hardheid. Een humanitaire
status kan ook verleend worden aan iemand waarbij praktische omstandigheden
de uitzetting verhinderen.Daarnaast kent Zweden een tijdelijke status, die voor twee jaar wordt
afgegeven. Daarna kan deze status met ten hoogste twee jaar worden verlengd.
Amnesty International heeft kritiek op deze tijdelijke status, omdat hierdoor
hele groepen buiten de asielprocedure worden gehouden, waardoor zij langdurig
in onzekerheid verkeren. 2. Amnesty InternationalEen belangrijk onderwerp voor Amnesty International is de kwaliteit van
beslissingen door de Immigratiedienst. Zweden is in zeven zaken bekritiseerd
door «UN Commission against Torture». Deze kritiek heeft naar
de mening van Amnesty International niet tot een andere benadering door de
Immigratiedienst geleid, aldus Carl Söderberg, Secretaris-Generaal van
Amnesty International Zweden. Een ander punt van kritiek is dat te veel gebruik
wordt gemaakt van standaardoverwegingen die telkens weer terug keren in de
beslissingen. Daarnaast is het moeilijk inzicht te krijgen in de beslissingen
van de Immigratiedienst en de Aliens Appeal Board, omdat zaken niet openbaar
zijn. Er is dan ook onvoldoende jurisprudentie voor handen om een goede inschatting
te kunnen maken van een zaak. De discussie die momenteel speelt, om het beroep
over te hevelen van de «Aliens Appeal Board» naar de «District
Courts», zou hier verandering in kunnen brengen.Non-gouvernementele organisaties zijn in Zweden niet vertegenwoordigd
in de asielprocedure. Dit in tegenstelling tot Denemarken, waar de Vluchtelingenraad
een vetorecht heeft in de versnelde procedure en de Vluchtelingenraad eveneens
is vertegenwoordigd in het Deense Beroepscollege voor Vluchtelingen. Dit leidt
tot meer openheid en meer inzicht in de werkwijze van de Immigratiedienst
en het Beroepscollege. Het Beroepscollege in Denemarken publiceert daarnaast
regelmatig over tendensen in de jurisprudentie. Dat doet de Aliens Appeal
Board niet. 3. De opvangAsielzoekers worden bij aankomst opgevangen in onderzoekscentra. Zij verblijven
hier ongeveer drie weken, aldus Bengt Carlsson, plaatsvervangend hoofd van
het onderzoekscentrum Carlslund. In de onderzoekscentra wordt het eerste interview
afgenomen. Kinderen jonger dan 7 jaar worden medisch onderzocht. Bij volwassenen
gebeurt dit pas in de asielzoekerscentra. Na ongeveer drie weken worden de
asielzoekers overgeplaatst naar een opvangcentrum. Dit zijn meestal gewone
flats. Sinds juli 1994 is opvang niet meer verplicht. Veel asielzoekers zoeken
dan ook zelf onderdak bij familieleden of vrienden. Ongeveer 40% van de asielzoekers
maakt gebruik van deze mogelijkheid. Ook de asielzoekers die zelf onderdak
hebben gevonden zijn verplicht deel te nemen aan georganiseerde activiteiten.
Het onderzoekscentrum Carlslund heeft veel te maken met mensen uit de voormalige
Sovjet-Unie die asiel aanvragen, met als enige doel een goedkoop verblijf
in Zweden. Na een aantal dagen vetrekken ze dan weer. Een ander punt van zorg
is dat het centrum te maken heeft met bezoekers die op het terrein handelen
in gestolen goederen. 4. Ongedocumenteerde asielzoekersHet aantal ongedocumenteerde asielzoekers bedraagt in Zweden ongeveer
95%, aldus Torbjörn Moden van de asielunit van Arlanda Airport. Dit stelt
de Immigratiedienst voor problemen voor wat betreft de identificatie van asielzoekers.
Liegen over de identiteit is echter geen reden om het asielverzoek af te wijzen. 5. De terugkeer 5.1. De terugkeer van afgewezen asielzoekersDe Immigratiedienst is sinds 1 januari 1999 eveneens verantwoordelijk
voor de terugkeer van afgewezen asielzoekers (voorheen was de politie verantwoordelijk).
Vrijwillige terugkeer staat hierbij voorop. Wanneer de betrokkene weigert
het land te verlaten wordt de zaak overgedragen aan de politie, die gedwongen
terugkeer kan effectueren. Ongeveer 20% van de zaken wordt overgedragen aan
de politie. Hans Rosenqvist van de Zweedse politie, is minder gelukkig met
dit verlies van bevoegdheden, omdat hierdoor deskundigheid en expertise op
het terrein van de terugkeer verloren gaat. Ook Zweden kent de problematiek
van de landen die niet meewerken aan de terugkeer. Tot de landen die niet
meewerken behoren onder andere, voormalig Joegoslavië, Ethiopië,
Eritrea, Somalië, Vietnam, Cuba en Iran. De problemen die Zweden ondervindt
zijn vergelijkbaar met die van Nederland. Asielzoekers die niet teruggestuurd
kunnen worden blijven in de asielzoekerscentra (ze houden recht op opvang
en voedsel). Vreemdelingenbewaring is alleen mogelijk als er zicht is op uitzetting.De staatssecretaris van Buitenlandse zaken acht een permanente dialoog
tussen Zweden en de landen van herkomst van belang, bij het tot stand brengen
van terugnameovereenkomsten. Dwangmiddelen acht zij minder noodzakelijk. Zweden
vindt het tot stand brengen van terugnameovereenkomsten soms een te zwaar
middel en kiest dan voor een benadering van zaak tot zaak. Wanneer er permanente
belemmeringen zijn die uitzetting onmogelijk maken mag de asielzoeker in Zweden
blijven. 5.2. VreemdelingenbewaringAsielzoekers kunnen in vreemdelingenbewaring worden gesteld wanneer de
identiteit vastgesteld moet worden, wanneer waarschijnlijk entree zal worden
geweigerd, of ter fine van de uitzetting. Dit laatste is alleen toegestaan
als er redenen zijn om aan te nemen dat betrokkene zich zal onttrekken aan
de uitzetting. Zweden probeert het verblijf zo kort mogelijk te houden maar
voor volwassenen is er geen maximum aan het verblijf in vreemdelingenbewaring.
Wel moet er uiteraard een grond zijn voor vreemdelingenbewaring. Kinderen
kunnen 72 uur in vreemdelingenbewaring worden gehouden. Dit kan één
keer worden verlengd. Men probeert de condities in vreemdelingenbewaring zo
normaal mogelijk te laten. De activiteiten die worden georganiseerd zijn met
name gericht op de terugkeer. In totaal heeft Zweden 115 plaatsen voor vreemdelingenbewaring.
Wanneer er geen ruimte is in de vreemdelingenbewaring worden mensen soms overgeplaatst
naar reguliere huizen van bewaring, aldus Amnesty International. Amnesty International
acht dit niet acceptabel. 6. Politieke issuesDe staatssecretaris van Buitenlandse zaken, Gun-Britt Andersson, geeft
aan dat er weinig politieke discussie is op het terrein van het asielbeleid.
Zweden kent bijvoorbeeld geen politieke discussie over de veilige landen van
herkomst. Er bestaat ook geen lijst met veilige landen van herkomst. Dit wordt
overgelaten aan de uitvoerende instanties. Volgens de staatssecretaris heeft
dit te maken met de staatsrechtelijke verhoudingen in Zweden. De politiek
bemoeit zich over het algemeen niet met besluiten van uitvoeringsdiensten.Er vindt ongeveer één tot twee keer per jaar een politiek
debat plaats over het asielbeleid, bijvoorbeeld naar aanleiding van het rapport
over het Zweedse asielbeleid dat het ministerie van Buitenlandse zaken elk
jaar aan het Zweedse parlement presenteert. Parlementaire vragen en interpellaties
komen wel voor.De politieke druk is afgenomen toen de aantallen na 1992 naar beneden
gingen (het aantal asielaanvragen bedroeg in 1992 ongeveer 84 000 en
in 1998 ongeveer 12 800). Een verklaring voor de afname zou volgens de
staatssecretaris kunnen zijn dat Zweden door de slechte economische situatie
in 1993 1995 minder aantrekkelijk werd. Ook de Dublin-conventie heeft bijgedragen
aan een daling van het aantal asielaanvragen. De indruk van de staatssecretaris
is dat men in Zweden immigratie niet echt als een groot probleem ziet. In
het noorden van Zweden wil men zelfs meer immigranten opnemen, om de leegloop
uit de steden te compenseren. Men probeert asielzoekers meer te spreiden,
maar mensen zijn vrij om zich te vestigen waar ze willen.De vaste commissie voor Sociale zekerheid van het Zweedse parlement is
van mening dat het beleid in theorie goed is. De praktijk blijkt echter vaak
weerbarstiger. Volgens de voorzitter van de vaste commissie voor Sociale zekerheid
van het Zweedse parlement, Berit Andnor, zijn de belangrijkste problemen van
het moment de duur van de asielprocedure, het grote aantal hernieuwde aanvragen
(vaak aanvraag tot verblijf op humanitaire gronden) en de terugkeer. Aan afgewezen
asielzoekers die niet terug kunnen keren wordt de opvang echter niet onthouden.
De politieke aandacht richt zich echter met name op de integratie. IV BIJLAGEN1A. Programma van het werkbezoekB. The Danish Immigration Service Statistical overview 1998C. Informatie over Sandholm en de asielprocedureD. The asylum application formE. The Refugee Board in DenmarkF. Report of fact-finding mission to North East and North West Somalia
(Somaliland)G. The Task of the Immigration BoardH. Immigration ControlsI. Swedish Refugee PolicyJ. Aliens Appeal Board a presentationK. Improved legal safeguards in the Swedish asylum procedureL. Facts and figures: the work of Amnesty InternationalM. Transit Section – Information for new arrivalsN. Ministry for Foreign Affairs – Sweden's Migration Policy 1998O. Aliens ActP. The Swedish Parliament BIJLAGE A PROGRAMMA VAN HET WERKBEZOEK VAN EEN DELEGATIE UIT DE VASTE
COMMISSIE VOOR JUSTITIE AAN DENEMARKEN EN ZWEDEN VAN 7 TOT EN MET 10 SEPTEMBER
1999Dinsdag
7 en woensdag 8 september Denemarken  Dinsdag
7 september  11.40 uurAankomst in Kopenhagen 12.45 –
13.45 uurLunch op het ministerie van Binnenlandse zaken en gesprek met
dhr. Thorkild Simonsen – Minister van Binnenlandse zaken   14.00 –
15.00 uurGesprek met leden van de vaste commissie voor Juridische zaken
van het Deense Parlement   15.15 – 17.45 uurBezoek aan
de Deense Immigratiedienst    Gesprekken met de plaatsvervangend
Directeur Generaal van de Deense Immigratiedienst dhr. Kim Lunding, plaatsvervangend
hoofdcommissaris van Politie (afdeling asiel) dhr. Hans Viggo Jensen, afdelingshoofd
van de Immigratiedienst mevrouw Birgit Petersen, Hoofd documentatie en onderzoek
van de Immigratiedienst dhr. Frank Johansen en afdelingshoofd van de Immigratiedienst
dhr. Jens Weise Olensen  Belangrijkste onderwerpen:  –
Deense asielprocedure  – Terugkeer   19.00 uurDiner
met vertegenwoordigers van de Immigratiedienst en met het Deense Beroepscollege
voor Vluchtelingen   Woensdag 8 september  9.15
uurVertrek naar registratiecentrum Sandholm   10.00 –
13.00 uurBezoek aan Sandholm en lunch    Gesprekken met
vertegenwoordigers van de Immigratiedienst, de politie en het Rode kruis   13.45 –
15.45 uurBezoek aan het Deense Beroepscollege voor Vluchtelingen   16.00 –
16.30 uurPersbriefing   20.25 uurVertrek uit Kopenhagen  Woensdag 8 tot en met vrijdag 10 september Zweden  Woensdag 8 september  21.35 uurAankomst
in Stockhol (Arlanda)   22.45 uurAankomt in Rica City Hotel  23.00 uurBriefing door dhr. Wilton, ambassaderaad
van de ambassade, en dhr. Soer, handelssecretaris   Donderdag
9 september  8.15 uurVertrek naar Norrköping  10.30 uurAankomst bij Statens Invandrarverket (Zweedse Immigratiedienst)  10.30 – 11.30 uurGesprek met mevrouw Lena Häll
Eriksson, Directeur Generaal van de Immigratiedienst en dhr. Torgny Svad,
Directeur van de afdeling verantwoordelijk voor de terugkeerprogramma's   11.30
uurLunch   12.15 uurVertrek naar Stockholm   13.55
uurAankomst bij Zweedse Parlement   14.00 uurGesprek
met de vaste commissie voor Sociale zekerheid (onder meer belast met asiel-
en immigratieaangelegenheden)  De volgende leden namen deel aan
het gesprek:  Mevrouw Berit Andnor, Social Democratic Party, Voorzitter Mevrouw Margit Gennser, Moderate Party  Mevrouw Maud
Björnemalm, Social Democratic Party  Dhr. Gustaf von Essen,
Moderate Party  Dhr. Görad Lindblad, Moderate Party  Mevrouw
Desirée Perthrus Engström, Christian Democratic Party   15.15
uurVertrek naar Upplands Väsby   16.00 uurAankomt
bij Carlslund Reception and Transit Centre  Gesprek met dhr. Bengt
Carlsson, plaatsvervangend hoofd   16.45 uurVertrek naar vliegveld
Arlanda   17.00 uurGesprek met dhr. Torbjörn Moden, plaatsvervangend
hoofd van de asielunit   18.00 uurVertrek van Arlanda   18.45
uurAankomst in het Hotel   Vrijdag 10 september  8.45 uurVertrek naar het ministerie van Buitenlandse zaken  9.00 uurGesprek met de Staatssecretaris mevrouw Gun-Britt
Andersson, verantwoordelijk voor asiel en migratie en met dhr. Rosenqvist
van de Zweedse politie   11.00 uurVertrek naar Amnesty International   11.15 uurGesprek met dhr. Carl Söderberg, Secretaris-Generaal
van Amnesty International Zweden   12.15 uurVertrek naar het
Aliens Appeal Board   12.30 uurGesprek met Directeur-Generaal
dhr. Göran Håkansson en plaatsvervangend Directeur-Generaal dhr.
Håkon Sandesjö Lunch   17.30 uurVertrek van
hotel   18.15 uurAankomst vliegveld Arlanda   19.50
uurVertrek naar Amsterdam (21.30 uur aankomst op Schiphol)XNoot1Bijlagen B t/m O zijn ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-479.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl