Verslag van een schriftelijk overleg over het voorstel tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (COM (2013) 814 final)
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2013-2014
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 22 112
 
 Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie
 
 
 Nr. 1844
 VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
 Vastgesteld 16 mei 2014
 
 
 
 De vaste commissie voor Financiën heeft op 5 februari 2014 besloten om in het kader van de politieke dialoog vragen te stellen aan de Europese Commissie over het voorstel tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (COM(2013) 814 final; hierna: voorstel moeder-dochterrichtlijn). 1Fiche met betrekking tot de wijziging van de moeder-dochterrichtlijn: zie Kamerstuk 22 112, nr. 1761.
 De vragen van de commissie Financiën zijn op 18 februari 2014 aan de Europese Commissie voorgelegd. Bij brief van 29 april 2014 zijn de vragen door de Europese Commissie beantwoord.
 
 
 
 
 De voorzitter van de commissie,
 
 Van Nieuwenhuizen-Wijbenga
 
 
 
 De griffier van de commissie,
 
 Berck
 
 
 
 
 
 
 
 
 I
 Vragen en opmerkingen vanuit de vaste commissie voor Financiën
 
 De vaste commissie voor Financiën van de Tweede Kamer der Staten-Generaal heeft met belangstelling kennisgenomen van het Richtlijnvoorstel tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (hierna: voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn).
 Tijdens de procedurevergadering op 5 februari jl. heeft de vaste commissie voor Financiën geconstateerd dat bij de diverse fracties een aanvullende informatiebehoefte bestaat bij het voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn. Daarom stuur ik u namens de vaste commissie voor financiën, en onder verwijzing naar de politieke dialoog tussen de Europese Commissie en de nationale parlementen, de volgende vragen die vanuit de diverse fracties zijn aangedragen.
 Tijdspad
 
 
 1.
 Kan de Europese Commissie het beoogde tijdpad schetsen met betrekking tot de politieke behandeling en de eventuele implementatie van het voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn?
 
 
 Krachtenveld
 
 
 2.
 Kan de Europese Commissie enig inzicht geven in de posities van andere lidstaten met betrekking tot het voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn?
 
 
 3.
 Welke bezwaren hebben andere landen op het voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn geuit?
 
 
 4.
 Wat is op deze bezwaren de reactie van de Europese Commissie?
 
 
 Consultatie van derden
 
 
 5.
 Welke bedrijven en NGO’s hebben inspraak gehad bij het opstellen van het voorstel voor de Moeder-Dochterrichtlijn?
 
 
 Algemeen
 
 
 6.
 Kan de Europese Commissie uitgebreid toelichten waarom de voorgestelde wijziging van de Moeder-Dochterrichtlijn, de EU-brede aanpak van belastingontwijking- en ontduiking versterkt ten opzichte van de huidige inspanningen van Nederland en andere landen?
 
 
 7.
 Klopt het dat er bij de voorgestelde Moeder-Dochterrichtlijn is gekozen voor een vrij algemene, open invulling? Zo ja, waarom? Brengt dit niet het risico met zich mee dat verschillende lidstaten en ondernemingen de Moeder-Dochterrichtlijn verschillend zullen interpreteren?
 
 
 8.
 Kan de Europese Commissie tegemoetkomen aan de bezwaren van de Nederlandse regering tegen het voorstel over te «open normen» met een «te ruime formulering» door deze nader te specificeren? Wordt dit op dit moment overwogen? Kan dit zonder de reikwijdte van de voorgestelde normen te versmallen? Welke varianten zijn hierbij denkbaar?
 
 
 Implementatie van de Moeder-Dochterrichtlijn
 
 
 9.
 Hoe kan bij de implementatie Moeder-Dochterrichtlijn worden voorkomen dat in verschillende jurisdicties verschillende interpretaties ontstaan die alsnog kunnen leiden tot belastingontwijkend gedrag van ondernemingen?
 
 
 Antimisbruikbepaling
 
 
 10.
 Waarom heeft de Europese Commissie ervoor gekozen om de huidige antimisbruikbepalingen in de Moeder-Dochterrichtlijn te actualiseren?
 
 
 11.
 Welke antimisbruikbepalingen zijn er opgenomen in de huidige Moeder-Dochterrichtlijn? Welke artikelen betreft dit?
 
 
 12.
 In welke gevallen zijn deze artikelen ontoereikend en hoe lost het wijzigingsvoorstel dit op?
 
 
 13.
 Klopt het dat nationale antimisbruikbepalingen in de huidige Moeder-Dochterrichtlijn door de Richtlijn heen werken, maar in de gewijzigde Moeder-Dochterrichtlijn worden opgeheven? Zo nee, hoe is dit dan wel vormgegeven?
 
 
 14.
 Waarom kiest de Europese Commissie voor een verplichting voor lidstaten om een gemeenschappelijke antimisbruikbepaling in te voeren?
 
 
 15.
 Kan de Europese Commissie in de Moeder-Dochterrichtlijn ruimte bieden aan lidstaten die scherpere bilaterale antimisbruikbepalingen hebben of die bij het effectief aanpakken van belastingontwijking of fraude hinder ondervinden van de voorgestelde antimisbruikbepaling?
 
 
 16
 Deelt de Europese Commissie de overweging dat lidstaten moeten kunnen beslissen om verdragsmisbruik in een nog sterkere mate te bestrijden, gericht op specifieke situaties die zich voordoen in een lidstaat? Wil de Europese Commissie overwegen om lidstaten deze ruimte te blijven bieden in de gewijzigde Moeder-Dochterrichtlijn?
 
 
 17
 Wat vindt de Europese Commissie van de inhoudelijke kritiek van de Nederlandse regering op de voorgestelde antimisbruikbepaling zoals verwoord in het BNC-fiche2Zie Kamerstuk 22112 nr. 1761 van 20 december 2013?
 
 
 18.
 Deelt de Europese Commissie, het Nederlandse kabinetsstandpunt dat de voorgestelde antimisbruikbepaling te algemeen en subjectief is en daarmee de internationale fraude aanpak van de Nederlandse regering eerder kan verzwakken dan versterken?
 
 
 19.
 Is de Commissie het met de Nederlandse regering eens, wanneer deze stelt dat de bepaling algemeen en subjectief is gesteld, waardoor er verschillende interpretaties over de toepassing van deze voorgestelde antimisbruikbepaling mogelijk zijn?
 
 
 20.
 Hoe voorkomt de Commissie dat de voorgestelde antimisbruikbepaling door afzonderlijke lidstaten verschillend wordt geïnterpreteerd?
 
 
 21.
 Is het mogelijk dat de antimisbruikbepalingen in bepaalde gevallen hierdoor juist minder streng worden?
 
 
 Samenhang met antimisbruikbepalingen in andere lidstaten
 
 
 22.
 Welke landen hebben reeds publiek of niet publiekelijk hun steun uitgesproken voor de voorgestelde algemene antimisbruikbepaling?
 
 
 23.
 Kan de Europese Commissie ingaan op de samenhang met nationale antimisbruikbepalingen?
 
 
 24.
 Welke landen hebben reeds een dergelijke antimisbruikbepaling?
 
 
 25.
 En hoe ziet die samenhang er specifiek uit als een nationale antimisbruikbepaling juist meer vergaand is?
 
 
 26.
 Kan de Europese Commissie een analyse (met voorbeelden) geven van de manier waarop nationale antimisbruikbepalingen binnen de EU uiteenlopen en tot welke problemen dit leidt?
 
 
 Samenhang met antimisbruikbepalingen in Nederland
 
 
 27.
 Hoe oordeelt de Commissie over de bestrijding van misbruik, zoals deze in Nederland plaatsvindt?
 
 
 28.
 Wat is de reactie van de Europese Commissie op de Nederlandse regering, die ten aanzien van de voorgestelde algemene antimisbruikbepaling stelt dat Nederland al een goed werkend instrumentarium ter voorkoming van misbruik heeft?
 
 
 29.
 Op welke punten reikt de algemene antimisbruikbepaling van het Commissievoorstel verder dan de op dit moment geldende antimisbruikbepalingen in Nederland?
 
 
 30.
 Welke reactie geeft de Europese Commissie op de bewering van de Nederlandse regering, dat de voorgestelde antimisbruikbepaling «kan leiden tot een stap terug in de bestrijding van misbruik»?
 
 
 31.
 Bestaat volgens de Europese Commissie de kans dat het opnemen van de voorgestelde antimisbruikbepaling de Nederlandse misbruikbestrijding zal beperken?
 
 
 32.
 Welke argumenten heeft de Europese Commissie om aan te tonen dat de voorgestelde algemene antimisbruikbepaling misbruik beter tegengaat dan de antimisbruikbepalingen die Nederland momenteel kent?
 
 
 33.
 Hoe vindt de Europese Commissie dat het standpunt van de Nederlandse regering om belastingontwijking in (met name) Europees verband aan te pakken zich verhoudt tot de stellingname van de Nederlandse regering dat de Europese antimisbruikbepaling «onnodig» zou zijn en zelfs een «onevenredige impact» kan hebben op de «goedlopende Nederlandse aanpak van belastingontwijking»?
 
 
 34.
 Beoordeelt de Europese Commissie de opstelling van de Nederlandse regering op dit dossier in Europees verband als constructief?
 
 
 35.
 Kan de voorgestelde antimisbruikbepaling worden aanscherpt? Zo ja, welke stappen heeft de Europese Commissie dan voor ogen?
 
 
 Gevolgen van de antimisbruikbepaling voor het bedrijfsleven
 
 
 36.
 Leidt het opnemen van de voorgestelde antimisbruikbepaling volgens de Europese Commissie tot meer of tot minder onzekerheid voor bonafide bedrijven?
 
 
 37.
 Welke invloed verwacht de Europese Commissie dat de voorgestelde antimisbruikbepaling heeft op zogenaamde brievenbusfirma’s?
 
 
 Incongruenties bij hybride leningen
 
 
 38.
 Welke andere opties zijn er besproken ten aanzien van het bestrijden van hybride financieringsvormen, naast de optie die uiteindelijk is voorgesteld?
 
 
 39.
 Is de Europese Commissie bereid uiteen te zetten waarom voor deze maatregel is gekozen?
 
 
 40.
 Ontstaat met de voorgestelde wijziging van de Moeder-Dochterrichtlijn de verplichting voor ontvangende lidstaten om belasting te heffen in het geval van hybride leningen die aftrekbaar zijn in de bronstaat? Of gaat het slechts om een opheffing van het verbod om in de ontvangende lidstaat te heffen?
 
 
 41.
 Waarom heeft de Europese Commissie ervoor gekozen om bij een hybride lening die door het betalende land als lening wordt beschouwd het andere land te verplichten de betaling te belasten? Is het niet logischer om te bepalen dat als het ontvangende land de betaling niet belast, het land vanwaar de betaling verricht wordt, geen aftrek verleent?
 
 
 42.
 Deelt de Europese Commissie de mening dat hiermee bovendien tariefsarbitrage voorkomen wordt?
 
 
 43.
 Op welke wijze wordt de verplichting tot het heffen van belasting over de betaling vormgegeven? Zullen de EU-lidstaten hiervoor hun wetgeving moeten aanpassen, aangezien de heffing van belasting momenteel niet mogelijk is op basis van nationale wetgeving? En indien dit het geval is, op welke wijze ziet de Europese Commissie dit dan voor zich?
 
 
 Nederlandse deelnemingsvrijstelling
 
 
 44.
 Hoe kijkt de Europese Commissie aan tegen de Nederlandse deelnemingsvrijstelling?
 
 
 45.
 Zijn er gevallen waarin deze strijdig is met de gewijzigde moeder-dochter-richtlijn?
 
 
 Redelijk ondernemersgedrag
 
 
 46.
 Wat wordt onder artikel 1bis lid 2 sub b bedoeld met «redelijk ondernemersgedrag»?
 
 
 Verhouding tot voorstellen van de OESO
 
 
 47.
 Hoe verhoudt de voorgestelde Moeder-Dochterrichtlijn zich tot de vergelijkbare voorstellen bij de OESO?
 
 
 48
 Acht u het niet onwenselijk dat de OESO en dit EU-voorstel inhoudelijk niet goed op elkaar aansluiten?
 
 
 49.
 Kan de Europese Commissie het voorstel hierop nog aanpassen?
 
 
 
 
 
 II
 Antwoord van Eurocommissaris Šemeta
 
 De Commissie dankt de Tweede Kamer voor haar brief over het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (de moeder-dochterrichtlijn, COM(2013) 814 final).
 De Tweede Kamer stelt in haar brief veel vragen in het kader van de politieke dialoog tussen de Europese Commissie en de nationale parlementen.
 Bijgaand zijn gedetailleerde antwoorden op de vragen te vinden. Bij het beantwoorden van de brief is de volgorde en nummering van de vragen aangehouden.
 De Commissie hoopt dat met deze brief antwoord wordt gegeven op de vragen van de Tweede Kamer en verheugt zich over de voortzetting van de politieke dialoog.
 Tijdspad
 
 
 1.
 De politieke behandeling van het voorstel zal plaatsvinden na de technische behandeling, die in januari 2014 van start is gegaan. Er zijn tot nu toe twee technische vergaderingen gehouden in de Raad en het is op dit moment nog te vroeg om het tijdspad van de politieke behandeling aan te geven. De Commissie is voorstander van een snelle aanname van het voorstel hopelijk nog onder het Griekse voorzitterschap, rekening houdend met het feit dat in 2010 in de «Groep gedragscode belastingregeling voor ondernemingen» al een beleidsdiscussie is gevoerd over een antimisbruikbepaling voor hybride leningen en dat de overeengekomen oplossing nog datzelfde jaar aan Ecofin is gemeld. Het tijdspad voor de eventuele implementatie van het voorstel hangt op zijn beurt weer af van de datum waarop het voorstel door de Raad wordt aangenomen.
 
 
 Krachtenveld
 
 
 2,
 3 en 4. Het voorstel wordt momenteel besproken in de Groep belastingvraagstukken (directe belastingen) van de Raad. Er zijn twee vergaderingen gehouden, op 10 januari en op 24 februari 2014, waarbij delegaties van de lidstaten hun nationale standpunten over het voorstel uiteen hebben gezet. De Nederlandse delegatie nam aan beide vergaderingen deel en is daarom bekend met de standpunten van de overige lidstaten, evenals met het antwoord van de Commissie.
 In het kader van de subsidiariteitstoets door de nationale parlementen, is door één nationaal parlement een met redenen omkleed advies gestuurd. Dit heeft geen juridische gevolgen op grond van Protocol nr. 2 van het Verdrag.
 
 
 Consultatie van derden
 
 
 5.
 In navolging van het actieplan van de Commissie ter versterking van de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking3COM(2012)722 final, paragraaf 4, punt 4. 1, acties 14 en 15. trad de Commissie op 12 april 2013 in overleg met belanghebbenden (o.a. bedrijven, academici, ngo's, fiscale organisaties) over mogelijke opties om de moeder-dochterrichtlijn te wijzigen. Dit is de lijst met belanghebbenden die bij dit overleg aanwezig waren:
 
 
 AmCham EU
 Business Europe
 Chartered Institute of Taxation (CIOT)
 Confederation Fiscale Europdenne (CFE)
 Ernst & Young
 EuroFinUse
 European Association of Tax Law Professors (EATLP)
 European Confederation of Associations of Small and Medium-sized Enterprises (CEA-PME)
 European Business Initiative on Taxation (EBIT)
 European Private Equity and Venture Capital Association (EVCA)
 Fédération des Experts Comptables Européens (FEE)
 OESO
 Society of Trust and Estate Practitioners (STEP)
 Tax Justice Network
 World Economy, Ecology & Development (WEED)
 De heer Javier Pereira
 Algemeen
 
 
 6.
 Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 2 («Probleemstelling – Subsidiariteit en proportionaliteit»), hoofdstuk 3 («Doelstellingen»), hoofdstuk 4 («Beleidskeuzes»), hoofdstuk 5 («Effectbeoordeling») en hoofdstuk 6 («Vergelijking van de opties») van de effectbeoordeling4SWD(2013) 474 definitief bij het voorstel.
 
 
 7.
 Op deze vraag wordt ingegaan in punt 1 («Achtergrond van het voorstel») van de toelichting voorafgaand aan het voorstel5COM(2013) 814 final..
 
 
 8.
 Zoals eerder is opgemerkt, wordt het voorstel momenteel in de Raad besproken. Op basis van de EU-besluitvormingsregels betreffende wetgeving; heeft de Commissie het initiatiefrecht om wetgeving; (bv. een richtlijn) voor te stellen. Als de Commissie een voorstel heeft goedgekeurd en zij dit voorstel bij de andere instellingen indient, ligt de beslissingsbevoegdheid bij hen, en in dit geval met name bij de Raad. Het is vervolgens aan de lidstaten om te onderhandelen en mogelijk in te stemmen met eventuele veranderingen. In tegenstelling tot de meeste EU-beleidsterreinen waarbij de beslissingsbevoegdheid door de Raad en het Parlement wordt gedeeld, is het op belastinggebied uitsluitend de Raad die met eenparigheid van stemmen een besluit over wetgeving neemt. Het Europees Parlement wordt daarbij geraadpleegd.
 
 
 Implementatie van de moeder-dochterrichtlijn
 
 
 9.
 In het uitvoeringsplan6SWD(2013) 475 definitief. bij het voorstel wordt in punt 3 («Ondersteunende acties») op deze kwestie ingegaan. Dezelfde kwestie wordt eveneens in hoofdstuk 7 («Toezicht en evaluatie») van de effectbeoordeling bij het voorstel behandeld.
 
 
 Antimisbruikbepaling
 
 
 10.
 Op deze vraag wordt ingegaan in punt I («Achtergrond van het voorstel») van de toelichting voorafgaand aan het voorstel.
 
 
 11
 en 12. Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 2 («Probleemstelling-Probleemomschrijving») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 13.
 Ja, dat klopt. De voorgestelde antimisbruikbepaling heeft tot doel de werking van de moeder-dochterrichtlijn te beschermen. Zij is gericht tegen vormen van misbruik die onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen, binnen de grenzen die door de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie zijn afgebakend. Om een gemeenschappelijk standaardniveau van bescherming van de richtlijn te waarborgen, gaat het om een verplichte bepaling. Indien de antimisbruikbepaling door de Raad wordt aangenomen, moeten tegenstrijdige binnenlandse antimisbruikbepalingen met de antimisbruikbepaling in overeenstemming worden gebracht voor zover zij betrekking hebben op situaties van misbruik die onder de richtlijn vallen.
 
 
 14.
 Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 4 («Beleidskeuzes»), hoofdstuk 5 («Effectbeoordeling») en hoofdstuk 6 («Vergelijking van de opties») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 15
 en 16. Zie het antwoord op vraag 13.
 
 
 17,
 18 en 19. Het standpunt van de Commissie over de voorgestelde antimisbruikbepaling wordt uitgebreid toegelicht in de effectbeoordeling bij het voorstel. Zoals gezegd wordt het voorstel momenteel in de Raad besproken. Het is vervolgens aan. de lidstaten om wijzigingen voor te stellen bij de onderhandelingen om een overeenkomst te bereiken.
 
 
 20.
 Zie het antwoord op vraag 9.
 
 
 21.
 Dit is technisch mogelijk als een lidstaat momenteel een antimisbruikbepaling heeft die verder gaat dan wat in het Verdrag is toegestaan. Zoals tot in detail in de effectbeoordeling bij het voorstel is uiteengezet (in hoofdstuk 2 («Probleemstelling- Probleemomschrijving»), is de antimisbruikbepaling opgesteld om de grenzen in acht te nemen die door de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie zijn afgebakend.
 
 
 Samenhang met antimisbruikbepalingen in andere lidstaten
 
 
 22.
 Zie het antwoord op de vragen 2, 3 en 4.
 
 
 23.
 Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 2 («Probleemstelling-Probleemomschrijving») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 24.
 Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 2 («Probleemstelling-Probleemomschrijving») van de effectbeoordeling bij het voorstel en in de daarbij horende bijlage 1.
 
 
 25.
 Zie het antwoord op vraag 13.
 
 
 26.
 Zie het antwoord op, vraag 24.
 
 
 Samenhang met antimisbruikbepalingen in Nederland
 
 
 27
 en 28. Tot dusver heeft de Commissie de Nederlandse antimisbruikbepalingen niet specifiek geanalyseerd, maar de effectbeoordeling bij het voorstel gaat in hoofdstuk 2 («Probleemstelling- Probleemomschrijving») in op deze vraag.
 
 
 29.
 Zie het antwoord op, vraag 27.
 
 
 30
 en 31. Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 5 («Effectbeoordeling») en hoofdstuk 6 («Vergelijking van de opties») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 32
 en 33. Zie het antwoord op vraag 23.
 
 
 34.
 Bij de bespreking van dit dossier stelt elke lidstaat zich constructief op.
 
 
 35.
 Zie het antwoord op vraag 8.
 
 
 Gevolgen van de antimisbruikbei)aling voor het bedriifsleven
 
 
 36.
 Op deze vraag wordt ingegaan in hoofdstuk 5 («Effectbeoordeling») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 37.
 Op grond van de voorgestelde antimisbruikbepaling zullen lidstaten de voordelen van de moeder-dochterrichtlijn niet toekennen aan volstrekt kunstmatige constructies zoals brievenbusfirma's.
 
 
 Incongruenties bij hybride leningen
 
 
 38
 en 39. Op deze vragen wordt ingegaan in hoofdstuk 4 («Beleidskeuzes»), hoofdstuk 5 («Effectbeoordeling») en hoofdstuk 6 («Vergelijking van de opties») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 40.
 Op deze vraag wordt ingegaan in punt 3 («Juridische elementen van het voorstel» – artikelsgewijze toelichting – artikel 4) van de toelichting voorafgaand aan het voorstel. De voorgestelde wijziging op het huidige artikel 4, lid 1, van de moeder-dochterrichtlijn biedt de lidstaten van een moedermaatschappij de keuze tussen belastingvrijstelling of belastingheffing en voorkoming door verrekening uitsluitend voor winstuitkeringen die niet aftrekbaar zijn bij de dochteronderneming. Indien de uitkering aftrekbaar is (of tot de mate waarin deze aftrekbaar is) bij de dochteronderneming, is de enige voorkomingsmethode die de lidstaat van de moedermaatschappij kan toepassen, belastingheffing en voorkoming door verrekening. Aangezien de winstuitkeringen, als gevolg van de incongruentie, echter aftrekbaar zijn bij de dochteronderneming, is er geen belasting te verrekenen en vindt er volledige belastingheffing van de ontvangen winstuitkeringen plaats op het niveau van de moedermaatschappij.
 
 
 41.
 De achtergrond en de redenen van de voorgestelde antimisbruikbepaling voor hybride leningen zijn vermeld in punt I («Achtergrond van het voorstel») van de toelichting voorafgaand aan het voorstel.
 
 
 42.
 Het verhelpen van de specifiek vastgestelde incongruentie rondom hybride leningen is niet rechtstreeks van invloed op de belastingtarieven. Normaliter houden belastingplichtigen natuurlijk rekening met belastingtarieven als zij hun belastingzaken regelen in een grensoverschrijdende context. Het lijkt de Commissie echter niet waarschijnlijk dat dit specifieke wetgevingsvoorstel inzake incongruenties bij hybride leningen van grote invloed zal zijn op deze overwegingen. Het voorstel gaat niet over belastingtarieven.
 
 
 43.
 Zodra het voorstel door de Raad is goedgekeurd, wordt het een richtlijn en deze richtlijn moet via binnenlandse regels door de lidstaten ten uitvoer worden gelegd. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden voor de tijdige tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Richtlijnen zijn verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat, maar het is aan de lidstaten om de vorm en de middelen te kiezen.
 
 
 Nederlandse deelnemingsvrijstelling
 
 
 44
 en 45. Op deze vragen wordt ingegaan in hoofdstuk 2 («Probleemstelling-Probleemomschrijving») van de effectbeoordeling bij het voorstel.
 
 
 Redelijk ondernemersgedrag
 
 
 46.
 Met redelijk ondernemersgedrag wordt ondernemersgedrag bedoeld dat normaal gesproken verwacht mag worden in specifieke omstandigheden en op een bepaald moment op voorwaarde dat de belastingplichtige handelt zonder het oogmerk van misbruik. Redelijkheid krijgt inhoud door de omstandigheden waarbinnen ondernemersgedrag zich ontwikkelt en zal, op basis van deze vooronderstelling, afhangen van de feiten en omstandigheden van afzonderlijke gevallen.
 
 
 Verhouding tot voorstellen van de OESO
 
 
 47,
 48 en 49. De Commissie is met het voorstel voor een wetswijziging inzake de moeder-dochterrichtlijn gekomen zonder te wachten op de resultaten van het BEPS-project van de OESO inzake hybride incongruenties. Hiervoor is gekozen omdat de voorgestelde wijziging van invloed zal zijn op, de EU-wetgeving en een weergave vormt van de richtsnoeren waarover de lidstaten binnen de «Groep gedragscode belastingregeling voor ondernemingen» reeds overeenstemming hebben bereikt. Hoewel het belang van mondiale oplossingen moet worden erkend, is het noodzakelijk dat de EU incongruenties en misbruik aanpakt, rekening houdend met de bestaande EU-wetgeving en de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie. De herziening van de moeder-dochterrichtlijn kan een belangrijke bijdrage leveren aan de BEPS-werkzaamheden van de OESO, omdat zij een best practice vertegenwoordigt in de strijd tegen grondslaguitholling. Nu de Commissie een formeel voorstel heeft gedaan, is het aan de lidstaten om te bepalen of zij akkoord wensen te gaan met wijzigingen op het voorstel. Indien er unaniem overeenstemming is over wijzigingen, zal de Commissie nagaan of zij het eens is met deze wijzigingen of dat zij het voorstel zal intrekken als het voorstel van zijn essentiële elementen is ontdaan.