Wijziging Wet hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek i.v.m. invoering accreditatie in het hoger onderwijs; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27920, nr. 232b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-05-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27920 nr. 232b

25-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 5a.2. Instelling en taken accreditatieorgaanArtikel 5a.3. Samenstelling accreditatieorgaanArtikel 5a.8. Accreditatiekaders en toetsingskadersArtikel 5a.9. Accreditatie opleidingArtikel 5a.10. AccreditatierapportArtikel 5a.11. Toets nieuwe opleidingArtikel 5a.12. Gevolgen verlies accreditatieArtikel 17.2. Overgangsrecht accreditatieplicht in het
hoger onderwijsArtikel 17.7. Evaluatie accreditatie in het hoger onderwijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27920Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 920Wijziging van onder meer de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek in verband met de invoering van accreditatie in het hoger onderwijsnr. 232bVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR WETENSCHAPSBELEID EN
HOGER ONDERWIJS1Vastgesteld 25 april 2002Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de commissie aanleiding
gegeven tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende
vragen.AlgemeenDe universiteiten en hogescholen bepalen het eindniveau en de inrichting
van de opleidingen, maar moeten voldoen aan door het accreditatie-orgaan te
stellen kader op een in de wet limitatief opgesomd aantal onderwijskenmerken,
zo constateerden de leden van de CDA-fractie.
De minister keurt het kader pas goed na overleg met de universiteiten en hogescholen
en na kennisgeving van het kader aan de Tweede Kamer. In de memorie van toelichting
staat dat het accreditatieorgaan als zelfstandig bestuursorgaan geen beleidsruimte
heeft maar wel beoordelingsruimte. Het accreditatieorgaan kan zelf de criteria
in de accreditatiekaders vaststellen die het bij de accreditatie zal hanteren.
De kaders worden door de minister marginaal getoetst. Wordt hiermee niet gezegd
dat het accreditatieorgaan wel een bepaalde beleidsruimte heeft?Vervolgens vroegen de leden van de CDA-fractie hoe de andere landen die
de Bologna-verklaring ondertekend hebben dit doen. Worden in deze landen vergelijkbare
systemen van kwaliteitszorg ontwikkeld? Is het juist dat accreditatiesystemen
in meerdere landen op vrijwillige basis werken, dan wel dat zij beperkt zijn
tot bepaalde opleidingen? Zijn de criteria die bij de accreditatie worden
gehanteerd wel voldoende duidelijk en concreet om vergaande besluiten te kunnen
nemen, zoals het verlies van bekostiging? In geval de wettelijke accreditatiecriteria
onvoldoende duidelijk en inzichtelijk zijn, is een bindende beoordeling van
het accreditatieorgaan dan niet in strijd met artikel 23 van de Grondwet?
Hoe zal worden omgegaan met opleidingen die samenwerken en vakmatige kruisverbanden
hebben, ingeval één van deze opleidingen de accreditatie verliest?Het accreditatieorgaan is ook belast met de validering van het oordeel
van de visitatiecommissies,- zo vervolgden de leden van de CDA-fractie. In
geval de visitatiecommissie over een opleiding een negatief oordeel heeft, zou er dus niet geaccrediteerd moeten kunnen worden. De wet (artikel
5a 8) geeft die mogelijkheid echter wel. De memorie van toelichting vermeldt:
«De visitatie zal daarnaast, anders dan nu, een totaal oordeel moeten
geven over de vraag of de opleiding aan de eisen voor de basiskwaliteit voldoet.
Uiteraard is het wel zo dat, indien een opleiding niet voldoet aan de hogere
normen van de visitatiecommissie, maar wel voldoet aan die van de accreditatiekaders,
de opleiding geaccrediteerd kan worden.» Het was voor de leden van de
CDA-fractie zeer de vraag of dit mogelijk moet zijn. Hebben de visitatiecommissie
en het accreditatieorgaan overeenkomstige kwaliteiten? Welke gevolgen zal
dit hebben voor de verhouding tussen de visitatiecommissie en het accreditatieorgaan?De minister draagt veel bevoegdheden over aan het accreditatieorgaan.
Worden het curriculum en de onderwijsinhoud tot nu toe door de instellingen
zelf vastgesteld, straks zal dat een bevoegdheid zijn van het accreditatieorgaan.
Ook wat betreft de nieuwe opleidingen is er nauwelijks nog sprake van een
politieke verantwoordelijkheid van de minister. In de Tweede Kamer is uitvoerig
gesproken over de wenselijkheid accreditatiekaders wel of niet te regelen
bij een eventueel voor te hangen AMvB. De minister is hier geen voorstander
van, omdat dit naar zijn mening te veel ten koste gaat van de flexibiliteit
en omdat de waarborging er in voldoende mate is door de kwaliteitsaspecten
in de wet neer te leggen. Het is de vraag, aldus deze leden, of het wel (verstandig)
is deze verantwoordelijkheid uit handen te geven. De minister en de Tweede
Kamer hebben bij een AMvB een veel sterkere positie. Is deze verantwoordelijkheid
overgedragen dan is er geen weg terug. Een middel om betrokkenheid van de
minister bij de uitvoering door de het accreditatieorgaan te verzekeren, zou
ook kunnen zijn de introductie van een aanwijzingsbevoegdheid voor de universiteiten
en hogescholen. Is dit overwogen? Wat doen de andere landen en past het stelsel
van dit wetsvoorstel wel in het kader van de internationale afspraken?De masteropleidingen van de instellingen voor internationaal onderwijs
(IO) vallen in de categorie post-initiële opleidingen en zouden daardoor
formeel een Toets Nieuwe Opleidingen dienen te ondergaan alvorens de rechten
te krijgen die behoren bij een geaccrediteerde status, zoals de wettelijke
erkenning van de afgegeven diploma's en de verleende titels, zo merkten de
leden van de CDA-fractie op. Deze opleidingen hebben een lange staat van dienst
en zijn altijd door de overheid als universitair behandeld. In 1996 is een
overeenkomst gesloten met de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,
waarin is afgesproken de kwaliteitszorg te organiseren naar analogie van de
procedures die gelden voor het regulier wetenschappelijk onderwijs. In 1997
is deelgenomen aan een visitatie onder auspiciën van de VSNU conform
het model dat van toepassing was voor het WO. Deze leden vroegen de minister
dan ook waarom de Sail-IO-instellingen een toets nieuwe opleidingen moeten
ondergaan. Is het niet mogelijk, gezien ook het verleden, de nieuwe Bachelors
en Masterswet zo aan te passen dat deze opleidingen gelijkgesteld worden met
de CROHO-opleidingen.Met belangstelling hadden de leden van de VVD-fractie
kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Het wetsvoorstel is uitvoerig
en gedegen voorbereid. Desalniettemin leefden bij de leden van de VVD-fractie
nog enkele vragen.De minister stelt een en andermaal dat in de voorgestelde systematiek
accreditatie voorwaarde is voor de verlening van rechten. Zou het, zo vroegen
de leden van de VVD-fractie zich af, niet beter zijn geweest om in de systematiek
uit te gaan van een vrijwillig systeem van waaruit zou kunnen
worden toegegroeid naar een verplicht systeem. Zou een dusdanige benadering
niet in lijn zijn geweest met de opvatting dat moet worden aangesloten bij
de Bologna-landen, waar in veel van die landen de ontwikkelingen met betrekking
tot accreditatie nog volop gaande zijn? Zou op die wijze ook niet een betere
aansluiting van de nationale kwaliteitsnormen met internationale normen tot
stand kunnen komen? Kortom, bestaat niet het gevaar dat Nederland, door met
betrekking tot de vormgeving van de accreditatie ten opzichte van de overige
Bologna-landen voorop te lopen, internationalisering eerder in de weg staat
dan bevordert, terwijl het toch juist gaat om die internationalisering, zo
vroegen deze leden.De minister acht het van belang initiatieven te ontplooien teneinde te
voorkomen dat Nederland nog slechts zou kunnen doen wat zich als «norm»
opdringt. Begrepen de leden van de VVD-fractie het goed dat in de optiek van
de minister de Nederlandse «norm» maatgevend moet zijn voor internationaal
vergelijkbare systemen? Hoe verhoudt zich dit tot de uitspraak dat het accreditatiekader
gericht is op de nationale norm, maar – zo stelt de memorie van toelichting –
wél internationaal moet aansluiten? Deze problematiek is mede van belang
als het gaat om buitenlandse accreditatie van Nederlandse opleidingen. Kan
de minister meedelen of reeds afspraken zijn gemaakt over wederzijdse erkenning?
Of is dit een taak van het accreditatieorgaan en zo ja, welke is de verantwoordelijkheid
van de minister in deze? Kan de minister overigens nog een overzicht geven
van de stand van zaken bij de uitvoering van accreditatiesystemen in de overige
Bologna-landen en daarbij tevens ingaan op de opzet van deze systemen: allesomvattend
of beperkt, vrijwillig of verplicht?Het accreditatieorgaan heeft tot taak opleidingen in het hoger onderwijs
te beoordelen en te besluiten of de beoordeelde opleiding geaccrediteerd kan
worden. Indien het oordeel van het accreditatieorgaan negatief luidt, heeft
dit direct gevolgen voor de bekostiging van de opleiding: de minister is gebonden
aan het oordeel van het accreditatieorgaan. Is de constatering van de leden
van de VVD-fractie juist dat de minister weliswaar formeel de verantwoordelijkheid
voor de bekostiging houdt, maar dat deze de facto bij het accreditatieorgaan
ligt en dat de minister in dezen derhalve nauwelijks of geen verantwoordelijkheid
draagt, anders dan dat de minister de leden van het accreditatieorgaan benoemt,
schorst en ontslaat? Worden door deze constructie niet té ver gaande
bevoegdheden toegekend aan het accreditatieorgaan?De leden van de VVD-fractie vroegen voorts aandacht van de minister voor
kleine opleidingen, zoals pre- en protohistorie. Kleine opleidingen kunnen
kwaliteit verliezen omdat ze klein zijn, omdat ze te weinig massa hebben.
Naar de leden van de VVD-fractie hadden begrepen, heeft de minister toegezegd
daaraan iets te zullen doen. Kan de minister uiteenzetten welke maatregelen
hij in dit verband op het oog heeft?Voor een enkele masteropleiding geldt een studieduur van twee jaar; voor
de meeste een studieduur van één jaar. Het accreditatieorgaan
moet de kwaliteit van het eindniveau van een opleiding beoordelen; het accreditatieorgaan
beoordeelt niet het aantal jaren, dat wil zeggen de duur, van de bekostiging
van de opleiding. Is dit een financiële kwestie of liggen hieraan andere
overwegingen ten grondslag?Hoe beoordeelt de minister ten slotte de mogelijkheid dat verlies van
accreditatie van opleidingen nadelige effecten zal hebben op andere opleidingen
ten gevolge van het feit dat in vele opleidingen multidisciplinaire benaderingen
aanwezig zijn? Hierdoor kunnen nadelige kwalitatieve gevolgen
optreden in die andere opleidingen, zo meenden de leden van de VVD-fractie,
met mogelijke nadelige consequenties voor de studenten bij die opleidingen.De leden van de PvdA-fractie vonden het programma
van het nationaal accreditatieorgaan erg ambitieus. Ook voor de instellingen
is er veel werk aan de winkel. Bestaande opleidingen en nieuwe moeten tijdig
geaccrediteerd worden. Kan de minister vanuit zijn optiek aangeven wat de
door hem gewenste prioriteit is? Maken de brancheverenigingen van de instellingen
zich op dit punt niet terecht grote zorgen?Gaat het accreditatieorgaan in internationaal overleg met andere instellingen/collega's
over de vergelijkbaarheid van de verschillende curricula, zo vroegen deze
leden. Aan welke instellingen denkt de regering in dit kader? Treedt hierdoor
verandering op in de rol van het Nuffic?Door te kiezen voor de instelling als te accrediteren eenheid, koppelt
de minister de bevoegdheid onderwijs aan te bieden aan de bevoegdheid diploma's
uit te reiken. De leden van de PvdA-fractie vroegen hoe de minister denkt
te voorkomen dat sprake raakt van een onderwijs kartel? Hoe ontwikkelen de
Europese richtlijnen zich op dit punt? Kan het accreditatieorgaan ook opleidingen
onderzoeken en accrediteren die niet door het ministerie worden bekostigd?
Is de minister van plan dit te stimuleren?Kan het accreditatieorgaan voorkomen dat de ongebreidelde, ondoelmatige,
en voor velen verwarrende proliferatie van opleidingen ongeremd voortgaat?
Hoe worden anderzijds vakken met lage studenten aantallen beschermd?(Kleine
letteren in het wetenschappelijk onderwijs/ Kunstonderwijs in het hoger onderwijs),
zo vroegen deze leden. Hoe vindt de afstemming daarover plaats met «de
maatschappij»?(artikel 5a.11)De leden van de fractie van GroenLinks memoreerden
dat de minister tijdens de behandeling van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer
al heeft aangekondigd – voorafgaand aan de besluitvorming in de Eerste
Kamer – voorbereidende stappen te zullen moeten zetten voor de oprichting
van het Nederlandse accreditatieorgaan. Dat voornemen wordt bevestigd door
de brief van de minister aan de Eerste Kamer van 9 april. jl. Wat is de aard
van die voorbereiding? Zijn voor het accreditatieorgaan al mensen benaderd?De leden van de fractie van D66 hadden met
belangstelling kennis genomen van het voorliggende wetsontwerp. In beginsel
achtten zij accreditatie een methode om de kwaliteit van opleidingen te verbeteren.
Daarvoor is echter de acceptatie van «het veld» nodig. Op dit
punt hadden deze leden onvoldoende inzicht. Is het de regering mogelijk inzicht
te geven of en zo ja in welke mate het hoger onderwijs achter de voorliggende
plannen staat?Mede in het licht van de voorgaande meer algemene vraag, hechtten de leden
van deze fractie aan een uitvoerige reactie op de door hen ontvangen brieven
van de VSNU, dd.27 februari 2002 inzake het overgangsrecht accreditatie bachelor/en
masteropleidingen, alsmede op de brief dd. 11 maart 2002 die is ondertekend
door een zestal hoogleraren. Meer in het bijzonder ging het deze leden daarbij
om de volgende onderwerpen.Is het juist te stellen dat Nederland in internationaal perspectief zo
ver voor de anderen vooruit loopt, dat er een risico is dat op redelijk korte
termijn al aanzienlijke aanpassingen te verwachten zijn als er prijs gesteld wordt op een samenhang van accreditatieaspecten in internationaal verband?
Hoewel de leden van de D66-fractie een algehele accreditatie in beginsel toejuichten,
wilden zij wel geïnformeerd worden of dit inderdaad een redelijk unieke
situatie betreft die het risico van onvoldoende acceptatie in zich bergt,
zoals de brief van de hoogleraren suggereert. Uiteraard in het bijzonder daar
waar deze accreditatie wordt afgedwongen via wetgeving bestaat immers het
gevaar dat deze onvoldoende van de grond kan komen. Ziet de minister dit risico?De minister heeft bij de behandeling in de Tweede Kamer een interessante
vergelijking gemaakt met de Wet op het onderwijstoezicht. Toch roept die vergelijking
wel vragen op. In de accreditatiewet wordt een limitatieve opsomming gegeven
wat er geaccrediteerd wordt, waarbij ook de financiering van de opleiding
in het geding is. Bij het onderwijstoezicht is daarnaast een stimulerend toezicht
dat voor de financiering geen rol speelt. Daarnaast speelt de inspectie voor
het hoger onderwijs in dit geheel toch ook een rol. In de brief van de hoogleraren
wordt dit alles weer eens verbonden met art. 23 van de Grondwet. Hoewel deze
leden dit bij het hoger onderwijs geen sterk argument vonden, waren zij wel
benieuwd hoe de regering de onderlinge relatie precies wenst af te bakenen.
Met name de rol van de inspectie is in het debat tot nu toe vrijwel geheel
buiten beschouwing gelaten en dat kwam deze leden merkwaardig voor.Wil de regering meedelen of zij de interpretatie in de brief van de VSNU
inzake de daarin genoemde termijnen deelt?De leden van de D66-fractie wilden ook graag nog eens toegelicht zien,
hoe de minister met onvoldoende accreditatie omgaat wanneer er sprake is van
slechts één opleidingsmogelijkheid in ons land. Het door de
bewindsman gegeven voorbeeld van diergeneeskunde was voor hen niet erg overtuigend.
Met name omdat niet alleen de minister van Onderwijs bij het voortbestaan
van die opleiding belang heeft maar ook de minister van Landbouw, die nooit
kan toestaan dat een dergelijke opleiding in Nederland zou ontbreken. Hoe
echter zal het gaan met de kleine talen, archeologie etc.? Hoe interpreteert
de minister in dit type gevallen het algemeen belang? Krijgen de Staten-Generaal
hierbij vooraf nog de mogelijkheid om met de minister te spreken in de gevallen
dat deze tot sluiting van een opleiding besluit? Een voorbeeld: er is in Nederland
geen universitaire opleiding tot tolk. Het gevolg daarvan is, dat er maar
heel weinig Nederlanders werkzaam zijn als tolk bij de Europese Gemeenschap,
die een universitaire graad als voorwaarde stelt, hetgeen weer tot grote problemen
leidt bij de werkzaamheden aldaar. Kennelijk beschouwt de minister dit –
in tegenstelling gelukkig tot Vlaanderen – niet als algemeen belang.
Wordt dit in de nieuwe situatie nog zorgelijker?Het accreditatieorgaan richt zich bij accreditatie op de zogenaamde basiskwaliteit,
zo vervolgden de leden van de fractie van D66. Dit is te begrijpen als het
criterium is bekostiging of geen bekostiging, maar het zegt in dat geval niet
veel in onderscheidende zin. Dat nu is toch eigenlijk wat de consument van
belang vindt. Wordt hier nog op een of andere wijze in voorzien? Is het bekend
of de internationale standaard een soortgelijk uitgangspunt zal hanteren?
Bestaat er een kans dat elders gekozen wordt voor beperkte accreditatie maar
dan met hoge standaarden voor de werkelijk essentiële kwaliteitsaspecten,
zoals in het artikel van Van Damme wordt bepleit in het Themanummer van TH&MA:
tijdschrift voor hoger onderwijs en Management?Wil de minister een overzicht geven hoe de geschatte kosten van accreditatie
voor de instelling zijn opgebouwd? Het kwam de leden van de fractie
van D66 voor dat de genoemde f 6000,- (€ 2723) aan de zeer
lage kant is. Een vergelijking van het NIAZ, het accreditatieorgaan ten behoeve
van ziekenhuizen, berekent een gemiddeld tarief van f 30 000,–
(€ 13 613).Naar de leden van de fractie van D66 hadden begrepen, kunnen ook buitenlandse
VVI's toegelaten worden om te accrediteren. In de wet is niet geregeld dat
accreditatieverslagen in het Nederlands dienen te worden opgesteld.Wil de minister toezeggen dat dit wel een voorwaarde is? Uiteraard laat
dit onverlet de mogelijkheid het accreditatieverslag te vertalen.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de
SGPvroegen allereerst waarom visitatie en accreditering niet toegewezen
is aan één instantie. Het accreditatieorgaan beslist immers
al op grond van de beoordeling van de visitatiecommissies over de kwaliteit
van het verzorgde onderwijsprogramma. Werkt gescheiden opereren niet een bureaucratie
in de hand? Hoe ziet het tijdstraject er met betrekking tot de accreditering
er uit? Beoordeling van kwaliteit van een opleiding is toch pas mogelijk na
enkele jaren van uitvoering?Heeft men in het buitenland dezelfde structuur of institutionalisering
van accreditering, zo vroegen deze leden. Zo nee, waarin bestaan de verschillen?
Wanneer en hoe worden in internationaal verband de wettelijke criteria voor
accreditering op elkaar afgestemd? Wat zijn de gevolgen voor de uitwisseling
tussen Europese onderwijsinstellingen voor hoger onderwijs indien overeenstemming
uit blijft?Hoe kan worden voorkomen dat een verlies aan accreditatie voor de ene
opleiding binnen een instelling tot effecten van leegloop van studenten bij
een andere opleiding binnen dezelfde instelling zal leiden, wilden ook de
leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP weten.Ontstaat er door de vele mogelijkheden van beroep in geval van afwijzing
van accreditatie geen enorme schade aan de kwaliteit van het opleidingsinstituut
en aan een gezond personeelsbeleid?Van verschillende kanten wordt gezegd dat vanwege een bindende beoordeling
door het accreditatieorgaan van de kwaliteit van een opleiding van hoger onderwijs –
waaraan de bekostiging en registratie van de opleiding afhankelijk worden –,
zonder dat de wettelijke criteria waarop dit oordeel stoelt voldoende algemeen,
duidelijk en inzichtelijk zijn, strijdigheid oplevert met artikel 23, vijfde
lid Grondwet. Graag zouden ook deze leden een reactie op dat verwijt ontvangen.
Komen de academische vrijheid en de vrijheid van richting van levensbeschouwelijk
onderwijs door een bindend oordeel van het accreditatieorgaan over de kwaliteit
van het onderwijs niet onder spanning te staan, zo vroegen de leden van de
fracties van de ChristenUnie en de SGP tot besluit. Zijn er grenzen aan het
bindend oordeel?ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 5a.2. Instelling en taken accreditatieorgaanVolgens het derde lid van dit artikel, moet het accreditatieorgaan de
accreditatiekaders en toetsingskaders bespreken met de Europese landen, in
het bijzonder met de grenslanden. Bespreken is nog geen op elkaar afstemmen,
zo merkten de leden van de GroenLinks-fractie
op. Wordt er gestreefd naar een Europees accreditatiesysteem? Is er internationale
afstemming? Welke is de rol van de minister in deze? Lid 4 van dit artikel vermeldt
dat het accreditatieorgaan bij ministeriële regeling ook ander onderwijs
dan hoger onderwijs te beoordelen kan krijgen. Is de minister het met de leden
van de VVD-fractie eens dat vooraleer daartoe
zou worden overgegaan eerst moet worden vastgesteld welke effecten de invoering
van de accreditatie in het hoger onderwijs heeft gehad, of het functioneren
van het accreditatieorgaan is geëvalueerd, zo ja wat dit heeft opgeleverd
en welke criteria door de inspectie bij de controle zijn aangelegd?Artikel 5a.3. Samenstelling accreditatieorgaanIs de minister het met de leden van de VVD-fractie eens dat de leden van
het accreditatieorgaan om voor benoeming in aanmerking te kunnen komen aan
bepaalde criteria moeten voldoen, namelijk in ieder geval a) niveau; b) discipline;
c) ervaring? Kan de minister meedelen om welke reden geen criteria voor benoembaarheid
gesteld zijn?De leden van de PvdA-fractie vroegen de regering
nauwkeuriger uiteen te zetten hoe het accreditatieorgaan zal zijn samengesteld?
(artikel 5a3). Wat zullen de vuistregels zijn ten aanzien van de maatschappelijke
herkomst van de leden en hun ervaringsprofiel? Hoe verhouden die zich tot
de samenstelling van de visitatiecommissies? Artikel 5a.8. Accreditatiekaders en toetsingskadersIn artikel 5a.8 wordt in lid 1 gesproken over afzonderlijke accreditatiekaders
voor opleidingen in het wetenschappelijk onderwijs en het hoger onderwijs.
In de leden twee en drie van hetzelfde artikel wordt limitatief opgesomd wat
in deze accreditatiekaders moet worden opgenomen. Het kwam de leden van de
fractie van D66 voor dat de opsomming nauwelijks
aparte accreditatiekaders verdraagt. Kan de minister aan de hand van voorbeelden
toelichten waarom dat in zijn ogen wel het geval zal zijn? Is er niet veeleer
reden om binnen zowel het wetenschappelijk onderwijs als het hoger beroepsonderwijs
te komen tot diverse accreditatiekaders afhankelijk van de aard van de opleiding?
Het lijkt toch voor de hand te liggen dat een accreditatiekader voor de studie
medicijnen andere eisen stelt dan het accreditatiekader voor geologie.Artikel 5a.9. Accreditatie opleidingDe accreditatie vervalt zes jaar na de dag van inwerkingtreding van het
accreditatiebesluit (art. 5a.9 lid 6), zo vervolgden de leden van de VVD-fractie. Het accreditatieorgaan kan besluiten, op
basis van het accreditatierapport, de accreditatie van een opleiding niet
opnieuw te verlenen. Ligt het in dit verband niet voor de hand de aanstelling
van degenen die leiding geven aan opleidingen, zoals in het wetenschappelijk
onderwijs de hoogleraren (academisch leiderschap), in principe in de tijd
te beperken, bijvoorbeeld benoemingen voor periodes van telkens vijf jaar,
zodat onder andere het al dan niet hebben/behouden/verkrijgen van accreditatie
voor de opleiding waaraan betrokkene (mede) leiding geeft c.q. waarvoor betrokkene
(mede) verantwoordelijk is, bij de beoordeling van de verlenging van de aanstelling
in aanmerking kan worden genomen?Een lid van het accreditatieorgaan wordt benoemd voor een periode van
vijf jaar. Is de veronderstelling van de leden van de VVD-fractie juist dat
een lid van een het accreditatieorgaan derhalve nimmer ten tweede male dezelfde
opleiding zal beoordelen (art. 5a.9 lid 6)? Blijkens artikel 5a.9 lid 8 is de instelling die een accreditatie heeft
aangevraagd een vergoeding van de hieraan verbonden kosten verschuldigd aan
het accreditatieorgaan. Kan de minister bij benadering de omvang van deze
kosten aangeven? Moesten de leden van de VVD-fractie deze bepaling zo opvatten
dat het accreditatieorgaan de reële kosten van de accreditatieprocedure
bij de aanvragende instelling in rekening kan brengen?Artikel 5a.10. AccreditatierapportIn artikel 5a.10 wordt de mogelijkheid geopend om andere opmerkingen over
de bijzondere kwaliteitskenmerken op te nemen, zo vervolgden de leden van
de fractie van D66. Nergens echter is geregeld
dat bij openbaarmaking van het rapport het accreditatieorgaan verplicht is
om – zo gewenst – de reactie van de instelling mee te publiceren.
Acht de minister dit uit een oogpunt van «hoor en wederhoor» ten
behoeve van de lezers geen noodzaak?Artikel 5a.11. Toets nieuwe opleidingVoor het verlenen van accreditatie wordt aandacht geschonken aan de aspecten
van kwaliteit enz., zie artikel 5a.8 lid 2 en lid 3. Voor de toets nieuwe
opleiding kan, blijkens artikel 5a.11 lid 3, worden volstaan met rekening
te houden met de in dat artikellid genoemde punten. Zagen de leden van de VVD-fractie het goed dat de vereisten voor de toets nieuwe
opleiding minder zwaar zijn dat die voor de accreditatie?Artikel 5a.12. Gevolgen verlies accreditatieVolgens het eerste lid wordt aan studenten van de betrokken opleiding
de gelegenheid geboden deze opleiding te voltooien aan een andere instelling,
zo merkten de leden van de GroenLinks-fractie
op. Welke faciliteiten wordt studenten geboden indien het een van de kleine
opleidingen betreft die niet op elke universiteit worden aangeboden?Is de minister het met de leden van de VVD-fractie
eens dat studenten die hun studie – noodgedwongen – voltooien
aan een opleiding waaraan niet opnieuw accreditatie is verleend (art. 5a.12)
bescherming behoeven, althans wat betreft de betekenis in de zin van civiel
effect van de ter afsluiting van de opleiding behaalde titel? Staan de minister
in dit verband maatregelen voor ogen?In het geval het accreditatieorgaan negatief beslist over een opleiding,
valt de bekostiging voor die opleiding weg. Indien het accreditatieorgaan
positief oordeelt over een toets nieuwe opleiding, legt het instellingsbestuur
het voornemen tot het verzorgen van een nieuwe opleiding vervolgens voor aan
de minister. Wanneer de minister dit nodig oordeelt, kan hij zich laten adviseren
door een adviescommissie van drie personen over de vraag of wellicht de nieuwe
opleiding leidt tot een ondoelmatige taakverdeling tussen de instellingen.
De leden van de VVD-fractie achtten de procedure in de eerstgenoemde situatie
met minder waarborgen omgeven dan in het tweede geval. Welke is de visie van
de minister hierover?Artikel 17.2. Overgangsrecht accreditatieplicht in het
hoger onderwijsDit artikel regelt de accreditatie van opleidingen die worden verzorgd
door instellingen die voor de datum van inwerkingtreding van de wet zijn geregistreerd
in het Centraal register opleidingen hoger onderwijs. Hoe beoordeelt
de minister de bezwaren van de VSNU tegen de accreditatieprocedure voor nieuwe
bachelor- en masteropleidingen, met name tegen de van rechtswege geldige vervaldatum
van 31.12 2007? Hoe beoordeelt de minister de werklast van het accreditatieorgaan
wanneer alle opleidingen – min of meer tegelijkertijd – geaccrediteerd
moeten worden? Kan het accreditatieorgaan een accreditatieprocedure vervroegen
teneinde de werkzaamheden te spreiden? Zo ja, voorziet de minister problemen
als, in geval van een vervroegde accreditatie, het accreditatieorgaan besluit
de desbetreffende opleiding geen accreditatie te verlenen?Bij verlies van accreditatie wordt de opleiding «doorbekostigd»;
hoe lang zou naar de mening van de minister de periode van doorbekostiging
dienen te zijn, opdat studenten geen nadeel ondervinden van het verlies van
accreditatie, zo vroegen de leden van de VVD-fractie.Artikel 17.7. Evaluatie accreditatie in het hoger onderwijsWat zijn de criteria waaraan de doeltreffendheid en doelmatigheid van
het functioneren van het accreditatieorganisatie worden getoetst, zo vroegen
de leden van de GroenLinks-fractie.De voorzitter van de commissie,GinjaarDe griffier van de commissie,Janssen XNoot1Samenstelling: Ginjaar (VVD), (voorzitter), Schuurman (ChristenUnie),
Holdijk (SGP), Schuyer (D66), Schoondergang-Horikx (GL), (plv. voorzitter),
Lycklama à Nijeholt (PvdA), Bierman (OSF), Wolfson (PvdA), Woldring
(CDA), Dupuis (VVD), Van den Hul-Omta (CDA), Van Vugt (SP), Walsma (CDA),
Broekers-Knol (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27920-232b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl