Wet inkomensvoorziening oudere werklozen; Nota van Wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30819, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

30-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30819 nr. 8

21-01-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam12345Artikel 7 Eindigen en herleving van het recht op uitkering67Artikel 10 Hoogte van de uitkering891011Artikel 26 Boete bij niet nakoming verplichtingen1213Artikel 28 Nadere regels betaling van boeten141516Artikel 32 Invordering bestuurlijke boete1718Artikel 34 Uitbetaling van de uitkering1920212223Artikel 40 Voorschot24252627Artikel 462829Artikel 53a Delegatiebepaling bezwaar medische besluiten303132ToelichtingI. Algemeen§ 1 InleidingLeeswijzer§ 2. WijzigingenKring van rechthebbendenHoogte van de IOW-uitkering en aanvullingMethode van inkomensverrekeningVervaldatumVierde tranche Algemene wet bestuursrecht§ 3. Uitvoeringstechnische commentaren§ 4. Financiële gevolgenUitkeringslastenUitvoerings- en implementatiekostenAdministratieve lasten§ 5. Verschillen en overeenkomstenII. ArtikelsgewijsOnderdeel 1Onderdeel 2Onderdeel 3, onder aOnderdeel 3, onder bOnderdeel 4Onderdeel 5Onderdeel 6Onderdeel 7Onderdeel 8Onderdeel 10Onderdeel 11Onderdeel 12Onderdeel 13Onderdeel 14Onderdelen 15 en 17Onderdeel 16Onderdeel 18Onderdeel 19Onderdeel 20Onderdeel 21Onderdeel 22Onderdelen 23 en 28Onderdeel 24Onderdeel 25Onderdeel 26Onderdeel 27Onderdeel 29Onderdeel 30Onderdeel 31Onderdeel 32Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30819Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 819Regels voor een Inkomensvoorziening voor Oudere Werklozen (Wet inkomensvoorziening
oudere werklozen)nr. 8NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 21 januari 2008Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:1In artikel 1 vervallen «– alleenstaande: de niet gehuwde dan
wel duurzaam gescheiden levende persoon, die niet een gezamenlijke huishouding
voert als bedoeld in artikel 2, tenzij het betreft een bloedverwant in de
eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één
van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte;»
en «– vreemdeling: vreemdeling in de zin van de Vreemdelingenwet
2000;».2Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:a. In het eerste lid, onderdeel b, wordt «50 jaar of ouder»
vervangen door: 60 jaar of ouder.b. Het derde lid vervalt onder vernummering van het vierde tot derde
lid.3Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:a. Het tweede lid vervalt onder vernummering van het derde en vierde
lid tot tweede en derde lid.b. Het derde lid (nieuw) komt te luiden:3. Het recht op uitkering kan niet worden vastgesteld over perioden
gelegen voor 26 weken voorafgaand aan de dag waarop de aanvraag om uitkering
werd ingediend.4Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:a. In het eerste lid, onderdeel d, vervalt de zinsnede: , tenzij
de persoon alleenstaande ouder is en hij verlof geniet als bedoel in hoofdstuk
6 van de Wet arbeid en zorg.b. In het eerste lid vervallen, onder vervanging van de puntkomma
aan het slot van onderdeel f door een punt, de onderdelen g tot en met i.c. Het zevende lid vervalt.5Artikel 7 komt te luiden:Artikel 7 Eindigen en herleving van het recht op uitkeringHet recht op een uitkering eindigt op de dag dat:a. er ten aanzien van de uitkeringsgerechtigde een uitsluitingsgrond
van toepassing is;b. de uitkeringsgerechtigde overlijdt.6In artikel 8 vervallen het tweede lid alsmede de aanduiding «1.»
voor het eerste lid.7Artikel 10 komt te luiden:Artikel 10 Hoogte van de uitkering1. De uitkering bedraagt per kalendermaand: 0,7 x (A – B),
waarbij:A staat voor het minimumloon; enB staat voor het in de desbetreffende kalendermaand verworven inkomen.2. Onder inkomen als bedoeld in het eerste lid wordt verstaan het
inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven.3. Op de uitkering wordt inkomen in verband met arbeid geheel in
mindering gebracht.4. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld
met betrekking tot het inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven,
bedoeld in het eerste en tweede lid, en het inkomen in verband met arbeid,
bedoeld in het derde lid. Daarbij kunnen regels worden gesteld met betrekking
tot de vaststelling van het inkomen alsmede van de periode waarop die vaststelling
betrekking heeft.5. De uitkering bedraagt ten hoogste het bedrag van de uitkering
die de werknemer op grond van artikel 47 van de Werkloosheidswet ontving voorafgaand
aan eerstgenoemde uitkering.6. Het vijfde lid is niet van toepassing, voor zover het recht op
uitkering op grond van de Werkloosheidswet gedeeltelijk is geëindigd
door het verrichten van werkzaamheden als lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal,
van een vertegenwoordigend orgaan van een publiekrechtelijk lichaam dat bij
rechtstreekse verkiezing wordt samengesteld, of een algemeen bestuur van een
waterschap.7. Een uitkeringsgerechtigde kan niet meer uitkering ontvangen op
grond van deze wet dan 70% van het minimumloon.8De artikelen 11, 12, 14, 15 en 16 vervallen.9In artikel 21, tweede lid, wordt na «hen» ingevoegd: opgelegd.10Artikel 24, vijfde tot en met zevende lid komen te luiden:5. Het UWV kan afzien van het opleggen van een maatregel als bedoeld
in het derde of vierde lid en volstaan met het geven van een schriftelijke
waarschuwing ter zake van het niet tijdig nakomen van een verplichting als
bedoeld in artikel 17, eerste lid, indien het niet tijdig nakomen van de verplichting,
niet heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen
van uitkering, of ter zake van het zich niet houden aan een voorschrift als
bedoeld in artikel 20, onderdeel a, tenzij het niet tijdig nakomen van de
verplichting, of het zich niet houden aan de voorschriften, plaatsvindt binnen
een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de werknemer
een zodanige waarschuwing is gegeven.6. Het UWV kan afzien van het opleggen van een maatregel indien daarvoor
dringende redenen aanwezig zijn.7. Het opleggen van een maatregel blijft achterwege indien voor dezelfde
gedraging een bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 26 wordt opgelegd.11Artikel 26 komt te luiden:Artikel 26 Boete bij niet nakoming verplichtingen1. Het UWV legt een bestuurlijke boete op van ten hoogste € 2 269
ter zake van het niet of niet behoorlijk nakomen door de werknemer van een
verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, van deze wet.2. Het UWV kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete
als bedoeld in het eerste lid en volstaan met het geven van een schriftelijke
waarschuwing ter zake van het niet of niet behoorlijk nakomen door de werknemer
van een verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, van deze wet indien
dit niet heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen
van uitkering, tenzij het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting
plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop
eerder aan de werknemer een zodanige waarschuwing is gegeven.3. Het UWV kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete
indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.4. Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd is verplicht
desgevraagd aan het UWV de inlichtingen te verstrekken die voor de tenuitvoerlegging
van de boete van belang zijn.5. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld
over de hoogte van de bestuurlijke boete.12Artikel 27 vervalt.13Artikel 28 komt te luiden:Artikel 28 Nadere regels betaling van boetenBij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld omtrent de
termijn waarvoor uitstel van betaling van de bestuurlijke boete kan worden
verleend.14De artikelen 29 en 30 vervallen.15In artikel 31 wordt «boete» vervangen door: bestuurlijke boete.16Artikel 32 komt te luiden:Artikel 32 Invordering bestuurlijke boete1. Het UWV verrekent de bestuurlijke boete met een uitkering op grond
van deze wet, de Ziektewet, de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen, de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten,
de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen, de Wet arbeid en zorg
of een toeslag op grond van de Toeslagenwet, die de overtreder ontvangt.2. De Sociale verzekeringsbank onderscheidenlijk de gemeente betaalt
het bedrag van de bestuurlijke boete, zonder dat daarvoor een machtiging nodig
is, op zijn verzoek aan het UWV indien de overtreder een uitkering ontvangt
op grond van de Algemene Ouderdomswet, de Algemene nabestaanden wet, de Wet
werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen of de Wet werk en inkomen kunstenaars.3. De in artikel 479g van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
aan de raad voor de kinderbescherming toegekende bevoegdheid komt gelijkelijk
toe aan het UWV.4. Zolang de overtreder zijn verplichting, bedoeld in artikel 26,
vijfde lid, niet of niet behoorlijk nakomt:a. is het UWV in afwijking van artikel 4.4.1.9, derde lid, van de
Algemene wet bestuursrecht bevoegd tot verrekening van de bestuurlijke boete
voor zover beslag op de vordering van de schuldeiser nietig zou zijn;b. geldt de beslagvrije voet, bedoeld in de artikelen 475c tot en
met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, in afwijking van
artikel 4.4.4.2.3 van de Algemene wet bestuursrecht, niet bij de invordering
van een bestuurlijke boete bij dwangbevel.5. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld omtrent
de hoogte van het op grond van artikel 32, eerste of tweede lid, te verrekenen
bedrag en de termijn of termijnen waarbinnen deze verrekening plaatsvindt.17In artikel 33 wordt «boete» vervangen door: bestuurlijke boete.18Artikel 34 komt te luiden:Artikel 34 Uitbetaling van de uitkeringHet UWV betaalt de uitkering waarop op grond van deze wet recht bestaat.19Artikel 35, vijfde lid, komt te luiden:5. De vakantiebijslag wordt betaald zonder dat dit bij beschikking
is vastgesteld.20Artikel 37 wordt als volgt gewijzigd:a. Het eerste lid komt te luiden:1. Na het overlijden van de uitkeringsgerechtigde wordt met ingang
van de dag na het overlijden een overlijdensuitkering uitbetaald:a. aan de echtgenoot van de uitkeringsgerechtigde;b. bij ontstentenis van de echtgenoot, aan het kind of de kinderen;c. bij ontstentenis van de in de onderdelen a en b bedoelde personen,
aan degenen ten aanzien van wie de overledene grotendeels in de kosten van
het bestaan voorzag en met wie hij in gezinsverband leefde.b. In het tweede en vierde lid wordt «de persoon, bedoeld in
artikel 3, eerste lid, die recht had op een uitkering op grond van deze wet»
vervangen door: de uitkeringsgerechtigde.c. In het vijfde lid wordt «genoemd in het tweede lid»
vervangen door: genoemd in het eerste lid.d. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:8. De overlijdensuitkering wordt in een bedrag ineens uitbetaald.21Artikel 38, vierde lid, komt te luiden:4. Een herziening van de uitkering op grond van het eerste lid als
gevolg van een wijziging van de verschuldigde bijdrage vindt plaats zonder
dat dit bij beschikking is vastgesteld.22Artikel 39 wordt als volgt gewijzigd:a. In de eerste zin wordt «3 maanden» vervangen door:
2 jaar.b. De tweede zin vervalt.23Artikel 40 komt te luiden:Artikel 40 VoorschotVoor zover bij of krachtens deze wet niet anders is bepaald, wordt een
voorschot op de uitkering beschouwd als een uitkering op grond van deze wet.24Artikel 42 vervalt.25Artikel 43 wordt als volgt gewijzigd:a. Het vierde lid komt te luiden:4. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder een uitkering verstaan
een uitkering op grond van artikel 10, verminderd met de inhouding op grond
van artikel 36 en vermeerderd met de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van
de Zorgverzekeringswet.b. Het vijfde, zesde en zevende lid vervallen onder vernummering
van het achtste lid tot vijfde lid.26Artikel 45, eerste lid, komt te luiden:1. Het UWV kan de onverschuldigd betaalde uitkering, bedoeld in artikel
43, eerste lid, invorderen bij dwangbevel.27Artikel 46 komt te luiden:Artikel 46Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking
tot de artikelen 43, 44 en 45 alsmede omtrent de termijn waarvoor uitstel
van betaling kan worden verleend van hetgeen onverschuldigd is betaald.28In artikel 51, eerste lid, wordt «artikel 40» vervangen door:
artikel 4.4.1.11 van de Algemene wet bestuursrecht.29Na artikel 53 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 53a Delegatiebepaling bezwaar medische besluitenBij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld ten aanzien
van de behandeling van bezwaarschriften tegen besluiten, waaraan een medische
of arbeidskundige beoordeling ten grondslag ligt.30De hoofdstukken 8 en 9 vervallen, onder vernummering van hoofdstuk 10
tot hoofdstuk 8.31Artikel 61 wordt als volgt gewijzigd:a. Aan het eerste lid, worden onder vervanging van de punt aan het
slot van onderdeel d door een puntkomma, twee onderdelen toegevoegd, luidende:e. het Reglement justitiële jeugdinrichtingen: artikel 6, vierde
lid;f. het Besluit ontheffing verplichtingen WW en Wet WIA: artikel 21,
tweede lid.b. In het tweede lid, onderdeel a, wordt «artikel 28, derde
lid,» vervangen door: artikel 28.32Artikel 63 wordt als volgt gewijzigd:a. Het eerste lid komt te luiden:1. Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip.b. In het tweede lid wordt «2026» vervangen door: 2016.ToelichtingI. Algemeen§ 1 InleidingHet verslag van uw Kamer van 5 februari 2007 (Kamerstukken II 2006/07
30 819, nr. 5) vormde aanleiding om het wetsvoorstel inkomensvoorziening
oudere werklozen (IOW) opnieuw te bezien. Daarbij is de regering tot het inzicht
gekomen dat de doelstelling van de IOW via een eenvoudiger en minder ingrijpende
weg kan worden bereikt. Een dergelijke vereenvoudiging is mogelijk door de
doelgroep van de IOW te beperken tot werknemers die op of na 1 oktober
2006 werkloos zijn geworden en bij aanvang van de werkloosheid 60 jaar of
ouder zijn. Deze personen komen na afloop van de WW-duur bij voortdurende
werkloosheid in aanmerking voor een IOW-uitkering van het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV). Voor werkloze werknemers die bij aanvang van
hun werkloosheid 50 jaar of ouder zijn, maar nog geen 60 jaar, blijft de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
(IOAW) van toepassing.Deze nota van wijziging heeft geen gevolgen voor de inkomensbescherming
van oudere werklozen. Het oorspronkelijke wetsvoorstel IOW bood werklozen
uit de categorie 50–60 jaar dezelfde uitkering als de IOAW, zonder een
vermogenstoets maar met een toets op het partnerinkomen. Invoering van de
IOW heeft uitsluitend gevolgen voor de inkomenspositie van personen die bij
aanvang van de werkloosheid 60 jaar of ouder zijn. Voor hen geldt –
in afwijking van de IOAW – geen toets op het partnerinkomen.De wenselijkheid van de IOW acht de regering onverminderd van kracht.
De verkorting van de WW-uitkeringsduur tot maximaal drie jaar en twee maanden
komt volledig tot effect bij oudere werklozen. Zij zijn hierdoor sneller aangewezen
op een uitkering op grond van de IOAW. Ondanks de reeds getroffen maatregelen
is de positie van de werkloze 60-plusser op de arbeidsmarkt nog
zwak. Dit rechtvaardigt de IOW als compensatie voor de verkorting van de WW-duur
voor ouderen.Het gewijzigde voorstel leidt tot een inzichtelijker regeling. Het oorspronkelijke
voorstel combineerde een inkomensvoorziening voor de categorie 50–60
jaar met een zelfstandige werkloosheidsuitkering voor 60-plussers. Dit leidde
tot een wetstechnisch en uitvoeringstechnisch complexe regeling. Daar kwam
bij dat de uitvoerder van de IOW, het UWV, geen ervaring heeft met de uitvoering
van een regeling zoals aanvankelijk voorgesteld voor de categorie 50–60
jaar. De werknemersverzekeringen kennen geen arbeidsverplichtingen voor de
partner van de uitkeringsgerechtigde, en dus ook geen toetsing op dergelijke
verplichtingen. De gemeenten hebben hier wel ervaring mee.Invoering van het oorspronkelijke voorstel zou voor het UWV aanzienlijke
kosten met zich meebrengen. Het gewijzigde wetsvoorstel sluit voor de categorie
60-plus qua vormgeving nauw aan bij de vroegere vervolguitkering in de Werkloosheidswet
(WW). Voor de verrekening van inkomsten uit arbeid sluit het voorstel aan
bij de uitkering in verband met werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten
(WGA). Zowel de vervolguitkering WW als de WGA uitkering worden door het UWV
uitgevoerd.Het oorspronkelijke voorstel verhield zich ook minder goed met het streven
naar deregulering. Voor de categorie 50–60 jaar zouden twee qua inkomensbescherming
identieke regelingen naast elkaar gaan bestaan, één uitgevoerd
door gemeenten (IOAW) en één door het UWV. De IOAW moet voor
bestaande gevallen ook na de invoering van de IOW van toepassing blijven (eerbiedigende
werking). En tot 2011 konden in het oorspronkelijke voorstel ook nog 50-plussers
nieuw in de IOAW instromen, als zij vóór 1 oktober 2006
werkloos zijn geworden en nadien een of meer korte perioden hebben gewerkt.
Het naast elkaar bestaan van een IOAW en een IOW voor 50-plussers zou voor
burgers, maar ook voor gemeenten en het UWV, een onoverzichtelijke situatie
opleveren.Het gewijzigde wetsvoorstel is kortom eenvoudiger, inzichtelijker en minder
ingrijpend dan het oorspronkelijke voorstel en gaat niet ten koste van de
beoogde inkomensbescherming voor oudere werklozen. De wijzigingen beperken
voorts de invoeringskosten voor het UWV.Daar staat als nadeel tegenover dat werknemers uit de categorie van 50–60
jaar na afloop van de WW-duur bij voortdurende werkloosheid bij de gemeenten
een IOAW-aanvraag moeten indienen, net als nu het geval is. Nu de einddatum
van de WW in deze gevallen al geruime tijd vaststaat, kan de last van deze
overdracht voor de betrokken werklozen worden beperkt door een goede ketensamenwerking
tussen het UWV en gemeenten.LeeswijzerDe onderhavige nota van wijziging wijzigt het oorspronkelijke voorstel
op een aantal punten. Paragraaf 2 gaat op deze wijzigingen in. De beperking
van de doelgroep van de IOW heeft gevolgen voor de uitvoering van de IOW door
het UWV en de uitvoering van de IOAW door gemeenten ten opzichte van het oorspronkelijke
voorstel. Gelet hierop is aanvullend uitvoeringstechnisch commentaar gevraagd
aan het UWV en gemeenten. De commentaren zijn weergegeven in paragraaf 3.
De wijzigingen in de financiële gevolgen van de IOW als gevolg van de
nota van wijziging zijn vermeld in paragraaf 4. Paragraaf 5 geeft
ten slotte een schematisch overzicht met de verschillen en overeenkomsten
tussen het eerdere voorstel, de gewijzigde IOW en de IOAW.§ 2. WijzigingenTen opzichte van het oorspronkelijke voorstel, wijzigt de nota van wijziging:de kring van rechthebbenden,de aanvulling indien de IOW-uitkering minder bedraagt dan het relevant
sociaal minimum,de methode van inkomensverrekening,de vervaldatum van de IOW, enenkele artikelen in verband met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht
(Kamerstukken II 2006/07, 29 702).Hieronder worden deze wijzigingen nader toegelicht.Kring van rechthebbendenDe nota van wijziging beperkt de kring van rechthebbenden tot personen
die werkloos zijn geworden nadat zij de leeftijd van 60 jaar hebben bereikt.
In het oorspronkelijke voorstel kwamen ook personen die bij aanvang van de
werkloosheid 50 jaar of ouder waren, in aanmerking voor IOW. Voor deze leeftijdscategorie
blijft de IOAW van toepassing. Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het
uitkeringsregime voor deze categorie.Recht op IOW hebben personen die tussen 30 september 2006 en 1 juli
2011 werkloos worden, en op dat moment 60 jaar of ouder zijn. Instroom in
de IOW zal daarmee geschieden vanaf 1 december 2009 tot 31 augustus
20141.De partner van de oudere werknemer behoort niet tot de kring van rechthebbenden.
De partner hoeft daarmee ook niet te voldoen aan de activerings- en re-integratieverplichtingen
van de IOW, zoals beschreven in hoofdstuk 3 van de memorie van toelichting.
Ook passages bij de uitsluitingsgronden (paragraaf 2.6.) en de internationale
aspecten (paragraaf 6.1.), die betrekking hebben op de partner van de
oudere werklozen, zijn hierdoor niet meer van toepassing.Hoogte van de IOW-uitkering en aanvullingDe IOW-uitkering bedraagt 70% van het wettelijk minimumloon. Dit
is ongeacht de leefsituatie van de IOW-gerechtigde. De hoogte van de IOW-uitkering
is gemaximeerd op de hoogte van de voorliggende WW-uitkering. Dit is gelijk
aan het regime van de vroegere vervolguitkering die werknemers die vóór
11 augustus 2003 werkloos werd, ontvangen.Indien de uitkering op grond van de IOW minder bedraagt dan het relevant
sociaal minimum, dan vindt vanuit de Toeslagenwet (TW) een aanvulling plaats
tot dit sociaal minimum2. Betrokkene behoeft in
dat geval dus geen bijstand aan te vragen. In het oorspronkelijke wetsvoorstel
vond de aanvulling tot het sociaal minimum voor 60-plussers plaats vanuit
de IOW 50+-regeling. De in het oorspronkelijke wetsvoorstel voorgestelde aanvulling
tot het sociaal minimum voor 60-plussers vanuit de IOW 50+-regeling en de
voorgestelde maximering van de IOW op de WW-uitkering plus de toeslag, inclusief
de«woonfictie» komt hiermee te vervallen.Methode van inkomensverrekeningHet inkomen uit arbeid van de IOW-gerechtigde wordt in mindering gebracht
op de uitkering. De onderhavige nota van wijziging stelt voor om daarbij uit
te gaan van de systematiek dat van de inkomsten die de IOW-gerechtigde verwerft,
30% wordt vrijgelaten. Het UWV past deze systematiek al toe in de Wet
WIA (WGA). Deze vrijlating geldt gedurende de gehele looptijd
van de IOW. Inkomsten in verband met arbeid worden volledig in mindering gebracht
op de IOW. Wat onder inkomen uit en in verband met arbeid wordt verstaan,
zal in een nog te treffen Inkomensbesluit IOW worden neergelegd. Voor wat
betreft inkomen in verband met arbeid zal hierbij worden aangesloten bij artikel
34, van de WW.Het inkomen van de partner is niet van invloed op het recht op of de hoogte
van de IOW.Het inkomen van de partner uit of in verband met arbeid wordt, conform
het Inkomensbesluit TW, wel verrekend op een eventuele toeslag op de IOW-uitkering
op grond van de TW.VervaldatumDe werkloze werknemer wiens eerste werkloosheidsdag tussen 30 september
2006 en 1 juli 2011 is gelegen en die recht krijgt op een IOW-uitkering,
behoudt dit recht tot aan de leeftijd van 65 jaar. De IOW kan daarmee vervallen
per 1 juli 2016, omdat er vanaf die datum, gelet op de doelgroep, geen
IOW-gerechtigden meer zullen zijn.Vierde tranche Algemene wet bestuursrechtMet deze nota van wijziging wordt het wetsvoorstel aangepast aan de Vierde
tranche Algemene wet bestuursrecht. Hiertoe zijn in dit wetsvoorstel dezelfde
wijzigingen aangebracht als met de Aanpassingswet vierde tranche Awb (Kamerstukken
II 2006/07, 31 124) zijn aangebracht in de WW.In paragraaf 5 is een schematisch overzicht opgenomen van de verschillen
en overeenkomsten tussen de oorspronkelijk voorgestelde IOW en de gewijzigde
IOW. Daarnaast is een kolom opgenomen met de kenmerken van de IOAW-uitkering.§ 3. Uitvoeringstechnische commentarenConform het oorspronkelijke wetsvoorstel zal het UWV de IOW gaan uitvoeren.
Het UWV is gevraagd om de gevolgen van de gewijzigde IOW voor de uitvoering
in kaart te brengen. Het wetsvoorstel is ook voorgelegd aan het Uitvoeringspanel
van gemeenten, aangezien de gewijzigde IOW ook consequenties heeft voor de
IOAW. Hieronder wordt op deze commentaren nader ingegaan.Het UWV concludeert in zijn uitvoeringstechnisch commentaar van 1 oktober
2007 dat het gewijzigde voorstel uitvoerbaar en handhaafbaar is. Wel verzoekt
het UWV om de invoeringsdatum te verschuiven naar 1 december 2009. Nu
het eerst mogelijke recht op IOW pas op die datum kan ontstaan, stemt de regering
hiermee in. De invoeringsdatum wordt geregeld bij koninklijk besluit.Het gewijzigde voorstel biedt volgens UWV mogelijkheden om de aanvraagprocedure
te vereenvoudigen door op het aanvraagformulier de bij UWV reeds bekende gegevens
te vermelden (semi-ambtshalve toekenning). De klantvriendelijkheid en nauwkeurigheid
van de uitvoering zijn hiermee gediend.De technische en juridische opmerkingen van het UWV zijn in de nota van
wijziging verwerkt.Het Uitvoeringspanel van gemeenten merkt op dat het wetsvoorstel IOW niet
in lijn is met het streven naar minder regels, nu de IOAW daarnaast blijft
bestaan. Dit commentaar heeft echter geen betrekking op de nota van wijziging
maar op het wetsvoorstel als zodanig. De vraag of de IOAW en de IOW naast
elkaar moeten blijven bestaan, komt aan de orde bij de evaluatie van de IOW
in 2010.§ 4. Financiële gevolgenUitkeringslastenDe nota van wijziging heeft geen gevolgen voor de uitkeringslasten ten
opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel De extra uitkeringslasten ten
opzichte van de IOAW blijven gelijk. Wel schuiven deze lasten in de tijd wat
op nu door de nota van wijziging pas op 1 december 2009 voor het eerst
aanspraak op IOW kan ontstaan. De extra uitkeringslasten worden veroorzaakt
door het soepeler IOW-regime voor personen die op de eerste werkloosheidsdag
60 jaar of ouder zijn. Thans kan de doelgroep van de IOW aanspraak maken op
een IOAW-uitkering. Het IOW-regime is iets soepeler dan het IOAW-regime, met
name vanwege het ontbreken van een toets op het partnerinkomen. De beperking
van de doelgroep en de overige wijzigingen zijn hierop niet van invloed.Deze versoepeling, die al in het wetsvoorstel is opgenomen, leidt naar
verwachting tot een extra instroom in de IOW van circa 250 personen per jaar
over de periode 2010–2013. Na 2013 neemt het volume geleidelijk af tot
0 in 2017.De uitkeringslasten in 2009 zijn nihil, omdat de eerste IOW’er instroomt
in december van dat jaar. De verblijfsduur in de IOW is gezien de doelgroep
beperkt: maximaal 22 maanden, gemiddeld 11 maanden. De extra uitkeringslasten
die met de IOW zijn gemoeid (ten opzichte van de huidige IOAW), bedragen in
dit gewijzigde voorstel in totaal circa € 15 miljoen over de periode
2009–2016.Uitvoerings- en implementatiekostenDe uitvoeringskosten van het UWV met betrekking tot de uitvoering van
de IOW zien op eenmalige implementatiekosten en jaarlijkse uitvoeringskosten.
Ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel vallen beide kostenposten
aanzienlijk lager uit. Voor het gewijzigde voorstel zijn de eenmalige implementatiekosten
geraamd op € 2 miljoen (oorspronkelijk voorstel: € 5,2
miljoen).De jaarlijkse uitvoeringskosten zijn geraamd op € 0,25 miljoen
per jaar. In totaal bedragen deze kosten over de periode 2010 tot en met 2014 € 1,3
miljoen. In het oorspronkelijke voorstel liepen de geraamde jaarlijkse uitvoeringskosten
eerst op van € 0,8 miljoen (2009) tot € 6 miljoen (2014)
en vervolgens af naar nihil omstreeks 2026.Administratieve lastenHet wetsvoorstel IOW leidt naar verwachting tot een administratieve lastenverlichting
bij het bedrijfsleven en de burger. Er hoeven minder gegevens worden uitgevraagd
dan in de huidige situatie, waarin uitkeringsgerechtigden indien zij aan het
einde van hun WW-periode nog werkloos zijn onder vergelijkbare omstandigheden
recht hebben op een IOAW-uitkering. Dit in verband met de afwezigheid van
de partnertoets. Deze administratieve lastenverlichting is marginaal, aangezien
de IOW een beperkte doelgroep kent. Hiermee zijn de administratieve lasten
ongewijzigd ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel.§ 5. Verschillen en overeenkomsten oorspronkelijk voorstel IOWgewijzigd
voorstel IOWIOAWRechthebbendenoudere werkloze en partneroudere werklozeoudere werkloze en partner Voorwaarden voor recht op uitkering50 jaar of ouder op de 1e WW-dag, en na afloop
van meer dan drie maanden WW-uitkering. Eerste WW-dag tussen 30 september
2006 en 1 juli 2011.60 jaar of
ouder op de 1e WW-dag, en na afloop van meer dan drie maanden WW-uitkering.
Eerste WW-dag tussen 30 september 2006 en 1 juli 2011.50 jaar of ouder op de 1e WW-dag, en na afloop van
meer dan drie maanden WW-uitkering.Maximale hoogte van de uitkering60-plussers:70% van het minimumloon,
tenzij de voorgaande WW-uitkering lager was.  Er kan sprake zijn van
een aanvulling vanuit de IOW50+ als uitkering lager is dan het relevant sociaal
minimum.70% van het minimumloon,
tenzij de voorgaande WW-uitkering lager was.  Er kan sprake zijn van
een aanvulling vanuit de TW als de uitkering lager is dan het relevant sociaal
minimum. Het relevant sociaal minimum
(afhankelijk van de leefsituatie is dat 70%, 90% of 100%
van het wettelijk minimumloon), tenzij de voorgaande WW-uitkering, inclusief
toeslag op grond van de TW lager was.Uitkeringsduurtot 65 jaartot 65 jaartot 65 jaar VermogenstoetsgeengeengeenInkomenstoets60-plussers: Inkomen uit arbeid van de oudere werkloze. Geen
partnerinkomenstoets  Op de aanvulling: inkomen uit en in verband met
arbeid van de oudere werkloze en partner.  Inkomen uit arbeid van de oudere werkloze. Geen partnerinkomenstoets.  Op
de aanvulling: inkomen uit en in verband met arbeid van de oudere werkloze
en partner.Inkomen uit en in verband
met arbeid van de oudere werkloze en partner. Vrijlatingsregeling op inkomen uit arbeid5% van het wettelijk minimumloon,
plus 30% van het meerdere. Maximaal 15% van het wettelijk minimumloon. 30% van het inkomen uit arbeid.
Op de aanvulling: 5% van het wettelijk minimumloon, plus 30%
van het meerdere. Maximaal 15% van het wettelijk minimumloon. 5% van het wettelijk minimumloon, plus
30% van het meerdere. Maximaal 15% van het wettelijk minimumloon.Vervaldatum2026 2016–UitvoeringsinstantieUWVUWVgemeentenFinancieringuit algemene
middelen. via Toeslagenfonds.uit algemene middelen.
via Toeslagenfonds.uit algemene middelen. via
Gemeentefonds.II. ArtikelsgewijsOnderdeel 1De term «alleenstaande» behoeft niet langer te worden gedefinieerd
nu de bepalingen waarin deze term voorkomt met deze nota van wijziging komt
te vervallen. Voorts kan de definitie van de term «vreemdeling»
vervallen nu deze term niet in de wettekst voorkomt.Onderdeel 2Allereerst wordt nu geregeld dat het recht op uitkering alleen ontstaat
als een persoon ten minste 60 jaar is op zijn eerste werkloosheidsdag. Daarnaast
is het derde lid, dat betrekking had op de echtgenoot, verwijderd. Dat lid
was immers alleen van belang in verband met de IOW 50+-uitkering.Onderdeel 3, onder aHet tweede lid van artikel 4 kan vervallen nu dat immers alleen van belang
was in verband met de IOW 50+-uitkering.Onderdeel 3, onder bArtikel 4, vierde lid, zoals dat luidt in het oorspronkelijke wetsvoorstel,
bepaalt dat het recht op uitkering niet kan worden vastgesteld over perioden
gelegen voor 26 weken voorafgaand aan de dag waarop de aanvraag om een uitkering
wordt ingediend. De nota van wijziging verving deze bepaling in eerste instantie
met de bepaling, dat het UWV de uitkering binnen zes weken na indienen van
de aanvraag zal betalen. Dat was niet beoogd. Op advies van de Raad wordt
het voorstel op dit punt weer in oorspronkelijke staat hersteld, zij het dat
de laatste zin van het oorspronkelijke vierde lid achterwege wordt gelaten.
Hiermee wordt recht gedaan aan de motie van het lid Jurgens c.s. (Kamerstukken
I 2005/06, 21 109, nr. A) welke inhoudt dat ingevolge artikel 81
van de Grondwet, afwijken van een wet in formele zin alleen is toegestaan
bij besluit van de regering en Staten-Generaal. Een delegatie bij wet in formele
zin aan een lagere regelgever, welke die regelgever machtigt om af te wijken
van de wet in formele zin, is dan ook niet toegelaten. In lijn met deze motie
komt de laatste zin van het vierde lid van het oorspronkelijke artikel 4 te
vervallen aangezien daarin was bepaald dat het UWV bevoegd is om in bijzondere
gevallen af te wijken van de regel dat het recht op uitkering niet kan worden
vastgesteld over perioden voor 26 weken voorafgaand aan de dag waarop de aanvraag
om uitkering werd ingediend.Onderdeel 4De wijze waarop de regelgeving omtrent uitsluitingsgronden is vastgelegd
is gewijzigd. Er is meer aangesloten bij de WW-systematiek.De uitsluitingsgrond die in het oorspronkelijk ingediende wetsvoorstel
is opgenomen in artikel 6, eerste lid, onderdeel h, is niet langer noodzakelijk
in verband met de wijziging van de berekening van de uitkeringshoogte (zie
de toelichting bij onderdeel 7). Ook de uitsluitingsgrond «het overlijden
van de werknemer» (het huidige artikel 6, eerste lid, onderdeel g) wordt
niet langer opgenomen. Die is opgenomen als eindigingsgrond. Zie hiervoor
de toelichting op onderdeel 7.Daarnaast wordt het beschikbaarheidsvereiste (het huidige artikel 6, eerste
lid, onderdeel i) in het geheel niet meer opgenomen. Werkloosheid is voor
de IOW geen voorwaarde voor het recht op IOW, wel het recht hebben gehad op
een WW-uitkering. Uiteraard verplicht de IOW uitkeringsgerechtigden te streven
naar betaalde arbeid (sollicitatieplicht en andere verplichtingen gericht
op inschakeling). Dit zijn in feite uitingsvormen van beschikbaarheid. Als
de uitkeringsgerechtigde niet voldoet aan de verplichtingen, volgt een sanctie.
Beschikbaarheid is daarom als voorwaarde voor het recht op IOW niet apart
nodig.Het zevende lid van artikel 6 kan vervallen nu dat alleen van belang was
in verband met de IOW 50+-uitkering.Onderdeel 5In artikel 7 is een aantal bepalingen met betrekking tot de eindiging
van het recht op IOW-uitkering opgenomen. Het huidige artikel 7, tweede lid,
kan vervallen, aangezien de 50+-uitkering niet meer in het wetsvoorstel wordt
opgenomen.Allereerst is in het eerste lid bepaald dat het recht op de uitkering
eindigt op de dag dat er ten aanzien van de werknemer een uitsluitingsgrond
als bedoeld in artikel 3, derde of vierde lid, van toepassing is (onderdeel
a). Daarnaast eindigt de uitkering op de dag dat de werknemer overlijdt (onderdeel
b). Het ligt meer voor de hand die laatste grond als eindigingsgrond aan te
merken dan als uitsluitingsgrond.Onderdeel 6Het huidige artikel 8, tweede lid, kan vervallen, aangezien de 50+-uitkering
niet meer in het wetsvoorstel wordt opgenomen.Onderdeel 7Artikel 10 van de IOW wordt ingrijpend herzien. Daarom wordt integraal
een nieuw artikel vastgesteld. Het eerste en tweede lid van het huidige artikel
10 kunnen vervallen, aangezien de 50+-uitkering niet langer bestaat. De IOW-uitkering
(60+) bedraagt 70% van het wettelijk minimumloon minus het in de desbetreffende
kalendermaand verworven inkomen (zie het voorgestelde artikel 10, eerste lid).
Bij de inkomensverrekening wordt uitgegaan van dezelfde systematiek als in
de Wet WIA. Van de inkomsten die de IOW-gerechtigde verwerft, wordt 30%
vrijgelaten. Deze vrijlating geldt gedurende de gehele looptijd van de IOW.
In verband hiermee is de vrijlatingsregeling zoals die op dit moment nog is
opgenomen in artikel 12, tweede en derde lid, niet langer noodzakelijk (zie
ook onderdeel 8).Het tweede en vierde lid van artikel 10 zijn het equivalent van het huidige
artikel 12, eerste lid, onderdeel c, en het vierde lid. In het derde lid wordt
de (volledige) anticumulatie tussen de IOW-uitkering en inkomen in verband
met arbeid geregeld. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan prepensioen.De hoogte van de IOW-uitkering wordt op grond van artikel 10, vijfde lid,
gemaximeerd op de hoogte van de voorliggende WW-uitkering. Dit is gelijk aan
het regime van de vroegere WW-vervolguitkering.Indien de uitkering op grond van de IOW minder bedraagt dan het relevant
sociaal minimum, dan vindt vanuit de TW een aanvulling plaats tot dat sociaal
minimum. In het oorspronkelijke wetsvoorstel vond de aanvulling tot het sociaal
minimum voor 60-plussers plaats vanuit de IOW 50+-regeling. De in het oorspronkelijke
wetsvoorstel voorgestelde aanvulling tot het sociaal minimum voor 60-plussers
vanuit de IOW50+ regeling en de voorgestelde maximering van de IOW op de WW-uitkering
plus de toeslag, inclusief de «woonfictie» komt hiermee te vervallen.
Dit betekent dat het huidige vijfde, zesde en negende lid niet langer worden
opgenomen. Het zevende lid kan vervallen, omdat bij de berekening van de IOW60+-regeling
geen rekening wordt gehouden met de partner. Het huidige achtste lid van artikel
10 wordt zesde lid.Het zevende lid van artikel 10 maximeert de IOW-uitkering op 70%
van het minimumloon. Indien een werknemer volgtijdelijk meerdere dienstbetrekkingen
verliest, kan hij meermalen recht op WW verkrijgen. Als betrokkene bij aanvang
van die rechten 60 jaar of ouder is, zou hij in beginsel ook meermalen aan
de voorwaarden van de IOW kunnen voldoen. Deze bepaling voorkomt dat in dergelijke
situaties aan IOW meer wordt uitgekeerd 70% van het minimumloon. Dat
zou zich niet verhouden met het karakter van de IOW als inkomensvoorziening.Onderdeel 8De artikelen 11, 12, 14, 15 en 16 vervallen. Artikel 11 heeft geen betekenis
meer in verband met het schrappen van de IOW 50+-uitkering en in verband met
de wijziging van de berekening van de hoogte van de IOW 60+-uitkering (zie
de toelichting bij onderdeel 7). Artikel 12 kan (deels om dezelfde reden)
eveneens vervallen. De inhoud van artikel 12, eerste lid, onderdeel c, en
vierde lid, wordt opgenomen in artikel 10, als tweede lid en
vierde lid. Het tweede en derde lid van artikel 12 zijn niet langer noodzakelijk.
Zie hiervoor de toelichting bij onderdeel 7.De artikelen 14, 15 en 16 hebben geen betekenis meer in verband met het
feit dat het beschikbaarheidsvereiste niet langer van toepassing zal zijn
en kunnen om die reden vervallen. Hierbij wordt het volgende opgemerkt. Beschikbaarheid
heeft in de WW slechts betekenis in die situaties waarin de vooronderstelling
van niet-beschikbaarheid een rol speelt (ziekte, vakantie en scholing). Voor
de zieke IOW-er blijft het recht op IOW bestaan, dus daarvoor speelt beschikbaarheid
geen rol meer. Tevens mag de IOW-er die tijdens vakantie – in Nederland –
of tijdens scholing blijft solliciteren, zijn uitkering behouden.Daarnaast heeft de IOW een andere strekking dan de WW. De IOW is een inkomensvoorziening.
Werkloosheid is geen voorwaarde voor het recht op IOW; wel het recht hebben
gehad op een WW-uitkering.Onderdeel 10Met de nieuwe formulering van artikel 24, vijfde tot en met zevende lid,
wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht met de Vierde tranche Algemene
wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07, 29 702). Hierdoor is de tekst
in overeenstemming met gelijkluidende bepalingen in andere socialeverzekeringswetten,
zoals bijvoorbeeld artikel 27 van de Werkloosheidswet, dat met artikel 11,
onderdeel B, onder 2, van de Aanpassingswet vierde tranche Awb (Kamerstukken
II 2006/07, 31 124, nr. 2) zal worden aangepast. Voor een nadere toelichting
wordt verwezen naar de modellen 2 en 66 van de Leidraad Aanpassingswetgeving
Algemene wet bestuursrecht vierde tranche. Inhoudelijke wijzigingen worden
met deze wijziging niet beoogd.Onderdeel 11Met de nieuwe formulering van artikel 26, eerste, derde, vierde en zesde,
wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht met de Vierde tranche Algemene
wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07, 29 702). Het in de IOW opgenomen
artikel 26, tweede lid, kan, gelet op artikel 5.4.1.7, tweede lid, van de
Awb, vervallen. Hierdoor wordt het derde lid vernummerd tot het tweede lid.Het in het wetsvoorstel opgenomen zesde lid kan vervallen omdat artikel
5.4.1.3 van de Awb reeds bepaalt dat geen boete meer kan worden opgelegd indien
de overtreder is overleden. Het zevende lid wordt derhalve het vijfde lid.Het artikel wordt overigens in overeenstemming gebracht met gelijkluidende
bepalingen in andere socialeverzekeringswetten, zoals die luiden na inwerkingtreding
van de Aanpassingswet vierde tranche Awb (Kamerstukken II 2006/07, 31 124,
nr. 2).Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar de modellen 2, 66, 68
en 75 van de Leidraad Aanpassingswetgeving Algemene wet bestuursrecht vierde
tranche. Inhoudelijke wijzigingen worden met deze wijziging niet beoogd.Onderdeel 12Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). De procedure, bedoeld in de voorgestelde afdeling 5.4.2 van
de Awb, wordt geacht voldoende waarborgen te bevatten, zodat artikel 27 kan
vervallen.Onderdeel 13Door de verwachte inwerkingtreding per 1 juli 2008 van het wetsvoorstel
Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07, 29 702)
zal de terug- en invorderingspraktijk van het UWV en de Sociale verzekeringsbank
moeten worden aangepast. Besloten is om drie bestaande regelingen die over
terug- en invordering samen te voegen tot één regeling. Artikel
28 zal (mede) de grondslag vormen voor deze nieuwe regeling. Deze regeling
zal geen grote inhoudelijke wijzigingen met zich mee brengen. Er zal echter
wel aangesloten moeten worden bij de terminologie van het wetsvoorstel Vierde
tranche AWB. Vandaar dat in artikel 28 niet gesproken wordt van «termijn
waarbinnen moet worden betaald» maar van «uitstel van betaling».
Deze constructie wordt voortaan als uitgangspunt genomen voor het treffen
van een betalingsregelingOpgemerkt wordt dat de mogelijkheid in artikel 28 om regels te stellen
omtrent de hoogte van het op grond van artikel 32, eerste of tweede lid, te
verrekenen bedrag en de termijn of termijnen waarbinnen deze verrekening plaatsvindt
is verplaatst naar artikel 32, vijfde lid.Onderdeel 14Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). Artikel 29 kan vervallen in verband met het voorgestelde artikel
5.4.1.5 van de Awb. Artikel 30 kan vervallen in verband met de voorgestelde
artikelen 5.4.2.4 en 5.4.1.6 van de Awb.Onderdelen 15 en 17Om meer eenheid en overeenstemming met de Vierde tranche Algemene wet
bestuursrecht (artikel 5.4.1.1) te realiseren, is het wenselijk om in de IOW
de term «boete» telkens te vervangen door bestuurlijke boete.Onderdeel 16Het is niet nodig de bevoegdheid tot het uitvaardigen van een dwangbevel
toe te kennen ten aanzien van de opgelegde bestuurlijke boete, deze bevoegdheid
vloeit immers reeds voort uit artikel 5.0.10, tweede lid, van de Awb. Het
eerste lid van artikel 32 van de IOW kan derhalve vervallen. Het tweede lid
wordt daarom vernummerd tot het eerste lid.Het huidige vierde lid vervalt, omdat afdeling 4.4.4 van de Vierde tranche
Algemene wet bestuursrecht de kosten van de tenuitvoerlegging regelt.De inhoud van het huidige vijfde lid is niet noodzakelijk en komt derhalve
niet terug.Gelet op de modellen 27 en 36, 40 van de Leidraad Aanpassingswetgeving
Algemene wet bestuursrecht vierde tranche vervalt het zesde lid en wordt het
zevende lid gewijzigd. De tweede zin van het zevende lid wordt omgevormd tot
het voorgestelde derde lid.Gelet op model 18 van de Leidraad Aanpassingswetgeving Algemene wet bestuursrecht
vierde tranche kan het achtste lid vervallen.Het huidige negende lid blijft gehandhaafd en komt, in verband met het
vervallen van het achtste lid, in technisch aangepaste vorm terug in het voorgestelde
vierde lid. In het vierde lid wordt afgeweken van artikel 4.4.1.9 van de Awb.
Volgens artikel 4.4.1.9 is verrekening niet toegestaan voorzover beslag op
de vordering van de wederpartij niet geldig is. Dit heeft tot gevolg dat de
beslagvrije voet niet vatbaar is voor verrekening. In het vierde lid wordt
echter bepaald dat indien de verzekerde niet aan de inlichtingenplicht van
artikel 27a, vierde lid, voldoet, de beslagvrije voet wel vatbaar
is voor verrekening. De reden voor deze uitzondering is dat het in de praktijk
wel vaker voorkomt dat de verzekerde weigert de benodigde inlichtingen te
verstrekken voor het vaststellen van de hoogte van de beslagvrije voet. In
een dergelijk geval dient er toch verrekening te kunnen plaatsvinden, ondanks
het feit dat hierbij het risico bestaat dat deze zich uitstrekt over de beslagvrije
voet.Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar de modellen 1, 66, van
de Leidraad Aanpassingswetgeving Algemene wet bestuursrecht vierde tranche.Voor een toelichting op het nieuwe vijfde lid wordt verwezen naar de toelichting
op onderdeel 13.Onderdeel 18Deze wijziging houdt verband met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht
(Kamerstukken II 2006/07, 29 702). Op grond van artikel 4.4.1.3, eerste
lid, van de Awb dient betaling plaats te vinden binnen zes weken na bekendmaking
van de beschikking. Deze bepaling kan artikel 34, ten aanzien van de termijn
waarbinnen moet worden betaald, vervangen. Van de op grond van artikel 4.4.1.3,
eerste lid, geboden mogelijkheid om een later tijdstip van betaling in de
beschikking te vermelden kan door het UWV gebruik worden gemaakt in gevallen
van een te vroeg ingediende aanvraag.Onderdeel 19Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). Hier is gebruik gemaakt van de in het voorgestelde artikel 4.4.1.4
van de Awb voorgestelde mogelijkheid om af te wijken van de regel dat een
verplichting tot betaling moet berusten op een beschikking.Onderdeel 20In artikel 37, dat betrekking heeft op de overlijdensuitkering, worden
enige wijzigingen aangebracht. De wijziging van het eerste lid is geen inhoudelijke
wijziging, maar ziet er uitsluitend op duidelijker te maken waar de uitkering
precies op ziet: de uitbetaling van de IOW-uitkering aan de nabestaanden van
de uitkeringsgerechtigde. De wijziging van het tweede lid is het gevolg van
het feit dat de uitkering slechts toekomt aan «de werknemer» zelf
en niet ook aan zijn echtgenoot. Met de wijziging van het vijfde lid wordt
een onjuiste verwijzing aangepast. De toevoeging van het achtste lid tenslotte,
dat regelt dat de overlijdensuitkering in een bedrag ineens wordt uitbetaald,
is het herstel van een omissie in de IOW.Onderdeel 21Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). Hier is gebruik gemaakt van de in het voorgestelde artikel 4.4.1.4
van de Awb voorgestelde mogelijkheid om af te wijken van de regel dat een
verplichting tot betaling moet berusten op een beschikking.Onderdeel 22Met deze wijziging van artikel 39 wordt recht gedaan aan twee moties van
het lid Jurgens c.s. (Kamerstukken I 2005/06, 21 109, nr. A en Kamerstukken
I, 2006/07, 26 200 VI nr. 65 en 21 109, nr. D). Hierdoor wordt de
termijn van betaalbaarstelling van de IOW-uitkering twee jaar en is het niet
nodig het UWV de bevoegdheid te geven in bijzondere gevallen van deze wettelijke
termijn af te wijken. Hierbij wordt opgemerkt dat deze termijn van betaalbaarstelling
dezelfde is als in artikel 56 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.Onderdelen 23 en 28Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). Het huidige eerste lid van artikel 40 vervalt. Deze bepaling
is overbodig in verband met het voorgestelde artikel 4.4.1.11 van de Awb.
Het huidige tweede lid wordt weliswaar tekstueel aangepast, maar inhoudelijk
gehandhaafd omdat dit een uitzondering vormt op artikel 4.4.1.11, eerste lid,
van de Awb, welke voor de uitvoeringspraktijk van belang blijft.Artikel 51, eerste lid, wordt aangepast aan de wijziging van artikel 40.Onderdeel 24Artikel 42 kan vervallen. Dit artikel was opgenomen omdat het wenselijk
werd geacht de uitkering van een juiste inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie
afhankelijk te maken aangezien de hoogte van de uitkering mede afhankelijk
kon zijn van het inkomen van de partner en het al dan niet hebben van een
kind dat niet tot het huishouden van een ander behoort. Dit is niet het geval
met de 60+-uitkering.Onderdeel 25In artikel 43 kunnen het vierde tot en met zesde lid vervallen aangezien
de 50+-uitkering niet meer in het wetsvoorstel is opgenomen.In plaats daarvan komt er een nieuw vierde lid waarin wordt bepaald dat
voor de toepassing van artikel 43 onder een uitkering wordt verstaan een uitkering
op grond van artikel 10, verminderd met de inhouding op grond van artikel
36 en vermeerderd met de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet.
Dit is noodzakelijk in verband met de verwijzing naar de hoogte van de uitkering
op grond van artikel 10.Met het vervallen van het zevende lid wordt het wetsvoorstel in overeenstemming
gebracht met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II
2006/07, 29 702). Het systeem van de voorgestelde afdelingen 4.4.2 en
4.4.4 van de Awb wordt gevolgd. Artikel 45 van de IOW kan derhalve (deels)
vervallen (zie ook de toelichting op de wijziging van artikel 45) evenals
de verwijzing daarnaar in het zevende lid van artikel 43.Onderdeel 26Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). Het systeem van de afdelingen 4.4.2 en 4.4.4 van de Awb wordt
gevolgd ten aanzien van de invordering van onverschuldigd betaalde uitkering,
bedoeld in artikel 43, eerste lid. Het huidige eerste lid van artikel 45 is
derhalve overbodig. In het voorgestelde eerst lid wordt de bevoegdheid
tot invordering bij dwangbevel van deze onverschuldigd betaalde uitkering
aan het UWV toegekend.Onderdeel 27Met deze wijziging wordt het wetsvoorstel in overeenstemming gebracht
met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2006/07,
29 702). De verwijzing in dit artikellid is aangepast in verband met
het vervallen van artikel 43, zevende lid. Met het ontbreken van artikel 43,
zevende lid, komt een gedeelte van de (met dit wetsvoorstel te regelen) grondslag
van een ministeriële regeling inzake terugvordering en onverschuldigde
betaling (De Regeling betaling, terugvordering en tenuitvoerlegging van boeten
en onverschuldigde betaling) te vervallen. Een nieuwe grondslag voor regels
die zien op uitstel van (terug)betaling van hetgeen onverschuldigd is betaald,
wordt voorgesteld in artikel 46. Voor een nadere toelichting wordt verwezen
naar de toelichting op onderdeel 13.Onderdeel 29Het voorgestelde artikel 53a is gelijk aan artikel 129a van de WW. Hoewel
er geen regels zijn gesteld op grond van artikel 129a van de WW is een delegatiebepaling
in de IOW wel wenselijk, omdat een zieke IOW’er zijn IOW-recht behoudt
en geen recht heeft op ziekengeld. Daarmee zal dus ook (vaker dan in de WW)
een besluit kunnen worden genomen waarvoor een medische of arbeidsdeskundige
beoordeling nodig is geweest.Onderdeel 30Met het vervallen van hoofdstuk 8 wordt het wetsvoorstel in overeenstemming
gebracht met de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II
2006/07, 29 702). Het voorgestelde artikel 5.4.1.5 van de Awb ziet op
de verhouding tussen bestuurlijke boeten en strafrechtelijke sancties en specificeert
de situaties waarin geen bestuurlijke boete aan de overtreder wordt opgelegd
wegens dezelfde gedraging. In verband daarmee kan artikel 56 van de IOW (en
daarmee hoofdstuk 8) vervallen.Verder is het, met het oog op het feit dat de aanpassingen van andere
wetten naar aanleiding van de IOW in een apart wetsvoorstel zullen worden
opgenomen, wenselijk de wijzigingen van de IOAW (hoofdstuk 9) op te nemen
in wijzigingswetgeving en niet als hoofdstuk in de IOW zelf. Hoofdstuk 9 kan
daarom vervallen.Onderdeel 31In verband met de verschillende wijzigingen in het wetsvoorstel op grond
van deze nota van wijziging is het noodzakelijk het artikel dat ziet op de
verruiming van lagere regelgeving aan te passen, zodat de desbetreffende ministeriële
regeling en algemene maatregelen van bestuur op de juiste grondslag zullen
worden gebaseerd.Onderdeel 32De in het wetsvoorstel opgenomen mogelijkheid van gespreide inwerkingtreding
is niet langer noodzakelijk, omdat in het wetsvoorstel geen wijzigingsbepalingen
meer zijn opgenomen. De wet kan dus te zijner tijd ineens in werking treden.De wijziging, die ziet op het beperken van de einddatum van de IOW met
10 jaar (einddatum in 2016 in plaats van 2026), is het gevolg van het schrappen
van de IOW 50+-uitkering. De persoon die op de laatst mogelijke datum instroomt
in de IOW en die op zijn eerste werkloosheidsdag 60 jaar is, zal 10 jaar eerder
65 zijn dan de persoon die op die datum 50 jaar is.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1De 60-jarige werkloze die op 1 oktober 2006 werkloos is geworden,
heeft recht op 38 maanden WW-uitkering en krijgt op 1 december 2009 recht
op een IOW-uitkering. Degene die op 30 juni 2011 werkloos wordt, heeft
maximaal recht op 38 maanden WW (minimaal 33 maanden) en heeft bij voortdurende
werkloosheid – als er tussentijds geen sprake is van beëindiging
en herleving van de WW – op 31 augustus 2014 recht op IOW.XNoot2Met het wetsvoorstel Wijziging van de Toeslagenwet en intrekking van de
Invoeringswet stelselherziening sociale zekerheid in verband met het verbeteren
en vereenvoudigen van de wijze waarop het sociaal minimum wordt gewaarborgd
in de loondervingsuitkeringen (Kamerstukken II 2006/07, 30 937) worden
de kopjesbedragen met ingang van 2008 geïntegreerd in de toeslagen op
grond van de Toeslagenwet. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30819-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl