Wijziging van de Wet milieubeheer en enkele daarmee verband houdende wetten (modernisering van de regelgeving over de milieueffectrapportage); verslag van een schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2022-02-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141709
 2009-2010
 
 31 755
 Wijziging van de Wet milieubeheer en enkele daarmee verband houdende
wetten (modernisering van de regelgeving over de milieueffectrapportage)
 
 
 
 
 I
 VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
 Vastgesteld 16 maart 2010
 De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu
/ Wonen, Wijken en Integratie heeft in reactie
op de brief van de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer van 15 december 2009, waarin
zij nadere informatie verschaft over participatie en milieueffectrapportage
(mer), de minister op 26 januari 2010 een brief gestuurd.
 
 De minister heeft op 12 maart 2010 gereageerd.
 
 De commissie brengt bijgaand verslag uit van het gevoerde schriftelijk
overleg.
 
 De griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieu / Wonen, Wijken en Integratie,
 Kim van Dooren
 
 BRIEF AAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER
 Den Haag, 26 januari 2010
 
 In reactie op uw brief d.d. 15 december 2009, waarin u nadere informatie
verschaft over participatie en milieueffectrapportage (mer), wil de commissie
de voorwaarden schetsen waaraan participatie zou moeten voldoen.
 
 De commissie is – in lijn met de discussie over participatie tijdens
het debat over wetsvoorstel 31 755wijziging van de regelgeving inzake
de milieueffectrapportage – van mening:
 
 1) dat participatie als tweerichtingsverkeer moet worden opgevat en niet
hetzelfde is als het indienen van zienswijzen is en ook niet verward moet
worden met Inspraakprocedures. Uw brief van 15 december jl. biedt hier
geen antwoord op, en verwart eerder participatie met zienswijzen en inspraak.
 
 2) dat de huidige regelgeving niet borgt dat die participatie ook daadwerkelijk
door het bevoegd gezag geïnitieerd wordt en dat in lijn met het rapport
van de commissie-Elverding een wettelijke verankering voor participatie nodig
is. De commissie wijst In dat verband op de In de Tweede Kamer met algemene
stemmen aangenomen motie-Samsom c.s. (32 127, nr. 105). Uw brief d.d. 15 december jl. roept de
vraag op hoe u participatie voldoende bindend wilt verankeren In de planvorming.
Daarover wordt commissie graag zo spoedig mogelijk geïnformeerd.
 
 Naast de motie 31 755, F over participatie, is ook de motie 31 755,
G over de verankering van het begrip «passende beoordeling» in
de MER-wetgeving aangehouden. De commissie nodigt u tevens uit schriftelijk
op die motie te reageren, zodat de Kamer zich er plenair over kan uitspreken.
De commissie is in ieder geval benieuwd of u aan kunt geven of en op welke
termijn het onderbrengen het begrip «passende beoordeling» in
het Besluit MER geregeld zou kunnen worden. 
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieu / Wonen, Wijken en Integratie,
 M. C. Meindertsma
 
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER
 Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 12 maart 2010
 
 Met deze brief ga ik in op uw reactie en vragen van uw brief d.d. 26 januari
jl. over de milieueffectrapportage.
 
 Allereerst zal ik reageren op uw reactie en vraag over participatie. Vervolgens
zal ik ingaan op uw vragen over de motie 31 755, G over de verankering
van het begrip «passende beoordeling» in de mer-wetgeving.
 Participatie
 Uw eerste punt betreft de invulling van het begrip participatie. Ik betreur
het dat hierover verwarring is ontstaan; temeer daar we allen hetzelfde belang
hechten aan participatie. Om spraakverwarring te voorkomen sluit ik aan bij
de definities in het eindrapport Inspraak Nieuwe Stijl «Passende publieksparticipatie
leidt tot betere besluitvorming» uit september 2008, dat ook aan de
Tweede Kamer is gestuurd (bijlage bij Tweede Kamerstukken 29 385, nr.
42).
 De definitie luidt: «Participatie: een verzamelterm voor alle vormen
van deelname van het publiek aan de voorbereiding, uitvoering, besluitvorming
of evaluatie van beleid. Participatie omvat onder meer consultatie en toets.
Consultatie is een vorm van participatie gericht op het benutten van meedenkkracht.
De toets is het formele sluitstuk van participatie en biedt het publiek de
mogelijkheid zienswijzen in te dienen conform afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht.»
 Deze definities lagen ook ten grondslag aan mijn brief van 15 december.
Met u ben ik van mening dat participatie breder is dan het indienen van zienswijzen
en bijvoorbeeld ook kan gaan over maatschappelijke initiatieven of gezamenlijke
besluitvorming.
 
 Is participatie nu voldoende bindend verankerd in de planvorming, in lijn
met het advies van de commissie-Elverding? Dat is de vraag die nu voorligt.
Het is goed even op een rij te zetten waarin dit nu is vastgelegd.
 1. Besluit ruimtelijke ordening (Bro)
 De «brede» participatie conform het eindrapport Inspraak Nieuwe
Stijl en het advies van de commissie Elverding is voor ruimtelijke plannen
verankerd in de zogenaamde «moederprocedure» van de ruimtelijke
ordening. Het Besluit ruimtelijke ordening bevat
voor zowel alle structuurvisies als bestemmingsplannen een zogenaamde vormvrije
participatiebepaling: het bevoegd gezag verantwoordt de wijze van participatie
achteraf in het besluit.
 2. Wijziging Tracéwet
 Dezelfde vormvrije participatiebepaling zal worden voorgesteld in het
wetsvoorstel wijziging van de Tracéwet met het oog op de versnelling
en verbetering van besluitvorming over infrastructurele projecten.
 De verantwoordingsplicht bevordert publieksparticipatie vroeg in het planproces
en staat maatwerk niet in de weg.
 3. Handreiking milieueffectrapportage
 Om in de voorfase de voorbereiding van het plan of project en het daarbij
behorende milieueffectrapport zoveel mogelijk in een open en transparante
sfeer te laten plaatsvinden, zal door VROM een handreiking milieueffectrapportage
worden uitgebracht. In de handreiking wordt met tips en voorbeelden uitgewerkt
hoe publieksparticipatie op maat en professioneel wordt uitgevoerd. Hiermee
geeft de handreiking richting aan artikel 7.9, welke bedoeld is om vroege
participatie verplicht te stellen door het bevoegde gezag te laten aangeven
wie kunnen participeren, op welke wijze en binnen welke termijn.» Expliciet
zal ik in de handreiking laten opnemen dat de verantwoordingsverplichting
op basis van de moederprocedures in het kader van de Wro en de Tracéwet
tevens een verantwoording inhoudt voor een bijbehorend mer-traject. Bij het
besluit over het plan of project dient het bevoegd gezag verantwoording af
te leggen over de wijze waarop participatie heeft plaatsgevonden en de doorwerking
daarvan in het besluit.
 
 Daarmee is naar mijn mening participatie in de planvorming in de zogenaamde
moederprocedure, mede in relatie tot de mer voldoende verankerd. Graag zeg
ik u toe – zoals ik ook in het plenaire debat heb gezegd – om
na 2 jaar te evalueren in hoeverre participatie voldoende is geborgd en te
bezien of en hoe participatie in de mer-wetgeving verankerd moet worden. Het
nu alsnog opnemen hiervan betekent een nieuw wetsvoorstel en -procedure. De
tijd die hiermee is gemoeid, gebruik ik liever voor het opdoen van ervaring
met participatie in brede zin.
 
 Met in acht neming van het bovenstaande zie ik motie 31 755 F als
ondersteuning van mijn beleid.
 Passende beoordeling
 Mede namens mijn collega van LNV, geef ik u een reactie op de motie 31 755,
onderdeel G, over de passende beoordeling.
 
 De Natuurbeschermingswet 1998 implementeert de Europese Habitatrichtlijn.
Deze richtlijn bepaalt dat voor een plan of project een passende beoordeling
moet worden gemaakt indien het plan of project significante gevolgen kan hebben
voor een Natura 2000-gebied. Gelet op de Europese oorsprong van dit begrip
kan het begrip «passende beoordeling» in nationale wetgeving niet
op die manier worden uitgewerkt, zoals in de motie wordt verzocht. Ik licht
u hieronder toe op welke wijze wij de implementatie hiervan in nationale regelgeving
borgen.
 
 Het kan voor een project noodzakelijk zijn om zowel een MER als een passende
beoordeling op te stellen. In de memorie van antwoord en tijdens de plenaire behandeling heb ik aangegeven waarom de minister
van LNV en ik voorstellen om deze koppeling niet verplicht te stellen voor
projecten en waarom de verplichte koppeling wel geldt voor plannen. In de
gevallen dat het zinvol is, willen wij een koppeling van passende beoordeling
en projectmer zoveel mogelijk bevorderen. De introductie van één
loket in de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) zal voor locatiegebonden
activiteiten integratie tussen de milieuvergunning en de vergunning op grond
van de Nb-wet 1998 bewerkstelligen. Daarnaast zal de minister van LNV, na
stemming over de motie, de bevoegde gezagen ter stimulering per brief informeren
over de mogelijke voordelen van integratie. Hiermee wordt integratie voldoende
geborgd. Ik zal u bij de evaluatie van de nieuwe mer-wetgeving informeren
over de praktijkervaringen. Mocht daaruit blijken dat koppeling van de passende
beoordeling aan projectmer in de praktijk onvoldoende invulling krijgt, dan
zal ik op dat moment overwegen of alsnog een wettelijke koppeling
gelegd moet worden en u daarover raadplegen.
 
 Dit alles overziende en gezien het belang van een snelle inwerkingtreding
betekent dit voor mij dat ik motie 31 755 G ontraad.
 
 Op de laatste vraag van de commissie dat zij in ieder geval benieuwd is
of en op welke termijn het onderbrengen van het begrip «passende beoordeling»
in het Besluit m.e.r. geregeld zou kunnen worden, deel ik u mee dat de Wet
milieubeheer geen basis geeft om in het Besluit m.e.r. te bepalen dat een
passende beoordeling op projectniveau moet worden opgenomen in het project-MER.
Een dergelijke bepaling kan uitsluitend op wetsniveau plaatsvinden, zoals
ook is gebeurd bij plannen (zie Nb-wet 1998 artikel 19j), hetgeen een nieuw
wetsvoorstel en -procedure vraagt.
 
 Ik verwacht hiermee uw vragen voldoende te hebben beantwoord.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. C. Huizinga-Heringa
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Van den Berg (SGP), Meindertsma (PvdA), (voorzitter), Meulenbelt (SP),
Rosenthal (VVD), Swenker (VVD), Slagter-Roukema (SP), Schouw (D66), Putters
(PvdA), Eigeman (PvdA), Leijnse (PvdA), Thissen (GL), Slager (SP), Hendrikx
(CDA), De Boer (CU), Willems (CDA), Hofstra (VVD), Asscher (VVD), Goijert
(CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Laurier (GL), Meurs (PvdA), Leunissen (CDA),
De Vries-Leggedoor (CDA), (vice-voorzitter), Janse de Jonge (CDA), Koffeman
(PvdD), Böhler (GL), Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), Smaling (SP)
en Yildirim (Fractie-Yildirim).
 
 
 Kamerstuk I, 2009/10, 31 755, H.
 
 
 Zie de artikelen 2.1.1 en 3.1.6 Bro:
 artikel 2.1.1: Bij een structuurvisie wordt aangegeven op welke wijze
burgers en maatschappelijke organisaties bij de voorbereiding daarvan zijn
betrokken.
 artikel 3.1.6: lid 1. Een bestemmingsplan alsmede een ontwerp hiervoor
gaan vergezeld van een toelichting, waarin zijn neergelegd: (...) e. een beschrijving
van de wijze waarop burgers en maatschappelijke organisaties bij de voorbereiding
van het bestemmingsplan zijn betrokken;
 
 
 Kamerstukken I 2009/10, 31 755, nr. D, p. 13–15.