Zorgnota 2002; Verslag algemeen overleg op 21 maart 2002, over de ambulancezorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28008, nr. 45

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28008 nr. 45

15-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28008Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 27575Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 008Zorgnota 200227 575Café-brand in Volendamnr. 45VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 15 april 2002De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 21 maart 2002 overleg gevoerd met minister Borst-Eilers van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– de brief van de minister van VWS van
27 november 2001 inzake het convenant Ambulancezorg en Geneeskundige Hulpverlening
bij Ongevallen en Rampen (GHOR) (VWS-01-1631);– de brief van de minister van VWS van
10 januari 2002 ter aanbieding van het projectplan Versterking Ambulancezorg
(VWS-02-22);– de brief van de minister van VWS van
18 januari 2002 inzake financiering convenant Ambulancezorg en Geneeskundige
Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen (VWS-02-51);– de stand van zaken uitvoering motie-Van
den Doel (27 575, nr. 8) (cafébrand Volendam);– de brief van de minister van VWS van
11 februari 2002 inzake de nieuwe besturingssystematiek ambulancezorg (28 008,
nr. 26).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Weekers (VVD) merkt op dat uit de
stukken van de minister het beeld naar voren komt van een ambulancezorg waarmee
het goed gaat, terwijl in brieven die hem vanuit het land bereiken het tegendeel
wordt gemeld. Waarom is de minister niet in staat, orde op zaken te stellen
in de sector? Drie jaar geleden heeft de heer Weekers reeds gepleit voor het
uitgangspunt «bepalen en betalen in één hand». De
minister heeft hiervoor oplossingen aangedragen, maar het is nog steeds niet
geregeld.Het is onverantwoord dat het 15-minutencriterium nog niet overal wordt
gehaald en dat onduidelijk is wanneer dat wel het geval zal zijn. Uit het
RIVM-rapport blijkt dat een aanzienlijk deel van de mensen die buiten de 15-minutengrens
vallen, wel binnen het kwartier zou kunnen worden geholpen indien de provinciale
grenzen werden geslecht. Het is teleurstellend, te moeten constateren dat
partijen nog steeds om elkaar heen draaien. Er lijkt een belangenstrijd te
worden gevoerd over de rug van de patiënten heen. De minister heeft vorig
jaar 45 mln gulden extra beschikbaar gesteld, maar 20 mln daarvan
hangt nog steeds in het luchtledige, onder meer omdat de betrokken partijen
om elkaar heen draaien. Wil de minister hierover helderheid verschaffen? Het
is onverantwoord, de besluitvorming over de hoofdkoers nog langer uit te stellen.
De heer Weekers steunt het beleid van de minister, maar als er een patstelling
is, moeten knopen worden doorgehakt. Het uitgangspunt «bepalen en betalen
in één hand» moet evenwel worden gehandhaafd, omdat anders
in de toekomst problemen zullen ontstaan.Voor welk systeem ook wordt gekozen, de landelijke spreiding, de paraatheid
en de kwaliteit van zorg moet goed geregeld zijn. Gelet op het RIVM-rapport
acht de heer Weekers het logisch dat de minister hiervoor uiteindelijk verantwoordelijk
is, opdat het 15-minutencriterium overal in het land wordt gehaald. Dat mag
niet aan de grillen van de verzekeraars worden overgelaten; zij moeten zich
bezighouden met het organisatorische proces.Het project Versterking ambulancezorg is van start gegaan. De heer Weekers
is van mening dat het werk dat tot nu toe door diverse provincies is gedaan,
daarin moet worden meegenomen. Er moet gebruik worden gemaakt van de regionale
kennis, maar op basis van ratio en niet op basis van emotie. Provincies moeten
evenwel geen formele verantwoordelijkheid meer hebben; dat leidt slechts tot
extra bureaucratie. Wat de paraatheid betreft, blijkt dat de piketdiensten
nauwelijks kunnen worden ingevuld. Wil de minister hierover een uitspraak
doen?Het convenant Ambulancezorg en Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen
en Rampen (GHOR) ziet er goed uit, maar het kabinet heeft zijn verantwoordelijkheid
nog niet genomen. Door middel van de motie-Van den Doel, die in de Kamer breed
werd gesteund, is gevraagd om voor 1 februari 2002 de geneeskundige hulpverlening
in financieel opzicht te regelen. Dat is nog niet het geval. Hoe wil de minister
lokale bestuurders en veiligheidsregio's motiveren om mee te werken wanneer
zij tegelijkertijd de hand op de knip houdt?Wil de minister iets zeggen over de organisatorische vorm van de regionale
ambulancevoorzieningen (RAV's)? Ook de saneringsregeling roept nog heel wat
vragen op. De harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden is de achilleshiel van
de RAV-vorming en de minister moet daarin meer kaderstellend optreden, ook
gelet op het beschikbare budget. Daarnaast is de positie van de meldkamer
nog niet geheel duidelijk. De vele vragen zullen moeten worden beantwoord
teneinde de RAV-vorming voor het einde van het jaar te kunnen completeren.De heer Buijs (CDA) zegt, gezien de geschiedenis
van de ambulancezorg, er volstrekt geen vertrouwen in te hebben dat de minister
erin slaagt, de RAV-vorming per 1 januari 2003 te realiseren. Ook hij heeft
vele brieven uit het land gekregen waarin knelpunten in de ambulancezorg worden
gemeld. De centrale budgettering heeft desastreuze gevolgen voor deze vitale
sector, waarin elke seconde telt; de heer Buijs is dan ook geen voorstander
van meer centrale sturing. Het is veelzeggend dat de brandweer een budget
heeft van 594 mln euro en zo'n 100 000 keer per jaar uitrukt, terwijl
de ambulance een miljoen keer per jaar uitrukt met een budget dat minder dan
de helft zo groot is.Wat de aanrijtijden betreft, is men in Engeland bezig om de aanrijtijden
van 15 minuten terug te brengen tot 7 minuten. In 1996 bracht de minister
samen met het ministerie van BZK een rapportage uit waarin werd onderschreven
dat de aanrijtijd in Nederland 7 minuten zou moeten zijn. Dit was weliswaar
in een andere context, maar de heer Buijs is benieuwd naar de huidige visie
van de minister op dit thema.Om het 15-minutencriterium in het gehele land te realiseren, moet flink
wat extra geld beschikbaar komen. De heer Buijs ondersteunt het projectplan
Versterking ambulancezorg, maar vraagt zich wel af hoe de financiering ervan
is geregeld; er is namelijk geen financiële paragraaf in opgenomen.
Er blijft derhalve onduidelijkheid bestaan over de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden,
de sanerings- en frictiekosten en het extra geld voor een nieuw spreidingplan.
Wil de minister het projectplan binnen een maand voorzien van een financiële
paragraaf?De huidige besturingssystematiek dient te worden gehandhaafd en de plannen
uit de nota «Met zorg verbonden» moeten zo snel mogelijk worden
uitgevoerd. De heer Buijs is tegen vierjarige concessies, een centraal vergunningensysteem
en een marktwerking waarin verzekeraars te veel invloed hebben. Na vergelijking
van de besturingssystematiek met het voorstel van de minister dringt de vraag
zich op hoe een en ander moet worden gerijmd met de adviesaanvraag die de
minister samen met het ministerie van BZK heeft gedaan aan de Raad voor het
openbaar bestuur. In mei wordt hierover gerapporteerd, maar er is in de stukken
niets over terug te vinden; het lijkt of de minister dit los van het convenant
GHOR wil regelen. De heer Buijs is van mening dat de besturing in regionale,
provinciale en gemeentelijke handen moet blijven en wil hierover zo nodig
een uitspraak van de Kamer. De provincies zijn de afgelopen periode verschillende
malen financieel bijgesprongen en het is schandalig dat zij nu aan de kant
worden gezet. Kan het door de provincies uitgegeven geld met terugwerkende
kracht worden vergoed?De heer Buijs gaat akkoord met het convenant GHOR, maar heeft de indruk
dat het budget hiervoor niet toereikend is. Wat is de reactie van de minister
hierop? Wil zij reageren op het rapport van het College van zorgverzekeringen
inzake de paraatheid van de traumateams?Mevrouw Van der Hoek (PvdA) vindt het 15-minutencriterium
een zodanig publiek belang dat de overheid voldoende instrumenten moet hebben
om dit te garanderen. De minister heeft extra middelen beschikbaar gesteld,
maar uit brieven van gemeenten en provincies blijkt ofwel dat nog geen extra
geld is ontvangen ofwel dat het extra geld niet over de regio's is verdeeld
op een wijze die is gerelateerd aan het RIVM-onderzoek. Het College tarieven
gezondheidszorg (CTG) heeft bij de verdeling nauwelijks aandacht voor spreiding
en paraatheid en er is geen nadere analyse verricht op basis van het onderzoek
van het RIVM. Is het juist dat het leeuwendeel van de extra middelen niet
per provincie of per RAV, maar per afzonderlijke ambulancedienst wordt verdeeld?
Hoe is het mogelijk dat de regio's de 15-minutengrens niet kunnen financieren?
Wil de minister een verdelingssystematiek toepassen waarbij regionale differentiatie
en spreiding wel mogelijk zijn?De minister is voorstander van regie door de zorgverzekeraars. Waarom
heeft zij hierbij geen rekening gehouden met de toekomstige veiligheidsregio's?
Het kabinet heeft hierover nota bene een adviesaanvraag lopen bij de Raad
voor het openbaar bestuur. De RAV-vorming spitst zich, zoals het zich nu laat
aanzien, toe op dezelfde regio's als de veiligheidsregio's en het was logisch
geweest, hierbij aansluiting te zoeken. In het model van de minister wordt
geen volledige publieke borging gegarandeerd. Is het niet een stap achteruit
om de minister de vergunningverlening in handen te geven terwijl veel bestuurlijke
samenwerking en overleg plaatsvindt op regionaal niveau? Acht de minister
een model denkbaar dat wel aansluit bij de veiligheidsregio's? Mevrouw Van
der Hoek kan zich voorstellen dat een model wordt gevonden waarin zowel volledige
publieke borging als een goede, transparante zorgketen worden gerealiseerd.Mevrouw Van der Hoek vraagt zich af hoe het zit met de financiering van
de harmonisatievoorwaarden en de arbeidsvoorwaarden. Is het bedrag dat de
minister heeft vastgesteld voor de saneringsregeling toereikend? Hoe zit het
met de financiering van het convenant tussen Ambulancezorg Nederland en de
Raad van regionaal geneeskundig functionarissen en met de extra financiële
middelen voor het bekostigen van spreiding en paraatheid? Hoe is de stand
van zaken met betrekking tot de uitvoering van de motie-Van den
Doel? Waarom is de 24-uursbezetting van de traumateams, een zeer belangrijke
voorziening, nog steeds niet gerealiseerd?Mevrouw Kant (SP) is van mening dat ambulancezorg
een publieke taak is, die in publieke handen moet zijn en publiek moet worden
aangestuurd. Zorgverzekeraars wegen de kosten en baten tegen elkaar af, terwijl
bij deze vorm van zorg paraatheid en accuraatheid voorop moeten staan.De minister is voornemens, in de sturing een onderscheid aan te brengen
tussen rampen en dagelijkse zorg. Beide zaken zijn in de praktijk evenwel
zo sterk verweven, dat dit onmogelijk lijkt. Bovendien is het beleid gericht
op minder schotten in de zorg in plaats van meer. Scheiding van financiering
zal leiden tot afwentelingsgedrag van verzekeraars op bijvoorbeeld provincies
en gemeenten. Ook is de financiële vertaling van een eventuele scheiding
nog volstrekt onduidelijk. Wil de minister hierover helderheid verschaffen?Mevrouw Kant is, ondanks de uitspraak van de minister dat er voldoende
publieke waarborgen blijven bestaan, geen voorstander van een grotere rol
voor de zorgverzekeraars. De zorgverzekeraars hebben in veel takken van de
zorg meer verantwoordelijkheid gekregen. De minister houdt weliswaar de eindverantwoordelijkheid,
maar in de praktijk verwijst zij bij debatten in de Kamer keer op keer naar
de zorgverzekeraars en stelt zij hen verantwoordelijk voor het niet oplossen
van de problemen.Mevrouw Kant is tegen het voorgestelde concessiemodel, waarbij vergunningen
worden afgegeven voor een periode van vier jaar. Dit roept associaties op
met het concessiestelsel bij de spoorwegen en het zou een slecht idee zijn,
dat model toe te passen op de ambulancezorg. Een dergelijk idee komt voort
uit het geloof in marktwerking, terwijl continuïteit voorop dient te
staan bij belangrijke publieke zaken als deze. In het concessiemodel moet
een ambulancevervoerder afwachten of hij na vier jaar een nieuwe concessie
krijgt, waardoor hij wellicht afziet van het investeren in nieuw materieel.
De minister heeft de mogelijkheid, een vergunning in te trekken als het niet
goed gaat. Rijden er dan geen ambulances meer in de desbetreffende regio?
Daarnaast vraagt mevrouw Kant zich af waarop de ambulancevervoerders elkaar
moeten beconcurreren. De goedkoopste zorg is immers lang niet altijd de beste
zorg.Financiering en planning moeten hand in hand gaan, bijvoorbeeld door het
onderbrengen van de financiering van de zorg bij de provincies. Dat is logisch,
omdat ook de organisatie van de ambulancezorg regionaal is geregeld. Nederland
telt vele regiosystemen – veiligheidsregio's, GGD-regio's, brandweerregio's,
provincies – en mevrouw Kant pleit ervoor, deze regio's te laten samenvallen
in één regio, waar de verantwoordelijkheid voor dit soort zaken
gezamenlijk wordt geregeld.Momenteel is, wat de 15-minutengrens betreft, sprake van een overschrijding
van 6%. Ambulancezorg Nederland streeft terecht naar 0%, maar verwacht wel
dat daarvoor flinke financiële middelen nodig zijn. Het verbaast mevrouw
Kant dat de knelpunten reeds lang geleden zijn vastgesteld, maar nog steeds
niet zijn opgelost. Hoe zit het met de toezeggingen die zijn gedaan aan Brabant?De harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden is een cruciaal punt voor mevrouw
Kant. De cao's lopen per 1 april af en de minister heeft toegezegd dat zij
de kosten voor de harmonisatie dekt. Staat die toezegging nog steeds?Wat de piketdiensten betreft, willen mensen niet meer thuiszitten voor
een paar euro. Het wordt steeds moeilijker om deze diensten in te vullen en
mevrouw Kant is van mening dat deze diensten dienen te worden omgezet in aanwezigheidsdiensten.
Ook daarvoor is evenwel geld nodig. Wat is de reactie van de minister?Verwijzend naar het IPO, dat vreest dat het project Versterking ambulancezorg
slechts zal leiden tot een nieuwe knelpuntenanalyse en een nieuwe roep om
extra middelen, constateert mevrouw Kant ten slotte dat het bijna
onmogelijk lijkt om de problemen op te lossen; ondertussen blijven de burgers
verstoken van een tijdige ambulancezorg.Mevrouw Giskes (D66) constateert dat in het
veld twijfel bestaat over de haalbaarheid van het tijdschema van het projectplan
Versterking ambulancezorg. Is de minister van mening dat een en ander wel
op deze manier kan worden gerealiseerd?In 1999 bestond in de ambulancezorg als geheel een exploitatietekort van
23 mln gulden; daarnaast hebben 24 van de 28 huidige RAV's een exploitatietekort
van 22 mln gulden. De minister heeft toegezegd deze 45 mln gulden met terugwerkende
kracht te vergoeden. Mevrouw Giskes heeft de indruk dat een en ander niet
is gebaseerd op bereikbaarheid en beschikbaarheid, hoewel dat wel de bedoeling
was. Wil de minister hierop reageren?Mevrouw Giskes steunt de minister in haar keuze, de regierol in de besturingssystematiek
bij de zorgverzekeraars te leggen, omdat dit in het verlengde ligt van de
gedachte om ook de regierol van de ziekenhuizen bij de verzekeraars te leggen.
Een en ander grijpt goed in elkaar; de ziekenhuizen moeten toch al met de
zorgverzekeraars onderhandelen. Wat gebeurt er evenwel als men er niet uitkomt
en een onvoldoende aanbod van ambulances in een bepaalde regio dreigt? Hoe
wil de minister de bemiddeling bij zo'n conflict regelen? Hoe zorgt zij ervoor
dat in zo'n situatie in de behoefte aan ambulancezorg wordt voorzien? In de
ogen van mevrouw Giskes dient deze taak in verband met het publieke belang
nadrukkelijk in handen van de overheid te blijven.De spreiding en paraatheid zijn op dit moment niet acceptabel. Ondanks
dat in 1999 meer geld beschikbaar is gekomen, zijn de problemen er nog steeds.
Mevrouw Giskes begrijpt niet hoe dat het geval kan zijn. Is er een verkeerde
verdelingsgrondslag gehanteerd? Zijn er verkeerde gegevens aangeleverd? Baseert
men zich op de oude gegevens? Is hier wellicht sprake van heel specifieke
regionale verschijnselen? Is het een kwestie van het ten onrechte doorberekenen
van de beoogde doelmatigheid?Met het convenant Ambulancezorg en GHOR wordt duidelijk een grens getrokken
tussen de normale ambulancezorg en de inzet van ambulances bij rampen. De
reguliere zorg wordt op grond van de Ziekenfondswet en de Wet tarieven gezondheidszorg
(WTG) bekostigd door de zorgverzekeraar, maar in een aantal regio's bestaan
zorgen over de financiële dekking van de mobiele teams. Bovendien kan
met de bestaande helikopterstandplaatsen een deel van Nederland niet binnen
de afgesproken aanvliegtijd worden bereikt. Kan verschuiving dan wel uitbreiding
van de standplaatsen een oplossing voor dit probleem bieden?Mevrouw Giskes heeft de indruk dat de motie-Van den Doel onvoldoende is
uitgevoerd. Wat is de stand van zaken op dit gebied?Mevrouw Hermann (GroenLinks) zegt de woorden
van de heer Buijs zonder meer te kunnen onderschrijven, maar een aantal punten
nader aan te willen stippen.Mevrouw Hermann geeft aan, niet in te zien hoe zorgverzekeraars kunnen
optreden als regisseur van de ambulancezorg, een vorm van zorg die grootschalig
is, een algemeen publiek belang dient en volstrekt sluitend moet zijn. Zij
verwijst naar een artikel uit een gezaghebbend dagblad, waarin de stelling
werd verdedigd dat het verhaal van de zorgverzekeraar als regisseur nog steeds
het verhaal is van de emancipatie van de boekhouder. Verzekeraars hebben de
mening uitgesproken, niet op aarde te zijn om de politiek te dienen, maar
om hun verzekerden te dienen. Omdat die in iedere regio bij verschillende
verzekeraars verzekerd zijn, is het niet wenselijk dat de regierol bij de
verzekeraars komt te berusten.Provincies en gemeenten vervullen in de huidige situatie, naast het Rijk,
een duidelijke rol in de besturing. Mevrouw Hermann concludeert uit de brieven
die zij ontving van de provincies Overijssel en Brabant dat de provincies
daarmee zeer zorgvuldig omgaan. Zij kunnen precies aangeven waar de knelpunten
zich bevinden en vragen zich af hoe het mogelijk is dat het ministerie niet
met de financiële middelen over de brug komt. Wil de minister daar expliciet
op ingaan?Mevrouw Hermann refereert aan een door haar ingediende motie, waarin de
regering werd verzocht, voor 1 april 2002 landelijk kenbaar te maken hoe de
toegankelijkheid van de zorg is geregeld. De minister heeft toegezegd daarover
voor die datum nadere duidelijkheid te verschaffen. Kan zij die toezegging
nakomen?Antwoord van de ministerDe minister geeft aan dat de nieuwe besturingssystematiek
enerzijds is gericht op het terugbrengen van het aantal partijen dat formele
verantwoordelijkheid draagt voor de ambulancezorg en anderzijds op het beter
laten aansluiten van de ambulancezorg bij de overige curatieve gezondheidszorg.
Rampenbestrijding vindt altijd plaats onder de directe regie van het openbaar
bestuur en de desbetreffende RAV moet zich in zo'n situatie richten naar de
opdrachten die de burgemeester via de GHOR geeft. Het is evenwel niet nodig
dat provincies en gemeenten een rol spelen bij de aansturing van de dagelijkse
ambulancezorg. Dit soort zorg hoort thuis in het tweede verzekeringscompartiment,
waar de zorgverzekeraar in toenemende mate optreedt als regisseur. De minister
is en blijft verantwoordelijk voor zaken als kwaliteit, bereikbaarheid en
toegankelijkheid.Het kabinet kiest in navolging van de conclusies uit het RIVM-rapport
voor het principe «betalen en bepalen in één hand».
Dat is nu niet het geval en daarom zijn er zoveel problemen. Als ervoor wordt
gekozen om de provincies de regie te geven, dan komt ook het geld daar terecht.
De minister wijst erop dat dit met zich meebrengt dat de Kamer een deel van
haar controle kwijtraakt, omdat zij niet gerechtigd is, het provinciebestuur
te controleren. Er ontstaat zo een «gat» in de curatieve gezondheidszorg
waarvoor Den Haag niet meer verantwoordelijk is. De minister is van mening
dat dit geen aantrekkelijke optie is. Het is belangrijk dat de gehele curatieve
medische hulp in één gesloten keten functioneert. Daarnaast
vindt op allerlei vlakken wisselwerking plaats tussen ambulancezorg en ziekenhuiszorg.
Een verzekeraar kan in overleg met een ziekenhuis besluiten de wachtlijsten
te reduceren door het verruimen van de bedrijfstijden van het ziekenhuis.
Dat heeft bijna per definitie tot gevolg dat de vraag naar ambulancezorg stijgt
en de verzekeraar moet ervoor zorgen, daarvan voldoende in te kopen. Als de
ambulancezorg direct onder het openbaar bestuur valt, kunnen in dit soort
situaties problemen ontstaan. De VNG en het IPO hebben laten weten achter
de plannen van de minister voor de besturingssystematiek te staan.De minister benadrukt dat het beleid is gericht op een verschuiving van
verantwoordelijkheden van provincies en gemeenten naar het Rijk. Er is geen
sprake van privatisering; nergens staat geschreven dat een RAV geen overheidsdienst
mag zijn. Een RAV is bij voorkeur een stichting of een gemeenschappelijke
regeling van gemeenten.De minister is van mening dat het logisch is dat zij de vergunningen verstrekt;
zij doet dat immers ook bij de ziekenhuizen. De vergelijking van het concessiesysteem
met dat van de spoorwegen, in het licht van de perikelen bij NS, wijst zij
af. De vergunningen zullen steeds worden verlengd indien de desbetreffende
RAV goede kwaliteit levert en zo doelmatig mogelijk te werk gaat. De vierjarige
concessies werken als een stok achter de deur voor het management van de RAV's.
In het laatste jaar van de vergunning worden gesprekken aangegaan over het
functioneren van de RAV. Indien de RAV niet goed functioneert, kan het uiterste
gevolg zijn dat een managementteam vervangen wordt. Het is niet de bedoeling
dat de concessie overgaat naar een andere ambulancedienst; in
de meeste regio's zijn er geen andere aanbieders met voldoende personeel en
ambulances.Ten aanzien van de verschillende soorten regio's zegt de minister dat
die van de gezondheidszorg en de politie reeds volledig samenvallen. De brandweerregio's
wijken daarvan op een aantal punten nog af; daarom heeft de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties namens het gehele kabinet een advies gevraagd
aan de Raad voor het openbaar bestuur over de schaal van de veiligheidsregio's.Een aantal provincies heeft aangegeven het begrip «regiovisie»
te missen in de discussie over de ambulancezorg. Op verzoek van het IPO is
de ambulancezorg buiten de regiovisie behandeld, maar de minister is ten volle
bereid deze vorm van zorg daarin op te nemen. Ook als gekozen wordt voor het
model van de zorgverzekeraars, acht zij het van belang dat de provincies de
ambulancezorg in hun regio betrekken in hun visie, omdat zij het beste weten
hoe bereikbaarheid voor iedereen het beste kan worden gerealiseerd Het tijdschema
van het project Versterking ambulancezorg is naar de mening van de minister
haalbaar. Tot 1 juli worden plannen gemaakt, daarna wordt een en ander geïmplementeerd.
Het project wordt gecoördineerd door een stuurgroep op bestuursniveau,
waarin alle partijen zitting hebben die te maken hebben met de ambulancezorg.
Daarnaast is er een aantal projectgroepen, die oplossingen aandragen voor
de afzonderlijke knelpunten uit het RIVM-onderzoek, waarvan de expertgroep
inzake spreiding en paraatheid een van de belangrijkste is. De bedoeling is
dat uit dit project een goed landelijk spreidingsplan voor de ambulancezorg
voortkomt, waarin ook de standplaatsen zijn aangegeven.Monnikendam en Volendam mogen niet uit het oog worden verloren; de situatie
daar is problematisch. Aan de andere kant is het aantal ritten er klein en
dan speelt de afweging tussen bereikbaarheid en efficiency een rol. De minister
zegt toe, financiële middelen beschikbaar te stellen daar waar extra
standplaatsen nodig zijn, maar stelt de voorwaarde dat het geheel doelmatig
en efficiënt is georganiseerd. De verschillende ambulancediensten werken
nog lang niet altijd optimaal samen en lijken elkaar soms zelfs tegen te werken.
In dat soort situaties komt geen extra geld beschikbaar. Als in navolging
van het advies van de commissie-Wolfson 25 RAV's worden gevormd, is sprake
van een optimaal gebruik van de middelen en dan mag er best wat extra's bij
voor de plekken waar de bereikbaarheid in het gedrang komt.In het project Versterking ambulancezorg wordt uiteraard gebruik gemaakt
van regionale kennis. Voor 1 juli moet daarvan een helder beeld bestaan. Dit
jaar is voor het project 2,5 mln euro uitgetrokken. Als volgend jaar blijkt
dat meer geld nodig is, moet dat geld beschikbaar komen. De minister is de
provincies dankbaar dat zij af en toe financieel zijn bijgesprongen. De desbetreffende
tekorten worden via de 45 mln euro bijgepast, maar de minister heeft niet
voldoende middelen om de bedragen met terugwerkende kracht te vergoeden. Met
de provincie Brabant was dit ook van meet af aan afgesproken.De projectgroep Versterking ambulancezorg komt in de zomer met landelijk
uniforme criteria voor de aanrijtijden, hoewel er aanvankelijk sprake van
was dat dit langer zou duren. De behoefte hieraan is evenwel groot, temeer
daar een nieuw kabinet straks de begroting voor 2003 moet opstellen. Als de
plannen pas aan het eind van het jaar gereed zijn, gaat er weer een jaar verloren.
Het ontwikkelen van een landelijk spreidingsplan is dan ook een van de speerpunten
van het project. Het streven is dat de ambulance in principe overal binnen
15 minuten ter plaatse kan zijn, maar dit kan door fileproblemen of ongelukken
op de weg een enkele keer mislukken. De minister zegt geen bezwaar te hebben
tegen aanrijtijden van zeven minuten als Nederland in een situatie belandt
waarin dit financieel haalbaar is. Voorlopig is dat evenwel volstrekt niet
aan de orde; eerst moet ervoor worden gezorgd dat iedere Nederlander
binnen 15 minuten kan worden bereikt.Op 18 maart is overlegd met het Landelijk beraad traumacentra (LBTC) over
de traumazorg. Afgesproken is dat het LBTC de minister voor 1 mei een nader
uitgewerkt voorstel voorlegt ter verbetering van de inzetbaarheid van de mobiele
medische teams. Er zijn drie scenario's denkbaar.1. Een scenario waarin vier helikopters, met elk een medische mobiele
dienst, overdag paraat zijn, hetgeen betekent dat het personeel van zo'n dienst
bij alarmering direct in de helikopter kan stappen. Daarnaast zijn er tien
grondgebonden parate medische teams die 's avonds en 's nachts kunnen worden
ingezet. 2. Een scenario waarin de helikopters 24 uur per dag paraat zijn,
met een achterwachtsysteem. 3. Een scenario met vijf helikopters waarmee heel
Nederland kan worden bereikt. De Kamer wordt hierover waarschijnlijk pas na
het zomerreces geïnformeerd. De minister zegt in haar besluit een afweging
te maken tussen goede geografische spreiding, bereikbaarheid, kosten en haalbaarheid.
Vooruitlopend op de besluitvorming heeft zij met ingang van dit jaar structureel
een bedrag van 4,5 mln euro beschikbaar gesteld voor het oplossen van een
aantal financiële knelpunten.Het volgens het RIVM-rapport benodigde geld is vanaf dit jaar beschikbaar
en wordt gedeeltelijk verspreid volgens een genormeerde verdeling. Alle ambulancediensten
krijgen volgens hetzelfde systeem de beschikking over een deel van de middelen.
Daar bovenop is er een vrijemargeregeling, die lokaal heel verschillend is
en dient om de aangegeven knelpunten op te lossen. Het geld komt terecht bij
de diensten en niet bij de RAV's, omdat RAV's wettelijk nog niet bestaan en
zij dus nog niet in aanmerking komen voor premiegeld. Dat hoeft geen bezwaar
te zijn, want als het geld eenmaal binnen is, mag het vrij worden besteed.
De beleidsregels stellen geen inhoudelijke voorwaarden, op de randvoorwaarde
na dat het geld bedoeld is voor het volume en bijvoorbeeld niet mag worden
gebruikt voor het verhogen van de salarissen. Kennelijk bestaat hierover nog
zoveel onduidelijkheid, dat de minister ervoor zorg zal dragen dat alle ambulancediensten
hierover goed worden geïnformeerd. Zij zegt toe, de Kamer een brief te
sturen waarin zij uitlegt hoe een en ander precies is geregeld.In het kader van de «Van Rijn-middelen» is geld gereserveerd
voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden. Dat is bekend in de sector
en men is nu zelf aan zet: er moet overleg plaatsvinden tussen alle betrokkenen.
De minister kan geen bedragen noemen, omdat werkgevers en werknemers daarover
in onderhandeling zijn. Wat de saneringsregeling betreft, bleek uit het RIVM-rapport
dat de financiële positie van sommige ambulancediensten een harmonieuze
RAV-vorming in de weg staat. De huidige saneringsregeling is niet toereikend
voor het wegwerken van alle financiële tekorten; de minister heeft haar
tijdelijk gewijzigd zodat de negatieve vermogensbestanddelen van de ambulancediensten
en de centrale posten kunnen worden gecompenseerd. Hiermee is naar schatting
een bedrag van 30 mln gulden gemoeid, maar dit bedrag is niet gelimiteerd.
De kosten worden gedekt uit het Algemeen fonds bijzondere ziektekosten.Wat de motie-Van den Doel betreft, verwijst de minister naar de brief
van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 14 december
2001. De minister van BZK gaf in deze brief aan dat de motie samen met een
aantal andere actiepunten zal worden uitgevoerd en dat hij de Kamer voor 1
april hierover zal berichten.Nadere gedachtewisselingDe heer Buijs (CDA) geeft aan, een financiële
paragraaf bij het projectplan nog steeds essentieel te vinden. Bovendien is
hij niet tevreden over de wijze waarop de minister haar standpunt inzake de
besturingssystematiek heeft verdedigd. Hij kondigt aan, de Kamer
om een uitspraak hierover te vragen.Mevrouw Van der Hoek (PvdA) verzoekt de minister,
de brief over de CTG-systematiek liefst voor maandag aan de Kamer toe te sturen.
Als de inhoud van die brief niet bevredigend is, overweegt ook zij, de Kamer
om een uitspraak te vragen. Daarnaast geeft zij aan, nog steeds vraagtekens
te zetten bij de besturingssystematiek.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van LenteDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, Middel (PvdA), Van Lente (VVD), voorzitter, Dankers (CDA),
Oudkerk (PvdA), Rijpstra (VVD), Bakker (D66), Rouvoet (ChristenUnie), Van
Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors (VVD), Gortzak (PvdA), Hermann
(GroenLinks), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant
(SP), E. Meijer (VVD), Van der Hoek (PvdA), Blok (VVD), Mosterd (CDA), Çörüz
(CDA) en Pitstra (GroenLinks).Plv. leden: Lambrechts (D66), Rehwinkel (PvdA), Apostolou (PvdA), Örgü
(VVD), Verburg (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Weekers (VVD), Ravestein (D66),
Slob (ChristenUnie), Van 't Riet (D66), Terpstra (VVD), Udo (VVD), Belinfante
(PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Th.A.M. Meijer (CDA),
Duijkers (PvdA), Smits (PvdA), Marijnissen (SP), O.P.G. Vos (VVD), Hamer (PvdA),
Cherribi (VVD), Rietkerk (CDA), Visser-van Doorn (CDA) en Van Gent (GroenLinks). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28008-45.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl