Ontwerpkaderbesluit inzake tenuitvoerlegging in de EU van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken; Brief minister met antwoorden op vragen van de bijzondere commissie voor de JBZ-Raad over dit ontwerpkaderbesluit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20022003-00052, nr. 52

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-11-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

00052 nr. 52

30-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 00052Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 18 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
00052Ontwerpkaderbesluit inzake tenuitvoerlegging in de EU van beslissingen
tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukkennr. 52BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 oktober 2002Naar aanleiding van de aanvulling op de geannoteerde agenda van de bijeenkomst
van de JBZ-Raad op 28 februari 2002 met betrekking tot het ontwerp-kaderbesluit
inzake de tenuitvoerlegging in de EU van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen
of bewijsstukken (Kamerstukken 23 490, nrs. 13i en 228), heeft de
bijzondere commissie voor de JBZ-Raad bij brief van 24 april 2002 (zie
bijlage) enkele vragen gesteld, waarop ik hieronder inga. Voor de goede orde
heb ik de tekst bijgevoegd van het ontwerp-kaderbesluit, zoals dit luidt na
het bereiken van politiek akkoord in de JBZ-Raad van 28 februari 2002
(doc. 6980/02 COPEN 20).1Voor de ernstige vertraging in de beantwoording van de brief, bied ik
u mijn verontschuldigingen aan.Met betrekking tot het bepaalde in artikel 10, derde lid, (voorheen: artikel
8, derde lid) merk ik het volgende op. Deze bepaling komt er op neer dat indien
een lidstaat heeft verzocht om inbeslagneming van een voorwerp op grond van
een delict vermeld in de in artikel 3, tweede lid, opgenomen lijst, bij de
beslissing op het daarop volgende rechtshulpverzoek tot overdracht van het bevroren voorwerp aan de beslissingsstaat met
het oog op gebruik als bewijs in een strafzaak, niet mag worden getoetst aan
het vereiste van dubbele strafbaarheid. Naar huidig recht is evenwel dubbele
strafbaarheid geen vereiste voor rechtshulpverzoeken strekkende tot de overdracht
van reeds inbeslaggenomen bewijsstukken. Voor die overdracht is verlof vereist
van de rechtbank. Het nationale recht voorziet juist in die voorwaarde, opdat
een afweging kan worden gemaakt van in het geding zijnde belangen en verwijst
daarbij specifiek naar rechthebbenden, ongeacht of deze een beklagprocedure
ex artikel 552 a Sv. instellen (artikel 552 p Sv.).Aldus kan het achterwege laten van toetsing aan het vereiste van dubbele
strafbaarheid als voorzien in artikel 10, derde lid, van het ontwerp-kaderbesluit,
niet leiden tot benadeling van derden-rechthebbenden.Naar aanleiding van artikel 11 (voorheen: 9) inzake rechtsmiddelen, werd
de zorg geuit dat het aanwenden van rechtsmiddelen in meerdere lidstaten,
bijvoorbeeld indien beroep wordt aangetekend tegen de bevriezing van voorwerpen
in meerdere lidstaten, zou kunnen leiden tot tegenstrijdige rechterlijke beslissingen
in verschillende lidstaten. Het ontwerp-kaderbesluit beoogt de toegang tot
de eigen rechter voor burgers in de betrokken lidstaten te verzekeren. Voor
alle duidelijkheid wijs ik erop, dat het hier bedoelde beroep op de rechter
naar Nederlands recht een beklag tegen inbeslagneming betreft als bedoeld
in artikel 552 a Wetboek van Strafvordering. Teneinde tegenstrijdige rechterlijke
beslissingen te voorkomen is evenwel in het tweede lid van artikel 11 bepaald,
dat het rechterlijk oordeel in de lidstaat waar het voorwerp feitelijk wordt
inbeslaggenomen, zich niet kan uitstrekken tot de bevriezingsbeslissing ten
gronde. Voorts is in artikel 11, derde lid, voorzien in overleg tussen de
autoriteiten van de betrokken lidstaten indien beklag wordt ingesteld in de
lidstaat – of lidstaten – waar de bevriezing ten uitvoer wordt
gelegd. De rechter in de lidstaat van tenuitvoerlegging zal overeenkomstig
zijn eigen nationale wetgeving een oordeel kunnen geven over de tenuitvoerlegging van de beslissing tot bevriezing in de eigen lidstaat.
In het door de commissie aangeduide geval, dat eigendommen toebehorend aan
één persoon in verschillende lidstaten worden inbeslaggenomen,
zou een beklag tegen die tenuitvoerlegging, ingesteld in meerdere lidstaten,
ertoe kunnen leiden dat dit beklag in de ene lidstaat wel, en in de andere
lidstaat niet gehonoreerd wordt. Intrekking van het bevel tot bevriezing als
zodanig kan – al dan niet na beklag – evenwel alleen plaatsvinden
in de lidstaat waar de bevriezingsbeslissing is gegeven. Het hierboven genoemde
overleg waarin artikel 11 voorziet, biedt een mechanisme om problemen in de
praktijk op te lossen.Het kaderbesluit strekt ertoe dat beslissingen tot bevriezing van vermogensbestanddelen
of bewijsstukken, genomen in het kader van een strafprocedure in de ene lidstaat,
in de andere lidstaat worden erkend en onverwijld ten uitvoer gelegd. Het
gaat daarbij om bevriezing in de zin van strafrechtelijke inbeslagneming,
welke op de gebruikelijke strafvorderlijke gronden dient te zijn gebaseerd.
Er is tot dusver nimmer vastgesteld dat dit zou leiden tot een ongeoorloofde
inbreuk op het vrije verkeer van goederen, zoals de vraagstelling lijkt te
suggereren.Voorts merk ik op, dat het beginsel van wederzijdse erkenning van strafrechtelijke
beslissingen wordt geacht in belangrijke mate bij te dragen aan de geïntensiveerde
samenwerking tussen de lidstaten als bedoeld in artikel 29 van het Verdrag
betreffende de Europese Unie. Met de uitwerking van dit beginsel voor rechterlijke
beslissingen tot inbeslagneming in een kaderbesluit conform artikel 34, tweede
lid, onderdeel b, van genoemd Verdrag, wordt juist uitvoering gegeven aan
die samenwerking met het oog op een hoog niveau van zekerheid in een ruimte
van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.Voorts vroeg de commissie naar aanleiding van artikel 8 (voorheen 6 bis)
aandacht voor een denkbare situatie, waarin spanning zou kunnen bestaan tussen
het belang van de waarheidsvinding enerzijds en de tenuitvoerlegging van een
(onherroepelijke) beslissing tot confiscatie anderzijds. In reactie merk ik
op, dat voor ogen moet worden gehouden dat deze ontwerp-regeling niet op zichzelf
staat, maar onderdeel vormt van een geheel. Voor situaties als in de vraagstelling
geschetst, bevat dit ontwerp-kaderbesluit geen specifieke voorziening, zoals
in regelgeving met betrekking tot internationale strafrechtelijke samenwerking
in het algemeen niet voor alle denkbare situaties een pasklare oplossing is
gegeven. Ook in de huidige rechtshulppraktijk kunnen zich concurrerende verzoeken
voordoen. Wanneer in een voorkomend geval als gevolg van een samenloop van
omstandigheden sprake is van mogelijk botsende strafprocedures, vormt onderling
overleg en coördinatie in een rechtstreeks contact tussen de betrokken
rechterlijke autoriteiten, of via Eurojust, de aangewezen weg
om tot een bevredigende oplossing te komen. Diverse internationale regelingen
voorzien daarin.Ik hoop hiermee de gestelde vragen tot tevredenheid te hebben beantwoord.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner BIJLAGEBrief aan de Minister van JustitieDen Haag, 24 april 2002De leden van de bijzondere commissie voor de JBZ-Raad hebben met belangstelling
kennis genomen van de uitgebreide aanvulling op de geannoteerde agenda van
de bijeenkomst van de JBZ-Raad op 28 februari 2002 m.b.t. agendapunt 9 (het
ontwerpkaderbesluit inzake tenuitvoerlegging in de EU van beslissingen tot
bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken) en van het verslag m.b.t. dit
agendapunt. Gezien de onveranderde tekst heeft de Nederlandse regering de
overige lidstaten niet kunnen bewegen tot een andere formulering van artikel
8, lid 3. In hoeverre kunnen derden-rechthebbenden benadeeld worden en had
dat niet ondervangen kunnen worden met een bepaling over «gronden voor
uitstel van de overdracht»; een artikel 8 bis, zoals er ook een artikel
6bis is ingelast? Op het moment dat het voorwerp bevroren is kan de verdachte/dader
er in ieder geval niet meer over beschikken. Dat lijkt toch het belangrijkste
doel van de regeling. Kan de minister concretiseren op welk punt het Wetboek
van strafvordering aangepast moet worden?Bij het lezen van de tekst waarover een politie akkoord is bereikt rees
nog een vraag met betrekking tot artikel 9, dat de rechtsmiddelen regelt.
Artikel 9 bevat weliswaar een regeling voor rechtsmiddelen en de aanwending
ervan, maar voorziet niet in het geval van een conflict tussen rechterlijke
beslissingen van verschillende tenuitvoerleggingsstaten. Dit kan zich voordoen
in het geval de (handels)eigendommen van één persoon in verschillende
lidstaten worden bevroren en die bevriezing wordt aangevochten. Dat heeft
direct gevolgen voor het vrije verkeer van goederen in de Europese Unie en
is bovendien niet te verenigen met artikel 29 EU-verdrag dat spreekt van het
verschaffen van een hoog niveau van zekerheid in een ruimte van vrijheid,
veiligheid en rechtvaardigheid.Voorts zou de commissie graag geïnformeerd willen worden over de
totstandkoming van artikel 6bis. De gronden voor uitstel zijn gedurende de
onderhandelingen in de tekst opgenomen. Zou het belang van waarheidsvinding
niet ook moeten prevaleren wanneer een strafrechtelijk onderzoek zich aandien
(kort) na een besluit tot bevriezing met het oog op confiscatie? Is het denkbaar
dat na een bevriezing met het oog op confiscatie op verzoek van land X (doch
voor de overdracht) een verzoek tot bevriezing met het oog op bewijsvoering
wordt ingediend door land Y m.b.t. een feit dat zich heeft voorgedaan vóór
het voorwerp werd bevroren? (Bijvoorbeeld een moord in land Y aan boord van
een door land X te confisqueren jacht, inmiddels afgemeerd in land Z.) Is
een dergelijke situatie gedekt door het ontwerpkaderbesluit?De commissie schort een eindoordeel over het ontwerpkaderbesluit op tot
deze vragen beantwoord zijn.De wnd. griffier van de bijzondere commissie voor de JBZ-Raad, van de
Eerste Kamer der Staten-Generaal,B. NieuwenhuizenXNoot1Is ter inzage gelegd op het Centraal Informatiepunt onder griffienr. 128 252.8. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20022003-00052-52.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl