Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Brief ministers over concepten gericht op een zakelijker overheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 177

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24036 nr. 177

22-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Concepten ter verbetering van de uitvoering van (publieke)
dienstverlening: karakteristieken en samenhangen3. Concessieverlening en aanbesteding: toelichting en
kabinetsreactie4. Competitieve Dienstverlening: toelichting en vervolg5. Competitieve Dienstverlening en Concessies en aanbestedingen:
een voortvarende aanpak5.1. Algemeen5.2. Het MDW rapport5.3. Het IBO rapport CDV5.4. Financiële kader en prikkels5.5. De verdere voortgangOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 177BRIEF VAN DE MINISTERS VAN ECONOMISCHE ZAKEN, VAN FINANCIËN EN
VAN DEFENSIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 22 november 20001. InleidingOp een aantal fronten wordt gewerkt aan vergroting van doelmatigheid en
effectiviteit van overheidsuitgaven. Onderzoek, veelal in interdepartementaal
verband gedaan, is daarbij een belangrijk hulpmiddel. De onderzoeksinspanningen
zijn niet alleen gericht op het rechtstreeks bereiken van efficiencyverbeteringen,
maar ook op het vormgeven van, wat genoemd zou kunnen worden, een meer zakelijke
overheid. Er is overigens geen panklare definitie voor het begrip zakelijke
overheid, noch bestaat slechts één traject hoe daar te komen.Lange tijd heeft de overheid zich op verbetering van het beleid en van
de uitvoering door de eigen organisatie gericht. Dat zal ook in de toekomst
moeten gebeuren. Het wordt echter op een aantal fronten duidelijk dat de overheidsorganisatie
haar grenzen kent bij het streven naar efficiency- en kwaliteitsverbeteringen
in de uitvoering van publieke taken c.q. voorzieningen. Win-win situaties
blijken haalbaar door de marktsector een uitgebreidere rol toe te bedelen
in de uitvoering van publieke taken, waarbij de overheid zich meer en meer
ontpopt als een effectieve opdrachtgever, regelgever en toezichthouder. Van
geval tot geval moeten – soms fundamentele – afwegingen worden
gemaakt. Daarbij zijn vragen aan de orde als wat behoort tot het publieke
belang, wat kan worden uitbesteed, waar kan invoering van marktelementen helpen
om resultaten te verbeteren, hoe kunnen organisatie en financieringsstromen
in de publieke sector zo worden ingericht dat prikkels de goede kant kunnen
uitwerken, etcetera.In het licht van de hierboven geschetste verzakelijking van de overheid,
streeft het kabinet sinds zijn aantreden naar een gecontroleerde verbreding
van publiek-private samenwerking (pps)1. Bij pps
wordt meerwaarde gerealiseerd door taken en risico's die beter door de marktsector
worden beheerst, over te dragen aan private partijen. De private sector krijgt daarbij een meer uitgebreide rol bij de realisatie, de instandhoudingén
de exploitatie van tal van investeringsprojecten.Recentelijk zijn twee rapporten beschikbaar gekomen die behulpzaam zijn
bij het verder vormgeven aan een meer zakelijke overheid. In de eerste plaats
betreft dit het rapport over het interdepartementale beleidsonderzoek «Ontwikkeling
instrumentarium competitieve dienstverlening». Dit onderzoek maakt deel
uit van de IBO-ronde 1999–20001. Strikt
genomen betreft het hier twee rapporten: voor het Ministerie van Defensie
is in de vorm van een handboek aangegeven hoe het instrument van competitieve
dienstverlening (CDV) kan worden gehanteerd. Daarnaast is voor een rijksbrede
toepassing een concept handboek ontwikkeld, dat in grote mate overeenkomt
met het handboek voor Defensie. Tenzij anders vermeld, wordt hierna geen onderscheid
gemaakt tussen deze twee handboeken. Beide handboeken zijn bij deze brief
gevoegd.2In de tweede plaats is in het kader van de MDW operatie (Marktwerking,
Deregulering en Wetgevingskwaliteit) het rapport «Concessie en aanbesteding,
geen doel maar middel» verschenen. In dit rapport wordt onderzocht hoe
de kwaliteit en financiële doelmatigheid van de uitvoering van publieke
diensten kan worden bevorderd door gebruik te maken van concessieverlening
en aanbesteding. In het kader hiervan heeft het Nederlands Economisch Instituut
(NEI) op basis van een selectie-instrument, waarmee door middel van een snelle
inventarisatie publieke taken getoetst kunnen worden op hun geschiktheid voor
uitbesteding door concessieverlening, een inventarisatie gemaakt van (publieke)
taken waarbij een nader onderzoek of concessieverlening kan worden toegepast,
vruchtbaar lijkt. Het betreffende rapport is eveneens bijgevoegd.2
In het kader van het kabinetsbeleid om Publiek Private Samenwerking op gecontroleerde
wijze te verbreden, wordt al concreet uitwerking gegeven aan de aanbesteding
van concessies voor realisatie en exploitatie van o.a. weg- en spoorinfrastructuur.Beide instrumenten, competitieve dienstverlening (CDV) en concessie en
aanbesteding (C en A), vormen een verrijking van het instrumentarium gericht
op een zakelijker overheid. Beide concepten zijn in dat kader nauw verbonden
aan andere instrumenten zoals Publiek Private Samenwerking, Innovatief aanbesteden
en Professioneel Inkopen en Aanbesteden. Centraal bij al deze concepten is
dat zij in meer of mindere mate gebaseerd zijn op uitbesteding van taken aan
de marktsector. Aanbesteding is bij al deze concepten het aangewezen selectie-instrument
om de beste prijs-kwaliteit te realiseren met de beschikbare overheidsmiddelen.In paragraaf 2 hierna wordt eerst ingegaan op de karakteristieken
van, en samenhangen tussen, de verschillende genoemde instrumenten en concepten.
Het geeft een handvat voor gebruik en afbakening van de diverse instrumenten
en concepten. Vervolgens gaat paragraaf 3 in op het MDW rapport Concessies
en aanbestedingen. In paragraaf 4 wordt het concept Competitieve Dienstverlening
zoals dat nader ingevuld is in het handboek, nader toegelicht. In paragraaf 5
wordt het kabinetsstandpunt inzake beide rapporten gegeven.2. Concepten ter verbetering van de uitvoering van (publieke)
dienstverlening: karakteristieken en samenhangenDe vraag of men in een of andere zin de markt wil betrekken bij de uitvoering
van overheidstaken, is in eerste instantie een vraag van beleidsmatige en
politieke aard. Men kan zich bepaalde overheidsactiviteiten voorstellen, waarvan
het gelet op de aard van het publieke belang ondenkbaar is dat deze worden
uitbesteed dan wel dat de markt daar anderszins een rol in speelt. Hoe nu
precies die «harde kern» van het publieke belang eruit
ziet, is in dit kader niet zozeer van belang. Opvattingen daarover variëren
in de tijd, zijn afhankelijk van technologische ontwikkelingen etcetera. Waar
het om gaat, is dat ten aanzien van de resterende overheidstaken zich steeds
de vraag laat stellen of het zinvol is dat de overheid die taak zelf op zich
neemt of dat ze die uitbesteedt aan de markt. Kortom, inbesteding of uitbesteding.
In het kader van zowel CDV als PPS zijn kwantitatieve instrumenten ontwikkeld
om op basis van financieel-economische analyse de keuze tussen in- of uitbesteden
te valideren. Daadwerkelijke uitbesteding kan vervolgens gebaseerd zijn op
verschillende contractvormen: traditioneel, innovatieve contracten en PPS
(concessie) contracten.Wat betreft overheidsdienstverlening kan een nader onderscheid gemaakt
worden tussen interne dienstverlening en dienstverlening aan het publiek.
Bij interne dienstverlening verleent de overheid diensten aan zich zelf; dit
kan gezien worden als intermediaire productie. De vraag naar in- of uitbesteding
kan bij interne dienstverlening met behulp van CDV beantwoord worden. CDV
is een proces, waarin de interne dienstverlening vergeleken wordt met dienstverlening
door de markt1 (zie verder paragraaf 4).
Vergelijking vindt plaats op basis van enerzijds de ontwikkelde Meest Efficiënte
Organisatie bij de overheid (MEO) welke is gebaseerd op minimalisering van
de kosten voor de uitvoering van de betreffende activiteiten, en anderzijds
varianten in de vorm van concrete biedingen van private partijen. De vergelijking
vindt plaats op basis van een daadwerkelijke concurrentiestelling tussen de
verschillende interne en externe biedingen.Gaat het om dienstverlening aan het publiek, in plaats van aan de overheid
zelf, dan kan uitbesteding via concessieverlening een rol spelen. Het rapport
C en A definieert concessieverlening als het door de overheid onder specifieke
voorwaarden aan een derde opdragen van publieke diensten, waarbij die derde
in belangrijke mate een exploitatierisico draagt2.
De werkgroep heeft een checklist ontwikkeld om te bezien wanneer concessieverlening
kan worden toegepast (kan het?, mag het?, werkt het?).De werkgroep heeft voorts een inventarisatie laten maken van welke overheidstaken
in aanmerking lijken te komen voor concessieverlening.Concessies met bekostiging door de overheid dan wel concessies met bekostiging
door gebruikers, zullen vaak centraal staan in arrangementen voor publiek
private samenwerking voor de realisatie van overheidsinvesteringen. De concessie
is een vorm waarmee een vergaande taak- en risico-overdracht naar de private
sector mogelijk is en die effectieve prikkels bevat voor de levering van diensten
aan de overheid en het publiek. Wordt gebruik gemaakt van een concessie met
bekostiging door gebruikers, dan levert de private contractant de diensten
feitelijk aan de burger.Niet elke uitbesteding kan als publiek-private samenwerking worden aangemerkt.
PPS wordt toegepast in die situaties waarin een vergaande overdracht van risico's –
niet politieke risico's – naar de marktsector haalbaar is. Private partijen
worden integraal verantwoordelijk voor de aanleg, het beheer en onderhoud,
de financiering en eventueel de exploitatie van overheidsinvesteringen. Het
publiek belang en de kwaliteit van de dienstverlening wordt bewaakt door de
private contractant aan te sturen op basis van een publiek programma van eisen
(randvoorwaarden) en prestatiebeloning. De implementatie van pps is tot dusverre
met name gericht op investeringsprojecten waarmee rechtstreeks diensten aan
de burger worden geleverd (transportinfra, waterzuivering, ICT-projecten,
stedelijke ontwikkeling, etcetera). Het is zaak het contract goed te onderscheiden van proces-begrippen als
aanbesteding1 of CDV, die aan het contract voorafgaan.
Zo is Innovatief aanbesteden een vorm van aanbesteden, die leidt tot een innovatief
contract. Tegenover de meer traditionele contracten op basis van veelal gedetailleerde
bestekken moet bij innovatieve contractvormen gedacht worden aan turn-key,
design-build of design-build-maintain-contracten. PPS-contracten zijn gebaseerd
op een concessie en gaan vaak nog een stap verder, b.v. build-operate-transfer-,
of design-build-finance-maintain contracten.Afbakeningsproblemen zullen met behulp van het in deze paragraaf geschetste
kader wellicht niet altijd vermeden kunnen worden. De vraag wat het beste
instrument of de beste procedure is bij de doorlichting van een bepaalde uitvoeringsvorm,
is niet altijd eenduidig te beantwoorden. De instrumenten en concepten zijn
deels nog in ontwikkeling. Bovendien zal het gebruik van instrumenten niet
alleen op theoretische merites beoordeeld moeten worden, maar ook moeten afhangen
van praktijkervaringen. Het succes van de concepten en instrumenten zal zich
voor een deel nog moeten bewijzen.3. Concessieverlening en aanbesteding: toelichting en
kabinetsreactieDe werkgroep, onder voorzitterschap van prof. dr. D.J. Wolfson, heeft
twee vragen onderscheiden: de «wat-vraag» en de «hoe-vraag».
De «wat-vraag» heeft betrekking op datgene waarvoor de overheid
verantwoordelijkheid neemt omdat zij dat als een publiek belang ziet. De inhoud
van de wat-vraag wordt door de werkgroep als een gegeven beschouwd. Bij de
hoe-vraag stelt de werkgroep de vraag centraal welk coördinatiemechanisme
het meest geschikt is om de overheidsdoelstellingen te bereiken: regulering
of transactie. Beide coördinatiemechanismen kennen hun eigen voor- en
nadelen. Door veranderingen in de samenleving (individualisering, internationalisering
en technologische ontwikkelingen) wordt de toepassing van transactiemechanismen
in een aantal situaties een aantrekkelijk alternatief voor regulering. De
twee kernvragen die door de overheid hierbij moeten worden beantwoord zijn:
kunnen dergelijke marktanaloge oplossingen functioneren en worden publieke
belangen daarbij afdoende gewaarborgd. De werkgroep concludeert dat onder
de juiste voorwaarden publieke belangen niet alleen kunnen worden gegarandeerd,
maar juist worden versterkt door het gebruik van transactiemechanismen.Voor de waarborging van publieke belangen ontwikkelt de werkgroep een
gelaagd model van beleid en uitvoering. De overheid gaat hierbij in de bovenste
laag met een of meer mededingende opdrachtnemers een contract aan voor de
uitvoering van publieke taken, bijvoorbeeld in de vorm van een concessie.
De overheid geeft vervolgens invulling aan haar publieke verantwoordelijkheid
door de uitvoeringsvoorwaarden te formuleren en op de naleving van de voorwaarden
toezicht te houden. Door de onderlinge concurrentie worden potentiële
opdrachtnemers geprikkeld een zo goed mogelijk aanbod te doen voor de uitvoering
van de publieke dienstverlening. In de onderste laag moet de opdrachtnemer
zelf transacties aangaan met individuele burgers, waarbij de opdrachtnemer
het risico loopt dat bij onvoldoende presteren zijn diensten niet worden afgenomen
en zijn voortbestaan in het geding komt. De prikkels voor een opdrachtnemer
om optimaal te presteren worden groter naarmate de burgers meer mogelijkheden
hebben om te kunnen kiezen uit diverse opdrachtnemers.Vervolgens formuleert de werkgroep een aantal aandachtspunten voor de
toetsing of concessieverlening en aanbesteding in een voorkomend geval een reële optie kan zijn als middel om publieke diensten te verbeteren,
gegroepeerd onder de kopjes: Kan het?, Mag het?, Werkt
het?. Bij concessieverlening is de kern dat er een opdrachtgever-opdrachtnemer
relatie ontstaat, waarbij de opdrachtnemer onder gespecificeerde verplichtingen
een recht tot exploitatie verkrijgt van de overheid èn een substantieel
risico loopt bij de uitvoering van de dienst. Aanbesteding ziet de werkgroep
als een inkoopmechanisme om concurrentie tussen (potentiële) opdrachtnemers
te verkrijgen. Aanbesteding kan onder meer worden gebruikt voor de toekenning
van concessies.Voorts heeft de werkgroep het NEI een onderzoek laten doen naar de rijksbegroting.
De werkgroep komt op basis van dit onderzoek tot de conclusie dat haar checklist
een bruikbaar instrument vormt voor het beantwoorden van de vraag of concessieverlening
in een concreet geval een reële mogelijkheid is en wat de aandachtspunten
zijn. De onderzoekers hebben vervolgens een voorlopige lijst opgesteld van
publieke taken, waarbij concessieverlening op het eerste gezicht veelbelovend
lijkt. De werkgroep acht verder onderzoek noodzakelijk.4. Competitieve Dienstverlening: toelichting en vervolgHet interdepartementale beleidsonderzoek (IBO), onder leiding van de Directeur
Generaal Economie en Financiën van het Ministerie van Defensie drs. E.H.
Wellenstein, inzake Competitieve Dienstverlening (CDV) komt voort uit het
IBO Uitbesteding ondersteunende eenheden Defensie, waarvan het eindrapport
«Defensie in competitie» op 12 juli 1999 aan de Tweede Kamer is
aangeboden.Volgens de taakopdracht behorende bij het IBO CDV was het onderzoek gericht
op het ontwikkelen van een rijksbrede instrumentatie voor Competitieve Dienstverlening
(CDV). Het onderzoek is uitgevoerd langs de lijnen van drie te verrichten
taken:1) Het opstellen van een handboek CDV voor het Ministerie van Defensie.2) Het introduceren van uitgangspunten voor CDV binnen de rijksoverheid.3) Het onderzoeken van de mogelijkheden voor het bieden van een structurele
plaats voor CDV binnen de bedrijfsvoering van de rijksoverheid.De taakuitvoering van de rijksoverheid is afhankelijk van een groot aantal
geleverde diensten, van salarisadministratie en automatisering tot werving
en selectie en onderhoud. Een belangrijk deel van deze diensten wordt geleverd
door bekwame en ervaren onderdelen van de rijksoverheid. Toch moeten ook de
mogelijkheden worden bezien van het eventueel verkrijgen van deze diensten
op alternatieve manieren, hetgeen kan leiden tot kwaliteitsverbetering en
grotere efficiency en mogelijke andere voordelen waarvan de rijksoverheid
kan profiteren. Competitieve Dienstverlening is een middel om deze alternatieve
manieren te bezien en met elkaar te vergelijken.Competitieve Dienstverlening is een instrument waarmee interne dienstverlening
in competitief verband wordt vergeleken met potentiële externe dienstverlening,
dit op basis van objectiveerbare en meetbare gegevens. CDV is gericht op het
op de meest efficiënte wijze verkrijgen van dienstverlening die voldoet
aan de daaraan gestelde eisen. Een CDV-proces richt zich dus op het vraagstuk
van inbesteden of uitbesteden van diensten. Hierbij concentreert het CDV-proces
zich op de dienstverlening, zoals bijvoorbeeld het verrichten van onderhoud
of het verlenen van automatiseringsdiensten. De kracht van Competitieve Dienstverlening is dat het een instrument biedt
om het functioneren van de dienstverlening binnen de rijksoverheid te verbeteren
en mogelijke budgettaire voordelen te behalen. Uitbesteding van de dienstverlening
is geen doel op zich, maar een van de mogelijkheden om de dienstverlening
te verbeteren. CDV biedt namelijk tevens het onderdeel binnen de rijksoverheid
dat thans de bestaande leverancier van de dienst is, de kans om mee te dingen
bij de aanbesteding van de dienst. Indien dit interne onderdeel de beste bieding
doet, kan het de competitie winnen en de betreffende dienst blijven leveren.Hiermee wordt de rijksoverheid niet alleen gestimuleerd om zich zoveel
mogelijk te richten op de vereiste kwalitatieve uitvoering van de taken, maar
ook die uitvoering zo efficiënt mogelijk te verrichten. Dit verbetert
niet alleen de kwaliteit van het produkt van de rijksoverheid, maar kan tevens
leiden tot budgettaire voordelen. Verder wordt met CDV beoogd het competitief
en resultaatgericht denken binnen de rijksoverheid te stimuleren.5. Competitieve Dienstverlening en Concessies en aanbestedingen:
een voortvarende aanpak5.1. AlgemeenHet kabinet is van mening dat de rapporten van de MDW werkgroep Concessies
en aanbestedingen en de IBO werkgroep Competitieve Dienstverlening zeer goede
concepten bieden om het instrumentarium gericht op een meer zakelijke overheid,
te versterken. De concepten bieden de departementen, en meer in het algemeen
de gehele overheid, een stevige prikkel om de uitvoering en vormgeving van
het beleid nog eens goed tegen het licht te houden en te werken aan een verbetering
daarvan.Het kabinet is van mening dat daarbij de publieke belangen goed moeten
worden gewaarborgd. De in beide rapporten ontwikkelde concepten en instrumenten
voldoen aan deze randvoorwaarde. Sterker nog, het kabinet is van mening dat
de in beide rapporten ontwikkelde concepten en instrumenten, bij een adequate
toepassing, juist bijdragen aan een betere waarborging van de door de overheid
gedefinieerde publieke belangen.5.2. Het MDW rapportHet kabinet is van mening dat de grote verdienste van het MDW rapport
Concessies en aanbestedingen is dat het instrument van concessieverlening
en aanbesteding niet geïsoleerd wordt benaderd, maar wordt geplaatst
in een breder verband. Door de diverse ontwikkelingen in de samenleving wordt
aanbodsturing in toenemende mate bemoeilijkt doordat de overheid over onvoldoende
informatie beschikt. De werkgroep wijst terecht op het belang dat door het
invoeren van transactiemechanismen, waar dat mogelijk is, vraagsturing ontstaat.
Hierdoor worden uitvoerders geprikkeld om rekening te houden met de wensen
van de afnemers en krijgen afnemers prikkels om niet te overvragen. Daarmee
worden publieke belangen beter gewaarborgd. Samenvattend meent het kabinet
dat concessieverlening en aanbesteding een zeer nuttige bijdrage kunnen leveren
aan een beter uitvoering èn waarborging van (publieke) taken. Het gaat
om instrumenten met veel potentie.Het kabinet ziet de inventarisatie van het NEI als bruikbaar materiaal,
waarvan in de toekomst zinvol gebruik kan worden gemaakt. In het interdepartementaal
beleidsonderzoek RIVM zal ook de variant van concessieverlening worden bezien.
Voorts wordt op de departementen nagedacht over mogelijke andere pilots. Verder
zal het materiaal van het NEI worden gebruikt bij de oriëntatie
voor de vierde tranche van MDW projecten.5.3. Het IBO rapport CDVHet kabinet beoordeelt het instrument Competitieve Dienstverlening als
een waardevolle aanvulling op het bestaande uitvoeringsinstrumentarium. Het
doorlopen van een CDV proces is vergelijkbaar met een veranderingsproces,
met gevolgen voor werkwijze, organisatie en personeel. Gebruik van CDV vergt
dan ook zorgvuldigheid. Zo is het van belang dat, voorafgaande aan het opstarten
van een CDV proces, een adequate afweging plaatsvindt van de mogelijk door
CDV te veroorzaken onrust en de te verwachten voordelen ervan. Vanwege het
feit dat het doorlopen van een CDV-proces veel tijd en inspanning kost, acht
het kabinet met name diensten waarvoor substantiële investeringen of
reorganisaties zijn gepland, geschikt om voor CDV in aanmerking te komen.
Het betreft hier immers diensten waarbij, doordat omvangrijke financiële
of organisatorische veranderingen aan de orde zijn, uitzicht bestaat op opbrengsten
die de CDV inspanningen rechtvaardigen. Daarnaast is CDV in het bijzonder
te overwegen bij diensten waarvan, bij interne uitvoering, de continuïteit
danwel doeltreffendheid, bijvoorbeeld als gevolg van krapte op de arbeidsmarkt,
onvoldoende kan worden gewaarborgd. De selectie van diensten die in aanmerking
komen voor CDV, baseert zich aldus op de criteria: Presteren, Reorganiseren
en Investeringen. De werkgroep benadrukt dat alléén die diensten
het CDV proces kunnen ingaan, die voldoende generiek van aard zijn, en waarvan
de produkten voldoende duidelijk en afdoende te definiëren en meetbaar
zijn, en waarbij voldoende concurrentie op de markt bestaat.Nadat besloten is tot het ingaan van een CDV proces, dient ook bij de
daadwerkelijke toepassing van het instrument zorgvuldigheid te worden betracht.
Het CDV proces biedt immers de mogelijkheid dat bij de aanbesteding van een
dienstverlenende opdracht, naast marktpartijen ook de bestaande interne leverancier
meedingt. CDV moet dientengevolge qua inhoud en qua proces voldoen aan de
eisen die uit hoofde van mededinging zijn gesteld.Het onderzoek heeft specifiek geleid tot de opstelling van twee handboeken:
één ten behoeve van Defensie en één in concept
ten behoeve van de rijksoverheid als geheel. Met het handboek CDV voor Defensie,
dat is aangewezen als proeftuin, kunnen bij Defensie de eerste ervaringen
worden opgedaan met de inzet en werking van het CDV-instrument. Het (concept)
rijksbrede handboek biedt een goede basis om CDV breder te introduceren dan
alleen bij Defensie. Langs de lijnen van de inmiddels gestarte IBO's naar
drie rijksbrede CDV-onderwerpen (Accountancy, Postverwerking en Facilitaire
Salarisbureau's) wordt het rijksbrede handboek op zijn merites getoetst.5.4. Financiële kader en prikkelsHet kabinet heeft de volgende beleidslijn ontwikkeld. Deze beleidslijn
sluit aan bij het Handboek CDV en bij de regels van het begrotingsbeleid in
het algemeen en die voor de verkoop van staatsbezit in het bijzonder.Efficiencywinst wordt ten gunste van het desbetreffende departement gebracht.
De efficiencywinst komt tot uitdrukking in de vorm van vrijval die per saldo
in de begroting en de meerjarencijfers optreedt.Voor de verkoop van staatsbezit geldt het volgende. Worden diensten eerst
intern geleverd met behulp van vaste activa, dan worden deze vaste activa
verkocht en komen de verkoopopbrengsten ten gunste van de staatsschuld. Met
de schuldverlaging hangt samen een bedrag van rentevrijval. Per geval zal
worden overlegd over het deel van de rentevrijval dat ten gunste van het desbetreffende
ministerie wordt gebracht.Het kabinet vindt dat de departementen hiermee een adequate financiële
prikkel krijgen om de instrumenten CDV en C+A toe te passen.5.5. De verdere voortgangHet kabinet wil dat de instrumenten CDV en C+A voortvarend zullen worden
toegepast. In de bovenstaande paragrafen zijn reeds eerste stappen aangekondigd.
Het introduceren van een financiële prikkel om de instrumenten toe te
passen, moet een verdere concrete toepassing mogelijk maken. De departementen
zullen in het vervolg in de in het kader van het VBTB proces op te stellen
bedrijfsvoeringsparagraaf jaarlijks verslag doen van hun acties en resultaten
met betrekking tot de toepassing van de instrumenten concessies en aanbestedingen
en competitieve dienstverlening, te beginnen in de jaarverslagen van voorjaar
2002.De Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-LebbinkDe Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Defensie,F. H. G. de GraveXNoot1Voortgangsrapportages PPS, april en december 1999.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000.XNoot2Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Soms wordt dienstverlening door de markt aangeduid met externe dienstverlening.
Dit kan gemakkelijk tot verwarring leiden, omdat externe dienstverlening,
in die betekenis gebruikt, niet het tegengestelde is van interne dienstverlening.XNoot2Risico-overdracht is overigens ook een belangrijk element van de andere
reeds genoemde concepten om de uitvoering van (publieke) taken te verbeteren.XNoot1Aanbesteding betreft het selectieproces waarbij marktpartijen bij elkaar
worden gebracht en in concurrentie kunnen meedingen naar de opdracht. Wordt
op die manier één partij geselecteerd met de laagste prijs,
of de beste prijs-kwaliteitsrelatie voor geboden diensten, dan wordt het contract
aan die partij gegund. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-177.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl