Vaststelling begroting van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2004; Verslag algemeen overleg over auteursrechtelijk beschermde uitgaven (Aanhangsel van de Handelingen II, 2002-2003, nrs. 1804 - 1806, 1894)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-VI, nr. 118

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29200-VI nr. 118

16-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 VIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2004nr. 118VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 december 2003De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
5 november 2003 overleg gevoerd met minister Donner van Justitie, over auteursrechtelijk beschermde uitgaven (Aanhangsel Handelingen 2002–2003,
nrs. 1804, 1805, 1806 en 1894).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieVolgens de heer Luchtenveld (VVD) hebben veel
bedrijven, gelet op het aantal klachten, grote moeite met de wijze waarop
de Reprorechtregeling wordt uitgevoerd. Op basis van een onderzoek, waarbij
de nodige kanttekeningen kunnen worden geplaatst, ontvangt men een rekening,
waarbij een omgekeerde bewijslast geldt; individuele bedrijven moeten zelf
aantonen dat zij minder kopieën hebben gemaakt. De Stichting Reprorecht
is zelf ook geschrokken van de effecten van deze wijze van inning en heeft
bereidheid getoond tot overleg. Helaas is er nog geen overeenstemming bereikt
tussen de Stichting Reprorecht enerzijds en VNO-NCW en MKB anderzijds.In het regeerakkoord is vermindering van de administratieve lasten voor
bedrijven afgesproken. De uitvoering van de huidige Reprorechtregeling leidt
in deze vorm echter juist tot veel meer administratieve lasten en dat staat
haaks op het kabinetsbeleid. Kan de regering bevorderen, zoals ook door de
staatssecretaris van Economische Zaken is bepleit, dat de Stichting Reprorecht
en vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven gezamenlijk werken aan de totstandkoming
van een methode om een betere schatting te maken van het werkelijke kopieervolume
per bedrijf? Met een fijnmaziger indeling van bedrijven moet dit toch mogelijk
zijn? Door een forfaitaire regeling, zoals voorgesteld door VNO-NCW en MKB,
kan de inning worden vereenvoudigd. De inning moet in elk geval plaatsvinden
op een reëler niveau dan nu gebeurt op basis van het Veldkamp-onderzoek.
De tijd dringt, want er liggen rekeningen voor 2003. Weliswaar is de betalingsverplichting
opgeschort in afwachting van de uitkomsten van het overleg, maar de Stichting
Reprorecht zou inmiddels weer zijn begonnen met het innen van deze rekeningen.De mogelijkheid tot het innen van reprorecht bestaat al vanaf 1974.
De bedragen die over het jaar 2003 in rekening worden gebracht, zijn ineens fors hoger dan de bedragen die in de periode van 1974 tot en met 2002
zijn geheven. Daarom moet er een overgangsregeling komen met een aanzienlijke
restitutie op de nota's over het jaar 2003. Overbelasting van de rechterlijke
macht door procedures van bedrijven over de hoogte van het verschuldigde reprorecht
dient te worden voorkomen. Vervolgens moet, binnen het kader van de Auteurswet,
de uitvoeringsregeling rond de inning structureel worden verbeterd, op een
wijze die veel minder administratieve belasting voor het bedrijfsleven met
zich brengt. Hoe zien de verschillende bewindslieden die daarbij zijn betrokken
hun rol in dit proces?De heer De Wit (SP) merkt op dat onder reproplichtige
kopieën worden verstaan kopieën voor zakelijk gebruik uit dag- en
weekbladen, tijdschriften en boeken. In het digitale tijdperk zal echter het
gebruik van digitale middelen tot veel meer kopiëren leiden dan het op
de «ouderwetse» manier kopiëren van tijdschriften of boeken.
Vallen digitale kopieën onder de regeling? Geldt de regeling ook voor
de kopie van een kopie? Dat laatste is steeds een punt van discussie geweest.De commotie onder bedrijven over de aanslagen heeft geleid tot meer dan
4000 bezwaarschriften. MKB en VNO-NCW hebben het voortouw genomen bij het
kanaliseren van de bezwaren tegen de regeling en zijn met een voorstel gekomen
voor een betere verdeling. Op dit moment is er sprake van een patstelling.
Hoe ziet de minister de rol van het kabinet daarin?Er zijn op drie principiële punten vraagtekens te zetten bij de reprorechtregeling.
In de eerste plaats houdt de huidige regeling een te grote verzwaring van
administratieve lasten in.Daarnaast doet zich de vraag voor of het reprorecht in de huidige kenniseconomie
nog wel een verantwoorde heffing is. Het is immers een vanzelfsprekendheid
geworden om op alle fronten veelvuldig gebruik te maken van kopieën uit
kranten, tijdschriften en boeken.Het derde principiële punt betreft het uitdijende auteursrecht. Moet
het auteursrecht nog wel gelden in het stadium waarin een kopie wordt gemaakt
van iets dat geschreven en gepubliceerd is? Is het auteursrecht niet te ver
uitgedijd, zoals van meerdere kanten wel wordt beweerd en beschreven, waardoor
bedrijfsleven en overheid worden geconfronteerd met allerlei heffingen en
instellingen? De Auteurswet moet niet worden afgeschaft, maar het auteursrecht
dient wel ergens op te houden. Het is maar de vraag of de reproheffing in
de huidige omstandigheden nog wel een zinvol middel is om het auteursrecht
gestalte te geven. Kan de oplossing niet beter worden gezocht in de sfeer
van de royalty's bij publicatie dan in een heffing van iedereen die gebruik
maakt van een auteursrechtelijk beschermd werk?Naar het oordeel van de heer De Wit zou de reproheffing gerust mogen vervallen.
Voor de auteurs zullen daardoor geen grote problemen ontstaan, terwijl de
afschaffing voor het bedrijfsleven een grote verlichting zou betekenen. Mocht
er in de Kamer geen meerderheid te vinden zijn voor afschaffing van het reprorecht,
dan moet gezocht worden naar een betere en eerlijkere methode van heffing.
Het spreekt daarbij vanzelf dat degenen die geen kopieerapparaat hebben, geen
aanslag krijgen. Verder moet er worden gewerkt met gedifferentieerd vastgestelde
bedragen, die overeenkomen met de realiteit binnen een bedrijf.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA) heeft er
geen problemen mee dat reprorechten worden geheven. Schrijvers en uitgevers
hebben immers recht op een vergoeding voor het door hen geproduceerde werk.
De uitvoering van de reprorechtregeling roept echter de nodige vragen op.
Het huidige inningsysteem is veel te grofmazig en brengt te grote administratieve
lasten met zich. Hoe staat het bovendien met de rechtspositie van bedrijven?
Welke rol speelt het kabinet in deze zaak?De Stichting Reprorecht heeft een onafhankelijk onderzoek verricht naar
het kopieergedrag bij bedrijven, maar met de uitkomst daarvan wordt niet in
alle gevallen recht gedaan aan het feitelijke kopieergedrag. Daarom zal de
heffingssystematiek opnieuw moeten worden bezien. De Stichting Reprorecht
maakt een schatting van het aantal kopieën. Wie het daarmee niet eens
is, moet de feitelijke situatie aantonen. De Belastingdienst, bijvoorbeeld,
is verplicht om met een nauwkeurige aanslag te komen. Dit principe zou ook
moeten gelden voor de Stichting Reprorecht. De bezwaarschriftprocedure leidt
onherroepelijke tot een extra administratieve last. Aanvankelijk werd deze
last geschat op een bedrag tussen de 8 en twaalf mln, maar de minister vermoedt
dat het meer zal worden.De rechtspositie van de bedrijven baart enige zorgen. Duizenden bedrijven
hebben inmiddels de aanslag betaald, terwijl andere weigeren te betalen of
bezwaar hebben gemaakt. De inning van het reprorecht van de degenen die een
reactie hebben ingestuurd, wordt gedurende deze periode opgeschort. Waarom
geldt die opschorting alleen voor deze groep? Op die manier zijn de «brave
betalers» de dupe. Waarom is er niet voor gekozen de totale inning even
stop te zetten, totdat beide partijen overeenstemming hebben bereikt over
een eenduidig standpunt?De Stichting Reprorecht is een particuliere organisatie, maar nu er een
patstelling is ontstaan, mag de overheid zich niet zomaar aan haar verantwoordelijkheid
onttrekken. Het gaat niet aan de zaak af te doen als een uitvoeringskwestie
waar de overheid part noch deel aan heeft. De staatssecretaris van Economische
Zaken heeft aangegeven dat de huidige heffing te grofmazig is en dat er gekozen
moet worden voor een fijnmaziger methode. Hoe beoordeelt de minister het standpunt
van zijn collega?De toon tussen de betrokken partijen verhardt zich in rap tempo en dat
baart zorgen. Mevrouw Van Vroonhoven roept de bewindsman ertoe op om op korte
termijn tot een oplossing te komen.Mevrouw Albayrak (PvdA) is het ermee eens
dat het bedrijfsleven, in navolging van de non-profitsector, aan auteurs en
uitgevers betaalt voor de rechten van auteursrechtelijk beschermde publicaties.
De inning van de reprorechten moet daarbij op een transparante, efficiënte
en eerlijke manier gebeuren. De administratieve lasten dienen voor bedrijven
bovendien zo beperkt mogelijk te worden gehouden. De gekozen inningsmethode
brengt grote bezwaren met zich. De Stichting Reprorecht beweert dat alle partijen
betrokken zijn geweest bij de totstandkoming van de gekozen methode. Dit geldt
voor VNO-NCW, maar niet voor MKB Nederland, terwijl juist de kleinere bedrijven
worden geconfronteerd met de consequenties van verkeerde schattingen van het
aantal kopieën.Ongeveer 80% van de bedrijven heeft bezwaar gemaakt. Als sommige van de
«brave betalers» meteen hebben betaald omdat zij veel meer kopieën
hebben gemaakt dan waarvoor zij zijn aangeslagen, zou dat de onrechtvaardigheid
alleen maar vergroten. Hoe werden degenen die reeds hebben betaald betrokken
bij een eventuele overgangsregeling?Er zijn twee gelijkwaardige marktpartijen, die met elkaar in overleg moeten
treden. De minister ziet de evaluatie daarbij als een wondermiddel. Inmiddels
heeft het overleg plaatsgevonden, maar er is geen wonder geschied, want het
overleg is allesbehalve vruchtbaar geweest. De sfeer tussen partijen is verhard
en het overleg lijkt te zijn vastgelopen. Daarbij is iedereen slecht af, met
name de auteurs en de uitgevers, die recht hebben op bepaalde bedragen. Zolang
de minister niet ingrijpt door ervoor te zorgen dat er een oplossing wordt
gevonden, blijven mensen feitelijk gedupeerd worden. Dit geldt ook voor bedrijven
die ten onrechte een te hoge aanslag hebben gekregen. Het is nu aan de minister
om de oplossingsrichting voor een betere uitvoering aan te geven. Hoe gaat
hij het vastgelopen overleg weer lostrekken? Kan de huidige regeling blijven
bestaan, of moet er een nieuwe regeling komen? Blijkens de stukken zou de
Stichting Reprorecht een groot aantal toezeggingen hebben gedaan om
aan de bezwaren tegemoet te komen, maar de betalingsplichtigen ontkennen dit,
of geven aan dat de toezeggingen voor een deel zijn teruggedraaid. Daarom
is het onduidelijk wat de laatste stand van zaken is.De betalingsplichtigen vinden de uitvoering administratief te ingewikkeld
en vragen om een efficiënt en rechtvaardig incassosysteem op basis van
de juiste inzichten en een internationaal concurrerend tarief. Wat moet daaronder
worden verstaan volgens de minister? Welke mogelijkheden ziet de bewindsman
om de zelfregulering beter te benutten? In de schriftelijke beantwoording
van vragen heeft de minister de mogelijkheid geopperd van de totstandkoming
van eenjarige of meerjarige modelafspraken op branche- of concernniveau. Daardoor
zou het aanschrijven van individuele bedrijven niet meer nodig zijn. Zoekt
hij de oplossing inderdaad in deze richting en is hij wellicht op dit moment
al bezig met de uitvoering daarvan?In de Stichting Reprorecht hebben auteurs en uitgevers zitting. De stichting
houdt zich niet alleen bezig met incasso en met het beheren en verdelen van
geld, maar gaat ook over het schatten van het aantal kopieën. Moet dit
laatste niet plaatsvinden via een objectiever mechanisme, waarbij ook het
bedrijfsleven is betrokken? Dit betekent niet dat het bedrijfsleven in de
Stichting Reprorecht vertegenwoordigd zou moeten zijn, maar als het bedrijfsleven
de schattingen dient te accepteren, zou het op zijn minst zeggenschap moeten
hebben over de wijze waarop deze tot stand komen. De huidige gang van zaken
maakt het bedrijven erg gemakkelijk om afstand te nemen van het systeem van
de Stichting Reprorecht. Deze stichting moet ook rekening houden met de belangen
van de betalingsplichtigen. Het lijkt tegenstrijdig om de belangen van beide
partijen door dezelfde stichting te laten behartigen, zelfs al ziet het College
van Toezicht Collectieve Beheersorganisaties daarop toe.In het overleg met de werkgeversorganisaties zou de minister hebben geaccepteerd
dat de forfaitaire systematiek die door de betalingsplichtigen is voorgesteld,
de basis zou kunnen vormen voor een nieuwe regeling. Is dat zo?Het antwoord van de ministerDe minister deelt de zorg van de Kamer over
de problemen rond de inning van de reprorechten. Het kabinet is bereid zich
ervoor in te zetten dat de problemen zo snel mogelijk uit de wereld worden
geholpen. Het systeem is in februari van dit jaar ingevoerd op basis van een
wettelijke regeling die tot stand is gekomen na overleg met alle partijen.
Sinds 1985 is duidelijk dat uitgevers en auteurs recht hebben op het reprorecht.
Sindsdien betaalt de overheid deze heffing en nu is er ook een regeling tot
stand gekomen voor het bedrijfsleven.De bewindsman deelt niet de opvatting dat er sprake zou zijn van uitdijend
auteursrecht. Het gaat om het auteursrecht, dat wil zeggen het recht van een
auteur om de vruchten van zijn arbeid te plukken. Daarover zijn internationale
afspraken gemaakt. De vergoeding heeft betrekking op het kopiëren van
auteursrechtelijk beschermde werken voor zakelijk gebruik. Volgens alle definities
is dit vanouds altijd een onderdeel van het auteursrecht geweest. De mogelijkheden
die de moderne techniek biedt, breiden zich steeds verder uit. Daarom is er
een wettelijke regeling getroffen, waarbij het niet zo is dat er nieuwe terreinen
onder het auteursrecht worden gebracht, maar waarbij het auteursrecht zoals
dat vanouds bestaat, hanteerbaar wordt gemaakt. In de omstandigheid dat een
en ander moeilijk hanteerbaar zou zijn, ziet de bewindsman geen aanleiding
om de regeling af te schaffen.Naar schatting worden er in Nederland per jaar ongeveer 20 miljard kopieën
gemaakt. Ongeveer 1,9 miljard daarvan zijn kopieën van auteursrechtelijk
beschermde werken. Niet alle kopieën worden dus belast en er moeten schattingen
worden gemaakt van de aantallen die wel belast moeten worden.
Dat vormt de kern van het probleem rond de reprorechtregeling en geleidelijk
aan zal beter inzicht moeten ontstaan in de omvang daarvan. Belasting van
kopieerapparaten was een van de opties, maar met alle betrokken partijen is
afgesproken om te kiezen voor een vergoeding per pagina, te heffen via één
loket. Met name aan dit laatste hechtte het bedrijfsleven veel belang. De
wettelijke regeling maakt het overigens mogelijk dat partijen rechtstreeks
aan uitgevers betalen. De wetgever heeft een privaatrechtelijke verhouding
gecreëerd tussen gebruikers en auteursrechthebbenden. Binnen deze verhouding
wordt de regeling uitgevoerd. De wijze van inning is primair een zaak van
de privaatrechtelijke partijen. De wetgever heeft daarbij een aantal contouren
vastgesteld, door het aanwijzen van de Stichting Reprorecht en de uitvoering
van de regeling aan toezicht te onderwerpen.Het reprorecht is niet te beschouwen als een administratieve last, want
het betreft niet een heffing zoals die bijvoorbeeld door de Belastingdienst
wordt opgelegd, maar afspraken tussen partijen over de wijze waarop het reprorecht
wordt gerealiseerd. De minister benadrukt dat de zaak in de juiste verhoudingen
moet worden bezien. Het gaat niet om heffingen van de overheid die door uitvoeringsdiensten
van de overheid worden geïnd; er is sprake van een privaatrechtelijke
verhouding, waarbij partijen primair heer en meester zijn over de gekozen
figuur, waaromtrent in de wetgeving bepaalde elementen zijn vastgelegd. Binnen
het kader van de wet valt er wel iets te veranderen aan de parameters, maar
de organisatie en de wijze van de inning zijn geen voorwerp van publiekrechtelijke
regeling. Zou dit wel het geval zijn en zou de inning binnen de publiekrechtelijke
sfeer worden getrokken, dan zou er heel wat op het bedrijfsleven afkomen aan
regels, procedures en administratieve lasten.De wetgever heeft vastgesteld dat het reprorecht een recht is van de auteursrechthebbende.
Om een en ander hanteerbaar te maken, zijn nadere bepalingen vastgesteld.
Vanuit een algemene verantwoordelijkheid voor het functioneren van het rechtssysteem
heeft de minister er belang bij dat de uitvoering van de regeling zo goed
mogelijk verloopt. Hij zal dan ook naar vermogen daartoe bijdragen. Ten principale
gaat het echter om een zaak waar partijen uit moeten komen. Als partijen met
elkaar overeenkomen om de zaak op een andere manier uit te voeren dan de minister
zich voorstelt, gebeurt het op een andere manier. Dat is een keuze die de
wetgever heeft gemaakt.De minister wijst erop dat met de reprorechtregeling, voor zover mogelijk,
invulling wordt gegeven aan de Berner Conventie over auteursrecht wat betreft
het kopiëren. Daarbij moet mede rekening worden gehouden met internationale
vergelijkingen. Andere landen zijn ook bezig om op dit gebied stelsels in
te voeren. Het is daarom niet mogelijk de inning stop te zetten en morgen
opnieuw te beginnen.Als men het eens zou worden over een forfaitaire regeling, wordt hetgeen
betaald is verrekend met de heffing over toekomstige jaren. Juist omdat het
een privaatrechtelijke regeling betreft, kan een en ander via compensatie
worden geregeld.Binnen een aantal vastgestelde parameters zal moeten worden gezocht naar
een zo juist mogelijke toerekening. Op dat gebied is onderzoek verricht, dat
samen met VNO-NCW is opgezet. Er is echter niets gedaan in de sfeer van de
uitvoering, omdat partijen over en weer van elkaar beweren dat men niet wilde
meewerken. Uit de reacties van alle partijen blijkt dat het resultaat niet
bovenmatig bevredigend is en zowel uitgevers, de Stichting Reprorecht als
het bedrijfsleven willen nu zoeken naar een beter systeem van toerekening.
De overheid moet niet op alle punten tussenbeide willen komen. Partijen moeten
daarom overeenstemming bereiken over de methodiek. Het kabinet kan een aantal
flankerende maatregelen treffen om het bereiken van overeenstemming te bevorderen,
waarbij gedacht kan worden aan differentiatie van de methodiek naar grootte
van bedrijven of naar branche en aan afspraken over een systeem van
forfaitaire betalingen voor kleine bedrijven. De minister zal hierover met
partijen in overleg treden en hij is gaarne bereid om dergelijke maatregelen
te treffen als dat bevorderlijk is voor het bereiken van een oplossing. Partijen
moeten echter zelf de oplossingen aangeven. Overigens wijst de minister erop
dat, hoe fijnmaziger het systeem wordt gemaakt, des te meer administratieve
lasten er zullen zijn. Ook hier is het primair aan de privaatrechtelijke partijen
om een afweging te maken.Naar aanleiding van de door de Kamer gestelde schriftelijke vragen is
er herhaaldelijk contact geweest met de Stichting Reprorecht, waarbij de stichting
is verzocht zich voorlopig terughoudend op te stellen bij de incasso en mee
te werken aan een oplossing voor met name het kleine bedrijfsleven. De stichting
heeft daaraan gevolg gegeven wat betreft de inning van de vergoedingen over
2003, in afwachting van de uitkomsten van de gesprekken over een aangepast
systeem. Aan bedrijven die nog niet hebben gereageerd op de eerste aanschrijving
zijn nog geen herinneringsbrieven gezonden. Evenmin zijn incassoactiviteiten
uitgevoerd. Een aanzienlijk deel van het bedrijfsleven, met name in de horeca,
heeft nog geen eerste aanschrijving ontvangen. Bovendien heeft de stichting
aangegeven de huidige uitvoering van de regeling te zullen evalueren, in overleg
met de brancheorganisaties. Vervolgens is een dialoog op gang gekomen tussen
enerzijds de Stichting Reprorecht en anderzijds VNO-NCW en MKB over een andere
wijze van uitvoering van de regeling inzake het reprorecht, binnen de geldende
wettelijke kaders. Ook heeft er vanuit het departement bilateraal overleg
plaatsgevonden met de stichting en andere betrokkenen, om te bevorderen dat
partijen tot een minnelijke overeenstemming komen. Het overleg tussen partijen
is echter vastgelopen. Verder zou de Stichting Reprorecht op toezeggingen
zou zijn teruggekomen. De minister merkt daarover op dat het geen verbazing
hoeft te wekken dat partijen in het onderhandelingsproces hun uitgangsposities
betrekken. Het betreft echter een momentopname en de minister stelt zich uiterst
terughoudend op, juist om tot een oplossing van het conflict te kunnen komen.
Overigens zal hij zich op de ontstane situatie beraden, want iedereen heeft
er belang bij dat de zaak zo snel mogelijk tot een bevredigende oplossing
wordt gebracht.Tegen een forfaitaire benadering bestaan op zichzelf genomen geen bezwaren,
zeker niet als daardoor de administratieve lasten kunnen worden verminderd.
Over de invulling daarvan zal echter overleg moeten worden gevoerd met de
Stichting Reprorecht, omdat de stichting optreedt namens de rechthebbenden.
De overheid kan niet aan de rechthebbenden voorschrijven waar zij genoegen
mee moeten nemen. De voorstellen van VNO-NCW en MKB vormen een aanzet, maar
zijn zeker niet bij voorbaat maatgevend, want de betalingsplichtigen kunnen
niet eenzijdig bepalen wat zij moeten betalen. De forfaitaire regeling zou
in de AMvB kunnen worden opgenomen, maar ook bij onderlinge afspraak worden
ingevoerd.Partijen zouden voor een eerste periode met elkaar een bepaalde inningsmethode
kunnen afpreken, waarna zij vervolgens tot een nadere invulling komen. Daarbij
gaat het niet om een tijdelijke publiekrechtelijke regeling, maar om een tijdelijke
maatregel die partijen treffen.De minister zegt ten slotte toe de Kamer zo spoedig mogelijk schriftelijk
te zullen informeren over de uitkomsten van het overleg met partijen.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,Beuker XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst
(PvdA), Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit
(SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De
Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet
(PvdA), ondervoorzitter, Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks),
Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Nawijn (LPF), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van
der Laan (D66) en Visser (VVD).Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Hermans
(LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-VI-118.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl