Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2006; Verslag algemeen overleg van 8 februari 2006 over recreatiewoningen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-XI, nr. 96 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-XI nr. 96

08-03-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de ministerToezeggingen:Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 30300-XI, nr. 96Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 XIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2006nr. 96*VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 8 maart 2006De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en de vaste commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit2 hebben op 8 februari 2006 overleg gevoerd met minister
Dekker van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– de brief van de minister van VROM d.d. 29 november
2005 met reactie op de motie Veenendaal c.s. en de ouderenregeling recreatiewoningen
(30 300 XI, nr. 69);– de brief van de minister van VROM d.d. 15 december
2005 over de brief van gemeente Heel inzake recreatiewoningen (VROM-05-1110);– de lijst van vragen en antwoorden over permanente
bewoning recreatiewoningen d.d. 1 februari 2006 (30 300 XI, nr. 87);– de brief van de minister van VROM d.d. 1 februari
2006 met aanbieding van het rapport «Uitvoering van het beleid voor
recreatiewoningen» over recreatiewoningen (30 300 XI, nr. 88).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Veenendaal (VVD) merkt op dat de minister
na oktober 2005 beleid op het terrein van bewoning van recreatiewoningen heeft
geformuleerd met als uitgangspunt dat permanente bewoning zou worden gelegaliseerd,
of dat er een persoonsgebonden beschikking kon worden afgegeven. Gemeenten
zouden in ieder geval duidelijk moeten maken welk beleid zij ten aanzien van
het wonen in recreatiewoningen voerden en op welke wijze zij hadden gehandhaafd.
In de praktijk is gebleken dat er nogal wat gemeenten waren die op dat terrein
weinig hadden gedaan. Omdat er opeens veel aandacht was voor die problematiek
en er onderzoek naar werd gedaan, gingen veel gemeenten opeens tot handhaving
over. Veel mensen die al vijf, tien of zelfs vijftien jaar in recreatiewoningen
hadden gewoond, werden daarvan helaas de dupe. Mevrouw Veenendaal heeft daarom
een jaar geleden een motie ingediend. Zij is namelijk van mening dat mensen
opeisbaar een persoonsgebonden beschikking moeten kunnen krijgen, mits zij
kunnen aantonen dat zij er niet van op de hoogte waren dat zij niet permanent
in een recreatiewoning mogen wonen en indien zij zijn opgenomen in de gemeentelijke
basisadministratie van gemeenten die niet kunnen aantonen dat zij steeds een
handhavingsbeleid hebben gevoerd. In de motie wordt 31 oktober 2003 als
peildatum genoemd. Het zou goed zijn om een wettelijke regeling in het leven
te roepen om de opeisbaarheid te garanderen.Wat is het verschil tussen 365 dagen recreëren en een jaar in die
recreatiewoning wonen? Mensen moeten in de woning kunnen wonen waarin zij
recreëren.Mevrouw Veenendaal heeft vernomen dat veel parkbeheerders moeite hebben
om hun recreatiewoningen te verhuren en dat er dus veel van dat soort huizen
leeg staan. Er kan dus niet een tekort aan dergelijke woningen zijn. Toegezegd
is dat er onderzoek zal worden gedaan naar de recreatiedruk, de leegstand
en het eventuele tekort aan recreatiewoningen. Zij is benieuwd naar de uitkomst
daarvan. De woningen van commerciële parken kunnen inderdaad als recreatiewoning
worden beschouwd. Die worden namelijk niet langer aan een bepaald gezin of
aan een bepaalde persoon verhuurd dan enkele weken. In geval van particulier
eigendom ligt dat natuurlijk anders.Mevrouw Veenendaal is er voorstander van dat 65-plussers in alle gemeenten
van Nederland in recreatiewoningen kunnen wonen. Zij heeft van de Recreatieondernemers
in Nederland (RECRON) begrepen dat veel woningen in oude parken onbewoond
zijn. Misschien is het mogelijk om in die afgesloten parken voor ouderen recreatiewoningen
te koop of te huur aan te bieden, zodat zij daar beschermd kunnen wonen.De heer Verdaas (PvdA) spreekt van een slepende
kwestie. Het zou goed zijn als de overheid haar verlies accepteerde en erkende
dat het beleid op dit terrein niet werkt. Zij zou het lef moeten hebben om
schoon schip te maken. De heer Verdaas vindt dan ook dat de motie-Veenendaal
over de persoonsgebonden beschikking moet worden uitgevoerd.De minister wil wat de bewoning van recreatiewoningen betreft zo veel
mogelijk aan de gemeenten overlaten. Het zou beter zijn als zij het lef had
om centralistisch te sturen. Het is immers alleen mogelijk om schoon schip
te maken door tegen de gemeenten te zeggen dat het uitgangspunt van de regering
en de Kamer is om te werken met een opeisbare gedoogbeschikking. Misschien
is het mogelijk om een wettelijke basis te leggen om de gedoogbeschikking
aan te vragen. In dat geval is de gemeente ook aan zet om een uitspraak te
doen maar dan heeft de burger iets in handen waarmee hij, indien nodig, juridische
stappen kan ondernemen.Niet alleen de bewoners hebben het zwaar te verduren gehad. Uit gesprekken
met wethouders en gedeputeerden blijkt dat zij zich in de steek gelaten voelen
omdat er gebrekkige handhavingsmogelijkheden zijn. Zij menen dat zij de dupe
zijn van het feit dat de rijksoverheid op dit punt vooralsnog geen duidelijkheid
geeft.Wat voegt de brief van de minister over onder andere de ouderenregeling
toe aan eerdere brieven?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) is voorstander
van het opstellen van duidelijke regels voor het gebruik en de bewoning van
recreatiewoningen. Veel problemen die te maken hebben met permanente bewoning
van recreatiewoningen zijn ontstaan als gevolg van de woningnood waarvan in
Nederland sprake is. Niet alleen ouderen wonen in recreatiewoningen, maar ook mensen die gescheiden zijn en jongeren die geen betaalbare
woning kunnen vinden. Het is belangrijk om een oplossing te vinden voor het
probleem van de woningnood, maar dat dient niet te gebeuren door permanente
bewoning van recreatiewoningen toe te staan. In april 2005 heeft mevrouw Van
Gent een motie ingediend die door de meerderheid van de Kamer werd ondersteund.
Die motie behelst dat provincies en gemeenten hun plancapaciteit inzetten
voor het oplossen van het probleem van de tekorten in de reguliere woningvoorraad.
Zij dringt er bij de minister op aan om daaraan meer aandacht te besteden.Naar haar oordeel voert de minister de motie-Veenendaal van april 2005
wel degelijk uit. Het lijkt haar niet bezwaarlijk om het beleid ten aanzien
van permanente bewoning van recreatiewoningen aan de gemeenten over te laten.
Veel zaken zijn immers al gedecentraliseerd. Het is een kwestie van vertrouwen
schenken. Veel gemeenten hebben inmiddels aangegeven van welke regeling zij
uit zullen gaan en welke acties zij zullen ondernemen. De gemeenten die dat
nog niet hebben gedaan, dienen dat alsnog zo snel mogelijk te doen. Desnoods
moet de minister die gemeenten onder druk zetten.Zij merkt vervolgens op dat het belangrijk is om te voorkomen dat makelaars
en anderen recreatiewoningen in parken aanbieden zonder de toekomstige bewoners
ervan op de hoogte te stellen dat het niet is toegestaan om permanent in die
woningen te verblijven. Om dat te bewerkstelligen, kan sinds kort een beroep
worden gedaan op de Wet op de economische delicten (WED).Tot slot merkt mevrouw Van Gent op dat zij zich in de door de minister
voorgestelde ouderenregeling kan vinden. De vraag is wel op welke wijze de
benodigde zorg aan die mensen moet worden verleend. De ouderenregeling zou
goed zijn om de woningnood enigszins te lenigen, maar de vraag is of de minister
die mensen zal verplichten om hun huidige woning te verkopen of om de huur
daarvan op te zeggen op het moment dat zij een persoonsgebonden gedoogbeschikking
krijgen De minister heeft natuurlijk niet de garantie dat zij dat inderdaad
zullen doen. Ligt het probleem daadwerkelijk bij de ouderen en biedt het instellen
van die ouderenregeling een oplossing?Mevrouw Gerkens (SP) is voorstander van een
uniforme en zo eenvoudig mogelijke aanpak. In de eerste plaats dient er een
fatsoenlijke regeling te komen voor de oude gevallen. In de tweede plaats
moet het lek worden gedicht dat het mogelijk maakt dat er nieuwe gevallen
van permanente bewoning van recreatiewoningen komen. In de derde plaats is
het van belang dat er voldoende sociale huurwoningen worden gebouwd in de
gebieden die nu als het ware op slot zitten.Zij pleit voor een generaal pardon in de vorm van een persoonsgebonden
gedoogbeschikking voor alle gevallen van voor 31 oktober 2003. Een en
ander moet dus niet afhankelijk zijn van de omstandigheden en evenmin van
de historie van de betreffende gemeente. De motie-Veenendaal is minder verstrekkend.
Daarin wordt uitgegaan van de mogelijkheid om een persoonsgebonden gedoogbeschikking
aan te vragen in gemeenten die aantoonbaar niet duidelijk zijn geweest over
hun handhavingsbeleid en die evenmin consequent hebben gehandeld. Het nadeel
van een generaal pardon is dat enkele bewoners die willens en wetens de regels
aan hun laars hebben gelapt, daarvan eveneens voordeel hebben. Mevrouw Gerkens
kan op dit moment echter geen andere regeling bedenken die op eenvoudige wijze
is uit te voeren en die voor de gedupeerden een oplossing biedt.In de praktijk blijkt dat het lek nog steeds niet is gedicht. Het Nederlands
Research Instituut voor Recreatie en Toerisme (NRIT) heeft in opdracht van
de belangenvereniging Vrij Wonen een onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de
markt voor toeristisch verhuur stagneert. Duidelijk is dat recreatiewoningen
in eigendom in hoge mate oneigenlijk worden bewoond. Hoe is het
mogelijk dat er toch nog steeds toestemming wordt gegeven voor het realiseren
van nieuwbouw?In de gebieden die nu op slot zitten, moeten voldoende betaalbare huurwoningen
worden gerealiseerd. Daarmee zal de betaalbaarheid gedurende een langere periode
hoogstwaarschijnlijk gegarandeerd zijn. Zij pleit dus voor een sociaal gericht
woningbouwprogramma dat de verzekering moet geven dat ook de woningzoekende
met een bescheiden inkomen een huis kan vinden in de omgeving waar hij geboren
en getogen is. Is de minister het daarmee eens? Zo ja, hoe wenst zij dat met
de betreffende gemeenten te regelen?Mevrouw Gerkens pleit tot slot voor een betere rechtsbescherming van langkampeerders.
Dat is namelijk een effectieve strategie om de transformatie van campings
naar bungalowparken voor permanente bewoning tegen te gaan. Waarom is er de
afgelopen vijf jaar op dat terrein niets gebeurd?Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA) beschouwt de
beleidsbrief van 2003 als ijkpunt. Daarin staat dat er onder strikte voorwaarden
moet worden gelegaliseerd, dat onder voorwaarden persoonsgebonden beschikkingen
moeten worden afgegeven en dat het belangrijk is om te handhaven. De meeste
gemeenten hebben inmiddels een beleidskeuze gemaakt. Meer dan 50% heeft
gekozen voor het afgeven van persoonsgebonden beschikkingen. Er zijn ook gemeenten
die niet duidelijk zijn geweest over hun handhaving en die evenmin consequent
hebben gehandeld. Ook zijn er gemeenten die stilzwijgend hebben gedoogd en
die de verkeerde volgorde hebben gehanteerd. Laatstgenoemde gemeenten hebben
eerst gehandhaafd en vervolgens hebben zij zich afgevraagd welke oplossingen
er zijn.Zij pleit ervoor dat gemeenten doelmatig gebruikmaken van artikel 10 van
de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). Zij roept de minister op om in het
bestuurlijk overleg met gemeenten te blijven aansturen op een goede benutting
van de mogelijkheden om de problemen op het terrein van de permanente bewoning
op te lossen.Ten aanzien van de ouderenregeling merkt zij op dat decentraal beleid
niet mag worden vervangen door centraal beleid, omdat dat in strijd is met
het uitgangspunt van de decentrale bestuursverantwoordelijkheid waarvoor is
gekozen, evenals met de sturingsfilosofie van de minister. Mevrouw Schreijer-Pierik
is geen voorstander van een wettelijk generaal pardon voor één
groep bewoners, omdat dit ten opzichte van de andere bewoners niet rechtvaardig
is. De regeling mag niet leiden tot extra vertraging van de uitvoering van
het beleid dat al is ingezet. Zij mag evenmin resulteren in een onevenredige
handhavings- en uitvoeringslast voor de gemeenten.Het doet haar goed dat de minister heeft gekozen voor een tijdelijke regeling
binnen de randvoorwaarden van het geldende beleid voor een beperkte categorie
gemeenten. Als de ouderenregeling selectief wordt toegepast, is het voor gemeente
weliswaar mogelijk om te sturen maar dat zal niet in voldoende mate het geval
zijn. Wat is de mening van de minister daarover? Mevrouw Schreijer-Pierik
beschouwt de ouderenregeling als een tijdelijke passende verruiming van het
gedoogbeleid. Die regeling heeft tot doel om verandering te brengen in de
gespannen situatie in een aantal recreatieparken en om een oplossing te vinden
voor het probleem van de permanente bewoning van recreatiewoningen.Tot slot vraagt mevrouw Schreijer-Pierik hoe succesvol de gemeentelijke
handhaving in de praktijk is. Zij verwijst dan met name naar de problemen
die zich in 2003 hebben voorgedaan. Wat is het landelijk beleid ten aanzien
van de bewijsvoering?De heer Hermans (LPF) is ook van mening dat
de motie-Veenendaal onverkort moet worden uitgevoerd. Kan de minister aangeven
of en zo ja, wanneer dat alsnog zal gebeuren? Het is belangrijk
om die motie eerst in beleid om te zetten en vervolgens na te gaan op welke
manier problemen op het terrein van permanente bewoning van recreatiewoningen
in de toekomst kunnen worden voorkomen.Het is onacceptabel om mensen op basis van leeftijd uit hun recreatiewoning
te zetten, temeer omdat zij daar in veel gevallen permanent wonen met gedoogsteun
van de gemeente.Burgers die bewust de regels hebben overtreden door permanent in hun recreatiewoning
te verblijven, moeten alsnog vertrekken. Bewoners die in een gemeente wonen
die heeft gedoogd en die inconsequent heeft gehandhaafd, moeten in hun recreatiewoning
kunnen blijven, mits zij al vóór 31 oktober 2003 in dat
huis zijn getrokken. Door de zogenaamde uitsterfconstructie zal het probleem
op den duur worden opgelost, namelijk door verkoop of door het overlijden
van de eigenaar van de recreatiewoning.De heer Van der Staaij (SGP) heeft begrepen
dat het beleid van de minister, dat door veel gemeenten en provincies wordt
uitgevoerd, zijn vruchten begint af te werpen. Dat beleid houdt in dat er
onder voorwaarden wordt gelegaliseerd, dat het afgeven van persoonsgebonden
beschikkingen mogelijk is en dat er wordt gehandhaafd. Het overgrote deel
van de gemeenten heeft inmiddels de noodzakelijke beleidskeuzes gemaakt, zorggedragen
voor duidelijkheid voor de burgers en een peildatum bekendgemaakt. Die peildatum
kan in het geval van bijzondere omstandigheden overigens variëren. Het
aantal recreatiewoningen dat permanent wordt bewoond, is fors gedaald. Er
is een gering aantal gemeenten dat als achterblijver moet worden bestempeld.
De heer Van der Staaij pleit voor maximale inspanningen om die gemeenten en
provincies verder onder druk te zetten. Hij kan zich vinden in de manier waarop
de minister de motie-Veenendaal wil uitvoeren. Voorstander van een generaal
pardon is hij niet.De heer Van der Staaij heeft bedenkingen tegen de ouderenregeling, omdat
niet alleen onder de senioren sprake is van schrijnende gevallen. Met een
dergelijke regeling zijn starters en mensen die gescheiden zijn, niet geholpen.
Kan leeftijdsdiscriminatie met een dergelijke ouderenregeling niet in het
geding zijn indien er niet een duidelijke objectieve rechtvaardiging is? Is
het door de minister genoemde argument van doorstroming op de woningmarkt
wel goed genoeg? Waarom wil de minister voor senioren een uitzondering maken
en waarom kan of wil zij dat voor andere categorieën niet doen?De gemeenten moeten in overleg met de provincie bepalen of permanente
bewoning al dan niet wordt gelegaliseerd en of er een gedoogbeschikking zal
worden afgegeven. Dat neemt niet weg dat het Rijk en de Kamer moeten zorgdragen
voor maximale druk op de ketel, al moeten zij uiteraard enige afstand in acht
nemen.Antwoord van de ministerDe minister verwijst naar de cijfers in het
rapport van de VROM-inspectie. Zij constateert dat de meeste gemeenten inmiddels
voor een mix van beleidsmaatregelen hebben gekozen. De gemeenten die nog niet
hebben gereageerd, hebben over het algemeen niet te maken met permanente bewoning
van recreatiewoningen of zij hebben daarmee slechts in zeer geringe mate te
maken. Haar conclusie is dat haar beleidslijn ertoe heeft geleid dat de meeste
gemeenten de noodzakelijke stappen hebben gezet. De gemeente is in geval van
permanente bewoning van een recreatiewoning het bestuursorgaan dat uitspraak
moet doen. Gemeenten waren al in staat om in schrijnende gevallen een persoonsgebonden
beschikking af te geven en zij zijn dat op basis van het huidige beleid nog
steeds. In de tijd is die altijd beperkt, omdat er voor betrokkenen een aanmoediging
moet zijn om naar de reguliere woningmarkt te gaan.De kern van de motie-Veenendaal is dat de persoonsgebonden beschikking
opeisbaar is. Het is dan zowel voor de gemeente als voor betrokkene van belang
om duidelijk te maken wat het voortraject is. Het grote voorrecht van de Nederlandse
democratie is dat gemeenten zelf hun lijn kunnen bepalen. Inherent daaraan
is dat niet iedere gemeente voor dezelfde beleidslijn zal kiezen. Om de opeisbaarheid
te garanderen, noodzaakt de motie-Veenendaal ertoe om een wettelijke regeling
in het leven te roepen. De minister twijfelt eraan of dat de goede weg is,
omdat een dergelijke regeling voor een steeds kleinere groep van belang zal
zijn. Daarbij komt dat er sprake is van een tijdelijke situatie. Dat maakt
het lastig om tot een goede wettelijke regeling te komen. Het is wel mogelijk
om een wettelijke basis te leggen om de gedoogbeschikking aan te vragen. Zij
is bereid om na te gaan of bijvoorbeeld artikel 10 van de WRO kan worden aangescherpt
om dit te bewerkstelligen. Binnen drie weken verwacht zij daarover duidelijkheid
te hebben en vervolgens zal zij de Kamer over de uitkomst informeren. Nadrukkelijk
wijst zij erop dat er sprake is van een tijdelijke situatie om de huidige
problemen op te lossen en dat overeind blijft dat de gemeenten moeten beslissen.
Desgevraagd door mevrouw Schreijer-Pierik of gemeenten niet eerst naar oplossingen
moeten zoeken alvorens zij starten met handhaven, antwoordt de minister, onder
verwijzing naar haar beleidsbrief van november 2003, dat zij deze visie deelt.Haar voorkeur gaat uit naar de ouderenregeling zoals die door haar is
voorgesteld. Uit onderzoek blijkt namelijk dat de ouderen het meest de dupe
zijn geworden van de onduidelijkheid en de onzekerheid. Een deel van die groep
is daardoor zelfs in de problemen terechtgekomen. Het is uiteraard wel aan
de gemeenten om te bepalen of zij de ouderenregeling gaan toepassen. Senioren
zullen met die specifieke regeling niet worden bevoorrecht. Gemeenten kunnen
in schrijnende gevallen immers altijd een persoonsgebonden beschikking afgeven.
Zij heeft begrepen dat de Kamer desondanks geen voorstander is van het treffen
van een regeling voor een specifieke groep en zal daarom afzien van het instellen
van een ouderenregeling.De minister zegt toe dat de VROM-inspectie haar ronde zal afmaken, dat
zij voor de zomer van 2006 met gemeenten die het laten afweten in overleg
zal treden en dat zij hen duidelijk zal maken dat er een uitspraak moet komen.
Dat is ook van groot belang voor de burgers die willen weten waaraan zij toe
zijn. Zij zal de Kamer in het najaar van 2006 over de uitkomst van de tweede
inspectieronde en over het bestuurlijk overleg met de betreffende gemeenten
informeren. De minister is er absoluut geen voorstander van om de gemeenten
een aanwijzing te geven, omdat dat als een heel zwaar middel wordt beschouwd
en daarvan een negatieve werking uitgaat. Zij zal er ook voor zorgen dat de
VNG haar taak op een goede manier uitvoert.De gemeenten zijn verantwoordelijk voor het gemeentelijk beleid en hun
planvorming. Als gemeenten van mening zijn dat er ruimte is om recreatiewoningen
te laten bouwen, is het niet de taak van de minister om die bouw tegen te
houden. Het plaatsen van borden met de mededeling dat mensen recreatiewoningen
kunnen kopen om daarin permanent te wonen, is illegaal. Begin 2004 heeft zij
daarover gesproken met de Nederlandse Vereniging van Makelaars (NVM). Het
is de taak van de gemeenten om te handhaven en in de bestemmingsplannen op
te nemen waar mensen kunnen recreëren.Na 2008 zullen gemeenten harder moeten werken om de bestemmingsplancapaciteit
vast te stellen met de intentie om de woningbouw de garantie te geven dat
met het werk kan worden doorgegaan.Er is wel degelijk een verschil tussen 365 dagen wonen in een recreatiewoning
en een jaar recreëren. Als mensen recreëren, gedragen zij zich op
een andere manier dan in een woonsituatie en ook in het benutten van de ruimte
zijn verschillen waar te nemen.Er zijn reeds twee onderzoeken gedaan naar de leegstand en de recreatiedruk,
namelijk door het Economisch Instituut voor Bouwnijverheid (EIB) en door het
Ruimtelijk Planbureau. Het NRIT heeft daarnaar recent nogmaals onderzoek gedaan.
De uitkomst van laatstgenoemd onderzoek wijkt niet af van die van de zojuist
genoemde onderzoeken. Het lijkt de minister dan ook overbodig om een en ander
over te doen.Het is mogelijk om in geval van leegstand beschermd wonen voor ouderen
in recreatiewoningen in parken toe te staan. Het is aan de gemeente om wat
dat betreft actie te ondernemen en om na te gaan of die mogelijkheid alleen
aan ouderen dient te worden geboden. Voor het bieden van de benodigde zorg
aan ouderen in een dergelijke situatie is de gemeente verantwoordelijk.De minister laat de gemeenten niet in de steek. Zij eist echter wel dat
de gemeenten zich aan de afspraken houden en dat zij die taken uitvoeren waarvoor
zij verantwoordelijk zijn. In het democratische proces is het bovendien van
belang dat zij verantwoording afleggen over hun handelwijze. Door de digitalisering
van bestemmingsplannen krijgen de burgers veel meer inzicht in de mogelijkheden
en daarmee ook meer zekerheid.Gemeenten behoren te voldoen aan datgene wat het ruimtelijk beleid voorschrijft.
Als zij willen dat er een recreatiepark wordt gerealiseerd, dient dat uiteraard
ook te worden geëxploiteerd. Het is belangrijk om wat dat betreft niet
overhaast te werk te gaan en goed na te gaan wat de mogelijkheden zijn.De minister is het ermee eens dat het van belang is om zorg te dragen
voor voldoende betaalbare huurwoningen. Daarom biedt zij met de nota Ruimte
vooral voor starters in met name kleinere dorpen de mogelijkheid om goed te
beginnen.In de Wet op de openluchtrecreatie waren zaken voor langkampeerders geregeld,
maar die wet is in 2005 ingetrokken. De vraag van mevrouw Gerkens over de
langkampeerders zal schriftelijk worden beantwoord.Toezeggingen:– De minister zal onderzoeken of een wettelijke basis gecreëerd
kan worden voor het doen van een aanvraag voor gedoogbeschikkingen, bijvoorbeeld
via een aanscherping van artikel 10 van de WRO. De minister zal de Kamer hierover
binnen drie weken berichten.– De minister van VROM zal de komende maanden verdere actie ondernemen
richting gemeenten die nog achterblijven bij het vaststellen en kenbaar maken
van beleid, bestaande uit:1. gerichte actie door de inspectie;2. voor de zomer 2006 aan tafel roepen bij de minister (bestuurlijk overleg).  In het najaar van 2006 zal de minister de Kamer hierover rapporteren.
In deze rapportage zal ook inzichtelijk worden gemaakt welke gemeenten ondanks
de gerichte inspanning nog steeds achterblijven bij het vaststellen en kenbaar
maken van het beleid.– De minister zal schriftelijk reageren op de situatie van de langkampeerders,
mede in het licht van de inmiddels ingetrokken Wet op de Openlucht Recreatie
(WOR).De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,Schreijer-PierikDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,Van HalenXNoot*I.v.m. een correctie in de tekst.XNoot1Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove (CDA), Duyvendak (GroenLinks),
Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Koopmans (CDA), Gerkens (SP), Spies (CDA),
Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Fierens (PvdA), ondervoorzitter,
Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA),
Hermans (LPF), Veenendaal (VVD) en Lenards (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GroenLinks), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA),
Hessels (CDA), Van den Brink (LPF), Knops (CDA), Vos (GroenLinks), Van der
Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Vergeer (SP), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koşer
Kaya (D66), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens (PvdA),
Van Heteren (PvdA), Roefs (PvdA), Varela (LPF), Oplaat (VVD) en Van der Sande
(VVD).XNoot2Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Vos (GroenLinks), Buijs (CDA),
Van Beek (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), voorzitter, Atsma (CDA), Oplaat (VVD),
Mosterd (CDA), Waalkens (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Verbeet (PvdA), Van
den Brink (LPF), Vergeer (SP), Tichelaar (PvdA), Ormel (CDA), Duyvendak (GroenLinks),
Koopmans (CDA), Eerdmans (LPF), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Koomen
(CDA), Boelhouwer (PvdA), Douma (PvdA), Dubbelboer (PvdA), Kruijsen (PvdA)
en Lenards (VVD).Plv. leden: Slob (ChristenUnie), Vendrik (GroenLinks), Spies (CDA), Dezentjé
Hamming (VVD), Mastwijk (CDA), Ten Hoopen (CDA), Hofstra (VVD), Samsom (PvdA),
De Krom (VVD), Duivesteijn (PvdA), Herben (LPF), Van Heteren (PvdA), Van Lith
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Van Bochove (CDA), Van As (LPF), Van der Laan
(D66), Gerkens (SP), Jager (CDA), Timmer (PvdA), Depla (PvdA), Fierens (PvdA),
Verdaas (PvdA), Örgü (VVD) en Veenendaal (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-XI-96-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl