Wijziging begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) 2000 (in verband met de Voorjaarsnota); Brief minister inzake uitvoering van het amendement-Verhagen betreffende de voorziening voor humanitair ontmijnen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27162, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-08-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27162 nr. 8

09-08-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBELEIDSKADER HUMANITAIR ONTMIJNEN1. Achtergrond1.1. Het Ottawa-verdrag1.2. Het mijnenprobleem1.3. De sociale en economische gevolgen van de aanwezigheid
van landmijnen2. Strategie2.1. Strategie van Nederland2.2. Nederlandse prioriteitssectorenOntmijningstechnieken3. Kanalen voor hulp4. Meerjarenperspectief4.1. Nederlands programma in het recente verleden en de
appreciatie daarvanNederlandse bijdragen aan ontmijningsactiviteiten in 1996/1997/1998,
in miljoenen NLG (afgerond) 4.2. Toekomstverwachtingen5. Concluderende samenvatting5.1. Strategie5.2. Nederlandse prioriteitssectoren5.3. Kanalen voor hulp
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27162Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 162Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het
Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2000 (wijziging samenhangende
met de Voorjaarsnota)nr. 8BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 augustus 2000Tijdens de behandeling van de suppletoire begroting op 28 juni jongstleden
is het amendement dat werd ingediend door het lid Verhagen betreffende de voorziening voor humanitair ontmijnen, aangenomen.
Ik onderschrijf het belang van additionele inspanningen ter zake en zal derhalve
voor het begrotingsjaar 2000 een separaat begrotingsartikel ter grootte van
NLG 30 miljoen invoeren. Dit bedrag zal in mindering worden gebracht op het
begrotingsartikel voor humanitaire hulp.Nederland verplichtte zich met het tekenen en ratificeren van het Ottawaverdrag
tot het leveren van een inspanning bij het wereldwijd ruimen van landmijnen.
In de afgelopen jaren werd jaarlijks ca NLG 20 miljoen gecommitteerd. Landen
die voor hulp in aanmerking kwamen waren onder meer: Afghanistan, Angola,
Bosnië & Herzegovina, Cambodja, Irak, Kosovo, Laos, Mozambique, Somalië
en de Kaukasische Republieken.Hulp in het kader van humanitaire mijnenruiming dient nauw aan te sluiten
bij andere humanitaire hulp aan de bevolking van een bepaald land of gebied.
Dit omdat humanitaire mijnenruiming – men spreekt internationaal van
«Mine Action» – een containerbegrip is voor een scala aan
activiteiten dat veel raakvlakken en overlappingen kent met andere maatschappelijke
sectoren. Deze activiteiten zijn oa:• Identificatie en inventarisatiemissies• Markering van mijnenvelden• Bewustwordings- en voorlichtingscampagnes t.b.v. de lokale bevolking• Data management• Mijnenruiming• Training van ontmijners• Technologisch onderzoek naar betere detectie- en ruimtechnieken• Slachtofferhulp en sociale rehabilitatie. In veel gevallen zijn ontmijningsactiviteiten een absolute voorwaarde
voor de verlening van humanitaire hulp, zoals bij voedseldistributie of hervestiging
van binnenlands ontheemden. Er is op dit terrein dan ook behoefte aan integrale
beleidsvoering waarbij de verlening van humanitaire hulp, zowel tijdens als
na het conflict, en rehabilitatiehulp door humanitaire ontmijningsactiviteiten
worden geschraagd. Daarbij is voorwaarde dat het betreffende land de Ottawa-conventie
op de uitbanning van mijnen heeft getekend en geratificeerd. Uitzonderingen
op deze regel vormen die gevallen waarbij humanitaire hulpverlening direct
afhankelijk is van ontmijning. E.e.a. is ook vastgelegd in een themaspecifiek
beleidskader, dat u reeds separaat toeging en voor de volledigheid in bijlage
aantreft.Gezien het bovenstaande heb ik besloten de uitvoering van het humanitair
ontmijningsbeleid bij de afdeling humanitaire hulp te laten.In 2001 zal de begroting nieuwe stijl worden geïntroduceerd. Hierin
zal gestreefd worden naar vermindering van het aantal artikelen en sub-artikelen.
Humanitaire mijnenruiming zal derhalve volgend jaar niet meer in een separaat
artikel worden ondergebracht, doch wederom deel uit gaan maken van de begrotingscategorie
humanitaire hulp.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens BELEIDSKADER HUMANITAIR ONTMIJNEN1. Achtergrond1.1. Het Ottawa-verdragDe Canadese regering formeerde in 1997 een kerngroep van landen (waaronder
Nederland) die bereid waren het landmijnenprobleem aan te pakken. Deze kerngroep
organiseerde in samenwerking met de NGO «International Campaign to Ban
Landmines» (ICBL), datzelfde jaar conferenties te Brussel, Oslo en Ottawa.
Deze resulteerden in een conventie die de wereldwijde uitbanning van de productie,
handel, opslag en het gebruik van anti-personeel (AP) mijnen beoogt. De Canadese
regering steunde het ICBL-initiatief zowel financieel als politiek.In februari 1999 ratificeerde het 64ste land van de in totaal 133 ondertekenende
landen, het verdrag. Het verdrag is op 1 maart 1999 in werking getreden. Behalve
de VS en Cuba hebben alle staten op het westelijk halfrond de conventie ondertekend;
zo ook de Europese Unie met uitzondering van Finland; 40 Afrikaanse en 17
Aziatische/Pacifische staten alsmede 3 staten in het Midden-Oosten. Er zijn
ook positieve ontwikkelingen gaande in landen die de conventie nog niet ondertekenden,
doch die zich door het grootschalige succes van het Ottawa-initiatief onder
druk gezet voelen. Zo heeft de VS met het aangaan van het programma «2010»
een veel grotere inzet ontwikkeld op het gebied van de mijnenruiming en het
onderzoek naar de verbetering van ruimingstechnieken; Rusland is gestopt met
de productie van luchtdrukmijnen; China heeft aangegeven te zijn gestopt met
exportproductie van AP-mijnen en Oekraine heeft een aanvang gemaakt met het
opruimen van de enorme nationale voorraad AP-mijnen.De mondiale campagne tegen landmijnen kreeg extra aandacht van de media
nadat wijlen prinses Diana zich achter het initiatief schaarde. Het publiek
werd bewust gemaakt van de enorme problemen die de miljoenen achtergelaten
landmijnen dagelijks veroorzaken. Mede ten gevolge van het succes van de campagne
kreeg de ICBL, die onder leiding staat van Jody Williams, in 1998 de Nobelprijs
voor de vrede.Aan de ondertekening van het Ottawa-verdrag is voor de betreffende staten
een inspanningsverplichting gekoppeld inzake bijdragen aan de kosten van het
ruimen van mijnen.Nederland behoort sinds 1996 tot de groep voornaamste donoren.1.2. Het mijnenprobleemEr circuleren getallen ter indicatie van het wereldwijde mijnen- en UXO-probleem
(UneXploded Ordnance) die variëren van 30 tot 300 miljoen stuks. In algemene
zin is niet het absolute aantal een interessant gegeven, doch meer de omvang
van het besmette gebied. Immers, één mijn maakt een gebied potentieel
gevaarlijk en in psychologisch opzicht is dit gegeven voldoende om de terugkeer
van ontheemden te verhinderen. Van conflicten die ten tijde van de Koude Oorlog
uitbraken is veelal bekend waar en in welke mate er gebruik is gemaakt van
mijnen. In het post Koude Oorlog tijdperk ligt dit veel moeilijker. Tijdens
de diverse burgeroorlogen werden ongedocumenteerde mijnenvelden aangelegd,
verschoven de frontlinies met grote regelmaat, werden mijnen via het illegale
circuit verkregen en in guerrilla-oorlogen zelfs regelmatig verplaatst.Een complicerende factor bij het opsporen van AP-mijnen is dat vele exemplaren
geheel uit non-ferro materialen zijn vervaardigd en dat de metalen detectiering
(om voor de hand liggende redenen) veelal niet is aangebracht.
Een op ijzerdelen reagerende detector is derhalve niet meer toereikend om
mijnen op te sporen. Derhalve wordt er op grote schaal gebruik gemaakt van
de zogenaamde prikstok. Deze methode is weliswaar adequaat doch ook erg arbeidsintensief,
veroorzaakt veel stress bij de ontmijners en is traag en kostbaar. Andere
veelvuldig gebruikte methoden, zoals de inzet van honden die springstoffen
kunnen ruiken of de toepassing van diverse mechanische middelen, zijn slechts
ondersteunend voor de handmatige ontmijning. Om het omvangrijke deel van de
aarde dat als besmet is aangemerkt te kunnen ontmijnen zijn daarom aanvullende
technieken nodig voor de detectie en ruiming van AP-mijnen. Enerzijds is hiervoor
research nodig, anderzijds kan verbetering van bestaande technieken leiden
tot het gewenste resultaat, namelijk het op zo kort mogelijke termijn mijnenvrij
maken van de wereld. Hoofdzaak binnen het Nederlandse beleid blijft echter
het garanderen van de voortgang van lopende ontmijningsoperaties met gebruik
van beschikbare technieken, alsmede het opstarten van nieuwe operaties. Het
noodzakelijke onderzoek naar verbetering van detectietechnieken betreft een
tweede luik van het beleid dat gestalte is gegeven in het HOM-2000 project,
waarover later in de tekst een nadere beschrijving is opgenomen.1.3. De sociale en economische gevolgen van de aanwezigheid
van landmijnenHet Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) stelt dat er
zich wereldwijd ongeveer 2000 mijnongevallen per maand voordoen waarbij doden
of gewonden vallen. Daar de meeste bemijnde landen ontwikkelingslanden zijn,
kan worden gesteld dat de steeds groter wordende groep gehandicapten een obstakel
vormt voor de economische ontwikkeling in die landen. Naast een permanent
verlies van arbeidscapaciteit worden de betreffende overheden tevens geconfronteerd
met de sociale malaise die uit dergelijke ongevallen voortkomt en met een
verhoogde druk op de gezondheidszorg. Rehabilitatie van mijnslachtoffers is
een uiterst kostbare zaak, terwijl daarnaast er meestal behoefte is aan psycho-traumatische
behandeling waarvoor budgettair veelal geen ruimte is. Ook zorgt de aanwezigheid
van mijnen en UXO's voor de isolatie van gebieden die daardoor niet kunnen
worden gebruikt voor de ontwikkeling van de economie. Direct gevolg hiervan
is dat ontheemden en vluchtelingen uit die gebieden onnodig lang in opvangkampen
verblijven wat eveneens als ongewenst wordt beschouwd. Ontsluiting van de
originele leefgebieden door het ontmijnen van toegangswegen en het opvolgend
mijnenvrij maken van de gebieden zelf, is derhalve een absolute voorwaarde
voor een spoedig economisch en sociaal herstel van een postconflict land.2. Strategie2.1. Strategie van NederlandNederland subsidieert ontmijningsprogramma's die voldoen aan de criteria
van de «Mine action guidelines» van UNMAS (United Nations Mine
Action Service). Deze omvatten de landelijk gecoördineerde programmering
van de volgende componenten:– bevordering van de bewustwording van de aanwezigheid van mijnen
en UXO's en het verminderen van de risico's tijdens de interactie tussen bewoners/gebruikers
van het gebied en de mijnen;– het onderzoek naar de locatie en omvang van mijnenvelden, hun
markering en ruiming;– hulpverlening aan slachtoffers van ongevallen met mijnen en UXO's,
hun rehabilitatie en reïntegratie;– stigmatisering van het gebruik van landmijnen en het verlenen
van steun aan het streven naar een totale ban op landmijnen; – lokale capaciteitsvergroting door educatie en training die kan
leiden tot overdracht van de ontmijningstaak aan een nationale instantie;– kwaliteitsbewaking op de hierboven genoemde activiteiten.In principe komen slechts landen die de Ottawa-conventie hebben ondertekend
(en geratificeerd) en deze ook naleven, in aanmerking voor Nederlandse steun.
Ook dient er sprake te zijn van een constructief klimaat van de lokale overheid
inzake mijnenruiming. In uitzonderlijke gevallen kunnen toch NL-subsidies
worden verstrekt aan ontmijningsprogramma's die zullen worden uitgevoerd in
landen die niet voldoen aan de eis dat de Ottawa-conventie is ondertekend/geratificeerd
en wordt nageleefd. Bijvoorbeeld wanneer er sprake is van activiteiten in
landen waar een erkend centraal gezag ontbreekt, doch er wel een dringende
noodzaak is voor ontmijningprogramma's (bijvoorbeeld wanneer dit een voorwaarde
is voor de verlening van noodhulp) en er hiertoe een positieve attitude van
de lokale autoriteit is geconstateerd. Het leggen van mijnen in de betreffende
gebieden dient uiteraard wel te zijn gestaakt.Prioriteit bij het toekennen van subsidies wordt echter gegeven aan de
landen waar Nederland een bilaterale hulprelatie mee onderhoudt of bijdragen
levert aan activiteiten gericht op mensenrechten, vredesopbouw en goed bestuur.In een subsidie-aanvraag dient expliciet vermeld te staan hoe de voorgestelde
activiteiten zich verhouden tot de andere noodzakelijke componenten van «Mine-Action».
Er kan in dit verband worden volstaan door te vermelden hoe de coördinatie
is geregeld en hoe de onderlinge taakverdeling tot stand is gekomen en welke
counterparts de componenten dekken die niet in de betreffende aanvraag zijn
opgenomen. Tevens dient er blijk te worden gegeven van afstemming met de integrale
planning voor socio-economische rehabilitatie van de postconflictgemeenschap
(bijv. m.b.t. gezondheidszorg, terugkeer van vluchtelingen en ontheemden,
onderwijs, etc). Hiervoor ligt toetsing aan het betreffende VN-Consolidated
Appeal het meest voor de hand. De aanvraag dient zowel aan het onderhavige
beleidskader te worden getoetst en dient te passen in het betreffende landenbeleidskader.2.2. Nederlandse prioriteitssectorenNederlandse prioriteiten betreffen de hogergenoemde componenten van Mine
Action onder uitsluiting van activiteiten betreffende «Research &
Development» en de organisatie van conferenties. Deze laatst genoemde
activiteiten komen dan ook niet voor subsidie in aanmerking. Daadwerkelijke
ontmijningsprojecten (clearance) genieten de hoogste prioriteit bij de toekenning
van subsidies, waarbij de voorkeur uitgaat naar gebieden waar de interactie
tussen de bevolking en de landmijnen het meeste risico met zich mee brengt.
Ook zal voorrang gegeven worden aan de voortzetting van reeds eerder gesubsidieerde
programma's boven nieuwe activiteiten, teneinde o.m. gedane investeringen
zo goed mogelijk te benutten.Nederland streeft naar een zo spoedig mogelijke overdracht van ontmijningstaken
aan de nationale overheid van het betreffende land. Capaciteitsversterking
en training wordt derhalve prioritair geacht. Nederland levert hieraan eveneens
een bijdrage door militaire instructeurs uit te zenden voor het opzetten of
ondersteunen van opleidingsfaciliteiten in diverse landen.OntmijningstechniekenDe VN-norm voor de humanitaire ontmijningsaccuratesse bedraagt 99,6%.
Om dit niveau van ruiming te behalen zijn diverse technieken gangbaar die
per uitvoerende organisatie verschillen. In algemene zin wordt verwezen
naar de UNMAS-guidelines die op VN-Website www.UN.org onder de noemer «landmines»
zijn na te slaan.De voorkeur gaat uit naar handmatige detectie (detector en prikstok) die
wordt ondersteund door mechanische middelen zoals al dan niet gepantserde
maai- en graafmachines, zogenaamde «steel wheels», zeeftrommels,
trilband- en vlegelmachines. Voorwaarde voor de inzet van mechanische middelen
dient te zijn dat deze past in de overdraagbaarheidseis naar lokale organisaties.
Onderhoud moet lokaal kunnen worden uitgevoerd. Nederland is in principe voorstander
van de inzet van – in personeelsaantallen omvangrijke – ontmijningsbrigades
boven het subsidiëren van zware machinerie. Dit i.v.m. de gewenste participatie
van de lokale bevolking en de bevordering van de werkgelegenheid (ook van
gedemobiliseerde soldaten). Nederland bevordert daarom de opbouw van een lokale
institutionele ontmijningscapaciteit.De inzet van detectiehonden in het kader van zogenaamde «area reduction»
operaties kan in aanmerking komen voor subsidie mits deze onderdeel uitmaakt
van een breder programma waarin mijnenruiming centraal staat. Hetzelfde geldt
voor bewustwordingscampagnes en slachtofferhulp (medisch/orthopedisch/psycho-traumatische
hulp) waarbij tevens aansluiting bij andere activiteiten in de basis gezondheidszorg
dient te worden aangetoond.Met betrekking tot de Nederlandse inbreng op het vlak van de ontwikkeling
van nieuwe detectie en ruimtechnieken zij vermeld dat hiervoor geen subsidies
beschikbaar zullen worden gesteld aan derden.Nederland voorziet in de behoefte naar onderzoek en ontwikkeling door
participatie in het nationale wetenschappelijke programma HOM-2000, een samenwerkingsverband
tussen het ministerie van Buitenlandse Zaken/Ontwikkelingssamenwerking, Defensie
en TNO, dat de integratie en verbetering van bestaande detectietechnieken
nastreeft.3. Kanalen voor hulpMet de volgende organisaties zijn in het recente verleden goede resultaten
behaald waardoor zij opnieuw voor subsidies in aanmerking zullen kunnen komen:– de diverse VN-Mine Action Centres (bijvoorbeeld in Bosnië)– Cambodian Mine Action Centre (CMAC)– Mines Advisory Group (MAG)– Handicap International (HI)– Halo-Trust (HALO)– Norwegian Peoples Aid (NPA)– Menschen Gegen Minen (MgM).Van organisaties wordt verlangd dat zij de UNMAS guidelines onderschrijven,
specifieke en aantoonbare kennis hebben van «Mine-Action» dan
wel delen hiervan laten uitvoeren door gekwalificeerde organisaties. Voorts
wordt verlangd dat zij deel zullen nemen aan de mechanismen voor internationale
standarisatie, coördinatie en samenwerking, alsmede aan de lokale coördinatiestructuren.
Informatie verkregen uit onderzoek dat (mede) door Nederlandse subsidies werd
mogelijk gemaakt dient ter beschikking te worden gesteld van de hoger genoemde
coördinerende instanties en structuren.Organisaties die op commerciële basis ontmijnen komen niet in aanmerking
voor subsidies, zo ook organisaties die betrokken zijn of waren bij de illegale
handel in AP-mijnen of wapens. 4. Meerjarenperspectief4.1. Nederlands programma in het recente verleden en de
appreciatie daarvanNederlandse bijdragen aan ontmijningsactiviteiten in 1996/1997/1998,
in miljoenen NLG (afgerond) Land/sectorCommitteringen 1996Committeringen 1997Committeringen 1998Totaal 1996, 1997 en 1998 Afghanistan1,55,03,09,5Angola9,38,18,325,7Bosnië0,51,02,13,6Cambodja5,14,95,015Laos 0,20,91,1 Irak0,20,3 0,5Mozambique4,80,82,17,7 HOM 2000  3,53,5 OAS  0,40,4OAE 0,1 0,1 Telling (afgerond)21,420,425,367,1Het Nederlandse programma in het recente verleden waarvan de financiële
inspanningen bovenstaand per land of sector zijn gegroepeerd, richtte zich
in eerste aanleg op veldonderzoek naar de lokatie van mijnenvelden, de markering
van mijnenvelden, detectie en ruiming van mijnen, bewustwordings- en preventie-activiteiten
en de ontwikkeling van detectietechnieken in het kader van HOM-2000.Gedurende de jaren 1996, 1997 en 1998 kwam de internationale beleidsvorming
in een stroomversnelling, m.n. na het de successen van de ICBL. Het concept
«Mine Action» werd wereldwijd geïntroduceerd als een alomvattend
pakket van maatregelen waarmee de (negatieve) effecten van de interactie tussen
de bevolking en hun «besmette» leefgebied kunnen worden ondervangen.
Gedurende de afgelopen drie jaar zijn dan ook aanpassingen in het beleid doorgevoerd
die nauwe aansluiting bij het «Mine Action»-concept garandeerden.
Het Nederlandse streven om op een zo kosteneffectief mogelijke wijze, met
inschakeling van lokale werknemers en in het licht van een zo spoedig mogelijk
overdracht naar nationale capaciteit te komen tot effectieve mijnenruimingsoperaties,
is geslaagd. Nederland behoort terzake tot de voornaamste donoren.4.2. ToekomstverwachtingenIn opvolging van het Ottawa-proces zal Nederland zich blijven inspannen
voor de verbetering van de coördinatie van ontmijningsactiviteiten. Diverse
instellingen zijn druk doende data-bestanden met elkaar te koppelen, standarisatie
voor surveys en ontmijningsoperaties op te stellen. Ook werken zij aan optimalisering
van de donorcoördinatie en de coördinatie van de veldoperaties.
UNMAS, ICBL en een onlangs opgericht Geneefs Centrum voor Humanitair Ontmijnen,
hebben hierin het voortouw. Nederland maakt deel uit van de Ottawa-Core Group,
participeert in het VN-experts Network en is op hoofdstedelijk niveau middels
de Nederlandse Ambassades betrokken bij overlegstructuren inzake de te lande
uitgevoerde ontmijningsoperaties.Financiële inspanningen zullen in 1999 naar verwachting op het niveau
van 1996, 1997 en 1998 blijven.5. Concluderende samenvatting5.1. StrategieNederland subsidieert ontmijningsprogramma's die voldoen aan de criteria
van de «Mine action guidelines» van UNMAS (United Nations Mine
Action Service). Deze omvatten de landelijke gecoördineerde programmering
van de volgende componenten:– bevordering van de bewustwording van de aanwezigheid van mijnen
en UXO's en het verminderen van de risico's tijdens de interactie tussen bewoners/gebruikers
van het gebied en de mijnen;– het onderzoek naar de locatie en omvang van mijnenvelden, hun
markering en ruiming;– hulpverlening aan slachtoffers van ongevallen met mijnen en UXO's,
hun rehabilitatie en reïntegratie;– advocacy ter stigmatisering van het gebruik van landmijnen en
het steunen van het streven naar een totale ban op landmijnen;– lokale capaciteitsvergroting door educatie en training die kan
leiden tot overdracht van de ontmijningstaak aan een nationale instantie;– kwaliteitsbewaking op de hier boven genoemde activiteiten.In principe komen slechts landen die de Ottawa-conventie hebben ondertekend
in aanmerking voor Nederlandse steun. Ook dient er sprake te zijn van een
constructief klimaat van de lokale overheid inzake mijnopruiming. In uitzonderlijke
gevallen kunnen toch NL-subsidies worden verstrekt aan ontmijningsprogramma's
in landen die niet voldoen aan de eis dat de Ottawa-conventie dient te zijn
ondertekend.Bijvoorbeeld wanneer er sprake is van activiteiten in landen waar erkend
centraal gezag ontbreekt, doch er wel een dringende noodzaak is voor ontmijningprogramma's
en er hiertoe een positieve attitude van de lokale autoriteit is geconstateerd.
Het leggen van mijnen in de betreffende gebieden dient uiteraard wel te zijn
gestaakt.In een subsidie-aanvraag dient expliciet vermeld te staan hoe de voorgestelde
activiteiten zich verhouden tot de andere noodzakelijke componenten van «Mine-Action».
Er kan in dit verband worden volstaan door te vermelden hoe de coördinatie
is geregeld en hoe de onderlinge taakverdeling tot stand is gekomen en welke
counterparts de componenten dekken die niet in de betreffende aanvraag zijn
opgenomen. Tevens dient er blijk te worden gegeven van afstemming met de integrale
planning voor socio-economische rehabilitatie van de postconflictgemeenschap
(bijv. m.b.t. gezondheidszorg, terugkeer van vluchtelingen en ontheemden,
onderwijs, etc). Hiervoor ligt toetsing aan het betreffende VN-Consolidated
Appeal het meest voor de hand.5.2. Nederlandse prioriteitssectorenNederlandse prioriteiten betreffen de hoger genoemde componenten van Mine
Action onder uitsluiting van activiteiten betreffende «Research &
Development» en de organisatie van conferenties, die niet voor subsidie
in aanmerking komen.Daadwerkelijke ontmijningsprojecten (clearance) hebben de hoogste prioriteit
bij de toekenning van subsidies. Ook zal voorrang gegeven worden aan de voortzetting
van reeds eerder gesubsidieerde programma's boven nieuwe activiteiten, teneinde
o.m. gedane investeringen zo goed mogelijk te benutten.Nederland streeft naar een zo spoedig mogelijke overdracht van ontmijningstaken
aan de nationale overheid van het betreffende land. Capaciteitsversterking
en training wordt prioritair geacht. Nederland levert hieraan eveneens een
bijdrage door militaire instructeurs uit te zenden voor het opzetten of ondersteunen
van opleidingsfaciliteiten in diverse landen. 5.3. Kanalen voor hulpMet de volgende organisaties zijn in het recente verleden goede resultaten
behaald waardoor zij opnieuw voor subsidies in aanmerking zullen kunnen komen:– de diverse VN-Mine Action Centres (bijvoorbeeld in Bosnië)– Cambodian Mine Action Centre (CMAC)– Mines Advisory Group (MAG)– Handicap International (HI)– Halo-Trust (HALO)– Norwegian Peoples Aid (NPA)– Menschen Gegen Minen (MgM).Van organisaties wordt verlangd dat zij de UNMAS guidelines onderschrijven,
specifieke en aantoonbare kennis hebben van «Mine-Action» dan
wel delen hiervan laten uitvoeren door gekwalificeerde organisaties. Voorts
wordt verlangd dat zij deel zullen nemen aan de mechanismen voor internationale
standarisatie, coördinatie en samenwerking, alsmede aan de lokale coördinatiestructuren.
Informatie verkregen uit onderzoek dat (mede) door Nederlandse subsidies werd
mogelijk gemaakt dient ter beschikking te worden gesteld van de hoger genoemde
coördinerende instanties en structuren.Organisaties die op commerciële basis ontmijnen komen niet in aanmerking
voor subsidies, zo ook organisaties die betrokken zijn of waren bij de illegale
handel in AP-mijnen of wapens. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27162-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl