Evaluatie Wet voorzieningen gehandicapten; Verslag van een algemeen overleg; Verslag van een algemeen overleg, gehouden op 26 november 2009, inzake Valys
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag van een algemeen overleg
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139713
 2009-2010
 
 25 847
 Evaluatie Wet voorzieningen gehandicapten
 
 
 
 
 Nr. 
 86
 VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG
 Vastgesteld 12 januari 2010
 De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft op 26 november 2009 overleg gevoerd met staatssecretaris
Bussemaker van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 7 juli 2008 inzake de tweede evaluatie van de pilots
doelgroepenvervoer (25 847, nr. 62);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 16 oktober 2008 inzake de stand van zaken kwaliteit
Valys (25 847, nr. 68);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 22 december 2008 inzake persoonlijke kilometerbudgetten
(pkb’s) voor het bovenregionaal vervoer van mensen met een mobiliteitsbeperking
(Valys) voor het jaar 2009 (25 847, nr. 75);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 2 maart 2009 inzake de regeling liggend vervoer
(25 847, nr. 77);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 16 juni 2009 inzake de stand van zaken kwaliteit
Valys (25 847, nr. 80);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 2 september 2009 met de beantwoording vragen commissie
VWS inzake het vergelijkend onderzoek TX-keurmerk ten aanzien van Valysvervoer
(25 847, nr. 81);
 
 
 – de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 20 november 2009 met de stand van zaken Valysvervoer
en over samenwerking met Connexxion (25 847, nr. 82).
 
 Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,
 Smeets
 De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,
 Teunissen
 
 
 
 Voorzitter: Zijlstra
 
 
 Griffier: Clemens
 
 
 Aanwezig zijn vijf leden der Kamer, te weten: Zijlstra, Van Dijken, Leijten,
Van der Vlies en Willemse-van der Ploeg,
 
 en staatssecretaris Bussemaker, die vergezeld is van enkele ambtenaren
van haar ministerie.
 
 De voorzitter: Dames en heren, welkom bij
deze vergadering van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
Voor deze vergadering hanteren wij een spreektijd van vier minuten per fractie.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Voorzitter. Die
vier minuten beperken mij in het uitspreken van mijn dank en complimenten
aan de staatssecretaris. Ik was enorm blij dat mijn nadrukkelijke verzoek
om een compensatieregeling alsnog werd vervuld. Zij heeft alsnog een goed
gesprek gevoerd over het niet in rekening brengen van een reis die echt niet
aan de eisen voldoet en over het niet aftrekken van de kilometers. Ik ben
daar ontzettend blij mee, en dank de staatssecretaris voor haar grote inzet
hiervoor.
 Ik behandel nu in staccato enige punten waarover ik minder enthousiast
ben.
 Ten eerste. Uit de cijfers blijkt dat de prioritaire ritten minder punctueel
worden uitgevoerd dan de reguliere ritten. Er is dus iets heel raars aan de
hand. Je zou haast denken dat je geen prioritaire rit moet aanvragen, want
dan kom je tenminste op tijd. Dat kan niet de bedoeling zijn. Ik weet niet
of hiervoor het systeem moet veranderen, maar dit is heel raar.
 Ten tweede. Wij hebben in het verleden al aangekaart dat er beter moet
worden ingezet op het ketensysteem. Het ketenreizen zou actiever worden aangeboden.
Ons bereiken iets te vaak geluiden dat het net niet aansluit of zelfs helemaal
niet aansluit. Een van de redenen die daaraan ten grondslag liggen, is dat
er tussen het callcenter en de uitvoerende chauffeur geen rechtstreeks telefooncontact
is. Dat lijkt mij technisch eenvoudig op te lossen.
 Ten derde een wat groter punt, het verhaal over het meenemen van hulpmiddelen.
Wij krijgen onder ogen dat er twee hulpmiddelen gratis mogen worden meegenomen.
In de algemene voorwaarden uit het contract dat destijds is afgesloten en
waaronder de handtekening van de staatssecretaris staat, is absoluut geen
sprake van een gelimiteerd aantal hulpmiddelen. Daar staat: er kunnen hulpmiddelen
worden meegenomen, maar die moeten van tevoren worden aangemeld. Dat lijkt
mij alleszins redelijk. De vervoerder kan dan rekening houden met de hoeveelheid
bagage. Nu lijkt het een beperking in plaats van een tegemoetkoming aan mensen
met veelal zware beperkingen, die aangewezen zijn op het Valysvervoer en die
vanwege een hoog pkb al hebben laten zien dat zij niet meekunnen met het reguliere
openbaar vervoer.
 Ten slotte. Uiteindelijk zou het verhaal moeten zijn dat het openbaar
vervoer ook echt openbaar is en dat een groot deel van de mensen met een beperking
daarvan gebruikmaakt. Dat is nu nog niet het geval. Pilots laten zien dat
er sprake is van een verbetering en dat het Valysvervoer in de lage pkb’s
afneemt. Kan de staatssecretaris onderzoeken hoe wij op dit punt tot een systeem
van communicerende vaten kunnen komen? Als het gebruik in het lage pkb afneemt,
kan dan het aantal kilometers omhoog? Daarmee doe je recht aan mensen die
omwille van de locatie of te reizen afstand gebruik maken van het lage pkb.
Het zou goed zijn wanneer wij kunnen schuiven, zonder dat dit budgettaire
gevolgen heeft.
 Inzet op openbaar vervoer blijft nodig: inzet op de kwaliteit van de dienstverlening,
het gedrag van de chauffeurs en hun diplomering. Wij kunnen dat niet loslaten. 
 Met betrekking tot klachten heb ik een aanbeveling. Ik zou graag zien
dat wij komen tot een systeem van hotelkaartjes. Iedereen die wordt aangemeld
voor een hoog of laag pkb krijgt een stapel eenvoudige kaartjes waarop hij
kan aangeven wat zijn ervaringen zijn en hoe het is bevallen. Mensen krijgen
dat mee naar huis en kunnen een cijfer geven. Dat levert een echte tegencontrole
op ten opzichte van de centrale registratie.
 
 Mevrouw Leijten (SP): De concessie met Connexxion
wordt verlengd. Hoe denkt de PvdA daarover?
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Wij hebben nagedacht
over de vraag of dit het meest wijze besluit was. Ik denk dat wij de klanten,
de gebruikers, er absoluut geen plezier mee doen wanneer wij hadden besloten
om het hele circus opnieuw op te starten en alle kinderziekten, waarvan deze
mensen het meeste last hebben, op de koop toe te nemen. De cijfers laten zien
dat er sprake is van verbetering en ook de e-mails die wij ontvangen, onderbouwen
dit. Laten wij alsjeblieft inzetten op die verbeteringen en de klant niet
opnieuw met kinderziektes lastigvallen. Het begint nu echt beter te worden.
In dat licht vind ik een verlenging gerechtvaardigd, zeker nu de staatssecretaris
onze wens gehonoreerd heeft.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Ik zal dadelijk aangeven
hoe wij denken over die concessieverlenging. Ik vraag mevrouw Van Dijken wel
of het haar duidelijk is of de compensatieregeling geldt bij een rit die een
uur te lang duurt, of bij de ophaalmarge die een uur te laat is. Misschien
geldt het wel voor beide.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Volgens mij gaat
het om een totaaloverschrijding met een uur. De ophaalmarge maakt daarvan
deel uit.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Wanneer
je voor je vervoer afhankelijk bent van anderen, moet dat goed geregeld zijn.
Daarom zitten wij regelmatig om tafel. Wij horen verhalen dat mensen te laat
komen op een crematie en dat is ernstig. Dat mag gewoon niet voorkomen. Dit
debat wordt gekenmerkt door gegoochel met cijfers. Ook in de laatste brief
wordt opnieuw gegoocheld met cijfers. Er wordt gespeeld met percentages en
er worden berekeningen gemaakt die de zaak niet verduidelijken. Wel duidelijk
is dat er dit jaar percentueel meer klachten gegrond worden verklaard dan
vorig jaar. Ook is duidelijk dat de stiptheid is afgelopen en dat zelfs ritten
met een aankomstgarantie maar in 88% van de gevallen op tijd zijn.
Dat is dus geen garantieregeling. Ik vraag de staatssecretaris om echte cijfers.
Hoeveel pashouders zijn er precies en hoeveel daarvan zijn inactief? Hoeveel
ritten worden er gemiddeld per maand gereden en hoeveel daarvan komen te laat?
Hoeveel ritten hebben een aankomstgarantie? Het lijkt mij dat Connexxion dit
zo uit de computer kan halen, zodat wij niet meer behoeven te goochelen met
percentages.
 De compensatieregeling is een goed begin, maar daar blijft het bij. Ik
vind het vaag. Gaat het om de ritduur, om de ophaalmarge of om beide? Met
betrekking tot de ophaalmarge geldt voor mij dat te laat te laat is en dan
geldt de compensatieregeling.
 Over de hulpmiddelen kan ik kort zijn. Hoe denkt de staatssecretaris dit
te controleren? Wij horen dat met name de telefonistes en de chauffeurs niet
op de hoogte zijn van die regeling en mensen met hulpmiddelen gewoon laten
staan. Het gaat niet om een tasje meer of minder, maar om hulpmiddelen die
nodig zijn om normaal te kunnen leven of om op vakantie te kunnen gaan.
 Dan het gebruik van budgetten aan kilometers. In een verdiepend onderzoek
van 22 juni over Valys – de Kamer heeft dit onderzoek niet ontvangen
en ik zou het toch wel op prijs stellen het alsnog te ontvangen – staat
dat 34% van de respondenten aangeeft dat het kilometerbudget te beperkt
is en dat men minder reist dan men zou willen. Ik vind één
op drie erg veel. Ik wil ook graag weten hoe het zit met die andere twee op
drie. Kunnen wij niet afstappen van die beperking en toch gelijk blijven aan
het aantal kilometers?
 Er is nog steeds geen regeling voor gehandicapte sporters. Waar blijft
die regeling? Ik wil die graag voor 7 december tegemoetzien, want dan
hebben wij het grote sportdebat. Ik wil dan niet meer hetzelfde getouwtrek
als vorig jaar.
 Het belangrijkste onderdeel van mijn bijdrage gaat over de opleiding van
de chauffeurs. Ik heb hierover vorig jaar vragen gesteld. De staatssecretaris
zou een onderzoek gaan doen en de chauffeurs zouden op korte termijn voldoen
aan de opleidingseisen. Op 15 november, een jaar later, zou het geregeld
zijn. ik weet niet of het geregeld is. De staatssecretaris dreigde Connexxion
met opschorting van de betaling als het niet zou zijn geregeld en ik wil weten
hoe dat zit. Dan nu mijn vraag. Wordt Connexxion daar bang van? Ik denk het
niet. In plaats van Connexxion te straffen, deelt de staatssecretaris een
beloning uit: zij verlengt het contract. Wij zijn daar eigenlijk wel klaar
mee. Connexxion stelt zich niet op als een betrouwbare vervoerder. Wij hebben
debatten gehad over het ontbreken van een klachtenregeling, over de opleidingen
die niet kloppen, over de rijtijden, noem het maar op. Ik vind het een gotspe
dat wij onder deze voorwaarden doorgaan met deze vervoerder. Ik stel dan ook
voor dat de staatssecretaris haar besluit tot verlenging herziet, een goede
concessie opstelt in samenspraak met alle belangenorganisaties en op zoek
gaat naar een betrouwbare vervoerder.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Voorzitter.
De eerste contractperiode met Connexxion zit er bijna op. Na een start met
de nodige problemen blijkt uit het breedte- en diepteonderzoek dat het klachtenpatroon
is teruggebracht tot een redelijk niveau. De CDA-fractie vindt dit positief
voor de gebruikers van het Valysvervoer. Zij zijn immers afhankelijk van Connexxion
om te kunnen participeren en gewoon te kunnen deelnemen aan de samenleving.
Heeft de staatssecretaris deze uitkomsten besproken met alle cliëntenorganisaties,
ook met de organisaties die een onderzoek of enquête hebben verricht
en tot andere uitkomsten kwamen? Iedere klacht blijft er een te veel. Hoewel
de afhandeling van de klachten ook is verbeterd en op een score van 6,6 zit,
is dat toch nog te laag ten opzichte van de andere scores. Juist een gegronde
klacht van een burger moet goed worden afgehandeld. Dat is van belang voor
het vertrouwen in het bedrijf.
 De verlenging van het contract met een jaar geeft een goede mogelijkheid
om te onderzoeken of alle verbeteringen die tot nu toe zijn doorgevoerd, ook
blijvend resultaat opleveren. Er ligt inmiddels een niet-goed-geld-terugregeling,
waarvoor ik de staatssecretaris complimenteer. Ik wil wel van haar weten of
de pashouder na vijf kwartier wachten op de taxi daar ook zo blij mee is.
Op zich is het prima dat een regeling die werkt in het openbaar vervoer ook
wordt toegepast op het Valysvervoer. Bij de trein gaat de regeling al in na
een vertraging van 30 minuten.
 De staatssecretaris schrijft dat zij geen inzicht heeft in de bedragen
die er zitten tussen Connexxion en de onderaannemers. Toch wil de CDA-fractie
dat deze bedragen op tafel komen. Veel te vaak horen wij van taxibedrijven
dat zij niet inschrijven omdat er voor de onderaannemer «niets tussen
zit». Onderaannemers zijn doorgaans kleine bedrijfjes met veel hart
voor de zaak. De staatssecretaris moet toch in staat zijn om uit de jaarstukken
die zij als opdrachtgever van Connexxion krijgt, te destilleren hoe dat financieel
geregeld is. Als dat niet kan, moet Connexxion met de cijfers op tafel komen.
Wij horen graag wanneer wij deze cijfers tegemoet kunnen zien.
 De CDA-fractie constateert dat het regulier openbaar vervoer in veel plattelandsgebieden
is wegbezuinigd. In een vergrijzende samenleving zijn burgers
aangewezen op Valysvervoer als de auto geen optie meer is. Gewoon in weer
en wind wachten op de bus deerde hen niet, maar de participatie van deze burgers
wordt niet bevorderd wanneer zij iedere keer moeten bellen voor een afzonderlijke
rit. De staatssecretaris meldt dat zij de bereikbaarheid van dorpen en kleine
kernen telkenmale als belangrijk discussiepunt naar voren brengt in de voorbereiding
van de aanbesteding van de ov-concessies. Dat is prachtig gezegd, maar wij
willen graag een keer een concrete vertaling hiervan zien. Daar heeft de burger
iets aan.
 Wij steunen de inzet van de staatssecretaris om op beperkte schaal via
pilots te onderzoeken of er meer samenwerking mogelijk en wenselijk is, ook
voor groepen die tot nu toe niet aan de pilots hebben deelgenomen. Kan de
integrale indicatie een onderdeel zijn van die pilots?
 Ik heb ter afsluiting nog twee punten. Een. Het kenniscentrum To-Do wordt
gecontinueerd tot 2010. Het is nu november 2009. Wat gebeurt er met het centrum
en met de expertise? Twee. Een pashouder komt ’s nachts aan op Schiphol
met een groot hulpmiddel. Hij heeft recht op aansluitend Valysvervoer, maar
dat is ’s nachts niet te regelen. Hij moet dus wachten tot de volgende
ochtend of hij moet de rit uit eigen zak betalen. Ik sluit mij overigens geheel
aan bij de woorden van mevrouw Van Dijken over het meenemen van hulpmiddelen.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Ik hoor met vreugde
dat de CDA-fractie ook de bedragen van de onderaannemers op tafel wil hebben.
Wij hebben daarom gevraagd tijdens het vorige debat, maar de staatssecretaris
blijft dat weigeren. Begrijp ik goed dat wij samen kunnen optrekken om dit
te zijner tijd in een motie te eisen?
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Ik heb
dit zelf in het vorige AO aan de staatssecretaris gevraagd. De staatssecretaris
heeft toegezegd om dat in de schriftelijke beantwoording aan de orde te laten
komen. Ik ga ervan uit dat wij vandaag antwoord krijgen, daarvoor hebben wij
geen moties nodig. Wij voeren hier een redelijk gesprek met de staatssecretaris
en ik zie dat met vertrouwen tegemoet.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Voorzitter. Wij
hoeven elkaar hier aan tafel niet te verduidelijken hoe belangrijk dit type
vervoer is voor de betrokkenen, mensen die slecht ter been zijn, in een rolstoel
zitten of een andere handicap hebben. Wat mij betreft hebben wij een morele
plicht aan en in de samenleving om te zorgen dat dit type vervoer optimaal
functioneert. Dat was niet zo. De staatssecretaris heeft beloofd om alles
op alles te zetten om tot verbeteringen te komen. Er zijn nu verbeteringen
geconstateerd, maar het percentage dat zij zelf heeft gesteld, 0,5 aan gegronde
klachten, wordt nog steeds niet gehaald. Het is belangrijk om actief en alert
te blijven op dat punt.
 Ik vraag mij wel af of de score van dit moment wordt beïnvloed doordat
betrokkenen niet meer telefonisch mogen klagen, maar dat schriftelijk moeten
doen. Dat is voor sommigen best een drempel en dat zou een vertekening kunnen
opleveren. Mijn vraag is: hoe zit dat en is dat wenselijk?
 Dat er nog veel verbeterd kan worden, blijkt ook uit het zwartboek dat
onder verantwoordelijkheid van de CG-Raad, de ANBO en FNV Bondgenoten is aangereikt.
Ik zal niet ingaan op alle aspecten, dat voert hier te ver, maar misschien
kan de staatssecretaris aangeven welke mogelijkheden zij ziet om kwalitatief
een tandje bij te zetten.
 Mijn collega’s hebben het al aangeroerd: het aantal prioritaire
ritten met een gescoorde aankomstgarantie van 88% is 12% te
weinig. In de prioritaire ritten zou de aankomstgarantie toch waargemaakt
moeten worden. Dat is niet altijd gebeurd en dat is soms pijnlijk. Er zijn
ongetwijfeld achterliggende oorzaken aan te wijzen, maar ook op dit punt moet
een verbetertraject worden ingezet.
 De nieuwe aanbestedingsronde. De compensatieregeling is prima en ook ik
spreek onze waardering uit voor de inspanningen van de staatssecretaris. Over
een jaar komt er een nieuwe aanbestedingsronde, maar daarbij doet zich een
probleem voor. De concurrerende segmenten in de vervoerswereld hebben ons
doen weten dat zij constateren dat onder de marktprijs is ingetekend en gegund.
Ik zeg niet dat dat zo is – ik kan dat niet overzien – maar het
wordt wel beweerd. Als Connexxion, inclusief onderaannemers, zou voldoen aan
de voorwaarden waarop is aanbesteed en gegund – hoe goedkoper hoe beter
voor die kwaliteit, maar daaraan schort het wel – dan moet er perspectief
ontstaan voor verbetering.
 Hulpmiddelen. Het is merkwaardig, maar steeds komen dezelfde punten naar
voren. De staatssecretaris schreef in haar meest recente brief dat een pashouder
kosteloos twee hulpmiddelen mag meenemen. Dat zal vaak toereikend zijn, maar
men houdt mij voor dat dit niet altijd het geval is. Is het voor situaties
waarbij men langdurig elders verblijft niet mogelijk dat alle hulpmiddelen
die onder de Regeling zorgverzekering en de Wmo vallen, voortaan meegenomen
kunnen worden? Uiteraard onder de voorwaarde dat het van tevoren wordt gemeld
en desnoods tegen een kleine vergoeding.
 De klachtenafhandeling kent een verbetering in de score 4,75 naar 6,75.
Toch moeten wij streven naar een 8, om het in cijfers te blijven uitdrukken.
 Voorzitter: Van der Vlies
 De heer Zijlstra (VVD): Voorzitter. De vorige
spreker zei het al: alle fracties brengen dezelfde onderwerpen naar voren.
De VVD heeft de vorige keer gevraagd hoe het zit met de aanbesteding. Moet
je bijvoorbeeld regionaal aanbesteden? De staatssecretaris heeft daarop geantwoord
en een aantal voor- en nadelen duidelijk gemaakt. Wij kunnen haar argumentatie
volgen en zijn het met haar eens dat het moeilijk anders kan dan het nu gaat.
 Er is eerder aandacht gevraagd voor de chauffeursopleiding. Wij zijn inmiddels
september voorbij. Eind 2009 zou duidelijk worden of en welke maatregelen
nodig zijn en ik wil graag weten hoe het daarmee staat. Hebben wij het overzicht,
zijn er problemen en welke maatregelen zullen worden genomen? Ik vind het
van groot belang dat de Kamer daarvan op de hoogte wordt gesteld en ik kan
mij voorstellen dat de staatssecretaris dat zelf ook graag wil weten.
 Ik hoef de opmerkingen over de hulpmiddelen niet te herhalen. Wat kan
er wel, wat kan er niet en wat zijn de mogelijkheden met name bij langdurig
verblijf?
 Niet goed geld terug. Wat is daarvoor precies het criterium? We hebben
een interruptiedebatje gehad tussen de SP en de PvdA, maar het is de VVD nog
steeds niet helemaal duidelijk wanneer een beroep kan worden gedaan op de
niet-goed-geld-teruggarantie. Het is ook voor het veld goed wanneer de staatssecretaris
klip en klaar uitspreek, of het alleen gaat om tijd of dat het gaat om een
combinatie.
 Ten slotte heb ik nog een punt dat niet door anderen is aangeroerd: de
kwaliteitscontrole op het vervoer, dus in feite op de onderaannemers. De staatssecretaris
schrijft in haar brief van 22 december 2008 dat het Rijk een contract
heeft met Connexxion; zij controleert Connexxion, en Connexxion moet ervoor
zorgen dat de onderaannemers gecontroleerd worden. Dat vinden wij een gekke
redenatie. De overheid besteedt Valys in de breedte aan. Laat ik een vergelijking
maken met een huis. Wanneer mijn aannemer een onderaannemer inschakelt, zal
ik niet nalaten de badkamer te inspecteren die de onderaannemer heeft gebouwd.
Natuurlijk spreek ik de hoofdaannemer aan als blijkt dat het niet goed is,
maar de kwaliteitscontrole gebeurt wel op basis van de gehele dienst die wordt
verleend. Zou het Rijk niet moeten controleren wat er in de praktijk gebeurt,
of het nou wordt uitgevoerd door de hoofdaannemer of door een onderaannemer?
De hoofdaannemer wordt door de overheid aangesproken op het wel of niet leveren
van kwaliteit.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Ik heb een concreet
voorstel gedaan om juist dat deel te kunnen monitoren door met hotelkaartjes
te gaan werken. Daarop vult men in wat men heeft ondervonden en hoe men dat
heeft ervaren. Dit wordt vervolgens via een andere stroom verder afgehandeld.
Is dat wellicht een oplossing voor het probleem dat de heer Zijlstra en ik
onderkennen? Of moet dat maar niet?
 
 De heer Zijlstra (VVD): Ik wil dat voorstel
niet meteen in de prullenbak gooien. Het kan een oplossing zijn. Ik hoor graag
van de staatssecretaris welke ideeën zij daarover heeft. Dit voorstel
sluit aan bij mijn betoog, want je kijkt naar de daadwerkelijke dienst. In
het voorstel van mevrouw Van Dijken geven de gebruikers zelf aan wat zij hebben
ervaren. Ik laat in het midden of wij dat op deze of op een andere manier
moeten organiseren. Het kernpunt is dat de overheid als aanbestedende partij
moet kijken wat er feitelijk over de volle breedte wordt uitgevoerd. Dat moet
niet worden overgelaten aan de hoofdaannemer, wat vergelijkbaar is met de
slager die zijn eigen vlees keurt.
 Voorzitter: Zijlstra
 Staatssecretaris Bussemaker: Voorzitter. Het
is een lange tijd geleden dat wij met elkaar over Valys hebben gesproken.
Er is terecht gerefereerd aan brieven die al enige tijd geleden aan de Kamer
zijn gestuurd. Het algemene uitgangspunt dat Valys en het openbaar vervoer
in het verlengde van elkaar moeten worden gezien, is in de tussentijd overeind
gebleven. Ik werk intensief samen met mijn collega van Verkeer en Waterstaat
aan het toegankelijk maken van het openbaar vervoer. Hoe toegankelijker het
openbaar vervoer voor mensen met een beperking is, hoe minder specifiek vervoer
je nodig hebt. Mijn uitgangspunt is in het algemeen om te participeren waar
mogelijk en specifiek vervoer in te zetten waar dat moet. Het zal altijd zo
zijn dat een beperkte groep is aangewezen op Valys. Wij willen er naartoe
dat dit op termijn minder wordt. Mijn beide collega’s van Verkeer en
Waterstaat en ik hebben daarover recentelijk de AMvB Toegankelijk openbaar
vervoer verstuurd en wij hopen daarmee een belangrijke stap te zetten in het
verbeteren van het openbaar vervoer.
 Er zijn veel vragen gesteld over de kwaliteit van Valys: de prioritaire
ritten, de algemene tevredenheid, het meenemen van hulpmiddelen en tal van
andere thema’s. Ik zal die thema’s onder de noemer kwaliteit bespreken.
 In juni heb ik de Kamer geïnformeerd over de klanttevredenheid aan
de hand van een viertal onderzoeken. Die wezen uit dat de tevredenheid van
de 250 000 gebruikers over de hele linie goed is, maar dat er ook aanknopingspunten
zijn om tot verbetering te komen. Mevrouw Willemse vroeg of wij dat samen
doen met de gebruikersorganisaties. Ja, dat doen wij. Naar aanleiding van
het onderzoek hebben Connexxion en ik in overleg met gebruikersorganisaties
een verbeteragenda opgesteld. Daarin komen de thema’s terug waarover
zij vragen heeft gesteld, zoals de stiptheid en reisduur, hulpmiddelen, veiligheid
en de klachtafhandeling. Uit het overleg met de gebruikersorganisaties zijn
de punten naar voren gekomen die hebben aangezet tot de ontwikkeling van die
agenda. Wij zullen de komende tijd met de gebruikersorganisaties contact blijven
houden om te monitoren of dat daadwerkelijk tot verbetering blijft leiden.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Heeft
dat ertoe geleid dat de staatssecretaris op dezelfde lijn zit? Uit de enquêtes
en onderzoeken van de cliëntenorganisaties bleek dat het patroon heel
anders was dan uit haar onderzoek. In haar brief schreef de staatssecretaris
dat zij met één club heeft gesproken. Is zij om de tafel gegaan
en zit zij nu op dezelfde lijn? Het kan natuurlijk niet zo zijn
dat de ene club een ander klachtenpatroon meet dan de staatssecretaris.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Voor zover mij
bekend zitten wij op dezelfde lijn en delen wij dezelfde gegevens. Dat neemt
niet weg dat er diversiteit is bij de uiteindelijke oplossingen: de een wil
wat meer, de ander wat minder. Daarover zullen altijd verschillen blijven
bestaan en dat begrijp ik ook. Gebruikersorganisaties willen vaak een ruimere
regeling dan ik kan toezeggen. Ik heb geen signalen dat wij over de feiten
met cliëntenorganisaties van mening verschillen.
 Er zijn veel vragen gesteld over de prioritaire ritten. Verschillende
leden hebben erop gewezen dat prioritaire ritten minder stipt zijn. Toen ik
geconfronteerd werd met die 88%, had ik dezelfde vraag. Naar aanleiding
daarvan hebben wij geprobeerd een en ander in de brief te verduidelijken,
maar blijkbaar is dat niet voldoende geweest. Bij reguliere ritten kent de
stiptheid een marge van ongeveer 15 minuten bij vertrektijd. Dat betekent
meer dan 15 minuten te laat bij vertrektijd. Bij prioritaire ritten dient
iemand uiterlijk op het afgesproken tijdstip aan te komen. Daarbij geldt dus
ook geen marge en is de telling veel strenger: één minuut te
laat telt onverbiddelijk mee. Misschien is het zinvol om bij prioritaire ritten
onderscheid te maken in categorieën minuten over tijd. Ik weet niet of
wij daarover beschikken, maar misschien kan ik dat in de tweede termijn of
anderszins met de Kamer delen. Het afrekenen bij prioritaire ritten is dus
veel strenger en dat verklaart het verschil tussen reguliere ritten en prioritaire
ritten. Ik zeg er uitdrukkelijk bij dat het beter moet; ik ben ook niet tevreden.
Ik zie wel dat het beter wordt, maar het is nog niet goed genoeg.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Ik vraag mij af wat
12% bij ritten met een aankomstgarantie in concrete aantallen betekent.
Gaat het over 50 of over 500 per maand? Een percentage zegt mij niet zo veel.
Alle cijfers zijn zo vaag. De vertrektijdregeling is met 2% gedaald.
Hoeveel ritten zijn dat? Om hoeveel mensen gaat het dan? Dat vind ik relevant.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik heb hier een
heleboel kerngegevens die overigens ook in de brief terugkomen. Ik heb daarbij
geen bijlage met alle kerngegevens verstuurd. Wanneer de leden van de commissie
er prijs op stellen, kan ik nog wel een setje gegevens opsturen. Het totaal
aantal pashouders is ruim 250 000, met standaard pkb zijn het er 250 000
en met hoog pkb bijna 8000. Het aantal ritten per maand is ruim 80 000
et cetera. Ik heb allerlei gegevens waarop mensen zelf verdere berekeningen
kunnen loslaten. Het lijkt mij niet zinvol om die cijfers hier op te sommen.
 
 De voorzitter: Dat lijkt mij niet. De staatssecretaris
is bereid om die cijfers toe te sturen. De toezegging dat het schriftelijk
naar de commissie toekomt is voor vandaag voldoende, lijkt mij.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Het interesseert
mij eerlijk gezegd helemaal niet of een prioritaire rit vijf of tien minuten
te laat was. Als je te laat bent voor je aansluiting, ben je te laat. Je kunt
dan je reis niet vervolgen en komt te laat aan op het vliegveld, te laat voor
de crematie of te laat bij de trouwerij. Prioritair kent die uitzondering
omdat er sprake is van een aankomsttijdgarantie waaraan wel of niet wordt
voldaan. Ik vind de uitleg van de staatssecretaris verhelderend en die cijfers
mag zij bij zich houden.
 
 De voorzitter: Wordt deze mening door alle
leden van de commissie gedeeld?
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Als
mevrouw Leijten deze cijfers wil hebben, dan vind ik dat prima. Wij kunnen
er misschien ook iets uit leren.
 
 De voorzitter: Dan gaan wij toch voor de breedte
van de cijfers.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik krijg net
een aantal cijfers aangereikt die wellicht het melden waard zijn. Het gaat
om 80 000 ritten per maand waarvan er 400 prioritair zijn. Van die 400
ritten waren 40 ritten te laat. Ik heb dat niet nader gespecificeerd tot mijn
beschikking, want ook voor mij geldt: te laat is te laat. Het getal moet niet
88% zijn, maar zeer dicht tegen de 100% uitkomen. Ik ben het
helemaal eens met mevrouw Leijten dat er geen enkel excuus is voor het te
laat arriveren op een trouwerij of crematie. In de maand oktober is het percentage
van prioritaire ritten die op tijd aankwamen van 88% naar 91,9%
gestegen. Deze opgaande lijn moet wat mij betreft verder worden doorgetrokken.
 Mevrouw Van Dijken sprak ook over ketenvervoer waar een en ander verbeterd
moet worden. Ook daarin is sprake van enige verbetering. Het is nu mogelijk
om via Valys assistentieverlening door de NS in te boeken en er is op de Valyssite
informatie geplaatst over de toegankelijkheid van de stations. Ketenvervoer
wordt aangemerkt als een prioritaire rit omdat ook daar geldt dat te laat
te laat is. Ook daarbij geldt een aankomsttijdgarantie. Dat houdt in dat een
pashouder die buiten zijn schuld om te laat arriveert voor zijn overstap op
de trein onder bepaalde voorwaarden door Connexxion zelf wordt vervoerd naar
het uiteindelijke aankomstadres. Bij de compensatieregeling is daarmee ook
rekening gehouden.
 Over die compensatieregeling is ook een aantal vragen gesteld. Ik ben
blij met de opmerking van mevrouw Van Dijken die inderdaad bij herhaling op
die compensatieregeling heeft aangedrongen. De regeling zal per 1 maart
ingaan. Een pashouder komt in aanmerking voor compensatie zodra bij een rit
de ophaalmarge of de maximale ritduur met meer dan 60 minuten wordt overschreden.
Het wordt dus bij elkaar opgeteld tot uiteindelijk 60 minuten. Ik merk dat
er nu sprake is van enige begripsverwarring. In beide gevallen wordt er compensatie
verstrekt. Als men 60 minuten te laat wordt opgehaald, treedt de compensatieregeling
in werking en dat gebeurt ook als de rittijd met 60 minuten wordt overschreden.
Mevrouw Van Dijken vroeg wat er gebeurt als je 30 minuten te laat wordt opgehaald
en de rittijd ook nog eens met 30 minuten wordt overschreden. Ik kom daar
straks op terug.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Het is prima dat dit
per 1 maart ingaat. Kan de staatssecretaris dan ook meenemen dat de rittijd
van tevoren wordt afgesproken? Anders krijgen wij een enorm getouwtrek waar
de overschrijding precies zit. Het is hier al niet duidelijk, maar laten wij
het zwart op wit vastleggen: ik zou om 14.00 worden opgehaald en dat werd
15.00 uur; de rit zou twee uur duren maar dat werd drie uur. Dan heeft de
persoon die vertraging oploopt iets in handen.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Dit
begint een spannend onderwerp te worden. In de reguliere afspraak zit een
marge van een kwartier. Begint dat uur te lopen na dat kwartier? In principe
mag ik een kwartier later komen en dan gaat het dus vijf kwartier na mijn
officiële meldtijd in. Klopt dat?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ja, dat klopt.
Je moet altijd een gewone marge nemen. Pas na de marge ga je tellen. Pas 60
minuten na de normale marge – 15 minuten is volgens mij een redelijke
marge – geldt de compensatieregeling. Het gaat niet af van het aantal
pkb’s en de persoon betaalt ook geen eigen bijdrage. Laat ik er duidelijk
over zijn: die compensatieregeling moet zo min mogelijk worden gebruikt.
 De communicatie tussen Connexxion en de cliënt moet optimaal zijn;
dat spreekt vanzelf. Ik vraag enige ruimte om vanaf de ingangsdatum te bekijken
hoe dit met de cliënt gecommuniceerd wordt, want ik zit er niet op te
wachten om op voorhand overal al afspraken over te maken, met al het
papierwerk van dien. Alle gegevens worden automatisch verwerkt, dus alle overschrijdingen
staan automatisch geregistreerd. Bij de boeking wordt de ritduur gemeld en
daardoor kun je constateren of er sprake is van een overschrijding.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Ik vind
het prachtig dat er een begin van een regeling is, mijn complimenten daarvoor.
Maar bij het gewone openbaar vervoer gaat die regeling in bij 30 minuten en
vijf kwartier ergens in the middle of nowhere staan te wachten op een taxi,
vind ik best erg lang.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Dat klopt, dat
kan best lang zijn. Laten wij blij zijn dat wij een begin hebben kunnen maken
met deze compensatieregeling. Ik herhaal dat bij prioritaire ritten altijd
wordt overgegaan op de compensatieregeling zodra de aankomsttijd niet wordt
gerealiseerd. Uiteraard moet die 88% omhoog, maar te laat is te laat
en dat betekent dus dat de compensatieregeling geldt. Ook dat staat allemaal
genoteerd. Er wordt automatisch geregistreerd waar iemand zou moeten zijn.
Overigens is het bij de NS zo dat men pas na 60 minuten vertraging het gehele
bedrag terugkrijgt. Bij 30 minuten bedraagt dat de helft van de kosten.
 Ik vind het belangrijk dat wij een begin hebben gemaakt met de compensatieregeling,
want ik heb eerder gemeld dat ik daarin een hard hoofd had. Het moest passen
binnen de Europese aanbestedingsregels. Bij Connexxion heb ik de bereidheid
gezien om mee te werken en dat heeft het mogelijk gemaakt dat wij zo ver zijn
gekomen. Ik heb ook wel eens kritiek op Connexxion en ik weet dat de Kamer
veel kritiek heeft op hoe sommige dingen verlopen, maar hier verdient Connexxion
in mijn ogen een compliment. Wij zijn erin geslaagd om het op deze manier
vorm te geven, dus zonder nieuwe aanbesteding. Bij een nieuwe aanbesteding
kun je nog een heleboel stappen zetten.
 Ik zeg tegen mevrouw Leijten dat wij niet hebben gekozen voor een nieuwe
aanbesteding omdat wij echt verbeteringen zagen. Ik wil aan die verbeteringen
vasthouden en wil er nog een stapje bovenop doen. Een nieuwe aanbesteding
zou enorm veel onrust met zich meebrengen en zou voor veel nieuwe aanloopproblemen
zorgen. Ik vond dat de situatie voldoende verbeterd was om niet voor een nieuwe
aanbesteding te kiezen.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Ik begrijp de
redenering van de staatssecretaris, maar ultiem doorgeredeneerd betekent dit:
eenmaal vergund blijft vergund als men zijn best maar blijft doen. Dat kan
natuurlijk niet zo zijn.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Dat is niet de
afspraak. Ik heb één jaar verlengd en dat mag ik nog twee keer
doen, dan is het afgelopen. Daardoor blijven wij er ook scherp bovenop zitten.
Volgend jaar is er weer een moment om te bezien of het beter genoeg gaat en
of wij in algemene zin tevreden zijn. Er is op elk moment een afweging te
maken of een nieuwe aanbesteding wenselijker is. Mijn hoofdargument is geweest
dat het niet in het belang is van de cliënten om opnieuw aan te besteden.
 
 De voorzitter: Ik heb zelf als voorzitter
een korte vervolgvraag. De compensatieregeling gaat in 60 minuten nadat de
kwartiermarge is verstreken. Dat er een marge is, snappen wij. Is het niet
logischer dat je, wanneer er sprake is van vertraging, gaat tellen vanaf het
moment dat iemand er had moeten zijn? Aan het eerste kwartier zitten sowieso
geen consequenties. Volgens mij werkt dat bij de NS ook zo.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik heb verschil
gemaakt tussen gewone ritten en prioritaire ritten. Bij prioritaire ritten
geldt dat je bij iedere overschrijding voor de compensatieregeling in aanmerking
komt. Ik vind dat wij binnen de bestaande kaders en binnen de
bestaande afspraken een heel eind zijn gekomen. Dit is wat voor dit moment
mogelijk is. Je kunt natuurlijk altijd aan de andere kant gaan tellen, maar
ik vind vijftien minuten als gewone marge niet te veel gevraagd. Stoplichten
kunnen altijd tegen zitten en file is niet ongebruikelijk. Je kunt het systeem
in de toekomst altijd nog aanscherpen of verfijnen, maar dat is nu niet aan
de orde.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Ik heb een punt gemaakt
van de verlenging van de concessie. De staatssecretaris stelt dat een nieuwe
aanbesteding leidt tot onrust. Dat moet na drie verlengingen toch gebeuren,
dus die onrust komt er toch. Dat zit nou eenmaal in de systematiek. Over welke
verbeterpunten heeft de staatssecretaris het? De stiptheid is 2% afgenomen
en dat zijn 19 000 ritten per jaar.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik heb brieven
gestuurd over de verbeterpunten. Wij zien die punten in de prioritaire ritten
en in de klachtenafhandeling, wij zien het in de informatieverstrekking over
hulpmiddelen. Deze verbeteringen zijn misschien niet voor iedereen voldoende.
Ik zie daar zelf ook graag verbeteringen bijkomen, maar het is niet alarmerend
genoeg om opnieuw aan te besteden. Mevrouw Leijten weet als geen ander waartoe
aanbesteding kan leiden. Het is echt de vraag waar je besluit je energie in
te steken: in nieuwe deels bureaucratische en formele procedures op papier,
of in het nauwgezet toezien op verbeteringen in de praktijk. Ik heb voor het
laatste gekozen.
 
 De voorzitter: Ik heb geen beperkingen opgelegd
aan de hoeveelheid interrupties, maar verwacht wel enige zelfbeheersing.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Die heb ik ook wel,
maar ik heb echt een punt gemaakt van die aanbesteding. Wat mij betreft is
dat niet afgedaan. De stiptheid neemt af. Er zijn meer gegronde klachten.
De voorlichting kan goed zijn, maar er zijn enorm veel klachten over tweede
hulpmiddelen. De aanbesteding is een bureaucratische rompslomp, maar het kan
ook de aanleiding zijn voor een beter vastgelegd contract en betere kansen
voor andere aanbieders om wel te voldoen. Die rompslomp komt er over drie
jaar ook, dus waarom niet nu? De staatssecretaris houdt ons mooie cijfers
voor, maar ik zie ze niet.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik ben eerlijk
gezegd zeer verbaasd dat ik bij uitstek de SP-fractie hoor pleiten voor het
versneld en veelvuldig gebruik van de aanbestedingsregels. Dat heb ik in de
periode dat ik hier zit niet eerder mogen meemaken. Ik wijs erop dat de cliënttevredenheid
omhoog is gegaan. Het is uiteindelijk in het belang van de cliënten om
nu door te pakken en de verbeteringen vast te houden die wij hebben ingezet
en niet opnieuw te beginnen als dat niet noodzakelijk is.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Dit is een typisch politiek
spelletje waarbij niet wordt ingegaan op argumenten.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Wij hebben buitengewoon
helder in allerlei brieven gecommuniceerd dat het is verbeterd en dat de cliënttevredenheid
inmiddels naar een dikke acht is gegaan. Dat is een cijfer waarmee wij rekening
moeten houden. Het was ook het cijfer dat wij altijd centraal hanteerden bij
andere aanbestedingen. Ik herinner mij allerlei discussies over huishoudelijke
hulp waarbij uiteindelijk de vraag was of cliënten tevreden zijn over
de verleende diensten.
 Kwaliteitsverbeteringen zitten ook in andere thema’s, zoals de klachtenafhandeling.
Wij hebben met Connexxion afgesproken dat, nadat een klacht is ingediend,
contact met de indiener wordt opgenomen om te horen of deze tevreden
is over de afhandeling. Dat is een kleine maar belangrijke aanpassing, omdat
daaruit blijkt dat de cliënten serieus worden genomen. De klanttevredenheid
over de klachtenafhandeling is de afgelopen tijd ook gestegen van 4,75 naar
6,64. Natuurlijk is het van belang om nog meer verbetering te bewerkstelligen,
maar het is onmiskenbaar een verbetering. Wij zullen nog specifieker op klachten
ingaan en pashouders zullen na afloop van hun klacht benaderd worden om aanknopingspunten
te vinden voor verdere verbetering.
 De heer Van der Vlies vroeg of de afname van klachten ermee te maken heeft
dat klachten alleen nog maar schriftelijk kunnen worden ingediend. Klachten
kunnen schriftelijk en elektronisch worden ingediend. Het is niet mogelijk
om telefonisch klachten in te dienen, maar dat was eerder ook niet het geval.
Dat kan dus niet de verklaring zijn voor het verschil. De elektronische indiening
is onderdeel van de waarborg voor een goede klachtenafhandeling. Hierdoor
kan er geen onduidelijkheid bestaan of sprake zijn van communicatiestoornissen
tussen de indiener van de klacht en de persoon die de klacht afhandelt. Gelukkig
zijn veel mensen met een beperking waardoor zij niet kunnen schrijven, wel
in staat om een computer te bedienen. Ik kan mij voorstellen dat mensen bij
serieuze klachten een derde persoon inschakelen, maar dan nog moet je de klacht
zelf precies omschrijven. Bij het telefonisch indienen van een klacht heb
je geen garantie dat de persoon de klacht altijd correct noteert.
 Dan zijn er vragen gesteld over hulpmiddelen en de bagage.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Ik begrijp dat
dit het einde is van het onderwerp klachtenafhandeling. Ik heb de suggestie
gedaan om het de reizigers een stuk makkelijker te maken. Ik hoor namelijk
dat mensen niet meer klagen omdat zij vinden dat het toch niet helpt. Dat
moeten wij niet willen. Mijn suggestie is om te werken met voorbedrukte briefjes
waarop men met een kruisje kan aangeven wat men van alle aspecten van de reis
vindt: het boeken, het reizen, het thuiskomen, de kwaliteit van de chauffeur
en de hele mieterse boel. Dit moeten zij dan via een andere route indienen
dan de rest van de klachtenafhandeling; dat levert een mooie check and balance
op, ingebakken in het systeem.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik aarzel over
mijn antwoord op deze vraag. Ik vind het doel zonder meer sympathiek. Het
idee dat het voor de cliënten eenvoudig te gebruiken is, spreekt mij
ook aan. Tegelijkertijd hebben wij al een goed systeem om de cliënttevredenheid
te volgen. Wij spreken regelmatig met gebruikersorganisaties en als daar aanleiding
toe is, doen wij aanvullend klanttevredenheidsonderzoek. Ik heb zelf het idee
dat ik een goed beeld heb van wat er bij de cliënten leeft. Kaartjes
moeten ook weer worden verwerkt. Dat kost ook weer menskracht en dat betekent
dat er meer geld naar de afhandeling hiervan gaat. Is het een goed idee om
deze suggestie te bespreken met de cliëntenorganisaties? Wellicht vinden
zij dat dit een toegevoegde waarde heeft die ruimschoots opweegt tegen de
nadelen.
 Mevrouw Van Dijken vroeg of de regels ten aanzien van de hulpmiddelen
zijn aangescherpt. De regels voor het meenemen van hulpmiddelen en bagage
zijn niet aangescherpt. De regels zijn wel verduidelijkt, omdat er veel misverstanden
bestonden over wat wel en wat niet was toegestaan. In het bestek en in het
contract werd in principe gesproken over één hulpmiddel. Je
kunt je afvragen waarom niet alle hulpmiddelen mee mogen, zoals de heer Van
der Vlies vroeg. Dat is omdat wij uitgaan van gecombineerd vervoer en er grenzen
zijn aan wat mensen kunnen meenemen. Ook Arbo- en veiligheidsvoorschriften
kunnen beperkingen opleggen aan wat meegenomen kan worden. Het uitgangspunt
blijft overigens: wat kan, dat mag. Er kan worden afgeweken van de limiet
van twee hulpmiddelen, maar dat is niet de gangbare praktijk. Het moet wel
mogelijk zijn en van tevoren worden besproken.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Dit betoog berust
op een misverstand. In de algemene voorwaarden van de eerste aanbesteding
staat geen limiet aan de hulpmiddelen die onder bagage en handbagage worden
genoemd; dat is niet limitatief. Nu zijn twee hulpmiddelen gratis en dat is
wel limitatief. Ik heb er alle begrip voor dat hiervoor een kleine vergoeding
wordt gevraagd.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Moet het niet
mogelijk zijn dat hulpmiddelen die vallen binnen de regelingen van de zorgverzekeraars
en de Wmo, de geïndiceerde hulpmiddelen, altijd worden meegenomen, desnoods
tegen een kleine vergoeding wanneer dat ten koste gaat van een persoonsplaats?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Het staat inderdaad
niet in de voorwaarden maar wel in het bestek en dat is uitgangspunt. In het
bestek staat dat er in principe niet meer dan twee hulpmiddelen mogen worden
meegenomen. Natuurlijk is het mooi om te kijken of meer mogelijk is, maar
dat neemt veel ruimte in beslag. Sommige hulpmiddelen zijn lastig mee te nemen
en het moet wel passen binnen de mogelijkheden. Het uitgangspunt is een maximum
van twee hulpmiddelen, maar in overleg met Connexxion kan daarvan in uitzonderlijke
situaties worden afgeweken.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Wij kunnen niet
halverwege een termijn de spelregels veranderen. Het is op zijn minst wel
een punt van evaluatie. Ik vraag de staatssecretaris of zij in haar overleg
met relevante organisaties dit punt wil meenemen. Hoe valt dit in de praktijk
uit? Heeft het klachtenbureau wellicht een visie?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik heb daartegen
geen enkel bezwaar. Wanneer je dit als principe mogelijk wilt maken, moet
je wel afwegen dat de ritprijs omhoog gaat. Die afweging moet je ook maken.
Moet dat dan worden verdisconteerd in de algemene ritprijs of blijf je in
principe uitgaan van twee hulpmiddelen met de mogelijkheid om voor meer hulpmiddelen
bij te betalen? Dat moet ik vervolgens afwegen tegen andere eisen, zoals veiligheidseisen
en eisen vanuit de Arbo. Het vraagt wel het een en ander. Overigens zijn alle
hulpmiddelen waarover wij spreken geïndiceerd, maar het gaat niet nergens
over: een scootmobiel, een rolstoel, een tillift en een looprek tellen aardig
op. Enige terughoudendheid is wel op zijn plaats. Er zijn natuurlijk incidentele
gevallen te bedenken waarin meer van dit soort hulpmiddelen nodig zijn, bijvoorbeeld
bij langdurig verblijf op een andere locatie. Maar dat betekent niet dat iedereen
maar alles mee moet nemen en dat wij daarom de regeling veranderen.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Ten eerste: het
is een kleine groep. Ten tweede: wij kennen de groep al vanaf het moment van
de indicatie bij Argonaut. Op het moment van de indicatiestelling kan voor
deze groep al worden vastgesteld welke hulpmiddelen op reis mee moeten. Het
is niet idioot dat iemand met een zware beperking ook een keer per jaar op
vakantie gaat; dan moet het spul mee. De staatssecretaris schetst een combinatie
van hulpmiddelen die in de praktijk niet voorkomt. Een persoon verenigt niet
een scootmobiel en een tillift. Laten wij de beslissing aan Argonaut overlaten
of iemand met normale hulpmiddelen normaal vervoerd kan worden, of dat al
bij de indicatiestelling wordt vastgesteld dat hij meer nodig heeft.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik zal dat meenemen
bij de evaluatie die wij te zijner tijd zullen houden. Mevrouw Van Dijken
noemt Argonaut, maar gaat het dan om mensen met een hoog pkb? Het kan ook
gelden voor mensen met een laag pkb. Is een tillift volstrekt
noodzakelijk of zijn ook andere middelen even goed in te zetten? Ik heb de
behoefte om dat goed te wegen en ik zeg nogmaals: in het huidige contract
kan het niet omdat in het bestek staat dat twee hulpmiddelen zijn toegestaan.
Bij een volgende ronde moeten wij bekijken of er aanleiding is om dit te veranderen.
Ik ben graag bereid dit onderzoek uit te zetten en te evalueren of er aanleiding
is om hiervan af te wijken en of wij dat preciezer kunnen formuleren dan wij
nu doen. Nu hebben wij het over een maximum van twee hulpmiddelen met de mogelijkheid
om daarvan af te wijken.
 Mevrouw Leijten vroeg hoe wij de naleving van hulpmiddelen controleren.
Dat wordt maandelijks besproken. Maandelijks wordt de kwaliteit van Valys
met Connexxion besproken en in dat overleg worden ook signalen over hulpmiddelen
meegenomen. Connexxion voert ook nog onderzoeken uit met een mystery guest
en wij laten klanttevredenheidsonderzoeken doen, waarover ik eerder heb gesproken.
 Mevrouw Leijten en de heer Zijlstra hebben vragen gesteld over de opleiding
van de Valyschauffeurs. Ik heb de Kamer in mei geïnformeerd over mijn
besluit om Connexxion te houden aan de chauffeurseisen die zijn opgenomen
in het Valyscontract. Op 31 oktober is 95% van de Valyschauffeurs
volledig opgeleid. Deze chauffeurs beschikken over een chauffeursdiploma,
een CCV diploma Doelgroepenvervoer en een CCV diploma Sociale Vaardigheden,
een opleiding levensreddend handelen en actuele kennis van de Code VVR. Een
achttal vervoerders voldeed eind oktober nog niet voor 100% en heeft
een ingebrekestelling ontvangen; zij dienden op 15 november jongstleden
alsnog aan alle eisen te voldoen. Van deze acht vervoerders voldoen er nu
twee en bij vier vervoerders is het vervoer weggehaald. Er blijven dus twee
vervoerders over die op dit moment nog niet volledig voldoen. Zij hebben tot
uiterlijk het eind van dit jaar de gelegenheid gekregen om volledig aan de
eisen te voldoen, anders wordt ook met hen de overeenkomst alsnog beëindigd.
Waarom hebben wij voor deze twee een uitzondering gemaakt? Dat heeft ermee
te maken dat in sommige regio’s op het platteland geen andere vervoerder
te vinden is. Als wij het vervoer bij deze twee vervoerders hadden weggehaald,
zou er voor de cliënten uit die regio geen vervoer meer zijn. Kortom,
wij hebben een flink aantal stappen gezet en ook hier zijn wij dicht bij het
eindresultaat aangekomen. Aan het eind van dit jaar zullen wij door onafhankelijk
onderzoek laten vaststellen of alle Valyschauffeurs daadwerkelijk volledig
zijn opgeleid. Dat onderzoek zal eind januari zijn afgerond.
 
 Mevrouw Leijten (SP): De staatssecretaris
zei in een debat een jaar geleden dat er op korte termijn een onderzoek zou
komen en dat Connexxion op korte termijn zou moeten voldoen. Wij zijn inmiddels
een jaar verder en Connexxion voldoet niet. Ik heb niets te maken met onderaannemers,
ik heb te maken met Connexxion. Wat volgt daaruit?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Het zijn twee
verschillende dingen. Het debat van vorig jaar ging over TX-Keur en daarover
heb ik de Kamer in mei geïnformeerd. Ik heb de Kamer toen ook geïnformeerd
over de eisen die wij aan de chauffeurs stellen. Het verhaal dat ik net vertelde,
gaat over de eisen die wij aan chauffeurs stellen en aan ondernemers die chauffeurs
in dienst hebben die niet aan de eisen voldoen. Ik kan niet anders dan stellen
dan dat wij ons goed aan de termijnen houden die wij eerder hebben afgesproken.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Wij hebben een contract
met Connexxion. Op 22 mei heeft de staatssecretaris ons geïnformeerd
over een onderzoek dat zij begin dit jaar heeft toegezegd. Helaas gaat dat
wel vaker zo. De staatssecretaris hield ons voor dat het op 30 september
100% moest zijn, maar dat was het niet. Dit was op straffe van een
betaling van Connexxion. Wij hebben een relatie met Connexxion en wij hebben
er niets mee te maken dat Connexxion het onder aanbesteedt. Welke
sancties heeft de staatssecretaris Connexxion opgelegd?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Wij hebben net
een uitgebreide discussie gevoerd over de aanbesteding. Bij een aanbesteding
horen ook eisen waaraan organisaties moeten voldoen. Je moet Connexxion juridisch
de kans geven om te voldoen aan de eisen. Die kans hebben zij gehad en die
kans hebben zij voor een deel genomen. Waar dit niet is gelukt, is bij vier
vervoerders het vervoer weggehaald. Ik kan dus niet zeggen dat wij alles maar
op zijn beloop hebben gelaten. Nogmaals, wij hebben een goede stap gezet en
bij de resterende twee vervoerders zijn goede redenen geweest om nog enig
uitstel te verlenen, te weten de belangen van de cliënten.
 Dan zijn er vragen gesteld over de financiële positie van onderaannemers.
Ik heb de Kamer in december 2008 gemeld dat ik geen zicht heb op de winstmarge
die Connexxion hanteert en op de bijdrage die Connexxion aan onderaannemers
betaalt. Misschien zou het fijn zijn om dat te kunnen, maar ik kan het niet
omdat het concurrentiegevoelige informatie is. Ik kan dat niet zomaar bij
Connexxion opvragen. Ik begrijp overigens dat het zelden voorkomt dat een
onderaannemer niet meer Valys wil rijden in verband met de financiële
vergoeding. Daarnaast zijn er altijd vervoerders bereid om meer Valysvervoer
te rijden.
 De heer Zijlstra heeft gevraagd hoe wij toezicht houden op de onderaannemers.
Wij hebben daarvan net een voorbeeld gezien. Mocht een onderaannemer onvoldoende
presteren, dan spreek ik Connexxion hierop aan. Connexxion is verantwoordelijk
en ik zal Connexxion verzoeken om maatregelen te nemen. Ik krijg ook van de
onderaannemers alle cijfers en klachten over de ritten. Wij zien dus wat er
gebeurt en doen daarnaast ook zelf wel eens een onderzoek. Voor ons is Connexxion
de hoofdaannemer die toezicht houdt op de onderaannemers. Dat is niet anders
dan bij andere regelingen.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): De staatssecretaris
is de opdrachtgever van Connexxion. Zij krijgt dus jaarlijks alle stukken
van Connexxion. Daaruit moet toch te halen zijn welke financiële ruimte
er zit tussen hun opdrachtgeverschap en de doorvertaling naar de onderaannemers?
Die winst moet toch ergens in de boeken staan? Dat kan niet zomaar worden
weggemoffeld. Deze stukken zouden eigenlijk openbaar en transparant moeten
zijn, want het is controle achteraf.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik moet mijzelf
herhalen: ik kan dat niet op dat niveau uit de stukken halen. Het gaat immers
om concurrentiegevoelig materiaal. Ik krijg cijfers op macroniveau en kan
daaruit geen cijfers per onderaannemer destilleren. Ik vind het belangrijk
om een hoofdaannemer te kunnen aanspreken. Die moet je aanspreken op de kwaliteit,
opleiding et cetera.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Ik hoor
van diverse taxibedrijven dat zij niet willen inschrijven omdat er niets tussen
zit. Ik wil weten of dat klopt. Op een gegeven moment ontstaat er een monopoliepositie.
De staatssecretaris geeft zelf al aan dat in bepaalde regio’s niet kan
worden voldaan aan de eisen voor de chauffeurs omdat er geen alternatieven
zijn. Wij moeten in staat zijn in te grijpen als er te weinig tussen zit.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik wil mij daarvoor
niet verantwoordelijk maken, want ik heb een afspraak met Connexxion die daarvoor
verantwoordelijk is. Ik ben juist zo blij dat wij bij de aanbesteding letten
op kwaliteit en dat wij niet alleen kijken naar de prijsmarges. Bij de twee
regio’s die ik noemde ligt de oorzaak op een ander vlak. Daar is sprake
van een fragiel netwerk in het openbaar vervoer. Het heeft niet zozeer met
de prijs te maken, als wel met de organisatie. Wij zullen daarmee
nog wel vaker te maken krijgen naarmate het aantal krimpregio’s toeneemt.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Is de kernvraag
niet of, als per 1 januari de twee resterende vervoerders voldoen aan
de criteria, er wordt voldaan aan de kwaliteitseisen zoals die zijn afgesproken?
Natuurlijk moeten de percentages omhoog en moet een tandje worden opgeschakeld,
ik zal dat niet herhalen. Het gaat erom dat de kwaliteit wordt gegarandeerd
op het afgesproken niveau. Is dat niet de kern?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Dat is precies
de kern. Gelukkig hebben wij het hier vooral over de kwaliteitsverbetering.
Dat is bij andere debatten wel eens anders. Daarom willen wij ook slagen maken
en verbetering zien bij de twee bedrijven waar het nog niet helemaal goed
gaat.
 Ik kom bij de pkb’s. De pkb’s zullen in 2010 gehandhaafd worden
op het huidige niveau. Uit de gebruikscijfers blijkt dat vrijwel alle pashouders
met hun pkb uitkomen. Op 1 november 2009 had ruim 1% van de pashouders
zijn pkb uitgeput. Mevrouw Van Dijken vroeg of het aantal kilometers bij een
laag pkb-gebruik naar boven kan worden bijgesteld. Bij de bepaling van de
omvang van de pkb’s wordt rekening gehouden met het niet-gebruik. De
omvang van de pkb’s wordt op het maximale niveau vastgesteld. Als het
gebruik daalt, kan het pkb omhoog, maar dat is nu niet het geval. Wij zouden
dat niet moeten willen, anders dan wat wij nu al doen.
 Mevrouw Leijten zei dat 4% van de mensen zijn pkb te laag vindt.
 
 De voorzitter: Mevrouw Leijten geeft aan dat
het niet 4% is, maar 34%.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Ik begrijp dat
een overgrote meerderheid van de pashouders uit de voeten kan met zijn pkb’s.
Als slechts 1% van de pashouders zijn pkb heeft opgebruikt, kan de
rest daarmee dus goed uit de voeten. Natuurlijk kan men altijd wensen dat
het meer is, maar dan komen wij terug bij het begin van deze discussie: ik
zal nooit kunnen voldoen aan alle wensen die mensen theoretisch hebben. Uiteindelijk
hebben wij redelijke afspraken gemaakt.
 Er zijn nog een paar losse vragen die ik zal beantwoorden. De heer Van
der Vlies vroeg naar de wijze waarop is ingeschreven en wil weten hoe wij
daarmee omgaan bij een nieuwe aanbesteding. Ik ken de signalen uit de markt.
Er zijn diverse klachten geweest bij de NMa, maar de uiteindelijke conclusie
was dat er niet onder de marktprijs is aanbesteed.
 Mevrouw Willemse vroeg hoe het na medio 2010 verder gaat met het kenniscentrum
To-Do. To-Do wordt financieel ondersteund door mijn collega’s van Verkeer
en Waterstaat en zij hebben daarvoor voor 2010 middelen beschikbaar gesteld.
De continuïteit is in ieder geval voorlopig zeker gesteld.
 Mevrouw Willemse vroeg om een pilot om te onderzoeken welke mogelijkheden
er zijn om indicatiestellingen te bundelen. Het onderzoek is recentelijk afgerond
door het adviesbureau Argonaut en ik zal de Kamer in 2010 adviseren over de
bundeling van doelgroepenvervoer en de mogelijkheden van integrale indicatiestelling
daarbij.
 Ook zijn er vragen gesteld over de bereikbaarheid van dorpen en kleine
kernen. Ik heb daarover in algemene zin al iets gezegd toen ik het had over
de onderaannemers die in gebreke waren gebleven. Ik verwijs voor het openbaar
vervoer toch echt naar mijn collega van Verkeer en Waterstaat, want die is
verantwoordelijk voor de ov-concessie en de bereikbaarheid van het platteland.
Ik ben het er overigens van harte mee eens dat ook op het platteland en bij
krimpregio’s het openbaar vervoer goed geregeld moet zijn. Dat is ook
in mijn eigen belang: hoe beter het openbaar vervoer, des te minder mensen
van Valys gebruik maken. Er zal altijd afgewogen moeten worden wat nog rendabel
is en hoeveel wij erop toe moeten leggen om het vervoer voor
iedereen toegankelijk te houden. Wie is dan nog bereid om dat voor welke prijs
te doen?
 Mevrouw Willemse schetste het voorbeeld van iemand die midden in de nacht
op Schiphol aankomt. In principe is Valys beschikbaar van 06.00 uur ’s
ochtends tot 01.00 uur ’s nachts. Het is dus inderdaad niet mogelijk
om midden in de nacht met Valys te rijden. Dat geldt ook voor mensen die met
regulier ov rijden. De treinen rijden ook een deel van de nacht niet. Uiteindelijk
is het aantal uren tussen 01.00 en 06.00 uur beperkt. Natuurlijk is het heel
vervelend voor mensen die om twee uur ’s nachts aankomen, maar het is
vervelend voor alle reizigers die om die tijd aankomen en afhankelijk zijn
van openbaar vervoer.
 Er ligt nog een vraag van mevrouw Van Dijken over de communicatie tussen
de chauffeur en het callcenter. Het is zonneklaar dat die communicatie vlekkeloos
moet verlopen. Connexxion besteedt daaraan de nodige aandacht en wij zullen
de komende periode nauwkeurig monitoren of er nog iets misgaat. Zo nodig vragen
wij Connexxion om maatregelen te nemen. Het is zeker een aandachtspunt.
 Tot slot vroeg de heer Van der Vlies naar het zwartboek en de mogelijkheid
om er een extra tandje bij te doen. Ik heb aangegeven dat wij moeten streven
naar nog verdere verbetering van de stiptheidscijfers. Ik ben samen met mijn
collega’s het taxivisietraject gestart om de afstemming tussen de verschillende
soorten vervoer te verbeteren. Wij zijn bezig handboeken te maken, uitgebreide
communicatie te organiseren en een nulmeting te starten. Ik heb nog niet zo
lang geleden de handboeken ontvangen.
 
 De voorzitter: Dan gaan wij thans over tot
de tweede termijn. Gezien de hoeveelheid interrupties beperk ik de spreektijd
in principe tot een minuut.
 
 Mevrouw Van Dijken (PvdA): Voorzitter. Ik
vind dat de vragen naar tevredenheid zijn beantwoord. Over de hulpmiddelen
en de concretisering daarvan komen wij nog te spreken.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. In de vele
debatten over klachtenafhandeling, over het niet op tijd komen en over de
opleidingen van chauffeurs werd iedere keer gezegd: nee, wij kunnen niet breken
met Connexxion, dat komt in 2010 want dan hebben wij de mogelijkheid om de
aanbesteding opnieuw te doen en betere afspraken te maken. Nou is die mogelijkheid
er en grijpen wij die niet. Dat vind ik onbegrijpelijk. Wij hebben het systeem
van aanbestedingen niet verzonnen, maar nu ligt die mogelijkheid er wel. Laten
wij geen spelletjes spelen in de trant van «de SP is tegen aanbesteding
bij de Wmo dus moet de SP er ook bij Valys tegen zijn.» Nee, de staatssecretaris
heeft dit altijd aangedragen als argument naar ons toe. Nu gaat het weer over
het gegoochel met cijfers en dat is echt jammer. De staatssecretaris spreekt
over klanttevredenheid en ik heb het over stiptheidscijfers die achteruitgaan.
In het onderzoek dat de staatssecretaris door derden heeft laten verrichten
staat: «Het is nodig meer rekening te houden met de bijzonderheid van
de doelgroep. Een deel van de groep zal niet snel klagen of vragen stellen
omdat zij blij zijn dat het taxivervoer bestaat, simpelweg omdat zij daarvan
afhankelijk zijn. Te veel vertrouwen op de assertiviteit van de reizigers
kan tot groeiende ontevredenheid leiden.» Dit wil dus zeggen dat tevredenheidscijfers
minder hard zijn dan stiptheidscijfers.
 Uit hetzelfde onderzoek komt die 34% naar voren. Op bladzijde 31
staat dat 21% onvoldoende tevreden is met de hoogte van het kilometerbudget
en 13% vindt dat zelfs ruim onvoldoende. Dat bij elkaar opgeteld levert
34% op. Het zijn onderzoeken waarnaar de staatssecretaris zelf verwijst.
 
 Mevrouw Willemse-van der Ploeg (CDA): Voorzitter.
Wij zijn er niet helemaal uitgekomen. Ik heb nog een vraag naar aanleiding
van de gelijke behandeling van een persoon met een beperking
die op Schiphol aankomt. Een gewone burger kan een taxi nemen voor een normaal
tarief, maar iemand met beperkingen en een zwaar hulpmiddel moet een aanmerkelijk
duurder vervoermiddel nemen. Dan is het de vraag of wij het nog hebben over
een gelijke behandeling.
 
 De heer Van der Vlies (SGP): Voorzitter. Ik
dank de staatssecretaris voor haar beantwoording. Mijn fractie had al vastgesteld
dat wij verbeteringen kunnen constateren ten opzichte van een eerdere stand
van zaken, maar wij zijn er nog lang niet. Zo moeten wij het maar samenvatten.
Er moet voldoende uitdaging in het systeem blijven. Ik ben content met de
toezegging van de staatssecretaris dat zij de punten die zijn langsgekomen
in haar gesprekken met de relevante partijen zal bespreken en in de evaluatie
zal meenemen. Zo blijven er prikkels in het traject tot aan de volgende aanbesteding
waartoe wij zijn gehouden.
 
 De voorzitter: Ik heb geen nadere vragen.
Wij kunnen dus direct doorgaan met de tweede termijn van de staatssecretaris.
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Voorzitter. Mijn
eerste opmerking is gericht aan mevrouw Leijten. Ik heb altijd gezegd dat
2010 een moment is om te overwegen of je het wenselijk vindt om opnieuw aan
te besteden en dus om het contract met Connexxion te verbreken. Ik heb nooit
bij voorbaat gezegd dat ik van plan was om dat te doen. Bij een nieuwe aanbesteding
kun je nieuwe eisen stellen die theoretisch en op termijn tot verbeteringen
kunnen leiden. Dat moet je afwegen tegen de vraag hoe het nu gaat en de overweging
hoeveel vertrouwen je hebt dat wij tot verdere verbetering kunnen komen. Daarnaast
moet je erbij betrekken hoeveel onrust en gedoe de keuze voor een nieuwe aanbesteding
met zich meebrengt. Ik begrijp dat mevrouw Leijten het niet met mij eens is,
maar ik heb alles overziend de afweging gemaakt dat er grosso modo sprake
is van verbetering. Ik heb voldoende vertrouwen in Connexxion dat wij binnen
het huidige contract tot verdere verbeteringen kunnen komen. Dat weegt meer
dan op tegen de nadelen die een nieuwe aanbesteding met zich meebrengt.
 Ik constateer dat de cliënttevredenheid omhoog is gegaan. In zijn
algemeenheid ben ik het met mevrouw Leijten eens dat je niet te veel moet
uitgaan van de vanzelfsprekende assertiviteit van mensen. Dat geldt evenzeer
voor mensen die te maken hebben met de Wmo en de AWBZ. Lobbyisten tegen de
kilometerheffing voor automobilisten zijn assertiever dan de groep met wie
ik doorgaans te maken heb. Ik vind dat wij dan ook op verschillende manieren
moeten testen. Dat mensen tevreden zijn, is een belangrijk signaal, maar het
kan niet het totale signaal zijn. Wij moeten daarbij ook andere elementen
betrekken en daarom praten wij ook met cliëntenorganisaties. Ik volg
zo veel mogelijk de cijfers op papier en constateer dat op een aantal punten
echt sprake is van een verbetering. Dat is zowel subjectief bij de cliëntbeoordelingen
als ook objectief terug te vinden in cijfers. Ook de stiptheid is door de
jaren heen flink gestegen. Kortom, er zijn genoeg redenen om te veronderstellen
dat wij op deze manier de goede kant opgaan.
 Mevrouw Leijten sprak ook nog over de hoogte van het kilometerbudget.
Dat is een subjectieve vraag: in hoeverre was mijn kilometerbudget voldoende
voor de reisbehoefte? Je kunt dan zeggen: ik denk het niet. In de praktijk
blijkt dat het aantal kilometers wel toereikend is. Dat is natuurlijk ook
een kwestie van zelfbeheersing, maar het is wel de vraag of je gaat voor een
openeinderegeling die rekening houdt met wat mensen subjectief willen reizen,
of dat je een bepaald kilometrage als redelijk beoordeelt om als collectieve
verantwoordelijkheid te nemen. Wij hebben daarin een redelijk evenwicht gevonden.
 Mevrouw Willemse heeft gelijk dat iemand anders een gewone taxi kan nemen,
maar er zijn natuurlijk ook veel mensen die op budgettaire gronden niet zomaar
een taxi kunnen nemen. Het aantal uren tussen 01.00 uur en 06.00 uur is beperkt
en ook andere mensen ondervinden daar last van.
 Ik ben het helemaal met de heer Van der Vlies eens dat wij moeten blijven
zoeken naar prikkels om tot verdere verbetering te komen. Ik hoop dat ik dat
met een aantal voorbeelden in mijn betoog ook duidelijk heb gemaakt. Wij moeten
dat blijven doen. Binnen de marge van wat binnen het huidige contract mogelijk
is, hebben wij al prikkels ontwikkeld. Wij moeten blijven nadenken over hoe
wij het best kunnen evalueren om tot een te zijner tijd op te stellen optimaal
bestek te komen.
 
 Mevrouw Leijten (SP): Ik heb in eerste termijn
nog een vraag gesteld over een vervoersregeling voor gehandicapte sporters.
Daarop heb ik nog geen antwoord gekregen. Ik wil dat antwoord graag voor 7 december
hebben, want dan kunnen wij dat bespreken. Is dat mogelijk?
 
 Staatssecretaris Bussemaker: Dit is een terechte
vraag en ja, het is mogelijk. Wij zijn daarmee al een heel eind op streek
en ik zal de Kamer daarover voor 7 december uitsluitsel geven.
 
 De voorzitter: Ik dank de leden voor hun bijdrage
en de staatssecretaris voor haar beantwoording en sluit deze vergadering.
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA), Smeets (PvdA),
voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Timmer (PvdA),
Koşer Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA),
Schermers (CDA), Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand
(PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen
Scheppink (ChristenUnie), Sap (GroenLinks) en De Roos-Consemulder (SP).
 Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD),
Atsma (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA),
Arib (PvdA), Van der Ham (D66), Uitslag (CDA), Gill’ard (PvdA), Omtzigt
(CDA), Langkamp (SP), Vermeij (PvdA), De Krom (VVD), Thieme (PvdD), De Mos
(PVV), Luijben (SP), Heerts (PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie), Halsema
(GroenLinks) en De Wit (SP).