Goedkeuring toetredingsverdragen Denemarken, Finland en Zweden tot Schengen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25622, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25622 nr. 5

29-05-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenARTIKELSGEWIJS VERSLAG I Toetredingsprotocollen en toetredingsverdragen met Denemarken,
Finland en ZwedenII Het SamenwerkingsverdragOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25622Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 622Goedkeuring van de op 19 december 1996 te Brussel tot stand gekomen
verdragen betreffende de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, de Republiek
Finland en het Koninkrijk Zweden tot het op 14 juni 1985 te Schengen tot stand
gekomen Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan
de gemeenschappelijke grenzen en de op 19 juni 1990 te Schengen tot stand
gekomen Overeenkomst ter uitvoering van dat Akkoord, en de op 19 december
1996 tot stand gekomen Samenwerkingsovereenkomst tussen het Koninkrijk België,
de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg,
het Koninkrijk der Nederlanden, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje,
de Portugese Republiek, de Helleense Republiek, de Republiek Oostenrijk, het
Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, Partijen
bij het Akkoord en bij de Overeenkomst van Schengen, en de Republiek IJsland
en het Koninkrijk Noorwegen, betreffende de afschaffing van de personencontroles
aan de gemeenschappelijke grenzennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 29 mei 1998Met belangstelling is door de regering kennis genomen van het verslag
van de vaste commissie voor Justitie en de algemene commissie voor Europese
Zaken. De in het verslag gestelde vragen zullen zoveel mogelijk in de volgorde
van het verslag worden beantwoord. In het algemeen merken wij op het logisch
te vinden dat leden vragen hebben gesteld over de verhouding tussen de onderhavige
verdragen en het Verdrag van Amsterdam. Het Verdrag van Amsterdam heeft voor
de Schengen-samenwerking in zijn algemeenheid en voor de samenwerking met
Noorwegen en IJsland in het bijzonder, verstrekkende gevolgen. Het Verdrag
van Amsterdam legt immers de basis voor de geleidelijke ontwikkeling van het
vrij verkeer van personen binnen het kader van de Unie. In dat kader wordt
het vrij personenverkeer overgeheveld van de derde naar de eerste pijler.
De totstandkoming van het Verdrag van Amsterdam na de totstandkoming
van het Samenwerkingsverdrag met Noorwegen en IJsland heeft weliswaar grote
betekenis voor de samenwerking met deze twee landen, maar dat betekent niet
dat het Samenwerkingsverdrag zijn betekenis heeft verloren. Wel heeft het
de voorkeur van de regering om alle vragen die betrekking hebben op het Verdrag
van Amsterdam in het kader van de goedkeuring van dat Verdrag te behandelen.De opstelling van de nota heeft enige tijd in beslag genomen, omdat voor
de opgenomen informatie met betrekking tot de Noordse landen gewacht moest
worden op de beantwoording door de verschillende landen. AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA vragen naar een verhandeling over
en een vergelijking met de afspraken die destijds in EER-kader zijn gemaakt
over het vrij verkeer van goederen met de toenmalige EFTA-landen. Deze leden
zien daarbij een verband tussen afspraken voor het vrij verkeer van goederen
en die van personen.Hierop antwoorden wij als volgt. Denemarken, Finland en Zweden wensten
bij toetreding tot Schengen de samenwerking binnen de Noordse Paspoort Unie,
die zich beperkt tot het vrij verkeer van personen, te behouden. Hiervoor
was het dus noodzakelijk om met de Schengen-landen afspraken te maken over
het vrij verkeer van personen. De in 1992 tot stand gekomen Overeenkomst inzake
de vorming van een Europese Economische Ruimte (EER) is gesloten tussen de
EEG, de EGKS en de lidstaten, enerzijds, en de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie
(EVA), anderzijds. Bij het EER-verdrag zijn dus andere landen partij dan bij
de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst; immers het Verenigd Koninkrijk, Ierland
en Liechtenstein zijn wel partij bij het EER-verdrag maar niet bij de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst.Het EER-verdrag omvat het vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal
en werknemers, maar bevat geen afspraken omtrent het vrij verkeer van personen,
met uitzondering van werknemers. Eventuele wijziging van het EER-verdrag waardoor
ook het vrij verkeer van personen onder de werking van het EER-verdrag zou
worden gebracht, behoeft uiteraard de medewerking van het Verenigd Koninkrijk,
Ierland en Liechtenstein. Gegeven de bijzondere positie die het Verenigd Koninkrijk
en Ierland innemen met betrekking tot het vrij verkeer van personen, lagen
onderhandelingen over een dergelijke wijziging van het EER-verdrag niet voor
de hand. Daarom is in de memorie van toelichting ook geen verhandeling opgenomen
over de afspraken die in EER-kader zijn gemaakt. Tevens vragen deze leden waarom in afwijking van de EER-constructie het
Samenwerkingsverdrag wordt beëindigd in het geval Noorwegen en IJsland
niet kunnen instemmen met de besluitvorming.Het Samenwerkingsverdrag, zo antwoorden wij, voorziet in toepassing door
Noorwegen en IJsland van het bestaande en zich in de toekomst ontwikkelende
Schengen-acquis. Uitgangspunt van het Samenwerkingsverdrag is dat samenwerking
op het gebied van het vrij verkeer van personen gewenst is. Om dit te kunnen
realiseren is het noodzakelijk dat alle partijen bij het Samenwerkingsverdrag
gebonden zijn aan dezelfde regels terzake, onder de uitdrukkelijke voorwaarde
dat Noorwegen en IJsland de samenwerking in Schengen-verband, noch de samenwerking
in de EU kunnen belemmeren. Zij zijn immers geen partij. Indien Noorwegen
en IJsland de mogelijkheid zouden hebben om vrijelijk te bepalen aan welke
besluiten men zich zou willen binden, zouden er tussen de Schengen-landen
onderling andere regels gaan gelden dan tussen de Schengen-landen en Noorwegen
en IJsland. Het behoeft geen betoog dat een dergelijke situatie niet wenselijk
is. In aansluiting hierop vragen deze leden of door Noorwegen en IJsland ook
uitspraken van het EU-Hof inzake het vrij verkeer van personen zullen worden
aanvaard. Ook door de leden van de fractie van het CDA is gevraagd naar een
toelichting op de consequenties van het Samenwerkingsverdrag voor de positie
van het Hof.Hierop antwoorden wij dat wat de positie van het Hof van Justitie betreft
moet worden vastgesteld dat het Hof terzake van de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst
niet de bevoegdheid heeft prejudiciële vragen te beantwoorden en de betrokkenheid
van het Hof van Justitie in verband met de Schengen-samenwerking geen onderdeel
uitmaakt van het Schengen-acquis zoals dat door Noorwegen en IJsland in december
1996 werd geaccepteerd.Wel dient daarbij te worden opgemerkt dat de arresten van het Hof geen
zelfstandige bron van algemene verplichtingen zijn, maar bestaande verplichtingen
interpreteren. Een arrest van het Hof van Justitie interpreteert in voorkomend
geval verdragsverplichtingen waaraan Noorwegen en IJsland reeds zijn gebonden.
Uit dien hoofde zullen zij ook de desbetreffende interpretatie volgen.Ook al zijn Noorwegen en IJsland niet gebonden aan uitspraken van het
Hof als zodanig, betekent dit nog niet dat daardoor de Schengen-samenwerking
wordt gefrustreerd. Indien het voor de samenwerking met Noorwegen en IJsland
noodzakelijk wordt geacht dat ook deze landen aan de gevolgen van een uitspraak
van het Hof worden gebonden kan dit bijvoorbeeld geschieden langs de weg van
artikel 3 van het Samenwerkingsverdrag, dat voorziet in aanvaarding door Noorwegen
en IJsland van besluiten van het Uitvoerend Comité.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de PvdA naar
de integratie van het Schengen-acquis in het EU-Verdrag, wijzen ondergetekenden
er op dat voor de integratie van het Schengen-acquis in het Verdrag van Amsterdam
aparte bepalingen zijn opgenomen, die bij de goedkeuring van dat verdrag aan
de orde zullen komen (zie ook memorie van toelichting bij het Verdrag van
Amsterdam, kamerstukken II 97/98, 25 922 (R1613), nr. 3, blz. 22).De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe de regering de relatie,
inhoudelijk en in tijd, tussen de Franse blokkade, de ratificatie van het
verdrag van Amsterdam en de ratificatie van de nu voorliggende verdragen ziet.
Hierop antwoorden wij als volgt.Frankrijk heeft een beroep gedaan op artikel 2, tweede lid, van de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst
welke bepaalt dat een lidstaat op grond van de openbare orde of de nationale
veiligheid, na raadpleging van de overige partijen kan besluiten dat gedurende
een beperkte periode aan de binnengrenzen aan de situatie aangepaste nationale
grenscontroles kunnen worden uitgeoefend.Volgens de bijlage bij het Protocol bij het Verdrag van Amsterdam tot
opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie, valt de
Schengen-Uitvoeringsovereenkomst onder het Schengen-acquis, zoals dat door
de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam in het EU-kader wordt opgenomen.
Dit betekent dat ook na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam
een beroep kan worden gedaan op deze bepaling van de Uitvoeringsovereenkomst.In het bij het Verdrag van Amsterdam behorende Schengen-Protocol is een
voorziening getroffen voor het geval dat de toetredingsverdragen nog niet
in werking zijn getreden.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de oplossingen en regelingen
die nu beschikbaar zijn voor de problematiek van de gescheiden personencontrole
en van de controle op de handbagage op de luchthavens in de verschillende
landen, waarbij deze leden tevens vragen naar de bijzondere positie
van de Faröer en Groenland. Ook de leden van de fractie van het CDA vragen
naar deze uitvoeringsproblemen, met name op luchthavens als Schiphol. De leden
van de CDA-fractie vragen daarbij of er op grond van de werkingssfeer van
het Samenwerkingsverdrag, naast de reeds bestaande EU/niet-EU en Schengen/niet-Schengen,
nu ook nog een aparte afhandeling op Schiphol bestaat voor de twee Scandinavische
landen.Hierop kan geantwoord worden dat tijdens de onderhandelingen over het
Samenwerkingsverdrag tussen Schengen en Noorwegen en IJsland, bewust ervoor
werd gekozen om de kwestie van de scheiding van controles van personen en
goederen op een later tijdstip te regelen. Het is noodzakelijk dat een en
ander geregeld is vóór de inwerkingtreding van het Samenwerkingsverdrag.
Immers, op grond van de EG-bagageverordening zal de bagage uit Noorwegen en
IJsland bij binnenkomst in de EU moeten worden gecontroleerd. Door deze gang
van zaken ontstaat op de EU-luchthavens een vierde passagiersstroom, te weten
niet-EU/Schengen, naast de drie bestaande passagiersstromen (EU/Schengen,
EU/niet-Schengen en niet-EU/niet-Schengen). Dit probleem zal zich niet voordoen
met Groenland en de Faröer-eilanden aangezien er geen directe vluchten
zijn van en naar Amsterdam.Een praktische oplossing zou liggen in uitbreiding van de werking van
de EG-bagageverordening tot (de niet EU-landen) Noorwegen en IJsland. In het
verleden heeft de Europese Commissie, gesteund door enkele lidstaten, zich
om formele redenen hier tegen gekeerd. De kwestie van de bagagecontrole zal
opnieuw aan de orde worden gesteld in de Raadswerkgroep Noorwegen/IJsland.Op de vraag van deze leden wat verstaan moet worden onder de term «compenserende
maatregelen», kan op het volgende gewezen worden. In het kader van de
Schengen-verdragen wordt beoogd het vrij personenverkeer te realiseren door
middel van opheffing van de binnengrenscontroles. Ter compensatie voor deze
opheffing wordt het toezicht op het vreemdelingenverkeer en de rechtshandhaving
door politie en justitie versterkt middels maatregelen op het gebied van personenverkeer
(onder meer visumbeleid, asielbeleid, immigratiebeleid en overname-beleid),
politie en veiligheid (onder meer samenwerking tussen politie en justitie,
harmonisatie van wetgeving op het gebied van vuurwapens en munitie, en verdovende
middelen in het kader van politiële en justitiële samenwerking)
en uitwisseling van gegevens via het Schengen-Informatiesysteem (SIS). Dit
geheel aan maatregelen wordt aangeduid als compenserende maatregelen.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie naar de Schengen-documenten,
melden wij dat het hier met name gaat om vragenlijsten die door de toetredende
landen zijn ingevuld in het kader van de onderhandelingen voor de onderhavige
verdragen. Deze documenten liggen ter inzage bij de griffie van de Tweede
Kamer. In de Centrale Groep van 23 februari 1998 werd de Noordse landen gevraagd
een update van de vragenlijst op te stellen.De leden van de CDA-fractie stellen vragen over een mogelijke herinvoering
van de binnengrenscontrole en een beoordeling van de buitengrenscontrole van
de nieuwe toetreders en van Noorwegen en IJsland. Ook de leden van de fractie
van de VVD vragen naar de buitengrenscontrole. Hierop antwoorden wij als volgt.In mei 1997 bracht de bezoekcommissie buitengrenzen een eerste bezoek
aan de Noordse landen. Het rapport (SCH/I-Grenzen (97)com 5, 2e herz.) is
de Kamer eerder toegegaan in de aanloop naar het Uitvoerend Comité
(UC) te Wenen op 15 december 1997. De commissie komt in het rapport tot de algemene conclusie dat de controles
aan de grenzen van Denemarken, Zweden en Noorwegen een aantal knelpunten vertonen.
De controle aan de grenzen van Finland wordt daarentegen als zeer positief
beoordeeld. De commissie beveelt onder meer aan dat alle landen van de Noordse
Paspoortunie investeren in extra personele en materiële middelen met
het oog op de verwachte groei in veerbootpassagiers en vrachtverkeer. Daarnaast
zouden aanvullende maatregelen moeten worden genomen ter ontdekking van valse
en vervalste documenten.Het rapport werd ter kennisneming aan het UC voorgelegd. Het is vooral
bedoeld om met het oog op de toekomstige inwerkingstelling van de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst
in Denemarken, Zweden en Finland, te inventariseren wat de kwaliteit van de
controle aan de buitengrenzen is en welke maatregelen er eventueel moeten
worden genomen om de kwaliteit te verbeteren. Deze nadere maatregelen zullen
samen met de Noordse landen worden uitgewerkt en worden voorgelegd aan het
UC. Op grond van het parlementaire instemmingsrecht zal de Kamer voorafgaand
aan het UC terzake worden geïnformeerd.Door de leden van de fractie van het CDA is gevraagd naar een toelichting
op de stelling dat de samenwerking met Noorwegen en IJsland er niet toe kan
leiden dat de voortgang van de Schengen-samenwerking of verdere afspraken
binnen de Europese Unie kunnen worden tegengehouden. Naar aanleiding van deze
vraag zij erop gewezen dat de uitgangspunten van de samenwerking zijn dat,
enerzijds, Noorwegen en IJsland te allen tijde hun souvereiniteit behouden
en, anderzijds, dat deze landen de voortgang van de Schengen-samenwerking
tussen de lidstaten van de EU niet kunnen belemmeren. Hieruit volgt dat het
Samenwerkingsverdrag waar het betreft de Schengen-samenwerking wel voorziet
in betrokkenheid van Noorwegen en IJsland bij de voorbereiding van het besluit
maar niet bij de besluitvorming zelf. A fortiori kunnen Noorwegen en IJsland
deze besluitvorming dus ook niet tegenhouden. Weliswaar dienen Noorwegen en
IJsland te besluiten over aanvaarding van ondermeer besluiten van het Uitvoerend
Comité (artikel 3, eerste lid, van het Samenwerkingsverdrag), doch
indien Noorwegen of IJsland een besluit niet aanvaarden staat dit gelijk aan
opzegging van het Samenwerkingsverdrag. Wat betreft de besluitvorming in de
Europese Unie moet worden opgemerkt dat Noorwegen en IJsland hier in het geheel
niet bij betrokken zijn. Op de Schengen-landen rust de verplichting tot overleg
met Noorwegen en IJsland met betrekking tot de binnen de organen van de Europese
Unie besproken aangelegenheden welke verband houden met het Samenwerkingsverdrag
(artikel 2, derde lid, van het Samenwerkingsverdrag).De leden van de fractie van D66 zouden graag inzicht willen hebben in
de positie van de Noordse landen bij integratie van Schengen in het Verdrag
van Amsterdam. Ook de leden van VVD-fractie vragen op welke wijze Noorwegen
en IJsland bij de besluitvorming zullen worden betrokken nu Schengen opgaat
in de Europese Unie. In het geval deze landen op ad hoc basis deel gaan uitmaken
van de JBZ-Raad, gezien het intergouvernementele karakter van de JBZ-Raad,
welke positie nemen Noorwegen en IJsland dan in de besluitvorming in, vragen
de leden van de VVD-fractie zich af.Hierop antwoorden wij dat de wijze van besluitvorming met Noorwegen en
IJsland wordt uitgewerkt in het kader van de voorbereiding op de inwerkingtreding
van het Verdrag van Amsterdam. Conform het Schengen-Protocol bij het Verdrag
van Amsterdam dient dit gereed te zijn op het moment dat het Verdrag van Amsterdam
in werking treedt (zie ook memorie van toelichting bij het Verdrag van Amsterdam,
kamerstukken II 1997/98, 25 922 (R1613), nr. 3, blz. 23). De leden van de fractie van de VVD vragen naar de maatregelen ter verbetering
van de buitengrenscontroles en het asielbeleid van de Noordse landen. De Zweedse
autoriteiten, zo antwoorden wij, erkennen de conclusies uit het rapport van
de bezoekcommissie buitengrenzen, namelijk dat de controles aan de buitengrenzen
verbetering behoeven. De nodige financiële middelen zijn vrijgemaakt
voor de inzet van meer personeel en materieel en de procedure voor parlementaire
goedkeuring van de extra middelen is reeds in gang gezet.Ook Denemarken heeft naar aanleiding van het rapport van de bezoekcommissie
buitengrenzen besloten de noodzakelijke aanpassingen te verrichten om aan
de vereisten voor Schengen te voldoen. De invulling van de overige maatregelen
is momenteel nog onderwerp van gesprek tussen de betrokken autoriteiten. Ten
aanzien van de buitengrenscontrole van Finland wordt in het rapport van de
bezoekcommissie buitengrenzen geconstateerd dat deze zeer effectief is. Noorwegen
en IJsland zullen naar aanleiding van het verzoek tot de update van de vragenlijst
nader aangeven welke maatregelen zij aan de buitengrenzen hebben genomen.Het door de leden van de VVD gevraagde overzicht kon worden samengesteld
op basis van de door de betrokken autoriteiten verstrekte gegevens. Teneinde
een zo volledig mogelijk beeld te verkrijgen zijn de gegevens aangevuld met
data uit het jaarrapport van de Intergovernmental Consultations on Asylum,
Refugee and Migration policies in Europe (IGC).   illegale grensoverschrijdingen1aangemelde
asielzoekersgeaccepteerde asielzoekersuitgewezen asielzoekers2Zweden1995 9 047 5 7015 560 1996 5 774 4 8323 104 19973 6509 064 8 9445 6733      Denemarken1995 5 10420 3473 496 1996 5 893 8 62942 212 1997 5 100 5 9544 866      Finland1995   854   4  269 1996   711   11  248 1997   973   45  278      Noorwegen1995 1 460   291 414 1996 1 778   61 410 19972 4001 0126  
831 531       IJsland1995   0–5  
 5   5   0  1996   0–5  
 4   1   3  1997   0–5  
 6   4   11 Deze cijfers zijn per definitie schattingen.2 Formeel uitgewezen, hetgeen niet hoeft te betekenen dat de
vreemdeling daadwerkelijk over de grens is gezet (bijvoorbeeld bij hoger beroep).3 Cijfers over de eerste drie kwartalen van 1997.4 Asielzoekers en groepen met een andere status.5 Gedefinieerd als asielzoekers in de betekenis van de Geneefse
Conventie.6 Cijfers tot oktober 1997.Voorts kan gemeld worden dat alle Noordse landen partij zijn bij het op
28 juli 1951 te Geneve tot stand gekomen Verdrag betreffende de status van
vluchtelingen (Trb. 1954, 88). De vreemdelingenwetgeving in deze landen, die
onder meer van toepassing is op asielzoekers, biedt in al deze landen voldoende
waarborgen voor de bescherming van vluchtelingen. Ook kennen deze landen beroepsmogelijkheden
tegen een uitzettingsbevel.Wat betreft het door deze leden gevraagde overzicht van landen waarmee
de nieuwe toetreders terug- en overname-overeenkomsten hebben gesloten, kan
het volgende worden gemeld: landterug- en overname-overeenkomsten
met: DenemarkenDuitsland, Estland, Finland, Letland, Litouwen,
Noorwegen, Somalië en Zweden   FinlandDenemarken, Estland,
Letland, Litouwen, Noorwegen en Zweden   ZwedenDenemarken,
Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, voormalig Joegoslavië, Letland,
Litouwen, Noorwegen en Roemenië   NoorwegenDenemarken,
Duitsland, Estland, Finland, Letland, Litouwen, IJsland en Zweden   IJslandDenemarken,
Estland, Finland, Letland, Litouwen, Noorwegen en ZwedenARTIKELSGEWIJS VERSLAG I Toetredingsprotocollen en toetredingsverdragen met Denemarken,
Finland en ZwedenDe leden van de fracties van de PvdA, CDA, VVD en D66 stellen de positie
van de Faeröer en Groenland aan de orde. Hierbij wijzen wij op het volgende.Ingevolge artikel 5, eerste lid, van het toetredingsverdrag met Denemarken
betreft de toetreding van Denemarken tot Schengen niet de Faeröer en
Groenland, terwijl op basis van artikel 5, tweede lid, van het toetredingsverdrag
personen die de grens van deze gebieden met de Schengen-landen overschrijden,
niet aan personencontrole worden onderworpen. Achtergrond van deze regeling
is, enerzijds, de omstandigheid dat de bepalingen van de Noordse Paspoortunie
wel op deze gebieden van toepassing zijn, terwijl zij, anderzijds, beschikken
over een vergaande mate van autonomie op grond waarvan zij niet onder de werking
van dit verdrag konden worden begrepen. Duidelijk is evenwel dat de opheffing
van de personencontroles aan de onderlinge grenzen maatregelen noodzakelijk
maakt om de gevolgen daarvan op te vangen. De Schengen-Uitvoeringsovereenkomst
voorziet daartoe in de zogenoemde compenserende maatregelen. Ook in geval
van de Faeröer en Groenland zijn dergelijke maatregelen noodzakelijk
om de personencontrole te kunnen opheffen. Dit oordeel is vastgelegd in de
Gemeenschappelijke Verklaring inzake artikel 7 van het toetredingsverdrag.
De tweede alinea van deze verklaring bepaalt dat het toetredingsverdrag eerst
in werking kan worden gesteld nadat het Uitvoerend Comité zal hebben
vastgesteld dat de regelingen welke het noodzakelijk acht voor de verwezenlijking
van een doelmatige controle en bewaking aan de buitengrenzen van de Faeröer
en Groenland, alsmede de compenserende maatregelen, met inbegrip van de toepassing
van het SIS, toepassing zullen hebben gevonden en effectief zijn. Aldus is
vastgelegd dat de toepasselijkheid van compenserende maatregelen op Faeröer
en Groenland voorwaarde is voor de inwerkingstelling van het toetredingsverdrag.
Op de daadwerkelijke vervulling van deze verplichting wordt door het Uitvoerend
Comité toezicht uitgeoefend. Op deze wijze is verzekerd dat de noodzakelijke
compenserende maatregelen ook daadwerkelijk zullen worden getroffen. Deze
constructie respecteert de autonomie die deze gebieden hebben binnen het Koninkrijk
Denemarken, terwijl ook de belangen van de Schengen-landen bij een adequate
regeling worden verzekerd alvorens het toetredingsverdrag in werking wordt
gesteld.De leden van de PvdA-fractie vragen welke partijen de gemeenschappelijke
verklaring inzake uitlevering hebben ondertekend en welke verplichtingen
hieruit voortvloeien. De partijen die de gemeenschappelijke verklaring hebben
afgelegd, zo antwoorden wij, zijn alle Schengen-landen en de drie toetreders,
dat wil zeggen België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland,
Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Spanje en Zweden.
Het Verdrag betreffende uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese Unie,
waar de verklaring naar verwijst, is namelijk door alle EU-lidstaten ondertekend. II Het SamenwerkingsverdragDe leden van de PvdA-fractie vragen welke aanvullende samenwerking de
Noordse Paspoortunie de vijf lidstaten nog te bieden heeft na inwerkingtreding
van de voorliggende verdragen over integratie van die samenwerking in Schengen-kader.
Ook de leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre de afspraken die de landen
van de Noordse Paspoortunie onderling hebben gemaakt, afwijken van de afspraken
in Schengen-verband.Hierop antwoorden wij dat, indien de bepalingen van het verdrag van de
Noordse Paspoortunie (NPU) als uitgangspunt worden genomen, kan worden gesteld
dat de formele samenwerking tussen de Noordse landen beperkt blijft tot een
gezamenlijk beleid ten aanzien van visa, toegangsverlening en circulatie.
In dat geval heeft de NPU niet meer te bieden dan hetgeen in de voorliggende
verdragen wordt geregeld. Echter, de samenwerking op basis van de voorliggende
verdragen gaat verder dan het verdrag van de NPU. Dit omvat in principe het
gehele Schengen-acquis.Hierbij wordt opgemerkt dat het wel zo is dat de Schengen-samenwerking
prevaleert op grond van artikel 4 van het Samenwerkingsverdrag.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de consequenties voor Noorwegen
en IJsland van de opzegging van het Samenwerkingsverdrag voor zowel het voortbestaan
van de Noordse Paspoortunie als voor de grenscontrole tussen Noorwegen, enerzijds,
en Zweden en Finland, anderzijds. Tevens vragen zij of de opzegging door Noorwegen
of IJsland niet (indirect) dezelfde gevolgen voor het Schengengebied heeft,
gezien het feit dat zij deel uitmaken van de Paspoortunie en dit dientengevolge
ook de Noordse Schengen-lidstaten direct raakt.Hierop antwoorden wij dat, indien Noorwegen en IJsland het Samenwerkingsverdrag
opzeggen, er formeel niet langer sprake zal zijn van een vrij personenverkeer
tussen deze twee landen en de Schengen-landen hetgeen bijvoorbeeld tot gevolg
heeft dat paspoortcontroles van luchtverkeerreizigers van en naar Noorwegen
en IJsland worden gehandhaafd, dan wel opnieuw ingevoerd. Zowel in de toetredingsverdragen
met Denemarken, Finland en Zweden, als in het Samenwerkingsverdrag is vastgelegd
dat de Schengensamenwerking prioriteit heeft ten opzichte van de Noordse Paspoortunie.
De beëindiging van het Samenwerkingsverdrag betekent feitelijk ook het
einde van de NPU.Op de vraag van de leden van de PvdA over de inwerkingstelling van alle
toetredingsverdragen en van het samenwerkingsverdrag, antwoorden wij dat het
niet anders kan dan dat deze verdragen alle tegelijk in werking worden gesteld.Op de vraag van de leden van de CDA-fractie in hoeverre de landen van
de Noordse Paspoortunie verplicht zijn bij eventuele wijzigingen in hun verdrag,
de Schengen-landen, dan wel in het vervolg de EU-landen te raadplegen, antwoorden
wij dat een dergelijke verplichting niet is opgenomen in het Samenwerkingsverdrag
en ook niet nodig wordt geacht, omdat ingevolge artikel 4 van het Samenwerkingsverdrag
de samenwerking binnen de Noordse Paspoortunie niet mag indruisen
tegen of een belemmering mag vormen voor de toepassing van het Samenwerkingsverdrag.De leden van de VVD-fractie vragen of het er in de praktijk toe kan leiden
dat de uitzonderingspositie die Noorwegen en IJsland is toebedeeld voor betrokken
landen meer oplevert dan de reguliere positie, omdat deze landen kunnen dreigen
met opzegging van het Samenwerkingsverdrag.Hier wijzen wij er op dat eerder sprake is van het tegendeel. De uitzonderingspositie
van Noorwegen en IJsland leidt er toe dat beide landen wel mogen deelnemen
aan de bijeenkomsten van het Uitvoerend Comité, de Gemeenschappelijke
Controle Autoriteit die toeziet op de werking van het Schengen Informatiesysteem
(SIS), de Centrale Groep en de diverse werkgroepen en subgroepen, maar niet
mogen meebeslissen.Alhoewel Noorwegen en IJsland ieder afzonderlijk de mogelijkheid hebben
om het Samenwerkingsverdrag op te zeggen, zal hier in de praktijk zeer moeilijk
gebruik van kunnen worden gemaakt, gezien de consequenties voor bijvoorbeeld
de relatie met de drie EU-lidstaten die tevens lid zijn van de Noordse Paspoortunie.De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,M. PatijnDe Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25622-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl