Internationaal fiscaal (verdrags)beleid; Brief staatssecretaris met toegezegde schriftelijke antwoorden op techn. vragen uit algemeen overleg over internationaal fiscaal verdragenrecht
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25087, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-02-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25087 nr. 6

18-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBelangrijke internationale ontwikkelingenNederlandse doelstellingen bij de totstandkoming van belastingverdragenTegengaan van het ontgaan van belastingRechtszekerheid en het zoveel als mogelijk verminderen
van administratieve lastenWederzijdse administratieve bijstandNederlandse inzet bij verdragsonderhandelingenBijzondere onderwerpen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25087Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 087Internationaal fiscaal (verdrags)beleidnr. 6BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 18 december 1998Tijdens het algemeen overleg met uw Commissie van 18 juni 1998 (verslag
van een algemeen overleg; Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 5)
over de door mij op 15 april aan u toegezonden notitie «Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht»
(Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 4), heb ik toegezegd de bij
die gelegenheid onbeantwoord gebleven technische vragen schriftelijk te beantwoorden.
Hierbij bied ik u de door mij toegezegde antwoorden op eerderbedoelde technische
vragen aan. Tijdens dit algemeen overleg heb ik tevens toegezegd om uw Commissie een
zogenoemd «toetsschema voor de Nederlandse inzet bij onderhandelingen
over de totstandkoming van een bilateraal belastingverdrag toe te zenden.
Daaraan wordt nog gewerkt. Zodra dat gereed is, zal ik het u toezenden.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend Bij de beantwoording van de technische vragen gesteld tijdens het overleg
van 18 juni 1998 wordt de volgorde van onderwerpen aangehouden, zoals besproken
in de notitie «Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het
internationaal fiscaal (verdragen)recht (hierna: de Notitie). Tijdens het
overleg heeft mevrouw De Vries (VVD) ook verzocht om een beantwoording van
de technische vragen gesteld door de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
(NOB) in haar brief aan de vaste Commissie voor Financiën van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal van 16 juni 1998. Deze vragen zullen bij de beantwoording
worden meegenomen als vragen gesteld door mevrouw De Vries (VVD). Belangrijke internationale ontwikkelingenDe technische vragen van mevrouw De Vries (VVD), de heer De Haan (CDA),
de heer Vendrik (GroenLinks) en de heer Ybema (D66) met betrekking tot het
hoofdstuk «Belangrijke technische ontwikkelingen» hebben met name
betrekking op de ontwikkelingen op het EU-beleid.Situaties waar daadwerkelijk strijdigheid van Nederlands wet- en regelgeving
met EG-recht is geconstateerd, zullen met spoed worden gerepareerd1. Voorts is, teneinde problemen van strijdigheid met EG-recht
te voorkomen, bij nieuwe wetgeving – zoals de wetgevingsoperatie naar
aanleiding van het rapport 21e eeuw – conformiteit aan de EU-regelgeving
een voortdurend punt van aandacht. Dit geldt uiteraard ook voor de zogenoemde
90%-regeling, die in het kader van de wetgeving voor de 21e eeuw in de wet
zal worden neergelegd. Voor het overige blijft het – gegeven de dynamiek
van de EG-wetgeving en de ontwikkelingen in de jurisprudentie op dat terrein –
zaak de vinger aan de pols te houden en zal – wanneer dit nodig mocht
blijken – reparatie door middel van wetgeving plaatsvinden.In dit verband wil ik nog kort ingaan op twee recente arresten op dit
terrein, het Gilly-arrest3 en het Safir-arrest4. Uit het Gilly-arrest blijkt naar mijn oordeel dat de
Lid-Staten vrijheid hebben voor een eigen beleid ter zake van verdragen ter
voorkoming van dubbele belasting. Deze vrijheid is echter niet onbegrensd.
Rekening zal moeten worden gehouden met de bijzondere eisen die het EG-Verdrag
en de interne markt kunnen stellen. De conclusie die ik uit het Safir-arrest
trek, is dat – zolang geen vergaande harmonisatie van de directe belastingen
heeft plaatsgehad – het de Lid-Staten is toegestaan om die maatregelen
te treffen die noodzakelijk zijn om de samenhang in het belastingstelsel te
waarborgen (belastinglekken tegen te gaan e.d.). Wel worden daarbij zware
eisen gesteld aan de proportionaliteit.Tegen deze achtergrond is naar mijn
mening de aanmerkelijk belangregeling bij emigratie EG-proof. Overigens handelt
Nederland naar mijn mening bij een toepassing van deze regeling ook niet in
strijd met het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht. Ten slotte wil
ik – waar het de aanmerkelijk belangregeling bij emigratie betreft –
nog opmerken dat hoewel in de onderhavige Notitie met betrekking tot de conserverende
aanslag een wat andere omschrijving is gebruikt dan de beschrijving in het
aanmerkelijk belangwetsvoorstel1, er geen verschil
is beoogd met de tekst van het wetsvoorstel. De heffing van dividendbelasting
blijft in stand, maar de conserverende aanslag wordt kwijtgescholden tot een
bedrag gelijk aan de in Nederland verschuldigde dividendbelasting. De in het
Vakstudie Nieuws gewekte suggestie dat het buitenland van mening zou kunnen
zijn dat er op de door de aanmerkelijk belanghouder uit Nederland ontvangen
dividenden geen Nederlandse dividendbelasting drukt en er derhalve ook geen
verrekening van dividendbelasting zou kunnen plaatsvinden, acht ik dan ook
voorshands misplaatst.Bij de totstandkoming van fiscaal EG-beleid streef ik voor Nederland een
actieve rol na. Het EG-beleid op het terrein van de directe belastingen isgericht op de totstandkoming van richtlijnen voor die onderwerpen die
zich lenen voor een regeling op multilateraal niveau. Ofschoon de voortgang
bij de totstandkoming van dergelijke regelingen niet groot is, heeft deze
aanpak op den duur wel succes. Ik denk hierbij aan de Richtlijn inzake wederzijdse
bijstand, de moeder dochter richtlijn, de fusierichtlijn, aan de ontwerp richtlijnen
van de Europese Commissie inzake de inkomsten uit spaartegoeden en inzake
interest en royalty-betalingen binnen concernverband en aan de lopende discussies
op het terrein van pensioenen en lijfrenten. De Nederlandse inbreng in de
lopende dossiers is groot. Zo is het initiatief voor de discussies op het
gebied van de pensioenen en lijfrenten afkomstig van Nederland en heeft Nederland
nog onlangs voorstellen gedaan voor een oplossing van de problemen op dit
terrein. Ook hecht Nederland sterk aan de totstandkoming van de richtlijn
inzake inkomsten uit spaartegoeden en aan die inzake interest en royalty-betalingen
binnen concernverband1.Echter ook andere gebieden, zoals grensarbeiders en fiscale emigratie,
lenen zich naar mijn mening voor een regeling op multilateraal niveau. Het
aantal geschikte onderwerpen zal in de toekomst wellicht nog toenemen. Uit
dien hoofde kan ik mij ook vinden in de suggestie om te stimuleren dat richtlijnen
tot stand komen waarin geregeld wordt hoe (terechte) belastingclaims op het
terrein van de directe belastingen kunnen worden veiliggesteld. Dit zal zeker
een rol spelen in de discussie over de Gedragscode. Het is uiteraard niet
uitgesloten dat de uitkomst van deze discussie ook gevolgen zal hebben voor
het Nederlandse verdragsbeleid.Echter, van het alternatief om – in de plaats van deze onderwerpsgewijze
aanpak – de totstandkoming in EU-verband van een «Euro model belastingverdrag»
na te streven, dat – conform het OESO-modelverdrag – aanbevelingen
bevat voor een regeling op alle terreinen, verwacht ik weinig. Zo'n model
verdrag heeft bovendien als bezwaar dat zij slechts aanbevelingen doet, en
derhalve – anders dan de EU-richtlijnen – niet voorziet in een
multilaterale regeling tussen de Lid-Staten.Op het terrein van de vergroening van het belastingstelsel is de vooruitgang
in EU-verband tot nu toe inderdaad niet groot. Wellicht dat de positieve opstelling
van de Duitse regering ten aanzien van deze materie in de toekomst daarin
enige verandering kan brengen.Met betrekking tot de positie van de Nederlandse Antillen en Aruba wil
ik er ten slotte nog op wijzen dat in onderdeel M van de Gedragscode uitdrukkelijk
is opgenomen dat een en ander moet passen binnen het kader van de grondwettelijke
voorschriften van de desbetreffende Lid-Staat. De Nederlandse Antillen en
Aruba hebben zich op dit punt echter coöperatief opgesteld. Deze instelling –
die ik van harte toejuich – kan naar mijn mening een bijdrage leveren
aan het wegnemen van de bestaande irritatie in internationale kringen met
betrekking tot deze landen. Nederlandse doelstellingen bij de totstandkoming van belastingverdragenDe technische vragen die mevrouw De Vries (VVD), de heer De Haan (CDA),
de heer Bos (PvdA) en de heer Ybema (D66) hebben gesteld met betrekking tot
het hoofdstuk «Nederlandse doelstellingen bij de totstandkoming van
belastingverdragen» zien met name op het tegengaan van het ontgaan van
belasting, de rechtszekerheid, het zoveel als mogelijk verminderen van de
administratieve lasten en de wederzijdse administratieve bijstand. Tegengaan van het ontgaan van belastingVan een onbedoelde situatie in de zin van paragraaf 3.1. van de Notitie
is sprake indien, in strijd met de intenties van de verdragsluitende staten
bij de totstandkoming van het verdrag, de verdragstoepassing door beide verdragsluitende
staten ertoe leidt dat in geen van beide staten belasting verschuldigd is.
Indien dit naar de opvatting van Nederland of de andere verdragsluitende staat
het geval is, treedt men op verzoek van die staat in overleg.In de Notitie heb ik reeds aangegeven dat belastingverdragen het resultaat
zijn van bilaterale verdragsonderhandelingen. Dit geldt ook voor de door de
VS gesloten belastingverdragen. Het ene door de VS gesloten belastingverdrag
kan daarom op onderdelen (bijvoorbeeld in de limitation on benefitsbepaling)
elementen bevatten die wat gunstiger zijn dan een ander door de VS gesloten
belastingverdrag, terwijl laatstgenoemd verdrag op andere onderdelen juist
weer elementen kan bevatten die gunstiger zijn dan eerstgenoemd verdrag. In
dit kader is ook van belang dat verdragen veelal maatwerk zijn. Ook verschillen
in fiscale stelsels tussen de verdragspartners van de VS kunnen in voorkomende
gevallen aanleiding geven tot verschillende limitation on benefitsbepalingen.
Immers, voorzieningen die in één specifieke verdragsrelatie
noodzakelijk zijn, behoeven dat niet in dezelfde mate ook in een andere verdragsrelatie
te zijn. Overigens heeft slechts een gering aantal in Nederland gevestigde
lichamen een beroep op de zogenoemde vangnetbepaling (artikel 26, lid 7) gedaan1. Daarbij zijn mij geen gevallen bekend waar de VS een
beroep op verdragsvoordelen heeft geweigerd, die door de VS in de relatie
met een andere verdragspartner wel zouden zijn toegekend. Tot op heden is
slechts één verzoek om toepassing van de verdragsvoordelen –
na overleg met Nederland – door de VS afgewezen. Wel wordt op dit moment
in overleg met de VS bezien in hoeverre het mogelijk is om voor bepaalde groepen
van gevallen die onder de reikwijdte van de vangnetbepaling vallen meer duidelijkheid
vooraf te krijgen.Hoewel geen systematische cijfermatige gegevens beschikbaar zijn over
het tempo waarin over een reeks van jaren overlegprocedures over verrekenprijzen
werden afgerond, bestaat dezerzijds de stellige indruk dat de landen voortvarender
zijn gaan werken en ook een grotere compromisbereidheid tonen teneinde onnodige
arbitrageprocedures onder het EU arbitrageverdrag te voorkomen.Tot nu toe
is er in negen gevallen daadwerkelijk een beroep op dit verdrag gedaan. In
geen van deze gevallen is op dit moment de twee-jaars-termijn overschreden.Ten slotte is Nederland naar mijn mening gerechtigd om in geval van doorstroomsituaties
na te gaan of wordt voldaan aan de inwonerstoets én aan de «uiteindelijke
gerechtigde»-toets en is – ook zonder uitdrukkelijke verdragsbepaling
terzake – toepassing van de fraus legis benadering in verdragsrelaties
mogelijk. Rechtszekerheid en het zoveel als mogelijk verminderen
van administratieve lastenVoor de praktische aspecten van uitvoeringsregelingen moge ik verwijzen
naar de parlementaire goedkeuringsprocedure van het wetsvoorstel tot wijziging
van de Belastingregeling voor het Koninkrijk in verband met maatregelen met
het oog op het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik alsmede in verband
met technische aanpassingen2, waar deze materie
uitvoerig aan de orde is geweest.Voorts is er naar mijn mening geen reden om te vrezen dat de instelling
van de Coördinatiegroep Verrekenprijzen (hierna: CGVP) zal leiden tot
stroperigheid in de besluitvorming. Aan de CGVP is uitdrukkelijk meegegeven
dat betrokkenheid van de CGVP niet mag leiden tot vertraging van het
besluitvormingsproces. Met het oog hierop dient de CGVP de doorlooptijden
te rapporteren aan de Directeur Grote Ondernemingen.De reden waarom tot nu toe nog maar weinig ervaring is opgedaan met de
mogelijkheid van de Advanced Pricing Arrangements (zogenoemde APA's) –
in concreto is er tot nu toe één APA tot stand gekomen en worden
er op dit moment besprekingen gevoerd met de bevoegde autoriteiten van een
verdragspartner over een tweede APA – is omdat het bedrijfsleven in
de praktijk nog steeds goed uit de voeten kan met de – in Nederland
al vanouds bekende – mogelijkheid van «eenzijdige goedkeuring
vooraf».Ten slotte ben ik van mening dat, voordat überhaupt kan worden besloten
of het programma dat de belastingdienst gebruikt voor de berekening van de
voorkoming van dubbele belasting extern ter beschikking kan worden gesteld,
het programma in ieder geval volledig gereed moet zijn. Voor het bedoelde
berekeningsprogramma geldt echter dat nog sprake is van enkele aanpassingen
en vereiste up-dates. Vanuit deze benadering is extern gebruik dan ook nog
niet aan de orde. Bij een uiteindelijke keuze rond het eventuele ter beschikking
stellen gelden ook voorwaarden op het terrein van de rechtszekerheid, de rechtsgelijkheid
en de concurrentiepositie op de markt. Deze voorwaarden zullen indien meer
zicht bestaat op de mogelijkheden van verstrekking van een afgerond programma
in de afweging betrokken moeten worden. Wederzijdse administratieve bijstandDe door Nederland met Denemarken en Finland gesloten belastingverdragen
bevatten een verdragsbepaling inzake de bijstand bij invordering, omdat Nederland
ten tijde van de verdragsonderhandelingen met die landen nog niet was toegetreden
tot het WABB-verdrag. Overigens kunnen – ook wanneer beide verdragsluitende
staten zijn toegetreden tot het WABB-verdrag – in bilaterale verdragen
nader uitgewerkte bepalingen over de invorderingsbijstand worden opgenomen,
waarbij rekening kan worden gehouden met de wensen van beide verdragspartners.Ook Nederland was bij de toetreding tot het WABB-verdrag aanvankelijk
voornemens een voorbehoud te maken waar het betreft de bijstand bij de inning
van belastingschulden1. Bij sommige Angelsaksische
landen speelt het probleem dat zij een andere visie hebben op de bescherming
van hun inwoners tegen ingrepen van andere landen op hun eigen grondgebied;
dit als uitvloeisel van het territorialiteitsbeginsel. In die visie vormt
de bijstand bij de inning van belastingschulden een grotere inbreuk op de
nationale rechtsorde dan de verdeling van heffingsbevoegdheden en zijn afspraken
over de invorderingsbijstand in strijd met de grondwet. Overigens is in deze
landen op dit punt wel een proces van heroverweging gaande.Ten slotte kan ik in dit kader nog opmerken dat op 25 juni 1998 het voorstel
voor een Richtlijn tot wijziging van Richtlijn 76/308/EEG van de Raad betreffende
de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien
uit de verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het
Europese Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen
en douanerechten, evenals van schuldvorderingen uit hoofde van de belasting
over de toegevoegde waarde en van bepaalde accijnzen door de Commissie is
ingediend. In het kader van de voorbereidingen van de Nederlandse standpuntbepaling
met betrekking tot deze richtlijn zal ook worden bezien in hoeverre, mede
als gevolg daarvan, een aanpassing van de Nederlandse wetgeving op het terrein
van de invordering van de indirecte en/of de directe belastingen nodig of
wenselijk is. Nederlandse inzet bij verdragsonderhandelingenOok is door mevrouw De Vries (VVD) en de heer De Haan (CDA) een aantal
technische vragen gesteld over enkele onderwerpen uit het hoofdstuk «Nederlandse
inzet bij verdragsonderhandelingen».Het is van belang dat ook ontwikkelingen in het buitenland op het terrein
van het internationale fiscale (verdragen)recht worden gevolgd. Dit om na
te gaan of daaruit wellicht ook voor Nederland een les getrokken kan worden.
Zo kunnen bijvoorbeeld de resultaten van de Duitse discussies over het begrip
vaste inrichting leerzaam zijn bij een eventuele Nederlandse discussie over
dat onderwerp.Bij de forfaitaire rendementsheffing, zoals voorzien in het Regeerakkoord,
is geen sprake van een fiscaal begunstigend regime. Het regime kan qua effectieve
druk (tarief x grondslag) over het totaal van vermogen (en inkomsten uit vermogen)
de vergelijking met onze buurlanden zonder meer doorstaan. Ook over de juridische
houdbaarheid van de forfaitaire benadering in verdragen heb ik geen twijfels.
Daarenboven is een forfaitaire benadering onder verdragen geen nieuw fenomeen.
Voor niet-inwoners geldt ingevolge dit regime dat de forfaitaire rendementsheffing
wordt toegepast voor vermogen ter zake waarvan de inkomsten thans in het binnenlandse
inkomen voor buitenlandse belastingplichtigen in de inkomstenbelasting zijn
begrepen. Voor andere vermogensinkomsten, zoals inkomsten uit aandelen of
vorderingen – die geen onderdeel uitmaken van het binnenlandse inkomen
voor buitenlandse belastingplichtigen in de inkomstenbelasting en die thans
onder de Nederlandse dividendbelasting vallen – zal het huidige regime,
uiteraard rekening houdend met de in de verdragen aangegeven grenzen, in beginsel
worden gecontinueerd. Bijzondere onderwerpenOver de juridische betekenis van de uitkomst van onderling overleg tussen
de betrokken verdragsstaten lopen thans twee procedures voor de Hoge Raad.
Ik ben van mening dat de uitkomsten van zogeheten overlegprocedures, die binnen
doel en strekking van het verdrag blijven, in beginsel bindend zijn voor belastingplichtigen.
Dit is slechts anders indien de uitkomst van het overleg in strijd is met
de tekst van het verdrag. Aangezien de uitkomst van een dergelijk overleg
tussen de betrokken staten zijn weerslag vindt in de aan belastingplichtigen
opgelegde aanslagen staat via die aanslag een rechtsgang open bij de belastingkamers
van de gerechtshoven, die uiteraard kunnen toetsen of de in het overlegartikel
toegekende bevoegdheden niet zijn overschreden.Op het gebied van de kwalificatie van buitenlandse rechtsvormen en de
eventueel optredende knelpunten bij de verdragstoepassing bij kwalificatieverschillen
tussen verdragslanden zijn door mij twee besluiten vastgesteld. Het besluit
van 17 maart 1997, nr. IFZ 97/204 (BNB 1997/168) ziet op de situatie
waarin een in een ander verdragsland gevestigde (naar buitenlands recht opgerichte)
entiteit deelneemt in Nederlandse vennootschappen. Het besluit van 18 september
1997 gaat in op de «spiegelbeeldsituatie», waarin participatie
door een Nederlands lichaam plaatsvindt in een buitenlands samenwerkingsverband.
Ik ben mij ervan bewust dat met deze twee besluiten nog niet is veiliggesteld
dat zich in geen enkele situatie meer dubbele belastingheffing, of vrijstelling
van belastingheffing in beide betrokken landen, zou kunnen ontstaan. In het
besluit van 18 september 1997 is daarvan aangegeven dat een onderlinge overlegprocedure
zal worden gestart indien zich in individuele gevallen als gevolg van een
kwalificatieverschil een situatie van dubbele belasting of dubbele vrijstelling
zou voordoen. In dit kader kan ik overigens nog vermelden dat
ook in OESO-verband momenteel wordt gestudeerd op de vraag hoe verdragstoepassing
dient te geschieden bij grensoverschrijdende activiteiten van samenwerkingsverbanden
zoals partnerships en dergelijke. Eventueel uit deze studie voortvloeiende
aanbevelingen zullen uiteraard door mij worden getoetst aan het Nederlandse
beleid op dit punt.XNoot1Bijvoorbeeld het wetsvoorstel met betrekking tot het buitenlandtarief.XNoot2Het op 12 mei 1998 door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
gewezen arrest in de zaak C-336/96 (Gilly).XNoot3Het op 28 april 1998 door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
gewezen arrest in de zaak C-118/96 (Jessica Safir). XNoot4Zie de opmerking in het Vakstudie Nieuws (8 mei 1998, no. 22) inzake het
verschil in terminologie aangaande de conserverende aanslag voor aanmerkelijk
belanghouders in de onderhavige Notitie en in het aanmerkelijk belangwetsvoorstel.XNoot1Voor de laatste ontwikkelingen in deze dossiers moge ik u verwijzen naar
de aan uw Commissie toegezonden verslagen van de Ecofin vergaderingen van
5 juni 1998, 26 september 1998, respectievelijk 1 december 1998.XNoot1Zie de aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal toegezonden (halfjaarlijkse)
rapportages over de toepassing in de praktijk van het tussen Nederland en
de Verenigde Staten van Amerika gesloten belastingverdrag van 18 december
1992.XNoot2Zie onder meer Kamerstukken II 1995/96, 24 583 (R 1564), nr. 3, blz.
11 en 12.XNoot1Zie Kamerstukken II 1989/90, 21 300 IXB, nr. 48 en Kamerstukken II
1995/96, 24 452 (R 1551), nr. 3, blz. 8. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25087-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl