Wijziging van de Wet pleziervaartuigen i.v.m. onder meer invoering van uitlaat- en geluidsemissienormen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29669, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-10-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29669 nr. 6

04-10-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOpzet van het wetsvoorstelGevolgen voor keuringsinstantiesToezicht en handhavingUitstoot van schadelijke uitlaatgassenAdministratieve lasten voor het bedrijfsleven en oordeel
ActalArtikelsgewijze ToelichtingOnderdeel OOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29669Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 669Wijziging van de Wet pleziervaartuigen in verband met de invoering van
uitlaat- en geluidsemissienormen voor pleziervaartuigen en uitbreiding van
de werkingssfeer van de wet tot voortstuwingsmotoren van pleziervaartuigen
en waterscootersnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 4 oktober 2004Het verheugt ondergetekende dat de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat,
onder het voorbehoud dat de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen afdoende
worden beantwoord, de openbare behandeling van dit wetsvoorstel voldoende
voorbereid acht.AlgemeenOpzet van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie vragen op welke wijze, op Europees en nationaal
niveau, de ontwikkeling en toepassing van innovatieve schone en stille technieken
wordt bevorderd.Stimulering van de toepassing van schone en stille technieken vindt primair
plaats door het stellen en waar nodig handhaven van Europese geharmoniseerde
wettelijke normen. Volgens opgave van de fabrikanten en bouwers voldoen de
thans op de markt zijnde motoren en schepen, vooruitlopend op het van kracht
worden van de nieuwe uitlaat- en geluidsemissienormen, in het algemeen reeds
aan die normen. Men kan daarom vaststellen dat de ontwikkeling van innovatieve
schone en stille technieken reeds door de markt ter hand is genomen. Het komt
mij voor dat verdere stimulering van deze ontwikkeling van overheidswege daarom
niet noodzakelijk is. De uitlaat- en geluidsemissienormen zullen met name
tot doel hebben die producenten tot naleving aan te zetten die dat thans nog
niet uit eigen beweging doen.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de marktpartijen betrokken zijn
bij de toetsing van het onderhavige wetsvoorstel en ontvangen graag een overzicht
van de reacties van de betreffende organisaties.In antwoord op deze vraag kan ik mededelen dat de marktpartijen reeds
in een vroegtijdig stadium bij het onderhavige dossier zijn betrokken. In
het kader van het expertsoverleg dat wordt gehouden onder auspiciën van
het Permanente Comité voor richtlijn nr. 94/25/EG, zijn alle relevante
marktpartijen betrokken geweest bij de totstandkoming van onderhavige wijzigingsrichtlijn.
Het gaat hierbij in het bijzonder om de internationale vertegenwoordiger
van de HISWA en de EBA (European Boating Association), de ICOMIA (International
Council of Marine Industry Associations). Verder zijn de marktpartijen ook
betrokken bij de invulling van de essentiële eisen. Door nationale marktpartijen
als HISWA, ANWB, Metaalunie, NBJA en diverse keuringsinstanties wordt binnen
de normalisatiecommissie van het Nederlands Normalisatie Instituut (NEN) actief
deelgenomen aan de totstandkoming van ISO-normen die, na aanvaarding door
de Europese instellingen CEN en CENELEC, als Europese EN-normen ter invulling
van de essentiële eisen van de richtlijn zullen dienen. Voorts is bij
het vaststellen van de implementatietermijnen voor het voldoen aan de gestelde
emissie-eisen volledig rekening gehouden met de mogelijkheden die de industrie
heeft aangegeven. Over het onderhavige wetsvoorstel heeft geen aparte consultatie
van de marktpartijen meer plaatsgevonden, omdat het wetsvoorstel uitsluitend
ter implementatie van richtlijn nr. 2003/44/EG strekt en deze richtlijn geen
beleidsruimte biedt voor nationaal beleid. Conform artikel 1:7 van de Algemene
wet bestuursrecht behoeft over dergelijke wetsvoorstellen geen extern overleg
te worden gevoerd.Gevolgen voor keuringsinstantiesDe leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze de Regeling keuringsinstanties
Wet pleziervaartuigen moet worden aangepast als gevolg van de wijziging van
richtlijn nr. 94/25/EG.De aanpassing van de Regeling keuringsinstanties Wet pleziervaartuigen
die rechtstreeks volgt uit de wijziging van richtlijn nr. 94/25/EG is
zeer beperkt. Het betreft de toevoeging van een nieuwe module E voor de keuringsinstanties
om te kunnen beoordelen of bepaalde producten overeenstemmen met de daarvoor
geldende eisen van die richtlijn. Deze module is als bijlage XVI aan die richtlijn
toegevoegd. Naast deze aanpassing zal om hieronder genoemde redenen nog een
aantal andere wijzigingen in de Regeling Keuringsinstanties Wet pleziervaartuigen
worden aangebracht. Dit betreft allereerst de mogelijkheid om langs twee verschillende
wegen als keuringsinstantie op grond van de Wet pleziervaartuigen te worden
aangewezen. Een aanvrager kan dan zowel de weg volgen van een met goed gevolg
doorlopen beoordeling door de Raad voor de Accreditatie als die van het sluiten
van een accreditatieovereenkomst met deze Raad. Nu is het slechts mogelijk
om te worden aangewezen als keuringsinstantie met een door de Raad verleende
accreditatie. Met deze wijziging wordt aangesloten bij de Regeling keuringsinstanties
Wet scheepsuitrusting, die eveneens deze twee procedures kent om als keuringsinstantie
te worden aangewezen. Daarnaast worden ter vermindering van administratieve
lasten de in de praktijk niet noodzakelijk gebleken informatieverplichtingen
van de keuringsinstanties afgeschaft. Bovendien wordt in het kader van de
beperking van de regeldruk een aantal overbodig geachte bepalingen geschrapt.
Deze bepalingen zijn namelijk ook al opgenomen in de voor keuringsinstanties
geldende normen van de NEN-EN 45 000-serie.Toezicht en handhavingDe leden van de PvdA-fractie vragen een beoordeling van het effect van
de wijze van toezicht en handhaving met betrekking tot de naleving van de
Wet pleziervaartuigen.Bij de totstandkoming van de Wet pleziervaartuigen werd al ingeschat dat
het toezicht weinig capaciteit zou kosten omdat de fabrikanten er zelf belang
bij hebben om hun producten CE gemerkt te krijgen, aangezien richtlijn nr. 94/25/EG
dit voor de handel in pleziervaartuigen en onderdelen daarvan binnen de EU
voorschrijft. In het toezicht wordt daarom voornamelijk ingezet
op voorlichting en het reageren op klachten. Uit internationale vergelijking
blijkt dat het toezicht in andere EU-lidstaten niet veel anders is dan hier,
maar bij sommige (bijv. Frankrijk) een registratieplicht geldt waardoor controle
op CE-certificering routinematig gebeurt (geen CE-merk, dan ook geen registratie).
Aangezien de Wet pleziervaartuigen vooral op het vrije handelsverkeer in de
markt van pleziervaartuigen en onderdelen daarvan ziet, met bevordering van
veiligheid en milieu als gunstige neveneffecten, zal de Inspectie Verkeer
en Waterstaat, gezien het toenemende aantal taken die wel direct zijn gerelateerd
aan veiligheid of milieu, slechts in geringe mate toezicht behoeven te houden
op deze wet.Overwogen wordt dan ook de Douane en de Economische Controledienst met
het toezicht op de naleving te belasten. In dat geval zal de betrokkenheid
van Inspectie Verkeer en Waterstaat worden beperkt tot het reageren op klachten.Deze leden vragen tevens hoe vaak een CE-markering is ingetrokken of ten
onrechte is verleend, alsmede hoe het toezicht en de handhaving in de andere
lidstaten worden beoordeeld.Sinds 1997 heeft de Inspectie Verkeer en Waterstaat twee certificaten
ingetrokken van vaartuigen die ten onrechte een CE-merk droegen. Voorts werden
jaarlijks, naar aanleiding van klachten of eigen observaties tijdens marktsurveillance,
gemiddeld 20 aanschrijvingen tot verbetering verstuurd naar fabrikanten. Een
vergelijking met het toezicht en de handhaving in een aantal andere EU-lidstaten
geeft het volgende beeld:Verenigd Koninkrijk:het toezicht wordt overgelaten aan lokale overheden, terwijl de nationale
overheid zich alleen met CE-markeringen bezighoudt, ook voor andere richtlijnen.  België:hier geldt
een registratieplicht voor pleziervaartuigen. De gewesten houden zich op beperkte
schaal bezig met het toezicht op de naleving, hetgeen vereenvoudigd wordt
door de registratieplicht (geen CE-merk, dan ook geen registratie).  Frankrijk:als in België.   Noorwegen:toezicht op
beperkte schaal door de nationale overheid, die zich ook bezig houdt met de
beleidskant.   Finland:als in Noorwegen.  Duitsland:het toezicht
wordt overgelaten aan de verschillende Länder. Er is geen centrale coördinatieIn diverse landen, zoals het Verenigd Koninkrijk, gaat het toezicht uit
van het ministerie van Economische Zaken, terwijl in andere landen deze taak
bij het transportministerie ligt.Uitstoot van schadelijke uitlaatgassenDe leden van de PvdA vragen om een uitgebreidere en cijfermatig onderbouwde
uiteenzetting van de effecten van het onderhavige wetsvoorstel op de beperking
van geluidhinder en uitlaatemissies door pleziervaartuigen, alsmede om een
vergelijking van deze effecten met de huidige situatie.Het voorstel voor de richtlijn van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
bevatte een raming van de verwachte milieueffecten. Voor de EU als geheel
verwachtte de Commissie een daling van de uitstoot van CO van 155 000
naar 92 000 ton per jaar; voor koolwaterstoffen een daling van 65 000
naar 7 500 ton per jaar en voor stikstofoxiden een lichte toename van
10 000 naar 13 000 ton per jaar. Behalve deze invloed op de uitstoot
van vervuilende uitlaatgassen verwachtte de Commissie een vermindering van
het brandstofverbruik van circa 30%. Het gaat bij deze effecten om een vergelijking
van de periode dat de maatregel nog geen effect had (1998) met de situatie
(over ca. 10 jaar) waarin het effect van de maatregel geheel is doorgewerkt.
Voor de afname van de geluidhinder bevatte het voorstel van de Commissie geen
kwantitatieve verwachtingen. Ook voor de Nederlandse situatie is het moeilijk
hierover zinvolle kwantitatieve uitspraken te doen. De veroorzaakte geluidhinder
wordt, zoals ook in de memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel
is aangegeven, in belangrijke mate bepaald door het vaargedrag, en slechts
in beperkte mate door het motor- en uitlaatlawaai dat de richtlijn beoogt
te reguleren. Overigens heeft de industrie al enkele jaren de gelegenheid
gehad om te anticiperen op de verwachte emissienormen doordat in de Verenigde
Staten soortgelijke eisen al langer gelden. Daardoor zijn de meer lawaaiige
en vervuilende typen motoren in de afgelopen jaren veelal reeds vervangen
door minder lawaaiige en minder vervuilende typen. Een significant effect
van de wetswijziging op de emissie van geluid en van luchtverontreiniging
door pleziervaartuigen is daarom niet te verwachten.Deze leden informeren eveneens naar de wijze waarop controle plaatsvindt
op pleziervaartuigen en onderdelen die niet (formeel) in de handel worden
gebracht.Het begrip «in de handel brengen» dient ruim te worden uitgelegd.
In de door de Europese Commissie uitgegeven «Gids voor de tenuitvoerlegging
van de op basis van de nieuwe aanpak en de globale aanpak totstandgekomen
richtlijnen tot technische harmonisatie in de Gemeenschap» valt te lezen
dat het begrip «in de handel brengen» ziet op elke overdracht
met de bedoeling van distributie of gebruik in de Europese Unie. Ook een rechtstreekse
overdracht aan de eindgebruiker valt daaronder. De juridische vorm waarin
dat geschiedt, maakt niet uit. Ook zonder dat het product verkocht wordt,
kan sprake zijn van in de handel brengen, bijvoorbeeld wanneer het product
aan de eindgebruiker wordt geschonken. Het regime van de Wet pleziervaartuigen
geldt voor al deze formele of minder formele vormen van in de handel brengen.Op producten die niet in de handel worden gebracht, bijvoorbeeld omdat
zij voor eigen gebruik bestemd zijn, is de richtlijn in beginsel niet van
toepassing. In (het gewijzigde) artikel 1, tweede lid, onderdeel a, sub vii,
en onderdeel b, sub iii, van richtlijn nr. 94/25/EG is immers bepaald
dat voor persoonlijk gebruik gebouwde pleziervaartuigen en voortstuwingsmotoren
buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen. Voor persoonlijk gebruik
bestemde producten behoeven dan ook niet aan de richtlijn te voldoen en op
deze producten wordt dientengevolge ook geen toezicht gehouden. Op het principe
dat de richtlijn in beginsel alleen van toepassing is op het in de handel
brengen van pleziervaartuigen of onderdelen daarvan, bestaat één
uitzondering. Wanneer de eindgebruiker zelf een pleziervaartuig of onderdelen
vanuit een land buiten de Europese Unie importeert, is de richtlijn gewoon
van toepassing. Op de naleving van de richtlijn zal dan bij de invoer van
het desbetreffende product worden toegezien.Overigens merk ik op dat de wijze waarop de industrie heeft geanticipeerd
op de nieuwe emissienormen, de verwachting rechtvaardigt dat met een minimale
handhavingsinspanning zal kunnen worden volstaan. De wijze waarop vaartuigen
en onderdelen in omloop worden gebracht is niet van invloed op deze autonome
naleving. Deels afgebouwde producten en onderdelen voldoen in het algemeen
aan de gestelde eisen.Administratieve lasten voor het bedrijfsleven en oordeel
ActalDe leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre de regering het gewenst
acht om de reductie van administratieve lasten op het terrein van de pleziervaart
ook op Europees niveau aan de orde te stellen.Het streven van de regering is er mede op gericht om de administratieve
lasten die voortvloeien uit Europese regelgeving terug te dringen. Naar aanleiding
van het advies van de Raad van State met betrekking tot het onderhavige wetsvoorstel
is ook een concreet verzoek gedaan op het terrein van de Europese pleziervaartuigenregelgeving.
Dit betreft een verzoek om artikel 4, derde lid, van richtlijn nr. 94/25/EG
nader te bezien op een mogelijke inconsistentie waardoor de fabrikant wordt
verplicht om twee afzonderlijke verklaringen te voegen bij onderdelen van
pleziervaartuigen.Dezelfde leden vragen hoe de regering de richtlijnen nr. 94/25/EG
en nr. 2003/44/EG in het licht van de reductie van administratieve lasten
beziet.Het oordeel over beide richtlijnen moet mijns inziens overwegend gunstig
luiden. Weliswaar vloeien uit de richtlijnen bepaalde administratieve lasten
voor het bedrijfsleven voort, doch daar staat tegenover dat producenten van
pleziervaartuigen of onderdelen van pleziervaartuigen slechts één
goedkeuringsprocedure behoeven te doorlopen om hun producten in de handel
te kunnen brengen. Eenmaal goedgekeurd, mogen pleziervaartuigen en onderdelen
van pleziervaartuigen immers in alle 25 lidstaten van de Europese Unie in
de handel worden gebracht, zonder dat daartoe nog verdere procedures behoeven
te worden gevolgd. Dit neemt niet weg dat zowel in Europees verband als in
nationaal verband kritisch wordt gekeken naar de administratieve lasten die
uit beide richtlijnen voortvloeien. In nationaal verband kan ik wijzen op
de doorlichting van de Regeling keuringsinstanties Wet pleziervaartuigen,
waarbij onder meer wordt gekeken naar de administratieve lasten die verband
houden met het toezicht op de in Nederland aangewezen keuringsinstanties voor
pleziervaartuigen. Zoals hiervoor reeds is aangegeven in de passage «Gevolgen
voor keuringsinstanties», wordt onder andere overwogen om de jaarlijkse
rapportageverplichtingen voor keuringsinstanties te vereenvoudigen.Dezelfde leden vragen in hoeverre de regering het mogelijk en gewenst
acht om op Europees niveau meer met doelvoorschriften en (zelf-) certificering
te gaan werken in plaats van de huidige, gedetailleerde middelvoorschriften.De regering acht het zowel op mondiaal als op Europees niveau gewenst
om meer te gaan werken met doelvoorschriften, zoals ik ook heb uitgesproken
tijdens het Mareforum op 17 november 2003 te Amsterdam. Er moet echter
op gewezen worden dat de mogelijkheden daarvoor op de korte termijn niet moeten
worden overschat omdat het vaak niet eenvoudig is om doelvoorschriften te
formuleren met eenzelfde veiligheidsniveau als de bestaande systemen van technische
eisen. Overigens wijs ik er op dat juist de onderhavige richtlijn een goed
voorbeeld is van regelgeving waarin gebruik gemaakt wordt van doelvoorschriften
en (zelf)certificering. De richtlijn stelt immers slechts de «essentiële
eisen» (doelvoorschriften) vast, waaraan pleziervaartuigen of onderdelen
van pleziervaartuigen moeten voldoen, en laat de invulling van die eisen over
aan de sector zelf. Verder is de richtlijn ook wat betreft haar overeenstemmingsbeoordelingsprocedures
een schoolvoorbeeld van het gebruik van het instrument certificering, waarbij
zowel gebruik gemaakt wordt van «derde partij»-certificering (waarbij
onafhankelijke keuringsinstanties verantwoordelijk zijn voor de certificering)
als van zelfcertificering (waarbij de producent zelf verklaart dat zijn product
voldoet aan de relevante eisen).Artikelsgewijze ToelichtingOnderdeel ODe leden van de CDA-fractie vragen of de regering voornemens is om de
Douane en de Economische Controle Dienst met het toezicht op de naleving van
de Wet pleziervaartuigen te belasten.Op dit moment wordt nog slechts overwogen om de Douane en de Economische
Controledienst aan te wijzen voor het toezicht in verband met het belang van
het vrije handelsverkeer in pleziervaartuigen en onderdelen daarvan waar op
deze wet ziet. De verdere uitwerking van dat voornemen zal passen in de discussie
over een effectiever en efficiënter overheidsoptreden.Dezelfde leden vragen in welke mate daadwerkelijk toezicht zal plaatsvinden
door de Inspectie V&W en door andere instanties.Gezien de ervaringen tot nog toe is de verwachting dat de Inspectie Verkeer
en Waterstaat in geringe mate toezicht behoeft te houden op de naleving van
de Wet pleziervaartuigen. Zij wordt geconfronteerd met een beperkt aantal
klachten. Door de Douane en de Economische Controledienst in te schakelen
zou de effectiviteit van het toezicht naar verwachting in belangrijke mate
kunnen toenemen met een geringe toename van de inspanningen.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29669-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl