Aanvulling van de Auteurswet 1912 inzake de thuiskopie tot invoering van verlengde aansprakelijkheid voor verkopers; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-28486, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

04-02-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28486 nr. C

02-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28486Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 486Aanvulling van de Auteurswet 1912 inzake de thuiskopie tot invoering
van verlengde aansprakelijkheid voor verkopersCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 2 februari 2004Met belangstelling heb ik kennisgenomen van de inbreng van de fracties
die aan het woord zijn in het voorlopig verslag.De leden van de CDA-fractie merkten op dat uit de onderlinge samenhang
van de twee voorgestelde leden van artikel 16ga volgt dat geen aansprakelijkheid
van de verkoper bestaat mits uit de door hem overlegde bescheiden blijkt wie
de fabrikant of de importeur is. Zij vroegen hoe dit zich verhoudt tot de
nota naar aanleiding van het verslag, waarin gesteld wordt dat een enkele
informatieplicht over de identiteit van de fabrikant of importeur onvoldoende
zou bijdragen aan het effectueren van de betaling van de thuiskopievergoeding.
Met de betreffende passage uit de nota naar aanleiding van het verslag is
bedoeld tot uitdrukking te brengen dat een verkoper niet aan aansprakelijkheid
kan ontkomen door enkel te verwijzen naar een fabrikant of importeur. Juist
in de probleemgevallen waar het wetsvoorstel voor is bedoeld is een enkele
verwijzing onvoldoende om de fabrikant of importeur daadwerkelijk te achterhalen.
Daarvoor is vereist dat de verkoper met bescheiden kan aantonen wie de fabrikant
of importeur is. De verkoper heeft in het wetsvoorstel twee uitwegen om te
ontkomen aan de betalingsplicht. Hij is ten eerste van aansprakelijkheid ontheven
als hij aantoont dat over de voorwerpen de thuiskopievergoeding is betaald.
Indien de verkoper in dit bewijs niet slaagt, kan hij alsnog aan aansprakelijkheid
ontkomen indien hij met bescheiden kan aantonen wie de fabrikant of importeur
is. Op zich zou deze laatste informatieplicht voldoende kunnen zijn voor het
effectueren van de betaling van de thuiskopievergoeding, maar dit sluit minder
goed aan bij de praktijk. Het is in de branche namelijk thans al gebruikelijk
om de thuiskopievergoeding op de factuur te specificeren. Het wetsvoorstel
heeft bovendien als voordeel dat aan de verkoper twee disculpatiemogelijkheden
ter beschikking staan.Deze leden vroegen voorts of de vaststelling dat er geen sprake is van
aansprakelijkheid van de verkoper mits wordt aangegeven wie de fabrikant of
de importeur is ook geldt in de situatie waarin de verkoper weet of redelijkerwijs
kan vermoeden, bijvoorbeeld omdat de aan hem gerekende prijzen zeer laag zijn,
dat de heffing niet is betaald. Zij wezen daarbij op mijn mededeling tijdens
de behandeling in de Tweede Kamer dat in een situatie waarin men uit de prijs
had kunnen afleiden dat de heffing niet is betaald, men zich niet
kan excuseren. Indien de verkoper aantoont dat de thuiskopievergoeding is
betaald, is hij niet aansprakelijk. Wanneer echter uit de prijs kan worden
afgeleid dat de vergoeding niet is afgedragen, kan de verkoper zich niet excuseren
door bijvoorbeeld een schriftelijke mededeling van zijn leverancier te tonen
waarop staat vermeld dat de thuiskopievergoeding is afgedragen. De verkoper
had dan op grond van de prijs moeten vermoeden dat er iets mis is met de aan
hem geleverde voorwerpen en de door de leverancier verstrekte informatie.
Ook in die situatie geldt echter dat de verkoper aan aansprakelijkheid kan
ontkomen indien hij met bescheiden kan aantonen wie de fabrikant of de importeur
van de betreffende voorwerpen is. Die disculpatiemogelijkheid heeft hij altijd.
Dit volgt uit het tweede lid van artikel 16ga. Wanneer de verkoper dat bewijs
levert, is de identiteit van de fabrikant of importeur bekend en kan Stichting
de Thuiskopie incasseren bij de primair betalingsplichtige. In het systeem
van verlengde aansprakelijkheid blijft de incasso bij de fabrikant of importeur
voorop staan. Slechts in uitzonderingsgevallen zal een verkoper aansprakelijk
worden gesteld op grond van het voorgestelde artikel 16ga.De leden van de CDA-fractie vroegen of in het voorgestelde lid 2 niet
beter een onderscheid gemaakt zou kunnen worden tussen een bonafide en een
malafide fabrikant of importeur, door het toevoegen van een zinsnede van globaal
de volgende inhoud: «... en de verkoper geen redenen had om te vermoeden
dat de desbetreffende fabrikant of importeur de bedoelde vergoeding niet had
betaald.» Impliciet bevat het voorgestelde artikel 16ga al een onderscheid
tussen bonafide en malafide fabrikanten en importeurs. Bonafide fabrikanten
en importeurs dragen de thuiskopievergoeding af over de schijfjes die zij
op de markt brengen. Deze fabrikanten en importeurs doen, al dan niet via
een contract, opgave aan de incasso-organisatie van de aantallen schijfjes.
Het is in de branche gebruikelijk dat de thuiskopievergoeding vervolgens wordt
gespecificeerd in de factuur. Indien een verkoper zijn voorwerpen afneemt
van een bonafide fabrikant of importeur zal hij niet aansprakelijk worden
gesteld. In dat geval heeft de verkoper immers óf een factuur waaruit
blijkt dat de thuiskopievergoeding is afgedragen óf de fabrikant of
importeur is bekend bij Stichting de Thuiskopie. Een expliciet onderscheid
tussen bonafide en malafide fabrikanten en importeurs in de wetsbepaling acht
ik daarom niet noodzakelijk. De door deze leden voorgestelde aanvulling zou
er bovendien toe leiden dat de verkoper aan een zwaardere bewijsplicht moet
voldoen om te ontkomen aan aansprakelijkheid.Deze leden vroegen tevens wat de situatie is ten aanzien van een eventuele
aansprakelijkheid van de verkoper indien de verkoper bescheiden overlegt waaruit
blijkt wie de fabrikant of importeur is en vervolgens de bedoelde fabrikant
of importeur, daartoe benaderd, betwist dat hij de fabrikant of importeur
van de desbetreffende voorwerpen is zonder dat het tegendeel aangetoond kan
worden. Ik meen dat deze situatie slechts sporadisch zal voorkomen. Vooropgesteld
moet worden dat het in vrijwel alle gevallen zo zal zijn dat de verkoper beschikt
over ofwel een gespecificeerde factuur ofwel bescheiden waaruit blijkt dat
het gaat om een bij de Stichting de Thuiskopie aangesloten fabrikant of importeur.
In een zeer beperkt aantal gevallen zal de verkoper daartoe niet in staat
zijn. Er mag dan niet te gemakkelijk worden aangenomen dat een verkoper te
goeder trouw is. Mogelijk kan hij middels navraag bij zijn leverancier alsnog
de juiste bescheiden overleggen. In dat geval is hij uiteraard niet aansprakelijk.
In het voorbeeld dat de leden van de CDA-fractie schetsten, betwist de aangewezen
persoon of onderneming dat hij de fabrikant of importeur van de voorwerpen
is. Stichting de Thuiskopie zal in dat geval op grond van de boekhouding van
de aangewezen fabrikant of importeur nagaan of die betwisting klopt. Als dat
niet zo is, dan gaat Stichting de Thuiskopie over tot reguliere inning bij
die fabrikant of importeur. Slechts indien niet kan worden bewezen dat het gaat om de fabrikant of de importeur van de voorwerpen, kan het zo
zijn dat een verkoper die te goeder trouw is, wordt aangesproken. Dat is onderdeel
van het risico dat een verkoper neemt door schijfjes in te kopen buiten het
reguliere circuit. Tegelijkertijd mag de verkoper niet het slachtoffer worden
van valsheid in geschrifte door een leverancier in de voorketen.In het verlengde hiervan vroegen de aan het woord zijnde leden naar de
eventuele aansprakelijkheid van de koper indien in het door deze leden ingebrachte
voorbeeld vervolgens de door de verkoper genoemde fabrikant of importeur alsnog
de juiste naam kan noemen. Ik meen te mogen aannemen dat waar deze leden spreken
van «koper», zij doelen op de verkoper van blanco informatiedragers
zoals bedoeld in het voorgestelde artikel 16ga. Indien de door de verkoper
genoemde fabrikant of importeur alsnog de naam van de bron kan noemen, zal
de Stichting de Thuiskopie bij die fabrikant of importeur incasseren. De verkoper
is dan uiteraard van aansprakelijkheid ontheven.De leden van de CDA-fractie vroegen of de verkoper kan volstaan met het
noemen van de fabrikant of dat, indien sprake is van een buitenlandse fabrikant,
de verkoper tevens de naam van de importeur dient te noemen. Deze leden vroegen
daarbij of in het tweede lid van het voorgestelde artikel 16ga niet beter
de formulering «... de fabrikant of in het geval sprake is van een fabrikant
gevestigd buiten Nederland, de importeur» gekozen had kunnen worden.
Indien de voorwerpen afkomstig zijn van een buitenlandse fabrikant, dient
de verkoper aan te tonen wie de voorwerpen in Nederland heeft geïmporteerd.
Uit de bescheiden die de verkoper overlegt, dient namelijk te blijken wie
primair verplicht is tot betaling van de thuiskopievergoeding. Ik meen dat
dit voldoende duidelijk blijkt uit de systematiek van de regeling inzake de
thuiskopievergoeding (artikelen 16c en verder van de Auteurswet 1912). Uit
artikel 16c, derde lid, van de Auteurswet 1912 volgt dat ten aanzien van in
het buitenland vervaardigde voorwerpen de importeur betalingsplichtig is vanaf
het tijdstip van invoer. Ten aanzien van in Nederland vervaardigde voorwerpen
is de fabrikant betalingsplichtig vanaf het tijdstip waarop de door hem vervaardigde
voorwerpen in het verkeer kunnen worden gebracht.Deze leden vroegen tot slot welke gegevens verschaft dienen te worden
teneinde de identiteit van de fabrikant of importeur te kunnen vaststellen
en of onder alle omstandigheden de juiste statutaire naam en het juiste volledige
adres uit bedoelde bescheiden dient te blijken. De bescheiden moeten de incasso-organisatie
voldoende gegevens bieden om te kunnen achterhalen wie de fabrikant of de
importeur is. Met de juiste statutaire naam en het juiste volledige adres
is de identiteit van de fabrikant of de importeur voldoende bepaald, maar
ik zou de bewijsruimte voor de verkoper niet tot die gegevens willen beperken.
Soms zullen andere vermeldingen, bijvoorbeeld de website van de onderneming
of het registratienummer bij het handelsregister, voldoende kunnen zijn om
de identiteit van de fabrikant of importeur vast te stellen.De leden van de VVD-fractie vroegen hoe het systeem van de thuiskopievergoeding
moet worden beoordeeld nu consumenten hun blanco informatiedragers via internet
bij aanbieders uit andere landen kunnen aanschaffen. Deze leden vroegen in
dit kader of ik hun opvatting deel dat, in het licht van de mogelijkheden
die internet biedt, een harmonisering op dit terrein zeer gewenst is teneinde
concurrentievervalsing tegen te gaan en of ik voornemens ben om deze problematiek
op Europees niveau aan de orde te stellen met als inzet harmonisering van
de regelingen inzake de thuiskopie c.q. een harmonisering van de tarieven.
Ik wil voorop stellen dat het begrip «importeur» niet is gekwalificeerd
in de wet. De betalingsverplichting strekt zich daarom niet alleen uit over
beroeps- en bedrijfsmatig handelende importeurs, maar ook over privé-personen
die partijen dragers invoeren die bestemd zijn om beschermd materiaal op vast
te leggen (Vgl. Kamerstukken II, vergaderjaar 1988–1989,
20 656, nr. 5, blz. 18). De wet gaat naar mijn mening evenwel niet zo
ver dat ook consumenten die in het buitenland dragers aanschaffen voor eigen
gebruik, betalingsplichtig zouden zijn. Indien consumenten daartoe in toenemende
mate overgaan, zou dat ten koste kunnen gaan van de inning van de thuiskopievergoeding
in Nederland. De andere Europese landen kennen weliswaar ook systemen waarin
de rechthebbenden worden gecompenseerd voor het thuiskopiëren van hun
beschermde materiaal, maar de manier waarop de inning van de vergoeding plaatsvindt,
verschilt tussen de lidstaten. Toch moet de omvang van het probleem niet worden
overschat. De verzendkosten van in het buitenland gekochte blanco dragers
zijn veelal hoger dan de compensatie voor het privé-kopiëren.
Bovendien kosten dragers en ook apparatuur, los van de compensatie voor privé-kopiëren,
in de Europese landen niet steeds hetzelfde. Dat laat onverlet dat ik met
de aan het woord zijnde leden van mening ben dat het opheffen van de verschillen
tussen nationale thuiskopiesystemen via harmonisatie op Europees niveau tot
een evenwichtiger systeem kan leiden. Volledigheidshalve merk ik in dit kader
nog op dat het tarief voor data cd-roms in België sinds 1 mei 2003 niet
meer op nul is gesteld. Het huidige tarief is daar € 0,12 per schijfje.Bij de totstandkoming van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie
van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij
is de vraag naar harmonisatie van de thuiskopieregelingen en -tarieven uitvoerig
aan de orde geweest. Harmonisatie van de thuiskopieregelingen bleek vanwege
de grote verschillen tussen de grondslagen, de omvang en de voorwaarden (met
inbegrip van de compensatie) in de lidstaten vooralsnog niet mogelijk. Het
probleem waaraan de aan het woord zijnde leden refereren, wordt in de richtlijn
erkend. In overweging 38 van de richtlijn wordt opgemerkt dat de bestaande
verschillen tussen de vergoedingsstelsels de werking van de interne markt
kunnen beïnvloeden. Mede daarom is in artikel 12 van de richtlijn voorzien
in een Contact Comité. Het Contact Comité heeft onder meer tot
taak de gevolgen van de richtlijn in het algemeen en het privé-kopiëren
in het bijzonder voor de werking van de interne markt te bestuderen, eventuele
moeilijkheden onder de aandacht te brengen en daarover van gedachten te wisselen.
Ik ben graag bereid de noodzaak van verdere harmonisatie van de thuiskopieregeling
en de daaraan verbonden voorwaarde van een billijke compensatie in het daarvoor
meest geëigende kader van het Contact Comité onder de aandacht
te brengen.De leden van de SGP- en CU-fractie vinden het op zichzelf beschouwd niet
meer dan billijk dat tegenover de thuiskopie-exceptie een vergoeding in het
leven is geroepen. Deze leden achtten het echter een ernstig nadeel van de
voorgestelde regeling dat aan artikel 16ga de veronderstelling ten grondslag
ligt dat een verkoper zou beschikken over bescheiden waaruit blijkt wie de
fabrikant of de importeur is. Deze leden vroegen of de veronderstelling dat
een verkoper zou beschikken over bescheiden waaruit blijkt wie de fabrikant
of de importeur is wel reëel is te noemen in die gevallen waarin van
een reeks van kopers en verkopers sprake is geweest. Deze leden gaven aan
dat zij de mogelijkheid dat door de verkoper slechts kan worden verwezen naar
een voorschakel een onvoldoende argument achten om de laatste verkoper niet
te vrijwaren van de betalingsplicht.Ik merk allereerst op dat over het algemeen niet sprake is van een reeks
van verkopers en kopers voordat een informatiedrager de consument bereikt.
Door de kleine winstmarges zijn de verkoopketens in de branche over het algemeen
kort. Het is dan ook in de meeste gevallen geen probleem voor de verkoper
om de fabrikant of importeur aan te wijzen. Het wetsvoorstel heeft het oog
vooral op die situatie waarin telkens wordt verwezen naar een
voorschakel in een keten van tussenhandelaren die soms onderling naar elkaar
blijven verwijzen. Het wetsvoorstel wil in zo'n geval voorkomen dat de incasso-organisatie
(vruchteloos) incasso-werkzaamheden moet verrichten, zoals het opsporen van –
soms– fictieve tussenschakels in een verkoopketen. Het wetsvoorstel
wil het mogelijk maken dat de incasso-organisatie direct naar de bron kan
gaan. Dat voorkomt kosten die uiteindelijk voor rekening van de consument
of de rechthebbenden komen. De verkoper kan eenvoudig voorkomen dat hij aansprakelijk
wordt gehouden door vast te laten leggen dat de vergoeding inderdaad is betaald
of door aan te tonen wie de fabrikant of importeur is. Dat is ook nu al de
normale werkwijze.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-28486-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl