Bestrijding internationaal terrorisme; Brief ministers met informatie over besluit tot verlenging Nederlandse deelneming aan VN-gemandateerde missie ISAF in Afghanistan voor duur van 6 maanden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27925, nr. 61

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-06-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27925 nr. 61

14-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKern van het besluitGronden voor verlenging van de deelnemingPolitieke aspectenNood Loya JirgaRegionale ontwikkelingen en vooruitzichtenEconomische ontwikkelingenRol van ISAF in het politieke procesOpbouw Afghaanse veiligheidsstructurenHumanitaire situatieInvloed op besluitvorming/lead nationMandaatMilitaire opdrachtWijze van optredenCiviel-militaire samenwerkingVereist militair vermogenGeweldsinstructieBevelstructuurMilitaire risico-analyseVoortijdige beëindiging van de missieGeschiktheid en beschikbaarheidDuur van de deelnemingFinanciënOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27925Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 925Bestrijding internationaal terrorismenr. 61BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN, VAN DEFENSIE EN VOOR
ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 14 juni 2002In de brief die de Kamer op 21 december 2001 toeging over de Nederlandse
deelneming aan ISAF (International Security Assistance Force) in Afghanistan
(27 925, nr. 35) is uiteengezet dat Nederland zijn eenheden voor een
duur van zes maanden beschikbaar stelde. Op 12 april 2002 ging de Kamer een
brief toe over de stand van zaken na drie maanden ISAF, waarin de regering
concludeerde dat de situatie in Afghanistan zich sinds het akkoord van Bonn
en het aantreden van de AIA (Afghan Interim Authority) in positieve zin ontwikkelde,
en dat daarvoor de aanwezigheid van ISAF cruciaal is. In voornoemde brief
stelde de regering tevens dat er alle reden was in geval van verlenging van
het mandaat serieus te overwegen ook de Nederlandse deelneming te verlengen.Voorafgaand aan een daartoe strekkend besluit zouden opnieuw de aandachtspunten
van het Toetsingskader 2001 (23 591/26 454, nr. 7) zorgvuldig afgewogen
dienen te worden. Daarbij zouden de Duitse voornemens ten aanzien van verlenging
van de deelneming vanzelfsprekend van groot belang zijn, omdat de Nederlandse
eenheid deel uitmaakt van een breder samenwerkingsverband, dat door Duitsland
wordt geleid.Ten vervolge op bovengenoemde brief aan Uw Kamer informeren wij U hierbij
op grond van artikel 100 lid 1 van de Grondwet en aan de hand van het Toetsingskader
2001 over het besluit van de regering d.d. 14 juni jl. tot verlenging van
de Nederlandse deelneming aan de VN-gemandateerde missie ISAF in Afghanistan
voor de duur van zes maanden.Kern van het besluitDe regering heeft tijdens de vergadering van de ministerraad van 14 juni
jl. besloten tot verlenging van de Nederlandse deelneming aan ISAF voor de
duur van zes maanden. De omvang van het Nederlandse contingent van ruim 220
militairen zal niet worden gewijzigd. Wel zal per eind juli a.s. de samenstelling
enigszins veranderen. Ook de andere troepenleverende landen zullen
hun bijdrage aan ISAF voortzetten. De leiding van ISAF zal rond 20 juni a.s.
van Britse in Turkse handen overgaan.De regelingen over commandovoering en de samenhang met de operatie Enduring
Freedom zullen dezelfde blijven. De militaire risico's van de deelneming aan
ISAF blijven weliswaar aanzienlijk, maar de inzet van Nederlandse militairen
is, gelet op de met deze operatie gemoeide belangen, het mandaat, de overige
deelnemende landen en de betrokkenheid van de VS, nog onverminderd verantwoord.Het mandaat van ISAF werd op 23 mei jl. tot 20 december 2002 verlengd.
Een kopie van VN-Veiligheidsraadresolutie 1413 is bijgevoegd.1 De resolutie werd unaniem door de leden van de Veiligheidsraad aangenomen
en betreft een ongewijzigde verlenging van VN-Veiligheidsraad resolutie 1386
van 20 december 2001, waarin het ISAF-mandaat is neergelegd. Resolutie 1413
voorziet dus niet in een geografische of functionele uitbreiding van het mandaat.In het onderstaande wordt nader ingegaan op de relevante aandachtspunten
van het Toetsingskader. Leidraad hierbij vormen de eerdere brieven die de
Kamer over ISAF toegingen.Gronden voor verlenging van de deelnemingIn VN-Veiligheidsraadresolutie 1413 d.d. 23 mei 2002, waarin onder verwijzing
naar Hoofdstuk VII van het VN-Handvest het mandaat van ISAF met een half jaar
wordt verlengd, roept de VN-Veiligheidsraad de lidstaten van de VN opnieuw
op om met personeel, materieel en andere middelen bij te dragen aan ISAF.
De VN-Veiligheidsraad beschouwt de situatie in Afghanistan nog steeds als
een bedreiging van de internationale vrede en veiligheid. De vertegenwoordigers
van de Afghaanse interim-regering hebben zich meermalen uitgesproken ten faveure
van verlenging van de aanwezigheid van ISAF.Het Afghaanse interim-bestuur heeft zich tot dusverre grote moeite getroost
om zich aan de in Bonn gemaakte afspraken te houden. Daarnaast heeft men een
aantal stappen voorwaarts gezet in de strijd tegen het internationale terrorisme,
de drugshandel en de georganiseerde misdaad. De relaties met de buurlanden
zijn onmiskenbaar verbeterd. Door voortzetting van de steun van de internationale
gemeenschap aan het Afghaanse bewind wordt derhalve tegelijkertijd een bijdrage
geleverd aan de internationale strijd tegen het terrorisme.Nederland behoort tot de belangrijkste donoren van Afghanistan. Sinds11
september 2001 heeft ons land in totaal ongeveer € 114 miljoen toegezegd
ten behoeve van humanitaire hulp en wederopbouw. Humanitaire hulp zal zeer
waarschijnlijk nog enkele jaren in Afghanistan noodzakelijk zijn. Om de reïntegratie
van vluchtelingen en ontheemden te realiseren en de stap naar rehabilitatie
en wederopbouw te kunnen maken, is een stabiele veiligheidssituatie in Afghanistan
nodig. Alleen op deze manier kan ook een duurzame oplossing worden gevonden
voor de Afghaanse vluchtelingenproblematiek, zowel in de regio en Europa.
Nederland huisvest, zoals bekend, circa 30 000 vluchtelingen uit Afghanistan.Alles in overweging nemende is de regering van mening dat de situatie
in Afghanistan zich sinds het akkoord van Bonn en het aantreden van de Afghaanse
interim-regering in de juiste richting ontwikkelt. Voor bestendiging van deze
positieve tendens acht de regering de aanwezigheid van ISAF cruciaal.Door voortzetting van zijn aandeel aan ISAF ondersteunt Nederland ook
met militaire middelen het proces van verzoening en wederopbouw in Afghanistan.
Op deze wijze wordt tevens bijgedragen aan een verbetering van de relaties
tussen Afghanistan en zijn buurlanden. Juist op dit moment, met spanningen
tussen India en Pakistan, zijn bijdragen aan de stabilisering van de regio
van groot belang.Politieke aspectenSinds begin december 2001 het akkoord van Bonn werd gesloten en de interim-regering
in diezelfde maand aantrad, heeft zich een aantal belangrijke politieke ontwikkelingen
voltrokken. In betrekkelijk korte tijd zijn nieuwe overheidsstructuren opgezet
en is de interim-regering een dialoog gestart over een groot aantal kwesties
van nationaal belang met regionale politieke en militaire leiders.Desondanks blijft de feitelijke zeggenschap van de interim-regering buiten
Kaboel beperkt. Een belangrijk probleem van de interim-regering is het feit
dat een aantal bevolkingsgroepen en politieke facties zich met de uitkomst
van Bonn onderbedeeld acht en als gevolg hiervan de rechtmatigheid en het
gezag van de interim-regering in twijfel trekt. De Nood Loya Jirga (zie hierna)
moet deze «weeffouten» herstellen, en leiden tot een meer evenredige
vertegenwoordiging van de verschillende Afghaanse groeperingen in de komende
overgangsregering.Een ander probleem is het gebrek aan middelen van de interim-regering
om haar gezag steviger te vestigen. Hierdoor kunnen regionale leiders als
Ismael Khan (Herat), Generaal Dostum (Mazar-e-Sharif) en ook kleinere krijgsheren
het zich veroorloven zich weinig van het «centrale gezag» aan
te trekken.Nood Loya JirgaEen van de belangrijkste taken waarmee de interim-regering werd belast
was de organisatie van de Nood Loya Jirga: de spoedshalve bijeengeroepen traditionele
vergadering van stamoudsten, die ten doel heeft overeenstemming te bereiken
over de samenstelling van een overgangsregering. Deze overgangsregering moet
Afghanistan besturen tot het moment dat een democratisch gekozen regering
in staat is het bestuur over te nemen. Laatstgenoemde regering moet tot stand
komen door middel van vrije verkiezingen, die voor juni 2004 dienen te worden
gehouden. Voor het einde van het jaar 2003 zal een Grondwetgevende Loya Jirga
bijeenkomen om een nieuwe grondwet aan te nemen.De Nood Loya Jirga is op 11 juni jl. van start gegaan (een dag later dan
gepland) en zal naar verwachting 6 dagen duren. Zij werd georganiseerd door
een onafhankelijke Afghaanse commissie die in januari is benoemd en die samen
met de VN-vertegenwoordiging te Kaboel een plan van aanpak heeft geformuleerd
dat nu ten uitvoer wordt gebracht. In totaal nemen aan de Loya Jirga ongeveer
1500 afgevaardigden deel. Een groot verschil met de bijeenkomst in Bonn is
de positie van de internationale gemeenschap. Waar deze in Bonn prominent
aanwezig was, is de Nood Loya Jirga een vrijwel strikt Afghaanse aangelegenheid.In de aanloop naar de Nood Loya Jirga waarschuwde onder meer de gezaghebbende
non-gouvernementele denktank International Crisis Group (ICG) voor te hoog
gespannen verwachtingen. Deze waarschuwing kwam niet als een verrassing; de
machtsverhoudingen in Kaboel moeten zoals gezegd worden aangepast, maar een
té ingrijpende verandering kan het gehele vredesproces verstoren. Een
aantal gevoelige zaken moet worden geregeld, waaronder de positie
van de ex-koning en de samenstelling van de nieuwe overgangsregering. Binnen
deze overgangsregering vormen de verhoudingen tussen etnische Tadzjieken en
de grootste etnische groepering, de Pathanen, het gevoeligste punt. Op dit
moment bezetten de etnische Tadzjieken binnen de interim-regering de belangrijkste
posten (Defensie, Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken). De Pathanen,
die overigens zelf onderling verdeeld zijn, zullen continuering van deze situatie
naar verwachting niet accepteren.Ondanks alle problemen in Afghanistan en aanslagen op diverse vooraanstaande
Afghanen, is de Nood Loya Jirga min of meer volgens schema voorbereid. Misstanden
in de aanloop naar de Nood Loya Jirga zijn relatief beperkt in omvang gebleven.
Zo was sprake van intimidatie van een aantal kandidaten, dat zich vervolgens
terugtrok, en van detentie van anderen. In enkele gevallen zijn kandidaten
vermoord. Daarnaast braken op enkele plaatsen schermutselingen uit. Desalniettemin
is volgens VN-vertegenwoordiger Brahimi sprake van een «redelijk bevredigend
proces» dat «beter dan verwacht» is verlopen en waarin «80%
goed verliep».Kort voor aanvang van de bijeenkomst dreigde het alsnog mis te gaan. De
opening werd met een dag uitgesteld. Officieel omdat zich veel te veel deelnemers
hadden gemeld, waarna een ieder alsnog gecontroleerd moest worden. De onderliggende
reden was dat een zorgvuldig voorbereide afspraak tussen ex-koning, voorzitter
Karzai en de etnische Tadzjieken (waarbij de eerste zou terugtreden, de tweede
regeringleider zou worden en de laatsten enkele sleutelposten zouden inleveren)
in het water dreigde te vallen. De ex-koning liet weten dat hij, indien daartoe
gevraagd, bereid zou zijn na de Loya Jirga een leidende rol te spelen. Onder
druk van Karzai – met steun van de VS – trok hij dit aanbod kort
daarna weer in.Verwacht wordt dat de Nood Loya Jirga alsnog binnen de geplande periode
zal worden beëindigd. De afgevaardigden hebben voorzitter Karzai aangewezen
als leider van de overgangsregering, hetgeen internationaal wordt toegejuicht.
Voorts wordt voorzien dat Pathanen en Hazara's meer invloed op de regering
krijgen dan nu het geval is. Zowel de Afghaanse bevolking als haar leiders
lijken ervan doordrongen dat zij op dit moment meer te winnen hebben bij samenwerking
dan bij conflicten, en dat het om een unieke kans gaat. De enorme hoeveelheid
donorgeld die in Tokio is toegezegd (US $ 5,4 miljard) werd gekoppeld aan
de uitvoering van het akkoord van Bonn. Bij hervatting van de onderlinge strijd
wordt deze hulp niet uitgekeerd.Een belangrijke bedreiging voor het Loya Jirga proces, en daarmee voor
de binnenlandse stabiliteit, wordt gevormd door voormalig president Rabbani
en krijgsheren als Hekmatyar en Sayyaf. Alle drie hebben onlangs gezegd voorstander
van de Nood Loya Jirga te zijn, en Rabbani heeft zelfs laten weten geen aspiraties
ten aanzien van het presidentschap meer te koesteren. Niemand kan echter voorspellen
hoe zij zich zullen opstellen als zij zoals verwacht – opnieuw –
geen machtsposities gaan innemen. Andere bedreigingen worden gevormd door
mogelijke acties van de Taliban en Al Qa'ida.De algemene verwachting voor de komende periode is dat de Nood Loya Jirga
zal leiden tot een overgangsregering die voor de overgrote meerderheid van
de Afghanen aanvaardbaar is en die – met de nodige aanpassingen –
een voortzetting zal zijn van de huidige interim-regering. In dat geval lijkt
stabiliteit voor de komende tijd min of meer gewaarborgd, mits voldoende fondsen
voor wederopbouw beschikbaar komen, de provincies en hun gouverneurs de nodige
autonomie wordt gegund en tegelijkertijd de opbouw van een nationale
leger- en politiemacht verder ter hand wordt genomen. In principe kan aan
deze drie voorwaarden worden voldaan, zodat de verdere politieke ontwikkelingen
relatief vreedzaam kunnen verlopen.Regionale ontwikkelingen en vooruitzichtenDe laatste jaren werd elke analyse van Afghanistan afgesloten met de sombere
constatering dat een vreedzame oplossing voor dat land niet mogelijk zou blijken
zonder medewerking van de buurlanden. Sinds de ineenstorting van het Taliban-bewind
lijkt echter voor het eerst sprake van dergelijke medewerking. Alle buurlanden
hebben hun steun aan het Bonn-akkoord, het vredesproces, en de interim-regering
betuigd. Bezoeken van hoogwaardigheidsbekleders hebben de onderlinge relaties
bevestigd en hebben een basis voor vertrouwen en samenwerking gelegd, al wil
dat natuurlijk niet zeggen dat het wantrouwen dat in de loop der jaren is
ontstaan, in een keer verdwenen is.Zo doet Pakistan pogingen om, na de periode waarin het steun verleende
aan de Taliban, de betrekkingen met Afghanistan op nieuwe leest te schoeien.
Vooral de «Noordelijke Alliantie-component» binnen de interim-regering
stelt zich enigszins terughoudend op ten opzichte van de Pakistaanse avances.
Dat geldt voor de Pathanen veel minder; Pakistan is immers een pleitbezorger
van de Pathaanse belangen in het nieuwe Afghanistan. Pakistan heeft ruimhartig
financiële steun toegezegd en snel diplomatieke betrekkingen aangeknoopt
met de interim-regering. Pakistaanse bedrijven trachten een zo groot mogelijke
rol te spelen bij de economische wederopbouw.Ook Iran heeft financiële en politieke steun aan het «Bonn-proces»
toegezegd, en heeft getracht de banden met de interim-regering aan te halen.
Iran zoekt daarbij vooral aansluiting bij de voormalige Noordelijke Alliantie,
en juist niet bij de Pathanen. Daarnaast steunt Iran de gouverneur van Herat,
Ismael Khan, op alle mogelijke manieren. Voorts bestaan banden met de sji'itische
Hazara's.De betrokkenheid van India met Afghanistan wordt vooral beïnvloed
door de Pakistaanse aspiraties. Rusland houdt de ontwikkelingen aan zijn zuidgrens
nauwlettend in de gaten, maar ziet – mede vanwege zijn belaste verleden
in Afghanistan – tot dusverre af van een duidelijk eigen profiel. Zowel
India als Rusland hebben zich – net als China en de Centraal-Aziatische
republieken – achter het akkoord van Bonn gesteld.In dit kader kan ook worden genoemd dat de interim-regering met Turkmenistan
en Pakistan onderhandelingen heeft heropend over de aanleg van pijpleidingen
voor het vervoeren van de enorme energievoorraden uit Centraal-Azië.
Blijkbaar acht men de tijd rijp om over gemeenschappelijke economische belangen
na te denken.Ten aanzien van de buurlanden is de conclusie gerechtvaardigd dat de tekenen
in geen jaren zo gunstig zijn geweest. Hoewel instanties in diverse buurlanden
niet nalaten hun eigen «belangen» in Afghanistan te behartigen,
is er tot nu toe geen aanwijzing dat die buren van Afghanistan zich verzetten
tegen het vredesproces aldaar. Evenmin hebben de buurlanden zich negatief
uitgelaten over ISAF.Een ander aspect van de regionale dimensie is het recent weer opgelaaide
conflict rond Kashmir. Het is mogelijk dat een deel van het huidige geweld
in Kashmir wordt veroorzaakt door groeperingen die voorheen in Afghanistan
actief waren, waaronder Al Qa'ida. Een eventuele oorlog tussen India en Pakistan
zal onvermijdelijk zijn weerslag – bijvoorbeeld door terugtrekken van
Pakistaanse troepen aan de grens met Afghanistan, of door additionele vluchtelingenstromen
in de richting van Afghanistan – hebben op de ontwikkelingen
in Afghanistan, inclusief op het functioneren van ISAF. Op dit moment lijken
de spanningen op het subcontinent echter af te nemen.Economische ontwikkelingenDe economische vooruitzichten voor Afghanistan zijn onduidelijk, maar
daarmee niet per se ongunstig. De Afghaanse economie ligt weliswaar grotendeels
in duigen, maar de laatste maanden zijn desondanks alom tekenen van opkomend
ondernemerschap waarneembaar. De bevolking in grote delen van het land lijkt
vastbesloten zich deze kans op politieke en sociaal-economische ontwikkeling
niet te laten ontnemen. In enkele gebieden, waaronder met name de regio Herat,
is sprake van snel groeiende economische activiteit, zij het dat deze onder
meer op smokkel gebaseerd is. Aangezien het vooralsnog ontbreekt aan zowel
de fysieke infrastructuur als aan goed ontwikkelde gezagsverhoudingen tussen
Kaboel en provincie, kan nog niet het hele land meeprofiteren van dit soort
lokale en regionale economische impulsen.De interim-regering heeft aangekondigd dat zij bij de economische ontwikkeling
van het land voorrang wil geven aan het particulier initiatief. In nauw overleg
met het IMF wordt momenteel gewerkt aan het opzetten van structuren die toezicht
op monetair verkeer en implementatie van monetair beleid mogelijk moeten maken.
Daarnaast heeft de interim-regering besloten een nieuwe nationale munt in
te voeren.De komende jaren zullen zowel de regering als de economie in grote mate
afhankelijk blijven van externe geldbronnen, zoals donoren en Afghanen in
het buitenland. Een groot deel van dit geld zal geïnvesteerd worden in
economische activiteiten, zoals rehabilitatie van de rurale economie –
hetgeen mede van belang is om alternatieven voor de productie van drugs te
bieden – en financiering van kleine en middelgrote bedrijven. Het blijft
daarbij wenselijk dat een zo groot mogelijk deel van deze geldstroom gecoördineerd
het land binnen komt, om op die manier de regering in staat te stellen voorwaarden
te scheppen voor economische groei. De Nederlandse regering spant zich in
om de coördinatie van de activiteiten van de internationale gemeenschap
te bevorderen en daarmee het werk van de Afghaanse regering te vereenvoudigen.
Daarnaast zal de regering zich inspannen om maximale toegang voor Afghaanse
producten tot de Europese markten te bewerkstelligen. Dit alles geldt uiteraard
onder het beslag van voortgaande tenuitvoerlegging van de afspraken van Bonn.Concluderend kan worden gesteld dat de economische uitgangssituatie in
Afghanistan zeer moeilijk is, en de toekomst ongewis. Anderzijds spannen regering,
bevolking en donoren zich in om gebruik te maken van het huidige «window
of opportunity». Men lijkt vastbesloten om zo spoedig mogelijk een fundament
voor economische groei te leggen, en daarmee ook voor stabiliteit.Rol van ISAF in het politieke procesISAF heeft een ondersteunende rol in het politieke proces. Zo heeft ISAF
merkbaar bijgedragen aan de totstandkoming van een veilige situatie waarin
de interim-regering naar vermogen kon functioneren en de Loya Jirga Commissie
in relatieve rust zijn werkzaamheden kon uitvoeren. Bovendien werd een aanvang
gemaakt met ondersteuning en opleiding van leger en politie, en werden kleinschalige
projecten ten behoeve van de burgerbevolking uitgevoerd.De aanwezigheid van ISAF wordt dan ook algemeen geaccepteerd en gewaardeerd.
De interim-regering heeft herhaaldelijk aangedrongen op het aanblijven van
ISAF, en zelfs op uitbreiding van het ISAF-mandaat. Er is geen reden om aan
te nemen dat de komende overgangsregering een andere opstelling jegens ISAF
zal kiezen. Wel moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat, wanneer
de komende maanden een duidelijk «vredesdividend» uitblijft, de
waardering voor ISAF kan omkeren in een veel kritischer bejegening van buitenlandse
instanties en personen.Opbouw Afghaanse veiligheidsstructurenZoals gesteld is ISAF actief bij de opbouw van het nieuwe Afghaanse leger.
Het door ISAF opgeleide Eerste Bataljon Nationale Garde is reeds operationeel
en heeft onder meer een belangrijke taak bij de beveiliging van de Nood Loya
Jirga. Onder toezicht van de VN dragen landen ook op bilaterale basis bij
aan de vorming van de Afghaanse veiligheidsstructuren. Met de oprichting van
VN-trustfunds wordt beoogd te voorzien in de financiering van salarissen van
militairen respectievelijk politiefunctionarissen.De Verenigde Staten hebben een voortrekkersrol voor de activiteiten op
het gebied van de legeropbouw. Duitsland fungeert als coördinator voor
de activiteiten op het gebied van politie. De regering is voornemens op korte
termijn 2 miljoen Euro uit het Vredesfonds bij te dragen aan een project dat
zich richt op de opbouw van de politie-academie in Kaboel. Tevens is Nederland
voornemens een zelfde bedrag ter beschikking te stellen aan de salariëring
van het Afghaanse leger in opbouw via het VN trustfund dat hiertoe is opgericht.Humanitaire situatieDe humanitaire situatie in Afghanistan is nog steeds zorgwekkend. Miljoenen
Afghanen zijn voor hun levensonderhoud vooralsnog afhankelijk van hulpverlening
door VN-organisaties en NGO's. De hulpverlening ondervindt nog steeds hinder
van de instabiele veiligheidssituatie, vooral in het zuiden van Afghanistan.Momenteel verblijven nog ongeveer 3,7 miljoen Afghaanse vluchtelingen
in de buurlanden Iran en Pakistan. Volgens UNHCR zijn in het kader van het
UNHCR-repatriëringsprogramma voor Afghaanse vluchtelingen, dat begin
maart 2002 van start is gegaan, inmiddels 730 000 vluchtelingen naar
Afghanistan teruggekeerd, voornamelijk vanuit Pakistan. Voor de komenden maanden
wordt een verdere toename van het aantal naar Kaboel terugkerende vluchtelingen
verwacht.De aanwezige mijnendreiging staat een succesvolle reïntegratie van
terugkerende vluchtelingen en ontheemden op zijn minst tijdelijk in de weg.
Nederland speelt een actieve rol bij het aanpakken van de landmijnenproblematiek.
Dit jaar wordt ongeveer vier en een half miljoen Euro bijgedragen aan mijnenruimingsactiviteiten
in Afghanistan. Van dit bedrag gaat 1 miljoen Euro aan de NGO HALO-Trust;
bijna 3,4 miljoen Euro wordt besteed via UNMAS (United Nations Mine Action
Service).Sinds 11 september 2001 heeft Nederland in totaal ongeveer € 114
miljoen toegezegd voor humanitaire hulp en wederopbouw. Humanitaire hulp zal
zeer waarschijnlijk nog enkele jaren noodzakelijk zijn in Afghanistan. Om
de reïntegratie van vluchtelingen en ontheemden te realiseren en de stap
naar rehabilitatie en wederopbouw te kunnen maken is capaciteitsopbouw, niet
alleen in de regio Kaboel maar in alle provincies van Afghanistan,
van groot belang. Hiervoor is een stabiele veiligheidssituatie nodig.Invloed op besluitvorming/lead nationDe ervaringen met de eerste zes maanden van ISAF hebben aangetoond dat
troepenleverende landen voldoende betrokken worden bij de algemene politiek-militaire
beleidsbepaling van ISAF. Deze betrokkenheid krijgt primair gestalte via de
wekelijkse bijeenkomst van het zogenaamde «Committee of Contributors»
onder voorzitterschap van het leidende land. Daarnaast zijn troepenleverende
landen via nationale vertegenwoordigers in het operationele hoofdkwartier
betrokken bij de militaire commandovoering. De structuren, zoals vastgelegd
onder het Britse leiderschap, zullen ook onder Turks leiderschap voortbestaan.
Nederland houdt bovendien nauw contact met Duitsland, aangezien het Nederlandse
contingent is ondergebracht in een Duitse eenheid.MandaatHet mandaat van ISAF werd op 23 mei jl. met Veiligheidsraadresolutie 1413
tot 20 december 2002 verlengd. De resolutie werd unaniem door de leden van
de Veiligheidsraad aangenomen en betreft een ongewijzigde verlenging van resolutie
1386 van december 2001, waarin het ISAF-mandaat is neergelegd. Resolutie 1413
voorziet dus niet in een geografische of functionele uitbreiding van het mandaat.
Dit was overigens een voorwaarde die Turkije stelde om de leidende rol van
het Verenigd Koninkrijk over te nemen.Dankzij de verlenging van het mandaat met zes maanden kan ISAF tijdens
en na de Loya Jirga ten volle bijdragen aan de beveiliging van enkele risicogebieden
in en rond Kaboel. Daarnaast zal ISAF blijven bijdragen aan de opbouw van
Afghaanse veiligheidsstructuren en het overgangsbewind alsmede de VN-vertegenwoordigingen
in Kaboel blijven adviseren over veiligheidskwesties. Vooralsnog wordt de
aanwezigheid van ISAF als essentieel gezien voor de verdere voortgang van
de wederopbouw van Afghanistan.Militaire opdrachtDe militaire opdracht van ISAF, zoals verwoord in VN-Veiligheidsraadresolutie
1386 en herbevestigd in VN-Veiligheidsraadresolutie 1413, alsmede de uitwerking
daarvan in het «concept of operations», is helder en uitvoerbaar.
Het doel van de operatie blijft de Afghaanse interim-regering, en later de
overgangsregering, te ondersteunen bij het handhaven van de veiligheid in
Kaboel en omstreken. Het is in de eerste zes maanden niet nodig geweest gebruik
te maken van de bevoegdheid, die het mandaat van de VN biedt overigens wel
biedt, om de militaire opdracht af te dwingen. Het aantreden van een Turkse
commandant, op 20 juni a.s., zal geen verandering brengen in de hoofdtaken
van ISAF, zoals gemeld in de brief van 21 december 2001.Het gaat daarbij vooral om het:– beveiligen van tevoren aangewezen gebieden, gebouwen en routes;– beschermen van VN-staf;– uitbrengen van liaison met de interim-regering en de Speciale
Vertegenwoordiger van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties;– adviseren van de Afghaanse interim-regering over toekomstige veiligheidsstructuren;– uitbrengen van liaison met de Afghaanse politie;– adviseren over en, waar mogelijk, ondersteunen van wederopbouw;– adviseren van de interim-regering over de toekomstige structuur
van de Afghaanse krijgsmacht;– zorgdragen voor de eigen veiligheid.Ook onder de nieuwe Force Commander blijven de beperkingen van de veiligheidsmacht dezelfde. De veiligheidsmacht blijft het
niet tot zijn taak rekenen om:– strijdende partijen te scheiden;– persoonsbeveiliging voor Afghaanse en internationale VIPS te leveren;– toezicht te houden op de aanwezigheid van zware wapens;– zorg te dragen voor de openbare orde in het operatiegebied;– non-VN humanitaire hulporganisaties te beschermen;– de operatie Enduring Freedom tegen de Taliban en al-Qa'ida te
ondersteunen (zie op dit punt verder onder «Bevelstructuur»);– mijnen en ongesprongen explosieven te ruimen (anders dan voor
het eigen optreden);– de Afghaanse burgerbevolking te beschermen;– op te treden tegen criminaliteit en drugshandel.Wijze van optredenOm invulling te geven aan zijn militaire opdracht voert ISAF in en om
Kaboel patrouilles uit. Daarbij wordt nauw samengewerkt met de lokale politie-eenheden,
al wordt ook zelfstandig opgetreden. Onlangs is in verband met de Nood Loya
Jirga het accent gelegd op patrouilles gericht op het voorkomen van terroristische
aanslagen. Zoals bekend hebben zich in de maanden april en mei jl. enige incidenten
voorgedaan. Om dergelijke incidenten te voorkomen worden patrouilles op meer
onvoorspelbare wijze – vooral 's nachts – uitgevoerd op locaties
in de wijde omgeving van de compound vanwaar mogelijke raketaanvallen op ISAF
kunnen plaatsvinden. Naar verwachting zullen na de Nood Loya Jirga weer meer
reguliere patrouilles, zowel te voet als bereden, worden uitgevoerd met de
lokale politie in het kader van preventieve criminaliteitsbestrijding.Ook brengt ISAF bezoeken aan de kazernes van bewapende Afghaanse eenheden
die in en rondom Kaboel gelegen zijn. Daarbij wordt, zo is gebleken, niet
altijd direct toestemming verkregen om het complex te binnen te gaan. Over
het algemeen wordt deze toestemming na contact met de commandant wel gegeven.Daarnaast onderhoudt ISAF op alle niveaus contacten met de daarvoor in
aanmerking komende Afghaanse autoriteiten en fungeert de Force Commander als
gesprekspartner van lokale commandanten, krijgsheren en Afghaanse ministers.
Deze intensieve contacten bevorderen de samenwerking en vergroten de acceptatie
van ISAF.Het Nederlandse gebied van verantwoordelijkheid ligt in de drie zuid-oostelijke
districten van Kaboel. Nederland geeft er, anders dan de contingenten van
sommige andere landen, de voorkeur aan om op zo open mogelijke wijze te patrouilleren
en zoveel mogelijk contact te maken met de lokale bevolking. De ervaring van
de eerste maanden leert dat dit de acceptatie door de lokale bevolking, en
dientengevolge de veiligheid van ISAF, ten goede komt.De logistieke instandhouding van ISAF geschiedt nog steeds door de lucht.
Duitsland heeft hiertoe in Termez, in Oezbekistan, een vooruitgeschoven logistieke
basis ingericht. Van daaruit wordt ook het Nederlandse contingent bevoorraad.
In Termez worden binnen afzienbare termijn twee Nederlandse militairen gestationeerd
om dit proces te begeleiden.Civiel-militaire samenwerkingOok voert het Nederlandse contingent kleinschalige projecten uit op het
terrein van Civil-Military Cooperation (CIMIC). Deze passen in de «hearts
& minds»-campagne die deel uitmaakt van de algehele aanpak van commandant
van ISAF. De Nederlandse eenheid heeft twee CIMIC-functionarissen in zijn
organisatie, waarvan een zich onder meer richt op samenwerking met het Afghaanse
ministerie van vrouwenzaken. Gedurende de eerste zes maanden heeft de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking een bedrag van €50 000 beschikbaar
gesteld. Ook voor de tweede zes maanden kan het Nederlandse contingent zonodig
de beschikking krijgen over middelen voor de uitvoering van zogenaamde «quick
impact projects».Vereist militair vermogenISAF zal uit ongeveer 4600 militairen blijven bestaan. ISAF beschikt over
drie gevechtsgroepen, twee beveiligingscompagnieën voor de twee hoofdkwartieren
van de veiligheidsmacht, een geniebataljon, een Explosieven Opruimings Dienst
(EOD)-compagnie, twee NBC-detectiecompagnieën, een transporthelikoptereenheid
en geneeskundige en logistieke ondersteuning.Turkije zal als «lead nation» in totaal ongeveer 1400 militairen
leveren. Het VK laat ongeveer 500 tot 800 militairen achter. De andere troepenleverende
landen hebben gemeld dat zij hun bijdrage op het huidige niveau handhaven,
of – zoals Duitsland – enigszins verhogen. Met deze omvang en
samenstelling blijft ISAF beschikken over voldoende militair vermogen om zijn
militaire opdracht uit te voeren.GeweldsinstructieDe geweldsinstructie zal ongewijzigd blijven. De huidige geweldsinstructie
(«Rules of Engagement») past bij het hoofdstuk VII-karakter van
de missie en is robuust te noemen.BevelstructuurDe bevelstructuur is helder en blijft ongewijzigd. Zoals gezegd zal Turkije
op 20 juni a.s. de leiding van het Verenigd Koninkrijk overnemen. Dat betekent
dat Turkije vanaf dat moment het strategische hoofdkwartier van ISAF zal bemannen.
Voorts heeft Turkije alle bestaande afspraken met de Verenigde Staten bevestigd.
Dit betekent onder meer dat het gezamenlijke coördinerende overleg tussen
vertegenwoordigers van US Central Command, de Afghaanse interim-regering en
ISAF, dat zich bezighoudt met operationele kwesties, zal worden voortgezet.Verder is onlangs besloten de grenzen van het gebied van verantwoordelijkheid
van ISAF te wijzigen, mede om de scheiding met de operatie Enduring Freedom
tot uiting te brengen. Deze aanpassingen vallen binnen het mandaat van ISAF.
Als gevolg van de wijzingen valt het vliegveld van Bagram, dat vooral voor
de operatie Enduring Freedom gebruikt wordt, niet langer onder ISAF. Over
het gebruik van het vliegveld zullen aanvullende afspraken gemaakt worden.US Central Command behoudt de «authority to deconflict»: de
bevoegdheid te voorkomen dat activiteiten van de operatie Enduring Freedom
en ISAF met elkaar in strijd raken. Op deze manier wordt een bevelstructuur
zonder dubbele sleutels bewerkstelligd. De afspraak is mede van belang in
het geval ISAF de hulp nodig heeft van Amerikaanse militaire eenheden in de regio (zie verder «Voortijdige beëindiging van de missie»).
In de eerste zes maanden is nog geen gebruik gemaakt van deze bevoegdheid.Duitsland blijft de kern leveren van het brigadehoofdkwartier dat de dagelijkse
leiding over de operatie heeft. In dit hoofdkwartier levert Nederland de plaatsvervangend
commandant en enkele andere staffunctionarissen.Het Nederlandse contingent staat onder leiding van de Nederlandse compagniescommandant,
die zijn opdrachten ontvangt van de Duitse bataljonsleiding. De Nederlandse
militairen van het Korps commandotroepen, die als lange-afstandsverkenners
worden ingezet, staan ook onder operationeel commando van de Nederlandse compagniescommandant,
maar kunnen onder tactische controle van de Duitse commandant van de Kaboel
Multi-Nationale Brigade (KMNB) specifieke opdrachten uitvoeren in geheel Kaboel.
Hun patrouilles dragen bij aan de vorming van een zo compleet mogelijk beeld
van de situatie ter plekke («situational awareness») en daarmee
aan de directe bescherming van ISAF.Zoals gebruikelijk is aan het Nederlandse contingent een Senior National
Representative (SNR) toegevoegd die namens de Chef Defensiestaf (CDS) de opdrachten
van de Duitse bataljonsleiding toetst. Deze SNR houdt dagelijks contact met
het onder de CDS ressorterende Defensie Crisis Beheersingscentrum in het ministerie
van Defensie in Den Haag.Militaire risico-analyseDe militaire risico's van deelneming aan de operatie ISAF blijven weliswaar
aanzienlijk, maar de inzet van Nederlandse militairen is, gelet op de met
deze operatie gemoeide belangen, het mandaat, de overige deelnemende landen
en de betrokkenheid van de VS, nog steeds verantwoord. Het risicobeeld wordt
voortdurend geactualiseerd, onder meer op basis van inlichtingen die zusterdiensten
beschikbaar stellen.De ontwikkelingen in Afghanistan sinds december en de ontplooiing van
ISAF zijn, zeker in het licht van de recente Afghaanse geschiedenis, boven
verwachting positief geweest. Dat neemt niet weg dat de veiligheidssituatie
in Afghanistan onzeker en gespannen blijft. De resultaten van de Nood Loya
Jirga zullen bepalend zijn voor de politieke ontwikkelingen in de nabije toekomst.
Voor de stabiliteit zal het onder meer van belang zijn dat de etnische Tadzjieken,
die in de huidige interim-regering de overhand hebben, bereid zijn een deel
van hun macht over te dragen aan andere partijen. Gelet op het feit dat zij
zich zien als overwinnaars van de strijd tegen de Taliban en beschikken over
een aanzienlijk militair potentieel, is het echter realistisch te veronderstellen
dat zij hier terughoudend in zullen zijn. Het is de vraag of er een compromis
gevonden kan worden dat voor alle partijen aanvaardbaar is. Naar verwachting
zullen de Pathanen zich niet neerleggen bij handhaving van de status quo.Indien een compromis uitblijft, dan kan dat leiden tot toenemende spanningen
en uiteindelijk eventueel tot onderlinge schermutselingen tussen facties en
krijgsheren. Het is in dat geval niet uit te sluiten dat ISAF daarbij betrokken
raakt. Ook kunnen krijgsheren die ontevreden zijn over de uitkomsten van de
Nood Loya Jirga zich tegen ISAF keren. Van krijgsheer Hekmatyar is al bekend
dat hij fel tegen elke westerse militaire presentie in Afghanistan is gekant.
Door middel van aanslagen zou hij kunnen proberen positie van de overgangsregering
en ISAF te ontwrichten. ISAF is doelwit geweest van enkele gerichte acties –
er zijn bijvoorbeeld raketten afgevuurd in de richting van het hoofdkwartier
van KMNB – die overigens zonder verdere gevolgen zijn gebleven.Het is aan de internationale gemeenschap om de Afghaanse partijen ervan
te weerhouden, onder meer door verdere financiële steun afhankelijk te
maken van politieke voortgang, hun geschillen met geweld op te lossen. Indien
het «Bonn-proces» onverhoopt strandt, ontvalt uiteindelijk de
basis aan de huidige ISAF-missie en is het aan de internationale gemeenschap
om nieuwe maatregelen te treffen. Voor ISAF treedt dan het extractieplan in
werking (zie «Voortijdige beëindiging van de missie»).De dreiging van terroristische aanslagen in Afghanistan blijft de komende
periode onverminderd aanwezig. Acties van aan al-Qa'ida en de voormalige Taliban
gelieerde strijders blijven mogelijk, ongeacht de afloop van de Nood Loya
Jirga. Deze acties kunnen zich richten tegen personen of instellingen van
de interim-regering of de overgangsregering, maar ook tegen westerse vertegenwoordigers
in Afghanistan, in het bijzonder tegen militairen en hun locaties. ISAF is
hier buitengewoon alert op en heeft zijn patrouillegang en algehele aanwezigheid
aan deze dreiging aangepast.In Kaboel is het thans relatief rustig. Het openbare leven komt steeds
meer op gang en de bevolking staat positief tegenover ISAF. Wel blijft de
criminaliteit een bron van zorg. In verband met de Nood Loya Jirga heeft de
etnisch-Tadzjiekse minister van Defensie, Fahim Khan, troepen samengetrokken
in en rond Kaboel. In de omgeving van Kaboel bevinden zich ook troepen van
andere krijgsheren, zoals van Sayyaf. Deze krijgsheer beschikt ook over aanzienlijke
invloed in delen van de stad, onder meer via het politieapparaat.Zoals gezegd heeft de interim-regering buiten Kaboel nog weinig gezag.
Het is niet te verwachten dat de Nood Loya Jirga daarin op korte termijn verandering
zal brengen. De bereidheid van de krijgsheren om samen te werken met het bewind
in Kaboel, wat sommigen hebben beloofd, kan afnemen naarmate hun machtspositie
daardoor wordt aangetast. Pogingen van de centrale regering om in delen van
Afghanistan meer zeggenschap te verkrijgen, bijvoorbeeld door lokale autoriteiten
te benoemen, zijn reeds op verzet gestuit. Ook onderling zullen de regionale
krijgsheren naar verwachting proberen elkaar de loef af te steken en hun machtspositie
verder uit te breiden. In een aantal provincies in het land, vooral in het
noorden rond Mazar-e-Sharif en in het oosten, wordt nog steeds sporadisch
gevochten,. Deze schermutselingen hebben echter geen merkbare invloed op de
situatie in en rond Kaboel.In verband hiermee is het tevens van belang dat nog steeds, zij het op
kleinere schaal, offensieve activiteiten in het kader van de operatie «Enduring
Freedom» worden ondernomen. Het blijft zaak alert te zijn op vermenging
van deze beide operaties. Door middel van de bevoegdheid van US Central Command
om strijdigheid tussen beide operaties te vermijden (zie «bevelstructuur»),
wordt dit risico geminimaliseerd.Voorts blijven de in Afghanistan in groten getale aanwezige mijnen een
risico voor de bevolking en de buitenlandse militairen. Bovendien dient in
en rond Kaboel rekening gehouden te worden met ongesprongen explosieven en
boobytraps. ISAF hanteert hiervoor de vereiste veiligheidsmaatregelen.Voortijdige beëindiging van de missieTurkije en de Verenigde Staten zetten de bestaande afspraken op het gebied
van militaire steun aan ISAF in noodgevallen, ongewijzigd voort. De Verenigde
Staten hebben toegezegd ISAF in noodgevallen te hulp te komen. De Verenigde
Staten beschikken de komende tijd over voldoende militaire capaciteit in de
regio om deze toezeggingen gestand te kunnendoen. Zoals gemeld
in de brief aan Uw Kamer van 21 december 2001 zou de commandant van ISAF een
afzonderlijk zogenoemd eventualiteitenplan opstellen voor het afbreken van
de operatie onder tegenwerking van de partijen. Dit extractieplan is inmiddels
tot op compagniesniveau uitgewerkt.Geschiktheid en beschikbaarheidHet Nederlandse contingent zal blijven bestaan uit ruim 220 militairen.
Deze zijn vooral afkomstig van eenheden van de luchtmobiele brigade van de
Koninklijke landmacht. De bewapening van de compagnie blijft op hetzelfde
niveau, hoewel de samenstelling van de eenheid met ingang van de volgende
rotatie eind juli a.s. enigszins zal veranderen. De bijdrage van het Korps
commandotroepen zal dan worden teruggebracht van drie naar twee ploegen. De
twee ploegen van het Korps commandotroepen kunnen in voldoende mate blijven
voorzien in de specialistische inlichtingenverzamelbehoefte op het niveau
van brigade, gevechtsgroep en compagnie. Het verkennings- en infanteriepeloton
zal daarentegen enigszins worden versterkt. Het infanteriepeloton is verantwoordelijk
voor een van de politiedistricten en levert een fors deel van de compoundwacht
en de reserve van de brigade. Ten gevolge van de laatste twee deeltaken komt
de frequentie van de patrouille enigszins in het gedrang. Het verkenningspeloton
is vooral belast met het monitoren van de Afghaanse militaire complexen, maar
heeft ook een reservetaak.Het Nederlandse contingent beschikt over 6 Patria-pantserwielvoertuigen
die kunnen worden ingezet bij (nachtelijke) patrouilles en de beveiliging
van colonnes, hoewel dit laatste nog niet is voorgekomen. Bij bijzondere gelegenheden,
zoals bij de terugkeer van de voormalige koning Zahir Shah en het recente
bezoek van de bondskanselier van Duitsland, worden de Patria's achter de hand
gehouden. Ook spelen zij een rol bij de uitvoering van een eventuele extractieoperatie.Duur van de deelnemingDe Nederlandse militaire bijdrage zal, overeenkomstig het mandaat, verlengd
worden met zes maanden, te rekenen vanaf 20 juni, de datum waarop formeel
het nieuwe mandaat ingaat. Op deze manier lopen de termijnen van het internationale
mandaat en de Nederlandse inzet synchroon.Vanuit internationaal perspectief is de verwachting dat de aanwezigheid
van ISAF in Kaboel en omstreken, bij gelijkblijvende omstandigheden, zal worden
voortgezet gedurende de gehele periode die het «Bonn-proces» in
beslag neemt. Volgens het akkoord van Bonn van december 2001 zou het in totaal
twee jaar duren voordat verkiezingen zouden worden gehouden en een gekozen
regering aan zal treden. Er dient derhalve rekening gehouden te worden met
de mogelijkheid dat na de huidige periode opnieuw een beroep zal worden gedaan
op Nederland om zijn bijdrage aan ISAF voort te zetten.FinanciënDe additionele uitgaven die gemoeid zullen zijn met de verlenging van
de Nederlandse deelneming aan ISAF met zes maanden zullen naar verwachting
tussen de 17 en 22 miljoen euro bedragen. Hierbij wordt ervan uitgegaan dat
de samenwerking met Duitsland op gelijke voet wordt voort-gezet.
Deze uitgaven kunnen worden geaccommodeerd binnen de voorziening vredesoperaties
op de Defensiebegroting (artikel 09), die deel uitmaakt van de HGIS (non-ODA).De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Defensie,F. H. G. de GraveDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking a.i.,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27925-61.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl