Verdrag Nederland-Israël inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken; Oegstgeest, 21 mei 1996; Brief minister met toelichtende nota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25182, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-01-1997

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25182 nr. 1;148

20-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende nota 1. Algemeen2. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikelen 3 tot en met 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikelen 19 tot en met 21Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25182Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 182Verdrag tussen de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
regering van de Staat Israël inzake wederzijdse administratieve bijstand
in douanezaken, met Bijlage; Oegstgeest, 21 mei 1996nr. 148nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Saten-Generaal's-Gravenhage 20 december 1996Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 31 december 1996. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 30
januari 1997.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel
5, eerste lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad
van State gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over
te leggen het op 21 mei 1996 te Oegstgeest tot stand gekomen Verdrag tussen
de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van de Staat
Israël inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken, met
Bijlage (Trb. 1996, 155).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse ZakenH. A. F. M. O. van Mierlo Toelichtende nota 1. AlgemeenHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend een opmerking van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde
lid, onder b, van de Wet op de Raad van State).Vanaf 1988 hebben besprekingen plaatsgevonden tussen de Nederlandse en
de Israëlische douane-autoriteiten om te komen tot een verdrag inzake
wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. Tussen beide delegaties
is overeenstemming bereikt over de thans voorliggende tekst. De duur van de
onderhandelingen is voornamelijk toe te schrijven aan het feit dat de Israëlische
douane-autoriteiten hierbij de eerste ervaringen met onderhandelingen over
een dergelijk verdrag hebben opgedaan. Dit verdrag is dan ook het eerste verdrag
inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken van Israël
met een Europees land, hetgeen door beide partijen als passend wordt ervaren
gezien de relaties tussen beide landen.Hoewel in titel en preambule van het verdrag beide regeringen worden genoemd,
zal het verdrag uiteraard tussen beide staten gelden, zoals ook blijkt uit
de verdere verdragstekst.Beide landen hebben er, mede gezien de omvang van hun economische betrekkingen,
belang bij dat het toezicht op de naleving van de douanewetgeving op de meest
effectieve wijze geschiedt. Dit geldt evenzeer voor de voorkoming, opsporing
en bestrijding van inbreuken op hun douanewetgeving. Het thans voorliggende
verdrag beoogt de basis te zijn voor een nauwe administratieve samenwerking
die de territoriale beperktheid doorbreekt die in het algemeen het kenmerk
is van nationale douanewetgevingen.Het verdrag komt wat betreft inhoud en bewoordingen goeddeels overeen
met eerder door ons land gesloten bilaterale verdragen terzake, te weten:– de op 20 december 1983 te Oslo tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Noorwegen inzake wederzijdse
administratieve bijstand in douanezaken (Trb. 1984, 8);– de op 4 april 1984 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland inzake wederzijdse
bijstand in douanezaken (Trb. 1984, 39); en– de op 20 maart 1985 te Stockholm tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Zweden inzake wederzijdse
bijstand in douanezaken (Trb. 1985; 64).Het verdrag met Israël is door de tijdsduur van de onderhandelingen
de laatste van de «eerste generatie» verdragen op het gebied van
de wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. Op Nederlands initiatief
zijn in dit verdrag wel enige nieuwe elementen zoals een regeling van de gegevensbescherming
opgenomen. Het streven is erop gericht om de toekomstige verdragen op dit
gebied te baseren op een in de Wereld Douane Organisatie (WDO) ontwikkeld
modelverdrag. Zoals het internationaal gebruikelijk is om op het gebied van
de verdragen tot voorkoming van dubbele belasting het modelverdrag van de
Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling tot uitgangspunt
te nemen voor de onderhandelingen, zo zal dit nieuwe WDO modelverdrag een
soortgelijke rol voor bilaterale verdragen inzake wederzijdse administratieve
bijstand in douanezaken moeten gaan spelen. Het recent tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Estland tot stand gekomen Verdrag op 11 oktober
1995 te 's Gravenhage inzake wederzijdse administratieve bijstand ten
behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de voorkoming,
opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving (Trb. 1995, 262)
is reeds op dit modelverdrag gebaseerd. Het verdrag met Israël strekt tot het wederzijds verlenen van administratieve
bijstand:a. ter verzekering van de juiste naleving van de wettelijke bepalingen
en voorschriften inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen;b. ter voorkoming, opsporing en bestrijding van strafbare feiten ter zake
van de onder a. bedoelde bepalingen en voorschriften.Het verdrag regelt nauwkeurig hoever de samenwerking strekt en beperkt
zich daarbij tot de maatregelen die voor een doeltreffende samenwerking noodzakelijk
zijn. Zij beperkt zich uitdrukkelijk tot de administratieve samenwerking en
bestrijkt niet het terrein van de tussen rechterlijke autoriteiten te verlenen
internationale rechtshulp in strafzaken. 2. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Het begrip «douanewetten» heeft in het verdrag een ruimere
betekenis dan die welke daaraan in het algemeen wordt toegekend. Onder de
werking van het verdrag vallen ten gevolge van deze definitie in ruime zin
van de term «douanewetten» regelingen inzake de in-, uit- en doorvoer
van goederen, hoofdzakelijk betreffende:a. douanerechten alsmede omzetbelasting en accijnzen geheven ter zake
van de invoer;b. landbouwheffingen en -restituties;c. anti-dumpingrechten;d. verboden, beperkingen en controlemaatregelen inzake het grensoverschrijdende
goederenverkeer ter bescherming van economische (landbouw-economische daaronder
begrepen), culturele, veterinaire en phytosanitaire belangen, van de binnenlandse
veiligheid en van de volksgezondheid.Evenals het begrip «douanewetten» heeft de term «douaneautoriteit»
in het verdrag, althans wat Nederland betreft, een gekwalificeerde betekenis.
Voor ons land wordt daaronder verstaan de centrale nationale administratieve
autoriteit welke belast is met de uitvoering van de regelingen, waarop de
in dit verdrag omschreven samenwerking betrekking heeft. Dit zal in een aantal
gevallen de nationale douanedienst zijn, doch niet bij alle hier bedoelde
regelingen is de uitvoering in ons land uitsluitend aan de douanedienst opgedragen.
Door het bepaalde in artikel 1, onder b, wordt bereikt dat het toepassingsgebied
van het verdrag in beide landen gelijk is. De Nederlandse diensten die in
de eerste plaats in aanmerking komen voor samenwerking in de zin van het verdrag
zijn: de Douane en de Douanerecherche van de Fiscale Inlichtingen en Opsporingsdienst
van het Ministerie van Financiën, de Algemene Inspectiedienst van het
Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Economische Controledienst
van het Ministerie van Economische Zaken.In de definities is thans ook een definitie van «persoonsgegevens»
opgenomen, die is ontleend aan het op 28 januari 1981 te Straatsburg tot stand
gekomen verdrag tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde
verwerking van persoonsgegevens (Trb. 1988, 7). Artikel 2Conform hetgeen in het algemene deel van de toelichting al is gememoreerd,
strekt de in dit verdrag voorziene bijstand tot het verzekeren van de juiste
toepassing van de douanewetten alsmede tot het voorkomen, opsporen en bestrijden
van inbreuken op deze douanewetten. De praktische uitvoering van de bijstand
zal geschieden conform de wetgeving van de verdragsluitende partij die de
bijstand verleent. Artikelen 3 tot en met 5De bepalingen van het eerste tot en met het derde lid van artikel 3 betreffen
bijzondere redenen waarom en bijzondere gevallen waarin bijstand geheel of
gedeeltelijk kan worden geweigerd. Het eerste lid van dit artikel ziet op
de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde en andere wezenlijke belangen
van de aangezochte staat. Krachtens deze bepaling zal Nederland bijvoorbeeld
bijstand weigeren als deze wordt gevraagd ten behoeve van onderzoek in een
zaak die hier te lande reeds onderwerp van een strafvervolging heeft gevormd.
Dit zou namelijk in strijd komen met het «ne bis in idem» beginsel.Daarnaast betreffen deze bepalingen inlichtingen die nodig zijn voor de
naleving van douanewetten en voor de opsporing van strafbare feiten, vaak
handelingen van exporteurs en importeurs. Een algemene regel die weigering
tot het verschaffen van inlichtingen op grond van een ondernemersgeheim mogelijk
zou maken, zou het toepassingsgebied van het verdrag te zeer beperken. Om
niettemin in afzonderlijke gevallen met bijzondere omstandigheden rekening
te houden, is in het tweede lid bepaald dat de aangezochte douaneautoriteit
op grond van inbreuken op een industrieel geheim, dan wel een handels- of
beroepsgeheim kan weigeren aan een verzoek om inlichtingen te voldoen. Ook
in gevallen dat een reeds opgestart onderzoek kan worden doorkruist dan wel
een onevenredig beslag op de aangezochte autoriteit wordt gelegd, kan bijstand
worden geweigerd.Het derde lid van artikel 3 voorziet er in dat, indien in de aangezochte
staat gegevens door de douaneautoriteiten zijn verkregen in het kader van
een strafrechtelijke procedure, deze gegevens niet worden verstrekt dan na
daartoe verkregen toestemming van de betrokken rechterlijke autoriteit. Deze
autoriteit, die aldus in staat is te beoordelen of de gevraagde gegevens ook
ingevolge een verzoek om strafrechtelijke rechtshulp hadden kunnen worden
verstrekt, kan de nodige waarborgen verlangen, bijvoorbeeld om te voorkomen
dat de gegevens in de verzoekende staat worden gebruikt om een strafvervolging
van hetzelfde feit en tegen dezelfde verdachte te beginnen.Gehele of gedeeltelijke weigering van bijstand dient op grond van artikel
4 aan de verzoekende staat te worden medegedeeld onder opgaaf van redenen.
Een gedachtenwisseling over de weigering is dan mogelijk. Eventueel kunnen
bepaalde voorwaarden aan het verlenen van de gevraagde bijstand worden gesteld.De bij de toepassing van artikel 5 mogelijk rijzende reciprociteitsproblemen
zullen met beleid moeten worden opgelost, waarbij het evenwicht tussen de
belangen van beide verdragsluitende partijen, die met de uitvoering van het
verdrag worden gediend, richtsnoer zal zijn. Bij het bepalen van dit evenwicht
kunnen zowel juridische als feitelijke omstandigheden voor de uitleg van de
overeengekomen wederkerigheid meespelen. Artikel 6Het eerste lid legt het beginsel vast dat de bijstand direkt zal worden
verleend tussen de beide douane-administraties. Voor de praktische uitvoering
van het verdrag zullen nadere toepassingsmodaliteiten worden vastgesteld.Ten einde fraude met succes te kunnen bestrijden, kunnen de douaneautoriteiten
overeenkomstig het tweede lid van dit artikel hun opsporingsdiensten in de
gelegenheid stellen rechtstreeks betrekkingen met elkaar te onderhouden. Artikel 7Deze bepaling regelt het verlenen van bijstand ter zake van de toepassing
van de douanewetten voor zover het betreft het verstrekken van gegevens. Op
verzoek worden gegevens medegedeeld welke in het bijzonder de vaststelling
van de oorsprong, waarde en aard van goederen en de toepassing van maatregelen
inzake in- en uitvoerverboden en -beperkingen vergemakkelijken. Het gaat hierbij
niet alleen om gegevens welke de aangezochte autoriteit voorhanden heeft.
Indien deze autoriteit niet over de gevraagde gegevens beschikt, is zij verplicht,
ter verkrijging van die gegevens, een onderzoek in te stellen. Daarbij maakt
de aangezochte autoriteit gebruik van de bevoegdheden welke haar ten dienste
zouden staan bij een onderzoek ten eigen behoeve of op verzoek van een andere
autoriteit in de aangezochte verdragsluitende Partij. Artikel 8Dit artikel voorziet onder a en b in het verstrekken van inlichtingen
omtrent het rechtmatig uitvoeren van in het andere land ingevoerde goederen
dan wel het rechtmatig invoeren van goederen die uit het andere land zijn
uitgevoerd.Bij uitvoer wordt dikwijls een gunstige behandeling toegestaan. Zo kan
een verrekening van belasting of een restitutie, dan wel een ontheffing van
een uitvoerverbod worden toegepast, al dan niet afhankelijk van een bepaalde
bestemming. Twijfel of goederen werkelijk naar een andere staat zijn uitgevoerd,
kan worden weggenomen wanneer de douaneautoriteit van die staat verklaart
dat de goederen op regelmatige wijze het grondgebied van die staat zijn binnengebracht.
Voor wat het verkeer tussen de verdragsluitende staten betreft, is daarom
in dit artikel onder c bepaald dat de douaneautoriteiten elkaar, op verzoek,
zodanige verklaringen verschaffen. Artikel 9Deze bepalingen bevatten maatregelen welke ten doel hebben de voorkoming
en opsporing van inbreuken op douanewetten te vergemakkelijken. De douaneautoriteiten
delen elkaar concrete gegevens ten aanzien van verdachte handelingen mede
en wisselen algemene inlichtingen uit, in het bijzonder betreffende hun gebleken
nieuwe middelen en werkwijzen waarmee strafbare feiten op het stuk van de
douanewetten zouden kunnen worden begaan. Zij wisselen tevens informatie uit
omtrent goederen ten aanzien waarvan, naar uit ervaring bekend is, dikwijls
fraude wordt gepleegd. Artikel 10De douaneautoriteiten houden op verzoek of uit eigen beweging binnen hun
dienstgebied een bijzonder toezicht op de in dit artikel genoemde vervoermiddelen,
plaatsen en bewegingen van personen en goederen, waaruit fraude ten nadele
van de andere verdragsluitende staat zou kunnen voortvloeien. De in dit artikel
opgenomen beperking betreft zowel de juridische als de feitelijke mogelijkheid
(de grenzen van hun bevoegdheden en van de beschikbare menskracht en middelen).
Deze beperking is opgenomen omdat het uitoefenen van een dergelijk toezicht
erg arbeidsintensief is en ingrijpend voor de betrokkenen. Artikel 11Dit artikel bevat een regeling voor de bijstand, bestaande uit het instellen
van ambtelijke onderzoeken naar gepleegde of vermoede inbreuken
op douanewetten. Op verzoek van de douaneautoriteit van de ene staat, gaat
de douaneautoriteit van de andere staat over tot ambtelijke onderzoeken met
betrekking tot handelingen die in strijd zijn, of waarvan vermoed wordt dat
zij in strijd zijn met de douanewetten. De douaneautoriteit van de aangezochte
staat maakt de resultaten van het onderzoek bekend aan de verzoekende douane-autoriteiten.Aangezien het verdrag zich alleen bezighoudt met administratieve samenwerking,
kunnen onderzoeken, welke de toepassing van strafrechtelijke dwangmiddelen
met zich medebrengen, niet krachtens dit verdrag, doch slechts op de grondslag
van nationale en internationale regelingen op het gebied van rechtshulp in
strafzaken plaatsvinden. Artikel 12Dankzij hun bijzondere kennis van zaken kunnen de opsporingsambtenaren
van de verzoekende autoriteit er dikwijls toe bijdragen dat een onderzoek
in een bepaalde zaak snel en grondig geschiedt. Artikel 12 bepaalt daarom
dat zij met goedvinden van de douaneautoriteit van de andere staat aanwezig
kunnen zijn bij onderzoeken, te verrichten door ambtenaren van deze autoriteit.
Zij hebben in dergelijke gevallen slechts een raadgevende taak. Het onderzoek
wordt verricht door en onder verantwoordelijkheid van de ambtenaren van de
aangezochte autoriteit. Artikel 13De op grond van artikel 12 op het grondgebied van de andere staat aanwezige
ambtenaren moeten op grond van artikel 13 hun ambtelijke staat te allen tijde
kunnen aantonen. Binnen de grenzen van de nationale wetgeving in die andere
staat, zullen deze ambtenaren worden gelijkgesteld met de nationale ambtenaren
wat betreft hun rechtsbescherming. Artikel 14Aangezien de in het verdrag bedoelde inlichtingen en documenten dikwijls
van vertrouwelijke aard zijn, moet tegen misbruik daarvan worden gewaakt.
Het eerste lid bepaalt daarom dat de verkregen inlichtingen en documenten
slechts voor de naleving van de wettelijke bepalingen en voorschriften inzake
de in-, uit- en doorvoer van goederen of voor het voorkomen, opsporen of vervolgen
van strafbare feiten betreffende de douanewetten mogen worden medegedeeld
aan andere personen dan aan hen die belast zijn met deze taken. Verstrekking
van de inlichtingen en documenten aan andere personen is slechts mogelijk
indien de autoriteit die de gegevens heeft verstrekt, daartoe uitdrukkelijk
toestemming heeft gegeven en voor zover de wetgeving van de staat die de gegevens
heeft ontvangen zich daartegen niet verzet. Dit heeft tot gevolg dat, zonder
toestemming van de verstrekkende buitenlandse autoriteit, zelfs aan een nationale
wettelijke verplichting tot verstrekking van gegevens aan bepaalde autoriteiten
(bijvoorbeeld rechterlijke autoriteiten) slechts mag worden voldaan, indien
die verstrekking de doeleinden van het verdrag dient. Het tweede lid geeft
aan dat de geheimhoudingsbepalingen in de staat die de inlichtingen en documenten
ontvangt volledig van toepassing is op deze inlichtingen en documenten. Het
derde lid stipuleert dat voor gebruik in strafrechtelijke processen voorafgaande
toestemming nodig is van de rechterlijke autoriteit in de verstrekkende staat. Artikel 15Dit artikel heeft ten doel buiten twijfel te stellen dat de op grond van
het verdrag verkregen inlichtingen en documenten als bewijsmiddel kunnen worden
gebruikt. Hun bewijskracht en gebruik in rechte (bijvoorbeeld de vraag
of zij ter zitting mogen worden voorgelezen) worden bepaald door het nationale
recht van de staat die om bijstand heeft verzocht. Artikel 16Met de in dit artikel voorziene procedure wordt bereikt dat het uitreiken
aan de justiciabelen van de in dit artikel bedoelde stukken door de douaneautoriteit
van het land waar de betrokkene woont op verzoek van de douaneautoriteit van
het andere land sneller in zijn werk zal gaan en eenvoudiger is dan een uitreiking
langs de diplomatieke weg. Artikel 17Op verzoek kunnen ambtenaren worden gemachtigd om op te treden als getuigen
bij de behandeling in rechte van een inbreuk op de douanewetten waarbij hun
getuigenis wordt verlangd. Artikel 18Uit hoofde van administratieve vereenvoudiging wordt afstand gedaan van
terugbetaling van kosten, met uitzondering van aan deskundigen en getuigen
uitgekeerde – in de praktijk dikwijls hoge – vergoedingen die
zullen worden vergoed door de verzoekende partij. Voorzien is dat ook buiten
deze gevallen door de verzoekende partij bij hoge en buitengewone kosten veroorzaakt
door een verzoek, vergoeding van kosten plaatsvindt. Artikelen 19 tot en met 21In deze artikelen en de bijlage bij het verdrag is een regeling opgenomen
inzake de gegevensbescherming die voor de op grond van dit verdrag uit te
wisselen persoonsgegevens een niveau van bescherming garandeert dat overeenstemt
met de basisbeginselen van het eerder genoemde verdrag van 28 januari 1981.
De in deze artikelen opgenomen aanvullende bepalingen bevatten enige nadere
uitwerkingen en aanvullingen op deze beginselen. Zowel de Nederlandse nationale
wetgeving ter zake (onder andere de Wet persoonsregistraties, Stb. 1988, 665)
als de Israëlische nationale wetgeving voldoen thans reeds aan het in
het verdrag vereiste niveau van gegevensbescherming. KoninkrijkspositieKrachtens het tweede lid van artikel 22 zal het verdrag, voor wat het
Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden. Uitbreiding van de gelding
tot de Nederlandse Antillen en Aruba is mogelijk. Indien de uitbreiding wijziging
in de verdragsrelatie met zich meebrengt, zal de in het derde lid van artikel
22 genoemde notawisseling een verdrag in de zin van de Grondwet vormen, dat
goedkeuring van de Staten-Generaal behoeft. Overigens hebben de regeringen
van de Nederlandse Antillen en van Aruba te kennen gegeven geen medegelding
te wensen.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25182-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl