Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgeving; Brief minister over modernisering/wijziging van circulaires op het gebied van VROM
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29383, nr. 53

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29383 nr. 53

12-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Pseudowetgeving/circulaires: begripsbepaling2. Functies van pseudowetgeving3. Regels voor pseudowetgeving4. Administratieve en bestuurlijke lasten als gevolg
van pseudowetgeving5. Inventarisatie pseudowetgeving van VROM6. Modernisering van pseudowetgeving van VROM7. Inzichtelijkheid en beheersbaarheid pseudowetgevingConclusie en samenvattingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29383, nr. 53 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29383, nr. 53 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29383Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 383Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgevingnr. 53BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 juni 2006In het kader van de herijking en modernisering van de VROM-regelgeving
werkt mijn departement met voortvarendheid aan de afslanking en verbetering
van regelgeving die onder haar verantwoordelijkheid valt. Hierover wordt periodiek
verslag gedaan aan uw Kamer, laatstelijk bij brief van 13 september 2005
(Kamerstukken II 2004/05, 29 383, nr. 32). Bij Nota-overleg d.d. 2 februari
2004 (Kamerstukken II 2003/04, 29 383, nr. 9) heb ik toegezegd in dit
verband ook de pseudo-regelgeving (doorgaans aangeduid als «circulaires»
) onder de loep te nemen. Aanleiding daartoe vormde een vraag van de heer
Koopmans, die daarbij wees op de «enorme regelgevende impact»
van circulaires en melding maakte van een aantal van 130 bestaande circulaires
op VROM-terrein. Om aan deze toezegging te kunnen voldoen, is in het kader
van de structurele evaluatie van de milieuwetgeving aan het Centrum voor Milieurecht
van de Universiteit van Amsterdam een opdracht verstrekt tot het inventariseren
van pseudowetgeving van mijn departement en het doen van aanbevelingen over
modernisering en/of wijziging daarvan. Een rapportage van dit onderzoek is
bijgevoegd1. Bij brief van 6 december 2005
(Kamerstukken II, 2005/06, 29 383, nr. 41) heb ik u toegezegd de rapportage
vergezeld te doen gaan van mijn standpunt. Met deze brief voldoe ik aan deze
toezegging.Belangrijke conclusies uit het onderzoek zijn dat er geen sprake is van
overlap of tegenstrijdigheden tussen circulaires, dat de meeste circulaires
niet in strijd zijn met het legaliteitsbeginsel, en dat gebruikers van circulaires
(vergunningverleners milieu en ruimtelijke ordening bij andere bestuursorganen)
deze veelal als onmisbaar beschouwen en als nuttig hulpmiddel bij de vergunningverlening
zien. Het belangrijkste bezwaar tegen circulaires is niet, zo kan uit het
onderzoek geconcludeerd worden, dat circulaires te talrijk zouden zijn of
veel lasten voor burgers, bedrijven en bestuursorganen met zich meebrengen,
maar dat deze niet eenduidig zijn gepubliceerd. Daardoor is moeilijk te achterhalen
welke circulaires nog als actueel dienen te worden beschouwd en toegepast
dienen te worden. De belangrijkste aanbeveling uit het onderzoek
is daarom dat er een positieve lijst van actuele circulaires opgesteld dient
te worden1.In het navolgende bespreek ik, mede op basis van de rapportage van het
Centrum voor Milieurecht, de belangrijkste aspecten van het gebruik van circulaires.
Daarbij ga ik ook in op de belangrijkste conclusies en aanbevelingen uit de
rapportage. Achtereenvolgens komt aan de orde:1. Circulaires/pseudowetgeving: begripsbepaling2. Functies van pseudowetgeving3. Regels voor het opstellen en uitvaardigen van pseudowetgeving4. Bestuurlijke en administratieve lasten als gevolg van pseudowetgeving5. Aantal «circulaires» (pseudowetgeving) van VROM6. Modernisering van de VROM-pseudowetgeving7. Verbetering inzichtelijkheid en beheersbaarheid van pseudowetgeving.1. Pseudowetgeving/circulaires: begripsbepalingTerecht stelt de heer Koopmans dat ook andere departementale publicaties
dan wetgeving in materiële zin een regelgevende impact kunnen hebben.
Over de inhoud van het begrip «circulaire» en aanverwante begrippen
bestaat, zo blijkt, onduidelijkheid. Voor een goed begrip licht ik daarom
hierna allereerst de gebruikte aanduidingen toe.De term «circulaire» is gedefinieerd2 als«Schriftelijke mededeling van algemene aard,
afkomstig van de rijksoverheid, die is gericht tot en wordt verzonden aan
een aantal bestuursorganen, een aantal publiekrechtelijke dan wel privaatrechtelijke
rechtspersonen of een groep natuurlijke personen buiten de rijksoverheid».Circulaires kunnen worden gebruikt voor bekendmaking van beleid, verzoek
om medewerking, vragen van inlichtingen, het geven van advies of het geven
van andere informatie. Volgens deze definitie vallen vrijwel alle publicaties
van het departement die aan meer dan één geadresseerde zijn
gericht onder het begrip circulaire, ook als geen sprake is van enigerlei «regelgevende
impact».Circulaires kunnen beleidsregels in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht bevatten. In artikel 1:3 lid 4 Algemene
wet bestuursrecht (Awb) is sinds 1998 omschreven wat onder een beleidsregel
in de zin van de Awb wordt verstaan3:«een bij besluit vastgestelde algemene regel,
niet zijnde een algemeen verbindend voorschrift, omtrent de afweging van belangen,
de vaststelling van feiten of de uitleg van wettelijke voorschriften bij het
gebruik van een bevoegdheid van een bestuursorgaan».Beleidsregels zijn de niet-wettelijke regels die door een bevoegd bestuursorgaan
worden opgesteld (of expliciet worden overgenomen) en die aangeven op welke
wijze een bepaalde eigen bevoegdheid wordt gebruikt.
In het geval een circulaire beleidsregels bevat, heeft deze een normerende
werking en is publicatie in de Staatscourant verplicht. Wanneer een circulaire
een louter informatieve strekking heeft (bijvoorbeeld bekendmaking van nieuwe
regelgeving die ook in het Staatsblad of de Staatscourant is gepubliceerd)
is geen sprake van normerende werking.Ook publicaties die geen betrekking hebben op de eigen bevoegdheid van
het orgaan dat ze opstelt en dus geen beleidsregels in de zin van de Awb bevatten,
kunnen een normerende werking hebben. Dit komt voor op het terrein van het
milieu. Zo kan de Minister van VROM een richtlijn opstellen over het gebruik
van een gemeentelijke of provinciale bevoegdheid, maar kunnen
ook particuliere (wetenschappelijke) instellingen publicaties uitgeven die
worden gebruikt bij de toepassing van bevoegdheden. Vooral doordat in regelgeving
soms naar dergelijke publicaties wordt verwezen en de rechter dergelijke publicaties
soms gebruikt bij de toetsing van het gebruik van wettelijke bevoegdheden,
kunnen deze een sterke regelgevende impact hebben. Op milieuterrein is hiervan
sprake bijvoorbeeld in de thans geldende amvb’s op basis van artikel
8.40 Wet milieubeheer. Wel wijs ik erop dat voor zover in wet- en regelgeving
naar normen in circulaires wordt verwezen, het in zoverre niet meer om pseudowetgeving gaat: deze normen vormen dan immers een
integraal onderdeel van het wettelijk stelsel. Deze circulaires vallen dus
buiten het onderwerp van deze brief.Overigens merk ik nog op dat veel van deze normen tot stand komen als
resultaat van private processen waarbij afspraken worden gemaakt tussen alle
belanghebbende partijen. Dit proces maakt deel uit van het zelfregulerend
vermogen van de maatschappij.De wijze van totstandkoming waarborgt dat voldoende draagvlak voor deze
normen aanwezig is. Aan dit onderwerp zal aandacht worden besteed in een binnenkort
te verschijnen Kabinetsstandpunt Normalisatie. Daarom ga ik er in deze brief
niet verder op in.De term «circulaire» is op de keper beschouwd niet geheel
correct: niet alle niet-wettelijke regels worden verzonden, terwijl de term «circulaire»
slechts betrekking heeft op «rondgezonden» stukken. Ook de status
en inhoud van stukken die als circulaire worden aangeduid, verschilt sterk,
zoals hiervoor al toegelicht. Het zou dan juister zijn om de term «pseudowetgeving»
te gebruiken. «Pseudowetgeving» is een verzamelterm voor beleidsregels
(zie hierboven) en andere niet-wettelijke regels. In deze brief versta ik
onder «pseudowetgeving» zowel regels waarmee nadere invulling
wordt gegeven aan VROM-beleid (beleidsregels) als regels waarmee het handelen
van andere bestuursorganen wordt genormeerd. Hoewel ik onderken dat de term «circulaire»
niet geheel correct is, gebruik ik deze niettemin in het navolgende naast
en als synoniem van «pseudowetgeving»: De term is dermate ingeburgerd
in het spraakgebruik dat het niet gebruiken ervan gekunsteld zou overkomen.
Daarbij zij echter nadrukkelijk aangetekend dat de inhoud van deze brief ook
betrekking kan hebben op documenten die niet zijn «rondgezonden».2. Functies van pseudowetgevingPseudowetgeving heeft hoofdzakelijk een informerende of een normerende
functie. Een belangrijk motief voor het opstellen van pseudoregelgeving is
het uniformeren van beleid, hetgeen de voorspelbaarheid van beleid ten goed
komt en derhalve de rechtszekerheid en ook gelijkheid in behandeling bevordert.
In sommige gevallen dient daartoe een ministeriële regeling te worden
gebruikt. Echter, deze is per definitie normstellend, terwijl pseudowetgeving
ook andere functies kan vervullen. Ook kan van een ministeriële regeling
niet worden afgeweken, tenzij dit in de regeling zelf is aangegeven. Pseudoregelgeving
biedt dus een grotere flexibiliteit. Dat neemt niet weg dat in sommige gevallen
een ministeriële regeling een meer geëigend instrument is dan pseudowetgeving,
met name in gevallen waarin de genoemde grotere flexibiliteit niet wordt beoogd
en het gaat om normen die dwingend moeten worden voorgeschreven. In de toekomst
zal per geval nauwkeuriger bezien worden welke vorm het meest geëigend
is.Mijn departement kent verschillende soorten circulaires. Op het terrein
van het wonen betreffen de circulaires het handelen van de Minister van VROM zelf. In een enkel geval bevatten ze beleidsregels en voor het
overige zijn ze louter informatief van aard. Op het terrein van ruimtelijke
ordening zijn er wel enkele publicaties die onder de hierboven geciteerde
ruime definitie van «circulaire» vallen, maar de normerende werking
hiervan is te verwaarlozen.Op het terrein van het milieu is vooral sprake van een zekere mate van
normering van het handelen van andere bestuursorganen
door middel van dit soort publicaties (richtlijnen, circulaires, handreikingen
etc.). Op milieuterrein is dus het meest sprake van circulaires met een zekere
normerende werking jegens andere overheden: in verschillende publicaties wordt
technische informatie met het oog op het gebruik van wettelijke bevoegdheden
gegeven die in de praktijk, soms naar aanleiding van jurisprudentie, als sterk
richtinggevend wordt beschouwd. Voor het bevoegd gezag vormt dergelijke pseudoregelgeving
dit terrein een belangrijk hulpmiddel bij het gebruik van wettelijke taken
en bevoegdheden, vooral de verlening van vergunningen. De normstelling in
richtlijnen behoeft door het bevoegd gezag niet zonder meer te worden overgenomen,
maar zij geven bijvoorbeeld wel invulling aan het begrip «algemeen aanvaarde
milieutechnische inzichten», dat volgens vaste jurisprudentie de begrenzing
vormt van de beoordelingsvrijheid van het bevoegd gezag bij de verlening van
milieuvergunningen. Uit het onderzoek blijkt dat medewerkers van gemeenten
en provincies pseudoregelingen onmisbaar achten. Kritiek vanuit de praktijk
van respondenten bij andere overheden heeft dan ook meer betrekking op de
kenbaarheid (de wijze waarop een en ander ontsloten is) dan op de figuur van
de pseudoregeling als zodanig.Afzonderlijke aandacht verdient nog de toepassing van circulaires bij
IPPC-installaties. In de Regeling aanwijzing BBT-documenten (Stcrt. 2005,
nr. 231) zijn de circulaires aangewezen die moeten worden toegepast in aanvulling
op of als nadere uitwerking van de voor die bedrijven aangewezen BREF’s.
Hierdoor is de juridische betekenis van deze circulaires versterkt. Ook hier
geldt dat ze voor het bevoegd gezag vooral een hulpmiddel vormen om de juiste
voorschriften te kunnen opnemen in de vergunning. Uit de jurisprudentie blijkt
overigens dat op dit punt hoge eisen worden gesteld aan de motivering door
het bevoegd gezag: een enkele verwijzing naar de BREF’s is niet voldoende.
In elke vergunning moet zorgvuldig gemotiveerd worden welke eisen gesteld
worden.3. Regels voor pseudowetgevingIn 1986 heeft de Minister-president de Aanwijzingen voor de circulaires
vastgesteld. Deze aanwijzingen gelden voor een deel van de pseudowetgeving,
namelijk de «rondzendbrieven». Zoals hierboven aangegeven gaat
het bij pseudowetgeving niet altijd om publicaties die verstuurd worden. De
Aanwijzingen voor de circulaires zijn naderhand niet geactualiseerd. Op circulaires
die beleidsregels bevatten (dus regels die een nadere invulling geven aan
de uitoefening van eigen bevoegdheden van het betreffende bestuursorgaan)
is ook de Algemene wet bestuursrecht van toepassing. Daarnaast zijn de Aanwijzingen
voor de regelgeving van toepassing, voor zover de aard van de beleidsregels
zich daar niet tegen verzet.4. Administratieve en bestuurlijke lasten als gevolg
van pseudowetgevingPseudowetgeving richt zich tot bestuursorganen en brengt in zoverre niet
rechtstreeks administratieve lasten voor burgers en bedrijven met zich mee.
Voor zover sprake is van administratieve lasten, vloeit deze vooral voort
uit de regelgeving zelf en niet zozeer uit de pseudowetgeving die beoogt interpretatie
dan wel nadere invulling hieraan te geven. Om dit met een voorbeeld
te illustreren: een voorschrift betreffende maximaal toegestane emissie naar
de lucht is een nadere invulling van de bevoegdheid van het bevoegd gezag
bij de vergunningverlening. De Nederlandse Emissierechtlijn (NeR) is een hulpmiddel
dat aangeeft hoe een dergelijk voorschrift kan luiden. Echter, de Wm schept
de bevoegdheid om deze eis te stellen. De administratieve lasten vloeien dus
voornamelijk voort uit de Wm zelf en niet uit de richtlijn. Deze draagt bij
tot een zekere standaardisatie: zonder de richtlijn zou de uitvoeringspraktijk
gedifferentieerder zijn en zouden de administratieve lasten eerder hoger zijn
dan met de richtlijn.Ook zou pseudowetgeving als zodanig geen extra bestuurlijke lasten met
zich moeten brengen: het vormt juist, zoals hierboven is gebleken, een hulpmiddel
voor de uitvoeringspraktijk. Aannemelijk is echter dat het feit dat pseudowetgeving
niet eenduidig is gepubliceerd, voor de praktijk wel problemen oplevert en
mogelijk ook tot extra bestuurlijke lasten leidt. Thans ligt het in de bedoeling
(zie hierna) dat pseudowetgeving wel eenduidig wordt gepubliceerd en digitaal
beschikbaar is. Hierdoor is te verwachten dat in de toekomst geen sprake zal
zijn van extra (ten opzichte van hetgeen reeds uit de wetgeving zelf voortvloeit)
bestuurlijke lasten als gevolg van pseudowetgeving.5. Inventarisatie pseudowetgeving van VROMHet is zeer lastig gebleken, zo melden de onderzoekers, om voor het VROM-terrein
te inventariseren welke pseudoregelingen er zijn en welke worden gebruikt
in de praktijk. Ze zijn in het verleden niet eenduidig gepubliceerd en er
bestaat geen geautoriseerde lijst van regelingen. In hun rapport melden de
onderzoekers dat geen volledige zekerheid kan worden verkregen over het aantal
pseudoregelingen op het terrein van VROM. Met dit voorbehoud komen zij tot
een aantal van 183 regelingen, waarvan er 88 achterhaald of vermoedelijk achterhaald
zijn.6. Modernisering van pseudowetgeving van VROMDoel van de herijking en modernisering van de VROM-regelgeving is het
vereenvoudigen, stroomlijnen en verminderen van VROM-regels zonder af te doen
aan de beleidsdoelen. Toegepast op pseudowetgeving betekent dat bezien moet
worden of er alternatieve instrumenten zijn waarmee dezelfde doelen kunnen
worden bereikt en of er mogelijkheden zijn om het aantal pseudoregelingen
te verminderen. Met het oog hierop is een «positieve lijst» opgesteld
van actuele circulaires waarvan toepassing wenselijk wordt geacht (bijgevoegd).
Publicaties van louter informatieve aard zijn niet opgenomen in de «positieve
lijst».De lijst bevat 80 publicaties. Van de 183 door de onderzoekers geïnventariseerde
circulaires zijn er 141 achterhaald gebleken. Daarnaast zijn 38 niet door
de onderzoekers geïnventariseerde circulaires bijgevoegd. Per saldo is
er dus sprake van een forse reductie van het aantal circulaires.Het ligt in de bedoeling in de toekomst alle circulaires met een juridisch
normerende strekking te publiceren in de Staatscourant. Dit gebeurt al op
het terrein van het wonen waar de beleidsregels worden gepubliceerd in de
Staatscourant en alle circulaires vanaf 2002 zijn terug te vinden op www.vrom.nl. Ook zal in de toekomst per geval worden bezien
of, voor zover sprake is van publicaties met een juridisch normerende strekking,
de vorm van een circulaire de meest geschikte is. Op deze wijze beoog ik,
in lijn met het doel van de herijking en modernisering van de VROM-regelgeving,
vereenvoudiging, stroomlijning en vermindering van het aantal VROM-circulaires
te bewerkstelligen. Op het feit dat niet alle pseudowetgeving kosteloos beschikbaar is, zal
nader worden ingegaan in het reeds genoemde Kabinetsstandpunt Normalisatie.7. Inzichtelijkheid en beheersbaarheid pseudowetgevingIk ben voornemens te zorgen voor eenduidige publicatie van de VROM-pseudowetgeving.
Algemene lijn daarbij is dat circulaires met beleidsregels of een anderszins
normerende werking in de Staatscourant zullen worden gepubliceerd. De overige
circulaires worden langs elektronische weg eenduidig gepubliceerd. Het is
de bedoeling een zo veel mogelijk up-to-date, door een ieder te raadplegen
bestand van pseudowetgeving bij te houden. Het opnemen van horizonbepalingen
in een regeling, waarmee tevoren is aangegeven hoe lang de regeling in kwestie
werkt, is naar mijn oordeel niet voor alle gevallen werkbaar. Dit kan tot
onduidelijkheid leiden omdat soms al voor na het verstrijken van de in de
horizonbepaling genoemde datum de circulaire niet meer actueel is en anderzijds
de circulaire soms lang na het verstrijken van de datum nog actueel is. Ik
geef dan ook de voorkeur aan het in voorkomende gevallen expliciet intrekken
van de betreffende regeling.Conclusie en samenvattingZoals toegezegd zijn de circulaires van mijn departement onder de loep
genomen. Dit heeft geleid tot een forse reductie van het aantal circulaires.
Er is een positieve lijst opgesteld van actuele circulaires. De louter informatieve
circulaires maken hier geen deel van uit. Bij nieuwe circulaires zal worden
zorggedragen voor eenduidige publicatie. In voorkomende gevallen in de toekomst
zal nauwkeuriger bezien worden of de circulairevorm voor stukken met een juridisch
normerende strekking de meest geschikte is. Op deze wijze zal worden bewerkstelligd
dat het aantal en de regelgevende impact van circulaires op VROM-terrein niet
groter is dan in verband met de gestelde doelen wenselijk is.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Circulaire van de Minister-President van 7 mei 1986 (Aanwijzingen
voor de rijksdienst voor gebruik en inrichting van circulaires).XNoot3De definitie van beleidsregels en de artikelen over beleidsregels (artikelen
4:81 Awb tot en met 4:84 Awb) zijn bij de derde tranche in de Awb opgenomen,
Stb. 1996, 333; inwerkingtreding 1 januari 1998, Stb. 1997, 581. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29383-53.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl