Justitieel Verslavingsbeleid; Brief van de Staatssecretaris van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31110, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31110 nr. 5

02-07-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Basiszorg2.1 Medische gezondheidszorg2.2 Eerstelijns geestelijke gezondheidszorg3. Forensische zorg3.1 Inkoop forensische zorg3.2 Forensische zorg als bijzondere voorwaarde3.3 Forensische zorg in detentie3.4 Zorg voor verslaafden in detentieTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31110Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 110Justitieel Verslavingsbeleidnr. 5BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 juli 20081. InleidingTijdens het algemeen overleg van 27 februari en 26 maart 2008
over de brief van 17 juli 2007 met betrekking tot het justitieel verslavingsbeleid1 heb ik toegezegd uw Kamer te informeren over mijn visie
op de zorg in justitieel kader. Hierbij doe ik deze toezegging gestand. Deze
brief is aanvullend bedoeld op de eerder door u ontvangen brieven op afzonderlijke
onderdelen van de zorg in justitieel kader. Met deze brief beoog ik vooral
de samenhang tussen de onderdelen zichtbaar te maken.De brief heeft betrekking op zorg voor alle volwassenen aan wie een voorwaardelijke
sanctie met zorg als bijzondere voorwaarde, een (on)voorwaardelijke gevangenisstraf
of een strafrechtelijke maatregel is opgelegd. In de brief wordt onderscheid
gemaakt tussen basiszorg en forensische zorg.Alle gedetineerden hebben recht op basiszorg. Onder de basiszorg valt
de medische gezondheidszorg en de eerstelijns geestelijke gezondheidszorg. De basiszorg dient in kwalitatief
opzicht gelijkwaardig te zijn aan de reguliere zorg, rekening houdend met
de specifieke situatie van de vrijheidsbeneming. In paragraaf 2 van deze
brief wordt uiteengezet hoe de basiszorg binnen de sector Gevangeniswezen
van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) is geregeld.Onder forensische zorg wordt verstaan alle
tweedelijns geestelijke gezondheidszorg in een strafrechtelijk kader met inbegrip
van verslavingszorg en zorg voor gedetineerden met een verstandelijke beperking.
Forensische zorg is, behalve op stabilisatie, begeleiding en behandeling van
de gedetineerde, óók gericht op het verminderen van de kans
op recidive (zie verder paragraaf 3 van deze brief). De kosten voor de
forensische zorg worden gefinancierd uit de gelden die hiervoor vanuit de
AWBZ zijn overgeheveld naar Justitie.2. Basiszorg2.1 Medische gezondheidszorgMet betrekking tot individuele gezondheidszorg voor gedetineerden geldt
dat zorg gedragen moet worden voor «een doeltreffende, doelmatige en
op de patiënt gerichte gezondheidszorg, waarvan de kwaliteit gelijkwaardig
is aan de gezondheidszorg in de vrije maatschappij, rekening houdend met de
bijzondere situatie van de vrijheidsbeneming». De kosten voor de individuele
gezondheidszorg voor gedetineerden worden door Justitie gedragen. Tijdens
detentie wordt de in de Zorgverzekeringswet opgenomen verzekeringsplicht van
de gedetineerde van rechtswege opgeschort. Na detentie herleeft de zorgverzekeringsplicht
van de (ex-)gedetineerde.Het in de Zorgverzekeringswet beschreven verplichte basispakket is in
beginsel ook leidend voor het verstrekkingenpakket gedurende detentie. Dat
betekent niet dat het pakket medische zorg volkomen gelijk is aan het zorgpakket
van de basisverzekering. Soms wordt er meer zorg geboden. Zo is er binnen
detentie sprake van een zeer laagdrempelige toegang tot de psycholoog en de
justitieel verpleegkundige.Soms is sprake van een zekere beperking. Leidend principe is het criterium «in
hoeverre de betreffende medische verrichting in redelijkheid (= medisch verantwoord)
uitstel kan verdragen tot het einde van de detentie zonder dat er gezondheidsschade
optreedt». Op deze wijze wordt tevens invulling gegeven aan een ander
principe: het proportionaliteitsbeginsel. In rede kan immers niet van Justitie
verlangd worden dat het uitzitten van een boetevonnis van twee weken bijvoorbeeld
recht geeft op een volledige gebitssanering indien daar geen acute medische
noodzaak toe is.De Kwaliteitswet zorginstellingen (1996) is leidend voor alle organisaties
waaraan medische beroepsoefenaars zijn verbonden en is derhalve ook van toepassing
op de kwaliteit van de individuele gezondheidszorg in detentie. Indien een
gedetineerde ontevreden is over het medisch handelen in de inrichting, kan
hij schriftelijk een verzoek indienen om bemiddeling door de Medisch Adviseur
bij het ministerie van Justitie. Tegen diens bevindingen kan de gedetineerde
een beroepschrift indienen bij de Centrale Raad voor Strafrechtstoepassing.
Gedetineerden kunnen ook een klacht indienen bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg
(IGZ). De IGZ is belast met het toezicht op de handhaving van de gezondheidszorgwetgeving
in Nederland. De IGZ voert regelmatig inspecties uit in penitentiaire inrichtingen.
De rapporten van de IGZ zijn openbaar.In het kader van het project Verantwoorde Medische Zorg is gewerkt aan
de kwaliteit van de medische gezondheidszorg. Binnen 24 uur heeft een justitieel
verpleegkundige een intakegesprek met de gedetineerde gericht op het vaststellen
van de gezondheidssituatie en een mogelijke zorgindicatie. De gedetineerde
wordt medisch onderzocht door de justitiële geneeskundige. De medische
basiszorg kan in de inrichtingen worden geboden; voor spoedeisende medisch
zorg wordt over het algemeen een beroep gedaan op het dichtstbijzijnde burgerziekenhuis.
De gedetineerde wordt hierbij begeleid door een aantal bewakers, dat is afgestemd
op het veiligheidsrisico. Een andere mogelijkheid is dat de gedetineerde wordt
geplaatst in het Penitentiair ziekenhuis in Scheveningen. Binnen detentie
neemt het aantal chronisch gehandicapten en het aantal ouderen toe. Er worden
momenteel voorstellen ontwikkeld hoe adequaat om te gaan met de eisen die
aan de zorg voor deze groepen moeten worden gesteld.Op grond van de informatie uit de intake wordt beoordeeld of de gedetineerde
besproken moet worden in het Psycho Medisch Overleg (PMO). Het
PMO heeft de regie over het individuele zorgaanbod in de penitentiaire instelling
(PI) en coördineert de samenwerking tussen de verschillende zorgdisciplines
binnen de PI en de samenwerking met de ketenpartners. In het PMO zijn vertegenwoordigd
een psycholoog, een psychiater (veelal op consultbasis), een justitieel geneeskundige
en een justitieel verpleegkundige.Uit de zorgplicht van Justitie en het specifieke karakter van de vrijheidsbeneming
vloeit voort dat men op de afdeling extra alert moet zijn op mogelijke acute
gezondheidsproblemen. In eerste aanleg is het de PIW’er (penitentiair
inrichtingswerker) die adequaat moet reageren op hulpverzoeken. De PIW’er
onderhoudt immers de dagelijkse contacten met de gedetineerde. Indien de PIW’er
aanleiding ziet tot actie, neemt hij contact op met de justitieel verpleegkundige.
Deze vervult een brugfunctie tussen de gedetineerde met een hulpvraag en de
justitieel geneeskundige of de psycholoog. Met behulp van een standaard instrumentenset
beoordeelt de verpleegkundige de mate van urgentie van gezondheidsklachten
en of doorgeleiding gewenst is.2.2 Eerstelijns geestelijke gezondheidszorgIn het kader van het Programma Modernisering Gevangeniswezen wordt gewerkt
aan de verdere invulling van een persoonsgerichte benadering, waarbij het
bieden van de benodigde forensische zorg een belangrijk onderdeel vormt. Die
persoonsgerichte aanpak begint al bij binnenkomst. Vanaf eind 2009 wordt iedere
gedetineerde bij binnenkomst op een gestandaardiseerde wijze gescreend ten
aanzien van risicobeheersing, groepsgeschiktheid, geschiktheid voor meerpersoonscelgebruik
en behoefte aan (forensische) zorg. Deze informatie wordt verwerkt in het
detentieplan dat voor iedere gedetineerde wordt opgesteld. Gedurende 14 dagen
wordt de gedetineerde geobserveerd en de bevindingen worden vastgelegd in
een standaard observatieformulier. De aldus verzamelde informatie wordt gecheckt
en aangevuld met de informatie uit de medische intake en de informatie die
al bij de ketenpartners voorhanden is. Vervolgens wordt deze informatie als
daar aanleiding toe is binnen de PI besproken in een multidisciplinair overleg
van PIW’ers en medische professionals ten behoeve van het bepalen van
de gewenste bejegening van een gedetineerde.Zo nodig wordt het PMO (Psycho Medisch Overleg) ingeschakeld. In het PMO
worden in ieder geval de gedetineerden besproken met (vermoede) psychiatrische
problematiek, ernstige gedragsproblemen op de afdeling of met verhoogd risico
van zelfdestructief gedrag. Ook binnen detentie kwetsbare groepen, zoals gedetineerden
met een verstandelijke handicap en zedendelinquenten, worden door het PMO
besproken. Verder worden alle gedetineerden met een tbs-vonnis besproken en
degenen die in aanmerking komen voor doorplaatsing naar de bijzondere zorgafdeling
(BZA) dan wel de GGz of, in de toekomstige situatie, naar een penitentiaire
zorglocatie. Het PMO streeft naar stabilisatie en zo mogelijk verbetering
van de psychomedische problematiek door het opstellen en uitvoeren van een
zorgplan. Het zorgplan bevat de diagnose en zorgbehoefte op hoofdlijnen die
door de psycholoog verder worden uitgewerkt in een begeleidingsadvies met
richtlijnen voor de bejegening op de afdeling.Het PMO verzorgt ook de indicatiestelling in de PI voor de inkoop van
ambulante forensische zorg bij een GGz-instelling.In iedere PI is een Bijzondere Zorgafdeling (BZA) voor gedetineerden die
meer zorg of beheersing nodig hebben dan op een reguliere afdeling kan worden
geboden. Zoals ik in mijn bovenvermelde brief over de modernisering van het
gevangeniswezen heb gemeld, wordt er gewerkt aan de opvolger voor de BZA:
de Extra zorgvoorziening (EZV). De EZV maakt deel uit van de basiszorg in
iedere gesloten inrichting en is bedoeld voor gedetineerden die
(psychosociale) zorg behoeven, kwetsbaar zijn, maar relatief weinig beheersproblemen
veroorzaken. De EZV zal ook een brugfunctie hebben voor de gedetineerden die
in aanmerking komen voor doorplaatsing naar de GGz of plaatsing in een bijzondere
zorgvoorziening, in de toekomst één van de vijf penitentiaire
zorglocaties.Een goede aansluiting tussen de zorg voor, tijdens en na detentie is essentieel
voor de betrokkene én het terugdringen van de recidive. In aanvulling
op de medische intake inventariseren de MMD’ers binnen 10 dagen na binnenkomst
of er vóór de detentie zorgcontacten waren. Desgewenst wordt
door de MMD’er of een lid van het PMO contact opgenomen met de betreffende
zorginstelling om na te gaan of het contact tijdens detentie gecontinueerd
kan/moet worden. Verder is het een taak van de MMD’er om de gemeente
van vestiging tijdig voor ontslag uit detentie te informeren over wat er op
het gebied van zorg tijdens detentie is gebeurd. Zo nodig kan de directeur
van een PI de reclassering inschakelen om de toeleiding naar zorg aansluitend
op detentie, tijdig voor de feitelijke overdracht te organiseren.Daarnaast biedt de inwerkingtreding per 1 juli 2008 van de Wet voorwaardelijke
invrijheidstelling de mogelijkheid het (ver)volgen van een zorgtraject als
bijzondere voorwaarde op te leggen aan gedetineerden met een straf langer
dan een jaar.3. Forensische zorg3.1 Inkoop forensische zorgSinds 1 januari 2008 wordt forensische zorg ingekocht door de directie
Forensische Zorg van de Dienst Justitiële Inrichtingen. De plaatsing
van de justitiabele bij een zorginstelling vindt eveneens onder verantwoordelijkheid
van mijn ministerie plaats.Forensische zorg betreft geestelijke gezondheidszorg (waaronder verslavingszorg)
en verstandelijk gehandicaptenzorg aan personen met een strafrechtelijke titel.
Daarbij worden drie groepen onderscheiden:– Forensische zorg in het kader van een voorwaardelijke sanctiemodaliteit
(incluis art. 37 Sr.);– Forensische zorg aan tbs gestelden (TBS met dwangverpleging);– Forensische zorg aan gedetineerden.Forensische zorg komt tot stand op basis van een indicatiestellingprocedure.De directie Forensische Zorg heeft inmiddels circa 50 contracten gesloten
met verschillende zorgaanbieders die zien op de levering van forensische zorg
in een strafrechtelijk kader. In deze contracten worden afspraken gemaakt
over het volume, de kwaliteit en de prijs van de te leveren forensische zorg.De directie forensische zorg voert thans een aanbestedingsprocedure uit
die ziet op het realiseren van extra plaatsen in de GGZ voor gedetineerden
met een forensische zorgbehoefte- en beveiligingsnoodzaak. Uiteindelijk zullen
350 plaatsen voor deze doelgroep in de GGz worden gerealiseerd. In dat kader
wordt onder meer extra capaciteit gerealiseerd voor de extramurale fase van
de ISD-maatregel waarbinnen veelal forensische zorg geïndiceerd wordt.
Ook worden extra plaatsen gerealiseerd voor gedetineerden die in het kader
van de penitentiaire beginselenwet in aanmerking komen voor overplaatsing.
Naast extra voorzieningen voor Beschermd Wonen (RIBW) zullen er extra klinische
plaatsen gerealiseerd worden op twee verschillende beveiligingsniveaus om
zodoende zo goed mogelijk aan te sluiten op de forensische zorgbehoefte bij
gedetineerden. De definitieve gunning bij genoemde aanbestedingsprocedure
is voorzien begin augustus 2008.Daarnaast bereidt de DJI een aanbesteding voor die ziet op de uitbreiding
van justitiële verslavingszorg. Zoals aangekondigd in mijn eerder genoemde
brief over de justitiële verslavingszorg streef ik naar een verdubbeling
(van 3000 naar 6000) van het aantal verslaafden dat in 2011 onder justitiële
drang naar zorg wordt toegeleid. Beoogd wordt een effectiever gebruik van
voorwaardelijke sancties bij personen met een gecombineerde psychiatrische
en verslavingsproblematiek. Op die manier zou detentie dan wel klinische verblijf
in de GGz voorkomen kunnen worden. Deze aanbestedingsprocedure dient al in
2008 tot extra gecontracteerde forensische zorg te voorzien waardoor extra
zorgtoeleiding vanuit bijvoorbeeld de reclasseringsorganisaties mogelijk wordt.Onder meer in mijn brief van 15 november 20071 heb ik uw Kamer geschetst hoe het stelsel rondom de inkoop van de
forensische zorg is vormgegeven.Ten aanzien van forensische zorg in het kader van voorwaardelijke sancties
geldt dat op verschillende momenten in het strafproces het NIFP of de reclasseringsorganisaties
advies kan worden gevraagd. Het advies van het NIFP betreft de mate van toerekeningsvatbaarheid
van de verdachte en wordt neergelegd in een Pro-Justitia rapportage. Het advies
van de reclassering heeft ondermeer betrekking op de (mogelijke invulling
van de) sanctie en is toegesneden op de aard van het delict en de persoon
van de verdachte. De reclassering maakt hierbij onder andere gebruik van het
instrument RISc (Risico-inschattingsschalen). De RISc levert een uitgebreide
diagnose van het recidiverisico en de criminogene tekorten met het oog op
de te adviseren interventietrajecten. Op basis van de RISc kan de reclassering
adviseren het NIFP2 verdiepingsdiagnostiek te
laten uitvoeren, als er aanwijzingen zijn dat er sprake is van (aanzienlijke)
psychische beperkingen of verslavingsproblematiek.Momenteel is een indicatiestellinginstrument in ontwikkeling aan de hand
waarvan het NIFP en de reclassering op een onafhankelijke en uniforme wijze
zullen vaststellen welke combinatie van zorg en beveiliging nodig is. Op basis
daarvan wordt, op termijn, de daadwerkelijke zorgbehoefte inzichtelijk. De
zorginkoop kan daarmee steeds nauwkeuriger worden afgestemd op de (geïndiceerde)
zorgbehoeften van gedetineerden en justitiabelen met een voorwaardelijke titel.De inhoud van de behandeling wordt door de zorginstelling neergelegd in
een Diagnose Behandel Beveiliging Combinatie (DBBC). In aanvulling op de in
de reguliere GGZ gehanteerde Diagnose Behandel Combinaties is in deze DBBC’s
rekening gehouden met de vereiste beveiliging. Tevens wordt zo mogelijk aangegeven
welke tijdsduur met de behandeling is gemoeid. Dit laatste is ook van belang
om goede vervolgafspraken te kunnen maken met de ketenpartners over de continuïteit
van de zorg, mocht na afloop van de justitiële titel nog zorg noodzakelijk
zijn.3.2 Forensische zorg als bijzondere voorwaardeOnvoorwaardelijke (korte) gevangenisstraffen kennen hoge recidivecijfers.
Alléén een (korte) gevangenisstraf is onvoldoende effectief
als het gaat om het voorkomen van herhaling of voortzetting van crimineel
gedrag. In vergelijking met korte gevangenisstraffen vindt er na voorwaardelijke
vrijheidstraffen minder recidive plaats3. Om die
reden stimuleer ik het ruimer opleggen door de rechter van sancties met bijzondere
voorwaarden, waaronder op zorg gerichte bijzondere voorwaarden. Ik streef
naar een toename van het aantal trajecten met bijzondere voorwaarden (oplopend
tot 25%).In samenwerking met de ketenpartners is een verbeterde werkwijze ontwikkeld
die moet leiden tot een snellere en specifiekere advisering door
de reclassering, een specificatie van de voorwaarden in het vonnis, een snellere
start van de uitvoering van de voorwaarden en een adequate en snelle reactie
bij overtreding van de voorwaarden.3.3 Forensische zorg in detentie1Er wordt hard aan gewerkt de forensische zorg binnen detentie verder te
professionaliseren. Voor gedetineerden die meer geestelijke gezondheidszorg
nodig hebben dan de basiszorg zoals aangeboden op de afdeling vindt een onafhankelijke
indicatiestelling plaats met het oog op doorplaatsing naar de GGz of, in de
toekomst, naar een penitentiaire zorglocatie. Doorplaatsing naar de GGz is
uitgangspunt. Het OM geeft hierover een zwaarwegend advies aan de selectiefunctionaris
(zo mogen er geen contra-indicaties zijn, onder meer uit een oogpunt van veiligheid).
Artikel 15.5 en 43.3 van de Penitentiaire beginselenwet (Pbw) bieden het wettelijk
kader voor doorplaatsing naar de GGz.Voor de penitentiaire zorglocaties wordt op dit moment een met de GGz
vergelijkbaar zorgaanbod ontwikkeld, waarbij rekening wordt gehouden met de
beperkingen van een detentieomgeving. Op de zorglocaties worden die gedetineerden
in behandeling genomen die een indicatie hebben voor een gemiddeld tot intensief
zorgniveau gecombineerd met een hoog tot zeer hoog beveiligingsniveau. De
behandeling/begeleiding is gericht op stabilisatie en verbetering van de psychische
gesteldheid (met inbegrip van persoonlijkheidsstoornissen), alsmede het verminderen
van de recidive.Indien voldoende verbetering van de psychische gesteldheid is bereikt,
zal terugplaatsing volgen naar reguliere detentie of doorplaatsing naar de
GGz als dit laatste uit veiligheidsoverwegingen mogelijk is.Ter illustratie volgt hieronder een casus van een gedetineerde met een
psychische stoornis.Zorg voor gedetineerde met een psychische stoornisFrans is een 22-jarige Nederlandse man die op 19-jarige leeftijd is veroordeeld
tot een gevangenisstraf van 5 jaar en 6 maanden wegens poging tot moord. Het
strafrestant is nog ongeveer 1½ jaar. Frans wordt door de psycholoog
van het huis van bewaring waar hij verblijft, aangemeld bij het Penitentiair
Selectie Centrum (PSC) te Den Haag met het verzoek te adviseren voor een behandeling.
Uit het testonderzoek blijkt dat Frans een zeer lage zelfwaardering heeft
en kampt met identiteitsproblemen. Het persoonlijkheidsonderzoek wees verder
uit dat Frans onder zware druk volledig uit balans kan raken. Geconcludeerd
wordt dat Frans een stevig gestructureerd kader nodig heeft. Er wordt gekozen
voor een lang verblijf op de Therapie Afdeling van het PSC en een zeer geleidelijke
opbouw van vrijheden. Frans maakt een goede ontwikkeling door, waarna de stap
kan worden gezet naar meer vrijheden en meer zelfstandigheid. Frans wordt
in het kader van een penitentiair programma geplaatst in een Regionale Instelling
voor Begeleid Wonen (RIBW). Een forensische psychiatrische polikliniek levert
de psychotherapeutische ondersteuning die Frans nodig heeft.3.4 Zorg voor verslaafden in detentieIn het kader van de screening en observatie bij binnenkomst wordt iedere
gedetineerde bevraagd op verslavingsproblematiek door de betrokken PIW’er
en de justitieel verpleegkundige. Vanwege de hiervoor noodzakelijke specifieke
kennis wordt zowel in de basisopleiding voor het personeel als in diverse
applicatiecursussen expliciet aandacht geschonken aan het herkennen en omgaan
met verslaving en verslavingsgedrag.Al naar gelang de uitkomsten van de screening en observatie wordt de betrokken
gedetineerde besproken in het eerder genoemde multidisciplinaire overleg van
medische deskundigen en PIW’ers. Het PMO wordt ingeschakeld
als er tevens sprake is van gedrags- en/of psychiatrische problematiek (co-morbiditeit).
Het PMO beslist over het al dan niet inkopen van ambulante zorg voor de gedetineerde.
Onafhankelijke indicatiestelling voor klinische zorg in een verslavingskliniek
of een penitentiaire zorglocatie geschiedt door de SVG1 of het NIFP.Het beleid is er primair op gericht (chronisch) verslaafden vrijwillig
toe te leiden naar de GGz voor ambulante of klinische zorg. De gedetineerde
kan op elk moment, bij binnenkomst of gedurende de detentie, vragen om hulp
voor zijn verslavingsproblematiek. Er bestaan gedurende het gehele justitiële
traject mogelijkheden om verslaafden naar zorg toe te leiden. Dat kan dus
op vrijwillige basis, maar ook onder drang of met dwang. Onder drang wordt
verstaan het bij de verslaafde justitiabele aandringen om iets aan de verslavingsproblematiek te doen, bijvoorbeeld door
het deelnemen aan een programma tijdens detentie en/of het zich laten doorgeleiden
naar zorg als alternatief voor detentie. Bij dwang, zoals bij het opleggen
van de ISD-maatregel, wordt de justitiabele geen keus gelaten. Het betreft
hier overigens een gedwongen opname, géén dwangbehandeling.Het hulpaanbod in de justitiële inrichtingen is enerzijds gericht
op onthouding van drugs en anderzijds op het beperken van schade aan de gezondheid
van de individuele gebruiker. Behandeling met methadon moet geplaatst worden
in een breder kader van medische interventies voor verslaafden. Er wordt onderscheid
gemaakt tussen cure(gericht op stabiele abstinentie)
en care (gericht op stabilisatie). Als abstinentie
niet meer haalbaar is, wordt de verslaving behandeld als een chronische ziekte.In januari 2006 is de landelijke Richtlijn Opiaatvervangende Behandeling
(RIOB) van kracht geworden. DJI heeft daarop een traject gestart voor de ontwikkeling
van een nieuwe richtlijn voor medische interventies bij gedetineerde verslaafden.
Dit traject wordt ondersteund door het Kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg
CBO (Centrum voor Begaafdheidsonderzoek). Het doel van de richtlijn is de
kwaliteit van de medische zorg voor gedetineerde verslaafden te borgen en
deze aan te laten sluiten bij de verslavingszorg. Naar verwachting zal de
richtlijn vanaf september van dit jaar worden geïmplementeerd.Zoals ik op 26 maart 2008 heb gemeld in de tweede termijn van het
algemeen overleg over de brief inzake het justitieel verslavingsbeleid, wordt
gewerkt aan een herijking van het drugsontmoedigingsbeleid. Het vigerende
beleid wordt aangepast op basis van adviezen van de Gezondheidsraad, gewijzigde
inzichten en praktijkervaringen. Ik streef naar meer uniformiteit in de uitvoering
van het drugsontmoedigingsbeleid dat dient te bestaan uit een verantwoorde
mix van preventie, zorg en repressie. Ik zal uw Kamer hierover voor het einde
van het zomerreces nader informeren.Ter illustratie volgt hieronder een casus van een verslaafde vrouw.Zorg voor verslaafde vrouwMagda is 46 jaar. Ze wordt verdacht van oplichting, flessentrekkerij en
het pinnen met een gestolen pinpas. Sinds 1986 is Magda 12 keer veroordeeld,
meestal voor diefstal, inbraak of oplichting. Ze staat dan ook op de veelplegerslijst
in de stad waar ze verblijft. Een vast woonadres heeft Magda niet. Om de thuissituatie
te ontlopen zocht ze haar heil op straat, spijbelde veel en verliet de school
voortijdig. Magda is niet alleen aan cocaïne verslaafd. Ze heeft ook
psychische problemen. Daardoor ontbreekt het haar aan zelfinzicht, ze onderschat haar problemen en ze wijst elk hulpaanbod af. Magda werd steeds
veroordeeld tot korte gevangenisstraffen, te kort om een hulpverleningstraject
in te zetten.De reclasseringswerker voert meerdere gesprekken met Magda zelf, met de
psycholoog van de PI waar Magda verblijft en er wordt een RISc afgenomen.
Daaruit komt naar voren dat er een grote kans op recidive is. Om beter inzicht
te krijgen in de psychische problemen van Magda vindt een uitgebreide diagnostiek
plaats door de psycholoog van het NIFP. De psycholoog indiceert Magda voor
opname in een psychiatrische kliniek met verslavingsexpertise. Daarna is de
bedoeling dat Magda wordt geplaatst in een RIBW (regionale instelling voor
beschermd wonen). Magda heeft het besef dat er nu echt iets moet veranderen,
het leven dat ze tot nu geleefd heeft is ze meer dan zat.De rechter veroordeelt Magda tot een deels voorwaardelijke gevangenisstraf
van 16 maanden. Als bijzondere voorwaarde moet Magda zich laten opnemen in
de kliniek waarvoor ze geïndiceerd is. Het dreigement dat het voorwaardelijke
deel van de straf wordt omgezet in een onvoorwaardelijke gevangenisstraf als
ze zich niet houdt aan de voorwaarden, werkt als een stevige stok achter de
deur. De verslavingsreclassering wordt door de PI ingeschakeld om de plaatsing
voor te bereiden en toezicht te houden op het verblijf in de verslavingskliniek.Tot slotIn deze brief heb ik uiteengezet hoe de basiszorg en forensische zorg
voor justitiabelen is vormgegeven. Naar mijn mening zijn we op de goede weg,
maar er zijn nog stappen vooruit te zetten. De behoefte aan geestelijke gezondheidszorg
wordt steeds groter. Dat is een rechtstreeks gevolg van het toenemende aantal
justitiabelen met een psych(iatr)ische stoornis, veelal in combinatie met
een verslaving. Ook zien we een toename van het aantal gedetineerden met een
verstandelijke beperking. Met het oog op de continuïteit van zorg en
het terugdringen van de recidive is het cruciaal dat de systemen van straf
en (forensische) zorg goed op elkaar aansluiten.Mijn beleid blijft daarom gericht op bevordering van de samenhang tussen
beide systemen. Ik doe dat met name door:• Het stimuleren van het ruimer opleggen door de rechter van sancties
met bijzondere voorwaarden, waaronder het volgen van een zorgtraject;• Gestandaardiseerde screening van alle gedetineerden op behoefte
aan ambulante (forensische) zorg en het verlenen van die zorg in het kader
van een persoonsgerichte aanpak;• Het binnen de gesloten inrichtingen bieden van passende (basis)zorg
door het invoeren van de Extra zorgvoorziening (EZV);• Het intensiveren van de zorg voor verslaafden;• Het realiseren van 700 zorgplaatsen in het gevangeniswezen, waarvan
een deel wordt ingekocht in de reguliere GGz;• Het vanaf 2009 concentreren van de huidige zorgvoorzieningen
op vijf penitentiaire zorglocaties;• Het op basis van een onafhankelijke indicatiestelling toeleiden
van gedetineerden naar de GGz of een van de vijf toekomstige penitentiaire
zorglocaties.De staatssecretaris van Justitie,N. AlbayrakXNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 31 110, nr. 1.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 29 452, nr. 76.XNoot2NIFP: Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie.XNoot3De recidivemonitor van het WODC 2006 laat zien dat twee jaar na ommekomst
van de straf het percentage recidivisten onder justitiabelen aan wie een voorwaardelijke
vrijheidsstraf is opgelegd, aanzienlijk lager ligt dan onder justitiabelen
die een korte gevangenisstraf hebben ondergaan. Ongeveer 35% van de
voorwaardelijk bestraften uit de periode 1997– 2003 recidiveerde twee
jaar na ommekomst van hun straf, t.o.v. ca 63% van de justitiabelen
die in die periode een korte gevangenisstraf hadden uitgezeten.XNoot1In deze brief wordt niet specifiek ingegaan op zorg in het kader van de
ISD-maatregel. Hiervoor verwijs ik naar de bijlage bij mijn brief van 4 juni
2008 over het ISt-onderzoek naar de ISD.XNoot1SVG: Stichting Verslavingsreclassering GGZ. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31110-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl