Wijziging Wet milieubeheer (meldingenstelsel); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26552, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26552 nr. 4

14-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Inhoud wetsvoorstelOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26552Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 552Wijziging van de Wet milieubeheer (meldingenstelsel)nr. 4VERSLAGVastgesteld 14 juli 1999De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
brengt als volgt verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid. 1. InleidingDe leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel tot verruiming van het meldingenstelsel in de Wet milieubeheer
(Wm).Deze leden zijn van mening dat een verruiming van dit stelsel zeker noodzakelijk
is omdat er teveel onduidelijkheden over uitleg en toepassing bestaan als
ook de nodige procedurele knelpunten. Bovendien gaat het Nederlandse bedrijfsleven
gebukt onder een enorme administratieve lastendruk die nodig moet worden teruggedrongen.De leden van de CDA-fractie kunnen in beginsel instemmen met de voorgestelde
wijzigingen/aanvullingen van het meldingensysteem in de Wet milieubeheer.
Deze zijn immers gericht op het leggen van zoveel mogelijk verantwoordelijkheid
bij de vergunninghouder en op flexibilisering van het vergunningstelsel. Illustratief
is in dit verband het voorbeeld dat de regering geeft op bladzijde 8 en 9
van de memorie van toelichting.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorstel van wet tot wijziging van de Wet milieubeheer. Het voorstel van
wet is bedoeld ter verbetering van het inrichtingenregime (versoepeling van
de administratieve lasten) en richt zich specifiek op het melden van veranderingen.Deze leden hebben nog wel enkele vragen naar aanleiding van het wetsvoorstel
met betrekking tot de milieugevolgen. 2. Inhoud wetsvoorstelHet is van het grootste belang dat bedrijven die een beroep willen doen
op de verruimde voorgestelde mogelijkheden, «de facto» ook in
die positie worden gesteld.De regering is in de memorie van toelichting echter te terughoudend; de
leden van de VVD-fractie kunnen de kritiek van VNO/NCW zeer billijken. Vooral
artikel 8.19 Wm. is niet bepaald de verbetering die wordt gewenst voor de
ongeveer 100 000 grotendeels MKB-ondernemingen, die veelvuldig te maken
hebben met wijzigingen en uitbreidingen binnen de bedrijfspoorten.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat artikel 8.19 Wm. te weinig
ruimte geeft in situaties waarin slechts een geringe milieubelasting niet
met een melding kan worden gehonoreerd, terwijl dezelfde belasting niet zou
hebben geleid tot andere vergunningvoorschriften, als die verandering al deel
zou hebben uitgemaakt van de oorspronkelijke vergunning.Het beste voorbeeld is de onderneming waar de nieuwste technieken worden
ingezet in de chemische industrie of in de metaalindustrie. De nieuwste vervangings-
of uitbreidingsinvesteringen zijn meestal alleen maar goed voor het milieu,
terwijl er dan wel vaak sprake zal zijn van verhoging van het energieverbruik.
Vergroting van de capaciteit zal het productieproces immers opstuwen, hetgeen
meer energie kost. Bij dezelfde geringe toeneming van de milieubelasting zou
er bij deze voorstellen in de wet echter geen melding mogelijk zijn. En dit
zou de MKB-bedrijven geen voordelen meer bieden; geen aanmoediging om tot
meldingen over te gaan.Een tweede belangrijk bezwaar is dat de melding pas mogelijk is als de
verandering – «naar het oordeel van het bevoegd gezag » –
geen aanleiding geeft tot toepassing van de artikelen 8.22, 8.23 of 8.25
Wet Milieubeheer. Dit betekent immers dat het bevoegd gezag bij iedere melding
zich moet afvragen of voorschriften en beperkingen al dan niet moeten worden
aangescherpt; een extra reden voor het bedrijfsleven om niet te melden. Bovendien
ontstaat er hierdoor een nieuwe administratieve rompslomp voor overheid en
het bedrijfsleven die de positieve doelstelling van het onderhavige wetsvoorstel
zal kunnen ondergraven.In de derde plaats is er sprake van een nadelige verzwaring in artikel
8.19 Wm ten opzichte van de huidige regeling. De beslistermijn voor het bevoegde
gezag is zes weken met uitloop naar twaalf weken. Als er ook nog een beroep
of bezwaar wordt aangetekend, dan wordt de termijn onaanvaardbaar lang. Het
is derhalve wenselijk het bevoegd gezag een termijn van vier weken te gunnen
voor de beslissing op de melding. Dit is zeker haalbaar, omdat de oorspronkelijke
milieuhygiënische belangenafweging reeds in een veel eerder stadium is
geschied.Opneming van een bepaling dat het gezag positief heeft beslist als na
het verstrijken van deze termijn nog geen besluit is genomen, zou volgens
de leden van de VVD-fractie in de praktijk positief werken.De leden van de VVD-fractie concluderen dat het uitgangspunt van dit wetsvoorstel
een zeer goede is, doch de verschillende bedrijfstakken zullen feitelijk wel
in de gelegenheid moeten worden gesteld om van de melding te profiteren.Het is nog zeer twijfelachtig of dit bij de huidige voorstellen het geval
zal zijn; alle reden derhalve tot bijstelling van dit wetsvoorstel in de bovengenoemde
richting.De eigen verantwoordelijkheid en zelfregulering ten aanzien van het milieu
van het Nederlandse bedrijfsleven is een groot goed, waarbij goed milieugedrag
wordt beloond. Laat dit ook bij het onderhavige wetsvoorstel ten uitvoer worden
gebracht. De leden van de CDA-fractie hebben vragen op een principieel punt. Interpreteren
zij het nieuw voorgestelde systeem juist, dan komt het hun voor, dat het zwaartepunt
van het systeem ligt bij de vergunningverlening. Zo staat in de memorie van
toelichting (bladzijde 6) dat in de wijzigingen van de artikelen 8:1 en 8:19
Wm de beoordeling «of, en zo ja welke veranderingen binnen het bereik
van de vergunning mogen plaatsvinden» uitdrukkelijk bij het bevoegd
gezag wordt gelegd «en wel op het moment van de vergunningverlening».Het is primair dit gezag «dat op basis van de vergunningaanvraag
de grenzen voor toekomstige veranderingen trekt door middel van de vergunning
en de daaraan verbonden voorschriften en beperkingen».De leden van de CDA-fractie vragen of dit systeem in de praktijk wel (altijd)
zal werken. Welke veranderingen zijn uit hun aard wel of juist niet voorzienbaar?
In de beantwoording van de opmerkingen van de Raad van State zegt de regering
herhaaldelijk dat het bevoegd gezag uit moet gaan van de «stand der
techniek», ook ten aanzien van de in de vergunningaanvraag voorziene
ontwikkelingen. Maar hoe zit het dan met ontwikkelingen die, gelet op de stand
der techniek, op het moment van deze aanvraag niet voorzienbaar zijn? Wàt
als die ontwikkelingen tot veranderingen in de inrichting voeren, die (aanzienlijk)
gunstiger uitpakken voor het milieu? Werkt men met doelvoorschriften en ook
dit lijkt uitdrukkelijk de bedoeling, zie ook artikel 8:12, eerste lid Wm –
, dan lijkt de stand der techniek op het moment van de vergunningaanvraag
en verlening eerder een belemmering te vormen voor melding van voorgenomen
veranderingen, dan een verruiming. Kan de regering hierop nader ingaan?Een andere vraag is hoe moet worden omgegaan met veranderingen, niet in
overeenstemming met de vergunning of de daaraan verbonden beperkingen en/of
voorschriften, die echter «niet leiden tot andere of grotere nadelige
gevolgen voor het milieu» (artikel 8:19 tweede lid nieuw). Als de nadelige
gevolgen kleiner zijn voor het milieu, past de verandering dus binnen artikel
8:19, tweede lid nieuw. Maar daarin staat ook het woord «andere».
Wat nu te doen, zo vragen de leden van de CDA-fractie, als de verandering
op een punt leidt tot een (geringe) verslechtering, maar op een ander punt
tot een (aanmerkelijke) verbetering? Gesteld dat dit saldo op de een of andere
manier objectiveerbaar en/of meetbaar is, èn dat het gunstig uitpakt
voor het milieu, kan dan met een melding worden volstaan? Het voorbeeld in
de memorie van toelichting op bladzijde 8 lijkt dit mogelijk te maken, zolang
een inrichting maar blijft binnen de (diverse, voor de respectieve milieucompartimenten)
in de vergunning aangegeven grenzen of plafonds. Anders gezegd, een bedrijf
dat daaronder blijft of door een verandering eronder komt, creëert voor
zichzelf als het ware enige «milieuruimte» binnen de totaalvergunning
het kan per milieucompartiment verschillen, ook door de tijd gezien.De leden van de CDA-fractie vragen of het mogelijk is om in de toelichting
nog een passage op te nemen, zoals gesuggereerd door VNO-NCW, dat de nieuwe
meldingsregeling uitdrukkelijk ook betrekking heeft op veranderingen in de
inrichting of de werking daarvan die weliswaar een geringe extra milieubelasting
veroorzaken (bijvoorbeeld wel meer energieverbruik), maar die, ook volgens
het bevoegd gezag zelf, niet zouden hebben geleid tot een andere vergunning
of tot andere vergunningvoorschriften, als de inhoud van die in de melding
begrepen verandering al deel had uitgemaakt van de oorspronkelijke vergunningaanvraag
en (mitsdien) ook in de oorspronkelijke vergunning begrepen zou zijn geweest.Als het bevoegd gezag met de «melder» van mening verschilt
in die zin dat het toch de procedure tot wijziging van de vergunning noodzakelijk
acht, ontstaat er wellicht, zo vrezen de leden van de CDA-fractie, een probleem.
Partijen kunnen daaromtrent immers gemakkelijk tegenover elkaar komen te staan,
met als mogelijk gevolg, dat de «aanvrager» naar de rechter stapt,
bijvoorbeeld met het verzoek een voorlopige voorziening te treffen.
Kan de vergunninghouder door gebruik te maken van zijn veranderings«bevoegdheid»
en de daaraan gekoppelde melding bewust inspelen op de op het bevoegd gezag
uit hoofde van artikel 8:22 rustende actualiseringsplicht? Ook hier ligt mogelijke
conflictstof. Zoals blijkt uit de memorie van toelichting (bladzijde 11) is
het bevoegd gezag (immers) expliciet de bevoegdheid gegeven om te verklaren
dat de melding aanleiding vormt tot toepassing van onder andere artikel 8:22
(zie artikel 8:19, tweede lid sub c). Deze verklaring lijkt een besluit te
zijn in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.En, zo willen de leden van de CDA-fractie gaarne nog vernemen, wat is
de positie van derde-belanghebbenden in dit verband? De regering gaat daarop
weliswaar uitvoeriger in onder punt 2 (bladzijde 5 en 6) van het nader rapport,
maar bij deze leden blijft enige twijfel bestaan over de vraag of derden tijdig
genoeg kennis zullen krijgen van een positief besluit op de melding; dàn
immers zou er voor hen aanleiding kunnen bestaan voor bezwaar en zo nodig
beroep. Verdient het niet tòch aanbeveling om voor te schrijven dat
de openbare voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4 Awb wordt gevolgd, zoals
ook de Raad van State adviseert?De regering stelt in de memorie van toelichting (bladzijde 6) dat de beoordeling
of, en zo ja welke veranderingen binnen het bereik van de vergunning mogen
plaatsvinden, uitdrukkelijk bij het bevoegd gezag worden gelegd, aldus de
leden van de D66-fractie. Het is primair het bevoegd gezag dat op basis van
de vergunningsaanvraag de grenzen voor toekomstige veranderingen trekt door
middel van de vergunning en de daaraan verbonden voorschriften en beperkingen.
Daarnaast stelt de regering in haar reactie op een vraag van de Raad van State
(bladzijde 3 advies raad van state en nader rapport), dat het bevoegd gezag
bij de vergunningsaanvraag niet alleen de redelijkerwijze te verwachten ontwikkelingen
met betrekking tot. de omgeving van de inrichting, maar ook die met betrekking
tot de inrichting zelf dient te betrekken. De leden van de D66-fractie vragen
welke instrumenten het bevoegd gezag ter beschikking staan om de te verwachten
ontwikkelingen te bepalen.Daarnaast zijn deze leden bevreesd voor ongewenste normopvulling. Hoe
denkt de regering te kunnen waarborgen dat het bevoegd gezag de vergunningen
niet te ruim zal formuleren?Op bladzijde 17 van de memorie van toelichting stelt de regering dat «niet
verwacht wordt dat de onderhavige wetswijziging tot nadelige gevolgen voor
het milieu zal leiden». Stel nu dat dit onverhoopt toch gebeurt; welke
instrumenten staan dan nog ter beschikking om deze, voor deze leden, ongewenste
ontwikkeling terug te draaien?De regering stelt in antwoord op een opmerking van de Raad van State (bladzijde
6 advies raad van state en nader rapport) dat de mogelijkheid van een toeneming
van administratieve lasten als gevolg van het voorschrijven van een mededeling
als bedoeld in artikel 8.13, onder g, waarschijnlijk wegvalt ten opzichte
van de besparing op lasten ten gevolge van de wijziging van de in artikel
8.1 en 8.19 neergelegde regeling.Ook al is het volgens de regering niet de bedoeling dat van de mogelijkheid
van artikel 8.13, onder g, veelvuldig gebruik wordt gemaakt, bevreemdt het
de leden van de fractie van D66 dat er een mogelijkheid van een toeneming
van administratieve lasten ontstaat. Kan de regering dit nog eens nader toelichten?De voorzitter van de commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Van Middelkoop (GPV),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn
(PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th.A.M. Meijer (CDA), Luchtenveld
(VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA), Van der Knaap (CDA), Ravestein (D66),
Van der Steenhoven (GL), Van Gent (GL), Oplaat (VVD), Van der Staaij (SGP),
Vacature (PvdA), Schoenmakers (PvdA) en Udo (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Stellingwerf (RPF), Dijksma (PvdA),
Valk (PvdA), Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA),
Scheltema-de Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA),
Schreijer-Pierik (CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), Bos (PvdA), Van den
Akker (CDA), Giskes (D66), M.B. Vos (GL), Halsema (GL), Niederer (VVD), Van
't Riet (D66), Waalkens (PvdA), Spoelman (PvdA) en Voorhoeve (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26552-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl