Wijziging Wet aansprakelijkheid kernongevallen ter uitvoering Protocol 12-2-2004 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31119, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31119 nr. 7

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenARTIKELSGEWIJSArtikel 2Artikel 2aArtikel 5Artikel 17aArtikel 18Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31119Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 119Wijziging van de Wet aansprakelijkheid kernongevallen ter uitvoering
van het Protocol van 12 februari 2004 houdende wijziging van het Verdrag
van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van
de kernenergie en ter uitvoering van het Protocol van 12 februari 2004
houdende wijziging van Verdrag van 31 januari 1963 tot aanvulling van
het Verdrag van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het
gebied van de kernenergienr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 juli
2008Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag van de vaste commissie
voor Financiën. Gaarne ga ik hieronder, mede namens de ministers van
Justitie en van Buitenlandse Zaken, in op de in het verslag gestelde vragen.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie vragen of er ooit kernongevallen zijn geweest
die tot uitbetaling hebben geleid onder het Verdrag van Parijs en het Verdrag
van Brussel.Het antwoord op deze vraag luidt ontkennend.Deze leden merken op dat een aantal definities wijzigt, zoals de definitie
van een nucleaire installatie. Zij vragen welke nucleaire installaties en
transporten voor en na de verdragswijziging onder de werkingssfeer van de
Wet aansprakelijkheid kernongevallen vallen en om een overzicht van de manier
waarop de aansprakelijkheid voor deze kerninstallaties is geregeld.Het begrip nucleaire installatie in het Verdrag van Parijs, zoals dat
luidt na de wijziging door het Protocol van 2004, behelst voortaan tevens
inrichtingen voor de verwijdering van nucleaire stoffen alsmede installaties
die in de fase van ontmanteling verkeren. Eerstgenoemde inrichtingen komen
in Nederland niet voor, terwijl laatstgenoemde installaties ingevolge een
Interpretatie van de Bestuurscommissie van het Nucleair Energie Agentschap
(NEA) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO)
thans reeds als nucleaire installatie worden aangemerkt. Het aantal nucleaire
installaties in Nederland waarop de Wet aansprakelijkheid kernongevallen (hierna:
Wako) van toepassing is en de manier waarop de aansprakelijkheid voor deze
kerninstallaties in de Wako is geregeld, verandert dan ook niet.Het betreft de volgende installaties:– de kernenergiecentrale te Borssele;– de kernenergiecentrale te Dodewaard (sedert 1997 buiten gebruik
gesteld);– de verrijkingsfabrieken van Urenco Nederland B.V. te Almelo;– de opslag- en verwerkingsinrichting van de Centrale Organisatie
Voor Radioactief Afval (COVRA) te Borssele;– de Hoge Flux Reactor van de Nuclear Research and Consultancy Group
te Petten;– de Lage Flux Reactor van de Stichting Energie-onderzoek Centrum
Nederland te Petten;– de Hoger Onderwijs Reactor van het Reactor Instituut Delft.De gewijzigde definities leiden evenmin tot wijzigingen in de transporten
die onder de Wako vallen.De leden van de CDA-fractie vragen hoe groot op dit moment en na invoering
van het gewijzigde verdrag het bedrag is waarvoor een garantstelling van de
overheid is afgegeven en of tegenover deze garantstelling ook inkomsten in
de vorm van bijdragen van de exploitanten staan.In aanvulling op het overzicht in de memorie van toelichting bij artikel
18 wordt opgemerkt dat het bedrag van € 300 miljoen dat ingevolge
artikel 3, onderdeel b (iii), van het gewijzigde Verdrag van Brussel als derde
tranche ter beschikking moet kunnen komen, door alle verdragsluitende partijen
gezamenlijk dient te worden opgebracht volgens een in artikel 12 van dat verdrag
opgenomen verdeelsleutel. De financiële bijdrage van ieder der verdragsluitende
partijen wordt als volgt vastgesteld:– voor 35% op basis van de verhouding tussen het bruto binnenlands
product (BBP) van die partij en het gezamenlijk bruto binnenlands product
van alle partijen; en– voor 65% op basis van de verhouding tussen het geïnstalleerd
thermisch vermogen van de reactoren op diens grondgebied en het gezamenlijk
geïnstalleerd thermisch vermogen van de reactoren op het grondgebied
van alle partijen.Aangezien beide criteria geen statische grootheden vormen zal de bijdrage
van ieder der verdragsluitende partijen niet op elk moment hetzelfde zijn.
Teneinde toch een indicatie te verkrijgen over de orde van grootte van de
verplichtingen van ieder der lidstaten, heeft het secretariaat van het Nuclear
Law Committee van het NEA in februari 2006, op basis van de toen geldende
gegevens, een berekening gemaakt van de individuele bijdragen der lidstaten.
Voor Nederland kwam men daarbij op een percentage van 1,94, resulterend in
een bedrag van € 5,82 miljoen.Uitgaand van de situatie dat voor een kerninstallatie op basis van de
huidige Wako het maximumbedrag van de aansprakelijkheid geldt van ongeveer € 340
miljoen, bedraagt de overheidsgarantie ingevolge artikel 18 van de Wako ongeveer € 1 785
miljoen. Na inwerkingtreding van de door dit wetsvoorstel gewijzigde wet,
zal de overheidsgarantie voor een kerninstallatie waarvoor dan het minimumbedrag
van aansprakelijkheid geldt van € 700 miljoen, ingevolge de 2e en
3e tranche van het Verdrag van Brussel, alsmede artikel 18 van de Wako, ruim € 2 200
miljoen bedragen (€ 500 mln + € 5,82 mln + € 1700
mln).Voor het beschikbaar stellen van de huidige garantie wordt exploitanten
van kerninstallaties voor wie thans het maximumbedrag van de aansprakelijkheid
geldt, reeds sinds jaar en dag een vergoeding in rekening gebracht. Voor exploitanten
waarvoor na inwerkingtreding van het gewijzigde verdrag het minimumbedrag
van aansprakelijkheid geldt van € 700 miljoen, zal op dezelfde basis
een vergoeding in rekening worden gebracht.Deze leden vragen voor de hierna geschetste vervoersituaties wie tot welk
bedrag aansprakelijk is na inwerkingtreding van het door dit wetsvoorstel
gewijzigde wet.Ingevolge het voorgestelde artikel 5, tweede lid, onderdeel b, van de
Wako, zal bij ministeriële regeling worden bepaald welke aansprakelijkheidsbedragen
in Nederland gelden voor het vervoer van de onderscheiden nucleaire stoffen.
Daarbij zal beslissend zijn de aard van de desbetreffende nucleaire stoffen
alsmede de te verwachten gevolgen van een kernongeval dat daarin zijn oorsprong
heeft. Op dit moment valt nog niet aan te geven welke bedrag of welke bedragen
in dat kader zullen worden vastgesteld. Dit geldt evenzeer voor de situatie
in de andere lidstaten bij het Verdrag van Parijs. Wel is duidelijk dat de
vast te stellen bedragen voor het vervoer van nucleaire stoffen in ieder geval
niet lager zullen zijn dan het in artikel 7(b)(ii) van het Verdrag van Parijs
genoemde bedrag van € 80 miljoen.1. Voor het vervoer van kernafval van de centrale in Borssele naar de
opwerkingsfabriek van Cogema in Frankrijk is in beginsel de verzendende kernexploitant
aansprakelijk, te weten N.V. Elektriciteits-Produktiemaatschappij Zuid Nederland
(EPZ). Het Verdrag van Parijs biedt echter de mogelijkheid dat de ontvangende
kernexploitant, in het geschetste geval is dit Cogema, de aansprakelijkheid
op zich neemt ingevolge de uitdrukkelijke bepalingen van een schriftelijke
overeenkomst. Tenslotte biedt artikel 6 van de Wako de mogelijkheid dat de
minister van Financiën, op verzoek van een vervoerder en met toestemming
van EPZ, bepaalt dat de vervoerder aansprakelijk is.2. Bij het vervoer van grondstoffen van de opwerkingsfabriek van Cogema
naar Borssele berust de aansprakelijkheid in beginsel bij Cogema als verzendende
kernexploitant, maar evenals hierboven geschetst kan EPZ als ontvangende kernexploitant
of, als de minister van Financiën dat heeft bepaald, de vervoerder de
aansprakelijkheid op zich nemen.3. Voor het vervoer van nucleaire brandstof van Urenco in Almelo naar
kerninstallaties in andere verdragstaten geldt dezelfde systematiek als hierboven
aangegeven. In beginsel is Urenco derhalve aansprakelijk, maar ook hier kunnen
ontvanger of vervoerder de aansprakelijkheid op zich nemen. Bij het vervoer
naar een kerninstallatie in een niet-verdragstaat is Urenco aansprakelijk
totdat de nucleaire stoffen zijn uitgeladen uit het vervoermiddel waarmee
ze op het grondgebied van de niet-verdragsluitende staat zijn aangekomen.
Tevens is het mogelijk dat de vervoerder op grond van artikel 6 van de Wako
de aansprakelijkheid op zich neemt.4. Het vervoer van afval van ziekenhuizen valt niet onder de Wako. Bij
het vervoer van afval van de Hoge Flux Reactor en de Lage Flux Reactor te
Petten naar COVRA zijn de onderscheiden exploitanten (Nuclear Research and
Consultancy Group en Energie-onderzoek Centrum Nederland) in beginsel aansprakelijk.
Zoals uiteengezet onder punt 1 bestaat evenwel de mogelijkheid dat COVRA of
de vervoerder de aansprakelijkheid op zich neemt.De leden van de CDA-fractie nemen met instemming kennis van het feit dat
ook schade die pas veel later aan het licht komt onder de werkingssfeer van
de wet wordt gebracht.Opgemerkt zij dat het Protocol tot wijziging van het Verdrag van Parijs
bepaalt dat de bij nationale wet vastgestelde verjaringstermijn voor het indienen
van een rechtsvordering is verlengd tot ten minste drie jaar vanaf de datum
waarop het slachtoffer kennis had van de schade en van de aansprakelijke exploitant
en dat ter zake van rechtsvorderingen in geval van overlijden en persoonlijk
letsel de vervaltermijn is verlengd tot 30 jaar na de datum van het kernongeval.
Deze termijnen zijn echter reeds opgenomen in het huidige artikel 7 van de
Wako en gelden derhalve reeds. Met deze wijzigingen wordt het
verdrag gelijkgetrokken met de bestaande Nederlandse regelgeving.Deze leden zien echter nog wel een spanningsveld wanneer de totale schade
van een kernongeval de totale limiet overschrijdt en schadeclaims nog lang
kunnen worden ingediend. Zij vragen hoeveel procent van de schade slachtoffers
krijgen uitgekeerd indien na een jaar € 5 miljard aan schade is
geclaimd en er een verwachting is dat dit zal oplopen tot € 8 miljard
en op welke wijze schadebedragen definitief worden gemaakt.De hier geschetste schade is van een zodanige omvang dat de procesrechtelijke
bepalingen in Hoofdstuk V van de Wako toegepast moeten worden. Die regeling
beoogt een zo evenwichtig en praktisch mogelijke rechtsgang te creëren
wanneer een bedrag onder de slachtoffers moet worden verdeeld dat lager is
dan het totaal van alle vorderingen. In grote lijnen houdt deze regeling in
dat de rechtbank te ’s-Gravenhage, indien redelijkerwijze rekening moet
worden gehouden met de mogelijkheid dat het totaal der vorderingen het bedrag
van de aansprakelijkheid van de exploitant overtreft, een rechter-commissaris
aanwijst ter vaststelling van de staten van verdeling van de beschikbare bedragen
en een commissie van vereffenaars instelt. Tevens legt hij op verzoek van
belanghebbenden een betalingsverbod op. De commissie van vereffenaars treedt
vervolgens in overleg met belanghebbenden en stelt een lijst van ingediende
vorderingen op waarover door de rechter-commissaris één of meer
openbare zittingen worden gehouden. Daarna stelt de commissie van vereffenaars
een staat van verdeling op die wordt onderworpen aan de goedkeuring van de
rechter-commissaris. Betaling geschiedt in beginsel pas als de staten van
verdeling zijn vastgesteld. Deze procedure voldoet in gevallen waarin binnen
redelijk korte termijn een vrijwel volledig beeld bestaat van de schade. Het
is echter zeer wel denkbaar dat het vaststellen van staten van verdeling meer
tijd vergt. Voor die gevallen biedt artikel 30 enige verlichting. Dat artikel
geeft de rechter-commissaris namelijk de bevoegdheid om niet alleen een voorlopige
staat van verdeling vast te stellen, maar ook los daarvan voorschotten te
verlenen, waarmee ingespeeld kan worden op persoonlijke omstandigheden van
benadeelden.De leden van de CDA-fractie vragen hoeveel staten de protocollen hebben
bekrachtigd en wat de situatie is als er een ongeluk gebeurt voordat iedereen
bekrachtigd heeft.Op dit moment is nog geen enkele lidstaat overgegaan tot bekrachtiging
van de protocollen. Tijdens een bijeenkomst van het Nuclear Law Committee
van het NEA in november 2007 is een inventarisatie gemaakt van de situatie
in de lidstaten. Daarbij bleek dat op dat moment in 3 lidstaten de voor de
bekrachtiging benodigde nationale wetgeving tot stand was gekomen (Finland,
Frankrijk en Noorwegen). Voor 6 lidstaten gold dat voorstellen daartoe reeds
bij de nationale parlementen waren ingediend of dat dit op korte termijn zou
geschieden (België, Denemarken, Duitsland, Nederland, Slovenië en
Zweden). Inmiddels is in Denemarken de benodigde wetgeving tot stand gekomen.Van de zijde van de overige 6 lidstaten werd medegedeeld dat er naar werd
gestreefd de vereiste wetgeving in 2008 te kunnen afronden (Spanje en Verenigd
Koninkrijk), of kon geen duidelijke planning worden verstrekt (Griekenland,
Italië, Portugal en Turkije). Voor de goede orde zij hierbij opgemerkt
dat Griekenland, Portugal en Turkije geen partij zijn bij het Verdrag van
Brussel.Zo lang de protocollen nog niet zijn bekrachtigd door tweederde van de
verdragsluitende partijen (Verdrag van Parijs) onderscheidenlijk alle verdragsluitende
partijen (Verdrag van Brussel), treden de gewijzigde verdragen niet in werking
en blijven derhalve de regimes gelden van de huidige verdragen.Voor de goede orde wordt tevens opgemerkt dat ingevolge beschikking 2004/294/EG
van de Raad van de Europese Unie van 8 maart 2004 (PbEU L 97), die EU-lidstaten
die partij zijn bij het Verdrag van Parijs, gelijktijdig zullen overgaan tot
bekrachtiging van het Protocol tot wijziging van dat verdrag. Met deze beschikking
worden die staten gemachtigd om dat protocol te bekrachtigen of daartoe toe
te treden, ondanks het feit dat daarin bepalingen omtrent de rechtsmacht zijn
opgenomen die tot de exclusieve competentie van de EU behoren. Door het ontbreken
in het Verdrag van Brussel van vergelijkbare bepalingen inzake de rechtsmacht,
geldt deze beschikking niet voor het Protocol tot wijziging van het Verdrag
van Brussel.Deze leden vragen of de regering bereid is een indexatiemechanisme in
de wet op te nemen voor het bedrag van maximaal € 3,2 miljard dat
door de Staat aanvullend ter beschikking kan worden gesteld.Over deze vraag hebben wij ons beraden en zijn daarbij tot de conclusie
gekomen dat het inderdaad de voorkeur verdient om het door de Staat aanvullend
ter beschikking te stellen bedrag op eenvoudiger wijze aan te kunnen passen
dan door wetswijziging. In overeenstemming met het advies van de Raad van
State wordt dan ook bij nota van wijziging voorgesteld om in artikel 18 een
delegatiegrondslag op te nemen tot aanpassing van bedoeld bedrag in verband
met geldontwaarding.In tegenstelling tot wat deze leden menen is het Verdrag van Parijs niet
van toepassing op nucleaire schepen. Ingevolge artikel 3 juncto artikel 6,
onderdeel b, van het Verdrag van Parijs, is uitsluitend de exploitant van
een kerninstallatie overeenkomstig dat verdrag aansprakelijk voor kernschade.
In de definitie van het begrip kerninstallatie is uitdrukkelijk bepaald dat
daaronder niet zijn begrepen reactoren die deel uitmaken van een vervoermiddel.
Dit laatste vormde de aanleiding om in 1962 het Verdrag van Brussel inzake
de aansprakelijkheid van exploitanten van nucleaire schepen (Trb. 1968, 90)
tot stand te brengen. Nederland heeft dit verdrag geratificeerd en heeft het
geïmplementeerd in de Wet van 24 oktober 1973, houdende regelen
inzake wettelijke aansprakelijkheid van exploitanten van nucleaire schepen
(Stb. 536). Het verdrag is echter nimmer in werking getreden en aanpassing
ervan ligt dan ook niet in de lijn der verwachtingen.Deze leden brengen in herinnering dat de minister van Financiën op
26 januari 2006 de CDA-fractie toezegde terug te zullen komen op de garantstelling
in geval van schade in zorgkosten bij terrorismeschade en daarbij aandacht
te besteden aan het geval dat deze garantstelling niet voldoende is. Zij vragen
wanneer dit gebeurd is.Voor de goede orde zij er op gewezen dat de minister van Financiën
niet heeft toegezegd terug te komen op die garantstelling en daarbij aandacht
te besteden aan het geval dat deze garantstelling niet voldoende is. Hij zegde
toe om de minister van VWS te vragen nader uiteen te zetten wat deze bedoeld
heeft toen hij sprak over terrorismeschaden in de sfeer van de ziektekostenverzekering
en besloot met de toezegging dat er overleg zou plaatsvinden met de minister
van VWS om de Kamer schriftelijk te informeren over de juridische consequenties
van de garantie voor terrorismeschaden binnen de ziektekostenverzekering (Kamerstukken
II 2005/2006, 28 165, nr. 37, pp. 6 en 8). De minister van VWS heeft
deze toezegging gestand gedaan bij brief van 16 maart 2006 (Kamerstukken
II 2005/2006, 29 689, nr. 77, pp. 10–11).ARTIKELSGEWIJSArtikel 2De leden van de CDA-fractie nemen met enige verbazing kennis van het feit
dat de Bondsrepubliek Duitsland een redelijk grote uitzonderingspositie heeft
in het verdrag aangezien dat land naar de mening van deze leden bij natuurrampen
en andere calamiteiten niet tot betaling hoeft over te gaan.Ter geruststelling van deze leden wordt opgemerkt dat de uitzondering
die Duitsland heeft bedongen geen beperking inhoudt van de aansprakelijkheid,
maar juist een uitbreiding daarvan. Door het voorbehoud bij artikel 9 van
het Verdrag van Parijs is een kernexploitant met betrekking tot kernongevallen
die zich voordoen in Duitsland niet alleen aansprakelijk voor schade veroorzaakt
door een ernstige natuurramp van uitzonderlijke aard, maar kan de nationale
Duitse wetgeving blijven bepalen dat dit ook het geval is bij een kernongeval
dat rechtstreeks te wijten is aan een gewapend conflict, vijandelijkheden,
burgeroorlog of opstand.Artikel 2aDe leden van de VVD-fractie vragen of de exploitant van een kerninstallatie,
indien de kernschade geheel of gedeeltelijk is veroorzaakt door opzet van
een bepaalde persoon, verplicht is de overige schade te vergoeden of dat die
overige schade ook voor rekening komt van de persoon die met opzet schade
heeft veroorzaakt.Een van de uitgangspunten die ten grondslag ligt aan het Verdrag van Parijs
is dat de exploitant van een kerninstallatie aansprakelijk is voor elke schade
aan derden die is veroorzaakt door een kernongeval in diens installatie of
waarbij nucleaire stoffen zijn betrokken die afkomstig zijn uit die installatie.
Deze aansprakelijkheid geldt onverschillig of de exploitant schuld kan worden
verweten. Door deze risico-aansprakelijkheid zal (de verzekeraar van) de exploitant
in ieder geval de schade moeten vergoeden van alle andere personen dan de
persoon door wiens grove nalatigheid of opzet de schade is veroorzaakt. Uiteraard
staat het (de verzekeraar van) de exploitant daarna vrij om te trachten de
uitgekeerde bedragen te verhalen op de persoon door wiens grove nalatigheid
of opzet de schade is veroorzaakt.Artikel 5De leden van de SP-fractie vragen of de regering een speciaal fonds heeft
opgericht ter financiële dekking van een eventuele maximale schadeclaim
minus de aansprakelijkheid van de exploitant of dat dit bedrag in de algemene
reserves zit. Indien er een fonds bestaat, zo vragen deze leden, wordt dit
dan door de exploitanten gevuld en hoe verhoudt Nederland zich met andere
lidstaten die ook verdragspartijen zijn?Ter dekking van eventuele maximale schadeclaims is geen speciaal fonds
opgericht. In de saldibalans per 31 december 2006 van het ministerie
van Financiën (IXB) (Kamerstukken II 2006/2007, 31 031 IXB, nr.
1, p. 95) is onder «11.1 Openstaande garantieverplichtingen»,
de post «Kernongevallen (WAKO)» opgenomen met een bedrag van € 14 023 000 000.Deze leden vragen of er landen zijn die wel het Verdrag van Parijs en
niet het Verdrag van Wenen hebben ondertekend en andersom.Staten zijn ofwel partij bij het Verdrag van Parijs ofwel bij het Verdrag
van Wenen. Volledigheidshalve wordt er op gewezen dat door het Gezamenlijk
Protocol1, het geografische toepassingsgebied
van elk der verdragen met dat van het andere verdrag is uitgebreid. De exploitanten
van kerninstallaties op het grondgebied van een Staat die partij is bij het
ene verdrag worden tevens aansprakelijk voor schade geleden op
het grondgebied van een Staat die partij is bij het andere verdrag. Door middel
van een passende conflictenregel wordt ofwel het Verdrag van Wenen ofwel het
Verdrag van Parijs bij uitsluiting van toepassing verklaard op de afwikkeling
van kernschaden.Deze leden vragen daarnaast om een onderbouwing voor de genoemde bedragen.Zoals vermeld in de memorie van toelichting zijn de in artikel 5 genoemde
bedragen overgenomen uit artikel 7 van het door het Protocol gewijzigde Verdrag
van Parijs. Tot deze bedragen is besloten aangezien op de private verzekeringsmarkt
dekking tot die bedragen onder bepaalde omstandigheden mogelijk blijkt.De leden van de SP-fractie vragen om voorbeelden van gevallen waarin de
ministers van Financiën en van Justitie het bedrag van € 700
miljoen waarvoor exploitanten aansprakelijk zijn, kunnen verlagen.Op basis van de huidige versie van de Wako is voor vijf van de zeven op
blz. 1 van deze nota vermelde Nederlandse kerninstallaties een lager bedrag
vastgesteld dan het op grond van artikel 5, eerste lid, van de Wako vastgestelde
aansprakelijkheidsbedrag van ongeveer € 340 miljoen. Voor de verrijkingsfabrieken
van Urenco Nederland en de Lage Flux Reactor geldt een aansprakelijkheidsbedrag
van ongeveer € 45,4 miljoen en voor de stilgelegde kernenergiecentrale
te Dodewaard, de Lage Flux Reactor en de Hoger Onderwijs Reactor, een bedrag
van ongeveer € 22,7 miljoen. Op basis van de aangepaste Wako zal
moeten worden bezien welke nieuwe bedragen voor die kerninstallaties worden
vastgesteld.Door de aanpassing van de bedragen zullen de premies voor de exploitanten
naar verwachting worden verhoogd. Deze leden vragen of de regering dit in
overleg met de exploitanten heeft gedaan.Ter dekking van hun aansprakelijkheid dienen exploitanten zorg te dragen
voor een verzekering bij private verzekeraars. De onderhandelingen met verzekeraars
over de daarvoor in rekening te brengen premie worden door of namens de exploitanten
zelf gevoerd. Voor de overheid is hier geen taak weggelegd.De leden van de VVD-fractie vragen wanneer meer duidelijkheid verschaft
zal kunnen worden over de hoogte van de premies die exploitanten voor de verhoogde
aansprakelijkheidsbedragen moeten betalen.Op dit moment is nog niet bekend wanneer het gewijzigde Verdrag van Parijs
in werking zal treden. Hiervoor is vereist dat tweederde van de verdragsluitende
partijen (derhalve 10 staten) tot bekrachtiging is overgegaan, terwijl voor
het gewijzigde Verdrag van Brussel geldt dat alle 12 verdragsluitende partijen
hiertoe moeten zijn overgegaan. Verzekeraars hebben dan ook nog niet besloten
wat de premieconsequenties zullen zijn van de verhoogde aansprakelijkheidsbedragen.Voorts vragen deze leden hoeveel is begroot voor dekking op de Aanvullende
Staatspolis voor het geval schade niet of niet volledig op de private verzekeringsmarkt
kan worden verzekerd.De Aanvullende Staatspolis dekt de risico’s waarvoor de exploitant
aansprakelijk is, maar op de private verzekeringsmarkt geen dekking is te
verkrijgen, tot hetzelfde bedrag waarvoor de private verzekeraars dekking
bieden.Artikel 17aDe leden van de CDA-fractie vragen wie aansprakelijk is als een andere
partij – niet in het bezit van een nucleaire installatie – nucleair
materiaal laat vervoeren.Krachtens het Verdrag van Parijs is alle aansprakelijkheid als gevolg
van een ongeval waarbij nucleaire stoffen zijn betrokken, gekanaliseerd naar één
persoon, te weten de exploitant van de kerninstallatie waaruit de bij het
kernongeval betrokken nucleaire stoffen afkomstig zijn. Zoals aangegeven in
het antwoord op de eerdere vraag van deze leden naar de aansprakelijkheid
in bepaalde vervoerssituaties, bestaat evenwel de mogelijkheid dat de ontvangende
kernexploitant de aansprakelijkheid op zich neemt ingevolge de uitdrukkelijke
bepalingen van een schriftelijke overeenkomst, of dat de Minister van Financiën
bepaalt dat de vervoerder op diens verzoek en met instemming van de verzendende
exploitant aansprakelijk is. Ook in het door vragenstellers geschetste geval
zal dus te allen tijde één van de betrokken kernexploitanten
of de vervoerder aansprakelijk zijn.Artikel 18De leden van de CDA-fractie vragen hoe groot het aandeel van Nederland
in de garantstelling van € 300 miljoen is en welke berekening aan
dat bedrag ten grondslag ligt.Voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar het antwoord
op de vraag van deze leden over de garantstelling van de overheid onder het
kopje «Algemeen».De minister van Financiën,W. J. BosXNoot1Het op 21 september 1988 te Wenen tot stand gekomen Gezamenlijk Protocol
betreffende de toepassing van het Verdrag van Wenen en het Verdrag van Parijs
(Trb. 1988, 160). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31119-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl