Evaluatie Wet Verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003; Brief minister over de uitkomsten van de evaluatie van de wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30915, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30915 nr. 1

20-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Achtergrond en doel van de Wet VLZ3. Effecten van de Wet VLZ3.1 Ontwikkeling ziekteverzuim en beroep op de WAO/WIAZiekteverzuimBeroep op de WAO en WIA3.2 Effecten Wet VLZ op private verzuimverzekeringen3.3. De Wet VLZ en het Najaarsakkoord 20043.4 Goede-praktijkvoorbeelden van re-integratieGoede-praktijken van re-integratie3.5 Expertmeeting werking Wet VLZ.4. ConclusiesDe Wet VLZ geeft een impuls aan de aanpak ziekteverzuim
en re-integratieAandachtspuntenMotie Van Dam/Aptroot over het bestuderen van de mogelijkheden
om de risico’s voor kleine ondernemers te verlichtenOndertekeningBijlage(n):
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30915, nr. 1 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30915, nr. 1 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30915, nr. 1 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30915Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 124 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 915Evaluatie Wet Verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 december 20061. InleidingMet deze brief doe ik u verslag over de doeltreffendheid en de effecten
van de Wet Verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 (Wet VLZ).
Dit conform mijn toezegging bij de parlementaire behandeling van deze wet
om de werking van de wet binnen drie jaar te evalueren.1Dit onderzoek ligt in het verlengde van het evaluatieonderzoek naar de
werking van de Wet verbetering poortwachter (Wvp), waarover ik u in mijn brief
van 30 maart 2006 heb geïnformeerd.2In deze brief geef ik tevens mijn reactie op de bij de behandeling van
de begroting van het ministerie van Economische Zaken aangenomen motie van
de leden Van Dam en Aptroot.3Kort gesteld laat deze evaluatie het volgende zien:• De Wet VLZ geeft, in vervolg op de Wvp, een verdere impuls aan
de aanpak van ziekteverzuim en re-integratie;• De daling van het ziekteverzuim en het beroep op de WAO/WIA in
de periode 2002–2005 bevestigen het beeld dat via het plegen van voldoende
re-integratie-inspanningen wordt gekomen tot een snelle werkhervatting door
de zieke werknemer;• De afspraken uit het Najaarsakkoord 2004 hebben de financiële
prikkel richting werknemers versterkt;• Bedrijven die in de praktijk het goede voorbeeld geven in de aanpak
van ziekteverzuim en re-integratie, bevestigen het beeld dat de Wet VLZ positief
uitwerkt op de aanpak van ziekteverzuim en re-integratie. Ook geraadpleegde
deskundigen uit de praktijk geven aan dat het uitgangspunt van de Wet VLZ
goed is.2. Achtergrond en doel van de Wet VLZMet de inwerkingtreding van de Wet VLZ is per 1 januari 2004 de verplichting
voor de werkgever om het loon van zieke werknemers door te betalen, verlengd
van één naar twee jaar. Deze wet is één van de
maatregelen ter herziening van het stelsel van ziekte en arbeidsongeschiktheid
en moet daarom worden bezien in samenhang met de invoering van de Wvp (van
kracht vanaf 1-4-2002) en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen
(WIA; van kracht vanaf 29-12-2005). Deze maatregelen beogen het langdurig
ziekteverzuim en de instroom in de WIA (voorheen WAO) verder te beperken,
alsmede de werkhervatting van gedeeltelijk arbeidsgeschikten te bevorderen
en volledig en duurzaam arbeidsongeschikten een adequate inkomenswaarborg
te bieden.De Wet VLZ beoogt werkgevers én werknemers (financieel) te stimuleren
tot een adequate werkhervatting bij ziekte. Hiertoe regelt de Wet VLZ dat
de loondoorbetalingsverplichting bij ziekte van één naar twee
jaar is verlengd. Dit moet leiden tot een lager ziekteverzuim en minder instroom
in de WAO/WIA.De verlenging van de loondoorbetalingsverplichting geeft de werkgever
een groter financieel belang om een zieke werknemer zo vroeg mogelijk zijn
werk te laten hervatten. De Wet VLZ geeft de werkgever én werknemer
ook in het tweede ziektejaar de beschikking over de instrumenten van de Wvp.
Dit stimuleert de re-integratie in het tweede ziektejaar. Aan het einde van
het eerste ziektejaar is een extra evaluatiemoment gecreëerd waarin werkgevers
en werknemers goed moeten stilstaan bij de (de voortgang van) het re-integratieproces.1Wat betreft de financiële stimulans richting de werknemer, zijn twee
zaken van belang. In de eerste plaats zijn de afspraken tussen de centrale
organisaties van werkgevers en werknemers van invloed. In het Najaarsakkoord
2004 zijn de centrale organisaties van werkgevers en werknemers met het kabinet
overeengekomen dat de totale ziekengelduitkering aan de werknemer in de eerste
twee ziektejaren maximaal 170% van het laatst verdiende loon bedraagt.
In de tweede plaats regelt de Wet VLZ dat een zieke werknemer in het tweede
ziektejaar minimaal recht heeft op een doorbetaling van 70% van het
minimumloon in plaats van 100% van het minimumloon. Dit geeft de werknemer
een groter financieel belang om vroegtijdig te re-integreren.Verder heeft de Wet VLZ tot gevolg dat het UWV ook over het tweede ziektejaar
toetst of de werkgever en de werknemer voldoende re-integratie-inspanningen
hebben verricht, alvorens de zieke werknemer in aanmerking kan komen voor
een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Wanneer blijkt dat een werkgever onvoldoende
re-integratie-inspanningen heeft verricht zonder deugdelijke grond, verlengt
het UWV de loondoorbetalingsperiode met ten hoogste 52 weken. Met deze zogeheten
loonsanctie worden werkgevers die te weinig oog voor re-integratie hebben
gehad, alsnog geprikkeld de werknemer te stimuleren het werk te hervatten.
Indien volgens UWV de re-integratie-inspanningen van de werknemer te gering
zijn, heeft UWV de mogelijkheid de arbeidsongeschiktheidsuitkering te korten.3. Effecten van de Wet VLZZoals hiervoor is opgemerkt is met de invoering van de Wet VLZ beoogd
om de verantwoordelijkheid van werkgevers én werknemers voor de aanpak
van het ziekteverzuim verder te versterken en daardoor het beroep op de WAO/WIA
te beperken.In dit verslag wordt een beeld geschetst van de werking van de Wet VLZ.Daarbij moet op voorhand rekening worden gehouden met een aantal factoren.
Zo kunnen de effecten van de Wet VLZ niet volledig zelfstandig en geïsoleerd
worden geduid, omdat de Wet VLZ onderdeel is van een serie maatregelen om
het verzuim en het beroep op arbeidsongeschiktheidsuitkeringen terug te dringen.
Voorts is de periode waarin de Wet VLZ effectief is nog vrij kort. Tot slot
is het in het bestek van dit verslag niet mogelijk om bij de beschreven resultaten
van onderzoek te abstraheren van mogelijke factoren, zoals conjunctuur en
demografie.1Om een zo goed mogelijk beeld te schetsen van de werking van de Wet VLZ
heb ik verschillende aspecten onderzocht, zoals de ontwikkeling van het ziekteverzuim,
het beroep op de WAO/WIA, de invloed van de Wet VLZ op private verzuimverzekeringen
en de relatie tussen de Wet VLZ en het Najaarsakkoord 2004. Ook ga ik in op
goede praktijkvoorbeelden van re-integratie die voor deze evaluatie zijn verzameld
en geef ik een impressie van meningen van deskundigen op het gebied van ziekteverzuim
en re-integratie over de werking van de Wet VLZ. Tot slot geef ik aan welke
beleidsmatige conclusies ik uit deze evaluatie trek.3.1 Ontwikkeling ziekteverzuim en beroep op de WAO/WIAEen belangrijk doel van de Wet VLZ is het verminderen van het langdurig
ziekteverzuim en van de instroom in de WAO/WIA. Hieronder wordt ingegaan op
de ontwikkelingen met betrekking tot het ziekteverzuim en het beroep op de
WAO en de WIA.ZiekteverzuimEén van de belangrijke indicatoren betreft het ziekteverzuimpercentage
in het eerste ziektejaar. Deze onderstaande cijfers zijn afkomstig van het
CBS.2 In de evaluatie van de Wvp is op basis van
de Nationale Verzuimstatistiek een daling van het verzuim geconstateerd in
de periode 2002 tot 2004. Het CBS heeft vanwege aanpassingen in de systematiek
recentelijk het verzuimcijfer van 2004 neerwaarts bijgesteld. De recente verzuimcijfers
over 2004 en 2005 laten zien dat het verzuim in het eerste ziektejaar na de
ingang van de Wet VLZ is gestabiliseerd op circa 4,0%.Uit de ziekteverzuimcijfers van het CBS blijkt verder dat in 2005 het
verzuimpercentage van het tweede ziektejaar 0,1% bedroeg. Dit betekent
dat in 2005 slechts 0,1% verzuim afkomstig is van de werknemers die
in 2004 ziek werden en in 2005 langer dan één jaar
ziek waren. Dit cijfer is echter nog niet representatief, omdat 2005 het eerste
tweede ziektejaar betrof. De meeste zieke werknemers van na ingang van de
Wet VLZ kwamen pas in de loop van 2005 in het tweede ziektejaar terecht. Echter,
ook als rekening wordt gehouden met dit aanloopeffect lijkt dit verzuim nu
aanzienlijk lager dan het beroep dat in het verleden op de WAO werd gedaan
in het tweede ziektejaar (zie hierna de paragraaf over het beroep op de WAO
en WIA).Beroep op de WAO en WIAOnderstaande grafiek laat zien dat het beroep op de WAO/WIA flink is afgenomen.
Het jaar 2005 moet voor de vergelijking buiten beschouwing worden gelaten
omdat er toen vanwege de Wet VLZ geen nieuwe rechten ontstonden. In 2005 stroomden
er nog wel mensen in de WAO als gevolg van een recht dat was ontstaan in een
eerder jaar of als gevolg van herleving van een recht.Het effect van de Wet VLZ komt in 2006 tot uiting in een forse daling
van het aantal WAO/WIA aanvragen. Uiteraard wordt dit voor een deel verklaard
door de verlenging van de ziekteperiode naar twee jaar. De daling in het aantal
aanvragen is echter sterker dan het effect dat de claimbeoordeling na het
eerste ziektejaar had in combinatie met het herstel in het eerste WAO-jaar.
Het aantal WAO-aanvragen in 2004 bedroeg 86 000. Na de claimbeoordeling
stroomden circa 59 000 mensen in de WAO. Het herstel in het eerste WAO-jaar
bedroeg circa 15%, zodat aan het eind van het tweede ziektejaar nog
circa 50 000 personen in de WAO zaten. De eerste realisaties van de gezamenlijke
WAO en WIA instroom in 2006 duiden op een aanzienlijk lager niveau aan het
eind van het tweede ziektejaar. Dit betekent dat werkgevers en werknemers
erin zijn geslaagd de reïntegratie in het tweede ziektejaar effectief
op te pakken. Hierdoor is ook de instroom in de WAO/WIA fors afgenomen. Zoals
aan het begin van deze paragraaf reeds aangegeven is het effect van de Wet
VLZ, WIA en mogelijke andere factoren hierin niet te isoleren.* voor 2006 gegevens over eerste 3 kwartalen beschikbaar. Deze zijn
geëxtrapoleerd naar een volledig jaar.3.2 Effecten Wet VLZ op private verzuimverzekeringenDe Wet VLZ heeft het financiële belang en risico van werkgevers vergroot.
Sommige werkgevers kiezen ervoor om dit risico af te dekken via een verzuimverzekering.
Bij de invoering van de Wet VLZ is aan de orde geweest dat werkgevers
de mogelijkheid moeten hebben om de kosten van loondoorbetaling en re-integratie
via de particuliere markt te verzekeren. Dit punt is ook aan de orde gesteld
bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Economische Zaken
via de motie van de leden Van Dam en Aptroot. Daarin wordt de regering verzocht
de mogelijkheden te bestuderen om de risico’s voor kleine ondernemers
te verlichten zonder daarmee de prikkels van de Wet VLZ weg te nemen.Het ministerie van SZW heeft als onderdeel van deze evaluatie het bureau
AStri een onderzoek laten doen naar de invloed van het verlengen van de loondoorbetalingsverplichting
bij ziekte van één naar twee jaar op private verzuimverzekeringen.
Onderzocht is de ontwikkeling van de verzekeringsgraad, de premiehoogte en
dekking van de verzuimverkeringen, alsmede de polisvoorwaarden rond re-integratie.
Het onderzoek is als bijlage bijgevoegd.1Uit het onderzoek komt naar voren dat de komst van de Wet VLZ in 2004
de verzekeringsgraad heeft doen toenemen (respectievelijk
de daling in de verzekeringsgraad omgebogen naar enige stijging). Het totale
percentage verzekerde werkgevers groeide van 59% (2003) tot 68%
(2006). De verzuimverzekeringen worden vooral door het midden- en kleinbedrijf
afgesloten. Volgens verzekeraars heeft de Wet VLZ een positieve invloed gehad
op de verzekeringsgraad, ook al is die minder sterk dan de Wvp, de liberalisering
van de arbodienstverlening en invoering van de WIA.Wat betreft de premiehoogte en dekking van de verzuimverkeringen is gekeken naar de ontwikkeling van premiestelling voor en na invoering
van de Wet VLZ.Voor de dekking van het tweedejaarsrisico dat door de invoering van de
Wet VLZ is ontstaan, hebben verzekeraars naar eigen zeggen een opslag van
20 tot 25% op de eerstejaarspremie moeten doen. Volgens werkgevers
was de feitelijke premiestijging geringer (omstreeks 10%). Het premieverhogend
effect van het tweedejaarsrisico is vermoedelijk gemitigeerd door andere factoren,
zoals het dalende verzuim (dat doorwerkt in de verzekeringspremie) en het
toenemend eigen risico dat verzekerde werkgevers nemen.De gemiddelde premie, als percentage van de verzekerde loonsom, bedroeg
3,6% in 2003, 3,9% in 2004 en 3,5% in 2005. Volgens de
onderzoekers is de daling van de verzekeringspremies in 2005 mogelijk een
nawerking van het dalend ziekteverzuim. Overigens is het volgens de onderzoekers
door de grote variëteit aan polisvoorwaarden en pakketinhouden moeilijk
gebleken om een duidelijke lijn te zien in de systematiek van premiestelling.Nieuw verzekerde bedrijven geven in meerderheid aan dat de Wet VLZ de
aanleiding was om een verzekering af te sluiten. Het tweede ziektejaar wordt
bijna altijd meeverzekerd. Tegelijkertijd zijn steeds meer verzekerde werkgevers
binnen hun polis een groter eigen risico gaan nemen. Grotere bedrijven nemen
al jaren vaker het verzuimrisico geheel voor eigen rekening. De (kleinere)
verzekerde bedrijven kiezen eveneens steeds vaker voor een hoger eigen risico
binnen hun verzekering; ook zij zijn er, meer dan enkele jaren geleden, aan
gewend dat verzuim en re-integratie beheersbaar zijn.Ook besteedt het onderzoek aandacht aan de polisvoorwaarden rond re-integratie.
Daarbij is het de vraag welke verplichtingen of diensten rond re-integratie
de polissen omvatten en welke invloed de Wet VLZ daarop heeft gehad. Sinds
de opkomst van de private verzuimverzekeringen, in de jaren ’90, richtten
de polisvoorwaarden zich vooral op de financiële kant van het verzuim
(dekking van loonschade). Het onderzoek benoemt dit type als «klassieke»
polissen. Meer dan tweederde van de verzekerde werkgevers heeft een dergelijke
polis.Sinds enkele jaren worden door de verzekeraars ook «bredere»
polissen ontwikkeld waarin casemanagement en re-integratie volwaardig onderdeel
van de verzekering zijn. Door sommige verzekeraars zijn recent nog bredere
pakketten uitgebracht waarvan ook arbozorg integraal onderdeel uitmaakt. Deze
verbreding van het assortiment aan polissen is volgens het onderzoek niet
primair een reactie op de Wet VLZ maar past binnen een meer algemene ontwikkeling
in de verzekeringswereld waartoe ook de Wvp en de liberalisering van de arbodienstverlening
hebben bijgedragen. Bijna éénderde van verzekerde werkgevers
heeft een «brede» verzekering. Nieuwe polissen (en die zijn vaak
afgesloten in reactie op de Wet VLZ) hebben naar verhouding vaak een brede
dekking.De brede polissen omvatten vooral vaak re-integratiedienstverlening (81%;
veelal in de vorm van «casemanagement» bij langdurig verzuim),
daarnaast ook arbodienstverlening (72%) en preventieve activiteiten
(56%). Verzekeraars signaleren dat de laatste paar jaar sprake is van
een toenemend aantal diensten en interventies via hun polissen. De beslissing
tot inzet van interventies gebeurt bij brede polissen veelal door het re-integratiebedrijf
(of casemanagementbedrijf) dat door de verzekeraar is ingehuurd of ingekocht.
Deze heeft daartoe een bepaald financieel mandaat (bij klassieke polissen,
per geval door de verzekeraar; ook wel na aandrang van de verzekeringsnemer/werkgever).
Alle verzekeraars zijn ervan overtuigd dat interventies bij ziekte bijdragen
tot bekorting van verzuim, en daardoor vrijwel altijd kosteneffectief zijn.3.3. De Wet VLZ en het Najaarsakkoord 2004Zoals opgemerkt was één van de beleidsdoelstellingen bij
de invoering van de Wet VLZ om ook voor de werknemer een sterkere financiële
stimulans te bewerkstelligen. Om deze reden wordt in deze paragraaf ingegaan
op de reeds aan de Kamer gerapporteerde effecten van het najaarsakkoord op
dit terrein.In het Najaarsakkoord 2004 hebben de sociale partners en het kabinet afspraken
gemaakt ten aanzien van de loondoorbetaling bij ziekte en het tegengaan van
ziekteverzuim. Afgesproken is ondermeer dat op decentraal niveau overleg zal
plaatsvinden over de aanvulling van de wettelijke loondoorbetaling tijdens
het eerste en tweede ziektejaar; waarbij geldt dat de totale ziekengelduitkering
aan de werknemer over de twee ziektejaren tezamen gemeten niet meer dan 170%
van het laatst verdiende loon zal bedragen. Daarnaast is afgesproken dat aanvullende
afspraken kunnen worden gemaakt ter stimulering van (versnelde) re-integratie
en arbeidsparticipatie.De voor- en najaarsrapportages over de cao-afspraken van het Ministerie
van SZW geven een beeld van de stand van zaken in cao’s, onder andere
wat betreft de loondoorbetaling bij ziekte. In de rapportages zijn de cao-afspraken
die betrekking hebben op de verplichting om in de eerste twee ziektejaren
zieke werknemers het loon door te betalen, in drie categorieën verdeeld:
minder dan 170%; gelijk aan 170%; en meer dan 170%. Met
betrekking tot deze laatste categorie wordt onderscheid gemaakt tussen cao-afspraken
op basis waarvan de loondoorbetaling zonder meer boven 170% uitkomt,
en cao-afspraken waarbij alleen sprake is van een hogere loondoorbetaling
dan 170% als de werknemer voldoende meewerkt aan de re-integratie.De najaarsrapportage cao-afspraken 2006 laat zien dat er in de periode
vanaf het Najaarsakkoord tot medio 2006 sprake is van een gevarieerd palet
aan afspraken ter voorkoming en bestrijding van ziekteverzuim. De afspraak
over de loondoorbetaling in de eerste twee ziektejaren blijkt bijna altijd
samen te hangen met andere afspraken over verzuimbestrijding. Op macro-schaal
blijkt de beoogde prikkelwerking duidelijk zichtbaar. In 2003 bestond er nog
maar één ziektejaar, met een gemiddelde loondoorbetaling van
100%; in het eerste WAO-jaar bedroeg de gemiddelde loondoorbetaling
toen 88%.1 Medio 2006 gelden er twee ziektejaren
en is de gemiddelde loondoorbetaling 97% in het eerste ziektejaar en
74% in het tweede ziektejaar.Voorts is in het Najaarsakkoord overeengekomen dat de IVA-uitkeringen
met terugwerkende kracht zullen worden verhoogd en Pemba zal worden afgeschaft.
Dit op voorwaarde dat de instroom in de IVA sinds januari 2006 daadwerkelijk
beperkt is gebleven tot 25 000 op jaarbasis en indien de intentie van
de sociale partners met betrekking tot de loondoorbetaling in de eerste twee
ziektejaren ook daadwerkelijk door cao-partijen is uitgevoerd. Op dit punt
heb ik u op 20 oktober 2006 geschreven dat het kabinet van mening is
dat aan beide voorwaarden in voldoende mate is voldaan en daarom heeft besloten
de in het Najaarsakkoord gemaakte afspraken ten aanzien van de verhoging van
de IVA-uitkering en de afschaffing van Pemba uit te voeren.2 Voor een effectieve werking van de Wet VLZ acht het kabinet het overigens
noodzakelijk dat er ook in de toekomst aandacht blijft bestaan voor naleving
van de in het Najaarsakkoord gemaakte afspraken.3.4 Goede-praktijkvoorbeelden van re-integratieEen centrale notie van de Wet VLZ is het stimuleren van een adequate re-integratie
van zieke werknemers. Tijdens de plenaire behandeling van de Wet VLZ heb ik
toegezegd de Kamer te informeren over ontwikkelingen op de re-integratiemarkt.
De staatssecretaris van SZW heeft u hierover geïnformeerd in zijn brief
van 24 oktober jl.3 Om verder een beeld te
krijgen van mogelijke aanpakken van re-integratie heeft het ministerie van
SZW het onderzoeksbureau Research voor Beleid opdracht gegeven tot het verzamelen
en beschrijven van «goede praktijken» van re-integratie. Het verslag
van de goede praktijken re-integratie is als bijlage bijgevoegd.4Goede-praktijken van re-integratieOnder goede praktijken wordt hier verstaan een werkwijze die in de praktijk
een merkbaar positief effect heeft. Een goede praktijk is vaak nieuw, maar
kan ook een werkwijze zijn die al jaren succes heeft. Het onderzoek beschrijft
een aantal manieren waarop werkgevers actief met re-integratie aan de slag
zijn gegaan, mede in relatie tot de Wet VLZ. Deze «goede praktijkvoorbeelden»
kunnen bedrijven en branches helpen bij het terugdringen van het ziekteverzuim.In het onderzoek worden praktijkvoorbeelden beschreven die zich van elkaar
onderscheiden, zodat de voordelen van de verschillende manieren van verzuimbestrijding
en re-integratie duidelijker naar voren komen. In het onderzoek worden zeven
modellen onderscheiden.Het concernmodel. De direct verantwoordelijke
manager voert hierin zelf de regie ten aanzien van de verzuimbeheersing en
re-integratie van zieke werknemers. Dit model wordt meestal gebruikt in grote
bedrijven met veel vestigingen.Het model re-integratieversneller. De expert
van de verzekeringsmaatschappij geeft ondersteuning bij de aanpak van verzuim
en re-integratie. Sommige verzekeringsmaatschappijen passen dit model toe.Het keten- of verzekeringsmodel. Sommige verzekeraars
hebben «ketens» gebouwd, ondermeer bestaande uit arbo- en re-integratiedienstverlening.
Deze ketens komen in werking als langdurig verzuim dreigt.Het brancheloket. Via dit loket wordt informatie
en expertise met betrekking tot de aanpak van verzuim en re-integratie
toegankelijk gemaakt voor het midden- en kleinbedrijf. Ook fungeert het brancheloket
als poort richting gespecialiseerde dienstverlening bij dreigend langdurig
verzuim.Het noaber-model. Werkgevers ondersteunen
elkaar bij verzuimbeheersing en re-integratie door het in één
organisatie samenbrengen van de faciliteiten.Het onafhankelijk loket-model. In dit model
wordt de direct leidinggevende als belangrijkste actor gezien. De ondersteuning
door de casemanager is vooral op deze actor gericht.Het arbo-dienstmodel. In de praktijk is dit
het meest voorkomende model. De werkgever heeft een contract met een arbodienst.
Daarbij laten sommige werkgevers de verzuimbegeleiding en re-integratie grotendeels
aan deze arbodienst over. Andere, vaak grotere werkgevers, zijn zelf actief
en zetten de arbodienst in als adviseur en ondersteuner.De meeste organisaties die in het onderzoek als goede-praktijken worden
beschreven, geven aan dat de Wet VLZ een positieve invloed heeft op het verzuim-
en re-integratiebeleid van werkgevers. Vanwege het grotere financiële
belang gaan werkgevers eerder over tot actie, vooral de grotere werkgevers.
Gesignaleerd wordt dat niet alleen de Wet VLZ een rol heeft gespeeld, maar
ook andere wetten die de afgelopen jaren zijn ingevoerd, zoals de Wvp.3.5 Expertmeeting werking Wet VLZ.Tot slot is de visie gevraagd van personen die vanuit de praktijk kennis
en ervaring hebben met de Wet VLZ. Daartoe heeft het ministerie van SZW het
onderzoeksbureau Research voor Beleid opdracht gegeven een expertmeeting te
organiseren. Overigens moet hierbij nadrukkelijk in gedachten worden gehouden
dat het om meningen gaat en niet om vaststaande feiten. De uitkomst van de
bijeenkomst is dan ook niet representatief voor heel Nederland. De rapportage
van de expertmeeting is als bijlage bijgevoegd.1De meeste deelnemers aan de bijeenkomst geven aan dat het uitgangspunt
van de Wet VLZ goed is. De Wet VLZ prikkelt organisaties financieel om een
goed re-integratiebeleid te voeren. Er is een verhoogd besef bij werkgevers
gekomen wat betreft de urgentie van een adequate verzuimaanpak. Werkgevers
(zowel groot als klein) zijn de afgelopen jaren steeds pro-actiever geworden
als het gaat om preventie, verzuim en re-integratie. Dat is ook volgens hen
niet alleen de verdienste van de Wet VLZ geweest. Ook andere wetgeving zoals
de Wvp en de WIA hebben een extra impuls gegeven aan de re-integratie-activiteiten.De deelnemers geven aan dat de implementatie van de Wet VLZ een aantal
aandachtspunten geeft.Alle deelnemers aan de bijeenkomst vinden het kennisniveau van (vooral
kleine) werkgevers nog onvoldoende. Ook vinden ze dat niet alle werknemers
goed op de hoogte zijn van hun rechten en plichten. Volgens de deelnemers
aan de meeting betekent dit dat er meer aandacht aan voorlichting moet worden gegeven. Hierbij moet ook aandacht worden besteed aan
(het gebruik van) het deskundigenoordeel.Verder wordt de mogelijkheid voor werkgevers om sancties op te leggen als de werknemer onvoldoende aan zijn re-integratie
meewerkt, volgens een aantal deelnemers niet optimaal benut. Werkgevers zijn
hier huiverig voor en gebruiken liever andere middelen om de werknemer op
re-integratie te wijzen. Deze aanpak blijkt veelal het gewenste resultaat
te hebben.Wat betreft het selectiebeleid van werkgevers is het beeld bij een aantal
deelnemers dat grotere werkgevers niet selectiever
zijn geworden bij het aannemen en selecteren van nieuw personeel;
bij kleine(re) organisaties is dit wel vaker aan de orde.Tevens verloopt volgens de deelnemers aan de expertmeeting de re-integratie
langs het tweede spoor1
in het midden- en kleinbedrijf moeizaam.Als aandachtspunt is tot slot genoemd de manier waarop in de meeste cao’s
de financiële prikkels zijn vormgegeven (veelal
100% loondoorbetaling in het eerste ziektejaar en 70% in het
tweede jaar). Een suggestie aan sociale partners is om af te spreken dat er
een meer gedifferentieerde loondoorbetaling tot stand komt, terwijl de totale
170% in stand blijft. Wellicht worden werknemers zo financieel geprikkeld
sneller tot werkhervatting te komen. Aan werknemers die wel actief aan hun
re-integratie meewerken zou dan een positieve prikkel kunnen worden gegeven.4. ConclusiesOp basis van de voorgaande hoofdstukken kunnen de volgende conclusies
worden getrokken.De Wet VLZ geeft een impuls aan de aanpak ziekteverzuim
en re-integratieDe invoering van de Wet VLZ en de effecten ervan hangen samen met de effecten
van de Wvp en de invoering van de WIA en versterken elkaar. Zo heeft de Wvp,
zo blijkt uit de evaluatie van die wet, een krachtige impuls gegeven aan de
tijdige aanpak van ziekteverzuim en re-integratie door arbeidsorganisaties
en daarmee bijgedragen aan de daadwerkelijke beperking van het ziekteverzuim
en instroom in de arbeidsongeschiktheidsregelingen. De Wet VLZ heeft deze
impuls versterkt, ondermeer door werkgevers en werknemers de mogelijkheid
te bieden ook in het tweede ziektejaar gebruik te kunnen maken van de re-integratie-instrumenten
die via de Wvp zijn ingevoerd. Verder blijkt dat de afspraken uit het Najaarsakkoord
2004 ertoe hebben geleid dat de financiële prikkel van de Wet VLZ richting
een groot aantal werknemers is versterkt.De daling van het ziekteverzuim en de forse daling van het aantal aanvragen
in het kader van de WAO of WIA in de periode 2002–2005 ondersteunt het
uitgangspunt van de Wet VLZ dat door het plegen van voldoende re-integratie-inspanningen
wordt gekomen tot een snelle werkhervatting door de zieke werknemer. Dit beeld
wordt bevestigd door zowel deskundigen uit de praktijk op het gebied van verzuim
en re-integratie als ook de bedrijven die in de praktijk het goede voorbeeld
geven met betrekking tot de aanpak van verzuim en re-integratie.AandachtspuntenUit deze evaluatie komt ook een aantal aandachtspunten naar voren. Vooral
het midden- en kleinbedrijf lijkt een kennistekort te hebben over de rechten
en plichten van werkgevers en werknemers ten aanzien van de loondoorbetalingsverplichting
bij ziekte en de re-integratie via het tweede spoor. Deze aandachtspunten
kwamen ook naar voren uit de evaluatie Wvp van april 2006. De Stuurgroep Wvp
werkt hier aan.Verder heb ik de belangrijkste aandachtspunten al eerder aan de orde gesteld
in mijn brief van 18 oktober 2006, waarmee ik de Tweede Kamer heb geïnformeerd
over de knelpunten bij re-integratie en het realiseren van verbeteracties
door de Stuurgroep Re-integratie.2 In deze brief
geef ik ondermeer aan dat mijn ministerie in samenwerking met organisaties
van werkgevers en werknemers is gestart met de beeldvormingscampagne «Geknipt
voor de juiste baan» om werkgevers een positiever beeld te geven van
het werken met gedeeltelijk arbeidsgeschikte werknemers. Ook wijs ik in de
brief erop dat re-integratie bij een andere werkgever een optie is, indien
het voor individuele werkgevers niet mogelijk is om gedeeltelijk arbeidsgeschikte
werknemers in hun eigen bedrijf te herplaatsen. Dit speelt vooral bij het
midden- en kleinbedrijf. Dit betekent dat in het midden- en kleinbedrijf meer
samenwerking tussen bedrijven nodig is, zowel binnen sectoren als sectoroverstijgend.
Vanzelfsprekend is deze samenwerking allereerst de verantwoordelijkheid van
de werkgevers en branche-organisaties. De overheid kan private initiatieven
ondersteunen via het beschikbaar stellen van kennis en goede voorbeelden.
In dat kader ben ik van plan om de bij deze evaluatie opgestelde beschrijving
van de goede praktijken van re-integratie in overleg met de betrokken organisaties
breed beschikbaar te stellen voor de werkgevers.In dit overleg zal ook worden bezien op welke wijze deze organisaties
zelf extra informatie kunnen verzorgen aan werkgevers en werknemers over hun
rechten en plichten in het eerste en tweede ziektejaar. Dat zal ook kunnen
samengaan met bestaande initiatieven, zoals het project «maatwerk»
dat MKB-Nederland met steun van het ministerie van SZW begin 2007 start. Daarbij
worden leden van branche-organisaties ondersteund in de ontwikkeling van branche-arrangementen
arbodienstverlening zoals die mogelijk zijn door de wetswijziging arbodienstverlening
van juli 2005.Motie Van Dam/Aptroot over het bestuderen van de mogelijkheden
om de risico’s voor kleine ondernemers te verlichtenBij de behandeling van de begroting van het ministerie van Economische
Zaken is, zoals eerder opgemerkt, de motie van de leden Van Dam en Aptroot
aangenomen. In deze motie wordt de regering verzocht de mogelijkheden te bestuderen
om de risico’s voor kleine ondernemers te verlichten zonder daarmee
de prikkels van de Wet VLZ weg te nemen.In deze evaluatie is onderzoek gedaan naar de effecten van de Wet VLZ
op private verzuimverzekeringen. De uitkomsten van het onderzoek laten zien
dat de private markt van verzuimverzekeringen het midden- en kleinbedrijf
een scala aan mogelijkheden biedt zich te verzekeren tegen de financiële
gevolgen van ziekteverzuim. In de verzekeringspraktijk weegt voorts bij kleine
bedrijven het eigen verzuim slechts beperkt mee in de premiestelling en het
brancheverzuim zwaar. Ook bieden verzekeraars de mogelijkheid tot het afsluiten
van contracten ter levering van diensten met betrekking tot de re-integratie
van zieke werknemers. Een andere mogelijkheid is dat werkgevers met anderen
afspraken maken over re-integratie, eventueel binnen branche-organisaties
of in cao’s. Op dit punt laat het onderzoek naar de goede praktijken
van re-integratie zien dat werkgevers veel mogelijkheden hebben om op een
adequate wijze te werken aan een beperking van het ziekteverzuim en het bevorderen
van re-integratie.Al met al zijn uit het onderzoek geen signalen gekomen dat bedrijven uit
het midden- en kleinbedrijf problemen ondervinden bij het verzekeren tegen
het risico van loondoorbetaling.In dat licht acht het kabinet verder onderzoek niet noodzakelijk. Wel
zal het kabinet, zoals hiervoor aangegeven, in overleg met de betrokken organisaties
bezien hoe de voorlichting kan worden verbeterd.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusBijlage(n):1– Onderzoek naar de effecten van de Wet VLZ op private verzuimverzekeringen– Deelonderzoek goede praktijken re-integratie– Expertmeeting werking Wet VLZXNoot1Het wettelijke voorschrift is dat de werking van de wet na vier jaar wordt
geëvalueerd (art. XIII Wet VLZ).XNoot2Kamerstukken II, 2005-’06, 30 510, nr. 1.XNoot3Kamerstukken II, 2005-’06, 30 800 XVIII, nr. 17.XNoot1Ingevoerd middels een wijziging van de Regeling procesgang eerste en tweede
ziektejaar, Stcrt 2004, 213.XNoot1Wat betreft de samenhang tussen conjunctuur en ziekteverzuim moge worden
verwezen naar de CPB-studie: De conjunctuurgevoeligheid van ziekteverzuim,
oktober 2005.XNoot2Deze cijfers zijn afkomstig uit de nationale verzuimstatistiek van het
CBS. Het CBS heeft op 12 december 2006 nieuwe cijfers voor de jaren 2004
en 2005 gepubliceerd. Deze cijfers zijn op basis van een nieuwe systematiek
berekend en kunnen niet met de eerder gepubliceerde cijfers voor de jaren
2002 t/m 2004 worden vergeleken. Zie de StatLine databank op www.cbs.nl.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Najaarsrapportage cao-afspraken 2004, p. 24.XNoot2Kamerstukken II, 2006-’07, 30 800 XV, nr. 30.XNoot3Kamerstukken II, 2006-’07, 28 719, nr. 41.XNoot4Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Werkhervatting bij een andere werkgever.XNoot2Kamerstukken II, 2006-’07, 28 333, nr. 79.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30915-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl