Gewijzigd amendement van het lid Ouwehand ter vervanging van nr. 35 over het niet verdelen van ontwikkelingsruimte zolang de kritische depositiewaarde wordt overschreden
Staten-Generaal — Kamerstuk Amendement
Datum: 2014-06-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2013-2014
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 33 669
 
 Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 (programmatische aanpak stikstof)
 
 
 Nr. 77
 GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID OUWEHAND TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 35
 Ontvangen 18 april 2014
 
 De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
 
 In artikel I, onderdeel J, vierde punt wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 1.
 In de aanhef wordt «wordt na het vierde lid een lid ingevoegd» vervangen door: worden na het vierde lid twee leden ingevoegd.
 
 
 2.
 Onder de aanhef wordt een lid ingevoegd, luidende:
 
 
 4a.
 Ontwikkelingsruimte wordt slechts toegedeeld op het moment dat de kritische depositiewaarde, bij ministeriele regeling vast te stellen, niet wordt overschreden en slechts gereserveerd voor een periode waarin de kritische depositiewaarde niet wordt overschreden.
 
 
 
 
 
 Toelichting
 
 
 Met dit amendement wordt geregeld er geen ontwikkelingsruimte verdeeld kan worden, zolang de kritische depositiewaarde wordt overschreden. Immers, zolang de kritische depositiewaarde wordt overschreden kan de natuur zich niet zelfstandig en duurzaam ontwikkelen, blijven de instandhoudingsdoelen buiten bereik en blijven overheden en natuurbeheerders kampen met hoge beheerskosten.
 In 61% van de natuurgebieden in Nederland is de stikstofdepositie veel hoger dan de natuur aan kan. Waardevolle natuurwaarden worden hierdoor bedreigd in hun voortbestaan. Kwetsbare plantensoorten verdwijnen wanneer de hoeveelheid stikstof die op de bodem valt het kritisch depositieniveau overschrijdt. Hoe hoger de overschrijding en hoe langer deze duurt, hoe groter de effecten. Nationaal en internationaal wordt overschrijding van kritische depositie gebruikt als indicator voor biodiversiteitsverlies. Zo is het één van de kernindicatoren van het Biodiversiteitsverdrag. Ammoniak maakt tweederde deel uit van de stikstof die op de bodem valt, en is hoofdzakelijk afkomstig uit de landbouw. De rest komt van stikstofoxiden uit onder andere verkeer en energieopwekking.1http://www.compendiumvoordeleefomgeving.nl/indicatoren/nl1423-Kritische-Stikstofdepositie-op-natuur.html?i=11-59.
 De Habitatrichtlijn vereist voor een gunstige staat van instandhouding onder meer dat «de voor behoud op lange termijn nodige specifieke structuur en functies bestaan.» De kritische depositiewaarde is de grens waarboven het risico bestaat dat de kwaliteit van het habitat significant wordt aangetast als gevolg van de verzurende en/of vermestende invloed van atmosferische stikstofdepositie.2Alterra-rapport 2397. De habitatrichtlijn vereist daarmee dat de kritische depositiewaarde op termijn wordt gehaald.
 Het Planbureau van de Leefomgeving heeft geconcludeerd dat het feitelijk veel moeilijker en in bepaalde gebieden zelfs onmogelijk wordt om de achteruitgang van natuur een halt toe te roepen en te voldoen aan de internationale verplichtingen wanneer depositiedaling zal worden benut voor nieuwe stikstof emitterende activiteiten.
 De kritische depositiewaarde wordt vastgesteld in lijn met de laatste wetenschappelijke inzichten.
 Het amendement wordt in verband met technische redenen gewijzigd.
 
 
 
 
 
 Ouwehand