Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Verslag algemeen overleg over milieuzorg en milieuverslaglegging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 107

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-09-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

24036 nr. 107

16-09-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de minister van Volksgezondheid, Ruimtelijke
Ordening en MilieubeheerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 20633Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 24572Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit24 572Uitbreiding van de Wet milieubeheer (milieuverslaglegging)20 633Milieuzorgnr. 107VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 september 1998De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 28 mei 1998 overleg gevoerd met minister De
Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– haar brief van 9 februari 1998, houdende het beleidsstandpunt
op de evaluatie bedrijfsmilieuzorgsystemen 1996 (20 633, nr. 10);– de brief van 25 maart 1998 over de aanwijzing van verslagplichtige
bedrijven (uitbreiding Wet milieubeheer van 10 april 1998, milieuverslaglegging)
(24 572, nr. 19);– de brief van 15 april 1998 over het MDW-project vergunningverlening
bij bedrijfsvestiging (24 036, nr. 81).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Ter Veer (D66) was tevreden over de resultaten van
de evaluatie bedrijfsmilieuzorgsystemen, die aantoont dat bedrijven in het
algemeen tot medewerking bereid zijn en dat van het beleid een stimulerende
werking uitgaat. Op die weg moet worden doorgegaan. Is de minister tevreden
over de ontwikkelingen bij bedrijven in de bouwsector of is daar nog verbetering
mogelijk? Met interesse nam hij kennis van hetgeen op blz. 12 van de brief
van 9 februari jl. wordt geschreven over de uitwerking van een gedifferentieerde
werkwijze van vergunningverleners en/of toezichthouders en het daaraan gekoppelde
flankerend beleid, alsmede van de publicatie van de juridische leidraad. Is
de leidraad al beschikbaar en gaat publicatie ervan vergezeld van de nodige
voorlichting? Gedegen meet- en registratiemethoden zijn van eminent belang
voor de certificeringsprocedure. Alleen als daar volstrekte duidelijkheid
over bestaat is er zekerheid over de waarde van verleende certificaten. Welke
ontwikkelingen zijn er op dit gebied? Ten slotte benadrukte hij het belang
van de voorbeeldrol die de overheid op het terrein van milieuzorg heeft te
spelen.De heer Van den Akker (CDA) onderschreef de in het beleidsstandpunt
neergelegde beleidslijn en nam met vreugde kennis van de toename van het aantal
bedrijven dat milieuzorgsystemen hanteert of wil introduceren.De aandacht voor de noodzaak hiervan moet voortdurend worden gestimuleerd
om te voorkomen dat milieuzorg minder prioriteit krijgt in het geheel van
de ondernemingsstrategie. De tot nu toe bereikte resultaten geven aan dat
het heel goed mogelijk is om door middel van zelfregulering gestelde milieudoelen
te bereiken. Aandacht vroeg hij voor de stimulering van milieuzorg bij kleinere
bedrijven (minder dan 100 personeelsleden) door ondersteuning van brancheorganisaties.
Van de zin van bedrijfsmilieuzorg bij bedrijven met minder dan vijf personeelsleden
was hij op voorhand niet overtuigd. Als het al nodig is, zullen plannen veelal
zeer gering van omvang zijn. Grote bedrijven kunnen kleinere bedrijven stimuleren
tot bedrijfsmilieuzorg door analoog aan de ISO-systematiek kwaliteitseisen
op milieugebied te stellen aan leveringen.De heer Klein Molekamp (VVD) stemde in grote lijnen in met
de uit de brief van 9 februari sprekende beleidslijn. Ook hem verheugde het
dat inmiddels een groot deel van de bedrijven milieuzorgsystemen hanteert.
Het is goed dat 86% van de grote bedrijven zo'n systeem hanteert, maar eigenlijk
zou dat toch 100% moeten zijn. De evaluatie constateert dat het midden- en
kleinbedrijf (MKB) vooral gebaat is bij praktisch toepasbare milieuzorg per
compartiment. Kan de minister dit toelichten? Wat vindt zij hiervan? Is bij
kleinere bedrijven maatwerk mogelijk? Hoe wil zij stimuleren dat in het MKB
vergunningen op maat worden verleend? Welke inhoud wil zij geven aan het overleg
met brancheorganisaties, banken en dergelijke? Met instemming nam hij kennis
van het streven om van gedetailleerde vergunningen over te stappen op vergunningen
op hoofdzaken. Wel vroeg hij in dit verband aandacht voor mogelijke spanningen
met het handhavingsbeleid. Hoe ziet de minister dit? Dat de overheid een voorbeeldfunctie
heeft te vervullen bij het hanteren van milieuzorgsystemen, onderschreef hij
van harte. Tot zijn spijt moest hij echter constateren dat cijfers ontbreken
waaruit blijkt dat de overheid die rol ook werkelijk op zich neemt. Departementen
komen pas in 1999 met cijfers, terwijl bedrijven die voor een groot deel al
beschikbaar hebben. Waarom blijft de overheid nog achter?Met de inhoud van de brief van 25 maart jl. stemde de heer Klein Molekamp
in.Naar aanleiding van de brief van 15 april jl. vroeg de heer Klein Molekamp
waarom de regering terughoudend is met overname van de aanbeveling van de
MDW-werkgroep inzake integrale milieuvergunningen. Past zo'n type vergunning
niet goed in het streven naar vereenvoudiging van de vergunningverlening?De heer Van der Steenhoven (GroenLinks) constateerde dat het
met de bedrijfsmilieuzorg de goede kant op gaat, maar vond de inhoud van de
brief van 9 februari jl. te behoudend. De evaluatie geeft aan dat zaken minder
hard zijn dan ze lijken. Bedrijfsmilieuzorg moet uiteindelijk duurzame productie
ten doel hebben. Om dat doel te bereiken moeten grote industriële bedrijven
veel meer doen aan afvalpreventie. Ook moet er meer aandacht zijn voor het
vervoersmanagement. Het product milieuzorg is nog niet voldoende ontwikkeld
en ook ontbreekt nog aandacht voor een zuinig gebruik van grondstoffen en
het voorkomen van de aantasting van de natuur in de derde wereld. In de brief
van 9 februari genoemde maatregelen als certificering, milieuverslag en het
verlenen van vergunningen op hoofdlijnen onderschreef hij. Wel vroeg hij zich
af of die voldoende zijn om het gestelde doel te bereiken. Mag worden verwacht
dat de ontwikkeling van strategische bedrijfsmilieuplannen nu echt van de
grond komt? In het veld wordt er al lang over gesproken. Welke stimulerende
maatregelen zijn op dit punt mogelijk? Aandacht moet er vooral zijn voor het
inzetten van de eigen expertise van bedrijven en voor de individuele inrichting
van bedrijven. Op die basis kan worden gedacht aan het verlenen
van vergunningen aan groepen gelijke bedrijven. Dat voorkomt verstoring van
de onderlinge concurrentie.Het verdient aanbeveling om met grote, internationaal georganiseerde en
opererende bedrijven ook op internationaal niveau afspraken te maken over
bedrijfsmilieuzorg. Gezien de ervaringen tot nu toe betwijfelde hij of de
beleidsdoelstellingen gehaald kunnen worden met behulp van zelfregulering.
Daar waar de overheid regels voorschrijft, zien bedrijven zich gestimuleerd
om ook zelf meer te doen. Derhalve moet het beleid meer worden gericht op
wetgeving en regulering. Wel moet bedrijven voldoende tijd worden gegeven
om gestelde regels te implementeren. Ten slotte bepleitte hij om toepassing
van bedrijfsmilieuzorg in het MKB vooral te stimuleren via de gemeenten. Met
gebruikmaking van Melkertbanen kunnen zij mileuadviseurs aantrekken die het
MKB individueel adviseren over de uitwerking van bedrijfsmilieuzorg.De heer Van Middelkoop (GPV) vond het licht verontrustend dat
uit de brief van 9 februari jl. blijkt dat ondanks de gunstige economische
omstandigheden bij één op de vijf bedrijven een terugval in
de ontwikkeling van bedrijfsmilieuzorg laat zien. Hoe zal het nu voorgenomen
beleid zich ontwikkelen in economisch minder gunstige omstandigheden? Is bijsturing
mogelijk om te verzekeren dat het beleid ook dan overeind blijft? Is het wettelijk
instrumentarium ook in dat soort omstandigheden toereikend?Het is goed dat wordt onderzocht waarom bij de ontwikkeling van bedrijfsmilieuzorg
tot nu toe vooral aandacht is gegeven aan de «paperasserij» (verklaringen,
programma's, cursussen) en minder aan de ontwikkeling van meet- en registratietechniek.
Op zich stemde hij in met het streven om grote en middelgrote bedrijven vergunningen
op hoofdlijnen te verlenen. Geldt dat voor alle bedrijven in die categorie,
ongeacht hun productie?Waarom is de al jaren geleden aangekondigde AMvB inzake financiële
zekerheidstelling op grond van de Wet milieubeheer nog steeds niet totstandgekomen?Ten slotte sprak hij zich lovend uit over de recente publicatie van de
door VNO/NCW en de Stichting natuur en milieu gezamenlijk geschreven voorlichtingsbrochure
«Het publieksmilieuverslag». Het is goed dat organisaties op deze
manier hun verantwoordelijkheid invullen, maar dat laat onverlet dat de wetgever
vanuit zijn verantwoordelijkheid moet toetsen of deze voorlichting inhoudelijk
voldoet aan gestelde eisen. Wil de minister die toetsing verrichten?De heer Crone (PvdA) bepleitte een snelle voorbereiding van
de AMvB inzake milieuverslaglegging, mede omdat dit een van de instrumenten
is om bedrijfsmilieuzorg in de praktijk te bevorderen. In hoofdlijnen stemde
hij in met de categorieën bedrijven die de regering volgens de brief
van 25 maart jl. (bijlage I-IV) al dan niet in zekere mate verslagplichtig
acht. Waarom zijn afvalverwerkende bedrijven uitgezonderd van verslagplicht?
Omwonenden, die vaak direct worden geconfronteerd met de gevolgen, zouden
in zo'n verslag direct kunnen zien wat de omvang is van de milieubelasting
en welk beleid wordt gevoerd. Het argument dat dit soort bedrijven veelal
een nauwe relatie heeft met de overheid en dat een aparte verslagplicht alleen
maar tot papieren rompslomp zou leiden, vond hij niet overtuigend. Wil de
minister de AMvB op dit punt wat ruimer formuleren? Of de totale groep groot
genoeg is, moet blijken uit evaluatie die volgens toezegging over twee à
drie jaar wordt gehouden. Hoe verloopt het overleg met milieuaccountants over
standaardisering/certificering van het milieuverslag? Ook hij nam met instemming
kennis van de publicatie «Het publieksmilieuverslag». Voldoet
ze aan de eisen? Kennelijk is er meer mogelijk dan de brochure aangeeft, want
de inleiding geeft aan dat het beschrevene de ondergrens is. Ook de heer Crone was wat verontrust over de constatering dat bij een
aantal bedrijven een terugval in de ontwikkeling van bedrijfsmilieuzorg is
te constateren. Is dit een gevolg van de afnemende externe druk op bedrijven
om hieraan aandacht te besteden? Zo ja, hoe kan dit worden verbeterd zonder
direct allerlei verplichtingen te introduceren? Een middel daartoe is de milieuverslaglegging
en de ontwikkeling van strategische bedrijfsplannen. Kunnen ontwikkelingen
in deze richting worden bevorderd door hierover afspraken te maken in een
nieuwe generatie convenanten en in andere vormen van bedrijfstakafspraken?
Ook valt te denken aan het stimuleren van vergunningverlening op hoofdlijnen.
Dit is namelijk alleen mogelijk op grond van een volledig doorzichtig informatie-
en milieuzorgsysteem, verbonden aan scherp geformuleerde, concrete doelstellingen.
Welke verwachtingen heeft de minister op dit gebied? Is het ontbreken van
zodanig geformuleerde doelen de reden dat vergunningverlening op hoofdlijnen
tot nu toe moeizaam van de grond komt? Voor de bevordering van bedrijfsmilieuzorg
in het MKB is het van groot belang dat er naast de subsidie- en trainingsregelingen
een fiscale aftrekregeling komt voor ondernemers die voldoen aan nader te
formuleren duurzaamheidscriteria. Toetsing zou kunnen plaatsvinden aan de
mate waarin zij beschikken over een gecertificeerd milieuzorgsysteem. Kan
zo'n fiscale prikkel worden toegevoegd aan het huidige instrumentarium? Ook
werknemersvertegenwoordigers kunnen de aandacht voor bedrijfsmilieuzorg bevorderen.
Hoe verloopt het overleg met vakbonden over dit onderwerp? Hoe staat het met
de financiële aansprakelijkstelling van bedrijven voor milieuschade?
Introductie daarvan zou bedrijven zeker aanzetten om voldoende aandacht te
schenken aan de ontwikkeling van bedrijfsmilieuzorg.In hoofdlijnen stemde de heer Crone in met de brief van 15 april jl. Waarom
is niet eerder gebeurd wat in deze brief beschreven staat? Wat is het nieuwe
aan de inhoud ervan? Op zich is het goed dat aansluiting wordt gezocht bij
de milieu-effectrapportage (MER) maar dat betekent dat de in dat kader aan
de orde zijnde alternatieven ook in het betrokken bedrijf realiseerbaar moeten
zijn. Bestaat daarbij niet het gevaar dat bedrijven alleen alternatieven zullen
accepteren die ook economisch haalbaar zijn? Zo ja, dan zou het meest milieuvriendelijke
alternatief in feite het meest economisch haalbare alternatief worden.De heer Poppe (SP) had geen vertrouwen in de uit de stukken
sprekende beleidslijn. Hij zag bedrijfsmilieuzorgsystemen als aanvulling op
verleende milieuvergunningen. Dit soort systemen moet niet alleen ten doel
hebben om handig en flexibel te zijn voor het bedrijf. Als aanvulling op scherp
omschreven milieuvergunningen moeten ze een aanvullend instrument in handen
van de handhavende instanties zijn. Hij was het er niet mee eens dat op basis
van de evaluatie bedrijfsmilieuzorg 1996 kan worden doorgegaan met het ingezette
beleid. Verwijzend naar het boek «De stille revolutie» betoogde
hij dat nog veel te weinig echt tastbare vordering wordt gemaakt op het gebied
van milieuzorg. In sommige gevallen is er zelfs sprake van een teruggang.
Aanscherping van het beleid is derhalve nodig. Wanneer wordt het resultaat
bekend van het onderzoek naar de teruggang die bij één op de
vijf bedrijven op het gebied van milieuzorg is te constateren? Is al aan te
geven wat de oorzaak hiervan kan zijn? Waarom zet de minister niet meer vaart
achter het beleid? Bedrijven zien milieuzorg nog te veel als een negatieve
post in hun streven naar winstmaximalisatie. In minder gunstige economische
omstandigheden wordt daarop het eerst bezuinigd. Hoe wil de minister dat voorkomen?In verlening van milieuvergunningen op hoofdzaken zag hij niets. Dit soort
vergunningen is veel te fraudegevoelig en kan bovendien tot gevolg hebben
dat de overheid, net als in de jaren zestig, met bedrijven moet onderhandelen
over het oplossen van milieuproblemen. Signalen uit het veld duiden
erop dat dit soort vergunningen niet goed handhaafbaar is. Meet- en registratietechnieken
zijn nodig als instrumenten om de naleving van scherp omschreven milieuvergunningen
te controleren.Op zich vond de heer Poppe de introductie van milieuverslaglegging een
stap vooruit. Waarom is het alleen verplicht voor de 330 grootste bedrijven?
Het is niet goed dat milieuaccountants door het bedrijf worden betaald. Door
ze te betalen uit een algemene heffing kunnen ze echt onafhankelijk van de
te controleren bedrijven opereren. Verder moet worden voorzien in een geïntegreerd
optreden van de wettelijke handhaver en de milieuaccountant. Het antwoord van de minister van Volksgezondheid, Ruimtelijke
Ordening en MilieubeheerDe minister onderstreepte de absolute noodzaak om in het belang van de
handhaafbaarheid aan vergunningen op hoofdlijnen hoofdzaken met concrete resultaatverplichtingen
te verbinden. Bedrijven moeten het ISO-certificaat hebben, moeten een bedrijfsmilieuplan
hebben opgesteld, moeten via het milieuverslag open communiceren met overheid
en publiek en moeten langere tijd de wet- en regelgeving goed hebben nageleefd.
Een en ander wordt uitgewerkt in een in het najaar van 1998 te publiceren
leidraad. De Kamer krijgt nog gelegenheid om zich hierover uit te spreken.Op 16 april jl. is een workshop gehouden met vertegenwoordigers van alle
betrokken overheden, van het bedrijfsleven en het openbaar ministerie over
de ervaringen die sinds de publicatie van de handreiking in oktober 1995 zijn
opgedaan met vergunningen op hoofdzaken. Het systeem op zich bleek goed te
zijn, al moest een aantal uitgangspunten nader worden gespecificeerd. Op basis
van de resultaten van deze workshop bereiden de ministeries van VROM en VW
samen een nieuwe circulaire voor. Na de zomer is die beschikbaar. Dan verschijnt
ook een juridische leidraad over vergunningverlening op hoofdzaken, alsmede
een handreiking voor vergunningverleners en handhavers over de uitvoering
van de vergunning en het toezicht op de hoofdzaken. De juridische leidraad
geeft voorbeelden van goed en slecht handhaafbare doelvoorschriften. Ook heeft
het ministerie samen met de VNG en de Unie van waterschappen een training
voor milieuambtenaren ontwikkeld. Deze wordt verzorgd door de bestuursacademies.
Daarnaast wordt voortdurend aandacht besteed aan toereikende, adequate voorlichting.
Hoewel ook kleine bedrijven in principe in aanmerking kunnen komen voor een
vergunning op hoofdzaken, zullen zij veelal meer gebaat zijn bij een vergunning
op maat. Een AMvB ter uitvoering van artikel 815 van de Wet milieubeheer (financiële
zekerstelling) wordt naar verwachting begin 1999 in concept in de Staatscourant
gepubliceerd.De KPMG-evaluatie geeft aan dat de overheid met de introductie van milieuzorgsystemen
niet achterloopt bij het bedrijfsleven. De ambitie is om in het jaar 2003
het niveau van ISO 14001 te halen. Daarmee wordt derhalve een extra stap gezet.
Van groot belang is dat alle ministeries in navolging van dat van VROM bedrijfsmilieuzorgsystemen
gaan hanteren. Dat één op de vijf bedrijven een terugval laat
zien bij de ontwikkeling van bedrijfsmilieuzorgsystemen is niet per definitie
negatief te duiden. Het is immers goed mogelijk dat de doelen hoger zijn gesteld
door de acceptatie van ISO 14001. Een en ander wordt thans onderzocht. Over
de resultaten van dit onderzoek wordt de Kamer geïnformeerd. De vrees
dat bedrijven in een minder gunstige economische situatie minder aandacht
zullen geven aan milieuzorg deelde de minister niet. Zij was ervan overtuigd
dat bedrijven de bedrijfsinterne milieuzorg inmiddels zodanig hebben verinnerlijkt,
dat economische omstandigheden daar niet meer op van invloed zijn. Of dit
echt zo is moet wel continu worden gevolgd. De huidige convenanten bieden
met name voor bedrijven in de sectoren chemie en basismetaal een
basis voor de opstelling van een strategisch bedrijfsmilieuplan. Verdere stimulans
wordt gegeven door uitwerking van het strategisch milieumanagement als bedoeld
in de nota Milieu en economie. Een en ander zal zeker invloed hebben op een
eventuele tweede generatie convenanten.De sinds 1995 lopende stimuleringsprojecten ter bevordering van de totstandkoming
van bedrijfsmilieuzorgsystemen in het MKB zijn afgerond. In overleg met sectororganisaties
in het MKB worden thans methodes voor het maken van life cycle analasys (LCA)
ontwikkeld. Ontwikkeling van «performance indicatoren» verdient
verdere ondersteuning. In het kader van het nog lopende programma schoner
produceren wordt gestreefd naar integratie van speciaal op het MKB gerichte
voorlichtingsactiviteiten. In overleg met de brancheorganisaties per sector
streeft de overheid naar maatwerk op dit gebied. Verheugd was de minister
over de positieve opstelling van MKB-Nederland. Als vergunningverlenende instantie
voor het MKB onderhoudt de gemeente een directe relatie met bedrijven. Zij
speelt dan ook een zeer belangrijke rol bij de bevordering van milieuzorg
in deze sector.In het kader van het activiteitenprogramma milieuzorg is aandacht besteed
aan het betrekken van werknemersorganisaties bij het beleid. Zo is een aantal
projecten van de vakbeweging gesteund. Nu dit programma is afgerond, is het
aan de organisaties zelf om verder te werken met de ontwikkelde instrumenten.
Tijdens een recent met steun van het ministerie van VROM georganiseerde workshop
van centrale ondernemingsraden van het MNO is een modelmilieuwerkplan voor
ondernemingsraden ontwikkeld. Omdat voor de verdere uitwerking hiervan gebruik
kan worden gemaakt van bestaande financieringsbronnen en ook mogelijkheden
worden geboden in de Wet op de ondernemingsraden, achtte de minister een specifieke
subsidieregegeling op dit punt thans niet noodzakelijk.Uit de bijlagen II en III bij de brief van 25 maart jl. blijkt dat wel
degelijk ook afvalverwerkingsbedrijven verslagplichtig zijn. In feite voegt
het milieuverslag voor deze bedrijven niets nieuws toe, omdat ze al moeten
voldoen aan strak geformuleerde vergunningsvoorwaarden, o.a. op het gebied
van registratie en transport. De minister vond het vooralsnog niet juist om
een milieuverslag te eisen, alleen om omwonenden gerust te stellen. Daar zijn
andere manieren voor. Het ministerie van VROM is nauw betrokken geweest bij
de voorbereiding van de brochure «Het publieksmilieuverslag» en
kan zich derhalve volledig vinden in de inhoud ervan. Over twee à drie
jaar is een herziening van deze eerste brochure voorzien. Met het bedrijfsleven,
de Stichting natuur en milieu, het NIVRA en de Vereniging van milieuaccountants
is uitvoerig overlegd over externe verificatie van het publieksverslag. Algemene
opinie is, dat aansluiting moet worden gezocht bij de werkwijze die wordt
gehanteerd bij de certificering volgens ISO 14001/EMAS. In dat kader voorhanden
zijnde ervaring wordt benut. Ook wordt gewerkt aan een project ter verbetering
van het meet- en registratiesysteem. Op initiatief van het NIVRA wordt de
bruikbaarheid van financiële audittechnieken op milieugebied onderzocht.
Accountants worden intensief betrokken bij de invoering van het milieuverslag.
In dat kader zijn een informatiepunt met bijbehorende website, alsmede een
geschillencommissie publieksverslaglegging voorzien.Bij de totstandkoming van de Wet milieubeheer is uitgebreid gesproken
over de relatie tussen het daarop gebaseerde vergunningenbeleid en dat wat
is gebaseerd op de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (WVO). Omdat in
de Kamer geen meerderheid was te vinden voor een systeem van afgifte van «verklaringen
van geen bedenkingen» door waterkwaliteitsbeheerders, is uiteindelijk
gekozen voor een coördinatieconstructie. Sindsdien hebben zich geen ontwikkelingen
voorgedaan die erop duiden dat het zinvol zou zijn om de discussie
hierover te heropenen. De gekozen constructie werkt thans goed. Nadere gedachtewisselingDe heer Van den Akker (CDA) vroeg of de Kamer voorafgaand aan
inwerkingtreding van de desbetreffende AMvB nog wordt geïnformeerd over
de definitieve lijst van verslagplichtige bedrijven.De heer Klein Molekamp (VVD) had begrip voor de historische
gronden op grond waarvan in de brief van 15 april jl. tot een bepaalde keuze
is gekomen, maar bepleitte desondanks nadere overweging van de adviezen van
de MDW-werkgroep.De heer Van der Steenhoven (GroenLinks) oordeelde dat bedrijfsmilieuzorg
zich te langzaam ontwikkelt en ook te weinig omvattend is. De overheid zou
meer kaders moeten scheppen voor stimulering van bedrijven. Hij onderschreef
het pleidooi van de heer Crone om afvalverwerkende bedrijven verslagplichtig
te maken.De heer Crone (PvdA) bepleitte sterk om afvalverwerkingsbedrijven
verslagplichtig te maken. In de voorbereiding van de desbetreffende AMvB moet
hier gedegen aandacht aan worden geschonken.De heer Poppe (SP) kreeg uit het betoog van de minister de
stellige indruk dat zij te optimistisch is over het beleid en te weinig initiatief
ontplooit. Een vergunning op hoofdzaken biedt bedrijven te veel ruimte. Handhavers
maken juridisch weinig kans als zij relatief kleine overtredingen ontdekken
bij een bedrijf dat zo'n vergunning heeft gekregen. Toch kunnen dergelijke
overtredingen wel enorme milieuschade tot gevolg hebben. Benieuwd was hij
hoe dit soort problemen in de juridische leidraad wordt ondervangen. Ook bepleitte
hij meer aandacht voor procesgeïntegreerde maatregelen. Door die te nemen
kan worden voorkomen dat bedrijven in een tijd van economische tegenspoed
de aandacht voor milieuzorg laten verslappen. Verder bepleitte hij om milieuaccountants
uit een heffing bij de betrokken bedrijven te betalen en vroeg hij aandacht
voor geïntegreerd optreden van handhavers en milieuaccountants.De minister bleef bij haar eerdere standpunt inzake de destijds
bij de behandeling van de Wet milieubeheer gemaakte keuze inzake de relatie
tussen het vergunningenstelsel uit deze wet en dat van de WVO. Het is aan
de Kamer om zich hier eventueel nader over uit te spreken. Zij verduidelijkte
dat integrale milieuzorg niet alleen het productieproces van bedrijven betreft,
maar o.a. ook vervoersmanagement en afvalpreventie. Het milieuverslag moet
inzicht geven in de dekkendheid van milieuzorgsystemen, ook op dit soort gebieden.
De lijst van verslagplichtige bedrijven wordt opgenomen in de desbetreffende
AMvB. Zij zegde toe nader te studeren op de wens om ook afvalverwerkingbedrijven
verslagplichtig te maken. Het cruciale belang van handhaving voor het voeren
van gedegen milieubeleid onderschreef zij. Het is aan de overheid om te bewaken
dat, wat geregeld wordt ook handhaafbaar is. Vergunningen op hoofdzaken, waarin
doelstellingen zeer nauwgezet zijn beschreven, achtte zij zeker handhaafbaar.
Voldoen bedrijven niet volledig aan de gestelde voorwaarden dan kan te allen
tijde worden teruggevallen op gedetailleerde vergunningverlening.
Verwijzend naar de gangbare praktijk in de wereld van de financiële accountancy,
verzette zij zich sterk tegen de suggestie om milieuaccountants via een heffing
te laten betalen door de overheid. De fungerend voorzitter van de commissie,Te VeldhuisDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Te Veldhuis (VVD), Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop
(GPV), Van Gijzel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD),
Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Crone (PvdA), Essers (VVD), Klein Molekamp
(VVD), Hofstra (VVD), Meijer (CDA), Van Wijmen (CDA), Stroeken (CDA), De Boer
(PvdA), Van der Knaap (CDA), Ravestein (D66), Van der Steenhoven (GroenLinks),
Van Gent (GroenLinks), Rietkerk (CDA), Oplaat (VVD), Albayrak (PvdA) en Van
der Staaij (SGP).Plv. leden: Van Beek (VVD), Ter Veer (D66), Stellingwerf (RPF),
Van Zuijlen (PvdA), Van Zijl (PvdA), Valk (PvdA), Geluk (VVD), De Wit (SP),
Koenders (PvdA), Duijkers (PvdA), Niederer (VVD), Schreijer-Pierik (CDA),
Biesheuvel (CDA), Eisses-Timmerman (CDA), Bos (PvdA), Van den Akker (CDA),
Giskes (D66), Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Leers (CDA), Belinfante
(PvdA) en Van Boxtel (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-107.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl