Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief staatssecretaris met zes BNC-fiches
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 451

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

22112 nr. 451

03-07-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBehandelingstraject in Brussel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel:Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting: geen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 80 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 451BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 juli 2006Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij zes fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de Werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
(BNC):1. – Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening
van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting
van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf2. – Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening
van de overnameovereenkomst tussen de Europese
Gemeenschap en de Russische Federatie– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting
van de overnameovereenkomst tussen de Europese
Gemeenschap en de Russische Federatie3. Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en
het Europees Economisch en Sociaal Comité Uitvoering van het Lissabon-programma
van de Gemeenschap: Naar een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag
voor de vennootschapsbelasting (CCCTB): balans
en vooruitblik4. Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het
Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s
betreffende een betere beveiliging van de bevoorradingsketen – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement
en de Raad betreffende een betere beveiliging van de bevoorradingsketen5. Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het standpunt van
de Europese Gemeenschap over de aanpassing aan de technische vooruitgang van Reglement nr. 51 van de Economische Commissie voor Europa
van de Verenigde Naties6. Mededeling van de Commissie – Een EU strategie voor biobrandstoffenDe Staatssecretaris voor Buitenlandse Zaken,A. NicolaïFiche 1: Raadsbesluit betreffende de ondertekening en de sluiting van
overeenkomst EG-Russische Federatie inzake versoepeling van afgifte van visa
voor kort verblijfTitel:– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende
de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de
Russische Federatie inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort
verblijf– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende
de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische
Federatie inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijfDatum Raadsdocument:27 april 2006 Nr. Raadsdocument:8780/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006)188 Eerstverantwoordelijk ministerie:Buitenlandse Zaken i.o.m. JUST en DEFBehandelingstraject in Brussel:De overeenkomst is behandeld door de Raadswerkgroep Visa, de Strategic
Committe on Immigration Frontiers and Asylum (SCIFA), Coreper, de Raad voor
Justitiële en Binnenlandse Zaken (JBZ Raad). Dit traject is reeds afgerond.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Voor de Europese Gemeenschap zijn visumversoepelingsovereenkomsten een
nieuw instrument in het kader van het beleid inzake visa voor kort verblijf.
De visumversoepelingsovereenkomst met de Russische Federatie is de eerste
overeenkomst die de EU afsluit.Op 12 juli 2004 ontving de Commissie van de Raad het mandaat tot
het starten van onderhandelingen met de Russische Federatie (RF) inzake de
versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf. De definitieve tekst
van de visumfacilitatieovereenkomst werd op 4 april 2006 in Moskou formeel
geparafeerd.Het bijgevoegde voorstel vormt het rechtsinstrument voor de ondertekening
en de sluiting van de overeenkomst en bevat de voor de Gemeenschap noodzakelijke
procedures voor de praktische toepassing van de overeenkomst.Het belang van het onderhavige voorstel is dat voor beide partijen een
versoepelde visumafgifte wordt bewerkstelligd. Dit houdt ondermeer in:– een snellere afhandeling van de visumaanvragen;– een aanmerkelijk verlaging van het door Rusland geheven visumtarief.
Het nieuwe tarief voor EU onderdanen wordt € 35,– (gelijktrekking
met het Schengentarief);– een vereenvoudiging ten aanzien van de te overleggen documenten
voor een aantal categorieën (onder andere zakenlieden, vrachtwagenchauffeurs,
journalisten, studenten);– de criteria voor de afgifte van een meervoudig visum zijn voor
een aantal categorieën (echtgenoten en kinderen (5 jaar) en onder andere
zakenlieden, journalisten, deelnemers aan internationale sportevenementen
(1 jaar)) vereenvoudigd;– houders van diplomatieke paspoorten zijn vrijgesteld van de visumplicht
voor kort verblijf;Het Haags Programma en de gemeenschappelijke aanpak van de versoepeling
van de visumplicht geven aan dat onderhandelingen over een overeenkomst inzake
de versoepeling van de visum-afgifte niet los moeten worden gezien
van de onderhandelingen over een overnameovereenkomst.Over het algemeen zijn landen niet bereidwillig als het gaat om terugnameovereenkomsten,
dit is een belangrijke reden waarom de EU de visumfacilitatieovereenkomsten
koppelt aan terugnameovereenkomsten.Rechtsbasis van het voorstel:Artikel 62, lid 2, onder b) (maatregelen inzake het overschrijden van
de buitengrenzen van de lidstaten) juncto artikel 300 (inzake het sluiten
van akkoorden) van het EG-VerdragBesluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid. Overeenkomstig artikel
300, lid 3, EG-Verdrag moet het Europese Parlement worden geraadpleegd over
de sluiting van de overeenkomst.Instelling nieuw Comitologie-comité:
nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief.De doelstelling van het overwogen optreden heeft rechtstreeks betrekking
op het communautaire «acquis» inzake visa. De implementatie van
het voorstel kan niet voldoende door de lidstaten zelf worden verwezenlijkt.
De omvang en de gevolgen van het optreden kunnen beter door de gemeenschap
worden verwezenlijkt.Proportionaliteit: positief.De Gemeenschap streeft visumharmonisatie na. Het afsluiten van een overeenkomst
tussen de EG en de Russische Federatie is bij uitstek zo’n vorm van
visumharmonisatie.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: Met het oog op de voorziene legesstijging voor Schengenvisa per
1 januari 2007, betekent onderhavig voorstel voor BZ (het Rijk) een inkomstenderving
van circa EUR 1 miljoen per jaar.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):De toepassing van de versoepeling van de afgifte van visa kort verblijf
is verplicht voor lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Ambassades
en consulaire diensten dienen op de hoogte te worden gebracht van het nieuwe
verdrag en dragen de verantwoordelijkheid voor de implementatie ervan.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De overeenkomst wordt door beide partijen volgens de eigen procedures
geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de twintigste dag volgend
op de datum waarop de partijen elkaar ervan in kennis stellen dat de hierboven
bedoelde procedures zijn voltooid. Additionele voorwaarde alvorens de overeenkomst
in werking kan treden, is de ratificatie/goedkeuring van de overnameovereenkomst
tussen de Russische Federatie en de Europese Gemeenschap. Indien de ratificatie/goedkeuring
van de overnameovereenkomst later plaats vindt dan die van de visumfacilitatieovereenkomst, dan zal de datum van in werking treden van deze laatste
worden uitgesteld.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Zie ook Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van
het voorstel. De overeenkomst inzake de versoepeling van de visumafgifte
en de overnameovereenkomst houden onderling verband en derhalve moeten beide
overeenkomsten tegelijkertijd worden ondertekend en gesloten en in werking
treden. Dit punt was voor Nederland essentieel.Fiche 2: Raadsbesluit inzake de ondertekening en de sluiting van overnameovereenkomst
EG-Russische FederatieTitel:– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende
de ondertekening van de overnameovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap
en de Russische Federatie– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende
de sluiting van de overnameovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en
de Russische FederatieDatum Raadsdocument:27 april 2006 Nr. Raadsdocument:8779/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006)191Eerstverantwoordelijk ministerie:Buitenlandse Zaken i.o.m. JUST, FIN en
DEFBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Migratie en Verwijdering (RWG), Strategic Committee on Immigration, Frontiers
and Asylum (SCIFA), JBZ-Raad. Dit behandeltraject is reeds afgerond.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Op 18 september 2000 ontving de Commissie van de Raad het mandaat
tot het starten van onderhandelingen met de Russische Federatie (RF) inzake
een terugen overnameovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Russische
Federatie. De definitieve tekst van de overnameovereenkomst werd op 4 april
2006 in Moskou formeel geparafeerd en tijdens de EU-Rusland top op 25 mei
2006 ondertekend. Het bijgevoegd voorstel vormt het rechtsinstrument voor
de ondertekening en de sluiting van de overnameovereenkomst en bevat de voor
de Gemeenschap noodzakelijke procedures voor de praktische toepassing ervan.
Soortgelijke terug- en overnameovereenkomsten zijn reeds eerder door de Gemeenschap
gesloten met Hong Kong (november 2002), Macao (oktober 2003), Sri Lanka (juni
2004) en Albanië (april 2005).Rechtsbasis van het voorstel:Artikel 63, lid 3, sub b, (repatriëring van illegaal verblijvende
personen) juncto artikel 300 (inzake het sluiten van akkoorden) van het EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid. Overeenkomstig artikel
300, lid 3, EG-Verdrag moet het Europese Parlement worden geraadpleegd over
de sluiting van de terug- en overnameovereenkomst.Instelling nieuw Comitologie-comité:
n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief.Gezamenlijk kunnen de lidstaten meer gewicht in de schaal leggen in de onderhandelingen met derde landen over terug- en overname voorwaarden.
Daarnaast vergemakkelijkt een Europese afspraak op het gebied van terug- en
overname praktische samenwerking tussen lidstaten onderling op het gebied
van terugkeer.Proportionaliteit: positief.Het verdrag bevat alleen basisvoorschriften. De Russische Federatie dient
daarnaast met alle lidstaten bilaterale uitvoeringsprotocollen te sluiten
ter uitvoering van deze terugen overnameovereenkomst. In deze uitvoeringsregelingen
kunnen de afspraken worden toegesneden op de eigen situatie van de afzonderlijke
lidstaten.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:De voorstellen hebben geen tot nauwelijks financiële, personele en/of
administratieve gevolgen voor Nederland.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): n.v.t. Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De overeenkomst wordt door beide partijen volgens de eigen procedures
geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de
tweede maand volgende op de datum waarop de partijen elkaar ervan in kennis
stellen dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid. Artikel 23, lid
2 bepaalt dat de terugen overnameovereenkomst en de visumfacilitatie-overeenkomst
tussen de EG en de Russische Federatie alleen gezamenlijk in werking kunnen
treden.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Het belang van het onderhavige voorstel is op basis van wederkerigheid
snelle en doeltreffende pocedures vast te stellen voor de identificatie en
terugname van eigen onderdanen danwel overname van onderdanen van derde staten
die niet of niet meer voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst, aanwezigheid
of verblijf op het grondgebied van de Russische Federatie of één
van de lidstaten van de Europese Gemeenschap. Het verdrag strekt ertoe, de
feitelijke uitzetting van vreemdelingen – ten aanzien van wie op basis
van het nationale recht de verplichting bestaat Nederland te verlaten –
te vergemakkelijken. De uitoefening van de bestaande bevoegdheid – op
grond van de Vreemdelingenwet – om uit te zetten wordt vergemakkelijkt,
doordat de Russische Federatie erkent onder bepaalde omstandigheden tot terug-
of overname verplicht te zijn. Voor Nederland is van belang dat deze overeenkomst
gelijktijdig in werking treedt met de eveneens ondertekende visumfacilitatievisumversoepelingsovereenkomst
met de Russische Federatie [A1].De reden waarom de EU de visumfacilitatieovereenkomsten koppelen aan de
terug- en overnameovereenkomsten is gelegen in het feit dat landen in het
algemeen niet bereidwillig zijn als het gaat om terug- en overnameovereenkomsten.Fiche 3: Mededeling inzake gemeenschappelijke geconsolideerde grondslag
voor de vennootschapsbelastingTitel:Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees
Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité Uitvoering van
het Lissabon-programma van de Gemeenschap: Naar een gemeenschappelijke geconsolideerde
heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB): balans en vooruitblikDatum Raadsdocument:6 april 2006 Nr. Raadsdocument:8231/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006)157 Eerstverantwoordelijk ministerie:Financiën i.o.m. BZ en EZBehandelingstraject in Brussel: Na korte bespreking
in de ECOFIN van 7 juni 2006 in Luxemburg zal de werkgroep onder Commissie
voorzitterschap verder gaan met het uitwerken van de technische aspecten.
Een mogelijk richtlijnvoorstel wordt niet eerder verwacht dan 2008 en zelfs
dat is ambitieus.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het concept van een gemeenschappelijke geconsolideerde grondslag voor
de vennootschapsbelasting (in de Engelse afkorting: CCCTB) vindt zijn oorsprong
in het «Commission Staff Working Paper» over de vennootschapsbelasting
in de interne markt uit oktober 2001 – in de wandelgangen het «Bolkesteinrapport».
Dit rapport valt in twee delen uiteen. In het eerste deel presenteert de Commissie
de uitkomsten van haar studie naar de effectieve druk van de vennootschapsbelasting
in de lidstaten. In het tweede deel inventariseert de Commissie een aantal
fiscale belemmeringen binnen de Interne Markt, zoals administratieve lasten
voor Europese ondernemingen door het bestaan van (destijds) vijftien verschillende
systemen van vennootschapsbelasting en dubbele belasting van grensoverschrijdende
geldstromen. Tegelijk met het Bolkesteinrapport heeft de Commissie een mededeling
doen uitgaan, waarin zij het voornemen uit om deze fiscale belemmeringen weg
te nemen. Dit betreft enerzijds gerichte maatregelen voor de relatief korte
termijn («incremental approach») en anderzijds het realiseren
van een geharmoniseerde belastinggrondslag voor ondernemingen die intra-EU
actief zijn («comprehensive solution»). De Commissie is van mening
dat Grondslagharmonisatie in combinatie met de consolidatie van Europese winsten
en verliezen voordelig is voor het bedrijfsleven in termen van administratieve
lasten en, nog belangrijker de mogelijkheid tot grensoverschrijdende verliesverrekening.
Voor de «comprehensive solution» zijn zowel een Common Consolidated
Corporate Tax Base (CCCTB) als Home State Taxation (HST) een optie. Voor HST
is onlangs een BNC fiche opgesteld naar aanleiding van de mededeling van 10 januari
2006 «Communication from the Commission to the Council, the European
Parliament and the Economic and Social Committee – Tackling the corporation
tax obstacles of small and medium-sized enterprises in the Internal Market –
outline of a possible Home State Taxation pilot scheme» COM(2005)702.De CCCTB houdt in dat de fiscale winst van de hele onderneming (dus inclusief
alle EU dochters en filialen) wordt vastgesteld volgens een nieuw te ontwerpen,
EU-breed geldende grondslag voor bedrijfswinsten: de CCCTB. Vervolgens wordt
deze gezamenlijke geconsolideerde winst verdeeld over de lidstaten waar deze
ondernemingen actief zijn volgens een nader vast te stellen verdeelsleutel.
Elke lidstaat kan op het aan hem toerekenbare deel van die gezamenlijke winst
vervolgens afzonderlijk zijn eigen nationale tarief toepassen.In september 2004 is onder het NL voorzitterschap besloten tot het opzetten van een Werkgroep onder voorzitterschap van de Commissie.
Deze werkgroep brengt de fiscaal technische aspecten van een gezamenlijke
geconsolideerde heffingsgrondslag in kaart en is in november 2004 voor het
eerst bijeengekomen. Verslagen van de werkgroep zijn raadpleegbaar via internet:
europa.eu.int/comm/taxation_customs/taxation/company_tax/common_tax_base/index_en.htm.In de voorliggende mededeling doet de Commissie verslag van de voortgang
die tot dusverre is geboekt en geeft zij aan welke onderwerpen nog uitstaan.
Bij deze laatste horen onder andere het consolidatieproces, het vaststellen
van een verdeelsleutel en het al dan niet optionele karakter van de CCCTB.
De Commissie geeft aan dat veel werk is verzet, maar merkt tevens op dat de
resterende onderwerpen zeer complex zijn. Het uiteindelijke resultaat zal
afhankelijk zijn van de inzet van de lidstaten en van hun bereidheid om in
te stemmen met afwijkingen van hun huidige stelsel. De Commissie vraagt politieke
steun voor de ingezette koers.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., betreft
een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:n.v.t., betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité:
n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Strikt genomen niet van toepassing,
want het betreft een mededeling. Voor zover tot beoordeling kan worden overgegaan
luidt het oordeel: positief.De doelstellingen van de mededeling, te weten het informeren van Raad
en Europees Parlement kan het beste door de Commissie als voorzitter van de
CCCTB werkgroep worden verwezenlijkt. Nederland verleent steun aan de Commissie
om het onderzoek naar de CCCTB samen met de lidstaten langs de aangegeven
weg voort te zetten.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing want het betreft een mededeling. Voor zover tot beoordeling kan
worden overgegaan luidt het oordeel: positief.Een mededeling is het meest geëigende instrument voor de beoogde
doelstelling. Daarnaast moet duidelijk zijn dat de steun die Nederland verleent
aan het voortzetten van het onderzoek op geen enkele wijze een toezegging
inhoudt om te zijner tijd in te stemmen met een CCCTB. Instemming dan wel
afwijzing zal geheel afhangen van de uiteindelijke vormgeving van een CCCTB.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Mocht het initiatief van de Commissie uitmonden in een Richtlijnvoorstel
dan heeft dit financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid en voor het bedrijfsleven. Ondernemingen zullen een
andere aangifte winstbelasting moeten doen, de belastingdienst zal moeten
toetsen aan een nieuwe heffingsgrondslag en de opbrengsten van de winstbelasting
voor de Staat zullen wijzigen. Een omschrijving van de gevolgen alsmede een
kwantificering ervan is echter pas mogelijk na het verschijnen van een Richtlijnvoorstel.
Dit wordt niet eerder verwacht dan 2008.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): n.v.t.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Begin 2004 heeft de Commissie twee non papers gepresenteerd over de harmonisatie
van de vennootschapsbelasting. De eerste non paper gaat over een gemeenschappelijke
geconsolideerde heffingsgrondslag voor vennootschapsbelasting, oftewel de Common Consolidated EU Corporate Tax Base (CCCTB). De
tweede gaat over belastingheffing volgens het stelsel van het land van herkomst,
oftewel Home State Taxation (HST). Onder de lidstaten
bestond in 2004 vrij brede steun om de technische aspecten van de CCCTB in
werkgroepverband verder uit te werken. Nederland neemt aan deze technische
overleggen actief deel.In de voorliggende mededeling vraagt de Commissie de lidstaten in de eerste
plaats om steun voor de ingezette koers. In de tweede plaats verzoekt zij
lidstaten zich uit te spreken over enkele fundamentele aspecten van de CCCTB.Ten aanzien van het eerste punt is Nederland nog steeds van mening dat
het zinvol is de fiscaal technische aspecten van een CCCTB in kaart te brengen.
Nederland steunt de Commissie derhalve in haar werkzaamheden. Zonder het exacte
voorstel te kennen, is het onmogelijk inzicht te krijgen in de gevolgen. Duidelijk
is wel dat deze zeer ingrijpend zullen zijn. Daarom geldt de nadrukkelijke
voorwaarde dat steun en deelname aan het CCCTB project niet een toezegging
inhoudt om te zijner tijd in te stemmen met een gemeenschappelijke geconsolideerde
heffingsgrondslag.Met betrekking tot het tweede punt verwelkomt de Commissie steun voor
de volgende specifieke uitgangspunten:1. Er komt geen direct verband tussen internationale verslaggevingsregels
(IAS/IFRS) en de CCCTB2. Ondernemingen krijgen de keuze om deel te nemen aan de CCCTB3. Er zal van aanvang aan sprake zijn van een geconsolideerde grondslag4. Het opereren in werkgroepverband wordt voortgezet5. Voldoende inbreng van individuele Lidstaten blijft van groot belang6. Lidstaten zijn bereid afwijkingen van hun huidige grondslagregels te
aanvaarden.Nederland onderschrijft de uitgangspunten 1, 3, 4, 5 en 6. Nederland onderschrijft
eveneens dat de reikwijdte van de CCCTB beperkt zou moeten zijn en niet noodzakelijkerwijs
ook ondernemingen zonder grensoverschrijdende activiteiten zou moeten raken.
Nederland is er echter nog niet van overtuigd dat de keuze voor toepassing
van toekomstige CCCTB regels vrijelijk aan de ondernemingen moet worden overgelaten.Overigens is Nederland van mening dat thans al moet worden geconstateerd
dat het creëren van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag
complexer blijkt te zijn dan voorzien. Het tijdpad dat de Commissie zichzelf
heeft opgelegd, is dan ook ambitieus.Fiche 4: Mededeling en verordening betreffende een betere beveiliging
van de bevoorradingsketenTitel:– Mededeling van de Commissie aan de Raad, het
Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het
Comité van de Regio’s betreffende een betere beveiliging van
de bevoorradingsketen– Voorstel voor een verordening van het Europees
Parlement en de Raad betreffende een betere beveiliging van de bevoorradingsketenDatum Raadsdocument:2 maart 2006 Nr. Raadsdocument:6935/06Nr. Commissiedocument:COM(2006)79 Eerstverantwoordelijk ministerie:Verkeer en Waterstaat i.o.m. FIN, EZ,
VROM, BZK/JUST, LNV, BZBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Vervoer; Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie. Er is nog geen raadswerkgroep
gepland.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Sinds de aanslagen in de VS van september 2001 en versterkt door de aanslag
in Madrid van maart 2004 is de beveiliging van de transport- en logistieke
sector hoog (nog hoger) op de nationale en internationale agenda komen te
staan. Veilig vervoer is in de hele wereld een belangrijk thema geworden.
Dit geldt ook voor de Europese Unie, die als handelspartner op alle niveaus
moet kunnen beschikken over veilig vervoer via alle vervoersmodaliteiten.
Europese handelspartners beginnen werk te maken van de beveiliging van het
goederenvervoer. De Verenigde Staten hebben voor de invoer reeds bepaalde
veiligheidsmaatregelen getroffen die gevolgen hebben voor Europese bevoorradingsketens.
Om het terrorisme beter te kunnen bestrijden hebben ook de Europese staatshoofden
in de zogenaamde «Verklaring ter bestrijding van terrorisme» (Madrid,
25 maart 2004) gevraagd «om de beveiliging van alle vervoerssystemen
te verscherpen», onder meer door uitbreiding van het wetgevingskader
en verbetering van preventiemechanismen.In het licht van het bovenstaande heeft de Europese Commissie regelgeving
uitgewerkt voor de beveiliging van de gehele bevoorradingsketen binnen de
EU. Dergelijke regelgeving werd tevens van belang geacht als aanvulling op
de al ontwikkelde Europese kaders voor de beveiliging van de luchtvaart en
luchthavens (Vo. 2320/2002), de zeevaart en zeehavenfaciliteiten (Vo. 725/2004).
Tevens zal de veiligheid in het hele havengebied aanzienlijk verbeteren na
de implementatie van de in november 2005 gepubliceerde Richtlijn (65/2005)
voor de verhoging van de beveiliging van havens, die op 15 juni 2007 in de
wet- en regelgeving van de Lidstaten moet zijn geïmplementeerdHet voorstel heeft betrekking op het beveiligen van het continentale (inland)
vrachtvervoer. Uitgezonderd gevaarlijke stoffen is op dit vervoer nog geen
Europees beveiligingsregime van toepassing, evenmin voor de bij het vrachtvervoer
betrokken andere partijen als verladers, expediteurs en terminal operators.
Het voorstel definieert de bevoorradingsketen dan ook als «alle vervoershandelingen
en daarmee verbonden handelingen en processen vanaf de productielocatie tot
op de plaats van bestemming van de vracht».Het voorstel verplicht lidstaten een systeem voor alle operators in de
logistieke keten in te richten. Vier soorten operators worden geïdentificeerd
te weten transportondernemers, verladers, expediteurs en terminal operators.
Geen onderscheid wordt gemaakt naar modaliteiten. Het systeem, waar aan deelname
vrijwillig is, voorziet in een kwaliteitslabel voor een «veilige exploitant»
(secure operator). Het kwaliteitslabel wordt toegekend aan bevoorradingsexploitanten
die voldoen aan door de lidstaten vast te stellen eisen voor de toekenning
van de status van «veilige exploitant». In de verordening wordt
wel bepaald dat de exploitant op basis van een risicoanalyse, op basis van
elementen zoals aangegeven in de bijlagen van de verordening, een beveiligingsbeheerssysteem
dient op te zetten om voor het kwaliteitslabel in aanmerking te kunnen komen.
Om in aanmerking te komen voor de status van veilige exploitant dient
het beveiligingssysteem de volgende elementen te bevatten: fysieke beveiliging
van gebouwen en lokalen, toegangscontrole, veilige procedures voor de hantering
van inkomende en uitgaande goederen, veiligheid inzake personeel (ondernemingen
dienen interne procedures te ontwikkelen voor een vorm van screening van personeel),
informatiebeveiliging en opleiding en vorming voor bewustmaking met betrekking
tot potentiele veiligheidsrisico’s.Een door een lidstaat toegekende status van «veilige exploitant»
wordt erkend door de instanties van alle andere lidstaten. «Veilige
exploitanten» genieten faciliteiten bij de uitvoering van veiligheidscontroles
en kunnen zich inzake veiligheid/beveiliging positief onderscheiden van andere
concurrenten, waardoor ze over een handels- en concurrentievoordeel beschikken.Hoofddoelstellingen van het voorstel zijn:a. de beveiliging van de bevoorradingsketen zonder belemmering van het
vrije handelsverkeer;b. het tot stand brengen van een gemeenschappelijk kader voor een Europese
aanpak zonder de gemeenschappelijk vervoersmarkt en bestaande veiligheids/beveiligingsmaatregelen
in het gedrang te brengen;c. het vermijden van overbodige administratieve procedures en lasten op
zowel Europees als lidstaatniveau.Rechtsbasis van het voorstel: artikel 71 en
80 lid 2, van het Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: gekwalificeerde meerderheid, medebeslissing (artikel 251 EG-Verdrag).Instelling nieuw Comitologie-comité:
ja, volgens de regelgevingsprocedure.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief.De doelstelling van adequate beveiliging van de grensoverschrijdende bevoorradingsketen
wordt op een effectievere wijze bewerkstelligd door een communautair kader
dan door afzonderlijke nationale regelgeving. Europese regelgeving garandeert
een adequaat minimumniveau van veiligheid en zorgt voor het behoud van het
level playing field in deze sector. Bovendien vormt deze verordening een aanvulling
op reeds bestaande regelgeving en structuren op het gebied van beveiliging
in het vervoer (luchtvaart, scheepvaart).Proportionaliteit: twijfelachtig.Gelet op met name de omvang en de verscheidenheid van de bevoorradingsketen
is een vrijwillig systeem van «veilige operator» gecombineerd
met Europese minimumnormen een geschikt middel om het doel van de verordening
te bereiken. Aandachtspunt vormt het beperken van de administratieve en financiële
lasten die aan dit voorstel kunnen kleven.Consequenties voor de EU-begroting: vooralsnog
geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger.Volgens de Europese Commissie kunnen lidstaten de kosten tot een minimum
beperken door zich bij de toekenning van het statuut van «veilige exploitant»
te baseren op bestaande voorbeelden inzake veiligheid van het vervoer over
land en douane (bijvoorbeeld certificeringssystematiek, een uniek Nederlands
interactief computerprogramma voor havenbeveiliging). Er kan een beroep gedaan
worden op praktische ondersteuning door erkende organisaties.
Volgens de Commissie is het ook een optie de toekenningsprocedure niet door
de overheid te laten financieren. Of dit een reële inschatting is wordt
betwijfeld.Voor wat betreft het bedrijfsleven zullen de totale kosten afhankelijk
zijn van het aantal bedrijven dat zich als «veilige exploitant»
wil kwalificeren, het gaat immers om vrijwillige deelname aan het systeem.
Een en ander geldt eveneens voor de administratieve lasten voor het bedrijfsleven.
De door de Commissie uitgevoerde impact assessment geeft aan dat gegeven de
noodzaak tot betere beveiliging van de keten te komen, de introductie in de
verordening van een vrijwillig systeem een mogelijke positieve uitwerking
heeft. Het voorkomt lasten die aan allen verplicht wordt opgelegd en daarmee
gigantisch zijn. Een verplicht systeem voor alle ruim 4,7 miljoen partijen
in de keten zou naar schatting 60 miljard euro kosten, een vrijwillig systeem
met geschatte deelname van 774 000 bedrijven ongeveer 1/5. Ook de kosten
van bijvoorbeeld handhaving zijn bij een vrijwillig systeem weliswaar stukken
lager, maar nog steeds aanzienlijk. (12 miljard euro/774 000 bedrijven).Hoewel het voorstel complementair wil zijn aan bestaande beveiligingsregelgeving,
lijkt het vrijwel onmogelijk – zowel voor sectoren die al een beveiligingsregime
kennen als voor nieuwkomers – zich te kwalificeren als «veilige
exploitant» zonder dat er sprake is van administratieve lastenverzwaring.
Daarbij moet worden aangetekend dat «veilige exploitanten» voordelen
zullen genieten, ook op het gebied van administratieve lasten. Voor de overheid
kan het verstrekken van het certificaat extra bestuurlijke lasten met zich
meebrengen. Dit zal echter mede afhangen van het aantal geïnteresseerde
partijen (in potentie aanzienlijk), alsmede de mate waarin gebruik gemaakt
zal/kan worden van erkende organisaties. In ieder geval zal voor verstrekking
moeten worden gecontroleerd of aan de gestelde eisen wordt voldaan. De kosten
voor het verstrekken van het certificaat kunnen, zoals dat bij de beveiliging
van de maritieme sector en de luchtvaart gebeurt, in principe doorberekend
worden aan het bedrijfsleven. Tegen het niet verstrekken van het certificaat
zal bezwaar en beroep open staan bij de instantie die bevoegd is het certificaat
te verstrekken. Gecontroleerd zal moeten worden of gecertificeerde vervoerders
nog steeds aan de gestelde eisen voldoen en zal het certificaat moeten worden
ingetrokken als dat niet meer het geval is1.
Ook hier staat weer bezwaar en beroep tegen open.Impact assessmentDe door de Commissie uitgevoerde impact assessment geeft aan dat, gegeven
de noodzaak om tot betere beveiliging van de keten te komen, de introductie
in de verordening van een vrijwillig systeem een positieve uitwerking heeft.
Het voorkomt lasten die aan allen verplicht wordt opgelegd en daarmee gigantisch
zijn. Weliswaar brengt deelname aan het voorziene systeem kosten met zich
mee, maar e.e.a. levert – naast betere beveiliging – ook voordelen
op, zoals o.a. versnelde procedures bij de toegang tot beveiligde faciliteiten,
verhoogde slagkracht door betere operationele systemen en controle over processen,
en een kwaliteits- en efficiency-verbetering. Beveiliging vormt steeds meer
een commercieel kwaliteitskenmerk. Nederland kan zich vinden in deze visie.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):De verordening maakt het noodzakelijk de desbetreffende sectorale vervoerswetgeving
(op gebied van weg- en spoorvervoer, binnenvaart) aan te passen op wets- en
amvb-niveau. In de desbetreffende wetten zal een grondslag moeten worden gemaakt
en in de desbetreffende amvb’s zullen regels moeten worden gesteld voora. het stellen van eisen waaraan door alle operators in de logistieke
keten moet worden voldaan om het label veilige exploitant (secure operator)
te kunnen verkrijgen;b. controle van de naleving van die eisen;c. de bevoegdheid en de verplichting een dergelijk label te verstrekken
als aan de gestelde eisen wordt voldaan en in te trekken als daaraan niet
meer wordt voldaan.Voor het formuleren van de bedoelde eisen zal een aantal nog nader te
bepalen ministeriële regelingen moeten worden gemaakt.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De verordening wordt 20 dagen na bekendmaking in het Publicatieblad van
de Europese Unie van kracht (artikel 16). Artikel 5 bepaalt echter dat de
lidstaten uiterlijk 18 maanden na goedkeuring van deze verordening een regeling
vast dienen te stellen voor toekenning van het statuut van «veilige
exploitant». Deze termijn wordt te kort geacht en dient gewijzigd te
worden in 24 maanden.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen,
het betreft een intra-Europese verordening die geen verplichtingen oplegt
aan derde landen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Als logistiek centrum (Gateway) van Europa
vervult Nederland, met de mainport Schiphol als 4e luchthaven van Europa en
de mainport Rotterdam als wereldhaven, een spilfunctie in het intercontinentale
luchtvervoer en in de overzeese handel. Deze functie is niet alleen van wezenlijk
belang voor de Nederlandse economie, doch ook voor een aanzienlijk gedeelte
van het Europese achterland en zelfs voor de wereldhandel. E.e.a. betekent
dat Nederland door andere landen en het internationaal opererende bedrijfsleven
aangesproken wordt op het waarmaken van een adequaat beveiligingsniveau. Hoewel
de invoering van nationale en internationale maatregelen een inspanning met
zich mee brengt voor alle betrokken partijen, zal een adequaat beveiligingsniveau
ook een kwaliteitselement vormen om vervoerstromen te behouden of extra stromen
aan te trekken. Beveiliging is een wezenlijke factor in de internationale
concurrentieverhoudingen geworden. Het niet tijdig of onvoldoende voldoen –
zowel kwalitatief als kwantitatief – aan (inter)nationale regelgeving,
brengt het risico met zich mee dat de internationale handels- en transportsector
Nederlandse lucht- en zeehavens zal mijden met alle economische en maatschappelijke
gevolgen van dien. Voor Nederland is het dan ook zaak om relevante security
regelgeving te implementeren op een nationaal en internationaal heldere en éénduidige
manier en mogelijk zelfs internationaal gezien te excelleren en een voorbeeldfunctie
te vervullen. Daarbij dient wel de proportionaliteit in de gaten te worden
gehouden en dienen bestuurlijke en administratieve lasten zoveel als mogelijk
te worden voorkomen.Algemene standpuntbepaling:Nederland staat gematigd positief ten opzicht van het voorstel omdat het
de bestaande «gaten» op het gebied van transportbeveiliging tracht
op te vullen. Nederlandse havenbedrijven hebben overigens vrij actief in Brussel
gelobbyd vóór deze verordening. De havens hebben namelijk behoorlijk
in beveiliging geïnvesteerd en zij zien hun interactie met de niet beveiligde
modaliteiten (zoals spoor- en wegvervoer en binnenvaart) derhalve als een
risico. Voorts is er sprake van een zeker mate van concurrentievervalsing
tussen beveiligde en niet beveiligde modaliteiten hetgeen de ontwikkeling
van short sea shipping nadelig beïnvloedt.Bij het bovenstaande wordt aangetekend dat zeer gehecht wordt aan het
handhaven van het Level Playing Field en aan het beperken van additionele
financiële en/of administratieve lasten voor het bedrijfsleven. Voorts
zijn deelname op basis van vrijwilligheid en het niet maken van onderscheid
tussen de modaliteiten waarop de verordening betrekking heeft, belangrijke
aandachtspunten.Verdere aandachtspunten:• Uiteenlopende nationale systemen. Iedere
lidstaat stelt (weliswaar op basis van minimum eisen) zelf zijn systeem vast
voor toekenning van de status van «veilige exploitant». Daarnaast
is er sprake van wederzijdse erkenning. Gevaar bestaat dat zwaarte van voorwaarden
aan «veilige exploitant» tussen landen kan verschillen, terwijl
je dan zo’n systeem toch moet erkennen (risico voor het beveiligingsniveau,
het level playing field en verschil in kosten/administrative lasten; gestreefd
zou moeten worden naar een vergroting van de onderlinge coherentie van systemen/regelgeving.
Stroomlijning van de regelgeving waarbij overbodige en tegenstrijdige regels
weg zouden vallen, maakt dat het transport doelmatiger, eenvoudiger, transparanter
en veiliger uit te voeren zou zijn.• Het voorkomen van slechte aansluiting van voorliggende
systeem op bestaande communautaire en internationale systemen. Het
is van groot belang dat de verordening goed aanluit bij de bestaande systemen,
bijv. m.b.t. regulated agents in de luchtvaart. De indruk bestaat dat de regeling
in de huidige vorm niet goed aansluit op de EU-verordening 2320/2002. Voorkomen
moet worden dat er twee regelingen naast elkaar bestaan die hetzelfde regelen
en bovendien niet goed op elkaar aansluiten. Dit argument geldt ook voor andere
modaliteiten/activiteiten/bedrijven die nu al voldoen aan beveiligingseisen
op grond van bestaande regelgeving en certificeringsystemen, bijv. Vo. 725/2004
voor schepen en havenfaciliteiten, regels van de VN/ECE (Economische Commissie
voor Europa van de Verenigde Naties), OTIF (Intergovernmental Organisation
for International Carriage by Rail) of regelgeving voor vervoer gevaarlijke
stoffen van de CCR (Centrale Commissie voor de Rijnvaart), alsmede het Verdrag
inzake fysieke beveiliging van nucleaire installaties en transporten (CPPNM).
Een dergelijke situatie is ook in het kader van de vermindering van de administratieve
lasten niet wenselijk.• Behoefte aan eenduidige terminologie.
Er bestaat behoefte aan eenduidige terminologie en/of verheldering van wat
verschillende erkenningen inhouden. Dit ook in het kader van complementariteit.
Verschillende EU-richtlijnen en -verordeningen en ECE regels gebruiken verschillende
terminologie (regulated agents, secure operator, authorized economic operator
etc), waarvan niet duidelijk is in hoeverre er sprake is van dubbelingen,
overlapping enz.. Voor een exploitant die al over een kwalificatie beschikt
onder bestaande beveiligingsregelgeving, moet op heldere wijze inzichtelijk
zijn in welke mate hij al geheel of gedeeltelijk aan de eisen voor «veilige
exploitant» voldoet.• Verduidelijken van voordelen voor «veilige
exploitanten». Een «veilige exploitant» moet duidelijke
voordelen genieten, niet alleen binnen Europa, ook aan de buitengrenzen. Er
dient derhalve aansluiting gezocht te worden met relevante EG douaneregelgeving
(Community Customs Code) waarin soortgelijke doelen worden nagestreefd.• Mede in het licht van het voorkomen van administratieve en bestuurlijke
lasten moet bekeken worden in welke mate erkende organisaties en het bedrijfsleven
een effectieve rol kunnen vervullen bij het certificeringproces. Teneinde
bestuurlijke en administratieve lasten zoveel mogelijk te voorkomen zal afstemming
plaatsvinden met ander betrokken ministeries.• Nederland zal bij de discussie over het voorstel informeren naar
de kwaliteit en volledigheid van de impact assessment.Fiche 5: Raadsbesluit over aanpassing aan technische vooruitgang Reglement
51Titel:Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het
standpunt van de Europese Gemeenschap over de aanpassing aan de technische
vooruitgang van Reglement nr. 51 van de Economische Commissie voor Europa
van de Verenigde NatiesDatum Raadsdocument:8 april 2006 Nr. Raadsdocument:8301/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006)150 Eerstverantwoordelijk ministerie:V&W in nauwe samenwerking met VROM
i.o.m V&W, EZ, BZ, FINBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Artikel 133 Comité Motorvoertuigen (op 12 juni 2006), Raad voor
Concurrentievermogen.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Een werkgroep (WP.29/GRB) ressorterend onder de Economic Commission for
Europe van de Verenigde Naties (VN/ECE) in Genève heeft een voorstel
uitgewerkt om Reglement 51 (typekeuringseisen betreffende het geluidsniveau
van motorvoertuigen) te wijzigen, waarbij een nieuwe testmethode wordt geïntroduceerd.
De Europese Commissie is hierbij steeds betrokken geweest en steunt de nieuwe
testmethode, maar is niet tevreden met de onderbouwing van de grenswaarden
die bij de testmethode gehanteerd zullen worden.Daarom stelt de Commissie voor dat de EG in de WP.29 het standpunt inneemt
dat gedurende een periode van maximaal 2 jaar beide methoden naast elkaar
gebruikt moeten worden; de oude methode voor de goedkeuring van voertuigen
en de nieuwe methode in het kader van een monitoringsprogramma om gegevens
te verzamelen. Op basis van de verzamelde gegevens zullen na die periode de
grenswaarden voor de nieuwe testmethode worden vastgesteld, waarna de nieuwe
testmethode in gebruik kan worden genomen. De periode van 2 jaar is een maximum;
als de Commissie eerder over voldoende gegevens beschikt, zal ze de periode
vroeger afsluiten.Rechtsbasis van het voorstel: Artikel 95 van
het EG-verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Stemming in het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang
(CATP) heeft op 14 februari 2006 onvoldoende steun voor dit voorstel
opgeleverd (157 stemmen vóór, 142 onthoudingen, geen stemmen
tegen). Hiermee wordt de vereiste gekwalificeerde meerderheid voor-stemmers
niet gehaald. NB: in deze groep wordt zelden «tegen gestemd»;
onthouding heeft hetzelfde effect. De Commissie heeft vervolgens de procedure
zoals vermeld in het besluit van de Raad 1999/468, artikel 5, paragraaf 4
t/m 6 in werking gesteld en het voorstel naar de Raad gestuurd. Het Europees
Parlement wordt ingelicht.Instelling nieuw Comitologie-comité:
nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: n.v.t.; het betreft een exclusieve
bevoegdheid van de EG.Proportionaliteit: Twijfelachtig.Geluidsoverlast is een belangrijk gezondheidsprobleem in Nederland en
de EU, dat voor voertuigeisen alleen internationaal effectief aangepakt kan worden (bronbeleid). Verbetering van de testmethode zoals die door
de VN/ECE-werkgroep is uitgewerkt, draagt daartoe bij. De monitoringsprocedure
die de Commissie voorstelt om tot een goede onderbouwing van de bij de testmethode
horende grenswaarden te komen, zou echter leiden tot maximaal ongeveer 3 jaar
uitstel van de invoering van de nieuwe testmethode. Nederland is het met de
Commissie eens dat de monitoringsprocedure nodig is voor vrachtauto’s,
maar ziet deze noodzaak niet voor personen- en bestelauto’s, omdat er
al voldoende gegevens beschikbaar zijn om tot grenswaarden voor die categorieën
voertuigen te komen.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: Geen directe consequenties. Echter, zolang de EU geen adequate eisen
voor voertuigen vaststelt, blijven de – hoge – kosten van geluidsbeheersing
(schermen, woningisolatie), teneinde te voldoen aan de Wet Geluidhinder, volledig
voor rekening van de nationale en lokale overheden.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Wijziging van het Besluit geluidsproductie motorvoertuigen (VROM) en van
het Voertuigreglement, de Regeling toelatingseisen, de Regeling permanente
eisen, en de Kleine serie-regeling (VenW).Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Geluidsoverlast staat in Nederland op de tweede plaats van de ongezondheidlijst
van het RIVM. Daarom zijn er wettelijke beschermingsniveaus. Om daaraan te
voldoen, zonder honderden miljoenen euro’s aan geluidsschermen uit te
hoeven geven, moet het verkeer (voertuig en wegdek) zelf stiller worden. Om
dit te bereiken is door het kabinet het Innovatieprogramma Geluid ingesteld,
waarbij verscherpt bronbeleid (stillere voertuigen en banden) één
van de hoofdsporen is. Een indirect gevolg van uitstel van scherpere eisen
aan voertuiggeluid is dat dit de Nederlandse overheden honderden miljoenen
euro’s kost die zij moeten besteden aan geluidsschermen en woningisolatie,
teneinde te voldoen aan de Wet Geluidhinder.Nederland steunt het wijzigen van Reglement 51 (omdat op termijn daarmee
geluidhinder bestreden wordt), maar is wel van mening dat het monitoringsprogramma
niet nodig is voor personen- en bestelauto’s; mede door samenwerking
met de industrie zijn in de afgelopen jaren voldoende gegevens beschikbaar
gekomen om nieuwe grenswaarden te kunnen vaststellen. Het monitoringsprogramma
betekent maximaal ongeveer 3 jaar vertraging voor invoering van de nieuwe
testmethode en dat vindt Nederland onaanvaardbaar voor deze categorie voertuigen.
De Commissie zal gevraagd worden haar voorstel daarop aan te passen. Voor
vrachtauto’s ligt de situatie anders; daarover zijn nog te weinig gegevens
beschikbaar en kan het Commissie-voorstel gevolgd worden. Daarbij is het belangrijk
te benadrukken dat er gestreefd moet worden naar een goede samenwerking met
de industrie om de benodigde gegevens over vrachtauto’s
beschikbaar te krijgen (zoals is gebeurd bij personen- en bestelauto’s).Nederland zal in de Raadswerkgroep tevens duidelijker proberen vast te
leggen dat bij voldoende gegevens de periode van «monitoring»
eerder beëindigd wordt. De verwachting is overigens niet dat de lidstaten
die tijdens de CATP-vergadering van 14 februari 2006 zich van stemming
onthouden hebben, dit voorstel in de Raadswerkgroep zonder problemen zullen
aanvaarden. Er zal dus nog discussie plaatsvinden.Tevens zal Nederland een voorstel uitwerken om het huidige Reglement 51
aan te passen wat betreft de afrondingsprocedure van de meetwaarden en het
testwegdek, als overbrugging van de tijd die het kost om de nieuwe testmethode
in te voeren en effectief te laten worden.Overigens geldt voor de verplichte typegoedkeuring voor nieuwe voertuigen
voor de lidstaten primair de Richtlijn 70/157/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd
in 1999. Voor een echt effect zal deze Richtlijn aangepast moeten worden conform
de aanpassing van Reglement 51.Los van dit specifieke voorstel is Nederland sceptisch over het gehele
proces van het aanpassen van typegoedkeuringseisen in de VN/ECE en de EG.
Eerdere aanscherpingen van de typegoedkeuringseisen zijn, met name voor personenauto’s,
weinig effectief gebleken en de aanpassingsprocedure in de VN/ECE neemt veel
tijd in beslag. Dit ligt niet alleen aan het proces bij de VN/ECE, maar ook
aan het Brusselse traject dat daarna nog doorlopen moet worden. Nederland
zal actie in de richting van de Commissie en in de Raadswerkgroep ondernemen
om de effectiviteit van de huidige typegoedkeuringseisen te vergroten door
betere technische definities.Tevens moet opgemerkt worden dat merkbare vermindering van de hinder door
voertuiggeluid technisch wel mogelijk is op korte termijn, maar in de praktijk
zal het effect nog op zich laten wachten omdat voertuigen die op dat moment
al in gebruik zijn, rijden dan nog tot wel 15 jaar doorrijden. Overigens een
zeer belangrijke factor van de geluidshinder is, in de praktijk, de kwestie
van de (onderhouds)toestand van het voertuig in gebruik. Ook zal betere handhaving
(politie en/of APK) de geluidsoverlast van uitlaten onder voertuigen op de
weg, die teveel geluid produceren, verminderen.Fiche 6: Mededeling inzake een EU strategie voor biobrandstoffenTitel:Mededeling van de Commissie – Een EU strategie
voor biobrandstoffenDatum Raadsdocument:10 februari 2006 Nr. Raadsdocument:6153/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006)34 Eerstverantwoordelijk ministerie:VROM i.o.m. EZ, FIN, V&W, LNV, BZBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroepen
Landbouw (en tevens Energie), MilieuraadAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:De Commissie heeft op 20 februari 2006 het Actieplan Biomassa in
de Landbouwraad besproken. Aanvullend op dit actieplan heeft de Commissie
een EU-strategie voor biobrandstoffen gecommuniceerd. In deze strategie worden
drie doelen genoemd:• Biobrandstoffen stimuleren in de EU en ontwikkelingslanden, verzekeren
dat productie en toepassing wereldwijd positieve milieueffecten hebben en
bijdragen aan de Lissabon-strategie;• Grootschalige toepassing van biobrandstoffen bevorderen door de
kosteneffectiviteit te verbeteren (optimalisatie teelt, onderzoek naar 2e
generatie biobrandstoffen, ondersteuning demoprojecten en niet-technische
belemmeringen wegnemen);• Nagaan welke kansen biobrandstoffen bieden voor ontwikkelingslanden
en welke rol de EU kan spelen bij de duurzame productie van biobrandstoffen.Onder biobrandstoffen wordt in deze communicatie verstaan biotransportbrandstoffen.
De strategie betreft dus niet de biomassa (die soms ook biobrandstoffen worden
genoemd) voor opwekking van elektriciteit en/of warmte.De strategie omvat zeven stappen: (1) Stimuleer de vraag, (2) Benut de
milieuvoordelen, (3) Ontwikkel productie en distributie, (4) Vergroot de aanvoer
van grondstoffen voor biobrandstoffen, (5) Verbeter de handelsmogelijkheden,
(6) Ondersteun ontwikkelingslanden, en (7) Ondersteun onderzoek en ontwikkelingOpmerkelijk is dat de Commissie nadrukkelijk aandacht besteedt aan de
mogelijke betekenis van biobrandstoffen voor ontwikkelingssamenwerking.De Commissie communiceert deze strategie over biobrandstoffen voorafgaand
aan een evaluatie (eind 2006) en herziening van de Biobrandstoffenrichtlijn
(richtlijn 2003/30/EC van 8 mei 2003, Pb L 123, 17.5.2003). Tevens
wordt een aanpassing van Richtlijn Kwaliteit Brandstoffen voor het wegverkeer
voorzien die hogere bijmengpercentages van biobrandstoffen mogelijk moet maken.
In de evaluatie zullen, zoals aangekondigd in de huidige Biobrandstoffenrichtlijn,
aan de orde komen kosteneffectiviteit, de ambitie na 2010 en het nagaan en
monitoren van alle milieu-aspecten van biotransportbrandstoffen. Verwacht
wordt dat de Europese Commissie spoedig na de evaluatie de richtlijn zal willen
aanscherpen, mogelijk door de huidige indicatieve doelstellingen te vervangen
door een verplichting.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., betreft
een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: n.v.t., betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité:
nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Strikt genomen niet van toepassing,
want het betreft een mededeling. Indien echter tot een beoordeling dient te
worden overgegaan, dan is het oordeel: positief.Een effectieve inzet van Gemeenschapsbeleid heeft toegevoegde waarde boven
de inzet van afzonderlijke lidstaten. Bijvoorbeeld waar het gaat om coördinatie
van onderzoeksinspanningen en het scheppen van randvoorwaarden voor een transparante
interne markt voor biobrandstoffen. Met name het laatste is voor Nederland,
dat biobrandstoffen zal moeten importeren, van groot belang. De subsidiariteit
van het stimuleren van productie van biobrandstoffen in de EU is twijfelachtig.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing, want het betreft een mededeling. Indien echter tot een beoordeling
dient te worden overgegaan, dan is het oordeel: twijfelachtig.Veel zal afhangen van de wijze waarop de Commissie de aangekondigde maatregelen
nader uitwerkt. Nederland maakt ten aanzien van dit punt dan
ook een voorbehoud omdat de impact van afzonderlijke maatregelen op dit moment
nog niet te overzien is.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:De financiële consequenties zijn nog onduidelijk, zie ook Consequenties voor de EU-begroting. Afhankelijk van de
inzet van biobrandstoffen, en de ontwikkeling van de wereldmarktprijs van
fossiele brandstoffen, kan de huidige meerprijs van biobrandstof verder toenemen
of juist afnemen. Dit heeft gevolgen voor de consumentenprijs.De administratieve lasten nemen niet of nauwelijks toe. Er wordt naar
gestreefd dat de vereiste administratie voor aantonen dat aan de verplichting
wordt voldaan, volledig is gebaseerd op bestaande administratie of daar in
de toekomst deels voor in de plaats komt. Een Europees afgestemd certificatiesysteem
maakt naar verwachting deel uit van de voorstellen van de Commissie voor aanpassing
van de Richtlijn Biobrandstoffen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): Zie Subsidiariteit en proportionaliteit.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden:De naar verwachting toenemende vraag naar biobrandstoffen kan leiden tot
een grotere import van biobrandstoffen vanuit ontwikkelingslanden. De Commissie
geeft in stap 6 aan ontwikkelingslanden te willen ondersteunen bij het ontwikkelen
van productie van biobrandstoffen. Omdat de productie van biobrandstoffen
kan leiden tot meer banen en welvaart in ontwikkelingslanden steunt Nederland
de inzet van de Commissie om ook in ontwikkelingslanden de productie van biobrandstoffen
mogelijk te maken indien dit past binnen de nationale en sectorale ontwikkelingsstrategieën.
Daarbij zullen ontwikkelingslanden geholpen worden om op duurzame wijze te
profiteren van de kansen die de productie van biobrandstoffen biedt. De EU-doelstellingen
zullen een aanzuigende werking hebben op de internationale productie, waarbij
mogelijk de duurzaamheid in het gedrang kan komen, bijvoorbeeld door overmatig
gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen, illegale woudkap, onrechtmatige
en ongewenste verdringing van traditionele producenten en productie, en aantasting
van biodiversiteit. De EU zal ontwikkelingslanden moeten steunen om dergelijke
negatieve gevolgen voor de duurzaamheid zoveel mogelijk te voorkomen.De mededeling pleit voor het stellen van minimale duurzaamheidseisen aan
de productie van biobrandstoffen, onder andere als voorwaarde om mee te tellen
voor de in de Richtlijn Biobrandstoffen gestelde doelen en wil deze minimumeisen
ook van toepassing laten zijn op in derde landen geproduceerde biobrandstoffen.
Tegelijkertijd stelt de mededeling dat een certificeringssysteem en de minimumeisen
moeten voldoen aan de WTO-regels. Deze doelstellingen staan mogelijk op gespannen
voet met elkaar.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland ondersteunt de inzet van klimaatneutrale brandstoffen zoals
biobrandstoffen om daarmee de CO2-reductie bij de verkeerssector
te vergroten en de afhankelijkheid van ruwe olie te verminderen.
De CO2-prestaties van biobrandstoffen kunnen en moeten echter omhoog
en de kosten kunnen omlaag. Daarnaast mag de productie van biobrandstoffen
geen afwenteling veroorzaken op andere maatschappelijk thema’s (woudkap,
biodiversiteit, sociale thema’s). De groei in de inzet op biobrandstoffen
ligt voor de hand gezien de CO2-problematiek bij verkeer maar dan
wel zo veel mogelijk onder de bovenstaande voorwaarden. Om die reden ligt
het voor de hand zo spoedig mogelijk met een certificeringssysteem te komen
waarmee de prestaties van de biobrandstoffen helder worden en moeten er duurzaamheidscriteria
worden opgesteld en moet afgesproken worden hoe daar op gestuurd zal worden.Het belang van een EU-strategie voor biobrandstoffen kan door Nederland
van harte worden onderschreven. Het is goed dat de Europese Commissie op dit
dossier een poging doet het gebruik van biobrandstoffen te stimuleren en te
verduurzamen, handelsmogelijkheden te verbeteren, ontwikkelingslanden te ondersteunen,
en onderzoek en ontwikkeling te coördineren.Nederland staat met name positief ten aanzien van:– een rapportage over eventuele herziening van de Biobrandstoffen
richtlijn en het daarin opnemen van een wettelijke verplichting tot op de
markt brengen van een minimum aandeel biobrandstoffen;– certificering van biobrandstoffen (zowel productie als duurzaamheid)
binnen de EU;– het stimuleren van de 2e generatie biobrandstoffen en bioraffinage.De uitwerking van deze strategie is echter nog slechts op onderdelen concreet.
Bovendien wordt de inzet op certificering, meer CO2-reductie en
sturen op duurzaamheid te ver naar achteren geschoven (na 2010). Nederland
is dan ook geïnteresseerd in de nadere uitwerking van deze strategie
en voor de consequenties van deze strategie voor de richtlijn biobrandstoffen
en wenst een inzet die al voor 2010 tot eerste resultaten leidt.Nederland is voorstander van harmonisatie van de invoering van de richtlijn
biobrandstoffen in de lidstaten, zodat vrij verkeer van (grondstoffen voor)
biobrandstoffen mogelijk wordt. Nu loopt de implementatie sterk uiteen binnen
de EU. De voorkeur gaat daarbij uit naar een wettelijke verplichting voor
elke lidstaat, omdat dit leidt tot de grootste kosteneffectiviteit, eventuele
overcompensatie voorkomt, een level playing field creëert binnen de EU,
de kosten neerlegt bij de vervuiler en het beleid toekomstbestendiger maakt.
De huidige situatie waarin een aantal lidstaten een accijnsvrijstelling hanteert
en andere lidstaten een verplichting is volgens Nederland ongewenst, omdat
de hoogte van de accijnsvrijstelling de marktprijs van biobrandstoffen beïnvloedt
en daarmee niet a priori de grootste kosteneffectiviteit wordt bereikt. Nederland
meent dat een «macroverplichting» (dat wil zeggen een verplichting
voor bedrijven tot op de markt brengen van een minimumhoeveelheid biobrandstof
als percenage van de totale brandstofafzet) de voorkeur verdient boven een «micro-verplichting»
(de strikte bijmengverplichting – iedere liter uit de pomp bevat X%
biobrandstof). Een voor de oliemaatschappijen flexibelere verplichting door
verhandelbaarheid van bijgemengde biobrandstof leidt namelijk tot een betere
kosteneffectiviteit, maakt het gemakkelijker om betere biobrandstoffen te
stimuleren en geleidelijk terrein te laten winnen, en bevordert de toepassing
van hogere «blends», bijvoorbeeld E-85 (85% ethanol met
15% benzine).Nederland is voorstander van certificering op EU-niveau, zodat sprake
is van een level playing field. Certificaten of garanties van oorsprong zijn
enerzijds belangrijk om de prestaties van biobrandstoffen (op CO2
en evt. andere gebieden) helder te krijgen zodat daar op gestuurd
kan worden en anderzijds om internationale handel in biobrandstoffen (mengsels)
te faciliteren. Het is daarbij essentieel dat zo’n systeem internationaal
gebruikt en geaccepteerd wordt. Voor de verdere ontwikkeling van een intercontinentale
biobrandstoffenmarkt en ter ondersteuning van de vormgeving van de biobrandstofproductie
in ontwikkelingslanden en landen waarin van illegale woudkap sprake is, is
het van groot belang dat een discussie wordt gevoerd over duurzaamheidaspecten.
Bij voorkeur wordt deze discussie in EU-verband gevoerd. Nederland hecht zeer
aan duurzame voorziening en toepassing van biobrandstoffen.In het kader van het ontwikkelen van duurzaamheidscriteria kan het in
beeld brengen van de stikstofbalans een belangrijke rol spelen. Concreet betekent
dat het kwantificeren van de input door kunstmest en de output door uitspoeling
(o.a leidend tot algenbloei) en verbrandingsemissies (o.a. leidend tot smog
in binnensteden). Zowel binnen de EU als bij UNEP bestaat voor een dergelijke
aanpak momenteel belangstelling.Nederland hecht aan een goed werkende internationale markt voor biobrandstoffen.
Dit betekent dat geen handelsbelemmeringen moeten worden opgeworpen voor de
invoer van biobrandstoffen uit derde landen.Nederland is sterk voorstander van het stimuleren van innovatieve (2e
generatie) biobrandstoffen en bioraffinage en ondersteunt onderzoek en ontwikkeling
op deze onderwerpen. Nederland overweegt diverse maatregelen ter ondersteuning
van de Nederlandse industrie op dit gebied.Daarnaast is Nederland eveneens voor het opzetten van een «European
Biofuel Technology Platform». Nederland dringt aan op het zo goed mogelijk
verzekeren van de beleidsrelevantie van de door het platform op te stellen
Strategische Onderzoeksagenda wat mogelijk het beste kan gebeuren door het
instellen van een klankbordgroep van overheidsvertegenwoordigers binnen het
platform.De Commissie wil volgens de mededeling een impuls geven aan de productie
van biomassa binnen de EU. Een eerste voorbeeld is dat suikerproductie voor
bio-ethanol ook in aanmerking zal komen voor de huidige stimuleringsregelingen
voor braakleggen en productsteun energiegewassen van € 45 per ha.
Een tweede voorbeeld is om na te gaan of interventie-tarwe zal worden ingezet
voor biobrandstoffen. Het is nog niet zeker dat deze maatregelen in Nederland
zullen leiden tot een groter aanbod van competitieve biomassa. Daarbij kan
echter wel worden opgemerkt dat de verwerking van agrarische rest- en bijproducten
ook in Nederland een toekomstperspectief heeft als grondstof voor de «tweede
generatie» biobrandstoffen. Of dit mede leidt tot verduurzaming van
de landbouw is nu niet goed te overzien; daartoe zou tenminste een vergelijking
gemaakt moeten worden met de huidig toepassing van deze reststromen.Nederland steunt de biobrandstoffendoelstelling, maar is (nog) niet overtuigd
dat productiebevordering binnen de EU hiertoe de geëigende methode is.
Verplichtstelling in combinatie met sturing op duurzaamheidsaspecten en meer
CO2-reductie via onder andere technisch geavanceerde biobrandstoffen
lijkt in elk geval te leiden tot stimulering van de biomassaproductie, waarbij
producenten die technisch geavanceerde producten kunnen maken en de biomassa
dicht bij huis halen een zeker voordeel hebben ten opzichte van producenten
die laagwaardige biobrandstoffen maken of onder verdachte omstandigheden (woudkap).
Nederland acht het daarom wenselijk dat de Commissie zich uitspreekt over
de verwachte kosten en baten van het stimuleren van biomassaproductie binnen
de EU. Daarbij moet wel in ogenschouw worden genomen dat de verwachte toename van het gebruik van biomassa een groot beroep zal doen op
de beschikbaarheid ervan. In dat kader moet ook de bredere doelstelling van
de Commissie «....to help Europe to reduce dependence on energy imports,
increase sustainability and stimulate growth and jobs» worden bezien.
De productie van biomassa in de EU kan een bijdrage leveren aan het verminderen
van de energie afhankelijkheid (zowel van olie- als van biomassa import) en
aan het scheppen van banen en groei in rurale gebieden.In het kader van de beoogde wijziging van de Richtlijn Kwaliteit Brandstoffen
voor het wegverkeer, kan Nederland alleen instemmen met een verruiming van
de Europese specificatie voor benzine, als dat niet leidt tot een verhoging
van de VOS-uitstoot (vluchtige organische stoffen) van verkeer omdat dit anders
negatieve gevolgen voor de luchtkwaliteit/gezondheid kan hebben en het behalen
van de EU-NEC-plafonds voor VOS in gevaar kan komen.Nederland zal de onderhandelingen over de Europese strategie voor biobrandstoffen
als volgt inzetten:Het initiatief van de strategie voor biobrandstoffen wordt door Nederland
verwelkomd. Naast nadere uitwerking en onderbouwing van de voorgestelde maatregelen,
vraagt Nederland expliciet aandacht voor de volgende punten:• Zo snel mogelijk (dat wil zeggen voor 2010) inzetten op– een internationaal certificeringssysteem;– bevorderen van de toepassing van biobrandstoffen met betere CO2-prestatie;– duurzaamheidscriteria;• Nederland acht het wenselijk dat de Commissie zich uitspreekt over
alle verwachte kosten en baten van het stimuleren van biomassaproductie binnen
en buiten de EU, en vraagt de Commissie aan te geven wat het financieel beslag
van de voorstellen zal zijn.• Nederland vraagt aan de Commissie hoe het stellen van productie-eisen
aan te importeren biobrandstoffen zich verhoudt tot de regels van de WTO.• Nederland vraagt de Commissie om meer gerichte aandacht te besteden
aan de ontwikkeling van de zgn. «tweede generatie» biobrandstoffen.
Te denken valt aan:– Initiatieven om de groei van biobrandstoffen in de EU en in ontwikkelingslanden
vooral in te vullen met betere biobrandstoffen (via een verplicht minimum
marktaandeel of door biobrandstoffen met betere CO2-prestaties
zwaarder te laten wegen in een verplichting). De Commissie wordt gevraagd
om regie te nemen en de activiteiten in een aantal lidstaten om te vormen
tot een EU plan.– Meer R&D-geld gericht op stimuleren van grootschalige productie
in de EU van de geavanceerdere biobrandstoffen;– Aandacht voor de rol die nichemarkten zoals E-85 kunnen spelen
in de biobrandstofstrategie;– Een verplichting voor autofabrikanten tot het geschikt maken van
hun voertuigen om met grotere percentages biobrandstoffen te kunnen rijden
(zgn. flexi-fuel-technologie).• Nederland vraagt de Commissie een afweging te maken van de voordelen
van een «macro-verplichting» (= marktaandeel) versus een «micro
verplichting» (per liter bijmengen);• Negatieve gevolgen voor de luchtkwaliteit, gezondheid en het behalen
van de VOS-NEC-plafonds van een verruiming van de Europese specificatie voor
benzine.XNoot1De controle vindt plaats door de toezichthouders. Wie toezichthouders
worden zal mede afhangen van de uiteindelijke inhoud van de verordening en
vastgelegd worden in de betreffende Nederlandse regelgeving. Toezichthouders
bij bestaande beveiligingsregelgeving op transport gebied zijn o.a. de Inspectie
Verkeer en Waterstaat en gemeentelijke toetsers. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-451.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl