Frequentiebeleid; Brief staatssecretarissen over de verdeling van frequenties voor radio-omroep
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24095, nr. 83

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24095 nr. 83

31-08-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Onderzoek op grond van de motie Wagenaar c.s. (TK 2000–2001;
24 095 nr. 75)II. Kabinetsstandpunt m.b.t. de motie Atsma c.s. (TK 2000–2001;
24 095 nr. 79)III. VeilingopzetIII.1 Procesbeschrijving integrale toetsing door veilingexpertsIII.2 Aanpassingen in de veilingopzet als gevolg van adviezen
veilingexpertsa. Kansen voor nieuwkomersb. Concurrentie tijdens de veilingc. Voorkomen van samenspanningd. Simultaan meerronden- versus «first-price sealed
bid»-veiling (noodrem)III.3 Aanbevelingen Erasmus Universiteit Rotterdam (UMTS)
en veiling radiofrequentiesIV. SlotconclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24095Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 095Frequentiebeleidnr. 83BRIEF VAN DE STAATSSECRETARISSSEN VAN VERKEER EN WATERSTAAT EN VAN
ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 31 augustus 2001Met deze brief wil het Kabinet de Tweede Kamer informeren over de voortgang
en huidige stand van zaken ten aanzien van de verdeling van frequenties voor
radio-omroep sinds het overleg met de Tweede Kamer op 4 en 5 juli 2001. Thans
zijn de uitkomsten van het onderzoek naar de vergelijkende toets bekend en
is ook nadere informatie beschikbaar over de technische aspecten van de verdeling
van radiofrequenties. Op basis hiervan kan besluitvorming plaatsvinden over
het toe te passen verdelingsmechanisme en de verder te zetten stappen van
uitvoering van het zero base project. Deze besluitvorming is gebaseerd op
een integrale afweging van de verschillende aspecten die in dit kader van
belang zijn, zoals de stand van zaken met betrekking tot de frequentietechnische
uitwerking van zerobase, de uitwerking van de veilingopzet en de uitkomsten
van het onderzoek naar de vergelijkende toets.Eerst wordt het Kabinetsstandpunt op hoofdlijnen weergegeven. In de hoofdstukken
daarna wordt op de verschillende elementen dieper ingegaan. Het Kabinet hoopt
hiermee tegemoet te komen aan de wens van de Tweede Kamer om nauw betrokken
te zijn bij dit onderwerp waarmee vele maatschappelijke belangen zijn gemoeid.Tijdens het overleg op 5 juli heeft de Tweede Kamer een motie aanvaard
(Motie Wagenaar c.s., TK 2000–2001, 24 095, nr. 75) waarin de regering
wordt verzocht de technische en juridische merites in kaart te brengen van
de mogelijkheden van toewijzing door middel van een vergelijkende toets waarbij
soortgelijke criteria worden gehanteerd als bij de vergelijkende toets in
1998, alsmede zorg wordt gedragen voor diversiteit door tenminste één
kavel toe te wijzen aan respectievelijk een nieuwszender, een klassieke muziek
zender, alsmede een Nederlandstalige zender en daarbij van onafhankelijke
expertise gebruik te maken. Het Kabinet heeft daartoe een diepgaand onderzoek
ingesteld. Dit onderzoek is afgerond en door onafhankelijke deskundigen beoordeeld. In het onderzoek wordt geconcludeerd dat een vergelijkende toets met toepassing
van de criteria uit 1998, zoals door de motie gevraagd, niet mogelijk is.
De gevraagde compartimentering staat daar los van; die kan zowel bij veilen
als toetsen worden toegepast. Deze conclusie wordt door de deskundigen onderschreven.
Het houden van een vergelijkende toets voor commerciële radio, die zich
op een inhoudelijk/kwalitatieve beoordeling zou moeten richten, is in de huidige
omstandigheden kwetsbaar met het oog op de juridische vragen en uitwerkingen.
Het veronderstelt ook een vergaande beleidswijziging van de bemoeienis van
de overheid met de commerciële radiomarkt. Tenslotte kost de voorbereiding
en uitvoering ervan volgens het onderzoek tenminste één tot
anderhalf jaar (volgens de deskundigen waarschijnlijk nog langer). Dit zal
voor alle partijen leiden tot grote onzekerheid over een lange periode en
een door potentiële, nieuwe marktpartijen juridisch betwist uitstel tot
in 2003.De discussies over het te hanteren verdelingsmechanisme gedurende het
laatste halfjaar hebben geleid tot een situatie waarin de huidige vergunningen
zijn verlengd tot september 2002. Deze tijd geeft ruimte om de voorbereiding
van de uitgifte op gedegen wijze af te ronden.Een aantal aspecten is daarbij van belang:• de voortgang van de internationale coördinatie wordt beïnvloed
door de onderhandelingsmogelijkheden en belangen van onze buurlanden en door
de discussie over de bedekking van de publieke omroep;• de feitelijke technische implementatie die van de beide zenderexploitanten
(operators) nog forse technische en financiële inspanningen vergt;• de discussies over de garantie aan de publieke omroep dat mogelijke
verzorgingsproblemen ex ante (dat wil zeggen voorafgaand aan de uitgifte voor
commerciële radio) zullen worden opgelost. Voor Radio 1 en Radio 4 bestaat
hierover nog onzekerheid. Het kabinet wil dat deze onzekerheid, nog los van
de bestaande wettelijke verplichting, hoe dan ook uit de weg wordt geruimd.• de beslissing, naar aanleiding van de discussies over het rapport
van de Commissie Bouw, om het aantal landelijke pakketten uit te breiden tot
10 is ten koste gegaan van het aantal frequenties dat beschikbaar is voor
niet-landelijke omroepen. Er is tijd nodig om modificaties aan te brengen
die ervoor moeten zorgen dat de geografische dekking van de resterende niet-landelijke
frequenties wordt verbeterd.Op de eerste twee punten dienen de volgende toelichtingen te worden gegeven:De stand van zaken met betrekking tot de voorbereiding van de verdeling
van frequenties was op te optimistische inzichten gebaseerd. Werd begin juli
nog aangenomen dat de internationale coördinatie in september geheel
of nagenoeg geheel zou zijn afgerond, inmiddels is gebleken dat deze verwachting
moet worden bijgesteld. Nederland is voor de voortgang van de coördinatie
afhankelijk van de onderhandelingscapaciteit en de belangen van de buurlanden.
Daarnaast worden de onderhandelingen in toenemende mate beïnvloed door
de bovengenoemde technische discussies. Bovendien moet worden opgemerkt dat
in het buitenland een sterk groeiende belangstelling bestaat voor het zerobase
project, in het bijzonder ook omdat de extra ruimte voor commerciële
radio-omroep die daardoor ontstaat voor diverse landen reden is om zelf vergelijkbare
projecten te starten. Dit verscherpt de onderhandelingen.Dit vormt een extra complicatie bij de coördinatie, omdat te zeer
forceren van Nederlandse kant nadelig kan uitwerken op het onderhandelingsresultaat
en daarmee op de voor ons land beschikbare frequentieruimte. De tegenvallende
voortgang bij de internationale coördinatie betekent dat voor een aantal
pakketten bestemd voor commerciële radio-omroep veel onzekerheden
bestaan, zodat het starten van de procedure voor uitgifte op dit moment te
vroeg is.Voor de feitelijke implementatie geldt het volgende. De discussies tussen
de beide operators over dit onderwerp zijn in de afgelopen periode verscherpt.
Duidelijk is dat bij de nadering van de verdeling van frequenties de toekomstige
marktverhoudingen hun schaduw op de huidige samenwerking werpen. Dat heeft
tot nu toe onder andere geleid tot grote terughoudendheid bij het doen van
investeringen die noodzakelijk zijn voor de implementatie van zerobase. Indien
zou worden gewacht met het doen van investeringen totdat de verdeling van
frequenties heeft plaatsgevonden en beide operators weten wie hun klanten
zijn, dan zou volgens de betrokken ondernemingen de implementatie (vanaf dat
moment) nog bijna een jaar vergen.Om bovenstaande complicaties snel en goed te behandelen en daarmee te
bereiken dat vóór afloop van de huidige, verlengde vergunningen
de herverdeling heeft plaatsgevonden, is er een aantal initiatieven genomen:Om de voortgang van de internationale coördinatie te versnellen,
wordt het procesmanagement bij de Inspectie VenW/Divisie Telecom (voorheen
RDR) versterkt door extra inzet van capaciteit, vooral om tijdig knopen door
te hakken bij eventuele stagnerende discussies tussen de beide zenderexploitanten
(veroorzaakt door hun onderling tegenstrijdige commerciële belangen).
De regierol die de Inspectie nu al heeft wordt daarmee sterker geprofileerd.De onderhandelingscapaciteit aan Nederlandse kant zal worden versterkt
door inzet van meer personeel bij de betrokken partijen. Tevens wordt er bij
met name de Duitse operators op aangedrongen ook hun overheid in dit proces
sterker te ondersteunen. Met deze afspraken zijn voorwaarden geschapen om
ruim voor de noodzakelijke termijn van herverdeling de internationale coördinatie
af te ronden.Voor de feitelijke bouw van de nieuwe netten zal het proces van het aanvragen
en verwerven van de nodige vergunningen worden voortgezet. Het Ministerie
van VenW faciliteert dit proces waar dat mogelijk is.Er worden afspraken voorbereid met de zenderexploitanten om, vooruitlopend
op het verkrijgen van de nodige vergunningen, alvast alle mogelijke investeringen,
noodzakelijk voor het exploiteren van de nieuwe netten, te verrichten. Daarmee
wordt bereikt dat in september volgend jaar de infrastructuur zover kan zijn
gerealiseerd dat de marktpartijen die bij de herverdeling de gebruiksrechten
voor een net hebben verworven, daadwerkelijk de ether in kunnen.Tenslotte kan worden opgemerkt dat de in het voorgaande geschetste aanpak
nog een ander belangrijk voordeel heeft, namelijk dat de veilingen voor landelijke
en niet-landelijke FM frequenties in samenhang met elkaar kunnen worden gehouden.In het vervolg van deze brief willen we graag op enkele punten nog iets
nader ingaan.Deze zijn:– Het onderzoek en de validering daarvan, op grond van de Motie
Wagenaar c.s. (TK 2000–2001; 24 095, nr. 75)– Het Kabinetsstandpunt m.b.t. de motie Atsma c.s. (TK 2000–2001
24 095 nr. 79)– De veilingopzet. I. Onderzoek op grond van de motie Wagenaar c.s. (TK 2000–2001;
24 095 nr. 75)In bijlage I is de rapportage opgenomen van het onderzoek naar de juridische
en technische merites van het voorstel zoals vervat in de motie Wagenaar c.s.
(TK 2000–2001, 24 095, nr. 75). Deze rapportage is voorgelegd aan
een aantal externe, onafhankelijke, deskundigen, die ieder voor zich een oordeel
hebben uitgesproken over hetgeen in de rapportage is verwoord. De deskundigen
die bereid zijn geweest een beoordeling te geven zijn: dr. N.A.N.M. van Eijk,
prof. dr. P.W.M. Rutten, prof. dr. L. Gormley, prof. dr. L.G. Nihoul en mr.
J.F. Appeldoorn. De laatste drie, allen verbonden aan de Rijksuniversiteit
Groningen, hebben gezamenlijk een beoordeling gegeven. De rapportage en de
beoordelingen treft u aan in bijlage I, IA, B en C.In de rapportage wordt een overzicht gegeven van de verschillende procedures
die in de afgelopen jaren zijn gehanteerd voor de uitgifte van frequenties
voor commerciële (radio)omroep en de daaruit voortvloeiende jurisprudentie.
Vervolgens wordt op basis van de vigerende wetgeving, een juridisch oordeel
gevormd over hetgeen in de motie wordt gevraagd. In het laatste hoofdstuk
worden conclusies getrokken.Geconcludeerd wordt dat uit de systematiek van de Telecommunicatiewet
en het Frequentiebesluit voortvloeit dat de overheid vanuit algemene maatschappelijke,
culturele of economische belangen dient te kunnen motiveren waarom bij de
uitgifte van frequenties voor commerciële radio-omroep, in plaats van
een veiling, een vergelijkende toets zou worden gevorderd. Waar onder de,
voorheen vigerende, Wet op de telecommunicatievoorzieningen (WTV) nog volstaan
kon worden met een motivering van de toepassing van bepaalde criteria op grond
van doelmatig ethergebruik en een doelmatige verzorging van de telecommunicatie
in het algemeen maatschappelijk en economisch belang, dient onder de Telecommunicatiewet
eerst de voorvraag te worden beantwoord waarom die belangen onvoldoende met
een veiling worden bereikt. In die zin wijkt de Telecommunicatiewet af van
de WTV.Alleen het individuele economische belang van bestaande partijen bij continuïteit
vormt onvoldoende rechtvaardigingsgrond om niet te gaan veilen. Er zullen
andere, algemene, belangen moeten worden gediend om een vergelijkende toets
te kunnen rechtvaardigen. Verder zal iedere keer getoetst moeten worden of
een dergelijk belang ook niet reeds door een veiling kan worden behartigd.
De algemene belangenafweging is onlosmakelijk verbonden met de doelstelling
die de overheid wil bereiken met de uitgifte van frequenties voor commerciële
radio-omroep. Uit die algemene belangen en de doelstelling dienen vervolgens
criteria te worden afgeleid die adequaat zijn om de beoogde doelstelling te
bereiken.Het onderzoek komt tot de conclusie dat een vergelijkende toets met toepassing
van de criteria uit 1998, zoals wordt voorgesteld in de motie Wagenaar c.s.,
niet mogelijk is. Een vergelijkende toets zal namelijk vooral op kwalitatieve,
inhoudelijke, criteria gebaseerd moeten worden. De criteria dienen te voldoen
aan de relevante nationale en Europese wet- en regelgeving, alsmede aan de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Zo'n vergelijkende toets zal meer
ingrijpen in de ordening van de radiomarkt dan bij een veiling het geval is,
omdat bij een toewijzing door een toets inhoudelijke criteria medebepalend
zijn voor het inrichten van die markt. Dat veronderstelt ook een wijziging
van het door de regering gevoerde – en eerder door de Tweede Kamer gesteunde –
beleid dat sterk was gericht op het veilen van de frequenties en de meer afstandelijke
opstelling van de overheid ten opzichte van de markt die daarbij hoort. De inschatting is dat de voorbereiding en uitvoering van een vergelijkende
toets op basis van uitgewerkte, kwalitatieve criteria, mede gezien de complexiteit
en gevoeligheid van het dossier, ten minste een tot anderhalf jaar vraagt.
Dat betekent dat op zijn vroegst pas eind 2002, begin 2003 bekend kan zijn
wie de nieuwe vergunninghouders worden. Hiervoor is reeds aangegeven dat ernaar
wordt gestreefd ook de technische implementatie september 2002 zodanig afgerond
te hebben dat de vergunninghouders de ether in kunnen.De deskundigen hebben de volgende beoordeling gegeven. Een vergelijkende
toets zoals wordt voorgesteld in de motie Wagenaar c.s. is volgens alle deskundigen
niet te rechtvaardigen. Bedrijfseconomische criteria die in het voordeel van
bestaande partijen zouden zijn, worden door hen afgewezen. Allemaal hebben
zij aangegeven dat een veiling op dit moment het enige verdelingsinstrument
kan zijn. Rutten en Van Eijk menen dat ook bij een veiling voldoende rekening
kan worden gehouden met economische en maatschappelijke belangen en diversiteit.
Gormley c.s. plaatsen een kanttekening bij de toepassing van clausulering
bij een veiling. Van Eijk is van mening dat voor het kunnen toepassen van
een vergelijkende toets wijziging van het Frequentiebesluit (en mogelijk van
de Telecommunicatie- en Mediawet) nodig is om naast de, zijns inziens, voorgeschreven
voorkeurspositie van de veiling ook de vergelijkbare toets voldoende wettelijke
basis te geven. Dat zal volgens hem waarschijnlijk meer tijd vergen dan de
periode die in de rapportage wordt genoemd. Gormley c.s. achten een vergelijkende
toets, temeer daar ook het veilinginstrument ingezet kan worden, een tamelijk
ongeschikt, minder transparant, middel voor verdeling, dat bovendien zeer
complex in de uitwerking zal zijn. Rutten voorziet voor de uitwerking van
een vergelijkende toets, waarvoor eerst belangen en doelen dienen te worden
geformuleerd, een moeizaam politiek en tijdrovend proces.Het Kabinet komt op grond van het onderzoek en de beoordeling daarvan
door de deskundigen tot de volgende afweging. Uitvoering van een vergelijkende
toets, zoals voorgesteld in de motie Wagenaar c.s., is niet mogelijk. Dat
betekent echter niet, dat een vergelijkende toets nooit kan worden gehanteerd
als verdelingsinstrument. Ook zonder wetswijzigingen is het mogelijk om op
basis van de vigerende wettelijke bepalingen vanuit algemene belangen en een
bepaalde doelstelling te kiezen voor een vergelijkende toets. Telecommunicatiewet
en Frequentiebesluiten leiden niet tot de conclusie dat voor de onderhavige
frequenties geen vergelijkende toets zou kunnen worden toegepast. Het Kabinet
wijst er in dit verband op dat er recentelijk voor is gekozen de DVB-T- en
T-DAB-frequentieruimte voor gebruik door commerciële omroep via een vergelijkende
toets uit te geven. In reactie op de meer algemeen geschetste moeilijkheden
om een vergelijkende toets goed uit te voeren wijst het Kabinet op de ervaringen
in andere landen waar frequenties voor commerciële omroep in de regel
via een vergelijkende toets worden verdeeld. Dat de afweging van die algemene
belangen, het formuleren van een doelstelling en daaruit af te leiden criteria
complex is en daarom tijd kost, wordt door het Kabinet gedeeld. Dat leidt
het Kabinet tot het oordeel dat het hanteren van een vergelijkende toets met
toepassing van inhoudelijke/kwalitatieve criteria voor commerciële radio
onder de huidige omstandigheden kwetsbaar is met het oog op de juridische
vragen en uitwerkingen. Ter toelichting van dit oordeel moge ook nog het volgende
dienen. In het onderzoek wordt geconcludeerd dat uit de Telecommunicatiewet
en het Frequentiebesluit voortvloeit dat veiling het primaire uitgifte-instrument
is. Anders dan op grond van de oude Wet op de Telecommunicatievoorzieningen
dient nu door de overheid gemotiveerd te worden waarom in plaats van veiling
gekozen wordt voor een vergelijkende toets. Dit veronderstelt de wens van
de overheid zich ingrijpend met de ordening van de commerciële radiomarkt
te willen bemoeien. Dat is een majeure wijziging van het tot nu door de regering
met steun van de Kamer gevoerde beleid. Het is aan te nemen dat de rechter
zo'n besluit volledig zal toetsen en niet zal volstaan met een marginale toetsing,
zoals tot nu het geval was bij eerdere procedures. Er zal dan aangetoond moeten
worden waarom vanuit algemene maatschappelijke, culturele of economische belangen
een toets de voorkeur boven een veiling verdient en waarom deze belangen niet
gediend kunnen worden door uitgifte via een veiling. Daarbij wijzen ook de
deskundigen er nog eens op dat alleen het individuele economische belang van
bestaande radiostations bij continuïteit onvoldoende rechtvaardiging
vormt om niet te veilen. Er zullen andere algemene belangen die in het geding
zijn, moeten worden geformuleerd. Van die algemene belangen moeten vervolgens
de toetsingscriteria worden afgeleid. Vanuit bovengenoemde algemene belangen
die met een vergelijkende toets gediend zouden worden, kan er niet aan worden
ontkomen om een kwalitatieve, inhoudelijke toetsing uit te voeren. De uitwerking
van gedetailleerde criteria daarvoor is een juridisch ingewikkelde problematiek
die veel tijd zal vergen. Het aanbod en de wijze van beoordeling door de overheid
zal immers heel precies moeten worden beschreven om juridisch houdbaar te
zijn. Ook de deskundigen wijzen daarop uitdrukkelijk in hun commentaar. De
criteria dienen te voldoen aan de vereisten van nationale en Europese wet-
en regelgeving op de terreinen van telecommunicatie, in het bijzonder ook
de Vergunningenrichtlijn, de mededinging en de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur. Gezien de complexiteit en gevoeligheid van het dossier is de redelijke
verwachting dat de voorbereiding en de uitvoering van een dergelijke vergelijkende
toets een tot anderhalf jaar – of meer – zal vragen. Verder speelt
een belangrijke rol dat uitstel tot een steeds gecompliceerder situatie leidt.
Inmiddels zijn de vergunningen van bestaande partijen met maximaal een jaar
verlengd tot 1 september 2002. De doelstelling van het uitgiftebeleid is om
de zero base-frequenties zo snel mogelijk te hebben uitgegeven en uiterlijk
op 1 september 2002 door de nieuwe vergunninghouders in gebruik te laten
nemen. Het hanteren van een vergelijkende toets, die leidt tot uitstel in
2003, past niet in die doelstelling. Zulk uitstel zal leiden tot een gecompliceerde
situatie. Bij een uitstel tot 2003 rijst immers de vraag hoe met de tussenliggende
periode moet worden omgegaan. De roep om een tijdelijke tussenperiode te creëren,
waardoor ook rekening wordt gehouden met de belangen van nieuwkomers, zal
groot zijn. Uit de jurisprudentie kan worden afgeleid dat de rechter mogelijk
een interimoplossing zal afdwingen. Daarvoor zal dan een verdelingsmethode
moeten worden ontworpen en tussentijds bezien moeten worden welke frequenties
tijdelijk bruikbaar zijn. Dat kan dan weer de implementatie van zero base
bemoeilijken. Bij elkaar genomen zou dat tot een zeer onoverzichtelijke situatie
leiden.Op grond van het bovenstaande komt het Kabinet tot de conclusie dat niet
moet worden overgegaan tot het houden van een vergelijkende toets en dat het
voornemen om de frequenties voor commerciële radio-omroep via een veiling
uit te geven zo snel als mogelijk is moet worden uitgevoerd om voor september
2002 de zero base frequenties in gebruik te gaan nemen. Met de voorstellen
voor de veiling zoals die door het Kabinet zijn gepresenteerd wordt evenzeer
recht gedaan aan te rechtvaardigen belangen. Zo worden gelijke kansen geboden
voor bestaande partijen en nieuwkomers en wordt door de clausulering van een
aantal pakketten invulling gegeven aan de diversiteit die ook door de motie
Wagenaar wordt gevraagd.Het onlangs verschenen, door de Verenigingen van Landelijke en niet-Landelijke
Commerciële Radiostations (VCR en NLCR) geïnitieerde rapport van
Deloitte & Touche werpt geen nieuw of ander licht op het door de regering uitgevoerde onderzoek, het oordeel van de deskundigen (die
dit inmiddels schriftelijk hebben laten weten) daarover en de daarop gebaseerde
conclusies. Het is het Kabinet reeds jarenlang bekend dat in het buitenland
frequenties veelal via vergelijkende toets-systematieken worden uitgegeven.
In het rapport worden de complexiteit en benodigde tijd voor de voorbereiding
van een vergelijkende toets onderschat. De wettelijke termijnen en de ervaringen
in het buitenland zijn niet alleen bepalend, dat is evenzeer de tijd die gemoeid
zal zijn met de zorgvuldige voorbereiding van de toe te passen criteria, de
advisering daarover en de politieke besluitvorming. Zo komt ook het VCR/NLCR-rapport
tot de conclusie dat de criteria uit 1998 niet onverkort kunnen worden toegepast
en dat de criteria in overeenstemming met de Vergunningenrichtlijn dienen
te zijn. De uitwerking zal de nodige tijd vragen zoals uiteengezet in het
onderzoek van het Kabinet en benadrukt door de geraadpleegde deskundigen.
Omgekeerd wordt voor de feitelijke implementatie een te ruime inschatting
in de tijd gemaakt. Zoals uit deze brief blijkt is het streven van het Kabinet
erop gericht de implementatie in de periode september 2002 grotendeels te
hebben afgerond.II. Kabinetsstandpunt m.b.t. de motie Atsma c.s. (TK 2000–2001;
24 095 nr. 79)In de motie Atsma c.s. dringt de Tweede Kamer er bij de regering op aan
Radio 1 naast een volledige FM-dekking ook een AM-dekking te garanderen en
verder te garanderen dat voor alle landelijke, regionale en lokale publieke
radiozenders een volledige en hoogwaardige FM-dekking wordt gegarandeerd.Met betrekking tot de gevraagde dubbeldekking van Radio 1 handelt het
Kabinet naar en in overeenstemming met de eerder door de Kamer aangenomen
motie Nicolaï (TK 1999–2000, 24 095, nr. 35), waarin de regering
verzocht wordt om de dubbele bedekking van Radio 1 op te heffen. Verder heeft
het Kabinet m.b.t. het FM-publieksbereik van Radio 1 de garantie gegeven dat
dit zal voldoen aan de wettelijke eis. De Tweede Kamer is hierover bij brief
van 3 juli jl. (TK 2000–2001; 24 095, nr.74) geïnformeerd.
Waar het gaat om de in de motie genoemde weggebruikers in binnen- en buitenland
geldt dat het programma van Radio 5 (incl. nieuwsuitzendingen) reeds wordt
uitgezonden op de frequentie AM-747 (tot voor kort Radio 1). Deze is in geheel
Nederland en een substantieel deel van Europa te ontvangen. Ook de NOS pleit
niet voor continuering van de dubbelbedekking. Daarom blijft het Kabinet van
mening dat er geen grond is voor een dubbeldekking van Radio 1 en dus handelt
in lijn met de hierboven genoemde motie Nicolaï.Met betrekking tot het tweede gedeelte van de motie heeft het Kabinet
in genoemde brief van 3 juli 2001 reeds aangegeven dat het publieksbereik
van alle zenders van de publieke omroepen zal voldoen aan de wettelijke eis.
Het Kabinet handelt derhalve al conform de motie.Met betrekking tot de gevraagde FM bedekking voor lokale omroep verwijst
het Kabinet naar de brief van 19 mei 2000 (TK 1999–2000; 24 095,
nr. 43). Het streven van het Kabinet is er op gericht lokale publieke omroepen
te voorzien van adequate FM-frequentieruimte. Daarbij wordt het lokale publieke
omroepen toegestaan, in principe met gelijkblijvend vermogen, in stereo uit
te zenden. Na de daadwerkelijke implementatie van zero-base zal worden onderzocht
hoe de verzorging in stereo bij lokale omroepen kan worden geoptimaliseerd. III. VeilingopzetAls gevolg van het Kabinetsvoornemen, zoals verwoord in de brief aan de
Tweede Kamer dd. 26 juni 2001 (TK 2000–2001; 24 095 nr. 72), is
de veilingopzet van 2 februari 2001 (TK 2000–2001; 24 095 nr. 61)
aangepast. Deze aangepaste veilingopzet is ter integrale toetsing voorgelegd
aan een tweetal groepen veilingexperts.Zoals hiervoor reeds gemeld, heeft eerder het voornemen gespeeld om de
veiling voor de niet-landelijke FM-frequenties later in de tijd te plaatsen.
De onderzoeksopdracht voor de veilingexperts is hierop aangepast door de integrale
toetsing van het veilingontwerp te beperken tot de landelijke FM-veiling.
Door de thans gekozen aanpak is de koppeling in de tijd van de landelijke
en niet-landelijke frequenties mogelijk. Het veilingontwerp voor de niet-landelijke
FM en AM is in concept gereed en wordt aan veilingexperts voorgelegd. In het
hiernavolgende wordt nader ingegaan op de aanbevelingen van de experts met
betrekking tot de veiling van de landelijke FM frequenties.Uit de aanbevelingen die opgenomen zijn in het onderzoek naar het verloop
van de UMTS veiling is onder andere het belang naar voren gekomen van het
duidelijk definiëren van de doelstellingen van een verdeling. Om die
reden is daaraan, ten behoeve van de integrale toetsing van de «zero
base»-veilingopzet, nogmaals expliciet aandacht besteed. In de brief
aan de Tweede Kamer van 19 mei 2000 (TK 1999–2000, 24 095, nr.
43) is reeds aangegeven wat de doelstellingen van zero base zijn. Daar wordt
gesteld: «Het Kabinet ziet derhalve twee belangrijke ordeningstaken.
Ten eerste dient bevorderd te worden dat verschillende soorten commerciële
omroepinstellingen toegang tot die markt wordt geboden. Ten tweede moeten
marktpartijen op gezonde basis met elkaar kunnen concurreren. Dit betekent
een (zoveel mogelijk) gelijke uitgangspositie en het voorkomen dat er machtsconcentraties
ontstaan» (p. 17). In vervolg op deze brief is de specifieke doelstelling
van de «zero base»-veiling uiteengezet in de veilingopzet van
2 februari 2001. Daarin staat «De doelstelling van de zero base veiling
is om – uitgaande van economische, maatschappelijke en culturele, frequentietechnische
en overige relevante randvoorwaarden – te komen tot een verdeling van
de voor commerciële omroep beschikbare FM- en middengolffrequenties onder
belangstellende marktpartijen, die gebaseerd is op objectieve, transparante
en niet-discriminerende criteria, en waarbij de opbrengst wordt geoptimaliseerd.»In de navolgende paragrafen wordt eerst ingegaan op de werkwijze van de
veilingexperts. Daarna volgen hun belangrijkste aanbevelingen en het Kabinetsstandpunt
daaromtrent. Tot slot wordt ingegaan op de betekenis van de aanbevelingen
die gedaan zijn door de Erasmus Universiteit inzake UMTS, voor zover deze
specifiek voor de veiling van radiofrequenties van belang zijn.III.1 Procesbeschrijving integrale toetsing door veilingexpertsNaar aanleiding van het Kabinetsstandpunt van 26 juni 2001 (TK 2000–2001,
24 095 nr. 72) en de daarop volgende discussie met de Tweede Kamer, is
de veilingopzet van 2 februari 2001 aangepast. Deze aangepaste veilingopzet
(versie van 13 juli 2001) is – ter integrale toetsing – voorgelegd
aan twee van elkaar onafhankelijke teams van gerenommeerde veilingexperts.
Dit betrof enerzijds een onderzoeksteam bestaande uit prof. dr. Jacob Goeree
(Universiteit van Virginia), prof. dr. Benny Moldovanu (Universiteit van Mannheim),
dr. Theo Offerman en prof. dr. Arthur Schram (beiden werkzaam bij de Universiteit
van Amsterdam, CREED) en anderzijds een onderzoeksteam van het Amerikaanse
NERA (National Economics Research Associates) bestaande uit dr.
David Salant, dr. Gary Biglaiser en dr. Nathan Larson. Beide onderzoeken zijn
gestart op 16 juli 2001 en de eindrapportages zijn opgeleverd op 10 augustus
2001. Teneinde elkaars aanbevelingen nog eens kritisch te toetsen zijn de
concept-eindrapportages, die op 3 augustus 2001 gereed waren, onderling uitgewisseld.Hieronder wordt allereerst inhoudelijk ingegaan op de belangrijkste aanbevelingen
van de veilingexperts en de overwegingen die hebben geleid tot het ingenomen
Kabinetsstandpunt. Daarna wordt kort ingegaan op de betekenis van elk van
de UMTS-aanbevelingen voor de veiling van radiofrequenties.III.2 Aanpassingen in de veilingopzet als gevolg van adviezen
veilingexpertsDe belangrijkste aanbevelingen van de veilingexperts zijn globaal te verdelen
over de volgende 4 thema's:a. Kansen voor nieuwkomersb. Concurrentie tijdens de veilingc. Voorkomen van samenspanningd. Simultaan meerronden- versus «first-price sealed bid»-veiling
(noodrem).Hierna wordt, per thema, ingegaan op de belangrijkste aanbevelingen zoals
gedaan door de veilingexperts en het daarbij door het Kabinet ingenomen standpunt.a. Kansen voor nieuwkomersHet creëren van kansen voor nieuwkomers is beleidsmatig een belangrijk
uitgangspunt. Dit is ook van belang voor een efficiënt verloop van de
veiling. De toetreding van nieuwkomers tot de veiling is noodzakelijk voor
een competitief biedproces. De veilingexperts geven aan de huidige Nederlandse
marktsituatie voor landelijk FM te beschouwen als sterk asymmetrisch. Toch
zijn zij, mede gezien het negatieve effect dat dit kan hebben voor de momenteel
actieve partijen, geen voorstander van een asymmetrische veiling (d.w.z. een
veiling waarin een nieuwkomer wordt bevoordeeld t.o.v. een momenteel actieve
partij). Wel zien zij een sterke noodzaak om de huidige veilingopzet zodanig
aan te passen dat het voor nieuwkomers aantrekkelijker wordt om deel te nemen
aan de veiling. Zij doen hiertoe de volgende twee concrete voorstellen:1. Laat de clausulering van het combikavel vervallen.Behalve met het oog op nieuwkomers dient, ook gezien de UMTS-ervaring,
de mogelijkheid dat de 6 huidige niet-gelieerde landelijke FM-partijen1 alle beschikbare kavels kunnen verwerven, te worden uitgesloten.
Dit is te realiseren door de clausulering van het combikavel te laten vervallen.Het Kabinet neemt deze aanbeveling over. Daarmee wordt overigens, op het
punt van de diversiteit, nog steeds tegemoetgekomen aan de motie Wagenaar
c.s. (TK 2000–2001, 24 095 nr. 75). Daarin wordt namelijk gesproken
over «tenminste één kavel toe te wijzen aan respectievelijk
een nieuwszender, een klassieke muziekzender alsmede een Nederlandstalige
zender.»2. Clausuleer alleen de 3 kleinere kavels en geef de
7 grotere ongeclausuleerd uit.De aantrekkelijkheid voor nieuwkomers om deel te nemen aan de veiling
wordt immers verder vergroot, naarmate zij meer kans hebben om één
van de grotere ongeclausuleerde kavels te verwerven. Indien er zeven grotere
kavels ongeclausuleerd worden uitgegeven dan zal een nieuwkomer er zeker één
daarvan verwerven. Daarnaast zouden op deze manier de technisch
beste vergunningen beschikbaar worden gesteld voor de meest winstgevende formats.Het Kabinet neemt deze aanbeveling deels over. Voor de nieuwszender geldt
dat het Kabinetsstandpunt van 19 mei 2000 (TK 1999; 24 095, nr. 43) reeds
melding maakte van het feit dat er één groter landelijk FM kavel
bestemd zal worden voor nieuws. Het Kabinet houdt hier aan vast. Voor de klassieke
zender is al een kleiner kavel gereserveerd (daarin bevindt zich de kernfrequentie
van het huidige Classic FM) zodat de aanbeveling van de veilingexperts hiervoor
dus feitelijk al is overgenomen.Voor de Nederlandstalige zender is de situatie complexer. De motie Wagenaar
c.s. (TK 2000–2001, 24 095, nr. 63) heeft duidelijk de bedoeling
om momenteel actieve landelijke FM-stations de mogelijkheid te bieden hun
huidige uitzendingen te continueren op hun huidige kernfrequentie. Continuering
van het huidige programma van Noordzee FM past echter niet binnen het programmatische
voorschrift voor de Nederlandstalige zender1.
Dit betekent dat het kavel waarin de kernfrequentie van Noordzee FM zich bevindt,
juist niet geclausuleerd dient te worden. Het Kabinet besluit, in lijn met
het advies van de veilingexperts, om de Nederlandstalige clausulering te verbinden
aan een kleiner kavel.b. Concurrentie tijdens de veilingDe veilingexperts adviseren om af te zien van de harde scheiding (d.w.z.
de onherroepelijke keuze voor bieders voor deelname aan de veiling voor landelijk
FM of de veiling voor niet-landelijk FM). Deze harde scheiding beperkt de
mogelijkheid van partijen om aan beide FM-veilingen deel te nemen. Hierdoor
wordt de concurrentie in beide veilingen verminderd, hetgeen voor beide veilingen
leidt tot een minder efficiënte uitkomst en tot een lagere opbrengst.Het politieke argument om te kiezen voor deze harde scheiding is en was,
dat relatief kapitaalkrachtige landelijke afvallers een te grote bedreiging
zouden vormen voor het voortbestaan en ontstaan van niet-landelijke FM-stations.
Het economische argument van een verminderde economische efficiëntie
in de veiling dat wordt genoemd door de veilingexperts is ook voorafgaand
aan het besluit tot deze harde scheiding al ter sprake gekomen en toen «te
licht bevonden». Daarnaast is de noodzaak tot bescherming van de huidige
niet-landelijke FM-stations recentelijk alleen maar toegenomen door de afname
van het aantal beschikbare niet-landelijke FM-frequenties, als gevolg van
de keuze voor 10 landelijke FM-kavels (in plaats van de oorspronkelijke 8).
Het Kabinet neemt dus, in lijn met de eerdere overweging, de aanbeveling van
de veilingexperts niet over. Hierdoor is de noodzaak om een andere aanbeveling
over te nemen – namelijk om de landelijke en niet-landelijke FM-frequenties
te veilen in één simultane meerrondenveiling – vervallen.Tenslotte hebben de veilingexperts nog de mogelijkheid geopperd om het
aantal te veilen vergunningen te reduceren indien blijkt dat het aantal bieders
hieraan gelijk is. In deze situatie zal namelijk ook een «first-price
sealed-bid» (FPSB) veiling slechts een relatief lage veilingopbrengst
kunnen genereren. Aangezien de hoofddoelstelling van zero base het op efficiënte
wijze verdelen van frequentieruimte is, neemt het Kabinet deze aanbeveling
niet over.c. Voorkomen van samenspanningVoor een efficiënt verloop van de veiling is het voorkomen van (mogelijkheden
tot) samenspanning een belangrijk aandachtspunt. Dit punt is des te meer van
belang gezien de asymmetrische marktsituatie voor landelijk FM, en gezien
de UMTS-discussie. De veilingexperts bevelen derhalve het volgende aan:– Houdt geheim wie zich heeft ingeschreven voor deelname aan de
veiling.– Verstrek tijdens de veiling (per ronde) slechts die informatie
die nodig is voor een bieder om (per ronde) een reëel bod te kunnen uitbrengen.
Zo wordt bijvoorbeeld per ronde aan alle deelnemers het per kavel minimaal
te bieden bedrag bekend gemaakt. Informatie zoals de identiteit van een hoogste
bieder en de exacte waarde van een uitgebracht hoogste bod, wordt niet verstrekt.– Elke communicatie die erop gericht is het biedgedrag van andere
deelnemers te beïnvloeden, of dat effect kan hebben, zou moeten leiden
tot uitsluiting.Deze aanbevelingen worden allen door het Kabinet overgenomen. De aanbeveling
omtrent de communicatie sluit ook aan bij een van de aanbevelingen uit het
UMTS-onderzoek. De gedetailleerde juridische invulling hiervan krijgt momenteel
vorm in de ministeriële regeling voor de veiling.d. Simultaan meerronden- versus «first-price sealed
bid»-veiling (noodrem)De beoogde systematiek voor de veiling van radiofrequenties is de simultane
meerronden veiling. Bij deze veiling mogen alle bieders per ronde bieden op
alle kavels waarvoor ze zich (vooraf) gekwalificeerd hebben. Daarbij geldt
de beperking dat een bieder in één ronde niet op meer kavels
mag bieden dan hij ook daadwerkelijk mag verwerven. De bieder die aan het
einde van de veiling het hoogste bod heeft staan op een kavel verwerft het
betreffende kavel.Teneinde echter te kunnen anticiperen op een onverhoeds tegenvallend aantal
deelnemers aan de veiling, is bij zero base, als noodrem, gekozen voor de
introductie van de «first-price sealed-bid»-veiling. De «first-price
sealed-bid»-veiling bestaat uit slechts één biedronde.
In deze biedronde mogen deelnemers bieden op alle kavels waarvoor ze zich
(vooraf) gekwalificeerd hebben. Hierna wordt de einduitkomst van de veiling
vastgesteld. Op advies van de veilingexperts, die de noodremprocedure onderschrijven,
gebeurt dit op basis van het criterium opbrengstmaximalisatie. Dit criterium
leidt voor zowel overheid als biedende partijen tot de beste oplossing. De
belangrijkste reden om bij te weinig deelnemers te kiezen voor de «first-price
sealed-bid»-veiling is het reduceren van het risico op samenspanning.
Daarnaast stimuleert het de toetreding van nieuwkomers en biedt het, bij weinig
bieders in de Nederlandse situatie, betere kansen om een redelijke veilingopbrengst
te genereren.Het besluit om te kiezen voor de simultane meerronden veiling dan wel
de «first-price sealed-bid»-veiling wordt primair genomen op basis
van het aantal bieders voor de ongeclausuleerde kavels. In principe geldt
dat, indien het aantal bieders groter of gelijk is aan het aantal te veilen
ongeclausuleerde kavels plus drie, er een simultane meerronden veiling plaatsvindt.
Indien er dus 7 ongeclausuleerde kavels worden geveild, en er zijn hiervoor
10 of meer bieders, vindt de simultane meerronden veiling plaats. Naast het
aantal bieders kan het aantal te veilen ongeclausuleerde kavels eventueel
nog toenemen. Als er geen belangstelling blijkt te zijn voor een geclausuleerd
kavel, of partijen weten zich hiervoor niet te kwalificeren, dan vervalt namelijk
de clausulering van dat kavel en wordt het als ongeclausuleerd geveild. Het
aanbod van de ongeclausuleerde kavels wordt dan groter.De keuze voor een simultane meerronden veiling of een «first-price-sealed-bid»-veiling
wordt op twee momenten bepaald: voor de start van de veiling en, indien met
de simultane meerronden veiling is gestart, na de derde veilingronde. Een
reden om na de derde ronde nogmaals te toetsen of de simultane
meerronden veiling wordt gecontinueerd is dat voorafgaand aan de eerste ronde
elke «deelnemer» zich nog zonder enige consequentie kan terugtrekken.
Na de derde ronde moeten alle bieders ook daadwerkelijk geboden hebben, en
zijn ze als zodanig gecommitteerd. Bovendien is er na de derde ronde definitief
uitsluitsel over het eventueel vervallen van clausuleringen.III.3 Aanbevelingen Erasmus Universiteit Rotterdam (UMTS)
en veiling radiofrequentiesIn het onderzoeksrapport «De draad kwijt» van de Erasmus Universiteit
Rotterdam, dat in opdracht van de Tweede Kamer naar aanleiding van de UMTS
veiling is opgesteld, wordt een aantal aanbevelingen gedaan. Het Kabinet zal
op korte termijn een reactie op dit onderzoeksrapport aan de Tweede Kamer
toezenden. Daarin zal op de aanbevelingen dieper worden ingegaan. Bij de voorbereiding
van de zero base veiling hebben de aanbevelingen vanzelfsprekend een rol gespeeld.
Enkele aanbevelingen hebben een directe, specifieke invloed gehad. Daarop
wordt hier kort ingegaan. Ook de beide bovenvermelde teams van veilingexperts
hebben de aanbevelingen van de Erasmus Universiteit Rotterdam beoordeeld voor
de specifieke situatie van de Nederlandse veiling van landelijke FM-radiofrequenties.
Deze bevindingen vormen ook een deel van de hieronder gegeven argumentatie.– Aanbeveling: De doelstellingen van de veiling
moeten duidelijk geformuleerd en vastgesteld zijn voordat het veilingontwerp
is vastgesteld.Het Kabinet heeft de doelstellingen van de zero base veiling duidelijker
geformuleerd en vastgesteld. Veilingexperts hebben de veilingopzet op basis
van deze doelstellingen vervolgens getoetst.– Aanbeveling: Een verbod op contact tussen bieders
tijdens de veiling, met uitsluiting als sanctie, zou overwogen moeten worden.Het in algemene zin verbieden van iedere vorm van communicatie is niet
mogelijk. Maar in het veilingreglement zal m.b.t. communicatie tijdens de
veiling een specifieke voorziening, die past binnen het grondwettelijke kader,
worden getroffen.– Aanbeveling: Het verdient aanbeveling bij toekomstige
veilingen in principe uit te gaan van een harde minimumprijs.De Telecommunicatiewet (artikel 3.3a) voorziet inmiddels in de mogelijkheid
om voor het gebruik van – bepaalde bestemmingen van – frequentiegebruik
een vergoeding te vragen. Voor de veiling van de landelijke FM kavels wordt
voor elk van de ongeclausuleerde kavels een eenmalig bedrag gevraagd van 1,5
miljoen gulden per 1 miljoen inwoners potentieel luisterbereik.IV. SlotconclusieAlles overziende en afwegende is het Kabinet tot de volgende conclusie
gekomen. De door de motie Wagenaar c.s. gevraagde vergelijkende toets waarbij
soortgelijke criteria worden gehanteerd als bij de vergelijkende toets in
1998 is niet mogelijk. De aangegeven compartimentering met het oog op diversiteit
staat daar los van en kan zowel bij toetsen als veilen worden toegepast. Een
breder uitgevoerde toets met toepassing van inhoudelijke/kwalitatieve criteria
is op zich wel mogelijk. Aan de uitvoering daarvan kleven grote bezwaren die,
afgewogen tegen het belang om snel de radiofrequenties uit te geven, de overhand
hebben. Het zal te veel tijd kosten om de toets zorgvuldig voor
te bereiden. Niet in het minst omdat daarvoor een substantiële wijziging
nodig is van het tot nu toe door de regering met steun van de Tweede Kamer
gevoerde beleid. Immers, voorkomen moet worden dat de periode van onzekerheid
voor bestaande en potentiële marktpartijen over de wijze en termijn van
uitgifte voortduurt en de rechter mogelijk op het verdelingsproces ingrijpt
en een beleidsmatig zeer ongewenste herverdeling afdwingt. Met de genomen
maatregelen heeft het Kabinet het vertrouwen dat commerciële omroeporganisaties
september volgend jaar met hun verkregen frequentiepakketten de ether in kunnen.
Dit doel zou nu niet ingeruild moeten worden voor het veel onzekerder perspectief
in de tijd dat een vergelijkende toets met zich brengt. Het Kabinet wijst
daarvoor ook nog eens op de inschattingen van de geraadpleegde deskundigen
dat veel meer tijd nodig zal zijn dan anderhalf jaar zoals in de studie van
het kabinet is aangegeven. Daarom acht het Kabinet het de meest aangewezen
weg dat het voornemen om de frequenties via een veiling uit te geven, wordt
uitgevoerd. Met de daarvoor gedane voorstellen wordt recht gedaan aan te rechtvaardigen
belangen. Zo worden gelijke kansen geboden voor bestaande partijen en nieuwkomers
en wordt door de clausulering van een aantal pakketten invulling gegeven aan
de diversiteit die ook door de motie Wagenaar c.s. wordt gevraagd.De Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,J. M. de VriesDe Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,F. van der PloegXNoot1Gesteld dat momenteel alleen Sky Radio en Classic FM gelieerd zijn. Deze
toetsing, op basis van art 82f Mediawet en art. 53c Mediabesluit, dient nog
plaats te vinden.XNoot1Per dag dient tenminste 60 procent van de gebruikte zendtijd Nederlandstalige
muziek te worden uitgezonden. Tussen 06.00 en 19.00 dient dit percentage minimaal
70 te bedragen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24095-83.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl