Voortgang rivierdijkversterkingen; Verslag algemeen overleg over de financiering van de kade-aanleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 18106, nr. 66

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

18106 nr. 66

18-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtenwisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 18106Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
18 106Voortgang rivierdijkversterkingennr. 66VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 april 1996De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 27 maart 1996 overleg gevoerd met minister Jorritsma-Lebbink van
Verkeer en Waterstaat over de financiering van de kade-aanleg.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Verbugt (VVD) constateerde dat het kabinet slagvaardig
heeft gehandeld door nog tijdens de watersnood te besluiten om het kadeplan
versneld uit te voeren. Het plan, zoals uitgewerkt door de commissie-Boertien,
voorzag in een kadeplan als sluitstuk van de verbreding en de verdieping van
de Maas. Er zouden alleen kaden komen op plaatsen waar de waterstandsverlagende
werking van de rivierprofielverbetering onvoldoende zou zijn. Met het naar
voren halen van de aanleg van de kades was van meet af aan duidelijk dat om
waterstaatkundige redenen meer en hogere kademuren nodig waren en dat de kosten
hoger zouden uitvallen dan geraamd. Er volgde in allerijl een aanpassing van
het plan, inclusief een indicatieve kostenraming. Haastige spoed is echter
zelden goed en dat bleek ook hier weer. Werkendeweg deden zich allerlei problemen
voor: technische problemen die in de praktijk ingewikkelder zijn dan op de
tekentafel kon worden voorzien, tegenvallende kosten van grondverwerving e.d.De fractie van de VVD heeft zich eerder al zorgen gemaakt over de grote
kostenmarge die uit de hernieuwde berekeningen naar voren is gekomen. Tussen
120 mln. en 190 mln. zit natuurlijk een groot bedrag. Het was kennelijk niet
mogelijk om tot een strakkere raming te komen, maar de minister kon natuurlijk
geen blanco cheque afgeven. Desondanks is zij erin geslaagd met Limburg afspraken
te maken. Een groot financieel risico werd neergelegd bij de regio. De fractie
van de VVD heeft naar aanleiding daarvan gevraagd of dat risico niet te groot
is en of binnen de gemaakte afspraken de aanleg van alle vitale kades is verzekerd.
De minister heeft geantwoord dat onderdeel van de afspraken met Limburg is
dat GS bij de planvaststelling een prioriteitenvolgorde aangeven en dat, nadat
de werkelijke kosten van de prioritaire voorzieningen bekend zijn, door GS
nader zal worden bezien of een aantal minder urgente kades alsnog geheel
of gedeeltelijk in uitvoering zal worden genomen. Onder die voorwaarde is
de afspraak gemaakt en is invulling gegeven aan de afdekking van het risico.De fractie van de VVD maakt zich thans zorgen over recente berichten uit
Limburg waaruit blijkt dat opnieuw rekening moet worden gehouden met kostenoverschrijdingen.
De minister heeft te kennen gegeven niet verder te willen gaan dan het bedrag
van 155 mln. De overschrijdingen van dat bedrag zijn voor rekening van de
regio. Is het risico dat bij de regio blijft liggen echter verantwoord te
noemen?De VVD-fractie is het met de minister eens dat wat betreft beïnvloedbare
factoren (zoals ontwerp-eisen) de verantwoordelijkheid ligt bij de daarvoor
verantwoordelijke partijen in de regio. Vooral de waterschappen hebben in
dit opzicht de belangrijke taak, ervoor te zorgen dat de kosten niet te hoog
oplopen. Ook de provincie Limburg mag daarop worden aangesproken.Nadere analyse van de kostenoverschrijdingen leert dat een aanzienlijk
deel ervan wordt veroorzaakt door uitspraken van de rechter en door niet voorziene
technische problemen. Een aantal gemeenten, agrarische belangengroepen en
burgers zijn van mening dat een prioriteitenstelling op basis van een kosten/baten-analyse
onaanvaardbaar is en zijn naar de rechter gestapt. Ze hebben gelijk gekregen.
De uitspraken van de Raad van State hebben tot gevolg gehad dat over een substantieel
grotere lengte «harde» kaden moesten worden aangelegd. Ook heeft
de Raad van State beslist dat voorzieningen moeten worden getroffen voor een
aantal gebieden die geen onderdeel uitmaakten van de eerder gemaakte budgetramingen.Op grond van dit alles moet de vraag worden gesteld of de grondslag van
de gemaakte afspraken nog wel bestaat. Kan de provincie Limburg na de rechterlijke
uitspraken het eerder onderkende risico nog beheersbaar houden door middel
van de overeengekomen uitschuifmethode? Is de minister ook van mening dat
er na de uitspraken van de rechter nieuwe problemen zijn ontstaan? De rechter
heeft bijvoorbeeld bepaald dat er ook een kade moet worden aangelegd bij het
gehucht De Kamp, waarmee in feite een streep wordt gehaald door de prioriteitenstelling.
Dit mag er echter niet toe leiden dat er dan geen geld meer is voor een kade
ter bescherming van de binnenstad van Roermond die als gevolg van grote technische
problemen misschien als laatste aan de beurt komt. Het bereiken van een hoger
beschermings- en veiligheidsniveau heeft voor de VVD-fractie absolute prioriteit.
De politiek heeft verwachtingen gewekt en die moet zij ook nakomen. De minister
moet duidelijkheid verschaffen over de vraag of het kadeplan integraal kan
worden uitgevoerd.Mevrouw Verbugt zei zich te realiseren dat de minister niet over onbeperkte
middelen beschikt en er begrip voor te hebben dat zij terughoudend is met
het doen van nieuwe toezeggingen. Toch is er reden voor zorg, want als de
minister zich terugtrekt, blijft er waarschijnlijk een te groot risico bij
de regio liggen. Er dient in ieder geval ruimte te worden geschapen voor nieuw
overleg over kostenoverschrijdingen waarop de regio zelf geen grip heeft.
Rijk, provincie en waterschappen hebben hierin elk een eigen verantwoordelijkheid.In antwoord op schriftelijke vragen heeft de minister te kennen gegeven
dat er geen EU-middelen voor de kade-aanleg kunnen worden geclaimd. Er moet
dus gezocht worden naar andere middelen. Het project ter verbetering van de
Maas is uitgesmeerd over vele jaren en heeft naast een uitgavenkant ook een
inkomstenkant. Is het wellicht mogelijk een deel van de extra kosten te verrekenen
met de inkomsten van dat project? Kan verder in overleg met Rijkswaterstaat,
de provincie en de waterschappen worden nagegaan of er versoberingen kunnen
worden aangebracht in de lopende projecten?Mevrouw Verbugt benadrukte dat bescherming tegen overstroming in een waterrijk
land als Nederland hoge prioriteit dient te krijgen. De bevolkingsconcentraties
langs de onbedijkte Maas moeten op zo kort mogelijke termijn voorzien worden
van een beschermingsniveau van 1/50. De problemen kunnen niet blijven liggen
en daarom dient er een opening te worden gemaakt voor hernieuwd bestuurlijk
overleg waarbij geen der partijen haar verantwoordelijkheid mag afschuiven.De heer Huys (PvdA) stelde vast dat er sprake is van een lastig
probleem waarbij alle partijen wel een beetje gelijk hebben. Voorkomen moet
worden dat er aan het einde van de rit alleen maar verliezers zijn. Dat is
absoluut niet uit te leggen aan de burgers die langs de Maas wonen. Alle partijen
verdienen overigens lof voor hetgeen tot nu toe in vrij korte tijd is gerealiseerd.Het standpunt van de minister over de financiering van de kade-aanleg
en het karakter van de Deltawet grote rivieren is volstrekt duidelijk. De
Kamer heeft daar indertijd genoegen mee genomen. Maar de provincie en de waterschappen
hebben vanuit hun optiek ook gelijk en hebben aangetoond dat enkele overschrijdingen
volstrekt niet door hen waren te beïnvloeden. De heer Huys wees in dit
verband op een uitspraak van de Raad van State die de prioriteitenstelling
in het Limburgse in de war schopt. Het is nog maar de vraag of de provincie
en de waterschappen, die een smalle vereveningsbasis hebben, met de gevolgen
van dergelijke onbeïnvloedbare ontwikkelingen mogen worden opgezadeld.
Daarbij komt dat de emoties van de mensen, die te maken hebben gehad met de
recente watersnoodperikelen, van een geheel andere orde zijn dan bijvoorbeeld
een nuchter kosten/baten-analyse.Dit alles pleit ervoor tot een gezamenlijke oplossing te komen. De minister
dient daartoe nogmaals met vertegenwoordigers van de regio om tafel te gaan
zitten. De heer Huys was de mening toegedaan dat geen van de participanten
alle resterende knelpunten geheel voor haar rekening moet nemen.De heer Van Waning (D66) zei dit algemeen overleg vroegtijdig
te vinden nu GS aan de minister hebben verzocht om bestuurlijk overleg te
voeren over de wijze waarop het financieringsprobleem gezamenlijk kan worden
opgelost. Het leek hem ongewenst dat de Kamer nu al treedt in de gedecentraliseerde
verantwoordelijkheden van provincie en waterschappen. Zal het gevraagde overleg
inderdaad plaatsvinden of heeft de minister door middel van haar duidelijke
brief een punt achter deze zaak gezet?De heer Van Waning wees erop dat de verantwoordelijke partijen in Limburg
in de zomer van 1995, toen de rijksbijdrage is verhoogd tot maximaal 155 mln,
wat betreft de kostenramingen zekerder waren van hun zaak dan daarvoor. Het
waterschap Peel en Maasvallei liet weten dat de hele klus nooit meer zal kosten
dan 162 mln. terwijl het waterschap Roer en Overmaas repte van een bedrag
van 80 mln, dus samen ongeveer 240 mln. Daarna heeft de minister besloten
de rijksbijdrage te verhogen tot 155 mln.Hoe kan verklaard worden dat de bouwdienst de hoogte van de kosten anders
inschat? Kan de minister een lijstje overleggen waaruit de verschillen blijken?
Het leek de heer Van Waning dat er inzicht moet bestaan in de achtergronden
van de diverse kostenramingen om een gefundeerde beslissing over de financiering
te kunnen nemen. Wanneer zal de voortgangsrapportage Deltawet grote rivieren
verschijnen?Ten slotte merkte de heer Van Waning op verontrustende berichten te hebben
gehoord over de voortgang van het project Grens- en Zandmaas. Er schijnen
zich onteigeningsproblemen voor te doen die het tijdschema behoorlijk in de
war sturen en er gaan stemmen op om ook voor dit project de Deltawet grote
rivieren van toepassing te verklaren. De heer Van den Berg (SGP) stelde vast dat de Deltawet grote
rivieren slechts van toepassing is na 1 januari 1997 op werken waarover voor
die datum een besluit is genomen. Kunnen de huidige financiële problemen
ertoe leiden dat er geen tijdige besluitvorming plaatsvindt en dus de Deltawet
niet van toepassing is op de kade-aanleg?De minister heeft indertijd de rijksbijdrage terecht verhoogd tot 155
mln. Is de indruk juist dat de provincie toen al wist dat er een marge –
en dus een risico – was van 30 mln.? De heer Van den Berg meende uit
de stukken te kunnen opmaken dat er thans sprake is van financieel probleem
in de orde van grootte van 44 mln. met de mogelijkheid dat het 10 mln. lager
wordt. Als die mogelijkheid werkelijkheid wordt, komt het uiteindelijke tekort
dicht in de buurt van de genoemde 30 mln. Kan de minister commentaar geven
op deze analyse?De minister heeft gelijk als zij schrijft dat de Deltawet grote rivieren
niet een taakstellend karakter heeft, maar wel de mogelijkheid opent om via
een bijzondere procedure werken versneld te realiseren. Zijn de uitspraken
van de Raad van State daarmee in overeenstemming? Als de rechter uitspreekt
dat er ook iets moet gebeuren op plaatsen waarin in de oorspronkelijke plannen
niet was voorzien, zou dat een ander licht werpen op de verantwoordelijkheden
van de betrokken partijen.In de brief van de minister staat, dat «op dit moment» voor
haar een grens is bereikt wat betreft de omvang van de rijksbijdrage. Betekent
dit dat zij op een ander moment toch wil overwegen de rijksbijdrage te verhogen?
Is er momenteel nog bestuurlijk overleg gaande? Zo nee, is de minister bereid
daartoe alsnog over te gaan? Hoe oordeelt zij over de suggestie om de (voorziene
en niet voorziene) oorzaken van de meerkosten eens nauwkeurig te analyseren?Ten slotte drong de heer Van den Berg er bij de minister op aan zich niet
te formeel en te star op te stellen doch op basis van de consensusgedachte
constructief overleg te voeren met de verantwoordelijke partijen in Limburg.De heer Reitsma (CDA) was met mevrouw Verbugt van mening dat
de minister de problemen in Limburg voortvarend heeft aangepakt. Dat heeft
echter wel met zich meegebracht dat de financiële gevolgen van de kade-aanleg
niet goed in kaart konden worden gebracht. De huidige financiële problemen
mogen onder geen beding leiden tot een vertraging van de werkzaamheden. De
heer Reitsma vond wel dat volstrekte duidelijkheid moet worden geschapen over
de (wel en niet voorziene) oorzaken van de meerkosten en over de verantwoordelijkheden
van de betrokken partijen hierbij. Hoe oordeelt de minister over de mening
van de provincie dat de meerkosten ad 44 mln. niet konden worden voorzien?
Het al of niet verhogen van de rijksbijdrage hangt in grote mate af van het
antwoord op deze vraag. Vooralsnog was de heer Reitsma geneigd te zeggen dat
aan een verhoging van de rijksbijdrage niet valt te ontkomen.Kan de minister haar mening dat de Deltawet grote rivieren geen taakstellend
karakter heeft toelichten? Als de wet uitsluitend de mogelijkheid biedt om
werken versneld uit te voeren, betekent dit per definitie dat met name in
de beginfase nogal wat onzekerheden opdoemen (improvisatie, problemen op het
terrein van de eigendomsverwerving e.d.). Bijkomend probleem is de uitspraak
van de Raad van State die leidt tot een wijziging van het prioriteitenschema
en overigens ook duidt op een taakstellend karakter van de wet.De minister vindt dat de meerkosten voor rekening van de regio zijn. Hoe
groot is het gevaar dat dit leidt tot vertraging en ook tot een afwenteling
op de burgers als de waterschappen diep in de buidel moeten tasten? Is zij
bereid om opnieuw bestuurlijk overleg te voeren met de provincie of wenst
zij vast te houden aan het maximum van 155 mln.?De minister heeft in antwoord op kamervragen meegedeeld dat de kade-aanleg
niet in aanmerking voor EU-financiering omdat het geen innovatieve
projecten zijn. De heer Reitsma wees erop dat vanuit het Limburgse wordt meegedeeld
dat er in de aanleg wel degelijk innovatieve elementen zitten. Denkt de minister
dat hier nog enige ruimte zit? Is het waar dat de financieringsaanvrage niet
meer gebonden is aan de datum van 1 januari 1997 en dat wellicht ook al voor
die datum aanvragen kunnen worden ingediend? Ten slotte vroeg hij of het geen
overweging verdient om in ieder geval maar een aanvraag in te dienen omdat,
als dat niet gebeurt, volstrekt zeker is dat er geen EU-financiering komt. Het antwoord van de ministerDe minister merkte allereerst op de indruk te hebben dat in
het Limburgse wel eens wordt gedacht: «het rijksgeld zal wel komen en
wij maken het maar wat luxer». Het Rijk levert echter met een bedrag
van 155 mln. een substantiële bijdrage en de minister meende voorts dat
in sommige opzichten vraagtekens kunnen worden gezet bij de kosten/baten-analyse.
De nadere prioriteitenstelling is een kwestie van decentraal beleid geweest
en heeft kennelijk geleid tot de huidige problemen in Roermond en niet tot
een vertraging van de kadewerken op andere plaatsen.De minister benadrukte dat de Deltawet grote rivieren niet een taakstellend
karakter heeft, doch alleen bijzondere procedures mogelijk maakt ten behoeve
van een versnelde realisering van werken. De Raad van State heeft naar aanleiding
van klachten uitgesproken dat er over een grotere lengte «harde»
kaden moeten worden aangelegd en de motivering, dat werken slechts kunnen
worden uitgevoerd als er voldoende geld voor is, verworpen. Daaruit heeft
men in het Limburgse het taakstellende karakter afgeleid, maar de minister
zei dit een te «brede» uitleg van de uitspraak van de Raad van
State te vinden. De door de raad bedoelde plaatsen konden worden voorgedragen
voor versnelde besluitvorming en niet meer dan dat. Er waren trouwens ook
wel andere mogelijkheden om aan de uitspraak, die overigens niet de belangrijkste
oorzaak is van de meerkosten, recht te doen.Voor zover er al sprake is van beïnvloedbare factoren, moeten ze
vooral worden gezocht bij de waterschappen. De minister moest echter tot haar
spijt constateren dat de waterschappen nauwelijks enige behoefte hebben getoond
tot een substantiële kostenreductie te komen. De indertijd door Rijkswaterstaat
gedane versoberingsvoorstellen zijn niet of nauwelijks overgenomen. Dat geldt
bijvoorbeeld voor het voorstel om te komen tot tijdelijke constructies in
Roermond en Mook, terwijl werken die in eerste instantie door de provincie
in reserve werden gehouden toch door de waterschappen werden uitgevoerd. Verder
zijn er, voordat de Raad van State tot zijn uitspraak kwam, concessies gedaan
in de hoop dat dit gunstig zou uitpakken voor de definitieve uitspraak. De
minister doelde hierbij op kostenopdrijvingen waarbij heel nadrukkelijk de
vraag kan worden gesteld of ze wel noodzakelijk waren. Zo is er op sommige
plaatsen meer grond aangekocht dan nodig was; soms was het zelfs niet nodig
om überhaupt grond aan te kopen en had kunnen worden volstaan met een
waterschapskeur. Desgevraagd zegde de minister toe de door de bouwdienst opgestelde
analyse aan de Kamer te overleggen. Nu nog niet alle werken zijn uitgevoerd,
is het wellicht mogelijk alsnog tot een zekere kostenreductie te komen.De minister verklaarde vervolgens op grote bureaucratische barrières
te zijn gestuit in Brussel bij haar pogingen EU-middelen te verkrijgen. Zij
verwees naar haar antwoord op schriftelijke kamervragen en voegde hieraan
toe dat het enorm veel creativiteit zou vereisen om de kadeplannen te laten
vallen onder de door de EU bedoelde innovatieve projecten. Een dergelijke
«creatieve» aanvraag bergt echter te veel risico's in zich voor
toekomstige aanvragen; het is beter met goed doordachte en onderbouwde aanvragen
in Brussel te verschijnen. Ook als eerder dan per 1 januari 1997
aanvragen kunnen worden ingediend, is er weinig kans op succes want het moet
gaan om projecten waarmee nog niet is begonnen.De bewindsvrouwe benadrukte dat zij zich wenst te houden aan de afspraken
en bedragen in de brief die zij begin februari aan GS van Limburg zond. De
essentie daarvan is dat het Rijk een bijdrage geeft van 155 mln. en dat de
bevoegdheid om de waterkeringswerken in Limburg uit te voeren in handen van
provincie en waterschappen ligt. Het opnieuw verhogen van de rijksbijdrage
zou overigens ook moeilijk zijn uit te leggen aan andere provincies en waterschappen
die met vergelijkbare financiële problemen worden geconfronteerd nu er
zo snel moet worden gewerkt. Het kan echt niet de bedoeling zijn om terug
te komen op «ferme» afspraken als zich nieuwe financiële
problemen aandienen. Er is indertijd niet voor niets gekozen voor een uitvoeringsbevoegdheid
voor provincies en waterschappen.De minister zegde toe bereid te zijn tot hernieuwd bestuurlijk overleg
met Limburg over de vraag of alsnog kostenbesparingen kunnen worden gerealiseerd;
daarbij zal dan vooral gekeken moeten worden naar de rol van de waterschappen.
Wellicht dat het Rijk alsnog een nadere financiële bijdrage kan geven.
In dit verband valt te denken aan de afsluiter die geplaatst moet worden in
het voedingskanaal van de Zuid-Willemsvaart die in eigendom en beheer van
Rijkswaterstaat is. Ook zou kunnen worden gesproken over de mogelijkheid dat
het Rijk de gebieden, waar klei is gewonnen voor de kade-aanleg, aankoopt,
voor zover deze gebieden binnen de ecologische hoofdstructuur liggen en direct
langs de Maas. Ten slotte zou ook kunnen worden overlegd over de mogelijkheid
dat de waterschappen de gronden, inclusief de kaden, verkopen aan particulieren
waarbij de waterkerende functie via het waterschapskeur kan worden geregeld.
Men moet in Limburg echter niet de illusie hebben dat volstaan kan worden
met een bepaalde eigen bijdrage en dat het Rijk wel met de rest over de brug
komt. Het spreekt voor zich dat dit overleg zo snel mogelijk moet plaatsvinden
om te vermijden dat de Deltawet grote rivieren niet meer van toepassing is
op de kade-aanleg. Dat laatste kan helaas niet volledig worden uitgesloten,
maar de minister wees er nogmaals op dat provincie en waterschappen verantwoordelijk
zijn voor de uitvoering van de werken.De kans is zeer gering dat het project Zand- en Grensmaas baten oplevert
die dan aangewend zouden kunnen worden voor de kade-aanleg. De kans dat er
voor dit project aanvullende budgetten moeten komen is helaas groter. Nadere gedachtenwisselingMevrouw Verbugt (VVD) wees er nogmaals op dat de uitspraak
van de Raad van State de vrijheid voor Limburg om eigen prioriteiten te stellen
ondergraaft. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat deze uitspraken worden
genegeerd? Zij was het overigens met de minister eens dat de meerkosten niet
per definitie moeten worden verhaald op het Rijk. Alle partijen hebben in
dezen een verantwoordelijkheid en het zijn vooral de waterschappen die de
kosten kunnen beïnvloeden.Dat er in Limburg vooruit is gelopen op de uitspraken van de Raad van
State is wellicht gedaan met het oog op eerdere uitspraken van deze raad.
Er was niet bepaald sprake van een blanco situatie.Mevrouw Verbugt zei blij te zijn met de door de minister uitgesproken
bereidheid om opnieuw bestuurlijk overleg te voeren met de regio. Zij waardeerde
het positief dat de minister financiering van de afsluiter in het voedingskanaal
van de Zuid-Willemsvaart voor haar rekening wil nemen en zei in te kunnen
stemmen met het op de agenda plaatsen van de andere door de minister genoemde
onderwerpen.Het uiteindelijke resultaat mag niet zijn dat de kade in Roermond niet
meer aan de beurt komt. Het betreft hier voornamelijk problemen van technische
aard die nog niet waren opgelost toen het project in uitvoering zou worden
genomen. Mevrouw Verbugt benadrukte dat alle partijen moeten streven naar
een oplossing van deze problemen; hetzelfde geldt voor de waterstaatkundige
problemen te Neer en Bergen.Een bijdrage van de waterschappen in de vorm van een omslag over de belanghebbenden
is natuurlijk een bespreekbare optie, als die omslag maar niet te veel uit
de pas loopt met vergelijkbare situaties elders in het land.De heer Huys (PvdA) herinnerde eraan dat de kade-aanleg in
Roermond hoge prioriteit had, maar dat de prioriteitenstelling door de uitspraak
van de Raad van State geheel anders is komen te liggen. Is die uitspraak in
tegenstelling tot de wet wél taakstellend? Het is inderdaad moeilijk
uit te leggen dat wel voorzieningen worden getroffen in dunbevolkte gebieden,
maar niet of pas later in een plaats als Roermond.De minister heeft gezegd dat de waterschappen zich weinig gelegen hebben
laten liggen aan de adviezen van de bouwdienst. Kan zij globaal aangeven welke
financiële gevolgen dat heeft gehad?Het kan inderdaad niet de bedoeling zijn dat het Rijk per definitie opdraait
voor alle meerkosten. De heer Huys sprak zijn waardering uit voor het voornemen
van de minister om het overleg met de regio te heropenen en hoopte dat zij
succesvol zal zijn in haar pogingen de financiële problemen voor de regio
te verlichten.De heer Van Waning (D66) zei tevreden te zijn met het antwoord
van de minister, maar vroeg zich wel af hoe zal worden gehandeld als het door
de minister aangekondigde bestuurlijke overleg niet tot de gewenste resultaten
leidt.De heer Van den Berg (SGP) herhaalde dat de Deltawet grote
rivieren formeel-juridisch gesproken geen taakstellend karakter heeft, maar
wees erop dat het Deltaplan grote rivieren de beleidsmatige taakstelling kent
om de benodigde voorzieningen binnen twee jaar te realiseren. De Raad van
State heeft uitgesproken dat het financiële argument geen reden mag zijn
om een op de lijst voorkomend project niet te realiseren. Dit alles noopt
ertoe dat alle betrokken partijen hun verantwoordelijkheid nemen en een maximale
beleidsmatige inspanning plegen om de projecten op tijd klaar te krijgen.De heer Reitsma (CDA) was de minister erkentelijk voor het
feit dat zij een opening wil bieden voor het uit de wereld helpen van de financiële
problemen. Hij ging ervan uit dat eventuele bezuinigingen op de projecten
de veiligheid van de bewoners niet in gevaar zullen brengen en dat terughoudendheid
wordt betracht bij het extra belasten van de burgers als gevolg van een extra
financiële inspanning van de waterschappen. Voorkomen moet worden dat
het ingezette slagvaardige beleid te veel aan tempo verliest door langdurige
onderhandelingen over de financiële perikelen.De Deltawet grote rivieren mag dan niet een taakstellend karakter hebben,
dat laat onverlet dat alle partijen hun verantwoordelijkheid moeten nemen
en in gezamenlijk overleg een oplossing moeten bewerkstelligen.Ook de heer Reitsma stelde prijs op een toelichting op de (verschillen
tussen de) diverse kostenberekeningen. Mocht het zo ver komen dat de Kamer
zich wederom moet buigen over de financiering van de kade-aanleg, dan is het
goed een degelijke analyse op tafel te hebben.Ten slotte ging de heer Reitsma ervan uit dat de minister zeer alert zal
blijven op subsidiemogelijkheden in EU-verband. De minister herhaalde dat de strekking van de uitspraak van
de Raad van State is dat er geen voorwaardelijke financiële constructie
mag worden gemaakt. De provincie had naar aanleiding daarvan een alternatief
plan kunnen opstellen met bijvoorbeeld een lager beschermingsniveau en dus
ook lagere kosten.Het is inderdaad niet te hopen dat aan het einde van de rit blijkt dat
er geen geld meer is voor de Roermondse kade. Dit plan is overigens nog niet
vastgesteld en wellicht zullen hierbij nog kostenreducties kunnen worden gerealiseerd.
Ook bij andere projecten zal worden nagegaan of tot een zekere versobering
kan worden gekomen. De Kamer zal worden geïnformeerd over de resultaten
van het overleg met de provincie. De minister zei vervolgens zich geërgerd te hebben aan de uitspraak
van sommige bestuurders in het Limburgse dat de kade-aanleg door het Rijk
wordt gefinancierd en dat de regio het beheer voor haar rekening neemt. Een
dergelijke houding heeft met zich meegebracht dat men niet al te alert is
geweest op de noodzaak te komen tot kostenbesparingen.Mochten de problemen onverhoopt niet uit de wereld kunnen worden geholpen
en de indruk blijft bestaan dat er ten onrechte rekeningen bij het Rijk worden
neergelegd, dan verdient het wellicht overweging de Algemene Rekenkamer een
onderzoek te laten instellen. Hopelijk zal het zo ver niet komen. De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Coenen XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Verbugt (VVD), Van
Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivesteijn (PvdA), H. G. J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M. B. Vos (GroenLinks),
Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD), Hofstra (VVD)
en Assen (CDA).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Terpstra (CDA), Huys (PvdA), Korthals (VVD), Esselink (CDA), Hillen
(CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD), Leerkes (Unie 55+), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Boogaard (groep-Nijpels),
Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD), Te Veldhuis (VVD) en Van
der Linden (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-18106-66.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl