Voorstel leden Depla en Blok wijziging Wet IB 2001 e.e.a. inz. fiscale facilitering banksparen t.b.v. pensioenopbouw; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30432, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

01-02-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30432 nr. 9

31-01-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud van het wetsvoorstel1. Informatieverplichtingen van de aanbieder aan
de klant, zoals een financiële bijsluiter en een polis2. Renseigneringsverplichtingen3. Afkoop bij een klein tegoed4. Invullen van de zorgplicht door de aanbieder5. Overhevelen saldi van verzekeraar naar bank en
omgekeerdInternationale aspectenBudgettaire consequenties, inkomenseffecten en administratieve
lastenCommentaar van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
d.d. 22 september 2006
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30432Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 432Voorstel van wet van de leden Depla en Blok houdende wijziging van de
Wet inkomstenbelasting 2001 en van enige andere wetten inzake fiscale facilitering
banksparen ten behoeve van pensioenopbouwnr. 9NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 31 januari 2007Met belangstelling hebben de initiatiefnemers kennis genomen van de reacties
van de fracties van VVD, CDA en PvdA. De fracties onderkennen het belang van
deze wetswijziging. De fracties van de VVD en PvdA zijn verheugd over het
feit dat dit wetsvoorstel kan bijdragen aan een vergroting van de markt van
financiële aanbieders, wat tot meer concurrentie kan leiden en een grotere
transparantie in de kostenstructuren van financiële producten kan bewerkstelligen.
Ook waarderen deze fracties dat door het onderhavige wetsvoorstel de keuzevrijheid
voor ondernemers voor het sparen voor de oude dag wordt vergroot.De initiatiefnemers danken de leden van alle fracties voor hun inbreng.
In deze nota naar aanleiding van het Verslag proberen de initiatiefnemers
de door de fracties gestelde vragen zo volledig mogelijk te beantwoorden.Tevens hebben de initiatiefnemers een nota van wijziging aan de Kamer
gestuurd waardoor de reikwijdte van het wetsvoorstel wordt uitgebreid. Aan
het sparen voor de aflossing van de eigenwoningschuld via een geblokkeerde
spaarrekening of een geblokkeerd beleggingsrecht – zoveel mogelijk naar
analogie van het regiem voor de kapitaalverzekering eigen huis – wordt
fiscale ondersteuning geboden.Inhoud van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie willen beter onderbouwd zien waarom het wetsvoorstel
tot meer transparantie en lagere kosten zal leiden. De initiatiefnemers verwachten
meer transparantie en lagere kosten omdat er door het wetsvoorstel meer aanbieders
worden toegelaten. Bovendien wordt er in de opbouwfase een duidelijker onderscheid
gemaakt tussen de kosten die samenhangen met het pensioensparen en de overlijdensrisicoverzekering.
Dit onderscheid leidt tot meer transparantie in de kosten.Net als de leden van de CDA-fractie hechten ook de initiatiefnemers er
aan dat twee mensen voor elkaar kunnen zorgen als één van de
twee partners eerder komt te overlijden. Toch hebben de initiatiefnemers niet
overwogen om met aanvullende voorstellen te komen, om de achterblijvende partner
verzorgd achter te laten. Achtergrond hiervan is dat dit buiten de reikwijdte
van het onderhavige wetsvoorstel valt. De initiatiefnemers hebben zich beperkt
tot het zoveel mogelijk naar analogie van de bestaande lijfrente, het pensioensparen
via een geblokkeerde beleggingrekening of spaarrekening ook fiscaal te faciliteren.Een vergelijkbare reactie willen de initiatiefnemers geven op de vraag
van de leden van de CDA-fractie om nader in te gaan op de verhouding tussen
banksparen en de levensloopregeling. Het wetsvoorstel beoogt niet om de verhouding
tussen pensioensparen en levensloopsparen te wijzigen. Het wetsvoorstel reikt
niet verder dan dat, zoveel mogelijk naar analogie van de bestaande lijfrente,
het pensioensparen via een geblokkeerde beleggingrekening of spaarrekening
ook fiscaal gefaciliteerd mogelijk is.De leden van de CDA-fractie zien graag een vergelijking tussen banksparen
en koopsompolissen van verzekeraars. Ook de leden van de fracties van de VVD
en de PvdA hebben vragen hierbij. Tevens vragen de leden van het CDA op welke
punten er een onderscheid gemaakt is tussen de voorwaarden die verbonden zijn
aan het verzekeringsproduct en het bankproduct. De initiatiefnemers merken
op dat het wetsvoorstel geen aanpassingen doorvoert in de voorwaarden voor
het derde peiler pensioensparen. Kern is dat er een einde gemaakt wordt aan
de gedwongen winkelnering bij verzekeraars om in aanmerking te komen voor
fiscale ondersteuning. Tegen die achtergrond is er voor zover mogelijk geen
verandering doorgevoerd in de voorwaarden.Op een vijftal punten wordt een vergelijking gemaakt tussen bancaire lijfrenteproducten
en verzekeringslijfrenteproducten:1. informatieverplichtingen van de aanbieder aan de klant, zoals een financiële
bijsluiter en een polis;2. renseigneringsverplichtingen;3. afkoopmogelijkheden bij een klein tegoed;4. het invullen van de zorgplicht door de aanbieder;5. overhevelen van opgebouwde saldi van verzekeraar naar bank en omgekeerd.1. Informatieverplichtingen van de aanbieder aan
de klant, zoals een financiële bijsluiter en een polisDe basis informatieverplichtingen zijn voor aanbieders van bancaire lijfrenteproducten
en verzekeringslijfrenteproducten gelijk. De aanbieder moet vooraf informatie
verstrekken die nodig is voor een goede beoordeling van de overeenkomst en
in ieder geval informatie over zijn (statutaire en/of handels-)naam en adres,
aard van de dienstverlening, toepasselijkheid van een klachtenprocedure en
inschrijving in het register van de toezichthouder. Gedurende de looptijd
van een overeenkomst moeten wezenlijke wijzigingen worden gemeld1. Voor levensverzekeraars gelden daarnaast nog specifieke informatievoorschriften
die voortvloeien uit de richtlijn levensverzekeraars2. Naast deze informatieverplichtingen geldt de verplichting een financiële
bijsluiter beschikbaar te houden en op verzoek te verstrekken indien sprake
is van een complex product3. De financiële
bijsluiter wordt door de overheid voorgeschreven voor complexe producten omdat
het voor consumenten veelal niet goed mogelijk is inzicht in deze producten
te krijgen of om deze te vergelijken. Zowel bancaire producten als verzekeringsproducten
kunnen binnen de definitie van complexe producten vallen, afhankelijk van
de inhoud van het product. Bancaire lijfrenteproducten kunnen, net als verzekeringslijfrenteproducten,
ook gekwalificeerd worden als complexe producten indien zij binnen de definitie
vallen. Of voor bancaire lijfrenteproducten een financiële bijsluiter
moet worden opgesteld zal dus afhangen van de manier waarop deze producten
gestructureerd worden. 2. RenseigneringsverplichtingenQua renseigneringsverplichtingen zijn er geen relevante verschillen. Op
de bancaire producten die als gevolg van het wetsvoorstel fiscaal gefacilieerd
worden, zijn dezelfde renseigneringsverplichtingen van toepassing als voor
verzekeringsproducten.3. Afkoop bij een klein tegoedVoor bancaire producten is in dit wetsvoorstel de mogelijkheid opgenomen
om het tegoed van de rekening of de waarde van het recht ineens uit te keren,
indien het bedrag van de bij toepassing van de normale regels op jaarbasis
minimaal uit te keren termijn erg laag zou worden. Voor de hoogte van dit
bedrag is aangesloten bij de in de Pensioenwet opgenomen regeling voor de
afkoop van kleine pensioenen. Het gaat hierbij (voor 2006) om een –
per belastingplichtige (en niet per polis of uitvoerder) geldend – bedrag
van € 361,02 per jaar; in het geval de rechthebbende zich in het
buitenland heeft gevestigd geldt het dubbele van dit bedrag. Hiermee wordt
voorkomen dat een wanverhouding ontstaat tussen de hoogte van het uit te keren
bedrag en de daaraan verbonden administratieve lasten. Voor verzekeringsproducten
bestaat de hiervoor genoemde mogelijkheid (nog) niet. De initiatiefnemers
hebben als uitgangspunt gekozen om met dit wetsvoorstel geen veranderingen
door te voeren bij verzekeringslijfrenteproducten. Tegen die achtergrond hebben
we ook de afkoopregeling ongemoeid gelaten. De initiatiefnemers zijn van mening
dat het voor de hand ligt om bij de aanpassingen van het wettelijke kader
voor verzekeringslijfrenteproducten hiervoor ook een vergelijkbare regeling
zou kunnen worden opgenomen.4. Invullen van de zorgplicht door de aanbiederDe invulling van de zorgplicht in de toezichtwetgeving is voor bancaire
lijfrenteproducten in grote lijnen gelijk aan verzekeringslijfrenteproducten.
Naast de informatieverplichtingen (zie hiervoor, onder 1) is de zorgplicht
uitgewerkt in het «ken uw klant» beginsel bij het geven van advies 1. Dit houdt in dat bij het geven van advies een profiel
van de klant moet worden opgesteld en dat het advies daarop moet worden afgestemd.
Opgemerkt wordt dat het opstellen van een dergelijk profiel achterwege kan
blijven indien het een eenvoudige betaalrekening betreft, dat wil zeggen indien
de rentevergoeding niet afhankelijk is van de koersontwikkeling van effecten2.5. Overhevelen saldi van verzekeraar naar bank en
omgekeerdOp grond van artikel 3 134 Wet inkomstenbelasting 2001 kan een lijfrente
als bedoeld in artikel 3 124 Wet inkomstenbelasting 2001 zonder fiscale
consequenties worden omgezet in een andere lijfrente als bedoeld in artikel
3 124 Wet inkomstenbelasting 2001. Aangezien zowel het bancaire product
als het verzekeringsproduct onder de lijfrentedefinitie van artikel 3 124
Wet inkomstenbelasting 2001 valt, is in zoverre zowel overheveling van bank
naar verzekeraar als omgekeerd mogelijk. Ook een lijfrenteverzekering waarop
het pre-Brede-Herwaardering-regime van toepassing is, kan – zo kunnen
wij antwoorden op de vraag van de leden van de PvdA-fractie – op grond
van deze bepaling worden omgezet in een bankproduct, mits zowel voor als na
de omzetting wordt voldaan aan de in artikel 3 124 Wet inkomstenbelasting
2001 gestelde voorwaarden.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af hoe dit initiatiefwetsvoorstel
zich verhoud tot de Fiscale Oudedagsreserve? Volgens de initiatiefnemers verandert
er door het onderhavige wetsvoorstel niets aan de verhouding tussen
Fiscale Oudedagsreserve en het in de derde peiler pensioensparen. Immers het
wetsvoorstel maakt het alleen mogelijk om ook fiscaal gefaciliteerd pensioen
te sparen bij een bank.De leden van de PvdA-fractie vragen of banken met dezelfde problematiek
te maken kunnen krijgen als verzekeraars op het punt van de splitsing van
een polis in een box 1-lijfrente en een box 3-deel. Op dit punt zijn er inderdaad
geen verschillen tussen banken en verzekeraars.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of bij een bancair product
er wel de mogelijkheid bestaat om geclausuleerd uit te keren bij overlijden.
Anders dan de leden van de PvdA-fractie zien wij geen verschillen tussen enerzijds
de mogelijkheden om in aanvulling op een fiscaal gefacilieerd lijfrenteproduct
een (met een niet-aftrekbare premie te financieren) zogenoemde gedeclausuleerde
uitkering overeen te komen en anderzijds de mogelijkheden om een dergelijke
(eveneens met een niet-aftrekbare premie te financieren) gedeclausuleerde
uitkering overeen te komen als aanvulling op een fiscaal gefacilieerd bankproduct.
In beide situaties is er sprake van een zelfstandig product, dat verder los
staat van het fiscaal gefacilieerde product.Anders dan de leden van de PvdA-fractie veronderstellen, kan ook bij een
bancair product een derde (zijnde iemand anders dan de erfgenaam of partner)
als begunstigde voor een nabestaandenuitkering fungeren.De leden van de VVD-fractie vragen of als de periodieke uitkering uit
een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht bestaat, aan dezelfde
voorwaarden ter bescherming van de consument moet worden voldaan. Zoals de
leden van de VVD-fractie veronderstellen is het inderdaad de bedoeling dat
de voorwaarden die op grond van artikel 2a van de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting
2001 gelden voor een verzekerde lijfrente die afhankelijk is van het beleggingsresultaat,
ook gaan gelden voor lijfrentespaarrekeningen en lijfrentebeleggingsrechten.Ook de veronderstelling van de leden van de VVD-fractie dat ook de aanbieders
verplicht zijn om op de termijnen van de periodieke uitkeringen uit lijfrentespaarrekening
of lijfrentebeleggingsrecht inhoudingen te verrichten voor loonbelasting,
premies volksverzekeringen en premies Zorgverzekeringswet, is juist. Zoals
in de memorie van toelichting is aangegeven, is dit een van de redenen voor
het voorgestelde artikel 3 126a, achtste lid, Wet inkomstenbelasting
2001.Internationale aspectenDe leden van de PvdA-fractie vragen naar de internationale aspecten van
het bancaire lijfrentesparen. Zij willen weten of Nederland eenzijdig kan
bepalen of – de opnamen uit – een lijfrentespaarrekening en een
lijfrentebeleggingsrecht onder het verdragsbegrip «lijfrente»
vallen. Tevens vragen de leden of de spaarrenterichtlijn van toepassing is.In de memorie van toelichting is aangegeven dat de opnamen van een lijfrenterekening
voor de verdragstoepassing moeten worden gezien als vallend onder het begrip «lijfrente».
Dit betreft de verdragsinterpretatie die, naar wij begrijpen, door de Nederlandse
Belastingdienst op basis van de fiscaaltechnische vormgeving van de regeling,
als insteek zal worden genomen. Ondanks de fiscaalrechtelijke gelijkstelling
met een lijfrente blijft (civielrechtelijk) echter sprake van een spaarrekening
of een belegging. Het staat derhalve niet bij voorbaat vast dat een ander
land de Nederlandse uitleg zal volgen. Deze kwestie is met name van belang
in de situatie dat de houder van een lijfrentespaarrekening of een lijfrentebeleggingsrecht
ten tijde van de opnamen in het buitenland woont. Een verschillende uitleg door Nederland en het andere verdragsland zal
bij reguliere opnamen in veel gevallen niet tot dubbele heffing leiden, omdat
ook vanuit Nederlandse optiek het heffingsrecht aan het andere land is toegewezen.
In de gevallen waarin zich wel gehele of gedeeltelijke dubbele heffing voor
zal doen, zal door Nederland eenzijdig of in onderling overleg met het andere
land naar een passende oplossing moeten worden gezocht. Het ligt naar de mening
van de initiatiefnemers in de rede dat in de onderling-overlegprocedures een
constructieve houding zal worden ingenomen waarbij enerzijds dubbele belasting
zo veel mogelijk wordt weggenomen, maar anderzijds gehele of gedeeltelijke
dubbele vrijstelling wordt voorkomen.Daarnaast zal na invoering van de regeling inzake het bancaire lijfrentesparen
hiermee bij de verdragsonderhandelingen rekening worden gehouden, met als
doel te komen tot een voor beide landen geldende gelijkschakelijking met lijfrenten.Een buitenlandse kredietinstelling kan onder voorwaarden optreden als
aanbieder van een lijfrentespaarrekening. Een dergelijke buitenlandse bankrekening
van een inwoner van Nederland lijkt onder de reikwijdte van de spaarrenterichtlijn
te vallen. Voor zover dit leidt tot automatische inlichtingenuitwisseling
van vergoede rente, heeft dit geen directe gevolgen voor de fiscale behandeling
van de betalingen op en de opnamen van de lijfrentespaarrekening. Dit zou
anders kunnen zijn indien de spaarrekening wordt aangehouden in een land of
gebied dat in plaats van automatische inlichtingenuitwisseling, op basis van
de richtlijn – of een zogenoemd spaartegoedenverdrag – is verplicht
tot inhouding van bronbelasting over de vergoede rente. De spaarrenterichtlijn
als ook de afzonderlijke spaartegoedenverdragen voorzien evenwel in een procedure
waardoor de inhouding van bronbelasting op verzoek van de uiteindelijke gerechtigde
(ontvanger van de rente) achterwege kan blijven. Van deze mogelijkheid zal
doorgaans gebruik worden gemaakt als de schuldvordering (bankrekening) bekend
is bij de belastingadministratie van het land waar de uiteindelijke gerechtigde
inwoner is. Het voorgaande lijkt bij het bancaire lijfrentesparen het geval
te zijn. Het ligt naar onze mening voor de hand om het benutten van deze procedure
verplicht voor te schrijven indien de lijfrentespaarrekening wordt aangehouden
in een land of een gebied dat op basis van de spaarrenterichtlijn of een spaartegoedenverdrag
in beginsel verplicht is tot inhouding van bronbelasting over de rentebetalingen.Budgettaire consequenties, inkomenseffecten en administratieve
lastenDe leden van de CDA-fractie vragen om een onderbouwing van de geraamde
budgettaire consequenties van het wetsvoorstel. Ook de leden van de PvdA-fractie
vragen de raming toe te lichten.De budgettaire effecten van het wetsvoorstel ontstaan door verwachte wijzigingen
in het gebruik of de opbouw van een fiscaal gefacilieerde lijfrente (verzekerings-
of bankprodukt). Ten behoeve van de raming zijn drie groepen belastingplichtigen
onderscheiden:1. De groep die een hoger bedrag zal inleggen (omdat het rendement toeneemt
en deze spaarvorm dus aantrekkelijker wordt). Hieronder vallen ook belastingplichtigen
die voorheen niets inlegden.2. De groep die hetzelfde bedrag blijft inleggen (omdat de hoogte van
de inleg voor deze groep uitsluitend wordt bepaald door de financiële
ruimte).3. De groep die een lager bedrag gaat inleggen (omdat de hoogte van de
inleg voor deze groep wordt bepaald door de beoogde uitkering en er als
gevolg van de kostenverlaging kan worden volstaan met een lagere inleg om
hetzelfde doelvermogen te realiseren).Het saldo van het budgettaire effect per groep vormt het budgettaire beslag
van het wetvoorstel.Het aantal deelnemers in groep 1 is geraamd op 2,5% van het aantal
werkenden die op dit moment geen lijfrentepremies in aftrek brengen (7,4 mln).
Verondersteld is dat de (extra) inleg van deze groep gemiddeld 40%
bedraagt van de huidige gemiddelde inleg (€ 4 000) van de belastingplichtigen
die op dit moment gebruik maken van de aftrek van lijfrentepremies. Verder
is verondersteld dat het marginale tarief van de deelnemers in groep 1 90%
bedraagt van het marginale tarief van de huidige inleggers (42%). Die
budgettaire derving bedraagt dan (2,5% * 7,4 mln) * (40% * € 4 000)
* (90% * 42%) = circa € 110 mln.Bij groep 2 ontstaan geen budgettaire effecten.Het aantal deelnemers in groep 3 is geraamd op 7,5% van het aantal
belastingplichtigen (0,55 mln) dat op dit moment gebruik maken van de aftrek
van lijfrentepremies. Verondersteld is dat de gemiddelde inleg (€ 4 000)
van de deelnemers in deze groep met circa 12% daalt. Dit leidt tot
een budgettaire opbrengst van (7,5% * 0,55 mln) * (€ 4 000
* 12%) * 42% = circa € 10 mln.Per saldo is derhalve uitgegaan van een budgettaire derving van € 100
mln.Voorgesteld wordt de hiervoor genoemde budgettaire derving van € 100
mln te dekken door een verlaging van de maximumpremiegrondslag. Bij de raming
van de in dat geval benodigde verlaging van deze maximumpremiegrondslag is –
op basis van enerzijds gegevens over de inkomensverdeling en anderzijds gegevens
over het gebruik van de aftrek van lijfrentepremies – verondersteld
dat deze verlaging voor circa 35 000 belastingplichtigen tot een lagere
aftrek leidt. In antwoord op de vraag van de CDA- en PvdA-fractie naar de
koopkrachtgevolgen die hiermee gepaard gaan, wordt opgemerkt dat het effect
van de maatregel voor deze 35 000 mensen toeneemt naar mate het inkomen
verder uitstijgt boven de voorgestelde maximumpremiegrondslag van 87 355.
Dit komt overeen met een inkomensgrondslag van 98 170 euro. Gemiddeld
genomen zal de aftrek voor de hiervoor genoemde 35 000 belastingplichtigen
echter met circa € 6 000 dalen en de belastingteruggave derhalve
gemiddeld genomen met circa € 3000.De leden van de CDA vragen ook of de toegenomen administratieve lasten
gecompenseerd worden door compenserende maatregelen. De toename van de administratieve
lasten wordt veroorzaakt dor de toename van de markt voor verzekeraars en
banken. De initiatiefnemers hebben daarom niet overwogen dit te compenseren.Commentaar van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
d.d. 22 september 2006De leden van de vaste commissie voor Financiën hebben de initiatiefnemers
verzocht het commentaar van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (Fin0600449)
te betrekken bij deze nota.De initiatiefnemers gaan hierbij in op de technische opmerkingen van de
Orde in het betreffende commentaar voorzover deze onderwerpen nog niet in
het voorgaande aan de orde zijn geweest.De Orde constateert terecht dat de overnemende ondernemer als bedoeld
in art. 3 126, lid 1, onderdeel a, sub 2, Wet IB 2001 niet kwalificeert
als toegestane uitvoerder van een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht.
In die situatie speelt de aan het wetsvoorstel ten grondslag gedachte
(door het vergroten van de concurrentie tegenwicht bieden aan de hoge en ondoorzichtige
kosten van de bij een verzekeraar af te sluiten lijfrente) echter niet. Door
niettemin voor deze uitbreiding te kiezen zou de regeling dan onnodig complexer
zijn geworden.Anders dan de Orde, zien de initiatiefnemers goede argumenten om de rekeninghouder
van een lijfrentespaarrekening en de houder van een lijfrentebeleggingsrecht
in de wet verder aan te duiden als verzekeringnemer. Wetstechnisch gezien
is dit de eenvoudigste oplossing, terwijl het volgens de Orde aan deze bepaling
verbonden bezwaar dat dit verwarrend zou zijn, minimaal evenzeer geldt voor
het door de Orde genoemde alternatief, waarbij in eerste instantie voor deze
personen een andere term wordt gehanteerd maar waarbij tevens wordt bepaald
dat degenen die als zodanig worden aangeduid voor de toepassing van de wettelijke
bepalingen gelijk wordt gesteld aan een verzekeringnemer.Zoals de Orde – in lijn met de opmerkingen van de Raad van State –
terecht opmerkt is geen rekening gehouden met het verschil in levensverwachting
tussen mannen en vrouwen. In de reactie op het advies van de Raad van State
is aangegeven dat de initiatiefnemers bewust hebben gekozen voor een eenvoudige –
en daardoor inderdaad ook iets globalere – benadering.De Orde stelt voor om in plaats van de verlaging van de maximumpremiegrondslag
het dotatiepercentage van 17% te verlagen naar 15% of 16%.
Dit alternatief zou het grootste deel van de door de Orde genoemde bezwaren
van een verlaging van het maximumpremieinkomen niet wegnemen, terwijl de groep
die door de maatregel wordt getroffen aanzienlijk zou toenemen en ook lage
inkomens zouden worden getroffen.Anders dan de Orde suggereert, is er geen sprake van een als dekking te
gebruiken budgettair voordeel dat is behaald als gevolg van het feit dat het
opbouwpercentage van het ouderdomspensioen in het kader van de Wet VPL in
veel gevallen is verhoogd. Zowel de verhoging van de opbouwpercentages van
het ouderdomspensioen als de door de Orde genoemde doorwerking daarvan (als
gevolg van een daaruit voortvloeiende verhoging van de factor a) in de ruimte
voor lijfrenteaftrek zijn reeds verwerkt in het budgettaire beeld.Zoals de Orde terecht aangeeft, ligt het voor de hand dat in lagere regelgeving
nadere regels worden opgenomen met betrekking tot de wijze waarop bij een
gedurende de looptijd wijzigende rente kan worden voldaan aan voorwaarde dat
de uitkeringen vast en gelijkmatig zijn.DeplaBlok XNoot1Zie de artikelen 30 van de Wet financiële dienstverlening en 30 van
het Besluit financiële dienstverlening. Vanaf 1 januari 2007:
de artikelen 4:20 van de Wet op het financieel toezicht en 57 van het Besluit
Gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft.XNoot2Richtlijn nr. 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PbEG
L345), opgenomen in de artikelen 32 en 45 van het Besluit financiële
dienstverlening (vanaf 1 januari 2007: de artikelen 60 en 73 van
het Besluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft).XNoot3Artikel 38 van het Besluit financiële dienstverlening (vanaf 1 januari
2007: artikel 65 van het Besluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen
Wft).XNoot1Artikel 32 van de Wet financiële dienstverlening (met ingang van
1 januari 2007: artikel 4:23 van de Wet op het financieel toezicht).XNoot2Artikel 21, tweede lid, van de Vrijstellingsregeling Wft (met ingang van
1 januari 2007: artikel 41, tweede lid, van de Vrijstellingsregeling
Wft). Zie ook Handelingen 2003–2004, nr. 100, Tweede Kamer, pag. 6399. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30432-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl