Voorstel van wet van lid Van de Camp tot wijz. Gemeentewet en Wet wapens en munitie i.v.m. bestrijding van wapengeweld; Derde nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26865, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

22-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26865 nr. 11

17-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamARTIKEL IAArtikel 151bBCARTIKEL IIABCToelichtingAlgemeenBeperking in de tijdDe rechter-commissarisHet initiatiefwetsvoorstel van de heer KuijperDe bevoegdheid in mijn oorspronkelijke voorstel op basis
van de Wet wapens en munitieArtikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel AArtikel 151bEerste lidVierde, vijfde en zesde lidArtikel I, onderdelen B en CArtikelen 177 en 178Artikel II, onderdelen A, B en CNieuw derde lid in de artikelen 50, 51 en 52 Wet wapens
en munitie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26865Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 865Voorstel van wet van het lid Van de Camp tot wijziging van de Gemeentewet
en de Wet wapens en munitie in verband met de bestrijding van wapengeweldnr. 11DERDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 17 mei 2001Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel I wordt vervangen door:ARTIKEL IDe Gemeentewet wordt als volgt gewijzigd:ANa artikel 151a wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende:Artikel 151b1. De raad kan bij verordening de burgemeester de bevoegdheid verlenen
om bij verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens, dan
wel bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, een gebied, met inbegrip
van de daarin gelegen voor het publiek openstaande gebouwen en daarbij behorende
erven, aan te wijzen als veiligheidsrisicogebied. In een veiligheidsrisicogebied
kan de officier van justitie de bevoegdheden, bedoeld in de artikelen 50,
derde lid, 51, derde lid, en 52, derde lid, van de Wet wapens en munitie toepassen.2. De burgemeester gaat niet over tot aanwijzing als veiligheidsrisicogebied
dan na overleg met de officier van justitie in het overleg, bedoeld in artikel
14 van de Politiewet 1993.3. De aanwijzing als veiligheidsrisicogebied wordt gegeven voor een bepaalde
duur die niet langer is en voor een gebied dat niet groter is dan strikt noodzakelijk
voor de handhaving van de openbare orde.4. De beslissing tot gebiedsaanwijzing wordt op schrift gesteld en bevat
een omschrijving van het gebied waarop deze van toepassing is alsmede de geldigheidsduur.
Indien de situatie dermate spoedeisend is dat de burgemeester de beslissing
tot gebiedsaanwijzing niet tevoren op schrift kan stellen, zorgt hij alsnog
zo spoedig mogelijk voor de opschriftstelling en voor de bekendmaking daarvan.5. De burgemeester brengt de gebiedsaanwijzing zo spoedig mogelijk ter kennis van de raad en van de officier van justitie, bedoeld in
het tweede lid.6. Zodra de verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens,
dan wel de ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, bedoeld in het eerste
lid, is geweken, trekt de burgemeester de gebiedsaanwijzing in. Het vijfde
lid is van overeenkomstige toepassing.BIn artikel 177 wordt de zinsnede «de artikelen 154a, 172, 173, 174,
tweede lid, 174a, 175, 176 en 176a» vervangen door: de artikelen 151b,
154a, 172, 173, 174, tweede lid, 174a, 175, 176 en 176a.CIn artikel 178 wordt de zinsnede «krachtens artikel 154a»
vervangen door: krachtens de artikelen 151b en 154a.2. Artikel II wordt vervangen door:ARTIKEL IIDe Wet wapens en munitie wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 50 wordt als volgt gewijzigd:1. Het eerste lid komt te luiden:1. De bij of krachtens artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering
aangewezen ambtenaren zijn bevoegd te vorderen dat de verpakking van goederen,
met inbegrip van reisbagage, wordt geopend, indien daartoe redelijkerwijs
aanleiding bestaat op grond van:a. een gepleegd strafbaar feit waarbij wapens zijn gebruikt;b. een gepleegde overtreding van de artikelen 13, 26 of 27;c. aanwijzingen dat een strafbaar feit als bedoeld onder a of b zal worden
gepleegd.2. Na het tweede lid wordt, onder vernummering van het derde lid tot het
vierde lid, een nieuw lid ingevoegd, luidende:3. In gebieden die overeenkomstig artikel 151b, eerste lid, van de Gemeentewet,
door de burgemeester als veiligheidsrisicogebied zijn aangewezen kan de officier
van justitie gelasten dat tegenover een ieder de bevoegdheid kan worden uitgeoefend
om verpakkingen van goederen, met inbegrip van reisbagage, te onderzoeken
op wapens of munitie. Het bevel bevat een omschrijving van het aangewezen
gebied en de geldigheidsduur die niet langer dan twaalf uur mag bedragen.
Het bevel bevat voorts de feiten en omstandigheden, op grond waarvan de toepassing
van de bevoegdheid om de verpakking van goederen, met inbegrip van reisbagage,
te onderzoeken op wapens of munitie noodzakelijk wordt geacht.BArtikel 51 wordt als volgt gewijzigd:1. Het eerste lid komt te luiden: 1. De bij of krachtens artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering
aangewezen ambtenaren zijn bevoegd vervoermiddelen te onderzoeken indien daartoe
redelijkerwijs aanleiding bestaat op grond van:a. een gepleegd strafbaar feit waarbij wapens zijn gebruikt;b. een gepleegde overtreding van de artikelen 13, 26 of 27;c. aanwijzingen dat een strafbaar feit als bedoeld onder a of b zal worden
gepleegd2. Na het tweede lid wordt, onder vernummering van het derde lid tot het
vierde lid, een nieuw lid ingevoegd, luidende:3. In gebieden die overeenkomstig artikel 151b, eerste lid, van de Gemeentewet,
door de burgemeester als veiligheidsrisicogebied zijn aangewezen kan de officier
van justitie gelasten dat tegenover een ieder de bevoegdheid kan worden uitgeoefend
om vervoermiddelen te onderzoeken op wapens of munitie. Het bevel bevat een
omschrijving van het aangewezen gebied en de geldigheidsduur die niet langer
dan twaalf uur mag bedragen. Het bevel bevat voorts de feiten en omstandigheden,
op grond waarvan de toepassing van de bevoegdheid vervoermiddelen te onderzoeken
op wapens of munitie noodzakelijk wordt geacht.CArtikel 52 wordt als volgt gewijzigd:1. Het tweede lid komt te luiden:2. De in het eerste lid bedoelde ambtenaren zijn bevoegd personen aan
hun kleding te onderzoeken indien daartoe redelijkerwijs aanleiding bestaat
op grond van:a. een gepleegd strafbaar feit waarbij wapens zijn gebruikt;b. een gepleegde overtreding van de artikelen 13, 26 of 27;c. aanwijzingen dat een strafbaar feit als bedoeld onder a of b zal worden
gepleegd.2. Na het tweede lid wordt, onder vernummering van het derde lid tot het
vierde lid, een nieuw lid ingevoegd, luidende:3. In gebieden die overeenkomstig artikel 151b, eerste lid, van de Gemeentewet,
door de burgemeester als veiligheidsrisicogebied zijn aangewezen kan de officier
van justitie gelasten dat tegenover een ieder de bevoegdheid kan worden uitgeoefend
om hem aan zijn kleding te onderzoeken op de aanwezigheid van wapens of munitie.
Het bevel bevat een omschrijving van het aangewezen gebied en de geldigheidsduur
die niet langer dan twaalf uur mag bedragen. Het bevel bevat voorts de feiten
en omstandigheden, op grond waarvan de toepassing van de bevoegdheid om een
ieder aan zijn kleding te onderzoeken op wapens of munitie noodzakelijk wordt
geacht.ToelichtingNa de eerste termijn van de plenaire behandeling van mijn initiatiefwetsvoorstel
tot wijziging van de Gemeentewet en de Wet wapens en munitie in verband met
de bestrijding van wapengeweld, is de verdere behandeling geschorst. Doel
was om in overleg tussen de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
de Minister van Justitie en mij te bezien of het mogelijk was het regeringsvoorstel
(Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot onderzoek aan de
kleding en het onderzoeken van vervoermiddelen en van de Gemeentewet met betrekking
tot de aanwijzing van gebieden; kamerstukken II 2000/01, 27 605) en mijn
initiatiefvoorstel te combineren. Aan het slot van de plenaire behandeling
heeft de heer Kuijper aangekondigd een initiatiefwetsvoorstel bij de Kamer
te zullen indienen. Dit is op 16 februari formeel gebeurd, waarna
het voorstel ter advisering naar de Raad van State is gezonden (Voorstel van
wet tot wijziging van de Wet wapens en munitie in verband met de bestrijding
van het illegaal bezit van wapens en daarmee samenhangend geweld; kamerstukken
II 2000/01, 27 611).Sedert de behandeling in eerste termijn heeft overleg plaatsgevonden,
eerst op ambtelijk en daarna op politiek niveau. Dit overleg heeft er in geresulteerd
dat ik mijn initiatiefwetsvoorstel op een aantal punten heb aangepast. De
wijzigingen zijn verwerkt in deze nota van wijziging.AlgemeenHet bevel van de officier van justitie De belangrijkste wijziging die
ik ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel heb aangebracht is dat naast
de bevoegdheid van de burgemeester om een veiligheidsrisicogebied aan te wijzen,
een aparte bevoegdheid voor de officier van justitie is gecreëerd om
te gelasten dat de bevoegdheid daadwerkelijk wordt toegepast. Deze bevoegdheid
van de officier van justitie is ontleend aan het voorstel van de regering.
Hij biedt een extra waarborg dat het preventief fouilleren een strafvorderlijk
belang dient. In mijn oorspronkelijke voorstel betekende de aanwijzing als
veiligheidsrisicogebied door de burgemeester krachtens artikel 151b van de
Gemeentewet, dat daarmee de bevoegdheid om preventief te fouilleren was geconstitueerd.
Deze bevoegdheid was in datzelfde artikel van de Gemeentewet uitgewerkt in
de leden 4 tot en met 8. Ik heb in de nota van wijziging de bevoegdheid om
feitelijk tot fouillering over te gaan overgeheveld naar de Wet wapens en
munitie en afhankelijk gemaakt van een bevel van de officier van justitie.
Dit bevel ligt in het verlengde van de mogelijkheid die de officier van justitie
onder de huidige Wet wapens en munitie heeft om te gelasten dat de bevoegdheid
vervoermiddelen te onderzoeken tegen elk vervoermiddel kan worden uitgeoefend.
In de huidige wet is deze bevoegdheid echter gekoppeld aan een gepleegd strafbaar
feit waarbij wapens zijn gebruikt of aanwijzingen dat een dergelijk strafbaar
feit zal worden gepleegd (artikelen 50 en 51, tweede lid, tweede zin, Wet
wapens en munitie).Het creëren van een aparte bevoegdheid voor de officier van justitie
in het verlengde van de gebiedsaanwijzing door de burgemeester, draagt theoretisch
het risico in zich dat de burgemeester op grond van zijn bevoegdheid voor
de handhaving van de openbare orde een gebied wil aanwijzen, maar dat de officier
van justitie vervolgens om redenen van strafvorderlijke aard geen gebruik
wenst te maken van zijn bevoegdheid. Dat risico gaf in mijn oorspronkelijke
voorstel de doorslag om de bevoegdheid in de gemeentewet te concentreren,
en ik wil dit risico in mijn gewijzigde voorstel zo veel mogelijk uitsluiten.
Daarvoor staat borg dat de burgemeester het veiligheidsrisicogebied niet kan
aanwijzen dan na overleg met de officier van justitie in het driehoeksoverleg.
Deze bepaling stond overigens ook al in mijn oorspronkelijke voorstel. Wanneer
de officier van justitie in dit overleg aangeeft niet voor preventief fouilleren
te voelen is het zinloos voor de burgemeester om tot aanwijzing van een veiligheidsrisicogebied
over te gaan.Beperking in de tijdIn mijn oorspronkelijke voorstel heb ik geen beperking in de tijd aangegeven
voor de aanwijzing van een gebied door de burgemeester. Krachtens het door
mij voorgestelde artikel 151b, tweede lid, moet de aanwijzing voor een bepaalde
duur zijn die niet langer is dan strikt noodzakelijk voor de handhaving van
de openbare orde. Ook de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
binden in hun wetsvoorstel de gebiedsaanwijzing door de burgemeester niet
aan een termijn. De bevoegdheid van de officier van justitie,
die in deze nota van wijziging een plaats krijgt, wordt echter wel aan een
tijdslimiet gebonden. Hiermee kom ik tegemoet aan een door een groot deel
van de Kamer naar voren gebrachte wens om aan het preventief onderzoek naar
wapens en munitie een uitdrukkelijke begrenzing in de tijd op te nemen. Het
bevel van de officier kan niet langer dan 12 uur gelden. Ik heb voor een periode
van 12 uur gekozen om hiermee enerzijds aan te geven dat het om een kort tijdsbestek
moet gaan, maar om anderzijds wel de mogelijkheid te scheppen een gehele avond
en nacht over de bevoegdheid te beschikken. Ik wil zoveel mogelijk voorkomen
dat de bevoegdheid afloopt op een moment dat er nog sprake is van (dreigende)
verstoring van de openbare orde.De rechter-commissarisMet het creëren van een aparte bevoegdheid voor de officier van justitie
naast de gebiedsaanwijzing door de burgemeester heb ik een belangrijk onderscheid
met het wetsvoorstel van de regering weggenomen. Er is immers een nadrukkelijke
aparte strafvorderlijke afweging in het voorstel ingebouwd. Ik vind het inhoudelijk
niet nodig en juridisch niet juist om naast deze extra waarborg ook nog een
machtiging van de rechter-commissaris te eisen, zoals opgenomen in het regeringsvoorstel.Inhoudelijk acht ik een machtiging niet nodig omdat de rol van de officier
van justitie al een extra waarborg ten opzichte van mijn eerdere voorstel
inhoudt. Het systeem van waarborgen is naar mijn mening daarmee zeer uitgebreid.
Allereerst moet de raad zich over de vraag uitspreken of in zijn algemeenheid
de bevoegdheid aan de burgemeester moet worden verleend om veiligheidsrisicogebieden
aan te kunnen wijzen. De burgemeester gaat vervolgens niet over tot aanwijzing
van een veiligheidsrisicogebied dan na overleg in de driehoek. Het openbaar
ministerie is dus vanaf het eerste begin bij de overwegingen betrokken. De
aanwijzing van een gebied als veiligheidsrisicogebied is een besluit in de
zin van de Algemene wet bestuursrecht. Dat wil zeggen dat er bezwaar en beroep
tegen open staat. Belanghebbenden kunnen reeds in dat stadium hun bezwaren
bekend maken tegen het voornemen preventief op wapens te gaan onderzoeken.
De burgemeester brengt de gebiedsaanwijzing zo spoedig mogelijk ter kennis
van de raad. Op die manier is ook de democratische controle op de gebiedsaanwijzing
verzekerd. Voordat vervolgens daadwerkelijk tot uitoefening van de bevoegdheid
in een veiligheidsrisicogebied kan worden overgaan moet de officier van justitie
hier nog toe gelasten. Naar mijn mening is mijn voorstel daarmee voorzien
van uitgebreide waarborgen. Nog meer waarborgen, die tevens leiden tot meer
bureaucratie en meer inzet van mensen, acht ik niet nodig.Juridisch acht ik het afhankelijk maken van de bevoegdheid preventief
op wapens te onderzoeken van een machtiging van de rechter commissaris niet
juist. De hoofdfunctie van de rechter-commissaris betreft het gerechtelijk
vooronderzoek. Daarnaast heeft de rechter-commissaris een rol bij de voorlopige
hechtenis en de inverzekeringstelling. Tot slot is er een rol in het kader
van het verkennend onderzoek op basis van de wet bijzondere opsporingsbevoegdheden
(Stb. 1999, 245). Volgens artikel 170 Sv zijn rechters-commissarissen «belast
met de behandeling van strafzaken». De waarde van de rechter-commissaris
is in al deze gevallen dat hij kan afwegen of in een bepaalde specifieke zaak
de dwangmiddelen jegens een bepaalde persoon of groep dienen te worden toegepast.Zou ik het gebruik van de preventieve bevoegdheid in dit wetsvoorstel
afhankelijk maken van een machtiging door de rechter-commissaris, dan zou
deze via de achterdeur van deze specifieke wet een geheel nieuwe rol toebedeeld krijgen. Hij moet immers treden buiten zijn krachtens artikel
170 Sv tot strafzaken beperkte verantwoordelijkheid en zich een oordeel vormen
over de wenselijkheid van het verlenen van een algemene preventieve bevoegdheid
gedurende een bepaalde tijd in een bepaald gebied. Dit gaat buiten de bevoegdheden
die de rechter commissaris heeft op basis van artikel 170 Sv. Het zou ook
inhoudelijk een andere afweging betekenen dan de rechter-commissaris op basis
van de huidige wetgeving gewoon is te maken. De rechter-commissaris kan een
dergelijke bevoegdheid naar mijn overtuiging niet krijgen zonder wijziging
van dit artikel.Het initiatiefwetsvoorstel van de heer KuijperHet is gebleken bijzonder moeilijk te zijn om mijn voorstel te combineren
met zowel de wensen van de regering – extra waarborgen via een bevel
van de officier van justitie en een machtiging van de rechter-commissaris –
als de wens van de heer Kuijper – een algemene bevoegdheid om vervoermiddelen
te onderzoeken zonder voorafgaande machtiging –. Het eerste betekent
toevoeging van extra waarborgen, het tweede juist een vermindering daarvan.
Het initiatiefwetsvoorstel van de heer Kuijper gaat, voor zover het het onderzoek
aan vervoermiddelen betreft, aanzienlijk verder dan mijn voorstel.Tijdens de behandeling in eerste termijn van mijn voorstel heb ik aangegeven
positief te staan tegenover het wetsvoorstel van de heer Kuijper voor zover
het helderheid schept voor de opsporingsambtenaren. Er kan in zijn voorstel
geen duidelijkheid over bestaan dat opsporingsambtenaren overal en te allen
tijde zonder voorafgaande aanleiding over de bevoegdheid beschikken vervoermiddelen
te onderzoeken. Ik betwijfel echter of een dergelijke algemene bevoegdheid
past binnen het kader van de Grondwet en het EVRM. Om die reden heb ik er
in mijn voorstel voor gekozen het onderzoek aan vervoermiddelen te koppelen
aan specifieke gebieden met een verhoogd veiligheidsrisico. Wel strekt de
bevoegdheid in die specifiek aangewezen gebieden zich ook uit tot het onderzoek
aan de kleding en aan bagage. Ik vrees dat de enkele bevoegdheid om vervoermiddelen
te onderzoeken, zonder bevoegdheden ten aanzien van kleding en bagage, in
dergelijke gebieden te beperkt is. Wapens worden in de praktijk immers vaak
in bagage of onder de kleding gedragen en niet los in de auto gelegd.Voor mij staat vast dat voor een bevoegdheid om overal, te allen tijde
en zonder voorafgaande aanleiding vervoermiddelen op wapens te kunnen onderzoeken
een apart advies van de Raad van State nodig is. Die toets wordt op dit moment
door de Raad van State uitgevoerd in het kader van de advisering over het
initiatiefwetsvoorstel Kuijper. Het heeft mijn voorkeur wanneer dat traject
wordt doorlopen voordat overgegaan wordt tot een algemene bevoegdheid.De bevoegdheid in mijn oorspronkelijke voorstel op basis
van de Wet wapens en munitieIn mijn oorspronkelijke voorstel betrof de enige wijziging in de Wet wapens
en munitie de uitgebreide bevoegdheid om onderzoek te doen buiten de speciaal
aangewezen gebieden. De daar neergelegde uitbreiding van de onderzoeksbevoegdheid
tot een (dreigende) overtreding van de artikelen 13, 26 of 27 blijft
gehandhaafd. Deze ruimere opsporingsmogelijkheid wijkt af van het regeringsvoorstel.
Daarin is immers geen regeling getroffen buiten de specifiek aangewezen gebieden.
Hij komt in de richting van het voorstel van de heer Kuijper – waar
immers ook geen gebiedsbegrenzing is opgenomen – maar laat in tact
dat er sprake moet zijn van een aanleiding voordat tot onderzoek aan vervoermiddelen
kan worden overgegaan. Wel is, om dezelfde reden als hierboven beschreven
ten aanzien van veiligheidsrisicogebieden, de bevoegdheid om aan de kleding
en bagage te onderzoeken, met het onderzoek aan vervoermiddelen gelijk gesteld.
In dat opzicht is mijn voorstel dus ruimer dan dat van de heer Kuijper, omdat
in zijn voorstel geen voorziening is opgenomen voor het onderzoek aan de kleding
en bagage.Artikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel AArtikel 151bEerste lidDe bevoegdheid om feitelijk over te gaan tot preventief onderzoek op wapens
binnen een door de burgemeester krachtens dit artikel aangewezen veiligheidsrisicogebied
is overgeheveld naar de Wet wapens en munitie. Daarom wordt hier naar de nieuwe
bepalingen 50, 51 en 52 derde lid WWM verwezen.Vierde, vijfde en zesde lidHet vierde tot en met achtste lid zijn vervangen door de nieuwe leden
4 tot en met 6. De vervangen leden hadden betrekking op de feitelijke bevoegdheid
tot preventief onderzoek op wapens en zijn derhalve geschrapt nu hierin in
de WWM wordt voorzien.De drie nieuwe artikelleden zijn ontleend aan het wetsvoorstel van de
regering. Zij vormen een extra procedurele waarborg voor het toepassen van
de bevoegdheid tot aanwijzing van een veiligheidsrisicogebied. Vanwege de
overheveling van de leden van het regeringsvoorstel naar mijn voorstel en
het besef dat de uitleg van de werking van (nieuwe elementen in) een wetsvoorstel
moet worden ontleend aan de parlementaire stukken bij dat wetsvoorstel, neem
ik hieronder de relevante passages uit de memorie van toelichting bij het
regeringsvoorstel over.Een gebiedsaanwijzing door de burgemeester is een besluit van algemene
strekking en valt daarmee onder het bereik van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb). Het rechtsgevolg dat uit het besluit voortvloeit is erin gelegen dat
door de gebiedsaanwijzing de mogelijkheid bestaat dat burgers in het desbetreffende
gebied aan de kleding worden onderzocht. Hiermee wordt - zoals al eerder gesteld
- hun grondrecht ingeperkt.Het van toepassing zijn van de regels uit de Awb betekent onder meer dat
een beslissing tot gebiedsaanwijzing, conform artikel 3:42 van de Awb, moet
worden bekendgemaakt door kennisgeving van het besluit of de zakelijke inhoud
ervan in een van gemeentewege uitgegeven blad of een dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad,
dan wel op een andere geschikte wijze.Voorts dient de gebiedsaanwijzing te berusten op een deugdelijke en kenbare
motivering. Dit motiveringsvereiste houdt in elk geval in dat de burgemeester
aangeeft op basis van welke feiten en omstandigheden de gebiedsaanwijzing
noodzakelijk wordt geacht. Tevens moet een nauwkeurige omschrijving worden
gegeven van het gebied, wat in elk geval betekent dat het gebied duidelijk
wordt afgebakend. Ook dient het besluit de geldigheidsduur van de gebiedsaanwijzing
te bevatten (artikel 151b, vierde lid). De duur van de aanwijzing wordt afgestemd
op de verwachting van de periode die nodig is om via intensivering
van de probleemaanpak, het risico van wapenbezit en -gebruik terug te kunnen
brengen naar een aanvaardbaar niveau. Zodra de van toepassing zijnde omstandigheid,
genoemd in het eerste lid van artikel 151b, zich niet langer voordoet, trekt
de burgemeester de gebiedsaanwijzing in.Aangezien in de fase die voorafgaat aan de gebiedsaanwijzing door de burgemeester
twee organen met name bij de besluitvorming betrokken zijn, de gemeenteraad
en de officier van justitie, is in het vijfde lid bepaald dat de burgemeester
beide organen in kennis stelt van de gebiedsaanwijzing.Tegen een besluit tot gebiedsaanwijzing kan door belanghebbenden beroep
worden ingesteld bij de (sector bestuursrecht van de) rechtbank. Alvorens
in beroep te kunnen gaan dient de belanghebbende bezwaar te maken bij de burgemeester
(artikel 7:1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).Artikel I, onderdelen B en CArtikelen 177 en 178Deze wijzigingen zijn eveneens ontleend aan het regeringsvoorstel.De vermelding van artikel 151b in artikel 177 van de Gemeentewet is nodig
om de opsomming van artikelen uit hoofdstuk XI van de Gemeentewet te completeren.
Gelet op de ingrijpende karakter van de onderhavige voorstel is het gewenst
om de bevoegdheid tot gebiedsaanwijzing die voortvloeit uit artikel 151b –
evenals andere bevoegdheden uit het voornoemde hoofdstuk XI – onder
te brengen onder het verbod om in de gemeente dienstdoende ambtenaren van
politie te machtigen namens de burgemeester besluiten te nemen.Ook in artikel 178 van de Gemeentewet vindt verwijzing plaats naar de
openbare orde- en noodbevoegdheden uit hoofdstuk XI van de Gemeentewet. Aangezien
op basis van artikel 151b een bevoegdheid aan de burgemeester kan worden verleend
die vergelijkbaar is met bevoegdheden uit hoofdstuk XI, zijn besluiten die
worden genomen op basis van artikel 151b, gelijkgeschakeld aan de reeds in
artikel 178 opgesomde besluiten en om die reden toegevoegd aan artikel 178
van de Gemeentewet. Gezien de aard van de bevoegdheid behoort de uitoefening
van de bevoegdheid voorbehouden te blijven aan de burgemeester.Artikel II, onderdelen A, B en CNieuw derde lid in de artikelen 50, 51 en 52 Wet wapens
en munitieDeze leden bevatten de bevoegdheid die is gecreëerd in aansluiting
op de bevoegdheid van de burgemeester om een veiligheidsrisicogebied aan te
wijzen. Tekstueel is aangesloten bij de bestaande artikelen 50 en 51 tweede
lid, en bij het wetsvoorstel van de regering. In de bepalingen is een tijdsduur
van maximaal 12 uur opgenomen.De officier van justitie moet in zijn bevel vermelden op grond van welke
feiten en omstandigheden hij van de bevoegdheid gebruik wil maken. Deze formulering
wijkt af van die welke geldt voor de burgemeester krachtens artikel 151b,
eerste lid. Daar staat immers dat de burgemeester over kan gaan tot aanwijzing
van een veiligheidsrisicogebied «bij verstoring van de openbare orde
door de aanwezigheid van wapens, dan wel ernstige vrees voor het ontstaan
daarvan». Ik heb bewust voor een verschillende formulering gekozen,
om duidelijk te maken dat de officier van justitie en de burgemeester verschillende
verantwoordelijkheden. De burgemeester voor de openbare orde en
de officier voor de opsporing. Dat afstemming noodzakelijk is, en ook wettelijk
is vereist, heb ik in de algemene toelichting al aangegeven. In de praktijk
kan de officier van justitie bij de weergave van de feiten en omstandigheden
verwijzen naar de verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van
wapens dan wel de vrees voor het ontstaan daarvan, die voor de burgemeester
aanleiding was een gebied aan te wijzen.Van de Camp 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26865-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl