Het Nederlandse internationale aids-beleid; Brief minister met Aidsnotitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29648, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29648 nr. 1

27-05-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI. IntroductieII. De urgentieDe epidemieDe regionale verschillenIII. Wat hebben we geleerd over effectieve Aids-bestrijdingIV. Waar liggen de knelpunten?V. De intensivering van het Nederlandse Aids-beleidDoelstellingMeer financiële middelen:Bilateraal (ongeveer 15%)Multilateraal (ongeveer 35%)Particuliere organisaties (ongeveer 20%)Publiek-private samenwerking (ongeveer 30%)Een betere inhoudelijke focus:1. COMMITMENT2. COÖRDINATIE3. CAPACITEITUitgangspunten:VI. Wat gaan we doen?Afrika: CAPACITEIT EN COÖRDINATIEAzië: COMMITMENTLatijns Amerika: COMMITMENTOost Europa en Centraal Azië: COMMITMENTV. Institutionele verankeringHet Ministerie voor Buitenlandse zakenVersterking van de institutionele capaciteitTaakgroep Aids en Reproductieve GezondheidAids ambassadeurAids personeelsbeleidSamenwerking met andere Ministeries in NederlandAnnex 1: uitwerking van het beleidskaderCOMMITMENTCOÖRDINATIECAPACITEITU.S.-Netherlands AIDS Cooperation PlanAdditional Points
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29648Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 68 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 648Het Nederlandse internationale aids-beleidnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 mei 2004Hierbij bied ik u mede namens de Minister van Buitenlandse Zaken de Aidsnotitie
aan in reactie aan op uw verzoek van 6 mei 2004 met kenmerk 04-BuZa-28.De intensivering van het Nederlanse Aids-beleid is gericht op het leveren
van een meer effectieve en coherente bijdrage aan het terugdringen van de
HIV/Aids epidemie en het beter opvangen van de gevolgen hiervan.Om deze doelstelling te bereiken zal de financiële inspanning worden
verdubbeld en zal de inhoudelijke inzet zich concentreren op een beperkt aantal
cruciale pijlers van de Aids bestrijding:– Commitment: het versterken en verbreden van het politiek en maatschappelijk
draagvlak;– Coördinatie: het verbeteren van de coördinatie van de
Aids-response, zowel in ontwikkelingslanden als internationaal;– Capaciteit: vergroten van de capaciteit om goede en samenhangende
Aids-programma's uit te voeren.Een verdere uitwerking van deze Notitie in de vorm van concreet te behalen
resultaten voor de periode 2004 – 2007 zal u vóór 15 juni
toegaan.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der Hoeven I. IntroductieDe Aids-epidemie blijft zich in snel tempo verder uitbreiden en wordt
inmiddels als één van de grootste bedreigingen voor ontwikkeling
gezien. Aids wordt in toenemende mate ook in verband gebracht met politieke
destabilisatie en conflict. Een extra inspanning is noodzakelijk om de verspreiding
van de epidemie in te dammen en de negatieve gevolgen te beperken. HIV/Aids
behoort dan ook tot de prioritaire thema's in de beleidsnotitie «Aan
Elkaar Verplicht».Met deze Aidsnotitie geven de ministers van Buitenlandse Zaken en voor
Ontwikkelingssamenwerking aan op welke wijze de inhoudelijke en financiële
intensivering van het Nederlandse internationale Aids-beleid gestalte zal
krijgen. Aids-bestrijding valt traditioneel onder het terrein van ontwikkelingssamenwerking.
Steeds duidelijker wordt echter dat de voortwoekerende Aids-epidemie globale
dimensies heeft die het terrein van ontwikkelingssamenwerking overstijgen,
en dat de Aids-epidemie een bedreiging vormt voor de internationale politieke
en economische stabiliteit.II. De urgentieDe epidemieSinds het begin van de epidemie zijn zestig miljoen mensen geïnfecteerd
met HIV; twintig miljoen van hen zijn inmiddels overleden. Rond de veertig
miljoen mensen leven met het virus, waarvan 10 miljoen jongeren tussen de
15 en 24 jaar, en bijna 3 miljoen kinderen. HIV/Aids laat geen land ter wereld
ongemoeid maar treft ontwikkelingslanden onevenredig zwaar. Wereldwijd lijkt
de epidemie zich nog in een vroege fase van ontwikkeling te bevinden, en de
prognoses zijn somber. Volgens UNAIDS zullen zonder intensieve en grootschalige
preventiecampagnes tussen 2002 en 2010 nog eens 45 miljoen mensen geïnfecteerd
raken.Onveilige seksuele contacten zijn wereldwijd de belangrijkste factor in
verspreiding. In Oost Europa en de voormalige Sovjet Unie, en grote delen
van Zuid (-oost) Azië gaat verspreiding echter nog vooral via hergebruik
van «besmette» naalden onder intraveneuze drug gebruikers.Armoede, politieke instabiliteit en conflicten dragen bij aan een versnelde
verspreiding van HIV/Aids, evenals vergrote mobiliteit door arbeidsmigratie,
vluchtelingenstromen of langs grote transportroutes. Dit zijn veelal grensoverschrijdende
fenomenen.Vrouwen zijn niet alleen biologisch gevoeliger voor infectie, maar vaak
ook in een ondergeschikte positie waardoor ze weinig zeggenschap hebben over
hun seksualiteit en kwetsbaar zijn voor seksueel misbruik. In een groot aantal
landen stijgt het aantal infecties met name onder vrouwen. Kinderen en jongeren
hebben veelal onvoldoende toegang tot informatie, diensten en middelen en
zijn bovendien kwetsbaar voor seksueel misbruik.De verspreiding van Aids hangt verder nauw samen met culturele factoren
in de samenleving, zoals de verhoudingen tussen mannen en vrouwen, religie,
de rol van seksualiteit en de openheid waarmee hierover gesproken kan worden.De regionale verschillenZeventig procent van het aantal mensen met HIV leeft in Afrika; in de
SADC regio is zelfs één op de vijf volwassenen HIV-geïnfecteerd.
Met name in zuidelijk Afrika veroorzaakt de Aids-epidemie in feite
een permanente noodsituatie die de ontwikkelingsinspanningen van jaren te
niet heeft gedaan en leidt tot economische teruggang, politieke destabilisatie
en toenemende onveiligheid.Op dit moment vindt de snelste groei van de epidemie plaats in Oost-Europa
en Centraal Azië. Intraveneuze drugsgebruikers vormen daar nog steeds
een belangrijke risicogroep maar de overdracht via seksuele contacten neemt
snel toe. De grens van 1% geïnfecteerden, waarbij men spreekt van een
gegeneraliseerde epidemie, komt in verschillende landen heel dichtbij. De
politieke, sociale, economische en financiële gevolgen zullen enorm zijn
en kunnen een destabiliserend effect hebben op de hele regio. In het kielzog
van HIV/Aids is (resistente) tuberculose in opmars, dit vormt een directe
bedreiging voor de overige Europese landen.Alhoewel de gemiddelde prevalentie in Azië nog laag is, kent deze
regio in absolute termen al 7,4 miljoen HIV-geïnfecteerden, met name
in India en China. Als de huidige trends zich voortzetten zal Azië in
2020 de regio vormen met het hoogste aantal HIV-geïnfecteerden.Latijns Amerika en het Caribische gebied tellen meer dan 2 miljoen HIV-geïnfecteerden.
In twaalf landen is de prevalentie inmiddels gestegen tot boven de 1%, allen
in het Caribisch gebied. De impact van HIV/Aids in Zuidelijk Afrika: een afwendbaar doem scenario?In zuidelijk Afrika is één op de vijf volwassenen HIV-geïnfecteerd.
Omdat veelal juist jonge mensen in de kracht van hun leven worden getroffen
zijn de gevolgen voor alle lagen en sectoren van de maatschappij voelbaar.
In de zwaarst getroffen landen is de levensverwachting dramatisch afgenomen;
zonder ingrijpende maatregelen zal de levensverwachting in 2010 in veel Afrikaanse
landen zijn teruggevallen tot het niveau van het eind van de negentiende eeuw.
In het kielzog van HIV/Aids is tuberculose aan een opmars begonnen; door de
zeer snelle toename van het aantal actieve infecties dreigt tuberculose in
veel landen een onbeheersbaar probleem voor de volksgezondheid te worden.De publieke diensten en de productiviteit staan zwaar onder druk: scholen
verliezen hun onderwijzers, klinieken hun medische staf, de overheid administrateurs
en de productieve sector zijn arbeidskrachten. Tijdens de recente voedselcrisis
in zuidelijk Afrika werd zelfs over een door Aids veroorzaakte hongersnood
gesproken. Op de langere termijn heeft Aids ook grote effecten voor (macro)
economische indicatoren; deze effecten beginnen in verschillende Afrikaanse
landen nu al duidelijk te worden – onder meer door afname van de productiviteit
en economische groei, teruglopende belasting inkomsten en afnemende investeringen.Capaciteit en sociale structuren brokkelen af en schieten te kort om zorg
en opvang te bieden. Inmiddels hebben wereldwijd meer dan veertien miljoen
kinderen één of beide ouders verloren aan Aids; traditionele
structuren om deze kinderen op te vangen zijn verregaand ontoereikend. De
sociale cohesie erodeert en de politieke stabiliteit komt onder druk.III. Wat hebben we geleerd over effectieve Aids-bestrijdingSinds het begin van de Aids-epidemie, een twintig jaar geleden, is veel
gebeurd en veel geleerd.– Steeds meer overheden erkennen de ernst van de Aids-epidemie.
Vrijwel alle Afrikaanse landen hebben nationaal Aids-beleid geformuleerd en
de coördinatie van de respons geïnstitutionaliseerd in een Nationale
Aids Commissie. Met de erkenning dat HIV/Aids een grote bedreiging vormt voor
ontwikkeling en veiligheid, is ook de internationale aandacht voor HIV/Aids
sterk gestegen. De internationaal beschikbare financiële
middelen zijn sterk gestegen van ongeveer USD 400 miljoen in 1998 tot USD
4,7 miljard in 2003.Internationaal is de laatste jaren de aandacht voor Aids toegenomen, en
is duidelijk geworden dat Aids niet langer slechts als gezondheidsprobleem
kan worden gezien. Illustratief was het feit dat de VN Veiligheidsraad in
2000 een speciale sessie aan Aids wijdde. Het terugdringen van Aids is tijdens
de Millennium Top in 2000 aangenomen als één van de Millennium
Doelen (zesde MDG1 ). Tijdens de Speciale Zitting
van de Algemene Vergadering van de VN over aids in juni 2001 werd de Declaration
of Commitment on HIV/aids' aangenomen.– Er is consensus dat goed Aids-beleid bestaat uit een multisectoraal
en samenhangend pakket van interventies die zich richten op preventie, zorg,
behandeling en opvang van de gevolgen. Met name de nauwe samenwerking tussen
reproductieve gezondheid en Aids programma's blijken te werken.– Met goede preventieprogramma's is het mogelijk gedrag te veranderen
en het aantal nieuwe infecties in te dammen. De meeste successen zijn geboekt
in specifieke groepen – zo daalt in verschillende Afrikaanse steden
het aantal nieuwe infecties onder jongeren, en hebben spuitomruilprogramma's
bijgedragen aan minder infecties onder druggebruikers. Enkele landen zijn
er in geslaagd de Aids-epidemie terug te dringen. In Oeganda is de prevalentie
spectaculair gedaald van 15% in 1991 tot 5% in 2001. In Senegal wist men door
vroegtijdig ingrijpen de prevalentie op een laag niveau te houden. De basis
voor deze successen werd gevormd door een sterk en uitgesproken politiek leiderschap,
een breed politiek en maatschappelijk draagvlak, een open discussie over Aids
en seksualiteit én beslissende en voortvarende actie in een vroeg stadium
van de epidemie. Deze acties bestaan uit voorlichting, informatie, beschikbaarheid
van condooms en seksuele en reproductieve dienstverlening.Volgens schattingen van de VN zullen tot 2010 45 miljoen nieuwe infecties
met HIV plaatsvinden. Met het vergroten van het bereik van bestaande effectieve
preventieve maatregelen zijn 27 miljoen van deze nieuwe infecties te voorkómen.
Deze maatregelen omvatten:1. Vrijwillig testen op HIV2. Aids programma's op scholen; aangevuld met activiteiten voor jongeren
die niet naar school gaan3. Preventie van overdracht van moeder op kind, inclusief Family Planning4. Promotie en distributie van condooms, via publieke diensten en social
marketing5. Grootschalige media campagnes met o.a. aandacht voor jongeren6. Screening van bloed7. Behandeling van seksueel overdraagbare aandoeningen8. Gerichte peercounseling en voorlichting
voor kwetsbare groepen als seks werkers, seksuele minderheden (waaronder homoseksuelen)
en intraveneuze drug gebruikers9. Aids-programma's binnen bedrijven10. Spuitomruil programma's voor intraveneuze drugs gebruikers– Behandeling met Aids-remmers is mogelijk in ontwikkelingslanden.
Onder grote internationale druk en de opkomst van generieke producenten is
de prijs van Aids-remmers in drie jaar tijd met 95% gedaald tot ongeveer EUR
140 per jaar. Gelijktijdig zijn meer financiële middelen voor behandeling
beschikbaar gekomen, en is in verschillende landen aangetoond dat verantwoorde
behandeling ook mogelijk is zonder al te ingewikkelde infrastructuur.
Met name in de zwaarst getroffen landen wordt behandeling steeds meer een
voorwaarde om verdere afbrokkeling van capaciteit te voorkomen.– Maatschappelijke organisaties en het bedrijfsleven hebben in veel
landen het voortouw genomen in de Aids-bestrijding. NGOs, basisorganisaties
en kerkelijke organisaties zijn vooral op lokaal niveau een belangrijke –
soms de enige – bron voor zorg en opvang van patiënten en hun omgeving,
waaronder de opvang van Orphans and other vulnerable children (OVCs). Het
bedrijfsleven is op verschillende manieren actief – met Aids-programma's
voor het personeel en hun familie, en door expertise beschikbaar te stellen,
onder meer op gebied van logistiek en distributie.IV. Waar liggen de knelpunten?In de praktijk wordt implementatie bemoeilijkt door een aantal obstakels.
Alhoewel deze serieuze blokkades kunnen vormen, weten we ook dat ze te overwinnen
zijn.– Echte politieke betrokkenheid groeit in veel gevallen pas in een
laat stadium nadat de volle omvang van de epidemie al duidelijk is geworden,
en blijft zelfs dan nog te vaak steken in mondelinge verklaringen en vertaalt
zich te weinig in daadwerkelijke actie. Er zijn slechts weinig regeringsleiders
die openlijk de discussie over heikele onderwerpen als aids, seksueel gedrag
en drugs gebruik aangaan. De uitvoering van een multisectorale aanpak struikelt
te vaak op een gebrekkige interesse en kennis in de sectoren buiten de gezondheidssector.
In te veel landen schiet de respons van de overheid ernstig te kort, en heeft
het maatschappelijk middenveld noodgedwongen het roer in handen genomen.– Seksuele en reproductieve gezondheid en rechten zijn noodzakelijk
voor Aids-preventie, maar staan in toenemende mate onder druk. Conservatieve
politieke en religieuze leiders bepleiten een eenzijdig focus op seksuele
onthouding en partnertrouw, ten koste van een brede aanpak die tevens seksuele
voorlichting, condooms en goede dienstverlening voor seksuele en reproductieve
gezondheid, met name voor jongeren, omvat.– Stigma en discriminatie zijn wijdverspreid. Aids is beladen door
de relatie met seksualiteit en dood, en wordt daardoor geassocieerd met begrippen
als straf, schaamte en zonde. Mensen sterven soms liever zwijgend dan zich
te laten testen en behandelen. Kwetsbare groepen als seks werkers, seksuele
minderheden en intraveneuze drug gebruikers zijn vaak gemarginaliseerd en
gediscrimineerd en daardoor moeilijk te bereiken. In algemene zin is er nog
onvoldoende aandacht voor de mensenrechtenaspecten van HIV/Aids.– Op landenniveau houden zeer veel initiatieven en organisaties
zich bezig met Aids-bestrijding. Het is niet altijd eenvoudig kaf en koren
te scheiden in deze overbevolkte arena. Met name wanneer een uitgesproken
politiek leiderschap en een samenhangende nationale Aids-strategie ontbreken,
dreigt chaos. De uiteenlopende eisen die de verschillende initiatieven stellen,
doen bovendien een onevenredig zwaar beroep op de toch al uitgeholde capaciteit
van overheden.– De capaciteit die in veel ontwikkelingslanden al gebrekkig was,
wordt steeds verder uitgehold door Aids. Vooral in Afrika vormt de gebrekkige
capaciteit – en met name een gebrek aan menskracht – een steeds groter obstakel om de toenemende fondsen ook werkelijk te absorberen.
Capaciteitsproblemen treffen alle sectoren van de samenleving, maar zijn bijzonder
nijpend voor de gezondheidssector die aan de ene kant wordt uitgehold door
ziekte en sterfte van staf, en aan de andere kant wordt overspoeld door patiënten
met Aids-gerelateerde aandoeningen. De onderwijssector wordt geconfronteerd
met uitvallende leerkrachten die het behalen van de sectordoelstellingen op
de proef stellen; en ook de productiviteit in de landbouwsector neemt af door
uitval van arbeidskrachten.– Met name in de zwaarst getroffen landen veroorzaakt HIV/Aids in
feite een permanente noodtoestand. Bestaand OS-beleid en instrumentarium schiet
in zulke situaties te kort. De noodzaak tot verantwoord fiscaal beleid en
budgettaire discipline valt niet te rijmen met een reële behoefte aan
(veel) meer additionele financiële middelen. De internationale gemeenschap
heeft geen adequaat antwoord op langdurig bestaande hongersnoden, zoals die
momenteel in zuidelijk Afrika optreden. De uitvoerende capaciteit is in verschillende
landen zo uitgehold dat onorthodoxe maatregelen als betalen van «incentives»
en het inzetten van technische assistentie voor «gap filling»
vrijwel onvermijdelijk lijken. Deze aanpak botst echter met lange termijn
hervormingsprocessen van de publieke diensten. Een effectieve aanpak van HIV/Aids
vergt creativiteit en moed, en een vermogen en de bereidheid om buiten de
gebaande paadjes te denken en te handelen.V. De intensivering van het Nederlandse Aids-beleidDoelstellingIntensivering van het Nederlands Aids-beleid om een meer effectieve en
coherente bijdrage te leveren aan het terugdringen van de HIV/Aids epidemie
en het beter opvangen van de gevolgen ervan en hiermee een bijdrage te leveren
aan het behalen van de zesde Millennium Ontwikkelingsdoelstelling.Om deze doelstelling te bereiken zal Nederland de financiële inspanning
verdubbelen en de inhoudelijke inzet aanscherpen en beter focussen.Meer financiële middelen:Op landenniveau, en met name in Afrika, is de beschikbaarheid van financiële
middelen gedurende de afgelopen jaren sterk toegenomen, met name voor de behandeling
met Aids-remmers. De goede toepassing van deze ARV's is echter afhankelijk
van goed functionerende gezondheidssystemen. Om de effectiviteit en duurzaamheid
van deze systemen te vergroten, is het van groot belang om de uitvoerende
capaciteit te vergroten, de aandacht voor andere aspecten van een brede Aids-repons,
met name de preventie van nieuwe infecties, niet te laten verslappen en zorg
te dragen voor goede coördinatie tussen de verschillende inspanningen.
Deze factoren spelen een belangrijke rol bij zowel de keuze voor de verschillende
kanalen – bilateraal, multilateraal, particulier en publiek-privaat –
als bij de verdeling over de verschillende kanalen (indicatief aangegeven
per kanaal):Bilateraal (ongeveer 15%)Bilaterale middelen groeien in absolute en relatieve zin en richten zich
vooral op gebieden die voorwaardenscheppend zijn (zoals vergroten van de capaciteit
en verbeteren van de coördinatie) dan wel waar Nederland een duidelijke
meerwaarde heeft (zoals seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, met
name voor jongeren; gemarginaliseerde groepen; empowerment). De onderwijssector en de gezondheidssector spelen een
cruciale rol in Aids-bestrijding. De stijgende uitgaven ten behoeve van seksuele
en reproductieve gezondheid en bestrijding van HIV/Aids zijn dan ook additioneel
aan de bestaande bilaterale bijdragen aan deze sectoren. Op beperkte schaal
zijn ook financiële middelen beschikbaar voor Aids-programma's in niet-partnerlanden.Multilateraal (ongeveer 35%)Multilaterale organisaties zijn zowel internationaal als op landenniveau
belangrijke partners. Via deze organisaties kan tevens ondersteuning gegeven
worden aan regio's waar Nederland geen sterke bilaterale aanwezigheid heeft.
De bijdrage aan UNAIDS is in 2003 eenmalig verdubbeld (uitvoering van de motie
Fierens/Terpstra). Structurele verhoging van de bijdrage aan UNAIDS is wenselijk,
de komende jaren zal de bijdrage dan ook toenemen om in 2007 structureel op
EUR 36 miljoen per jaar uit te komen (verdubbeling ten opzichte van 2002).
Ook de bijdrage aan WHO – die als cosponsor van UNAIDS het mandaat heeft
voor de «zorg en behandeling» component van de brede Aidsrespons –
zal stijgen, onder meer voor haar technische en normatieve rol ten aanzien
van de implementatie van «three by five1
» en het vergroten van de toegang tot medicijnen. De bijdrage aan UNFPA
wordt op het huidige (hoge) niveau gehandhaafd.Particuliere organisaties (ongeveer 20%)Maatschappelijke organisaties spelen een belangrijke rol, zowel om het
draagvlak en de bewustwording te vergroten als bij de beleidsuitvoering. Specifieke
aandacht is er voor organisaties die werken op terreinen waar internationale
financiering niet eenvoudig voorhanden is. Voorbeelden van zulke organisaties
zijn International Planned Parenthood Federation (IPPF: seksuele en reproductieve
gezondheid met nadruk op jongeren), Global Network of People living with HIV/Aids
(belangenvereniging van mensen met HIV), PSI (social marketing van condooms
voor mannen en vrouwen) en het Asian Harm Reduction Network (programma's voor
intraveneuze druggebruikers). Tevens worden middelen beschikbaar gesteld voor
sociaal-wetenschappelijk onderzoek dat zich richt op kritische lacunes. Publiek-private samenwerking (ongeveer 30%)Publiek-private initiatieven vormen in toenemende mate een belangrijk
kanaal voor samenwerking en financiering. Door de expertise en financiële
middelen te bundelen is er een meerwaarde die groter is dan de som van de
individuele inspanningen. Op dit moment is Nederland actief betrokken bij
een aantal van deze samenwerkingsverbanden. Bestaande financiering wordt gecontinueerd
en waar nodig verhoogd. Het Global Fund to fight Aids, Tuberculosis and Malaria
(GFATM) is een belangrijke bron van additionele financiering voor programma's
op landenniveau. Nederland is actief betrokken bij het GFATM en stuurt onder
meer aan op betere coördinatie en harmonisatie. Via de ondersteuning
van internationale publiek private samenwerkingsverbanden zoals het International
Aids Vaccine Initiative (IAVI) en het International Partnership on Microbicides
(IPM) wordt onderzoek naar nieuwe preventieve technologieën ondersteund.Met het bedrijfsleven wordt pro-actief gezocht
naar samenwerking en hiervoor worden in de context van PPS middelen beschikbaar
gesteld. Er is al een nauwe samenwerking met Pharm Access International om
te komen tot doelgerichte interventies samen met het bedrijfsleven met name
in Afrika. Het gaat hier om zowel voorzieningen ten behoeve van werknemers
en hun familieleden van internationale en lokale bedrijven, als ook om de
rol die deze bedrijven in de bredere gemeenschap op zich zouden kunnen nemen
ten aanzien van HIV/Aids bestrijding. Een betere inhoudelijke focus:Internationaal en op landenniveau houdt een keur van actoren zich bezig
met Aids-bestrijding. De intensivering van het Nederlandse Aids-beleid zal
vooral positieve effecten hebben als we ons concentreren en er in slagen iets
toe te voegen aan hetgeen anderen doen. Dit houdt in dat Nederland niet op
alle terreinen van de Aids-bestrijding even actief zal zijn, maar zich zal
profileren op een beperkt aantal cruciale pijlers van Aids-bestrijding:1. COMMITMENTVersterken en verbreden van het politiek en maatschappelijk draagvlak.– Vergroten van de politieke bewustwording en betrokkenheid;– Gerichte ondersteuning van maatschappelijke organisaties;– Partnerschappen aangaan met het bedrijfsleven.2. COÖRDINATIEVerbeteren van de coördinatie van de Aids-respons, zowel in ontwikkelingslanden
als internationaal.– Actieve betrokkenheid bij nationale Aids coördinatie mechanismen;– Ondersteuning van harmonisatie van Aids-inspanningen in het kader
van «the three ones»;– Ondersteuning van UNAIDS en consistente aansturing van haar co-sponsoren1 en verbeteren van de synergie tussen HIV/Aids en seksuele
en reproductieve gezondheid3. CAPACITEITVergroten van de capaciteit om goede en samenhangende Aids-programma's2 uit te voeren;– Versterking van cruciale sectoren (gezondheidssector en onderwijssector)
en mainstreamen van HIV/Aids in andere sectoren;– Toegang vergroten tot de benodigde middelen, variërend van
condooms tot medicijnen;– Meer investeren in de ontwikkeling van nieuwe preventieve middelen,
zoals een aids-vaccin en microbiciden3 en gedragswetenschappelijk
onderzoek naar gebruik ervan;– Betere opvang van OVCs4.Deze drie pijlers – commitment, coördinatie en capaciteit –
zijn nader uitgewerkt in annex 1 en vormen het beleidskader dat de Nederlandse
inzet definieert en naar regio zal worden gespecificeerd.Uitgangspunten:– Nederland gaat de financiële inspanningen voor HIV/Aids tot
2007 verdubbelen.– HIV/Aids bestrijding is een zaak van lange adem. Nederland committeert
zich aan een lange-termijn agenda voor Aids-bestrijding, en spreekt waar nodig
ook anderen hier op aan.– HIV/Aids overstijgt het terrein van ontwikkelingssamenwerking,
en raakt aan andere beleidsterreinen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken,
waaronder veiligheid en conflictpreventie, mensenrechten, humanitaire hulp
en goed bestuur. Een geïntegreerde benadering is noodzakelijk.– Seksuele en reproductieve gezondheid en rechten zijn van fundamenteel
belang voor preventie van HIV-infectie. Goede voorlichting en toegang tot
voorzieningen voor reproductieve gezondheid zijn belangrijk, met name voor
jongeren. Nederland blijft zich sterk maken voor de uitvoering van de ICPD/Caïro
agenda, op landenniveau en internationaal.– Op het terrein van de mensenrechten zijn staten internationale verplichtingen aangegaan die nauw gerelateerd zijn aan HIV/Aids bestrijding,
zoals toegang tot gezondheidszorg en non-discriminatie. Staten kunnen op verschillende
momenten en door verschillende actoren op deze verplichtingen worden aangesproken,
waaronder de respectievelijke comité's1
waaraan ze moeten rapporteren, in politieke dialoog met derde staten zoals
Nederland of in EU-verband of door mensenrechten NGOs.– Samenwerking is noodzakelijk voor succes. Op landenniveau zal
Nederland partnerschappen tussen de publieke en private sector actief bevorderen
en de verschillende partners aanspreken op hun bereidheid tot samenwerking.
Nederland zoekt zelf actief naar samenwerking met anderen, zowel binnen de
traditionele groep van gelijkgezinde donoren als ook daarbuiten. Met de Verenigde
Staten zijn daartoe al afspraken gemaakt2.– Specifieke aandacht voor de positie van armen, vrouwen en jongeren,
en bewustwording van deze groepen is een belangrijke voorwaarde voor succes.
Speciale aandacht is nodig om ervoor te zorgen dat achtergestelde groepen
toegang hebben tot Aids-programma's.– Nederland heeft goed nationaal beleid en specifieke deskundigheid
op verschillende thema's en groepen die internationaal vaak als taboe gelden,
zoals seksuele en reproductieve gezondheid voor jongeren, seksuele minderheden,
seks werkers en spuit omruil voor drug gebruikers. Deze specifieke Nederlandse
expertise moet zo goed mogelijk benut worden.– Vergroting van kennis en inzicht in de vele dimensies van de Aids-problematiek
is nodig om tot meer effectieve interventies te komen. Naast onderzoek naar
nieuwe preventieve technologieën, met name een Aids-vaccin en microbiciden,
is ook meer kennis nodig over sociaal-wetenschappelijke aspecten van HIV/Aids,
en de impact van HIV/Aids op thema's zoals goed bestuur, economische ontwikkeling,
conflict en stabiliteit.Nederlandse inzet op HIV/Aids tijdens het EU voorzitterschapHIV/Aids behoort tot de prioritaire thema's voor het Nederlands EU voorzitterschap.
In de tweede helft van 2004 zullen diverse activiteiten worden georganiseerd
rondom de verschillende aspecten van Aids-bestrijding, waaronder:– Een gezamenlijke bijeenkomst met Ierland over Aids-vaccin en microbiciden;– Een workshop over maatschappelijk verantwoord ondernemen en HIV/Aids,
waaraan gekoppeld een diner voor Europese politieke leiders en Europees bedrijfsleven;– Een bijeenkomst over coördinatie en harmonisatie van Aids-programma's;– Uitvoeren en presenteren van een analyse over de relatie tussen
HIV/Aids en veiligheid en stabiliteit in Afrika;– Aandacht voor Aids als onderdeel van de politieke dialoog in regio's
waar dit tot voor kort niet geschiedde, zoals Azië;– Een expert bijeenkomst (voor EU 25 ambtenaren) over het belang
van ICPD/Caïro agenda voor OS en armoedebestrijding;– In de informele OS Raad staat reproductieve gezondheid en rechten
op de agenda ivm 10 jaar na Caïro en het behalen van de MDGs.VI. Wat gaan we doen?Het beleidskader en de uitgangspunten vormen de basis voor een gedifferentieerde
uitwerking per regio. Hieronder wordt de inzet en het focus per regio in hoofdlijnen
aangegeven, gebaseerd op de fase van de epidemie en de Nederlandse meerwaarde.
Afgezien van de traditionele regio's voor ontwikkelingssamenwerking, Afrika,
Azië en Latijns Amerika zal hierbij ook aandacht gegeven worden aan Oost
Europa en Centraal Azië. Ook binnen regio's kan de realiteit van de HIV/Aids-epidemie sterk verschillen
tussen landen en zelfs binnen één land. De omvang en de gevolgen
variëren, maar ook de achterliggende factoren, de politieke en maatschappelijke
respons en de bestaande programma's, en de Nederlandse mogelijkheden en meerwaarde.
Maatwerk is noodzakelijk, en zal door de betrokken ambassades worden vormgegeven.Daarnaast blijft Nederland op internationaal niveau het beleid beïnvloeden
middels financiering en actieve participatie en inbreng in de bestuursorganen
van UNAIDS en haar cosponsoren en andere internationale organisaties en samenwerkingsverbanden.
Deze spelen hun respectievelijke rol ook op landenniveau.Afrika: CAPACITEIT EN COÖRDINATIEIn Afrika is de impact van de epidemie zodanig dat een drastische intensivering
van de huidige inspanningen noodzakelijk is. De beschikbare middelen voor
behandeling van Aids zijn sterk toegenomen, maar de capaciteit ontbreekt om
de toegenomen fondsen te absorberen en nuttig te gebruiken, en om de mensen
op lokaal niveau te bereiken. Ook dreigen andere elementen van een brede Aids-respons,
zoals preventie, aandacht voor gemarginaliseerde groepen en mensenrechtenaspecten
onderbelicht te blijven. Ook is door het grote aantal spelers de «Aids-arena»
erg onoverzichtelijk geworden.– De Nederlandse inzet concentreert zich op coördinatie en
capaciteit. Ambassades in de partnerlanden werken dit vooral uit binnen het
bestaande programma. Versterking van cruciale sectoren – de onderwijs-
en de gezondheidssector – is een randvoorwaarde voor effectieve Aids-bestrijding.
Binnen de overige programma's, ontwikkelingssamenwerking evenals de bredere
terreinen van het buitenlands beleid, wordt aandacht voor HIV/Aids gemainstreamed.
Opnemen van HIV/Aids in de Nationale strategieën voor armoedebestrijding
(poverty reduction strategies, PRS) en de mid term expenditure frameworks
(MTEF) zijn daarbij cruciale issues. Politieke en maatschappelijke leiders
worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid. De internationale mensenrechtenwetgeving
vormt daarbij een goed uitgangspunt. Financiering van specifieke Aids-programma's
is vanzelfsprekend mogelijk; de Nederlandse meerwaarde en de uitgangspunten
zijn hierbij richtinggevend.– Het bestaande regionale Aids-programma in zuidelijk Afrika wordt
voortgezet. De regionale aanpak maakt het mogelijk om grensoverschrijdende
thema's aan te pakken, en informatie en kennis uit te wisselen.– Met name in zuidelijk Afrika zijn de bestaande OS-paradigma's
niet altijd meer zonder meer toepasbaar. Om langdurige problemen van voedselzekerheid
en weggevallen capaciteit op te lossen is in feite structurele noodhulp nodig.
De ambassades worden aangespoord om samen met anderen met creatieve en innovatieve
oplossingen te komen.– In de niet-partnerlanden zijn de bilaterale mogelijkheden meer
beperkt. De ambassades daar zullen HIV/Aids binnen het bestaande programma
mainstreamen, en een actieve bijdrage leveren aan de nationale discussie en
coördinatie rondom Aids. Gerichte financiering van Aids-programma's zal
met name via multilaterale kanalen lopen.– De politieke dialoog zal zich vooral centreren rondom thema's
als vrede en veiligheid, stabiliteit, en economische ontwikkeling.Aids-scansIn 2003 is een start gemaakt met de intensivering van het Aids-beleid
door de Nederlandse ambassades in Afrika. Aan de hand van een Aids-scan hebben
alle ambassades op basis van de bestaande situatie, de trends en prognoses
en de huidige respons kritisch naar het eigen programma gekeken, en aangegeven
op welke wijze een effectievere bijdrage geleverd kan worden aan Aids-bestrijding.
Deze exercitie heeft geresulteerd in grotere bewustwording, meer aandacht
voor mainstreaming van HIV/Aids in cruciale sectoren, een sterkere inzet op
coördinatie en een meer expliciete erkenning van HIV/Aids als thema dat
verschillende terreinen van het buitenlands beleid raakt.Azië: COMMITMENTDe Aids-epidemie in Azië is relatief jong. De gemiddelde prevalentie
is nog laag, maar dit gemiddelde maskeert de grote variaties tussen en binnen
landen, en de hoge prevalentie in specifieke risico groepen als intraveneuze
drug gebruikers en seks werkers. Op dit moment telt Azië pakweg 7,4 miljoen
HIV-geïnfecteerden, vooral in China en India. De epidemie neemt in Azië
sterk toe en een groeiend aantal landen wordt geconfronteerd met een dreigende
generalisatie van de epidemie. Dit tij is echter te keren als op korte termijn
massale preventiecampagnes worden gestart. Daadkrachtig leiderschap van politieke
en maatschappelijk leiders is daarvoor een randvoorwaarde.– De Nederlandse inzet in zowel de partnerlanden als de niet-partnerlanden
concentreert zich op commitment, het vergroten van het politiek en maatschappelijk
draagvlak. Aandacht voor HIV/Aids wordt gemainstreamed in bestaande programma's.– Ambassades in de partnerlanden geven daarnaast specifieke aandacht
aan Aids, met name in relatie tot seksuele en reproductieve gezondheid en
rechten. Dit gebeurt bij zowel binnen de bestaande sectoren, met name de gezondheidssector
en de onderwijssector, als in sectoroverstijgende dialogen, zoals over mensenrechten.
Financiering van specifieke activiteiten op dit terrein is in beperkte mate
mogelijk.– Financiering van regionale NGO-activiteiten, met name gericht
op intraveneuze druggebruikers en mobiliteit, wordt voortgezet. In overleg
met de ambassades in de regio wordt bekeken in hoeverre regionale activiteiten
moeten worden uitgebreid.Latijns Amerika: COMMITMENTDe Aids-epidemie in deze regio bestaat al relatief lang. Met name het
Caribische gebied is relatief zwaar getroffen, in 12 landen is de prevalenties
boven de 1%. De verspreidingspatronen zijn zeer divers. Overdracht via intraveneus
drug gebruik en homoseksuele contacten zijn vooral belangrijk in Zuid en Midden
Amerika, in de Cariben overheerst de overdracht via heteroseksuele contacten.
Behandeling is in toenemende mate beschikbaar in deze regio. Preventie wordt
bemoeilijkt door stigmatisering en marginalisering van de risicogroepen, met
name homoseksuelen en intraveneuze druggebruikers.– De Nederlandse inzet in zowel de partnerlanden als de niet-partnerlanden
concentreert zich op commitment, het vergroten van het politiek en maatschappelijk
draagvlak. Aandacht voor HIV/Aids wordt gemainstreamed in bestaande programma's.Ambassades in de partnerlanden geven daarnaast specifieke aandacht aan
Aids, met name in relatie tot seksuele en reproductieve gezondheid en rechten.
Dit gebeurt bij zowel binnen de bestaande sectoren, met name de gezondheidssector
en de onderwijssector, als in sectoroverstijgende dialogen, zoals over mensenrechten.– Nederland heeft een beperkte aanwezigheid in het Caribische gebied,
en zal daar vooral op meer indirecte wijze betrokken kunnen zijn, via multilaterale organisaties als UNAIDS en UNFPA, en internationale
initiatieven als het GFATM en IPPF.Oost Europa en Centraal Azië: COMMITMENTSinds 2001 vindt in Oost Europa en Centraal Azië de snelste verspreiding
van de HIV/Aids epidemie plaats. Waar aanvankelijk vooral specifieke risico
groepen – met name intraveneuze drug gebruikers – geïnfecteerd
werden stijgt het aantal infecties door heteroseksuele contacten, en bereiken
verschillende landen de prevalentie grens van 1%, waarbij men spreekt van
een gegeneraliseerde epidemie. In combinatie met de zwakke gezondheidszorg,
een sterk gecentraliseerde overheid en algemene toestand van uitzichtloosheid
en armoede dreigt een explosie die grote gevolgen kan hebben voor de regio.
Met de uitbreiding van de Europese Unie dreigt HIV/Aids ook een Europees probleem
te worden. Recente berichten over import van resistente tuberculose zijn hiervan
slechts een illustratie.– In Oost Europa en Centraal Azië zal de nadruk vooral liggen
op het verbreden en versterken van het draagvlak, dat noodzakelijk is voor
effectieve preventie. Nederland zet zich in voor adequate aandacht voor HIV/Aids
in de politieke dialoog met de desbetreffende landen, zowel in bilateraal
kader als via de EU. Daarnaast bepleit Nederland dat de EU ook op dit gebied
TACIS-middelen inzet.– Nederland heeft een beperkt aantal partnerlanden in deze regio,
tevens komen slechts enkele landen voor op de DAC-I lijst. Dit beperkt de
mogelijkheden voor financiering van specifieke Aids-programma's. In een aantal
van deze landen bestaan mogelijkheden tot financiering in het kader van het
Matra-programma. Het Matra-programma ondersteunt de overgang naar een pluriforme
en democratische rechtsstaat in landen in Midden- en Oost Europa en beoogt
tevens de bilaterale betrekkingen tussen Nederland en de Matra-landen te versterken.
Ook via het Programma Ondersteuning Buitenlands Beleid (POBB) kunnen relevante
activiteiten ondersteund. Gezien de sterke groei van de epidemie in juist
deze regio wordt bekeken in hoeverre non-ODA middelen beschikbaar kunnen worden
gesteld voor activiteiten in niet-DAC landen.– Daarnaast is Nederland op meer indirecte wijze betrokken via multilaterale
organisaties als UNAIDS en UNFPA, en internationale initiatieven als het GFATM
en IPPF.V. Institutionele verankeringHet Ministerie voor Buitenlandse zakenVersterking van de institutionele capaciteitDe bestaande institutionele capaciteit is te beperkt en zal vergroot worden.
Binnen de verschillende relevante onderdelen van het Ministerie wordt menskracht
deels of geheel vrijgesteld voor met Aids samenhangende activiteiten op hun
werkterrein. Ook een kwalitatieve versterking is nodig. Inmiddels is een trainingsmodule
HIV/Aids ontwikkeld die deel uitmaakt van het reguliere trainingsprogramma
van het Ministerie.Taakgroep Aids en Reproductieve GezondheidDe huidige informele klankbordgroep Aids en Reproductieve Gezondheid wordt
uitgebreid en krijgt als «taakgroep» een formele status.De taakgroep is institutioneel dubbel «verankerd» onder zowel
DGIS1 als DGRC2
om aan te geven dat HIV/Aids niet slechts een prioriteit voor ontwikkelingssamenwerking
is, maar ook nauw samenhangt met andere aspecten van het buitenlands beleid.
De leden van de Taakgroep zijn afkomstig uit verschillende onderdelen van
het departement en verantwoordelijk voor de inhoudelijke ondersteuning en
de uitwerking van het Aids Actieplan. De Taakgroep wordt aangestuurd
door een vrijgesteld coördinator.Voorzien wordt dat de taakgroep voor wat betreft Aids kan beschikken over
een multidisciplinair team van 3 a 4 personen die volledig zijn vrijgesteld
voor dit thema. Daarnaast is een brede groep van ongeveer acht mensen deels
(variërend van 10 tot 50%) vrijgesteld voor Aids.In een later stadium zal worden overwogen of additionele capaciteit in
de verschillende regio's – zowel op ambassades als in regionale functies –
noodzakelijk is.Aids ambassadeurBegin 2004 is een ambassadeur HIV/Aids aangesteld. Deze ambassadeur zal
een duidelijker en hoger profiel geven aan het Nederlands Aids-beleid als
integraal onderdeel van het buitenlandbeleid. In relevante nationale en internationale
fora zal het Nederlandse beleid actief worden uitgedragen.Aids personeelsbeleidIn 2003 is de uitvoering van het HIV/Aids personeelsbeleid gestart, in
eerste instantie in 19 landen in Sub Sahara Afrika. Dit beleid zal in 2005
worden geëvalueerd en zo nodig aangepast.Samenwerking met andere Ministeries in NederlandVerschillende aspecten van het Aids-beleid die in het Aids Actieplan zijn
opgenomen hebben raakvlakken met het werkterrein van andere Ministeries in
Nederland. Deze lopen sterk uiteen en omvatten onder meer de relatie tussen
Aids en conflict, en de rol van vredesmissies daarin; de oprukkende Aids-epidemie
in Oost Europa en de mogelijke consequenties van de uitbreiding van de Europese
Unie voor de Europese volksgezondheid; de gevolgen van actieve rekrutering
van gezondheidswerkers in door Aids getroffen landen en de samenwerking met
het bedrijfsleven. Interdepartementaal overleg vindt plaats over specifieke
onderwerpen of regio's met onder meer de Ministeries voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, Economische Zaken,
Defensie en Justitie. Annex 1: uitwerking van het beleidskaderCOMMITMENTVersterken en verbreden van het politiek en maatschappelijk draagvlak– Vergroten van de politieke bewustwording en betrokkenheid;Versterking van politieke bewustwording en betrokkenheid kan via verschillende
kanalen. Op landenniveau maakt HIV/Aids een vanzelfsprekend deel uit van de
brede politieke dialoog, inclusief de dialoog over goed bestuur en mensenrechten.
HIV/Aids mag niet ontbreken in discussies over ontwikkelingsdoelstellingen,
PRSP en beleidsinstrumenten. Ook kunnen politieke leiders worden aangesproken
op hun verantwoordelijkheid via de diverse regionale politieke fora. Nederland
moet de dialoog in deze fora aangaan; het EU voorzitterschap in de tweede
helft van 2004 biedt hiervoor een uitgelezen gelegenheid.– Gerichte ondersteuning van maatschappelijke organisaties;Maatschappelijke organisaties spelen een belangrijke rol bij de bestrijding
van de epidemie, zowel voor bewustwording en destigmatisering als op het terrein
van zorg en opvang; en vormen een cruciale intermediair om juist de mensen
op lokaal niveau te bereiken. Daarnaast hebben zij een belangrijke functie
in het aan de orde stellen van verdelingsvraagstukken die ook hun weerslag
hebben op de verspreiding van de HIV/AIDS epidemie. Een belangrijk deel van
de Nederlandse ontwikkelingsgelden wordt daarom ook besteed via maatschappelijke
organisaties. Naast de financiële ondersteuning wordt ook aandacht besteed
aan onderlinge coördinatie en afstemming. Daarnaast is mainstreaming
van HIV/AIDS in interventies van lokale en buitenlandse maatschappelijke organisaties
die niet specifiek op de bestrijding van de epidemie gericht zijn een belangrijk
aandachtspunt.– Partnerschappen aangaan met het bedrijfsleven.Het bedrijfsleven is een belangrijke en actieve partner voor Aids-bestrijding.
Verschillende multinationals hebben inmiddels een actief HIV/aids personeelsbeleid.
Het bedrijfsleven zoekt samenwerking met de publieke sector, bijvoorbeeld
voor dienstverlening aan bredere groepen dan alleen hun werknemers en hun
familie. Bedrijven hebben meestal goede distributiesystemen, en bekeken zou
moeten worden in hoeverre deze ook benut kunnen worden voor de distributie
van middelen die nodig zijn voor aids-bestrijding. Ook op ander terreinen
zoals overdracht van kennis en technologie, en beïnvloeding van de overheid
bijvoorbeeld op gebied van import restricties en tarieven, is samenwerking
met het bedrijfsleven mogelijk. Op landenniveau wordt actieve betrokkenheid
van het bedrijfsleven bij de dialoog en uitvoering van nationaal Aids-beleid
gestimuleerd, zowel door directe samenwerking met bedrijfsleven als door de
ondersteuning van internationale initiatieven op dit gebied.COÖRDINATIEVerbeteren van de coördinatie van de Aids-respons, zowel in ontwikkelingslanden
als internationaal.– Actieve betrokkenheid bij nationale Aids coördinatie mechanismen;Voortvloeiend uit de groeiende erkenning van de urgentie van HIV/Aids
houdt zich een toenemend aantal organisaties en initiatieven met Aids-bestrijding
bezig. Coördinatie en afstemming is meer dan ooit nodig. Nederland speelt
nu al een prominente rol in coördinatiemechanismen in onder meer Burkina
Faso en Tanzania, in Tanzania vindt tevens nauwe afstemming plaats met andere
door Nederland gefinancierde partners (waaronder de MFOs en NGOs die TMF financiering
ontvangen). Nederland wil in meer landen inzetten op coördinatie
en harmonisatie. Om transactiekosten verder te verlagen en zwakke overheden
niet onnodig te belasten is tevens betere samenwerking tussen donoren nodig.
Nederland werkt nauw samen met de groep«gelijkgezinde» landen,
maar is ook actief op zoek naar betere samenwerking met andere donoren. Met
de VS zijn al afspraken gemaakt.– Ondersteuning van harmonisatie van Aids-inspanningen in het kader
van «the three ones»;Recent hebben de belangrijke donoren en internationale organisaties (UNAIDS,
Wereldbank en GFATM) overeenstemming bereikt over een kader voor de coördinatie
van Aids-inspanningen op landenniveau, «the three ones»: één
overkoepelend nationaal strategisch beleidskader voor Aids bestrijding; één
nationaal coördinatie mechanisme en één nationale strategie
voor monitoring en evaluatie. Implementatie van deze overeenkomst is van groot
belang om duplicaties te voorkomen, geen onevenredig zwaar beroep te doen
op overheidscapaciteit en een effectiever gebruik van middelen te waarborgen.
Nederland is op diverse manieren actief betrokken bij de implementatie van
dit concept, via de ondersteuning van UNAIDS, via een gerichte inzet naar
andere donoren en internationale organisaties en als actieve partner op landenniveau.– Ondersteuning van UNAIDS en consistente aansturing van haar co-sponsoren1.Binnen de multilaterale kanalen is UNAIDS – de VN-cosponsor organisatie
die de krachten van negen multilaterale organisaties bundelt – een cruciale
partner. Een overigens positieve recente evaluatie plaatst kritische kanttekeningen
bij de positie van UNAIDS op landenniveau, en de afstemming met en tussen
de co-sponsors. Inconsistent en tegenstrijdig aansturen door donoren is één
van de knelpunten voor betere harmonisatie. Als grote donor stuurt Nederland
UNAIDS actief aan om haar positie op landenniveau te versterken. De ontwikkeling
van een heldere strategie ten opzichte van UNAIDS draagt bij aan een consistente
Nederlandse inzet; andere donoren zullen hierop worden aangesproken.CAPACITEITVergroten van de capaciteit om goede en samenhangende Aids-programma's2 uit te voeren;– Versterking van cruciale sectoren (gezondheidssector en onderwijssector)
en mainstreamen van HIV/Aids in andere sectoren;Zowel de onderwijs- als de gezondheidssector zijn cruciaal voor effectieve
Aids-bestrijding. Nederland blijft betrokken bij ondersteuning en versterking
van deze sectoren op landenniveau. In beide sectoren wordt daarnaast ook specifieke
ondersteuning gegeven aan activiteiten die bijdragen aan de urgente problematiek
rondom menskracht – inhoudelijk en financieel op landenniveau maar ook
internationaal in de beleidsontwikkeling rondom migratie en tegengaan van
«braindrain». In andere sectoren wordt de aandacht voor HIV/Aids
gemainstreamed. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar de effecten van HIV/Aids
op de sector en de sectordoelstellingen, maar ook naar de beste bijdrage die
de betreffende sector kan leveren voor Aids-bestrijding.– Toegang vergroten tot de benodigde middelen, variërend van
condooms tot medicijnen;Van de 6 miljoen mensen die momenteel wereldwijd in aanmerking zouden
moeten komen voor behandeling, heeft slechts een fractie toegang tot Aids-remmers.
De WHO wil dit aantal de komende jaren drastisch laten stijgen en heeft de
«three by five»3 doelstelling gelanceerd. Nederland wil, hieraan een inhoudelijke en financiële
bijdrage leveren.Ondanks scherpe prijsdalingen gedurende de afgelopen jaren zijn veel medicijnen
nog steeds te duur voor ontwikkelingslanden. Nederland wil een positief signaal
afgeven en het WTO/TRIPs-besluit over goedkope medicijnen voor ontwikkelingslanden
van augustus 2003 snel en loyaal implementeren. De beleidsregels bij de Rijksoctrooiwet
beogen de generieke producent in Nederland een recht te geven op een dwanglicentie
voor export als aan de voorwaarden uit het WTO-besluit is voldaan.Met de Nederlandse International Dispensary Association (IDA) wordt gewerkt
aan de opbouw en beheer van een buffervoorraad Aids-remmers voor zuidelijk
Afrika.Samen met internationale organisaties en donoren wordt gewerkt aan het
opzetten van een «Global Commodity Facility» die kan gaan voorzien
in de achterblijvende behoefte aan middelen die cruciaal zijn voor reproductieve
gezondheid en HIV-preventie, zoals condooms voor mannen en vrouwen.– Meer investeren in de ontwikkeling van nieuwe preventieve middelen,
zoals een aids-vaccin en microbiciden1;Om uiteindelijk de effectiviteit van HIV-preventie te verhogen is het
belangrijk dat geïnvesteerd wordt in de ontwikkeling van nieuwe preventieve
middelen. Er is vooral grote behoefte aan een effectief, veilig en toegankelijk
aids-vaccin en methoden die vrouwen zeggenschap geven over veilige seks, waaronder
microbiciden. Nederland ondersteunt publiek-private initiatieven die zich
richten op de ontwikkeling van nieuwe preventieve technologieën die toepasbaar
en toegankelijk zijn voor mensen in ontwikkelingslanden.Via de Nederlandse ondersteuning aan het European and Developing Countries
Clinical Trials Partnership wordt daarnaast een bijdrage geleverd aan capaciteitsopbouw
in ontwikkelingslanden.Onderzoek naar nieuwe technologieën is een zaak van lange adem, het
is belangrijk dat deze langdurig worden gesteund door een brede donorbasis.
Om deze betrokkenheid te versterken organiseert Nederland samen met Ierland
in het kader van het EU voorzitterschap een bijeenkomst over nieuwe preventieve
technologieën voor HIV-preventie.– Betere opvang van Orphans and other vulnerable children (OVCs).Met name in zuidelijk Afrika is het aantal wezen, met name ten gevolge
van Aids, dusdanig toegenomen dat de traditionele opvangstructuren tekort
schieten. In de allereerste plaats moet deze traditionele opvang ondersteund
worden, zowel op gebied van de primaire levensbehoeften, door ondersteuning
van plaatselijke «care-givers» als door aandacht voor de specifieke
behoeften van OVCs in sectoren als onderwijs en gezondheid. In de samenwerking
met de VS is dit één van de onderwerpen die in de betrokken
landen verder uitgewerkt worden. OVCs maakt daarnaast deel uit van de beleidsdialoog
met het Nederlands maatschappelijk middenveld en internationale organisaties.U.S.-Netherlands AIDS Cooperation PlanThe U.S. and the Kingdom of the Netherlands are two of the leading HIV/AIDS
donors in sub-Saharan Africa. UNAIDS lists the Netherlands as the fourth largest
HIV/AIDS donor and the U.S. as the largest HIV/AIDS donor in 2002.The U.S. and the Netherlands agree on the severity of the AIDS crisis –
both for the epidemic's immediate human toll and for its impact on Africa's
future. The U.S. and the Netherlands recognize that success in fighting AIDS will
require more and better coordination among donor and recipient governments,
international organizations, non-governmental organizations (NGOs) and the
private sector.To demonstrate their commitment to a coordinated approach, the U.S. and
the Netherlands agree to cooperate on HIV/AIDS prevention, treatment and care
at the country level in two initial target countries: Rwanda and Ghana. At
a later stage joint efforts might be explored in other countries, including
Ethiopia, Zambia and Sudan.This cooperation agreement is the first step of a joint plan of action
in which the U.S. and the Netherlands will seek to coordinate their HIV/AIDS
programs and jointly work, where possible, in one or more of the following
areas:1. Winning Commitments/Mobilizing Political Leadership: using various means to persuade political and non-governmental leaders
to support the fight against AIDS.2. Partner With the Business Sector: looking
for ways to support, replicate and scale up business sector HIV/AIDS programs,
such as those developed by Heineken, and joint efforts with multi-national
and national companies in Ghana.3. Intensify and Mobilize Support for the Development
of New Preventive Technologies, by investing in the development of
new preventive technologies, such as an AIDS vaccine and microbicides, and
clinical trials.4. Strengthening National Aids Commissions.5. Care for Orphans and Vulnerable Children in
selected countries.6. Sudan: after signing of the peace agreement,
work cooperatively to support the development of a comprehensive national
AIDS strategy as an integral part of efforts for reconstruction and rebuilding
social cohesion.Additional PointsThis initiative is an example of two major donors in agreement about the
potential benefits that coordination brings to the victims of the AIDS epidemic.The plan would complement the work the U.S. and Netherlands are performing
jointly at the international and multilateral level with the Global Fund to
Fight AIDS, TB, and Malaria, the United Nations Joint Programme on AIDS, and
at the International AIDS Vaccine Initiative.The cooperation plan will involve NGOs, faith-based and community-based
organizations, and national and regional governments as appropriate.The initiative will coordinate and synchronize with efforts of other donors
and partners, including the Global Fund.It will intersect with and complement President's Emergency Plan for AIDS
Relief, but does not represent a Dutch «buy-in» to the plan.We hope that this initiative can serve as a model and multiplier for additional
cooperative arrangements between partners in the fight against AIDS.XNoot1To have halted and begun to reverse the spread of HIV/Aids in 2015.XNoot1In 2005 hebben 3 miljoen mensen toegang tot behandeling voor Aids.XNoot1WHO, UNFPA, UNICEF, Wereldbank, UNDP, UNDCP, UNESCO, ILO en WFP.XNoot2Conform de internationale consensus: een samenhangend pakket van interventies
gericht op preventie, zorg, behandeling en opvang van de gevolgen.XNoot3HIV dodende middelen in een vaginale crème, die vrouwen de mogelijkheid
geven zelf te beslissen over veilige seks.XNoot4Orphans and other Vulnerable Children.XNoot1CEDAW, CESCR, HRC, CRC.XNoot2Zie bijgevoegd: «U.S.-Netherlands Aids Cooperation Plan».XNoot1Directoraat Generaal Internationale Samenwerking.XNoot2Directoraat Generaal voor Regionale en Consulaire Zaken.XNoot1WHO, UNFPA, UNICEF, Wereldbank, UNDP, UNDCP, UNESCO, ILO en WFP.XNoot2Conform de internationale consensus: een samenhangend pakket van interventies
gericht op preventie, zorg, behandeling en opvang van de gevolgen.XNoot3Drie miljoen mensen hebben toegang tot Aids behandeling in 2005.XNoot1HIV dodende middelen in een vaginale crème, die vrouwen de mogelijkheid
geven zelf te beslissen over veilige seks. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29648-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl