Wijziging Algemene nabestaandenwet in verband met gebleken onbillijkheden; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25900, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25900 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 13 februari
1998, no. W12.97.0791, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wetArtikel 37Memorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25900Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 900Wijziging van de Algemene nabestaandenwet in verband met gebleken onbillijkhedenAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 13 februari
1998 en het nader rapport d.d. 19 februari 1998, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies
van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 15 december 1997, no. 97.006058, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting tot wijziging van de Algemene nabestaandenwet
in verband met gebleken onbillijkheden. Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 15 december
1997, nr. 97.006058, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 13 februari 1998, nr. W12.97.0791, bied ik U hierbij
aan.Het advies van de Raad van State geeft mij aanleiding tot de volgende
opmerkingen.1. Bij de behandeling van het voorstel van de Algemene nabestaandenwet
(ANW) is in beide kamers der Staten-Generaal uitvoerig stilgestaan bij de
gevolgen die de overgang van de AWW naar de ANW zou hebben voor verschillende
groepen belanghebbenden en de wijze waarop daarvoor passende voorzieningen
moesten worden getroffen. In de Eerste Kamer der Staten-Generaal bleek behoefte
te bestaan aan een normerend kader, om te voorkomen dat het overgangsrecht
«te zeer ad hoc en wisselend wordt ingericht» (motie-Van de Zandschulp;
kamerstukken I 1992/93, 22 013, nr. 46g). Daarop brachten de toenmalige
Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de Minister van Justitie
een notitie uit aan die kamer (kamerstukken I 1992/93, 22 013, nr. 46j),
waarin het vraagstuk van het overgangsrecht van verschillende kanten werd
belicht en waarbij indicaties werden gegeven voor de van geval tot geval te
maken keuzen. Aldus werd een voorzet gegeven voor het normerende kader waarom
was verzocht. De notitie ondervond in de Eerste Kamer zowel instemming als
kritiek. De kritiek had voornamelijk betrekking op het ontbreken van hanteerbare
toetsingsregels; dat het niet was gelukt daartoe te geraken is overigens begrijpelijk
in het licht van de haast waarmee de notitie moest worden opgesteld. Vervolgens werd de handschoen opgenomen door de Stichting Centrum voor
Onderzoek van het Sociaal Zekerheidsrecht (SCOSZ), die een werkgroep-Noordam
instelde, welke medio 1995 het rapport Sociale-zekerheidsrechten en overgangsrecht
uitbracht. In dit SCOSZ-rapport werden opvattingen uit de literatuur
geïnventariseerd, de notitie overgangsrecht uit 1993 besproken en een
overzicht gegeven van de van belang zijnde nationale en communautaire jurisprudentie.
Op basis daarvan werd een zestal regels van overgangsrecht gepresenteerd.Ook de Raad van State acht het van belang, dat bij het ontwerpen van overgangsrecht
op een maatschappelijk zo gevoelig beleidsterrein als dat van de sociale zekerheid
kan worden uitgegaan van een aantal duidelijke, gemeenschappelijke uitgangspunten.
De gang van zaken bij de ANW vormt een illustratie van het belang daarvan.
Een andere illustratie biedt de gang van zaken bij de vaststelling en de herhaalde
wijziging van het overgangsrecht bij de Wet terugdringing beroep op de arbeidsongeschiktheidsregelingen
en de daarop aansluitende Wet beperking inkomensgevolgen arbeidsongeschiktheidscriteria.
Bij de behandeling van een van de onderdelen van het overgangsrecht in de
eerstgenoemde wet moest de toenmalige staatssecretaris erkennen dat haar richtsnoer
was geweest «het verstand van de veemarkt» (Handelingen II 1992/93,
blz. 43–3184).Uitgangspunten als hier bepleit, kunnen ook dienen om onnodige en niet
goed verklaarbare verschillen in overgangsregime bij verschillende wijzigingen
van verschillende wetten te voorkomen, en daarmee een zekere consistentie
te bewerkstelligen. Het gaat daarbij om meer inhoudelijke uitgangspunten dan
de aanwijzingen 165 en volgende van de Aanwijzingen voor de regelgeving bevatten.De Raad meent dat de tijd thans rijp is om dergelijke uitgangspunten te
ontwerpen. Met de genoemde notitie en het SCOSZ-rapport, dat een bruikbare
basis biedt, is er voldoende materiaal voorhanden om tot een beperkt aantal
uitgangspunten voor het ontwerpen en het beoordelen van overgangsrecht op
het gebied van de sociale zekerheid te komen, uitgangspunten die de nodige
instemming zullen kunnen vinden.De Raad adviseert om – zonder daarop te wachten met de verdere behandeling
van het voorliggende wetsvoorstel – uitgangspunten als bedoeld te ontwerpen
en te bespreken met beide kamers der Staten-Generaal.1. De Raad adviseert om een notitie op te stellen waarin uitgangspunten
worden geformuleerd voor het ontwerpen en beoordelen van overgangsrecht op
het gebied van de sociale zekerheid, en deze notitie naar beide kamers van
de Staten-Generaal te zenden. De Raad is van mening dat op een dergelijke
notitie niet gewacht hoeft te worden met de verdere behandeling van dit wetsvoorstel.
Met deze kanttekening deel ik mee voornemens te zijn een dergelijke notitie
op te stellen.2. Een belangrijk onderdeel van het voorliggende wetsvoorstel wordt gevormd
door de wijziging van het overgangsrecht van de ANW in verband met verschillende
bezwaren die aan de dag zijn getreden. De centrale bepalingen in dit verband
hebben betrekking op de artikelen 66a en 67 ANW. De Raad heeft tegen de wijziging
van artikel 66a geen overwegende bezwaren, tegen die van artikel 67 wel. Ook wanneer men ervan uitgaat dat de grootst mogelijke terughoudendheid
past bij het wijzigen van bestaande regels van overgangsrecht, moet worden
geconstateerd dat hier dringende redenen aanwezig waren om tot wijziging van
artikel 66a over te gaan. Gebleken is dat de driejarenmaatregel van het eerste
lid in enkele gevallen tot hoogst ongelukkige en onwenselijke effecten zou
kunnen leiden. Met het voorgestelde derde lid wordt dat voorkomen. Voor een
beperkte, aantoonbaar getroffen categorie wordt vervolgens aangesloten bij
het overgangsrecht van het bestaande artikel 66a, overgangsrecht dat op zijn
beurt weer aansluit bij het stelsel van de ANW als zodanig. De Raad kan hier
volstaan met een enkele redactionele opmerking; verwezen zij naar de bijlage
bij dit advies.2. Met genoegen constateer ik dat de Raad kan instemmen met de wijziging
van artikel 66a.3. Met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen van artikel 67 ANW moet
de Raad echter tot een ander oordeel komen. De voorgestelde wijziging van
dit artikel wil aan nabestaanden die reeds een uitkering ingevolge de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW) genoten, alsnog een inkomensonafhankelijke
bodemuitkering van 30% van het minimumloon geven. Het huidige artikel 67 van
de ANW voorziet ook in een inkomensonafhankelijke bodemuitkering, maar dan
alleen voor voormalig AWW-gerechtigden die zijn geboren vóór
1 januari 1941. Ingevolge de voorgestelde wijziging zal de bodemuitkering
toekomen aan alle voormalig AWW-gerechtigden ongeacht hun geboortedatum, zolang
zij nog niet Algemene Ouderdomswet-gerechtigd zijn of alsnog een gezamenlijke
huishouding vormen. Deze uitbreiding van de kring van gerechtigden op de bodemuitkering
wordt in paragraaf 2.3 van het algemene deel van de memorie van toelichting
(wijzigingen die betrekking hebben op dat overgangsrecht van voormalig AWW-gerechtigden)
gemotiveerd door te wijzen op de moeilijkheid van nabestaanden die geen bodemuitkering
krijgen om het uitgavenpatroon aan te passen en de inkomensterugval te compenseren. Allereerst is de Raad opgevallen dat het aangevoerde argument om het bestaande
overgangsrecht op het onderhavige punt te wijzigen niet erg overtuigend is.
Om te beginnen waren de situaties al voorzien; daarvoor is het huidige artikel
67 in de wet opgenomen. In de tweede plaats valt niet in te zien dat het hier
om maatschappelijk onaanvaardbare situaties gaat, nu het voormalig AWW-gerechtigden
betreft voor wie geen inkomenstoets gold en van wie velen voldoende inkomen
genieten of een gezamenlijk huishouding voeren als waren zij gehuwd. De bestaande
regeling heeft hun reeds een periode van anderhalf jaar gegeven om zich aan
het ANW-stelsel aan te passen. Met de voorgestelde wijziging dreigt aldus
in vele gevallen een ongerijmd verschil te ontstaan met anderen, die bij de
herziening van andere socialezekerheidswetten hun inkomen zagen dalen, en
die veelal in een ongunstiger positie verkeren dan de categorie waar het hier
om gaat.Het voorstel sluit ook niet goed aan bij de strekking van de ANW, die
nu juist het oude stelsel van de inkomensonafhankelijke AWW bewust heeft verlaten.
De voorgestelde wijziging zal ertoe leiden dat gedurende lange tijd –
de uitkering kan voortduren tot het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd,
wat bij de jongste betrokkenen het geval zal zijn in het jaar 2021 –
voor een categorie belanghebbenden waarvan de behoeftigheid allerminst vaststaat,
een veel gunstiger ANW-regime zal gelden dan voor degenen die overigens in
gelijke omstandigheden verkeren maar die slechts enkele jaren jonger zijn.
Naarmate de tijd vordert, wordt deze ongelijkheid steeds minder aanvaardbaar;
tevens worden de ermee gepaard gaande uitvoeringslasten steeds onevenrediger.De Raad adviseert tot heroverweging van de voorgestelde wijzigingen van
artikel 67 ANW. Hij meent dat een eventuele wijziging van dit artikel in de
memorie van toelichting overtuigend moet worden beargumenteerd; dat een eventuele
wijziging beperkt zou moeten blijven tot die categorieën belanghebbenden
voor wie er bijzondere redenen zijn om hun een langere overgangsperiode te
gunnen dan de anderhalf jaar die reeds voortvloeien uit de bestaande regeling,
en dat de eventuele aanvullende begunstigingsperiode van beperkte duur zou
moeten zijn.3. De hier aan de orde zijnde wijziging van artikel 67 houdt in dat voormalig
AWW-gerechtigden een inkomensonafhankelijke bodem ter hoogte van 30% minimumloon
behouden, ongeacht de inkomenstoets, en ook indien zij reeds een gezamenlijke
huishouding voerden voor inwerkingtreding van de Algemene nabestaandenwet
(ANW). De Raad is van mening dat de argumenten voor deze wijziging niet overtuigend
zijn. Een eventuele wijziging zou alleen voor bijzondere categorieën
moeten gelden en voor een beperkte duur.Vooraf zij opgemerkt dat de hier aan de orde zijnde wijziging van artikel
67 beoogt de inhoud van de ministeriële regeling een wettelijke status
te geven gelet op de periode waarop deze wijziging betrekking heeft. Er wordt
geen inhoudelijke verandering aangebracht in het overgangsrecht zoals dat
geldt voor voormalig AWW-gerechtigden op grond van de ministeriële regeling
die getroffen is op grond van het achtste lid (Stcrt. 1997, nr. 210 en 249).
Hiertoe is reeds besloten door kabinet en parlement, en dit besluit heeft
inmiddels zijn weerslag gevonden in door de Sociale Verzekeringsbank getroffen
beschikkingen. Hier nu weer een aanscherping op doen plaatsvinden door bijvoorbeeld
de bodem van 30% aan een tijdslimiet te binden, zou de rechtszekerheid van betrokkenen in ernstige mate aantasten. Immers, nauwelijks twee
maanden geleden hebben voormalig AWWers die geboren zijn na 1940, vernomen
recht te hebben op deze inkomensonafhankelijk bodem; nu deze overgangsregeling
weer aanpassen acht het kabinet ongewenst.Het is juist, zoals de Raad stelt, dat een gedeeltelijke inkomensonafhankelijke
nabestaandenuitkering, afbreuk doet aan het inkomensafhankelijke karakter
van de ANW. Dit inkomensafhankelijke karakter is zoals de Raad stelt, juist
ingevoerd vanwege de onbevredigende gang van zaken in de AWW, waar nabestaanden
hun AWW-uitkering onbeperkt konden combineren met een eigen inkomen. Het gevolg
van de inkomensonafhankelijke bodem is dat ook nabestaanden met een inkomen
boven een zekere grens een gedeeltelijke uitkering behouden; het betreft hier
inderdaad gevallen waarbij niet per definitie van behoeftigheid gesproken
kan worden. Deze regeling moet echter gezien worden als onderdeel van het
overgangsrecht. Daar komt bij dat het voor veel voormalig AWW-gerechtigden
zeer moeilijk is gebleken om de inkomensdaling ten gevolge van invoering van
de ANW op te vangen. De tijdsperiode van anderhalf jaar is hiervoor te kort
gebleken. Dit laatste was bij de vaststelling van de ANW onvoldoende onderkend.Een tweede argument om de wijziging met betrekking tot de bodem van 30%
aan te brengen, was dat het geboortejaar van 1941 onvoldoende onderbouwd werd
geacht. Deze grens had in zekere zin een willekeurig karakter, en was bij
nader inzien onvoldoende te rechtvaardigen.Deze twee argumenten waren en zijn naar de mening van het kabinet voldoende
grond voor het laten vervallen van de geboortegrens van 1941. Zij zijn in
overeenstemming met het advies van de Raad duidelijker geformuleerd in de
memorie van toelichting.Het is juist dat het overgangsrecht betekent dat nabestaanden anders behandeld
worden, afhankelijk niet van hun leeftijd, maar van het moment waarop zij
nabestaande zijn geworden. Dit is inherent aan het gedeeltelijk en geleidelijk
onder de werking van een nieuwe wet brengen van uitkeringsgerechtigden. Overigens
leidt dit niet tot hogere uitvoeringslasten.4. Ingevolge het voorgestelde artikel 14, vierde en vijfde lid, ANW krijgen
nabestaanden de gelegenheid om hun huishouden zo vorm te geven dat die niet
langer als «gezamenlijke huishouding» kan worden gekwalificeerd,
waarmee alsnog recht op een ANW-uitkering kan ontstaan. De Raad is niet overtuigd geraakt van de noodzaak van deze regeling. De
in de memorie van toelichting (artikelsgewijs, onderdelen C, D en E van artikel
I) gegeven voorbeelden hebben noodzaak of belang ook niet aannemelijk gemaakt.
Een duidelijk nadeel van de voorgestelde optieregeling is daarentegen dat
ze een stimulans kan vormen om te voorkomen dat een in feite voortbestaande
gezamenlijke huishouding ook als zodanig wordt gepresenteerd of onderkend,
teneinde de ANW-uitkering veilig te stellen. De memorie van toelichting doet
hier zelfs suggesties voor.De Raad geeft in overweging, de optieregeling van het vierde lid te laten
vervallen. Mocht de noodzaak ervan alsnog worden aangetoond, dan zouden in
de voor te stellen bepalingen en in de toelichting in elk geval de hiervoor
uiteengezette bezwaren moeten worden vermeden.Op de voorgestelde wijzigingen van artikel 16 ANW en op artikel III van
het wetsvoorstel is het vorenstaande van overeenkomstige toepassing.4. De Raad is in zijn advies van mening dat uitkeringsgerechtigden door
de voorgestelde wijziging van artikel 14 gestimuleerd zouden kunnen worden
om hun huishouding in strijd met de feiten anders te presenteren, om zodoende
niet als gezamenlijke huishouding beoordeeld te worden door de Sociale Verzekeringsbank.
Hierdoor zouden zij dan ten onrechte hun uitkeringsrecht behouden.Het kabinet is van mening dat een onjuiste presentatie van feiten door
betrokkenen weinig kans van slagen zal hebben. Indien de Sociale Verzekeringsbank
eerst van mening is dat betrokkene een gezamenlijke huishouding voert, zal
niet licht aannemelijk gemaakt kunnen worden dat dit niet meer zo is als betrokkenen
nog in het zelfde huis wonen. Het aanbrengen van enkele «optische»
wijzigingen zoals het opstellen van een schriftelijk huurcontract is daarvoor
bijvoorbeeld onvoldoende. Het gaat er in de ogen van het kabinet bij dit wijzigingsvoorstel
om dat mensen die voor hen onverwacht en in hun visie onbedoeld
als gezamenlijke huishouding beoordeeld worden door de Sociale Verzekeringsbank,
de gelegenheid krijgen hun situatie, indien zij dat wensen, aan te passen.
Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan de situatie dat een echtpaar samenwoont
met de broer van een van hen. Indien de ene echtgenoot overlijdt, kan de andere
echtgenoot dan anders dan verwacht, nooit uitkeringsrecht krijgen. Betrokkenen
hebben op grond van de huidige wet geen enkele gelegenheid om hun situatie
aan te passen. Dit is een onbevredigende situatie. Door de hier aan de orde
zijnde wijziging van artikel 14 wordt het mogelijk dat de broer bijvoorbeeld
verhuist, of dat het huis anders wordt ingericht zodat het mogelijk is het
huis te bewonen zonder een gezamenlijke huishouding te voeren.De suggestie van de Raad om het bepaalde in het vierde lid van artikel
14 (en overeenkomstige bepalingen) te laten vervallen, is dan ook niet overgenomen.
De toelichting is verduidelijkt.5. In het algemeen deel, paragraaf 2.1 van de memorie van toelichting
(uitbreiding tijdelijke overgangsregeling), wordt de problematiek van artikel
66a aangeduid als die van de «brandende huizen». De Raad meent
dat deze aanduiding, ontleend aan het verzekeringsjargon, niet passend is
voor de moeilijke persoonlijke situatie waarin de betrokkenen verkeren. Hij
beveelt aan de gebruikte term in dit verband te vermijden.5. De suggestie van de Raad is opgevolgd.6. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.6. De redactionele kanttekeningen zijn met enkele aanpassingen verwerkt,
met uitzondering van de laatste twee.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden. De Vice-President van de Raad van State, H. D. Tjeenk
WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, F. H.
G. de Grave Bijlage bij het advies van de Raad van State van 13 februari
1998, no. W12.97.0791, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wet– In artikel I, onder A, tweede lid, in artikel 1, onder l, van
de Algemene nabestaandenwet (ANW), de onderdelen 1° en 2° vervangen
door:1° de gezamenlijke huishouding van een nabestaande en een hulpbehoevende,
indien de nabestaande of de overleden verzekerde de gezamenlijke huishouding
is gaan voeren met het doel de hulpbehoevende te verzorgen; of2° de gezamenlijke huishouding van een nabestaande die hulpbehoevende
is en een ander, indien de nabestaande de gezamenlijke huishouding is gaan
voeren met het doel door die ander te worden verzorgd.– In artikel I, onder B, in de aanhef «een nieuw zevende lid»
vervangen door: een nieuw lid.– Bij bepalingen als het in artikel I, onder C, voorgestelde artikel
14, vijfde lid, ANW zoveel mogelijk aansluiten bij het model van aanwijzing
131a van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar).– In artikel I, onder H, eerste lid, «Voor de tekst wordt
een 1 geplaatst» wijzigen in: Voor de tekst wordt de aanduiding «1.»
geplaatst.– In artikel I, onder H, tweede lid, het zinsdeel «onder 2»
vervangen door: aanhef en onder 2°.– In artikel I, onder I, in artikel 26, vijfde lid, ANW de passage
die begint met «en de verzekerde voor diens overlijden een huishouding
met de hulpbehoevende is gaan voeren» en eindigt met «te gaan
verzorgen» begrijpelijk maken door deze inhoudelijk te laten aansluiten
op de daaraan voorafgaande bewoordingen en duidelijk te maken wie «de
verzekerde» in dit verband is.– De tekst van artikel I, onder L, vervangen door: Artikel 37 komt
te luiden: Artikel 37Voor de toepassing van de artikelen 5, tweede lid, 11, 14, eerste lid,
aanhef en onder b, 26, tweede lid, aanhef en onder b, dan wel om te bepalen
of een gezamenlijke huishouding ten behoeve van een hulpbehoevende wordt gevoerd,
onderwerpt de betrokken persoon zich op verzoek van de Bank aan een geneeskundig
onderzoek.– In artikel I, onder N, in de tekst van artikel 67, derde lid,
onderdeel b, ANW «De in de eerste zin bedoelde nabestaandenuitkering»
vervangen door: Deze nabestaandenuitkering.– In hetzelfde onderdeel «de Sociale Verzekeringsbank»
vervangen door: de Bank.– In artikel I, onder O, in artikel 71, vijfde lid, ANW –
in navolging van aanwijzing 62 Ar – de woordencombinatie «indien
en zolang» vermijden.– In artikel III, eerste lid, «onderdeel b» vervangen
door «aanhef en onder b», en verder ter bevordering van de leesbaarheid
«, is geëindigd» naar voren brengen en plaatsen achter «zoals
dit onderdeel op de dag voor inwerkingtreding van deze wet luidde».Tevens in het tweede lid «de Bank, bedoeld in artikel 1, eerste
lid van de Algemene nabestaandenwet» vervangen door: de Sociale Verzekeringsbank.– In artikel V, «de Bank» vervangen door: de Sociale
Verzekeringsbank. Memorie van toelichting– Bij de aanduiding van kamerstukken steeds nauwkeurig de hand houden
aan aanwijzing 219 Ar.– Afkortingen zoals ML bij de eerste vermelding tussen haakjes zetten
en vooraf laten gaan door een volledige aanduiding van het bedoelde begrip.– In de vierde alinea na «achtste lid van de ANW» invoegen:
bij ministeriële regeling.XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25900-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl