Wijziging Wet op de vennootschapsbelasting 1969 e.a. i.v.m. fiscale begeleiding juridische splitsing rechtspersonen; Brief staatssecretaris over civielrechtelijke aspecten en ruziesplitsing en aanvullende informatie uit fiscale literatuur
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25709, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25709 nr. 9

03-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamAanvullende schriftelijke beantwoording van vragen gesteld
op 31 maart tijdens de plenaire behandeling van wetsvoorstel 25 709 1. Civielrechtelijke aspecten en ruziesplitsing2. Punten uit de fiscale artikelen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25709Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 709Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en van enige
andere belastingwetten in verband met de fiscale begeleiding van de overgang
van vermogen onder algemene titel bij rechtspersonen op de voet van Boek 2
van het Burgerlijk Wetboeknr. 9BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 april 1998In de schriftelijke antwoorden die ik op 1 april jl. heb gegeven op vragen
gesteld op 31 maart jl. tijdens de plenaire behandeling van bovengenoemd wetsvoorstel,
heb ik aangegeven dat op enkele punten nog een aanvullende reactie zou volgen.
Het gaat hierbij om enige civielrechtelijke aspecten en enkele in de literatuur
verschenen artikelen. Deze nadere reactie en de in mijn antwoorden van 1 april
aangekondigde derde nota van wijziging doe ik u hierbij toekomen.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend Aanvullende schriftelijke beantwoording van vragen gesteld
op 31 maart tijdens de plenaire behandeling van wetsvoorstel 25 709 1. Civielrechtelijke aspecten en ruziesplitsingIn mijn schriftelijke beantwoording van 1 april jl. heb ik aangegeven
dat ik de door mevrouw De Vries gestelde vragen over civielrechtelijke aspecten
van een juridische splitsing zou doorgeleiden naar de Minister van Justitie.
Deze hebben betrekking op de «ruzie-splitsing», op een in de literatuur
verschenen artikel van Van der Zanden en een artikel van Huizink. Namens de
Minister van Justitie kan ik daarop thans het volgende antwoorden.Mevrouw De Vries heeft gevraagd of de problematiek van twee elkaar bestrijdende
groepen van certificaathouders door splitsing kan worden opgelost. De redenering
zou daarbij zijn dat men ervan uitgaat dat een certificaathouder slechts een
contractueel recht heeft tegenover een administratiekantoor en dat er vervolgens
een splitsing plaatsvindt waarbij contracten van de certificaathouders hetzij
aan de ene, hetzij aan de andere stichting worden toebedeeld.Zoals mevrouw De Vries al opmerkt geldt artikel 344cc van boek 2 alleen
voor bv's en nv's. In het geschetste geval is het evenwel mogelijk dat de
stichting die de aandelen in de vennootschap houdt, zich splitst. In de beschrijving
zal dan moeten worden aangegeven hoe de aandelen over de twee nieuwe stichtingen
worden verdeeld en welke certificaten naar de ene en welke naar de andere
stichting gaan. Indien de certificaathouders identificeerbaar zijn omdat het
certificaten op naam zijn, zal dat geen probleem zijn. Bij certificaten aan
toonder zal het nodig zijn dat de certificaten worden ingewisseld in nieuwe
certificaten, waarbij het uitgangspunt blijft dat het vermogen onder algemene
titel overgaat. De certificaathouders hebben dan dezelfde rechten tegen de
nieuwe stichting als tegen de oude stichting. Certificaathouders die het niet
eens zijn met de splitsing, hebben hun verzetrecht als bedoeld in artikel
334l van boek 2.Mevrouw De Vries heeft schriftelijk nog een reactie gevraagd op het artikel
van prof. Van der Zanden in TVVS 1997, p. 263–268. In dit artikel wordt
in het bijzonder ingegaan op de vraag naar de vorming van wettelijke reserves,
de waardebepaling en de informatie van de schuldeisers. Bij de behandeling
van het wetsvoorstel voor de regeling van de splitsing in boek 2 heeft de
Minister van Justitie ook aandacht besteed aan dit artikel. Allereerst wat
betreft de wettelijke reserves. Het zal van de aard van de wettelijke reserve
afhangen, waar deze terechtkomt. Bij voorbeeld: de reserve deelnemingen wordt
opgesplitst naar gelang de toedeling van de deelnemingen waarop de samenstellende
delen van die reserve betrekking hebben. Als een wettelijke reserve niet of
niet volledig gevormd kan worden, moet in de toelichting, die deel uitmaakt
van de jaarrekening, aangegeven worden hoe groot het tekort is. Uitkeringen
zullen pas mogelijk zijn, nadat dat tekort uit de winst zal zijn aangevuld.
Herwaardering is aan de orde bij een stelsel waarin activa op actuele waarde
worden gewaardeerd. Op zichzelf hoeft een splitsing geen aanleiding te geven
om te kiezen voor een ander waarderingsstelsel. Indien wordt overgegaan van
historische kostprijs op actuele waarde moet in voorkomend geval een herwaarderingsreserve
worden gevormd. Dit gebeurt, ongeacht of dit samenvalt met een splitsing.
Het artikel betreft verder de vraag of de accountant de van hem verlangde
verklaring kan afgeven als ook niet inzicht wordt gegeven in de winstpotentie
van de rechtspersonen na de splitsing. Zijn opmerkingen hebben in de tweede
nota van wijziging (Kamerstukken II, 24 702, nr. 8) geleid tot enige
aanpassingen van het wetsvoorstel. In artikel 334f, lid 2, onder d. Daar is bepaald dat het splitsingsvoorstel een pro forma winst- en verliesrekening
dan wel exploitatierekening van de verkrijgende rechtspersonen en de voortbestaande
splitsende rechtspersonen moet bevatten.In de toelichting op de wijziging heeft de Minister van Justitie opgemerkt
dat artikel 334f correspondeert met het voor de fusie geldende artikel 312,
maar aanvullende eisen stelt aan het splitsingsvoorstel om rekening te houden
met het bijzondere karakter van de splitsingsfiguur. Bij splitsing kan de
winstcapaciteit van de gesplitste delen aanzienlijk verschillen. Voor de oordeelsvorming
van de schuldeisers en de aandeelhouders is ook het winstaspect van belang.
Dat aspect van de splitsing zal aan de orde moeten komen als de accountant
op grond van artikel 334aa een redelijkheidsoordeel moet geven over de voorgestelde
ruilverhouding en op grond van artikel 334cc over de voorgestelde verdeling.
Het is wenselijk geacht dat de accountant zich daarbij kan baseren op een
pro forma splitsing van de laatste resultatenrekening. Artikel 334f, lid 2,
onderdeel d, is daarom bij de tweede nota van wijziging in deze zin aangevuld.Een andere wijziging waartoe het artikel van prof. Van der Zanden heeft
geleid betreft de waardering van het vermogen. In het destijds voorgestelde
artikel 334f, lid 2, onderdeel e, werd voor de waarde van het vermogen verwezen
naar de waarderingsmethode van de laatst vastgestelde jaarrekening. De redactie
van dat onderdeel zou bij een strikte lezing geen afwijking hebben toegelaten
bij een belangrijk verschil tussen actuele waarde en boekwaarde (hoewel artikel
334g lid 2 dat nu juist wel toeliet). Daarom is bij de tweede nota van wijziging
de redactie van de verwijzing aangepast (Kamerstukken II, 24 702, nr.
8).Mevrouw De Vries heeft voorts met betrekking tot deze artikelen aandacht
gevraagd voor twee gevallen waarin vóór de splitsing een verklaring
ex artikel 2:403 BW is afgelegd. Daarover het volgende:a. Ingevolge de splitsingsregeling hebben de schuldeisers, met inbegrip
van degenen die een beroep zouden kunnen doen op artikel 403 eenzelfde bescherming
als bij intrekking van de verklaring ex artikel 403. Ook indien de verkrijgende
vennootschappen de verklaring niet overnemen, is er geen bijzondere beschermingsregeling
vereist. De crediteuren hebben immers ingevolge de splitsingsregeling een
verzetrecht.b. Het ligt voor de hand dat de oorspronkelijke moeder de verklaring ex
artikel 403 zal intrekken voor dat de dochter door afsplitsing zelf een holding
wordt en het vermogen naar de kleindochter overgaat. De toepassing van artikel
403 had immers tot gevolg dat de dochter de jaarrekening niet overeenkomstig
de voorschriften van titel 9 hoefde in te richten. Echter, in het kader van
de splitsing zal de dochter haar financiële gegevens bekend moeten maken.
Het doel dat met de toepassing van artikel 403 werd beoogd, wordt dus niet
langer bereikt.Wat daarvan zij, als het vermogen van de dochter naar de afgesplitste
kleindochter overgaat, houdt de aansprakelijkheid van de oorspronkelijke moeder
betekenis voor de schulden die voortvloeien uit rechtshandelingen die zijn
verricht voor de afsplitsing.Het is waarschijnlijk dat de oorspronkelijke moeder na de splitsing alsnog
de verklaring zal intrekken, aangezien de dochter een zuivere holding is geworden,
waarin geen of nauwelijks activiteiten plaatsvinden. De jaarrekening van deze
dochter (subholding) bevat dan ook weinig gegevens. Uiteraard kan de oorspronkelijke
moeder een aansprakelijkheidsverklaring afgeven voor de uit rechtshandelingen
voortvloeiende schulden van de kleindochter, indien men wil dat artikel 403
ten aanzien van de kleindochter toepassing vindt, en ook aan de overige voorwaarden
waaronder artikel 403 toepassing kan vinden, wordt voldaan. Voorts heeft mevrouw De Vries een reactie gevraagd op het artikel van
mr. J. B. Huizink in WPNR 98/6305, p. 173–174. In dit artikel heeft
mr. Huizink de situatie op het oog dat bijvoorbeeld twee aandeelhouders ieder
50% van de aandelen hebben en de onderneming willen splitsen met toepassing
van artikel 344cc (de «ruziesplitsing»), waarbij de ene aandeelhouder
aandeelhouder wordt in de ene vennootschap en de andere aandeelhouder in de
andere vennootschap. Denkbaar is evenwel dat de onderneming zelf niet in een
50/50-verhouding kan worden gesplitst, maar slechts in een 70/30-verhouding.
Het is waar dat in een dergelijk geval de vennootschap in twee gelijke delen
moet worden gesplitst. Dat sluit niet uit dat de onderneming in een 70/30-verhouding
wordt gesplitst, maar dan zal de aandeelhouder in de kleinste onderneming
gecompenseerd moeten worden door zijn vennootschap een vordering te geven
op de andere vennootschap.Wat betreft de fiscale aspecten hiervan merk ik nog het volgende op. Uitgaande
van de zakelijkheid van een dergelijke splitsing en van de compensatie voor
een «overbedeling», zou ook een dergelijke splitsing onder de
fiscale begeleiding kunnen vallen. Dit is het geval indien de compensatie
ontstaat krachtens de splitsingsakte en plaatsvindt op vennootschapsniveau.
Het laatste is mogelijk door de ontvlechting te effectueren door middel van
een splitsing waarbij bijvoorbeeld de ene verkrijgende vennootschap een groter
deel van de te splitsen onderneming verkrijgt dan de andere verkrijgende vennootschap,
en deze laatste vennootschap in verband hiermee een vordering ontvangt op
die andere verkrijgende vennootschap. Een en ander zal in het kader van de
fiscale begeleiding kritisch worden getoetst. Zo zal de verstoring van de
aandeelhoudersrelatie en de mate waarin deze verstoring een reële bedreiging
vormt voor de continuïteit van de bedrijfsvoering moeten worden beoordeeld.
In deze beoordeling zal uiteraard ook de (zakelijkheid van de) overbedeling
worden betrokken. Zo zal een overbedeling er niet toe mogen leiden dat bij
voorbeeld een situatie wordt gecreëerd waarin de facto sprake is van
een (gedeeltelijke/materiële) uitkoop van een of meer aandeelhouders
of waarin een of meer aandeelhouders na de splitsing alleen aandelen houden
in een vennootschap met (louter) liquide middelen of (eenvoudig) verzilverbare
beleggingen.Uit het artikel van Fortuin leid ik af dat in de nota naar aanleiding
van het verslag een bepaalde zin in de passage over de fiscale begeleiding
van een splitsing bij verstoorde aandeelhoudersrelaties tot misverstand kan
leiden en strenger wordt uitgelegd dan ik beoog. In de desbetreffende zin
werd gesteld dat faciliëring mogelijk is in de situatie waarin thans,
binnen het kader van de zogenoemde ruzieresolutie, ook reeds een vorm van
begeleiding wordt geboden. Daarmee werd gedoeld op de hiervoor uiteengezette
zakelijkheidstoets die bij de beoordeling van een ruziesplitsing wordt gehanteerd,
en niet op de concrete condities die in de ruzieresolutie zijn opgenomen.
Dit betekent dat na de inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel de
begeleiding van een ruziesplitsing zal plaatsvinden binnen het kader van de
dan geldende wettelijke regeling, waaronder de zakelijkheidstoets. 2. Punten uit de fiscale artikelenOp enkele punten van de door de heer Ybema en mevrouw De Vries genoemde
artikelen van Essers/Van Zadelhoff (geschreven ten behoeve van Tijdschrift
Fiscaal Ondernemingsrecht) en van Fortuin (MBB 1998/3) heb ik nog geen reactie
gegeven. Deze komen hierna aan de orde. Op de door mevrouw Witteveen genoemde
Europees-rechtelijke punten uit die artikelen en uit het artikel van Brandsma/De
Vries (FED 1998/77) ben ik reeds in mijn schriftelijke beantwoording van 1
april ingegaan. De stelling in het artikel Essers/Van Zadelhoff dat de eis voor fiscale
begeleiding dat de splitsing moet zijn ingegeven door in overwegende mate
zakelijke overwegingen ook «zakelijk» geïndiceerde splitsingen
zoals toekomstige bedrijfsopvolgingen dreigt te blokkeren, onderschrijf ik
niet. Juist in de situatie van bedrijfsopvolging zullen er bedrijfseconomische
belangen voor de splitsende en de verkrijgende rechtspersonen zijn, namelijk
het zekerstellen van de toekomst van de onderneming. Het is echter mogelijk
dat – met name bij de vormgeving van de bedrijfsopvolging – ook
aandeelhoudersbelangen en fiscale overwegingingen een rol spelen. Indien de
bedrijfseconomische overwegingen voor de splitsende en de verkrijgende rechtspersonen
de doorslag geven om op de gekozen manier te splitsen, kan de bedrijfsopvolging
zonder belemmering fiscaal worden begeleid.Essers/Van Zadelhoff suggeren om het terugnemen van de doorschuiving,
indien achteraf blijkt dat de splitsing niet in overwegende mate was ingegeven
door zakelijke motieven, te beperken tot situaties waarin de bij een splitsing
verkregen aandelen worden vervreemd door vennootschappen, en niet door natuurlijke
personen. Naar aanleiding daarvan merk ik op dat voorkomen moet worden dat
de juridische fusie of splitsing een instrument kan zijn om belaste boekwinsten
op te vervreemden losse vermogensbestandelen voor de vennootschapsbelasting
(onbeperkt) door te kunnen schuiven. Een vennootschap bezit een pand met een
grote stille reserve. Men wil het pand verkopen, maar zo'n verkoop leidt tot
belastbare winst. Het pand wordt in plaats daarvan afgesplitst naar een nieuw
opgerichte vennootschap, waarbij de boekwaarde wordt doorgeschoven. Vervolgens
worden de aandelen in deze nieuwe vennootschap verkocht. Het gevolg zou zijn
dat men voor een verkoop waarbij men een substantiële belastbare verkoopwinst
verwacht, de figuur van (af-)splitsing zal kiezen om de vervreemding zonder
vennootschapsbelastingheffing te doen plaatsvinden. Het vervreemden kan materieel
geschieden zowel op het niveau van de afsplitsende vennootschap als op het
niveau van de aandeelhouders van de afsplitsende vennootschap. Het maakt voor
het beschreven probleem in de laatste situatie niet uit of de aandeelhouder
in een afsplitsende vennootschap is dan wel een natuurlijk persoon.Op het punt van de toepassing van de anti-misbruikbepaling die is opgenomen
in artikel 68a, zevende lid, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 opperen
Essers/Van Zadelhoff dat in eerste instantie door de inspecteur aannemelijk
gemaakt zou moeten worden dat er sprake is van niet-zakelijk handelen. Ik
merk hierover op dat het zevende lid een situatie betreft waarvan het voor
de hand ligt dat het gaat om een constructie die tot doel heeft voor uitdeling
bestemde middelen van een (beurs-) vennootschap door middel van een afsplitsing
zonder fiscale gevolgen aan de aandeelhouders ten goede te laten komen. In
zo'n situatie lijkt het mij daarom gerechtvaardigd de bewijslast dat hiervan
geen sprake is bij de belastingplichtige te leggen. De mogelijkheid hiertoe
is opgenomen in de slotzin van artikel 68a, zevende lid.Met betrekking tot de suggestie van Essers/Van Zadelhoff om de mogelijkheid
te bieden bij beschikking te laten vaststellen dat is voldaan aan de vereisten
die zijn opgenomen in artikel 14a, tweede lid, eerste volzin, en artikel 14b,
tweede lid, eerste volzin van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 merk
ik het volgende op. Zoals in de memorie van toelichting is aangegeven, wordt
in het tweede lid van de artikelen 14a en 14b – in navolging van de
in artikel 14 neergelegde regeling inzake de bedrijfsfusie – belastingplichtigen
een wettelijk recht op doorschuiving geboden. De achterliggende gedachte hiervan
is dat het voor belastingplichtigen mogelijk moet zijn om zonder een verzoekprocedure van de doorschuifregeling bij een juridische splitsing of
fusie gebruik te maken. In een eerdere fase is daar in de literatuur, zie
het artikel van J.W. Zwemmer in het Weekblad voor fiscaalrecht, nummer 1996,
blz. 831, ook op aangedrongen.Mede naar aanleiding van een opmerking van Essers/Van Zadelhoff en van
Brandsma/De Vries ben ik tot de slotsom gekomen dat er bij een afsplitsing
geen behoefte bestaat tot het stellen van voorwaarden ter zake van de verliesverrekening
op de voet van artikel 14a, derde lid, indien slechts de afsplitsende rechtspersoon
over nog voorwaarts te verrekenen verliezen beschikt. Dit punt zal worden
meegenomen in de reeds aangekondigde, en thans bijgevoegde, derde nota van
wijziging.Essers/Van Zadelhoff stellen vast dat ten aanzien van verschillende vormen
van interne reorganisaties verschillende voorwaarden worden gesteld om in
aanmerking te komen voor vrijstelling van kapitaalsbelasting en overdrachtsbelasting.
Daardoor is de fiscaliteit niet neutraal ten aanzien van de juridische vormgeving
van de reorganisatie.Fortuin vindt het positief dat de verschillende belastingen in het kader
van de fiscale begeleiding van dezelfde civielrechtelijke figuur (de juridische
splitsing respectievelijk de juridische fusie) op elkaar zijn afgestemd. Voor
hem is evenwel niet geheel duidelijk waarom in het kader van de juridische
fusie geen nieuwe (nadere) regeling wordt vastgesteld.Hierover kan ik opmerken dat in het onderhavige wetsvoorstel ervoor is
gekozen zo min mogelijk verschil te laten bestaan tussen de criteria die voor
fiscale begeleiding in de verschillende belastingmiddelen gelden ten aanzien
van een bepaald type reorganisatie. Dit uitgangspunt heeft voor belanghebbenden
als voordeel dat indien eenmaal de zakelijkheid van de splitsing voor de vennootschapsbelasting
is vastgesteld, de fiscale begeleiding voor de kapitaalsbelasting en overdrachtsbelasting
daarin meeloopt. Indien de voorwaarden voor de begeleiding in de kapitaalsbelasting
zouden afwijken van die van de vennootschapsbelasting, neemt de kans toe dat
in bepaalde gevallen fiscale begeleiding niet is gewaarborgd voor alle middelen.
Deze aanpak is ook gevolgd bij bedrijfsfusie, die overigens niet in dit wetsvoorstel
aan de orde is. Ook daar sluiten de criteria van de kapitaalsbelasting en
van de vennootschapsbelasting zo veel mogelijk op elkaar aan. Dit uitgangspunt
geldt ook voor de juridische fusie, zij het dat dit niet heeft geleid tot
een nieuwe regeling. Reden daarvan is dat indien is voldaan aan het zakelijkheidsvereiste
in de vennootschapsbelasting, steeds voldaan zal zijn aan de voorwaarden voor
vrijstelling van kapitaalsbelasting. Dit volgt uit de uiteenzetting van het
regime van de vrijstelling van kapitaalsbelasting bij juridische fusie die
is gegeven in de toelichting op de tweede nota van wijziging bij het wetsvoorstel
dat heeft geleid tot de Wet van 28 december 1989 tot wijziging van de Wet
op belastingen van rechtsverkeer (vrijstelling van kapitaalsbelasting voor
fusies en interne reorganisaties), Stb. 1990, 26. Er is dan ook geen noodzaak
om het bestaande regime voor de vrijstelling van kapitaalsbelasting bij juridische
fusie te wijzigen.Voorts stellen Essers/Van Zadelhoff de vraag aan de orde of de fiscale
kwalificatie van een juridische fusie of splitsing als vervreemding van toepassing
is onder de verdragen, hetgeen van belang is voor de gelijke behandeling van
buitenlandse en binnenlandse aandeelhouders.De gelijke behandeling van buitenlandse en binnenlandse aandeelhouders
komt alleen aan de orde voor zover het heffingsrecht over vermogenswinst behaald
op aandelen toekomt aan Nederland. In het algemeen geldt onder de verdragen
ter voorkoming van dubbele belastingheffing dat het heffingsrecht over vermogenswinsten
ter zake van vervreemding van aandelen is toegewezen aan de woonstaat van
de aandeelhouder. Een buitenlandse aandeelhouder valt in dat geval dus buiten
de jurisdictie van Nederland. In een aantal verdragen is voor
een aanmerkelijk belang een voorbehoud gemaakt. Zie bij voorbeeld artikel
14, zevende lid van het verdrag met de Verenigde Staten en voorts artikel
13, vijfde lid van het Nederlands standaardverdrag. In een dergelijk geval
komt aan Nederland gedurende een aantal jaren het heffingsrecht toe bij voordelen
ter zake van vervreemding van aandelen die tot een aanmerkelijk belang behoren.
In deze situatie kan de vraag rijzen of daartoe ook behoort een vervreemding
op grond van de fiscale kwalificatie van een juridische fusie of splitsing.
In het algemeen geldt dat een term die niet in het verdrag is gedefinieerd
overeenkomstig het begrip in de Nederlandse belastingwetgeving moet worden
uitgelegd. Dit wordt slechts anders indien de context waarin het begrip wordt
gebruikt, dit vereist. Dat laatste doet zich hier niet voor zodat tot vervreemding
ook de hiervoor bedoelde fictieve vervreemding behoort. Dit betekent dat indien
het heffingsrecht toekomt aan Nederland ook een buitenlandse aandeelhouder
voor de in de wet voorziene fiscale begeleiding in aanmerking komt.In de nota naar aanleiding van het verslag is opgemerkt dat de uitvoeringsaspecten
van het wetsvoorstel naar verwachting te verwaarlozen zijn. De stelling in
het artikel Essers/Van Zadelhoff dat dit een understatement van de eerste
orde is, begrijp ik niet. Uit de context blijkt dat werd gedoeld op de omvang
en niet op de aard van de werkzaamheden. Gesteld werd namelijk dat de toepassing
van een juridische fusie of juridische splitsing doorgaans een alternatief
zal zijn voor een langs andere weg te bereiken bedrijfsconcentratie of -ontvlechting
(bij voorbeeld via een bedrijfs- of aandelenfusie). Begeleiding van een juridische
fusie of juridische splitsing betekent dan ook eerder een verschuiving dan
een toeneming van werkzaamheden.Bij vervreemding binnen de driejaarstermijn wordt de winst die niet in
aanmerking is genomen, in beginsel alsnog in aanmerking genomen. Daartoe kan
een navorderingsaanslag worden opgelegd. De heer Fortuin stelt de vraag of
de navorderingsaanslag in geval van een zuivere splitsing of van een civielrechtelijke
fusie wel valt in te vorderen bij de verkrijgende vennootschap(pen). Zoals
ik heb opgemerkt in de memorie van toelichting zal ingeval de verleende faciliteit
wordt teruggenomen alsnog moeten worden geheven op het moment van de splitsing
onderscheidenlijk de fusie. De belastingschuld ontstaat ten tijde van de splitsing
onderscheidenlijk de fusie. De navorderingsaanslag wordt opgelegd ten name
van de belastingplichtige. Indien de belastingplichtige is opgehouden te bestaan,
zal de belasting worden ingevorderd bij de verkrijgende rechtspersonen, omdat
op die rechtspersonen de (latente) schulden van de belastingplichtige zijn
overgegaan. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25709-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl