Uitbreiding van de Wet milieubeheer (milieuverslaglegging); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24572, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24572 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 22 september 1994,
no. W08.94.0166, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24572Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 572Uitbreiding van de Wet milieubeheer (milieuverslaglegging)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 22 september
1994 en het nader rapport d.d. 28 december 1995, aangeboden aan de Koningin
door de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
mede namens de Minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad
van State is cursief gedrukt. Bij Kabinetsmissive van 25 maart 1994, no. 94.002369, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, mede namens de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie
van toelichting, houdende uitbreiding van de Wet milieubeheer (milieuverslag).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 25 maart 1994,
nr. 94.002369, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 22 september 1994, nr. W08.94.0166, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden.1. Alle in de toelichting genoemde doelstellingen en middelen, die elkaar
soms overlappen, worden op verschillende plaatsen en in verschillende paragrafen
gepresenteerd. Een dergelijke versnipperde presentatie is onduidelijk. Ook
is niet steeds duidelijk welk gekozen middel bedoeld is voor de verwezenlijking
van welk doel. De Raad van State adviseert een heldere, logisch opgebouwde
en compacte presentatie van doel en middelen, met inbegrip van een opsomming
van de voordelen van milieuverslaglegging, in een afzonderlijk onderdeel van
de toelichting te geven. Voorts ontbreekt iedere schatting van het aantal
verslagen dat op grond van het voorstel jaarlijks zal moeten worden uitgebracht.1. De memorie van toelichting is herschreven en heeft een nieuwe opzet
gekregen. Met die opzet is er naar gestreefd te komen tot de door de Raad
gewenste heldere, logisch opgebouwde en compacte presentatie van doelstellingen
en middelen. In hoofdstuk 1 «Achtergronden van het wetsvoorstel»
wordt in paragraaf 1.2 een uiteenzetting gegeven van de doelstellingen van
het wetsvoorstel. Vervolgens worden in paragraaf 1.3 de verschillende functies
van het milieuverslag onderscheiden en wordt in paragraaf 1.4 de noodzaak
van een regeling bij wet uiteengezet.Het aantal milieuverslagen dat jaarlijks uitgebracht dient te worden,
is afhankelijk van het aantal bedrijven dat verslagplichtig zal zijn. Thans
wordt uitgegaan van circa 300 verslagplichtige bedrijven. Het betreft hier
grotere, veelal industriële inrichtingen die ernstige nadelige gevolgen
voor het milieu kunnen veroorzaken en waarvoor de provincie bevoegd is tot
verlening van de vergunning op grond van de Wet milieubeheer. Bij algemene
maatregel van bestuur zullen concreet de categorieën van inrichtingen
worden aangewezen die onder de verslagplicht zullen vallen. In paragraaf 2.1
van de toelichting wordt daarop ingegaan.2. Bij de Raad rijst de vraag welke de status van het verslag is. Verschillende vormen zijn denkbaar. Zo zouden de gezamenlijke milieurelevante
verslagen kunnen dienen als basis voor algemeen milieubeleid van het desbetreffende
bestuursorgaan waarbij het individuele bedrijf niet op de door hem in dat
kader gegeven informatie aangesproken kan worden (een voorbeeld van dit laatste
is: de landelijke emissieregistratie, die overigens op vrijwillige basis functioneert).
Ook is denkbaar dat het milieuverslag van een individueel bedrijf wel kan
dienen als basis voor de overheid om corrigerend op te treden in termen van
het wijzigen van de vergunning, het aanpassen van de heffing, het doorlichten
van het bedrijf of het handhavend optreden langs civielrechtelijke, bestuursrechtelijke
of strafrechtelijke weg. Ook tussenvormen lijken mogelijk (gedifferentieerde
benadering). Het voorstel onderscheidenlijk de toelichting zou hierin meer
duidelijkheid moeten scheppen.2. Een milieuverslag kan worden opgevat als een informatie-document dat
voor diverse doeleinden kan worden gebruikt. Van belang is hierbij het onderscheid
dat thans in het wetsvoorstel wordt gemaakt tussen het milieuverslag dat specifiek
bestemd is voor het publiek (publieksverslag) en het milieuverslag dat ten
behoeve van de overheid wordt opgesteld (overheidsverslag). Het laatste verslag
komt in de plaats van een groot aantal bestaande milieurapportages aan de
overheid.Beide verslagen moeten inzicht geven in de mate en de soort milieubelasting
die door het verslagplichtige bedrijf wordt veroorzaakt. Tevens moeten zij
informatie bevatten over de maatregelen en voorzieningen die door het bedrijf
zijn getroffen om de milieubelasting te voorkomen dan wel te verminderen (door
het bedrijf betrachte milieuzorg).Voor het publieksverslag geldt dat deze informatie kan worden gebruikt
door bij voorbeeld omwonenden van het bedrijf en milieu-organisaties, maar
ook – afhankelijk van de invulling die het betrokken bedrijf aan het
verslag heeft gegeven – door werknemers, financiële of zakelijke
relaties van het bedrijf of consumenten om zich een beeld te vormen van de
nadelige en/of risicovolle effecten van de bedrijfsvoering op het milieu en
de inspanningen van het bedrijf om die effecten te minimaliseren. Zij kunnen
elk vanuit hun eigen belang het betrokken bedrijf aan de hand van die informatie
aanspreken op zijn verantwoordelijkheid voor de zorg voor het milieu en op
de concrete door het bedrijf geleverde milieuprestaties .Het publieksverslag kan zo in belangrijke mate bij dragen aan een goede
communicatie tussen bedrijf en maatschappelijke omgeving over het door het
bedrijf gevoerde milieubeleid.De milieu-informatie in het overheidsverslag zal worden gebruikt bij de
handhaving van de voor het bedrijf geldende milieuvoorschriften door het bevoegd
gezag en bij het volgen door het bevoegd gezag van de wijze waarop het bedrijf
uitvoering geeft aan het door hem gevoerde milieubeleid zoals dat bij voorbeeld
is vastgelegd in het door het bedrijf opgestelde bedrijfsmilieuplan. Voorts
zullen de overheidsverslagen van nut zijn bij het formuleren en monitoren
van milieubeleid op bedrijfstak- of sectorniveau door de diverse daarvoor
verantwoordelijke overheden. Ook met het oog op het voldoen aan communautaire
informatieverplichtingen kunnen in het overheidsverslag gegevens worden opgenomen.Informatie in het overheidsverslag kan duiden op een zeer goede of juist
onvoldoende naleving van milieuvoorschriften door het bedrijf; de informatie
kan ook duidelijk maken dat het bedrijf zich slechts geringe of juist bijzondere
inspanningen getroost om de milieuprestaties te verbeteren.Deze informatie kan, zoals dat ook bij informatie, opgenomen in huidige,
in de vergunning voorgeschreven rapportages het geval is, voor het bevoegd
gezag aanleiding zijn om het bedrijf aan te spreken op zijn milieugedrag,
over te gaan tot aanpassing van de vergunning, jegens het bedrijf handhavend
op te treden of anderszins te reageren. Indien bijvoorbeeld een bedrijf in
het milieuverslag blijk geeft een goed werkend systeem van bedrijfsinterne
milieuzorg te hebben ingevoerd, dan zal dat gegeven voor het bevoegd gezag
reden kunnen vormen om over te gaan op een andersoortig toezicht jegens het
betrokken bedrijf.Informatie in overheidsverslagen kan in geaggregeerde vorm voorts aanleiding
zijn om het milieubeleid met betrekking tot de bedrijfstak of sector waartoe
de betrokken bedrijven behoren, aan te passen of nieuw beleid ter zake te
ontwikkelen.Op verschillende plaatsen in de memorie van toelichting (met name de paragrafen
2.3 en 2.4) wordt op de status van de milieuverslagen en het gebruik daarvan
door publiek en overheid ingegaan.3. Het milieuverslag strekt zich uit tot vormen van milieubelasting en
maatregelen ter voorkoming of beperking daarvan voor zover zij object van
voorschriften in het kader van het «inrichtingenregime» van de
Wet milieubeheer (WMB) en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren kunnen
zijn. Het veelvuldige gebruik in de toelichting van het begrip «inrichtingenregime»
wekt de indruk als zouden activiteiten van inrichtingen die niet het inrichtingenregime
betreffen buiten de reikwijdte van het voorstel blijven en dus niet vallen
onder de verslagplicht. Het is echter de vraag of dat bedoeld is; te denken hierbij valt niet
alleen aan activiteiten met stoffen en andere produkten, activiteiten die
de toelichting in paragraaf 7 onder het kopje «reikwijdte» noemt,
maar ook aan bijvoorbeeld bodembedreigende activiteiten voor zover geregeld
in het kader van de Wet bodembescherming. Het verdient aanbeveling dat het
voorstel en de toelichting een duidelijke, objectieve reikwijdte presenteren.3. In het wetsvoorstel en de memorie van toelichting is overeenkomstig
de aanbeveling van de Raad de reikwijdte van de beide milieuverslagen duidelijk
aangegeven. Als uitgangspunt geldt dat de verslagen beide informatie bevatten
over de milieubelasting en de milieuzorg, verband houdend met het drijven
van de inrichting. Dit betekent dat bij het opstellen van de verslagen –
globaal gesteld – als referentiekader kan dienen het geheel van voor
de inrichting geldende milieuvoorschriften, het met betrekking tot de inrichting –
al dan niet in overleg met het bevoegd gezag – geformuleerde milieubeleid,
de gegevens met betrekking tot de feitelijke uitvoeringspraktijk van de milieuzorg(maatregelen)
binnen de betrokken inrichting en de gegevens die zijn verzameld over de door
de inrichting geëffectueerde milieubelasting en milieuprestaties. Bij
de voor de inrichting relevante milieuvoorschriften moet in de eerste plaats
gedacht worden aan hetgeen op grond van de Wet milieubeheer en eventueel de
Wet verontreiniging oppervlaktewateren met betrekking tot de inrichting geldt.
De (vergunning)voorschriften op grond van die wetten bestrijken het overgrote
deel van de milieubelasting door inrichtingen.Daarnaast kunnen, gelet op de activiteiten van het bedrijf ook andere
milieuvoorschriften – bij voorbeeld bepalingen met betrekking tot bodemsanering
op grond van de Wet bodembescherming – relevant zijn.De begrenzing tot milieu-informatie die verband houdt met het drijven
van de inrichting brengt mee dat op grond van de voorgestelde wettelijke regeling
geen milieu-informatie over door het bedrijf gefabriceerde produkten behoeft
te worden opgenomen.Binnen de contouren van het bovengeschetste kader zullen voor het overheidsverslag
bij en krachtens algemene maatregel van bestuur concreet de categorieën
van gegevens worden geselecteerd, die in dat verslag moeten worden opgenomen.
Bij die aanwijzing zal voorop staan dat het overheidsverslag vooral een compilatie
moet zijn van gegevens uit een groot aantal bestaande milieu-rapportages aan
de overheid. In paragraaf 2.4 van de memorie van toelichting is een ruwe indicatie
gegeven van de inhoud van bedoelde algemene maatregel van bestuur.4. Noch in paragraaf 2 (internationaal kader), noch in paragraaf 3 (onderdeel
implementatie EG-verordening) van de toelichting wordt ingegaan op de verhouding
tussen de nationale verslagverplichting welke dit wetsvoorstel beoogt en de
communautaire ecomanagement- en auditverordening. Deze verordening inzake
de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan
een communautair milieubeheer- en milieu-auditsysteem (verordening (EEG) nr.
1836/93 van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 29 juni 1993 (PbEG
L 168)) voorziet in deelname van bedrijven op vrijwillige basis. Een nog onbekend
aantal bedrijven zal er aan deelnemen. De vraag rijst of die bedrijven bij
de toepassing van artikel 12.2 kunnen worden uitgezonderd. Het verdient aanbeveling
in de toelichting ten minste de overeenkomsten en verschillen tussen de nationale
en de EG-regeling in hoofdzaken weer te geven alsmede in te gaan op de toelaatbaarheid
van die verschillen.4. Thans wordt in het wetsvoorstel een uitdrukkelijke relatie gelegd tussen
de verplichting tot het uitbrengen van publieksverslagen en deelname aan het
communautaire ecomanagement- en auditsysteem. Het wetsvoorstel bepaalt dat
voor een bedrijf de verplichting tot het opstellen van publieksverslagen niet
geldt, indien het deelneemt aan het milieubeheer- en milieu-auditsysteem van
de EMAS-verordening en volgens de regels van die verordening milieuverklaringen
uitbrengt. Deze milieuverklaringen zijn bedoeld om het publiek te informeren
over de milieuprestaties van het deelnemende bedrijf. De milieuverklaringen
moeten worden goedgekeurd door een erkende en onafhankelijke milieuverificateur.
Met het periodiek uitbrengen van milieuverklaringen in het kader van de EMAS-verordening
wordt het publiek op een adequate wijze en regelmatig geïnformeerd over
de milieu-aspecten van het bedrijf. De verklaring beslaat zowel de milieubelasting
van het bedrijf als de maatregelen en voorzieningen die door het bedrijf worden
getroffen om de milieu-effecten te minimaliseren; de verklaring komt qua voorgeschreven
inhoud overeen met het publieksverslag. Dit geldt ook voor de vormvereisten
die aan de verklaring worden gesteld (bij voorbeeld begrijpelijkheid, beknoptheid).
Om die redenen is ervoor gekozen om de milieuverklaring op één
lijn te stellen met het publieksverslag. Voor bedrijven die milieuverklaringen
opstellen, is – voor zover het gaat om de verslaglegging aan het publiek –
uit het wetsvoorstel alleen nog de regeling inzake openbaarmaking van milieuverslagen
relevant. De openbaarmaking is namelijk in het kader van de EMAS-verordening
niet geregeld. In paragraaf 2.3.3. van de memorie van toelichting wordt uitgebreid
stil gestaan bij de relatie tussen wetsvoorstel en EMAS-verordening.5. In het kader van zijn advies over de Miljoenennota 1995 heeft de Raad
onder meer aandacht gevraagd voor een zijns inziens noodzakelijke stroomlijning
van regelgeving en vermindering van administratieve lasten voor het bedrijfsleven.
Het onderhavige wetsvoorstel leidt tot vergroting van lasten voor het bedrijfsleven,
de overheid en de rechterlijke macht, welke lasten naar het inzicht van de
Raad dan ook zo klein mogelijk gehouden moeten worden. In de toelichting moet
aan dit punt (meer) aandacht geschonken worden, waarbij de Raad nog aantekent
zich niet aan de indruk te hebben kunnen onttrekken dat de beschrijving van
deze lasten in de toelichting een (te) optimistische toonzetting heeft. Voorts wijst de Raad in het bijzonder nog op de regeling van artikel 12.2
in verbinding met artikel 12.1 die bepaalt dat het verplichte milieuverslag
betrekking moet hebben op een kalenderjaar. Dit voorschrift betekent een extra
last voor die bedrijven waarvan het boekjaar niet samenvalt met het kalenderjaar
hetgeen in het bijzonder bij in Nederland opererende bedrijven met een hoofdvestiging
in het buitenland veelvuldig voorkomen. Het kan dan, dit als voorbeeld, voorkomen
dat over investeringen zowel de raad van bestuur als de ondernemingsraad zich
niet een- maar tweemaal moet uitspreken. Soortgelijke problemen zijn elders
in de wetgeving zoals in de belastingwetgeving, ondervangen door bijzondere
voorzieningen. De Raad beveelt aan dat in het wetsvoorstel een bijzondere
voorziening getroffen wordt voor bedrijven waarvan het boekjaar niet samenvalt
met het kalenderjaar.5. In hoofdstuk 5 van de memorie van toelichting wordt, uitgaande van
de gewijzigde opzet van het wetsvoorstel, uitvoerig aandacht geschonken aan
de lasten die zijn verbonden aan de invoering van de wettelijke regeling voor
bedrijven, overheden en het justitiële apparaat. Het door de Raad gesignaleerde
knelpunt dat zou bestaan doordat de milieuverslagen betrekking hebben op kalenderjaren
acht ik niet aanwezig. Milieuverslagen zijn, anders dan de Raad kennelijk
veronderstelt, niet bedoeld als basis voor enigerlei vorm van besluitvorming
binnen het bedrijf. De verslagen moeten op grond van het wetsvoorstel een
beeld geven van onder meer de maatregelen en voorzieningen op het terrein
van het milieu die door het bedrijf zijn getroffen in het verslagjaar. Het
verslagjaar is het afgelopen kalenderjaar. Tevens dienen zij een vooruitblik
te bevatten met betrekking tot de te treffen maatregelen en voorzieningen
in het volgende verslagjaar – dit is op het moment van uit- brengen
van de verslagen het dan lopende kalenderjaar. Aangenomen moet worden dat
indien op het tijdstip van het uitbrengen van de milieuverslagen laatstbedoelde
maatregelen en voorzieningen nog niet in uitvoering zijn genomen, in ieder
geval de eventuele investeringsbeslissingen ter zake reeds zijn genomen. Het
staat bedrijven overigens vrij om op vrijwillige basis in hun milieuverslagen
ook voor latere verslagjaren een beschrijving te geven van te nemen milieumaatregelen.
Het zou daarbij ook kunnen gaan om maatregelen waarover nog geen investeringsbeslissing
is genomen. Bedrijven moeten zelf beslissen in hoeverre het milieuverslag
dan tevens gebruikt wordt ten behoeve van besluitvorming binnen het bedrijf.De milieuverslagen van het bedrijf moeten ter bespreking worden toegezonden
aan de ondernemingsraad. Zoals uit het voorgaande moge blijken, bevatten de
vastgestelde verslagen, althans voor zover het gaat om de wettelijk verplichte
inhoud van die verslagen, geen voorstellen waarover de ondernemingsraad een
besluit moet nemen. Wel vormen de verslagen uiteraard een goede aanleiding
en een handzaam kader om het door het bedrijf gevoerde milieubeleid te bespreken
en op dit terrein gezamenlijk – bedrijfsleiding en werknemers –
lijnen uit te zetten voor de toekomst.Gelet op het gewicht dat een goede milieuverslaglegging – met name
ook voor het imago van het bedrijf – kan hebben, mag overigens worden
verwacht dat de ondernemingsraad in enigerlei vorm reeds wordt betrokken bij
de opstelling van de milieuverslagen en dus op enig moment voorafgaand aan
de definitieve vaststelling van de verslagen door de bedrijfsleiding in de
gelegenheid wordt gesteld zijn oordeel te geven over de uit te brengen verslagen.Voorts zijn nog de volgende aspecten van belang, die maken dat de suggestie
van de Raad geen navolging verdient. De huidige rapportageverplichtingen waarvoor
het overheidsverslag in de plaats komt, sluiten in beginsel evenmin aan bij
het boekjaar van een bedrijf. Zij hebben in het algemeen evenzeer betrekking
op een (deel van een) kalenderjaar. Verslaglegging door alle bedrijven over
eenzelfde periode komt bovendien ten goede aan de met dit wetsvoorstel beoogde
uniformiteit. Het feit dat verslagen over eenzelfde periode zijn opgesteld,
vergemakkelijkt de onderlinge vergelijkbaarheid. Hierdoor ontstaat een beter
inzicht in de feitelijke milieusituatie over een bepaalde periode hetgeen
van nut is voor het te voeren milieubeleid.6. Artikel 12.5, eerste lid, schrijft het gebruik van de Nederlandse taal
dwingend voor. Daarnaast is toegelaten dat een milieuverslag, zoals de toelichting
het uitdrukt, mede beschikbaar is in het Fries. Indien het op 13 december
1993 ingediende voorstel tot wijziging van de Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken
II 1993/94, 23 543, nrs.1–2) (Awb) tot wet wordt verheven zal een
bedrijf in het verkeer met een in de provincie Friesland bevoegd gezag (verwezen
zij naar artikel 12.7 van het onderhavige voorstel) aan artikel 2:7 Awb het
recht kunnen ontlenen om, buiten het geval dat het tweede lid van die bepaling
wordt toegepast, de Friese taal te gebruiken. Artikel 12.5 van het wetsvoorstel
dient daarmee in overeenstemming te worden gebracht.6. Hetgeen inmiddels in de Algemene wet bestuursrecht (afdeling 2.2) is
opgenomen ter zake van het gebruik van de Friese taal, heeft geleid tot aanpassing
van het onderhavige wetsvoorstel zoals de Raad adviseert. Dit houdt in dat
het overheidsverslag overeenkomstig afdeling 2.2 van de Algemene wet bestuursrecht
in het Fries gesteld mag worden. Indien echter verzocht wordt om een vertaling
daarvan in de Nederlandse taal, dient deze verstrekt te worden door degene
die de inrichting drijft. Aldus wordt gewaarborgd dat het milieuverslag ook
voor degenen die de Friese taal niet machtig zijn, toegankelijk blijft.7. De regering stelt zich voor (paragraaf 7 van de toelichting, onder
het kopje «vormen van milieubelasting») de omvang van de minimumeisen
die voor een milieuverslag zullen gelden, gefaseerd vast te stellen in die
zin dat een milieuverslag in de eerste fase minder informatie hoeft te bevatten
dan in een tweede. Niet is aangegeven hoe lang die eerste fase zal duren.
Het verdient aanbeveling aan te geven aan welke tijdsduur thans wordt gedacht.7. In de gewijzigde opzet van het wetsvoorstel waarbij wordt uitgegaan
van een publieks- en overheidsverslag, is geen behoefte meer aan een gefaseerde
vaststelling van de minimumomvang van milieuverslagen op de wijze zoals die
in het aan de Raad voorgelegde wetsvoorstel was voorzien.Overigens zal de wettelijke regeling met inbegrip van de nadere regelgeving
inzake het overheidsverslag periodiek worden geëvalueerd. De uitkomsten
van die evaluatie zouden aanleiding kunnen geven om de regeling met betrekking
tot de wettelijk voorgeschreven inhoud van publieks- of overheidsverslag aan
te passen.8. Op verschillende plaatsen in de toelichting wordt verwezen naar het
beleid inzake en afspraken met de doelgroep industrie (bijvoorbeeld in paragraaf
5). Daardoor wordt de indruk gewekt als zou de regering het voornemen hebben
slechts bedrijven behorende tot die doelgroep onder de verslagplicht te brengen.
Dit laatste lijkt niet de bedoeling. Het verdient aanbeveling de toelichting
op dit punt aan te passen.8. De memorie van toelichting is in de door de Raad gewenste zin aangepast.
In paragraaf 2.1. wordt thans uiteengezet voor welke categorieën van
bedrijven aanwijzing als verslagplichtig wordt overwogen. Het is de bedoeling
om alleen de grotere bedrijven, die te zamen verantwoordelijk zijn voor het
leeuwedeel van de uitstoot van vervuilende stoffen en een grote bijdrage leveren
aan andere vormen van milieubelasting, als verslagplichtig aan te wijzen.
Het wetsvoorstel zelf kadert daarom de mogelijkheid om inrichtingen aan te
wijzen aanmerkelijk in door twee voorwaarden te stellen. In de eerste plaats
gaat het om inrichtingen die «ernstige nadelige gevolgen voor het milieu
kunnen veroorzaken». Het tweede criterium dat wordt gehanteerd, is dat
de bedrijven tot de groep behoren, waarvoor de provincie bevoegd is om de
Wm-vergunning te verlenen.In genoemde paragraaf van de memorie van toelichting wordt aangegeven
aan welke bedrijven hierbij concreet gedacht kan worden.9. De verslagplicht geldt niet voor Kernenergiewet-inrichtingen. De toelichting
(paragraaf 6, onder het kopje «verhouding tot andere wetten»)
vermeldt hierover dat er ten aanzien van kerninstallaties reeds diverse, voor
het publiek gemakkelijk toegankelijke rapportages bestaan die jaarlijks verschijnen,
zoals publikaties in de Staatscourant, de kamerstukken en het Publicatieblad
van de Europese Gemeenschappen. Deze motivering strookt niet met de gegeven
doelstelling van het voorstel om tot harmonisering van wetgeving te komen
waar «het milieuverslag een kader (biedt) voor integratie van bestaande
en nog te creëren, wettelijke en buitenwettelijke verplichtingen tot
het uitbrengen van milieurapportages door bedrijven aan de overheid»
(toelichting, paragraaf 1). De Raad kan zich voorstellen dat er redenen zijn
om Kernenergiewet-inrichtingen buiten de harmonisering te houden, doch die
keuze behoeft een bredere toelichting.9. De kernenergie-inrichtingen zijn om diverse redenen buiten de reikwijdte
van dit wetsvoorstel gehouden. Allereerst betreft het hier inrichtingen die
niet onder de reikwijdte van de Wet milieubeheer vallen. Op deze inrichtingen
is het specifieke regime van de Kernenergiewet van toepassing. Er is ook geen
verbinding met inrichtingen die onder de Wet milieubeheer vallen.Daarbij komt dat er diverse openbare rapportages zijn waarin reeds de
nodige milieu-informatie wordt gegeven. Deze rapportages betreffen gegevens
over storingen en lozingen, alsmede vervoer van splijtstoffen. Dit zijn rapportages
die door de verantwoordelijke bewindslieden worden uitgebracht; ze worden
actief openbaar gemaakt via respectievelijk Staatscourant, kamerstukken en
het Publicatieblad van de Europese Unie. Het betreft hier andere rapportages
dan die welke door bedrijven die onder de Wet milieubeheer vallen, aan de
bevoegde bestuursorganen moeten worden uitgebracht en waarvoor opname in een
geïntegreerd milieuverslag aan de overheid wenselijk is .10. Niet duidelijk is waarom nadere regels betreffende de wel in het milieuverslag
te vermelden gegevens wel, en nadere regels betreffende de gegevens die niet
in het verslag opgenomen behoeven te worden, niet bij algemene maatregel van
bestuur vastgesteld kunnen worden (artikel 12.4). In het voorstel of in de
toelichting dient hierover duidelijkheid te worden verschaft.10. Het onderscheid dat in het aan de Raad voorgelegde wetsvoorstel werd
gemaakt tussen nadere regels die uitsluitend bij algemene maatregel van bestuur
gesteld konden worden en nadere regels die ook krachtens algemene maatregel
van bestuur zouden kunnen worden gesteld, is komen te vervallen. In de huidige
opzet worden alle eisen met betrekking tot het publieksverslag in het wetsvoorstel
zelf gesteld. Verdere, gedetailleerde wettelijke eisen aan dit verslag worden
thans niet wenselijk geoordeeld.Voor het overheidsverslag worden de wettelijke eisen wel verder uitgewerkt.
Dit gebeurt bij of krachtens algemene maatregel van bestuur. In de algemene
maatregel zullen de hoofdlijnen van de inhoud van het overheidsverslag die
voor alle verslagplichtige bedrijven van toepassing zijn, worden vastgelegd.
Bij ministeriële regeling kunnen meer gedetailleerde voorschriften worden
gegeven. De aan het overheidsverslag te stellen eisen kunnen dus naarmate
zij meer gedetailleerd zijn, op een lager regelingsniveau worden vastgelegd.11. Voorgesteld wordt de plicht tot het opstellen van een milieuverslag
te leggen op de bij algemene maatregel van bestuur te bepalen kring van bedrijven,
derhalve niet op de overheid. Met betrekking tot deze keuze is in de toelichting
slechts aangegeven dat zij overeenstemt met de praktijk ter zake van het opstellen
van jaarverslagen als bedoeld in het Burgerlijk Wetboek, maar een inhoudelijke
motivering ontbreekt. Wel, zo voegt de Raad toe, sluit het gekozen systeem
aan bij dat betreffende het opstellen van een milieu-effectrapport, waarvan
de opstelling niet is opgedragen aan de overheid (qualitate qua) maar aan
degene die de desbetreffende activiteit onderneemt of voornemens is te ondernemen.
De Raad beveelt uitbreiding van de toelichting aan.11. Één van de wettelijke criteria voor het opleggen van
de milieuverslagplicht is het gegeven dat inrichtingen ernstige nadelige gevolgen
voor het milieu kunnen veroorzaken. Dit gegeven hoeft zich uiteraard niet
alleen voor te doen bij particuliere bedrijven. Ernstige milieubelasting kan
ook aan de orde zijn bij tot de overheid behorende bedrijven of aan de overheid
gelieerde bedrijven. Gedacht kan worden aan niet-industriële bedrijven
zoals energiecentrales en afvalverbrandingsinstallaties. Voor de aanwijzing
van verslagplichtige bedrijven speelt het feit dat een bedrijf een band heeft
met de overheid geen rol. In paragraaf 2.1 van de memorie van toelichting
wordt uitvoerig uiteengezet op welke wijze de aanwijzing van verslagplichtige
bedrijven zal plaatsvinden.12. Één van de bestuurlijke sancties op het niet volledig
of (vermoedelijk) onjuist zijn van een milieuverslag is het externe onderzoek
als bedoeld in artikel 18.12a, eerste lid. De toelichting stelt vast dat met
deze figuur een nieuw bestuursrechtelijk handhavingsinstrument in de wetgeving
ingevoerd wordt. De keuze voor dit instrument is ingegeven door de inschatting
van de regering dat de bestaande instrumenten in dit verband niet voldoen.
Het komt de Raad voor dat het doen verrichten van een extern onderzoek als
bedoeld in artikel 18.12a in feite neerkomt op het van overheidswege doen
wat het bedrijf had moeten doen en derhalve te vatten is onder het begrip
bestuursdwang. Het college beveelt aan de sanctie in de vorm van het doorlichten
van een bedrijf niet te presenteren als een nieuw instrument maar te spreken
van een bijzondere vorm van bestuursdwang.13. Wat betreft de bevoegdheden en de plichten van de externe deskundigen
bepaalt artikel 18.12a, zesde lid, dat zij beschikken over de bevoegdheden
bedoeld in artikel 18.5, zijnde alle in het kader van de WMB aan toezichthoudende
ambtenaren toegekende bevoegdheden. Door het van overeenkomstige toepassing
verklaren van artikel 18.6 is een ieder verplicht aan de deskundigen «alle
medewerking te verlenen en alle inlichtingen te verstrekken, die zij redelijkerwijs
bij de uitvoeringvan de hun op grond van deze wet opgedragen taak behoeven».
Het college wijst op een mogelijke frictie die kan ontstaan nu de externe
deskundigen wel alle bevoegdheden van een toezichthoudend ambtenaar hebben,
maar niet in een hiërarchische verhouding tot het bestuursorgaan staan.
Daardoor is niet duidelijk welk bestuursorgaan verantwoordelijk is voor de
activiteiten van de met toezichtbevoegdheden beklede onafhankelijke deskundigen.
Een verduidelijking acht de Raad wenselijk.14. De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft blijkens het verslag van een mondeling overleg gehouden op 15 maart
1990 (Kamerstukken 20 633, nr. 4, bladzijde 15) de stelling onderschreven
dat het risico moet worden vermeden dat een externe audit leidt tot uitstel
van het gebruik van bestaande handhavingsinstrumenten. Het zou de Raad juist
voorkomen indien deze voor de praktijk niet onbelangrijke standpuntbepaling
in de memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel wordt herhaald.12, 13 en 14. De opmerkingen van de Raad over de externe milieu-audit
zijn, nu deze audit niet meer in het gewijzigde wetsvoorstel voorkomt, voor
de beoordeling daarvan niet meer relevant.Bezien wordt of een externe milieu-audit die door het bevoegd gezag bij
wijze van sanctie aan een nalatig bedrijf kan worden opgelegd, kan worden
geregeld in een afzonderlijk wetsvoorstel.Langs deze weg kan de externe milieu-audit bredere toepassingsmogelijkheden
krijgen dan uitsluitend als reactie op een gebrekkig uitgevoerde milieuverslaglegging.
Overigens zal in dat kader aan de opmerkingen van de Raad aandacht worden
geschonken.15. Nu ingevolge artikel VII verschillende artikelen of onderdelen op
verschillende tijdstippen in werking kunnen treden, is het in artikel VI bedoelde
tijdstip «waarop de wet in werking treedt» te onbepaald. De tekst
van artikel VI moet in overeenstemming gebracht worden met artikel VII.15. Overeenkomstig de opmerking van de Raad is artikel IV (oud artikel
VI) beter afgestemd op artikel V (oud artikel VII). Om aan de betrokken bedrijven
voldoende tijd te geven om zich voor te bereiden op het uitvoeren van de verplichting
tot het opstellen van het publieksverslag en het overheidsverslag is bepaald
dat het eerste verslagjaar niet eerder zal zijn dan 1998.Indien een bepaling waarin zo'n verplichting is opgenomen, later in werking
treedt dan 1 juli 1997, behoeft het eerste verslag pas over 1999 te worden
opgesteld.16. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.16. Met de redactionele opmerkingen van de Raad is rekening gehouden bij
het herschrijven van de memorie van toelichting.Voorts zijn nog de volgende wijzigingen in het wetsvoorstel aangebracht:– het opschrift van de nieuwe titel en enkele artikelen zijn aangepast
aan de nieuwe opzet waarin wordt onderscheiden tussen publieksverslag en overheidsverslag;
dat onderscheid is ook in de bepalingen die op de verschillende soorten van
verslagen betrekking hebben, duidelijker aangegeven;– in het wetsvoorstel zijn enkele wijzigingen opgenomen van de artikelen
8.12 en 8.13 van de Wet milieubeheer met het oog op een goede afstemming van
de op grond van die artikelen voor te schrijven verslagverplichtingen en de
verplichting om een overheidsverslag op te stellen; ook het nieuwe artikel
12.5 is met dat doel opgesteld;– het voorgestelde artikel 19.7 is op enkele plaatsen vereenvoudigd;
voor zover het gaat om geheimhouding van gegevens die betrekking hebben op
de vergunning krachtens de Wet verontreiniging oppervlaktewateren beslist
het krachtens die wet bevoegde gezag daarover;– het oude artikel II (wijziging van de Mijnwet) is geschrapt; in
paragraaf 2.1. van de memorie van toelichting is aangegeven waarom ervan is
afgezien om de mogelijkheid te openen om mijninrichtingen onder de verslagplicht
te brengen;– artikel II (oud art. III; wijziging van de Wet op de economische
delicten) is aangevuld, zodanig dat het nu de strafbaarstelling omvat van
het niet opstellen, het onjuist opstellen of het niet (tijdig) overleggen
aan de overheid van overheidsverslagen, en van het niet (tijdig) of op een
onjuiste wijze openbaar maken van publieksverslagen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U mede namens mijn ambtgenote van Verkeer en Waterstaat verzoeken
het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie
van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de BoerBijlage bij het advies van de Raad van State van 22 september 1994,
no. W08.94.0166, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Aan het slot van de voorlaatste alinea van paragraaf 5 van de
toelichting een «gewenst neveneffect» vervangen door: wenselijk
(of: gunstig) neveneffect.– De tekst in paragraaf 6, onder het kopje «aanwijzing door
de Kroon», van de toelichting heeft uitsluitend betrekking op de werkingssfeer
van het voorstel. Samenvoegen met de tekst die gerangschikt is onder het kopje
«werkingssfeer».– De slotzin in paragraaf 10, onder het kopje «lasten voor
de overheid», van de toelichting «aan het strafrecht bij de handhaving
slechts de functie van sluitstuk is toegedacht», vervangen door: aan
het strafrecht bij de handhaving slechts de functie van ultimum remedium is
toegedacht. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24572-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl