Beleidsprogramma 2007-2011; Brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST132399
 2008-2009
 
 31 070
 Beleidsprogramma 2007–2011
 
 
 
 
 Nr. 
 53
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 16 juni 2009
 
 Naar aanleiding van de motie van het lid Halsema c.s. van 26 maart
2009 (31 070, nr. 33) over het bevorderen van de toegang van flexwerkers
tot bestaande of nieuwe scholingsfaciliteiten om de arbeidsmarktpositie van
flexwerkers te versterken, heb ik toegezegd de Kamer te zullen informeren.
Hierbij betrek ik tevens de motie van het lid Ortega-Martijn (31 200
XV, nr. 47) over onderzoek naar verbetering van scholingsmogelijkheden
van flexwerkers. Ik heb iets meer tijd nodig gehad om te kunnen reageren op
de moties, omdat ik nog bezig was de nieuwe scholingsmaatregelen vorm te geven
en de bestaande scholingsfaciliteiten te onderzoeken.
 
 Scholing is een belangrijk instrument om de inzetbaarheid van mensen te
verbeteren of in ieder geval op peil te houden. Bij werkenden – waaronder
flexwerkers – is scholing primair een zaak van werkgevers en werknemers.
Zij kunnen in individuele gevallen en/of per sector bepalen wat de scholingsbehoefte
is en de scholing daarop aanpassen. Dit neemt niet weg dat óók
de overheid hierin een rol heeft. Scholing kan immers bijdragen aan bestendige
arbeidsparticipatie in de vorm van blijvende inzetbaarheid en productiviteit
van mensen op de arbeidsmarkt. Daarom stimuleert en faciliteert de overheid
scholing middels tal van maatregelen, waarbij zij in het kader van de huidige
crisis extra (tijdelijke) scholingsmaatregelen heeft getroffen. Voor werknemers
die hun baan hebben verloren geldt dat scholing door UWV/gemeenten selectief
en vraaggericht op basis van maatwerk kan worden ingezet.
 
 Deze maatregelen van de overheid gelden ook voor flexwerkers. In dit verband
is relevant te vermelden dat artikel 7:649 Burgerlijk Wetboek (BW) de werkgever
verbiedt onderscheid te maken tussen werknemers in de arbeidsvoorwaarden op
grond van het al dan niet tijdelijke karakter van de arbeidsovereenkomst,
tenzij een dergelijk onderscheid objectief gerechtvaardigd is. Artikel 7:
649 BW richt zich tot zowel werkgevers als cao-partijen. SZW heeft in dit
verband in 2006 een cao-onderzoek laten uitvoeren, waaruit is gebleken dat
in cao-bepalingen nauwelijks onderscheid wordt gemaakt. Uit een
inventarisatie van de huidige cao-praktijk naar aanleiding van de motie Ortega-Martijn
blijkt dat dit beeld nagenoeg ongewijzigd is.
 
 Hieronder zal ik nader ingaan op toegang van flexwerkers tot de bestaande
en nieuwe scholingsfaciliteiten. De focus ligt hierbij vooral op overheidsmaatregelen
en minder op wat sociale partners doen, overeenkomstig uw verzoek in het kamerdebat
van 26 maart 2009.
 Bestaande scholingsfaciliteiten
 Fiscale scholingsfaciliteiten
 Scholing wordt onder andere gestimuleerd via verschillende fiscale faciliteiten.
Werkgevers kunnen via de WVA-onderwijs (Wet Vermindering Afdracht loonbelasting
en premies volksverzekeringen onderwijs) kortingen op de loonbelasting krijgen
wanneer zij hun werknemers een EVC-traject aanbieden, een voormalige werkloze
opleiden tot startkwalificatieniveau of stageplaatsen aanbieden. Deze afdrachtvermindering
is zowel van toepassing op werknemers met een vaste en tijdelijke dienstbetrekking
als op uitzendkrachten.
 
 Daarnaast wordt scholing fiscaal gestimuleerd met een persoonsgebonden
aftrek voor scholingsuitgaven, waaronder ook EVC, in de inkomstenbelasting.
Hierbij worden geen eisen gesteld aan de arbeidsmarktpositie van de deelnemer.
De aftrekmogelijkheid bestaat daardoor niet alleen voor werknemers,maar ook
voor bijvoorbeeld uitkeringsgerechtigden. Voorwaarde is wel dat de scholing
is gericht op het huidige of toekomstige beroep van de deelnemer.
 ESF-middelen
 Binnen het huidige ESF (Europees Sociaal Fonds) programma zijn middelen
beschikbaar voor subsidiëring van scholing voor laaggekwalificeerde werkenden
tot maximaal MBO-4 niveau (actie D). De doelstelling van deze activiteit heeft
betrekking op alle werkenden, dus ook flexwerkers. Alleen sectorfondsen kunnen
hiertoe subsidie aanvragen. Namens de uitzendbranche heeft de Stichting Opleiding &
Ontwikkeling Flexbranche (STOOF) de mogelijkheid deze subsidie voor scholing
aan te vragen. Met een recente regelwijziging is het tevens eenvoudiger gemaakt
voor sectorfondsen in andere branches om flexwerkers die werkzaam zijn in
die branche mee te nemen bij een ESF aanvraag.
 Publiek bekostigd onderwijs
 Scholing wordt ook via de aanbodzijde financieel aantrekkelijk gemaakt.
De door de overheid bekostigde onderwijsinstellingen zijn namelijk niet alleen
toegankelijk voor jongeren, maar ook voor volwassenen. De arbeidsmarktpositie
van de deelnemer speelt daarbij geen enkele rol.
 
 Ook bij de subsidieregeling leren en werken en de leerwerkloketten wordt
geen onderscheid gemaakt tussen flexwerkers en werknemers met een vast contract.
 Re-integratie middelen UWV
 Voor de flexwerkers die hun baan hebben verloren geldt dat zij –
net als werknemers met een vast contract die werkloos zijn geraakt –
een beroep kunnen doen op re-integratiemiddelen. Scholing kan door UWV worden
ingezet met als doel: de kortste weg naar duurzame arbeidsparticipatie. Inzet van scholing gebeurt selectief en vraaggericht op basis van maatwerk.
Bij de inzet van scholing past UWV het scholingsprotocol toe. Omdat kortdurende
scholing het meest effectief is gebleken zet UWV in principe kortdurende scholing
in.
 Gemeentelijke middelen
 Het participatiebudget biedt de gemeenten voor een brede doelgroep de
mogelijkheid om voorzieningen, waaronder ook scholing aan te bieden. Voor
zover het gaat om deze doelgroep personen van 18 jaar en ouder, bestaat er
geen enkele beperking voor gemeenten om het participatiebudget in te zetten
voor flexwerkers, waaronder ook voor scholing ter versterking van hun arbeidsmarktpositie.
Gemeenten kunnen vanaf 1 januari het participatiebudget ook bij dreigend
ontslag inzetten. De gemeente kan derhalve in een vroeg stadium voorzieningen
bieden en bijvoorbeeld ook van werk naar werk trajecten met scholing ondersteunen.
Het gaat bij re-integratie en participatie om maatwerk. Per individueel geval
zal door de gemeente worden bezien wat nodig is om de betrokkene weer aan
de slag te krijgen of te houden.
 Nieuwe scholingsfaciliteiten
 Omscholingssubsidie
 In het kader van de crisis heb ik tijdelijk twee extra scholingsfaciliteiten
geïntroduceerd. Er is een omscholingssubsidie voor werkgevers die een
werknemer in dienst nemen die elders met ontslag wordt bedreigd. Hiermee wil
het kabinet bevorderen dat werknemers die hun baan verliezen snel weer aan
de slag kunnen bij een nieuwe werkgever. Tot de doelgroepen van de regeling
behoren werknemers die bij een andere werkgever met ontslag werden bedreigd,
een tijdelijk contract hadden dat binnen vier maanden zou eindigen, een uitzendovereenkomst
hadden of een oproepcontract hadden. Hiermee komt deze tegemoet aan de motie
Halsema.
 EVC
 Bij werkgevers die genoodzaakt zijn om mensen te ontslaan, biedt de overheid
de mogelijkheid om de kosten van het EVC-traject (of ervaringsprofiel) te
cofinancieren voor met ontslag bedreigde werknemers die geen startkwalificatie
bezitten. Doel van de maatregel is om werkgevers te stimuleren om hun vertrekkende
werknemers met een EVC-traject te ondersteunen in de overstap naar ander werk.
De doelgroepen van de maatregel zijn hetzelfde als bij de omscholingssubsidie.
 Verbeteren positie flexwerkers en sociale partners
 Sinds 2003 kunnen uitzendkrachten gebruik maken van het opleidings- en
ontwikkelingsfonds voor de flexbranche (STOOF). STOOF heeft diverse middelen
tot haar beschikking die haar doelstellingen en de opleidingsdoelstellingen
van flexorganisaties ondersteunen. Vertegenwoordigers van STOOF en ABU (werkgeversorganisatie
in de uitzendbranche) hebben aangegeven hun inspanningen de komende jaren
verder te willen versterken, waardoor de positie van de flexwerker versterkt
wordt.
 
 Verder heeft de Stichting van de Arbeid in het Sociaal Akkoord van 25 maart
aangegeven de positie van flexwerkers te willen verbeteren om te voorkomen
dat de gevolgen van de crisis onevenredig neerslaan bij de zwakkere groepen
op de arbeidsmarkt. Dit willen de sociale partners doen door in cao’s
extra afspraken te maken over scholing voor flexwerkers, en over
het niet langer vastleggen van een concurrentiebeding voor deze groep. Sociale
partners hebben aangegeven, dat zij binnen enkele weken komen met een concrete
invulling van bovengenoemde afspraak in het Sociaal Akkoord. Uiteraard blijf
ik hierover in gesprek met sociale partners en houd ik een vinger aan de pols.
 Conclusie
 Scholing van werkenden – waaronder flexwerkers – is primair
een zaak van werkgevers en werknemers. De overheid stimuleert en faciliteert
scholing met tal van maatregelen en maakt daarbij geen onderscheid tussen
flexwerkers en werknemers met een vast contract. Daar bovenop heb ik nieuwe
maatregelen getroffen om de scholingsinspanningen in het kader van de huidige
crisis nog een extra impuls te geven, zoals een omscholingssubsidie en EVC.
Deze overheidsmaatregelen gelden ook voor flexwerkers. Voor de flexwerkers
die hun baan hebben verloren, geldt dat de re-integratiemiddelen soelaas bieden.
Gelet op bestaande en nieuwe scholingfaciliteiten alsook de afspraken van
sociale partners in het Sociaal Akkoord, kan worden geconcludeerd dat flexwerkers
volledig toegang hebben tot de overheidsfaciliteiten voor scholing, terwijl
sociale partners toegang tot hun eigen faciliteiten tot prioriteit hebben
gemaakt.
 
 De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 J. P. H. Donner