Milieuraad; Verslag algemeen overleg ter voorbereiding van de Milieuraad van 9 maart 1995
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 44

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-04-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

21501-08 nr. 44

29-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 44VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 29 maart 1995De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 2 maart 1995 overleg gevoerd met minister De
Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer ter voorbereiding
van de Milieuraad van 9 maart 1995 (kamerstuk 21 501-08, nr. 43).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Augusteijn-Esser (D66) stelde vast dat de Raad een
eerste bespreking zal wijden aan het voorstel voor een richtlijn inzake de
bewaking van en de zorg voor de luchtkwaliteit. Luchtverontreiniging is per
definitie een grensoverschrijdende milieuproblematiek. Daarom is het van belang
te weten wat de bijdrage van de Oosteuropese landen is aan de uitstoot van
prioritaire stoffen. Er moet aandacht worden geschonken aan de omvang van
de luchtverontreinigingsproblematiek in die landen en aan de ontwikkeling
van betrouwbare meetmethoden en -systemen.Mevrouw Augusteijn was het ermee eens dat het voor het behoud van de vogelstand
niet goed is om de jachtperiode voor bejaagbare migrerende vogelsoorten te
verruimen tot na 31 januari.Hoe wordt bepaald welk niveau voor de waterkwaliteit vereist is? Dit niveau,
en de uitwerking daarvan in nationale programma's, is van groot belang. Nederland
bepleit een benadering die zich niet beperkt tot de beheersen van de vervuiling,
maar ook andere aspecten omvat. Welke aspecten?Aanscherping van het Klimaatverdrag is noodzakelijk. De huidige verplichtingen
zijn onvoldoende om de broeikasconcentratie in 2000 te stabiliseren op het
niveau van 1990. Dat zou moeten worden vastgelegd in een aanvullend protocol,
gericht op de periode na 2000. Over de vele kanten die dat heeft, is al eerder
door de Kamer gesproken. Mevrouw Augusteijn benadrukte dat het geplande algemene
overleg over de komende Klimaatconferentie in Berlijn moet doorgaan, zodat
Kamer en regering uitvoerig over die andere factoren kunnen spreken. Mevrouw Boers-Wijnberg (CDA) sloot zich aan bij deze opmerking
en voegde daaraan toe dat Nederland, mede dank zij kamerbrede steun, heel
wat heeft kunnen ondernemen wat het Klimaatverdrag betreft. Bij alle agendapunten, het eerste uitgezonderd, geldt dat men zich moet
realiseren dat met name voor kleine landen grensbeleid heel belangrijk is.
Mevrouw Boers zou het op prijs stellen als bij al die agendapunten aandacht
werd besteed aan de samenwerking, het kennis hebben van elkaars meettechnieken
en het aan elkaar verstrekken van informatie. Deze zaken moeten voor de Europese
Unie als geheel een rol spelen.Ook zij was niet voor verruiming van de jachtperiode. In hoeverre leveren
de voorliggende stukken verruiming dan wel beperking op?Het gestelde bij agendapunt 7 over de Commissie voor duurzame ontwikkeling
sprak mevrouw Boers aan, evenals de gedachte dat mensen van allerlei soort
en kabinetsleden met welke portefeuille ook, worden ingezet om te bereiken
dat zij milieu kunnen laten meewegen in het beleid dat zij voeren. Inderdaad
zal men, zoals ook de minister heeft uitgesproken, verder komen op het gebied
van het milieubeleid als men rekening houdt met alle factoren.Wellicht wordt er op 9 maart een besluit genomen over IPPC, een punt waarover
de lidstaten verdeeld zijn. Is het de bedoeling van de regering dat er alleen
vergunningen worden afgegeven als de «best beschikbare technieken»
wordt toegepast? Zo ja, dan zou mevrouw Boers zich daartegen namens haar fractie
willen verzetten, omdat dit niet leidt tot een goed milieubeleid. Immers,
als bedrijven geen vergunning krijgen voor vestiging in de EU en zich vervolgens
elders vestigen, is dat slecht voor het milieu wereldwijd. Overigens, de naleving
van zo'n voorwaarde in andere EU-landen is niet te controleren. Spreekster
kwam tot deze vraag door de ervaring dat er nogal eens vertaalfouten voorkomen
in stukken van de Europese Unie.Onder Nederlandse veehouders is de angst ontstaan dat zij ook gaan vallen
onder het principe van de individuele vergunningverlening, terwijl Nederland
zelf al een goed milieubeleid van de grond heeft gekregen. Kan de minister
de geruststellende mededeling doen dat niet op grond van een richtlijn zal
worden overgegaan tot een nieuwe methode?Mevrouw Vos (GroenLinks) stelde dat het een gemiste kans zou
zijn als de Klimaatconferentie in Berlijn niet werd gebruikt om een vervolg
te geven aan «Rio», want de in het Klimaatverdrag vastgelegde
afspraken zijn onvoldoende om stabilisatie van de broeikasgassen te bereiken.De 36 AOSIS-landen (kleine eilandstaten) hebben de Klimaatconferentie
een voorstel voorgelegd, waarin elk geïndustrialiseerd land zich verplicht
tot een reductie van de CO2-uitstoot in 2005 van 20%. Dit voorstel
wordt door steeds meer Derde-Wereldlanden ondersteund. Ook Denemarken en Oostenrijk
schijnen ervoor te voelen. Het is verheugend dat het Europees Parlement heden
vrijwel unaniem een resolutie heeft aangenomen waarin Commissie en Raad worden
opgeroepen dit voorstel ook te steunen. Mevrouw Vos spoorde de regering aan,
zich op 9 maart daarvoor ook in te zetten, omdat de EU tot op heden nog slechts
stabilisatie voor 2000 heeft voorgesteld en geen doelstelling voor na 2000
kent. Het is belangrijk dat de Europese Unie haar verantwoordelijkheid in
dezen blijft dragen en de politieke moed heeft om te laten zien dat zij nog
verder wil gaan. Uit verschillende rapporten blijkt dat er inderdaad wel degelijk
mogelijkheden zijn voor verdere reductie van de CO2-uitstoot.Op de conferentie zal ook worden gesproken over de vraag of de stabilisatie
in 2000 zal worden gehaald. Het Nederlandse beleid is gericht op een reductiedoelstelling
van 3 tot 5% voor het jaar 2000. De minister heeft de veronderstelling uitgesproken
dat een hogere Nederlandse reductie dan 3% uit joint implementation zal moeten
worden gehaald. Er is voor dit jaar nog een algemeen overleg voorzien over
een uitgebreide notitie op dit stuk. Mevrouw Vos wilde hieraan vasthouden,
omdat alle mogelijkheden op tafel moeten komen. Vooralsnog moet
Nederland in het kader van de conferentie de huidige reductiedoelstelling
handhaven.Op dit moment lijkt sterk het haalbare in plaats van het noodzakelijke
richtinggevend te worden voor het ministerie van VROM. Wil men de beoogde
stabilisatie van het broeikaseffect bereiken, dan moet daartoe alle aanwezige
creativiteit worden aangewend.De heer Crone (PvdA) zei 's ministers strijdbaarheid en bestuurlijke
kracht terug te vinden in de passages over de IPPC en de luchtkwaliteit. Het
is wel zaak, zeker in het kader van het Klimaatverdrag, de uitgezette lijn
door te trekken. Nederland heeft tot nu toe een initiatiefrijke rol gespeeld
in de internationale discussie in dezen en er is geen reden om die niet voort
te zetten. Nederland poogt met verschillende maatregelen het voorgestane beleid
binnen de eigen grenzen te realiseren. Nederland loopt voorop in de internationale
discussie over joint implementation, mede omdat Nederland zich bevindt aan
de kant waar de problemen worden veroorzaakt. Als de milieubelasting hier
gewoon doorgroeit, kan men ontwikkelingslanden niet vragen milieuproblemen,
als de CO2-uitstoot, aan te pakken. Er zou een enorme milieucrisis
ontstaan als alle Chinezen op een solex gingen rijden, terwijl er nu nog slechts
1 miljoen auto's in China rondrijden tegen 6 miljoen in Nederland. Het ging
de heer Crone dan ook vooral om de politieke verantwoordelijkheid van Nederland
en de andere industrielanden. Dit politieke signaal moet eenduidig en helder
blijven.Nederland moet zich ook serieus inzetten voor de 5%-reductie en niet alvast
het verschil tussen de –3 en –5% proberen in te vullen met joint
implementation buiten Europa, want dat kan worden uitgelegd als een goedkope
vluchtweg naar ontwikkelingslanden. De heer Crone wilde zich houden aan de
oude afspraak om experimenten met joint implementation voor 2000 te stimuleren
en te registreren, maar de resultaten niet af te boeken op de nationale doelstelling.
Er is ook nog, zoals blijkt uit het CO2-performance-overzicht,
een afspraak om verder te gaan dan 0 omdat dan binnen Europa zelf sprake kan
zijn van burden sharing en uitwisseling van doelstellingen.Om het ongeloof in het realiseren van doelstellingen te doen omslaan in
het geloof in concrete stappen, is het nodig om concrete instrumenten in te
zetten. Is er enig perspectief op het organiseren van een soort «zwaan
kleef aan»-processen binnen Europa, waarbij enkele landen gewoon beginnen
met het inzetten van beleidsinstrumenten en andere landen volgen? Een brede
Europese (internationale) afstemming zou overigens de voorkeur verdienen om
concurrentieproblemen te voorkomen. Bekende thema's daarbij zijn energieheffingen
(ook op vliegreizen), energieprestatienormen, Europees verkeer- en infrastructuurbeleid
en Europees energiebeleid. Europa kan ook in Derde-Wereldlanden en arme Oosteuropese
landen behulpzaam zijn bij besparing op energiegebruik en bij invoering van
schone technologie. In het Nederlandse budget voor ontwikkelingssamenwerking
(0,9% BNP) is hiervoor maar 1% beschikbaar. De heer Crone meende dat er een
kamermeerderheid te mobiliseren is voor het geven van dergelijke hulp binnen
het ontwikkelingsbudget. Voor betrekkelijk weinig geld zou effectief succesvol
kunnen worden geopereerd en zou een breed draagvlak onder de bevolking kunnen
worden verkregen, zoals de marktconforme introductie in Indonesië van
kleine zonnepanelen door een Nederlandse onderneming leert.In dit stadium van de onderhandelingen moet de groep landen die een verdergaande
CO2-reductie na 2000 wil maar eerst groter worden, voordat erover
wordt onderhandeld. Nederland mag consensusvorming niet in de weg staan, maar
mag wel relativeren, bijvoorbeeld op basis van de oorspronkelijke situatie.
Nederland mag uiteraard niet het voorbeeld van de Verenigde Staten volgen
die kennelijk alleen wat willen doen als de ontwikkelingslanden
dezelfde doelstellingen overnemen. Dat is de omgekeerde wereld.Is het niet belangrijk dat Nederland voluit het Duitse voorstel steunt
(een aanhangsel bij het voorstel van de zuidelijke landen) om in Berlijn af
te spreken dat de komende twee jaar een concrete onderhandelingsagenda zal
worden afgewerkt? Immers, dan kan wellicht in Berlijn op drie concrete punten
(doelstellingen, onderhandelingsagenda en inzet concrete nieuwe instrumenten)
resultaat worden geboekt.De heer Te Veldhuis (VVD) was eveneens van mening dat het een
ramp voor het milieu zou zijn als bedrijven vanuit Europa als het ware zouden
vluchten naar bijvoorbeeld Noord-Afrika of het Midden-Oosten, waar geen of
nauwelijks enige normen voor uitstoot gelden. Daarom moet men in Europa wel
zover mogelijk gaan, maar toch voorzichtig zijn. Wat zijn «best beschikbare
technieken»? Gaat het om technieken die in een laboratorium zijn uitgetest
of om technieken die al zijn toegepast en, zo ja, waar en in welke mate? Voorkomen
moet worden dat er binnen Europa verschillende interpretaties aan worden gegeven.
De heer Te Veldhuis had moeite met de eis dat altijd wordt uitgegaan van de
«best beschikbare technieken», omdat dit, zoals hij met een voorbeeld
aantoonde, niet altijd haalbaar is. Zijns inziens moet ook worden gekeken
naar het rendement, de financiële haalbaarheid en de mogelijke werkgelegenheidsconsequenties
van de technieken. Als alleen wordt gekeken naar technische haalbaarheid,
ontstaan er grote problemen. Ook moet rekening worden gehouden met joint implementation.
Immers, wanneer men, terwijl vergelijkbare of minder vergaande technieken
elders een vele malen groter rendement opleveren, vasthoudt aan toepassing
van een bepaalde techniek in Nederland, dan zou men het milieu daarmee slechts
nadeel berokkenen.De heer Te Veldhuis had er geen problemen mee, zeker als dat in internationaal
verband gebeurt, dat Nederland inzake de luchtkwaliteit (agendapunt 2) ervoor
gaat pleiten het standstill-beginsel en zogenaamde richtwaarden, naast de
grenswaarden, op te nemen in de richtlijn. Hij wilde wel weten of bij «standstill»
wordt gedacht aan toepassing per milieucompartiment of op het geheel der compartimenten.
Alle landen moeten dezelfde interpretatie hanteren.Spreker onderschreef het gestelde over de ecologische waterkwaliteit (agendapunt
4), zeker waar een stroomgebiedbenadering zal worden toegepast. Is er sprake
van een realistische inzet? Zijn er na het overleg in Arles vorderingen te
melden op dit gebied? Het zou een zegen voor Nederland zijn als niet alleen
het stroomgebied van de Rijn, maar ook dat van de Maas en van de Schelde werd
aangepakt.Nog onduidelijk is wat de reikwijdte zal zijn van de voorgestelde richtlijn
betreffende beheersing van de gevaren van zware ongevallen met gevaarlijke
stoffen (agendapunt 5). De heer Te Veldhuis pleitte voor een Nederlandse inspanning
om te komen tot Europees risicobeleid. De nota Omgaan met risico's (van stationaire
installaties) wordt niet als vaststaand beleid gehanteerd. De Kamer heeft
er wel verschillende keren een overleg over gevoerd, maar er is nog geen overeenstemming
over de norm die moet worden gehanteerd: 10–6, 10–4 of 10–5. Ook over de in de PKB Schiphol gehanteerde
normen moet nog door de Kamer worden gediscussieerd. In de wet Gevaarlijke
stoffen wordt de norm 10-4 gehanteerd (een kans van 1 op de 10 000
per jaar op een ongeluk waarbij één dode valt). Zelfs die norm
kan niet in alle gevallen als ondergrens worden geaccepteerd, omdat anders
bijvoorbeeld spoorwegstations niet meer kunnen functioneren. Het Vinex-beleid
heeft dit probleem nog vergroot door de combinatie wonen, werken en recreëren
in een beperkt gebied.Wat agendapunt 6 over het Klimaatverdrag betreft, herhaalde de heer Te
Veldhuis dat de VVD hangt aan joint implementation. Dit agendapunt koppelend
aan agendapunt 8 (mediterrane samenwerking op milieugebied) zei
hij, dat Zuid-Europa niet wederom in een uitzonderingspositie moet worden
geplaatst als het gaat om het verplicht bereiken van resultaten. Zuid-Europa
is al bevoordeeld met het cohesiefonds. Op veel milieu-onderdelen hoeven de
mediterrane landen minder snel resultaten te bereiken dan de Noordeuropese
landen. Noordwest-Europa loopt permanent een eind voor op Zuid-Europa.Mevrouw Vos wierp bij interruptie tegen dat het aandeel van
de Zuideuropese landen in de CO2-uitstoot veel geringer is dan
het nog bovengemiddelde aandeel van bijvoorbeeld Nederland. In het kader van
de milieugebruiksruimte zal Nederland de uitstoot dus forser moeten verminderen
dan Zuideuropese landen.De heer Te Veldhuis verwees naar tabel 1 van het overzicht
CO2-performance, waaruit blijkt dat maar enkele landen onder het
stabilisatieniveau gaan, wat betekent dat die landen zich extra inspannen
vergeleken met de andere landen. Hij pleitte ervoor die zich extra inspannende
landen niet nog eens extra aan te spreken. De Nederlandse bijdrage op CO2-gebied is al relatief gering.In reactie op de tegenwerping dat in Nederland de uitstoot per inwoner
ruim boven het gemiddelde ligt van de uitstoot per EU-inwoner, wees de heer
Te Veldhuis erop dat dit samenhangt met de grote energiebehoefte van de industrie
waar Nederland het van moet hebben. Dat is een van de nadelen van de Nederlandse
economie. Nederland moet inderdaad alles doen om onnodige CO2-uitstoot
terug te dringen, maar ligt wat dit betreft al boven het Europese gemiddelde.
Men mag de Nederlandse economie niet vragen om nog meer te doen, omdat dan
het risico bestaat dat Nederlandse bedrijven naar elders vertrekken. Er zijn
goede alternatieven om zelfs zonder regulerende heffingen grote besparingen
te bereiken op de CO2-uitstoot.De heer Crone wierp tegen dat Nederland niet de zuidelijke
(ook Zuideuropese) landen kan vragen hun groei te beperken, terwijl het zelf
zegt niet verder te kunnen, hoewel het met het energiegebruik per hoofd van
de bevolking voorop loopt. De CO2-doelstellingen zijn gebaseerd
op de economische positie van de onderscheiden landen.De heer Te Veldhuis stelde dat Nederland al 8% reduceert door
het afvangen van de autonome groei en dat daar nog bovenop komt de doelstelling –3
tot –5%. Inderdaad is Nederland desondanks groot-energiegebruiker. Men
moet in het achterhoofd houden dat Japan, de Verenigde Staten en de voormalige
USSR niet of nauwelijks meedoen op dit terrein. Ook als Nederland de stabilisatie
bereikt, gaat het nog maar om 0,05% van de werelduitstoot en wordt het broeikasprobleem
niet opgelost. Dat kan Nederland nu eenmaal niet alleen. Spreker noemde het
bouwen van energievriendelijker huizen als voorbeeld van maatregelen waarmee
op betrekkelijk eenvoudige wijze een fors resultaat kan worden bereikt bij
de beperking van de CO2-uitstoot. Hij berekende dat als de gedurende
de komende tien jaar te bouwen huizen zo energievriendelijk worden gebouwd
dat zij per stuk 1000 m3 gas per jaar minder verstoken, de besparing
gedurende de levensduur van deze huizen (50 jaar) 50 miljard m3
zal bedragen met alle vermindering van de CO2-uitstoot van dien.De heer Te Veldhuis zou er problemen mee hebben als Nederland op 9 maart
instemde met een verder uiteentrekken van Noordwest-Europa en de nog niet
op dit gebied actieve landen. Dat zou ook gelden voor iets soortgelijks betreffende
agendapunt 8.In reactie op een interruptie verklaarde hij dat de VVD de NMP-lijn in
het regeerakkoord heeft geaccordeerd en dus akkoord is gegaan met de reductiedoelstelling,
zij het dat de VVD bij de haalbaarheid daarvan vraagtekens plaatst.
Er is al een verschil in de benadering van arm en rijk in Europa in het kader
van het CO2-beleid. Dit verschil moet niet nog groter worden, omdat
de concurrentiepositie van Noordwest-Europa, en zeker van een energiebehoeftig
en -afhankelijk land als Nederland, wel heel sterk op het spel zou kunnen
komen te staan. Antwoord van de regeringDe minister merkte op dat met het onder 1 geagendeerde voorstel
(over IPPC) eigenlijk wordt gestreefd naar een soort integrale Europese milieuwetgeving,
waarbij wordt uitgegaan van de «best beschikbare technieken».
Het begrip «best beschikbare technieken» is niet helemaal vergelijkbaar
met het begrip «best technical means» waarvan in het verleden
sprake was. Bij «best beschikbare technieken» wordt ook rekening
gehouden met het milieurendement, dat uiteraard nauw samenhangt met de economische
haalbaarheid. Bij toepassing van het begrip «best beschikbare technieken»
wordt geprobeerd de beste technologie te gebruiken die op dat moment beschikbaar
is, rekening houdend met economische haalbaarheid en met wat eerder is gehanteerd.
Er bestaat beduchtheid dat de zuidelijke staten de milieugebruiksruimte, zoals
dat in een ander verband wel wordt genoemd, willen gaan gebruiken alvorens
over te gaan tot het hanteren van de «best beschikbare technieken».
Dat zou het paard achter de wagen spannen zijn. De regering zou het, onderkoeld
uitgedrukt, zeer op prijs stellen als de lucht schoon blijft daar waar zij
dat thans is. In dit verband kan het standstill-beginsel van fundamenteel
belang zijn. In Spanje en Portugal wordt overigens serieus over dit probleem
gesproken. Het is te hopen dat men daar concludeert dat gebruik moet worden
gemaakt van de «best beschikbare technieken». Naar verwachting
zal voor de boeren geen nieuwe methode behoeven te worden gehanteerd, al hebben
momenteel nog een of twee landen bezwaar tegen de een aanpak d.m.v. algemene
regels (AMvB's).Gevraagd naar de controlemogelijkheden, zei de minister er in het algemeen
van uit te gaan dat wanneer de lidstaten op bepaalde punten tot overeenstemming
komen, zij het overeengekomene ook uitvoeren. Spreekster had nog niet gemerkt
dat er EU-landen zijn die maar iets accorderen met de gedachte dat ze zich
er vervolgens niet echt aan behoeven te houden. Het aspect van de controleerbaarheid
speelt evenals dat van de handhaafbaarheid een duidelijke rol in de Europese
discussies, ook van Nederlandse kant. De minister zag dit overleg met de Kamer
als een kwestie van hoor en wederhoor. Zaken die haar aanspraken, zou zij
in Brussel gebruiken.Bij het voorstel over de luchtkwaliteit is een discussiepunt dat de grenswaarden
wellicht laag gesteld zijn, omdat zij absoluut haalbaar moesten zijn, en dat
het van belang is om ook het aspect richtwaarden in ogenschouw te nemen, omdat
hiermee het nastrevenswaardige wordt aangegeven. Ook daarbij is het standstill-beginsel
een goede zaak. De minister beaamde dat de situatie in Oost-Europa alle aandacht
verdient. Er worden daaromtrent verdragen gesloten (in het kader van VN-ECE).
De EU is partij in een verdrag over SO2-reductie. Spreekster was
bereid het voorzitterschap te vragen de lidstaten op de hoogte te houden van
de besprekingen over de stand van zaken in Oost-Europa en over de verdragen
die, al dan niet met succes, worden gesloten.De minister zegde toe het Nederlandse standpunt inzake de jacht met kracht
te zullen verdedigen.Wat het voorstel over de ecologische waterkwaliteit betreft, merkte zij
op dat Nederland al vrij lang met een aantal andere Europese landen praat
over de waterkwaliteit. Het Rijnverdrag heeft een behoorlijke winst opgeleverd.
Er wordt thans gestreefd naar een benadering per stroomgebied. De waterkwaliteit
is uiteraard heel belangrijk, maar ten onrechte is de waterkwantiteit
de afgelopen jaren niet te berde gebracht. Dat zal in de toekomst wel moeten
gebeuren. Daarbij zal ook het waterbergend vermogen van de rivieren aan de
orde moeten worden gesteld. De infrastructurele maatregelen van de afzonderlijke
landen die het waterbergend vermogen zouden kunnen aantasten, moeten dan ook
zorgvuldig worden bezien.De voorstellen inzake de post-Seveso-richtlijn zijn van groot belang.
Nederland hecht eraan niet in de situatie te geraken waarin bedrijven, belendend
aan een bedrijf dat in de gevarencategorie valt, dezelfde soort veiligheidsmaatregelen
moeten nemen. Via bestemmingsplannen en het ruimtelijke-ordeningsspoor wil
het ministerie voorkomen dat er zich in de omgeving van dergelijke bedrijven
nieuwe ontwikkelingen voordoen. De regering is van oordeel dat een als onderdeel
van een bedrijf functionerend spoorwegemplacement of haven moet vallen onder
de voorgestelde EU-voorschriften. In Nederland maakt e.e.a. materieel niet
veel uit, omdat hier voor spoorwegemplacementen en havens al heel strenge
maatregelen gelden.In het voor 22 maart a.s. geplande overleg over de Klimaatconferentie
zal de Kamer kunnen worden geïnformeerd over het resultaat van de Milieuraad
en van de nadere discussies ter voorbereiding van de conferentie. De uitspraak
van het Europees Parlement over de reductie met 20% in 2005 is wel sympathiek,
maar de minister had graag gezien dat ook de voor die doelstelling benodigde
maatregelen waren voorgesteld. Het overzicht van CO2-performance
toont aan dat het halen van de stabilisatiedoelstelling voor 2000 al een hele
opgave is. Het is dan ook de vraag of het reëel is te willen dat in de
daarop volgende vijf jaar ook nog eens een reductie van 20% wordt bereikt,
vergeleken met het niveau van 1990.Spreekster vreesde dat de Europarlementariërs op dat punt wellicht
ver van hun eigen achterban af staan, terwijl het maar de vraag is of zij
met hun uitspraken de eigen nationale parlementen binden, wat overigens wel
aardig zou zijn, omdat er dan een hele stap zou zijn gemaakt. Zij zou er zich
over laten informeren. Het moment van de waarheid breekt aan als er wordt
gediscussieerd over heffingen, bijvoorbeeld voor het vrachtvervoer. Desgevraagd
verklaarde de minister van mening te zijn dat er duidelijke significante afspraken
moeten worden gemaakt en dat daarbij ook moet worden gediscussieerd over de
vraag of bij benadering kan worden aangegeven hoe die afspraken kunnen worden
ingevuld. Zij zei dat het haar tegen de borst stuit dat de Nederlandse regering,
ook vanuit Nederland, wordt verweten dat Nederland achterloopt met het milieubeleid
omdat er maar 3% wordt gereduceerd, terwijl Denemarken en Duitsland een 20%-reductie
willen. Echter, die landen hebben wel een andere energiestructuur en daarmee
een andere uitgangspositie. Dit wil niet zeggen dat beide landen niet consciëntieus
bezig zijn met milieubeleid. Daar zal dus heus wel wat gebeuren. De Kamer
kan er van op aan dat de minister de discussie op 9 maart zal voeren, indachtig
de vandaag gemaakte opmerkingen en dat zij steeds weer zal vragen hoe men
een en ander denkt te realiseren.Spreekster beaamde dat men zich zelf met een aantal doelstellingen onder
druk moet zetten, wil men geïnspireerd en gemotiveerd zijn voor een behoorlijke
inspanning. Haars inziens moet Nederland in ieder geval de –3% halen.
In de loop van het jaar wil zij met de Kamer spreken over de mogelijkheid
om de 3%- of 5%-reductie te bereiken, eventueel in relatie tot de joint implementation.Nederland probeert onder meer via heffingen en duurzaam bouwen de beoogde
reductie te bereiken, wat nog een redelijk probleem is. De minister was van
oordeel dat in ieder geval in Europees verband moet blijven gestreefd worden
naar een energieheffing. Als dat niet gebeurt, komt de geloofwaardigheid van
de EU op dit terrein ter discussie te staan. Nederland zal een
heffing in elk geval volgend jaar invoeren, omdat het een belangrijk instrument
is om de beoogde doelstelling te bereiken.De Joint implementation moet niet worden gebruikt om verantwoordelijkheid
te ontvluchten. Nederland zal JI dus niet gebruiken voor het halen van internationale
verplichtingen. De minister zou overigens liever gezien hebben dat er niets
berekend behoefde te worden, omdat men zich realiseert dat men bezig is met
solidariteit in het kader van het in stand houden van een aantal kwaliteitsaspecten
van de leefomgeving. Er zijn overigens in dit stadium geen landen die zich
aanbieden voor een «joint implementation»-contract met Nederland
omdat er alleen nog maar over proefprojecten wordt gesproken. Op deze kwestie
zal te zijner tijd teruggekomen worden.De minister veronderstelde dat een «zwaan kleef aan»-aanpak
niet zonder meer mogelijk zal zijn en dat er met andere landen afspraken zullen
moeten worden gemaakt. Zij merkte op dat toen de export van zonnecellen naar
Indonesië begon, er nog geen sprake was van joint implementation. Op
de bij interruptie gemaakte opmerking dat het aan medewerking van het ministerie
van Buitenlandse Zaken schort om het project gaande te houden, zei spreekster
dat alle partijen daarmee een belangrijk gegeven in handen hebben voor het
moment waarop de discussie aan de orde is over de 0,7, 0,8 of 0,9% BNP voor
ontwikkelingshulp.De door de AOSIS-landen gevraagde reductie van elk land afzonderlijk (20%
in 2005) is voor Nederland niet haalbaar. Dat betekent niet dat de klacht
en de angst van die landen niet serieus genomen moeten worden. Nagegaan moet
worden welke doelstelling mogelijk is om het probleem aan te pakken. Dit punt
zal onderdeel moeten zijn van de besprekingen en de onderhandelingen die in
Berlijn zullen worden gevoerd over de doelstellingen voor na het jaar 2000.De minister zei in gesprekken met vertegenwoordigers van ontwikkelingslanden
steeds weer te zijn getroffen door de bezorgdheid van die landen over de nadelige
effecten van hun eigen economische groei. Zij gaan ervan uit dat hun economische
groei gepaard moet gaan met maatregelen in het kader van de zorg voor het
milieu. Die vertegenwoordigers komen voor kennisoverdracht en zakelijke onderhandelingen,
niet voor giften. De Chinese minister van milieu is enkele weken geleden met
name komen praten over aspecten als rookgasontzwavelingsinstallaties voor
de grote energiecentrales die China in hoog tempo bouwt en die met bruinkool
worden gestookt.Armoede en milieuzorg gaan overigens niet samen. Ontwikkelingslanden kunnen
alleen aandacht geven aan het milieu als zij een bepaalde economische ontwikkeling
doormaken.In Berlijn zal vooral worden gesproken over een aanscherping van het klimaatverdrag
middels te voeren nadere onderhandelingen over een aan het verdrag te hechten
protocol. De tot nu toe gevoerde onderhandelingen over dit moeilijke onderwerp
hebben nog niet zoveel opgeleverd.Desgevraagd merkte de minister op dat met de bestaande post-Seveso-richtlijn
reeds een basis is gelegd voor een internationaal risicobeleid. Met de voorgestelde
wijziging wordt dit verder vorm gegeven. Voorts deed zij de toezegging om
het duurzaam bouwen ook in internationaal verband te zullen bezien.De voorzitter van de vaste commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de vaste commissie,De Vries XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Wolters (CDA), Te
Veldhuis (VVD), Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Esselink (CDA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz
(D66), voorzitter, Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen
(AOV), Poppe (SP), Gabor (CDA), Jorritsma-van Oosten (D66), Augusteijn-Esser
(D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA),
M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), Boers-Wijnberg (CDA), O. P.
G. Vos (VVD), Van Middelkoop (GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp
(CDA), Oudkerk (PvdA), Fermina (D66), Valk (PvdA), Hoogervorst (VVD), Hendriks,
Bijleveld-Schouten (CDA), Van 't Riet (D66), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De
Graaf (D66), Leerkes (U55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh Varma
(GroenLinks), Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD), H. G. J. Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-44.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl