Maatschappelijke Opvang; Brief staatssecretaris over de uitvoering van het Plan van aanpak maatschappelijke opvang
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29325, nr. 25

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-02-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29325 nr. 25

18-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding en samenvattingInhoud en opzet van deze Voortgangsrapportage maatschappelijke
opvangDoelstellingen en resultatenTabel 1. Financiering van de maatschappelijke opvang
en vrouwenopvang in 2007 in € mln.§ 1 Plan van aanpak en Stedelijk KompasPlan van aanpakStand van zaken uitbreiding naar andere centrumgemeenten§ 2 Maatschappelijke ondersteuningAfspraak over verdeelsleutel maatschappelijke opvangGSB-prestatieafspraken liggen op schemaOGGz-middelen versterken regierol gemeenten§ 3 ZorgOntwikkelingen in de AWBZ§ 4 WonenZilveren WoonladderGeef Opvang de RuimteHuisvesting bijzondere doelgroepen§ 5 ReïntegratieMaatregelen om schuldenproblematiek aan te pakkenIncassoproblematiekReïntegratie§ 6 Zwerfjongeren en kinderen in de opvangKinderen in de opvang§ 7 Ex-gedetineerden§ 8 InformatievoorzieningKennisprogramma Maatschappelijke OpvangVerbeteren van de registratiegegevensOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29325, nr. 25 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29325Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 325Maatschappelijke Opvangnr. 25BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 18 februari 2008Inleiding en samenvattingInhoud en opzet van deze Voortgangsrapportage maatschappelijke
opvangDe voorgaande jaren stond in de Voortgangsrapportages Maatschappelijke
Opvang telkens de uitvoering van het kabinetsstandpunt op het IBO-rapport «De
maatschappelijke opvang verstopt» centraal. Dat accent is inmiddels
verschoven naar de uitvoering van het Plan van aanpak maatschappelijke opvang
(verder het Plan genoemd). Dit zal met de uitbreiding van dat Plan naar de
overige centrumgemeenten in de toekomst nog nadrukkelijker het geval zijn.
Behalve informatie over de voortgang van het Plan en de uitbreiding ervan
naar andere centrumgemeenten, bevat deze rapportage ook een beschrijving van
ontwikkelingen die van invloed zijn op de doelstellingen van het Plan. Die
beschrijving spitst zich toe op relevante ontwikkelingen op de terreinen maatschappelijke
ondersteuning, wonen en zorg, inkomen en dagbesteding.In voorliggende rapportage zijn ook gegevens over de maatschappelijke
opvang opgenomen, evenals een beschrijving van de stand van zaken van dossiers
waarom tijdens het Algemeen Overleg op 7 juni 2007 door uw Kamer is gevraagd1. Hiermee heb ik aan de toezeggingen die tijdens dat AO
gedaan zijn voldaan. Ook wordt met deze rapportage voldaan aan het verzoek
van de Kamer aan de minister voor WWI om een beknopte voortgangsbrief over
het dossier bijzondere doelgroepen aan de Kamer toe te sturen2. Tegelijkertijd met deze rapportage ontvangt u de antwoordbrief in
reactie op de vragen die u mij heeft voorgelegd naar aanleiding van mijn brief
van 13 november 20073.Het lijkt me goed op te merken dat ik u recent de beleidsbrief «Beschermd
en Weerbaar» toegezonden heb4. Daarin staan
de prioriteiten voor hulpverlening en opvang voor slachtoffers van geweld
in afhankelijkheidsrelaties. Deze prioriteiten zijn onder andere gericht op
het vergroten van de capaciteit in de opvang, het versterken van de advies-
en steunpunten huiselijk geweld en het verbeteren van de kwaliteit
van onder meer de vrouwenopvang. Ik heb in het AO over huiselijk geweld op
19 december 2007 aangekondigd dat ik in de rapportage over de voortgang
van deze voornemens ook de vrouwenopvang zal meenemen. Daarom zal in deze
en volgende rapportages over de maatschappelijke opvang de vrouwenopvang alleen
aan de orde komen waar het gemeenschappelijke thema’s betreft.Ik stuur deze rapportage mede namens de minister voor WWI, de minister
van Justitie en de staatssecretaris van SZW.Doelstellingen en resultatenHet doel van maatschappelijke opvang is het bieden van een perspectief
op een beter bestaan aan mensen die in een opvanginstelling hun toevlucht
hebben gezocht. Het is natuurlijk eerst zaak dat voorkomen wordt dat mensen
in de opvang terecht komen. Om genoemde doelstelling te bereiken is het nodig
dat mensen na hun verblijf in een opvangvoorziening voorzieningen krijgen
die hen in staat stellen binnen hun mogelijkheden volwaardig aan de samenleving
deel te nemen.In de onderstaande tabel staat het budget dat Rijk en gemeenten inzetten
voor de maatschappelijke opvang. In de periode 2000–2007 is het budget
voor de specifieke uitkeringen maatschappelijke opvang/verslavingsbeleid/OGGz
en vrouwenopvang gestegen van € 173 naar € 300 mln.Tabel 1. Financiering van de maatschappelijke opvang
en vrouwenopvang in 2007 in € mln.Specifieke uitkering maatschappelijke opvang/verslavingsbeleid248 Specifieke uitkering vrouwenopvang52 Stimuleringsregeling advies- en meldpunten huiselijk geweld3 AWBZ-financiering maatschappelijke opvang, vrouwenopvang en zwerfjongeren1091Gemeentelijke bijdragen1302Eigen betalingen cliënten301 Betreft 2006.2 Onderzoek budgetverdeling maatschappelijke opvang en
verslavingsbeleid, IOO, Leiden, 2007.Het loont om in de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang te investeren.
Want niet alleen biedt het daklozen, zwerfjongeren en slachtoffers van huiselijk
geweld de kans om (weer) mee te doen in de samenleving. Ook draagt het bij
aan een veiliger samenleving.Het merendeel van de mensen die onderdak zoeken in een opvanginstelling
kampt met meerdere problemen. Het bieden van perspectief op een beter bestaan
vraagt daarom een samenhangend lokaal beleid op het gebied van maatschappelijke
ondersteuning, wonen en zorg, inkomen en dagbesteding. In de afgelopen jaren
heeft het Plan aan dat beleid een enorme impuls gegeven. Aan de basis van
dat Plan ligt een persoonsgerichte aanpak waarvan de essentie is dat voor
de doelgroep van het Plan (feitelijk en residentieel daklozen) een individueel
trajectplan wordt opgesteld. Daarin staan persoonlijke doelen op de terreinen
wonen, zorg, inkomen, en dagbesteding.De belangrijkste resultaten van Plan van aanpak G4 in 2007 waren:– Leger des Heils meldt terugdringen aantal daklozen met 25%.– Politie meldt in de G4 een rustiger straatbeeld en fors minder
overlastmeldingen.– Veldwerk in de G4 meldt minder tot nagenoeg geen buitenslapers
meer.– Dak- en thuislozen en hun vertegenwoordigers erkennen dat het
Plan werkt.– Goed nabuurschap in de wisselwerking met de buurt bij realisatie
van nieuwe voorzieningen.– Duurzaam Verblijf GGZ Drenthe 100% bezet.– Financiële ontschotting tussen gemeenten en zorgkantoor.– Convenanten gemeente, zorgkantoor en aanbieders afgesloten.– Centrale toegang en registratie cliëntvolgsysteem in G4 verder
uitgebreid.Na (pas) ruim een jaar moet worden geconstateerd dat de resultaten indrukwekkend
zijn. Het uiteindelijke doel is dakloosheid sterk te verminderen. Het is daarom
verheugend dat meeste andere centrumgemeenten aan de vooravond staan van uitvoering
van hun plannen op dit terrein: de Stedelijke Kompassen.Ook voor zwerfjongeren is een persoonsgerichte aanpak nodig. De uitkomsten
van het rapport van de Algemene Rekenkamer onderstrepen die noodzaak1. Ik wil daarom dat gemeenten in die Kompassen ook aangeven
hoe zij een samenhangend beleid voor zwerfjongeren gaan uitvoeren. Naast de
handreiking die ik eind 2007 aan gemeenten heb toegezonden wordt er een project
uitgevoerd waarin gemeenten hulp krijgen bij het opzetten van een samenhangend
beleid.Ontwikkelingen op verschillende beleidsterreinen beïnvloeden de doelstelling
van de maatschappelijke opvang. Hieronder staan de belangrijkste resultaten
op die terreinen:– de afspraak over de invoering van een nieuwe verdeelsleutel voor
de maatschappelijke opvang, het verslavingsbeleid en de OGGz per 1 januari
2009;– de GSB-prestatieafspraken voor maatschappelijke opvang, vrouwenopvang
en verslavingsbeleid liggen op schema; de middelen die de centrumgemeenten
hebben gekregen voor het voeren van OGGz-beleid heeft de regierol van deze
gemeenten versterkt;– de overgangsregeling die getroffen is vanwege het schrappen van
de grondslag psychosociaal voor de functie ondersteunende begeleiding algemeen
waardoor de uitvoering van het Plan daarvan geen hinder behoeft te ondervinden;– de handreiking voor de realisatie van woonvoorzieningen voor bijzondere
groepen; de versterking van het beleid voor de aanpak van de schuldenproblematiek;– de hardheidsclausule in de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen
die de toegang tot een schuldsaneringsregeling voor verslaafden verbeterd
heeft;– uitbreiding van aantal voorzieningen voor zwerfjongeren en de
concrete voornemens hulpverlening en een sluitende keten voor zwerfjongeren
te verbeteren;– de overeenstemming van Justitie met de «DEMO-instellingen»
over de financiering van hun nazorgtrajecten;– de start van het Kennisprogramma maatschappelijke opvang en vrouwenopvang
bij ZonMW.Uit het bovenstaande kan de conclusie getrokken worden dat het Rijk de
randvoorwaarden voor een samenhangend lokaal beleid op het gebied van maatschappelijke
ondersteuning, wonen, zorg, inkomen en dagbesteding verbeterd heeft. In de
afgelopen periode heeft het accent daarmee sterk gelegen op het scheppen van
voorwaarden om gemeenten en instellingen beter in staat te stellen cliënten
in de opvang perspectief te bieden. Ik vind het belangrijk om nu te bezien
in hoeverre het gevoerde beleid ook daadwerkelijk bijdraagt aan dat perspectief.
Want het beleid is niet af wanneer mensen niet meer tegen hun wil op straat
verblijven en de overlast sterk verminderd is. Er is meer nodig om ervoor
te zorgen dat mensen volwaardig mee kunnen doen in onze samenleving.Ook vind ik het belangrijk dat voorkomen wordt dat mensen in kwetsbare
omstandigheden terecht komen in de maatschappelijke opvang. Daarom wil
ik de komende jaren het welzijn van de cliënt en de preventie van dakloosheid
meer accent geven. Ik verwacht dat gemeenten met het Stedelijk Kompas hieraan
een verdere impuls zullen geven.§ 1 Plan van aanpak en Stedelijk KompasPlan van aanpakHet plan van aanpak Maatschappelijke Opvang heeft geleid tot veel positieve
dynamiek.Zorgcentrum De Stek sluit haar deuren.Vijf jaar na opening hebben dakloze harddruggebruikers de opvang en zorg
van dit zorgcentrum te Utrecht niet langer nodig. De meesten van hen hebben
een thuis gevonden in een van de hostels, de woonvoorzieningen voor verslaafde
daklozen in Utrecht. De sluiting van De Stek markeert het succes van de Utrechtse
aanpak van verslaafde dak- en thuislozen.De leefsituatie van verslaafden is verbeterd. De overlast is afgenomen
door de opvang en zorg in zorgcentra. Projecten als de heroïne op medisch
voorschrift voor 45 zogeheten uitbehandelde verslaafden en de huisvesting
van ruim 120 dakloze verslaafden in hostels waren daarbij belangrijk. De sluiting
van De Stek is dan ook een mijlpaal. Het is niet langer nodig om verslaafde
daklozen zorg te bieden in het centrum van Utrecht, zoals in 2002 via drie
voorzieningen voor 250 pashouders nodig was. Veel verslaafden zijn doorgestroomd
naar de hostels, waarmee een traject naar intensievere zorg en herstel voor
hen kon worden ingezet. Vanaf eind 2007 is er nog één voorziening
nodig voor ongeveer 100 pashouders. Dit aantal zal afnemen tot ongeveer 80
als begin 2008 een tijdelijk hostel in Overvecht een thuis biedt aan 25 bewoners.
Voor de resterende 80 pashouders zoekt de gemeente samen met Centrum Maliebaan
verder naar mogelijkheden voor huisvesting.De extra gelden die vanwege het plan zijn vrijgekomen, hebben geleid tot
een uitbreiding van voorzieningen voor de doelgroep. Zo hebben zorgkantoren
sinds de start € 51,6 mln. aan nieuwe AWBZ-voorzieningen gecontracteerd.
Daarnaast hebben de vier grote steden de uitbreiding van flankerende intramurale
en extramurale voorzieningen (o.a. schuldhulpverlening, dagactiviteiten, woonbegeleiding)
gefinancierd. Zij hebben hun financiële inzet opgevoerd, zoals was afgesproken
bij de start van het Plan.In 2007 hebben alle vier de steden onderdelen van de persoonsgerichte
ketenaanpak gerealiseerd. Zij hebben een centrale aanmelding, waar de doelgroep
van het Plan zich dient te melden alvorens er een zorgverleningtraject kan
worden uitgestippeld. Lokale zorgnetwerken zijn en worden uitgebreid om cliënten
die nog niet bekend zijn op te sporen en bekende cliënten (ambulant)
te begeleiden. Ook op het terrein van de registratie en het volgen van de
werkzaamheid van het plan in de G4 zijn de eerste resultaten bereikt. De G4
maken gebruik van het Aanmeldings- en Diagnoseformulier (ADF). In dat formulier
worden nu G4-breed gestandaardiseerde vragen gesteld om de ontwikkeling te
meten op de hoofddoelen van het plan:– iedere cliënt krijgt een trajectplan met persoonlijke doelen
op de terreinen wonen, zorg, inkomen, en dagbesteding;– dakloosheid ten gevolge van uithuiszetting, detentie of uitval
uit zorginstellingen komt vrijwel niet meer voor en bij een groot deel van
de doelgroep is overlastgevend gedrag verminderd.Het Cliëntvolgsysteem (CVS) in de G4 is vol in ontwikkeling. Dit
systeem is noodzakelijk om inzicht te krijgen in het verloop van de trajecten
van de individuele cliënten die deelnemen aan het Plan.De G4 hebben nu ongeveer 3000 cliënten in traject. Er is sprake van
een doorstroom van laagwaardige (nachtopvang) naar hoogwaardiger opvang (woonvormen
waar cliënten voor langere tijd kunnen verblijven). Dat komt overeen
met signalen van de Federatie Opvang en het Leger des Heils over een relatieve
daling van benodigde nachtopvang ten opzichte van eerdere jaren. Ook lijkt
er sprake van een daling van het aantal uithuisplaatsingen.Het Plan bevat 13 instrumenten om gemeenten in staat te stellen binnen
de bestaande mogelijkheden effectiever beleid te voeren. De conclusie kan
luiden dat de instrumenten hun nut hebben bewezen bij het uitvoeren van het
plan in de G4. De inhoud is veelal aangepast aan de – vaak weerbarstige –
praktijk en lokaal ingekleurd. Zonder uitzondering zijn er op de thema’s
waarop de instrumenten betrekking hadden inmiddels concrete stappen gezet
en kan het instrument worden beschouwd als geïmplementeerd. Enkele voorbeelden:
Drie van de vier steden gebruiken het modelconvenant gegevens-uitwisseling.
Alleen Rotterdam heeft bestaande eigen protocol gehandhaafd.Alle steden maken gebruik van het protocol preventie huisuitzettingen,
het model aanpak schuldhulpverlening & schuldsanering en een regeling
voor dagloon projecten.Ook hier hebben drie van de vier de modelaanpak onverzekerdheid en budget
gevolgd. Amsterdam heeft de Parkpolis ontwikkeld: polis die onverzekerden
een snelle toegang tot ziektekostenverzekering geeft in afwachting van regeling
uitkering e.d.ParkpolisAmsterdam start een pilot van een jaar waarbij zij zorgverzekeringen aanbiedt
aan 100 onverzekerde dak- en thuislozen. Het gaat hierbij om een kleine groep
zware zorgmijders die zich volledig onttrekken aan hulpverlening terwijl zij
dit wel nodig hebben (maken geen gebruik van nachtopvang, vragen geen daklozenuitkering
aan en slapen in zelfgemaakte onderkomens of op banken in het park). De gemeente
betaalt per verzekerde een premie van € 108,85 per maand voor een
collectieve basisverzekering bij Agis met een uitgebreide aanvullende verzekering.
Deelnemers aan de Parkpolis zullen aangemeld worden door onder meer instellingen
voor maatschappelijke opvang, geestelijke gezondheidszorg en de GGD.Stand van zaken uitbreiding naar andere centrumgemeentenHet Trimbos-instituut heeft de stand van zaken en de voortgang van de
Stedelijk Kompassen bij de centrumgemeenten geïnventariseerd. Daaruit
trek ik de conclusie dat alle centrumgemeenten zich inzetten om een plan van
aanpak maatschappelijke opvang tot stand te brengen. Belangrijkste knelpunten
daarbij lijken de onduidelijkheid over de (AWBZ)financiering te zijn én
het contact met de zorgkantoren.Om de centrumgemeenten te ondersteunen voert de VNG een door VWS gefinancierd
ondersteuningsprogamma uit. In dat kader is een Stappenplan Stedelijk Kompas
opgesteld (december 2007). Dit stappenplan volgt de doelstelling en systematiek
van het Plan van Aanpak van de G4 en is een handreiking voor gemeenten bij
het opstellen van hun eigen plan. Het komt tegemoet aan de verschillende inhoudelijke
vragen die bij de gemeenten leven. De plannen moeten voor 1 april 2008
worden ingediend. Ik heb de gemeenten gemeld dat in beginsel dezelfde financiële
condities als voor de G4 gelden. Maar deze verzekering lijkt niet voldoende
te zijn om de zorgen van de gemeenten weg te nemen. Dit kan samenhangen met
de soms moeizame relatie met het lokale zorgkantoor. Ik ben dan ook voornemens
om de zorgkantoren nog deze maand aan te sporen met de gemeenten afspraken
te maken over de Stedelijke Kompassen.§ 2 Maatschappelijke ondersteuningAfspraak over verdeelsleutel maatschappelijke opvangIn 2007 is er veel aandacht uitgegaan naar de verdeelsleutel voor de specifieke
uitkering maatschappelijke opvang, verslavingsbeleid en de openbare geestelijke
gezondheidszorg (OGGz) die 43 centrumgemeenten jaarlijks ontvangen. Al eerder
hadden Rijk en gemeenten vastgesteld dat er sprake is van een scheve verdeling
die geen recht doet aan de huidige opgave van iedere centrumgemeente. Het
gevolg is dat er grote verschillen bestaan in mate waarin een centrumgemeente
eigen middelen inzet voor de maatschappelijke opvang. De belangrijkste oorzaak
van de scheve verdeling is dat de middelen voor 80% op historische
gronden verdeeld wordt. De verdeling van de resterende 20% gebeurt
op basis van een verdeelsleutel die de Raad voor de financiële verhoudingen
(Rfv) in 1999 heeft ontworpen.Over de uitkomsten van een onderzoek van een extern bureau naar een nieuwe
verdeelsleutel kon in 2007 geen overeenstemming bereikt worden. De meeste
gemeenten vonden het uiteindelijk onjuist om uit te gaan van de bestaande
gemeentelijke kosten voor de maatschappelijke opvang. Zij gaven de voorkeur
aan een model dat uitgaat van de vraag. In september 2007 heb ik daarom met
de VNG afgesproken gezamenlijk te gaan werken aan een vraaggestuurd model.
De intentie is dat het model met ingang van 2009 gefaseerd wordt ingevoerd.
Indien dat niet mogelijk is, wordt met ingang van 2009 de huidige verdeelsleutel
gefaseerd voor de gehele uitkering toegepast.In een brief heb ik op 11 januari 2008 – in overleg met de
VNG – de centrumgemeenten op de hoogte gebracht van de gezamenlijke
aanpak. De komende maanden werken het ministerie van VWS en de VNG de kernelementen
van het model (vraaggestuurd, preventie en goed gedrag belonen) uit. Hiervoor
worden ook de gegevens gebruikt die ten grondslag liggen aan de Stedelijke
Kompassen die de centrumgemeenten voor 1 april 2008 zullen opstellen.Tijdens de uitwerking vindt regelmatig terugkoppeling plaats naar de centrumgemeenten.
Begin april 2008 vindt er bestuurlijk overleg plaats tussen VWS en de VNG
over de stand van zaken. Belangrijk zal dan zijn vast te stellen of de Stedelijke
Kompassen en de daarvoor gebruikte gegevens voldoende realistisch en adequaat
zijn om op basis daarvan verdeelcriteria op te stellen. De bedoeling is om
vervolgens in juni 2008 ten principale te besluiten over een verdeelmodel,
en in augustus 2008 over de fasering daarvan ten behoeve van de september
circulaire.Net als in 2007 krijgen de G4 een bedrag van € 15 mln. vooruitlopend
op de uitkomsten van de herverdeling. De G4 financieren daarmee deels de uitbreiding
van de gemeentelijke voorzieningen in het kader van het Plan.GSB-prestatieafspraken liggen op schemaDe belangrijkste doelen uit het kabinetsstandpunt over het IBO-rapport «De
maatschappelijke opvang verstopt» waren het bevorderen van de doorstroom
uit de opvang en het uitbreiden van het aantal veilige plaatsen vrouwenopvang1. Daarover heeft het vorige kabinet in 2004 prestatie-afspraken
gemaakt met de 27 centrumgemeenten die vallen onder het grote stedenbeleid.
Zij ontvangen sinds 2005 de middelen voor maatschappelijke opvang, verslavingsbeleid,
vrouwenopvang en (sinds 2007) de OGGz via de Brede Doeluitkering Sociaal,
Integratie en Veiligheid (BDU SIV).In 2007 hebben steden de tussenbalans van deze afspraken opgemaakt2. Daaruit bleek dat de meeste gemeenten met hun prestatieafspraken
op koers liggen. Voorts zijn de doelstellingen en ambities op het terrein
van maatschappelijke opvang bij de G4 gelijkgeschakeld met die uit het Plan. Dit kabinet wil met de andere steden een soortgelijke afspraak maken,
namelijk de hierboven beschreven Stedelijke Kompassen. Ik heb de betrokken
steden laten weten dat, indien zij voor 1 april 2008 geen Kompas hebben
ingediend, zij over de OGGz-middelen apart prestatieafspraken moeten maken.OGGz-middelen versterken regierol gemeentenSinds 1 januari 2007 krijgen de centrumgemeenten € 60.6
mln. voor de financiering van activiteiten die ten dienste staan van de toeleiding
naar zorg (signaleren, opsporen, contact leggen én contact houden,
het toeleiden zelf en de ongevraagde nazorg). Doel hiervan is meer zorgmijders
in zorg te krijgen en daarmee verloedering en overlast te bestrijden. Een
ander doel is om de regierol van gemeenten te versterken.De uitkomsten van een onderzoek naar de ervaringen in het eerste jaar
stemmen hoopvol over het realiseren van deze doelen1.
Veel centrumgemeenten geven duidelijk aan dat de overheveling van de OGGz-middelen
voor toeleiding helpt bij het verbeteren van hun regiefunctie voor deze doelgroep.
De middelen zijn voor 75 tot 100% ingezet voor het daarvoor bestemde
doel, te weten toeleiding naar zorg. De samenwerking met betrokken partijen
is verstevigd, in het bijzonder met de GGz-instellingen. Maar de gemeenten
hebben ook knelpunten ervaren. Het gaat dan om het goed afbakenen van de OGGz,
collectieve GGz-preventie en AWBZ, het ontbreken van informatie (bijvoorbeeld
van zorgkantoren), de terughoudende rol van het zorgkantoor en hoe om te gaan
met de claims van GGz-instellingen (welke financiële claim kunnen GGz-instellingen
neerleggen bij centrumgemeenten op het gebied van toeleiding).Ongeveer de helft van de centrumgemeenten heeft nog behoefte aan ondersteuning.
Het gaat dan vooral om ondersteuning bij de ervaren knelpunten. Het onderzoeksrapport
bevat ook aanbevelingen die in het verlengde liggen van deze ondersteuning
(zoals het bevorderen van het uitwisselen van ervaringen of het ontwikkelen
van een handreiking). Het rapport over de inventarisatie heb ik aangeboden
aan de centrumgemeenten. Verder zal ik in overleg met betrokken partijen,
zoals Zorgverzekeraars Nederland en GGZ Nederland nagaan hoe ik tegemoet kan
komen aan de aangegeven behoefte aan ondersteuning. Ik zal daarbij aansluiten
bij ontwikkelingen op het gebied van het Stedelijk Kompas.§ 3 ZorgOntwikkelingen in de AWBZHet kabinet heeft geconstateerd dat door de toenemende kosten een aantal
aanpassingen in de AWBZ nodig is om de kosten terug te brengen tot een maatschappelijk
aanvaardbaar niveau. Twee daarvan hebben betrekking op de maatschappelijke
opvang.De eerste is het per 1 januari 2008 schrappen van de psychosociale
grondslag voor de functie ondersteunende begeleiding algemeen (OB-a). In 2008
blijven de bestaande indicaties geldig tot uiterlijk 1 januari-2009,
tenzij ze eerder aflopen. Het gevolg van de maatregel is dat mensen met psychosociale
problemen in het kader van de Wmo vaker een beroep zullen doen op door gemeenten
gefinancierde voorzieningen. Het overwegende deel van deze mensen behoort
tot de doelgroep van instellingen voor maatschappelijke opvang en vrouwenopvang.Om te voorkomen dat de maatregel de uitvoering van het Plan en de Stedelijke
Kompassen in de weg zou staan, heb ik besloten gemeenten voor de gevolgen
van deze maatregel te compenseren. Ik hevel daarom het relevante bedrag dat
in de AWBZ vrijkomt uit hoofde van het schrappen van de aanspraak volledig
over naar gemeenten.Met ZN, VNG en de Federatie Opvang heb ik bezien hoe deze maatregel in
2008 zo uitgevoerd kan worden dat een bepaalde mate van continuïteit gewaarborgd is en tegelijk een zorgvuldige overgang in 2009 tot stand
komt. Daartoe zijn afspraken gemaakt waarvan de kern is dat zorgkantoren in
2008 de inkoop van ondersteunende begeleiding voor instellingen ten behoeve
van nieuwe cliënten kunnen blijven doen, aanbieders voor de intake van
die cliënten het CIZ-protocol opvang gebruiken, het CIZ dat protocol
beschikbaar stelt en advies geeft over de zorgverlening en gemeenten het zorgkantoor
voor de inkoop mandateren. In maart 2008 zal ik bezien of in de uitvoering
van de afspraken knelpunten zijn ontstaan.De maatregel heeft geen gevolgen voor de regierol die de steden vervullen
bij de uitvoering van het Plan. Sterker, ik verwacht dat de maatregel ertoe
leidt dat zij hierdoor vanaf 2009 nog beter de regie kunnen voeren.De tweede maatregel is dat ik besloten heb de AWBZ-middelen voor het Plan
niet langer «geoormerkt» beschikbaar te stellen. In 2006 en 2007
heeft het ministerie van VWS zo de zorgkantoren in staat gesteld productie-afspraken
te maken met zorgaanbieders voor het Plan. Tegelijkertijd was de verwachting
dat door het oormerken relatief eenvoudig de inzet van deze middelen gemonitord
zou kunnen worden.Echter, gegeven de financiële problemen in de AWBZ, vind ik het niet
langer verantwoord om op voorhand een bedrag te oormerken waarvan niet vaststaat
dat dat in zijn geheel aangewend gaat worden voor het doel waarvoor het geoormerkt
wordt. Ik wil binnen de AWBZ niet de ene doelgroep boven de andere stellen
zetten. Voor iedereen geldt het recht op zorg. Het gevolg van deze maatregel
mag niet zijn dat de zorgkantoren niet meer in staat zijn productieafspraken
te maken om het Plan of de Stedelijke Kompassen bij de andere gemeenten uit
te voeren. Er is in de contracteerruimte rekening gehouden met de productie
2007, de toelating van nieuwe capaciteit en kapitaallasten. Er is bij het
bepalen van de groeiruimte voor 2008 rekening gehouden met de verdere toename
als gevolg van de uitvoering van het Plan en de uitbreiding ervan naar andere
gemeenten. Ik heb de zorgkantoren in de G4 hierover geïnformeerd. Ik
zal de ontwikkelingen nauwgezet volgen om te voorkomen dat er onbedoelde gevolgen
optreden.§ 4 WonenGeschikte huisvesting is een noodzakelijke voorwaarde om een beroep op
de maatschappelijke opvang te voorkomen of de doorstroom te beïnvloeden.
De uitvoering van het huisvestingsbeleid is gedecentraliseerd. De regierol
ligt bij gemeenten: zij stellen de huisvestingsbehoeften van hun inwoners
vast, en maken afspraken met corporaties en ontwikkelaars om aan die behoeften
tegemoet te komen. Corporaties hebben op grond van het Besluit Beheer Sociale
Huursector (BBSH) de maatschappelijke taak om hun doelgroep (lagere inkomens)
te huisvesten; dak- en thuislozen behoren tot die doelgroep. Zij doen dit
in het algemeen is samenwerking met gemeentelijke diensten en/of opvanginstellingen,
die de zorg en/of begeleiding van de bewoners voor hun rekening nemen.Het Rijk heeft daarbij een ondersteunende rol: faciliteren en stimuleren
waar mogelijk; aanspreken op verantwoordelijkheden waar nodig. Hieronder staat
een aantal projecten beschreven waarmee het Rijk gemeenten, corporaties en
opvanginstellingen ondersteunt in het realiseren van geschikte huisvesting.
Ook stimuleert het Rijk dat het aantal huisuitzettingen zoveel mogelijk wordt
teruggedrongen, zodat dakloosheid wordt voorkomen. De conclusie is dat het
aanbod van huisvesting voor de doelgroep van de maatschappelijke opvang toeneemt,
niet in de laatste plaats door een vruchtbare samenwerking tussen steeds meer
corporaties en opvanginstellingen. Tegelijkertijd is er een daling zichtbaar
van het aantal huisuitzettingen door corporaties, van 8 100 in 2005 naar
7 500 in 20061.Zilveren WoonladderDe minister voor WWI en ik hebben in 2007 voor de tweede keer een prijsvraag
uitgeschreven voor het beste initiatief in het souterrain van de woningmarkt,
met als prijs de «Zilveren Woonladder». Deze prijsvraag heeft
tot doel een stimulans te geven aan vormen van huisvesting en opvang, die
niet tot de reguliere woningmarkt behoren. In 2007 was het thema jongeren.
Het project Jongeren Aan Zet Zeecontainerdorp in Amsterdam heeft de prijs
gewonnen. Ook in 2008 zullen de minister voor WWI en ik weer een Zilveren
Woonladder uitreiken.JAZ Zeecontainerdorp is een initiatief van Woonstichting
De Key met Stichting Jongeren aan Zet, ROC ASA, Gemeente Amsterdam (stadsdeel
Westerpark) en Combiwel. Het project is een «levensschool», waar
MBO-leerlingen werken, leren en leven in een dorp gebouwd van zeecontainers.
De jongeren regelen het bestuur van het dorp en de bedrijven op het terrein
grotendeels zelf. Het Zeecontainerdorp komt op het terrein van een voormalig
ROC aan de Turbinestraat in Amsterdam.Geef Opvang de RuimteEind 2007 hebben Aedes (vereniging van woningcorporaties) en de Federatie
Opvang een vervolg op het project Geef opvang de ruimte opgestart. Bij het
vorige project lag de nadruk op het realiseren van (voldoende) huisvesting,
waar cliënten uit de opvang naar konden doorstromen. Dit vervolgproject
heeft een bredere invalshoek: het gaat om wonen en meedoen.Tijdens een inhoudelijke themabijeenkomst is gesproken over de bijdrage
die opvanginstellingen kunnen leveren aan het vergroten van de sociale kwaliteit
in wijken. Dat zal begin 2008 leiden tot een concreet advies aan de minister
voor WWI.Huisvesting bijzondere doelgroepenHet ministerie van VROM heeft in samenwerking met de Federatie Opvang,
VNG, Aedes, de ministeries van BZK en VWS en SEV-Realisatie een handreiking
ontwikkeld ter ondersteuning aan alle partijen die betrokken zijn bij «woonvoorzieningen
voor bijzondere doelgroepen». De handreiking bevat praktische tips en
methoden en laat recente leerervaringen zien.De Stuurgroep Experimenten Volkshuisvesting (SEV) ondersteunt zeven gemeenten
en corporaties die (willen) experimenteren met Skaeve huse, naar Deens voorbeeld.
We moeten daarbij denken aan kleinschalige, locatiespecifieke oplossingen
als wooncontainers, woonboten, afgelegen boerderijen en portocabins. Mensen
met afwijkende leefwijzen kunnen daarin niet langer anderen overlast bezorgen.
Een beperkte begeleiding is hierbij onvermijdelijk. Afgelopen jaar is in Amsterdam
de eerste Skaeve Huse bewoond.§ 5 ReïntegratieHet uiteindelijke doel is dat daklozen weer volwaardig meedoen aan de
samenleving. Het oplossen van financiële problemen – vaak een belangrijke
oorzaak waardoor mensen dakloos raken – is daarvoor noodzakelijk. Anders
kunnen cliënten uit de opvanginstellingen niet doorstromen naar meer
permanente huisvesting. Hieronder staat het kabinetsbeleid beschreven om de
schuldenproblematiek aan te pakken, in het bijzonder voor de doelgroep van
de maatschappelijke opvang. De conclusie is dat zeker ook in het kader van
het Plan voor deze groep veel meer gedaan wordt dan in het verleden.Dat geldt als het om daklozen gaat in mindere mate voor werk en activering.
Uit mijn ondersteuning van het Homeless World Cup-project kunt u opmaken
dat ik werk en activering ook voor daklozen belangrijk vind. Ik zal verder
nagaan in welke mate opvanginstellingen ook inzetten op activering.Maatregelen om schuldenproblematiek aan te pakkenHet kabinet heeft op 19 oktober 2007 de Tweede Kamer een brief gezonden
waarin het een groot aantal maatregelen heeft benoemd voor de aanpak van de
toenemende schuldenproblematiek In Nederland1.
Eén daarvan is een onderzoek dat antwoord moet geven op de vraag of
voor een verdere versterking van de schuldhulpverlening ingrepen nodig zijn
in de opzet en inrichting van de schuldhulpverlening. De aanleiding voor dit
onderzoek is de constatering dat het volgens het kabinet mogelijk is de effectiviteit
van schuldhulpverlening verder te vergroten. Op basis van de uitkomsten van
het onderzoek besluit het kabinet welke aanvullende maatregelen nodig zijn.
De resultaten van het onderzoek worden medio 2008 verwacht. Naast het onderzoek
staan in de brief ook maatregelen die overkreditering moeten voorkomen.Het probleem van schuldenaars is vaak niet alleen dat zij een problematische
schuld hebben. Ook kampen zij met psychosociale problemen. Daarom is in deze
situaties een integraal hulpaanbod geboden, waarbij niet alleen de financiële
situatie maar ook de psychosociale problematiek wordt aangepakt. Dit speelt
nadrukkelijk bij de meeste daklozen.In het kader van het Plan (zie § 2) hebben de G4 extra investeringen
gedaan op het terrein van de schuldhulpverlening aan daklozen. Amsterdam heeft
bijvoorbeeld 1200 extra trajecten inkomensbeheer en 1300 extra trajecten schuldhulpverlening
ingekocht voor de doelgroep van het Plan Bovendien heeft de stad tijdelijk
tien extra klantmanagers aangesteld om deze trajecten te leveren.Een ander voorbeeld van schuldhulpverlening aan daklozen is het Stadsgeldbeheer
(SGB) in Utrecht. Daar blijkt – net als in andere regio’s –
veel behoefte te bestaan aan materiële hulp, vooral voor burgers die
zich in de marge van de samenleving bevinden. Het SGB bedient vrijwel zonder
uitzondering langdurig kwetsbare mensen. Deze worden voor een groot deel verwezen
door andere instellingen. De meest voorkomende verwijzers naar het SGB zijn
organisaties in de maatschappelijke opvang, verslavingszorg en organisaties
gericht op dak- en thuisloze jongeren. Andere steden zijn geïnteresseerd
in deze aanpak. Daarom heeft de staatssecretaris van SZW geld beschikbaar
gesteld om via een publicatie in het najaar van 2008 de methodiek van SGB
toegankelijk te maken voor andere gemeenten en organisaties, zodat andere
steden een vergelijkbare aanpak kunnen organiseren.IncassoproblematiekIn het Algemeen Overleg van 7 juni 2007 heb ik toegezegd dat ik het
vraagstuk van de incassoproblematiek van daklozen zou bespreken met de minister
van Justitie en de staatsecretaris van SZW. Dat overleg heeft plaatsgevonden.
Afgesproken is dat er een gezamenlijke verkenning plaatsvindt naar de mogelijkheden
van kwijtschelding, onder voorwaarden. Die heeft inmiddels geresulteerd in
de volgende uitkomst.Per 1 januari 2008 is een wijziging van de Wet Schuldsaneringsregeling
Natuurlijke Personen (WSNP) in werking getreden. Het is dan voortaan aan de
verzoeker van sanering om aan te tonen (artikel 288 lid 1 sub b Faillissementswet
(Fw)) dat hij of zij in staat en bereid is om een schuldsaneringsprocedure
te ondergaan en de goede trouw aannemelijk te maken ten aanzien van het ontstaan
en onbetaald laten van de schuldenlast. Hiermee verschuift de bewijslast naar
de schuldenaar-verzoeker. Dit zou ongunstig zijn voor dak- en thuislozen met
schulden. Er is echter ook een hardheidsclausule opgenomen in de wet. Daarin
staat dat een schuldsaneringsregeling wel kan worden toegewezen
als voldoende aannemelijk is dat de schuldenaar de omstandigheden die bepalend
zijn geweest voor het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden, onder
controle heeft gekregen. Dit geeft de rechter de mogelijkheid om bijvoorbeeld
bij verslavingsproblematiek toch een gunstige toelatingsbeslissing te nemen,
indien een stabiele leefsituatie aantoonbaar gewaarborgd is. Een trajectplan,
zoals in het Plan van de G4 (zie § 2) kan zo’n stabiele leefsituatie
aantonen. Zo kunnen dak- en thuislozen die een trajectplan hebben, wél
gebruik maken van een schuldsaneringsregeling. Gelet hierop is nu geen aanleiding
om een regeling voor kwijtschelding van boetes op te stellen.ReïntegratieZoals hiervoor beschreven, vind ik het belangrijk dat cliënten in
de opvang weer perspectief krijgen om volwaardig mee te kunnen doen. De praktijk
leert dat cliënten ook als aan voorwaarden als huisvesting, zorg en inkomen
voldaan is, moeite hebben met het maken van de laatste stap. Ik vind het daarom
belangrijk dat opvanginstellingen ook steeds vaker activiteiten ontplooien
op het terrein van de sociale activering. In dat licht heb ik besloten financiële
ondersteuning te geven aan de Stichting Meer dan voetbal voor hun project «Dutch
Homeless Cup». Doel van dit project is om door voetbal de maatschappelijke
activering van de deelnemers te bevorderen.Naar aanleiding van de internationaal succesvolle Homeless
World Cup, start de stichting Meer dan Voetbal een nationale voetbalcompetitie
voor dak- en thuislozen. Deze competitie heeft enerzijds het doel om het imago
van dak- en thuislozen te verbeteren en anderzijds het doel om de deelnemers
te laten reïntegreren in de maatschappij. Het voetbal is voor iedere
deelnemer een aanvulling op zijn of haar reïntegratietraject. In samenwerking
met lokale maatschappelijke organisaties gaat het Leger des Heils, binnen
de huidige reïntegratietrajecten van de deelnemers, de koppeling maken
naar het voetbal. Tevens wordt er een uitzendbureau aan het project gekoppeld
om de stap van reïntegratie naar betaald werk zo soepel mogelijk te laten
verlopen. Op deze manier moet er voor iedere deelnemer een optimaal traject
worden ontwikkeld.De persoonsgerichte aanpak die aan de basis ligt van het Plan (zie § 2)
leidt ertoe dat voor het eerst de groep daklozen structureel in kaart wordt
gebracht. Dit biedt een kans om meer dan tot nu toe weten te komen over deze
doelgroep. Inzicht in de vraag wat werkt voor wie ontbreekt. Daarvoor is een
representatief, longitudinaal onderzoek nodig. Omdat ik wilde weten of op
basis van de in kaart gebrachte doelgroep van het Plan een dergelijk onderzoek
mogelijk is, heb ik een verkenning laten uitvoeren. Gekeken is naar het draagvlak
bij de betrokken belanghebbenden en naar de mogelijkheden en beperkingen van
een cohortonderzoek onder daklozen. Conclusie van deze verkenning is dat er
draagvlak is voor een longitudinaal onderzoek onder daklozen, mits het perspectief
van deze groep centraal staat. En een dergelijk onderzoek moet vooral informatie
opleveren die praktisch bruikbaar is. De in kaart gebrachte doelgroep van
het Plan biedt de mogelijkheid om een cohort samen te stellen en respondenten
te volgen. De verkenning sluit af met een pakket van eisen voor een cohortonderzoek
in de maatschappelijke opvang. Dit pakket is te gebruiken bij een mogelijke
aanbesteding voor het onderzoek.Gegeven de uitkomsten van deze verkenning en het feit dat een dergelijk
onderzoek aansluit bij mijn wens het perspectief van de cliënt centraal
te stellen, heb ik besloten een aanbestedingstraject daarvoor in gang te zetten.§ 6 Zwerfjongeren en kinderen in de opvangCentrumgemeenten maatschappelijke opvang hebben in de afgelopen jaren
de voorzieningen voor zwerfjongeren uitgebreid1.
Dat blijkt uit de stijging van het aantal centrumgemeenten dat beschikt over
vier of vijf soorten voorzieningen in de keten: preventie, signalering, opvangvoorzieningen,
hulpverlening/begeleiding en vervolgtrajecten/nazorg. In 23 van de 43 centrumgemeenten
zijn zelfs alle soorten voorzieningen aanwezig. Ook ben ik blij te zien dat
13 centrumgemeenten sinds 2004 een nieuwe probleemanalyse hebben gemaakt en
21 wijzigingen in hun beleid hebben doorgevoerd. Bovendien zijn er 34 gemeenten
die concrete plannen hebben om de hulpverlening aan zwerfjongeren uit te breiden
dan wel om andere activiteiten voor jongeren stimuleren.Ik vind voldoende opvang en hulpverlening en een sluitende keten voor
zwerfjongeren belangrijk. Ik heb in mijn bestuurlijke reactie op het rapport
van de Algemene Rekenkamer en schriftelijke reactie op het rapport aan uw
Kamer van 21 januari 20082 aangegeven dat
ik daartoe de volgende maatregelen neem.• Ik ga de Stedelijke Kompassen toetsen op de aandacht voor
zwerfjongeren.Een voorbeeld hoe deze aandacht eruit kan zien, levert
Rotterdam. Allereerst zijn er 400 extra opvangplaatsen gerealiseerd voor bijzondere
huisvesting voor jongeren, zoals zwerfjongeren. Ook in de ketensamenwerking
is de afgelopen jaren het nodige gebeurd. Zo is in oktober 2007 het Centraal
Onthaal Jongeren (COJ) binnen de gemeente Rotterdam van start gegaan. In het
COJ werken 7 convenantpartners vanuit hun eigen expertise samen aan een sluitende
aanpak bij de opvang van jongeren die dak- en/of thuisloos zijn dan wel dit
dreigen te worden, zowel preventief (voorkoming noodzaak tot opvang) als curatief
(opvang in bijzondere jongerenhuisvesting). Het COJ maakt gebruik van een
registratie- en coördinatiesysteem. Hierdoor is het mogelijk vanaf elke
gewenste locatie op elk gewenst tijdstip nieuwe informatie over deze unieke
jongeren in kaart te brengen en te raadplegen waardoor snelle afstemming van
vraag/behoefte en geboden zorg mogelijk is. Ook niet convenantpartners mogen,
na toetsing, gebruik maken van dit systeem waardoor een totaalbeeld op de
omvang van de doelgroep en hun beweging duidelijk wordt.• Met de centrumgemeenten die in de Stedelijke kompassen geen plannen
hebben opgenomen om de hulpverlening aan zwerfjongeren uit te breiden of andere
activiteiten voor jongeren, ga ik overleggen. Ik zal hen, waar nodig, stimuleren
plannen te maken.• Ik heb in 2007 een handreiking laten ontwikkelen voor (alle) gemeenten
voor het opzetten van een samenhangend beleid voor zwerfjongeren. Deze handreiking
heb ik eind 2007 naar alle gemeenten gestuurd. In het verlengde hiervan subsidieer
ik een project waarin gemeenten hulp krijgen voor het opzetten van een samenhangend
beleid. De opbrengsten van dit project zullen ook voor andere gemeenten worden
openbaargemaakt.• De genoemde handreiking wordt op de website geplaatst die ontwikkeld
wordt ten behoeve ten behoeve van de invoering van de Centra voor Jeugd en
Gezin. De komst van deze Centra kan immers een impuls betekenen voor een meer
samenhangende preventieve aanpak van de problematiek van zwerfjongeren.• Verder zal de minister voor Jeugd en Gezin de provincies (nogmaals)
specifiek attenderen over het opnemen van hun beleid aangaande zwerfjongeren
in hun beleidskaders en uitvoeringsprogramma’s.• Ik ga met de Algemene Rekenkamer praten over de vraag hoe hier
beter inzicht kan worden verkregen in de samenhang tussen maatschappelijke/demografische
ontwikkelingen en de problematiek van zwerfjongeren.• Ik ga kijken naar de definitie van zwerfjongeren. Uit het onderzoek
van de Algemene Rekenkamer is gebleken dat in sommige (grote) gemeenten een
ruimere definitie wordt gebruikt dan die is vastgesteld door partijen in 2004.
Ik zal met de minister voor Jeugd en Gezin, VNG, IPO en Federatie Opvang en
de gemeenten Rotterdam en Den Haag de definitie van zwerfjongeren evalueren
en zonodig overgaan tot een definitie die bruikbaarder is. Hierdoor kan voorkomen
worden dat een andere definitie de indruk geeft dat het aantal zwerfjongeren
is toegenomen.• In 2010 zal ik samen met de minister voor Jeugd en Gezin een onderzoek
laten doen naar de stand van zaken met betrekking tot zwerfjongeren in Nederland,
waarbij het effect van de Stedelijke Kompassen en het project waarbij gemeenten
hulp krijgen voor het samenhangend beleid aan de orde komt. Ik ga ervan uit
dat op basis van dit onderzoek, de eventuele aanpassing van de definitie en
de reguliere gegevens van onder meer de maatschappelijke opvang en de jeugdzorg
een eenduidig beeld beschikbaar is van (de hulpen opvangketen voor) zwerfjongeren.Kinderen in de opvangTijdens het AO van 7 juni 2007 heb ik toegezegd een onderzoek te
laten verrichten naar de kinderen in de opvang. Deze wens is ingegeven omdat
kinderen die in een opvanginstelling verblijven, een onderbelichte groep zijn.
Daarna ben ik nagegaan in overleg met het veld hoe het onderzoek zo ingericht
kan worden dat instellingen handvatten krijgen om de kinderen beter te kunnen
helpen. Daarbij vind ik de rol van de jeugdzorg ook van belang. Op basis van
deze voorbereiding zal het onderzoek in 2008 plaatsvinden. Over de uitkomst
informeer ik de Kamer in de volgende Voortgangsrapportage.§ 7 Ex-gedetineerdenAfgelopen jaar is een doorbraak gekomen in de financiering van de opvang
van ex-gedetineerden. Het ministerie van Justitie heeft namelijk overeenstemming
bereikt met de «DEMO-instellingen» (de stichtingen DOOR, Exodus,
Moria en Ontmoeting) dat het hun nazorgtrajecten voor ex-gedetineerden gaat
financieren1. Dit gebeurt onder de voorwaarde
dat cliënten onder een zogenaamde justitiële titel beginnen met
het programma. Ook wanneer cliënten formeel geen justitiële titel
meer hebben en het programma nog loopt, blijft Justitie de begeleiding financieren.De afgelopen jaren is er invulling gegeven aan het beleid ten aanzien
van aansluiting nazorg. Justitie is hierbij onder meer verantwoordelijk voor
(gedragsbeïnvloedende) interventies en de voorbereiding op terugkeer
naar de samenleving. De verantwoordelijkheid na afloop van de detentieperiode
ligt primair bij de ex-gedetineerde, waarbij de gemeente een regierol speelt.
Hierover zijn de afgelopen jaren afspraken gemaakt met gemeenten. Met de G4
is afgesproken dat zij actieve nazorg bieden aan dak- en thuisloze ex-gedetineerden
en met de G31 is afgesproken dat zij actieve nazorg bieden aan ex-gedetineerde
veelplegers. Justitie heeft, om zorg te dragen voor een adequate informatieoverdracht
aan gemeente, 183 Medewerkers Maatschappelijke Dienstverlening (MMD-ers) aangesteld.
De MMD-ers screenen gedetineerden op vier leefgebieden (identiteitsbewijs,
huisvesting, werk/inkomen en zorg). Deze informatie wordt voor einde van de
detentie verstrekt aan gemeenten. Er zijn inmiddels al 340 gemeentelijke coördinatiepunten.Het kabinet en gemeenten vinden dat de nazorg voor ex-gedetineerden versterkt
moet worden. Daarom staat in het Bestuursakkoord dat er nadere afspraken worden
gemaakt tussen Justitie en gemeenten over de verdeling van taken en verantwoordelijkheden
met betrekking tot ex-gedetineerden. Om dit kwantitatief en kwalitatief te
staven wordt momenteel een onderzoek uitgevoerd naar de aard en omvang van
de problematiek van gedetineerden. Dit onderzoek wordt in de eerste helft
van 2008 opgeleverd.Omdat bij de nazorg aan (ex-)gedetineerden een groot aantal actoren betrokken
is (waaronder gemeenten, zorginstellingen, woningbouwcorporaties, onderwijsinstellingen)
vraagt een adequate nazorg effectieve samenwerking, zo nodig over de grenzen
van de eigen organisatie heen. Immers bezien vanuit een levensloopbenadering
vormt detentie meestal maar een beperkt onderdeel van een langdurig sociaal-maatschappelijk
traject. De periode in detentie dient zodoende zo veel mogelijk in dienst
te staan van reïntegratie. Vooral bij korte vrijheidsstraffen is het
van belang aan te sluiten bij al ingezette (gemeentelijke) trajecten of deze
al in detentie op te starten. Ook moet zo veel mogelijk voorkomen worden dat
een vrijheidsstraf leidt tot doorkruising van bijvoorbeeld schuldhulpverleningstrajecten.
De regionale plaatsing van kortgestraften maakt dit mede mogelijk. Met gemeenten
en maatschappelijke instanties zullen concrete afspraken worden gemaakt om
hier nadere invulling aan te geven. Deze afspraken maken onderdeel uit van
de uitwerking van het Bestuursakkoord. Daarnaast zal de komende jaren de samenwerking
van het Gevangeniswezen met gemeenten op het gebied van de screening en (informatie)overdracht
van ex-gedetineerden verder uitgebreid en verbeterd worden.§ 8 InformatievoorzieningHet verbeteren van de informatievoorziening in de maatschappelijke opvang
en vrouwenopvang was één van de speerpunten uit het kabinetsstandpunt
op het IBO-rapport «De maatschappelijke opvang verstopt». In voorgaande
jaren is daarom gewerkt aan het verbeteren van de kennis over de opvang (Kennisprogramma)
en van de registratie van gegevens over capaciteit en cliënten in de
opvang.Kennisprogramma Maatschappelijke OpvangZonMW voert sinds medio 2006 het Kennisprogramma Maatschappelijke Opvang
uit. Doel van het programma is om een kwaliteitsimpuls te geven aan de sector.
Ook moet het programma een betere onderbouwing van het beleid bevorderen.
De eerste drie projecten zijn in 2007 gestart, te weten Cliëntprofielen
dak- en thuislozen, Cliëntprofielen vrouwenopvang en een overzicht van
in Nederland beschikbare (evidence/practice based) interventies. Op basis
van de resultaten van deze projecten én een expertmeeting daarover
wordt in het voorjaar van 2008 de volgende subsidieronde gehouden. Verder
stelt het programma in 2008 een plan vast voor communicatie en implementatie.Verbeteren van de registratiegegevensTijdens het Algemeen Overleg op 7 juni 2006 is aangedrongen op het
verstrekken van gegevens over de capaciteit en cliënten in de maatschappelijke
opvang. In bijlage 1 bij deze rapportage heb ik hierover gegevens opgenomen.1Daaruit blijkt bijvoorbeeld dat de capaciteit van zowel de maatschappelijke
opvang als vrouwenopvang is toegenomen, al is de impuls van 2007 hierin nog
niet zichtbaar. De toename van het aantal plaatsen begeleid wonen past in
het beleid om de doorstroom van de laagdrempelige opvang naar woonvoorzieningen
te bevorderen. Echter, omdat deze cijfers moeilijk te vergelijken
zijn met die van voorgaande jaren is het lastig om aan deze gegevens beleidsconclusies
te verbinden.Hoewel er wel sprake is van een ontwikkeling waarin we een steeds beter
beeld krijgen van de maatschappelijke opvang, valt niet te ontkennen dat de
regels uit de Regeling maatschappelijke ondersteuning over de cliëntregistratie
in de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang nog niet volledig toegepast
worden1. Net zoals in andere sectoren is er sprake
van een weerbarstig veranderingstraject. Ik heb Prismant afgelopen jaar opdracht
gegeven middels een pilot vast te stellen of, in welke mate en hoe deze regels
ter uitvoering kunnen worden gebracht.De conclusie van Prismant is dat de instellingen de noodzaak van registratie
inzien. Echter, zowel datatechnische als organisatorische problemen staan
een goede uitvoering van de registratieregeling in de weg. Er heerst onduidelijkheid
over de positie en rol van de verschillende partijen. De verkregen data sluiten
niet (meer) aan bij de behoefte. Prismant adviseert om een nieuwe meer bij
de tijd horende «dataset» te formuleren. Ik ben bereid dit advies
op te volgen. Want een kansrijke mogelijkheid die zich daarvoor aandient is
de uitbreiding van het Plan naar alle centrumgemeenten (zie § 2).
Onderdeel van het Plan is het monitoren van hoofdindicatoren die aangeven
of de doelstellingen van het Plan gehaald worden. Tegelijkertijd wil ik bezien
of het langs deze weg ook mogelijk is de administratieve lasten van de opvangsector
te verkleinen. Want uit een onderzoek is gebleken dat de opvanginstellingen
ongeveer 5,5% van de omzet aan administratieve lasten besteedt (€ 20,1
mln.).2 Ter vergelijking, dit percentage ligt
in de zorgsector op 2,5% en in onderwijssector op 2,8%. De sector
besteedt jaarlijks 5,7% van de beschikbare werktijd 416 226 werkuren
per jaar aan het voldoen aan allerlei informatieverplichtingen. Eén
van de aanbevelingen uit dat rapport is het vaststellen van een maximale dataset
(à la Jaardocument Zorg). Dit zorgt voor een eenduidigere manier van
verantwoording en vermindert de diversiteit aan verantwoordingssystemen. Omdat
de opvangsector zowel te maken heeft met verantwoording richting gemeenten
(Wmo) als zorgkantoren (AWBZ) zou de sector gebaat zijn met een verantwoordingsdocument
dat voor beide doeleinden geschikt is. Een dergelijk document is nu beschikbaar.
Ik zal binnenkort met de VNG overleggen over de mogelijkheden van een landelijke
invoering.Ik wil deze ontwikkeling evenals de ontwikkeling van de Stedelijke Kompassen
afwachten om daarna te bezien in hoeverre het dan nog nodig is de registratieregeling
te handhaven. Daarbij moet wel in ogenschouw worden genomen dat deze Kompassen
geen betrekking hebben op de vrouwenopvang.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. BussemakerXNoot1Kamerstukken II, 2007–2008, 29 325, nr. 21.XNoot2Brief van de commissie voor Wonen, Wijken en Integratie, van 4 februari
2008 over Huisvesting van bijzondere doelgroepen, met kenmerk 08-WWI-005.XNoot3Kamerstukken II, 2007–2008, 29 325, nr. 23.XNoot4Kamerstukken II, 2007–2008, 28 345, nr. 51.XNoot1Kamerstukken II, 2007–2008, 31 323, nr. 1.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, 29 325, nr. 1.XNoot2Kamerstukken II, 2007–2008, 30 128, nr. 15.XNoot1Wijze van besteding OGGz-middelen voor toeleiding door centrumgemeenten,
Hoeksma, Homans & Menting, november 2007.XNoot1Bron: Aedes Bedrijfstakinformatie 2006.XNoot1Kamerstukken, 2007–2008, 24 515, nr. 119.XNoot1Zie rapport Algemene Rekenkamer «Opvang zwerfjongeren 2007»,
Kamerstuk 31 323, nr. 1 (bijlage). In het rapport is de bestuurlijke
reactie weergegeven.XNoot2Kamerstuk 31 323, nr. 2.XNoot1Kamerstukken II, 2006–2007, VI en 30 885, nr. 85.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Staatscourant 22 december 2006, nr. 250/ pag. 45.XNoot2Administratieve lastendruk bij opvanginstellingen, KPMG, 2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29325-25.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl