Wetboek van Strafvordering; wijz. ivm het procesverbaal van de terechtzitting en het vonnis; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23989, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

23-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23989 nr. 6

15-05-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De Grondwet en het EVRM3. De procedure voor de meervoudige kamer in eerste aanleg AlgemeenDe inhoud van het verkorte vonnisStatus van het verkorte vonnisTermijn waarbinnen moet worden uitgewerktDe benadeelde partijDe mate van uitwerking van een vonnisB. De verstekzaken4. De meervoudige kamer rechtdoende in appel5. De enkelvoudige kamer, rechtdoende in eerste aanleg7. WerklasteffectenArtikelen Artikelen 138a en 138b (artikelen 138b en 138c nieuw)Artikel 277Artikel 327aArtikel 345Artikel 365aArtikel 365bArtikel 426dOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23989Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 989Wijziging van de bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering betreffende
het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnisnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 mei 1995Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
Commissie voor Justitie van de Tweede Kamer inzake het voorstel van wet inzake
de wijziging van de bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering betreffende
het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnis. Het verheugt mij dat
alle fracties de hoofdlijnen van het wetsvoorstel steunen. Bij de beantwoording
van de gestelde vragen is de indeling van het verslag aangehouden. Waar dit
de duidelijkheid ten goede komt zijn een aantal vragen te zamen beantwoord. 1. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie vroegen op welke punten het wetsvoorstel afwijkt
van de bestaande praktijk, alsmede op welke punten de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak (NVvR) en de Nederlandse Orde van Advocaten (NovA) kritisch
staan tegenover het voorstel. Met het onderhavige wetsvoorstel wordt beoogd
aan te sluiten bij de bestaande praktijk. Uit het door mr Mevis verrichte
praktijkonderzoek1 is naar voren gekomen dat bij
alle rechtbanken en de meerderheid van de hoven geen proces-verbaal van de
terechtzitting wordt opgemaakt zolang er geen rechtsmiddel is ingesteld. Ook
voor het uitwerken van het vonnis en het arrest geldt dat het pas volledig
wordt uitgewerkt als er een rechtsmiddel wordt ingesteld. Uitzonderingen komen
voor bij ingewikkelde zaken of naar aanleiding van een verzoek van de verdediging.
Het wetsvoorstel biedt een wettelijke regeling voor de thans al gevolgde praktijk
en wijkt op dit punt niet af van de bestaande praktijk. Uit het onderzoek
naar de praktijk is eveneens naar voren gekomen dat de inhoud van het verkorte
proces-verbaal en het verkorte vonnis, de status van beide stukken en de in
praktijk gehanteerde termijnen voor uitwerking alsmede de mate waarin het
proces-verbaal en vonnis na instellen van een rechtsmiddel wordt uitgewerkt
niet volgens een uniforme regeling geschied. Op deze punten kan het wetsvoorstel
derhalve voor een aantal rechtbanken en hoven afwijken van de door hen op
dit moment gehanteerde normen. Het voorstel is voor advies voorgelegd aan
de NVvR en de NOVA. Hun kritiek was voornamelijk gericht op de – niet
meer in het wetsvoorstel opgenomen – voorstellen voor een vereenvoudigde
procedure voor bekennende verdachten. Voor wat betreft de voorstellen met
betrekking tot het verkorte proces-verbaal van de terechtzitting
en het verkorte vonnis is er door de NOVA gewezen op de omstandigheid dat
de plicht tot het uitwerken van een vonnis de rechter dwingt tot verantwoording
van de gebezigde bewijsmiddelen en duidelijkheid biedt voor degene die in
hoger beroep of cassatie gaat. De NVvR merkte op geen principiële bezwaren
te hebben tegen de legalisering van het verkorte proces-verbaal en het verkorte
vonnis. In het advies wordt in het bijzonder gewezen op het werklastverhogende
effect dat de aan de benadeelde partij toegekende bevoegdheid om een uitgewerkt
vonnis te verzoeken met zich kan meebrengen. Op de door de NVvR en de NOVA
naar voren gebrachte punten van kritiek zal bij de bespreking van de diverse
onderdelen nader worden ingegaan.2. De Grondwet en het EVRMIn verband van de uitspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de
Mens in de zaak Hadjinastassiou2 achtten de leden
van de PvdA-fractie het wenselijk om de door de Hoge Raad gevolgde praktijk,
inhoudende dat het aan het openbaar ministerie wordt toegestaan om in afwijking
van het bepaalde in artikel 433 van het Wetboek van Strafvordering middelen
van cassatie in te dienen binnen een maand nadat het openbaar ministerie de
beschikking heeft gekregen over een uitgewerkt vonnis, in de wet vast te leggen.
Ik dit verband deel ik mede dat ik voornemens ben om op korte termijn een
voorstel van wet voor te bereiden waarin voorstellen worden gedaan met betrekking
tot de te volgen procedure in cassatie. In het kader van dit voorstel van
wet zal ik aandacht besteden aan deze suggestie.De leden van de VVD-fractie vroegen naar een nadere verantwoording hoe
de voorstellen zich verhouden met de waarborgen van artikel 121 van de Grondwet.
Hierbij zal tevens worden ingegaan op de door de leden van de GPV-fractie
gestelde vraag naar de motivering van de keuze van de gedane voorstellen.
Ingevolge artikel 121 van de Grondwet dienen vonnissen de gronden te bevatten
waarop zij berusten, met uitzondering van de gevallen bij de wet bepaald.
De grondwetgever heeft derhalve ruimte opengelaten om bij wet in een uitzondering
te voorzien. De voorgestelde wetswijziging is derhalve verenigbaar met artikel
121. In zijn algemeenheid zal een inbreuk op dit beginsel zorgvuldig moeten
worden overwogen en een inbreuk zo beperkt mogelijk moeten worden gehouden.
De Commissie herijking Wetboek van Strafvordering (de commissie Moons) heeft
de wettelijke regeling in het licht van de bestaande praktijk opnieuw bekeken.
De vigerende praktijk laat zien dat, in afwijking van het wettelijke voorschrift,
inhoudende dat het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnis ten
tijde van de uitspraak gereed dienen te zijn, door de rechterlijke macht een
eigen criterium is ontwikkeld voor het uitwerken van deze stukken. De wettelijke
regeling is in de praktijk niet haalbaar gebleken. Bovendien acht de rechterlijke
macht het uit een oogpunt van efficiency niet zinvol om het proces-verbaal
en het vonnis uit te werken als er geen rechtsmiddel wordt ingesteld. Ik deel
het standpunt van de commissie dat het niet wenselijk is dat de feitelijke
gang van zaken en de wettelijke voorschriften uit elkaar lopen. De commissie
heeft voorts geconstateerd dat het thans gehanteerde criterium in de rechtspraktijk
geen problemen oplevert. Bij handhaving van de wettelijke regeling, lijkt
het risico groot dat de thans bestaande praktijk, die contra legem is, toch
zal worden gehandhaafd. Regeling bij wet brengt eenheid in normen en kan de
rechten van de verdediging en het openbaar ministerie vastleggen. Voorop heeft
gestaan de inbreuk zo beperkt mogelijk te houden. Voorgeschreven is dat het
verkorte vonnis aan alle wettelijke eisen dient te voldoen, behalve voor zover
het betreft de opsomming en de weergave van de inhoud van de bewijsmiddelen.
Voorts dient het vonnis volledig te worden uitgewerkt indien er een rechtsmiddel
wordt ingesteld of een van de procespartijen daartoe een verzoek indient.
De leden van deze fractie wezen voorts op het belang van vermelding van de
bewijsmiddelen alsmede de daaraan ten grondslag liggende feiten en omstandigheden
met het oog op de doelstellingen: overtuigingskracht van het vonnis, preventieve
werking en maatschappelijke verantwoording van de strafrechtelijke afdoening.
Mede om deze redenen wordt het vonnis in het openbaar uitgesproken. Ik deel
de vrees dat deze doelstellingen onder druk komen te staan bij veelvuldig
gebruik van het verkorte vonnis in zijn algemeenheid niet. Ten eerste wil
ik er op wijzen dat een vonnis weliswaar in het openbaar wordt uitgesproken,
doch deze openbare uitspraak niet een volledige weergave van het vonnis, inclusief
de bewijsvoering behelst. Bij de uitspraak wordt in het algemeen, afhankelijk
van de omstandigheid of de verdachte bij de uitspraak aanwezig is, met een
aantal punten volstaan. Voorts wil er op wijzen dat de rechterlijke macht
in deze een beleid heeft ontwikkeld dat in ingewikkelde en/of maatschappelijk
sterk in de belangstelling staande zaken wordt gekozen voor een uitgewerkt
vonnis. In deze zaken is er veelal voor de pers een afschrift van de uitspraak
aanwezig. Ten slotte zijn er bij de gerechten speciaal met voorlichting belaste
rechters en officieren van justitie aanwezig om zonodig een toelichting te
verschaffen.3. De procedure voor de meervoudige kamer in eerste aanleg AlgemeenDe leden van de VVD-fractie vroegen naar de mogelijkheid om in het verkorte
proces-verbaal ook de grote lijnen van de ter terechtzitting gewisselde argumenten
op te nemen. Ingevolge het voorgestelde artikel 138b (138c nieuw) dient het
verkorte proces-verbaal de uitspraken, voor zover niet in het verkorte vonnis
opgenomen, te vermelden, alsmede de aantekeningen waarvan de opneming anders
dan door artikel 326, eerste of tweede lid wordt verlangd. Dit laat open de
mogelijkheid dat de voorzitter ambtshalve of op verzoek van een van de procespartijen
aantekening kan gelasten van een bepaalde omstandigheid, verklaring of opgave
in het (verkorte) proces-verbaal. De procespartijen kunnen derhalve bewerkstelligen
dat een voor hen essentiële gebeurtenis in het (verkorte) proces-verbaal
wordt aangetekend. Weergave van de grote lijnen van de gevoerde argumenten
zou in de praktijk neerkomen op de weergave van de zakelijke inhoud van de
afgelegde verklaringen, zoals bedoeld in artikel 326, tweede lid, en in feite
betekenen dat er een volledig proces-verbaal moet worden opgemaakt. Daarnaast
is er nog een onderscheid tussen zaken waarbij de verdachte aanwezig was en
derhalve op de hoogte is van hetgeen ter terechtzitting is voorgevallen en
zaken die bij verstek zijn gevoerd. Voor verstekzaken waarbij de dagvaarding
niet in persoon is betekend is in het voorgestelde artikel 327a voorzien in
een speciale regeling om te waarborgen dat hetgeen getuigen en deskundigen
ter terechtzitting hebben verklaard wordt aangetekend.De leden van de fracties van de VVD, PvdA en GPV informeerden naar de
gevolgen van de mogelijkheid van verlenging van de uitspraak in die gevallen
dat aanstonds wordt gekozen voor een volledig uitgewerkt vonnis. De huidige
wettelijke regeling dat ten tijde van de uitspraak een volledig uitgewerkt
vonnis gereed moet zijn wordt in de praktijk niet gehaald. Het onderhavige
voorstel gaat uit van een verkort vonnis op het moment van de uitspraak. In
een aantal gevallen zal de rechter, al dan niet naar aanleiding van een verzoek
van een der procespartijen, besluiten om direct ten tijde van de uitspraak
een volledig vonnis gereed te hebben. In het voorstel is rekening gehouden
met de omstandigheid dat de termijn van veertien dagen dan problemen kan opleveren
en voorzien in de mogelijkheid dat de uitspraak op een later tijdstip kan
plaatsvinden. Een nadeel voor de verdachte kan zijn dat hij langer dan veertien
dagen op de uitspraak moet wachten. Hierbij is echter wel een
uiterste termijn gesteld van achtentwintig dagen. Het voordeel is, zoals door
de NVvR is opgemerkt, dat de verdachte dan wel aanstonds over een volledig
uitgewerkt vonnis beschikt. Ik ben niet zo beducht voor een aanzuigende werking
van dit voorschrift in dier voege dat de rechters in steeds meer zaken de
uitspraaktermijn op vier weken zullen gaan stellen. Consequentie van een latere
uitspraak dan 14 dagen na de terechtzitting is immers dat het vonnis aanstonds
dient te zijn uitgewerkt. Zoals uit het onderzoek naar de praktijk is gebleken
acht de rechterlijke macht het in zijn algemeenheid niet zinvol om voordat
er een rechtsmiddel is ingesteld een vonnis uit te werken. Zoals thans al
gebruikelijk is zal deze keuze naar verwachting dan ook beperkt blijven tot
die zaken, waarin op voorhand al vaststaat dat er een rechtsmiddel zal worden
aangewend en/of zaken die sterk in de maatschappelijke belangstelling staan.
De leden van de GPV-fractie informeerden tevens naar een verkorting van de
in artikel 365a, derde lid, weergegeven termijnen. Ik ben bereid indien blijkt
dat een verkorting van deze termijnen in de praktijk haalbaar blijkt te zijn
dit te zijner tijd in de wet vast te leggen. De inhoud van het verkorte vonnisIk deel de mening van de leden van de fracties van de PvdA, D66 en GroenLinks
dat de bewezenverklaring in het verkorte vonnis dient te worden opgenomen.
De vaststelling van de bewezenverklaring dwingt de rechter ertoe de bewijsvoering
zorgvuldig te bezien. De door de VVD-fractie geopperde aanvulling van het
verkorte vonnis met de bewijsmiddelen neem ik niet over. In de praktijk blijkt
de uitwerking van de bewijsvoering de zwaarste claim op de rechterlijke macht
te leggen. Uit het praktijkonderzoek is dan ook naar voren gekomen dat bij
geen van de rechtbanken thans de bewijsmiddelen in het verkorte vonnis plegen
te worden opgenomen. Indien het verkorte vonnis ook de bewijsmiddelen zal
dienen te bevatten wordt in wezen een volledig vonnis geëist. Hierbij
is het risico aanwezig dat de rechterlijke macht door het stellen van te hoge
eisen opnieuw een contra legem uitweg zal zoeken. Status van het verkorte vonnisDe door de leden van de GPV-fractie gemaakte opmerking dat het uitgewerkte
vonnis als zijnde vonnis waarvan beroep het verkorte vonnis als het ware terzijde
stelt is juist. Het verkorte vonnis zal er dan alleen toe dienen om controle
te kunnen uitoefenen op het feit of het uitgewerkte vonnis op de niet aangevulde
onderdelen gelijkluidend is aan de tekst van het verkorte vonnis. Termijn waarbinnen moet worden uitgewerktDe leden van de VVD-fractie vroegen te willen reageren op de stelling
dat er door deze regeling veelal hoger beroep zal worden ingesteld en na kennisneming
van de uitgewerkte stukken het hoger beroep weer zal worden ingetrokken. Ook
thans beschikt de verdachte, in de meerderheid van de gevallen, ten tijde
van het instellen van een rechtsmiddel niet over een uitgewerkt vonnis. Op
dit punt behelst het wetsvoorstel een codificatie van de bestaande praktijk.
Uit het onderzoek van mr Mevis blijkt dat de gerechten van oordeel zijn dat
er thans niet massaal rechtsmiddelen worden ingesteld om een uitgewerkt vonnis
te verkrijgen. Ook uit het onderzoek naar de gevolgen voor de verdediging
blijkt dat de huidige praktijk geen problemen oplevert. In antwoord op de
vraag van de leden van de GPV-fractie of de vermelding van de raadsman in
artikel 365c hem een zelfstandige bevoegdheid geeft, is het antwoord ontkennend.
De redactie is gelijkluidend aan de thans al in de artikelen 378, tweede lid,
en 395, tweede lid, Sv gebezigde redactie. Deze leden vroegen
tevens naar de gevolgen van de uitspraken van het EHRM in de zaken Lala en
Pellatoah. Bij brief van 14 november 1994 aan de Voorzitter van de vaste commissie
voor Justitie heb ik aangekondigd de gevolgen van deze uitspraken te zullen
verwerken in een wetsvoorstel dat een herziening van de verstekregeling bevat.
Het betreffende concept-wetsvoorstel inzake het onderzoek ter terechtzitting
is inmiddels voor advies aan diverse organen voorgelegd. Na ontvangst van
de adviezen zal ik mij beraden op een voorstel dat aan de ministerraad kan
worden voorgelegd. De benadeelde partijDe leden van de D66-fractie vroegen, onder verwijzing naar hetgeen ook
door de NVvR hieromtrent is opgemerkt, of de benadeelde partij niet een te
ruime bevoegdheid heeft gekregen om een uitgewerkt vonnis te vragen. De NVvR
heeft in haar advies opgemerkt dat de benadeelde partij in civilibus vooral
behoefte zal hebben aan een bewezenverklaring en de bewijsconstructie veelal
niets aan de zaak toevoegt. Ik heb in de bijgevoegde nota van wijziging, overeenkomstig
het advies van de D66-fractie, in artikel 326, vierde lid, Sv de benadeelde
partij toegevoegd. De benadeelde partij krijgt hiermee de mogelijkheid om
ter terechtzitting vastlegging in het procesverbaal te verzoeken van voor
hem relevante delen van ter terechtzitting afgelegde verklaringen. In artikel
365c van het voorstel is de bevoegdheid van de benadeelde partij om een uitgewerkt
vonnis te vragen gehandhaafd, doch is de rechter de mogelijkheid gegeven om
indien naar zijn oordeel een redelijk belang ontbreekt, bij voorbeeld omdat
alle noodzakelijke gegevens al te vinden zijn in het verkorte proces-verbaal
en het verkorte vonnis, het verzoek niet te honoreren. De mate van uitwerking van een vonnisDe leden van de PvdA-fractie informeerden naar de mogelijkheid om in gevallen
waarin een vonnis niet conform de wettelijke voorschriften is uitgewerkt,
de appelrechter de mogelijkheid te geven de zaak terug te wijzen. De leden
van de GPV-fractie hebben een dergelijke mogelijkheid al in de memorie van
toelichting gelezen en vroegen waarom is afgeweken van de geldende rechtspraak
op dit punt. De algemene regel is dat een appelrechter die wordt geconfronteerd
met een vonnis dat niet aan de wettelijke eisen voldoet het vonnis zal moeten
vernietigen. De door de PvdA-fractie geopperde mogelijkheid om in gevallen
waarin het vonnis niet conform de wet is uitgewerkt, de appelrechter de mogelijkheid
te geven de zaak terug te wijzen naar de rechter in eerste aanleg, is overwogen.
Toepassing van dit stelsel zou evenwel een aanzienlijke vertraging in het
proces veroorzaken. Om deze redenen is van deze mogelijkheid afgezien. B. De verstekzakenDe leden van de VVD-fractie vroegen of ook indien pas na enkele jaren
appel wordt aangetekend er een aangevuld vonnis en een proces-verbaal moet
worden opgemaakt en bij een bevestigend antwoord of dergelijke gegevens wel
zo lang worden bewaard. In artikel 365a, tweede lid, van het voorstel is hiervoor
een regeling getroffen. De algemene regel is dat bij het aanwenden van een
rechtsmiddel het vonnis dient te worden aangevuld. Deze regel is evenwel niet
van toepassing indien het appel meer dan drie maanden na de uitspraak is aangetekend.
Voor het proces-verbaal is in artikel 327a, tweede lid, van het voorstel voorzien
in een specifieke regeling in gevallen waarin in verstekzaken wel getuigen
of deskundigen zijn gehoord dan wel zich een benadeelde partij in het strafproces heeft gevoegd. In dergelijke gevallen wordt wel een volledig
proces-verbaal opgemaakt. Deze regeling sluit aan bij de thans al geldende
regeling voor de enkelvoudige kamer. 4. De meervoudige kamer rechtdoende in appelDoor de leden van de GPV-fractie werd gevraagd of door de gerechtshoven
nog de lijn wordt gevolgd dat in alle gevallen veiligheidshalve het vonnis
in eerste aanleg wordt vernietigd. Uit het door mr Mevis verrichtte praktijkonderzoek
blijkt dat ondanks mogelijke problemen in cassatie met name het Hof Amsterdam
en het Hof den Bosch proberen zoveel mogelijk vonnissen te bevestigen. Bij
de andere hoven wordt eerder veiligheidshalve vernietigd. Doch ook deze hoven
hechten er zeer aan dat er wel een uitgewerkt vonnis en proces-verbaal aanwezig
is. Het is anders ook niet mogelijk om een goed beeld te krijgen van hetgeen
zich ter terechtzitting in eerste aanleg heeft afgespeeld. Voorts voorzoet
de wet in de mogelijkheid om ook uit een vernietigd vonnis onderdelen, voor
zover deze niet aan nietigheid lijden, over te nemen. 5. De enkelvoudige kamer, rechtdoende in eerste aanlegHoofdregel bij de enkelvoudige kamer is dat er geen schriftelijk, maar
mondeling vonnis wordt gewezen. Het mondeling vonnis dient te worden aangetekend.
In het algemeen kan het opmaken van een proces-verbaal achterwege blijven
en worden volstaan met een stempelvonnis. De wet noemt een aantal situaties
waarin er wel een proces-verbaal van de zitting dient te worden opgemaakt
en het vonnis op een door de Minister van justitie voorgeschreven wijze in
het proces-verbaal van de zitting dient te worden aangetekend. Daarnaast noemt
de wet de mogelijkheid van een schriftelijk vonnis. In antwoord op de vraag
van de VVD-fractie naar de gevallen waarin een schriftelijk vonnis zal worden
gebezigd kan worden gesteld dat het schriftelijk vonnis zal moeten worden
gereserveerd voor ingewikkelde of principiële zaken en zaken waarin het
civiele belang op voorhand vaststaat. De rechter kan hiertoe ambtshalve besluiten
dan wel naar aanleiding van een verzoek van een der procespartijen. Hierbij
kan bij voorbeeld worden gedacht aan zaken die in het kader van een proefproces
zijn aangebracht of zaken waarin de verdachte er op wijst een civiel belang
te hebben. Een dergelijk verzoek zal op de terechtzitting kenbaar moeten worden
gemaakt. Hoofdregel is immers dan er direct mondeling uitspraak wordt gedaan.
De door de leden van de VVD-fractie veronderstelde mogelijkheid om achteraf
nog een schriftelijk vonnis te verzoeken is derhalve niet mogelijk, er zal
dan al mondeling uitspraak zijn gedaan en de weg van artikel 378, tweede lid,
moeten worden gevolgd. De leden van deze fractie vroegen eveneens naar de
mogelijkheid van appel tegen een afwijzende beslissing van de enkelvoudige
rechter om schriftelijk vonnis te wijzen. In de wet is niet voorzien in een
dergelijke mogelijkheid. Hierbij dient te worden bedacht dat de procespartijen
een verzoek tot een aantekening van het mondeling vonnis kunnen doen en een
aantekening van het mondeling vonnis weliswaar in vorm afwijkt van een schriftelijk
vonnis, doch overeenkomstig de daarvoor voorgeschreven wijze van aantekening,
wel aan alle wettelijke eisen zal dienen te voldoen. In tegenstelling tot
het door de meervoudige kamer gebezigde verkorte vonnis, zal de aantekening
mondeling vonnis ook de bewijsvoering dienen te bevatten. Uit het gedane praktijkonderzoek
blijkt bovendien dat er slechts zelden schriftelijk vonnis wordt gewezen. 7. WerklasteffectenDoor de leden van de fracties van de VVD, CDA en GPV is gevraagd naar
de effecten van het onderhavige voorstel op de werklast van de rechterlijke
macht. Zoals hiervoren onder paragraaf 1, algemeen, al is weergegeven volgt
het wetsvoorstel in grote lijnen de thans al door de gerechten gehanteerde
praktijk. Voor de werkbelasting worden derhalve geen grote gevolgen verwacht.
Zoals de CDA-fractie al veronderstelde ben ik bereid om verder na te denken
over mogelijkheden voor efficiënter werken en werkbesparing voor de rechterlijke
macht. Voorts stelden de leden van deze fractie de brief van de NVvR van 19
januari 1995 aan de orde. Ik ben er van uitgegaan dat gedoeld wordt op het
advies van de NVvR van 19 januari 1994 over het onderhavige wetsvoorstel.
Met de geciteerde passage wordt kennelijk gedoeld op de door de NVvR gemaakte
opmerking dat aan de benadeelde partij te ruime mogelijkheden zijn toegekend
om een aangevuld vonnis te vragen. In paragraaf 3, onderdeel «de benadeelde
partij» , heb ik al aangegeven bij nota van wijziging aan deze bezwaren
tegemoet te willen komen. De leden van de VVD-fractie vroegen of overwogen
is aan te geven hoe en in welke vorm de ter terechtzitting gemaakte aantekeningen
dienen te worden bewaard. In de wet is in artikel 326 aangegeven van welke
gebeurtenissen aantekening dient te worden gemaakt. De vorm waarin dit gebeurt
is aan de gerechten overgelaten. Zo wordt bij een aantal gerechten in grote
zaken gebruik gemaakt van een bandopname van de terechtzitting. Uit het praktijkonderzoek
en uit het advies van de NVvR is niet naar voren gekomen dat de gerechten
op dit punt behoefte hebben aan een nadere regeling. Artikelen Artikelen 138a en 138b (artikelen 138b en 138c nieuw)De door de leden van de GPV-fractie gestelde vraag of onder verkort vonnis
mede verkort arrest dient te worden verstaan kan ik bevestigend beantwoorden.
Ingevolge artikel 415 zijn de artikelen betreffende het verkorte proces-verbaal
en het verkorte vonnis in hoger beroep van overeenkomstige toepassing verklaard.
In navolging van de voorstellen van de commissie is er voor gekozen om de
nieuwe begrippen verkort proces-verbaal en verkort vonnis in de betekenistitel
op te nemen. Naar aanleiding van de opmerking van de GPV-fractie dat het vonnis,
naast een uitspraak, ook andere onderdelen bevat is om dit duidelijker tot
uitdrukking te brengen in artikel 138a (oud) uitspraak vervangen door vonnis.
Door de invoering van de Wet van 8 november 1993, S 596, waarbij al is voorzien
in een artikel 138a, dienen de artikelen 138a en 138b van dit voorstel te
worden vernummerd tot de artikelen 138b en 138c. Artikel 277De leden van de PvdA-fractie vroegen of op niet nakoming van het voorgestelde
zesde lid geen nietigheid moet worden gesteld. Dit dient te worden bezien
in het kader van het wetsvoorstel 23 705 tot wijziging van het Wetboek
van Strafvordering (vormverzuimen). Hierin wordt als uitgangspunt gehanteerd
dat slechts voor bedreiging met formele nietigheid in aanmerking komen die
voorschriften waarvan de gerede verwachting bestaat dat er zich geen, ook
niet het lichtste, geval laat denken waarin nietigheid als te zware sanctie
wordt ervaren. In de andere gevallen is er voor gekozen de beoordeling van
de rechtsgevolgen van de schending aan de rechter over te laten. Zo kan men
denken aan een geval waarin is volstaan met een verkort proces-verbaal van
de terechtzitting alwaar het onderzoek is geschorst, in plaats van het conform
het zesde lid vereiste volledige proces-verbaal en het onderzoek
na schorsing bij voorbeeld omdat de verdachte is verschenen opnieuw wordt
aangevangen. De leden van de GPV-fractie informeerden naar de motivering van
het zesde lid. Uit het praktijkonderzoek van mr Mevis is naar voren gekomen
dat bij de meerderheid van de gerechten het thans al gebruikelijk is om in
geval van schorsing van het onderzoek een volledig proces-verbaal uit te werken.
Deze regeling is in het onderhavige voorstel verwerkt. Hierbij dient te worden
bedacht dat de wet weliswaar uitgaat van de gedachte dat er een onderzoek
plaatsvindt, maar het niet op voorhand vaststaat dat het onderzoek in dezelfde
samenstelling zal worden voortgezet. Artikel 327aDe door de leden van de GPV-fractie voorgestelde uitbreiding van artikel
327a, tweede lid, met het geval dat zich anderszins een omstandigheid heeft
voorgedaan waaruit blijkt dat de verdachte met de dag van de (nadere) terechtzitting
bekend was en derhalve de beroepstermijn veertien dagen na de einduitspraak
afloopt, is opgenomen in de bijgevoegde nota van wijziging. De artikelen 378
en 395 zijn in gelijke zin aangevuld. De achtergrond van het derde lid is
gelegen in de omstandigheid dat de verdachte in beginsel recht heeft op een
uitgewerkt proces-verbaal en een volledig vonnis, indien hij dit wenst, bij
voorbeeld omdat de verklaringen opgenomen in het proces-verbaal van belang
kunnen zijn in een civielrechtelijke procedure. Indien de verdachte niet het
in de artikelen 365c, derde lid, juncto 327a, derde lid, toegekende recht
zou toekomen zou hij dit alleen kunnen bewerkstelligen door een rechtsmiddel
aan te wenden. Artikel 345De leden van de PvdA-fractie stellen voor om de rechter te verplichten
altijd na 14 dagen uitspraak te doen, doch de mogelijkheid te bieden om te
bepalen dat een uitgewerkt vonnis pas na 14 dagen ter beschikking is. In de
voorgestelde regeling heeft de rechter de mogelijkheid om na 14 dagen verkort
vonnis te wijzen of te kiezen voor een direct uitgewerkt vonnis. In het laatste
geval kan hij de uitspraak verlengen tot maximaal 28 dagen. De voorgestelde
tekst gaat van een maximale termijn, het staat de rechter derhalve vrij te
kiezen voor bij voorbeeld het doen van de uitspraak na 20 dagen. De procespartijen
kunnen ter terechtzitting hun eventuele voorkeur voor een verkort vonnis dan
wel een uitgewerkte versie aan de rechter kenbaar maken. Het nadeel van de
de door de PvdA-fractie voorgestelde regeling is dat er kennelijk na 14 dagen
kan worden volstaan met een mondeling vonnis, waardoor er weer een nieuwe
variant aan de regeling wordt toegevoegd. De verdachte zal dan ook 14 dagen
moeten wachten op een uitgewerkt vonnis. Bovendien kan men zich in ingewikkelde
zaken voorstellen dat de rechter ook niet in staat is om zich binnen 14 dagen
een voldoende verantwoord beeld van de zaak te kunnen vormen voor een mondelinge
uitspraak. Hij zal dan toch weer zijn uitvlucht moeten zoeken in de door de
GPV-fractie genoemde uitwegen. Voorts verwijs ik naar hetgeen in paragraaf
3, onder algemeen is opgemerkt. Artikel 365aDe leden van de PvdA-fractie stelden de vraag of voor vrijheidsstraffen
van maximaal 12 maanden niet een kortere termijn voor uitwerking van maximaal
1 maand in aanmerking genomen zou kunnen worden. Afgezien van de omstandigheid
dat het stellen van een kortere termijn voor deze zaken zijn weerslag zal
vinden in de termijn van uitwerking voor de andere zaken, deel ik het standpunt
van de PvdA-fractie dat juist deze groep de doorstroming naar
de gevangenis blokkeert niet geheel. Bij deze groep van kortgestraften zal
zich immers nog weleens de omstandigheid kunnen voordoen dat de duur van de
voorlopige hechtenis de opgelegde straf dreigt te gaan overschrijden. In deze
gevallen zal de voorlopige hechtenis worden opgeheven. Bij de groep van langgestraften
zal deze situatie zich niet zo snel voordoen. De kans op verstopping van de
doorstroom naar de gevangenissen lijkt bij deze groep dus juist groter dan
bij de groep van kort gestraften. Artikel 365bIn het eerste lid van dit artikel wordt voorzien in de naar verwachting
zeer uitzonderlijke situatie dat geen van de rechters die op de zaak heeft
gezeten in staat is het aangevulde vonnis te tekenen. De voorzitter zal in
elk geval beschikken over het verkorte vonnis en het procesdossier. De door
de GPV-fractie gedane suggestie voor wijziging van dit artikel is in de nota
van wijziging overgenomen. Artikel 426dIn antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie hoe de aantekening
van het mondeling vonnis in het procesverbaal als bedoeld in dit artikel zal
worden geregeld kan ik mededelen dat daarbij zal worden aangesloten bij de
reeds bestaande regeling omtrent de aantekening van een vonnis in het proces-verbaal
van de terechtzitting. De Minister van Justitie,W. Sorgdrager XNoot1P. A. M. Mevis, Ingekort en weggelaten, De praktijk van kop-staart-vonnissen
in de strafrechtspleging. Gouda Quint bv, Arnhem 1992.XNoot2EHRM, arrest van 16 december 1992, Series A, nr. 252. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23989-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl