Voorstel van wet Horn en Rietkerk tot wijziging Wetboek van Strafrecht m.b.t. strafverzwaring bij gewelddelicten; Advies en nader rapport (advies Raad van State en reactie van de indieners)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26295, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-06-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26295 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26295Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 295Voorstel van wet van de leden Kalsbeek-Jasperse en Van Heemst tot wijziging
van het Wetboek van Strafrecht met betrekking tot strafverzwarende omstandigheden
bij gewelddelictenAADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 4 maart
1999 en de reactie van de indieners d.d. 1 juni 1999, aangeboden aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
27 november 1998, heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting
van de leden Kalsbeek-Jasperse en Van Heemst tot wijziging van het Wetboek
van Strafrecht met betrekking tot strafverzwarende omstandigheden bij gewelddelicten.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.Het wetsvoorstel tot verzwaring van de maximumstraf bij gewelddelicten
gepleegd tegen personen die dit soort delicten trachten te voorkomen, vormt
blijkens de memorie van toelichting een reactie op een aantal dergelijke in
de afgelopen jaren gepleegde delicten die sterk de aandacht van het publiek
hebben getrokken en de gevoelens van veiligheid van burgers ernstig hebben
aangetast.Dat, naar in de memorie van toelichting wordt gesteld, de overheid er
geen twijfel over mag laten bestaan dat die gebeurtenissen ontoelaatbaar zijn
en de mensen die de moed hebben van hun burgerzin blijk te geven behoort te
beschermen, is volstrekt duidelijk. De Raad van State meent echter dat de
thans voorgestelde wijziging van het Wetboek van Strafrecht (WvS) niet het
geëigende middel is om die doeleinden te bereiken.De indieners beschouwen het strafrecht in een rechtsstaat als één
van de middelen om antwoord te geven op de vraag wat een samenleving nu wel
en niet acceptabel gedrag vindt. Het zou niet getuigen van realiteitszin om
te verwachten dat enkel door wijziging van het Wetboek van Strafrecht de problematiek
die aanleiding is voor het wetsvoorstel, kon worden opgelost. Dat neemt niet
weg dat het strafrecht bij uitstek geschikt is om normen te stellen aan het
gedrag van individuen. In artikel 304 van het Wetboek van Strafrecht zijn
strafverzwaringsgronden opgenomen. De in dit artikel opgenomen bepalingen
strekken ertoe tot uitdrukking te brengen dat bepaalde vormen van mishandeling
een zwaardere strafmaat rechtvaardigen. Het wetsvoorstel sluit derhalve aan
bij de bestaande systematiek van het Wetboek van Strafrecht. Zoals ook in het advies van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak
(NVvR) van 6 november 1998 (8.3.9) naar voren wordt gebracht, kunnen bij gewelddelicten
waarop het wetsvoorstel het oog heeft, de strafverzwarende omstandigheden
reeds met bestaande wetgeving duidelijk in de straf tot uiting worden gebracht
(artikelen 300 tot en met 303 WvS). Van invoering van een nieuwe strafverzwaringsgrond
die – hetgeen ook in de toelichting wordt erkend – voor het openbaar
ministerie veelal ook nog een reële verzwaring van de bewijslast zal
betekenen, kan gelet hierop nauwelijks een bijdrage van enige betekenis aan
het voorkomen en de bestrijding van die delicten worden verwacht. Het stellen
van een norm, die slechts ten doel heeft om de laakbaarheid van een bepaald
gedrag tot uiting te brengen, doch die geen wezenlijke betekenis heeft in
het kader van het voorkomen en bestrijden van strafbare feiten, is uit een
oogpunt van geloofwaardigheid van het strafrecht niet gewenst.De indieners erkennen dat strafverzwarende omstandigheden bij geweldsdelicten
waarop het voorstel betrekking heeft door de rechter reeds met artikelen 300
tot en met 303 WvS tot uiting kunnen worden gebracht. Zij zijn echter de mening
toegedaan dat specifieke strafverzwarende omstandigheden ook in de wet tot
uiting zouden moeten komen. Artikelen 300 tot en met 303 WvS hebben slechts
betrekking op de gevolgen van de mishandeling en op het al dan niet plaatsvinden
van de mishandeling met voorbedachte rade. In geen van deze artikelen wordt
tot uitdrukking gebracht dat de specifieke omstandigheden waaronder het delict
plaats vindt aanleiding kan zijn tot het opleggen van een zwaardere straf.
In artikel 304 WvS wordt wel expliciet tot uitdrukking gebracht dat mishandeling
van bepaalde categorieën slachtoffers, te weten familieleden en ambtenaren
in functie, aanleiding kan zijn voor het opleggen van een zwaardere straf.
Als de overheid de ontoelaatbaarheid tot uitdrukking wil brengen van mishandeling
van een bepaalde categorie slachtoffers, ligt het in de rede bij het laatstgenoemde
artikel aansluiting te zoeken.Invoering van een strafverzwaringsgrond zal per definitie een verzwaring
van de bewijslast voor het openbaar ministerie tot gevolg hebben. Naast het
bewijzen van schuld aan het delict waarvoor een verdachte wordt vervolgd,
zal immers moeten worden aangetoond dat er sprake was van bijzondere omstandigheden
die de strafverzwaring rechtvaardigen. Van een verzwaring van de bewijslast
is echter ook sprake als het openbaar ministerie voorbedachte rade aan moet
tonen (zoals in art. 302–303 WvS). Een verdachte kan mishandeling met
voorbedachte rade ten laste worden gelegd. Als de voorbedachte rade niet kan
worden bewezen, heeft dat niet tot gevolg dat de verdachte niet kan worden
veroordeeld wegens mishandeling. Datzelfde is het geval als het openbaar ministerie
mishandeling ten laste legt en met een beroep op artikel 304 WvS een verhoging
van de strafmaat eist. Als de strafverzwarende omstandigheid niet kan worden
bewezen, kan de verdachte evengoed worden veroordeeld wegens mishandeling
(het bepaalde in artikel 304 onder 3° uitgezonderd). Het is uiteindelijk
aan het openbaar ministerie om te bepalen of de omstandigheden waaronder de
mishandeling plaatsvonden een verhoging van de strafmaat met een beroep op
artikel 304 WvS rechtvaardigen en indien zij die mening zijn toegedaan, of
het ten laste gelegde kan worden bewezen. In de in de memorie van toelichting
met name genoemde gevallen van mishandeling van burgers die trachtten een
strafbaar feit te voorkomen, achten de indieners het zeer wel mogelijk dat
het openbaar ministerie hierin zou zijn geslaagd.Overigens merken de indieners op dat in hun ogen het strafrecht maar een
beperkte rol kan worden toegedicht in het voorkomen van bepaalde
strafbare feiten. De voornaamste betekenis van het strafrecht is volgens hun
gelegen in het bestrijden (in de betekenis van bestraffen) ervan.
Het bestraffen van strafbare feiten is van wezenlijk belang voor het waarborgen
van het vertrouwen van burgers in de rechtsstaat en het bevredigen van het
rechtvaardigheidsgevoel van burgers.De Raad is dan ook met de NVvR in het advies van 27 maart 1998 (8.3.19)
naar aanleiding van het wetsvoorstel tot wijziging van artikel 141 WvS –
waarover heden eveneens advies wordt uitgebracht – van oordeel dat het
de voorkeur verdient eerst de huidige mogelijkheden binnen het strafrecht
om openlijke geweldpleging tegen te gaan te evalueren alvorens naar nieuwe
middelen wordt gegrepen. De onlangs door de minister aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal aangeboden notitie Voorkoming en bestrijding van geweld
op straat (kamerstukken II 1997/98, 25 907, nr. 1) met maatregelen ter
voorkoming en bestrijding van dit geweld zou daarvoor een geschikt uitgangspunt
kunnen zijn.De indieners zijn met de Raad van State van mening dat het zinvol is om
de mogelijkheden binnen het strafrecht om openlijke geweldpleging tegen te
gaan te evalueren. Eerder werd reeds betoogd dat dit voorstel niet primair
tot doel heeft geweldpleging te voorkomen. Deze aanbeveling is dan ook niet
in strijd met het wetsvoorstel.In de notitie Voorkoming en bestrijding van geweld op straat
wordt de oorzaak van veel gevallen van geweldpleging gelegd bij het ontbreken
van voldoende sociale cohesie. De – doorgeschoten – individualisering
is volgens de notitie de voedingsbodem voor verharding en verruwing in de
samenleving. Uitgaansgeweld wordt in de hand gewerkt door de anonimiteit in
de nachtelijke uren. «Door gebrek aan toezicht en door gebrek aan sociale
controle hebben jongeren het idee gekregen dat men kan doen en laten wat men
wil; er is toch geen reactie vanuit de omgeving», aldus de notitie (kamerstukken
II, 25 907, nr. 1, p. 3). De indieners zijn van mening dat de overheid
alles in het werk moet stellen deze trend te doorbreken. Als burgers die uit
de anonimiteit treden en hun mede burgers aanspreken op hun gedrag, als gevolg
daarvan slachtoffer worden van mishandeling moet er naar de daders èn
naar de maatschappij een duidelijk signaal worden afgegeven dat dat niet wordt
getolereerd.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Kalsbeek-JasperseVan Heemst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26295-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl