Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2007; Lijst van vragen en antwoorden over de brief van de staatssecretaris van VWS van 31 mei 2007 met haar visie en acties om de kwaliteit van leven voor de cliënten van zorghuizen te vergroten (Kamerstuk 30800 XVI, nr. 146)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-XVI, nr. 184 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-XVI nr. 184

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567891011121314151617181920212222 *25262728293335373841434445464849505152535455565759606365666768697071727374757678798182
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2007nr. 1841LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 17 september 2007De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport2 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over de brief van 31 mei 2007 inzake met haar visie
en acties om de kwaliteit van leven te vergroten voor de cliënten van
zorghuizen (Kamerstuk 30 800 XVI, nr. 146).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 17 september
2007. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,SmeetsDe griffier van de commissie,Teunissen1In haar brief spreekt de staatssecretaris over het
feit dat er relatief veel mensen met formele zorg te maken krijgen en de effecten
daarvan. In hoeverre wordt er in dit plan rekening gehouden met de lange wachtlijsten
voor zorghuizen? Is de staatssecretaris voornemens iets te doen aan de steeds
toenemende wachtlijsten voor zorghuizen?Vooraf vind ik het zinvol om het beeld van de wachtlijsten van zorghuizen
te nuanceren. Uit de analyse1 van College voor
Zorgverzekeringen blijkt dat een groot aantal mensen op de wachtlijst met
een indicatie voor verblijf vooralsnog geen gebruik maken van het intramurale
zorgaanbod. Zij wonen nog thuis en krijgen daar de zorg die zij nodig hebben.
Voor mensen die op de wachtlijst staan voor een zorghuisplaats en ook daadwerkelijk
intramurale zorg willen ontvangen, biedt dit plan extra mogelijkheden om de
wachttijd te verkorten. Enerzijds omdat extra plaatsen beschikbaar komen in
kleinschalige woonvormen en anderzijds omdat meer middelen worden uitgetrokken
om intramurale zorg te kunnen leveren.2De formele zorg in ons land is in vergelijking met
andere Europese landen goed geregeld, is van hoog niveau en er wordt relatief
een groot beroep op gedaan. Vindt u dat deze relatieve hoge vraag afgeremd
moet worden? Zo ja, op welke manier gaat u dat bewerkstelligen? Zo nee, waarom
niet?Als algemeen uitgangspunt geldt dat mensen die recht hebben op zorg en
daarvoor ook geïndiceerd worden, deze zorg ook geleverd moeten krijgen.
We zien echter dat de aanspraken in de AWBZ niet altijd even scherp zijn omschreven.
Met name bij ondersteunende begeleiding is in de afgelopen jaren sprake van
een zeer scherpe stijging. Bij sommige activiteiten valt het te betwijfelen
of deze ten laste van de AWBZ gebracht moeten worden of dat ze op een andere
wijze gefinancierd kan worden.3De keerzijde van die vaststelling is dat aan deze zorg
een prijskaartje hangt, en dat er daarnaast ook door de zorg een groot beslag
gedaan wordt op de arbeidsmarkt. Is de staatssecretaris van mening dat de
huidige kwaliteit en beschikbaarheid van AWBZ-zorg de komende jaren in onverminderde
mate beschikbaar zal zijn, ook in het licht van de steeds verdergaande vergrijzing?
Zo ja, kunt u dan aangeven wat de toenemende vraag door de vergrijzing voor
effect zal hebben op de ontwikkeling van de AWBZ-premie? Erkent u dat door
uw voorstellen de premie, ook zonder dat de vraag zal stijgen, onder druk
zal komen te staan, doordat uw voorstellen de zorg simpelweg duurder maakt?
Zo nee, kunt u dat dan verklaren? Heeft u überhaupt een idee hoe groot
het beslag mag zijn van de AWBZ-premie op het inkomen? Kunt u daar een indicatie
van geven? Zo nee, waarom niet?Mijn opdracht voor deze kabinetsperiode is dat ik investeer in de langdurige
zorg voor nu, voor straks en voor morgen. Morgen betekent voor mij de toekomst
van de AWBZ. Alleen maatregelen op de korte en middellange termijn zijn niet
voldoende. Ik heb de Sociaal Economische Raad gevraagd advies uit te brengen
over de toekomst van de AWBZ. De SER moet antwoord geven op de vraag welke
vormen van zorg er in de toekomst in de AWBZ moeten blijven en hoe dit zich
verhoudt tot collectieve financiering. Een verdere stijging van de premie
acht ik op korte termijn niet wenselijk.4Familie en mantelzorgers voelen zich door de zorg,
maar ook door de politiek, niet altijd serieus genomen. Zij dragen enorm bij
in de zorg en verdienen niet alleen de waardering van de samenleving, maar
zij hebben er ook recht op actief betrokken te worden bij de keuzes die er
in de zorg rondom een cliënt worden genomen. Deelt de staatssecretaris
deze mening? Familieleden hebben vaak het gevoel buitengesloten te worden
bij het nemen van beslissingen rondom een (demente) cliënt. Ook voelen
zij zich machteloos wanneer er in hun ogen zaken plaats hebben in een instelling
die zij niet juist vinden. Herkent de staatssecretaris dit probleem, en kan
zij de Kamer voorstellen doen om dit probleem op te lossen?Wie een actieve bijdrage levert in de zorg moet bij de organisatie van
de zorg ook actief betrokken worden. Dat geldt voor mantelzorgers( vaak familie)
en vrijwilligers. In het coalitie akkoord is het belang van mantelzorgers
en vrijwilligers dan ook vastgelegd.Daarnaast kunnen familieleden optreden als vertegenwoordiger van de cliënt
als deze niet in staat is om haar of zijn belangen op het gebied van zorg
te behartigen.Het familielid moet dan wel in de geest van de cliënt handelen. Bij
een meningsverschil tussen de cliënt of degene die deze vertegenwoordigt
en de (rest van de) familie weegt de keuze van de cliënt voor een zorgaanbieder
het zwaarst.Ik wil de positie van de cliënt of zijn vertegenwoordiger versterken
door het zorgplan dat in overleg met de cliënt tot stand komt, wettelijk
te verankeren. De minister en ik onderzoeken de mogelijkheden van één
wet cliënt en kwaliteit van zorg. Daarmee zou de zeggenschap van de cliënt
of zijn vertegenwoordiger groter moeten worden. In september zal ik de Tweede
Kamer een aparte beleidsbrief over mantelzorgers en vrijwilligers toezenden.5Veel zorginstellingen, of zorghuizen, hebben een grote
groep vrijwilligers die onmisbaar zijn geworden in de organisatie. Daarnaast
leveren ook familieleden vaak een bijdrage aan de zorg. Dit samenspel maakt
het mogelijk dat er niet alleen aandacht is voor de primaire zorgverlening
in een instelling, maar juist ook voor het «welbevinden». Zij
zijn onmisbare schakels in de ouderenzorg. In de brief van de staatssecretaris
worden beide groepen niet genoemd. Op welke wijze gaan vrijwilligers en mantelzorgers
onderdeel uitmaken van het beleid van de regering de komende vier jaar?In september zal ik de Tweede Kamer een aparte beleidsbrief over mantelzorgers
en vrijwilligers toezenden.6In de brief wordt gesteld dat de overheid meer vertrouwen
moet geven aan de dialoog tussen cliënt en zorgprofessional. Hoe zal
worden omgegaan met situaties waar dialoog niet leidt tot een voor beide partijen
aanvaardbare oplossing?In de brief wordt gesproken over de beloning van goede
kwaliteit. Wat wordt met deze opmerking bedoeld? Daarop aansluitend wordt
gesteld dat u diegenen die uw vertrouwen schaden daarop zal aanspreken. Kunt
u deze straffe opmerking verduidelijken?Het heeft de sterke voorkeur dat verschil van inzichten in de zorg in
gezamenlijkheid worden opgelost. Ik erken dat er altijd situaties zijn waarin
dat niet meer lukt. Op dat moment treedt de procedure in werking zoals de
wet Klachtrecht zorginstellingen deze voorschrijft. Een cliënt of diens
wettelijke vertegenwoordiger kan een klacht indienen bij de interne klachtencommissie.
Uiteindelijk is er de mogelijkheid om de regionale klachtencommissie of daarna
de rechter uitspraak te laten doen.In antwoord op uw tweede vraag merk ik het volgende op. Op dit moment
heeft het voor een zorginstelling maar beperkt consequenties wanneer de kwaliteit
van zorg niet goed is. Het zorgkantoor is verplicht alle aanbieders te contracteren.
In de financiering of in het toezicht zijn geen mogelijkheden om goed presterende
instellingen te belonen. Daarnaast is het voor cliënten vaak niet duidelijk
wat een goed presterende instelling is. Heldere informatie hierover is nog
niet beschikbaar. Dit betekent dat instellingen weinig prikkel ervaren om
goede kwaliteit van zorg te bieden. Hierin wil ik verandering brengen. Het
moet voor een zorginstelling interessant en vanzelfsprekend zijn om goede
kwaliteit te bieden. Ik onderzoek op welke wijze goede kwaliteit beloond kan
worden.7De regering wil geen nieuwe dogma’s ontwikkelen
op het gebied van scheiden van wonen en zorg. Vindt de staatssecretaris het
nog passen bij deze tijd dat mensen, die langdurig zijn aangewezen op verpleeghuiszorg,
deze zorg voornamelijk kunnen ontvangen in AWBZ-instellingen waar de prijzen
voor het wonen onderdeel zijn van de AWBZ-eigen bijdrage en waar van keuzevrijheid
nauwelijks sprake is? Erkent de staatssecretaris dat keuzes die op dit gebied
de komende jaren worden gemaakt, nog decennia lang hun uitwerking zullen hebben?
Op welke wijze gaat u de keuzevrijheid garanderen voor de generaties die na
2011 gebruik moeten maken van deze voorzieningen?Ik wil de keuzevrijheid van burgers garanderen door te streven naar meer
variatie in woonvormen en toename van de keuzemogelijkheden van cliënten.
Deze keuzemogelijkheid moet er dan zijn, zowel in de intramurale sector –
ervan uitgaande dat er altijd voor een deel van de verblijfspopulatie een
intramurale voorziening nodig zal zijn – als op de woonmarkt. Zoals
ik in mijn brief van 31 mei 2007 heb aangegeven is het streven dat 6000 «woonplaatsen»
tot stand komen voor de zwaarste groepen.In de intramurale sector verwacht ik een sterke prikkel van de invoering
van integrale tarieven zoals ik in mijn brief Met zorg ondernemen van 9 juli
2007 (TK 2006–07, nr. 27 659) heb verwoord. De instellingen krijgen
meer vrijheid om te bouwen conform de wens van de klant. Ik wil verder de
totstandkoming van kleinschalige woonvormen – waarvan er relatief weinig
zijn – bevorderen, onder meer is daarvoor een stimuleringsregeling in
voorbereiding.Ook op de woonmarkt wil ik meer keuzemogelijkheden voor mensen met beperkingen
creëren. Variatie waarmee ook ingespeeld kan worden op verschillen in
inkomens van burgers. Mijn collega van Wonen, Wijken en Integratie en ik stimuleren
daartoe de totstandkoming van voldoende nultredenwoningen, waaronder woningen
met zorg en diensten, het zogenaamde «verzorgd wonen». Het gaat
dan mede om groepswonen voor mensen met dementie. Een belangrijk instrument
vanuit de zorg is het «volledig pakket thuis» (VPT) waarmee het
voor verpleeghuiscliënten mogelijk wordt het volledige pakket verpleeghuiszorg
thuis te ontvangen mits de zorgaanbieder dit kan en wel leveren. De zorg en
diensten worden dan vanuit de AWBZ betaald, de huisvestingskosten (o.a. huur,
gas water en licht) zijn dan voor rekening van de cliënt. De eigen bijdrage
wordt daar op aangepast. Het VPT is per 1 juli 2007 ingevoerd en mijn
streven is dat per 1 januari 2008 ook instellingen die geen verblijf
aanbieden VPT kunnen leveren.8De komende jaren zijn er jaarlijks 1500 verpleeghuisplaatsen
extra nodig. Daarnaast is het de doelstelling van het kabinet om binnen 4
jaar iedere verpleeghuisbewoner een eenpersoonskamer te garanderen.
Hoeveel geld is er beschikbaar om deze doelstellingen de komende jaren te
halen? Heeft u zich verzekerd van de inzet en bereidwilligheid van gemeenten
en provincies om binnen die periode ook versneld mee te werken aan het realiseren
van (ver)bouwplannen? Beschikt u over middelen om hen tot medewerking te dwingen?
Bent u bereid om de kamer dit najaar een plan te sturen waarin staat op welke
plaatsen u de komende jaren extra initiatieven verwacht en waarin u aangeeft
of deze doelstellingen niet alleen financieel haalbaar zijn, maar ook ruimtetechnisch?
In dit kader wordt erop gewezen dat bij een verbouwing in de AWBZ-sfeer tussen
plan en realisatie ongeveer 10 jaar zit.Met betrekking tot de financiering van dit beleid merk ik op dat voor
de afbouw van meerbedskamers in een eerdere fase middelen in de AWBZ zijn
gereserveerd (TK 2005–2006, 30 300 XVI, nr. 174). In deze
brief heb ik geschetst dat voor veel instellingen, waarbij sprake is van drie-
en meerbedskamers, geldt dat zij onder het regime van de WZV op de bouwprioriteitenlijst
zijn opgenomen. Geld daarvoor is in 2004 gereserveerd. Een groot aantal instellingen
heeft van deze middelen gebruik kunnen maken. Voor een aantal projecten (bij
52 instellingen) was onder de WZV nog geen budget gereserveerd. De meerkosten
voor de privacyverbetering in deze instellingen is in 2004 geraamd op € 40
mln. Veel van de betreffende instellingen hebben zelf al middelen voor renovatie
gereserveerd. (zij kunnen gebruikmaken van de zgn. meldingsregeling op basis
waarvan die middelen beschikbaar komen). Voor naar schatting € 25
mln zijn op termijn, na 2010, extra middelen nodig. Voor die tijd zullen plannen
kunnen worden gehonoreerd uit middelen die door vertraging bij de bouw van
projecten die niet betrekking hebben op meerbedskamers plaatsvindt (onderuitputting
van het bouwkader). Ik heb u al eerder meegedeeld dat onder de WTZi versnelde
afbouw van meerbedskamers de hoogste prioriteit heeft.Het vorige kabinet streefde naar het wegwerken van alle meerbedskamers
(drie personen of meer op een kamer) ultimo 2010.Ik heb daar aan toegevoegd dat ik wil dat voor iedereen die dat wenst
de mogelijkheid er is te kiezen voor een eenpersoonskamer.Bij de bouw van verpleeghuizen zijn vanaf 1996 alleen nog eenpersoonskamers
en splitsbare tweepersoonskamers gerealiseerd. Op dit moment wordt de balans
opgemaakt van alle initiatieven die het afgelopen jaar zijn ondernomen om
de afbouw van meerpersoonskamers te versnellen.In september zult u een brief ontvangen met informatie over de stand van
zaken op dit moment met betrekking tot de onderhanden plannen, de feitelijk
nog aanwezige capaciteit op meerpersoonskamers en het percentage daarvan ten
opzicht van het totaal van de beschikbare capaciteit in zorghuizen.Verreweg het grootste deel van de tweepersoonskamers zal dan in 2010 splitsbaar
zijn. Als de vraag naar eenpersoonskamers zodanig ontwikkelt dat verpleeghuizen
daaraan alleen kunnen voldoen door tweepersoonskamers te splitsen, zullen
zij daartoe moeten overgaan.Er blijven overigens altijd mensen over die om uiteenlopende reden kiezen
voor verblijf op een tweepersoonskamer. Het is dus niet noodzakelijk alle
tweepersoonskamers te splitsen. De feitelijke vraag in 2010 zal bepalen hoeveel
tweepersoonskamers werkelijk gesplitst moeten worden.Ik zal deze beleidslijn uitvoeren in samenspraak met instellingen, gemeenten
en de IGZ, deze partijen heb ik nodig om dit beleid te laten slagen.9Niet alleen is sprake van een enorme doelstelling om
die extra plaatsen te realiseren, maar ook is de staatssecretaris van plan
om instellingen die in 2010 niet voldoen aan de gestelde normen,
de toelating te ontzeggen. Kan dit in de praktijk worden waar gemaakt? Bent
u echt bereid een instelling zijn erkenning af te nemen en daarmee 80 tot
200 plaatsen in een keer «af te stoten»? Zijn de problemen die
daarmee ontstaan niet groter dan het effect dat u wilt bereiken?Bij het bereiken van de hier bedoelde doelstelling gaat het om de afbouw
van de kamers waarop drie of meer cliënten kunnen worden gehuisvest.
Ik zal dit staande beleid verder intensiveren en versnellen. Al enkele jaren
weten de zorghuizen dat het niet langer acceptabel is om cliënten gezamenlijk
met meer dan één andere cliënt op één kamer
te huisvesten. Om er voor te zorgen dat die huizen daadwerkelijk een kwaliteitsslag
maken, is extra geld uitgetrokken om een en ander nog dit decennium te kunnen
realiseren.Niettemin heb ik gemeend in de onderhavige brief nogmaals te moeten benadrukken
dat ik geen clementie zal hebben met zorghuizen die bij voortduring niet de
gewenste mate van privacy leveren. Deze instellingen beschikken allemaal over
een toelating op basis van de Wet toelating zorginstellingen. Die is altijd
ongeclausuleerd geweest. Daarin wordt om reden van deze gewenste kwaliteitsimpuls
verandering gebracht. Aan de toelating van de betreffende instellingen zal
een voorschrift worden verbonden waarin de randvoorwaarden en einddata duidelijk
zullen worden vermeld. Daarmee behoud ik mij de mogelijkheid voor om in uiterste
noodzaak uiteindelijk de toelating in te trekken. Het mag duidelijk zijn dat
ik daartoe slechts zal overgaan na uitvoerige informatie van de Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ). Daaraan voorafgaand zullen de zorghuizen die
het aangaat meer dan tot nu toe op de voet worden gevolgd in hun vorderingen
hun gebouwkwaliteit op niveau te brengen. Mocht uiteindelijk onontkoombaar
zijn dat een instelling zijn toelating verliest, zal uiteraard eerst worden
gezorgd voor vervangende huisvesting van de op dat moment aanwezige bewoners.
Het feit dat daaraan de nodige aandacht moet en zal worden besteed, staat
niet in de weg aan het effectueren van eventuele ingrijpende maatregelen als
daardoor beter de kwaliteit van zorg voor de cliënten kan worden geborgd.10Cliënten voelen zich van het kastje naar de muur
gestuurd, zo staat er in de brief. Wat is nu precies het voorstel van de regering
om dit specifieke probleem op te lossen? Speelt daarbij niet het probleem
dat er zeer veel instanties betrokken zijn bij het leveren van een stukje
zorg? Lang niet voor iedere vorm van deze zorg is een indicatie nodig. Toch
stelt de staatssecretaris dat vereenvoudiging van de AWBZ-indicatiestelling
de oplossing voor alle problemen van deze mensen is. Op welke wijze draagt
deze nieuwe indicatiestelling bij tot het verbeteren van de toegang tot welzijnsinstellingen,
huisartsenzorg, huishoudelijke hulp en hulpmiddelen? Is het niet veel meer
zo dat cliënten en hun (vaak ook oudere) mantelzorgers gewoon de energie
niet hebben om telkens opnieuw te onderzoeken bij wie ze nu weer moeten zijn?
Is de staatssecretaris bereid de Mee-organisaties expliciet de opdracht te
geven ouderen praktisch te ondersteunen bij hun zoektocht naar het juiste
loket? Zo nee, waarom niet, en hoe bent u dan van plan om dit zeer pregnante
probleem op te lossen?Ik wil het proces van indicatiestelling eenduidig en eenvoudig inrichten.
In een aantal pilots wil ik bekijken of indicatiestelling door wijkverpleegkundigen
en huisartsen leidt tot een efficiënter proces met een grotere mate van
cliënttevredenheid. Ik verwijs hierbij ook naar mijn antwoord op vraag
45. Een betere indicatiestelling betekent uiteraard nog geen betere samenhang
in de zorg. Om meer samenhang in de zorg te bewerkstelligen wil ik de komende
tijd werken aan:• het verbinden van de geïntegreerde eerste-lijn en de kleinschalige
woonvormen in de wijk. Hierbij vormen alle zorgverleners in de eerstelijn
een herkenbaar en bereikbaar aanspreekpunt voor cliënten met vragen over
zorg en ondersteuning. Daarnaast kunnen cliënten zich richten tot MEE.
De MEE-organisaties zijn er voor (verzorgers van) iedereen met een handicap,
beperking of chronische ziekte.• het bevorderen van ketenzorg en netwerkzorg zodat de aansluiting
tussen zorgaanbieders beter verloopt en cliënten bij elke overstap binnen
het zorgproces goed worden begeleid.Naast de voorstellen die in de brief zijn geformuleerd, is er ook het
interdepartementale programma Stroomlijning Indicatieprocessen in Zorg en
Sociale Zekerheid. Met dit programma (waarover ik u apart heb bericht in mijn
brief van 29 mei jl.) wordt een basis gelegd om het bredere probleem,
van het «van het kastje naar de muur gestuurd worden», aan te
pakken. Een van de eerste resultaten van dit programma is de webapplicatie «regelhulp»
waar chronisch zieken, gehandicapten en ouderen voorlichting krijgen over
alle voorzieningen die voor hen beschikbaar zijn en deze voorzieningen ook
kunnen aanvragen. Deze webapplicatie gaat in september 2007 live.11De staatssecretaris is van plan om de eerstelijns ketenzorg
te versterken. In dat kader wordt de door sommige partijen in de Tweede Kamer
lang gekoesterde wens gemist om te komen tot een consultatiebureau voor ouderen.
Een landelijk dekkend systeem van consultatiebureaus voor ouderen zou in onze
ogen moeten behoren tot de basiszorginfrastructuur. Wanneer steeds meer mensen
steeds langer thuis blijven wonen, zou het consultatiebureau een laagdrempelige
wijkvoorziening kunnen zijn, die mensen aanspoort niet pas naar een arts te
gaan wanneer het te laat is. Goede preventieve voorzieningen dragen bij aan
een groter welbevinden van ouderen. Is de regering niet langer deze mening
toegedaan? Zo ja, op welke wijze krijgt het consultatiebureau een plek in
uw beleid rondom de zorg voor ouderen? Is het mogelijk, wenselijk en denkbaar
dat dit consultatiebureau een plekje kan verwachten in het door u aangekondigde
programma ouderenzorg? Zo ja, op welke wijze? Zo nee, waarom niet?Ik ben net als u van mening dat preventie en pro-activiteit in de zorg
voor mensen een belangrijke bijdrage zouden kunnen leveren aan de kwaliteit
van het bestaan van mensen. In het programma ouderenzorg zal ik daar dan ook
bijzondere aandacht aan besteden.Uw wens tot een landelijk dekkende systeem van consultatiebureaus op wijkniveau
te komen gaat over de vorm waarin preventie en pro-activiteit georganiseerd
kan worden. Ik ben naast de vorm waarin deze preventie zou moeten gebeuren
vooral geïnteresseerd in de resultaten van preventie, bijvoorbeeld minder
functieverlies, minder complicaties en efficiëntere zorgconsumptie. Hierover
heb ik advies gevraagd aan de Gezondheidsraad in 2008. In dit advies moet
ook gekeken worden naar de verantwoordelijkheid van reguliere zorgverleners
voor preventie.12Het is verheugend dat niet alleen kwaliteit maar zeker
ook veiligheid aandacht heeft van de regering. Is er ooit onderzoek gedaan
naar ongelukken rondom verkeerde verstrekking van medicijnen, of naar ongelukken
als gevolg van verkeerde behandeling en/of het niet naleven van medische richtlijnen
in verzorgings- en verpleeghuizen? Zo ja, kunt u dan aangeven welk beeld deze
onderzoeken oproepen in termen van cijfers? Zo nee, bent u bereid hier grondig
onderzoek naar te verrichten? Is grondige kennis van de huidige situatie op
het terrein van medische veiligheid in instellingen niet noodzakelijk
om gericht beleid te ontwikkelen om de resultaten hiervan zichtbaar te maken?
In dit kader wordt gewezen op het veiligheidsprogramma van minister Klink
in ziekenhuizen. Hebt u aanwijzingen dat de situatie in de cure er slechter
voor staat dan in de care? Bent u bereid met betrekking tot medische fouten
net zulke hoge doelstellingen te formuleren als uw minister en op welke termijn
kunnen we voorstellen hiertoe verwachten?Naast de medische onveiligheid in zorginstellingen,
is er steeds vaker sprake van sociale onveiligheid. Niet alleen het personeel
moet goed op zijn eigendommen letten, maar ook bij cliënten verdwijnen
er vaak eigendommen. Deelt u de mening dat er ook meer aandacht moet komen
voor sociale veiligheid in instellingen, en gaat u de sector ook daarop aanspreken?In het najaar zal ik samen met branche-, cliënten- en beroepsorganisaties
uit de langdurige zorg en de ggz om tafel gaan om te komen tot een plan van
aanpak cliëntveiligheid in de langdurige zorg. De hoofdlijnen daarvan
zijn aan de orde op het congres veiligheid in de care van 22 november
as.. Medicatie is hierbij een belangrijk aandachtspunt. Dit thema is overigens
ook al opgenomen in programma Zorg voor Beter als verbetertraject.13De staatssecretaris stelt in haar brief dat professionals
zich bedolven voelen onder regelgeving en bureaucratie. Deze geluiden worden
ook vaak gehoord bij verplegers en verzorgers. Het valt op dat in de brief
wel wordt vastgesteld dat professionals last hebben van de regeldruk, maar
er wordt geen enkel voorstel gedaan om hier enige vermindering in te brengen.
Is er enig concreet inzicht over de hoeveelheid bureaucratie waarmee mensen
in de zorg te maken hebben? Is die bureaucratische last alleen het gevolg
van rijksbeleid of leggen instellingen zelf ook een bureaucratische last op
de schouders van medewerkers? In de brief worden voorstellen gedaan om te
komen tot het verzamelen van meer keuzegegevens op het terrein van kwaliteit.
Er moeten indicatoren komen voor verantwoorde zorg en het veiligheidsbeleid
moet in instellingen worden geborgd. Hoe verhouden zich deze nieuwe bureaucratische
opdrachten tot uw suggestie dat zorgwerkers weer meer tijd moeten krijgen
voor het primaire zorgproces?Het is heel moeilijk om de bureaucratie in de zorg te kwantificeren. Onderzoek
naar de beleefde lasten op de werkvloer in de AWBZ geeft daar enige indicatie
van. Voor een zorgvuldige zorgverlening is verslaglegging en registratie nodig.
Het is dus van belang om onnodige bureaucratie te onderscheiden van noodzakelijke.
Het gaat dan niet alleen om regels van de overheid maar ook om afspraken tussen
zorgaanbieder en zorgkantoor, of procedures binnen een instelling zelf. Om
de onnodige bureaucratie aan te pakken presenteer ik binnenkort een actieplan
voor de AWBZ: naar eenvoud in uitvoering.14Professionals willen sturingsmacht in de zorg terug.
De afgelopen jaren is de doelstelling van de zorg en het streven bij sommige
fracties geweest om de sturingsmacht in zorg terug te geven aan de cliënt.
Immers, de vraag van de cliënt moet leidend zijn. Komt er nu een einde
aan de vraaggestuurde zorg? Zo nee, hoe verhouden zich de sturingsmacht van
de zorgprof en de sturingsmacht van de cliënt zich tot elkaar? Is het
denkbaar dat een deel van de onvrede van de professional het gevolg is van
het feit dat cliënt en professional het niet altijd met elkaar eens zijn
wat het beste is voor de cliënt?Met mijn brief schets ik dat de zorg voor een cliënt vorm krijgt
tussen cliënt en zijn hulpverlener. Dit is een relatie van mens tot mens.
In de voorbije jaren is de overheid zich toenemend gaan bemoeien met deze
relatie. Deze bemoeienis bestaat uit het regelen van de rechten van de cliënt
en daar tegenover de plichten van de professional. De bemoeienis op detailniveau
wil ik loslaten. Hoe kan een cliënt immers vertrouwen hebben in de professional
als de overheid op allerlei wijzen laat zien dat vertrouwen niet te hebben.
Afspraken over de zorg maken cliënt en professional samen. Het is mijn
taak om partijen daarin zo goed mogelijk te ondersteunen zonder de rol over
te nemen. Ondersteuning in dit proces bestaat uit het verspreiden van goede
voorbeelden en initiatieven om de dialoog op de werkvloer tussen professionals
onderling en tussen cliënt en professional te verbeteren. Ik vertrouw
erop dat professionals het goede willen doen voor de cliënt en dit samen
met de cliënt vorm geven. Als het onverhoopt echt niet goed in dialoog
is op te lossen, staat er de weg van het klachtrecht open.15Er komt een financiële impuls om tussen de 5000
en 6000 extra medewerkers aan te trekken. Uit recente onderzoeken blijkt (bijv. «Doelmatigheid
Verpleeghuizen» door de NZa) dat er vooral onvoldoende hooggeschoold
personeel aanwezig is. Worden er naast de financiële impuls, ook richtlijnen
gegeven over het opleidingsniveau van medewerkers? Nu de economie begint aan
te trekken en de (ouderen)zorg een steeds groter beroep gaat doen op de arbeidsmarkt,
begint ook het personeelsgebrek weer langzaam de kop op te steken. In eenzelfde
periode van hoogconjunctuur en personeelsgebrek in de zorg leidde extra geld
voor het aantrekken van personeel tot een hoger salaris voor hetzelfde of
zelfs minder personeel. Welke garanties heeft u dat dit keer meer geld wel
leidt tot meer handen aan het bed en vooral ook kwalitatieve handen aan het
bed? In 2006 was er ook veel extra geld beschikbaar voor extra personeel in
de zorgsector. Heeft dit geld (€ 80 miljoen) ook daadwerkelijk tot
meer personeel geleid? Zo ja, waaruit blijkt dat? Zo nee, wat is er dan met
dat geld gebeurd?In de eerste plaats blijkt uit het genoemde rapport van de NZa (toen nog
Ctg) niet dat er vooral hooggeschoold personeel nodig is. Onderzoek naar de
arbeidsmarkt wijst eerder op te verwachten tekorten op het niveau van verzorgenden
niveau 3 (Regiomarge 2006, Prismant). In de tweede plaats verschilt de behoefte
aan personeel tussen instellingen. Dat is bijvoorbeeld afhankelijk van de
zorgzwaarte en de aard van geïndiceerde zorg. Als voorwaarde om extra
geld voor personeel te krijgen stel ik dat dit moet leiden tot meer contacturen
met cliënten. Ik overleg met de brancheorganisatie en de NZa hoe dat
gerealiseerd kan worden zonder overmatige bureaucratie.De extra 80 miljoen euro zijn in 2006 ingezet voor groepen cliënten
met een hoge zorgvraag zoals mensen met niet aangeboren hersenletsel of Korsakov.
De NZa rapporteert dat de betreffende instellingen het geld wel hebben besteed
maar kan niet aangeven tot wat voor extra personele inzet dit heeft geleid.16De voorstellen om de opleiding van verplegenden en
verzorgenden beter aan te laten sluiten op de werkvloer worden door vele fracties
van harte ondersteund. Tegelijkertijd kan worden geconstateerd dat het grootste
deel van het personeel dat de kwaliteitsimpuls de komende jaren waar moet
maken nu al in instellingen werkt. Wat stelt u voor om ook hen in staat te
stellen die kwaliteitsslag in denken en doen te laten maken?Kwaliteitsverbeteringen dienen primair door de werkers in de zorg gerealiseerd
te worden. In eerste instantie zijn manager is de zorg verantwoordelijk voor
de kwaliteit die hun organisatie levert. Zij worden daarop ook aangesproken.
Een belangrijk hulpmiddel om huidige zorgmedewerkers de kwaliteitsslag te
laten maken is het programma Zorg voor Beter. Op dit moment doen ruim 250
teams uit alle sectoren van de langdurige zorg mee aan verbetertrajecten.
Dit kan toenemen tot zeker 350 zorgteams. Daarnaast worden zorgmedewerkers
via de beroepstrotscampagne «Trots op de Zorg» gestimuleerd om
kennis te vergaren en toe te passen. Deze activiteiten krijgen de komende
jaren een vervolg en zullen waar nodig worden verbreed. Bij- en nascholing
van zittend personeel is een zaak van werkgevers en werknemers en wordt geregeld
in de CAO-onderhandelingen. In oktober zal ik samen met minister Klink een
brief over het plan van aanpak arbeidsmarktbeleid naar de Tweede Kamer zenden.17De brief besteedt weinig aandacht aan het actief betrekken
van cliënten bij het verbeteren van de kwaliteit van de ouderenzorg.
Dit betreft zowel het inzichtelijk maken van kwaliteit in de zorg, als ook
het betrekken van cliënten bij het formuleren van nieuwe doelstellingen
van de zorg. De zorgprofessional moet de ruimte krijgen om zijn werk goed
te doen. De cliënt is echter degene die uiteindelijk bepaalt wat voor
hem of haar het beste is. Het staat daarbij natuurlijk wel buiten kijf dat
de verantwoordelijkheid voor de medische zorg altijd ligt bij de professionals.
Deelt u deze opvatting?Met mijn brief stel ik dat de zorg georganiseerd moet worden vanuit het
perspectief van de cliënt en dat vervolgens deze zorg door cliënt
en professional samen vorm gegeven moet worden. Hiermee positioneer ik de
cliënt als centraal vertrekpunt van de zorg: degene waar het om draait
en die (mede) bepaalt. Daarmee is de cliënt niet verantwoordelijk voor
de kwaliteit van de zorg. De professional is op grond van zijn kennis en kunde
verantwoordelijk voor de kwaliteit en de inhoud van de zorg. De verantwoordelijkheid
van de professional gaat daarmee ook verder dan alleen de medische zorg. Voor
alle zorg waarbij professionele kennis en kunde noodzakelijk is blijft de
kwaliteit een primaire verantwoordelijkheid van de professional.18Welke voorbeelden kan de staatssecretaris geven van
situaties waarbij de organisatie van zorg echt aansluit bij wat cliënten
als belangrijk ervaren? Welke voorbeelden kan de staatsecretaris geven van
situaties waarbij de organisatie van zorg recht doet aan de professionaliteit
van de medewerkers? Hoe verhoudt het zich de door de staatsecretaris geconstateerde
gebrek aan logistiek zich met de in de sector ingevoerde certificeringssytemen?
Wat tonen de certificeringssystemen die gehanteerd worden in de sector aan
op het gebied van kwaliteit en logistiek?De staatssecretaris wil weg van de zakelijke benadering
van de zorgvraag. Hoe gaat u het proces beheersen indien u zegt dat u een
andere benadering van de overheid wil dan beheersing in termen van indicaties,
protocollen en eindeloze verantwoordingsvragen? Gaat u bijvoorbeeld de huidige
indicatiestelling afschaffen en vereenvoudigen? Hoe waarborgt u het recht
op zorg?Tijdens mijn 100 dagen tour dit voorjaar heb ik veel voorbeelden gezien
waarin de zorgvormen goed aansluiten bij de wensen en behoeften van cliënten
en medewerkers. In deze zorgvormen is zichtbaar dat het individu meer op de
voorgrond staat, dat er meer rust en structuur geboden kan worden binnen een
setting die zoveel mogelijk gewoon wonen biedt. Ook medewerkers voelen zich
prettiger in deze vormen, ze worden meer aangesproken op hun
competenties, dragen een integrale verantwoordelijkheid voor de zorg en zijn
autonomer in hun werk. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om zorgvormen waarin
gewerkt wordt met een eerst verantwoordelijk verzorgende of waarin de zorg
in kleiner groepsverband wordt geboden.Daarnaast heb ik ook gezien dat processen om onduidelijke redenen groter
gemaakt worden, bijvoorbeeld het wassen van de kleding van bewoners. Het tellen
van alle was en invullen van wasbriefjes om te voorkomen dat er kledingstukken
zoek raken kan een bewuste keuze zijn maar kan ook het gevolg zijn van ingesleten
werkgewoontes die na evaluatie overbodig worden.Voor uw vraag over het indicatieproces verwijs ik naar vraag 10.19Welke consequenties worden er verbonden aan het schaden
van vertrouwen?De IGZ is mijn ogen en oren als het gaat om de kwaliteit van zorg. Met
hulp van de ontwikkelde kwaliteitsindicatoren heeft de IGZ een goed instrument
in handen om de kwaliteit te bewaken. De IGZ zal dan ook de partij zijn die
kan zien in hoeverre zorginstellingen de kwaliteit leveren die gewenst is.
Het onder verscherpt toezicht stellen van zorgaanbieders is een eerste stap
om instellingen aan te spreken. De mogelijkheid van de bestuurlijke boete
en dwangsom zal een extra instrument vormen om instellingen aan te spreken.
Daarnaast verwacht ik dat de grootste druk zal ontstaan door het openbaar
maken van kwaliteitsgegevens via Kiesbeter.nl en via het jaardocument maatschappelijke
verantwoording. Het is voor een zorgaanbieder altijd nog prettiger om in dergelijke
overzichten bovenaan te staan vanwege zijn goede kwaliteit en cliënttevredenheid.
Zie ook mijn antwoord op vraag 9 in verband met de wettelijke regeling om
kwaliteit te verbinden aan de toelating.20Wordt er in alle Nederlandse zorginstellingen Nederlands
gesproken?In Nederland worden meerdere talen van oorsprong gesproken. Zo is het
Fries een binnen Europa erkende taal, bewoners en medewerkers van zorghuizen
in Friesland spreken dan ook in eerste instantie Fries. Ook in Limburg spreekt
men meer de eigen taal dan het Nederlands. Dus ik vermoed dat er in alle zorghuizen
Nederlands wordt gesproken naast een andere (lokale) taal.21Zijn er in Nederland door de overheid gefinancierde
zorginstellingen met een islamitische grondslag?Er zijn geen door de overheid gefinancierde zorginstellingen met een islamitische
grondslag. Er zijn wel thuiszorginstellingen op islamitische grondslag. Deze
worden niet door de overheid gefinancierd omdat het om niet toegelaten instellingen
gaat.22Hoe gaat u er zorg voor dragen dat er meer daadwerkelijk
contacten kunnen worden gelegd? Wat gaat u daarin investeren? Hoeveel ruimte
krijgt de zorgverlener om vanuit zijn kennis en kunde goede zorg te bieden?
Hoe gaat u ervoor zorg dragen dat de zorgverlener deze ruimte ook daadwerkelijk
kan gebruiken? Hoe controleert de staatsecretaris of dit in praktijk ook plaatsvindt?
Hoe gaat u de kwaliteit van zorg verankeren in het zorgproces, en hoe controleert
u dat dit gebeurt? Hoeveel gaat u hierin investeren?Ik overleg deze zomer met partijen uit de sector over de invulling van
de voornemens over professionalisering. Ik praat met beroepsorganisaties en
cliëntenorganisaties over de invulling van meer dialoog binnen het zorgteam
en tussen het zorgteam en cliënten. Hierbij is er vanuit betrokken partijen
het voorstel om het hebben van moreel beraad voor verzorgenden te stimuleren.De verankering van de kwaliteit in het zorgproces is vorm gegeven door
het vaststellen van de indicatoren verantwoorde zorg. Hiermee stellen alle
partijen in de verpleging en verzorging vast hoe zij de kwaliteit vorm geven.
Ook elementen als dialoog tussen zorgteam en bewoner hebben hierin een plek.
Cliëntenwaarderingscijfer zullen laten zien of deze inspanningen effectief
zijn.22 *Kan worden aangegeven op welke wijze het verschijnsel
ondervoeding in de zorg bijdraagt aan de afname van de kwaliteit van leven?
Wat zijn concrete actiepunten die u zult formuleren – en op welke termijn –
om te voorkomen dat cliënten schade ondervinden door de gevolgen van
aan ziekte gerelateerde ondervoeding? Kan de staatssecretaris aangeven of,
en zo ja op welke wijze valpartijen, decubitus en ondervoeding integraal onderdeel
worden van haar beleidsplan? In hoeverre bevordert u dat er door zorghuizen
en zorgprofessionals voldoende aandacht wordt gegeven aan voorkomen en behandelen
van ondervoeding? Bent u van plan in indicatoren ook ondervoeding op te nemen
als zorgelijk probleem? Via welke indicatoren kunt u nog meer zorgen dat ondervoeding
snel afneemt?Kan de staatsecretaris aangeven op welke wijze zij
een verzorgd lichaam, sociale participatie en mentaal welbevinden integraal
onderdeel worden van haar beleidsplan? Wat zijn de stappen die gezet gaan
worden, en op welke termijn?Er is voldoende wetenschappelijk onderzoek bekend waarin zichtbaar is
wat de gevolgen zijn van ondervoeding op de kwaliteit van leven. Kwetsbaarheid
en fragiliteit nemen toe. De effecten van medicatie worden anders en heviger
en gevaar voor vallen wordt groter. Al sinds 2005 is er binnen het programma
Zorg voor Beter veel aandacht voor de door u genoemde thema’s zoals
ondervoeding, valpreventie en decubitus. In Zorg voor Beter is door 78 instellingen
meegedaan aan een verbetertraject eten&drinken, waarbij veel aandacht
is besteed aan het bevorderen van normaal eten&drinken. In het vervolg
van Zorg voor Beter zoek ik nu samen met ZonMw en Vilans naar verbreding en
versnelling van de implementatie en de borging van deze kennis. De resultaten
laten zien dat zorginstellingen die meedoen hun ondervoeding prevalentie met
6% kunnen laten dalen door aandacht te besteden aan gewoon eten&drinken.
De genoemde thema’s nemen een belangrijke plaats in de indicatoren voor
verantwoorde zorg.25In de periode 2008–2011 moet, gelet op de demografische
ontwikkeling, voor ongeveer 6000 mensen met dementie plaatsen kleinschalig
wonen worden gerealiseerd, ofwel 1500 plaatsen per jaar. Zijn de 1500 plaatsen
per jaar extra boven de huidige 1000 plaatsen per jaar, en hoe denkt u deze
te kunnen verwezenlijken?In 2005 waren er 4 442 plaatsen voor mensen met dementie op 166 locaties.
In 2010 zijn er 10 800 plaatsten op 349 locaties. De gemiddelde omvang
van deze locaties is 27 bewoners.Voor de periode van 2008 tot en met 2011 zouden op grond van de demografische
ontwikkeling voor 6000 mensen met dementie extra woonplaatsen plaatsen moeten
worden gerealiseerd, 1500 per jaar. Bij een veronderstelde gemiddelde
omvang van 27 plaatsen vereist dit 55 initiatieven per jaar. Het gaat dus
om een stijging van 1000 plaatsen per jaar naar 1500 plaatsen per jaar. Een
groei van deze omvang vraagt een flinke inspanning van de sector.26Kan de staatssecretaris toelichten waarom er een periode
van 4 tot 8 jaar nodig is om de kwaliteit van leven in zorghuizen zichtbaar
te maken?De start van het maken van de indicatoren voor verantwoorde zorg was in
januari 2005. De resultaten van de totale meting in de gehele sector over
2007 is bekend in juni 2008. Bij de start van het traject is ervoor gekozen
om te komen tot indicatoren waar de gehele sector achter zou staan. Met deze
prestatie is de sector verpleging, verzorging en thuiszorg de eerste sector
in dit land die dit waar maakt. Hiermee is een traject van het ontwikkelen
van een visie, indicatoren maken, proefdraaien, bijstellen en registreren
over 2007 op zorgvuldige wijze vorm gegeven.27Op welke manier is de staatssecretaris van plan variatie
in woonvormen te stimuleren?Cliënten die zijn geïndiceerd voor intramurale AWBZ zorg, zullen
vanaf 1 januari 2008 de mogelijkheid hebben te kiezen voor het thuis
ontvangen van het volledige geïndiceerde zorgpakket, exclusief de wooncomponent
(«volledig pakket thuis»: VPT). Zie hiervoor ook het antwoord
op vraag 7.VPT biedt de cliënt met een indicatie voor verblijf naast intramuraal
verblijf de keuze voor het blijven wonen in de eigen woning, dan wel eventueel
naar een beter op de concrete zorgvraag ingerichte zelfstandige woning. Dit
is een belangrijke stap in het bieden van meer keuze en variatie in woonvormen
voor de cliënt. Over het stimuleren van de bouw van voor mensen met een
zorgvraag geschikte zelfstandige woningen onderhoud ik contacten met mijn
collega van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu.Daarnaast stimuleer ik het bouwen van kleinschalige woonvormen ten behoeve
van de verblijfsfunctie zowel intramuraal binnen de AWBZ als extramuraal.
In mijn brief van 31 mei 2007 heb ik een regeling aangekondigd voor het
faciliteren van de totstandkoming van meer «woonplaatsen» voor
mensen met dementie. Deze regeling is in voorbereiding.In de beleidsregels op grond van de WTZi heb ik voorts, ter stimulering
van het tot stand komen van kleinschalige woonvoorzieningen, bouwinitiatieven
voor kleinschalige intramurale voorzieningen vrijgesteld van het bouwregime
WTZi. Dit betekent voor instellingen een verlichting van de administratieve
last en een verkorting van de bouwvoorbereidingstijd. Voor het bouwen ten
behoeve van cliënten met een somatische of een psychogeriatrische aandoening
of beperking heb ik een verruiming van deze mogelijkheid per 1 januari
2008 in voorbereiding.Daarmee wordt voor de cliënt de mogelijkheid verruimd om bij intramurale
opname te kiezen voor een grootschalige intramurale setting of een kleinschalige
woonvorm. De realisering van kleinschalige woonvormen heeft tot gevolg dat
de benodigde intramurale capaciteit over een groot aantal locaties zal worden
verspreid. De cliënt krijgt daardoor een ruimere keuze om, bijvoorbeeld
dichter bij de «oude» woning en binnen het eigen sociale netwerk,
intramuraal te verblijven.De beleidsregels WTZi voorzien bovendien in een verbeterde positie van
cliënten van instellingen bij de ontwikkeling van bouwplannen. Instellingen
zijn gehouden de cliëntenraad de gelegenheid te geven zich uit te spreken
over bouwplannen en leefwensenonderzoek uit te voeren (verplicht bij gehandicaptenvoorzieningen
en aanbevolen bij ouderenvoorzieningen). Voorts worden instellingen
opgeroepen marktonderzoek uit te voeren naar de wensen van toekomstige cliënten.Door het vergroten van de invloed van cliënten zal het aanbod van
voorzieningen naar verwachting beter gaan aansluiten aan de (gevarieerde)
vraag.28Hoeveel plaatsen op het gebied van kleinschalig wonen
worden er op dit moment gerealiseerd?In 2005 zijn er 4 442 ouderen die woonachtig zijn in kleinschalige
woonvormen voor mensen met dementie. De verwachting is dat dit aantal zal
toenemen tot 10 834 op 349 locaties in 2010.29Kan de staatssecretaris toelichten hoe de stimuleringsregeling
in zijn werk zou gaan? Welke instanties zullen er ingeschakeld worden bij
deze stimuleringsregeling?De ontwikkeling van de stimuleringsregeling is nog in het eerste stadium
van voorbereiding. In het algemeen overleg van de Vaste Kamercommissie voor
VWS over de modernisering van de AWBZ van 31 mei jl. heb ik u toegezegd
om een brief aan de kamer te sturen over onder meer kleinschalig wonen, het
wonen in de wijk of het wonen in een instelling. Zoals ook in mijn brief van
2 juli (kenmerk DLZ-CB-U-2774928) aan u bericht, kunt u deze brief aan
het eind van het jaar tegemoet zien. In deze brief zal ik uitgebreid ingaan
op de stimuleringsregeling.33Hoe groot is de vraag naar kleinschalige projecten?
Wordt met stimulatie het beoogde doel bereikt? Hoeveel kleinschalige woonvormen
zijn er op dit moment in Nederland? Hoeveel zijn verbonden of maken onderdeel
uit van een regionale zorgaanbieder?In mijn brief van 31 mei 2007 heb ik aantallen genoemd met betrekking
tot kleinschalig wonen voor mensen met dementie. In 2005 waren er 4 442
plaatsen voor mensen met dementie op 166 locaties. In 2010 zijn er 10 800
plaatsten op 349 locaties. De gemiddelde omvang van deze locaties is 27 bewoners.Voor de periode van 2008 tot en met 2011 zouden op grond van de demografische
ontwikkeling voor 6000 mensen met dementie extra woonplaatsen plaatsen moeten
worden gerealiseerd, 1500 per jaar. Bij een veronderstelde gemiddelde omvang
van 27 plaatsen vereist dit 55 initiatieven per jaar. Daarmee groeit het aandeel
van de psychogeriatrische zorg in verpleeghuizen, op grond van berekeningen
van het Kenniscentrum Wonen-Zorg van 10% in 2005 tot 22,2% in
2011. Voor het aantal kleine locaties betekent dit een verdubbeling.Het is van belang dat de cliënten zelf of hun vertegenwoordigers
een ruimere keuze kan worden geboden ten aanzien van locatie, schaalgrootte
en setting van de geboden zorg. De cliënt zelf zal uiteindelijk de vraag
bepalen waar het aanbieders hun aanbod op zullen moeten afstemmen. De eerste
stap is het stimuleren van een verruiming van de keuzemogelijkheden voor de
cliënt.Over het algemeen worden de initiatieven voor projecten kleinschalig wonen
genomen door bestaande regionale aanbieders. Hierover heb ik echter (nog)
geen concrete cijfers voorhanden.Naast deze initiatieven voor nieuwe capaciteit zullen zorghuizen, die
plannen voor vervangende nieuwbouw in ontwikkeling hebben van de bestaande
capaciteit van hun grootschalige oudbouw, in veel gevallen kiezen
voor spreiding van deze bestaande capaciteit over een aantal kleinschalige
locaties.35Vooruitlopend op het afschaffen van het bouwregime
(voorzien in 2009) wil de regering de grens voor bouwen buiten het bouwregime
optrekken? Per wanneer is dat voorzien?Met ingang van 1 januari 2008 zal een wijziging van het Uitvoeringsbesluit
WTZi zijn beslag krijgen. Op basis daarvan zal het realiseren van kleinschalige
woonvoorzieningen in de sector verpleging en verzorging verder worden gedereguleerd.
Thans kunnen dergelijke voorzieningen voor maximaal 25 cliënten in de
categorie licht en 12 cliënten in de categorie zwaar buiten het bouwregime
van de WTZi om worden tot stand gebracht. Vanaf 1 januari 2008 zullen
die aantallen worden verhoogd naar 50 respectievelijk 24 cliënten. Zoals
u heeft kunnen lezen in de brief Met zorg ondernemen (TK 2006–2007,
nr. 27 659) ligt het in de bedoeling om met ingang van 1 januari
2009 integrale tarieven te gaan hanteren in de grootschalige intramurale AWBZ
en de GGZ. Op dat moment zal het bouwregime worden afgeschaft.37Enerzijds wordt er gesteld dat in 2010 iedereen de
keuze heeft om in een eenpersoonskamer te wonen, anderzijds spreekt de bijbehorende
actie over «een intensief uitvoering- en monitorprogramma met als doel
ultimo 2010 verpleeghuizen niet meer beschikken over kamers voor meer dan
twee personen. Hoeveel budget heeft de regering uitgetrokken om er voor te
zorgen dat ultimo 2010 verpleeghuizen niet meer beschikken over kamers voor
meer dan 2 personen? Waar komt dat geld vandaan?Kan de regering het verschil
in aantal personen per kamer verklaren en welk concreet doel streeft de staatssecretaris
nu precies na? Hoeveel verpleeghuizen voldoen nu nog niet aan de norm? Voor
hoeveel verpleeghuizen kan ingeschat worden dat het moeilijk wordt de datum
van eind 2010 te halen? Welk percentage van de bewoners van zorghuizen woont
op dit moment op een tweepersoonskamer of meerpersoonskamer?Dit antwoord is conform het antwoord op vraag 8.Met betrekking tot de financiering van dit beleid merk ik op dat voor
de afbouw van meerbedskamers in een eerdere fase middelen in de AWBZ zijn
gereserveerd (TK 2005–2006, 30 300 XVI, nr. 174). In deze
brief heb ik geschetst dat voor veel instellingen, waarbij sprake is van drie-
en meerbedskamers, geldt dat zij onder het regime van de WZV op de bouwprioriteitenlijst
zijn opgenomen. Geld daarvoor is in 2004 gereserveerd. Een groot aantal instellingen
heeft van deze middelen gebruik kunnen maken. Voor een aantal projecten (bij
52 instellingen) was onder de WZV nog geen budget gereserveerd. De meerkosten
voor de privacyverbetering in deze instellingen is in 2004 geraamd op € 40
mln. Veel van de betreffende instellingen hebben zelf al middelen voor renovatie
gereserveerd. (zij kunnen gebruikmaken van de zgn. meldingsregeling op basis
waarvan die middelen beschikbaar komen). Voor naar schatting € 25
mln zijn op termijn, na 2010, extra middelen nodig. Voor die tijd zullen plannen
kunnen worden gehonoreerd uit middelen die door vertraging bij de bouw van
projecten die niet betrekking hebben op meerbedskamers plaatsvindt (onderuitputting
van het bouwkader). Ik heb u al eerder meegedeeld dat onder de WTZi versnelde
afbouw van meerbedskamers de hoogste prioriteit heeft.Het vorige kabinet streefde naar het wegwerken van alle meerbedskamers
(drie personen of meer op een kamer) ultimo 2010.Ik heb daar aan toegevoegd dat ik wil dat voor iedereen die dat wenst
de mogelijkheid er is te kiezen voor een eenpersoonskamer.Bij de bouw van verpleeghuizen zijn vanaf 1996 alleen nog eenpersoonskamers
en splitsbare tweepersoonskamers gerealiseerd. Op dit moment wordt de balans
opgemaakt van alle initiatieven die het afgelopen jaar zijn ondernomen om
de afbouw van meerpersoonskamers te versnellen.In september zult u een brief ontvangen met informatie over de stand van
zaken op dit moment met betrekking tot de onderhanden plannen, de feitelijk
nog aanwezige capaciteit op meerpersoonskamers en het percentage daarvan ten
opzicht van het totaal van de beschikbare capaciteit in zorghuizen.Verreweg het grootste deel van de tweepersoonskamers is dan splitsbaar.
Als de vraag naar eenpersoonskamers zodanig ontwikkelt dat verpleeghuizen
daaraan alleen kunnen voldoen door tweepersoonskamers te splitsen, zullen
zij daartoe moeten overgaan.Er blijven overigens altijd mensen over die om uiteenlopende reden kiezen
voor verblijf op een tweepersoonskamer. Het is dus niet noodzakelijk alle
tweepersoonskamers te splitsen. De feitelijke vraag in 2010 zal bepalen hoeveel
tweepersoonskamers werkelijk gesplitst moeten worden.Ik zal deze beleidslijn uitvoeren in samenspraak met instellingen, gemeenten
en de IGZ, deze partijen heb ik nodig om dit beleid te laten slagen.38In hoeverre wijken de voornemens van dit kabinet ten
aanzien van het afbouwen van het aantal kamer voor meer dan twee personen
af van de voornemens van het vorige kabinet?Zie antwoord op vraag 9.41Hoe en met wie gaat de staatssecretaris de indicatoren
voor ketenzorg ontwikkelen? Op welke termijn wil de staatssecretaris regionale
netwerken van zorgaanbieders verantwoordelijk maken voor goede zorg? Wordt
in deze ook gestuurd op het aanbod? Hoe voorkomt u dat onderlinge concurrentie
deze samenwerking tegenwerkt?Het kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg CBO ontwikkelt in samenspraak
met de IGZ, Alzheimer Nederland en de betrokken disciplines indicatoren voor
dementiezorg. Voor de ontwikkeling van indicatoren ketenzorg bij andere aandoeningen
komt een vergelijkbaar traject.De ontwikkeling van regionale netwerken in de care staat nog in de kinderschoenen.
Zo zal het Landelijk Dementie Programma eind 2008 afgerond worden. Dit najaar
zal ik u informeren over mijn voornemens met betrekking tot de ontwikkeling
van geriatrische netwerken via het programma ouderenzorg. Nadat in projecten
ervaring is opgedaan met ketenzorg in de langdurige zorg, zoals nu bij de
dementiezorg, kunnen indicatoren daarvoor ontwikkeld worden. Op basis van
de scores op de indicatoren worden normen voor de netwerken opgesteld. Dan
kan ook een voor ketenzorg verantwoordelijke partij benoemd worden.De indicatoren zullen ook betrekking hebben op de cliëntgerichtheid
van de zorg. Het zorgaanbod wordt primair bepaald door de zorgbehoefte van
de cliënt.Ketenzorg ziet op meer samenhang tussen de verschillende soorten zorg
die een cliënt nodig heeft. Tussen de aanbieders van verschillende soorten
zorg is geen concurrentieverhouding. Daarnaast verwacht ik dat als ketenzorg
goed van de grond komt, de zorgaanbieders door de meerwaarde daarvan (meer
tevredenheid bij de cliënt, efficiëntere en effectievere zorg),
ook als zij dezelfde zorg aanbieden, elkaar zullen vinden.43Er wordt een programma ouderenzorg gestart. Hoe verhoudt
zich dat met het landelijke dementieprogramma?Het programma ouderenzorg richt zich op mensen met complexe problematiek.
Dat zijn mensen met meerdere blijvende medische diagnoses en met als gevolg
daarvan beperkingen. Dit kan ook mensen met dementie betreffen. Bij deze mensen
lopen meerdere medische behandelingen en activiteiten om de gevolgen van de
beperkingen op te lossen door elkaar.Door integrale zorg voor deze mensen te bevorderen hoop ik te bereiken
dat de kwaliteit van het bestaan voor deze mensen verbeterd en de middelen
in de zorg beter worden benut.In het programma ouderenzorg maak ik gebruik van de ervaringen die zijn
opgedaan met het Landelijk dementieprogramma, maar de reikwijdte is dus breder.
In het najaar zal ik u informeren over dit programma.44De verbinding zal worden gelegd tussen huisartsen en
verpleegartsen. Is deze verbinding er dan nu nog niet of functioneert deze
niet optimaal?De samenwerking tussen verpleeghuisartsen en huisartsen bestaat nu in
lokale initiatieven maar is nog geen landelijke lijn. Wanneer mensen met een
indicatie voor behandeling niet in het verpleeghuis verblijven werkt de verpleeghuisarts
samen met de huisarts. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer deze mensen in
een verzorgingshuis wonen.Ook andere mensen buiten het verpleeghuis zonder verpleeghuisindicatie
hebben vaak problemen die met de medische en verpleegkundige kennis uit het
verpleeghuis beter opgelost zou kunnen worden. Deze verbinding zou ik willen
bevorderen.45Wanneer zullen de pilots met indicatiestelling door
huisartsen en wijkverpleegkundigen van start gaan?In mijn brief aan de Kamer d.d. 29 mei jl. (TK 2006/07, 30 800
XVI, nr. 145) heb ik u laten weten dat ik zal onderzoeken of en in hoeverre
het mogelijk en verantwoord is om het stellen van indicaties over te laten
aan huisartsen en wijkverpleegkundigen. In een AO Modernisering AWBZ van 31 mei
(TK 2006/07, 26 631, nr. 216) en een daarop volgend VAO van 5 juni
is onder andere gesproken over de randvoorwaarden die bij het onderzoek in
acht genomen moeten worden. Ik heb u bij die gelegenheid toegezegd de Kamer
in de zomer een brief te zullen sturen, waarin ik u zal informeren over de
pilots, de criteria die daaraan ten grondslag zullen liggen en ook wanneer
deze zullen starten.46Welke regio’s zullen deelnemen aan de pilot met
indicatiestelling? Is er sprake van deelname van een plattelandsregio aan
deze pilot met indicatiestelling?Kortheidshalve verwijs ik u voor mijn reactie naar het antwoord op vraag
45.48Wat voor type indicatoren worden bedoeld als men spreekt
over «ontwikkelen van indicatoren in de ketenzorg»?Voor ketenzorg kunnen in principe alle typen indicatoren (structuur, proces
en uitkomst) gebruikt worden.49Op welke manier neemt de staatssecretaris het advies
van ZonNW mee in het programma ouderenzorg?Ik ga er vanuit dat u doelt op het Nationaal Programma Ouderenzorg dat
ZonMW heeft ontwikkeld. De ontwikkeling hiervan is een initiatief van ZonMW.
Op dit moment is er overleg gaande tussen mij en ZonMW om te kijken op welke
wijze het ZonMW programma in het door mij aangekondigde Programma Ouderzorg
past.50Wanneer zullen de onderzoeken om de mogelijkheden om
de functie van huisarts ten bate van geriatrie te vergroten plaats gaan vinden?Zo snel mogelijk na de start van het programma ouderenzorg. Het programma
zal behalve een onderzoeksprogramma ook gericht zijn op organisatie ontwikkeling
met als doel meerwaarde scheppen voor kwetsbare mensen met meervoudige problematiek.
Onderzoek betekent in dit verband ook vaststellen of en in welke mate meerwaarde
ontstaat.51In welke regio’s zullen de onderzoeken om de
mogelijkheden om de functie van huisarts ten bate van geriatrie te vergroten
plaatsvinden?Een regio moet alle organisaties omvatten die een bijdrage kunnen leveren
aan betere geriatrische zorg. De definitieve keuze is nog onderwerp van overleg.52Kan de staatssecretaris aangeven in hoeverre de verbinding
tussen huisartsen en verpleeghuisartsen de gangbare norm is?Zie mijn antwoord op vraag 44.53Is het mogelijk de servicepunten bij de huisartsenposten
onder te brengen?Huisartsenposten zijn er voor zorg buiten kantooruren en zijn voor gebieden
die in ieder geval meerdere wijken en zaak zelfs meerdere gemeenten omvatten.
De service punten uit het regeerakkoord waren gedacht op wijkniveau. Over
de verbinding tussen de «service punten» en de eerste lijn is
nog overleg gaande.54Komt de 1% stijging in het aantal uren dat feitelijk
meer zorg wordt verleend van de management laag af of wordt dit van het verplegend
en verzorgend personeel verwacht?Ik ben ervan overtuigd dat de 1% goed te halen is uit het kritisch
beschouwen van zowel de zorg- als de bedrijfsvoeringsprocessen. Er zijn goede
voorbeelden van zorginstellingen waar ze al hun processen hebben doorgelicht
op onnodige activiteiten, daar is winst te behalen. Ik wil benadrukken dat
het hierbij niet gaat om harder werken maar dat het vooral gaat om anders
werken.55Is het kabinet voornemens het risico op ondervoeding,
wat in zowel de eerstelijnszorg, als in de verpleging, als ook in de thuiszorg
rond de 30% ligt, mee nemen in deze integrale aanpak zorgvragen?Zo ja, op welke wijze en op welke termijn?Krijgen de cliënten straks meer informatie over
de keuzemogelijkheden? Hoe wordt de cliënt objectief geïnformeerd
over wat kwaliteit van zorg is?De focus van een integrale benadering van de zorg zal zich in eerste instantie
richten op specifieke doelgroepen zoals mensen met dementie of mensen met
depressie. Dit zijn herkenbare doelgroepen, groot in aantal, waarbij de zorg
complex is en waar veel winst voor de kwaliteit van leven is te halen. Een
onderdeel van de integrale aanpak zal zeker ook zijn aandacht voor lichamelijke
problematiek zoals ondervoeding. Op dit moment bezie ik samen met partijen
hoe ik deze integrale zorg vorm zal geven. In 2008 zullen de eerste projecten
starten zoals het vormen van ketenindicatoren voor mensen met dementie.De cliënt zal via de site Kiesbeter.nl geïnformeerd worden over
objectieve kwaliteitsinformatie. Deze is gebaseerd op dzorginhoudelijke indicatoren
en cliëntenervaringen.56U wilt ernaar toe dat het vanzelfsprekend is dat een
cliënt geen schade kan ondervinden aan de zorg. Deelt u de mening dat
dit nu al vanzelfsprekend moet zijn? Per wanneer kan het veiligheidsbeleid
in zorginstellingen wel geborgd worden, en hoe gaat u dit controleren?Ik deel uw mening dat dit nu al vanzelfsprekend zou moeten zijn. De eerste
stap die ik wil zetten is het bewustzijn hiervan te vergroten in zorginstellingen.
Op 22 november as. organiseert de IGZ samen met VWS een conferentie over
veiligheid in de care en de ggz. In aanloop daar naartoe maak ik samen met
de branches een agenda voor de komende jaren, naar analogie van de agenda
die minister Klink met de ziekenhuizen heeft gemaakt. Het toezicht op het
naleven van deze agenda ligt bij de IGZ en zal plaats vinden op basis van
de kwaliteits indicatoren zoals deze in de AWBZ sectoren worden vastgesteld.57hoe verhoudt zich de klacht van bureaucratie met het
opstellen van nieuwe indicatoren om bijvoorbeeld verantwoorde zorg te meten?Het meten van de indicatoren is in de plaats gekomen van het invullen
van het IGZ-formulier, daarmee is het ene instrument ingeruild voor het andere.
Daarnaast vraag ik instellingen hun uitkomsten op het terrein van kwaliteit
te meten, uitkomsten die het management in veel gevallen zelf ook wil weten
om daarmee hun organisatie beter te kunnen besturen.59Wanneer zullen «meten met, implementeren en evalueren
van de indicatoren verantwoorde zorg» van start gaan?Het meten met de indicatoren en daardoor implementeren van de indicatoren
is gestart met ingang van dit jaar. In juni 2008 verschijnen de resultaten
in het jaardocument maatschappelijke verantwoording.60Kan de staatssecretaris aangeven in hoeverre zij het
rapport van het ministerie van VROM «Brandveiligheid bij zorginstellingen»
betrekt bij het onderdeel veiligheid?Op 5 april 2007 (Tweede Kamer 2006–2007, 26 956, nr. 48)
heb ik uw Kamer geïnformeerd over de stand van zaken rond de brand(on)veiligheid
in de zorgsector. Op basis van een quick scan van het College bouw zorginstellingen
ben ik tot de conclusie gekomen dat de brandveiligheid in de zorgsectoren
niet in alle gevallen op orde is. Ik heb uw Kamer toegezegd u zo spoedig mogelijk
te informeren over mijn vervolgstappen. Ik verwacht u in oktober over deze
vervolgstappen te kunnen informeren. Bij deze vervolgstappen betrek ik eveneens
de eerder verschenen rapportages van TNO (februari 2003), Inspectie VROM (juni
2004) en IGZ (april 2004) over brand(on)veiligheid.63Heeft de staatssecretaris steun van andere departementen
(VROM en EZ) als het gaat om het plan om het gebruik van ICT en domotica te
vergroten? Bevordert de staatssecretaris het inschakelen van Europese gelden
als het gaat over de stimulering van de toepassing van ICT en domotica?Conform de doelstelling in het Coalitieakkoord werken VWS en VROM-WWI
nauw samen om generatiebestendige wijken met geschikte woningen voor ouderen
en servicepunten te bevorderen. In dat kader wordt ook aandacht besteed aan
het stimuleren van het gebruik van ICT en domotica.EZ is de coördinator van het Actieprogramma Maatschappelijke sectoren
en ICT (M&ICT) waarin zes departementen samenwerken. Ditprogramma loopt van 2005 tot 2010 en beschikt over een budget
van € 80 miljoen. Een van de onderdelen van het Actieprogramma is het helpen aanpakken van maatschappelijke vraagstukken
in de sector zorg door een beter gebruik van ICT. Dat gebeurt door te stimuleren
dat succesvolle, kleinschalige ICT-toepassingen die het niet zonder steun
redden (systeemfalen) breed binnen de keten of sector worden gebruikt (opschalen).In Europees verband neemt Nederland deel aan het EU Kaderprogramma voor
Onderzoek en Ontwikkeling (KP7). In dit programma is een aantal nieuwe elementen
opgenomen waaronder artikel 169-initiatieven. Er zijn vijf initiatieven aangekondigd
waaronder een gemeenschappelijk onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma «Ambient
Assisted Living» (AAL). Het AAL-programma is gericht op de behoeften
van een vergrijzende bevolking, in het bijzonder door gebruik te maken van
de mogelijkheden die informatie- en communicatietechnologieën bieden.
De Europese Gemeenschap zal aan het AAL-programma deelnemen met een financiële
bijdrage van € 150 mln voor de periode 2008–2013. Het Nederlandse
aandeel is € 6,9 mln.Recent zijn u hierover twee BNC-fiches toegestuurd: Richtlijn verbetering
Leefkwaliteit ouderen (COM(2007)329) en Mededeling Actieplan 2010 (COM(2007)332.65In hoeverre wordt de positie van verzorgenden versterkt
door het onderbrengen onder artikel 3 van de Wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg?
Wat zijn de overwegingen van de staatssecretaris hierbij?Momenteel wordt bekeken welke wijzigingen in de Wet BIG doorgevoerd zouden
moeten worden op basis van de evaluatie van de Wet. In deze exercitie wordt
op basis van de evaluatie de criteria voor toetreden tot artikel 3 en artikel
34 bekeken. Verzorgenden niveau 3 (hierna kortweg verzorgenden) zijn momenteel
wettelijk geregeld ex artikel 34. Na de besluitvorming rond de wijzigingen
van de criteria zal de positie van de verzorgende in de Wet BIG nader worden
bekeken. Overwegingen die rond de positionering een rol spelen zijn onder
meer transparantie in de verantwoordelijkheid van verzorgenden en mogelijke
administratieve lasten bij een omvangrijke registratie.66Kan de staatssecretaris aangeven wat «goede voorbeelden»
zijn op het gebied van afspraken tussen instellingen en ROC’S?Er zijn regio’s zoals in Amsterdam, waar tussen zorgaanbieders en
de ROC’s continu overleg is over de invulling van het onderwijs. Dit
betekent dat zorginstellingen samen met het ROC bepalen wat de belangrijkste
invulling van de opleiding moet zijn, bijvoorbeeld of het meer een verzorgend
karakter of meer een pedagogisch karakter moet krijgen. Deze vormen van samenwerking
wil ik verder stimuleren. Op dit moment spelen regiocoördinatoren op
het terrein van de arbeidsmarkt hierin ook al een rol. Bij deze initiatieven
zal ik aansluiten.67Op welke manier gaat de staatssecretaris «goede
voorbeelden op het terrein van het vergroten van de echte contacturen tussen
cliënt en verzorgende/verpleegkundige» verspreiden?Ik ben bezig samen met de brancheorganisaties en de beroepsorganisaties
om een implementatieagenda te maken voor dit onderwerp.68Moeten er aanpassingen plaatsvinden aan de opleidingsstructuren
om tot voldoende plaatsen te komen?Als bedoeld wordt dat de opleidingsstructuren moeten veranderen om tot
meer stageplaatsen te komen is het antwoord vooralsnog «neen».
Ook zijn er niet meer opleidingsplaatsen nodig. Vooral het rendement van de
opleidingen moet hoger worden door tussentijdse uitval te verminderen. Meer
stageplaatsen zullen naar verwachting leiden tot minder uitval tijdens de
opleiding. Over het stagefonds zijn de minister en ik in overleg met de sociale
partners. De verdere uitwerking hiervan hopen wij bekend te kunnen maken in
het plan van aanpak arbeidsmarkt van VWS dat dit najaar naar de Tweede Kamer
wordt gezonden.69Kan de staatssecretaris voorbeelden geven van nieuwe
instrumenten van personeelsbeleid in de zorg?Personeelsbeleid is primair de verantwoordelijkheid van instellingen zelf.
Voor de zorg is het van belang dat instellingen dat nieuw personeel wordt
aangetrokken en dat het bestaande personeel wordt behouden. Een belangrijk
uitgangspunt hierbij is leeftijdsbewust personeelsbeleid. Hierbij kunnen als
voorbeelden dienen, mogelijkheden voor flexibel roosteren, flexibele kinderopvang,
maatregelen gericht op het vergroten van de carriéreperspectief zoals
doorstroom en scholing. Bij werving zou er meer aandacht kunnen komen voor
specifieke groepen zoals allochtonen, ouderen of mensen aan de onderkant van
de arbeidsmarkt.70Op welk termijn denkt de staatssecretaris aanpassingen
aan te brengen in zowel de inhoud van zorgopleidingen als aan de eindtermen
van curricula?Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (OCW), de werkgevers
en de beroepsorganisaties bepalen in tripartite overleg de opleidingsprofielen
met eindtermen/competenties van de primaire opleidingen op MBO-niveau. Ik
ben daarin geen partij. VWS speelt wel een rol bij de opleidingsvereisten
voor beroepen die in het kader van de Wet BIG worden geregeld.71Wanneer informeert de staatssecretaris de Kamer over
het onderzoek naar de ervaringen over administratieve lasten? Op welk termijn
acht de staatssecretaris het mogelijk hierop vooruitgang te boeken?Op 28 augustus heb ik het plan van aanpak administratieve lasten
AWBZ overhandigd aan de sector. Tevens heb ik dit plan van aanpak op deze
dag naar de Tweede Kamer gestuurd.72Op welke concrete gebieden wil de staatssecretaris
de professionalisering van verpleegkundigen en verzorgenden stimuleren? Hoort
hier ook structurele aandacht bij voor het tijdig screenen en behandelen van
ondervoeding en decubitus?Professionaliteit van de medewerker hangt sterk samen met de uitkomsten
van de kwaliteit zoals omschreven in de indicatoren voor verantwoorde zorg.
Kwaliteit en professionaliteit stimuleer ik onder meer samen met de branche-,
beroeps- en cliëntenorganisaties en natuurlijk met de IGZ en ZonMw via
www.zorgvoorbeter.nl. Daar zijn ondervoeding en decubitus belangrijke onderwerpen.
Extra aandacht voor dit onderwerp en nieuwe initiatieven zullen dit najaar
vorm worden gegeven.73Hoeveel financiële ruimte is er bij het aantrekken
van extra medewerkers voor scholing? Wanneer wordt het stagefonds actief?Over het stagefonds zullen de minister en ik overleggen met de sociale
partners. Wij willen het stagefonds met ingang van 2008 in werking laten treden
maar dat is afhankelijk van dit overleg.Het fonds biedt mogelijkheden voor extra begeleiding bij stageplaatsen
binnen de zorginstellingen. De financiële verantwoordelijkheid voor personeel
bij de initiële opleidingen is de verantwoordelijkheid van de minister
van OCW.74De staatssecretaris wil de professionaliteit vergroten.
Hoe gaat u dit regelen en meten dat deze vergroot is?Ik ga in samenspraak met relevante partijen zoals beroeps- en brancheorganisaties
een plan maken om de professionaliteit te vergroten. Hierbij speelt het stimuleren
van de dialoog een grote rol. De effecten hiervan moeten uiteindelijk zichtbaar
worden in de uitkomsten van de indicatoren voor de kwaliteit van zorg (zie
ook antwoord op vraag 22).75Bij het stimuleren van de professionalisering wil de
regering aandacht voor dialoog. Wil de staatssecretaris er zorg voor dragen
dat dialoog onderdeel wordt van het verpleegplan en dat teamoverleg, scholing
en gesprekken met cliënten onderdeel gaan uitmaken van de werktijd en
als zodanig hoort bij het werk van de zorgprofessionals en dus betaalt moet
worden als zijnde productie?Met uw vraag gaat u uit van de aanname dat ik met dialoog doel op het
hebben van teamoverleg, werkoverleg en het voeren van gesprekken met bewoners.
Deze vormen van gesprek met elkaar zijn goed ingeburgerd in de zorg. De vorm
van dialoog waarop ik in mijn brief doelde is gesprek binnen een zorgteam
in de vorm van intervisie of moreel beraad. Tijd voor het zorgteam om met
elkaar te praten over moeilijke keuzes, cliënten met complexe zorgproblemen,
aangrijpende gebeurtenissen. Het is niet nieuw in de zorghuizen
maar is zeker geen ingeburgerd instrument. De ervaring leert wel dat onderling
gesprek de kwaliteit van de zorg verbeterd, de draagkracht van de verzorgende
en onderlinge steun ook vergroot.76Kan de staatssecretaris aangeven op welke manier er
gezorgd gaat worden dat er structureel 5000–6000 extra medewerkers aan
het werk gaan in zorghuizen? Welke financiële middelen zijn hiermee gemoeid?
De 5000 tot 6000 extra mensen zijn waarschijnlijk niet genoeg. Hoe en binnen
welke tijd gaat de regering er voor zorgen dat er voldoende zorgpersoneel
in de sector aanwezig is? Kan de staatssecretaris aangeven hoe de 5000–6000
extra medewerkers over de sector dienen te worden verdeeld? Wordt hierbij
bijvoorbeeld de indicatie/normering van instellingen betrokken? Is er voor
de 5000–6000 extra medewerkers wel voldoende aanbod? Is er tot een extra
aanbod van personeel te komen door uitbreiding van het aantal uren dat parttimers
nu werken? Zo ja, is hier een schatting van te geven?Over de inzet van financiële middelen voor mijn voornemens uit het
plan zorg voor ouderen: om de kwaliteit van bestaan informeer ik u op prinsjesdag.
Het werven van extra mensen en het vergroten van de inzet van het huidige
personeel kan ik alleen maar uitvoeren in samenspraak met werkgevers en werknemers.
Op dit moment ben ik dan ook in gesprek met de werkgevers en werknemers over
het arbeidsmarktplan, hierover zal ik u in najaar nader berichten.78Kan de staatssecretaris aangeven hoe de ambitie 5000–6000
extra voltijds eenheden verplegend en verzorgend personeel en de voorwaarde
dat het aantal uren feitelijke zorg per jaar met 1% stijgt in de praktijk
wordt verenigd? Wordt hierbij de doelstelling van administratieve lastenverlichting
in acht genomen?Ik zie geen tegenstrijdigheid in deze ambities. De inspanning die de sector
moet plegen richt zich op het verbeteren van de interne organisatie waardoor
medewerkers ook daadwerkelijk 1% extra tijd aan de zorg kunnen besteden.
Deze verhoging van de contacturen sluit goed aan bij de doelstelling over
administratieve lasten, het verminderen van interne administratieve processen
kan er al voor zorgen dat medewerkers feitelijk meer uren zorg bieden. Dit
staat naast het streven om het aantal voltijdseenheden medewerkers in de zorghuizen
te vergroten.79Kan de staatssecretaris aangeven hoe zij de indicatie
van zorgverleners vorm wil geven? Hoe verhoudt de meetbaarheid van resultaten
op dit vlak zich tot het doel van de administratieve lastenverlichting? Welke
andere dan financiële gevolgen zouden aan een slechte indicatie worden
verbonden? In hoeverre zijn deze oplossingsgericht?Uw vraag is op twee manieren te lezen, als u vraagt naar de verbetering
van de indicatiestelling dan verwijs ik voor mijn antwoord naar vraag 10.
Aangezien u ook over meetbaarheid spreekt, vraag ik me af of ik voor indicatie
prestatie moet lezen? In dat geval verwijs ik u naar vraag 6 over belonen
van kwaliteit.81Hoe wordt het leveren van goede kwaliteit beloond?Ik onderzoek, samen met relevante partijen zoals de Nza en de brancheorganisaties,
op welke wijze ik goede kwaliteit kan belonen.Zie hiervoor ook mijn antwoord op vraag 6.82Wat kan een zorgverlener concreet als positieve beloning
tegemoet zien voor het leveren van goede kwaliteit?Een zorgverlener als individu zal geen concrete beloning krijgen. De beloning
zal zijn dat het leveren van goede kwaliteit van zorg zichtbaar is, dat daardoor
het aanbod van nieuwe cliënten groot is en de aanwezige bewoners tevreden
zijn. Kortom, dat je als medewerker werkt in een zorginstelling waar je trots
op kunt zijn en waardoor het werk plezieriger is.XNoot1I.v.m. het corrigeren van het kamerstuknummer. Dit stuk is eerder abusievelijk
gepubliceerd als kamerstuk 30 800 XIV, nr. 147, dat hiermee komt te vervallen.XNoot2Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Vendrik (GL), Kant (SP), Blok (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), De Vries (CDA), Smeets (PvdA), voorzitter,
Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66),
Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA), Van Gerven
(SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra (VVD), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand
(PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA) en Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU).Plv.leden: Van der Staaij (SGP), Azough (GL), Van Velzen (SP), Neppérus
(VVD), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Verdonk
(Verdonk), Griffith (VVD), Atsma (CDA), Van der Ham (D66), Çörüz
(CDA), Gill’ard (PvdA), Jonker (CDA), Langkamp (SP), Jacobi (PvdA),
Arib (PvdA), Kamp (VVD), De Wit (SP), Thieme (PvdD), Bosma (PVV), Luijben
(SP), Hamer (PvdA) en Ortega-Martijn (CU).XNoot1Rapport landelijke wachtlijstrapportage AWBZ: peildatum 1 januari
2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-XVI-184-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl