Vaststelling begroting Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2009; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31700-V, nr. 98

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31700-V nr. 98

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31700-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 700 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2009nr. 98LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 11 mei 2009De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
over de brief van 26 maart 2009 inzake verslag van het bezoek van de
minister aan Mali van 1 tot en met 3 maart jl. 2009 (Kamerstuk 31 700
V, nr. 88).De minister voor Ontwikkelingssamenwerking heeft deze vragen beantwoord
bij brief van 6 mei 2009. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,OrmelAdjunct-griffier van de commissie,Van Toor1In de brief wordt het Migratiecentrum, waar op het
niveau van Europa wordt gewerkt aan migratiemanagement en dat nu van start
is gegaan, niet genoemd. Waarom heeft u dit centrum niet bezocht om u op de
hoogte te stellen van de gang van zaken hier?Het bezoek vond plaats in het kader van de langdurige samenwerking met
Mali op het gebied van rurale economische ontwikkeling. Daarnaast is het bezoek
aangegrepen om aandacht te vragen voor de positie van vrouwen en vrouwenbesnijdenis
in het bijzonder. Een bezoek aan het migratiecentrum paste niet in het doel
van het bezoek en was qua tijd lastig in te passen. Ik ben overigens wel op
de hoogte van de ontwikkelingen aangaande het centrum ondermeer via rapportages
van de ambassade in Bamako.2Hoe groot is de schuld van Mali, bij banken, andere
landen, IMF en Wereldbank? Hoeveel rente betaalt Mali aan deze schuldeisers,
per maand en per jaar?De meest recente opgave van de BIS (Bank for International Settlements,
de koepel van Centrale Banken) voor de bij haar aangesloten banken voor wat
betreft de schuld van Mali bedroeg in het 3e kwartaal 2008 USD 273 miljoen,
waarvan USD 240 miljoen aan «nonbanks». Bij het bereiken van het
HIPC-Completion Point in 2003 heeft de Club van Parijs haar bilaterale leningen
aan Mali voor 100% kwijtgescholden zoals de gewoonte is. Binnen de
schuldhoudbaarheidscriteria, afgesproken in het kader van het Multilateral
Debt Reduction Initiative, sluit Mali nieuwe bilaterale leningen af; Het IMF,
en ook de Wereldbank (WB), zien hierop toe. Daarenboven heeft Mali ook leningen
afgesloten met ondermeer China, Libië, India en andere non-traditionele
donoren; de hoogte van deze leningen, de condities, looptijden etc. zijn niet
bekend. De schuld van Mali aan de Internationale Financiële Instellingen
bedroeg in september 2008 USD 808 miljoen, waarvan USD 33 miljoen aan het
IMF, en USD 775 miljoen aan andere instituties. De totale schuld van Mali
bedroeg volgens opgave van het IMF1 in 2007 USD
1,542 miljard. Dit was 24% van het BNP.Vanwege het ontbreken van gegevens over bilaterale leningen van niet-traditionele
donoren, is het niet mogelijk een overzicht te geven van de maandelijkse en
jaarlijkse rentebetalingen door Mali.3Is er een stappenplan en plan voor de lange termijn
om de schuld af te lossen?Mali heeft technische ondersteuning ontvangen van ondermeer de WB en IMF
om het schuldmanagement op een internationaal niveau te brengen. In de reguliere
monitoring door deze multilaterale instellingen wordt ook gelet op een goed
beheer van de schulden. Onderdeel van het beter beheer betreft meer transparantie.
Daarnaast worden alle nieuwe leningsvoorstellen in de Malinese ministerraad
besproken en wordt een samenvatting van het besluit van de ministerraad in
de nationale dagbladen gepubliceerd. De Malinese inzet is om een beheer(s)bare
staatsschuld te hebben en niet om geheel schuldenvrij te geraken.4Wat is uw oordeel over Amadou Toumani Touré
als president?President Amadou Toumani Touré heeft gedurende zijn presidentschap
sinds 2002 door het voeren van een consensuspolitiek in belangrijke mate bijgedragen aan de periode van stabiliteit en ontwikkeling die Mali
nu al geruime tijd kent. Ook heeft hij verschillende initiatieven genomen
die corruptie tegen moeten gaan en het landsbestuur en de democratie verder
verbeteren. Dit vind ik positief, ondanks het gegeven dat deze consensuspolitiek
soms leidt tot vertraging in het nemen van belangrijke besluiten.5Wat is uw oordeel over het feit dat Amadou Toumani
Touré aanvankelijk in 1991 middels een staatsgreep aan de macht kwam
in Mali? Deelt u de mening dat hij en zijn overgangsregering destijds succesvol
de weg naar vrede en verkiezingen leidden?Een staatsgreep is niet democratisch en keur ik daarom per definitie af.
Amadou Toumani Touré was, als leider van het toen geïnstalleerde
transitiecomité, wel verantwoordelijk voor de overgang naar de democratie
en deed, nadat verkiezingen waren gehouden waarbij hij zelf geen kandidaat
was, zonder verdere problemen afstand van de macht. Dit vind ik positief.
Ik deel de mening dat hij en zijn overgangsregering destijds succesvol de
weg naar vrede en verkiezingen leidden. Sinds 2002 is hij democratisch gekozen
president en geniet grote populariteit onder de Malinese bevolking.6Kunt u aangeven hoeveel subsidie zowel Amerikaanse
als Europese katoenboeren jaarlijks ontvangen? Kunt u tevens aangeven hoeveel
de mondiale katoenprijs als gevolg hiervan daalt? Kunt u aangeven hoeveel
overheidsinkomsten de Malinese regering hierdoor jaarlijks misloopt? Wat doet
u om dit probleem aan te pakken?De totale directe steun aan Amerikaanse katoenboeren was USD 3.2 miljard
in 2006/2007 en USD 1.1 miljard in 2007/20081.
De steun in 2007/2008 bestond uit «direct payments» (615 miljoen), «counter-cyclical
payments» (416 miljoen) en «crops insurance subsidies» (43
miljoen). De circa EUR 800 miljoen die in de eerste helft van dit decennium
als jaarlijkse steun aan de Europese katoenboeren (Griekenland, Spanje) werd
gegeven is vanaf 2006 voor 65% ontkoppeld van de katoenproductie.
Voor de resterende gekoppelde areaalsteun staat dit jaar EUR 241 miljoen op
de EU begroting. Naast dit bedrag ontvangen katoenboeren in de EU dus ook
nog ontkoppelde inkomenssteun.Nederland heeft de Afrikaanse katoenproducerende landen die zich in de
WTO hebben verenigd als de zgn. Cotton-4 (Mali, Benin, Burkina Faso en Chad)
gesteund teneinde hun onderhandelingsinzet in de WTO te optimaliseren.Het verband tussen katoensubsidies en de mondiale katoenprijs is lastig
te becijferen. Naast subsidies zijn er namelijk ook andere factoren die de
wereldmarktprijzen beïnvloeden, zoals bijvoorbeeld de ontwikkelingen
ten aanzien van kunststofvezels, genetisch gemodificeerd katoenzaad en het
voorkomen van bumperoogsten. In het verleden zijn wel studies uitgevoerd over
de effecten van katoensubsidies, echter met sterk uiteenlopende aannames en
conclusies. Een studie in 2007 in opdracht van Oxfam liet zien dat het volledig
schrappen van alle VS subsidies op katoen de wereldmarktprijs op dat moment
zou verhogen met 6 tot 14 %. Soortgelijke cijfers voor de EU zijn niet
bekend, maar het effect zal veel geringer zijn omdat de EU slechts een kleine
speler is (2% van de totale mondiale productie).Mij zijn geen gegevens bekend waaruit blijkt wat het precieze effect van
de daling van de mondiale katoenprijs als gevolg van subsidies is op de overheidsinkomsten
van Mali. Op het ogenblik maakt het Malinese staatsbedrijf CMDT,
dat verantwoordelijk is voor de opkoop en export van het katoen, verlies door
slecht management en het afgeven van een garantieprijs die boven de wereldmarktprijs
ligt. Daarom heeft de Malinese overheid nu geen inkomsten uit katoen, maar
kost de sector alleen maar geld.7Is het waar dat de privatisering van de watervoorziening
in Mali is teruggedraaid? Wat is uw oordeel hierover?Deze vraag wordt beantwoord bij vraag 11.8Is diversificatie van gewassen een probleem in Mali?
Wat gebeurt er (door de Nederlandse ambassade) in Mali op het gebied van diversificatie
van gewassen?De belangrijkste voedselgewassen in Mali zijn rijst, gierst (millet en
sorghum), pinda’s en maïs. Katoen is het belangrijkste handelsgewas.
De teelt van tuinbouwgewassen (met name uien, tomaten, groenten en andere «nieuwe»
voedselgewassen, zoals aardappelen) neemt de laatste jaren toe, evenals de
teelt van sesam, soja en yatrofa (een gewas waarmee biobrandstof kan worden
vervaardigd). Diversificatie van gewassen vindt dus plaats, maar wordt nog
vaak bemoeilijkt doordat boeren onvoldoende kennis hebben van de teeltmethoden
voor deze «nieuwe» gewassen en banken vaak nog afhoudend zijn
met het verstrekken van kredieten voor deze gewassen. Nederland ondersteunt
de verspreiding van betere teelttechnieken via een aantal projecten, zoals
de zg. «boeren veldscholen»: boeren leren hier om hogere opbrengsten
te halen met minder gebruik van pesticiden. Ook geeft Nederland steun aan
betere vermarkting van producten, waardoor er een economische stimulans ontstaat
om hogere opbrengsten te behalen en nieuwe teelten uit te testen. Verder heeft
Nederland de bouw van het bij de beantwoording van vraag 19 genoemde koelcentrum
gefinancierd.9Is het waar dat zowel Bamako als (een wijk in) Ségou
tot MDG-steden zijn bestempeld? Kunt u een toelichting geven op de resultaten
hiervan?Het Millennium Cities Initiative (MCI) is een programma voor stadsontwikkeling
in Sub-Sahara Afrika en is de stedelijke tegenhanger van en complementair
aan het Millennium Villages Project (MVP). Het beoogt net als het MVP bij
te dragen aan de realisatie van de MDG’s. De organisatie ligt bij het
Earth Institute van de Columbia University (USA/NY) en krijgt in Mali technische
ondersteuning van SNV. Het initiatief voor dit stedelijke programma, dat dateert
van begin 2006, verkeert nog in de ontwerpfase. Het is dus nog te vroeg om
op de resultaten in te kunnen gaan. Het idee is een aantal middelgrote steden
in Mali, Ghana, Kenya, Ethiopië, Malawi, Nigeria en Senegal te ondersteunen.
In Mali gaat het om de steden Ségou en Bamako als geheel en niet een
wijk daarvan. Activiteiten zullen zich richten op het versterken van de private
sector en sociale voorzieningen als onderwijs en gezondheidszorg. Het programma
beoogt de marktwerking in de steden voor de meer commerciële landbouw,
waarop het MVP zich met zijn programma richt, te verbeteren. In Bamako en
Ségou werkt men op dit moment samen met het stadsbestuur aan een meerjarenplan.10Kunt u informatie geven over het belastingstelsel van
Mali? Hoe functioneert dit? Hoe groot acht u de informele economie in relatie
tot de formele?De kwaliteit van het functioneren van het belastingstelsel werd in december
2008 voor het laatst beoordeeld door het IMF in de «First Review under
the Three Year Arrangement Under the Poverty Reduction and Growth Facility»1. De review van het IMF sluit af met positief oordeel
over het overheidsbeleid. Verder zijn het IMF en de overheid het eens geworden
over een aantal maatregelen zoals i) verhoging van de brandstofbelasting,
ii) terugdringen van belastingvrijstelling van BTW heffing en importbelasting
en iv) het versterken van belastinginning door douane en belastingdiensten.
In verband met de voedsel- en brandstofcrisis, die Mali in 2008 trof en die
tot onrust onder de bevolking leidde, was de overheid genoodzaakt enkele tijdelijke
belastingverlagende maatregelen te nemen. Dit resulteerde in een lagere belastingopbrengst
in 2008. De begroting van Mali voor 2009 toont de wil van de regering het
verlies op belastinginkomsten van 2008 te compenseren. De voorgenomen maatregelen
zoals in de vorige alinea genoemd zullen bijdragen aan een verhoging van de
belastinginkomsten. In de begroting van 2009 gaat de regering uit van inkomsten
ter hoogte van 162,7 miljard FCFA aan directe belasting, 336,2 miljard FCFA
indirecte belasting (inclusief 30 miljard uit de goudwinning), importheffingen
FCFA 85,3 miljard en andere heffingen FCFA 26,7 miljard. Totaal FCFA 610,
9 miljard of EUR 916,35 miljoen.De informele economie van Mali, in termen van werkgelegenheid en inkomen,
is dominant maar blijft buiten de invloedssfeer van de overheid voor belastingheffing.
Niettemin kan men uit de overheidsbegroting afleiden dat de inkomsten uit
directe en indirecte belastingen, vergeleken met de afgelopen jaren geleidelijk
aan toeneemt.11Kunt u inlichtingen verschaffen over de schoonwatervoorziening
in Mali?Bij dit antwoord wordt tevens het antwoord op vraag 7 gegeven. In Mali
kan onderscheid gemaakt worden tussen de rurale en stedelijke drinkwatervoorziening.
De plattelandsdrinkwatervoorziening is de verantwoordelijkheid van de lokale
overheden en maakt vooral gebruik van handpompen die grondwater oppompen.
Dit type drinkwatervoorziening wordt gefinancierd door de staat en de donoren.
Privatisering van de plattelandsdrinkwatervoorziening is niet haalbaar vanwege
de hoge investeringskosten: met name het slaan van de putten in afgelegen
gebieden kost (relatief) veel geld. In een beperkt aantal gevallen worden
in grotere dorpen en in kleinere steden waterleidingssystemen aangelegd via
concessies aan private ondernemers. Het initiatief ligt daarbij bij de lokale
overheden. De stedelijke drinkwatervoorziening in de 16 grootste stedelijke
centra valt onder de verantwoordelijkheid van het bedrijf dat ook elektriciteit
levert. Dit bedrijf, de «société d’Energie Du Mali»
(EDN), is in 2000 gevormd, waarbij de staat 60% van de aandelen van
het water- en elektriciteitsbedrijf overdroeg aan twee private investeerders
uit resp. Frankrijk en Ivoorkust. Tevens heeft de staat dit bedrijf een concessie
voor 20 jaar verleend. Na een conflict heeft de Franse aandeelhouder zich
teruggetrokken, waardoor de staat momenteel 66% van de aandelen van
het water- en elektriciteitsbedrijf bezit. Als grootaandeelhouder zoekt de
staat momenteel de financiering van het investeringsprogramma bij de diverse
donoren in de watersector in Mali. De privatisering van de drinkwatersector
is dus grotendeels teruggedraaid. Dit toont aan dat privatisering van de drinkwatersector
in een ontwikkelingsland erg moeilijk is. De kwaliteit van het geleverde drinkwater
voldoet in het algemeen aan de drinkwaternormen die de Wereldgezondheidsorganisatie
stelt. In 2006 had 60% van de bevolking toegang tot veilig drinkwater;
het percentage bedraagt 48% voor het platteland en 86% in de
grote stedelijke gebieden.12U geeft aan dat het Office du Niger in 1978 in grote
problemen verkeerde omdat slechts 35.00 hectare van de 1 miljoen hectare beschikbare
grond gebruikt werd. Nu wordt 88 000 hectare gebruikt, in 31 jaar tijd
is de in gebruik genomen landbouwgrond dus 2,5 keer zo groot geworden. Is
dat een snelle ontwikkeling in uw ogen? Hoe verloopt de groeicurve van de
productie van het Office du Niger in de afgelopen 30 jaar? Hoe zou ervoor
gezorgd kunnen worden het Office du Niger nog meer uit te breiden? Heeft men
de beschikking over voldoende kennis en over zaad- en pootgoed van goede kwaliteit?
Welke rol spelen de Chinezen hier?Het geïrrigeerde areaal in het gebied van het Office du Niger is
in 30 jaar inderdaad fors toegenomen, met ca. 150%. Gezien de deplorabele
toestand waarin het gebied verkeerde in 1978 is dat een goede prestatie. Ik
verwijs hierbij graag naar de IOB evaluatie van het Nederlandse Afrikabeleid,
waarin wordt stilgestaan bij de ontwikkeling van het Office du Niger gebied1. Verder merk ik hierbij op dat naast de uitbreiding van
het areaal ook de rendementen flink zijn toegenomen in de afgelopen 30 jaar:
van 1,5 ton rijst/ha in 1982 tot 5,7 ton/ha in 2007 en meer dan 6 ton/ ha
in 2008. Dat is bereikt door verbeterd waterbeheer, verbeterd zaaigoed en
modernere landbouwmethoden. Ook is de landbouw in het gebied geïntensiveerd,
doordat momenteel in de droge tijd ongeveer 15% van totale areaal gebruikt
wordt voor een tweede gewas (rijst of tuinbouwgewassen). Dat was 0%
in 1978. De Malinese overheid wil de groei van het geïrrigeerde areaal
verder stimuleren. In een overeenkomst die is getekend door de Staat, het
Office du Niger en de boeren, verplichten deze partijen zich om in de periode
tot en met 2012 minstens 60 000 ha. extra in ontginning nemen. Om dat
te kunnen financieren wordt een beroep gedaan op de reeds aanwezige donoren.
Ook worden investeringen bij buitenlandse bedrijven gezocht, zowel agro-industriële
bedrijven als staatsbedrijven uit China en Libië. Om dit beter te coördineren,
heeft de President op 9 april 2009 besloten een aparte staatssecretaris
voor de ontwikkeling van het Office du Niger gebied te benoemen. Als het gaat
om verdere uitbreiding van het geïrrigeerde areaal in Mali, dringt Nederland
aan op het belang van duurzaam beheer van de rivier de Niger. Via het Programma
Partners voor Water financiert Nederland het opstellen van beslismodellen
voor het gebruik van de beschikbare hoeveelheden water. Via deze modellen
worden de economische en ecologische gevolgen van grote ingrepen in het waterbeheer
vooraf duidelijk. De boerenbevolking binnen het areaal van het Office du Niger
is over het algemeen voldoende gekwalificeerd voor het boeren bedrijf. Professionalisering
van boeren heeft een belangrijk deel uitgemaakt van de Nederlandse inzet in
het Office du Niger en mede bijgedragen aan de gerealiseerde productiviteitsverhoging.
Zaai- en pootgoed zijn van voldoende kwaliteit.13Hoe verhoudt de voedselcrisis zich tot de economische
crisis, wanneer gekeken wordt naar het Office du Niger?De teelt van rijst en andere gewassen wordt nog niet beïnvloed door
de economische crisis, maar wel door de hoge voedselprijzen. Het Office du
Niger heeft in 2008 een recordoogst aan rijst geproduceerd. De prijs van rijst
op de wereldmarkt en een subsidieprogramma van de Malinese overheid zijn belangrijke
stimulansen voor boeren geweest voor de hogere productie. De directeur van
het Office du Niger heeft laten weten dat de economische crisis tot gevolg
heeft dat agro-industriële bedrijven die een jaar geleden nog wilden
investeren momenteel afzien van investeringen in de uitbreiding van het geïrrigeerde
areaal in het gebied.14Voor hoeveel procent is Mali nu zelfvoorzienend op
het gebied van rijstproductie?Mali heeft in 2008 ongeveer 1 000 000 ton gepelde rijst geproduceerd
en ca. 100 000 ton rijst geïmporteerd (vooral uit Azië). Een
deel van de in Mali geproduceerde rijst is geëxporteerd naar de buurlanden
(Mauritanië, Niger, Burkina Faso). De precieze omvang van de export van
lokale rijst is niet bekend.15In hoeverre is sprake van een groeiende drugsproblematiek?De totale hoeveelheid in beslag genomen drugs uit Afrika is in 2007 verviervoudigd
ten opzichte van 2004. 99% daarvan bleek afkomstig uit West-Afrikaanse
landen. De toenemende drugssmokkel en transnationale criminaliteit in en vanuit
West-Afrika vormt daarnaast een gevaar voor de ontwikkeling en stabiliteit
van de regio. Zeker wanneer drugsgelden, bijvoorbeeld in fragiele staten,
het politieke proces beïnvloeden of een financieringsbron zijn voor autoritaire
regimes of gewapende groepen. Dergelijke ontwikkelingen kunnen bijdragen aan
een cultuur waarin met geld veelal politieke macht, straffeloosheid en sociale
status gekocht wordt. Daarnaast hebben de activiteiten van de internationale
criminele netwerken directe en kwalijke gevolgen voor de EU en Nederland,
zoals: moeilijk te bestrijden criminaliteit, illegale migratie en drugssmokkel.
Een bijkomend probleem is het toenemend gebruik onder de lokale bevolking
wat onder andere leidt tot verslavingsproblematiek.16Op welke wijze heeft Nederland bijgedragen aan de rurale
ontwikkeling in het Office du Niger in de afgelopen decennia? Zijn er lessen
te leren uit deze samenwerking, die ook toepasbaar zijn voor Nederlandse hulp
aan rurale ontwikkeling in andere landen?Voor de Nederlandse bijdrage aan de ontwikkeling van het gebied verwijs
ik naar de bij het antwoord op vraag 12 aangehaalde IOB evaluatie van het
Nederlandse Afrikabeleid, waarin wordt stilgestaan bij de ontwikkeling van
het Office du Niger gebied. Een belangrijke les die uit de samenwerking getrokken
kan worden, is dat rurale ontwikkeling een zaak van de lange adem is, waarbij
vooral aandacht voor de zeggenschap van boeren cruciaal is. Deze les is ook
van belang voor de Nederlandse hulp in andere landen.17Welke mogelijkheden ziet u voor de ontwikkeling van
een regionale landbouwmarkt in West-Afrika? Welke initiatieven worden daarvoor
op dit moment ontplooid en in welk kader c.q. op welk niveau?De West Afrikaanse Economische Gemeenschap (ECOWAS) heeft in samenwerking
met de West Afrikaanse monetaire unie (UEMOA) en het Comité Permanente
Inter-États de Lutte contre la Sécheresse dans le Sahel (CILSS),
in 2005 een regionaal beleidskader ECOWAP (Economic Community
of West African States Agricultural Policy) voor de landbouwsector
aangenomen. Het beleid is geldig in alle ECOWAS lidstaten. ECOWAP is gericht
op armoedebestrijding, duurzame landbouw, ontwikkeling van een regionale landbouwmarkt
en het bevorderen van integratie van de regio in wereldlandbouwmarkten. Voor
de Franssprekende landen heeft UEMOA daarnaast een eigen programma om regionale
handel te faciliteren en transport te verbeteren.In de periode 1996 tot 2005 is handel binnen de regio toegenomen met een
factor van 2.5. Het «International Food Policy Research Institute»
(IFPRI) heeft ingeschat dat regionale handel met een factor 50 zou kunnen
toenemen tot een bedrag van 20 miljard US dollar per jaar.Al in 2000 is door de staatshoofden van de lidstaten van ECOWAS een vrijhandelszone
en douane unie opgezet, die ook ten goede komt van handel in landbouwinputs
en -producten. Ook wordt gewerkt aan afstemming van de binnenlandse belastingstelsels
(o.a. BTW) in de landen van de regio. Verdere liberalisering van handel binnen
de regio en een gezamenlijke optreden bij internationale onderhandelingsfora
(EC-EPAs, WTO) maken eveneens deel uit van dit programma. Als reactie op de
financiële- en voedselprijzencrisis heeft ECOWAS hier meer vaart achter
gezet. Vanwege informele belemmeringen, gebrekkige infrastructuur en fragmentatie
van de markten in de regio zijn de verwachte positieve effecten voor regionale
handel echter beperkt gebleven.Nederland heeft sinds 2003 bijgedragen aan de ontwikkeling van een regionale
landbouwinput markt door middel van een programma uitgevoerd door IFDC, een
internationale organisatie voor bodemvruchtbaarheid en landbouwontwikkeling,
in samenwerking met ECOWAS, UEMOA en CILSS. Dit heeft geleid tot regionale
wet- en regelgeving met betrekking tot handel en gebruik van zaaigoed en pesticiden.Verdere mogelijkheden voor verbreding van de samenwerking met de regionale
organisaties worden onderzocht, vooral in het kader van het NEPAD-CAADP (New
Partnership for Africa’s Development-Comprehensive Africa Agriculture
Development Programme) en hulp voor handelsinitiatieven, bijv. de steun aan
de regionale douaneorganisaties in samenwerking met de World Customs Organisation.In het Office du Niger gebied in Mali zal de UEMOA de ontginning van een
gebied van 11 000 ha financieren (zie verder ook het antwoord op vraag
12). De landbouwpercelen zullen worden toegekend aan inwoners van de lidstaten
van de organisatie. Het is de eerste maal dat UEMOA investeert in een economisch
landbouwproject in één van haar lidstaten. Indien deze investering
succesvol verloopt kunnen meer van dergelijke investeringen worden verwacht.18Deelt u de mening dat de West-Afrikaanse regio zeer
vruchtbare gronden bezit en in potentie qua voedselvoorziening grotendeels
zelfvoorzienend kan zijn? Zo ja, welke stappen neemt de Nederlandse regering
concreet – ook in de niet-partnerlanden – om dit plan te bewerkstelligen
en de regionalisering van de grond te krijgen? Bent u van mening dat de huidige
interim EPA’s dit proces bestendigen of ondermijnen?De West Afrikaanse regio heeft vruchtbare gronden, vooral in de stroomgebieden
van de rivieren en aan de kust maar het overgrote deel is marginale grond
en sterk gedegradeerd. In het algemeen is de vruchtbaarheid beperkt door een
tekort aan nutriënten in de bodem en erosie. De regionale organisaties
zoals ECOWAS zijn nogal optimistisch over de mogelijkheden voor uitbreiding
van het landbouwareaal. In het kader van het regionale landbouwontwikkelingsprogramma
gaat ECOWAS uit van 284 miljoen hectare landbouwgrond waarvan nu 60 miljoen
hectare (24%) wordt gebruikt. Uitbreiding van het landbouwareaal behoort
tot de mogelijkheden maar moet samengaan met investeringen om de bodemvruchtbaarheid
te behouden.In potentie zou West Afrika qua voedselvoorziening grotendeels zelfvoorzienend
kunnen zijn, en de meeste landen in de regio streven dit ook, op landenniveau,
na. ECOWAS heeft ingeschat dat 80% van het voedsel dat nu in de regio
wordt geconsumeerd al in de regio wordt geproduceerd. Productie van voedselgewassen
is in de periode 1980 to 2006 verdrievoudigd en overstijgt daarmee de groei
van de bevolking die verdubbeld is in dezelfde periode.In West Afrika is de export van voedselproducten nu hoger dan de import.
Dit betekent niet dat iedereen in de regio voldoende voedsel of inkomen heeft.
Verdelingsaspecten spelen hierbij een belangrijke rol.Vanuit macro-economisch perspectief is het overigens de vraag of zelfvoorzienendheid één
van de voornaamste doelstellingen van het landbouwbeleid voor elk land in
de regio moet zijn. Voedselzekerheid is niet hetzelfde als zelfvoorziening.
Wel is aangetoond dat zelfvoorziening op regionaal niveau haalbaar is. Handel
vanuit de regio met andere delen van de wereld kan van belang blijven om op
langere termijn de voedselzekerheid te bevorderen. Waar wel voor gewaakt moet
worden is een sterke afhankelijkheid van de regio voor basisvoedsel (bijv.
rijst) uit andere werelddelen.Gezien de realiteit van regelmatig terugkerende droogtes en voedseltekorten
in de Sahelregio is het begrijpelijk dat landen er naar streven om zelfvoorzienend
te zijn in voedsel. Ook de ervaringen van het afgelopen jaar, toen een aantal
Aziatische landen de rijstexport verboden, vormen een argument voor landen
in de Sahel om te streven naar zelfvoorzienendheid voor basisvoedselgewassen.Twee regionale programma’s gericht op verbetering van landbouwinputmarkten
en landbouwketenontwikkeling worden met steun van Nederland uitgevoerd door
het International Centre for Soil Fertility and Agricultural Development (IFDC).
Nederland geeft ook steun via het Multi-Donor Trust Fund voor de uitvoering
van het AU-NEPAD Comprehensive Africa Agriculture Development Programme (CAADP,
zie ook het antwoord op vraag 17). CAADP wordt ook door Nederland ondersteund
via TerrAfrica voor wat betreft landvraagstukken, één van de
hoofdcomponenten van het CAADP.Deze programma’s dragen bij aan voedselzekerheid, door productie
van voedsel voor lokale consumptie en door verhoging van inkomens uit de landbouw.
De regionale organisaties in West Afrika, ECOWAS, UEMOA en CILSS spelen bij
al deze programma’s een belangrijke rol. Regionale samenwerking krijgt
expliciet aandacht in het Nederlandse beleid voor landbouw, rurale bedrijvigheid
en voedselzekerheid.De interim-EPA’s met Ghana en Ivoorkust hebben ervoor gezorgd dat
alle exporten van Ghana en Ivoorkust tarief- en quotavrij op de Europese markt
kunnen worden afgezet. Omgekeerd hebben Ghana en Ivoorkust zich gecommitteerd
aan een geleidelijke afbouw van een groot deel (ongeveer 80%) van de
importtarieven op Europese producten, waaronder ook landbouwproducten.De interim-akkoorden met Ghana en Ivoorkust laten zien dat circa éénderde
van de lijst met producten die uitgezonderd worden van liberalisatie landbouwproducten
betreffen, waaronder graan dat een belangrijk verhandelbaar gewas is in het
kader van voedselzekerheid. Daarnaast bevatten de akkoorden vrijwaringclausules
die bescherming bieden tegen overvloedige invoer van producten. De inzet van
zowel de EU als ECOWAS blijft echter om met ECOWAS als geheel tot een EPA
te komen om zo de regionale integratie in de regio te bevorderen. Onderhandelingen
hierover boeken voortgang. Parallel aan de EPA-onderhandelingen vinden
intern binnen de ECOWAS onderhandelingen plaats over de vorming van een ECOWAS-douaneunie.19Naar welke landen exporteert Mali mango’s? Wat
is de huidige omvang van de export?Mali exporteerde in 2008 mango’s naar een aantal buurlanden (Mauritanië,
Burkina Faso) en naar een aantal Europese landen, met name Frankrijk, Nederland,
België en Duitsland. Voor 2009 zijn ook contracten afgesloten voor de
export van mango’s naar landen in Centraal-Afrika en het Midden-Oosten.
In 2008 is er vanuit Mali 7800 ton mango’s geëxporteerd. Naar verwachting
zal de export in 2009 meer dan 10 000 ton bedragen. De realisering van
een door Nederland gefinancierd koelcentrum in Bamako, waarvan de opening
is verricht tijdens mijn bezoek aan Mali, heeft bijgedragen aan een vervijfvoudiging
van de export van mango’s uit Mali in de afgelopen drie jaar.20Welke gevolgen van de klimaatverandering verwacht u
voor het Office du Niger?De gevolgen van de klimaatverandering voor het Mali en de andere landen
in de Sahel regio zijn nog niet duidelijk: er zijn scenario’s die wijzen
op toenemende droogte, maar het is ook mogelijk dat de regenval toeneemt of
dat de jaarlijkse variatie in regenval zal toenemen. In het algemeen is de
landbouw zeer afhankelijk van de neerslag. Door de irrigatie in het Office
du Niger gebied (en in andere gebieden) neemt de kwetsbaarheid van een land
als Mali voor klimaatsveranderingen af.Overigens wordt de kwetsbaarheid van Mali voor klimaatsveranderingen vergroot
door negatieve ontwikkelingen in Guinée, het brongebied van de Niger.
Met name houtkap en ontginning van mineralen zonder behoorlijk toezicht zorgen
voor toename van de fluctuatie van de debieten van de rivier.21Hoe groot was het aandeel van landbouwproducten in
de totale export van 2008?De meest recente gegevens over export dateren van 2006. In dat jaar was
het aandeel landbouwproducten 63% van de totale export, met een waarde
van USD 238 miljoen. Het grootste deel van de export betrof katoen, met een
waarde van USD 210 miljoen.22Hoe groot is de import van landbouwproducten en voedsel
in Mali, en om welke producten gaat het?In 2006 importeerde Mali voor een waarde van USD 239 miljoen aan voedings-
en genotsmiddelen. Het betrof vooral bereid voedsel (conserven, melkpoeder
etc), granen (waaronder rijst), zuivel, oliën en vetten, suiker, tabak,
koffie, thee en zeevis. Voorts werd er ter waarde van USD 70 miljoen aan overige
landbouwproducten geïmporteerd. 23Wat is de omvang van de Nederlandse ontwikkelingshulp
aan Mali?Verwezen wordt naar de beantwoording van vraag 25.24Van welke andere donoren ontvangt Mali steun, en hoeveel
en waarvoor?Het antwoord op deze vraag is gebaseerd op de gezamenlijke landenstrategie
van donoren in Mali, de zgn. «Stratégie Commune d’Assistance
Pays-Mali» (SCAP). Deze strategie is in overleg met de overheid opgesteld
voor de periode van het nieuwe armoedebeleid 2007–2012 (vastgelegd in
het «Cadre Stratégique pour la Croissance et la Réduction
de la Pauvreté», CSCRP). Overigens is de SCAP nog niet formeel
vastgesteld door de autoriteiten. Naast de Nederlandse bijdragen ontvangt
Mali steun van de volgende bilaterale donoren: Duitsland, Frankrijk, Zweden,
Zwitserland, België, Canada, Verenigde Staten, Spanje, Luxemburg en Denemarken.
Daarnaast voeren de volgende multilaterale donoren een hulpprogramma uit in
Mali: de Europese Unie, UNIDO, WFP, African Development Bank, Wereldbank,
UNICEF, UNDP, FAO, UNFPA, WHO en UNAIDS. De totale bijdrage van deze donoren
in 2008 wordt geraamd op FCFA 451 miljard / EUR 675,5 miljoen. Deze steun
wordt gegeven op basis van verschillende modaliteiten: budgetsteun EUR 180
miljoen, project- en programmahulp EUR 492 miljoen, pool funding EUR 2,25
miljoen en andere financiering EUR 1,35 miljoen. Deze fondsen werden als volgt
toegerekend aan de verschillende strategische doelen: infrastructuur en productieve
sectoren 34%, structurele hervorming 17%, sociale sectoren 30%,
gendegelijkheid 3%, armoedebeleid algemeen 15% en nog te verdelen
1%.25Wat voor soort ontwikkelingshulp geeft Nederland aan
Mali? In welke sectoren is Nederland actief? In welke vorm is er sprake van
donorcoördinatie?Onder deze vraag wordt tevens vraag 23 beantwoord. Het landenprogramma
voor Mali dat via de ambassade in Bamako wordt uitgevoerd, had in 2008 een
omvang van EUR 54 082 000. Voor 2009 is in totaal EUR 59 363 000
gereserveerd. Dit bedrag wordt onder meer besteed aan begrotingssteun (EUR
10 miljoen), ondersteuning van de onderwijssector (EUR 25 miljoen, MDG’s
2 en 3) en gezondheidsprogramma’s en dan met name reproductieve gezondheid
(EUR 9,4 miljoen, MDG’s 4, 5 en 6). Voor duurzame rurale economische
ontwikkeling is ruim EUR 10 miljoen (MDG’s 1 en 7) uitgetrokken. Daarnaast
is Nederland actief op het thema goed bestuur waarvoor Nederland intervenieert
op het gebied van democratisering en mensenrechten, decentralisatie en public
finance management.Donorcoördinatie vindt plaats op verschillende niveaus: centraal
op het niveau van de regering samen met de verschillende donoren, tussen donoren
onderling op het niveau van de ambassadeurs, vertegenwoordigers van de verschillende
multilaterale instellingen en directeuren van technische organisaties. Binnen
de sectoren en rond de thema’s zijn er overleggroepen tussen donoren
en met de betrokken technische diensten/ministeries van de overheid. Een belangrijk
recent initiatief tot versterking van coördinatie en bevordering van
harmonisatie en alignment is het bij de beantwoording van vraag 24 genoemde
SCAP. Donoren streven naar het terugdringen van de overlap in interventies
en het aantal donoren per sector. Ook streven donoren ernaar de interventies
te laten aansluiten op de doelstellingen van de verschillende sector- en themaprogramma’s
van de regering van Mali, inclusief het armoede programma (CSCRP).26Is het een doelstelling van de Malinese regering om
zelfvoorzienend in de rijstproductie te zijn? Zou het wat u betreft een doelstelling
van Mali moeten zijn om zelfvoorzienend te zijn in de rijstproductie en eventuele andere gewassen (waar mogelijk)?In de armoedestrategie tot en met 2012 en in de huidige regeringsverklaring
van President Touré heeft Mali twee belangrijke doelstellingen geformuleerd
op het gebied van landbouw. Het land wil in 2012 een graanproductie (rijst,
gierst, maïs) bereiken van 10 miljoen ton en het wil zelfvoorzienend
zijn voor wat betreft de basisvoedselproductie. De doelstelling van 10 miljoen
ton graan is ambitieus en lijkt moeilijk haalbaar, maar een vergroting van
de landbouwproductie is zeker mogelijk. Zelfvoorzienendheid voor de basisvoedselgewassen
is haalbaar.De doelstelling om zelfvoorzienend in voedsel te zijn komt voort uit de
hongersnoden die de Sahel regio teisterden in de jaren 70 en 80 van de vorige
eeuw. Mali heeft een goed systeem van graanbanken dat ook tijdens de sprinkhanenplaag
van 2004 zijn nut heeft bewezen. Dat het land zeker wil zijn van voldoende
productie van basisvoedsel is dan ook zeer begrijpelijk en wordt door mij
als positief gewaardeerd. De voedselproductie is echter sterk afhankelijk
van de regenval die van jaar tot jaar grote verschillen vertoont.27Kunt u aangeven of de doelstelling van de Wereldbank
nog steeds is om de katoensector in Mali te privatiseren? Kunt u aangeven
wat de opvatting van de Malinese regering hierover is? Wat is de laatste stand
van zaken? Bent u van mening dat de katoensector in Mali geprivatiseerd dient
te worden?De Malinese regering heeft in 2001 besloten de katoensector te hervormen.
Eén van de maatregelen in dat hervormingsplan betrof de privatisering
van het staatsbedrijf voor de katoensector (de Compagnie Malienne pour le
Développement du Textile, CMDT). De privatisering van het staatsbedrijf
verloopt traag; zij is enkele malen uitgesteld en is nu voorzien voor 2010.Nederland is vanaf het begin voorstander geweest van hervormingen in de
katoensector in Mali. In het reguliere overleg tussen donoren en overheid
komen ook de hervormingen van de katoensector ter sprake: alle betrokken donoren,
inclusief de Wereldbank, de Europese Commissie en Frankrijk, zijn voorstander
van privatisering. Momenteel worden de tekorten op de begroting van de CDMT
nog steeds door de staat aangevuld, waardoor er geen prikkels zijn om de bedrijfsvoering
van CMDT efficiënt te maken. Deze staatssubsidies trekken zwaar op de
Malinese schatkist en de opbrengst van de Malinese katoenexport is beperkt.
Hervormingen zijn dus van groot belang. Wel zal gewaakt moeten worden voor
de sociale impact van de privatisering. Op dat punt blijft Nederland alert.28Kunt u informatie geven over de status van de Millennium
Development Goals in Mali?Bij deze vraag wordt ook vraag 34 beantwoord. De haalbaarheid van de MDG’s
in 2015 is niet zeker. Dat hangt mede af van de inspanningen van de nationale
(Malinese) en internationale gemeenschap. Volgens de laatste schattingen (2007)
is het waarschijnlijk dat de doelstellingen voor drinkwatervoorziening en
het terugdringen van HIV/AIDs gehaald zullen worden. Overheid en donoren onderkennen
de negatieve invloed van de hoge bevolkingsgroei op de resultaten van de MDG’s.
Voor de afname van de extreme armoede en de toename van de deelname aan lager
onderwijs is het alleen mogelijk de doelstellingen te halen wanneer extra
inspanningen daartoe worden gedaan. In de onderwijssector zullen
vooral meer scholen moeten worden gebouwd en leraren worden opgeleid en bijgeschoold.
De haalbaarheid van de doelstelling voor het terugdringen van moeder- en kindersterfte
en ondervoeding is op dit moment niet als positief in te schatten. De realisatie
van gelijke rechten voor vrouwen is eveneens onwaarschijnlijk. Hoewel meisjes
in toenemende mate deelnemen aan het lager, middelbaar en hoger onderwijs
is er nog geen sprake van pariteit en blijft de haalbaarheid in 2015 onzeker.
Hierbij speelt een belangrijke rol dat meisjes eerder van school gehaald worden
door de ouders uit kostenoverwegingen of noodzaak bij te dragen aan het verwerven
van gezinsinkomen. Ook de alfabetisering van vrouwen in de leeftijdgroep 15–24
jaar verloopt traag. De overheid is voornemens meer te investeren op dit punt,
naast de reeds bestaande bijdragen van vele lokale en internationale NGO’s.
Het aantal vrouwen dat een plaats heeft in het parlement verandert niet noemenswaardig.
De kans op duurzaam milieubeheer daarentegen wordt wel waarschijnlijk geacht.Met betrekking tot de voortgang op MDG 5 (vraag 34): Volgens het laatste
demografische en gezondheidsonderzoek is de moedersterfte in Mali de afgelopen
5 jaar voor het eerst gedaald met 20% (van 582 naar 464 sterftegevallen
per 100 000 leven geborenen). Deels kan dit worden verklaard door de
toename van het percentage vrouwen dat onder deskundige hulp bevalt (van 41%
naar 49%) en deels doordat aanzienlijk meer vrouwen gebruik maken van
zwangerschapscontroles (van 57% naar 70%). Het tempo van deze
positieve ontwikkeling ligt te laag om de doelstelling (reductie van 75%
in 2015) te halen. Het gebruik van moderne voorbehoedsmiddelen is nauwelijks
veranderd en blijft laag, tussen de 6% en 7%, ondanks een toename
van het aantal vrouwen (van 25% naar 31%) dat aangeeft wel family
planning methodes te willen toepassen maar dat niet (kunnen) doen. Het percentage
jonge meisjes dat voor hun 19e jaar al moeder is geworden, is licht gedaald
van 34% naar 30%.29Zit in de 30% die genoemd wordt als donorbijdragen
uit het buitenland ook het deel verwerkt dat afkomstig is van emigranten die
geld naar huis sturen? Zo nee, hoe verhouden deze bedragen zich tot elkaar?Nee, in de 30% donorbijdragen is de bijdrage van emigranten niet
inbegrepen. Volgens een schatting van de Wereldbank bedragen geldovermakingen
uit het buitenland 12,5% van het BNP van Mali.30Op welke wijze gaat Nederland bijdragen om het opkomende
probleem van drugssmokkel aan te pakken?Hierop wordt bij het antwoord op vraag 33 ingegaan.31Is het u bekend dat de nieuwe president van Guinee,
Moussa Dadis Camara, en zijn overgangsregering, de Nationale Raad voor Democratie
en Ontwikkeling (CNDD), de strijd tegen drugs zo ongeveer als topprioriteit
hebben bestempeld? Is het u tevens bekend dat zij hiervoor sterk geprezen
worden door o.a. de internationale contactgroep voor Guinee, de Economische
Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (CE DEAO) en de Afrikaanse Unie?
(zie bijvoorbeeldhttp://www.guineenews.org/articles/article.asp?num=20 093 161 112
24). Vormt – gezien uw bezorgdheid over
de toenemende drugscriminaliteit in de regio – de sterke en effectieve
strijd tegen drugs door de Guinese overgangsregering voor u aanleiding om
hen daar bij te steunen, mede in het kader van uw fragiele statenbeleid? Zo
neen, waarom niet? Zo ja, op welke manier?Hierop wordt bij het antwoord op vraag 33 ingegaan.32Kunt u aangeven wat de hulpinspanningen zijn van de
betrokken donoren voor West-Afrika in de strijd tegen drugs? Wie zijn deze
betrokken donoren?De voornaamste betrokken donoren in West-Afrika zijn: de Europese Commissie,
Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Portugal, Spanje, Italië,
Luxemburg, Ierland, de Verenigde Staten en Nederland. De inzet van deze landen
is gericht op kennisuitwisseling, het voeren van een dialoog, op capaciteitsopbouw
en versterking van het handhavingsysteem. (zie vraag 30 en 33).33Op welke wijze zal Nederland zich inspannen om de drugsproblematiek
in de West-Afrikaanse regio op de agenda te krijgen? Kunt u concrete voorbeelden
geven?Hieronder treft u tevens het antwoord op vragen 30 en 31 aan. Nederland
onderschrijft de urgentie van de drugsproblematiek in West-Afrika en stelt
zich actief op in de discussie over de aanpak ervan, ondermeer door het onderwerp
hoger op de internationale agenda te krijgen. Aangezien de drugsproblematiek
een regionaal probleem is dient deze regionaal aangepakt te worden. Nederland
is dan ook voorstander van een gemeenschappelijke Europese aanpak en in EU-verband
actief om het probleem van de drugshandel via West-Afrika aan te pakken. Onder
het Franse EU-voorzitterschap is de drugsproblematiek in West-Afrika binnen
de EU prominent op de agenda gezet en is West-Afrika tot prioriteitsregio
aangemerkt in het EU Drugsactieplan. Vanwege een gebrek aan capaciteit is
Nederland geen voortrekker van grote projecten, maar Nederland stelt wel haar
deskundigheid ter beschikking en waakt ervoor dat West-Afrika hoog op de agenda
blijft staan. Voor Nederland is het van belang dat er ook naar partners buiten
de EU wordt gekeken, zoals de VS en UNODC. Momenteel wordt bezien hoe de Nederlandse
inzet concreet vorm kan worden gegeven. Nederland is tevens betrokken bij
het in 2007 opgerichte «Maritime Analysis and Operations Centre-Narcotics»
(MAOC-N). Vooral het Verenigd Koninkrijk meent dat in een verdere fase van
MAOC-N samenwerking gezocht moet worden met de autoriteiten en handhavingdiensten
in West-Afrikaanse landen zelf (om deze reden is een potentieel lidmaatschap
van Afrikaanse landen van MAOC-N expliciet open gelaten). MAOC-N coördineert
de operationele samenwerking tussen Spanje, Frankrijk, het VK, Ierland, Italië,
Portugal en Nederland bij de bestrijding van cocaïnesmokkel ter zee en
via de lucht richting West-Afrika en Europa. Frankrijk heeft in december 2008
een coördinatiecentrum voor drugsbestrijding (CECLAD) in de lucht en
op zee ingesteld, vergelijkbaar met MAOC-N voor de Middellandse Zee. Nederland
bestudeert de mogelijkheden tot actieve samenwerking met deze organisatie.De berichtgeving over Guinee in relatie tot de drugsproblematiek is mij
bekend. Hoewel het probleem van de drugshandel in West-Afrika zeer urgent
is, kies ik er wegens de beperkte capaciteit van Nederland niet voor om het
huidige beleid ten aanzien van fragiele staten aan te passen. In de beantwoording
op eerdere Kamervragen die zijn gesteld naar aanleiding van de Notitie «Veiligheid
en ontwikkeling in fragiele staten»1 heb
ik aangegeven dat volgens de in deze notitie gehanteerd definitie diverse
landen in West-Afrika (Liberia, Ivoorkust, Sierra Leone, Guinee-Bissau, Guinée-Conakry,
Niger) inderdaad kunnen worden aangemerkt als fragiele staat.
Echter, zoals is aangegeven in de nota «Sterke mensen, Zwakke Staten»,
concentreert Nederland zich in Afrika op twee regio’s: het Grote Merengebied
en de Hoorn van Afrika.In de beleidsbrief «Een zaak van iedereen» heb ik een pragmatische
keuze gemaakt voor de landen die in de categorie «Veiligheid en Ontwikkeling»
vallen. Bij deze keuze is rekening gehouden met de doelstellingen van het
fragiele statenbeleid, de historische betrokkenheid van Nederland in deze
landen en de mate waarin de internationale gemeenschap en Nederland een rol
kunnen spelen om verschil te maken in de ontwikkeling van deze landen. Gezien
de actieve inzet van bijvoorbeeld Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Brazilië,
de VS, de VN en de EU in de fragiele staten in West-Afrika, waaronder dus
ook Guinée, ligt een actieve bilaterale rol van Nederland op dit gebied
minder voor de hand. Nederland draagt wel actief in multilateraal verband
bij aan de ondersteuning van fragiele staten in West-Afrika. Zo was Nederland
actief middels het voorzitterschap van de Country Specific Meeting voor Sierra
Leone van de Peace Building Commission (PBC) en de ondersteuning bij het opzetten
van een ECOWAS Standby Force (ESF) t.b.v. de Afrikaanse Unie. Hiermee wordt
evenzeer een belangrijke bijdrage geleverd aan de oplossing van de problematiek. 34Wat is de voortgang op MDG5?Deze vraag is beantwoord bij vraag 28.35U stelt dat duidelijke politieke richtinggeving door
de Malinese regering nodig is over vrouwelijke genitale verminking. Verbindt
u daar ook politieke consequenties aan ? Zo ja: welke?Vrouwenbesnijdenis ligt zeer diep geworteld in de Malinese tradities.
Mede als gevolg van de Nederlandse inzet in Mali is het onderwerp tegenwoordig
meer bespreekbaar geworden, ook in de media. Ik ben inderdaad van mening dat
meer politieke richtinggeving door de Malinese regering nodig is, maar mijn
voorkeur gaat daarbij uit naar voortdurende inzet op een constructieve, doch
kritische, dialoog over dit onderwerp boven het opleggen van sancties. Dit
laatste zal, juist omdat er een cultuurverandering nodig is, mijns inziens
eerder contraproductief werken. Ik ben nu niet voornemens om andere politieke
consequenties hieraan te verbinden dan blijvende druk via de politieke dialoog.
Overigens zet Nederland, naast het uitoefenen van politieke druk, in op capaciteitsversterking
van één van de toonaangevende Malinese ngo’s op dit gebied:
de «Association Malienne pour la Promotion de la Famille» (AMPPF).
Dankzij Nederlandse steun heeft deze ngo haar capaciteit kunnen verdubbelen.36Is uw verwachting dat de Malinese regering op de korte
termijn daadwerkelijk richting zal geven aan de totstandkoming van gelijke
rechten voor vrouwen en mannen in Mali? Zo nee, bent u van plan de Malinese
regering hier op aan te spreken? Welke instrumenten heeft u om de Malinese
regering hiertoe te bewegen?Bij de Malinese regering ligt een voorstel voor herziening van de zgn. «Code
de la Famille». In deze wet is een aantal artikelen opgenomen die betrekking
hebben op de versterking van vrouwenrechten. De Malinese ministerraad zal
naar verwachting binnenkort beslissen de wetsherziening aan het parlement
ter vaststelling voor te leggen. Het moet dan blijken of de regering voldoende
steun zal krijgen in het parlement om de gewijzigde wetgeving
in te voeren. Tijdens mijn bezoek heb ik de Malinese autoriteiten gewezen
op het belang dat ik hieraan hecht, als ook het belang van gelijke rechten
voor mannen en vrouwen in het algemeen. Nederland zal in de politieke dialoog
druk blijven uitoefenen voor verdere verbetering van de positie van vrouwen.37Kunt u aangeven hoe Nederland concreet oog gaat hebben
voor de consequenties van de econimische crisis voor landen als Mali?Uit verschillende onderzoeken1 komt naar
voren dat de economieën van lage inkomenslanden met name kwetsbaar zijn
voor de gevolgen van de economische crisis op de gebieden van handel, private
kapitaalstromen, «remittances» en hulpgelden. Hoe deze effecten
per saldo uitwerken op de algehele economie en armoedesituatie verschilt per
land en hangt ondermeer af van de structuur van de betreffende economie, de
macro-economische kwetsbaarheid van de betreffende landen en de beleidsreactie
van overheden. Nederland brengt deze effecten, die nu steeds zichtbaarder
worden, momenteel in kaart per partnerland. Daarbij maken we zoveel mogelijk
gebruik van gegevens en informatie uit de landen zelf. In dit kader is ondermeer
recentelijk door ODI in opdracht van het VK en Nederland een studie2 uitgevoerd naar de landenspecifieke impact van de economische
crisis, waarbij tien lage inkomenslanden onder de loep werden genomen. Wat
betreft Mali liggen de effecten vooral op verminderde export door afname van
de internationale vraag, afname van buitenlandse investeringen en vermindering
van«remittances».XNoot1Samenstelling:Leden: Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP), Wilders (PVV), Waalkens
(PvdA), Van Baalen (VVD), Çörüz (CDA), Ormel (CDA), voorzitter,
Ferrier (CDA), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Haverkamp
(CDA), Blom (PvdA), Eijsink (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Irrgang (SP), Knops (CDA), Boekestijn (VVD), Voordewind (CU), Pechtold
(D66), ondervoorzitter, Ten Broeke (VVD), Van Raak (SP), Gill’ard (PvdA),
Thieme (PvdD) en Peters (GL).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), De Roon (PVV), Vermeij (PvdA), Van Miltenburg
(VVD), Omtzigt (CDA), Spies (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Van Dijk
(SP), Ten Hoopen (CDA), Jonker (CDA), Boelhouwer (PvdA), Leerdam (PvdA), Arib
(PvdA), Neppérus (VVD), Lempens (SP), Schermers (CDA), Griffith (VVD),
Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Koşer Kaya (D66), Van Beek (VVD),
Gesthuizen (SP), Samsom (PvdA), Ouwehand (PvdD), Vendrik (GL) en de Wit (SP).XNoot1De Debt Sustainability Analysis voor Mali, Mei 2008.XNoot1Bron: International Cotton Advisory Committee.XNoot1IMF Country report N°08/378.XNoot1IOB evaluatie no. 308, Het Nederlandse Afrikabeleid 1998–2006, Evaluatie
van de bilaterale samenwerking, p. 278–282.XNoot1Kenmerk: EFV-028/09.XNoot1Bijvoorbeeld «Swimming against the Tide», Wereldbank, maart
2009. «The Implications of the Global Financial Crisis on Low-income
Countries, IMF, maart 2009.XNoot2«The Global Financial Crisis and Developing Countries», ODI,
april 2009. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31700-V-98.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl