Rijksbegroting van Nationale Schuld voor het jaar 1997; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-IXA, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-09-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-IXA nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN DEEL 1. Inleiding2. Toelichting op de gewijzigde indeling van de begrotingsartikelen3. Toelichting op de wijziging van de wetsartikelen4. Hoofdlijnen 1996 4.1. De financieringsbehoefte van het Rijk4.2. De dekking van de financieringsbehoefte4.3. Dutch Treasury Certificates (DTC's)4.4. Houderschap gevestigde schuld4.5. De Grootboeken der Nationale Schuld5. Hoofdlijnen 1997 5.1. De financieringsbehoefte van het Rijk5.2. Het financieringsbeleid5.3. Niet-reguliere aflossingen: inkoop van staatsschuld5.4. Geldmarktfinanciering en schatkistsaldoARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Wetsartikel 1 (uitgaven/verplichtingen) 11.01 Rente vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.02 Aflossing vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidReguliere aflossingenNiet-reguliere aflossingen2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfersMutatie 1Deze mutatie heeft betrekking op de kaseffecten
van de tot en met 30 juni 1996 gerealiseerde vervroegde aflossing. Mutatie 2Deze mutatie heeft betrekking op de vervallen
reguliere aflossingen op leningen die vervroegd zijn afgelost. Mutatie 3De mutatie heeft betrekking op de verlaging met
f 25 mln. van het bedrag dat beschikbaar is voor de amortisatie van perpetuele
schuld. 4. De onderverdeling in artikelonderdelen 11.03 Agio bij inkoop schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.04 Disagio bij uitgifte schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.05 Overige uitgaven vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers4. De onderverdeling in artikelonderdelen 12.01 Rente vlottende schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers Mutatie 1De mutatie heeft betrekking op bijstelling van
de raming als gevolg van gewijzigde rekenrentes. Mutatie 2De mutatie heeft betrekking op de extra uitgaven
die worden verwacht als gevolg van de plaatsing van DTC-programma's. De meerjarige
effecten hangen samen met nader te maken afspraken met DNB over een beperkt
schatkistsaldo in de aanloop naar de derde fase EMU (zie algemeen deel, paragraaf
5.4) en met de veronderstelde rekenrentes (zie hierna). 4. De onderverdeling in artikelonderdelen Rente Dutch Treasury Certificates (DTC's)Rente overig kort papierOverige rentelasten12.02 Overige uitgaven vlottende schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfersWetsartikel 2 (ontvangsten) 11.01 Ontvangen rente bij uitgifte vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.02 Uitgifte vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.03 Agio bij uitgifte schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.04 Disagio bij inkoop schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers11.05 Overige ontvangsten vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleid2. De cijfers 12.01 Rente kortlopende vorderingen 1. De grondslag van het artikel2. De cijfers 12.02 Rentevergoeding op schatkistsaldo 1. De grondslag van het artikel2. De cijfers 3. De toelichting bij de cijfers Mutatie 1Mutatie 2Wetsartikel 3Wetsartikel 4Wetsartikel 5Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-IXAToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 162 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 IXAVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1997nr. 2MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgaveALGEMEEN
DEEL    1.Inleiding2   2.Toelichting
op de gewijzigde indeling van de begrotingsartikelen3   3.Toelichting
op de wijziging van de wetsartikelen3   4.Hoofdlijnen
199664.1.De financieringsbehoefte van het Rijk64.2.De
dekking van de financieringsbehoefte74.3.Dutch Treasury
Certificates (DTC's)104.4.Houderschap gevestigde schuld114.5.De
Grootboeken der Nationale schuld12   5.Hoofdlijnen
1997145.1.De financieringsbehoefte van het Rijk145.2.Het
financieringsbeleid155.3.Niet-reguliere aflossingen: inkoop
van staatsschuld165.4.Geldmarktfinanciering en schatkistsaldo17   ARTIKELSGEWIJZE
TOELICHTING    Wetsartikel 1 (uitgaven/verplichtingen)18   11.01.Rente
vaste schuld1811.02.Aflossing vaste schuld1911.03.Agio
bij inkoop schuld2011.04.Disagio bij uitgifte schuld2111.05.Overige
uitgaven vaste schuld2212.01.Rente vlottende schuld2312.02.Overige
uitgaven vlottende schuld25   Wetsartikel 2 (ontvangsten)25   11.01.Ontvangen
rente bij uitgifte vaste schuld2511.02.Uitgifte vaste schuld2611.03.Agio
bij uitgifte schuld2711.04.Disagio bij inkoop schuld2711.05.Overige
ontvangsten vaste schuld2812.01.Rente kortlopende vorderingen2812.02.Rentevergoeding
op schatkistsaldo29   Wetsartikel 330   Wetsartikel
430   Wetsartikel 530   Bijlagen
bij de begroting van de Nationale Schuld (IXA) Bijlage 1Lijst
van gebruikte termen en hun betekenis.2Bijlage 2Overzicht
van economische en functionele coderingen.5Bijlage 3Overzicht
van relevante en niet-relevante uitgaven en ontvangsten.7Bijlage
4Conversietabel nieuwe – oude begrotingsindeling9ALGEMEEN DEEL 1. InleidingMet dit wetsvoorstel wordt beoogd de begroting van de uitgaven en ontvangsten
van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1997 te doen vaststellen. Aan
de hoofdlijnen van het financieringsbeleid 1997 is aandacht besteed in hoofdstuk
5 van het algemene deel van de Memorie van Toelichting.Daarnaast is ingegaan op de ontwikkelingen in het lopende jaar 1996 (hoofdstuk
4).De verantwoording over het voorgaande jaar 1995 wordt afgelegd in de Financiële
Verantwoording 1995, die evenals de Slotwet 1995 inmiddels bij het Parlement
is ingediend. Hiermee is het beeld over de verschillende jaren uit de begrotingscyclus
compleet.Naast de eerdergenoemde, gebruikelijke, onderdelen van de Memorie van
Toelichting zijn de hoofdstukken 2 en 3 opgenomen voor twee bijzondere onderwerpen.
Zoals reeds eerder aangekondigd (Tweede Kamer 1995/96, 24 400 IXA, nr.
7 d.d. 24 mei 1996) is de indeling van de begrotingsartikelen van
de begroting Nationale Schuld (IXA) ingrijpend gewijzigd met ingang van de
Ontwerp-begroting 1997. Op de wijziging alsmede de achtergronden daarvan wordt
nader ingegaan in hoofdstuk 2.Ook de wetsartikelen 3 tot en met 5 wijken af van die in de
Ontwerpbegroting 1996. Het gaat hier om artikelen die tot en met begrotingsjaar
1994 deel uitmaakten van de respectieve Leningwetten. Een algemene uiteenzetting
is opgenomen in hoofdstuk 3, terwijl op de huidige wetsartikelen bij de artikelsgewijze
toelichting nader is ingegaan.In tegenstelling tot voorgaande jaren is ervoor gekozen de tabel met toelichtende
tekst inzake garantieverlening te laten vervallen. De onderhavige begroting
Nationale Schuld (IXA) heeft geen machtigingskarakter ten aanzien van de garanties,
waarvan alleen de leningmodaliteiten door het ministerie van Financiën,
i.c. het Agentschap, worden beoordeeld. Machtiging wordt verleend door autorisatie
van de begroting, waarin het betreffende artikel is opgenomen. In de Rekening
1995 zijn de kernpunten van een evaluatie betreffende de renteniveaus van
Rijksgaranties vermeld en is nader ingegaan op de in 1995 beoordeelde garanties.
Naar analogie zullen de door het Agentschap in 1996 beoordeelde garanties
in de Rekening 1996 worden opgenomen. Voor een globaal overzicht van de machtigingen
inzake garanties in 1996 en 1997 wordt verwezen naar bijlage 10 van de Miljoenennota
1997.In de begroting IXA zijn zoals gebruikelijk niet de personele en materiële
uitgaven van het Agentschap opgenomen. Deze uitgaven, die in 1997 ca. f 6,3
mln. zullen bedragen, worden verantwoord als onderdeel van het uitgavenartikel
01.01, personeel en materieel kernministerie, van de begroting van Financiën
(IXB).Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting.Bijlage 1 bevat een lijst van gebruikte termen en hun betekenis. In bijlage
2 is een overzicht inzake economische en functionele codering opgenomen. Het
overzicht van de relevante en niet-relevante uitgaven en ontvangsten wordt
in bijlage 3 gepresenteerd. Bijlage 4 bevat een conversietabel om de aansluiting
van de begrotingsartikelen volgens de «nieuwe» en de «oude»
indeling te kunnen maken. 2. Toelichting op de gewijzigde indeling van de begrotingsartikelenZoals eerder aangekondigd (Tweede Kamer 1995/96, 24 400 IXA, nr.
7 d.d. 24 mei 1996) is de indeling van de begrotingsartikelen met ingang van
deze ontwerp-begroting gewijzigd.Een belangrijke aanleiding hiervoor is dat deze artikelindeling niet goed
meer aansloot bij de huidige begrotingssystematiek. Agio en disagio worden
niet langer als relevant aangemerkt voor het beleidsrelevante financieringstekort
en daarmee voor het uitgavenkader. Derhalve worden agio en disagio met ingang
van het begrotingsjaar 1997 op aparte artikelen verantwoord en niet langer
op artikelen waarop ook beleidsrelevante uitgaven (en ontvangsten) worden
geboekt.Het aantal hoofdbeleidsterreinen is teruggebracht van vier naar twee,
namelijk «Vaste schuld» en «Vlottende schuld». Het
hoofdbeleidsterrein «Portefeuille Staatsschuld» is opgeheven,
alsmede het qua omvang uit de toon vallende en beleidsmatig weinig interessante
«Diverse uitgaven/ontvangsten».In het hoofdbeleidsterrein Vaste schuld is rente in een apart artikel
ondergebracht. Rente wordt niet meer vermengd met onder meer provisie en kosten.
Het hoofdbeleidsterrein Vlottende schuld is gesplitst in rente en overige
uitgaven.De opheffing van de «Portefeuille Staatsschuld» heeft een
aantal redenen, waarop hier kort wordt ingegaan (voor een volledig overzicht
wordt verwezen naar de Financiële Verantwoording 1995). Al een aantal
jaren dalen de aan- en verkopen van staatsobligaties in het kader van de portefeuille,
die in de markt bekend staat onder de naam interventieportefeuille. De doelstelling
was het bevorderen van een gunstig emissieklimaat voor Nederlandse staatsleningen
door het tegengaan van koersmanipulaties. De mogelijkheden tot koersbeïnvloeding
zowel door marktpartijen als door de Staat zijn in de afgelopen jaren echter
sterk verminderd. Dit hangt samen met gewijzigde marktomstandigheden en het
gebruik van andere emissietechnieken.Door de introductie in 1990 van het toonbank-uitgiftesysteem is de Staat
langer in de markt dan voorheen. Deze in volume belangrijkste emissietechniek
heeft een uitgifteduur van gemiddeld bijna een week versus een dag bij een
tenderemissie, de emissietechniek vóór 1990. Eventuele koersbeïnvloeding
door de markt over een periode van enkele dagen is minder waarschijnlijk.
Daarnaast speelt een rol de toenemende verstrengeling van nationale obligatiemarkten,
waaronder de Duitse en de Nederlandse. Niet-marktconforme koersvorming op
de Nederlandse markt wordt door internationale arbitrage verhinderd.Een en ander heeft heeft ertoe bijgedragen dat de Portefeuille Staatsschuld
thans geen functie meer heeft. De betreffende artikelen zijn dan ook vervallen.Bijlage 4 bevat een aansluitingstabel tussen de oude en de nieuwe artikelindeling
(conversietabel). 3. Toelichting op de wijziging van de wetsartikelenSinds de ontwerp-begroting 1995 zijn de wetsartikelen, die voorheen deel
uitmaakten van de Leningwet, opgenomen in het wetsvoorstel houdende vaststelling
van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van de Nationale Schuld (IXA).Integratie van de Leningwetartikelen in de ontwerp-begroting IXA heeft
onder meer tot voordeel dat een duidelijker relatie wordt gelegd tussen de
machtiging voor het aangaan van geldleningen en de desbetreffende ramingen
op de begroting IXA. Tevens betekent integratie van de Leningwetartikelen
een vereenvoudiging van het wetgevingsproces.Gaandeweg is de behoefte gegroeid deze artikelen opnieuw te bezien op
hun relevantie. Zij vinden in hoofdzaak hun oorsprong in wetgeving die vele
jaren geleden tot stand is gekomen onder omstandigheden die sterk konden afwijken
van de huidige. Daardoor is een «lappendeken» ontstaan van zeer
uiteenlopende wetteksten. Tevens zijn in de loop der tijd de inzichten gewijzigd
omtrent hetgeen wel, of niet, bij wet zou moeten worden geregeld.Tenslotte vormt ook de Economische en Monetaire Unie (EMU) aanleiding
tot herbezinning op de betreffende artikelen, gelet op de gewijzigde verhouding
tussen overheid en centrale bank, met name wat betreft eventuele kredietverlening
aan de overheid.Tegen deze achtergrond is bekeken of de betreffende artikelen –
het gaat om de wetsartikelen 3 t/m 7 (zie ontwerp-begroting 1996) –
aanpassing behoeven, of zelfs geheel achterwege kunnen blijven. Bij het proces
van herziening is tevens betrokken enige nauw verwante wetgeving, zoals de
Wet schatkistpapier en de Wet van 9 november 1950 betreffende de amortisatie
van staatsschuld (zie hierna).Een en ander heeft geleid tot het – ten opzichte van de ontwerp-begroting
1996 – niet langer opnemen van artikel 4 (inzake de maximale looptijd
van geldleningen van 50 jaar), artikel 5 (inzake de aan leningen te verbinden
voorwaarden), artikel 6 (inzake de maximale provisie die aan bemiddelaars
in onderhandse leningen kan worden uitgekeerd) en artikel 7 (inzake de verjaringstermijn
van 10 jaar van betaalbaar gestelde aflossingen).Dit kan als volgt worden toegelicht:– artikel 4, inzake de maximale looptijd (50 jaar) van
leningen, was opgenomen om te voorkomen dat perpetuele leningen zouden worden
uitgegeven; in de meeste Leningwetten, ook die van vóór 1940,
kwam deze bepaling voor, zij het soms met andere maximale looptijden, bijvoorbeeld
40 jaar;– artikel 5, inzake de voorwaarden die aan leningen verbonden
worden, is van oudsher opgenomen in de diverse Leningwetten;– artikel 6, inzake de maximale provisie ten behoeve
van bemiddelaars in onderhandse leningen, werd voor het eerst opgenomen in
de Leningwet 1979; in 1976 werd door de Staat een begin gemaakt met het aantrekken
van gelden op de onderhandse kapitaalmarkt, waarbij (meestal) gebruik werd
gemaakt van de diensten van bemiddelaars;– artikel 7 betreft de verjaringstermijn van betaalbaar
gestelde aflossingen van aangegane vaste schuld, die in afwijking van het
Burgerlijk Wetboek is bepaald op 10 jaar; deze bepaling is reeds te vinden
in de Wet van 25 juni 1844 (Stb. 28) «tot aflossing of verwisseling
van Nationale Schuld»; na de eeuwwisseling raakte de bepaling geleidelijk
in onbruik en verdween deze uit de tekst van de meeste Leningwetten om in
1935 weer in beeld te komen; vanaf 1936 werd de termijn vervolgens weer standaard
in alle Leningwetten opgenomen.Deze artikelen lenen zich, vanwege hun uitvoerende aard, niet langer voor
een regeling bij wet; tevens hebben zij hun praktische betekenis verloren.Het eventueel vaststellen van een maximale looptijd (artikel 4) dient veeleer bezien te worden in de context van de omstandigheden op de
financiële markten en van het algemene financieringsbeleid, dan dat daarvoor
een wettelijke bepaling in het leven wordt geroepen. Overigens bestaat geenszins
het voornemen opnieuw perpetuele leningen uit te geven.Het verbinden van voorwaarden aan geldleningen van de Staat (artikel 5)
wordt naar huidig inzicht gerekend tot de machtiging tot het aangaan van leningen
door de Minister, als bedoeld in artikel 3.Wat betreft bepalingen inzake een maximale provisie (artikel 6) heeft
de Staat zich altijd geconformeerd aan de provisievoorwaarden, vastgesteld
door de Vereniging van Bemiddelaars in Onderhandse Leningen. Hierdoor verkeert
de Staat in een gelijke positie als andere aanbieders van onderhandse leningen,
zoals de BNG en de Waterschapsbank. Het uitgangspunt dat de Staat marktconform
handelt – dit is een belangrijke randvoorwaarde van het financieringsbeleid –
maakt beheersing van provisiekosten via een wetsartikel overbodig. Overigens
is de Staat de laatste jaren niet meer actief als geldnemer op de onderhandse
markt, aangezien de rente op onderhandse leningen zich meestal boven het rendement
op openbare leningen bevindt.Het niet langer opnemen van de bepaling inzake de verjaringstermijn (artikel
7) heeft tot gevolg dat het Burgerlijk Wetboek van toepassing is. Dat betekent
dat voor de verjaring van zowel de rente als de aflossingen op staatsschuld
dan de wettelijke termijn van vijf jaar geldt. Overigens geldt dit alleen
voor nieuw uit te geven leningen; de «oude» verjaringstermijn
van 10 jaar blijft van toepassing op reeds aangegane leningen gelet op de
betreffende bepaling in de vigerende Leningwet c.q. Begrotingswet van de totnutoe
uitgegeven leningen. Voor toepassing van een – van het BW – afwijkende,
ruimere verjaringstermijn voor de schuldeisers van de Staat bestaat geen aanleiding.
Verjaring van CF-schuldbewijzen komt ook praktisch niet voor. De Staat geeft
bovendien sinds 1988 geen K-schuldbewijzen – die thuis bewaard kunnen
worden – meer uit; de laatste lening met K-schuldbewijzen, uitgegeven
door de Staat, zal in 2002 in zijn geheel zijn afgelost; rente en aflossing
op inschrijvingen in de schuldregisters en op onderhandse leningen worden
automatisch overgemaakt, zodat hierbij verjaring niet zal plaatsvinden.De eerdergenoemde Wet van 9 november 1950 en de Wet schatkistpapier kunnen
worden ingetrokken; wat dat betreft wordt verwezen naar hetgeen in de artikelsgewijze
toelichting is vermeld. 4. Hoofdlijnen 1996 4.1. De financieringsbehoefte van het RijkDe opbouw van de financieringsbehoefte van het Rijk in 1995 en 1996 is
samengevat in onderstaande tabel. Tabel 1. Financieringsbehoefte
van het Rijk in 1995 en 1996 (op kasbasis, in miljarden guldens)1  1995 1996Beleidsrelevant
financieringstekort 22,2 18,6– Brutering
Volkshuisvesting9,5 0,1 – Debudgetteringen– 0,0 – 0,0 –
Studieleningen0,4 0,8 – Agio/disagio (saldo)0,2 – 0,3 –
FES-saldo2– 3,0 – 3,8 –
Aan- en verkoop staatsbezit– 2,6 – 1,9 –
Kasverschuivingen– 2,4 0,0 – Versnelde
belastinginning– 0,8 0,0 – Derdenrekening– 0,5 – 0,0 Feitelijk
financieringssaldo 23,0 13,4Aflossing vaste schuld:    –
reguliere aflossingen29,0 19,6 –
vervroegde aflossingen0,0  2,03 Aflossingen
totaal 29,0 21,6Financieringsbehoefte 52,0 35,1Door afronding kan de som der componenten afwijken van het totaal.1 «–» is tekort-verbeterend.2 Fonds Economische Structuurversterking.3 Tot en met 30 juni.De financieringsbehoefte neemt in 1996 fors af ten opzichte van die in
1995. Twee factoren springen daarbij in het oog: het wegvallen van de eenmalige
hoge lasten die samenhangen met de afwikkeling in 1995 van de Bruteringsoperatie
in de Volkshuisvesting en de (tijdelijke) daling van de aflossingen vergeleken
met 1995.De aflossingen zijn in de jaren 1996 en 1997 relatief beperkt. Dit heeft
zijn oorzaak in het verleden. In 1986 is de Nederlandse kapitaalmarkt geliberaliseerd
en werd het toegestaan om fixe leningen (met aflossing ineens) uit te geven.
Vóór die tijd werden leningen uitgegeven met aflossingen gespreid
over een aantal jaren. Gezien de belangstelling voor fixe leningen is de Staat
er na 1986 toe overgegaan bijna uitsluitend deze leningen uit te geven. Met
name door marktomstandigheden zijn in de jaren 1986 tot en met 1988 betrekkelijk
weinig staatsleningen uitgegeven met aflossingen in 1996 en 1997. Vanaf 1988
is in het emissiebeleid de nadruk komen te liggen op de uitgifte van (fixe)
tienjarige leningen. Door deze combinatie van factoren is een tijdelijke «dip»
ontstaan in het meerjarige aflossingsbeeld. 4.2. De dekking van de financieringsbehoefteDe dekking van de financieringsbehoefte van het Rijk in 1995 en 1996 is
in tabel 2 weergegeven. Tabel 2. Dekking van de
financieringsbehoefte van het Rijk (in miljarden guldens) 19951996Financieringsbehoefte– 52,0– 35,1Bruto
kapitaalmarktberoep  via de openbare markt52,834,0Liquiditeitssaldo0,8– 1,1Netto-uitgifte
DTC's14,9– 2,5Diversen– 0,5 Mutatie
schatkistsaldo5,2– 3,6Schatkistsaldo (jaarultimo)(14,8)(11,2)Door afronding kan de som der componenten afwijken van het totaal.1 zie paragraaf 4.3In tegenstelling tot 1995 zal het kapitaalmarktberoep in 1996 achterblijven
bij de verwachte financieringsbehoefte («underfunding»). Dit hangt
samen met de zogenoemde meeropbrengst van de KPN-emissie in 1995 (f 1,1
mld. meer dan geraamd). Besloten is dat deze ten gunste van de staatsschuld
wordt gebracht. Er wordt in 1996 derhalve f 1,1 mld. minder schuld aangetrokken.Voor een toelichting op de wijze waarop de dekking op de kapitaalmarkt
heeft plaatsgevonden, wordt verwezen naar onderstaande tabel. Tabel 3. Uitgifte van
openbare staatsleningen in 1995 en 1996 (storting tot en met juni 1996; in
miljarden)fondsstortingsdatumlooptijd
bij emissie (in jaren)emissie omvangrendementtotaal uitstaand
bedrag na emissieEmissies in 1995:           7,25% 1994 per 01-10-200416-01-199598,57,67%16,07,75%
1995 per 01-03-200501-03-19951012,57,67%12,56,50%
1993 per 15-04-2003109-03-199581,27,39%9,27,50%
1995 per 15-04-201019-04-1995157,57,62%7,56,50%
1993 per 15-04-2003104-05-199581,26,92%10,47,00%
1995 per 15-06-200515-06-1995108,86,99%8,86,50%
1993 per 15-04-2003104-07-199580,96,75%11,37,00%
1995 per 15-06-2005119-09-1995102,16,55%10,96,75%
1995 per 15-11-200515-11-19951010,06,71%10,0Totaal  52,8  Emissies
in 1996:           6,00% 1996 per 15-01-200615-01-1996107,36,20%7,39,00%
1991 per 15-01-2001105-03-199682,85,48%10,56,00%
1996 per 15-01-200615-04-1996109,06,60%16,38,25%
1992 per 15-06-2002101-05-199661,55,63%11,5Totaal  20,6        6,25%
1993 per 15-07-1998201-03-199625,24,10%20,9Door afronding kan de som der componenten afwijken van het totaal. 1 Betreft (her)uitgifte via het tendersysteem. 2 De uitgifte van deze lening dient voor de financiering van
vervroegde aflossingen.Het emissiebeleid is ook in 1996 gericht op het naar de markt brengen
van grote, voldoende liquide leningen. Zoals is af te lezen van de rechter
kolom van tabel 3 is het aantal leningen met een omvang van 10 miljard of
meer sterk gestegen. Medio 1996 waren er 18 staatsleningen die de 10 miljard
overschreden. Een dergelijke omvang wordt in de markt als voldoende beschouwd
om een goede verhandelbaarheid te verzekeren. Door het emissiebeleid is de
liquiditeit en daarmee de aantrekkelijkheid van de staatsfondsenmarkt als
geheel verder toegenomen (zie ook par 5.2).Het aantal heruitgiftes in de eerste helft van 1996 bedraagt vier. Twee
maal vond dit plaats via een toonbankemissie, tweemaal via een tenderemissie.
Er werd één nieuwe lening (de 6% lening 1996 per 2006) geëmitteerd.Apart wordt vermeld de heropening van een korte, ruim 2-jarige, lening.
Deze werd uitgegeven ten behoeve van de herfinanciering van vervroegde aflossingen.
De emissie van deze 6,25% lening 1993 per 1998 bracht f 5,2 mld. op.
De lening biedt een goed referentiekader voor vervroegde aflossing van onderhandse
leningen. Door de gekozen looptijd verandert de gemiddelde resterende looptijd
van de vaste staatsschuld niet.Een en ander brengt wel een verhoging van de aflossingen in 1998 met zich
mee, waardoor deze relatief aan de hoge kant zijn. Een gelijkmatig aflossingspatroon
van de uitstaande staatsschuld is op zichzelf gunstig. Schommelingen in de
aflossingen leiden tot navenante schommelingen in de financieringsbehoefte.In vergelijking met het aflossingsbeeld per eind 1994 heeft inmiddels
een zekere effening plaatsgevonden, zoals uit onderstaande grafiek blijkt.Grafiek
1: Aflossingen vaste staatsschuld 1997–2007Voor de dekking van de reguliere financieringsbehoefte (excl. vervroegde
aflossingen) werd tot en met 30 juni 1996 een bedrag van f 20,6 mld.
aangetrokken op de kapitaalmarkt. Dit betekent dat in de eerste helft van
het jaar ca. 61% van het verwachte (reguliere) kapitaalmarktberoep is gerealiseerd
(zie tabel 4). Tabel 4. Kapitaalmarktberoep
in de eerste helft van het jaar (in % van het totale kapitaalmarktberoep;
t/m 30 juni 1996) 199119921993199419951996mate
van front–loading67706666756111 Ten opzichte van het verwachte kapitaalmarktberoep ten tijde
van de Voorjaarsnota 1996 bedraagt het percentage 52%.Het kapitaalmarktberoep in de eerste helft van 1996 is daarmee relatief
lager dan in voorgaande jaren. Dit hangt samen met een beleidsafweging inzake
de verdeling van het kapitaalmarktberoep, die is toegelicht in de Financiële
Verantwoording 1995. Gebleken is dat de motieven voor het beleid van frontloading,
dat vanaf begin jaren tachtig is gevoerd, niet langer valide zijn.Ten eerste behoeft door middel van frontloading niet langer te worden
aangesloten bij een onregelmatig kaspatroon waarbij het zwaartepunt van de
uitgaven in de eerste helft van het jaar lag. Dat patroon heeft zich in het
verleden nog wel geruime tijd voorgedaan, maar werd gaandeweg steeds minder
pregnant.Ten tweede is gelet op de huidige (internationale) kapitaalmobiliteit
de vrees voor een dwangpositie op de markt aan het einde van het jaar niet
langer geldig. Een rente-opdrijvend effect op de financiële markt als
gevolg van een, niet-structurele, grote (netto)vraag van de Nederlandse Staat
wordt niet langer relevant geacht (zie voor een uitgebreide toelichting de
Financiële Verantwoording 1995).De jarenlange frontloading in het verleden heeft er overigens wèl
toe geleid dat de verplichtingen op de staatsschuld (aflossingsen rentebetalingen)
zich eveneens zijn gaan concentreren in de eerste jaarhelft.Op deze problematiek is nader ingegaan in paragraaf 5.2.Grafiek 2: Ontwikkeling
van rendement op 10-jaars staatsleningen vanaf 1-1-1994Uitgaande van dekking van de reguliere behoefte bedraagt het gemiddelde
rendement waartegen in de eerste helft van 1996 werd geleend, 6,24%. Dat is
lager dan de 7,48% uit de overeenkomstige periode van 1995. Dit hangt vooral
samen met de lagere rente in de eerste helft van 1996, ten opzichte van de
eerste zes maanden in 1995 (zie grafiek 2).De gemiddelde resterende looptijd van de totale schuld heeft zich min
of meer gestabiliseerd, zoals blijkt uit grafiek 3.Grafiek 3: Gemiddelde resterende
looptijd gevestigde staatsschuld (t/m 30 juni 1996)De financieringsbehoefte is tot dusver in 1996 gedekt op de openbare markt.
Het beroep op de onderhandse markt zal naar verwachting, evenals in voorgaande
jaren, nihil zijn. Door de combinatie van reguliere en vervroegde aflossingen
van onderhandse leningen en inkoop van onderhandse leningen neemt het aandeel
van onderhandse schuld in de totale vaste schuld sterk af (zie hiervoor paragraaf
5.2 en tabel 8). 4.3. Dutch Treasury Certificates (DTC's)Tijdelijke tekorten in de schatkist worden grotendeels opgevangen door
het plaatsen van DTC's, waarvan de looptijd doorgaans tussen de drie en negen
maanden ligt. DTC's worden uitgegeven in programma's met eenzelfde aflosdatum.
De keuze van de looptijd hangt af van de behoefte van de Staat (de ontwikkeling
van het schatkistsaldo). Met beleggersvoorkeur wordt rekening gehouden. De
DTC's worden in onderhandelingen met geldmarktpartijen (onderhands) op discontobasis
geplaatst. De prijs en de stortingsdatum worden per transactie overeengekomen.
Geldgevers zijn veelal banken en beleggers in binnen- en buitenland. Doorgaans
wordt van bemiddelaars (geldmarktmakelaars) gebruik gemaakt.Op 30 juni bedroeg de uitstaande stand van DTC's (op kasbasis) f 6,0
mld.Tabel 5 geeft het verloop van de uitgegeven DTC-programma's weer. Twee
programma's zijn (nog) niet volgetrokken (per 30 juni 1996). Tabel 5. Uitgifte en aflossingen
van DTC's (in mld.) 1) 2) 3) 199519961. Programma's
1995 7,6  – plaatsing 1995(–2,4)   –
aflossing 1995(10,0)   2. Programma 02-01-1996 – 2,5 2,5–
plaatsing 1995(–2,5)   – aflossing 1996  (
2,5) 3. Programma 31-01-1996 – 5,0 5,0–
plaatsing 1995(–5,0)   – aflossing 1996  (
5,0) 4. Programma 28-03-1996 – 5,0 5,0–
plaatsing 1995(–5,0)   – aflossing 1996  (
5,0) 5. Programma 28-06-1996   0,0–
plaatsing 1996  (–4,1) – aflossing 1996  (
4,1) 6. Programma 30-09-1996   0,0–
plaatsing 1996  (–5,0) – aflossing 1996  (
5,0) 7. Programma 31-10-1996   0,0–
plaatsing 1996  ( 0,0) – aflossing 1996  (
0,0) 8. Programma 29-11-1996   0,0–
plaatsing 1996  (–1,0) – aflossing 1996  (
1,0) 9. Veronderstelde plaatsing 1996   – 10,0Netto–plaatsing
van DTC's (1 t/m 9)4 – 4,9 2,51«–» is tekortverbeterend; 2 de
linkerkolom, tussen haken, heeft betrekking op plaatsing of aflossing; de
rechterkolom geeft per programma weer de bijdrage aan de netto-plaatsing in
dat jaar; 3 Programma's worden aangeduid naar datum van aflossing; 4 Ten opzichte van het voorgaande jaar;Naast de DTC's worden kas- en callgeldleningen op de geldmarkt gebruikt
om de kastekorten te dekken. In het eerste halfjaar van 1996 is hier slechts
zeer beperkt gebruik van gemaakt. 4.4. Houderschap gevestigde schuldVan oudsher bestaat belangstelling voor de vraag wie de houders van de
Nederlandse staatsschuld zijn. Deze vraag is echter in de loop der jaren steeds
moeilijker te beantwoorden.Ten eerste is het aandeel van de naamschuld in de totale vaste schuld
steeds verder afgenomen. In 1980 was nog driekwart van de staatsschuld op
naam. De houders waren derhalve bekend. Eind 1995 bestond nog maar 21% van
de schuld uit naamschuld.Ten tweede wordt het verkrijgen van een beeld over het houderschap bemoeilijkt,
doordat de betaling en afwikkeling van transacties in Nederlandse staatsleningen
steeds vaker in een internationale context plaatsvindt via internationale
settlementsorganisaties. Ook enquêtes leveren een niet geheel betrouwbaar
beeld op, omdat ook Nederlandse beleggers gebruik kunnen maken van internationale
afwikkelingsorganisaties.De in tabel 6 getoonde cijfers geven derhalve slechts een ruwe indruk
van het houderschap in de afgelopen jaren. Tabel 6. Houderschap vaste
staatsschuld (in mld.; tussen haken in % van de openbare schuld; jaarultimo-cijfers)1 199319941995Openbare
schuld:      – Beleggings– en sociale fondsen14( 5)13(5)15(5)–
Particulieren36(13)37(130)33(11)–
Banken43(16)43(15)45(14)–
Abp20(7)23(8)25(8)– Overige
inst. beleggers70(25)83(30)102(33)       –
Buitenland94(34)82(29)92(29) 276(100)281(100)312(100)       Onderhandse
schuld90 79 72        Totale schuld366 360 384 1 O.b.v. voorlopige cijfers (enquêtes en statistieken)
van De Nederlandsche Bank en ramingen van het Ministerie van Financiën.Na een jarenlange stijging was het buitenlandse aandeel in 1994 gedaald.
In 1993 zorgde valuta-turbulentie voor een vlucht naar (obligatie)- beleggingen
in stabiele muntsoorten als de gulden, waardoor het buitenlandse aandeel in
de staatsschuld verder steeg. Mede door incidentele oorzaken keerde geld terug
in 1994.In 1995 zijn de beleggingen in Nederlandse staatsleningen door buitenlandse
investeerders weer gestegen en hebben zich nagenoeg hersteld tot het (absolute)
niveau van 1993.Bij de institutionele beleggers (ABP, verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen)
heeft een aanzienlijke stijging van het houderschap van staatsschuld plaatsgevonden.Overigens staat daar bij deze categorie beleggers enige daling in de onderhandse
schuld tegenover.De genoemde stijging is opmerkelijk, omdat institutionele beleggers de
laatste jaren streven naar uitbreiding van zakelijke waarden, met name aandelen,
in hun portefeuilles.Omdat het totaal van uitzettingen van institutionele beleggers sneller
stijgt dan de staatsschuld, kan het aandeel staatsobligaties in hun portefeuilles
afnemen, terwijl hun houderschapsaandeel in de staatsschuld toeneemt.Het houderschap van de categorie particulieren is in 1995 gedaald. Hieronder
is een heterogene groep van beleggers begrepen, onder anderen ook woningbouwcorporaties.
Deze sector was in 1995 netto-ontvanger bij de Balansverkorting Volkshuisvesting.
De gelden zijn deels belegd in staatsleningen. 4.5. De Grootboeken der Nationale SchuldEen belangrijk deel van de Grootboekschuld is in handen van oude instellingen
van weldadigheid, kerkelijke instellingen, gemeenten, gilden en particulieren,
al dan niet belast met een recht van vruchtgebruik.De Grootboekwet stelde vele formaliteiten ten aanzien van de wijze waarop
een volmacht diende te worden verstrekt en de wijze van rente-inning.
Daardoor ontstond de behoefte bij zowel de houders van een inschrijving als
bij Financiën om het regime van de Grootboeken te vereenvoudigen.Daartoe is een eenmalige «vertaalslag» nodig, waarvoor een
periode van tien jaar is uitgetrokken.In de wettelijke bepalingen en de administratieve afhandeling van de inschrijvingen
in de Grootboeken is derhalve, per 1 april 1996, een verandering opgetreden.
Op die datum trad de Wet Administratie Grootboekschuld (WAG) in werking, waardoor
alle zogenoemde Grootboeken der Nationale Schuld werden gesloten. De rechthebbenden
in de Grootboeken hebben de keuze om hun inschrijving ofwel om te zetten in
schuldbewijzen aan toonder danwel in Schuldregisterinschrijvingen. De houders
van een inschrijving dienen zich binnen 10 jaar na de inwerkingtreding van
de WAG voor omwisseling te melden bij het Agentschap van het ministerie van
Financiën, dat zijn tweede naam «Directie der Grootboeken der Nationale
Schuld» hiermee is kwijtgeraakt. Een en ander zorgt voor een vereenvoudiging
van de administratie. Medio 1996 was f 38,4 miljoen aan inschrijvingen
aangemeld voor omwisseling op een totaal van f 85,2 miljoen aan «oude»
Grootboek-inschrijvingen.De Grootboeken der Nationale schuld kennen een even rijke als lange geschiedenis,
waarop hierna wordt ingegaan. De perpetuele Grootboekschuld van Nederland
is één van de oudst bekende, nog uitstaande ter beurze genoteerde
schulden ter wereld en dateert van de Napoleontische tijd.Bij het uitroepen van de Bataafse Republiek in 1798 was een groot deel
van de schulden in handen van provinciën, admiraliteiten en de generaliteit
nog niet afgelost. In een Staatsregeling van 2 mei van dat jaar werd bepaald
dat de uitstaande schulden als nationale schuld dienden te worden aangemerkt.
Deze schuldbewijzen moesten worden ingeleverd, zodat de schulden konden worden
ingeschreven op rekeningen in een zogenaamd Grootboek der Publieke Schuld1 .Om ook na het vertrek van de Fransen middelen te kunnen vinden voor de
wederopbouw van Nederland werden de schulden in de Publieke Schuld vervangen
door een nieuwe perpetuele schuld2 , te weten
het 2½% Grootboek der Nationale Schuld. Ook nadien werden nieuwe perpetuele
schulden aangegaan, waaronder een 3%-Grootboek in 1844 en een 3½%-Grootboek
in 1886. Omdat de oorspronkelijke voorwaarden uit de periode 1809 –
1815 sterk verouderd waren trad per 1 januari 1914 de Grootboekwet in werking. 5. Hoofdlijnen 1997 5.1. De financieringsbehoefte van het RijkDe opbouw van de financieringsbehoefte van het Rijk in 1996 en 1997 is
in tabel 7 samengevat. Tabel 7. Financieringsbehoefte
van het Rijk in 1996 en 1997 (op kasbasis, in miljarden guldens)1  1996 1997Beleidsrelevant
financieringstekort 18,6 19,8– Brutering
Volkshuisvesting0,1 0,1 – Debudgetteringen– 0,0 – 0,0 –
Studieleningen0,8 1,2 – Agio en disagio– 0,3 0,0 –
FES-saldo2– 3,8 1,0 –
Aan- en verkoop staatsbezit– 1,9 – 1,1 –
Kasverschuivingen0,0 0,0 – Versnelde belastinginning0,0 0,0 –
Derdenrekening– 0,0 – 0,0      Feitelijk
financieringssaldo 13,4 21,0     Aflossing vaste
schuld:    – reguliere aflossingen19,6 12,5 –
vervroegde aflossingen 2,03   Aflossingen
totaal 21,6 12,5Financieringsbehoefte 35,1 33,5Door afronding kan de som der componenten afwijken van het totaal. 1 «–» is tekort-verbeterend; 2 Fonds Economische Structuurversterking; 3 t/m 30 juni 1996.De financieringsbehoefte van het Rijk in 1997 bedraagt naar raming 33,5
mld. De reguliere aflossingen dalen aanzienlijk van f 19,6 mld. in 1996
naar f 12,5 mld. in 1997. Voor de oorzaak hiervan wordt verwezen naar
paragraaf 4.1.De rentelasten van de vaste schuld stijgen van f 29,5 mld. in 1996
naar f 29,7 mld. in 1997 in samenhang met het (feitelijke) financieringstekort
van 1996 en de daaruit voortvloeiende stijging van de staatsschuld.In grafiek 4 zijn de met de groeiende schuld gemoeide lasten nog eens
weergegeven.Grafiek 4: Rente en aflossing vaste schuld 5.2. Het financieringsbeleidDe financieringsbehoefte in 1997 is aanzienlijk lager dan die in de voorgaande
jaren, zoals blijkt uit onderstaande grafiek.Grafiek 5: Financieringsbehoefte
1991 t/m 1997 In 1997 zal de behoefte voor zover nodig op de kapitaalmarkt worden gedekt
(zie ook paragraaf 5.4). Daarnaast zal aandacht besteed worden aan het redresseren
van de neveneffecten van de frontloading, die in het verleden heeft plaatsgehad.
Met name gaat het om het effect van rente- en aflossingsdata die zich in het
eerste halfjaar hebben geconcentreerd (zie par 4.2). Bezien zal worden in
hoeverre coupon- en aflossingsbetalingen zoveel mogelijk in het tweede deel
van het jaar kunnen plaatsvinden zonder marktverstorend op te treden.Het uitgiftebeleid van de Staat zal gericht blijven op het uitgeven van
leningen met een voldoende grote omvang. Daarbij speelt het besef dat dergelijke
omvangrijke leningen ertoe bijdragen dat beleggers (grote) pakketten staatsfondsen
zonder substantiële koersbeïnvloeding kunnen verhandelen.Dit feit – ook wel liquiditeit genoemd – bepaalt mede de aantrekkelijkheid
van huidige Nederlandse staatsleningen en draagt er tevens toe bij dat toekomstige
(liquide) staatsleningen tegen een lager rendement geplaatst
kunnen worden. Een lening die minder liquide wordt geacht, b.v. door een minder
courant aflossingspatroon (zoals een lotende lening) of door slechte verhandelbaarheid
(zoals een onderhandse lening), rendeert dus hoger dan de eerdergenoemde liquide
lening; er is dan sprake van een liquiditeitspremie, waardoor het rendement
komt te liggen boven dat van een liquide lening met eenzelfde looptijd.De betekenis van liquiditeitsbevordering in het financieringsbeleid is
de laatste jaren sterk toegenomen. Uit onderzoek in opdracht van het Agentschap
is onder meer gebleken dat marktdeskundigen van mening zijn dat, mede als
gevolg van het daarop gerichte beleid, thans sprake is van een liquide staatsfondsenmarkt.
Bijna twee derde deel van de verhandelbare schuld bestaat in 1996 uit (fixe)
leningen met een omvang van 10 mld of groter.Door de oriëntatie van het emissiebeleid op grote liquide leningen
en het herfinancieren van onderhandse leningen met grote, fixe leningen zal
de liquiditeit in de komende jaren nog verder kunnen toenemen, zoals blijkt
uit tabel 8 hierna. Tabel 8. Ontwikkeling
van onderhandse schuld en liquide leningen (% van vaste schuld; jaarultimo-cijfers) 198019851990199519961997199819992000onderhands6345351915131074liquide
schuld10005161677384951 dit omvat alle fixe leningen met een omvang van 10 mld of
groter bij ongewijzigd emissiebeleid.Door een consistent en helder financieringsbeleid en een emissiebeleid
gericht op het (blijven) uitgeven van liquide leningen, wordt de liquiditeit
van de markt in beginsel in voldoende mate gewaarborgd. Daarnaast heeft liquiditeit,
en meer in het bijzonder de liquiditeitspremie, betekenis in het beleid ten
aanzien van de niet-reguliere aflossingen (zie hierna). 5.3. Niet-reguliere aflossingen: inkoop van staatsschuldMet ingang van deze ontwerp-begroting zijn alle vormen van niet-reguliere
aflossingen in één begrotingsartikel(-onderdeel) ondergebracht;
het gaat daarbij om vervroegde aflossing, inkoop van onderhandse leningen,
conversie, amortisatie en andere vormen van inkoop van schuld, die alle gemeenschappelijk
hebben dat aflossing niet plaatsvindt aan het einde van de looptijd,
maar vóór de expiratiedatum.De in de vorige paragraaf genoemde liquiditeitspremie speelt bij de niet-reguliere
aflossingen een cruciale rol. De Staat kan immers een voordeel behalen door
deze minder liquide leningen in te kopen tegen een lage inkoopkoers –
die correspondeert met een in verband met de liquiditeitspremie hoger rendement1 .Doordat de Staat op die wijze de liquiditeitspremie kan innen, behaalt
zij een voordeel, dat op bedrijfseconomische gronden berekend kan worden,
maar dat niet als zodanig in de budgettaire rente- en aflossingslasten zichtbaar
wordt. Niettemin rechtvaardigt het bedrijfseconomische voordeel de niet-reguliere
aflossing, omdat de financieringslasten voor de Staat lager uitvallen, dan
wanneer gewacht zou zijn tot het moment van reguliere aflossing. In de eerste
helft van 1996 is door de Staat voor een bedrag van f 486,5 mln. aan
onderhandse leningen ingekocht. Het behaalde, bedrijfseconomische
voordeel bedraagt ca. f 6 mln, berekend op basis van de resterende looptijd
en een te gelde gemaakte liquiditeitspremie.In twee gevallen speelt de liquiditeitspremie geen (doorslaggevende) rol:
bij vervroegde aflossingen en bij een beslissing tot amortisatie. Bij de vervroegde
aflossing wordt a pari afgelost met betaling van een boete. Het hangt volledig
af van de actuele rendementsverhoudingen op de markt (de ligging van de yieldcurve),
of de Staat daarvan voordeel heeft en zo ja, hoe groot dat is. Wanneer «de»
rente relatief laag ligt, is de kans op een dergelijk voordeel uiteraard groter.
Het voordeel van vervroegde aflossing wordt het beste zichtbaar in geval van
herfinanciering tegen dezelfde (gemiddelde) looptijd. Tot eind juni 1996 is
f 1594 mln. vervroegd afgelost. Het eerder genoemde bedrijfseconomische
voordeel kan berekend worden op f 53 mln.Amortisatie van staatsschuld was tot en met de begroting 1996 wettelijk
vorm gegeven in de desbetreffende wet van 1950 (zie hoofdstuk 3, Algemeen
Deel van deze memorie van toelichting).In tegenstelling tot de andere genoemde vormen van inkoop van schuld is
het beleid van de Staat met betrekking tot amortisatie vooral passief. Het
uitgangspunt is dat aan houders van Grootboekschuld de mogelijkheid wordt
geboden om hun schuldbewijzen of rechten uit inschrijvingen (zie paragraaf
4.5) aan de Staat te verkopen. Daarvoor bestaat aan de beurs te weinig belangstelling,
hetgeen mede samenhangt met de gestaag afnemende omvang van de Grootboekschuld.Omdat de doelstelling van amortisatie niet is het behalen van een (bedrijfseconomisch)
voordeel door de Staat, is hiervoor een zeker bedrag op de begroting opgenomen.
Tot en met de begroting 1996 was dit f 50 mln. Met ingang van deze ontwerp-begroting
wordt voorgesteld het bedrag te beperken tot f 25 mln., gelet op de omvang
van de totale Grootboekschuld (f 100 mln. ultimo 1995) en de realisaties
van de laatste jaren; gemiddeld is f 6,5 mln. aan Grootboekschuld ingekocht
in de jaren 1993 t/m 1995. 5.4. Geldmarktfinanciering en schatkistsaldoWat betreft de geldmarkt en de positie van de Staat daarop, werpt de komst
van de derde fase van Europese Economische en Monetaire Unie (EMU) in 1999
zijn schaduwen vooruit. Al vóór de ingang van de tweede fase
van de EMU, in 1994, introduceerde het Agentschap Dutch Treasury Certificates,
(DTC's). De Staat mocht geen krediet-relatie meer hebben met de centrale bank,
ofwel roodstanden van de schatkistrekening bij De Nederlandsche Bank waren
niet langer toegestaan.In de derde fase van de EMU zal de Europese Centrale Bank zich bij het
monetaire beleid waarschijnlijk in belangrijke mate richten op sturing van
de korte rente via de liquiditeit op de geldmarkt. Sterk wisselende saldi
van de verschillende overheden bij centrale banken kunnen tot ongewenste schommelingen
van de geldmarktruimte leiden. Om te voorkomen dat de Nederlandse overheid
met de fluctuaties in het schatkistsalo het monetair beleid van de ECB verstoort,
worden in de aanloop naar de derde fase afspraken gemaakt over een vooraf
vastgesteld, beperkt saldo bij De Nederlandsche Bank. Daartoe zal in 1997
het saldo reeds worden afgebouwd. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Wetsartikel 1 (uitgaven/verplichtingen) 11.01 Rente vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidHet financieringsbeleid van de Staat is erop gericht om de jaarlijkse
financieringsbehoefte binnen het begrotingsjaar in beginsel op de kapitaalmarkt
te dekken. Artikel 3 van het onderhavige wetsvoorstel machtigt de Minister
van Financiën tot het aangaan van geldleningen ten laste van de Staat
der Nederlanden. Rentepercentage en datum van rentebetaling worden wat betreft
openbare leningen vastgelegd in een Ministerieel besluit en voor onderhandse
leningen in een afzonderlijke overeenkomst.Rente vaste schuld werd voorheen verantwoord op artikel 01.01 Rente en
kosten, onderdeel rente gevestigde schuld. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 29 075,130 593,632 029,433 669,735 133,9  1e
suppl.wet 96 – 16,4– 34,7– 33,4– 31,8– 36,6  mutatie
1 + 415,5– 82,2– 82,2– 56,2– 56,2  mutatie
2  – 10,2– 10,3– 9,5– 9,3  mutatie
3  – 608,2– 1 252,0– 1 200,2– 1 112,1  mutatie
4  – 119,2– 339,0– 339,0– 339,0  Ontw.begr.
9727 948,529 474,229 739,130 312,532 033,033 580,734 538,4 3. De toelichting bij de cijfersDe raming van de rentelasten is opgesteld op basis van tot en met 30 juni
1996 in de markt opgenomen en gestorte leningen. De rentelasten die voortvloeien
uit de dekking van de resterende financieringsbehoefte in 1996 en die van
volgende jaren zijn berekend met een zogenaamde rekenrente. Een overzicht
van de gehanteerde rekenrentes volgt hieronder. Bij de berekening van de rentelasten
wordt geen rekening gehouden met het eventueel niet verzilveren van coupons
van schuldbewijzen die betaalbaar zijn gesteld, en in samenhang daarmee evenmin
met het alsnog verzilveren van niet-verjaarde coupons uit voorgaande jaren. Overzicht rekenrentes gevestigde schuld
vanaf de vorige ontwerp-begroting 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
967,00%7,00%7,00%7,00%7,00%7,00%  1e
suppl.wet 96 7,00%7,00%7,00%7,00%7,00%  Ontw.begr.
97 6,40%6,25%7,00%7,00%7,00%7,00% De eerstgenoemde mutatie is toegelicht in de eerste suppletore begroting
samenhangende met de Voorjaarsnota (Kamerstukken II, 1995/96, 24 727,
nr. 1). Er wordt aan herinnerd dat in de eerste suppletore begroting alleen
die mutaties zijn opgenomen, die hun oorsprong hebben in 1996. De mutaties
1 t/m 4 worden als volgt toegelicht.Mutatie 1Doordat de dekking van de financieringsbehoefte 1996 deels heeft plaatsgevonden
door middel van een vervolg-uitgifte van twee leningen met een rentevervaldatum
in 1996 nemen de rentelasten in 1996 toe. Tegenover deze rente-uitgaven staan
ontvangsten in de vorm van door beleggers bijbetaalde lopende rente (zie ontvangstenartikel
11.01). Voorts is in deze mutatie opgenomen het verschil tussen de coupon-rente
op in 1996 gestorte leningen en de voor 1996 gehanteerde rekenrente. De rentelasten
zijn daardoor vanaf 1997 lager dan aanvankelijk geraamd.Mutatie 2Deze mutatie heeft betrekking op het effect van de tot en met 30 juni
1996 gerealiseerde vervroegde aflossing van leningen. De betaalde boete is
verantwoord op artikel 11.05.Mutatie 3Als gevolg van de wijziging van de te verwachten (feitelijke) financieringstekorten
zijn de rente-uitgaven vanaf 1997 neerwaarts bijgesteld.Mutatie 4Als gevolg van een lagere lange rekenrente in de jaren 1996 en 1997 heeft
neerwaartse bijstelling van de rente-uitgaven vanaf 1997 plaatsgevonden.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
21.1 respectievelijk 13.1. 11.02 Aflossing vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidBinnen dit artikel wordt onderscheid gemaakt naar reguliere en niet-reguliere
aflossingen. Overigens zijn aflossingen niet relevant voor het feitelijke
financieringstekort. Reguliere aflossingenDe reguliere aflossingen vloeien voort uit de overeengekomen aflossingsverplichtingen
op afgesloten leningen. Niet-reguliere aflossingenNiet-reguliere aflossingen hebben betrekking op de aflossing van vaste
schuld voordat de volledige looptijd van de lening is verstreken. Niet-reguliere
aflossingen zijn onder te verdelen in drie categorieën:– op grond van een vervroegde aflossingsclausule in de oorspronkelijke
leningvoorwaarden, waardoor geheel of gedeeltelijk kan worden afgelost tegen
een vooraf vastgestelde koers (inclusief boete);– indien geldgever en geldnemer dit tegen een af te spreken koers
nader overeenkomen;– bij amortisatie van grootboekschuld.Aflossing vaste schuld werd voorheen verantwoord op de artikelen 01.03
Aflossingen en 01.04 Vervroegde aflossingen. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 19 717,712 860,035 351,946 914,048 778,7  1e
suppl.wet 96 + 1 418,6– 4,9+ 5 197,0– 2,9– 3,1  mutatie
1 + 618,7      mutatie 2 – 93,8– 373,8– 374,1– 470,7– 500,0  mutatie
3 – 25,0– 25,0– 25,0– 25,0– 25,0  Ontw.begr.
9729 052,421 636,212 456,340 149,846 415,448 
250,642 209,6 3. De toelichting bij de cijfersBij de raming van de aflossingsverplichtingen is rekening gehouden met
de gerealiseerde vervroegde aflossingen tot en met 30 juni 1996. Geen rekening
is gehouden met de gevolgen van eventuele toekomstige vervroegde aflossingen
en inkoop van staatsschuld. Voorts is opgenomen een bedrag van f 25 mln.
voor de amortisatie van Grootboekschuld (zie paragraaf 5.3 van het algemene
deel van de Memorie van Toelichting). Mutatie 1Deze mutatie heeft betrekking op de kaseffecten
van de tot en met 30 juni 1996 gerealiseerde vervroegde aflossing. Mutatie 2Deze mutatie heeft betrekking op de vervallen
reguliere aflossingen op leningen die vervroegd zijn afgelost. Mutatie 3De mutatie heeft betrekking op de verlaging met
f 25 mln. van het bedrag dat beschikbaar is voor de amortisatie van perpetuele
schuld. 4. De onderverdeling in artikelonderdelen De onderverdeling naar artikelonderdelen
van de uitgaven (x f 1 mln.) en de economische en functionele coderingArtikelonderdeel Uitgaven Codering  199519961997 econ. funct.Reguliere
aflossing 29 004,319 579,112 431,3    Niet-reguliere
aflossing 48,12 057,125,0    Totaal 29 052,421 636,212 456,3 91.1 14.111.03 Agio bij inkoop schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel wordt het agio verantwoord dat wordt betaald bij de inkoop
van vaste schuld indien de couponrente van de lening hoger is dan de geldende
marktrente.Dit artikel wordt als niet-relevant aangemerkt voor het beleidsrelevante
financieringstekort.Agio bij inkoop werd voorheen verantwoord op artikel 01.01 Rente en kosten,
onderdeel boete bij vervroegde aflossing. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  mutatie +
45,8      Ontw.begr. 97045,800000 3. De toelichting bij de cijfersDe raming is meerjarig pro memorie opgenomen, omdat het beleid er niet
op is gericht leningen uit te geven onder of boven pari.De mutatie heeft betrekking op het agio dat is geboekt bij de inkoop van
onderhandse schuld tot en met 30 juni 1996.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
91.4 resp. 14.7. 11.04 Disagio bij uitgifte schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel wordt het disagio verantwoord dat wordt betaald bij de
uitgifte van vaste schuld. Disagio wordt betaald indien de couponrente van
de uit te geven lening lager is dan de geldende marktrente op het moment van
inschrijving. Het disagio is te zien als een vergoeding aan de belegger voor
lagere rentebetalingen in de toekomst.Dit artikel wordt als niet-relevant aangemerkt voor het beleidsrelevante
financieringstekort.Disagio bij uitgifte schuld werd voorheen verantwoord op artikel 01.01
Rente en kosten, onderdeel disagio. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  1e suppl.wet 96 + 96,4      mutatie + 369,4      Ontw.begr.
97436,8465,800000 3. De toelichting bij de cijfersDe raming is meerjarig pro memorie opgenomen, omdat het beleid er niet
op is gericht leningen uit te geven onder of boven pari.De mutatie heeft betrekking op het geboekte disagio bij de heropening
van de 6%-lening uit januari 1996, waarop de storting in april heeft plaatsgevonden.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
91.5 resp. 14.7. 11.05 Overige uitgaven vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel worden de overige kosten verantwoord die rechtstreeks samenhangen
met de transacties ten aanzien van vaste schuld, te weten:– provisie en kosten (aanmaak waardepapier, drukken van schuldbewijzen,
aanmaken van prospectussen, advertentiekosten staatsleningen, noteringskosten
effectenbeurs, kosten CF-kantoor en Necigef en provisie bij amortisatie).
Voorts vallen ook de kosten van publicaties als het kwartaalbericht en het
jaarverslag (ca. f 0,15 mln.) onder dit onderdeel; deze kosten zijn aan
te merken als voorlichtingsuitgaven.– boete bij vervroegde aflossing;– overige kostenOp het onderdeel overige kosten is een bedrag van f 250 000
opgenomen om in bijzondere gevallen aan houders van schuldbewijzen na de verjaringstermijn
van rentebetalingen (verjaring na 5 jaar) en aflossingen (verjaring na 10
jaar) alsnog een vergoeding toe te kennen. Voor leningen die vanaf 1 januari
1997 worden aangegaan en gestort zal de verjaringstermijn van de aflossingen
ook op 5 jaar worden gesteld. Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar
paragraaf 3 van het algemeen deel van de memorie van toelichting.De overige uitgaven vaste schuld werden voorheen verantwoord op de artikelen
01.01 Rente en kosten, onderdelen provisie en kosten en boete bij vervroegde
aflossing en 01.02 Vergoeding verjaarde vorderingen. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 15,815,815,815,815,8  1e suppl.wet
96 + 14,4      mutatie + 50,1      Ontw.begr.
973,580,315,815,815,815,8  3. De toelichting bij de cijfersDe mutatie heeft betrekking op de boete die is betaald op grond van de
leningvoorwaarden bij het vervroegd aflossen van openbare en onderhandse leningen
tot en met 30 juni 1996. 4. De onderverdeling in artikelonderdelen De onderverdeling naar artikelonderdelen
van de uitgaven (x f 1 mln.) en de economische en functionele coderingArtikelonderdeel Uitgaven Codering  199519961997 econ. funct.Provisie
en kosten 1,915,515,5 12.1 13.9Boete 1,564,50 12.1 13.9Overige
kosten 0,10,30,3 21.1 13.1Totaal 3,580,315,8    12.01 Rente vlottende schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidIn artikel 3 van dit wetsvoorstel wordt de Minister van Financiën
gemachtigd tot het aangaan van geldleningen. Via uitgifte van DTC's (Dutch
Treasury Certificates), kas en callgeldleningen worden eventuele tijdelijke
tekorten in het schatkistsaldo gedekt.Een nadere toelichting op de artikelonderdelen wordt gegeven onder punt
4, «De onderverdeling in artikelonderdelen».De rente vlottende schuld werd voorheen verantwoord op de artikelen 02.01
Rente en kosten van schatkistpapier, kasgeldleningen en van gelden in rekening-courant
met 's Rijks schatkist en 03.02 Overige rentelasten. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 319,3320,0320,8321,3322,3  1e
suppl. wet 96 – 54,40– 13,6– 13,6– 13,6  mutatie
1 – 14,6– 82,4+ 13,6+ 13,6+ 13,6  mutatie
2 + 175,0+ 107,3+ 300,3+ 300,3+ 300,3  Ontw.begr.
97281,6425,3344,9621,1621,6622,6622,6 3. De toelichting bij de cijfers Mutatie 1De mutatie heeft betrekking op bijstelling van
de raming als gevolg van gewijzigde rekenrentes. Mutatie 2De mutatie heeft betrekking op de extra uitgaven
die worden verwacht als gevolg van de plaatsing van DTC-programma's. De meerjarige
effecten hangen samen met nader te maken afspraken met DNB over een beperkt
schatkistsaldo in de aanloop naar de derde fase EMU (zie algemeen deel, paragraaf
5.4) en met de veronderstelde rekenrentes (zie hierna). 4. De onderverdeling in artikelonderdelen De onderverdeling naar artikelonderdelen
van de uitgaven (x f 1 mln.) en de economische en functionele coderingArtikelonderdeel Uitgaven Codering  199519961997 econ. funct.Rente
DTC's 260,0404,2324,6    Rente overig kort papier 1,81,50,0    Overige
rentelasten 19,819,620,3    Totaal 281,6425,3344,9 21.1 13.1Rente Dutch Treasury Certificates (DTC's)DTC's (Dutch Treasury Certificates) zijn verhandelbaar geldmarktpapier
dat door de Staat wordt uitgegeven (en verhandeld) op discontobasis. DTC's
kunnen een looptijd hebben van 1–24 maanden. Gebruikelijk is een looptijd
bij uitgifte tussen 3 en 9 maanden. Met de uitgifte van DTC's kunnen tijdelijke
kastekorten worden gefinancierd. Overzicht rekenrentes vlottende schuld
vanaf de vorige ontwerp-begroting  199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 5,25%5,25%5,25%5,25%5,25%  1e
suppl.wet 96 4,25%5,25%5,00%5,00%5,00%  Ontw.begr.
97 3,50%3,75%5,25%5,25%5,25%5,25% Rente overig kort papierOp dit artikelonderdeel worden rentelasten verantwoord van korte leningen
(kas- en callgeldleningen) die worden gebruikt voor de overbrugging van tijdelijke
liquiditeitstekorten. Overige rentelastenOp dit artikelonderdeel wordt de rente over saldi die worden aangehouden
door:*het Fonds Luchtverontreiniging, het Groenfonds en het Restauratiefonds
in 's Rijks schatkist*agentschappen op de rekening-courant met het rijk*derden,
te weten de Nederlandse Financieringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden
N.V. (FMO; regeling is vastgelegd bij brief d.d. 11 november 1982, nr. 382-10 727;
voor een nadere toelichting wordt verwezen naar begroting IXB Financiën)
en de Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden N.V.
(NIO; regeling is vastgelegd bij brief d.d. 29 augustus 1972, nr. A72-12 615;
voor een nadere toelichting wordt verwezen naar begroting V Buitenlandse Zaken).Voorts wordt op dit onderdeel verantwoord de rente van borgtochten van
belastingschuldigen, rente van geconsigneerde gelden en andere rentelasten. 12.02 Overige uitgaven vlottende schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel worden verantwoord de kosten die direct samenhangen met
de uitgifte van vlottende schuld, waaronder advertentiekosten en leveringskosten.Deze kosten werden voorheen niet afzonderlijk verantwoord. De raming van
het artikel Onvoorziene uitgaven, dat in de nieuwe begrotingsindeling is komen
te vervallen, is bij dit artikel opgenomen. 2. De cijfers Opbouw uitgaven vanaf de vorige ontwerp-begroting
(x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  Ontw.begr. 970000000 3. De toelichting bij de cijfersDe raming bedraagt f 15 000.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
12.1 respectievelijk 13.9. Wetsartikel 2 (ontvangsten) 11.01 Ontvangen rente bij uitgifte vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel wordt verantwoord de ontvangen rente bij uitgifte van vaste
schuld. Indien bij (her)uitgifte van een staatslening de datum van storting
niet samenvalt met de coupondatum, dient het bij de inschrijving toegewezen
bedrag te worden verhoogd met de lopende rente.De ontvangen rente bij uitgifte schuld werd voorheen verantwoord op artikel
01.01 Ontvangsten bij storting op staatsleningen, onderdeel rente. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  mutatie + 480,9      Ontw.begr.
97320,7480,900000 3. De toelichting bij de cijfersDe mutatie heeft betrekking op het ontvangen agio op de tot en met 30
juni 1996 uitgegeven en gestorte leningen.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
26.1 en 13.1. 11.02 Uitgifte vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidArtikel 3 van het onderhavige wetsvoorstel machtigt de Minister van Financiën
tot het aangaan van geldleningen ten laste van de Staat der Nederlanden. Uitgifte
van vaste schuld vindt plaats door een beroep te doen op de kapitaalmarkt.
Het kapitaalmarktberoep is in beginsel gelijk aan de financieringsbehoefte.De uitgifte vaste schuld werd voorheen verantwoord op artikel 01.02 Uitgifte
van vaste schuld. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 39 147,333 155,256 444,568 520,670 419,2  mutatie – 5 179,9– 10 396,8+ 7 122,2+1 114,7+ 288,3  Ontw.begr.
9752 790,933 967,422 758,463 566,769 635,370 707,562 194,2 3. De toelichting bij de cijfersDe mutatie heeft betrekking op de wijzigingen in het verwachte kapitaal-
 marktberoep.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
96.1 respectievelijk 14.1. 11.03 Agio bij uitgifte schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel wordt het agio verantwoord dat wordt ontvangen indien bij
de uitgifte van vaste schuld de couponrente van de uit te geven lening op
het moment van inschrijving hoger is dan de op dat moment geldende marktrente
voor soortgelijke leningen.Dit artikel wordt als niet-relevant aangemerkt voor het beleidsrelevante
financieringstekort.Agio bij uitgifte schuld werd voorheen verantwoord op artikel 01.01 Ontvangsten
bij storting op staatsleningen, onderdeel agio. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  mutatie + 842,2      Ontw.begr.
97197,8842,200000 3. De toelichting bij de cijfersDe mutatie heeft betrekking op het ontvangen agio op tot en met 30 juni
1996 uitgegeven en gestorte leningen.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
96.4 respectievelijk 14.7. 11.04 Disagio bij inkoop schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel wordt het disagio verantwoord dat wordt geboekt bij de
inkoop van vaste schuld indien de koers van de lening beneden pari noteert.
Het nominale bedrag van de aflossing wordt verantwoord op uitgavenartikel
11.02 (onderdeel niet-reguliere aflossingen).Dit artikel wordt als niet-relevant aangemerkt voor het beleidsrelevante
financieringstekort.Disagio bij inkoop schuld werd voorheen verantwoord op artikel 03.01 Overige
ontvangsten, onderdeel disagio bij inkoop van schuld. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  mutatie + 1,7      Ontw.begr.
974,11,700000 3. De toelichting bij de cijfersDe mutatie heeft betrekking op het betaalde disagio op tot en met 30 juni
1996 ingekochte leningen.De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
respectievelijk 96.5 en 14.7. 11.05 Overige ontvangsten vaste schuld 1. De grondslag van het artikel en het te voeren beleidOp dit artikel worden verantwoord de overige ontvangsten die betrekking
hebben op de vaste schuld. Het gaat daarbij met name om de in mindering gebrachte
rente op ter verzilvering aangeboden aflosbare schuldbewijzen wegens het ten
onrechte ontbreken van nog niet vervallen coupons. Deze post wordt onder de
overige uitgaven geboekt omdat de aflossingen van de Nationale Schuld in nominale
bedragen luiden.De overige ontvangsten vaste schuld werden voorheen verantwoord op artikel
03.01 Overige ontvangsten (exclusief het onderdeel disagio; zie artikel 11.04
Disagio) 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  Ontw.begr. 970,1000000 De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
16.1 respectievelijk 13.9. 12.01 Rente kortlopende vorderingen 1. De grondslag van het artikelBij de rekening-courantverhouding tussen de Staat der Nederlanden en de
rijksfondsen en agentschappen, zoals genoemd bij de toelichting op uitgavenartikel
12.01, wordt de over eventuele debetsaldi aan de Staat verschuldigde rente
onder dit artikel verantwoord..e rente van kortlopende vorderingen werd voorheen verantwoord op artikel
02.01 Rente van kortlopende vorderingen en is onveranderd. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 00000  Ontw.begr. 970000000 De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
respectievelijk 26.2 en 13.1. 12.02 Rentevergoeding op schatkistsaldo 1. De grondslag van het artikelOp dit artikel wordt de rentevergoeding verantwoord die met ingang van
1996 door De Nederlandsche Bank N.V. (DNB) over het schatkistsaldo wordt vergoed.
Tot 1996 vond rentevergoeding op het schatkistsaldo door DNB niet (expliciet)
plaats, maar was deze begrepen in de winstafdracht van DNB.De rentevergoeding op het schatkistsaldo werd voorheen verantwoord op
artikel 02.02 Rentevergoeding schatkistsaldo. 2. De cijfers Opbouw ontvangsten vanaf de vorige
ontwerp-begroting (x f 1 mln.) 1995199619971998199920002001 Ontw.begr.
96 288,8288,8288,8288,8288,8  mutatie
1 – 88,9– 82,5     mutatie
2  –93,8–262,5–262,5–262,5  Ontw.begr.
970199,9112,526,326,326,326,3 3. De toelichting bij de cijfers Mutatie 1De mutatie is het gevolg van de gewijzigde rekenrentes. Voorts is opgenomen
het verschil tussen de gerealiseerde en voor 1996 gehanteerde rekenrente. Mutatie 2De mutatie hangt samen met nader te maken afspraken met DNB over een beperkt
schatkistsaldo in de aanloop naar de derde fase EMU (zie algemeen deel, paragraaf
5.4) en met de veronderstelde rekenrentes.Voor de raming op dit artikel dient als basis het voorziene schatkistsaldo
bij DNB en de rekenrente vlottende schuld (zie de tabel bij uitgavenartikel
12.01).De bij dit artikel behorende economische en functionele codering luidt
26.1, resp. 13.1. Wetsartikel 3Dit artikel stemt overeen met wetsartikel 3 van de Ontwerpbegroting 1996,
met dien verstande dat de machtiging in dat artikel mede betrekking had op
het uitgeven en belenen van schatkistpapier. Deze bepaling is echter niet
meer opgenomen. Verwezen wordt naar hetgeen hieromtrent wordt opgemerkt bij
de toelichting op wetsartikel 5.Artikel 3 ziet thans uitsluitend op de machtiging die aan de Minister
van Financiën wordt verstrekt terzake het aangaan van geldleningen in
de sfeer van de korte dan wel de lange financiering van de Staat. Wetsartikel 4In de Wet van 9 november 1950 tot verwisseling van Leningwetobligaties
in Grootboekobligaties en samensmelting van enige amortisatiebepalingen (Stb.
K 494) (hierna te noemen: Wet van 1950) waren oorspronkelijk enige verspreid
staande artikelen met betrekking tot de inkoop van staatsschuld samengevoegd
en vervangen door een eenvoudiger regeling met een perpetueel karakter. Bij
Wet van 13 juli 1973 (Stb. 340) is het grootste deel van de Wet van 1950 vervallen;
gehandhaafd is alleen artikel 3, eerste lid, dat luidt: «Behoudens de
delgingsverplichtingen uit anderen hoofde, wordt jaarlijks op de begroting
van staatsuitgaven een bedrag uitgetrokken voor de inkoop, tot ten hoogste
de parikoers, van gevestigde Nationale Schuld, enz.». Dit betreft amortisatie
van staatsschuld.Daarnaast bestaat sinds lange tijd de mogelijkheid om, op grond van een
daartoe strekkende clausule in het leningcontract, onder bepaalde voorwaarden
leningen vervroegd af te lossen tegen een te voren vastgestelde prijs. In
meer recente jaren zijn in de praktijk nog andere vormen van inkoop van schuld
ontstaan, zoals conversie en tweezijdig vervroegde aflossing tegen op de markt
tot stand gekomen prijzen.Daardoor is de behoefte gegroeid aan een eenduidig kader voor alle vormen
van niet-reguliere aflossingen. In het Algemeen Deel van deze Memorie van
Toelichting is apart ingegaan op het beleidskader terzake. Een wettelijke
basis voor amortisatie is niet langer nodig. Thans kan dus ook het laatste
onderdeel van de Wet van 1950 komen te vervallen en kan deze wet worden ingetrokken. Wetsartikel 5In de Wet schatkistpapier (van 10 maart 1976, Stb. 110) zijn bepalingen
omtrent de uitgifte van schatkistbiljetten (looptijd ten hoogste vijf jaar
met rentebetaling op vastgestelde tijdstippen) en van schatkistpromessen (maximale
looptijd van twaalf maanden en disconto-verrekening bij uitgifte) opgenomen.
Sinds 1990 staat geen schatkistpapier meer in de markt uit.Het thans gebruikte instrument voor de korte financiering (Dutch Treasury
Certificates, DTC's) wordt niet gerekend tot schatkistpapier in de zin van
de Wet schatkistpapier.Weliswaar zijn DTC's vergelijkbaar met schatkistpromessen (looptijd, discontoverrekening),
maar het betreft geen toonder- of orderschuld. Bij DTC's wordt een Global
Note gedeponeerd bij het Clearing Instituut van De Nederlandsche Bank en aan-
of verkoop geschiedt door overboeking in het register van het Clearing Instituut;
levering vindt giraal plaats.Plaatsing van DTC's heeft als wettelijke basis het algemene machtigingsartikel,
wetsartikel 3, van deze wet.Artikel 4 van de Wet schatkistpapier maakt tevens melding van het belenen
van schatkistpapier. Belening vond plaats ten behoeve van De Nederlandsche
Bank N.V. Een dergelijke belening zou thans in strijd komen met het Verdrag
betreffende de Europese Unie, waarvan artikel 104 een verbod behelst op het
verlenen van voorschotten in rekening courant of andere krediet-faciliteiten
bij de centrale bank ten behoeve van de overheid (zie ook de toelichting op
artikel 3 van deze wet).Aangezien de Wet schatkistpapier geen bepalingen bevat die thans nog van
betekenis zijn, kan deze wet worden ingetrokken. De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Besluit van 27 Januari 1809 houdende eene Wet tot daarstelling van een
Grootboek der Publieke Schuld.XNoot2Wet an 14 mei 1814 tot herstel der Nationale Schuld en tot vinding der
Fondsen benoodigd tot stijving van 's Lands Kas (Stb. 1814, 58).XNoot1Koers en rendement bewegen in tegengestelde richting. Een verlaging van
de koers van een lening impliceert een stijging van het rendement op die
lening. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-IXA-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl