Wet op de rechterlijke organisatie en andere wetten; wijziging ivm opheffing functie van verkeersschout; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24055, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

22-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24055 nr. 6

15-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN Het verkeersrecht binnen het OMCijfersRedenen keuze voor opheffing instituut verkeersschoutII. Artikelen Artikel VI, tweede lidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24055Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 055Wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie en andere wetten
in verband met de opheffing van de functie van verkeersschoutnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 november 1995 I. ALGEMEEN Het verkeersrecht binnen het OMHet doet mij genoegen dat de leden van de fractie van de PvdA zich kunnen
vinden in het wetsvoorstel.De vraag van deze leden of niet het gevaar bestaat dat de nog bestaande
expertise op het gebied van het verkeersstrafrecht verloren zal gaan, kan
ik ontkennend beantwoorden. Ingevolge artikel VI van het voorstel worden immers
de nog in functie zijnde verkeersschouten van rechtswege tot substituut-officier
van justitie met beperkte bevoegdheid benoemd en het is de bedoeling dat die
bevoegdheid beperkt zal zijn tot verkeerszaken.In dit verband is voorts van belang de vraag van deze leden of gewaarborgd
is, dat speciaal aangewezen officieren van justitie de benodigde kennis op
verkeersterrein kunnen verkrijgen en behouden en dat de raio's voldoende worden
opgeleid op dit terrein. Daarover merk ik het volgende op. Officieren van
justitie worden, behalve voor een aantal landelijke taken, niet structureel
aangewezen voor bepaalde deelterreinen. Uiteraard wordt doorgaans binnen een
parket, naast een territoriale taakverdeling, wel een inhoudelijke taakverdeling
gemaakt, waardoor een officier van justitie gedurende zekere tijd bepaalde
categorieën zaken behandelt. Op ieder parket is steeds een verkeersschout
of een officier van justitie belast met de aandacht voor het verkeersrecht.
Voor het op peil houden van zijn kennis kan betrokkene de voor zijn takenpakket
relevante cursussen van de Stichting Studiecentrum Rechtspleging volgen.Op het gebied van het verkeersrecht worden diverse cursussen gegeven,
veelal door op dit terrein ervaren officieren van justitie en verkeersschouten,
die zo hun kennis en ervaring overdragen. De raio-opleiding heeft sinds 1
april 1991 een nieuwe structuur (koninklijk besluit van 22 december 1992,
houdende wijziging van het Besluit opleiding rechterlijke ambtenaren (Stb.
1993, 17)). De stage bij het parket is toen in verband met de toevoeging aan
de raio-opleiding van een stage bij de sector bestuursrecht van de rechtbank –
die noodzakelijk was met het oog op de integratie van de bestuursrechtspraak
in de rechtbanken – in het basisgedeelte van de opleiding teruggebracht
van twee jaar tot tien maanden. Dit bracht uiteraard beperkingen met zich
mee ten aanzien van de inhoud van de parketstage. Voorts is als gevolg van
de invoering van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften
(WAHV) het aantal verkeerszaken dat voor de rechter komt aanmerkelijk gedaald.
Door een en ander verminderden de mogelijkheden om een raio tijdens de parketstage
verkeerszaken te laten behandelen aanzienlijk. Daarom is ervoor gekozen een
stage bij de verkeersunit van het parket als zodanig geen deel meer te laten
uitmaken van de raio-opleiding. Dat wil echter niet zeggen dat in de concrete
invulling van de parketstage de verkeerszaken buiten beeld zouden (moeten)
blijven. Het tegendeel is het geval.Voorts vroegen de leden van de PvdA-fractie of bij de recrutering en opleiding
van leden van het openbaar ministerie (OM) geen rekening moet worden gehouden
met het feit dat sinds de invoering van de WAHV het accent binnen het verkeersrecht
verschuift van het strafrecht naar het bestuursrecht. Die noodzaak is naar
mijn mening stellig aanwezig. Zoals uit het antwoord op de vorige vraag blijkt,
wordt er in de raio-opleiding dan ook reeds sinds 1991 meer aandacht besteed
aan het bestuursrecht. Verder worden in toenemende mate officieren van justitie
geworven die afkomstig zijn uit het ambtelijk apparaat binnen het openbaar
bestuur, terwijl voorts ook in de opleiding van aspirant-officieren van justitie
en in de cursussen van de Stichting Studiecentrum Rechtspleging meer en meer
aandacht aan het bestuursrecht wordt besteed.Naar aanleiding van de vraag van deze leden, ten slotte, of het niet wenselijk
is dat parketsecretarissen, al of niet tot plaatsvervangend officier van justitie
benoemd, de bevoegdheid krijgen om verkeerszaken bij de kantonrechter te behandelen,
merk ik het volgende op. Het optreden ter terechtzitting door het OM is –
en blijft ook na de reorganisatie van het OM – voorbehouden aan de rechterlijke
ambtenaren van het OM. Het is derhalve niet mijn voornemen te bevorderen dat
parketsecretarissen als zodanig het OM ter terechtzitting kunnen vertegenwoordigen.
Wel is het mogelijk – en het is de bedoeling in de toekomst van die
mogelijkheid vaker gebruik te maken – parketsecretarissen die aan de
daarvoor geldende formele en inhoudelijke (kwalitatieve) vereisten voldoen,
te benoemen tot plaatsvervangend officier van justitie. Daarbij zou denkbaar
zijn, hen – althans gedurende een bepaalde periode – in te zetten
in een gespecialiseerde sector, bijvoorbeeld de verkeersunit.De leden van de VVD-fractie vroegen om een nadere verklaring voor het
feit dat het instituut van verkeersschout niet beter is aangeslagen. Er is
echter in zoverre geen sprake van het niet goed aanslaan van het instituut,
dat, zoals ook blijkt uit de memorie van toelichting (§ 1.3), de bij
de verkeersschouten aanwezige kennis en ervaring op verkeersgebied in het
algemeen juist als zeer waardevol worden ervaren. De veronderstelling van
deze leden dat de verkeersschouten zeer goed in staat zijn om verkeerszaken
snel en adequaat te behandelen, is juist. Om deze kennis en ervaring voor
het OM te behouden worden de fungerende verkeersschouten in het voorstel daarom
van rechtswege benoemd tot substituut-officier van justitie (met beperkte
bevoegdheid). De redenen voor de voorgestelde afschaffing van het instituut
liggen dan ook op een ander vlak. Die redenen zijn uiteengezet in de memorie
van toelichting (§ 2) en luiden, samengevat, dat de regelgeving in overeenstemming
dient te worden gebracht met de feitelijke toestand die is ontstaan door de
in 1983 gemaakte beleidskeuze om geen nieuwe verkeersschouten meer op te leiden.
De achtergronden van die keuze waren in hoofdzaak dat het aanbod
aan verkeerszaken niet meer te groot was in verhouding tot het aanbod aan
officieren van justitie.Voorts wilden de leden van de fractie van de VVD vernemen door wie de
verkeerszaken bij het OM thans worden behandeld. Bij de beantwoording zal
ik betrekken de vraag van deze leden naar de wijze waarop het niveau van kennis
en ervaring op verkeersgebied binnen het OM behouden blijft indien het zo
zou zijn dat de vervolging van verkeerszaken niet langer als specialisme wordt
ervaren.Zoals hiervoor reeds aan de orde kwam, worden de verkeerszaken thans behandeld
door officieren van justitie en verkeersschouten. Voor de vrees dat het verkeersrecht
door minder ervaren krachten wordt behandeld is derhalve geen plaats. De regering
deelt op zichzelf het standpunt dat verkeerszaken een snelle en gespecialiseerde
aanpak vergen, hetgeen overigens niet alleen voor deze zaken geldt. In dat
verband wijst zij erop, dat in sommige arrondissementen waar geen verkeersschout
(meer) in functie is, in de regel een speciale verkeers-officier van justitie
en verkeers-parketsecretaris zijn aangesteld.In samenhang hiermee vroegen de leden van de VVD-fractie of het wenselijk
zou zijn dat het openbaar ministerie in de toekomst substituut-officieren
van justitie zal gaan werven voor de behandeling van verkeerszaken in uitgebreide
zin. Dat is naar mijn oordeel niet het geval. Substituut-officier van justitie
is een rang binnen het OM (die normaliter om opleidings- en loopbaantechnische
redenen gebruikt wordt als tussenstap naar een benoeming in de rang van arrondissementsofficier
van justitie) en niet een bepaalde functie. De in het onderhavige wetsvoorstel
gemaakte keuze is een incidentele, die geen afbreuk beoogt te doen aan het
voorgaande. CijfersVervolgens vroegen de leden van de VVD-fractie naar de groei van het aantal
verkeerszaken tussen 1972 en 1995.Het aantal door OM en kantonrechter in eerste aanleg afgedane verkeersovertredingen
heeft zich tussen 1972 en 1994 als volgt ontwikkeld: 19721 216 88519801 437 803 19811 396 92911990  802 179 1993  301 603 1994  189 8191 Van dit jaar is alleen het aantal door de kantonrechter onherroepelijk
afgedane zaken bekend.De daling na 1981 is te verklaren door de uitbreiding van de transactiebevoegdheid
van de politie in 1983. De daling na 1990 is het gevolg van de invoering van
de WAHV (in 1992 in het hele land).Het aantal door OM en rechtbank afgedane verkeersmisdrijven heeft zich
tussen 1981 (van de jaren ervoor zijn geen gegevens beschikbaar) en 1994 als
volgt ontwikkeld: 198150 449 199051 898199341 109 199442 897Het aantal beschikkingen op grond van de WAHV bedraagt vanaf het jaar
van landelijke invoering van die wet: 19922 097 60019932 459 399 19942 539 104Deze leden vroegen ook hoeveel van de aangebrachte zaken worden vervolgd.
Van de 1 183 000 in 1990, respectievelijk 507 200 in 1993 door
de politie bij het OM aangebrachte verkeersovertredingen werden er 615 734,
respectievelijk 231 524 vervolgd. Onder vervolging worden hier wel de
OM-transacties, maar niet de beleidssepots gerekend. Voorts informeerden de leden van de VVD-fractie naar de omloopsnelheid
van de afdoening van vervolgde verkeerszaken. Daarover zijn de volgende cijfers
beschikbaar.De gemiddelde duur, in dagen, van de afdoening van verkeersmisdrijven
door het OM vanaf het moment van inschrijving tot en met het moment van afdoening
door bij voorbeeld een transactie bedroeg in: 1981 84 19901021993 80 1994105De gemiddelde duur, in dagen, van de afdoening door de rechter in eerste
aanleg (d.w.z. kinderrechter, politierechter of meervoudige kamer) van verkeersmisdrijven
bedroeg in: 1981199 19902681993222 1994212Over de omloopsnelheid van de afdoening van verkeersovertredingen zijn
helaas geen gegevens beschikbaar.Wat betreft de omloopsnelheid van zaken op grond van de WAHV is van belang
dat de meeste betalingen plaatsvinden op de eerste beschikking (84%). 5% betaalt
op de eerste aanmaning. Op de tweede aanmaning betaalt nog eens 2,5%.Ten slotte kan ik op de desbetreffende vraag van de leden van de fractie
van de VVD antwoorden dat, blijkens bovenstaande gegevens, de WAHV het aanbod
van verkeerszaken bij het OM drastisch heeft doen dalen. Redenen keuze voor opheffing instituut verkeersschoutDe hoge kosten van de – in 1983 gestaakte – opleiding tot
verkeersschout, waarvoor de leden van de VVD-fractie een verklaring vroegen,
werden in overwegende mate veroorzaakt doordat de kandidaat-verkeersschouten
gedurende de opleiding volledig bezoldigd werden. De salariskosten bedroegen
over de gehele opleidingsperiode van tenminste drie jaar gemiddeld circa f 300 000,–
per kandidaat. De resterende circa f 200 000,– bestond uit,
enerzijds, de kosten van de opleidingen aan de Rijksuniversiteit Groningen
en de toenmalige Verkeersacademie in Tilburg en de daarmee samenhangende reis-
en verblijfkosten en, anderzijds, uit de kosten van de parketstage van een
dag per week.De leden van de fractie van D66 vroegen om een nadere toelichting op de
stelling in de memorie van toelichting dat het aantal verkeerszaken en het aantal officieren van justitie thans geen probleem meer vormen.
Zij vroegen of dit te maken heeft met de mogelijkheid tot het administratief
afdoen van bepaalde verkeersovertredingen. Het aantal officieren van justitie
is inderdaad zodanig toegenomen, dat van een algemeen structureel tekort thans
niet meer kan worden gesproken. Tegelijkertijd is door diverse ontwikkelingen,
zoals de uitbreiding van de transactiebevoegdheid van de politie, de fiscalisering
van de parkeerboetes en de invoering van de WAHV, het aantal door de politie
bij het OM aangebrachte zaken gedaald. Hier zij ook verwezen naar bovenstaand
antwoord op de vragen van de leden van de VVD-fractie naar de groei van het
aantal verkeerszaken en dergelijke.De reden dat in 1987 nog een wetsvoorstel tot uitbreiding van de bevoegdheden
van de verkeersschout (wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de rechterlijke
organisatie met betrekking tot de bevoegdheid van de verkeersschout (Kamerstukken
II, 1987/88, 20 300)) is ingediend, lag niet vooral, zoals de leden van
de D66-fractie veronderstellen, in de wens om de officieren van justitie verder
te ontlasten, maar veeleer in het streven naar een optimale benutting van
de specialistische kennis en ervaring van de verkeersschouten.De leden van de D66-fractie stemmen in met het feit dat met dit wetsvoorstel
de regelgeving in overeenstemming wordt gebracht met de feitelijke situatie
dat door het staken van de opleiding het einde van het instituut verkeersschout
reeds is ingeluid. Zij vroegen wel waarom het oude wetsvoorstel (20 300)
is ingetrokken en een nieuw voorstel (het onderhavige) is ingediend, terwijl
de praktische uitwerking van beide wetsvoorstellen naar hun oordeel hetzelfde
is.De redenen voor de intrekking van wetsvoorstel 20 300 zijn uiteengezet
in de brief van mijn ambtsvoorganger aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal van 20 juli 1994, (Kamerstukken II, 1993/94, 20 300,
nr. 5). Inderdaad had de bevoegdheidsuitbreiding op zichzelf ook bereikt kunnen
worden door voort te gaan op de weg van wetsvoorstel 20 300. Aan dit
alternatief is echter niet de voorkeur gegeven, omdat het, zoals gezegd, juister
werd geacht duidelijkheid te scheppen door de regelgeving in overeenstemming
te brengen met de feitelijke situatie. Ook zou het merkwaardig zijn om voor
een kleine – thans reeds minder dan tien personen tellende en door natuurlijk
verloop nog slinkende – groep structureel de wet te wijzigen. In het
onderhavige wetsvoorstel wordt de bevoegdheidsuitbreiding voor dezelfde groep
neergelegd in het naar zijn aard tijdelijke artikel VI.Deze leden wilden voorts weten of de regering met de in het onderhavige
wetsvoorstel gekozen systematiek vooruitloopt op de aanbevelingen van de Commissie
Openbaar Ministerie (commissie-Donner). Zoals hiervoor al aan de orde kwam,
is dat geenszins het geval. De in het voorliggende wetsvoorstel gemaakte keuze
ten aanzien van de benoeming van niet-juristen tot substituut-officier van
justitie is een louter pragmatische, bepaald door de bijzondere omstandigheden
van het geval.De inbedding van het verkeersrecht in de nieuwe OM-organisatie, waarnaar
de leden van de fractie van D66 informeerden, is een van de aandachtspunten
binnen de reorganisatie van het OM. Onder meer daaraan zal aandacht worden
besteed in het project Ontwikkeling van het ideaaltypische parket (zie §
5.8 van het Plan van aanpak reorganisatie OM). II. Artikelen Artikel VI, tweede lidDe leden van zowel de PvdA- als de D66-fractie vroegen naar de inhoud
van de algemene maatregel van bestuur ex artikel VI, tweede lid, van het wetsvoorstel,
die de zaken zal aanwijzen waarin de van rechtswege tot substituut-officier
van justitie benoemde verkeersschouten bevoegd zijn.In aanvulling op hetgeen daarover reeds in de memorie van toelichting
(p. 3) is vermeld, merk ik op dat ik voornemens ben in de ontwerp-algemene
maatregel van bestuur op te nemen, dat het gaat om zaken die uitsluitend betreffen
feiten die bij of krachtens de Wegenverkeerswet 1994, de Wet aansprakelijkheidsverzekering
motorrijtuigen, artikel 20 van de Wet op de motorrijtuigenbelasting –
voor zover het in gemeentelijke verordeningen strafbaar gesteld gebruik door
motorrijtuigen van een weg als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b,
van de Wegenverkeerswet 1994 betreft – , de Wet rijonderricht motorrijtuigen
1993, artikel 92 van de Wet Personenvervoer, of de WAHV zijn strafbaar gesteld,
en andere zaken betreffende de WAHV. Beoogd is dus een beperking van de bevoegdheid
tot verkeerszaken. Dit was – in tegenstelling tot hetgeen de leden van
de PvdA-fractie lijken te veronderstellen – eveneens het geval in het
oude wetsvoorstel 20 300. Een dergelijke beperking heeft de voorkeur –
ook van de Verkeerscommissie van het OM (waarin ook verkeersschouten zitting
hebben) – omdat een verbreding tot bij voorbeeld alle kantongerechtsovertredingen,
waarvoor de leden van de PvdA-fractie pleiten, de zo waardevol bevonden specialistische
aanpak van verkeerszaken in gevaar zou brengen.Met betrekking tot de voorgenomen uitbreiding van de bevoegdheid tot verkeersmisdrijven
vroegen de leden van de fractie van D66 of ook ernstige verkeersmisdrijven
als rijden onder invloed, doorrijden na aanrijding en dood door schuld in
het verkeer door de voormalige verkeersschouten zullen worden behandeld. Dit
is blijkens het bovenstaande inderdaad de bedoeling. Voor de reserves die
de leden van de D66-fractie hebben tegenover het behandelen van verkeersmisdrijven
door verkeersschouten op de grond dat bij misdrijven de schuldvraag centraal
zou staan, terwijl deze bij overtredingen geen rol zou spelen, is naar mijn
mening geen reden.Nog afgezien van de juistheid over de hele linie van de bedoelde aanname,
ben ik van oordeel dat – zoals ook de leden van de D66-fractie lijken
aan te geven – de huidige verkeersschouten voldoende kwaliteit hebben
om ook de zwaardere verkeersdelicten af te doen. De academische opleiding
van de verkeersschouten bestond behalve uit een specifiek verkeersrechtelijk
gedeelte ook uit een algemeen strafrechtelijk gedeelte op einddoctoraal niveau.
Daarnaast hebben zij door hun opleiding aan de Verkeersacademie een grondige
kennis van de verkeers- en voertuigtechniek in combinatie met inzicht in de
verkeerspsychologische aspecten verkregen. De zittende verkeersschouten hebben
bovendien inmiddels een ervaring van tussen de veertien en twintig jaar opgebouwd
op het gebied van het verkeersstrafrecht (waaronder de voorbereiding van de
behandeling van verkeersmisdrijven voor zover deze niet de formele uitoefening
van bevoegdheden door de officier van justitie – met name het optreden
ter terechtzitting – vereist). Ik vertrouw erop, in het voorgaande de gestelde vragen naar behoren te
hebben beantwoord.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24055-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl