Drugbeleid; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24077, nr. 227

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

24077 nr. 227

04-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInhoudsopgave blz.I. Vragen en opmerkingen vanuit de fracties– Vragen en opmerkingen van de CDA-fractie– Vragen en opmerkingen van de PvdA-fractie– Vragen en opmerkingen van de SP-fractie– Vragen en opmerkingen van de VVD-fractie– Vragen en opmerkingen van de PVV-fractieII. Reactie van de ministerCDA-fractiePvdA-fractieSP-fractieVVD-fractieVragen PVV-fractie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24077Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 077Drugbeleidnr. 227VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 4 november 2008In de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1, bestond er bij enkele fracties behoefte een aantal vragen en opmerkingen
voor te leggen aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over
de brief van 16 juli 2008 inzake de verslavingszorg (Kamerstuk 24 077,
nr. 224).De op 26 september 2008 toegezonden vragen zijn met de door de minister
bij brief van 4 november 2008 toegezonden antwoorden hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,SmeetsAdjunct-griffier van de commissie,SjerpInhoudsopgave blz.I. Vragen en opmerkingen vanuit de fracties 2II. Reactie van de minister 6I. Vragen en opmerkingen vanuit de fracties– Vragen en opmerkingen van de CDA-fractieDe leden van de CDA-fractie waarderen het dat de minister probeert een
integrale omschrijving te geven van verslaving, en de ontwikkeling kenschetst
van welzijn naar gezondheidszorg waar ook plaats is voor onderzoek naar genetische
factoren. Toch merken deze leden in de praktijk dat het veld van verslavingszorg
nog heel versnipperd is en er nog steeds heel verschillende opvattingen leven
over wat een goede behandeling en een goede benadering van verslaafden is.
Deze grote diversiteit in het veld draagt niet altijd bij aan de effectiviteit;
zij werken elkaar soms tegen in plaats van dat zij elkaar aanvullen. Dit klemt
des te meer bij jonge verslaafden, zeker als er ook nog sprake is van een
psychiatrische aandoening. Daarom hebben genoemde leden destijds een breed
gesteunde motie ingediend om te bevorderen dat er effectieve behandelprogramma’s
en een adequate behandelketen ontstaan voor verslaafde jongeren en jongeren
met een dubbele diagnose. Graag ontvangen deze leden meer gedetailleerde informatie
hoe de totale zorgketen vorm krijgt en waar ouders met een verslaafd kind
geacht worden heen te gaan zonder dat zij van het kastje naar de muur worden
gestuurd.De leden van de CDA-fractie waarderen het dat de minister onderzoek laat
doen naar nieuwe verslavingen. Kan de minister uiteenzetten welke bemoeienis
de verslavingszorg momenteel heeft met gokverslaving, internetverslaving en
seksverslaving of dit tot het reguliere takenpakket hoort of zou kunnen horen?Genoemde leden vragen of in de integrale aanpak van verslaving het onderscheid
tussen «cure» en «care» wel zo behulpzaam is. Ook
bij chronisch verslaafden zal behandeling nodig zijn en blijven. Onderdeel
van de chroniciteit van de verslaving is dat «onderhoud» of nazorg
nodig blijft voor mensen die zijn behandeld en hebben leren omgaan met hun
verslaving. De zelfhulpgroepen kunnen daar een belangrijke rol in vervullen
door terugval te voorkomen. Zelfhulp bevordert de zelfredzaamheid en is bovendien
een relatief goedkope vorm van «care». Ziet de ministermogelijkheden
de inzet van zelfhulpgroepen in de zorg voor verslaafden en de samenwerking
van de verslavingszorg met deze zelfhulpgroepen te bevorderen?In het algemeen overleg van 12 december 2007 hebben deze leden aandacht
gevraagd voor zowel de behandeling van de verslaving als het tegengaan van
drugsoverlast. Na het verkennend onderzoek naar drugsoverlast in de geestelijke
gezondheidszorg (GGZ) en de eerste reactie van de minister hierop heeft de
Kamer van de kant van de minister hierover niets meer vernomen. Tegelijkertijd
is het deze leden uit de vakliteratuur gebleken dat het verkennend onderzoek
naar drugsoverlast in de GGZ wel een vervolg heeft gekregen. Graag ontvangen
zij het vervolgonderzoek en de reactie van de minister daarop. Daarbij willen
deze leden de minister wijzen op de parallel met drugs en andere verslavingsmiddelen
in de TBS. Het IVO-onderzoek naar drugsmiddelen in de TBS maakt een helder
onderscheid tussen behandelvisie en beheersvisie rond drugs en andere verslavende
middelen. Op welke wijze gaat de minister een behandelvisie en beheersvisie
rond drugs en andere verslavende middelen in de GGZ bevorderen en welke samenhang
ziet u daartussen?– Vragen en opmerkingen van de PvdA-fractieDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de brief van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport met nadere
schriftelijke informatie over een aantal onderwerpen aangaande verslavingszorg.
Hoewel niet iedereen hetzelfde is en met verschillende achtergronden met verschillende
problematiek te maken heeft, is volgens deze leden het aanbod verslavingszorg
nog teveel een eenheidsworst, er wordt nog te weinig doelgroepgericht gewerkt.
Genoemde leden willen er op wijzen dat het feit alleen dat het aanbod voor
verslavingzorg er is, niet voldoende is. Zij krijgen regelmatig signalen dat
mensen onbekend zijn met het feit of er aanbod is, of dat er wel bekendheid
is met het aanbod maar dat de drempel te hoog is om er gebruik van te gaan
maken. Hoe komt het dat het aanbod onbekend is en wat gaat de minister doen
om te zorgen dat de aangeboden verslavingszorg beter bereikbaar en toegankelijker
is voor iedereen die er gebruik van wil gaan maken?De samenwerking tussen de (jeugd) GGZ en de verslavingszorg kwam op gang
in bepaalde regio’s maar werd problematisch genoemd. Wat is de huidige
stand van zaken op het gebied van deze samenwerking en welke rol spelen huisartsen
hierbij? De minister heeft in eerder overleg aangegeven dat op het gebied
van preventie de samenwerking in het veld met onder andere de verslavingszorg
aandacht behoeft als gevolg van de nieuwe verkaveling van het veld. Zijn de
knelpunten momenteel opgelost?Naar de mening van de leden van de PvdA-fractie speelt een huisarts een
belangrijke rol in vroegsignalering en verwijzing naar de verslavingszorg.
Met name bij jongeren is dit een probleem. De minister zou in deze brief zijn
visie op de eerstelijnszorg uiteenzetten hoe de samenwerking tussen huisartsen
en verslavingszorg kan verbeteren en hoe gewerkt kan worden aan kennisvergroting
bij huisartsen over verslaving. In de brief komt de minister hier echter niet
op terug, kan de minister alsnog een concrete visie hieromtrent aan de Kamer
zenden?Een doelgroep die de speciale aandacht van deze leden heeft zijn kinderen
met een verslaving. Zij hebben nog enkele vragen over kinderen met verslaving.
Wat is de stand van zaken met betrekking tot uitbreiding klinische behandelplekken?
Zijn er momenteel wachtlijsten voor klinische opname voor kinderen met een
verslaving? Is er bij klinische behandeling sprake van behandeling op maat
of is er een standaard behandelprogramma? Is er bij de uitbreiding van klinische
behandelplekken sprake van regionale spreiding en zo ja, welke norm wordt
hierbij gehanteerd? De minister heeft in eerder overleg aangegeven dat preventieve
hulp en ondersteuning voor kinderen van verslaafde ouders prioriteit heeft.
Waar blijkt dit uit? Is deze begeleiding momenteel voor elk kind, dichtbij
huis beschikbaar?De andere doelgroep die de speciale aandacht heeft zijn de licht verstandelijk
gehandicapten (lvg). De leden van de PvdA-fractie zijn verheugd dat er meer
aandacht gekomen is voor het herkennen, verwijzen en behandelen van licht
verstandelijk gehandicapten die genotsmiddelen gebruiken. De minister schrijft
dat medewerkers geschoold worden, maar momenteel is de enige plek waar dat
gebeurd de Hogeschool Windesheim. Wanneer moeten alle medewerkers geschoold
zijn in het herkennen, verwijzen en behandelen en hoe gaat de minister controleren
dat deze professionalisering inderdaad voor alle medewerkers plaats heeft
gevonden?Op verzoek van genoemde leden schrijft de minister in zijn laatste brief
aan de Kamer dat hij het IVO-onderzoek laat verrichten naar de hulpvraag en
het aanbod bij verslavingsproblemen waarvan nu nog geen goed overzicht bestaat:
internetverslaving, gameverslaving, koopverslaving, medicijnverslaving. De
leden van de PvdA-fractie willen graag een onderzoek naar nieuwe verslavingen
in de breedste zin van het woord, dus een onderzoek naar meer dan bovengenoemde
verslavingen. IVO gaat onderzoek doen, dit verheugd deze leden,
zij willen dan ook in dit onderzoek aard, omvang en doelgroep en dit afgezet
tegen het huidige aanbod. Nu noemt de minister de doelgroep niet en zij willen
weten waar de knelpunten zich precies voordoen.Uit de cijfers van het Landelijk Alcohol en Drugs Informatie Systeem (LADIS)
augustus 2007, blijkt dat 70% van de mensen die hulp hebben gehad bij
verslaving terugvalt. Op welke manier gaat de minister de effectiviteit van
verslavingszorg verhogen, met welke percentage en hoe gaat u dit meten? Uit
dezelfde cijfers blijkt dat de vraag naar hulpvraag bij verslavingszorg met
10% is toegenomen. Op elke manier stijgt het budget mee?Er is een richtlijn door GGZ Nederland geïmplementeerd om drugsoverlast
in en rondom GGZ-instellingen te voorkomen. Wat zijn tot nog de resultaten
van de invoering? De minister heeft aangegeven dat er meer met de politie
moet worden samengewerkt om de overlast door aanbieders van drugs rondom instellingen
tegen te gaan. Zijn er afspraken en wat is het resultaat tot nog toe? GGZ
Nederland en de minister hebben aangegeven dat het moeilijk is om afdelingen
met name bij langdurig verblijf, bijvoorbeeld bij ribw-woningen, drugvrij
te houden. Is er inmiddels ook een richtlijn over de manier waarop intern
met deze problematiek wordt omgegaan?Deze leden vinden het positief dat de minister in de brief aangeeft te
gaan investeren in kennisvergroting van het personeel, maar zij hebben inmiddels
ook schriftelijke Kamervragen gesteld over het personeelstekort en het tekort
aan psychiaters in de GGZ. Naast een tekort aan kennis is er ook een tekort
aan personeel. In aanvulling op deze vragen willen zij graag weten hoe groot
het personeelsprobleem is, wat de oorzaken zijn en wat de minister hier aan
gaat doen? Ook met betrekking tot de private klinieken hebben de leden van
de PvdA-fractie inmiddels schriftelijke Kamervragen gesteld. De minister schrijft
in de brief dat er gescheiden financieringsstromen zijn, hoe kan dit inzichtelijk
gemaakt worden?De minister onderzoekt of er een uitsplitsing kan komen in wachtlijst
informatie tussen jeugd, volwassenen, ouderen en verslaving. Wanneer geeft
de minister uitsluitsel of hij dit daadwerkelijk gaat doen en is de minister
bereid de Kamer hier schriftelijk over te informeren? Wat gaat de minister
doen aan de, door hemzelf geconstateerde, te lange wachttijd tussen indicatie
en daadwerkelijke behandeling? Voor hoeveel mensen is deze tijd te lang en
wat is de actie op welke termijn, met welk beoogd resultaat? De minister spreekt
in zijn brief niet van tekort, maar gebrek aan differentiatie (pagina 4).
Dat kan betekenen dat er macro voldoende aanbod is en juist als je het zo
vergelijkt kunnen er in regio’s grote problemen zijn.– Vragen en opmerkingen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie maken zich zorgen over de situatie in de geestelijke
gezondheidszorg, en daarin ook de verslavingszorg. Door de overheveling van
de geneeskundige en ambulante geestelijke gezondheidszorg naar de zorgverzekeringswet
ontvangen deze leden steeds vaker signalen dat de preventieve verslavingszorg
en de ambulante zorg in de verdrukking komt. Ook krijgen zij signalen dat
de Assertive Community Treatment-teams onder druk staan en in sommige gevallen
opgedoekt worden. Graag ontvangen deze leden een reactie van de minister op
deze signalering.In hoeverre worden privéklinieken voor verslavingszorg geregistreerd
bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ), vergelijkbaar met de registratieplicht
voor privéklinieken voor cosmetische chirurgie? Op welke wijze houdt
de IGZ hier toezicht op? Kan de IGZ binnen twee weken na de eventuele registratie
op bezoek bij de bewuste instelling?In hoeverre pakken gemeenten hun verantwoordelijkheid bij verslavingszorg
op in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)? Op
welke wijze zijn er door de wachtlijsten bij de jeugd-ggz ook wachtlijsten
voor de jeugd verslavingszorg? Op welke wijze kan de wachttijd tussen indicatiestelling
en behandeling worden verkort? Juist bij verslaafden is het van groot belang
dat wanneer ze gemotiveerd zijn ze ook meteen behandeld worden. Welke maatregelen
is de minister van plan te nemen? Op welke wijze gaat de minister de zorgverzekeraars
op hun zorgplicht wijzen? Erkent de minister dat het heffen van een eigen
risico in het kader van de zorgverzekeringswet niet gewenst is bij verslavingszorg?
Erkent de minister dat op dit punt eigenlijk geen drempel in de zorgverlening
opgeworpen mag worden?– Vragen en opmerkingen van de VVD-fractieDe leden van de VVD-fractie zijn de minister erkentelijk voor zijn nadere
brief naar aanleiding van het algemeen overleg verslavingszorg van 12 december
2007. De brief heeft bij deze leden nog enige vragen opgeroepen. De Hogeschool
Windesheim start dit najaar een bijscholing over verslaving bij lichtverstandelijk
gehandicapten (lvg). Voor wie is deze bijscholing specifiek bedoeld? Is het
de bedoeling van de minister dat het volgen van deze bijscholing voor mensen
die met de zorg voor lvg-jongeren te maken hebben, in de toekomst een kwaliteitsindicator
voor de IGZ moet worden? Zo ja, op welke termijn is dit denkbaar en zo nee,
waarom niet?Waarom zijn privéklinieken voor verslavingszorg verboden? Is het
de minister bekend dat verslaafden nog al eens uitwijken naar het buitenland
voor opname aldaar in een privékliniek voor verslavingszorg? Is het
waar dat deze verslaafden voor vergoeding van deze zorg een beroep kunnen
doen op hun zorgverzekering, dit terwijl privézorg in ons eigen land
verboden is? Zo ja, hoe kan dit?In de brief erkent de minister dat er groepen verslaafden zijn die zich
onvoldoende aangesproken voelen door het imago van de huidige verslavingszorg.
Wat vindt de minister van dit door hemzelf vastgestelde feit? Deelt de minister
de mening dat dit imago probleem leidt tot een te hoge drempel voor sommige
verslaafden om geholpen te worden? Wat is in de ogen van de minister nodig
om dit probleem op te lossen?De verslavingszorg gaat zich de komende jaren richten op risicogroepen.
Op welk onderzoek is gebaseerd dat de vier door de minister genoemde risicogroepen
kunnen worden onderscheiden? Het schokt deze leden zeer dat van de vier groepen
risicojongeren de minister twee groepen benoemt die rechtstreeks onder de
verantwoordelijkheid vallen van de overheid. Het betreft hier jongeren in
de residentiële jeugdzorg en jongeren in justitiële jeugdinrichtingen.
De overheid slaagt er blijkbaar niet in om in deze instellingen een veilige
leefomgeving voor jongeren te creëren. Kan de minister uiteenzetten waarom
dat niet lukt en wat de omvang is van het verslavingsprobleem in deze instellingen?
Hoe heeft dit beeld zich in de laatste jaren ontwikkeld? Is het creëren
van drugsvrije instellingen een topprioriteit? Zo ja, waaruit blijkt dat en
zo nee, waarom niet? Welke stappen worden er concreet genomen om een positieve
verandering te bewerkstelligen? Kan de minister de Kamer zo snel mogelijk
laten weten hoe de problemen rond drugsgebruik en drugsproblemen in jeugdinrichtingen
worden aangepakt?– Vragen en opmerkingen van de PVV-fractieDe leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van de brief van de minister
van VWS inzake verslavingszorg en maken zich zorgen over het beeld van de
verslavingszorg als groei-industrie dat daaruit opdoemt. Is het wel zo verstandig
om, door het aanboren van nieuwe doelgroepen, het formuleren van nieuwe verslavingsvormen
en het aanbieden van laagdrempelige behandelingen, zoals anonieme internetconsulten,
meer mensen in de sfeer van de verslavingszorg te brengen? Het
is immers onduidelijk wat die verslavingszorg nu precies weet te bereiken,
terwijl het plakken van een medisch stempel op destructief gedrag ondertussen
wel een legitimering van dat gedrag kan vormen, «Ik ben ziek, ik kan
het niet helpen». Welk belang wordt hiermee gediend, dat van de «verslaafden»
of dat van de verslavingsindustrie? In hoeverre bestaat er eigenlijk zicht
op de resultaten van de verschillende preventieprogramma’s en op de
effectiviteit van behandelmethodes in de verslavingszorg? Zijn er bijvoorbeeld
harde cijfers over zaken als terugvalgedrag?Er gaat structureel meer geld besteed worden aan «methadonpatiënten».
Is het niet eerlijker om gewoon te spreken over methadonverslaafden? In hoeverre
bestaat nog de intentie om deze mensen van hun drugsverslaving af te helpen
en ze tot een productief en menswaardig bestaan te brengen? Is hier overigens
sprake van een uitstervend ras van vooral oudere ex-heroïneverslaafden,
zoals veel mensen aannemen, of is er instroom van nieuwe methadongebruikers?
Zo ja, wat zijn de ontwikkelingen in de omvang van die instroom?II. Reactie van de ministerCDA-fractieIn de verslavingszorg wordt al zoveel mogelijk gebruik gemaakt van zogenaamde «evidence
based» behandelprogramma’s en best practices. Het beeld van een
versnipperd veld van verslavingszorg met zeer verschillende opvattingen over
goede behandeling herken ik niet echt (meer). Wel is het waar dat het voor
jongeren vaak nog ontbreekt aan «evidence based» behandelprogramma’s.
Dit is door de verslavingszorg onderkend. Het project Resultaten Scoren, waarin
verslavingszorginstellingen in samenwerking met wetenschappelijke instellingen
en het Trimbos-instituut nieuwe behandelprogramma’s ontwikkelen, richt
zich op dit moment op het aanpassen van behandelprogramma’s om deze
in de jeugdverslavingszorg te kunnen toepassen.
Ook wordt er een protocol ontwikkeld ten behoeve van behandeling van verslaafde
jongeren met psychiatrische problemen.De zorgketen voor verslaafde jongeren bestaat uit verschillende onderdelen.
Binnenkort zijn er twaalf landelijk gespreide klinische behandelafdelingen
gerealiseerd, waarvan enkele specifiek gericht zijn op verslaafde jongeren
met psychiatrische problemen. De totale capaciteit bestaat uit 300 bedden.
Onderdeel van de zorgketen is ambulante behandeling en nazorg, waarvoor verslavingszorginstellingen
samenwerking zijn aangegaan met de jeugd ggz, orthopsychiatrie, jeugdzorg
en scholen. Bovendien wordt geïnvesteerd in nieuwe preventiemethoden
voor jongeren en E-mental health interventies voor jongeren.Tenslotte kan ik nog melden dan de Inspectie in 2009 in haar toezichtsactiviteiten
bijzondere aandacht besteden aan kinderen en jeugdigen met een dubbeldiagnose-problematiek.Op dit moment kan ik over nieuwe vormen van verslaving en de bemoeienis van de verslavingszorginstellingen geen andere
mededeling doen dan neergelegd in de brief van 16 juli 2008. Wel kan
ik aangeven dat jaarlijks ruim 2500 mensen zich met een hulpvraag tot de verslavingszorg
wenden in verband met een verslavingsprobleem anders dan alcohol, drugs of
gokken. Ik verwacht dat de uitkomsten van het IVO-onderzoek begin 2009 uitsluitsel
zullen geven. Voor wat betreft gokverslaving is overigens bekend dat ongeveer
2750 mensen per jaar een beroep doen op de verslavingszorg.Zelfhulpgroepen bieden een vorm van nazorg
en vervullen inderdaad een belangrijke rol in het voorkomen van terugval.
Ik onderken de waarde van zelfhulpgroepen en ondersteun hen al
een aantal jaren in hun inzet. Binnen Resultaten Scoren is bijvoorbeeld een
handleiding ontwikkeld voor de aansluiting tussen verslavingszorg en zelfhulpgroepen.
Bij het Trimbos-instituut is het landelijk Informatie- en Ontwikkelcentrum
Zelfhulpgroepen en Verslavingen ondergebracht. Dit centrum is met subsidie
van VWS in 2003 opgericht om de aansluiting tussen zelfhulpgroepen en professionele
hulpverlening te verbeteren en om de bekendheid van zelfhulpgroepen te vergroten.
Vanaf 2009 zal het Trimbos-instituut dit centrum zelf in stand houden,
samen met partnerorganisaties. Tenslotte heb ik in oktober vorig jaar De Dag
van de Verslaving gesubsidieerd, een congres waar de samenwerking tussen zelfhulporganisaties
en de professionele verslavingszorg centraal stond.De CDA-fractie vraagt wat de stand van zaken is bij de aanpak van drugsoverlast in en rondom ggz-instellingen. Acht ggz-instellingen
werken sinds kort samen bij de aanpak van drugsoverlast op hun terreinen.
De instellingen worden een half jaar lang ondersteund door Zorg Consult Nederland,
dat onder andere een praktische «toolkit» heeft samengesteld waarmee
een instelling veiligheidsbeleid op maat kan maken.Daarnaast is het belangrijk de verslavingsproblemen van veel (chronische)
ggz-patiënten beter te onderkennen en behandelen. Dit heb ik in gang
gezet via het doorbraakproject Dubbele Diagnose van het Trimbos-instituut,
waarbij in zeven regio’s de richtlijn Dubbele Diagnose is geïmplementeerd.
Daarbij is ook aandacht besteed aan de borging en verspreiding van deze behandelwijze.
Alle deelnemende instellingen zijn nu bezig met het integreren van de dubbele
diagnose behandeling in het bestaande behandelprogramma.Ook werkt het landelijk inplementatiecentrum dubbele diagnose van het
Trimbos-instituut aan landelijke verspreiding van kennis (met middelen van
het Fonds Psychische Gezondheid en ZonMw). Overigens gaat de vergelijking
met een TBS-inrichting niet goed op. Het cruciale verschil is juist dat een
TBS-inrichting per definitie (af)gesloten is, terwijl de meerderheid van de
ggz-patiënten vrijwillig in een open inrichting verblijft. Dit heeft
natuurlijk consequenties voor de mate waarin een terrein is af te schermen
en te beveiligen. Ik deel uw opvatting dat behandelvisie en beheersvisie samen
moeten gaan, vandaar dat GGZ Nederland op mijn verzoek een voorstel heeft
gemaakt voor een integrale aanpak, waarin beide onderdelen samengaan.PvdA-fractieDe leden van de PvdA-fractie menen dat het aanbod in de verslavingszorg
nog teveel een «eenheidsworst» is. In mijn brief van 16 juli
2008 ben ik uitgebreid ingegaan op de stappen die worden gezet om te zorgen
dat meer doelgroepgericht gewerkt wordt in de
verslavingszorg: onder andere door een specifiek aanbod voor jongeren, voor
lichtverstandelijk gehandicapten, een kortdurend aanbod voor mensen met weliswaar
een verslavingsprobleem, maar nog wel een baan, sociaal netwerk enz. De verslavingszorg
zou meer bekendheid kunnen geven aan wat ze te bieden heeft voor verschillende
groepen.Ik heb hierover gesproken met de sector en de verslavingszorg heeft aangegeven
deze «PR-rol» beter te zullen vervullen. Ook andere initiatieven
dragen eraan bij dat de verslavingszorg bereikbaarder
en toegankelijker wordt: bijvoorbeeld door internetbehandeling
en het bieden van alcoholconsultatie vanuit de verslavingszorg in de huisartsenpraktijk.
Overigens was en is de toegankelijkheid en bereikbaarheid van de Nederlandse
verslavingszorg internationaal gezien erg goed: zowel wat betreft regionale
spreiding als vanwege het feit dat verslavingszorg onder de basisverzekering
van de Zvw valt.De samenwerking tussen de ggz en de verslavingszorgverbetert. Het doorbraakproject Dubbele Diagnose van het Trimbos-instituut
heeft hier onder andere aan bijgedragen.De huisarts speelt op zich geen rol in de verbetering van de samenwerking
tussen ggz en verslavingszorg. De huisarts heeft wel een belangrijke rol in
de verwijzing en de eventuele nazorg.Er is geen sprake van verkaveling van het veld wanneer het gaat om preventie en verslavingszorg. Waar wellicht op gedoeld
wordt is het feit dat regionale, veelbelovende preventie-initiatieven niet
altijd landelijk worden opgepakt. Ik heb tijdens het AO van 12 december
2007 aangegeven dat ik wil bevorderen dat goede regionale initiatieven breder
worden verspreid. Dit gebeurt nu onder andere met een interactief digitaal
lespakket ontwikkeld door Tactus verslavingszorg over alcohol, gericht op
de bovenbouw van de basisschool. Ook heb ik via ZonMw geld beschikbaar gesteld
om goede regionale preventie-initiatieven op het gebied van drugs, roken en
overgewicht, overdraagbaar te maken en landelijk te verspreiden.Ik heb toegezegd om in de brief met de visie op de eerstelijnszorg aandacht
te besteden aan de rol van onder andere huisartsen
bij vroegsignalering en verwijzing.Dit is gebeurd: in de visie op de eerstelijnszorg die op 25 januari
2008 naar de Kamer is gegaan, is een passage opgenomen over de integratie
en de samenwerking van de ggz en de verslavingszorg met de huisartsen en de
gezondheidscentra.De toelatingen voor de capaciteitsuitbreiding van klinischebehandelplaatsen voor verslaafde jongeren zijn inmiddels allemaal
verleend. Er is een goede regionale spreiding. Het behandelaanbod bevat zowel
onderdelen groepsbehandeling als individuele behandeling op maat. Enkele afdelingen
richten zich specifiek op jongeren met zowel psychische als verslavingsproblemen.
Zoals ik aangaf in mijn brief van 16 juli worden de evidence based protocollen
vanuit Resultaten Scoren waar nodig aangepast voor jongeren. De instellingen
voor verslavingszorg met een afdeling voor jongeren hebben geen wachtlijstgegevens
bijgehouden. Zoals ik tijdens het AO van 12 december al aangaf, heb ik
GGZ Nederland verzocht bij het veld te inventariseren wat de ingeschatte behoefte
is aan klinische behandelplaatsen voor jongeren. Dat bleek in totaal 300 plaatsen
te zijn. De benodigde capaciteitsuitbreiding heb ik inmiddels gehonoreerd.
Ik verwacht daarom, in ieder geval in de nabije toekomst, geen wachtlijstproblemen.Het merendeel van de preventieafdelingen van ggz- en verslavingszorginstellingen
in Nederland voert een of meerdere interventies uit het KOPP/KVO (kinderen
van ouders met psychische problemen of kinderen van verslaafde
ouders) programma uit. Bijvoorbeeld groepsaanbod voor kinderen van
verschillende leeftijdsgroepen, de Gezinsinterventie en de Moeder-baby interventie.De PvdA-fractie vraagt naar de scholing van hulpverleners op het gebied
van verslavingsproblemen bij lichtverstandelijk gehandicapten. De bijscholing van Hogeschool Windesheim maakt onderdeel uit van
de beroepsontwikkeling en professionalisering in de verslavingszorg, waar
de Raad voor Bekwaamheidsontwikkeling op mijn verzoek aan werkt. Deze bijscholing
is vooral bedoeld voor hulpverleners in de LVG-sector en is gericht op het
verwerven van basiskennis en -vaardigheden in de begeleiding van LVG-cliënten
met een verslavingsprobleem. Dit zie ik als een belangrijke (eerste) stap
om de kennis onder hulpverleners te vergroten. Zoals ik in mijn brief van
16 juli 2008 al aangaf, heb ik het Trimbos-instituut subsidie gegeven
voor een tweejarig project voor de ontwikkeling en de proefuitvoering van
een gestandaardiseerd interventieprogramma voor de aanpak van middelengebruik
door LVG-jongeren. Dit programma zal eind 2009 opleveren:– aangepast voorlichtingsmateriaal– een protocol voor een educatieve bijeenkomst voor ouders– deskundigheidsbevordering van groepsleiders in de LVG-jeugdzorg– deskundigheidsbevordering van hulpverleners in de verslavingszorg– een kortdurende hulpinterventie voor LVG-jongeren met problematisch
middelengebruik.Dit project sluit aan bij de behoeften in de praktijk en betrekt de instellingen
die al een begin hebben gemaakt met preventie en hulpverlening voor LVG-jongeren
met problematisch middelengebruik. Ik denk dat met dit project en met de genoemde
bijscholing de deskundigheidsbevordering systematisch wordt opgepakt.Het IVO-onderzoek naar nieuwe verslavingen
is een inventarisatie naar «alle» verslavingen die niet vallen
onder alcohol, drugs of gokken. Dus de 1% cliënten in de verslavingszorg
die nu in de categorie «overig» vallen. De inventarisatie is niet
beperkt tot bepaalde «nieuwe» verslavingen zoals internetverslaving.Een terugvalpercentage van 70% is een gegeven dat we helaas ook
in andere landen terugzien. Behandeling van verslaving gaat meestal gepaard
met vallen en opstaan en terugvalpreventie is een standaard onderdeel van
de behandeling.Een terugval moet overigens niet te snel als een «mislukking»
getypeerd worden: behandelaren en cliënten geven aan bij een tweede of
derde behandeling eerder en betere resultaten te boeken. Er is bij die eerste
behandeling dus toch een stap gemaakt.De verslavingszorg maakt dank zij Resultaten Scoren gebruik van ruim veertig
protocollen en richtlijnen. Deze worden in zeer hoge mate ook daadwerkelijk
gebruikt in de behandelkamer. De effectiviteit van de verslavingszorg is daardoor sterk verbeterd. Ook zorgverzekeraars zijn geïnteresseerd
om verslavingszorg in te kopen die volgens Resultaten Scoren protocollen wordt
verleend. Tenslotte draagt het in de brief van 16 juli genoemde benchmarkonderzoek
bij aan het verbeteren van de effectiviteit. Ik ga geen streefcijfers hanteren
voor de stijging van de effectiviteit. Ik vind de bovenomschreven benadering
realistischer en geloof dat die voldoende opbrengt.Verslavingszorg maakt onderdeel uit van het verzekerde pakket, als onderdeel
van de basisverzekering van de Zorgverzekeringswet. Patiënten hebben
dus een aanspraak op de zorg. Het budget en de capaciteit
in de verslavingszorg is de afgelopen jaren meegegroeid met de vraag.
Uit Nza gegevens blijkt bijvoorbeeld dat de klinische capaciteit bijna 7%
is gestegen (daar zijn de recente uitbreidingen voor jeugdverslavingszorg
nog niet in verwerkt). De ggz-uitgaven namen over de gehele linie (inclusief
de verslavingszorg) de afgelopen jaren toe met 10,1% (brancherapporten
VWS).De PvdA-fractie vraagt wat de stand van zaken is bij de aanpak van drugsoverlast in en rondom ggz-instellingen. Acht ggz-instellingen
werken sinds kort samen bij de aanpak van drugsoverlast op hun terreinen.
De instellingen worden een half jaar lang ondersteund door Zorg Consult Nederland,
dat onder andere een praktische «toolkit» heeft samengesteld waarmee
een instelling veiligheidsbeleid op maat kan maken. Onderdeel van de toolkit
is bijvoorbeeld een model-samenwerkingsovereenkomst met politie en justitie.
Daarnaast is het belangrijk de verslavingsproblemen van veel (chronische)
ggz-patiënten beter te onderkennen en behandelen. Dit heb ik in gang
gezet via het doorbraakproject Dubbele Diagnose van het Trimbos-instituut,
waarbij in zeven regio’s de richtlijn Dubbele Diagnose is geïmplementeerd.
Daarbij is ook aandacht besteed aan de borging en verspreiding van deze behandelwijze.Wat betreft het personeelstekort in de verslavingszorg verwijs ik naar de antwoorden op de Kamervragen over personeelstekorten
in de ggz en verslavingszorg van 13 oktober jl. In de arbeidsmarktbrief 2008
die de Staatssecretaris en ik uw Kamer later dit jaar sturen
zoals wij aankondigden in onze brief van 24 september 2008 over arbeidsmarktbeleid
in de zorg, zullen wij de meest recente inzicht geven in de ontwikkelingen
op de arbeidsmarkt in de zorg (inclusief de GGZ en verslavingszorg).Wat betreft de gescheiden financieringsstromen en de private initiatieven voor verslavingszorg: binnenkort ontvangt u
de antwoorden op de Kamervragen over de vijfsterren Jellinek kliniek.Met de veldpartijen worden op dit moment afspraken gemaakt over het apart
registreren van wachtlijsten in de verslavingszorg. Er komt dus een «vierde
circuit» in de ggz-wachtlijstregistratie:
naast jeugd, ouderen en volwassenen ook de verslavingszorg. Waarschijnlijk
kan dit worden ingevoerd in de loop van 2009.Zorginstellingen zijn in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor hun
interne organisatie, waaronder de stroomlijning van het zorgproces. Ook zorgverzekeraars
zullen hierop aandringen, zij zijn immers verantwoordelijk voor het voldoende
en tijdig inkopen van de zorg die hun cliënten nodig hebben. Ik heb geen
signaal ontvangen dat de capaciteit of het type aanbod in bepaalde regio’s
minder voldoet dan in andere. De geconstateerde tekorten lagen met name in
het aanbod voor verslaafde jongeren en op beschermende woonvormen. De capaciteit
voor beide doelgroepen is sterk uitgebreid.SP-fractieDe leden van de SP-fractie maken zich zorgen dat door de overheveling naar de Zorgverzekeringswet de preventieve verslavingszorg
en de ambulante zorg in de verdrukking komt. De overheveling betekent dat
individuele medische zorg voor verslaafden onder de Zvw valt (alleen klinische
zorg langer dan een jaar valt onder de AWBZ). Ook de individuele ambulante
behandeling die voorheen onder de Welzijnswet de verantwoordelijkheid van
de centrumgemeenten was. Het belangrijkste voorbeeld is de methadonbehandeling.
Daarvan geven instellingen voor verslavingszorg juist aan dat het door de
overheveling naar de verzekerde zorg veel beter mogelijk is geworden om zorgafspraken
te maken voor de overige zorg die deze patiënten nodig hebben, terwijl
de gemeenten vaak alleen de kale methadonverstrekking betaalden. Ook preventieve
verslavingszorg valt in een aantal gevallen onder de Zvw: daar waar het gaat
om individuele geïndiceerde preventie.Vanuit VWS wordt samen met het veld gekeken naar de organisatie en financiering
van de zorg bij de overgang van Zvw naar de langdurige zorg. Eén van
de onderwerpen die in het «transitieproject langdurige zorg» aan
de orde komen, is de financiering van de ACT-teams.Er is geen sprake van systematische registratie bij de Inspectie van private
zorgaanbieders in de verslavingszorg. Wel doet de Inspectie dit jaar op mijn
verzoek een inventariserend onderzoek: toezicht op de commerciële
verslavingszorg. Ik heb hiertoe verzocht, ten eerste omdat ik overzicht
wilde hebben van de commerciële aanbieders van verslavingszorg en ten
tweede vanwege signalen over de wisselende kwaliteit van de zorg van een aantal
van deze aanbieders. De IGZ is begonnen met een brede inventarisatie, zodat
alle commerciële aanbieders zoveel mogelijk bekend zijn, inclusief het
type zorg dat geleverd wordt. Op dit moment wordt een aantal Inspectiebezoeken
afgelegd. Het hele project Toezicht op de commerciële verslavingszorg
is eind van dit jaar afgerond. Op basis van de resultaten daarvan beziet de
Inspectie of een meer frequent en systematisch toezicht nodig is. Overigens
vallen ook commerciële aanbieders van verslavingszorg onder de Kwaliteitswet
en kan de Inspectie altijd, aangekondigd of onaangekondigd, op inspectiebezoek
bij deze instellingen.In aansluiting op behandeling door de verslavingszorg wordt door gemeenten
min of meer praktische ondersteuning geboden, zoals bijvoorbeeld op het gebied
van huisvesting, inkomen, werk en schuldhulpverlening. Gemeenten die een uitkering
Maatschappelijke Opvang en Verslavingsbeleid ontvangen, hebben met VWS afspraken
gemaakt via zogenaamde prestatielijsten. Daarin is opgenomen dat de inspanningen
van de gemeenten op de maatschappelijke zorg voor verslaafden minimaal op
gelijk niveau moet blijven als voor de invoering van de WMO. Ook hebben gemeenten
in de in het kader van de WMO opgestelde plannen
van aanpak de maatregelen geconcretiseerd die ingezet worden ter ondersteuning
en begeleiding van de reïntegratie van (ex-)verslaafden.Ik heb al eerder aangegeven, onder andere in mijn brief van 16 juli,
dat enige wachttijd onvermijdelijk is. Dat betekent
dat niet iedere verslaafde op elk moment dat hij of zij gemotiveerd is, direct
in behandeling kan komen. Wel dat goede zorg binnen een redelijke termijn
moet worden geboden. Zorgverzekeraars hebben een wettelijke zorgplicht.Mensen met «meerjarige, onvermijdbare zorgkosten» ontvangen
een gedeeltelijke financiële compensatie voor het verplichte eigen risico. Het gaat dan om langdurig medicijngebruik
bij een bepaald aantal chronische ziekten. Het is inderdaad belangrijk dat
de verslavingszorg laagdrempelig blijft. Maar het volledig vrijstellen van
een hele sector in de gezondheidszorg bij het hanteren van het verplichte
eigen risico, ondergraaft het draagvlak van de maatregel en doet geen recht
aan het feit dat de meeste mensen met problematisch middelengebruik slechts
incidenteel hun eigen risico moeten «aanspreken» vanwege behandeling
door de verslavingszorg.VVD-fractieDe VVD-fractie vraagt voor wie de bijscholing over verslaving bij lichtverstandelijk gehandicapten bedoeld is. De bijscholing
maakt onderdeel uit van de beroepsontwikkeling en professionalisering in de
verslavingszorg, waar de Raad voor Bekwaamheidsontwikkeling op mijn verzoek
aan werkt. Deze bijscholing is vooral bedoeld voor hulpverleners in de LVG-sector
en is gericht op het verwerven van basiskennis en -vaardigheden in de begeleiding
van LVG-cliënten met een verslavingsprobleem. Dit zie ik als een belangrijke
(eerste) stap op de kennis onder hulpverleners te vergroten.Zoals ik in mijn brief van 16 juli 2008 al aangaf, heb ik het Trimbos-instituut
subsidie gegeven voor een tweejarig project voor de ontwikkeling en de proefuitvoering
van een gestandaardiseerd interventieprogramma voor de aanpak van middelengebruik
door LVG-jongeren. Dit programma zal eind 2009 opleveren:– aangepast voorlichtingsmateriaal over alcohol en cannabis en nieuw
te ontwikkelen voorlichtingsmateriaal over cocaïne en XTC– een protocol voor een educatieve bijeenkomst voor ouders/opvoeders– training/deskundigheidsbevordering van groepsleiders in de LVG-jeugdzorg– training/deskundigheidsbevordering van hulpverleners in de verslavingszorg– een kortdurende hulpinterventie of training voor LVG-jongeren
met problematisch middelengebruik.Dit project sluit aan bij de behoeften in de praktijk en betrekt de instellingen
die al een begin hebben gemaakt met preventie en hulpverlening voor LVG-jongeren
met problematisch middelengebruik. Ik denk dat met dit project en met de genoemde
bijscholing de deskundigheidsbevordering systematisch wordt opgepakt.Ik vind het nu nog te vroeg om te bepalen of het volgen van de bijscholing zoals door Hogeschool Windesheim een kwaliteitsindicator voor de IGZ
moet worden, maar sluit het zeker niet uit.De Wet Marktordening Gezondheidszorg (WMG) staat geen privéklinieken toe. Dit geldt
overigens niet alleen voor de verslavingszorg. De huidige situatie biedt,
gezien de snelle groei van het aantal commerciële aanbieders van (ambulante)
verslavingszorg, evengoed mogelijkheden. Sommige mensen met verslavingsproblemen
kiezen voor een behandeling in het buitenland, vaak omdat men niet wil dat
het verslavingsprobleem bekend wordt in de eigen omgeving. Of omdat men een
luxe verblijf wil tijdens de behandeling. Voor die laatste reden hoeven patiënten
overigens niet meer naar het buitenland: er is inmiddels een aantal commerciële
aanbieders van verslavingszorg dat bij de behandeling een verblijf een in
resort-achtige omgeving aanbiedt. De Zorgverzekeringswet vergoedt de kosten
van de behandeling, tot het maximum tarief, ook in het buitenland. De Zvw
kent immers werelddekking. De reiskosten en het verblijf in het hotel moeten
patiënten zelf betalen. Zorgaanbieders in Nederland mogen voor de behandeling
niet meer vragen dan het maximumtarief.Het gaat immers om verzekerde zorg waarop patiënten een aanspraak
hebben. De prijs voor het verblijf in het hotel mogen aanbieders zelf bepalen,
dit valt buiten de WMG of Zvw.Het «imagoprobleem» is de verslavingszorg
niet te verwijten: het is immers vooral vanwege de wens van de landelijke
en lokale overheid dat deze sector zich vooral gericht heeft op de meest problematische
patiënten, mede vanwege de overlast. Inmiddels hebben alle instellingen
voor verslavingszorg ook een aanbod ontwikkeld voor andere groepen cliënten.
De verslavingszorg zou meer kunnen laten zien wat ze te bieden heeft. Ik heb
hierover gesproken met de sector zelf en deze heeft besloten actiever uit
te dragen dat zij ook een hulpaanbod heeft voor andere groepen cliënten
dan problematisch drugsverslaafden en ook bij zogenaamd «nieuwe»
verslavingen als internet-, medicijn- of gokverslaving.Daarnaast worden allerlei stappen gezet om de drempel naar de verslavingszorg
juist te verlagen: zoals het aanbieden van internetbehandeling en door alcoholhulpverlening
in een eerstelijnslocatie onder te brengen (een alcoholconsulent in een huisartsenpraktijk
bijvoorbeeld).Ik heb aangegeven dat er meer differentiatie in de verslavingszorg nodig
is. Sommige groepen en met name jongeren zijn extra kwetsbaar. Ook sluit het
huidige aanbod niet goed aan. Ik heb een aantal voorbeelden gegeven van risicogroepen zoals die door het veld worden gesignaleerd,
zonder daarbij volledig te hebben willen zijn. Met name naar de risico’s
voor kinderen van verslaafde ouders is wel onderzoek gedaan. Vooral bij alcohol
blijkt een verhoogd risico, vanwege de combinatie van genetische kwetsbaarheid
en de slechtere sociale omstandigheden en gezinssituatie. Bij jongeren in
de residentiële jeugdzorg en JJI’s was al sprake van veel problemen
(vandaar de opname). Als deze jongeren gaan experimenteren met gebruik van
middelen, is de kans op misbruik en afhankelijkheid groter dan bij andere
jongeren. Het middelengebruik wordt al snel de manier om problemen te ontvluchten.
Wanneer het gaat om open instellingen, geldt dat een volledig drugsvrije omgeving,
net als in de samenleving zelf, niet haalbaar is.Er wordt gelukkig op een aantal plaatsen al met de verslavingszorg samengewerkt
aan alcohol- en drugspreventie in de residentiële jeugdzorg. Daarnaast
heeft het Trimbos-instituut het project Open en Alert, om jeugdzorginstellingen
te helpen hun beleid op drank- en drugsgebruik in hun instelling te bepalen
en om jeugdhulpverleners te trainen in kennis en vaardigheden op gebied van
(aanpak van) middelengebruik.Vragen PVV-fractieDe leden van de PVV-fractie maken zich zorgen om het beeld van de verslavingszorg
als «groei-industrie». Het gaat echter niet om het «aanboren» van nieuwe doelgroepen, maar om het bieden
van een antwoord op een bestaand probleem. Bijvoorbeeld bij het problematisch
gebruik van alcohol en drugs door lichtverstandelijk gehandicapte jongeren,
zijn verslavingszorginstellingen en LVG-instellingen echt samen op zoek naar
een goede behandeling en begeleiding voor jongeren die met problemen door
middelengebruik bij hen aankloppen. Internetbehandeling leidt ertoe, vooral
bij alcoholmisbruik, dat mensen eerder behandeling krijgen. Nu lopen mensen
vaak jaren met alcoholproblemen rond voordat ze naar de zorg gaan. Als deze
mensen in een eerder stadium door internetbehandeling bereikt worden, lukt
het beter om echt van de verslaving af te komen en bovendien is de gezondheids-
en maatschappelijke schade dan nog niet zo groot.Het gaat niet om het plakken van een medisch stempel
op destructief gedrag en al helemaal niet om een legitimering van
dat gedrag. Verslaving wordt als een ziekte beschouwd, die neigt naar chroniciteit
en die tot een destructieve leefstijl kan leiden.Zoals ik in mijn brief van 16 juli al aangaf, heeft verslaving naast
medisch-biologische, ook psychologische en maatschappelijke oorzaken èn
consequenties. Het erkennen van verslaving als ziekte neemt de verantwoordelijkheid
van het betrokken individu niet weg. Het geeft wel aan dat verslaving veel
meer is dan het maken van de verkeerde keuzes.Voorkomen is beter dan genezen. Vandaar dat geïnvesteerd wordt in preventieprogramma’s. Vele verschillende variabelen
spelen een rol in het gebruik van middelen, het risico op en de ernst van
verslaving daaraan. Toch is er wel wetenschappelijk onderzoek mogelijk naar
de effectiviteit van preventie. Uit Amerikaans onderzoek kwam bijvoorbeeld
naar voren dat een gezinsgerichte preventieve interventie, Strengthening Families, bewezen effectief is. Deze aanpak is nu vertaald
naar de Nederlandse situatie en wordt uitgetest onder de naam Gezin aan Bod.Omdat verslavingszorg als een betrekkelijk nieuw onderdeel van de GGZ
kan worden beschouwd is de afgelopen jaren geïnvesteerd in wetenschappelijke
onderzoekprogramma’s om de kennis over verslaving, preventie en verslavingszorg
te vergroten. Onder andere via het project Resultaten Scoren en het ZonMw
programma Verslaving en het huidige programma Risicogedrag en Afhankelijkheid.Methadonpatiënten zijn vaak langdurig
aangewezen op een methadon-onderhoudsprogramma. Methadon is inderdaad verslavend.
Dat neemt niet weg dat juist door de methadonbehandeling de rust en stabiliteit
bereikt wordt die nodig is om een menswaardig bestaan op te bouwen. Overigens
gaat het met ongeveer een kwart van deze patiënten vrij goed: zij hebben
een baan, zelfstandige huisvesting enz.Het uitsluitend verstrekken van methadon is voor de overige patiënten
echter ontoereikend, zo is door de Inspectie Gezondheidszorg vastgesteld.
In de door het project Resultaten Scoren ontwikkelde Richtlijn Opiaatonderhoudsbehandeling
(RIOB) is aangegeven dat harddrugsverslaafde patiënten baat hebben bij
een integraal zorgaanbod, waarbij naast het verstrekken van medicatie aandacht
wordt besteed aan medische en psychosociale begeleiding. De structurele inzet
van de extra € 15 mln. is bedoeld voor de implementatie van deze
richtlijn. De verslavingszorginstellingen zijn daar dit jaar mee begonnen.Het aantal heroïneverslaafden is ongeveer 32 000, terwijl de
groep van heroïneverslaafden als zodanig steeds ouder wordt. De gemiddelde
leeftijd wordt nu op ongeveer 42 jaar geschat. Er zijn ongeveer 12 000harddrugsverslaafde patiënten die deelnemen aan een opiaatonderhoudsbehandeling.
Dit aantal is de laatste jaren stabiel.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), De Vries (CDA), Smeets (PvdA), voorzitter,
Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Koşer Kaya (D66),
Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA), Van Gerven
(SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD), Agema
(PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU),
Sap (GL) en Vacature (SP).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD),
Atsma (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA),
Van der Ham (D66), Uitslag (CDA), Gill’ard (PvdA), Omtzigt (CDA), Langkamp
(SP), Vermeij (PvdA), Arib (PvdA), Kamp (VVD), Thieme (PvdD), Bosma (PVV),
Luijben (SP), Tichelaar (PvdA), Ortega-Martijn (CU), Halsema (GL) en De Wit
(SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24077-227.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl