Wijziging van belastingwetten i.v.m. dividendstripping en het verlenen van optierechten aan werknemers; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27896, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27896 nr. 5

02-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Dividendstripping3. Fiscale behandeling van werknemersopties bij de werkgeverDeelneming4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel II, onderdeel AArtikel II, onderdelen C en D, artikel III, onderdeel
C, en artikel IVArtikel III, onderdeel AArtikel III, onderdeel BArtikel V, onderdeel ATenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27896Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 896Wijziging van belastingwetten in verband met dividendstripping en het
verlenen van opties aan werknemersnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 2 november 20011. AlgemeenAllereerst wil ik de leden van de fracties van PvdA, VVD, CDA en D66 dank
zeggen voor hun inbreng op het voorliggende wetsvoorstel. Deze fracties geven
aan met belangstelling kennis te hebben genomen van het wetsvoorstel maar
hebben nog wel enige vragen. Deze vragen zijn enerzijds algemeen van aard
en anderzijds meer technisch. Bij de beantwoording is zoveel mogelijk de volgorde
van de vragen, zoals deze zijn opgenomen in het verslag, gevolgd.2. DividendstrippingDe leden van de CDA-fractie constateren dat de achtergrond van het wetsvoorstel
inzake dividendstripping een lekkage in de Wet op de dividendbelasting 1965
betreft. Deze leden zijn van mening dat de grondslag van zowel de vennootschapsbelasting
als de dividendbelasting sterk is uitgehold. Zij zien hier een parallel met
de voormalige Wet op de inkomstenbelasting 1964. In dit verband vragen deze
leden zich af of het niet eens tijd is de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 en de Wet op de dividendbelasting 1965 ten principale tegen het licht
te houden.Hierover merk ik het volgende op. Ik ben van mening dat de onderhavige
problematiek niet wordt opgeroepen door het systeem van de vennootschapsbelasting
of dividendbelasting als zodanig. Het misbruik dat zich voordoet wordt veroorzaakt
door het verschil in fiscale positie van twee verschillende (rechts-)personen.
Dit verschil wordt bovendien in de meeste gevallen veroorzaakt doordat sprake
is van een grensoverschrijdende situatie.De leden van de CDA-fractie vragen zich af of een inschatting gemaakt
kan worden van het geldbedrag dat zou wegvloeien indien de voorstellen ter
zake van dividendstripping niet worden aanvaard.In het verleden zijn dividendstrippingtransacties op beperkte schaal toegepast.
Dat het verschijnsel nog geen grote vlucht heeft genomen, kan worden verklaard
door het feit dat er nog geen volledige duidelijkheid bestond over de bestrijdingsmogelijkheden
van de fiscus onder de huidige wetgeving. Met het arrest van de Hoge Raad
van 21 februari 2001, BNB 2001/196, is echter duidelijk geworden
dat de bestrijdingsmogelijkheden van dividendstrippingtransacties vrij gering
zijn. Zonder nadere maatregelen zou het verschijnsel van dividendstripping
na dat arrest dan ook op omvangrijke schaal kunnen worden toegepast. Dit zou
kunnen leiden tot een substantiële uitholling van de heffingsgrondslag
van de dividendbelasting. In principe komen alle dividendbetalingen waarbij
op de uiteindelijk gerechtigde dividendbelasting als eindheffing drukt van
meer dan nihil, voor stripping in aanmerking. Wel is het aannemelijk dat de
dividendstrippingtransacties zich zouden beperken tot grote pakketten aandelen,
omdat de kosten die met de transacties gemoeid zijn anders niet op zouden
wegen tegen het te behalen voordeel. Het is echter niet mogelijk om een inschatting
te maken van het budgettair belang dat hiermee gemoeid is, omdat onduidelijk
is in welke mate er een neiging zou bestaan tot het verrichten van dividendstrippingtransacties,
indien geen wettelijke maatregel zou worden getroffen.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD en het CDA vragen of de voorgestelde
maatregel ook kan worden toegepast onder de Moeder–Dochterrichtlijn,
omdat onder de richtlijn niet de voorwaarde wordt gesteld dat dividenden ten
goede komen aan de uiteindelijk gerechtigde.Ik ben van mening dat de voorgestelde maatregel in voorkomende gevallen
ook kan worden toegepast in situaties van dividendstripping tussen een moeder-
en dochtermaatschappij die gevestigd zijn in verschillende Lidstaten. Er is
sprake van een specifieke anti-misbruikmaatregel die niet het karakter heeft
van een categorale uitsluiting van de deelnemingsvrijstelling. De richtlijn
staat het treffen van specifieke anti-misbruikregels toe.De leden van de VVD-fractie wijzen op het arrest dat het Europese Hof
van Justitie onlangs heeft gewezen over een Griekse heffing die gelijkenissen
zou vertonen met de Nederlandse heffing van additionele vennootschapsbelasting
ter zake van excessieve winstuitdelingen. Deze leden vragen of uit dit arrest
geconcludeerd mag worden dat de additionele heffing van vennootschapsbelasting
in strijd is met de Moeder–Dochterrichtlijn.Ik heb kennis genomen van het door de leden van de VVD-fractie bedoelde
arrest. De gevolgen van dit arrest worden thans door mij bestudeerd. Inmiddels
zijn er op 12 oktober jl. ook kamervragen gesteld met dezelfde strekking door
het lid van de CDA-fractie, De Haan. In de beantwoording van die vragen kom
ik hier nader op terug. Overigens heeft deze vraag geen betrekking op de onderwerpen
die in het onderhavige wetsvoorstel aan de orde zijn.De leden van de VVD-fractie merken op dat de in artikel 16 van het Besluit
voorkoming dubbele belasting 2001 opgenomen definitie van het begrip «beneficial
owner» afkomstig is van het eerdere voorstel inzake het tegengaan van
dividendstrippingtransacties in het kader van het Belastingplan 2001. Zij
vragen of de afwijkende definitie gehandhaafd blijft, en zo ja, hoe dan met
deze dubbele definitie van het begrip «uiteindelijk gerechtigde»
dient te worden omgegaan.De regeling van artikel 16 van het Besluit voorkoming dubbele belasting
2001 dient in verband te worden gezien met de ruime verrekeningsmogelijkheden
voor buitenlandse bronbelasting op dividenden, renten en royalty's die in
box III vallen. De bepaling is gericht tegen het kunstmatig laten neerslaan
van buitenlandse inkomsten in Nederland met de bedoeling de buitenlandse bronbelasting
te kunnen verrekenen. In verband hiermee is er voor gekozen om ook bij het
vooralsnog niet invoeren van de oorspronkelijke voorstellen in de inkomsten-,
vennootschaps- en dividendbelasting tegen dividendstripping, de regeling van
artikel 16 toch per 1 januari 2001 in werking te laten treden. De verrekeningsmogelijkheid
voor buitenlandse bronbelasting bij box III inkomsten wordt momenteel nader onderzocht, mede gezien de signalen die ons hebben bereikt dat
er in de praktijk wordt gezocht naar mogelijkheden om hier op in te spelen.
Hierbij zal ook, gezien de eerder genoemde onderlinge relatie, de regeling
van artikel 16 worden betrokken.De leden van de VVD-fractie vragen of het door mij in de memorie van toelichting
uitgedragen standpunt, dat ook onder de oudere belastingverdragen waarin de
uitdrukking «uiteindelijk gerechtigde» niet voorkomt de aanspraak
op vermindering voor dividenden, interest en royalty's tot de uiteindelijk
gerechtigde beperkt is – omdat impliciet de notie daarin wel aanwezig
is – nieuw is.Reeds van oudsher dient een verzoeker van de gehele/gedeeltelijke vrijstelling
of teruggaaf van Nederlandse dividendbelasting te verklaren dat hij op de
datum van betaalbaarstelling uiteindelijk gerechtigd is (was, zal zijn) tot
de dividenden. Mijn standpunt in deze is dus niet nieuw.De leden van de fracties van de VVD en het CDA vragen wat er gebeurt indien
de ontvanger van de dividenden niet als uiteindelijk gerechtigde kan worden
aangemerkt. Kan de daadwerkelijke economische genieter dan alsnog een beroep
doen op verrekening of teruggaaf?Een beroep op teruggaaf of vermindering kan alleen worden gedaan door
de ontvanger van het dividend. Dit is immers de persoon van wie de dividendbelasting
is ingehouden. De daadwerkelijk economische genieter kan derhalve geen beroep
doen op verrekening of teruggaaf.De leden van de VVD-fractie vragen zich af of de «negatieve formulering»
van het begrip uiteindelijk gerechtigde niet tot teveel onzekerheid leidt
in internationaal verband.Ik ben van mening dat dit niet het geval is. De keuze voor een negatieve
formulering bewerkstelligt juist dat een zekere mate van flexibiliteit wordt
gewaarborgd, zodanig dat we op dit punt internationaal niet uit de pas lopen
ten opzichte van landen die een zodanige definitie niet in hun wetgeving hebben
opgenomen.De leden van de VVD-fractie merken op dat de tekst van de wijziging in
de Wet op de dividendbelasting 1965, een additionele eis stelt ten opzichte
van de teksten van de Wet inkomstenbelasting 2001 en de Wet op de vennootschapsbelasting
1969. Het betreft artikel 4, derde lid, onderdeel a, onder 1.Dit kan als volgt worden toegelicht. Onder bepaalde omstandigheden bestaat
de mogelijkheid om direct af te zien van inhouding van dividendbelasting,
indien de ontvanger van het dividend deze in het geheel niet verschuldigd
zou zijn. In dat geval is er geen sprake van het achteraf verminderen of teruggeven
van reeds ingehouden dividendbelasting. Hoewel het ook in dit geval gaat om
een situatie waarin de ontvanger van het dividend minder (namelijk nihil)
dividendbelasting verschuldigd is dan de uiteindelijk gerechtigde, kan deze
situatie strikt genomen niet worden begrepen onder de formulering van artikel
4, derde lid, onderdeel a, onder 2. Daarom is deze situatie in artikel 4,
derde lid, onder 1 apart benoemd. In de bepalingen in de inkomstenbelasting
en de vennootschapsbelasting die betrekking hebben op dividendstripping is
het recht op verrekening van dividendbelasting afzonderlijk geregeld. Het
betreft daar de situatie waarin inhouding van dividendbelasting reeds heeft
plaatsgevonden.De leden van de VVD-fractie vragen waarom in artikel 4, derde lid, onderdeel
b, van de Wet op de dividendbelasting 1965 het begrip «verkrijgen»
is toegevoegd. Deze leden vragen zich af of het niet mogelijk is het begrip
«behouden» uit te breiden middels additionele bewoordingen en
het begrip verkrijgen te schrappen. Zoals hiervoor reeds uiteengezet, kent de dividendstripping vele verschijningsvormen.
Het schrappen van het begrip «verkrijgen» zou er toe leiden dat
bepaalde gevallen van dividendstripping niet onder de reikwijdte van dit artikel
vallen.In de meeste gevallen van dividendstripping zal het economische belang
bij de aandelen in het tijdvak van de dividendvaststelling worden behouden,
doch er zijn ook situaties denkbaar waarin dit niet het geval is. Ik denk
bijvoorbeeld aan de volgende situatie. Een Nederlands echtpaar woont al jaren
in Spanje en bezit een pakket aandelen in een Nederlands beursfonds. Binnen
tien dagen voor de dividenduitkering verkopen ze het pakket aan hun in Nederland
woonachtige zoon tegen schuldigerkenning. Twee weken later wordt het pakket
terugverkocht voor dezelfde prijs. Partijen verklaren dat er geen schriftelijke
of mondelinge afspraken zijn gemaakt over de terugverkoop. Dit is naar mijn
mening een geval van dividendstripping, ook al is er kortstondig geen belang.
Om te bereiken dat bovenstaande gevallen, maar tevens ook andere tot hetzelfde
resultaat leidende situaties van dividendstripping onder de maatregel vallen,
is de gekozen bewoording noodzakelijk en acht ik het daarom niet mogelijk
het begrip «verkrijgen» uit de tekst te schrappen.De leden van de CDA-fractie vragen een nadere toelichting op het begrip
«samenstel van transacties». Tevens vragen deze leden in welke
mate de ontvanger zich bewust moet zijn van de betrokkenheid bij dividendstripping.
De leden van de D66-fractie vragen in dit verband waarom niet expliciet het
oogmerk van dividendstripping wordt gesteld.In zijn algemeenheid merk ik hierover het volgende op. Van dividendstripping
is sprake indien er een samenstel van rechtshandelingen plaatsvindt, waarbij
de opbrengst die is genoten door de bezitter van het aandeel of het dividendbewijs,
door middel van een tegenprestatie (bijvoorbeeld een dividendvervangende betaling)
feitelijk ten goede komt aan een andere natuurlijk persoon of rechtspersoon,
welke zelf in mindere mate is gerechtigd tot verrekening, vermindering of
teruggaaf van dividendbelasting. De maatregel beperkt zich bovendien tot situaties
waarin de personen die hun dividendrechten hebben overgedragen, het economische
belang bij de aandelen behouden of verkrijgen. Met andere woorden: het samenstel
van transacties leidt tot een belastingbesparing, zonder dat dit overigens
een wijziging teweegbrengt in de economische positie van de uiteindelijke
gerechtigde. Indien met een samenstel van transacties dit resultaat wordt
bereikt, is sprake van dividendstripping. De inspecteur behoeft dan niet ook
nog eens aannemelijk te maken dat het oogmerk van dividendstripping aan het
samenstel van transacties ten grondslag heeft gelegen. Er is bewust voor gekozen
geen omschrijving van het verschijnsel dividendstripping in de wet op te nemen.
Welke (samenstellen van) transacties als dividendstripping kunnen worden beschouwd,
kan niet uitputtend worden beschreven. De verscheidenheid aan financiële
instrumenten is zo groot, dat er altijd nieuwe producten of constructies kunnen
worden bedacht. Daarom is er voor gekozen aan te knopen bij de uitkomst van
het samenstel van transacties.Over de vraag in hoeverre de koper zich bewust moet zijn van het feit
dat hij aandelen heeft gekocht van een dividendstrippende verkoper merk ik
het volgende op. Voor toepassing van de maatregel is bewustheid van de ontvanger
van het dividend niet vereist. Indien de ontvanger van het dividend de aandelen
of dividendbewijzen verkrijgt in een tijdvak waarin de dividendvaststelling
valt en vervolgens weer vervreemdt aan dezelfde partij en bovendien doet zich
ten aanzien van die aandelen een samenstel van transacties voor zoals hiervoor
omschreven, mag redelijkerwijs worden verondersteld dat deze persoon zich
ervan bewust is dat de volgtijdelijke verwerving en vervreemding van de aandelen
daarvan deel uitmaakt. Ik acht het daarom niet nodig een bewustzijnsvereiste
in de wet op te nemen. Dit zou de bewijslast voor de inspecteur nog verder
verzwaren, waardoor de maatregel in belangrijke mate aan betekenis zou inboeten. Dat betekent echter niet dat een nietsvermoedende koper op
de beurs geconfronteerd kan worden met beperkingen wat betreft verrekening
van de dividendbelasting. Ik acht het redelijk in die situatie de maatregel
niet toe te passen.De leden van de D66-fractie willen graag weten hoe wordt omgegaan met
ontvangers van dividenden die kennelijk niet bewust zijn van betrokkenheid
bij dividendstripping doordat de oorspronkelijke aandeelhouder zonder betrokkenheid
van de nieuwe aandeelhouder door middel van call- en putopties het economische
belang van de aandelen behoudt.Ook in zo'n situatie kan in principe sprake zijn van dividendstripping.
Zoals ik reeds hiervoor heb opgemerkt, acht ik het echter redelijk de maatregel
niet toe te passen ten aanzien van nietsvermoedende kopers van aandelen op
de beurs. Ik verwacht op dit vlak dan ook geen problemen.Voorts vragen de leden van de fracties van het CDA en D66 of bevestigd
kan worden dat er geen sprake is van dividendstripping ingeval een aandeelhouder/belegger
op enig moment voor de vaststelling van het dividend zijn aandelen verkoopt
en vervolgens op enig moment na die vaststelling weer aandelen in de desbetreffende
onderneming koopt, terwijl in de tussenliggende periode er geen sprake is
van behoud van economisch belang bij de aandelen.Hierover merk ik het volgende op. In de voorgestelde maatregel is er niet –
zoals in het eerder ingediende voorstel1 –
voor gekozen een sanctie op te leggen louter op grond van het feit dat een
aandeelhouder binnen een bepaald tijdsvak, waarbinnen ook de dividendvaststelling
valt, volgtijdelijk aandelen vervreemd en verwerft. Artikel 4, lid 3, onderdeel
b, is alleen van toepassing indien de volgtijdelijke vervreemding en verwerving
deel uitmaken van een samenstel van transacties, met het in artikel 4, derde
lid, beschreven resultaat. Ingevolge onderdeel b van dat lid speelt daarbij
mede een rol of de oorspronkelijke aandeelhouder zijn economische belang bij
de aandelen behoudt. In de meeste gevallen van dividendstripping zal sprake
zijn van een behoud van het economische belang, bij voorbeeld in het geval
van afdekking van de economische risico's door middel van call- en/of putopties.
Echter, er zijn situaties denkbaar waarin volgens de belanghebbende het economisch
belang uit handen wordt gegeven, maar naar de intentie van partijen het economisch
belang na korte tijd teruggaat naar de oorspronkelijke aandeelhouder. Ik denk
hierbij bijvoorbeeld aan een tijdelijke overdracht in de familiesfeer.De leden van de CDA-fractie vragen hoe sterk het causale verband tussen
de verkoop en terugkoop van de aandelen moet zijn.Deze vraag kan niet in zijn algemeenheid worden beantwoord. Dit hangt
mede af van de andere elementen van het samenstel van transacties waarvan
de aan- en terugkoop deel uitmaken. Hierbij speelt niet alleen het tijdsverloop
tussen de aan- en terugkoop een rol, maar bijvoorbeeld tevens op welke wijze
het koersrisico in dat tijdvak is afgedekt.De leden van de VVD-fractie en de CDA-fractie vragen naar de gevolgen
voor de inhoudingsplichtige indien deze, op grond van hetzij de toepassing
van de deelnemingsvrijstelling, hetzij de toepassing van een belastingverdrag,
af heeft gezien van inhouding en achteraf sprake blijkt te zijn van dividendstripping.Hierover merk ik het volgende op. Indien er in voorkomende gevallen ten
onrechte is afgezien van inhouding van dividendbelasting of de dividendbelasting
is ingehouden tot een te laag bedrag, kan de inspecteur ingevolge artikel
20, tweede lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen een naheffingsaanslag
opleggen aan de inhoudingsplichtige. Indien de te lage inhouding echter is
te wijten aan het niet naleven van bepalingen van de belastingwet door een
ander dan de inhoudingsplichtige, kan de naheffingsaanslag aan die ander worden
opgelegd. Deze situatie kan zich bijvoorbeeld voordoen indien
de te lage inhouding is gebaseerd op onjuiste, door de ontvanger van het dividend
verstrekte informatie. Zoals reeds in memorie van toelichting is opgemerkt,
hoeft deze aanpak voor de inhoudingsplichtige niet bezwaarlijk te zijn. In
de huidige praktijk is het reeds zo dat de dividendontvanger aan de inhoudingsplichtige
informatie moet verstrekken waaruit blijkt dat sprake is van een deelneming
of dat hij recht heeft op vermindering ingevolge een belastingverdrag. Op
grond van de voorgestelde maatregel komt daar nog een informatie-element bij,
namelijk of sprake is van uiteindelijke gerechtigdheid.Ten aanzien van deelnemingsverhoudingen geldt bovendien nog het volgende.
Ingevolge artikel 4, eerste lid, Wet op de dividendbelasting 1965, kan een
inhoudingsplichtige afzien van inhouding, indien sprake is van een deelnemingsverhouding.
Het afzien van de inhouding is echter facultatief; het uitdelende lichaam
heeft de keus tussen het wel of niet inhouden van dividendbelasting. Indien
de ontvanger van het dividend het uitdelende lichaam er middels informatieverstrekking
niet van kan overtuigen dat deze uiteindelijk gerechtigde is, heeft de inhoudingsplichtige
dus altijd de keuze toch tot inhouding van dividendbelasting over te gaan.In het geval dat een belastingverdrag van toepassing is, zijn er twee
manieren voor toepassing van de vermindering; een vrijstelling aan de bron
of een teruggave achteraf. Ten aanzien van de meeste landen waarbij sprake
is van een dividendstroom van enige betekenis zijn zogenoemde uitvoeringsvoorschriften
van toepassing, die regelen op welke wijze de vermindering geschiedt.Indien het de betaling van portfoliodividenden betreft, kan de vrijstellingsmethode
onder de uitvoeringsvoorschriften worden toegepast onder de volgende voorwaarden.
De ontvanger van het dividend dient een speciaal formulier over te leggen,
waarop de gegevens omtrent de ontvanger en het te innen dividend zijn vermeld.
Het formulier moet de ondertekende bevestiging bevatten van het belastingbestuur
over de woonplaats van de ontvanger dat deze laatste inwoner van het desbetreffende
verdragsland is (woonplaatsverklaring). Op het formulier dient de ontvanger
te bevestigen dat hij uit hoofde van zijn eigendomsrecht van de desbetreffende
aandelen op de datum van de betaalbaarstelling gerechtigd is tot het dividend.
Voorts dient hij te bevestigen dat hij de aandelen niet heeft verkregen ingevolge
enige overeenkomst, optie of regeling, waarbij hij is overeengekomen of kan
worden verplicht de effecten weer te verkopen of over te dragen. In geval
van dividendstripping zal een dergelijke bevestiging over het algemeen niet
kunnen worden gegeven. Indien de verzoeker dit niet kan bevestigen, komt hij
niet in aanmerking voor een vrijstelling aan de bron, maar slechts voor een
teruggaafprocedure. Hij moet zich in dat geval dus rechtstreeks tot de Nederlandse
fiscale autoriteiten wenden voor een teruggaaf.Indien het de betaling van deelnemingsdividenden betreft kan onder de
uitvoeringsvoorschriften de vrijstellingsmethode ook worden toegepast, echter
alleen door tussenkomst van de (Nederlandse) inspecteur. De inhoudingsplichtige
dient in dat geval een verzoek in te dienen (onder vermelding van alle relevante
gegevens) om van de verplichting tot inhouding van dividendbelasting te worden
ontslagen. Als het verzoek wordt ingewilligd, is de vennootschap met betrekking
tot dividenden die aan de desbetreffende buitenlandse vennootschap toekomen,
gerechtigd de inhouding van dividendbelasting, voor zover deze niet verschuldigd
is, achterwege te laten, zolang in de omstandigheden die grond voor de inwilliging
van het verzoek waren, geen wezenlijke verandering optreedt. Indien het de
bestuurder van de inhoudingsplichtige blijkt of indien deze redelijkerwijs
moet vermoeden dat de grond voor de inhoudingsvrijstelling is vervallen, dient
hij dit aan de inspecteur te melden. Voor de inhoudingsvrijstelling is derhalve
zowel medewerking van de inhoudingsplichtige als de inspecteur nodig. Indien
de inhoudingsplichtige twijfelt over de uiteindelijke gerechtigdheid
van de ontvanger van het dividend, ligt het niet voor de hand dat deze zijn
medewerking zal verlenen.De leden van de fracties van de VVD, het CDA en D66 vragen hoe groot het
economische belang minimaal moet zijn dat de oorspronkelijke aandeelhouder
behoudt.De oorspronkelijke aandeelhouder moet per aandeel bezien het economische
belang in beginsel nagenoeg geheel behouden.De leden van de CDA-fractie vragen zich af of de werking van de maatregel
bewust is beperkt tot de situatie dat een verdrag ter voorkoming van dubbele
belasting van toepassing is, aangezien de Belastingregeling voor het Koninkrijk
niet wordt genoemd.Er is hier geen sprake van een bewuste beperking. Het is zelfs de bedoeling
dat de maatregel ook kan worden toegepast in situaties waarin de Belastingregeling
voor het Koninkrijk van toepassing is. Deze omissie zal dan ook bij nota van
wijziging worden hersteld.3. Fiscale behandeling van werknemersopties bij de werkgeverDe leden van de PvdA-fractie zouden het beoogde herstel van de februari-arresten
willen beperken tot beoogde vormen van personeelsopties. Deze leden vragen
zich in dat kader af of het mogelijk is nader te definiëren welke vormen
van personeelsopties wenselijk geacht worden.Naar aanleiding hiervan merk ik op dat de vraag naar wenselijke vormen
meer thuis hoort bij het overleg over arbeidsvoorwaarden. De fiscaliteit is
in dezen neutraal: loon is belast en loon is aftrekbaar ongeacht in welke
vorm het loon ook wordt genotenen met welke vorm van arbeid het loon ook is
verworven. Loon in de vorm van opties maakt hierop geen uitzondering. Om de
praktijk uitvoerbaar te houden, is alleen voor niet ter beurze genoteerde
opties een forfaitair waarderingsvoorschrift gegeven. Bij dat waarderingsvoorschrift
is rekening gehouden met zowel de goede als de kwade kansen. In het ene geval
blijkt achteraf dat de optie zeer succesvol is, doch in een ander geval is
de optie vanwege negatieve ontwikkelingen waardeloos geworden. In het laatste
geval heeft de werknemer (aanzienlijke) bedragen aan loonbelasting betaald
terwijl hij per saldo geen winst heeft geboekt. Deze laatste situaties doen
zich thans veelvuldig voor nu de aandelenkoersen het laatste jaar (aanzienlijk)
zijn gedaald. Situaties van zeer succesvolle opties hebben de publiciteit
gehaald een aantal jaren geleden toen de beurskoersen geen plafond leken te
kennen. Als de werknemer niet het risico wil lopen dat hij belasting moet
betalen terwijl achteraf kan blijken dat hij per saldo niets heeft genoten,
zal hij kiezen voor uitstel van heffing tot het tijdstip van gebruikmaken
van de optie, waarbij dan als grondslag hoort het daadwerkelijk gerealiseerde
voordeel.Op de vraag van de leden van de PvdA naar wat de budgettaire gevolgen
zouden zijn ten opzichte van de situatie van voor de februari-arresten indien
de voorstellen uit dit wetsvoorstel rond opties geen wetskracht zouden verkrijgen,
wordt het volgende opgemerkt. Voor de vennootschapsbelasting treedt er een
meeropbrengst op in situaties waarin de werkgever zich niet op tijd heeft
ingedekt; het verlies op de niet tijdig ingekochte aandelen is niet meer aftrekbaar.
Daar staat tegenover dat in situaties waarin men zich tijdig heeft ingedekt
er geen opbrengst meer is van de tijdelijke belegging; de tijdelijke belegging
wordt ontkend in de februari-arresten.Voor de dividendbelasting zou er een meeropbrengst optreden omdat een
inkoop ter afdekking van een optieverplichting door de februari-arresten als
een amortisatie wordt beschouwd. Aangezien deze heffing doorgaans prohibitief
is, zal inkoop ter afdekking niet meer voorkomen en dus ook de meeropbrengst
niet optreden.Voor de kapitaalsbelasting is er – net zo als onder het wetsvoorstel –
een geringe meeropbrengst nu de Hoge Raad heeft geoordeeld dat toekenning
van een werknemersoptie leidt tot een informele kapitaalstorting. Voorts is
er een meeropbrengst nu levering na inkoop met het oog op levering aan de
werknemer ter nakoming van een optieverplichting, door de Hoge Raad wordt
gezien als een emissie van nieuwe aandelen. Een uitsplitsing van deze meer-
en minderopbrengsten over grootteklassen van het bedrijfsleven en bedrijfstakken,
waarnaar deze leden vragen, is niet voorhanden. Wel is enige informatie beschikbaar
over de verdeling van werknemersopties over ondernemingen. Voor beursgenoteerde
ondernemingen gelden sinds augustus 1999 aanbevelingen omtrent informatieverstrekking
over optieregelingen voor bestuurders. Uit recent onderzoek blijkt dat in
2001 ruim 100 Nederlandse, beursgenoteerde ondernemingen een optieregeling
hebben voor hun bestuurders. Dit geldt voor bijna alle ondernemingen genoteerd
aan de AEX (grote ondernemingen) en voor bijna alle middelgrote ondernemingen
genoteerd aan de MIDKAP-index. Voor de overige beursgenoteerde ondernemingen
(onder andere nieuwe ICT-bedrijven) blijken de personeelsoptieregelingen voor
bestuurders veel minder gebruikelijk. Hoe de opties zijn verdeeld onder andere
werknemers dan bestuurders is onbekend.De leden van de PvdA-fractie vragen of over deze wetgeving advies is gevraagd
aan Actal, met het oog op administratieve lasten? Zo ja, hoe luidt dat advies
en heeft het de wetgeving beïnvloed? Ook de leden van de fracties van
de VVD en CDA vragen naar het effect van het wetsvoorstel op de administratieve
lasten.Ten antwoord hierop wordt opgemerkt dat in mei jl. over het conceptwetsvoorstel
informeel is overlegd met Actal. Naar aanleiding daarvan is de formulering
van de passage inzake de administratieve lasten van dit wetsvoorstel (opgenomen
in paragraaf 5 van de memorie van toelichting) aangepast. Vervolgens
heeft Actal bij brief van 31 mei 2001 meegedeeld: «Het College heeft
het wetsvoorstel niet geselecteerd voor een Actaltoets op de gevolgen van
het wetsvoorstel voor de administratieve lasten voor het bedrijfsleven. De
totale omvang van de door het wetsvoorstel veroorzaakte administratieve lasten
is beperkt.»De leden van de CDA-fractie merken op dat het verlenen van optierechten
aan werknemers zeer aan populariteit heeft gewonnen en dat zij daar begrip
voor hebben. Zij vinden het echter opvallend dat dit beloningsinstrument slecht
in de Nederlandse belastingsystematiek past en dat de wetgeving op dit punt
symptoombestrijding behelst en ingewikkeld is. Zij bepleiten een meer structurele
oplossing voor de inpasbaarheid van dit beloningsinstrument.Ik kan helaas het oordeel van deze leden niet delen. Na de twee wijzigingen
van de Wet op de loonbelasting 1964 op dit punt, de recente jurisprudentie
van de Hoge Raad en de thans voorgestelde wijzigingen is naar zijn oordeel
een eindsituatie ontstaan waarin op een evenwichtige wijze, zowel aan de zijde
van de werknemer als die van de werkgever, fiscaal wordt omgegaan met werknemersopties.
De werknemer wordt op het moment van onvoorwaardelijk worden van de optie
belast voor de waarde van de optie, welke waarde doorgaans langs forfaitaire
weg wordt bepaald. Geeft de werknemer de voorkeur aan een vermogenswinstbenadering,
dan wordt op zijn verzoek de belastingheffing over de verwachtingswaarde uitgesteld
tot de daadwerkelijke uitoefening van de optie en vervangen door een heffing
die aansluit bij het uiteindelijk gerealiseerde voordeel.Deze opzet is het resultaat van wijzigingen die in eerste aanleg de te
lage belastingheffing in de loonsfeer hebben gecorrigeerd en vervolgens zijn geflexibiliseerd juist in het licht van de internationale diversiteit
aan hefingssystemen op dit terrein. Bij de werkgever is er een aftrekpost
op het moment van het onvoorwaardelijk worden van de optie, welke aftrekpost
gelijk is aan hetgeen op dat moment aan loon bij de werknemer wordt geconstateerd
of zou worden geconstateerd als de werknemer niet voor een vermogenswinstbenadering
zou hebben gekozen; met andere woorden de omvang van de aftrek en het tijdstip
van de aftrek bij de werkgever is niet afhankelijk van een keuze van de werknemer.
Geeft de werkgever er de voorkeur aan de optieverplichting af te dekken door
inkoop van eigen aandelen, dan is dit fiscaal geruisloos mogelijk. Het al
dan niet indekken wordt fiscaal derhalve niet gestuurd. De afwikkeling van
een werknemersoptie loopt immers zowel in de situatie waarin men zich heeft
ingedekt als waarin men zich niet heeft ingedekt, buiten de verlies- en winstrekening
om. Om de heffing van de kapitaalsbelasting te laten aansluiten bij de loonbelastingbenadering
is het waarderingsvoorschrift voor opties uit de loonbelasting doorgetrokken
naar de kapitaalsbelasting.Het uiteindelijke resultaat van de wetswijzigingen is in mijn ogen niet
ingewikkeld. De weg om tot dit resultaat te komen was echter zeer moeizaam
en vergde een regelmatige bijstelling van het kompas. Uit de commentaren van
VNO-NCW en NOB leid ik af dat men dit oordeel deelt. Het doet mij overigens
deugd dat de leden van de CDA-fractie verheugd zijn over de wijze waarop door
mij met beleidsbesluiten is gereageerd op de februari-arresten.De leden van de PvdA, het CDA en D66 vragen zich af of de reikwijdte van
de «februari-arresten» niet verder gaat dan alleen de werknemersopties.
Zij vragen zich af of deze arresten ook gevolgen hebben bij warrants en converteerbare
obligatieleningen die zijn uitgegeven aan derden (niet werknemers).In de eerste plaats gaat het hier om de toekenning van het optierecht
en het waardeverloop van de optieverplichting bij de vennootschap. In het
arrest 35074 overwe egt de HR: «De houder van een optie op aandelen
in de vennootschap die het optierecht heeft verleend, staat tot die vennootschap
in een rechtsbetrekking die zodanig overeenkomt met die van aandeelhouder
dat alle transacties tussen hem en die vennootschap op gelijke voet als geldt
voor de aandeelhouder buiten de winstsfeer worden afgewikkeld. Het waardeverloop
van de optie heeft derhalve geen invloed op het fiscale resultaat.»
In het arrest 35639 komt een gelijke overweging voor. Deze overweging is algemeen
gesteld en bijvoorbeeld niet beperkt tot werknemersopties. Ik ben dan ook
van oordeel dat het waardeverloop van de optieverplichting bij een warrant
en bij een converteerbare obligatie geen invloed heeft op de fiscale winst.
Dit uitgangspunt ligt ook ten grondslag aan het met ingang van 1 januari
2001 ingevoegde artikel 10b van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.In de tweede plaats gaat het hier om de situatie dat eigen aandelen worden
ingekocht om de warrantverplichting of het conversierecht bij converteerbare
obligaties af te dekken. In het arrest 35639 overweegt de HR: «Ook het
resultaat op aandelen die zouden zijn ingekocht om aan de optieverplichting
te voldoen, raakt de winstsfeer niet, aangezien die aandelen dan als ingetrokken
dienen te worden beschouwd.» Ook als er een causale relatie is tussen
de inkoop en de afdekking van de optieverplichting, wordt de inkoop derhalve
als amortisatie aangemerkt. Alleen voor de situatie waarin de optie is verstrekt
aan een werknemer, is volgens het voorstel inkoop ter tijdelijke belegging
mogelijk.De leden van de fractie van het CDA verzoeken om een reactie op de door
de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs gegeven overweging om van de informele
kapitaalstorting bij optietoekenningen af te zien om daarmee de gevolgen van
de februari-arresten voor de kapitaalsbelasting terug te draaien naar de situatie
van vóór de arresten. Hierover hebben ook de leden
van de fractie van D66 een opmerking gemaakt, waarbij zij hun waardering uitspreken
over de wijze waarop de regering de, naar aanleiding van het arrest 35074,
gerezen onzekerheid over de behandeling van werknemersopties heeft weggenomen.
Zij zijn echter minder gelukkig met het feit de toekenning van personeelsopties
als informeel kapitaal te behandelen waarover kapitaalsbelasting is verschuldigd.Hierover merk ik het volgende op. De HR overweegt in het arrest 35074
dat ten tijde van het toekennen van de optie tot het bedrag van de waarde
van de optie er een informele kapitaalstorting plaatsvindt. Dit is derhalve
een interpretatie door de Hoge Raad van de bestaande wetgeving (en dus geen
voorstel uit het onderhavige voorstel van wet). Ingevolge EG-richtlijn 69/335/EEG,
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/303/EEG bestaat er nationaal geen speelruimte
meer voor het opnemen van nieuwe vrijstellingen in de wetgeving betreffende
de kapitaalsbelasting.De leden van de PvdA-fractie vragen of er ook sprake is van een informele
kapitaalstorting indien een Nederlandse moedermaatschappij opties toekent
op eigen aandelen aan in het buitenland wonende werknemers van een buitenlandse
dochtermaatschappij. En zo ja, hoe de hoogte van de informele kapitaalstorting
dan wordt bepaald. Ook de leden van de VVD-fractie en de leden van het CDA
vragen hiernaar.Ook in deze situatie is er in de moeder een informele kapitaalstorting.
Dat de in het buitenland wonende werknemers van de buitenlandse dochter niet
in de Nederlandse loon- en inkomstenbelasting worden betrokken, is hierbij
niet relevant. De verwijzing in het voorgestelde artikel 35, vierde lid, van
de Wet op belastingen van rechtsverkeer naar artikel 9, derde lid, Wet op
vennootschapsbelasting 1969 en via dit lid naar de Wet op de loonbelasting
1964 dient er slechts toe een waarderingsvoorschrift te geven; daarmee is
niet beoogd aan te sluiten bij de feitelijke heffing bij de werknemer. In
deze situatie valt er bij de Nederlandse moeder overigens ook geen bedrijfslast
te constateren ter zake van de optietoekenning. De Nederlandse moeder zal
de buitenlandse dochter de «rekening» kunnen presenteren voor
de optietoekenning. De journaalpost bij de moeder is derhalve: Vordering op dochterx Aan informeel kapitaalxBij de buitenlandse dochter zou de journaalpost – uitgaande van
de Nederlandse wetgeving – als volgt moeten luiden: Loonkostenx Aan schuld moederxIn de situatie waarin de moeder geen rekening stuurt naar de dochter,
is de journaalpost bij de moeder:DeelnemingAan Informeel kapitaalDe journaalpost bij de dochter is alsdan: Loonkostenx Aan Informeel kapitaalxIn de situatie waarin een buitenlandse dochtermaatschappij «op eigen
kracht» een optieverlening welke betrekking heeft op aandelen van een
Nederlandse moedermaatschappij afwikkelt, acht ik het redelijk bij de moeder
geen informele kapitaalstorting aan te nemen, omdat dan alles buiten
de moeder omgaat. In deze situatie is – uitgaande van de Nederlandse
wetgeving – de journaalpost bij de dochter: Loonkostenx Aan informeel kapitaalxZolang de dochtermaatschappij de moedermaatschappij niet juridisch heeft
gebonden, kan er van worden uitgegaan dat de dochtermaatschappij «op
eigen kracht» een door haar verstrekte optie gaat afwikkelen. Tot het
moment van juridische binding van de moedermaatschappij acht ik het redelijk
dat bij de moeder geen informele kapitaalstorting wordt geconstateerd en dat
de moeder derhalve geen kapitaalsbelasting is verschuldigd.De leden van de fractie van de PvdA en de fractie van het CDA vragen of
de jurisprudentie van vóór de februari-arresten op het punt
van inkoop ter tijdelijke belegging anders dan ter afdekking van optieverplichtingen,
nog van toepassing is. Ik ga er van uit dat dit inderdaad het geval is.De leden van de CDA-fractie en de D66-fractie vragen naar de behandeling
van converteerbare personeelsobligaties in het licht van de februari-arresten.Zoals is uiteengezet tijdens de parlementaire behandeling van wetsvoorstel
25 721 dat heeft geleid tot de Wet van 24 juni 1998, Stbl. 370,
valt het conversierecht bij converteerbare obligaties onder de ruime omschrijving
van aandelenoptierecht zoals deze is opgenomen in artikel 10a, zesde lid,
van de Wet op de loonbelasting 1964, vanwege de in het zesde lid voorkomende
woorden «of een daarmee gelijk te stellen recht». Bij de werknemer
valt het conversierecht dan ook onder de regeling die betrekking heeft op
werknemersopties (waarde conversierecht is loon). Bij de werkgever -vennootschapsbelastingplichtig
lichaam is het de vraag of de specifieke regeling van artikel 9, eerste lid,
onderdeel i (toekenning opties aan personeel), Wet op de vennootschapsbelasting
1969 van toepassing is dan wel de meer generieke regeling van artikel 10b
(niet aftrekbaarheid conversierecht) van die wet moet worden toegepast. Naar
mijn opvatting moet in zo'n soort samenloop voorrang worden gegeven aan de
specifieke regeling, dus in dit geval artikel 9, eerste lid, onderdeel i.
Wel is deze vraag voor mij aanleiding bij nota van wijziging de tekst van
artikel 9, eerste lid, onderdeel i, meer af te stemmen op die van artikel
10a, zesde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964, door ook in genoemd onderdeel
i de zinsnede op te nemen «of een daarmee gelijk te stellen recht».Mocht de werkgever eigen aandelen inkopen ter afdekking van de conversieverplichting
van de personeelsobligatie, dan is dit een afdekking van een optieverplichting,
welke valt onder artikel 3, derde lid, van de Wet op de dividendbelasting
1965, artikel 10c Wet VPB 1969 en artikel 34a van de Wet op belastingen van
rechtsverkeer. Ter wille van de duidelijkheid is in genoemde nota van wijziging
overigens voorgesteld in de Wet op de dividendbelasting 1965, de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 en de Wet op belastingen van rechtsverkeer een
definitie op te nemen van optieverplichting welke aansluit bij de loonbelastingdefinitie
van aandelenoptierecht. Op de situatie waarin converteerbare obligatieleningen
of warrantleningen worden uitgegeven aan niet-werknemers, is hiervoor reeds
ingegaan.De fractieleden van D66 willen graag weten of het verwerven van eigen
aandelen ter dekking van nog toe te kennen optierechten als inkoop ter tijdelijke
belegging kan worden beschouwd.Dat is inderdaad mogelijk, mits vaststaat dat de inkoop is geschied met
het oog op de afdekking van optierechten waarvan redelijkerwijs kan worden
aangenomen dat deze op korte termijn zullen worden toegekend. Tijdstippen
waarop in het verleden bij deze werkgever optierechten zijn toegekend aan
werknemers, kunnen een aanwijzing zijn dat op korte termijn weer een optieverlening
is te verwachten. Gedragingen uit het verleden kunnen hierbij bijdragen aan
de bewijsvoering.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD, het CDA en D66 hebben gevraagd
naar de relatie die moet bestaan tussen de ter dekking van de personeelsopties
ingekochte eigen aandelen en de optieverplichting. In dit verband wordt tevens
gevraagd naar een precisering van het begrip «inkoop ter tijdelijke
belegging».Deze vraag gaat er over of is vereist dat er een directe – één
op één – relatie bestaat tussen de ingekochte eigen aandelen
en de aangegane optieverplichtingen, dan wel dat een globale koppeling voldoende
is. Ik heb er geen bezwaar tegen dat in de praktijk uit doelmatigheidsoverwegingen
afspraken worden gemaakt over een getalsmatige benadering waarbij een fifo-systeem
wordt gehanteerd.Wat betreft de reikwijdte van het begrip inkoop eigen aandelen ter tijdelijke
belegging verwijs ik naar hetgeen in het nader rapport onder punt 6 is aangegeven.
Gelet op de doelstelling van het wetsvoorstel – wetgeving snel aanpassen
in verband met gebleken noodzaak daartoe – geef ik er thans de voorkeur
aan niet generiek te regelen welke situaties allemaal kwalificeren voor tijdelijke
belegging.De leden van de fractie van de VVD vragen een reactie op het commentaar
van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs die het ontbreken van een consequent
doorgevoerde symmetrie tussen het belastbaar voordeel uit een werknemersoptie
en de aftrek voor de vennootschapsbelasting ziet als een gemiste kans. Ook
de fractieleden van het CDA wijzen op de asymmetrie die ontstaat als een werknemer
zijn opties binnen drie jaar uitoefent of kiest voor uitstel van belastingheffing
tot de datum van feitelijke uitoefening.Deze asymmetrie is bewust beoogd als een onlosmakelijk gevolg van de aangebrachte
flexibiliteit voor de werknemer. Het tijdstip van aftrek en de omvang van
de aftrek voor de vennootschapsbelasting mag niet afhankelijk zijn van keuzes
die de werknemer in dit soort gevallen uitbrengt. Waarom zou de winst voor
de vennootschapsbelasting een ander niveau moeten krijgen wanneer de werknemer
er voor kiest de loon- en inkomstenbelastingheffing niet te laten geschieden
naar de forfaitair bepaalde waarde van een toegekend optierecht, doch er de
voorkeur aan geeft de belastingheffing uit te stellen en alsdan te laten geschieden
naar het feitelijk door hem genoten voordeel (dat aanzienlijk meer kan zijn
dan de forfaitair bepaalde waarde van de optie, maar ook aanzienlijk minder
of zelfs kan uitkomen op nihil).De leden van de PvdA-fractie vragen of de maatregelen zouden kunnen worden
beperkt tot inkopen van eigen aandelen ten behoeve van optieplannen van in
Nederland wonende werknemers. Dit zou er op neer komen dat inkoop van eigen
aandelen ter afdekking van optieplannen van buitenlandse werknemers zou leiden
tot amortisatie en daarmee tot verschuldigdheid van dividendbelasting en inkoop
ter afdekking van optieplannen van binnenlandse werknemers als een tijdelijke
belegging wordt gezien die niet leidt tot verschuldigdheid van dividendbelasting.
Uit een oogpunt van gelijkheid van behandeling is dergelijke wetgeving niet
mogelijk.De leden van de VVD-fractie vragen naar de omvang van de doorbelasting
aan een buitenlandse dochter indien een Nederlandse moeder opties toekent
aan een werknemer van de buitenlandse dochter. In het voorgestelde artikel
35, vierde lid, van de Wet op belastingen van rechtsverkeer is een waarderingsvoorschrift
opgenomen voor de omvang van het informele kapitaal bij toekenning
van werknemersopties en het tijdstip van de informele kapitaalstorting. Dit
vierde lid is ook van toepassing in situaties waarin aan een werknemer van
een buitenlandse dochter een optie wordt toegekend. Betreft het ter beurze
genoteerde opties, dan wordt uitgegaan van de beurskoers; betreft het niet
ter beurze genoteerde opties, dan geldt de formule die is opgenomen in artikel
20 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001. Bij een doorbelasting moet
worden uitgegaan van het voorschrift van dit vierde lid. Betreft het bijvoorbeeld
een optie waard 1000, waarvoor de buitenlandse werknemer een bijdrage van
250 moet betalen aan de moeder, dan luiden de journaalposten als volgt: Bij de moeder:  Kas250Vordering op dochter750 Aan informeel kapitaal1 000  Bij de dochter, uitgaande van de Nederlandse wetgeving: Loonkosten750 Aan schuld moeder750In de situatie waarin er geen doorbelasting plaatsvindt, ontstaat er bij
de dochter geen schuld aan de moeder, doch daarvoor komt in de plaats een
informele kapitaalstorting in de dochter.De leden van CDA-fractie en de leden van de D66-fractie vragen zich af
of slechts ingekochte aandelen ter afdekking van opties van werknemers van
in Nederland gevestigde ondernemingen kwalificeren als ingekocht ter tijdelijke
belegging.Dat is niet het geval. Artikel 10a, zevende lid, van de Wet op de loonbelasting
1964 waarnaar wordt verwezen in het voorgestelde artikel 3, derde lid, van
de Wet op de dividendbelasting 1965 geeft aan wanneer sprake is van een verbonden
vennootschap. Een Nederlandse moedermaatschappij en een Amerikaanse dochter
zijn bijvoorbeeld met elkaar verbonden. Deze Nederlandse moeder kan derhalve
eigen aandelen inkopen ter afdekking van optieverplichtingen welke zijn aangegaan
jegens werknemers van de Amerikaanse dochter, waarbij deze ingekochte aandelen
zowel voor de dividendbelasting, vennootschapsbelasting als kapitaalsbelasting
als een tijdelijke belegging worden aangemerkt.De fractieleden van PvdA en CDA vragen, in relatie tot de driemaandstermijn,
naar de gevolgen van het wetsvoorstel voor de ingekochte eigen aandelen ter
afdekking van een optieverplichting indien de werknemer uiteindelijk geen
gebruik maakt van het optierecht. De leden van de CDA-fractie vragen in het
verlengde hiervan of met de woorden «een ander optiecontract»
wordt gedoeld op dezelfde optieserie of ook op andere series.Indien de werknemer van de optie geen gebruik maakt (onvoldoende stijging
van de aandelenkoers), loopt de kwalificatie van tijdelijke belegging nog
drie maanden door na het aflopen van de optieperiode. Met andere woorden,
de vennootschap krijgt drie maanden de tijd om de aandelen weer te verkopen.
De vennootschap kan binnen die drie maanden vanzelfsprekend ook besluiten
de als tijdelijke belegging gehouden aandelen te amortiseren (aan te merken
als definitief te zijn ingekocht). Op het tijdstip waarop dit besluit valt
en naar de waarde in het economische verkeer van dat tijdstip worden de aandelen
dan ingetrokken. Bij het aflopen van de driemaandsperiode gebeurt er dan niets
meer, omdat de aandelen dan niet meer tot de bezittingen van de vennootschap
behoren.Voor de situatie waarin de tijdelijk ingekochte eigen aandelen aan het
einde van de driemaandsperiode nog tot de bezittingen behoren, is in het voorgestelde
artikel 3, derde lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 bepaald
dat op dat tijdstip de aandelen worden geacht te zijn geamortiseerd tegen
de waarde in het economische verkeer op dat tijdstip. De Orde pleit er voor
hierbij altijd uit te gaan van de historische verkrijgingspijs in plaats van
de actuele waarde. Daarvoor zie ik geen aanleiding. Bij een opgaande koers
zal de werknemer doorgaans van zijn optie gebruik maken, zodat de tijdelijk
ingekochte aandelen aan hem zullen worden geleverd. Bij een neergaande koers
zal de werknemer de optie laten verlopen, zodat de vennootschap blijft zitten
met de aandelen. De tijdelijke belegging is dan niet succesvol geweest. Zou
in deze situatie voor de inkoop worden uitgegaan van de hogere historische
waarde van de geamortiseerde aandelen, dan zou de vennootschap in feite ook
fiscaal worden «gestraft» voor de koersdaling. Voor een beter
begrip kan ook de volgende gedachtegang worden gevolgd. Bij het aflopen van
de driemaandsperiode worden twee handelingen gefingeerd, die fiscaal worden
kortgesloten. De eerste fictieve handeling is dat de vennootschap de als tijdelijke
belegging gehouden aandelen op de beurs verkoopt. De tweede fictieve handeling
is dat een fractie later de vennootschap op de beurs een pakket van gelijke
omvang terugkoopt ter amortisatie. Bij deze fictieve handelingen hoort uiteraard
als verkoopprijs en inkoopprijs de waarde in het economische verkeer van de
aandelen op de dag dat deze fictieve handelingen worden verondersteld, dus
de dag van het aflopen van de driemaandsperiode.De driemaandsperiode is opgenomen om de vennootschap in de gelegenheid
te stellen de als tijdelijke belegging ingekochte aandelen weer af te stoten.
Dat afstoten is niet nodig wanneer de ingekochte aandelen inmiddels een dekkingsfunctie
hebben voor een ander contract. Dat andere contract kan betrekking hebben
op dezelfde werknemer maar ook op een andere werknemer. Ook is niet nodig
dat het dezelfde optieserie betreft.Door de fractieleden van de PvdA wordt gevraagd of kapitaalsbelasting
is verschuldigd ten aanzien van aandelen die anders dan ter afdekking van
werknemersoptieverplichtingen als tijdelijke belegging hebben gefungeerd.Als ingekochte eigen aandelen fiscaal als tijdelijke belegging kwalificeren,
leidt verkoop hiervan niet tot heffing van kapitaalsbelasting.Ten antwoord op een vraag van de leden van de PvdA-fractie of kan worden
voorkomen dat inkoop van eigen aandelen met het oog op een acquisitie of fusie
wordt behandeld als een inkoop ter afdekking van optieverplichtingen wordt
het volgende opgemerkt.Zoals hiervoor is uiteengezet, moet er een relatie zijn tussen de ingekochte
aandelen en de optieverplichting. Een één op één
relatie is niet nodig, doch wel een getalsmatige benadering met een fifo-systeem
waarover dan wel afspraken zijn gemaakt met de inspecteur. Inkoop voorafgaande
aan een optietoekenning is ook mogelijk, mits rederlijkerwijze de optietoekenning
reeds vaststaat.De vraag van de leden van de fractie van de PvdA over wenselijke beperkingen
die kunnen worden aangebracht in optieplannen is hiervoor beantwoord. Daarbij
is onder meer verwezen naar het overleg over de arbeidsvoorwaarden.De leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze kan worden voorkomen
dat inkoop van aandelen geschiedt in periodes waarin de betrokken vennootschap
beschikt over informatie waarover andere marktpartijen nog niet beschikken.Dit is geen fiscaal vraagstuk doch een problematiek waarover beursreglementen
gaan. Het handelen met voorkennis heeft de permanente aandacht van de verantwoordelijke
toezichthouders. De leden van de fracties van PvdA en D66 vragen of sprake is van verbreding
van de grondslag van de kapitaalsbelasting en hoe dit zich verhoudt tot het
beleid dat de afgelopen jaren gericht is geweest op verlaging van de kapitaalsbelasting.
De leden van de D66-fractie vragen daarbij waarom geen vrijstelling kapitaalsbelasting
is opgenomen in het wetsvoorstel.Zoals reeds opgemerkt, heeft de Hoge Raad in het arrest 35074 overwogen
dat ten tijde van de toekenning van de optie, tot het bedrag van de waarde
van de optie een informele kapitaalstorting plaatsvindt. Het effect op de
grondslag voor de kapitaalsbelasting vloeit derhalve voort uit de jurisprudentie.
Ten aanzien van het opnemen van een vrijstelling voor de kapitaalsbelasting
merk ik op dat ingevolge een EG-richtlijn er geen speelruimte meer is voor
het opnemen van nieuwe vrijstellingen in de wetgeving betreffende de kapitaalsbelasting.De leden van de VVD-fractie merken op dat het begrip «inkoop ter
tijdelijke belegging» opvallend ruim en onvoldoende is gedefinieerd.Zoals hiervoor is uiteengezet, is een vage relatie tussen de ingekochte
aandelen en de optieverplichting niet voldoende. Aan de andere kant is een
directe – één op één – relatie ook
niet nodig. Als de aandelen worden ingekocht voorafgaande aan de optietoekenning,
moet rederlijkerwijze vaststaan dat de opties zullen worden toegekend. Gedragingen
uit het verleden kunnen hierbij het «redelijkerwijze» onderbouwen.De leden van de fractie van de VVD hebben een vraag over het doorbelasten
door een buitenlandse moeder aan haar Nederlandse dochter van door de moeder
verstrekte opties aan werknemers van de Nederlandse dochter.In deze situatie leidt de optietoekenning bij de Nederlandse dochter tot
loonkosten. De omvang van deze loonkosten en het tijdstip van aftrek, is geregeld
in artikel 9, eerste lid, onderdeel i, in verbinding met het derde lid, van
de Wet op de vennootschapsbelasting 1969. Tot het niveau van deze loonkosten
ontstaat een schuld aan de buitenlandse moeder. Voorzover geen schuld ontstaat
vindt een storting van informeel kapitaal in de dochter plaats.De leden van de VVD-fractie stellen een vraag over de volgende situatie.
Een werknemer heeft een optierecht uitgeoefend en moet daarna vanwege een
vroegtijdige beëindiging van de dienstbetrekking het genoten voordeel
terug betalen aan de werkgever.De vraag is of de terugbetaling bij de werknemer in aftrek kan komen als
negatief loon. Deze terugbetaling is in deze situatie kennelijk gebaseerd
op de inwerkingtreding van een ontbindende voorwaarde in het optiecontract.
De ontbindende voorwaarde is een onderdeel van het optiecontract waarmee bij
de waardering van de optie destijds in theorie rekening is gehouden. De forfaitaire
waardering volgens de formule van artikel 20, eerste lid, van de Uitvoeringsregeling
loonbelasting 2001 wijkt immers volgens het vijfde lid van dat artikel voor
een werkelijke waardering wanneer de werknemer aannemelijk maakt dat de forfaitaire
waardering te hoog is. Omdat de kans van de terugbetaling destijds is verdisconteerd
in de waarde van de optie is de terugbetaling nu een vermogensverlies en derhalve
niet een bedrag aan negatief loon. Is de terugbetaling daarentegen niet gebaseerd
op een voorwaarde uit het optiecontract, doch vloeit dit voort uit de onderhandelingen
over het ontslag, dan kan negatief loon wel in beeld komen, waarbij het feitelijke
bedrag van de terugbetaling relevant is (en derhalve niet de waardering van
de optie destijds).Een andere vraag van deze leden heeft betrekking op de waardering van
werknemersopties voor box III van de Wet inkomstenbelasting 2001. Waardering
voor box III komt alleen in beeld wanneer de werknemer heeft gekozen
voor loonbelastingheffing op het moment van toekenning van de optie en dan
nog alleen na het verstrijken van een periode van drie jaar. Gedurende de
eerste drie jaar na het onherroepelijk worden van de optie blijft de optie
namelijk nog onder het loonbelastingregime vallen vanwege de regeling dat
bij uitoefening of vervreemding binnen drie jaar een aanvullende loonbelastingheffing
plaatsvindt. Na het aflopen van de driejaarstermijn vallen opties in de grondslag
van box III. Net zo als de andere bezittingen van die grondslag worden nog
niet uitgeoefende opties in aanmerking genomen voor de waarde in het economische
verkeer. Voor ter beurze genoteerde opties is dat de beurskoers. Voor niet
ter beurze genoteerde opties zal een schatting nodig zijn waarbij gebruik
gemaakt kan worden van waarderingsformules die gangbaar zijn. Heeft de werknemer
gekozen voor heffing bij uitoefening naar het werkelijk gerealiseerde voordeel,
dan blijft de optie gedurende de optieperiode onder het loonregime vallen
en is box III derhalve niet aan de orde.4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel II, onderdeel ADe leden van de fractie van de VVD wijzen erop dat een inkopende onderneming
geen aandelen zal alloceren aan specifieke werknemers en nemen aan dat deze
eis ook niet impliciet wordt gesteld en vragen hiervoor een bevestiging.Zoals ik reeds in het algemene deel van deze nota heb aangegeven, bestaat
er geen bezwaar tegen dat in de praktijk uit doelmatigheidsoverwegingen afspraken
worden gemaakt over een getalsmatige benadering waarbij een fifo-systeem wordt
gehanteerd.Deze leden van de fractie van de VVD vragen tevens een bevestiging dat
«inkoop» nog belastingvrij kan plaatsvinden indien de aandelen
als ingekocht moeten worden beschouwd na ommekomst van de driemaandsperiode.In deze situatie worden de als tijdelijke belegging ingekochte eigen aandelen,
na de driemaandsperiode, als geamortiseerd beschouwd. Dit leidt in beginsel
tot heffing van dividendbelasting. In situaties waarin wordt voldaan aan de
voorwaarden van artikel 4c van de Wet op de dividendbelasting 1965, blijft
verschuldigdheid van dividendbelasting evenwel achterwege.De vraag of de voorstellen ook betrekking hebben op de situatie waarin
een Nederlandse moedermaatschappij opties toekent aan werknemers van een buitenlandse
dochtermaatschappij en in dat kader eigen aandelen inkoopt, is in het algemeen
gedeelte van deze nota reeds uitgebreid aan de orde geweest. Voor de beantwoording
moge daarnaar worden verwezen.De leden van de VVD-fractie vragen naar de dekkingsfunctie van de tijdelijk
ingekochte aandelen in relatie tot de driemaandsperiode. Deze leden vragen
zich af of dit een dekking moet zijn voor een optiecontract in dezelfde periode
of dat de aandelen ook mogen worden gebruikt voor dekking van een latere optieserie.Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, dient de driemaandsperiode om de vennootschap
in de gelegenheid te stellen de als tijdelijke belegging ingekochte eigen
aandelen weer af te stoten. Dat afstoten is echter niet nodig wanneer de ingekochte
aandelen inmiddels een dekkingsfunctie hebben voor een ander contract. Dat
andere contract kan betrekking hebben op dezelfde werknemer maar ook op een
andere werknemer. Ook is niet nodig dat het dezelfde optieserie betreft. Artikel II, onderdelen C en D, artikel III, onderdeel
C, en artikel IVVoor het antwoord op de vraag van de leden van de fractie van de PvdA
wanneer een inhoudingsplichtige erop kan vertrouwen met de uiteindelijk gerechtigde
te doen te hebben, indien deze verzoekt de inhouding achterwege te laten,
verwijs ik naar mijn antwoord op vragen van gelijke strekking van de leden
van de VVDen CDA-fractie hiervoor.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af hoe de koper van losse dividendbewijzen
zich er bewust van kan zijn dat sprake is van een vorm van dividendstripping.De verkoop van losse dividendbewijzen wordt als zodanig op grond van artikel
4, vierde lid, onderdeel b, gelijkgesteld met een samenstel van transacties.
Indien de verkoop bovendien plaatsvindt aan een persoon die recht heeft op
meer verrekening of teruggaaf van dividendbelasting dan de oorspronkelijke
aandeelhouder, zal over het algemeen sprake zijn van dividendstripping.Het kopen van een los dividendbewijs kan economisch gelijkgesteld worden
met het vestigen van een kortlopend genotsrecht. Indien het losse dividendbewijs
wordt gekocht op een moment dat reeds vaststaat wat het dividend zal gaan
bedragen en de koper van het dividendbewijs derhalve met de transactie geen
economisch risico loopt, mist een dergelijke transactie feitelijk economische
betekenis. Dit zou voor de koper van het dividendbewijs dan ook een belangrijke
aanwijzing moeten zijn dat sprake is van dividendstripping. Dit kan anders
zijn in de situatie dat iemand voor een aantal jaren de dividendbewijzen van
een aandeelhouder overneemt. De koper loopt in dat geval een zodanig economisch
risico met de transactie, dat de betaling niet zonder meer kan worden aangemerkt
als een dividendvervangende betaling.De leden van de PvdA-fractie vragen wanneer sprake kan zijn van dividendstripping
bij het vestigen van een genotsrecht op aandelen en wanneer daar zeker geen
sprake van zal zijn. Voorts vragen deze leden of de tijdsduur van het genotsrecht
daarbij van belang is. Ook de leden van de VVD-fractie en de CDA-fractie vragen
om een nadere toelichting op dit punt.Ook deze vraag kan niet in zijn algemeenheid worden beantwoord. Bij de
vestiging van een kort genotsrecht zal van geval tot geval moeten worden beoordeeld
of dit genotsrecht in samenhang met andere rechtshandelingen geacht wordt
deel uit te maken van een samenstel van transacties met de in artikel 4, derde
lid, beschreven uitkomst. Een element dat hierbij een rol speelt is het economische
risico dat de eigenaar van het korte genotsrecht loopt. Indien dit risico
heel klein is, kan dit een aanwijzing zijn dat sprake is van dividendstripping.
Dit is vergelijkbaar met de hiervoor beschreven situatie van de verkoop van
losse dividendbewijzen. Naarmate de looptijd van een genotsrecht korter is,
zal hier uiteraard eerder sprake van zijn.De leden van de PvdA fractie vragen een nadere verduidelijking in welke
gevallen er sprake is van evidente gevallen van dividendstripping. Kan er
sprake zijn van een nietsvermoedende koper van aandelen cum dividend en een
dividendstrippende verkoper? Is de tijdspanne die ligt tussen de verkoop vóór
dividenddatum en de aankoop van dezelfde soort aandelen na dividenddatum van
belang? Moet er sprake zijn van een terugkoop van de oorspronkelijke koper?De tijdspanne die ligt tussen de verkoop voor en aankoop na dividenddatum
van dezelfde soort aandelen, speelt een rol bij de beoordeling of sprake is
van dividendstripping, doch is daarbij niet van doorslaggevende betekenis,
maar bijvoorbeeld mede van belang om te bepalen op welke wijze het koersrisico
in dat tijdvak is afgedekt. Indien de dividendstrippende verkoper zijn aandelen verkoopt aan iemand
die de aandelen niet weer (direct of indirect) aan die verkoper terugverkoopt
na de dividendvaststelling, doch de verkoper verkrijgt een vergelijkbare aandelenpositie
door aankoop van dezelfde soort aandelen van een andere (derde) partij, kan
in principe ook sprake zijn van dividendstripping, bijvoorbeeld indien de
verkoper zijn economische risico in het tijdvak dat hij de aandelen niet in
zijn bezit had, heeft afgedekt met bijvoorbeeld put- en callopties. Zoals
ik hiervoor reeds heb opgemerkt, acht ik het redelijk de maatregel niet toe
te passen ten aanzien van nietsvermoedende kopers van aandelen op de beurs.
Ik verwacht op dit vlak dan ook geen problemen.Artikel III, onderdeel ADe leden van de fractie van de VVD vergelijken kennelijk de situatie waarin
een Nederlandse moedermaatschappij opties toekent zowel aan werknemers van
een Nederlandse dochtermaatschappij als aan werknemers van bijvoorbeeld een
Franse dochtermaatschappij. Zij vragen zich af of geen discriminatie optreedt.
In deze casus kan de moeder zowel aan de Nederlandse dochter als de Franse
dochter de optieverlening doorbelasten. Bij de Nederlandse dochter leidt deze
doorbelasting tot een aftrekpost, met als journaalpost: Loonkostenx Aan schuld moederxHoe de fiscale behandeling van deze doorbelasting is bij de Franse dochter,
is afhankelijk van de Franse wetgeving. Als deze op dit punt net zo zou luiden
als de Nederlandse wetgeving, zou de doorbelasting bij de Franse dochter ook
leiden tot een aftrekpost. Discriminatie treedt derhalve niet op.De leden van de fracties van de VVD en het CDA vragen of met de toevoeging
in artikel 9, derde lid, Wet op de vennootschapsbelasting 1969 wordt bedoeld
dat uiterlijk een aftrek kan worden genomen op het moment dat de optie onvoorwaardelijk
wordt.De aan het derde lid van artikel 9 Wet VPB 1969 toe te voegen volzin beoogt
bij de werkgever die aan een werknemer een optierecht toekent, het tijdstip
van aftrek van de bedrijfslast ter zake van die toekenning te regelen. Die
aftrek kan niet eerder worden genomen dan op het tijdstip dat bij de werknemer
ter zake van de toekenning loon wordt genoten of (wanneer de werknemer voor
uitstel van heffing over de verwachtingswaarde kiest) zou zijn genoten wanneer
de werknemer niet voor uitstel van heffing zou hebben gekozen. Bij een onvoorwaardelijk
optierecht dus niet eerder dan op het tijdstip van toekenning en bij een voorwaardelijk
optierecht niet eerder dan op het tijdstip waarop dat recht onvoorwaardelijk
wordt. Het woord «uiterlijk» in de vraagstelling moet aldus gelezen
worden als: niet eerder dan.Artikel III, onderdeel BDe leden van de fractie van de VVD vragen of winsten en verliezen op ingekochte
eigen aandelen in aanmerking worden genomen indien de ingekochte eigen aandelen
niet kwalificeren als een tijdelijke belegging.Indien ingekochte eigen aandelen – om welke reden dan ook –
niet kwalificeren als een tijdelijke belegging worden deze aandelen aangemerkt
als te zijn geamortiseerd. Dat betekent dat deze aandelen voor de vennootschapsbelasting
niet meer bestaan, met andere woorden deze aandelen leiden niet meer tot voor-
of nadelen die via de verlies en winstrekening lopen. Wat dit laatste betreft is er overigens geen verschil met ingekochte eigen
aandelen die als een tijdelijke belegging kwalificeren; ook bij die aandelen
loopt ingevolge het voorgestelde artikel 10c, eerste lid, niets meer via de
verlies en winstrekening.Door de leden van de fractie van de VVD wordt gevraagd waarom de omschrijving
in artikel 3, derde lid, Wet op dividendbelasting 1965 en artikel 10c, tweede
lid, Wet op de vennootschapsbelasting niet woordelijk gelijk zijn.Hierover merk ik het volgende op. Genoemd derde lid knoopt aan bij de
formulering in het eerste lid, onderdeel a, van dat artikel waar wordt gesproken
van «inkoop van aandelen, anders dan ter tijdelijke belegging, wordt.».
Volgens de doctrine ziet dit zowel op onmiddellijke inkopen als middellijke
inkopen. Genoemd artikel 10c, tweede lid, knoopt aan bij de formulering van
artikel 9, eerste lid, onderdeel i; daar zijn naast elkaar geformuleerd opties
op eigen aandelen en opties op aandelen in een verbonden vennootschap. Vanwege
deze laatste formulering is de formulering in artikel 10c, tweede lid: inkoop
van eigen aandelen en inkoop van aandelen in een verbonden vennootschap.De leden van de fractie van het CDA vragen een reactie op de mening van
de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs dat het de voorkeur verdient in
artikel 34a van de Wet op belastingen van rechtsverkeer ook op te nemen dat
levering van ingekochte eigen aandelen die ter tijdelijke belegging worden
gehouden, niet leidt tot kapitaalsbelasting.Dat is niet nodig en zou zelfs tot verwarring leiden. Als ingekochte eigen
aandelen fiscaal als een tijdelijke belegging kwalificeren, leidt verkoop
van deze aandelen uiteraard niet tot kapitaalsbelasting. Voor eigen aandelen
die zijn ingekocht ter afdekking van werknemersopties, moet wel iets expliciet
worden geregeld nu de Hoge Raad heeft geoordeeld dat deze aandelen niet als
tijdelijke belegging kwalificeren, doch geacht worden te zijn geamortiseerd.
De vraag van de Orde, waarnaar deze leden kennelijk verwijzen, of het niet
wenselijk is in genoemd artikel 34a ook een driemaandsperiode op te nemen,
net zoals is geschiedt in artikel 3, derde lid, van de Wet op de dividendbelasting
1965 wordt bevestigend beantwoord. In de gelijktijdig met deze nota uitgebrachte
nota van wijziging is daaraan gevolg gegeven.Artikel V, onderdeel ADe leden van de fractie van de VVD vragen of door de formulering van de
wettekst waarbij wordt verwezen naar artikel 10a, zevende lid, Wet op de loonbelasting
1964 wel kapitaalsbelasting verschuldigd is indien de levering van de ingekochte
eigen aandelen betrekking heeft op optiecontracten van buitenlandse werknemers
van in het buitenland gevestigde dochterondernemingen.Dat is niet het geval; zowel bij levering aan werknemers van een Nederlandse
dochter als werknemers van een buitenlandse dochter is geen kapitaalsbelasting
verschuldigd. Zoals in het algemene deel is opgemerkt, is artikel 10a, zevende
lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 niet beperkt tot situaties waarin
de verbonden vennootschappen inhoudingsplichtig zijn voor de Nederlandse loonbelasting.
Een levering door een Nederlandse moedermaatschappij van ingekochte eigen
aandelen aan een werknemer van bijvoorbeeld een Amerikaanse dochtermaatschappij,
kan derhalve vallen onder de werkingssfeer van het voorgestelde artikel 34a
van de Wet op belastingen van rechtsverkeer.TenslotteDe leden van fractie van de VVD verwijzen naar een passage in de memorie van toelichting, waar wordt opgemerkt dat de wijziging van
artikel 3 van de Wet op de dividendbelasting 1965 doorwerkt naar de«surtax».
Zij vragen zich af waar in de regeling van de surtax wordt verwezen naar genoemd
artikel 3.Ik merk hierover het volgende op. In Artikel IV, onderdeel B, van de Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001 – in welk onderdeel B de regeling van de
surtax is opgenomen – wordt in het vijfde lid verwezen naar artikel
3 van de Wet op de dividendbelasting 1965. In dat vijfde lid is namelijk verwoord:
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder winstuitdelingen verstaan al
hetgeen (...) op de voet van artikel 3 van de Wet op de dividendbelasting
1965 tot de opbrengst van aandelen (...) behoort.De leden van de CDA-fractie vragen om een toelichting ten aanzien van
de situaties die zich voordoen ná 31 augustus 2001 maar vóór
de datum van inwerkingtreding van het wetsvoorstel. Tevens vragen zij naar
de situatie met betrekking tot vóór 21 februari 2001 ingekochte
eigen aandelen.Hierover merk ik het volgende op. Wat betreft opties is het voorstel dat
de maatregelen in werking treden met ingang van de dag na de datum van publicatie
in het Staatsblad waarin dit wetsvoorstel wordt geplaatst; dus geen terugwerkende
kracht. Voor de periode daarvoor zijn er tot nu toe de Beleidsbesluiten van
30 mei 2001 (RTB 2001/1738M), 13 juli 2001 (RTB 2001/2296) en 12 september
2001 (RTB 2001/3167M).Nog niet afgedekt met een Beleidsbesluit is de periode vanaf de stemming
in de Tweede Kamer tot de dag na datum van publicatie in het Staatsblad waarin
het wetsvoorstel wordt geplaatst. De inhoud van dat besluit is afhankelijk
van de uitkomst van de gedachtewisseling met de Tweede Kamer over dit wetsvoorstel.
Wil een ondernemer zekerheid omtrent de periode van voor de stemming in de
Tweede Kamer, zal gehandeld moeten worden conform de procedure die in de Beleidsbesluiten
is aangegeven. Dat betekent dat hij met alles akkoord moet gaan wat in die
besluiten als behandeling is gepresenteerd. Het is dus alles of niets. Selectief
winkelen, in de zin dat bepaalde lastenverlichtende elementen uit de besluiten
wel worden geaccepteerd en lastenverzwarende elementen niet, is niet mogelijk.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosXNoot1Veegwet Wet inkomstenbelasting 2001, artikel XIIIc, Kamerstukken I/II
2000–2001, 27 466. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27896-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl