Fiscale aspecten van het vestigingsklimaat in Nederland; Brief staatssecretaris inzake uitwerking van fiscale maatregelen ter verbetering van het vestigingsklimaat in Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27505, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27505 nr. 1

20-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSamenvattingToelichting (voorgenomen) maatregelenAd. 1 Studiegroep vpbAd. 2 Doorlooptijd rulingverzoekenAd. 3 Het omvormen van de rulingpraktijk naar een praktijk
waarbij meer mogelijkheden worden geschapen om vooraf zekerheid te krijgen
en meer transparantie wordt beoogd.Ad. 4 Het codificeren van het arm's lengthbeginsel zoals
dat is gedefinieerd in de OESO richtlijnen voor verrekenprijzenAd. 5 Geen zekerheid vooraf voor bepaalde fiscale structurenAd. 6 De voorgenomen wijziging van de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen (WIB)TenslotteOndertekeningLichaamBijlagenBijlage 1 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerMandaat «Studiegroep vennootschapsbelasting in relatie
tot de internationale praktijk»PreambuleTaakomschrijving studiegroepBijlage 2 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerEvaluatie van het rulingbeleid 1995–heden1. Algemeen2. Organisatie rulingpraktijk3. Afhandeling van verzoeken3.1 Kader beleid3.2 Inhoudelijk overzicht afgehandelde verzoeken –
niet-standaardrulings.3.3 Cijfermatig overzicht afgehandelde verzoekenAfgehandelde verzoeken Afgehandelde rulingverzoeken naar soort over 2000 (tot
en met 15 oktober), 1999 en 199813.4 Doorlooptijden afgehandelde verzoekenDoorlooptijden afgehandelde verzoeken 3.5 VoorradenVoorraadgegevens 3.6 Vergelijkbare belastingplichtigen3.7 Informatie-uitwisseling4. Conclusies en voornemensBijlage 3 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerEnkele beleidsvoornemens met betrekking tot de fiscale
aspecten van het vestigingsklimaat1. Inleiding2. Maatregelen ter bevordering van de transparantie2.1. Invoering van een APA- en een ATR-praktijk2.1.1. Inleiding2.1.2. De APA-praktijk2.1.3. De ATR-praktijk2.1.4. Publicatie APA en ATR2.1.5. Rechtsgang voor standpuntbepaling vooraf bezien
bij vijfde tranche AWB2.2. Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI)2.3. Voorgenomen codificatie van het internationale arm's-lengthbeginsel
en de daarmee samenhangende documentatievereisten 2.3.1. De voorgenomen codificatie van het internationale
arm's-lengthbeginsel2.3.2. Besluit in het verlengde van de voorgenomen codificatie
van het arm's-lengthbeginsel.2.3.3. Beter inzicht in administratieve verplichtingen2.4. Voorgenomen beperking van de schorsende werking van
bezwaar bij kennisgevingsprocedure bij inlichtingenuitwisseling.3. Lopende discussie in EU-verbandBijlage 4 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerNiet-standaardrulings in de periode 1999 tot en met medio
september 2000InleidingSituaties gebaseerd op de cost-plusrulingSituaties gebaseerd op de financieringsrulingSituaties gebaseerd op rulings voor licentieactiviteitenSituaties gebaseerd op houdsterrulingsOverige situatiesBijlage 5 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede Kamer«BV1/BV2»-structuren – geen zekerheid
vooraf1. Inleiding2. Besluit inzake toepassing van rulingbeleid ten aanzien
van BV1/BV2 structuren
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27505Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 92 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 505Fiscale aspecten van het vestigingsklimaat in Nederlandnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 november 2000SamenvattingNederland moet een aantrekkelijke plaats blijven voor ondernemingen om
zich te vestigen. Bij de vestigingsplaatskeuze speelt de fiscaliteit een belangrijke
rol. Afgelopen jaren heeft dat geleid tot aanpassingen; verdere aanpassingen
blijven echter nodig. In deze brief wordt u geïnformeerd over een aantal
maatregelen om het fiscale vestigingsklimaat van Nederland te versterken.
Het gaat daarbij om de volgende punten:1. de instelling van een Studiegroep vennootschapsbelasting in internationaal
perspectief (hierna: Studiegroep vpb);2. verbeteringen rondom de organisatie van de rulingpraktijk, waaronder
een verkorting van de doorlooptijd van verzoeken om zekerheid vooraf;3. de omvorming van de rulingpraktijk tot een praktijk die meer aansluit
bij de OESO-verrekenprijsrichtlijnen als het gaat om verrekenprijzen en waarin
meer mogelijkheden bestaan voor het krijgen van zekerheid vooraf en meer transparantie
wordt beoogd;4. de codificatie van het arm's lengthbeginsel; een wetsvoorstel hiervoor
is in de maak;5. voor structuren waarvan de uitkomst in internationaal kader bezien
als onevenwichtig moet worden gekwalificeerd, zal geen zekerheid vooraf meer
worden gegeven. Voor een dergelijke structuur is reeds een besluit bijgevoegd;6. een wijziging van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij
de heffing van belastingen (WIB) zodat de termijn voor het verstrekken van
inlichtingen na de kennisgeving aan belanghebbende wordt verkort tot in beginsel
10 dagen; een wetsvoorstel zult hierover op korte termijn ontvangen.Betreffende maatregelen worden in deze brief en de bijlagen nader uitgewerkt.
Daarnaast voorzien de bijlagen tevens in een evaluatie van het rulingbeleid
en een overzicht van de niet-standaardrulings. Recent zijn overigens reeds een aantal maatregelen genomen die een verbetering
van het vestigingsklimaat betekenen en in het algemeen een verbetering zijn
voor het ondernemers- en investeringsklimaat in Nederland.De introductie van het keuzesysteem van de belastingheffing over aandelenoptierechten
en de verlaging van het tarief van de kapitaalsbelasting zijn onder andere
maatregelen die belangrijke belemmeringen wegnemen voor het internationaal
opererende bedrijfsleven.Zo is het tarief van de kapitaalsbelasting in korte tijd bijna praktisch
gehalveerd met perspectief op een verdere verlaging van het tarief in de komende
jaren. De beschikbare middelen, het gestort kapitaal, voor investeringen kunnen
dan ten volle gebruikt worden zonder dat de kapitaalsbelasting belemmerend
werkt.Bij de beloning van haar werknemers maken steeds meer bedrijven gebruik
van het toekennen van aandelenopties. In het verleden heeft dat geleid tot
nog al wat discussies. De voorgestane flexibilisering door het introduceren
van een keuzesysteem bij de belastingheffing over aandelenoptierechten leidt
tot een verbetering van het vestigingsklimaat. Het internationale bedrijfsleven
is gebaat bij een dergelijke flexibilisering nu het verstrekken van opties
tegenwoordig één van de middelen is om personeel te werven en
te binden.Voorts zijn in het Wetsvoorstel ondernemerspakket 2001 een aantal maatregelen
opgenomen die leiden tot een verbetering van het ondernemings- en investeringsklimaat
in Nederland die uiteindelijk ook een verbetering inhouden voor het vestigingsklimaat.
Als voorbeelden kunnen de volgende maatregelen worden genoemd:• de mogelijkheid voor omvorming van de vervangingsreserve tot herinvesteringsreserve
waardoor ondernemingen beter in kunnen spelen op veranderende marktomstandigheden;• de verlaging van het vpb-tarief voor winsten tot 50 000,–
tot 30%;• de verruiming van de investeringsaftrek;• de vervanging van de «Tante Agaath-regeling» door de
ruimere regeling voor durfkapitaal.Toelichting (voorgenomen) maatregelenAd. 1 Studiegroep vpbIn het licht van de dynamiek van de internationale ontwikkelingen is een
bestudering van onze internationale fiscale praktijk van belang om in te kunnen
spelen op de ontwikkelingen zodat Nederland in internationale verhoudingen
een aantrekkelijk vestigingsland kan blijven. Ik ben daarom voornemens een Studiegroep vennootschapsbelasting in internationaal perspectief in te stellen. Deze studiegroep vpb zal een advies uitbrengen over
de wenselijkheid en de mogelijkheid van aanpassingen van op bedrijven drukkende
belastingen in Nederland, mede bezien in relatie tot andere landen. Belangrijk
uitgangspunt hierbij is de concurrentiepositie van Nederland als vestigingsland.
Om aantrekkelijk te blijven voor buitenlandse investeringen zal Nederland
moeten zorgen dat de effectieve druk van de vennootschapsbelasting niet teveel
afwijkt van de druk in andere landen. Samen met het bedrijfsleven zullen mogelijke
aanpassingen op dit gebied in beeld worden gebracht. De studiegroep vpb zal
haar rapport met betrekking tot de Nederlandse vennootschapsbelasting –
rekening houdend met de overige belastingmaatregelen die van invloed zijn
op de ondernemingswinsten – medio 2001 moeten afronden. Het mandaat
van de studiegroep vpb is als bijlage 1 toegevoegd. Ad. 2 Doorlooptijd rulingverzoekenHet internationaal opererende bedrijfsleven hecht veel belang aan de snelheid
van het verstrekken van zekerheid vooraf over haar fiscale positie in Nederland.
Naar aanleiding van onder meer signalen uit de praktijk zijn maatregelen genomen
om de organisatie van de rulingpraktijk verder te verbeteren en de doorlooptijd
van een verzoek in principe terug te brengen tot maximaal 8 weken. Verder
wordt de voorraad rulingverzoeken bij een gelijkblijvende instroom van verzoeken
binnen een halfjaar gehalveerd. In het najaar van 2001 zal de nieuwe werkwijze
worden geëvalueerd. Tevens wordt u verwezen naar bijlage 2 bij deze brief.Ad. 3 Het omvormen van de rulingpraktijk naar een praktijk
waarbij meer mogelijkheden worden geschapen om vooraf zekerheid te krijgen
en meer transparantie wordt beoogd.De Nederlandse rulingpraktijk zal worden gemoderniseerd en omgevormd in
een «Advance Pricing Agreements» (APA) – en «Advance
Taxrulings» (ATR)-praktijk. Een APA is in feite een afspraak over de
te gebruiken verrekenprijsmethode en een ATR is een afspraak over de Nederlandse
fiscale kwalificatie van internationale structuren, bijvoorbeeld zekerheid
vooraf over de toepassing van de deelnemingsvrijstelling. Met het introduceren
van de APA-praktijk, die geheel in lijn is met de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen,
wordt met name ingespeeld op de wens uit de praktijk om meer dan voorheen
maatwerk te leveren inzake internationale fiscale problematiek. De fiscaliteit
zal daardoor meer dan nu aansluiten bij de economische bedrijvigheid en zich
richten op de toegevoegde waarde en de risicovollere activiteiten. Dit in
tegenstelling tot de huidige rulings voor verrekenprijzen die in beginsel
slechts voor vastomlijnde activiteiten worden afgegeven. Met deze verruiming
wordt met name het vestigingsklimaat verbeterd voor reële activiteiten
in Nederland. Er wordt voorts geen onderscheid meer gemaakt tussen afspraken
over de gehele winst en afspraken over een deel van de winst. Voor te maken
afspraken vormt het APA/ATR-team het aanspreekpunt, waardoor niet alleen een
verbetering van de organisatorische structuur ontstaat, maar tevens een verruiming
van de bestaande praktijk. APA- en ATR-verzoeken zullen zo snel en efficiënt
mogelijk worden afgehandeld.Het Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI), waar buitenlandse
investeerders op korte termijn helderheid kunnen krijgen over de toekomstige
fiscale positie van een potentiële investering in Nederland, zal haar
rol blijven vervullen. De werkwijze van het APBI is zodanig dat Nederland
aantrekkelijk zal blijven als potentieel vestigingsland.APA's, ATR's en afspraken van het APBI zullen – geanonimiseerd of
in samenvattende vorm – worden gepubliceerd, waardoor tegemoet wordt
gekomen aan de wens uit de praktijk om meer inzicht te hebben in de beleidsvorming
ten aanzien van afspraken in internationaal verband. Met deze actieve publicatie
wordt de transparantie van de ATR- en APA-praktijk gegarandeerd.Ad. 4 Het codificeren van het arm's lengthbeginsel zoals
dat is gedefinieerd in de OESO richtlijnen voor verrekenprijzenHet internationaal aanvaarde arm's-lengthbeginsel zal in de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 worden opgenomen teneinde mogelijke onduidelijkheden
over de toepassing van dit beginsel weg te nemen. Daarbij zal tevens een op
deze materie toegespitste wettelijke maatregel van administratieve aard worden
getroffen. In het verlengde van de codificatie van het arm's-lengthbeginsel
zal een besluit worden gepubliceerd op het punt van de vaststelling van verrekenprijzen.
In dit besluit worden onder andere mogelijkheden geschetst met betrekking
tot de vaststelling van verrekenprijzen die – binnen de
grenzen die de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen bieden – bijdragen
tot een aantrekkelijk investeringsklimaat. Een nadere uitwerking van dat voornemen
op dit punt is opgenomen in bijlage 3.Ad. 5 Geen zekerheid vooraf voor bepaalde fiscale structurenBij de Belastingdienst Grote Ondernemingen te Rotterdam zijn rulingverzoeken
ingediend ten aanzien van zogenoemde «BV1/BV2»-structuren. Onderkend
is dat implementatie van deze structuren leidt tot een niet meer te rechtvaardigen
concurrentievoordeel voor de Amerikaanse concerns die gebruik maken van deze
structuren. Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar bijlage 5.Ad. 6 De voorgenomen wijziging van de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen (WIB)De uitwisseling van informatie speelt een grote rol bij het tot stand
brengen van een goede samenwerking tussen de lidstaten van de EU bij de uitvoering
van de belastingheffing. Informatie-uitwisseling draagt immers bij aan een
effectieve uitvoeringspraktijk en het tegengaan van fraude.In dat kader dienen belemmeringen in de WIB die een effectieve informatie
uitwisseling in de weg staan te worden weggenomen. Daarbij wordt het wel wenselijk
geacht dat een rechtsbeschermingssysteem behouden blijft dat voorziet in het
afgeven van een kennisgeving aan belanghebbende waaruit blijkt dat over hem
informatie is uitgewisseld met een buitenlandse belastingdienst. Ook wordt
het wenselijk geacht dat de uitzonderingsmogelijkheden die op dit moment in
de WIB zijn vastgelegd behouden blijven. Zie verder bijlage 3.Verder wordt er momenteel nog gestudeerd op de mogelijkheid van het stellen
van bijvoorbeeld substance-eisen waardoor het minder aantrekkelijk wordt om
in Nederland activiteiten op te zetten welke buiten het belastingvoordeel
geen reële betekenis hebben. De uitkomst hiervan zal mede afhankelijk
zijn van het verloop van de discussies binnen de EU en OESO in het kader van
schadelijke belastingconcurrentie en de waarborg dat vergelijkbare gevallen
een vergelijkbare behandeling krijgen. Tevens zal Nederland zich actief blijven
inzetten bij de eerdergenoemde discussies binnen de EU en de OESO om de transparantie
te vergroten tussen de landen; een intensivering van informatieuitwisseling
op basis van wederkerigheid tussen de landen te bewerkstelligen vormt hierbij
een belangrijk onderdeel. Een vergroting van de transparantie is mijns inziens
één van de belangrijkste aspecten om schadelijke belastingconcurrentie
te voorkomen.TenslotteIn een eerder overleg met de vaste Commissie voor Financiën is toegezegd
dat een drietal notities aan de Kamer zullen worden toegezonden. Voor het
eind van het jaar zult u daarom nog een evaluatie van de kennisgroepen en
een notitie over de fiscale geheimhoudingsplicht in relatie tot de AWR en
de WOB ontvangen.Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben,De Staatssecretaris van Financiën,W. J. Bos Bijlagen1. Mandaat van de studiegroep vennootschapsbelasting in internationaal
perspectief2. Evaluatie van het rulingbeleid 1995-heden3. Enkele beleidsvoornemens met betrekking tot het vestigingsklimaat4. Overzicht niet-standaardrulings in de periode 1999 tot en met medio
september 20005. Intrekking beleid ten aanzien van de fiscale behandeling van BV1/BV2
structuren Bijlage 1 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerMandaat «Studiegroep vennootschapsbelasting in relatie
tot de internationale praktijk»Preambule• Een aantal Europese landen is op dit moment bezig om het bestaande
vennootschapsbelastingstelsel aan te passen om zowel op de wereldmarkt als
binnen Europa mee te kunnen blijven concurreren om de gunst van het internationale
bedrijfsleven. Buitenlandse investeringen zijn immers van groot belang voor
de ontwikkeling van de economie en groei van de werkgelegenheid. De kans is groot dat deze landen zullen besluiten de effectieve druk
op ondernemingen in de nabije toekomst te verlagen. Ierland heeft al eerder
aangegeven om naar een tarief van 12,5% te gaan en ook Duitsland is voornemens
het vennootschapsbelastingtarief te verlagen naar een algemeen tarief van
25%. Binnenkort zullen waarschijnlijk ook Frankrijk, België en Italië
volgen. Voor Nederland betekent dit onder meer een mogelijke erosie van de
heffingsgrondslag uit hoofde van het verlies van aantrekkelijkheid als vestigingsland.• De overeengekomen uitgangspunten van de EU-gedragscode en het feit
dat Brussel bij het staatssteun instrumentarium steeds nadrukkelijker de fiscaliteit
betrekt, zijn mogelijk van belang voor de toekomstige inrichting van het fiscale
stelsel in het algemeen en de vormgeving van specifieke fiscale instrumenten
in het bijzonder. Samen met het Nederlandse bedrijfsleven zullen de consequenties
van deze ontwikkelingen in kaart worden gebracht, alsmede de mogelijkheden
om hier op in te spelen.• Gelet op bovenstaande aandachtspunten en tevens rekening houdend
met de discussie die op dit moment binnen de EU en de OESO wordt gevoerd over
de wenselijkheid van belastingconcurrentie en de grenzen ervan, acht het kabinet
het wenselijk om een studiegroep in het leven te roepen die als taak heeft
om een adviserend rapport te schrijven over de wenselijkheid en de mogelijkheid
van aanpassingen van de op bedrijven drukkende belastingen in ons land. De
studiegroep zou zich primair moeten richten op de Nederlandse vennootschapsbelasting,
daarbij rekening houdend met het geheel aan belastingmaatregelen dat van invloed
is op ondernemingswinsten. Het rapport zou medio 2001 moeten worden afgerond.Taakomschrijving studiegroepGelet op de uitgangspunten uit de preambule zou de studiegroep in ieder
geval aandacht moeten besteden aan de volgende onderwerpen:1. de hoogte van het huidige vennootschapsbelastingtarief in Europees
perspectief;2. de ontwikkeling van de effectieve belastingdruk in Nederland en de
ons omringende landen;3. welke inrichting van de vennootschapsbelasting biedt de grootste voordelen
voor de versterking en flexibilisering van de economische structuur van ons
land (ook op langere termijn). Dit moet mede gezien worden in het licht van
de overgang van een economie die meer is gericht op het voortbrengen van fysieke
producten naar een kennisintensieve diensteneconomie;4. een analyse van (1) de kosten van een verlaging van de vennootschapsbelasting
en (2) financieringsmogelijkheden daarvan zoals: grondslagverbreding, verhoging
van de milieubelastingen (mede bezien in Europees perspectief)
en overige aanpassingen van de op bedrijven drukkende belastingen;5. formulering van de bestaande knelpunten binnen het huidige stelsel,
inclusief oplossingsrichtingen. Hiertoe behoort onder meer de voorkoming van
economisch dubbele belasting van EU-dochters die ter belegging worden gehouden;6. de mogelijkheden voor administratieve lastenverlichting.Daarnaast wordt de studiegroep gevraagd de mogelijkheden te bezien om
op langere termijn te komen tot een verliesverrekening binnen Europa en een
verdere toenadering tussen de beginselen die gelden voor externe verslaggeving
en die voor het goed koopmansgebruik.Voor alle bovenstaande onderwerpen geldt dat de concurrentiepositie van
de Nederlandse economie t.o.v. de EU en de rest van de wereld een belangrijk
uitgangspunt is. Hierbij moeten zowel korte als langere termijn overwegingen
worden meegenomen. Ook zou een analyse gemaakt moeten worden van de kosten
voor de Nederlandse economie wanneer er geen aanpassingen doorgevoerd zouden
worden. Ook zal, op een passend moment, de uitkomst van de werkzaamheden van
de werkgroep Vergroening over de verruiming van de energiebelastingen voor
ondernemingen in de werkzaamheden van de studiegroep moeten worden betrokken. Bijlage 2 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerEvaluatie van het rulingbeleid 1995–heden1. AlgemeenIn de notitie «Hoofdlijnen van het rulingbeleid» (Tweede Kamer,
vergaderjaar 1994–1995, 24 086, nr. 1) is een vernieuwd rulingbeleid
aangekondigd. Dat rulingbeleid is met ingang van april 1995 van kracht geworden.
Aan de Kamer is in het overleg van 16 maart 1995 (Tweede Kamer, vergaderjaar
1994–1995, 24 086, nr. 2, pagina 7) toegezegd dat het beleid na
verloop van tijd zou worden geëvalueerd.In deze evaluatie wordt het accent gelegd op de wijze waarop in de afgelopen
5 jaren verzoeken zijn afgewikkeld. Daarbij wordt eveneens aandacht besteed
aan de zogenoemde niet-standaardrulings (rulings die afwijken van de standaardmodellen)
over de jaren 1995 tot heden die separaat zijn gepubliceerd. Ook zal een korte
beschrijving van de organisatie van de rulingpraktijk worden weergegeven.
Tot slot worden, mede naar aanleiding van deze evaluatie, maatregelen aangekondigd
om de doorlooptijden van de behandeling van de verzoeken te verkorten.2. Organisatie rulingpraktijkDe organisatie van de rulingpraktijk is neergelegd in het besluit van
6 juli 1995; DGO 95/2714. Om de snelheid in afhandeling van de verzoeken te
bevorderen, met behoud van de eenheid van beleid, is sinds 1995 een team op
de eenheid Belastingdienst/Grote ondernemingen Rotterdam volledig bevoegd
om dergelijke verzoeken eigenhandig af te handelen. Periodiek stemt dit team
de reeds afgehandelde verzoeken af met het departement en de Directie Grote
ondernemingen. Slechts in daartoe aanleiding gevende gevallen treedt het team
vooraf in overleg met het departement.In voorkomende gevallen kan binnen enkele dagen de gewenste afstemming
plaatsvinden.3. Afhandeling van verzoeken3.1 Kader beleidDe uitvoering van het rulingbeleid wordt gekenmerkt door een open systeem
waarbij in beginsel aan elk verzoek om zekerheid vooraf dat binnen het toetsingskader
van het beleid valt, wordt tegemoetgekomen. De afgifte van een ruling kan
worden gezien als een vorm van vooroverleg waarbij de Belastingdienst eenzijdig
een standpunt bepaalt. De belastingplichtige is niet gebonden aan dat standpunt.
Vanzelfsprekend kunnen aan de verschafte zekerheid vooraf geen rechten worden
ontleend indien de feiten afwijken van de feiten waarop het verzoek is gebaseerd.Een ruling is een standpuntbepaling van de inspecteur betreffende de vaststelling
van de gehele winst die in internationaal verband wordt behaald met in Nederland
verrichte activiteiten. De inspecteur is bij het afgeven van de ruling gebonden
aan het toetsingskader van de belastingwet, jurisprudentie en het beleid.
Bovendien wordt geen ruling afgegeven indien er sprake is van fraus legis
of als de ruling in strijd zou komen met de goede trouw die Nederland jegens
zijn verdragspartners in acht dient te nemen. Zekerheid vooraf wordt ook niet
verstrekt indien sprake is van fiscale grensverkenning. Een ruling geldt voor
een periode van vier jaren, met de mogelijkheid tot verlenging met vier jaren.
Verlenging van de ruling is echter niet mogelijk indien de kaders waarbinnen
de eerder afgegeven zekerheid tot stand is gekomen, zijn gewijzigd. Voor bestaande situaties waarin zekerheid vooraf is gegeven heeft een daarop
betrekking hebbende wetswijziging tot gevolg dat de zekerheid zijn rechtskracht
heeft verloren met ingang van datum van wijziging. In daartoe aanleiding gevende
gevallen is de wetgever tegemoetkomen, door de belastingplichtige in dergelijke
gevallen het recht te geven op een beperkte resterende looptijd van bijvoorbeeld
twee jaar (zie Tweede Kamer, 1995–1996, 24 696, nr. 5, pagina 39
inzake de wijziging van de deelnemingsvrijstelling voor buitenlandse financieringsmaatschappijen).Een verzoek om zekerheid vooraf wordt door de Belastingdienst altijd door
twee functionarissen van het team beoordeeld en vervolgens voorzien van twee
handtekeningen als akkoordverklaring. Dit dient de eenheid van beleid en uitvoering
te waarborgen. Voorts is dit ook te beschouwen als een vorm van interne controle.3.2 Inhoudelijk overzicht afgehandelde verzoeken –
niet-standaardrulings.Zoals reeds hiervoor is aangegeven wordt de uitvoering van het beleid
gekenmerkt door een open systeem. Dit betekent dat ook verzoeken die niet
aan de standaardmodellen voldoen in aanmerking kunnen komen voor een standpuntbepaling,
mits zij binnen het hiervoor beschreven toetsingskader vallen. In de afgelopen
jaren zijn vele niet-standaardrulings afgegeven. Voor de diversiteit hiervan
wordt verwezen naar de separaat gepubliceerde overzichten. Het overzicht van
de niet-standaardrulings over de periode 1999 tot en met medio september 2000
is opgenomen in een afzonderlijke bijlage bij de brief van heden aan de Tweede
Kamer (onderdeel C). In onderdeel A. wordt een opsomming gegeven van de situaties
waarin het geven van zekerheid geven vooraf geweigerd is. In onderdeel B.
staan algemene standpunten die zijn ingenomen. Eenzelfde overzicht over de
jaren 1995 tot en met 1998 is o.a. gepubliceerd in het blad Fiscaal up to
Date van 7 december 1999, nr. 1999–1854, pagina 5 e.v.3.3 Cijfermatig overzicht afgehandelde verzoekenIn het Beheersverslag van de Belastingdienst wordt jaarlijks gerapporteerd
over de afhandeling van de verzoeken om zekerheid vooraf. In onderstaande
tabel is het aantal afgehandelde verzoeken over de jaren 1995 tot en met medio
oktober 2000 weergegeven.Afgehandelde verzoeken  Totaal afgehandeldWel zekerheid voorafGeen zekerheid
vooraf    absoluutrelatief (%)2000161042118931199985754930836 199889165024127199787075911113 199675762413318199591682393111 Cijfer over 2000 betreffen de stand per 15 oktober 2000.Met name in 1999 is sprake van een toename van het aantal afwijzingen.
Dit wordt voor een belangrijk deel veroorzaakt door de scherpere grensverkenning.
Voorts heeft de wetswijziging op grond waarvan de deelnemingsvrijstelling
per 1 januari 1997 niet meer van toepassing is ten aanzien van buitenlandse
passieve financieringsactiviteiten ertoe geleid dat meer verzoeken moesten
worden afgewezen. Ter illustratie van de diversiteit in rulings is in de onderstaande tabel
een overzicht gegeven van de verschillende soorten afgehandelde verzoeken
met de aantallen.Afgehandelde rulingverzoeken naar soort over 2000 (tot
en met 15 oktober), 1999 en 19981 Aantallen  TotaalNieuwVerlengdAfgewezenIngetrokken 2000199919982000199919982000199919982000199920001999Houdster34645742820125434850718069902642Financiering9412917548581272322481634715Royalty527868223346122422121665Cost-plus97168188314715217303634611530Vaste inrichting financiering810133173362501foreign
sales company5542003140400informeel kapitaal5523321101100Overig35131191041301Totaal61085789131139769111015220013521454941 Voor 1998 werd het aantal afgewezen en ingetrokken verzoeken
niet vastgelegd. Deze verzoeken zijn voor 1998 nog opgenomen in de kolommen
«nieuw» en «verlengd».3.4 Doorlooptijden afgehandelde verzoekenDe doorlooptijd van een verzoek is gedefinieerd als de tijd die gelegen
is tussen binnenkomst van het verzoek en de definitieve afhandeling. In onderstaande
tabel is de (gemiddelde) doorlooptijd van de afgehandelde verzoeken over de
periode 1995 tot en met 15 oktober 2000 weergegeven.Doorlooptijden afgehandelde verzoeken  Zekerheid vooraf gegeven binnen 2 maanden (%)Gemiddelde doorlooptijd gegeven zekerheid vooraf (dagen) 2000142,5115199938,7121 199837,7121 199747,1102199648,3121 199559,61011 Cijfers over 2000 geven de stand van zaken tot en met 15
oktober 2000 weer.De gemiddelde doorlooptijd is onder het nieuwe systeem vanaf 1995
ten opzichte van de periode onder het oude systeem enigszins gestegen in de
jaren 1998 en 1999, maar in 2000 weer iets gedaald.Opgemerkt wordt dat de beoordeling van verzoeken onder het «open
systeem» meer tijd vergt dan onder het systeem van voor 1995. Dit komt
door een stijging van de complexiteit van de verzoeken en van de onderlinge
variëteit (zie onderdeel 3.2 hiervoor).3.5 VoorradenDe cijfers over de voorraad verzoeken zijn in lijn met de gegevens over
de doorlooptijden. Uit onderstaand staatje blijkt dat de voorraad niet-afgehandelde
verzoeken sinds 1995 gestaag is opgelopen van 285 in 1995 tot 508 op 15 oktober
2000. Deze ontwikkeling is niet wenselijk. Daarom worden in paragraaf 5
voorstellen gedaan om de voorraad te halveren. Voorraadgegevens  Ontvangen verzoeken om zekerheid voorafAfgehandelde verzoeken om zekerheid voorafVoorraad (ult. Jaar)200016216105081999895857497 19988748914591997985870476 199683375736119958739162851 Cijfers over 2000 geven de stand van zaken tot en met 15
oktober 2000 weer.3.6 Vergelijkbare belastingplichtigenDe competentie van het rulingteam strekt zich ook uit tot belastingplichtigen
die geen ruling vragen, maar wier activiteiten wel vallen onder een van de
standaardsoorten rulings. In dat geval zal bij nieuw opgerichte vennootschappen
het eerste aangiftebiljet veelal door een andere eenheid dan Rotterdam worden
uitgereikt. Na ontvangst van het aangiftebiljet vindt overdracht aan Rotterdam
plaats. Er is aandacht besteed aan de administratieve procedures om het mogelijk
te maken in een vroeg stadium te signaleren dat het gaat om een vennootschap
waarvoor de eenheid Rotterdam bevoegd is.3.7 Informatie-uitwisselingMet zekere regelmaat worden door buitenlandse fiscale autoriteiten verzoeken
gedaan om inlichtingen met betrekking tot rulingvennootschappen. Vanzelfsprekend
wordt aan dergelijke verzoeken voldaan.4. Conclusies en voornemensDe concentratie van de verzoeken bij de Belastingdienst/Grote ondernemingen
Rotterdam heeft geleid tot duidelijkheid, zowel voor de belastingplichtigen,
hun adviseurs als voor de Belastingdienst. De eenheid van beleid is door de
concentratie gewaarborgd.Het beleid leidt ertoe dat in beginsel voor elke situatie een verzoek
kan worden gedaan. Aan een verzoek wordt tegemoetgekomen mits het binnen de
toetsingskaders van belastingwet, jurisprudentie en beleid valt, bovendien
geen sprake is van fraus legis en de goede trouw jegens de verdragspartners
in acht wordt genomen.Het beleid heeft een grote diversiteit in de verzoeken tot gevolg gehad
waardoor het proces vanaf 1995 intensiever en tijdrovender is geworden.
Deze ontwikkeling verklaart eveneens de in de periode 1998 en 1999 oplopende
doorlooptijd van de verzoeken. In 2000 is de doorlooptijd wat teruggelopen.Het blijkt dat het gemiddeld ongeveer vier maanden duurt voordat een ruling
wordt afgegeven. Alhoewel de doorlooptijd in 2000 wat is teruggelopen is deze
nog steeds te lang, al kan dit in individuele gevallen gerechtvaardigd zijn.
Ook vanuit de praktijk bereiken mij signalen dat de doorlooptijden van de
afgifte van rulings te lang zijn. De lange doorlooptijd heeft tot gevolg dat
de voorraad rulingverzoeken is opgelopen tot een werkvoorraad van een halfjaar.
Hierdoor kan het geven van zekerheid over de fiscale behandeling voorafgaand
aan een voorgenomen investering in het gedrang komen. Er zijn daarom diverse
maatregelen getroffen om de behandelingstijd te verkorten. Bij een gelijkblijvende
instroom van rulingverzoeken dient de voorraad verzoeken binnen
een half jaar te worden gehalveerd. Het rulingteam zal binnen 5 werkdagen
na ontvangst van het rulingverzoek een ontvangstbevestiging zenden. Verzoeken
die zonder nadere vragen kunnen worden afgedaan krijgen een ontvangstbevestiging
met vermelding van directe afwikkeling. Bij de overige verzoeken die niet
direct kunnen worden afgehandeld, zal worden vermeld bij wie het verzoek in
behandeling is gegeven. Uitgangspunt daarbij is dat het rulingteam zoveel
mogelijk AWB conform werkt. Dat wil zeggen dat de verzoeken binnen 8 weken
na binnenkomst moeten worden afgedaan. Waarbij deze termijn wordt opgeschort
indien aanvullende informatie noodzakelijk is om het verzoek te kunnen beoordelen.
In het najaar 2001 zal de verkorting van de behandelingstijd worden geëvalueerd. Bijlage 3 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerEnkele beleidsvoornemens met betrekking tot de fiscale
aspecten van het vestigingsklimaat1. InleidingDe internationale fiscale praktijk is voortdurend in beweging. Dit is
dan ook aanleiding om bij voortduring stil te staan bij de bestaande maatregelen
en praktijken om te beoordelen waar deze maatregelen kunnen worden verbeterd.
Daarbij is het van belang dat de fiscaliteit geen belemmerende factor mag
zijn in de door het (inter)nationale bedrijfsleven te nemen investeringsbeslissingen.
Dit is aanleiding geweest een aantal maatregelen en processen tegen het licht
te houden. Uitgangspunten daarbij zijn:1. Aantrekkelijk zijn en blijven voor het internationale bedrijfsleven.
Het is met name belangrijk dat Nederland aantrekkelijk is voor reële
activiteiten met «substance».2. «Level playing field». In goed overleg met andere lidstaten
van de EU en de (overige) OESO-landen in beginsel eerst dan aanpassingen doorvoeren
als ook andere landen in vergelijkbare omstandigheden vergelijkbare stappen
zetten. Nederland zal op dit punt een positief signaal kunnen afgeven door
reeds een aantal stappen aan te kondigen en de wetgeving zodanig in te richten
dat belemmeringen voor informatie-uitwisseling worden weggenomen. Ook zal
Nederland in de lopende Europese discussies rondom «harmful tax competition»
daarom actief pleiten voor transparantie en informatie-uitwisseling omdat
dit de beste garantie biedt voor het feit dat oordelen over meer of minder
gewenste belastingpraktijken in lidstaten, evenwichtig zijn en niet leiden
tot het veroordelen van sommige praktijken enkel en alleen omdat ze kenbaarder
zijn dan vergelijkbare praktijken elders.3. Goed Europees partnership. Van belang hierbij is dat het in het belang
is van Nederland en het Nederlandse bedrijfsleven als Nederland gezien wordt
als een constructieve partner in dialoog en samenwerking, ook als het gaat
om belastingen. Dit impliceert geenszins een bij voorbaat toegeven aan –
soms onterechte – kritieken op het Nederlandse fiscale beleid maar wel
een inspanningsverplichting om die kritieken serieus te nemen en samen met
de andere lidstaat naar oplossingen te zoeken die zowel het fiscale belang
van Nederland als van de andere lidstaat tot hun recht doen komen. Ook is
het in dit licht van belang dat geen zekerheid vooraf wordt gegeven ingeval
sprake is van strijd met goede trouw jegens verdragspartners.4. Effectieve belastingdruk. Voor Nederland blijft het uitgangspunt bij
het beoordelen of er sprake is van schadelijke belastingconcurrentie of niet,
het meten van de effectieve belastingdruk. De exclusieve nadruk op specifieke
regelingen zoals deze bij tijd en wijle overheerst in de Europese discussie
doet geen recht aan het feit dat schadelijke effecten van belastingconcurrentie
zowel tot uiting kunnen komen door lage generieke tarieven als door specifieke
maatregelen als door combinaties daarvan.5. Belastingcoördinatie waar nodig en nuttig. Nederland heeft zich
meerdere malen, ook internationaal, bezorgd uitgelaten over belastingconcurrentie
zonder dat de internationale gemeenschap daar enigerlei grens aan stelt. Het
is in lijn met de hiervoor gememoreerde uitgangspunten dat selectieve coördinatie
wenselijk kan zijn, bijvoorbeeld op het gebied van het bewerkstelligen van
meer transparantie en van informatie-uitwisseling maar mogelijkerwijze ook
op het gebied van (minimum) effectieve druk. Beoordeling van de huidige praktijk in combinatie met de genoemde uitgangspunten
geven aanleiding een mix van beleidsvoornemens te presenteren die in lijn
liggen met de internationale ontwikkelingen van dit moment en de Nederlandse
internationale praktijk meer transparant maken. In feite kan worden gesproken
van een modernisering van de huidige Nederlandse internationale praktijk,
waarbij vooral de nadruk is komen te liggen op de verbetering van het vestigingsklimaat
in Nederland.In paragraaf 2 wordt nader ingegaan op de omvorming van de huidige
rulingpraktijk in een «Advance Pricing Agreements» (APA) –
en «Advance Taxrulings» (ATR)-praktijk en het voornemen tot het
wettelijk vastleggen van het arm's-lengthbeginsel. Daarnaast wordt ingegaan
op de lopende discussie binnen de «gedragscodegroep» van de EU
(paragraaf 3).2. Maatregelen ter bevordering van de transparantie2.1. Invoering van een APA- en een ATR-praktijk2.1.1. InleidingDe Nederlandse rulingpraktijk kan in feite worden onderverdeeld in (1)
goedkeuringen vooraf over de vaststelling van een zakelijke beloning (een
arm's-lengthbeloning) of de goedkeuring van een methode voor de vaststelling
van een dergelijke beloning voor grensoverschrijdende transacties (goederen
en dienstverlening) tussen verbonden lichamen en tussen onderdelen van eenzelfde
lichaam en (2) goedkeuringen vooraf over de fiscale gevolgen van voorgenomen
transacties. In feite bestaat de rulingpraktijk uit het afgeven van wat in
het internationale jargon advance pricing agreements (APA's) en advance tax
rulings (ATR's) wordt genoemd. Sinds het begin van de negentiger jaren is
er internationaal een toenemende belangstelling ontstaan voor zogenaamde advance
pricing agreements (APA's). Ook door Nederland is daar op ingespeeld door
belastingplichtigen de mogelijkheid te beiden APA's af te sluiten (Besluit
van 19 oktober 1994, IFZ94/855, VN 1994/3399, pt.9). Het voornemen bestaat
dit onderscheid tussen APA's en ATR's ook in de Nederlandse uitvoeringspraktijk
meer expliciet aan te brengen.Gevolg hiervan zal zijn dat de rulingpraktijk geheel wordt gemoderniseerd
en daarbij wordt omgevormd in een APA- en ATR-praktijk. Een belangrijk kenmerk
van de APA- en ATR-praktijk zal zijn dat nog meer dan voorheen maatwerk zal
kunnen worden geleverd ten aanzien van ieder afzonderlijk APA/ATR-verzoek.
De fiscaliteit zal veel meer dan nu aansluiten bij de economische bedrijvigheid
en zich richten op de toegevoegde waarde en de risicovollere activiteiten.
Ook zal het mogelijk zijn om afspraken te maken over een onderdeel van de
winst, hetgeen in de rulingpraktijk niet mogelijk was. Hierdoor wordt het
mogelijk dat voor iedere afzonderlijke situatie een oplossing wordt geboden
die past binnen wet, beleid en jurisprudentie. Tot deze regelgeving behoren
ook de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen. Met de invoering van de APA-
en ATR-praktijk wordt ingespeeld op de ontwikkeling in de praktijk dat steeds
meer behoefte bestaat aan maatwerk-afspraken. Bij de invoering van de APA
en ATR praktijk zal bijzondere aandacht worden besteed aan maatregelen die
garanderen dat de APA en ATR verzoeken van belastingplichtige zo snel en efficiënt
mogelijk worden afgehandeld.2.1.2. De APA-praktijkOp dit moment zijn er binnen de Belastingdienst twee loketten waar bindend
advies wordt gegeven met betrekking tot het geven van zekerheid
vooraf met betrekking tot verrekenprijzen. Het rulingteam geeft zekerheid
vooraf met betrekking tot de arm's-lengthbeloning voor de activiteiten die
in Nederland daadwerkelijk worden verricht. Deze zekerheid is echter beperkt
tot standpuntbepalingen betreffende de gehele winst. Indien de zekerheid vooraf
niet de gehele winst betreft, maar slechts ziet op een beperkt aantal transacties,
of dat zekerheid wordt gevraagd ten aanzien van een brutomarge (dat is niet
de gehele winst want die wordt uiteindelijk bepaald door de te behalen nettomarge),
dan dient de bevoegde inspecteur zijn standpuntbepaling voor bindend advies
voor te leggen aan de Coördinatiegroep verrekenprijzen (CGVP). Het komt
regelmatig voor dat een belastingplichtige zekerheid vooraf wil met betrekking
tot de gehele winst. In dat geval dient het rulingteam bindend advies te geven.
Indien nu tijdens het overleg blijkt dat slechts zekerheid zou kunnen worden
gegeven over een brutomarge, dan mag het rulingteam thans geen bindend advies
geven, maar zal de CGVP dit moeten geven. Dit kan in de praktijk tot onnodige
vertraging leiden.In de APA-richtlijnen van de OESO wordt geen onderscheid gemaakt tussen
afspraken over de gehele winst en afspraken over een deel van de winst. Het
voornemen bestaat dan ook dit onderscheid te laten vallen, waardoor niet alleen
een verbetering van de organisatorische structuur ontstaat, maar tevens een
verruiming van de bestaande praktijk ontstaat.De APA-praktijk zal volledig sporen met de in oktober 1999 verschenen
APA-richtlijnen van de OESO. Hierbij zullen ook de recentelijk in het Verenigd
Koninkrijk en Frankrijk geïntroduceerde APA-praktijken in ogenschouw
worden genomen. Door zo nauw mogelijk aan te sluiten bij de APA-richtlijnen
wordt enerzijds bewerkstelligd dat de te volgen procedure internationaal de
toets der kritiek zal kunnen doorstaan. Anderzijds vormt dit voor onze partners
in de EU en de OESO een duidelijk signaal dat we geen oude wijn in nieuwe
zakken verkopen, nu de sjabloonmatige benadering die voor de standaardrulings
gold (waarop ook de kritiek van de «gedragscodegroep» van de EU
op is gericht) is vervangen door een op maatwerk gerichte benadering die aan
sluit bij de economische realiteit.In het te ontwerpen APA-besluit zal worden vastgelegd dat Nederland weliswaar
de voorkeur heeft voor het sluiten van bilaterale APA's, maar dat dit niet
aan belastingplichtigen kan worden voorgeschreven. Belastingplichtige heeft
de vrijheid de reikwijdte van het verzoek te bepalen. Ten aanzien van de duur
van de APA wordt in beginsel uitgegaan van een termijn van 4 jaar. Hierop
zijn echter ook uitzonderingen denkbaar voor bijvoorbeeld langlopende contracten.
Ook wordt een zekere mate van terugwerkende kracht toegestaan van de in de
APA overeengekomen methodiek. Belastingplichtige dient in haar verzoek een
aantal zaken te overleggen aan de Belastingdienst. Hierbij zal zoveel mogelijk
worden aangesloten bij de lijst die in de APA-richtlijnen van de OESO wordt
genoemd. Hiermee wordt het OESO-conforme werken benadrukt. Met de lijst is
geen verzwaring beoogd ten opzichte van de huidige situatie. Om het verschil
met de rulingpraktijk te benadrukken zal in het besluit worden aangegeven
dat de door belastingplichtige gepresenteerde feiten door de Belastingdienst
zullen worden onderzocht. De intensiteit van het feitenonderzoek zal afhankelijk
zijn van de informatie die reeds binnen de belastingdienst aanwezig is en
de aanvullende informatie die benodigd is om het APA verzoek op een zorgvuldige
wijze af te handelen. De uiteindelijke overeenstemming wordt vastgelegd in
een vaststellingsovereenkomst; hierbij wordt aangesloten bij de bestaande
kaders voor het sluiten van vaststellingsovereenkomsten.De behandeling van alle bij de Belastingdienst binnengekomen APA-verzoeken
zal worden geconcentreerd bij de Belastingdienst/Grote ondernemingen
te Rotterdam. Hiertoe zal bij de Belastingdienst/Grote ondernemingen te Rotterdam
een APA-team worden geïnstalleerd. Naast de afhandeling van verzoeken
van ondernemingen waarvoor het APA-team zelf competent is, zal het APA-team
ook bindende adviezen gaan verstrekken aan de eenheden van de Belastingdienst
waar een APA-verzoek is ingediend door een onderneming waarvoor die eenheid
competent is. De CGVP blijft verantwoordelijk voor de eenheid van beleid met
betrekking tot de uitvoering op het gebied van verrekenprijzen.2.1.3. De ATR-praktijkZoals gezegd wordt, naast de verzoeken om zekerheid over te hanteren verrekenprijzen,
thans door het rulingteam zekerheid gegeven over de fiscale gevolgen van een
voorgenomen transactie of samenstel van transacties. Internationaal wordt
in dit verband vaak gesproken over advance tax rulings (ATR's). In een aantal
landen is de mogelijkheid tot het afgeven van ATR's in de nationale regelgeving
opgenomen. Voor de Nederlandse praktijk bestaat het voornemen ATR's af te
gaan geven over de fiscale kwalificatie van internationale structuren. Hierbij
kan bijvoorbeeld worden gedacht aan verzoeken om zekerheid vooraf over de
toepassing van de deelnemingsvrijstelling in internationale verhoudingen en
verzoeken om zekerheid vooraf over de vraag of er al dan niet sprake is van
een vaste inrichting in Nederland of in het buitenland. Evenals bij APA's
zal de uiteindelijke overeenstemming ten aanzien van een ATR worden vastgelegd
in een vaststellingsovereenkomst. In de competentieregeling zal worden vastgelegd
voor welke ATR's Belastingdienst/Grote ondernemingen Rotterdam competent zal
zijn.2.1.4. Publicatie APA en ATRDe beleidsmatige aspecten die ten grondslag liggen aan de afgesloten dan
wel – onder omstandigheden – niet totstandgekomen APA's of ATR's
zullen systematisch worden gepubliceerd, voorzover geen sprake is van reeds
eerder gepubliceerd beleid. De publicatie zal bestaan in het publiceren van
de APA of ATR in geanonimiseerde vorm, dan wel – daar waar in strijd
kan worden gekomen met de geheimhoudingsplicht van artikel 67 AWR –
in de vorm van een samenvatting. In het laatste geval zal de samenvatting
alle elementen dienen te bevatten die bepalend zijn voor het gevoerde beleid.
De afspraken die door het Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI)
worden gemaakt zullen op dezelfde wijze worden gepubliceerd als APA's en ATR's
(zie paragraaf 2.2. hierna).Met de actieve publicatie wordt tegemoet gekomen aan de wens in de praktijk
om meer inzicht te krijgen in de beleidsvorming ten aanzien van afspraken
in internationaal verband. Deze wens is met name gebleken uit verzoeken op
basis van de Wet openbaarheid van bestuur ten aanzien van afgegeven dan wel
niet afgegeven rulings. Met deze actieve publicatie wordt de transparantie
van de ATR en APA praktijk gegarandeerd. Deze transparantie is overigens ook
een belangrijk element in de discussie binnen de «gedragscodegroep»
van de EU.2.1.5. Rechtsgang voor standpuntbepaling vooraf bezien
bij vijfde tranche AWBTegen standpuntbepalingen van de inspecteur (waaronder ook de APA's en
ATR's zullen vallen) staan geen zelfstandige rechtsmiddelen open. Bij de aanslagregeling
waarbij het ingenomen standpunt fiscale gevolgen heeft, kan in bezwaar en
beroep worden gekomen. Dit houdt verband met het gesloten stelsel van rechtsbescherming
in het belastingrecht, waarin alleen bezwaar en beroep openstaan tegen expliciet
in de belastingwet genoemde besluiten. Terzake is van belang
dat de Minister van Justitie en de Staatssecretaris van Financiën bij
de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel Herziening fiscaal procesrecht
hebben aangegeven dat het denkbaar is dat wordt gekozen voor een zodanige
wijziging van het systeem dat standpuntbepalingen vooraf zelfstandig in rechte
getoetst zouden kunnen worden, maar dat een mogelijke – ingrijpende –
wijziging van het gesloten stelsel van rechtsbescherming het best kan worden
bekeken in het kader van het hoofdstuk heffingen in de vijfde tranche van
de Algemene wet bestuursrecht (kamerstukken II 1997/98, 25 175, nr. 5,
blz. 38). Voor APA's en ATR's dient op dit punt geen uitzondering te worden
gemaakt. Bovendien zou een wijziging van het huidige beleid op dit punt zeer
waarschijnlijk moeten leiden tot een codificatie van de grenzen van het vooroverleg
in algemene zin. Dit zou kunnen leiden tot een juridisering van het vooroverleg.
Hierbij zijn noch het bedrijfsleven noch de overheid bij gebaat.2.2. Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI)Het Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI) is in 1995 ingesteld
als vooruitgeschoven post binnen de Belastingdienst voor buitenlandse investeerders.
Het APBI is gevestigd bij de Belastingdienst/Grote ondernemingen te Rotterdam.
Indien een onderneming moet kiezen in welk land zij wil gaan investeren, zullen
verschillende factoren die beslissing beïnvloeden. Daarbij kan worden
gedacht aan de infrastructuur, opleiding beroepsbevolking, de beschikbaarheid
van gekwalificeerd personeel, de arbeidskosten, de politieke stabiliteit etc.
Ook de hoogte van de belastingdruk en de vraag of en de mate waarin vooraf
zekerheid gekregen kan worden over de fiscale behandeling spelen in een dergelijke
afweging een rol. Uiteraard moeten de afspraken plaats vinden binnen het kader
van wet, jurisprudentie en internationale afspraken (bijvoorbeeld over verrekenprijzen
of over het uitwisselen van gegevens). Potentiële buitenlandse investeerders1 die willen investeren in Nederland kunnen ten aanzien
van die fiscale behandeling contact opnemen met het APBI. Ook voor het Commissariaat
voor de Buitenlandse Investeringen (CBIN) van het Ministerie van Economische
Zaken is het APBI het aanspreekpunt binnen de Belastingdienst. De werkwijze
van het APBI is zodanig dat op korte termijn helderheid gekregen kan worden
over de toekomstige fiscale positie van een buitenlandse investeerder in Nederland.
De lijnen met de toekomstige competente inspecteur en met het departement
zijn kort. Deze werkwijze zal worden gecontinueerd. Nederland dient immers
aantrekkelijk te blijven als vestigingsland. Potentiële buitenlandse
investeerders moeten op één plaats terecht kunnen bij de Nederlandse
belastingdienst (one-stop-shopping). Voorts dient de eenheid van beleid en
uitvoering ten aanzien van buitenlandse investeerders gewaarborgd te zijn.
Een APBI met een heldere bevoegdheid voorkomt het zogenaamde inspectie-shoppen.De afspraken die door het Aanspreekpunt buitenlandse investeerders (APBI)
worden gemaakt zullen evenals APA's en ATR's worden vastgelegd in een vaststellingsovereenkomst.
Daarnaast zullen deze afspraken op dezelfde wijze worden gepubliceerd als
APA's en ATR's (zie paragraaf 2.1.4. hiervoor). Hiermee wordt de rechtsgelijkheid
tussen binnenlandse en buitenlandse investeerders gewaarborgd.2.3. Voorgenomen codificatie van het internationale arm's-lengthbeginsel
en de daarmee samenhangende documentatievereisten 2.3.1. De voorgenomen codificatie van het internationale
arm's-lengthbeginselIn de fiscale wetgeving van veel EU- en OESO-landen is de toepassing vastgelegd
van het internationaal algemeen aanvaarde beginsel dat gelieerde
ondernemingen bij hun onderlinge transacties zakelijk dienen te handelen.
De toepassing van dit zogenoemde arm's-lengthbeginsel, dat als artikel 9 is
opgenomen in het OESO-modelverdrag, houdt in dat de winstberekening van gelieerde
ondernemingen ter zake van hun onderlinge transacties geschiedt op basis van
de prijzen en voorwaarden die zouden zijn overeengekomen door van elkaar onafhankelijk
marktpartijen. Door dit beginsel wordt een grote mate van gelijkheid bereikt
in de fiscale behandeling van gelieerde en niet-gelieerde ondernemingen. Voorts
wordt voorkomen dat tussen gelieerde, veelal multinationale, ondernemingen
onzakelijke winstverschuivingen zouden kunnen optreden.Het uitgangspunt van het beleid op het terrein van internationaal fiscaal
recht ten aanzien van het arm's-lengthbeginsel is altijd geweest dat dit beginsel
deel uitmaakt van de Nederlandse fiscale rechtsorde via het ruime inkomensbegrip
van artikel 7 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. Een expliciet voorschrift
in de Nederlandse fiscale wetgeving op dit punt ontbreekt. In internationaal
verband leidt dit tot het kritische geluid dat de toepassing van het arm's-lengthbeginsel
in Nederland onvoldoende is gewaarborgd. Zeker met het oog op de beeldvorming
die hiervan uit lijkt te gaan, moet er voor worden gewaakt dat dit op de lange
termijn de positie van Nederland als internationaal partner niet schaadt.
In dit verband is ook van belang dat naar aanleiding van de uitspraak van
Hof 's-Hertogenbosch van 20 juni 2000 (Vakstudie Nieuws, 21 september
2000, blz. 3713) onzekerheid is ontstaan over de wijze van toepassen in Nederland
van de Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and Tax Administrations
die door de OESO in 1995 zijn uitgebracht (hierna: de OESO-richtlijnen); tegen
deze uitspraak is inmiddels cassatie aangetekend.Ten einde aan de internationale gevoelens op dit punt tegemoet te komen
en mogelijke onduidelijkheden weg te nemen wordt voorgesteld het arm's-lengthbeginsel
in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 op te nemen. Daarbij zal tevens
een op deze materie toegespitste wettelijke maatregel van administratieve
aard worden getroffen.Het uitgangspunt van deze voorgenomen codificatie zal zijn zoveel mogelijk
(redactionele) gelijkheid te betrachten met het reeds genoemde artikel 9 van
het OESO-modelverdrag. Hiermee wordt een goede aansluiting gewaarborgd bij
de internationaal geldende praktijk op dit punt, en met name ook bij het op
artikel 9 van het OESO-modelverdrag gegeven OESO-commentaar en de OESO-richtlijnen.
Overigens is deze codificatie in lijn met de in de notitie «Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van internationaal (verdragen)recht» (Kamerstukken
II, 1997/98, 25 087, nr 4, blz. 38, VN 1998/22.3) aangehaalde implementatie
van de OESO-richtlijnen in het Nederlandse uitvoeringsbeleid.2.3.2. Besluit in het verlengde van de voorgenomen codificatie
van het arm's-lengthbeginsel.Met betrekking tot dit uitvoeringsbeleid bestaat het voornemen om in het
verlengde van de codificatie van het arm's-lengthbeginsel een besluit te publiceren
op het punt van de vaststelling van verrekenprijzen. Hierin zal het beleid
dat in eerdere besluiten met betrekking tot deze materie is neergelegd, voorzover
dit niet wordt ingetrokken (zie onderdeel 2.1. hiervoor), worden samengevoegd.
Hierdoor ontstaat een inzichtelijk geheel. Voorts zullen in dit besluit de
OESO-richtlijnen op enkele punten worden verduidelijkt en waar nodig keuzes
worden gemaakt, daar waar de richtlijnen de mogelijkheid overlaten aan de
staten. Daarbij zal, binnen de mogelijkheden die de OESO-richtlijnen bieden,
uiteraard het oog worden gehouden op de aantrekkelijkheid van het Nederlandse
vestigingsklimaat. Zo zal de keuze voor een bepaalde verrekenprijsmethode uitdrukkelijk worden
overgelaten aan de belastingplichtige, zij het dat die keuze wel gemotiveerd
zal moeten kunnen worden. Het hanteren van de in de OESO-richtlijnen beschreven
transactional-net-marginmethode (een netto winstmethode) is derhalve mogelijk.
Eenzelfde keuzevrijheid zal worden geboden met betrekking tot het aggregeren
van transacties. Ook zal, onder bepaalde voorwaarden, zijn toegestaan dat
gebruik wordt gemaakt van een arm's-lengthrange wanneer sprake is van wat
grover vergelijkingsmateriaal. Voorts zal, teneinde de administratieve lastendruk
te beperken, ruimhartig worden omgegaan met het gebruik van indirecte methoden
indien doorbelastingen van kosten aan gelieerde maatschappijen dienen plaats
te vinden. Voorwaarde blijft natuurlijk wel dat de gekozen indirecte methode
tot een acceptabel resultaat leidt.Als gevolg van de sterk voortschrijdende internationalisering van de economie
en de toenemende aandacht van belastingadministraties voor de verrekenprijzenproblematiek,
neemt de mogelijkheid van winstcorrecties en de daaruit voortvloeiende internationale
dubbele belastingproblematiek toe. Hierdoor neemt ook het aantal geschillen
met verdragslanden toe. Een goede inzichtelijkheid van de uitgangspunten en
procedures die de Nederlandse overheid hanteert bij het voeren van dergelijke
overleg- en arbitrageprocedures is dan ook van toenemend belang. Om deze reden
zullen deze aspecten dan ook worden vastgelegd in het hiervoor genoemde besluit.
Het uitgangspunt daarbij is het voorkomen van internationale dubbele belasting
als gevolg van een verrekenprijscorrectie en het zoveel mogelijk beperken
van de (administratieve) lasten voor het bedrijfsleven. Daarbij kan worden
gedacht aan: uitstel van betaling in Nederland gedurende de loop van een arbitrage-
of overlegprocedure, nationale mogelijkheden om de heffingsrente in de onderhandeling
te betrekken om op deze wijze de in rekening te brengen heffings- of invorderingsrente
af te stemmen op een eventuele vergoeding van rente in het andere land, het
achterwege laten van een zogenoemde secundary adjustment indien deze zou leiden
tot een additionele dubbele heffing, het aanbrengen van corresponderende correcties
naar aanleiding van verrekenprijscorrecties in het buitenland – uiteraard
na een inhoudelijke beoordeling van de correcties – indien de termijnen
voor ambtshalve vermindering van de betreffende aanslagen zijn verstreken,
een welwillende opstelling met betrekking tot de ingangsdatum van de 2-jaarsperiode
van artikel 7 van het Arbitrageverdrag en de mogelijkheid voor belastingplichtige
om gehoord te worden in verband met de vaststelling van de feiten.2.3.3. Beter inzicht in administratieve verplichtingenBij de voorgenomen codificatie van het arm's-lengthbeginsel wordt tevens
aandacht geschonken aan de bewijslast, waarbij een redelijke bewijslastverdeling
met zich meebrengt dat belastingplichtige de door haar gehanteerde verrekenprijzen
kan onderbouwen. Internationaal wordt dit als een vanzelfsprekend uitgangspunt
gezien. In Nederland is hierover zeer recent twijfel gerezen naar aanleiding
van de eerder genoemde uitspraak van Hof 's-Hertogenbosch (zie paragraaf 2.3.1.).
Tegen deze uitspraak is cassatie ingesteld. De gewraakte uitspraak zou namelijk
de uitvoeringspraktijk op het gebied van verrekenprijzen nagenoeg onmogelijk
maken. Een tweede reden voor een heldere vastlegging is dat het voor belastingplichtigen
nu niet altijd duidelijk is welke gegevens de Belastingdienst wil hebben om
een gehanteerde verrekenprijs te kunnen beoordelen. Hiermee loopt Nederland
internationaal uit de pas: het vastleggen van het arm's-lengthbeginsel in
de nationale wetgeving en het vastleggen van een redelijke verdeling van de
bewijslast tussen belastingplichtigen en belastingdienst is veelal een Siamese
tweeling. Het voornemen bestaat dan ook vast te leggen dat de
bewijslast naar de Belastingdienst verschuift indien belastingplichtige de
door haar gehanteerde verrekenprijzen kan documenteren. Hiertoe zal moeten
worden vastgelegd wat de minimale documentatie zal moeten zijn, waarbij het
zeker niet de bedoeling is verstrekkender eisen aan de documentatie te stellen
dat de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen doen, maar eerder aan te sluiten
bij stukken waarvan verwacht kan worden dat deze al binnen het concern beschikbaar
zijn, zoals bijvoorbeeld «managerial accounts».2.4. Voorgenomen beperking van de schorsende werking van
bezwaar bij kennisgevingsprocedure bij inlichtingenuitwisseling.De uitwisseling van informatie speelt een grote rol bij het tot stand
brengen van een goede samenwerking tussen de lidstaten van de EU bij de uitvoering
van de belastingheffing. Informatie-uitwisseling draagt immers bij aan een
effectieve uitvoeringspraktijk en het tegengaan van fraude.In dat kader dienen belemmeringen in de Wet op de internationale bijstandsverlening
bij de heffing van belastingen (WIB) die een effectieve informatie uitwisseling
in de weg staan te worden weggenomen. Daarbij is het wel wenselijk dat een
rechtsbeschermingssysteem behouden blijft dat voorziet in het afgeven van
een kennisgeving aan belanghebbende waaruit blijkt dat over hem informatie
is uitgewisseld met een buitenlandse belastingdienst. Ook is het wenselijk
dat de uitzonderingsmogelijkheden die op dit moment in de WIB zijn vastgelegd
behouden blijven.Het ligt in de bedoeling de WIB zodanig te wijzigen dat de termijn voor
het verstrekken van inlichtingen na de kennisgeving aan belanghebbende wordt
verkort tot in beginsel tien dagen. Indien de belanghebbende daartegen bezwaar
aantekent wordt daardoor de uitwisseling niet geschorst. Belanghebbende kan
zich binnen die termijn tot de rechter wenden ten einde een voorlopige voorziening
te vragen bijvoorbeeld wanneer hij vreest schade te ondervinden van het uitwisselen
van de aangegeven informatie. Het is aan de rechter om het belang en het spoedeisend
karakter van een dergelijk beroep te beoordelen. De betrokken informatie wordt
in die gevallen niet eerder uitgewisseld dan nadat de rechter uitspraak heeft
gedaan in de voorlopige voorzieningsprocedure.3. Lopende discussie in EU-verbandDe Nederlandse rulingpraktijk is onderwerp van discussie in Europees verband.
Door de voorgestelde APA- en ATR-praktijk zal het standaardsjabloon van vele
rulings vervangen worden door de internationaal geaccepteerde, meer maatwerk
gerichte, APA of ATR. Daar waar de omschakeling naar de APA-/ATR-praktijk
primair wordt beargumenteerd vanuit de betere mogelijkheden die het biedt
om aan de wensen van het bedrijfsleven tegemoet te komen, is de verwachting
dat deze internationaal geaccepteerde formats voor een belangrijk deel tegemoetkomen
aan sommige van de internationale kritieken. Daarnaast wordt door publicatie
van de APA's en ATR's transparantie gewaarborgd. Het gepercipieerde gebrek
daaraan was een steen des aanstoots bij sommige Europese gesprekspartners.
Voorzover de kritiek niet wordt ondervangen door de bij punt 2 besproken maatregelen,
zal afhankelijk van de internationale discussie worden bezien of in bepaalde
gevallen tot aanpassing moet worden overgegaan. Het voornemen bestaat om deze
kritiekpunten binnen de «gedragscodegroep» te bespreken en in
beginsel zullen eerst stappen worden gezet indien ook in internationaal verband
vergelijkbare stappen door andere landen worden gezet in vergelijkbare gevallen.
Uiteraard zal ondertussen wel bezinning plaatsvinden over mogelijkheden om
op een evenwichtige wijze en op basis van wederkerigheid aan de geuite kritiek tegemoet te komen. Eén van de mogelijke stappen die uit deze
discussie zou kunnen volgen, is een intensivering van de informatie-uitwisseling.
Met de in paragraaf 2.4. voorgestelde maatregel geeft Nederland het positieve
signaal af dat zij bij een internationaal besluit tot wederzijdse intensivering
van de informatie-uitwisseling kan waarborgen, dat deze informatie-uitwisseling
op snelle en efficiënte wijze zal plaatsvinden.Daarnaast wordt thans onder andere gestudeerd op de mogelijkheid aan het
stellen van bijvoorbeeld substance-eisen waardoor het minder aantrekkelijk
wordt om in Nederland activiteiten op te zetten welke buiten het belastingvoordeel
geen reële economische betekenis hebben. Wel moet voorkomen worden dat
er slechts een verschuiving plaatsvindt naar andere landen. Nederland pleit
binnen Europa en OESO om die reden voor het formuleren van kaders waarbinnen
belastingconcurrentie geoorloofd is. Nadere stappen op het gebied van de substance-eisen
zijn in beginsel mede afhankelijk van de voortgang van dit proces.Zoals aangegeven in de nota van wijziging ondernemerspakket 2001, is besloten
de wijziging van artikel 13g van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969
voorlopig uit te stellen en te betrekken bij de taakopdracht van de studiegroep
Vennootschapsbelasting. Overigens komt het voorstel tot wijziging van dit
artikel niet voort uit de Europese discussie. Het voorstel is gedaan door
een breed samengestelde werkgroep waarin ook het Nederlandse bedrijfsleven
vertegenwoordigd is geweest. Bijlage 4 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede KamerNiet-standaardrulings in de periode 1999 tot en met medio
september 2000InleidingHierna wordt een overzicht gegeven van de wijze waarop in de periode 1999
tot en met medio september 2000 rulingverzoeken zijn behandeld in die gevallen
die niet strikt het standaardmodel volgen. In onderdeel A. wordt een opsomming
gegeven van de situaties waarin het geven van zekerheid vooraf geweigerd is.
In onderdeel B. staan algemene standpunten die zijn ingenomen. Tenslotte wordt
in onderdeel C. een opsomming gegeven van standpuntbepalingen voortvloeiend
uit de behandeling van individuele gevallen.A.Van wezenlijk belang bij het verstrekken van zekerheid vooraf aan internationaal
opererende ondernemingen is het in acht nemen van de goede trouw die verdragspartners
jegens elkaar zijn verschuldigd. Gevolg daarvan is dat bepaalde verzoeken
om zekerheid vooraf worden geweigerd, dan wel dat zekerheid vooraf alleen
wordt verstrekt onder de mededeling dat de betreffende verdragspartner actief
zal worden geïnformeerd. Eveneens van belang is dat in gevallen van fiscale
grensverkenning geen zekerheid vooraf verstrekt wordt. Daarnaast wordt geen
zekerheid vooraf verstrekt indien onvoldoende duidelijkheid bestaat over de
feiten en omstandigheden.Hieronder volgt een opsomming van situaties waarin de hierboven geschetste
grenzen hebben geleid tot het weigeren van zekerheid vooraf.1. Een Nederlandse BV sluit een interest-rate-swap-overeenkomst om de
LIBOR-rente op de lening o/g om te zetten in een vaste rente. De BV vroeg
om toepassing van de (a) cost-plus-ruling of (b) een beloning voor de BV van
0,01% over de hoofdsom of (c) een beloning van 1/8% over de opgenomen rentebedragen.
De gevraagde zekerheid is geweigerd, omdat voor dergelijke situaties de doorstroom
financieringsruling van toepassing is.2. Een Nederlandse BV zal, als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan,
een deelneming in een Japanse werkmaatschappij (JW) verwerven. Dit vloeit
voort uit een overeenkomst tussen de aandeelhouders van JW en Japanse banken
die een lening aan JW hebben verstrekt. Ingeval de verplichtingen uit de leningovereenkomst
niet meer worden nagekomen, zullen de aandelen van JW door de aandeelhouder
worden overgedragen aan de BV. Voor de eventuele koopsom van de aandelen in
JW zal een lening bij een bank worden aangegaan. Door middel van contracten
berust het economische eigendom van zowel de aandelen in JW als de lening
bij banken die de lening aan de JW hebben verstrekt. Voor de activiteiten
van de BV is een cost-plus-ruling met een winstopslag van 5% gevraagd. Gezien
de goede trouw jegens de verdragspartners zal voor dit geval geen ruling meer
worden afgegeven1.3. Een Nederlandse BV verwerft ver beneden de nominale waarde een vordering
die renteloos is gemaakt. De mogelijke opbrengst (vollopen) op deze vordering
is met een offshore groepsfinancieringsmaatschappij geswapt tegen een vaste
rente. Het verzoek om toepassing van een financieringsruling is geweigerd,
omdat de BV tevens de aandelen bezit in de vennootschap die de schuld aan
BV heeft. De swaptransactie is als niet-zakelijk beoordeeld. 4. Een financiële instelling verzorgt als arrangeur een financiering
voor een buitenlands lichaam. Voor de structurering van de financiering wordt
een Nederlandse B.V. opgericht. De aandeelhouder van B.V. is een stichting
die bestuurd wordt door de arrangeur. Het buitenlandse lichaam geeft een obligatielening
met een variabele rente uit aan de B.V. en deze geeft een obligatielening
met een vaste rente uit aan institutionele beleggers en pensioenfondsen (verder:
de investeerders). Voor het verschil tussen de variabele rente en de vaste
rente wordt een interestswap gesloten met genoemde arrangeur. De investeerders
zijn gerechtigd zich te verhalen op de vordering die B.V. heeft op de lagere
overheid. B.V. heeft nadrukkelijk niet het recht bij een eventuele oninbaarheid
van haar vordering deze oninbaarheid door te geven aan de investeerders: contractueel
ontbreekt derhalve ten aanzien van de lening o/g een non/limited recourse
karakter. Feitelijk is evenwel vastgesteld dat voor B.V. de beloning voor
haar functie beperkt zal zijn tot het bedrag van de verschuldigde vennootschapsbelasting
ter grootte van 35% over een spread van ¼% over het totaal van de gemiddeld
in een bepaalde periode opgenomen gelden. De B.V. verzoekt om een financieringsruling
op basis van het gepubliceerde model voor de ¼% beloning. Het verzoek
is afgewezen. Weliswaar is contractueel sprake van debiteurenrisico bij belanghebbende,
echter feitelijk is vastgesteld dat belanghebbende niet in staat is om haar
contractuele beloning van ¼% over het totaal van de gemiddeld in een
bepaalde periode opgenomen gelden, op te eisen. Aan haar wordt slechts de
vergoeding voor de verschuldigde vennootschapsbelasting gelaten, die commercieel
als kostenpost geldt. Hieruit is de conclusie getrokken dat BV geen zelfstandige
financieringsfunctie heeft en dat de structuur dient te worden gekwalificeerd
als een zogenaamde securitisatiestructuur (zie bijvoorbeeld punt C2 hierna).
Hierop is het beleid voor doorstroomfinancieringsvennootschappen niet van
toepassing. Overigens zal in dit geval geen ruling voor een securitisatiestructuur
kunnen worden verkregen, gezien het ontbreken van het non/limited-recourse
karakter.5. Een tot een internationaal dienstverlenend concern behorende naar Nederlands
recht opgerichte en in Nederland gevestigde vennootschap heeft van haar op
de Nederlandse Antillen gevestigde moedermaatschappij het exclusieve recht
verkregen gebruik te maken van knowhow. De Nederlandse vennootschap zal dit
recht sub-licentieren aan met haar gelieerde partijen. Gevraagd is om de afgifte
van een met de modelruling voor licentieactiviteiten in overeenstemming zijnde
royaltydoorstroomruling. De knowhow is in de moedermaatschappij bijeengebracht door de diverse
onderdelen van het betreffende concern. Het is onaannemelijk dat de moedermaatschappij
aan de betreffende onderdelen vergoedingen heeft betaald voor de door hen
verrichte arbeid. Daarnaast is het de vraag of er sprake kan zijn van een
licentie die een royaltybetaling rechtvaardigt nu veel van de betreffende
informatie algemeen en vrijelijk beschikbaar is. De afgifte van de ruling
is geweigerd met als motivering dat sprake is van strijdigheid met de in acht
te nemen goede trouw jegens de verdragspartners. Er lijkt sprake te zijn van
herfacturering voor een in een taxhaven gevestigde vennootschap.6. Een Engels concern wenst een overname te plegen in Amerika. Daartoe
wordt een structuur opgezet, waarbij een Nederlandse tussenhoudstervennootschap
de aandelen houdt van twee Luxemburgse vennootschappen. De twee Luxemburgse
vennootschappen treden op als partner in een Amerikaanse Delaware General
Partnership. De partnership zal gefinancierd worden met een mix van eigen
vermogen en vreemd vermogen. Naar Luxemburgs fiscaal recht en naar Nederlands
fiscaal recht beoordeeld zal de partnership transparant zijn. De partnership
zal het aan haar ter beschikking gestelde eigen en vreemd vermogen aanwenden
als storting op aandelen in een Amerikaanse overnameholding die een Amerikaanse
werkmaatschappij zal verwerven. In de Verenigde Staten van Amerika (VS) zal
het General partnership aangemerkt worden als entiteit voor belastingdoeleinden.
De overnameholding en de werkmaatschappij zullen met de partnership worden
geconsolideerd. De rente over het aan de partnership ter beschikking gestelde
vreemde vermogen komt hierdoor in de VS in aftrek. Op het niveau van de Luxemburgse
vennootschappen – de partners van de partnership – is door de
transparantie van de partnership naar Luxemburgs fiscaal recht sprake van
een rechtstreekse deelneming in de Amerikaanse overnameholding. Gevraagd is
te bevestigen dat op grond van artikel 13, tweede lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969, de deelnemingsvrijstelling van toepassing is. Geoordeeld is dat sprake
is van ongewenste fiscale grensverkenning, nu de structuur gericht is op het
in Nederland verkrijgen van vrijstelling van winst waarbij geen rekening wordt
gehouden met rente die in Luxemburg niet wordt belast (brutovrijstelling),
terwijl in de VS een resultaat onder aftrek van rente in de heffing wordt
betrokken (nettobelastingheffing).7. Het Luxemburgse scheepvaartregime, dat recht geeft op een off shore
investeringsaftrek, is aangemerkt als een bijzonder regime in de zin van artikel
13g van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.8. De deelnemingsvrijstelling is niet van toepassing in een geval waarbij
het gehele belang van het aandelenpakket niet bij de BV berust. In dit geval
was er sprake van een call-optie (het recht om op termijn een bepaald pakket
aandelen te mogen kopen) in combinatie met het schrijven van een putoptie
(de verplichting om op termijn een bepaald pakket aandelen te kopen).9. Verzoek om toepassing van de deelnemingsvrijstelling op grond van artikel
13g van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 voor een Ierse IFSC-vennootschap.
Dit regime is aangemerkt als een bijzonder regime in de zin van artikel 13g.10. Verzoek om toepassing van de deelnemingsvrijstelling voor een naar
Oostenrijks recht opgericht lichaam. De enige activiteit van dat lichaam was
het houden van aandelen in een vennootschap gevestigd te Gibraltar. Die vennootschap
hield zich bezig met beleggen. Zekerheid vooraf wordt geweigerd ten aanzien
van de kwalificatie van een aandelenbelang in een vennootschap die enkel als
tussenschakel dient bij beleggingen.11. De deelnemingsvrijstelling is niet van toepassing verklaart ten aanzien
van een belang van minder dan 5% in een buitenlandse vennootschap gehouden
door een Nederlandse tussenhoudster die als enige activiteit heeft het houden
van aandelen.12. Een natuurlijke persoon bezit alle aandelen in een Nederlandse BV.
De BV bezit een minderheidsbelang in een buitenlands lichaam. Nu bij de BV
zelf geen blijk is gegeven van betrokkenheid bij het buitenlands lichaam op
bestuurlijk, beleidsvormend of financieel gebied is geen zekerheid vooraf
gegeven over toepassing van de deelnemingsvrijstelling. Een dergelijk belang
wordt in deze situatie als belegging aangemerkt. 13. Een Nederlandse BV verkrijgt een belang van ongeveer 5% in de (beursgenoteerde)
grootmoedermaatschappij. De aandelen zullen worden gebruikt als koopsom om
een minderheidsaandeelhouder in een verbonden lichaam (een dochter van de
grootmoeder) uit te kopen. Geen zekerheid vooraf is vooraf gegeven over de
toepassing van de deelnemingsvrijstelling bij de BV op het belang in de grootmoeder.
Twee overwegingen spelen daarbij een rol. Ten eerste leidt (middellijke) inkoop
in beginsel tot amortisatie. Ten tweede was onzeker of het belang groter zou
zijn dan 5%. Wel is bevestigd dat voor de verkrijgingsprijs van de aandelen
in het verbonden lichaam de aankoopprijs van de aandelen in de grootmoeder
kan gelden, onder de voorwaarde dat eventueel te veel aangekochte aandelen
in de grootmoeder direct na de verwerving van het belang in het verbonden
lichaam worden verkocht. De verkoopprijs daarvan komt in mindering op de verkrijgingsprijs.14. Verzoek om te verklaren dat voor een buitenlandse vennootschap sprake
is van een onderneming in de zin van artikel 17 van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 juncto de artikelen 49, eerste lid, letter b en 49, eerste lid, letter
c, ten 4e waartoe de aandelen in een Nederlandse vennootschap behoren. In
dit geval bestond onvoldoende duidelijkheid ten aanzien van de feiten en omstandigheden.15. Verzoek om te bevestigen dat een naar Nederlands recht opgericht lichaam
met de feitelijke vestigingsplaats in een verdragsland op grond van het Verdrag
ter voorkoming van dubbele belasting dat gesloten is met dat verdragsland,
in dat land is gevestigd1.16. Verzoek om te bevestigen dat sprake is van een vaste inrichting in
Ierland. Een naar Nederlands recht opgerichte BV huurt in Ierland een internetserver,
die ter beschikking staat van derden. In dit geval kon niet worden bevestigd
dat sprake is van een vaste inrichting in Ierland.17. Verzoek om Cumulatief preferent aandelenkapitaal (vaste rente en geen
deelname in de overige winsten) fiscaal als vreemd vermogen te behandelen,
is niet gehonoreerd.18. Een Nederlandse BV wordt als overnamevehikel voor Europese acquisities
gebruikt. De aandelen van de BV, die in handen zijn van buitenlandse personen
worden vervreemd aan een Deense houdstermaatschappij met als doel de heffing
van dividendbelasting te voorkomen. Er is geen zekerheid vooraf verleend over
vraag of inhouding van dividendbelasting achterwege kan blijven ten aanzien
van uitkeringen van dividend aan de Deense houdstermaatschappij.B.Standpuntbepalingen inzake vragen die zijn opgekomen bij de behandeling
van verzoeken om zekerheid vooraf.1. Voor de toepassing van een cost-plusruling kan een afdrachtvermindering
voor speur- en ontwikkelingswerk in de loonbelasting (S&O-regeling), gezien
het causale verband met het loon respectievelijk de loonkosten, in mindering
worden gebracht op de loonkosten en daarmee op de kostengrondslag voor de
cost-plusmethode.2. Voor de toepassing van een cost-plusruling kan een bijdrage op grond
van de investeringspremieregeling (IPR-regeling) in mindering worden gebracht
op de desbetreffende investeringen, waardoor de afschrijving
op deze activa wordt verminderd en zo de grondslag voor de costplus methode
wordt verlaagd.3. Bij de toepassing van de cost-plusmethode kan de bronbelasting die
de vennootschap verschuldigd is ter zake van de aan haar door de moedervennootschap
vergoede kosten (plus opslag) ter zake van verrichte diensten, buiten de grondslag
blijven. De afspraak is uit praktisch oogpunt gemaakt; het alternatief zou
zijn een repeterende vermenigvuldiging van de bronbelasting in de cost-plusgrondslag.4. Alle kosten van aandelenopties voor personeelsleden behoren tot de
personeelskosten en dienen dus tot de kostengrondslag te worden gerekend voor
de toepassing van de cost-plusmethode.5. Voor de toepassing van een financieringsruling dienen de voorwaarden
van de in- en uitgaande leningen gelijk te zijn. Indien aan de ingaande lening
warrants verbonden zijn, heeft de vennootschap de uitgaande lening de facto
gedeeltelijk met eigen vermogen gefinancierd. In dit geval kan geen ruling
worden verkregen.6. Indien bij een licentie-doorstroom-overeenkomst één totaalbedrag
is overeengekomen (lumpsum) dient, ook als de betaling in termijnen plaatsvindt,
het vaste percentage van 6 te worden toegepast overeenkomstig de modelruling
voor licentieactiviteiten.7. Voor licentieovereenkomsten inzake langer lopende filmrechten, die
blijvend en regelmatig opbrengst genereren, is ook een vaste vergoeding van
6% van toepassing.8. Indien vergoedingen volgens een verdrag ter voorkoming van dubbele
belasting als royalty worden aangemerkt kan daarvoor bij de toepassing van
de royaltydoorstroomruling worden aangesloten.9. Voor een financieringsvennootschap die zich in een niet-verdragsland
bevindt wordt geen zekerheid verstrekt ten aanzien van de deelnemingsvrijstelling,
aangezien beperkte mogelijkheden ten aanzien van inlichtinguitwisseling bestaan.10. Voor de toepassing van de vreemd vermogen-eis van 20% van artikel
2a, eerste lid, onderdeel b, van de Uitvoeringsbeschikking vennootschapsbelasting
1971, dient vreemd vermogen ook formeel door het financieringslichaam te worden
aangetrokken. Vermogen dat door gelieerde groepsmaatschappijen is aangetrokken,
maar materieel voor rekening en risico van het financieringslichaam komt,
wordt niet feitelijk van derden aangetrokken, zoals de bepaling eist. Voor
de beoordeling of het financieringslichaam voldoende zelfstandig is (art.
2a, eerste lid, onderdeel d) wordt met dit vreemd vermogen wel rekening gehouden.11. Verzoek om toepassing van de deelnemingsvrijstelling voor een buitenlandse
captive insurance vennootschap. Er is geen zekerheid gegeven omdat sprake
was van «fronting». Hiervan is sprake ingeval een derde verzekeringsmaatschappij
wordt ingeschakeld om de verzekeringspremies van het concern in ontvangst
te nemen en geheel of gedeeltelijk door te stoten naar de gelieerde captive
insurance vennootschap.12. Een Nederlandse BV verricht in Zwitserland hulp- en ondersteunende
activiteiten voor andere groepsmaatschappijen. Op grond van het Verdrag ter
voorkoming van dubbele belasting tussen Nederland en Zwitserland
kan deze activiteit niet als vaste inrichting van de BV worden aangemerkt,
aangezien hulpen ondersteunende activiteiten niet als handels-, nijverheidsof
handwerksactiviteiten worden gezien (artikel 4, eerste lid, van het belastingverdrag).13. Een ruling wordt alleen afgegeven indien belanghebbende duidelijkheid
wenst te verschaffen over de uiteindelijk gerechtigden aan de «top»
van het concern, aangezien zonder deze duidelijkheid strijd met goede trouw
jegens verdragspartners kan ontstaan.C.In mijn eerder genoemde notitie aan de Tweede Kamer heb ik benadrukt dat
binnen de kaders van wet, jurisprudentie en beleid en met inachtneming van
de goede trouw jegens de verdragspartners, een open systeem van afspraken
vooraf kan ontstaan, dat mogelijkheden biedt voor een individuele benadering.
Waar standaardwerk voldoet, kan worden volstaan met de toepassing van de standaardrulings.
Voor overige gevallen wordt een individuele benadering gevolgd. Hieronder
volgt een overzicht van de in dit kader genomen beslissingen over de periode
1999 tot en met medio september 2000.Situaties gebaseerd op de cost-plusruling1. Alle aandelen in een Nederlandse BV worden gehouden door een naar Nederlands
recht opgerichte CV die zelf geen bedrijfsmatige activiteiten in Nederland
uitvoert. De partners van de CV zijn buiten Nederland gevestigd. Het concern
als geheel houdt zich bezig met de ontwikkeling, productie, verkoop en distributie
van amusementssoftware. CV treedt op als principaal voor Europese verkopen.
De verkopen geschieden door de in de diverse landen gevestigde groepsmaatschappijen.
De verkopen worden geleid via de Nederlandse vennootschap op basis van back
to back contracten. De jaarlijkse belastbare winst van de BV ter zake van
de distributieactiviteiten binnen concern kan worden gebaseerd op een percentage
van de omzet (resale-minus-ruling) met als minimum een percentage van de kosten
(cost-plus-ruling). De grondslag voor de bodemcostplus is exclusief de inkoopprijs
van de verkochte goederen. Het resale-minuspercentage bedraagt 1% van de buiten
Nederland gerealiseerde omzet. Voorzover de omzet hoger is dan honderd miljoen
gulden bedraagt het percentage 0,5%. Het cost-plus-percentage bedraagt 5%.2. Een Nederlandse BV gaat functioneren als speciale dienstverlener bij
financieringstransacties. Er is sprake van een zogenoemde securitisatiestructuur.
De aandelen van BV worden gehouden door een stichting die op geen enkele wijze
gelieerd is aan de emittent van de obligaties of de schuldbewijshouders. Een
financiële instelling arrangeert de overname door BV van obligaties die
uitstaan bij een derde partij. De gelden om de obligaties te kunnen verwerven
zullen door BV. worden verkregen door het uitgeven van schuldbewijzen aan
buitenlandse institutionele beleggers. Zowel de obligaties als de schuldbewijzen
luiden in Euro's. Ook verder zijn de voorwaarden van de obligaties en schuldbewijzen
identiek. Tussen partijen is overeengekomen dat BV een zo gering mogelijke
aansprakelijkheid voor de obligaties en schuldbewijzen heeft, nu de schuldbewijshouders
zich voor de uitwinning van de schulden slechts tot BV zullen wenden voorzover
dat kan door uitwinning van de aan hen verpande obligaties. Vastgesteld is
dat BV op geen enkele wijze gelieerd is aan de emittent van de obligaties
noch aan de schuldbewijshouders en dat BV feitelijk geen partij is bij de
in- en/of uitgeleende gelden. Oftewel, BV oefent de functie uit
van dienstverlener, waarbij de dienst bestaat uit het ervoor zorgen dat de
genoemde obligaties omgezet worden in schuldbewijzen die kunnen worden verhandeld
op de internationale kapitaalmarkten. Deze functie kan beloond worden door
een winstopslag te rapporteren van 5% over alle kosten die verband houden
met de door belanghebbende verrichte activiteiten. Daarnaast wordt het standpunt
ingenomen dat de obligaties en schuldbewijzen belanghebbende niet aangaan.
Deze dienen dan ook niet voor te komen op de balans of resultatenrekening
van belanghebbende. Verder kan ook geen aanspraak gemaakt worden op een woonplaatsverklaring
in die zin dat de belastingdienst zal verklaren dat belanghebbende is gerechtigd
tot de obligaties en/of schuldbewijzen. De woonplaatsverklaring wordt geclausuleerd
ten aanzien van het beneficial ownership.3. Zekerheid vooraf is gevraagd voor een stichting die via een buitenlandse
bank zogenoemde Limited Recourse Collateralised Debt Obligation Notes uitgeeft.
Met de opbrengst van de Notes worden hoofdzakelijk in Euro gedenomineerde
non-investment grade debt obligations en enige in US $ gedenomineerde securities
aangeschaft. De directie over de stichting wordt volledig beheerst door de
buitenlandse bank. De stichting loopt geen enkel risico ten aanzien van de
met de opbrengst van de Notes aangeschafte activa. Gevraagd is om een ruling
in overeenstemming met de modelruling voor financieringsactiviteiten. Nu geen
sprake is van in- en doorlenen binnen concernverband en tevens op basis van
de samenhang van de contracten is geconstateerd dat de opbrengst van de aangeschafte
activa de stichting niet aangaan is een cost-plus (5%) ruling afgeven voor
administratieve dienstverlening. Tevens is aangegeven dat indien de stichting
een woonplaatsverklaring vraagt om eventuele buitenlandse bronheffingen te
doen verminderen deze niet, dan wel geclausuleerd wordt afgegeven nu de stichting
niet beschouwd kan worden als de uiteindelijk gerechtigde tot de geldsommen.
In verband daarmee kunnen ook geen buitenlandse bronheffingen kunnen worden
verrekend.Situaties gebaseerd op de financieringsruling4. In- en uitlenen binnen concernverband, waarbij is overeengekomen dat
de schuld op enig moment kan worden omgezet in aandelenkapitaal en de corresponderende
vordering op enig moment wordt omgezet in een deelneming. Tot het moment waarop
één van de omzettingen heeft plaatsgevonden is sprake van een
lening en is – mits geen valuta/debiteuren-risico aanwezig is –
het beleid inzake financieringsrulling van toepassing.5. Inkomen en uitgaande leningen waarvan de rente op de hoofdsom in en
uit winstafhankelijk is. De leningen o/g en u/g staan bij voortduring tegenover
elkaar. Omdat er daardoor geen winstdelendheid ten aanzien van de winst van
de vennootschap bestaat, is er een standaard doorstroomruling afgegeven.6. Een Nederlandse BV is opgericht door een buitenlandse investment bank.
De aandelen in BV worden door diverse (buitenlandse) partijen gehouden. Aan
BV is door een bankensyndicaat een kortlopende 12 maandslening verstrekt.
Met de verkregen middelen koopt BV een belang in een buitenlandse onderneming
van een aan haar moedermaatschappij gelieerde vennootschap. Tegelijkertijd
vestigt BV ten behoeve van één van haar moedermaatschappijen
een call optie op het belang in de buitenlandse onderneming. De uitoefentermijn
is eveneens gesteld op 12 maanden. De voorwaarden van de call
optie zijn zodanig dat BV bij uitoefening van de optie de aankoopprijs van
de onderneming plus de verschuldigde interest op de lening en eventueel door
haar te maken kosten verkrijgt. Daarnaast kan de optiehouder BV verplichten
het belang in de onderneming te vervreemden waarbij een eventuele meerwaarde
(na aftrek van eerder genoemde interest en kosten) aan de optiehouder toekomt.
Tevens heeft BV met een aan de betreffende moedermaatschappij verbonden lichaam
een zogenoemde «Contract of Differences» gesloten. Op basis van
dit (kostenloze) contract zal BV ten allen tijde schadeloos worden gesteld
voor een eventuele vermindering van de waarde van de buitenlandse onderneming
en door BV in de tussenliggende tijd te maken kosten. Op basis van het samenstel
van contracten is geconcludeerd dat BV een verzekerde financieringstransactie
is aangegaan. Hiervoor is een standaard financieringsruling afgegeven.Situaties gebaseerd op rulings voor licentieactiviteiten7. Er is een royaltyruling afgegeven voor een eenmalige betaling ter zake
van het gebruik van en onderhoud van software. Het lump-sum percentage van
6 is van toepassing.Situaties gebaseerd op houdsterrulings8. Twee buitenlandse concerns houden ieder 15% van de aandelen in een
Japanse vennootschap via twee Nederlandse vennootschappen. De economische
eigendom van deze aandelen in de Japanse vennootschap is in handen van een
gemeenschappelijke joint venture vennootschap in Nederland. Gezien het arrest
van de Hoge Raad BNB 1986/118 is voor de joint venture vennootschap zekerheid
gegeven over de toepassing van de deelnemingsvrijstelling. Als voorwaarde
is in de ruling opgenomen dat Japan wordt geïnformeerd over de structuur
in Nederland.9. Verzoek om toepassing van de deelnemingsvrijstelling voor een actieve
Antilliaanse tussenhoudster, die op haar beurt de aandelen bezit van een niet-onderworpen
Ierse houdstervennootschap. Deze Ierse vennootschap bezit een belang in een
Portugese vennootschap die betrokken is bij een jointventure bouwproject.
Zekerheid vooraf is gegeven onder de volgende voorwaarden:– de activiteiten van het niet-onderworpen lichaam in de bedrijfskolom
dienen zich uitsluitend te beperken tot het houden van de aandelen in een
onderworpen werkmaatschappij. Er mag naast het houden van die aandelen geen
materiële onderneming door het niet-onderworpen lichaam worden gedreven
en er mag verder geen inkomensgenererend vermogen in het niet-onderworpen
lichaam aanwezig zijn;– bij de uiteindelijke werkmaatschappij in de bedrijfskolom is sprake
van onderworpenheid aan een belasting naar winst, zoals bedoeld in artikel
13, tweede lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969;– de jaarstukken van het niet-onderworpen lichaam dienen jaarlijks
bij de aangifte vennootschapsbelasting van de Nederlandse vennootschap te
worden gevoegd;– de tussengeschoven onderworpen Antilliaanse vennootschap dient
feitelijk gevestigd te zijn in het land waar zij zegt onderworpen te zijn.
Een en ander dient naar omstandigheden te worden beoordeeld, maar zal door
de inspecteur vooraf niet nader kunnen en worden ingevuld. 10. Er is zekerheid verstrekt aan een Nederlandse BV voor de toepassing
van de deelnemingsvrijstelling ten aanzien van een Amerikaanse LLC, die houdster
is van 4 actieve buitenlandse vennootschappen. In het verzoek is vermeld dat
deze LLC zal worden geliquideerd, omdat deze geen functie heeft. De zekerheid
is verstrekt onder de volgende voorwaarden:– de zekerheid geldt voor een periode van maximaal zes maanden:
in die periode dient de LLC uit de structuur te zijn verdwenen, zodat de aandelen
van de 4 actieve buitenlandse deelnemingen rechtstreeks door de Nederlandse
BV worden gehouden;– de buitenlandse deelnemingen zijn feitelijk onderworpen aan een
belasting naar de winst, zoals bedoeld in artikel 13, tweede lid, van de Wet
op de vennootschapsbelasting 1969;– de jaarstukken van de LLC dienen bij de aangifte vennootschapsbelasting
van de BV te worden gevoegd;– de activiteiten van de LLC dienen zich uitsluitend te beperken
tot het houden van de aandelen in de buitenlandse deelnemingen. Naast het
houden van die aandelen wordt geen materiële onderneming gedreven en
is geen inkomensgenererend vermogen aanwezig. Dit betekent onder meer dat
ontvangen dividenden direct worden (door-) uitgekeerd;– de reden voor het tussenschuiven van de LLC is niet ingegeven
door overwegende mate fiscale motieven, in die zin dat hiermee in het buitenland
belasting wordt ontgaan.11. Joint venture-partners willen door middel van een Nederlandse BV ondernemingsactiviteiten
in Nederland gaan verrichten. Het belang in de BV wordt gehouden door een
Amerikaanse LLC. Ter zake is bevestigd dat overeenkomstig het besluit van
de staatssecretaris van Financiën van 18 september 1997, nr. DGO 97–00 417,
de partners verdragsbescherming genieten indien zij ook zelf kwalificeren
voor verdragstoepassing. De BV participeert ook in een Amerikaanse LLC. Nu
de resultaten van die LLC in de Amerikaanse winstbelasting worden betrokken
bij de joint venture-partners is de deelnemingsvrijstelling op de participatie
van toepassing verklaard (deze LLC wordt naar Nederlands recht als een zelfstandig
belastingplichtig lichaam beschouwd).12. Er is zekerheid vooraf verleend inzake de toepassing van de deelnemingsvrijstelling
voor een Zwitserse GmbH met een Oostenrijkse deelneming die een vaste inrichting
in Zwitserland heeft. De Oostenrijkse vennootschap heeft een lening verstrekt
aan een overnameholding in het Verenigd Koninkrijk (VK), welke lening aan
de vaste inrichting in Zwitserland is gealloceerd. In Zwitserland is een ruling
verkregen. Als voorwaarde is gesteld dat de Zwitserse ruling moet worden overgelegd
en dat de fiscus van het VK wordt geïnformeerd over het bestaan van de
Zwitserse vaste inrichting en de daaraan gealloceerde vordering op de overnameholding
in het VK.13. Een Nederlandse BV fungeert als zogenoemde «capital venture»-maatschappij.
De BV bezit minderheidsbelangen in enkele specifiek genoemde actieve werkmaatschappijen.
De genoemde belangen zijn allen groter dan 5%. Er is sprake van bestuurlijke
betrokkenheid bij de gehouden participaties. De kosten daarvan worden door
BV met een winstopslag doorbelast aan de participaties. Bevestigd is dat de
betreffende belangen niet als voorraad of belegging worden gehouden. Als aanvullende
voorwaarde is gesteld dat alle kosten die gemaakt worden door de BV in het
kader van het zoeken en analysen van mogelijke nieuwe acquisities als kosten
zullen worden aangemerkt in de zin van art. 13, eerste lid, van
de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.14. Verzoek om toepassing van de deelnemingsvrijstelling voor een onder
de Nederlandse BV tussen geschoven houdstermaatschappij (Isle of Man) voor
captive-insurance maatschappijen. Het betreft een «aangeklede»
houdstervennootschap. Door middel van ingehuurde arbeid wordt toezicht gehouden
op de onderliggende deelnemingen. Twee van die deelnemingen (kleindochters)
zijn niet onderworpenen vennootschappen. De werkzaamheden van de kleindochters
zijn als actief (ondernemen) te bestempelen. Onder de tussenhoudster hangen
ook wel onderworpen deelnemingen. Zekerheid vooraf is verstrekt onder de volgende
voorwaarden:– de voordelen uit de (her-)verzekeringsactiviteiten van de captives
dienen geheel of gedeeltelijk terug te vloeien naar de vennootschappen van
de groep die hun risico's hebben verzekerd door een korting te verlenen op
de te betalen verzekeringspremies; de door de groepsvennootschappen betaalde
premies dienen «at arm's length» te zijn;– bij de aangiften vennootschapsbelasting van de BV zullen (jaarlijks)
de jaarstukken van de captives worden gevoegd;– de «Isle of Man»-houdstermaatschappij en de daaronder
hangende houdstermaatschappij mogen geen «passive income» genieten,
behoudens terzake van het aandelenbezit in de dochtervennootschappen.15. Er is zekerheid vooraf verstrekt aan een in Nederland gevestigde BV
voor de toepassing van de deelnemingsvrijstelling op door de vennootschap
gehouden aandelen (rechtstreeks, danwel via een besloten commanditaire vennootschap
waarin de vennootschap als enig beherend vennoot optreedt) in startende internetbedrijven.
De vennootschap beschikt in Nederland over een voor de functie toegerust kantoor
en personeel. Voor de ten aanzien van de dochtervennootschappen verrichte
managementactiviteiten is een cost-plusruling afgegeven, met een winstopslag
van 10%. De in de commanditaire vennootschap aangehouden belangen bedragen
altijd meer dan 5%. De zekerheid is tevens verstrekt voor (na toerekening
aan de diverse vennoten in de commanditaire vennootschap) gehouden belangen
van minder dan 5%. Ten aanzien van de commanditaire vennoten in de besloten
commanditaire vennootschap (naar buitenlands recht opgerichte lichamen gevestigd
in een land waarmee Nederland een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting
heeft gesloten en gezien de rechtsvorm op grond van artikel 3 van de Wet op
de vennootschapsbelasting 1969 in beginsel als buitenlands belastingplichtige
aan te merken) is vastgelegd dat, indien sprake mocht zijn van buitenlandse
belastingplicht, de aan de te constateren vaste inrichting toe te rekenen
aandelen niet als belegging worden gehouden.Overige situaties16. Een naar Nederlands recht opgerichte B.V. houdt een 100% deelneming
in een Belgische S.A. die zich bezighoudt met verkoopactiviteiten. De aandeelhouder
van B.V. is een Zwitserse S.A. Zekerheid vooraf is gegeven dat de anti-misbruikbepaling
in artikel 9, tweede lid, van het belastingverdrag met Zwitserland in dit
geval niet van toepassing is. Genoemd artikel is geschreven voor de situatie
dat vanuit Nederlands dan wel Zwitsers perspectief een Zwitserse respectievelijk
een Nederlandse vennootschap op grond van overwegend fiscale
motieven wordt tussengeschoven. Een dergelijke situatie doet zich hier niet
voor.17. Een buitenlands internationaal opererend concern opent in Nederland
een bedrijfsvestiging in de vorm van een besloten commanditaire vennootschap.
Deze vestiging zal als hoofdkantoor van de nieuwe Europese activiteiten gaan
fungeren. De bedrijfsvoering in Nederland omvat de volledige aansturing van
de Europese activiteiten. De binnen het concern verantwoordelijke personen
voor de Europese activiteiten verrichten hun arbeid in en vanuit Nederland.
De commanditaire vennootschap bezit de aandelen van een nieuwe naar Nederlands
recht opgerichte en in Nederland gevestigde vennootschap die als houdster
optreedt voor de Europese deelnemingen. Nu er sprake is van een nieuwe activiteit
en geen sprake is van opgebouwde (winst)reserves is zekerheid vooraf verstrekt
ten aanzien van de toerekening van de aandelen in de Nederlandse houdster
aan de geconstateerde vaste inrichtingen van de buitenlandse vennoten, onder
de voorwaarde dat de commanditaire vennootschap over voldoende beslissingsbevoegdheid
beschikt ten aanzien van de eigen werkzaamheden, de werkzaamheden van de Nederlandse
houdster en de door deze houdster gehouden dochtermaatschappijen. Er dient
sprake te zijn van beduidend meer dan «day to day management»
van de onderneming. Tevens is vastgelegd dat op door de Nederlandse houdster
aan de commanditaire vennootschap uit te keren dividenden geen dividendbelasting
behoeft te worden ingehouden mits de deelnemingsvrijstelling van toepassing
is. Vorderingen en schulden van de vennoten in de commanditaire vennootschap
op de Nederlandse activiteiten van het concern zijn toerekenbaar aan het vermogen
van de commanditaire vennootschap en behoren aldus tot de vaste inrichting
van de betreffende vennoten. Voor de hoofdkantooractiviteiten is een cost-plus
10% afgesproken onder de gebruikelijke voorwaarden voor cost-plus-rulings.18. Zekerheid is verstrekt over de in Zwitserland verrichte concernfinancieringsactiviteiten
van een naar Nederlands recht opgerichte en in Nederland gevestigde vennootschap
die behoort tot een internationaal opererend concern. De in Zwitserland verrichte
activiteiten zijn na uitgebreide feitelijke toetsing aangemerkt als vallende
binnen de criteria als opgenomen in artikel 2a sub 1 (a), (d) en (e) Uitvoeringsbeschikking
vennootschapsbelasting 1971, en zodoende aangemerkt als zogenoemde actieve
financieringswerkzaamheden in de zin van artikel 10, sub 2 van het Besluit
voorkoming dubbele belasting 1989 juncto artikel 13, tweede lid, laatste volzin
van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969. Voor de in Nederland verrichte
ondersteunende activiteiten (die niet zijn aan te merken als de leiding over
de financieringsactiviteit, maar wel als een onderneming in de zin van het
verdrag met Zwitserland) is een cost-plus 10% over de aan de Nederlandse activiteit
toerekenbare kosten overeengekomen. De Nederlandse vennootschap treedt tevens
op als houdstermaatschappij. In verband daarmee is bepaald dat eventueel door
de vennootschap aangehouden overnamekassen aan het hoofdhuis moeten worden
toegerekend. De ruling is afgegeven voor een periode van vier jaar met een,
in afwijking van de modelrulings opgenomen verlengingsmogelijkheid van twee
jaar met het oog op een evaluatie van de ruling. Bijlage 5 bij de brief van 20 november 2000 aan de Tweede Kamer«BV1/BV2»-structuren – geen zekerheid
vooraf1. InleidingBij de Belastingdienst Grote Ondernemingen te Rotterdam zijn rulingverzoeken
ingediend ten aanzien van zogenoemde «BV1/BV2»-structuren. Onderkend
is dat implementatie van deze structuren leidt tot een niet meer te rechtvaardigen
concurrentievoordeel voor de Amerikaanse concerns die gebruik maken van deze
structuren.Bij «BV1/BV2»-structuren gaat het om de volgende situatie.
Het betrokken Amerikaanse lichaam financiert de overname of reorganisatie
met extern aangetrokken vreemd vermogen. Dit vermogen wordt vervolgens via
twee Nederlandse vennootschappen (BV1 en BV2) die behoren tot een fiscale
eenheid doorgeleid naar de houdstervennootschap in het land waar de overname
plaatsvindt. Allereerst wordt het geld door het Amerikaanse lichaam doorgeleend
aan haar 100% dochtermaatschappij BV1. BV1 brengt het geld als eigen vermogen
in, in haar 100% dochtermaatschappij BV2, die het geld vervolgens doorleent
aan de houdstervennootschap in het land waar de overname plaatsvindt. Vanuit
Nederlands perspectief is sprake in- en uitlenen van gelden (BV1 en BV2 vormen
een fiscale eenheid, waardoor er fiscaal maar één lichaam is).
In de Verenigde Staten wordt op basis van de zogenoemde Entity classification
rules («check-the-box»-regulations) de keuze gemaakt om BV1 als
transparant lichaam aan te merken. Vanuit Amerikaans perspectief is er dan
sprake van een met eigen vermogen gefinancierde deelneming in BV2. Aangezien
BV2 de door haar ontvangen rentebaten niet als dividend uitkeert aan BV1 zal
vanuit Amerikaans perspectief niets worden ontvangen en dus geen heffing plaatsvinden.
Per saldo leidt deze structuur ertoe dat de rente aftrekbaar is bij de houdstervennootschap
in het land waarin de overname plaats vindt en de heffing in de Verenigde
Staten (oneindig) kan worden uitgesteld.In verband met het voorgaande is vandaag een besluit gepubliceerd waarin
is neergelegd dat het meewerken aan structuren die dergelijk belangrijke concurrentienadelen
kunnen opleveren voor niet-Amerikaanse concerns in strijd wordt geacht met
de goede trouw die Nederland verschuldigd is jegens haar verdragspartners.
Om deze reden zullen verzoeken om zekerheid vooraf ten aanzien van de hiervoor
genoemde structuren niet (langer) in behandeling worden genomen. De letterlijke
tekst van het besluit is hierna opgenomen in paragraaf 2.2. Besluit inzake toepassing van rulingbeleid ten aanzien
van BV1/BV2 structurenDe tekst van het vandaag gepubliceerde besluit luidt:DIRECTIE INTERNATIONALE FISCALE ZAKENBesluit van 20 november 2000, nr. IFZ 2000/1292MDe directeur-generaal voor Fiscale Zaken deelt namens de Staatssecretaris
van Financiën het volgende mede.Voor zeer aanzienlijke bedragen is zekerheid vooraf gevraagd ten aanzien
van de fiscale consequenties van overnames en reorganisaties in Europa door
het Amerikaanse bedrijfsleven. De structuur is zodanig vorm gegeven dat het
betrokken Amerikaanse lichaam een overname of reorganisatie financiert
met extern aangetrokken vreemd vermogen. Dit vermogen wordt volgens de volgende
structuur doorgesluisd naar de houdstervennootschap in het land waar de overname
plaatsvindt. Allereerst wordt het geld door het Amerikaanse lichaam doorgeleend
aan haar 100% dochtermaatschappij BV1. BV1 brengt het geld als eigen vermogen
in, in haar 100% dochtermaatschappij BV2. BV2 leent het geld vervolgens uit
aan de houdstervennootschap in het land waar de overname plaatsvindt. Tussen
BV1 en BV2 wordt in Nederland een fiscale eenheid aangevraagd. Binnen deze
fiscale eenheid valt de rentebate van BV2 nagenoeg geheel weg tegen de rentelast
van BV1. Er wordt een doorstroomfinancieringsruling gevraagd ter bepaling
van het verschil tussen het rentepercentage op de ingeleende gelden en het
rentepercentage op de uitgeleende gelden dat als winst in Nederland moet worden
aangegeven. Ook wordt zekerheid vooraf gevraagd ten aanzien van de kapitaalsbelastingconsequenties.
Op grond van geldende wetgeving in de Verenigde Staten (de zogenoemde Entity
classification rules: check-the-box-regulations) bestaat in de Verenigde Staten
de keuze om BV1 als transparant lichaam te laten aanmerken voor de wetstoepassing
in de Verenigde Staten. Als BV1 als transparant lichaam wordt gekwalificeerd,
dan wordt in de Verenigde Staten alleen de met eigen vermogen gefinancierde
deelneming in BV2 herkend. In Nederland wordt een besloten vennootschap altijd
als een niet transparant lichaam gekwalificeerd. Dit kwalificatieverschil
leidt er bij de voorgelegde structuren toe dat in de Verenigde Staten geen
belasting wordt geheven over de rente die het Amerikaanse lichaam (vanuit
Nederlands perspectief) geniet zolang BV2 de door haar ontvangen rentebaten
niet als dividend uitkeert aan BV1. Het uitkeren van dividend kan door het
concern zo lang als gewenst is worden uitgesteld. In het land waar de overname
of de reorganisatie plaatsvindt, vindt renteaftrek plaats tegen het aldaar
geldende tarief voor de vennootschapsbelasting. Indien de hiervoor beschreven
structuren zouden worden geïmplementeerd, dan leidt dit tot een verslechtering
van de concurrentiepositie van het Nederlandse en het niet-Amerikaanse bedrijfsleven.
De effectieve belastingdruk voor Amerikaanse concerns over de in Europa behaalde
winsten is door de gebruikmaking van de constructie namelijk veel lager dan
voor niet-Amerikaanse concerns.Gezien de negatieve effecten van de voorgelegde structuren op de concurrentiepositie
van het niet-Amerikaanse bedrijfsleven is na ampele overweging de conclusie
getrokken dat het verstrekken van zekerheid vooraf ten aanzien van deze structuren
in strijd geacht moet worden met de goede trouw die Nederland jegens haar
verdragspartners verschuldigd is. Nadat in eerste instantie in een enkel geval
zekerheid vooraf is verstrekt (zie publicatie afwijkende rulings in o.a. Fiscaal
Up to Date d.d. 7 december 1999) is op basis van dit voortschrijdende inzicht
besloten rulingverzoeken die betrekking hebben op BV1/BV2 structuren niet
meer in behandeling te nemen. Ook zonder zekerheid vooraf kunnen de betrokken
concerns echter tot implementatie van structuren overgaan en het op een definitieve
beoordeling door de rechter te laten aankomen. Nederland heeft daarom het
probleem onder de aandacht gebracht van de Verenigde Staten. Tevens wordt
op dit moment bestudeerd of er via een wetswijziging in Nederland mogelijkheden
zijn om implementatie van deze en soortgelijke structuren via Nederland onmogelijk
te maken. Indien dit resulteert in een wetsvoorstel, dan zal daarbij tevens
worden voorgesteld om geen overgangsrecht op te nemen voor structuren die
na de datum van dagtekening van dit besluit worden geïmplementeerd.XNoot1Het moet gaan om een investering van meer dan 10 miljoen gulden.XNoot1In één geval is voor de activiteiten van de BV is een cost-plus-ruling
afgegeven met een winstopslag van 5%. Tevens is in dat geval het standpunt
ingenomen dat voor verdragstoepassing dividenden van JW niet worden betaald
aan een inwoner van Nederland in de zin van artikel 11, eerste lid, van het
belastingverdrag met Japan. Een eventuele vermogenswinst op de aandelen zal
evenmin aangemerkt worden als een voordeel verkregen door een inwoner van
Nederland in de zin van artikel 14, vierde lid, van het genoemde belastingverdrag,
uiteraard tenzij deze opkomt aan de juridische eigenaar in samenhang met de
juridische eigendom.XNoot1In één individueel geval is wel een dergelijke ruling afgegeven. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27505-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl