Beleidsplan Nederlandse Politie 1999-2002; Brief minister over particulier toezicht in het publieke domein, de inzet van vrijwilligers en doorberekening van politiekosten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26345, nr. 51

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26345 nr. 51

18-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Gemeentelijke heffingsbevoegdheden1.1 Gebruiks- en genotsrechten1.2 VermakelijkhedenretributieDe bevoegdheid tot het heffen van een vermakelijkhedenretributieLokale uitwerking van de heffingsbevoegdheid2. Het «inhuren» van extra politietoezicht
en aanscherping van het heffingeninstrumentarium3. De verantwoordelijkheid van de organisator van een
evenement en de bevoegdheid van de burgemeester om voorschriften te stellen
of een evenement te verbieden3.1 Inleiding3.2 De grondslag voor het opleggen van voorschriften3.3 Vergunningvoorschriften en weigering van de vergunning3.4 Handhaving en sanctiesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26345Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 345Beleidsplan Nederlandse Politie 1999–2002nr. 51BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDe Haag, 18 december 2000Tijdens het algemeen overleg op 14 november jl. over particulier toezicht
in het publieke domein, de inzet van vrijwilligers bij evenementen en doorberekening
van politiekosten, heb ik toegezegd u nader te informeren over:– de mogelijkheden om kosten die de gemeente maakt ten behoeve van
een evenement via een heffing, leges of retributie bij de organisator van
het evenement in rekening te brengen en de vraag of aanscherping van dit instrumentarium
noodzakelijk is;– de vraag of de gemeente van de opbrengst van deze heffingen extra
politietoezicht kan «inhuren»;– de mogelijkheden van gemeenten om voorschriften aan de organisator
op te leggen met betrekking tot de maatregelen die de organisator van een
evenement dient te nemen ter bevordering van de veiligheid rondom het evenement;– de mogelijkheden van gemeenten om de naleving van deze voorschriften
af te dwingen dan wel de sancties die volgen op de niet-naleving van deze
voorschriften en de vraag of er in aanvulling op deze handhavings- en sanctiemogelijkheden
behoefte is aan de invoering van een mogelijkheid om een bestuurlijke boete
op te leggen.In deze brief wordt op deze onderwerpen ingegaan. In paragraaf 1
worden de huidige mogelijkheden besproken om kosten die de gemeente maakt
in rekening te brengen bij de organisator van een evenement. De mogelijkheden
van gemeenten om aanvullend politietoezicht «in te huren» en de
vraag of het bestaande heffingeninstrumentarium moet worden aangescherpt,
worden besproken in paragraaf 2. In paragraaf 3 ten slotte wordt
ingegaan op de voorschriften die in het kader van de handhaving van de openbare
orde aan de organisator van een evenement kunnen worden gesteld.Tevens zegde ik tijdens het genoemde algemeen overleg toe een inventarisatie
(typologie) te laten uitvoeren van arrangementen, waarbij particuliere beveiligingsorganisaties
zijn betrokken. Daarbij zal in relatie tot de in het Integraal
veiligheidprogramma (IVP) opgenomen voorwaarden worden onderzocht onder welke
voorwaarden particuliere beveiligingsorganisaties in het publieke domein worden
ingezet en of daaromtrent nadere regelgeving nodig is. Ik zal u over dit onderwerp
medio 2001 informeren.1. Gemeentelijke heffingsbevoegdhedenOp basis van artikel 229 van de Gemeentewet kunnen gemeenten rechten heffen
ter zake van:a) het gebruik overeenkomstig de bestemming van voor de openbare dienst
bestemde gemeentebezittingen of van voor de openbare dienst bestemde werken
of inrichtingen die bij de gemeente in beheer of onderhoud zijn («gebruiksrechten»);b) het genot van door of vanwege het gemeentebestuur verstrekte diensten
(«genotsrechten»);c) het geven van vermakelijkheden waarbij gebruik wordt gemaakt van door
of vanwege het gemeentebestuur tot stand gebrachte of in stand gehouden voorzieningen
of waarbij een bijzondere voorziening in de vorm van toezicht of anderszins
van de zijde van het gemeentebestuur getroffen wordt («vermakelijkhedenrechten
of vermakelijkhedenretributie»);1.1 Gebruiks- en genotsrechtenAls een gemeente op de veroorzaker kosten wil verhalen die zijn gemaakt
ten behoeve van een evenement dan zal dat, voor zover dat langs publiekrechtelijke
weg gebeurt, gebaseerd moeten worden op een van deze heffingsbevoegdheden.
Het alternatief is bekostiging uit de algemene middelen. De drie varianten
hebben gemeenschappelijk dat er sprake moet zijn van een concrete tegenprestatie
van de gemeente voor de te betalen rechten. In de praktijk kan daarbij gedacht
worden aan bijvoorbeeld het gebruik van een terrein, dat wil zeggen voor de
openbare dienst bestemde gemeentegrond (een gebruiksrecht), of het schoonmaken
van het terrein na afloop (een genotsrecht).Voor de gebruiks- en genotsrechten is van belang dat niet meer verhaald
kan worden dan de kosten die de gemeente heeft gemaakt (artikel 229b Gemeentewet).
Er mag geen winst worden gemaakt. Het gaat dan om kosten die direct of indirect
(overhead) kunnen worden toegerekend aan de desbetreffende
dienst. Niet verhaald kunnen worden kosten die verband houden met beleidsvoorbereiding,
handhaving, toezicht en controle en kosten verband houdend met inspraak-,
bezwaar- en beroepsprocedures. Onder «toezicht» moet hier worden
verstaan toezicht op de naleving van (vergunning)voorschriften. De enige uitzondering
hierop is de eerste controle of voldaan wordt aan de vergunningvoorwaarden.
Deze kosten kunnen via legesheffing worden verhaald. Tijdens het algemeen
overleg op 14 november jl. is meer in het bijzonder geïnformeerd in hoeverre
de mogelijkheid tot het heffen van leges een rol kan spelen bij het verhalen
van kosten op organisatoren van evenementen. De term leges komt als zodanig
in de Gemeentewet niet meer voor. In de praktijk zijn dat genotsrechten als
hierboven bedoeld onder b. In het geval van een vergunningaanvraag bijvoorbeeld
bestaat de dienst uit het in behandeling nemen van die vergunningaanvraag.
Dat betekent dat de leges ook kunnen worden geheven (al dan niet met korting)
als om welke reden dan ook de vergunning niet wordt verleend. Een ander gevolg
is echter dat ook uitsluitend kosten verhaald kunnen worden die verband houden
met het beoordelen van de vergunningaanvraag. Zoals al aangegeven kunnen dat
kosten zijn die verband houden met een eerste controle of voldaan is aan de
voorwaarden waaronder de vergunning wordt verleend. Latere controles
en het toezicht tijdens het evenement waarvoor een vergunning wordt gevraagd,
kunnen niet verhaald worden via de leges voor het behandelen van de vergunningaanvraag1.1.2 VermakelijkhedenretributieDe vermakelijkhedenretributie is bij wet van 24 december 1970 (Stb. 608)
in de plaats gekomen van de vermakelijkhedenbelasting. De regering zag destijds
geen redenen meer om deze bijzondere verbruiksbelasting te handhaven naast
de algemene verbruiksbelasting die toen werd geïntroduceerd (de onroerend-goedbelastingen).
Er moet sprake zijn van één of meer gemeentelijke voorzieningen
waarvoor een vergoeding wordt gevraagd, maar de gemeente hoeft niet aan te
kunnen tonen wat de kosten precies zijn, dus ook niet dat niet meer dan die
kosten worden verhaald. De wet maakt bovendien expliciet melding van een voorziening
in de vorm van toezicht, die heffing van vermakelijkhedenretributie kan rechtvaardigen.
Andere kosten die met evenementen verband houden zoals die hierboven al zijn
genoemd (gebruik en schoonmaken terrein) zouden hier ook in verwerkt kunnen
worden. Hieronder wordt meer uitgebreid ingegaan op de vermakelijkhedenretributie.De bevoegdheid tot het heffen van een vermakelijkhedenretributieDe bevoegdheid tot het heffen van een vermakelijkhedenretributie is opgenomen
in onderdeel c van het eerste lid van artikel 229 van de Gemeentewet. Om een
dergelijke retributie te kunnen heffen moet er ten eerste sprake zijn van
een vermakelijkheid. Dit begrip is in de wet niet gedefinieerd, maar gelet
op de wetsgeschiedenis mag er van worden uitgegaan dat dit hetzelfde begrip
vermakelijkheid is als bij de voormalige vermakelijkheidsbelasting –
die bij wet van 24 december 1970 (Stb. 608) is vervangen door de huidige regeling –
waaronder mede begrepen werd publieksevenementen.In de tweede plaats moet er sprake zijn van een gemeentelijke voorziening
als omschreven in artikel 229 («door of met medewerking van het gemeentebestuur
tot stand gebracht»). Met andere woorden: er moet sprake zijn van een
(eenmalig) evenement of permanente vermakelijkheid waarvoor de gemeente één
of meer voorzieningen moet treffen en dus kosten moet maken.Aangezien het vaak niet goed mogelijk is de kosten toe te rekenen aan
een bepaalde vermakelijkheid geldt niet de eis dat de retributie kostendekkend
moet zijn. Het kan bijvoorbeeld gaan om algemene kosten die mede ten behoeve
van de eigen inwoners worden gemaakt. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ongelimiteerd
kan worden geheven. Het blijft in principe gaan om vergoeding voor een bewezen
dienst, dus een zekere evenredigheid moet wel in acht genomen blijven worden.De belastingplichtige zal normaal gesproken de organisator zijn. De belastingplicht
ontstaat als het belastbare feit – dus het evenement of de vermakelijkheid –
zich voordoet. Het is denkbaar het belastbare feit te koppelen aan een bij
de APV verplicht gestelde vergunning voor een eenmalige of permanente vermakelijkheid.Als voorbeelden van kosten die langs de weg van de vermakelijkhedenretributie
kunnen worden geheven kunnen worden genoemd het schoonmaken van het evenemententerrein
en het treffen van infrastructurele voorzieningen, zoals een toegangsweg naar
een stadion die zwaarder en breder uitvalt dan wanneer dat stadion er niet
was geweest. Ook kan een retributie worden geheven als er sprake is van een
door de gemeente getroffen bijzondere voorziening in de vorm van toezicht. Lokale uitwerking van de heffingsbevoegdheidAls een gemeentebestuur besluit gebruik te maken van de bevoegdheid tot
het heffen van een vermakelijkhedenretributie, moet dat worden geregeld in
een belastingverordening. Daarin moet een aantal zaken in ieder geval worden
geregeld, zoals het belastbare feit, de belastingplichtige, de heffingsmaatstaf
en het tarief. De wet bevat geeft hieromtrent geen nadere regels, zodat gemeenten
daarover zelf bepalingen kunnen formuleren. Daarbij zijn zij echter wel gebonden
aan algemene rechtsbeginselen zoals het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.
In het rapport van de werkgroep-Mans is een aantal handreikingen gedaan voor
de formulering van bepalingen in de belastingverordening.Het voordeel van een regeling op lokaal niveau is dat de definitie van
vermakelijkheid ook kan worden afgestemd op de lokale situatie.2. Het «inhuren» van extra politietoezicht
en aanscherping van het heffingeninstrumentariumHet komt regelmatig voor dat gemeenten betalen voor aanvullende politiediensten
en/of -inzet, zonder dat hiervoor rechtstreeks financiële middelen worden
geïnd bij particulieren. Veelal gaat het daarbij om extra surveillanten
die door de gemeente worden bekostigd. Gedacht kan worden aan zogenoemde zomeragenten
(zoals bijvoorbeeld in Harderwijk of in Zeeland) of extra inzet op uitgaansavonden.
Soms worden ook bepaalde gemeentelijke taken bij de politie tegen betaling
ondergebracht (zoals in het kader van de handhaving van bijzondere wetten
in het bijzonder ten behoeve van het gemeentelijk vergunningsbeleid voor de
horeca of onderbrenging van de parkeercontroleurs bij de politie). In Drenthe
worden de kosten van de inbewaringstelling van gevonden voorwerpen door de
politie in rekening gebracht bij de gemeente.In de brief van 10 november jl. (kamerstukken II, 2000–2001, 26 345,
nr. 46) gaven mijn ambtgenoot van Justitie en ik aan dat gemeenten –
in het kader van het lokale veiligheidsbeleid – afspraken moeten maken
met anderen over een gezamenlijke aanpak van onveiligheid. Daarbij kunnen
ook afspraken worden gemaakt over de verdeling van de daarbij betrokken kosten
en over aanvullende politiesurveillance. Tevens gaven wij echter aan dat –
in aansluiting op het kabinetsstandpunt omtrent doorberekening van politiekosten
zoals verwoord in de brief van 22 augustus jl. (kamerstukken II, 1999–2000,
26 345, nr. 40) – de kosten voor de inzet van politie geen onderdeel
behoren uit te maken van deze afspraken. Aangezien dit standpunt zich uitstrekt
tot alle vormen van doorberekening van politiekosten, is het niet mogelijk
om de kosten van politietoezicht via de vermakelijkhedenretributie te verhalen
op de organisator van een evenement.Mede gelet op dit standpunt acht ik de mogelijkheden die gemeenten momenteel
hebben om andere kosten te verhalen dan de kosten die worden gemaakt voor
politietoezicht – zoals hierboven beschreven in paragraaf 1 –,
afdoende.3. De verantwoordelijkheid van de organisator van een
evenement en de bevoegdheid van de burgemeester om voorschriften te stellen
of een evenement te verbieden3.1 InleidingTijdens het algemeen overleg op 14 november jl. werd door diverse fracties
de eigen verantwoordelijkheid van de organisator van een evenement benadrukt.
Zoals blijkt uit de gememoreerde brief van 22 augustus jl. onderschrijft
het kabinet deze gedachte volledig. Uit deze brief citeer ik de volgende passage:«Bij de daadwerkelijke handhaving van de openbare
orde bedient de burgemeester zich van de politie. Dit neemt niet weg dat de
organisator van een publieksevenement ten minste mede verantwoordelijk is
voor de rust en veiligheid tijdens en rondom het evenement. De organisator
van een evenement dient dan ook de nodige maatregelen en voorzieningen te
treffen die een positief effect hebben op de veiligheid. De burgemeester kan
in het kader van zijn vergunningenbeleid voorwaarden stellen en voorschriften
verbinden aan het organiseren van een evenement. Op deze wijze moet getracht
worden de noodzakelijke inzet van politie terug te brengen.»Ondanks de geschetste medeverantwoordelijkheid voor de veiligheid rondom
evenementen blijken organisatoren van evenementen en van wedstrijden in het
betaalde voetbal niet altijd bereid te zijn de maatregelen te treffen die
het lokale bestuur verlangt. Het bestuur is vervolgens gedwongen om voorschriften
te stellen aan het plaatsvinden van het evenement. U verzocht mij aan te geven
welke mogelijkheden gemeenten hebben om voorschriften op te leggen met betrekking
tot de maatregelen die de organisator van een evenement dient te nemen ter
bevordering van de veiligheid rondom het evenement. Bovendien vroeg u mij
de mogelijkheden van gemeenten op een rij te zetten om de naleving van deze
voorschriften af te dwingen dan wel de sancties die volgen op de niet-naleving
van deze voorschriften. Bij de beschrijving daarvan zal ik – overeenkomstig
uw verzoek – de vraag betrekken of er in aanvulling op deze handhavings-
en sanctiemogelijkheden behoefte is aan de invoering van een mogelijkheid
om een bestuurlijke boete op te leggen.3.2 De grondslag voor het opleggen van voorschriftenOp grond van artikel 174 van de Gemeentewet is de burgemeester belast
met het toezicht op onder meer de openbare samenkomsten en vermakelijkheden.
Evenementen en voetbalwedstrijden zijn aan te merken als dergelijke samenkomsten.
De uit artikel 174 voortvloeiende taak uit zich vooral in de vergunningverlening
aan de in dit artikel bedoelde samenkomsten en vermakelijkheden en het toezicht
op de naleving van de – in het kader van de vergunningverlening –
aan evenementen verbonden voorschriften. De bepaling omvat ook het (doen)
uitvoeren van feitelijke handelingen, zoals het daadwerkelijk ontruimen van
een evenemententerrein na het verbieden van het evenement. Het tweede lid
van artikel 174 voegt hieraan toe dat de burgemeester bevoegd is bij de uitoefening
van het toezicht de bevelen te geven die met het oog op de bescherming van
veiligheid en gezondheid nodig zijn. Hiermee is tevens tot uitdrukking gebracht
dat de taak van de burgemeester zich ten aanzien van deze evenementen uitstrekt
tot buiten het kader van de handhaving van de openbare orde. Ook de (algemene
volks)gezondheid wordt in dit kader tot het domein van de burgemeester gerekend.Elke gemeente heeft bepalingen omtrent het in goede banen leiden van evenementen
opgenomen in de Algemene plaatselijke verordening (APV). Sommige gemeenten
hanteren daarbij een vergunningstelsel, in andere gemeenten is aan de organisator
de verplichting opgelegd om een voorgenomen evenement aan te melden. De gekozen
systematiek heeft geen invloed op de mogelijkheden die de gemeente heeft om
voorwaarden te stellen aan een evenement of om het evenement te verbieden.In de model-APV van de VNG wordt onder «evenement» verstaan:elke voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak1 alsmede herdenkingsplechtigheid. In de bepalingen
is een vergunningenplicht opgenomen. Een andere voorbeeld-definitie
is te vinden in de APV van de gemeente Den Haag. In artikel 113 wordt onder
«evenement» verstaan: het geheel van activiteiten
dat plaatsvindt bij een voor het publiek toegankelijke gebeurtenis, zoals
een feest, kermis, optocht, braderie, wedstrijd of andere bijeenkomst tot
ontspanning of vermaak, of zoals een vertoning, voorstelling of herdenking1.Bijna alle 33 gemeenten waar betaald voetbal wordt gespeeld hebben een
afzonderlijke regeling in de APV opgenomen met betrekking tot het organiseren
van wedstrijden in het betaalde voetbal.Mocht een op een evenement gelijkende gebeurtenis niet onder de APV vallen,
dan kan een burgemeester zo nodig op basis van een openbare-ordebevel (art.
172 Gemeentewet) of het noodbevel (art. 175 Gemeentewet) maatregelen nemen.
Ook op basis van deze bevelen kunnen ten aanzien van dergelijke aangelegenheden
beperkingen worden gesteld of kan een dergelijke gebeurtenis worden verboden.3.3 Vergunningvoorschriften en weigering van de vergunningDe burgemeester kan ten aanzien van een evenement voorschriften aan de
organisator ervan opleggen betreffende de openbare orde, overlastbeperking,
(verkeers)veiligheid, zedelijkheid en gezondheid. Zo kunnen aan de organisatie
van een voetbalwedstrijd eisen worden gesteld met betrekking tot de omvang
en de wijze van functioneren van de veiligheids- en stewardorganisatie, het
aanvangstijdstip van een (risico-)wedstrijd en de wijze van vervoer van de
supporters.Indien de vrees bestaat dat het organiseren van een evenement of het spelen
van de wedstrijd een verstoring van de openbare orde oplevert, kan de burgemeester
de vergunning weigeren. Een dergelijke weigering leidt feitelijk tot een verbod
op het doorgang vinden van het evenement of het spelen van de wedstrijd. Ook
kan worden besloten tot de verlening van de vergunning onder voorwaarden,
bijvoorbeeld dat de wedstrijd moet worden gespeeld zonder publiek of zonder
supporters van de bezoekende club. Veelal zal bij de afweging een rol spelen
de mate waarin door de organisator maatregelen zijn genomen om de veiligheid
en rust te vergroten. Met betrekking tot het betaalde voetbal constateerde
het Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme in het jaarverslag 1999–2000
dat de in het kader van de terugdringing van voetbalvandalisme afgesproken
veiligheidsmaatregelen niet op grote schaal door de clubs zijn ingevoerd.
Dit kan gevolgen hebben voor de benodigde inzet van politie tijdens wedstrijden.
Bij de besluitvorming omtrent het doorgang kunnen vinden van een evenement
of voetbalwedstrijd kan de beschikbare politiecapaciteit een rol spelen. De
beschikbare omvang van het politieapparaat dat moet worden ingezet moet groot
genoeg zijn om de veiligheid en rust rondom de wedstrijd binnen aanvaardbare
risico's te kunnen garanderen, daaronder begrepen de politie-inzet die nodig
is om voetbalsupporters te begeleiden. In sommige APV's is de beschikbaarheid
van politie als een zelfstandige toetsingsgrond opgenomen. Zo is in artikel
2.2.4 van de APV van Rotterdam bepaald dat de burgemeester de vergunning voor
een grootschalig evenement in ieder geval weigert «indien
de ter handhaving van openbare orde en veiligheid noodzakelijke politiecapaciteit
een zijne inziens onevenredig beroep op de beschikbare formatie doet».Aangezien de risico-analyse met betrekking tot grote evenementen in het
algemeen en voetbalwedstrijden in het bijzonder tot vlak voor de wedstrijd
wordt geactualiseerd, kan het voorkomen dat de burgemeester, ondanks dat hij
reeds toestemming heeft gegeven, op basis van de actuele informatie tot het
oordeel komt dat het evenement of de wedstrijd alsnog moet worden
verboden of dat aanvullende voorschriften moeten worden opgelegd.3.4 Handhaving en sanctiesIndien voorafgaand aan het plaatsvinden van een evenement blijkt dat de
organisator zich niet houdt aan de daaraan gestelde voorschriften, kan de
gemeente de naleving ervan afdwingen door het toepassen van bestuursdwang
dan wel het opleggen van een last onder dwangsom.Indien aan de niet-naleving van de voorschriften ernstige gevolgen zijn
verbonden, kan dit leiden tot intrekking van een eenmaal verleende vergunning
of toestemming. Hiervan zal al snel sprake zijn indien uit de niet-naleving
van de voorschriften de verwachting voortvloeit dat dit kan leiden tot verstoringen
van de openbare orde.Ik acht het niet noodzakelijk om in aanvulling op bovenstaande handhavings-
en sanctiemogelijkheden de bevoegdheid in het leven te roepen om een bestuurlijke
boete op te leggen. Hierbij neem ik mede in aanmerking dat de voorschriften
die de burgemeester stelt dienen ter voorkoming van verstoringen van de openbare
orde. Het niet naleven van dergelijke voorschriften kan derhalve een ordeverstoring
tot gevolg hebben. Een dergelijke ernstige consequentie betekent dat het niet
naleven van voorschriften niet voor lief mag worden genomen op straffe van
een boete die achteraf wordt opgelegd. In dit licht bezien en gelet op het
bestaande handhavingsinstrumentarium, is de verwachting dat van de invoering
van een bestuurlijke boete tevens een preventieve werking uitgaat een onvoldoende
sterk motief om een nieuw instrument in het leven te roepen.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesXNoot1Meer uitgebreid is hierop ingegaan bij de behandeling van het voorstel
van wet limitering onroerend-goedbelastingen, leges en rechten (kamerstukken
II 1988/89, 20 565, nr. 2). In de memorie van antwoord op het voorlopig
verslag van de Eerste Kamer is nog eens op een rij gezet welke kosten langs
deze weg kunnen worden verhaald (kamerstukken I 1988/89, 20 565 nr. 140a).
Op het punt van het al dan niet kunnen verhalen van kosten van handhaving
heeft de regering een nader standpunt bepaald naar aanleiding van het MDW-rapport
Maat houden (kamerstukken II 1996/97, 24 036, nr. 43).XNoot1Hiervan worden uitgezonderd: (a) bioscoopvoorstellingen, (b) markten als
bedoeld in artikel 151 Gemeentewet, (c) kansspelen, (d) het gelegenheid geven
tot dansen in een horeca-inrichting, (e) betogingen, samenkomsten en vergaderingen,
(f) optochten, (g) feesten, muziek en wedstrijden e.d. op de weg, (h) dienstverlening
op de weg, (i) optreden als straatartiest e.d. en (j) speelgelegenheden. Voor
de meeste van deze categorieën gelden andere (vergunning- of kennisgevings)regimes.XNoot1Ook hiervan zijn weer uitgezonderd: openbare manifestaties, bioscoopvoorstellingen,
wedstrijden in het betaalde voetbal of tussen nationale elftallen en jaarmarkten
of gewone marktdagen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26345-51.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl