Aanpassing BW in verband met implementatie van richtlijn oneerlijke handelspraktijken; Nader Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30928, nr. D

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-05-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30928 nr. D

06-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding1. Wijze van implementatie2. Handhaving en rechtsmiddelen3. Verhouding tot strafrecht4. Bescherming kleine ondernemingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30928Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 928Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere
wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen
jegens consumenten op de interne marktDNADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 6 mei 2008De memorie van antwoord heeft de commissie aanleiding gegeven tot het
maken van de volgende nadere opmerkingen en het stellen van de volgende nadere
vragen.InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van de memorie van antwoord en danken de bewindslieden voor
de gegeven reacties. Op één punt ontbreekt een reactie en op
enkele andere punten geeft de memorie van antwoord aanleiding tot het stellen
van nadere vragen, respectievelijk het maken van opmerkingen.De leden van de fractie van de PvdA zijn de
regering zeer erkentelijk voor de antwoorden op de door hen gestelde vragen.
Toch blijven er nog enige vragen open.Deze betreffen met name de beperkte extra mogelijkheden, die door dit
wetsontwerp geboden worden aan individuele consumenten en ten tweede de consequenties
voor de consumentenorganisaties om zelf te ageren tegen oneerlijke handelspraktijken
(en de vraag of daarmee art. 11 van de Richtlijn wel correct is geïmplementeerd).De leden van de SP-fractie hebben te kennen
gegeven zich bij alle vragen van de PvdA-fractie aan te sluiten.1. Wijze van implementatieEen reactie ontbreekt op de opmerking zijdens de leden van de CDA-fractie, dat een implementatiewet niet de juiste plaats
is om wetstechnische onvolkomenheden in de Wet handhaving
consumentenbescherming weg te nemen. Nu kan men in het algemeen stellen: «Wie
zwijgt, stemt toe». Aangezien de leden van de CDA-fractie grote waarde
hechten aan zuivere implementatie en niet in de positie willen komen te verkeren
met de regering in discussie te moeten gaan over de vraag wanneer een nationale
kop uitsluitend wetstechnische correcties bevat en wanneer inhoudelijke veranderingen,
verzoeken zij de regering – nogmaals – om ook dergelijke
wetstechnische verbeteringen niet in de implementatiewetten op te nemen, maar
zo nodig in een reparatiewet.De reactie van de zijde van de bewindslieden met betrekking tot de opmerkingen
over de implementatie van artikel 12 in artikel 193j van het wetsvoorstel,
de bewijslastkwestie, heeft de leden van de CDA-fractie niet kunnen overtuigen.
Uit de memorie van antwoord blijkt, dat de bewindslieden de opvatting van
de CDA-fractie onderschrijven, dat een consument of consumentenorganisatie
in eerder instantie moet stellen en bewijzen, dat de handelaar zich aan in
de wet omschreven handelspraktijken heeft schuldig gemaakt. In het bestaande
wettelijke systeem zal geen enkele rechter vervolgens van de eisende partij
verlangen dat deze ook de feitelijke onjuistheid van de gedane bewering aantoont.
Uit de aard van het bewezen feit dat een handelaar een bewering met een bepaalde
inhoud heeft gedaan vloeit voort, dat het dan op de weg van de handelaar ligt
te bewijzen dat die bewering juist was. Dit is ook ontologisch de enige juiste
benadering, omdat de bewering immers van de handelaar is uitgegaan. In termen
van artikel 150 Rv: zodra de eisende partij heeft bewezen dat de handelaar
een bewering heeft gedaan, geldt die bewering als stelling van de handelaar
en rust op grond van de hoofdregel «wie stelt, bewijst» op de
handelaar de bewijslast ten aanzien van de feitelijke juistheid. Zo bezien
is zelfs de kwalificatie verschuiving van bewijslast wellicht
nog te sterk.De leden van de CDA-fractie hechten eraan op dit punt vast te stellen
dat artikel 193j overbodig is, omdat het invoeren van bijzondere bewijsregels
niet alleen het bestaande wettelijke systeem compliceert, doch op den duur
ook kan uithollen, omdat – zeker in de sfeer van consumentenbescherming –
er dan steeds meer een roep zal komen om bijzondere bewijsregels.Zien de leden van de PvdA-fractie het goed,
dat de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken met name is ondergebracht onder
de onrechtmatige daad, om daarmee mogelijk te maken, dat de toepassing van
art. 305a t/m 305d mogelijk wordt? Deze leden kunnen zich namelijk niet goed
voorstellen, dat de mogelijkheid om schadevergoeding te vragen door de individuele
consument het leidende criterium zou zijn geweest. Immers een individuele
consument zal veel vaker behoefte hebben aan vernietiging van de door hem
gesloten overeenkomst. Als hij namelijk de overeenkomst niet zou hebben gesloten,
zal hij zich doorgaans gelukkig prijzen, dat hij niet «in de val is
getrapt» en afzien van het vorderen van schade, die in dat geval doorgaans
ook moeilijk te begroten zal zijn. In het overgrote merendeel van de gevallen
zal de consument slechts dan behoefte aan actie jegens de oneerlijke handelaar
hebben, indien hij wél een contract heeft gesloten. Hij zal van zijn
verplichtingen af willen. Deze leden zijn het met de regering eens, dat de
vernietiging van de overeenkomst vanwege oneerlijke handelspraktijken dan
doorgaans ondergebracht kan worden bij een van de vier wilsgebreken dwang,
dwaling, bedrog of misbruik van omstandigheden.De gewone consument zal echter zeer geholpen zijn met een grondregel,
dat in geval van oneerlijke handelspraktijken van de zwarte lijst dan wel
oneerlijke handelspraktijken, waarvan inmiddels door de rechter zal zijn uitgesproken
dat het een oneerlijke handelspraktijk betreft, de causaliteit tussen het
wilsgebrek en de oneerlijke handelspraktijk als een gegeven wordt beschouwd,
en het aan de handelaar is om te bewijzen, dat het geen oneerlijke handelspraktijk
betrof en derhalve de vernietiging van de overeenkomst onterecht was, zulks
naar analogie van art. 193j (omkering bewijslast). De leden van de PvdA menen,
dat – indien de regering onomwonden uitspreekt, dat art. 193j niet alleen
toepasbaar is ingeval van een collectief verzoek ex art. 3:305d en een onrechtmatige-daadvordering
door een individuele consument- maar ook ingeval van vernietiging
van een overeenkomst door de consument o.g.v. een wilsgebrek – deze
bepaling al onverkort door de rechter kan worden toegepast.Vervolgens hebben de leden van de PvdA-fractie
nog een kleine vraag: kan de regering toezeggen, dat met de evaluatie van
het per december 2007 in België ingevoerde punitieve systeem (hetgeen
door de regering reeds meermalen is toegezegd1
) per december 2008 zal worden aangevangen?2. Handhaving en rechtsmiddelenDe leden van de PvdA-fractie hebben zich gebogen
over de handhaafbaarheid van de oneerlijke handelspraktijk «uitnodiging
tot aankoop». In art. 193e worden de essentiële informatie-elementen
opgesomd, die een uitnodiging tot aankoop moet bevatten. Echter indien enige
openbaarmaking van een handelaar door een consument is opgevat als een uitnodiging
tot aankoop, terwijl echter een essentieel element ontbrak (bijvoorbeeld de
prijs), heeft deze consument dan het recht om een schadevergoedingsactie te
starten dan wel de overeenkomst te ontbinden o.g.v. incomplete uitnodiging
tot aankoop dan wel een misleidende omissie? Of kan de handelaar dan volstaan
met te stellen, dat er geen sprake was van een uitnodiging tot aankoop, omdát
de prijs ontbrak? Uit welke elementen moet dan worden afgeleid, dat het wél
is gegaan om een (incomplete) uitnodiging tot aankoop, en derhalve een oneerlijke
handelspraktijk?De leden van de PvdA-fractie hebben kennis
genomen van een artikel van professor van Boom in het Tijdschrift voor Consumentenrecht
van januari 2008. Zij hebben daarin een verrassende consequentie van het in
de Tweede Kamer aangenomen amendement-Vos gevonden2,
die zij nog niet eerder in de diverse stukken hebben aangetroffen. Van Boom
stelt, dat nu de civiele verzoekschriftprocedure ex art. 3:305d voor
de CA en de AFM zou zijn vervallen, dit eveneens geldt voor consumentenorganisaties.Acht de regering deze stelling juist en zo ja, hoe valt dat te rijmen
met art. 11 van de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken, die immers de lidstaten
verplicht om o.m. organisaties, die volgens de nationale
wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van oneerlijke handelspraktijken in staat te stellen in rechte op te kunnen treden tegen oneerlijke
handelspraktijken en/of deze oneerlijke handelspraktijken kunnen voorleggen
aan een administratieve instantie, die bevoegd is hetzij zelf daarover een
uitspraak te doen, hetzij een passende gerechtelijke procedure in te leiden?
Is de Consumenten Autoriteit te beschouwen als een dergelijke administratieve instantie?3. Verhouding tot strafrechtVoorts hebben de leden van de CDA-fractie
nog enkele nadere vragen met betrekking tot het handhavingsysteem. Zij zijn
ongelukkig over het feit dat de bestuursrechter nu geroepen wordt om open
normen in te vullen. De aard van het bestuursrecht is daarmee niet in overeenstemming.
Het had inderdaad voor de hand gelegen dat die taak aan de civiele rechter
was gelaten. Ook de strafrechter zou eerder in aanmerking komen voor invulling
van open normen, aangezien het eigen is aan het strafrecht dat feitelijke
gedragingen worden beoordeeld op de meer algemene omschreven kwalificaties
in delictsomschrijvingen.Mede om die reden lijkt het de leden van de CDA-fractie onjuist dat nu
een wetsvoorstel voorligt dat voorziet in bestuurlijke boetes en niet in handhaving
onder regie van het Openbaar Ministerie. Het argument dat voor toezicht en
handhaving specifieke kennis benodigd is die niet bij politie en justitie
voorhanden is, overtuigt niet. Toepassing van de Wet OM-handhaving laat immers
de mogelijkheid open dat onderzoek en opsporing geschiedt door andere ambtenaren
dan politieambtenaren (bijvoorbeeld met opsporingsbevoegdheid belaste ambtenaren
van de Consumentenautoriteit of de Autoriteit Financiële Markten), terwijl
vervolgens de strafvervolging geschiedt onder regie van het Openbaar Ministerie.
Het valt niet in te zien, dat bij het Openbaar Ministerie er onvoldoende specifieke
kennis voorhanden zou zijn op dit terrein. Het Openbaar Ministerie heeft immers
al decennia kennis opgebouwd op het terrein van economische delicten, terwijl
verschillende van de oneerlijke handelspraktijken sterke verwantschap vertonen
met klassieke delicten in de economische sfeer en – zoals ook de bewindslieden
onderkennen – delicten als valsheid in geschrift, bedrog en mishandeling.
Tegen deze achtergrond zouden de leden van de CDA-fractie het dan ook op prijs
stellen dat de bewindslieden toezeggen om ook de handhaving middels boetes
te zijner tijd te brengen onder de regie van het Openbaar Ministerie door
toepassing van de Wet OM-handhaving.4. Bescherming kleine ondernemingenTot slot vragen de leden van de CDA-fractie
aandacht van de bewindslieden voor het artikel van Mr Drs. J.J.C. Verdel «Bescherming
voor niet-consumenten door het ontstaan van reflexwerking van de «zwarte
lijsten uit de Wet oneerlijke handelspraktijken», in: Tijdschrift voor
consumentenrecht en handelspraktijken, nr. 2008–1, pagina 34 en volgende.
De schrijver vraagt aandacht voor bescherming van kleine ondernemingen op
dezelfde voet als die voor consumenten, voor welke groep de schrijver een
vergelijkbare bescherming bepleit als die aan consumenten wordt geboden door
middel van de onderhavige richtlijn. Dit aspect is ook in de Tweede Kamer
aan de orde geweest (zie het Verslag, stuk nummer 6 op pagina 3 en 4), maar
is door de regering uiterst kort beantwoord (Nota naar aanleiding van het
verslag, stuk nummer 8 op pagina 6) en vervolgens is bij de plenaire behandeling
toegezegd door de staatssecretaris van Economische Zaken dat er een brief
over het beleid met betrekking tot de zelfstandigen zonder
personeel zal volgen waarin ook aandacht wordt besteed aan hun positie
ten overstaan van leveranciers.De eerste vraag van de leden van de CDA-fractie is of de regering op zichzelf
onderkent, dat er hier een probleem is dat enige aandacht verdient. Zie bijvoorbeeld
ook de problematiek van advertentieacquisitie en spooknota’s. In de
tweede plaats vroegen de leden van de CDA-fractie zich af hoe de regering
staat tegenover de suggestie van Mr Verdel om door toekenning van reflexwerking
ten aanzien van de zwarte lijsten uit de oneerlijke handelspraktijken-wetgeving
aan het probleem tegemoet te komen. Zijn stelling dat er een goed hanteerbare
maatstaf voor bedrijfsgrootte te formuleren is, spreekt de leden van de CDA-fractie
wel aan. Het concrete verzoek van hun zijde is dan ook om in de brief van
de staatssecretaris van Economische Zaken specifiek op deze twee aspecten
(er is sprake van een reëel probleem en door middel van uitbreiding van
reflexwerking zou er iets aan gedaan kunnen worden) in te gaan. Voorts verzoeken
zij de staatssecretaris om een afschrift van diens brief te zijner tijd aan
te bieden aan de leden van de Vaste commissie van Economische Zaken en voor
Justitie van de Eerste Kamer.De leden van de commissie Justitie zien de reactie van de regering met
belangstelling tegemoet.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,Van DoorenXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), voorzitter,
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heijnert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA, vice-voorzitter, Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA) en Duthler (VVD).XNoot1Onder meer in de MvA, blz. 5.XNoot2Inpassing en handhaving van de Wet oneerlijke handelspraktijken, prof.mr. W. H.
van Boom, Tijdschrift voor Consumentenrecht januari 2008, blz. 17–18,
o.m. noot 71. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30928-D.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl