Vaststelling begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003; Verslag algemeen overleg van 28-11-2002 over de evaluatie van de regeling Tegemoetkoming asbestslachtoffers (TAS)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28600-XV, nr. 88

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28600-XV nr. 88

07-01-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28600-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 600 XVVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003nr. 88VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 januari 2003De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 28 november 2002 overleg gevoerd met staatssecretaris Rutte
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de brief van
de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d. 18 september
2002 over de evaluatie van de regeling Tegemoetkoming asbestslachtoffers (TAS)
(SZW0200610).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Tonkens (GroenLinks), in eerste termijn
het woord voerend mede namens de PvdA-fractie, constateert dat weliswaar het
leed van asbestslachtoffers en hun naasten niet kan worden weggenomen, maar
dat wel de gevolgen ervan zoveel mogelijk verzacht dienen te worden. Zij zegt
de staatssecretaris dank voor het voorstel tot aanpassing van de regeling
Tegemoetkoming asbestslachtoffers (TAS). Deze aanpassing – de voorschotregeling
en de verlichting van de bewijslast – was hoognodig, want een regeling
waarbij 90 à 95% van de betrokkenen overlijdt voordat zij er profijt
van hebben, schiet haar doel voorbij.Graag verneemt mevrouw Tonkens of kan worden toegezegd dat er vóór
1 januari 2003 een oplossing is voor de zorgelijke financiële situatie
van het Instituut Asbestslachtoffers (IAS). Ten aanzien van voorschot en uitkering
wil zij weten waarom is gekozen voor het niet zo hoge bedrag van € 15 882.Mevrouw Tonkens bepleit uitbreiding van de kring van uitkeringsgerechtigden.
Dat is van belang om de onnodig zware bewijslast wat te verlichten en voorts
omdat mensen niet alleen direct met asbest in aanraking kunnen komen en daardoor
mesothelioom kunnen krijgen, maar dit ook langs indirecte weg kunnen ondergaan,
bijvoorbeeld door het thuis reinigen van werkkleding. Uit onderzoek van het
comité Asbestslachtoffers blijkt dat blootstelling aan asbest als de
enige oorzaak van mesothelioom wordt gezien. Zij stelt daarom voor, de kring
van uitkeringsgerechtigden uit te breiden tot alle mesothelioomslachtoffers.
Dit verlicht de bewijslast en vereenvoudigt de procedures; het komt tevens
de financiële situatie van het IAS ten goede. Voorts bepleit zij dat
bij aanneming van dit voorstel een aantal oude en reeds gesloten zaken wordt
heropend.Het betreft eerder afgewezen aanvragen, waarbij destijds niet voldoende
kon worden aangetoond dat er een relatie was tussen mesothelioom en asbest.Mevrouw Vietsch (CDA) betuigt haar medeleven
met de asbestslachtoffers en hun naasten. Vanuit persoonlijke ervaringen voelt
zij zich betrokken en heeft zij zich indringend met het onderwerp beziggehouden.Het rapport «Van TAS tot vangnet voor asbestslachtoffers»
is helder geschreven en bevat een goede evaluatie, aldus mevrouw Vietsch.
Het is een goede zaak dat wordt overgegaan tot het toekennen van een voorschot.
Omdat de TAS een tegemoetkomingsregeling is voor slachtoffers die hun claim
niet kunnen verhalen en géén algemene tegemoetkomingsregeling,
vindt zij dat deze slachtoffers de verplichting hebben de werkgever aansprakelijk
te stellen en de claim op de werkgever te cederen aan de overheid.Met het oog op de verjaringstermijn vraagt mevrouw Vietsch of werknemers
die weten dat zij met asbest hebben gewerkt maar bij wie nog geen ziekteverschijnselen
zijn geconstateerd, hun werkgever reeds nu aansprakelijk zouden kunnen stellen
voor het geval zij in de toekomst wel ziek mochten blijken te zijn. Dat zij
bij een bepaald bedrijf met asbest in aanraking zijn geweest, zal voor hen
immers nu wat makkelijker te bewijzen zijn dan in de toekomst. Ziet de staatssecretaris
daartoe mogelijkheden en zou het IAS er een procedure voor kunnen ontwikkelen?
Kan het IAS bijvoorbeeld nagaan in hoeverre er zaken vallen te inventariseren
en vast te leggen met het oog op latere claims?Het criterium dat het in aanraking zijn geweest met asbest arbeidsgerelateerd
moet zijn, wordt volgens mevrouw Vietsch te rigide toegepast. Zij is het er
niet mee eens dat er geen vergoeding wordt uitgekeerd aan de vrouw of dochter
die mesothelioom heeft opgelopen door contact met asbeststof via het wassen
van de overalls van man of vader. Indien één van de gezinsleden
aldus ziek is geworden als gevolg van aan het inkomen van het gezin gerelateerde
arbeid, dient de uitkering eveneens voor dit gezinslid te gelden. De criteria
die de CDA-fractie daarbij wil aanleggen, zijn te vergelijken met de criteria
die gehanteerd worden voor mantelzorg in het kader van de AWBZ; ook daar gaat
men ervan uit dat gezinsleden de was voor elkaar doen.Graag verkrijgt mevrouw Vietsch een uitleg van de gevallen waarin tot
afwijzing werd besloten op grond van het feit dat mesothelioom niet eenduidig
was vast te stellen. Hoe groot was de kans dat het toch mesothelioom betrof
en hoe groot is de kans dat het achteraf vast te stellen is? Graag verkrijgt
zij cijfers over het gebruik van de bezwaarprocedure.Mevrouw Vietsch acht het van belang dat het IAS ook kan bemiddelen in
gevallen waar het mesothelioom niet direct asbestgerelateerd zou zijn of waarin
de asbestslachtoffers lijden aan asbestose of longkanker. Het komt haar voor
dat er op voorlichtingsgebied nog wel iets te verbeteren valt: een speciale
folder die longartsen kunnen meegeven aan patiënten en zo mogelijk een
website met alle benodigde informatie.De heer De Wit (SP) acht het te beperkt om
de TAS alleen van toepassing te doen zijn op personen die slachtoffer zijn
geworden als gevolg van blootstelling aan asbest op het werk. Er zijn de vrouw
en kinderen in het huishouden die worden blootgesteld aan asbeststof als gevolg
van het schoonmaken van de overalls en daarbij ligt er ook een relatie met
de werkgever. Voorts zijn sinds kort gevallen bekend van slachtoffers in de
omgeving van het bedrijf Eternit, in de Hof van Twente, bijvoorbeeld als gevolg
van het fietsen over paden waarin een laag asbestvezels is verwerkt. De SP-fractie
vindt dat de regeling uitgebreid moet worden tot al degenen die slachtoffer
zijn van asbestblootstelling en als gevolg daarvan mesothelioom oplopen.Een probleem acht de heer De Wit de beperking die de TAS-regeling oplegt
aan de nabestaanden die rechtsopvolger zijn van het slachtoffer, met name
waar het betreft de kinderen. Waarom worden slechts minderjarige kinderen
als nabestaanden in aanmerking genomen en niet de meerderjarige kinderen?
Is de staatssecretaris bereid de termijn van een halfjaar gedurende welke
de nabestaanden een claim kunnen indienen, te verlengen tot één
jaar? Immers, mesothelioom is zo ingrijpend en vaak zo kortstondig dat betrokkenen
niet eens de tijd hebben om over alle consequenties na te denken; een termijn
van een halfjaar is dan te kort.Het bedrag waar het voorschot zich op baseert, is al sinds 1999 gefixeerd,
met uitzondering van één tussentijdse verhoging. Kan er een
indexering op worden toegepast? Het komt het de heer De Wit voor dat, gelet
ook op de inflatie sindsdien, een bedrag van € 20 000 als voorschot,
respectievelijk als eenmalige uitkering, op zijn plaats zou zijn.De TAS-regeling zou uitgebreid worden op het punt van longkanker en asbestose:
hoe staat het daarmee? Met betrekking tot de verjaring ligt er bij de Eerste
Kamer een wetsvoorstel, maar de jurisprudentie is inmiddels verder dan het
wetsvoorstel. Dient niet erkend te worden dat dit wetsvoorstel aan herziening
toe is?De heer Smulders (LPF) ontvangt nogal wat
brieven en e-mailtjes van mensen die niet onder de TAS blijken te vallen.
Zelf heeft hij er geen duidelijk beeld van welke asbestslachtoffers of groepen
asbestslachtoffers wel of niet onder de TAS-regeling vallen. Graag verkrijgt
hij daar van de staatssecretaris een limitatieve opsomming van, alsmede een
opgave van de redenen waarom mensen er niet onder vallen.Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris werd vrij snel na zijn
aantreden met de herziening van de TAS-regeling geconfronteerd. Het onderwerp
lag er al even, omdat het vorige kabinet demissionair was op het moment dat
de opstelling van het evaluatierapport «Van TAS tot vangnet voor asbestslachtoffers»
in de finale fase verkeerde en er toen is besloten het onderwerp aan het nieuwe
kabinet te laten. Het verheugt hem dat hij op het punt van het voorschot een
duidelijke verbetering heeft kunnen aanbrengen. Hiermee is een fors probleem
aangepakt dat nog in de oude regeling zat. Uit het evaluatierapport bleek
immers dat zo'n 90% van de slachtoffers niet meer in leven was bij het ontvangen
van een tegemoetkoming op grond van de TAS, hetgeen op gespannen voet staat
met de aldus beoogde erkenning van het lijden van asbestslachtoffers als gevolg
van mesothelioom. De verwachting is dat met een voorschotregeling 80% van
de rechthebbenden dit voorschot bij leven krijgt.De staatssecretaris werkt aan een oplossing voor de financiële situatie
van het IAS. Die oplossing zal er komen, maar hij kan niet toezeggen dat dit
al vóór 1 januari 2003 het geval zal zijn. Hij vindt namelijk
dat ook de sociale partners hier een bijdrage aan behoren te geven en de gesprekken
daarover zijn nog gaande. Het probleem dient evenwel te worden opgelost, want
het betreft hier een goed werkend instituut met veel kennis van zaken, dat
ook een goede bijdrage heeft geleverd bij het nadenken over de gevolgen van
het evaluatierapport voor de opzet van de TAS.De hoogte van het voorschot is gelijk aan de TAS-uitkering. Het lijkt
de staatssecretaris redelijk om voor de TAS-uitkering tot een vorm van indexering
te komen. Hij zal dit nader bezien en er vervolgens bij de Kamer op terugkomen
hoe de indexering een plaats in de regeling kan krijgen. De indexering zal
in ieder geval betrekking hebben op het voorschot voor nieuwe gevallen, maar
de staatssecretaris kan thans niet zeggen wanneer een en ander ingaat, omdat
het budgettair moet worden ingepast. Hij verwacht dat hij begin volgend jaar
met een standpunt naar de Kamer kan komen.De uitbreiding van de kring van uitkeringsgerechtigden in het kader van
de TAS is een lastig punt dat naar het oordeel van de staatssecretaris op
dit moment niet aan de orde is, ook omdat hij wil voorkomen zich met de TAS
op een kwetsbare route te begeven. Hij sluit zich in dezen aan bij het advies
van prof. De Ruiter uit 1997, dat de overheid zich dient te richten op het
oplossen van de gesignaleerde knelpunten, te weten de niet-verhaalbare vorderingen
van werknemers. Voor een tweetal groepen ziet de staatssecretaris in dit verband
geen plaats in de regeling voor asbestslachtoffers, te weten de groep milieuslachtoffers
en de groep zelfstandigen. Hij verwijst daarbij naar het convenant zoals dit
aan de opzet van de TAS ten grondslag ligt. Daarbij gaat het om de erkenning
van lijden voortkomend uit een dienstverband en het zo goed mogelijk tot uitdrukking
brengen van die erkenning in een uitkering bij leven van het slachtoffer.
Een uitbreiding met milieuslachtoffers of zelfstandigen schept een heel andere
situatie, waarbij sprake is van een ander soort claim en waarbij een andere
regeling vereist is. Ook al zou hij het liefst iedereen in aanmerking willen
laten komen, het is noodzakelijk om langs de weg van democratische besluitvorming
in een regeling vast te leggen voor wie het lijden zijn weerspiegeling moet
vinden in de erkenning ervan. Dan kiest hij ervoor om dicht bij de TAS te
blijven en voor de problemen die zich daarbij voordoen, nu de oplossing te
zoeken.Een uitzondering maakt de staatssecretaris voor de groepering van echtgenotes
die blootgesteld werden aan asbeststof via de bedrijfskleding van de man.
Het gaat hierbij om een claim die juridisch niet verhaalbaar is of het zou
bijvoorbeeld moeten gaan om aansprakelijkheid uit hoofde van onrechtmatige
daad, maar de jurisprudentie inzake werkgeversaansprakelijkheid bij vorderingen
tot schadevergoeding op grond van onrechtmatige daad is niet uitgekristalliseerd.
Bij niet-werknemers is de aantoonbaarheid of zelfs maar het aannemelijk maken
van een asbestverleden erg lastig. Voor een juridisch sluitende regeling dient
er overeenstemming over het opnemen van deze groepering te worden bereikt
tussen alle partijen bij het convenant waarop de TAS berust: werkgevers, werknemers,
overheid, verzekeraars en betrokkenen. De staatssecretaris zegt toe, hiertoe
op korte termijn gesprekken te zullen openen.De vraag naar heropening van oude zaken doet de staatssecretaris wijzen
op het belang van het overeind houden van het uitgangspunt van de TAS, te
weten de erkenning bij leven. Tegen die achtergrond en ook in lijn met de
wijze waarop in het verleden met deze regeling is omgegaan, pleit hij er niet
voor om de oude zaken te heropenen. Het gaat er thans om dat de erkenning
voor het leed de persoon die het betreft daadwerkelijk bereikt in de vorm
van een uitkering bij leven. Daarop ziet de voorschotregeling. Hij kiest niet
voor de figuur van het cederen van de vordering door het slachtoffer zelf
aan de SVB, maar voor de volmachtfiguur. Het lijkt hem beter op deze wijze
de cessie in eigen hand te houden, omdat het indienen van een claim bij immateriële
schade juridisch een kwetsbare aangelegenheid is.Het nu al werkgevers aansprakelijk laten stellen door werknemers die nog
niet ziek zijn, is problematisch omdat er nog geen schade is geleden die verhaald
zou kunnen worden. Het is ook niet zeker of en wanneer iemand die blootgesteld
is geweest aan asbest, ziek zal worden. In de nu voorliggende regeling wordt
het voorschot uitgekeerd als iemand aantoonbaar mesothelioom heeft en als
vaststaat dat betrokkene een beroep heeft uitgeoefend dat blootstelling aan
asbest waarschijnlijk maakt. De staatssecretaris meent dat daarmee het probleem
kan zijn ondervangen. Ook op het gebied van het voorlichtingsmateriaal is
er al in het nodige voorzien: er is een folder – deze wordt geactualiseerd
op basis van de nieuwe regeling – en voorts is er een website waarop
voorlichting wordt gegeven.De staatssecretaris is er geen voorstander van om het werkterrein van
het IAS uit te breiden met gevallen van niet-asbestgerelateerde mesothelioom.
Het lijkt hem beter zich op dit moment te beperken tot het meest prangende
punt – zorgen dat de uitkering het slachtoffer bij leven bereikt – en tot de kwesties waarvan volstrekt helder is dat het gaat om blootstelling
aan asbest en het daardoor oplopen van mesothelioom. Het is algemeen bekend
dat als er sprake is van mesothelioom, zich bijna altijd blootstelling aan
asbest heeft voorgedaan. Het gaat erom deze duidelijke relatie overeind te
houden en te voorkomen dat de TAS kwetsbaar wordt gemaakt door het IAS te
vragen zich tevens te buigen over gevallen waarbij mesothelioom niet-asbestgerelateerd
is.Er is goed gekeken naar een eventuele uitbreiding van de kring van nabestaanden,
maar de staatssecretaris heeft er ervoor gekozen hiertoe niet over te gaan.
De kring van nabestaanden blijft derhalve beperkt tot de minderjarige kinderen,
de mensen die in een afhankelijkheidsrelatie verkeren tot het slachtoffer
en de echtgenote. Ook hierbij geldt de overweging dat zo dicht mogelijk bij
de opzet van de TAS gebleven dient te worden, omdat een uitbreiding de regeling
in zichzelf kwetsbaar maakt.Aan de Gezondheidsraad is begin 2000 advies gevraagd over het verband
tussen longkanker en de blootstelling aan asbest. Dit advies heeft de staatssecretaris
nog niet ontvangen. Het is een complex probleem en partijen zullen, als het
advies binnen is, kunnen bezien wat hun te doen staat. Overigens geldt dat
elke zaak op de eigen merites moet worden beoordeeld: de oorzaken van de ziekte,
het verloop ervan en de stand van jurisprudentie.De staatssecretaris meent in zijn antwoord duidelijk te hebben afgebakend
wie er niet onder de TAS vallen en wie er wel onder vallen. Eronder valt de
werknemer die beroepsmatig is blootgesteld aan asbest; als deze overlijdt,
kan de TAS alsnog worden uitgekeerd aan de minderjarige kinderen, respectievelijk
de afhankelijke nabestaanden, en de echtgenote. Dit is een limitatieve opsomming
waarbij geen uitbreiding is voorzien; het is de geldende regeling en op dat
punt is er geen verandering.Nadere gedachtewisselingMevrouw Bussemaker (PvdA) heeft, als het gaat
om de kring van rechthebbenden, nog niet het argument gehoord voor de beperking
tot minderjarige kinderen. Waarom zou de regeling niet ook voor meerderjarige
kinderen gelden? Dat dit niet het geval is, zou in strijd kunnen zijn met
andere regelingen en met het nabestaandenbegrip in het kader van het Burgerlijk
Wetboek. Het gaat hierbij voorts niet alleen om een formeel sluitende regeling;
ook gaat het erom recht te doen aan het leed dat is geleden. Vindt de staatssecretaris
niet dat er sprake is van bijzonder schrijnende en als onredelijk ervaren
gevallen door het uitsluiten van meerderjarigen? Als hij deze situaties nu
niet kan oplossen, vindt hij dan niet dat zij zo snel mogelijk opgelost dienen
te worden?Uit de verscheidene brieven die mevrouw Bussemaker ontvangen heeft, licht
zij er één als voorbeeld van een geval waarop zij graag een
antwoord van de staatssecretaris verkrijgt. Het betreft een dochter die bij
en voor haar vader heeft gewerkt in een eenmanszaak; zij was daar niet in
loondienst. Het bouwbedrijf is failliet gegaan en er is niemand meer die aansprakelijk
is te stellen. Mevrouw Bussemaker vindt het buitengewoon schrijnend dat zo
iemand, van wie bekend is dat en waar zij is blootgesteld aan asbest, niet
in aanmerking komt voor een vergoeding.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) verneemt graag
in welk opzicht, naar het oordeel van de staatssecretaris, de sociale partners
nog achterblijven bij het vinden van een oplossing voor de financiële
situatie van het IAS.Mevrouw Tonkens is er niet gelukkig mee dat de staatssecretaris de kring
van gerechtigden in het kader van de TAS niet wil uitbreiden. Weliswaar krijgt
niet iedereen die met asbest heeft gewerkt, ook mesothelioom, maar het omgekeerde
gaat vrijwel altijd op. De tijd om te studeren en tot een perfecte regeling
te komen, is er niet. Het gaat niet om een groep die zich almaar uitbreidt,
maar om mensen die nu leven en de gevolgen ondervinden. Het is
zuur om van de staatssecretaris te horen dat zelfstandigen en milieuslachtoffers
bij deze regeling niet meedoen. Juridisch is het te begrijpen, maar menselijk
gesproken niet. Zij vindt het problematisch dat de staatssecretaris zo snel
aan deze groepen slachtoffers voorbijgaat en verzoekt om een nadere toelichting.Mevrouw Vietsch (CDA) heeft nog geen antwoord
gekregen op haar vraag naar cijfers over het gebruik van de bezwaarprocedure.
Wellicht kan de staatssecretaris deze gegevens aan de Kamer toezenden?Mevrouw Vietsch vraagt of de leeftijdsdiscriminatie waarvan nu sprake
is bij het afbakenen van de kring van gerechtigden, niet in strijd is met
bestaande en in voorbereiding zijnde wetgeving tegen discriminatie dan wel
leeftijdsdiscriminatie.De heer De Wit (SP) verzoekt de staatssecretaris,
bij het invoeren van de indexering ook te kijken naar de op dat moment lopende
zaken, zaken die aanhangig zijn bij het IAS of waarbij er anderszins een claim
in het kader van de regeling loopt.Evenals andere woordvoerders verschilt ook de heer De Wit van mening met
de staatssecretaris over de omvang van de kring van gerechtigden. Hij vindt
dat alle asbestslachtoffers die mesothelioom oplopen, een beroep moeten kunnen
doen op deze regeling. Of iemand nu mesothelioom krijgt door het fietsen over
paden die verhard zijn met asbest, door het schoonmaken van werkkleding of
door blootstelling op het werk: het is allemaal even ernstig. Het rapport
van prof. De Ruiter is al een aantal jaren geleden tot stand gekomen en pas
sindsdien is duidelijk geworden dat asbestslachtoffers ook buiten de werksituatie
kunnen voorkomen. Hij verzoekt de staatssecretaris de mogelijkheid van verhaal
nader te bezien en de Kamer te berichten over de bevindingen.Ook de heer De Wit vindt het onderscheid dat in de regeling wordt gemaakt
tussen minderjarige en meerderjarige kinderen onjuist. Wat is het oordeel
van de staatssecretaris over het opnemen van asbestose in de regeling? Onverklaarbaar
vindt hij het dat er nog steeds geen uitsluitsel gegeven kan worden op het
punt van longkanker. Wil de staatssecretaris de Raad voor de volksgezondheid
en zorg aansporen tot haast in dezen? De staatssecretaris is in zijn antwoord
nog niet ingegaan op het verzoek om de termijn van indiening van een claim
door de nabestaanden te verlengen tot één jaar.De staatssecretaris wijst erop dat in de TAS
is voorzien dat het gaat om de afhankelijkheid van het slachtoffer: dat is
de reden voor de beperking tot de minderjarige kinderen. Voor zover er onder
meerderjarige kinderen sprake is van schrijnende gevallen, is hij het ermee
eens dat gezocht dient te worden naar een oplossing. Zelf wil hij daarbij
zo dicht mogelijk bij de TAS-regeling blijven.Ook al zou de staatssecretaris persoonlijk voelen voor de gevraagde uitbreiding
van de kring van gerechtigden, het is niettemin iets waar hij niet toe overgaat.
De TAS is een vangnet op basis van een convenant tussen partijen. Dit convenant
en dit vangnet zien op blootstelling aan asbest in de werksituatie. Wat nog
net binnen de grenzen van convenant en vangnet kan vallen, is een uitbreiding
met degenen die via het schoonmaken van werkkleding aan asbeststof blootgesteld
zijn geworden. Hij zal nagaan wat hieraan gedaan kan worden; te dien aanzien
neemt hij een inspanningsverplichting op zich. Een verdere uitbreiding vereist
een volstrekt andere regeling en de vraag is of het bereiken daarvan op dit
moment de hoogste prioriteit dient te hebben.Waar het de staatssecretaris nu om gaat, is dat per 1 januari 2003 de
voorschotregeling in werking kan treden en het grote onrecht dat in de huidige
regeling zit, wordt opgeheven. Als het over één of twee jaar
opnieuw komt tot een evaluatie van de TAS, kan beoordeeld worden of de basis waarop het convenant is gesloten en op grond waarvan de TAS tot
stand is gekomen, in juridisch, maatschappelijk en politiek opzicht nog steeds
de juiste is. Daarbij moet ook de vraag gesteld worden waar de grenzen liggen
voor de overheid, als het gaat om de erkenning van lijden. Bij een te snelle
oprekking van die grenzen kunnen er talrijke andere groepen zijn die in aanmerking
komen voor allerlei vergoedingen op grond van blootstelling aan schadelijke
producten. Nog afgezien van de vraag of het juridisch uitvoerbaar is om in
het kader van de huidige regeling allerlei nieuwe categorieën erbij te
betrekken, zal een dergelijke uitbreiding ook afleiden van hetgeen nu duidelijk
in convenant en regeling besloten ligt: de erkenning bij leven van het lijden
als gevolg van blootstelling aan asbest in de werksituatie. De TAS is een
regeling waar veel emotie omheen zit, maar tegelijkertijd moet er een bestuurlijke
afweging worden gemaakt die vraagt om dicht bij het uitgangspunt te blijven:
een vangnet op basis van een convenant. Er zal met het IAS en ook met het
comité Asbestslachtoffers goed contact zijn om ervoor te zorgen dat
de maatregelen die per 1 januari 2003 worden ingevoerd, ook goed uitwerken.Het komt de staatssecretaris voor dat er geen overwegende bezwaren zijn
tegen het oprekken van de termijn voor het indienen van een aanvraag door
nabestaanden. Hij zegt toe dat deze termijn, die thans op een halfjaar is
gesteld, zal worden verlengd tot een jaar.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HamerDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Rosenmöller (GroenLinks), Jorritsma-Lebbink (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), B. M. de Vries (VVD),
De Grave (VVD), Hamer (PvdA), voorzitter, Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Mosterd (CDA), Blok (VVD), Bos (PvdA), Smulders (LPF),
ondervoorzitter, Jense (Leefbaar Nederland), Rambocus (CDA), Wiersma (LPF),
De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), Smolders (LPF), Bruls (CDA), Zeroual (LPF),
Eski (CDA) en Van Loon-Koomen (CDA).Plv. leden: Tonkens (GroenLinks), Terpstra (VVD), Adelmund (PvdA), Van
der Vlies (SGP), Van Geen (D66), Wilders (VVD), Van Hoof (VVD), Tichelaar
(PvdA), Koopmans (CDA), Kalsbeek (PvdA), Van Gent (GroenLinks), Smilde (CDA),
Oplaat (VVD), Verbeet (PvdA), Van Ruiten (LPF), Teeven (Leefbaar Nederland),
Algra (CDA), Stuger (LPF), De Wit (SP), Vietsch (CDA), De Jong (LPF), Hessels
(CDA), Varela (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA) en Van Dijk (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28600-XV-88.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl