Verdrag Nederland - Letland mbt administratieve bijstand tbv toepassing douane wetgeving; 's-Gravenhage, 8-10-1999; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26372, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-01-1999

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26372 nr. 1;172

14-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende nota 1. Algemeen2. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 193. Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26372Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 372Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
Regering van de Republiek Letland inzake wederzijdse administratieve bijstand
ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de voorkoming,
opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving, met Bijlage
inzake gegevensbescherming; 's-Gravenhage, 8 oktober 1997nr. 172nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 14 januari 1999Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 15 januari 1999. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 14
februari 1999.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 8 oktober 1997 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Verdrag tussen de
Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Republiek
Letland inzake wederzijdse administratieve bijstand ten behoeve van de juiste
toepassing van de douanewetgeving en de voorkoming, opsporing en bestrijding
van inbreuken op de douanewetgeving, met Bijlage inzake gegevensbescherming
(Trb. 1997, 295).Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Toelichtende nota 1. AlgemeenHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State)In 1994 hebben besprekingen plaatsgevonden
tussen de Nederlandse en de Letse douane-administraties om te komen tot een
verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. In juni
1997 is vernomen dat de regering van de Republiek Letland instemt met de ondertekening
van het verdrag.Beide landen hebben te maken met een groeiende omvang en verdere intensivering
van hun economische betrekkingen. Die groei is een gevolg van het uiteenvallen
van de voormalige Sovjet-Unie in verschillende onafhankelijke landen, van
waaruit het goederenverkeer naar Nederland voor een belangrijk deel via de
Baltische Staten verloopt. Dit vraagt uit een oogpunt van effectief douane-optreden
om een betere samenwerking met die staten zowel met betrekking tot het toezicht
op de naleving van de douanewetgeving als ook waar het betreft het voorkomen,
opsporen en bestrijden van inbreuken op die wetgeving.Besprekingen met betrekking tot een verdrag inzake wederzijdse administratieve
bijstand in douanezaken hebben dan ook niet alleen plaatsgevonden met Letland
doch ook met de twee andere Baltische Staten, Estland en Litouwen. Het verdrag
terzake met Estland is op 11 oktober 1995 tot stand gekomen (Trb. 1995, 262),
dat met Litouwen komt naar verwachting binnenkort tot stand.Het onderhavige verdrag komt wat betreft de inhoud goeddeels overeen met
eerder door ons land gesloten bilaterale bijstandsverdragen op douanegebied,
te weten:– de op 20 december 1983 te Oslo tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Noorwegen inzake wederzijdse
administratieve bijstand in douanezaken (Trb. 1984, 8);– het op 11 oktober 1995 te s-Gravenhage tot stand gekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Estland inzake wederzijdse
administratieve bijstand ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving
en de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving,
met Bijlage (Trb. 1995, 262);– het op 21 mei 1996 te Oegstgeest tot stand gekomen Verdrag tussen
de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Staat
Israël inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken, met
Bijlage (Trb. 1996, 155); en– het op 28 oktober 1996 te Washington tot stand gekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika inzake
wederzijdse administratieve bijstand ten behoeve van de juiste toepassing
van de douanewetgeving en de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken
op de douanewetgeving, met Bijlage (Trb. 1996, 331 en 1997, 109).Het onderhavige verdrag gaat voort op de met het verdrag met Estland ingezette
lijn; qua opzet en bewoording is het gebaseerd op een in de Wereld Douane
Organisatie (WDO) – de voormalige Internationale Douaneraad (IDR) –
recentelijk ontwikkeld modelverdrag. Zoals het internationaal gebruikelijk
is om op het gebied van de verdragen ter voorkoming van dubbele belasting
het modelverdrag van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling
tot uitgangspunt te nemen voor de onderhandelingen, zo moet dit nieuwe WDO/IDR
modelverdrag een soortgelijke rol voor bilaterale verdragen inzake wederzijdse
administratieve bijstand in douanezaken gaan spelen.Het onderhavige verdrag strekt tot het wederzijds verlenen van administratieve
bijstand: a. ter verzekering van de juiste naleving van de wettelijke bepalingen
en voorschriften inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen;b. ter voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de onder
a bedoelde bepalingen en voorschriften;c. ter verzekering van de invordering van verschuldigde douanerechten.Het verdrag regelt nauwkeurig hoever de samenwerking strekt en beperkt
zich daarbij tot de maatregelen die voor een doeltreffende samenwerking noodzakelijk
zijn. Het ziet alleen op de administratieve samenwerking en bestrijkt niet
het terrein van de tussen rechterlijke autoriteiten te verlenen internationale
rechtshulp in strafzaken. 2. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1De term «douane-administratie» in het verdrag heeft, althans
wat Nederland betreft, een gekwalificeerde betekenis. Voor ons land wordt
daaronder verstaan de centrale nationale administratieve autoriteit welke
belast is met de uitvoering van de regelingen waarop de in dit verdrag omschreven
samenwerking betrekking heeft. Dit zal in een aantal gevallen de nationale
douanedienst zijn, doch niet van alle hier bedoelde regelingen is de uitvoering
in ons land uitsluitend aan de douanedienst opgedragen. Door artikel 1, onder
1, wordt bereikt dat het toepassingsgebied van het verdrag in beide landen
gelijk is. De Nederlandse diensten die in de eerste plaats in aanmerking komen
voor samenwerking in de zin van het verdrag zijn: de Douane en de Fiscale
Inlichtingen- en Opsporingsdienst van het Ministerie van Financiën, de
Algemene Inspectiedienst van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij en de Economische Controledienst van het Ministerie van Economische
Zaken.Ook andere diensten met specifieke controle- en opsporingstaken kunnen
bij de samenwerking in het kader van dit verdrag betrokken zijn; als voorbeeld
wordt genoemd de Inspectie Milieuhygiëne van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor wat betreft de handhaving van de
milieuwetgeving (o.m. afvalstoffen). Omwille van de duidelijkheid naar de
verdragspartner en om het gevaar van versnippering van het aantal aanspreekpunten
in Nederland tegen te gaan, zal in de in artikel 19 van het verdrag bedoelde
toepassingsmodaliteit worden bepaald dat de contacten van de Letse autoriteiten
met deze andere diensten door tussenkomst van een centraal aanspreekpunt bij
de Nederlandse Douane dienen te worden onderhouden.De bevoegde douane-autoriteit in Letland is de Directie Douane van de
Staatsbelastingdienst, dan wel een ander lichaam dat belast is met de uitvoering
van douanetaken. Deze bepaling voorkomt dat het verdrag zou moeten worden
gewijzigd indien de Directie Douane van de Letse belastingdienst taken overdraagt
aan een andere – daartoe aangewezen – uitvoerende dienst.Het begrip «douanewetgeving» heeft, evenals het begrip «douane-administratie»,
in het verdrag een ruimere betekenis dan die welke daaraan in het algemeen
wordt toegekend. Onder de werking van het verdrag vallen ten gevolge van deze
ruime definitie van de term «douanewetgeving» regelingen inzake
de in-, uit- en doorvoer van goederen, hoofdzakelijk betreffende:a. douanerechten alsmede omzetbelasting en accijnzen geheven terzake van
de invoer;b. belastingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
landbouwrestituties;c. anti-dumpingrechten;d. verboden, beperkingen en controlemaatregelen inzake het grensoverschrijdende
goederenverkeer ter bescherming van economische (landbouw-economische
daaronder begrepen), culturele, veterinaire en phytosanitaire belangen en
ter bescherming van de binnenlandse veiligheid, de openbare orde, de volksgezondheid
en het milieu.Het verdrag voorziet daarnaast in samenwerking bij de invordering van
de hiervoor genoemde rechten en heffingen, alsmede van de daarmee in verband
staande verhogingen, toeslagen, kosten en renten.Bij de begripsomschrijvingen van artikel 1 is voorts een definitie van
«persoonsgegevens» opgenomen, welke is ontleend aan het op 28 januari
1981 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag tot bescherming van personen
met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens (Trb.
1988, 7).De overige definities betreffen termen die in het verdrag regelmatig worden
gebruikt en beogen redactionele complicaties in de tekst van het verdrag te
voorkomen. Artikel 2Conform hetgeen in het algemene deel van de toelichting al is gememoreerd,
strekt de in dit verdrag voorziene bijstand tot het verzekeren van de juiste
toepassing van de douanewetgeving, tot het voorkomen, opsporen en bestrijden
van inbreuken op deze wetgeving, alsmede ter verzekering van de invordering
van verschuldigde douanerechten. De praktische uitvoering van de bijstand
zal geschieden overeenkomstig de wettelijke en administratieve bepalingen
van de verdragsluitende partij die de bijstand verleent. De in dit artikel
opgenomen beperking betreft zowel de juridische als de feitelijke mogelijkheid
voor een douane-administratie om bijstand te verlenen (waaronder de beschikbare
menskracht). Uitdrukkelijk is verder vastgelegd dat het verdrag slechts voorziet
in het verlenen van wederzijdse administratieve bijstand tussen de verdragsluitende
partijen. Particulieren kunnen aan het verdrag niet het recht ontlenen om
bewijs te verkrijgen, achter te houden of uit te sluiten of de uitvoering
van een verzoek om bijstand te belemmeren.Wanneer de bijstand met betrekking tot de in dit verdrag geregelde aangelegenheden
dient te worden verleend in overeenstemming met een ander samenwerkingsverdrag
tussen beide landen, informeren partijen elkaar welke andere nationale autoriteiten
zich daarmee bezig houden. De aangezochte autoriteit leidt het verzoek dus
niet rechtstreeks door naar de andere nationale autoriteit doch stelt de verzoekende
autoriteit in de gelegenheid zich voor bijstand tot de juiste autoriteit te
wenden. Artikel 3Deze bepaling regelt het verlenen van bijstand terzake van de toepassing
van de douanewetgeving en de invordering van douanerechten voor zover het
betreft het verstrekken van informatie. Op verzoek worden gegevens meegedeeld
welke in het bijzonder de vaststelling van de oorsprong, de waarde en de aard
van goederen en de toepassing van maatregelen inzake in- en uitvoerverboden
en -beperkingen vergemakkelijken, onderscheidenlijk tot een effectieve invordering
van de verschuldigde douanerechten bijdragen. Het gaat hierbij niet alleen
om gegevens welke de aangezochte administratie voorhanden heeft. Indien deze
administratie niet over de gevraagde informatie beschikt, is zij op grond
van artikel 12, vierde lid, verplicht ter verkrijging van die gegevens een
onderzoek in te stellen.De aangezochte douane-administratie verricht dit onderzoek alsof het werd
ingesteld ten behoeve van haarzelf of op verzoek van een andere autoriteit
van haar eigen staat. Artikel 4Dit artikel regelt dat de douane-administraties elkaar op verzoek alle
informatie zullen verstrekken over de douanewetgeving en -regelingen van hun
staten die van belang is voor het onderzoek met betrekking tot een inbreuk
op de douanewetgeving. Voorts wordt bepaald dat de douane-administraties elkaar
onverwijld en op eigen initiatief op de hoogte zullen stellen van nieuw ontwikkelde
technieken waarmee douanefraudes effectief kunnen worden bestreden alsmede
van gebleken nieuwe vormen van douanefraude. Artikel 5Dit artikel voorziet onder a en b in het verstrekken van inlichtingen
omtrent het rechtmatig uitvoeren van in het andere land ingevoerde goederen
dan wel het rechtmatig invoeren van goederen die uit het andere land zijn
uitgevoerd.Bij uitvoer wordt in een aantal gevallen een gunstige behandeling toegestaan.
Zo kan een verrekening van belasting of een restitutie, dan wel een ontheffing
van een uitvoerverbod worden toegepast, al dan niet afhankelijk van een bepaalde
bestemming. Twijfel of goederen werkelijk naar een andere staat zijn uitgevoerd
kan worden weggenomen wanneer de douane-administratie van die staat verklaart
dat de goederen op rechtmatige wijze in het douanegebied van die staat zijn
ingevoerd en onder welke douaneregeling zij eventueel zijn gebracht. Artikel 6De douane-administraties houden op verzoek binnen hun douanegebied een
bijzonder toezicht op de in dit artikel genoemde vervoermiddelen en bewegingen
van personen en goederen, waaruit fraude ten nadele van de andere verdragsluitende
staat zou kunnen voortvloeien. Voor de toepassing van deze bepaling is artikel
2, tweede lid, van belang, omdat het uitoefenen van een dergelijk toezicht
bijzonder arbeidsintensief is. Artikel 7Deze bepaling strekt ertoe de voorkoming dan wel opsporing van inbreuken
op de douanewetgeving te vergemakkelijken. De douane-administraties delen
elkaar concrete gegevens ten aanzien van verdachte handelingen mee.Het tweede lid bepaalt dat in gevallen die tot ernstige schade voor de
economie, de volksgezondheid, de openbare veiligheid of enig ander vitaal
belang (waaronder het milieu) van de andere verdragspartij zouden kunnen leiden,
informatie zo snel mogelijk op eigen initiatief wordt verstrekt. Artikel 8Deze bepaling regelt dat de aangezochte douane-administratie op verzoek
aan personen die binnen haar douanegebied wonen, mededeling doet van enige
handeling of beslissing van de verzoekende douane-administratie met betrekking
tot de toepassing van de douanewetgeving ten aanzien van deze personen. Artikel 9De bepaling dat de douane-administraties elkaar bijstand verlenen bij
de invordering van douanerechten kan pas worden geëffectueerd zodra in
beide staten de daarvoor noodzakelijke nationale wettelijke of administratieve regelingen van kracht zijn. In Nederland is van toepassing de
Invorderingswet 1990. ln Letland wordt gewerkt aan de totstandkoming van een
regeling terzake. Artikel 9 kan toepassing vinden zodra de bedoelde Letse
regeling van kracht is geworden.In beginsel verricht de aangezochte douane-administratie de feitelijke
invordering ten behoeve van de verzoekende douane-administratie volgens de
in de eigen staat geldende wetten en administratieve praktijk, zij het dat
de betaling van douanerechten niet kan worden afgedwongen met gijzeling, noch
met gebruikmaking van een eventueel recht van voorrang. Uitdrukkelijk wordt voorts bepaald dat de aangezochte douane-administratie
niet verplicht is tot het nemen van invorderingsmaatregelen welke de nationale
wetgeving van de verzoekende douane-administratie niet kent. De aangezochte
douane-administratie kan slechts die douanerechten innen die in de staat van
de verzoekende douane-administratie voor invordering vatbaar zijn en niet
worden betwist. Invordering van douaneschulden van personen die geen inwoner
zijn van die staat, vindt alleen plaats als de mogelijkheid de vorderingen
te betwisten niet (meer) aanwezig is.Het artikel geeft voorts een opsomming van gevallen waarin een uitzondering
kan worden gemaakt op de regel dat de andere douane-administratie met betrekking
tot de invordering dezelfde mate van inspanning verricht als wanneer het de
inning van eigen douanerechten zou betreffen.De verschuldigde douanerechten worden in het bijstandsverzoek door de
verzoekende douane-administratie vermeld in haar eigen munteenheid, doch worden
geïnd in de valuta van de staat van de aangezochte douane-administratie,
met toepassing van de officiële wisselkoers op de dag waarop het verzoek
om invordering de aangezochte douane-administratie bereikt.Om te voorkomen dat de mogelijkheid tot verhaal niet meer aanwezig is,
is bepaald dat de aangezochte douane-administratie op verzoek van de andere
douane-administratie en voorzover dit door haar nationale wettelijke en administratieve
bepalingen wordt toegestaan, conservatoire maatregelen neemt, ook wanneer
de vordering nog wordt betwist of nog niet het voorwerp vormt van een executoriale
titel.Voorts geeft het artikel regels met betrekking tot onder meer de termijn
waarbinnen een invorderingsrecht ten uitvoer moet worden gelegd en biedt het
de aangezochte douane-administratie de mogelijkheid tot het verlenen van uitstel
van betaling of tot het toestaan van betaling in termijnen. Artikel 10Originele documenten zullen slechts worden gevraagd in gevallen waarin
kopieën onvoldoende zijn. De originelen mogen slechts worden gebruikt
voorzover daardoor aan de rechten van de verstrekkende douane-administratie
en van eventuele derden geen afbreuk wordt gedaan. Zij dienen zo spoedig mogelijk
aan de verstrekkende douane-administratie te worden teruggegeven.Alle gegevens die voor het begrijpen en gebruiken van de op grond van
het verdrag verstrekte informatie noodzakelijk zijn, zoals het type en de
versie van de gebruikte software, dienen tezamen met die informatie te worden
aangeleverd. Artikel 11Op verzoek kan de aangezochte douane-administratie haar ambtenaren in
staat stellen om terzake van een inbreuk op de douanewetgeving als deskundige
of als getuige te verschijnen voor een rechterlijke instantie van de andere
verdragspartij. Artikel 12Het eerste lid bepaalt dat de bijstand ingevolge dit verdrag rechtstreeks
wordt verleend aan de douane-administratie van de andere verdragsluitende
partij. Het tweede en derde lid noemen de voorwaarden waaraan een verzoek
om bijstand moet voldoen. Het vierde lid regelt de aanwijzing van de ambtenaren
die de in dit verdrag bedoelde informatie mogen ontvangen. Artikel 13Indien de aangezochte douane-administratie niet over de gevraagde informatie
beschikt, stelt zij een onderzoek in om die informatie te verkrijgen, dan
wel draagt zij het desbetreffende verzoek over aan een andere bevoegde autoriteit
van haar land. Het onderzoek omvat onder andere het optekenen van verklaringen
van personen van wie in verband met een inbreuk op de douanewetgeving informatie
wordt gevraagd en van getuigenen deskundigenverklaringen. Artikel 14Dit artikel bepaalt in welke gevallen ambtenaren van de douane-administratie
van de verzoekende staat aanwezig mogen zijn op het grondgebied van de aangezochte
staat. Voor al deze gevallen geldt dat een voorafgaand schriftelijk verzoek
moet worden ingewilligd, eventueel onder daartoe nader te stellen voorwaarden.Dankzij hun bijzondere kennis van zaken kunnen de opsporingsambtenaren
van de verzoekende autoriteit er dikwijls toe bijdragen dat een onderzoek
in een bepaalde zaak snel en grondig geschiedt. Het artikel bepaalt daarom
dat zij met goedvinden van de douane-administratie van de andere staat aanwezig
kunnen zijn bij onderzoeken, te verrichten door ambtenaren van deze administratie.
Zij hebben in dergelijke gevallen slechts een passieve, raadgevende taak.
Het onderzoek wordt verricht door en onder verantwoordelijkheid van de ambtenaren
van de aangezochte administratie.De ingevolge het eerste lid op het gebied van de andere staat aanwezige
ambtenaren moeten op grond van het tweede lid te allen tijde hun ambtelijke
staat kunnen aantonen. Binnen de grenzen van de nationale wetgeving in die
andere staat zullen deze ambtenaren worden gelijkgesteld met de nationale
ambtenaren voor wat betreft hun rechtsbescherming. Artikel 15Aangezien de in het verdrag bedoelde informatie dikwijls van vertrouwelijke
aard is, moet voor misbruik daarvan worden gewaakt. Dit artikel schrijft voor
dat op grond van het verdrag verkregen informatie zeer zorgvuldig moet worden
behandeld.Het eerste lid bepaalt daarom dat de verkregen informatie slechts voor
de doeleinden van dit verdrag mag worden gebruikt en dan nog slechts door
de douane-administratie. Gebruik van de informatie voor andere doeleinden
of door andere autoriteiten is alleen toegestaan indien de douane-administratie
die de informatie heeft verstrekt daartoe uitdrukkelijk toestemming heeft
gegeven. Indien de nationale wetgeving van de informatieverstrekkende douane-administratie
dat voorschrijft, is voor het gebruik van die informatie in strafzaken voorafgaande
toestemming vereist van het openbaar ministerie dan wel de rechterlijke
autoriteiten van de aangezochte staat.Het tweede lid nuanceert het eerste lid door voor te schrijven dat, indien
de wetgeving van de verzoekende staat daartoe verplicht, gegevens kunnen worden
gebruikt of doorgegeven in het kader van een strafrechtelijke vervolging.
Van een dergelijk beoogd gebruik zal de douane-administratie die de informatie
heeft verstrekt vooraf op de hoogte moeten worden gesteld.Het derde lid geeft aan dat in de staat die de informatie ontvangt, minimaal
hetzelfde niveau van geheimhouding en gegevensbescherming voor deze informatie
geldt als voor soortgelijke informatie van de eigen administratie.Het vierde lid van dit artikel regelt de verhouding van het verdrag tot
de Europese regelgeving, thans met name verordening (EG) nr. 515/97 van de
Raad van de Europese Unie van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand
tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking
tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing
van de douane- en landbouwvoorschriften (PbEG L 82). Ingevolge deze verordening
zijn de lidstaten verplicht om onder bepaalde omstandigheden (ook van derde
landen verkregen) informatie door te geven aan de Europese Commissie en andere
lidstaten. Artikel 16In het onderhavige artikel wordt verwezen naar de Bijlage, die een integrerend
onderdeel uitmaakt van dit verdrag. Daarin is een regeling opgenomen die voor
de op grond van het verdrag uit te wisselen persoonsgegevens een bepaald niveau
van bescherming garandeert.Het tweede lid schort de uitwisseling van persoonsgegevens onder dit verdrag
op totdat beide partijen in hun nationale wetgeving terzake regelingen hebben
getroffen op een niveau dat voldoet aan de in de bijlage opgenomen bepalingen.
Dit heeft ten doel te voorkomen dat een onevenwichtige situatie ontstaat ten
gevolge van het feit dat Nederland wel doch Letland tot op heden geen wettelijke
regeling ter bescherming van persoonsgegevens kent. In Nederland zijn deze
regels in de nationale wetgeving onder andere opgenomen in de Wet persoonsregistraties,
terwijl ook in de uitvoeringssfeer administratieve regelingen zijn getroffen.
Van de zijde van het Ministerie van Justitie is toegezegd dat Nederland Letland
desgevraagd bij het opstellen van een administratieve regeling op het gebied
van de bescherming van persoonsgegevens bijstand zal verlenen.Zodra het eerder genoemde Verdrag tot bescherming van personen met betrekking
tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens (Trb. 1988, 7) en
de – op grond van dit verdrag – vereiste nationale wettelijke
en administratieve regelingen voor beide landen van kracht zijn geworden,
zullen die bepalingen ingevolge het derde lid op de uitwisseling van persoonsgegevens
op grond van het onderhavige verdrag van toepassing zijn.Het vierde lid bepaalt dat de in dit artikel en in de bijlage neergelegde
voorschriften een minimumniveau van privacybescherming bevatten. De mogelijkheid
wordt opengelaten dat een verdragsluitende partij betrokkenen een ruimere
mate van bescherming biedt. Artikel 17Het eerste lid betreft bijzondere gevallen waarin bijstand geheel of gedeeltelijk
kan worden geweigerd. Bijstand kan niet alleen geheel of gedeeltelijk worden
geweigerd in gevallen waarin sprake zou kunnen zijn van de schending van een
openbaar belang doch ook indien met de uitwisseling van informatie
(particuliere) industriële, commerciële of beroepsgeheimen geschonden
zouden kunnen worden.Krachtens dit lid zal Nederland bijvoorbeeld bijstand weigeren als deze
wordt gevraagd ten behoeve van onderzoek in een zaak die hier te lande reeds
onderwerp van een strafvervolging heeft gevormd. Dit zou namelijk in strijd
komen met het ne bis in idem beginsel. Ook maakt de bepaling het mogelijk
dat, indien in de aangezochte staat gegevens door de douane-administratie
zijn verkregen in het kader van een nog lopende strafrechtelijke procedure,
deze gegevens niet worden verstrekt dan na daartoe verkregen toestemming van
de betrokken rechterlijke autoriteit. Deze autoriteit, die aldus in staat
is te beoordelen of de gevraagde gegevens ook ingevolge een verzoek om strafrechtelijke
rechtshulp hadden kunnen worden verstrekt, kan de nodige waarborgen verlangen,
bijvoorbeeld om te voorkomen dat de gegevens in de verzoekende staat worden
gebruikt om een strafvervolging terzake van hetzelfde feit en tegen dezelfde
verdachte te beginnen.De bij de toepassing van het tweede lid mogelijk rijzende problemen inzake
wederkerigheid zullen met beleid moeten worden opgelost, waarbij het evenwicht
tussen de belangen van beide verdragsluitende partijen richtsnoer zal zijn.
Bij het bepalen van dit evenwicht kunnen zowel juridische als feitelijke omstandigheden
voor de uitleg van de overeengekomen wederkerigheid meespelen.Het derde lid voorziet erin dat in gevallen waarin een reeds gestart onderzoek
kan worden doorkruist dan wel een onevenredig beslag op de aangezochte autoriteit
wordt gelegd, de bijstand kan worden opgeschort. Eventueel kunnen bepaalde
voorwaarden aan het verlenen van de gevraagde bijstand worden gesteld.Gehele of gedeeltelijke weigering of opschorting van bijstand dient op
grond van het vierde lid aan de verzoekende douane-administratie te worden
meegedeeld onder opgaaf van redenen. Hierdoor wordt een gedachtewisseling
over de weigering mogelijk gemaakt. Artikel 18Uit hoofde van administratieve vereenvoudiging zien de douane-administraties
af van alle vorderingen tot terugbetaling van de voor door hen onder dit verdrag
gemaakte kosten, daaronder begrepen de kosten van administratieve bijstand
terzake van de invordering van douanerechten. Een uitzondering wordt gemaakt
met betrekking tot de bedragen en vergoedingen die zijn uitbetaald aan deskundigen
en getuigen, alsmede voor de kosten van tolken die niet in overheidsdienst
zijn. Eveneens geldt een uitzondering voor de geldelijke gevolgen van invorderingshandelingen
die onterecht zijn gebleken ten aanzien van de realiteit van de betrokken
douanevordering of van de geldigheid van de executoriale titel in de verzoekende
verdragspartij. Bedoelde bedragen, vergoedingen en kosten – die vrij
hoog kunnen oplopen – worden door de verzoekende douane-administratie
aan de aangezochte administratie vergoed.Voorzien is dat bij hoge en buitengewone kosten overleg tussen de verdragsluitende
partijen over de uitvoering van het verzoek en over de vergoeding van de daarmee
gepaard gaande kosten plaatsvindt. Artikel 19Voor de toepassing van het verdrag wordt het wenselijk geacht dat de ambtenaren
van de beide douane-administraties die belast zijn met het opsporen en bestrijden
van inbreuken op de douanewetgeving persoonlijke en rechtstreekse contacten
met elkaar onderhouden. De beide douane-administraties zullen daarnaast voor
een soepele toepassing van het verdrag toepassingsbepalingen
vaststellen. Deze zullen van praktische aard zijn en het toepassingsbereik
van het verdrag niet wijzigen.De douane-administraties streven ernaar om eventueel optredende problemen
of twijfels betreffende de interpretatie of toepassing van het verdrag in
onderling overleg op te lossen. Indien met een dergelijk overleg geen resultaten
worden bereikt, zal een oplossing van de problemen langs diplomatieke weg
worden bewerkstelligd. 3. KoninkrijkspositieIngevolge het tweede lid van artikel 20 zal het verdrag, voor wat het
Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden.Uitbreiding van de gelding tot de Nederlandse Antillen en Aruba is mogelijk.
De in het derde lid van artikel 20 genoemde notawisseling zal een verdrag
in de zin van de Grondwet vormen. Overigens hebben de regeringen van de Nederlandse
Antillen en Aruba te kennen gegeven de vraag van medegelding van de door het
Koninkrijk gesloten douaneverdragen meer in het algemeen te zullen bestuderen.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26372-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl