Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en de Wegenverkeerswet 1994 ivm herijking wettelijke strafmaxima; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28484, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28484 nr. 6

23-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHerijking van wettelijke strafmaximaGeweldsdelictenCulpose delictenVermogensdelictenEnkele afzonderlijke strafbaarstellingenFinanciële en organisatorische gevolgenArtikelgewijze ToelichtingArtikel IArtikel IArtikel INota van wijzigingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28484Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 484Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en de Wegenverkeersrecht 1994,
in verband met de herijking van een aantal wettelijke strafmaximanr. 6VERSLAGVastgesteld 23 december 2002De vaste commissie voor Justitie1 belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde
vragen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.AlgemeenDe leden van de CDA fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Deze leden zijn van oordeel dat het noodzakelijk is strafmaxima
te moderniseren.De leden van de CDA fractie vragen de regering aan te geven waarom in
dit wetsvoorstel niet de mogelijkheid is geopend om minimumstraffen in te
voeren. Acht de regering het mogelijk om zonder algemene bepaling daaromtrent
voor bepaalde delicten minimumstraffen toe te voegen aan de huidige maxima,
zo vragen deze leden.De leden van de fractie van de LPF-fractie juichen het toe dat de regering
voorstelt om een aantal wettelijke strafmaxima uit het Wetboek van Strafrecht
(WvSr)en de Wegenverkeerswet 1994 te verhogen. Echter, deze leden menen dat
de voorstellen niet ver genoeg gaan, met name voor wat betreft de geweldsdelicten.
Deze leden hebben dan ook een wetsvoorstel ingediend dat minimumstraffen voor
ernstige geweldsmisdrijven regelt, evenals een wetsvoorstel dat de maximumstraf
op verboden wapenbezit verhoogt. Behoudens deze kanttekeningen steunen de
leden van de fractie van de LPF het voorliggende wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel dat strekt tot herijking van een aantal wettelijke
strafmaxima alsmede tot invoering van een aantal nieuwe strafbaarstellingen.
Deze leden zijn met de regering van oordeel dat een aantal op strafbare feiten
gestelde strafmaxima thans onvoldoende tot uitdrukking brengen in welke mate
die feiten maatschappelijk onaanvaardbaar worden geacht. De herijking als
voorgesteld is dan ook op zijn plaats. Deze leden hebben nog wel een aantal
vragen. De onafhankelijkheid van het rechterlijk oordeel is voor de leden van
de fractie van de VVD een groot goed. Het is uiteindelijk de rechter die bij
zijn strafoplegging, rekening houdend met alle omstandigheden van het geval,
komt tot een bepaalde strafmaat. Één van de omstandigheden is
de wettelijke strafbedreiging. Het is immers de wetgever die met het opnemen
daarvan tot uitdrukking heeft willen brengen dat een bepaalde straf gepast
is bij een bepaalde gedraging. Een andere factor waarmee de rechter rekening
houdt, is de eis van het Openbaar Ministerie (OM). Deze eis kan worden gezien
als de concretisering van de wettelijke strafbedreiging. De leden van de VVD-fractie
verzoeken de regering aan te geven of, en zo ja, op welke wijze het requireerbeleid
van het OM rekening dient te houden met wijzigingen in de voorgestelde wettelijke
strafmaxima. Zullen de Richtlijnen voor Strafvordering (Bos/POLARIS) zodanig
worden aangepast dat de te eisen straffen die daaruit voortvloeien worden
verhoogd, al dan niet in gelijke verhouding tot de verhoging van de betreffende
strafmaxima, zo vragen deze leden. Welke andere aanpassing van de Richtlijnen
zullen worden doorgevoerd om de te eisen straffen meer in lijn te brengen
met de maatschappelijke beleving van de strafwaardigheid van het toenemend
aantal criminele gedragingen? Is de regering het met de aan het woord zijnde
leden eens dat een dergelijke aanpassing geboden is en een logische aanvulling
vormt op het voorliggend voorstel?Op welke wijze kan de strafrechter rekening houden met wijzigingen in
wettelijke strafmaxima bij het eventueel opleggen van een straf, zo vragen
deze leden verder. De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te
geven of de signaalwerking die de wetgever met een dergelijke wijziging afgeeft
een relevante factor in de rechterlijke straftoemeting dient te zijn. Is goedkeuring
van het voorliggende voorstel een duidelijk signaal van de wetgever dat op
de gewijzigde strafbepalingen een hogere straf in de rede ligt, zo vragen
deze leden. Mag worden verwacht dat de gemiddelde strafmaat voor de gewijzigde
bepalingen zal stijgen en dat afwijking hiervan een meer uitgebreide motivering
van de rechter vergt?De leden van de fractie van GroenLinks hebben met interesse kennisgenomen
van de voorliggende wetswijziging. Deze leden hebben met betrekking tot een
aantal onderdelen van deze wetswijziging opmerkingen en vragen.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Het wetsvoorstel voorziet in een verhoging van
het strafmaximum bij bepaalde delicten en introduceert een noviteit in het
WvSr, namelijk de invoering van het begrip «roekeloosheid» als
strafverzwarende omstandigheid.De leden van de SP-fractie vragen de regering in te gaan op de volgende
principiële vragen. Waarom is door de regering gekozen voor een verhoging
van de strafmaxima om uiting te geven aan het, door haar genoemde, feit dat
de samenleving als zodanig zwaarder is gaan tillen aan bepaalde delicten?De leden van de SP-fractie kunnen zich vinden in de opmerkingen die de
Raad van State maakt als het gaat om de vraag welk doel de regering nastreeft
met de verhoging van de strafmaxima voor bepaalde categorieën delicten.
Is de doelstelling om een signaal af te geven aan de rechter dat de maatschappelijke
afkeuring van bepaalde delicten is toegenomen? Of is de doelstelling de rechter
strenger te laten straffen? Gaat het om vergelding of gaat het om de afschrikwekkende
werking van hogere straffen, zo vragen deze leden.Wederom sluiten de leden van de SP-fractie zich aan bij de opmerking van
de Raad van State die, verwijzend naar de Nota Sancties in Perspectief, stelt
dat verhoging van de pakkans en het bevorderen van de snelheid van de berechting
evenzeer een preventieve functie hebben. Kan de regering aangeven
welk argument de doorslag heeft gegeven om te komen tot een voorstel tot verhoging
van de maximumstraf voor een bepaald delict, zonder te verwijzen naar het
gevoel dat daarover kennelijk in de maatschappij is ontstaan?Hoe beoordeelt de regering de praktijk dat de rechter zelden de maximumstraf
oplegt en dat zodoende er concreet weinig verandert in de bestaande situatie?
Hoe beoordeelt de regering de kritiek van de Raad van State dat een kruimeldiefstal
bedreigd wordt met een maximumstraf van 4 jaar en een mishandeling met 3 jaar?
Kan de regering aangeven waar de consistentie van het systeem op berust, zo
vragen de leden van de fractie van de SP.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel, dat tot doel heeft enkele wettelijke strafmaxima
aan te passen.Het spiegelbeeld van de maximumstraf wordt gevormd door de minimumstraf.
De leden van de fractie van D66 zijn tegenstanders van het invoeren van minimumstraffen,
omdat zij menen dat de rechter maatwerk moet kunnen blijven leveren. De minimumstraf
vormt daarvoor een belemmering. Kan de regering haar standpunt in deze verduidelijken?
Minister Donner van Justitie heeft tijdens de behandeling van de Justitiebegroting
2003 laten weten dat Nederland waarschijnlijk niet ontkomt aan het invoeren
van minimumstraffen, omdat tal van andere Europese landen minimumstraffen
invoeren. Is de regering bereid om, net als Oostenrijk, een verbod op minimumstraffen
in de Grondwet op te nemen? Wanneer kan een rechtsvergelijkend onderzoek worden
verwacht naar de positie van Nederland op het gebied van minimumstraffen,
en zal daarin ook een inventarisatie worden gemaakt van de mogelijkheden om
te voorkomen dat in Nederland minimumstraffen (moeten) worden ingevoerd? In
de literatuur wordt wel betoogd dat Nederland in wezen een daderstrafrecht
kent en niet, zoals bijvoorbeeld de Verenigde Staten, een daadstrafrecht.
In het daadstrafrecht wordt, in tegenstelling tot het daderstrafrecht, slechts
gekeken naar de daad en níet naar de omstandigheden van de dader. Minimumstraffen
zouden principieel niet passen in het Nederlandse daderstrafrecht. De leden
van de fractie van D66 vragen een reactie van de regering op deze stellingname.Volgens het OM is er onvoldoende bewijs dat zwaardere straffen, en a fortiori
de verhoging van de strafmaxima zonder meer, leiden tot minder criminaliteit.
De leden van de fractie van D66 vragen de regering of zij verwacht dat de
verhoging van maximale straffen die zij voorstelt zal leiden tot beperking
van de criminaliteit in Nederland en, zo ja, op welke grond die verwachting
rust? Training, hulpverlening en heropvoeding, al dan niet tijdens de detentie,
leiden wel tot resultaten. Welke garanties kan de regering bieden dat behandelprogramma's
tijdens vrijheidsstraffen worden uitgebreid in plaats van dat deze worden
beperkt?De regering stelt in de paragraaf financiële en organisatorische
gevolgen van de memorie van toelichting, dat zij nauwelijks consequenties
van dit voorstel verwacht, omdat maximumstraffen toch zelden worden opgelegd.
Dat roept bij de leden van de fractie van D66 de vraag op welke consequenties
de herijking van de wettelijke strafmaxima zou moeten hebben voor de eis van
het OM en de straftoemeting door de rechter. De leden van de fractie van D66
vragen de regering of zij van mening is dat herijking van de wettelijke maxima
ten principale implicaties zou moeten hebben voor de eis van het OM en de
op te leggen straf door de rechter. Hoe moeten in dit kader de zogenaamde
standaardstraffen worden gezien die de Nederlandse rechters gebruiken als
vast oriëntatiepunt? Valt bijvoorbeeld van een verhoging van het strafmaximum
voor eenvoudige mishandeling enig effect te verwachten, wanneer de rechter
in dat geval vrijwel steeds een standaardstraf van bijvoorbeeld zes weken
oplegt? Zou de rechterlijke macht volgens de regering ook de zogenaamde standaardstraffen aan de herijking moeten aanpassen, zo vragen de leden van
de fractie van D66. Zo ja, hoe zou dit moeten worden bereikt? Zo neen, wordt
dan wel recht gedaan aan de veranderde maatschappelijke opvattingen over de
ernst van de strafbare feiten waarvoor de strafmaxima met dit voorstel worden
gewijzigd?Herijking van wettelijke strafmaximaDe leden van de VVD-fractie zijn met de regering van oordeel dat een «grootscheepse,
integrale herziening van de wettelijke strafmaxima» vooralsnog niet
in de rede ligt. Deze leden kunnen zich vinden in de keuze van de regering
om in het voorliggende wetsvoorstel de herijking van wettelijke strafmaxima
te beperken tot de geweldsdelicten, de culpose delicten en de vermogensdelicten.De motie van de leden Dittrich en Kalsbeek-Jasperse, die voor dit wetsvoorstel
de directe aanleiding vormt, beoogt door een herijking een zekere rust in
het strafrecht terug te brengen. Volgens de leden van de fractie van D66 kan
namelijk beter een fundamentele discussie worden gevoerd over de hoogte van
strafmaxima, dan dat deze discussie telkens opnieuw wordt gevoerd naar aanleiding
van ernstige incidenten en uitzonderlijke zaken. Wat is de opvatting van de
regering op dit punt, zo vragen deze leden. Kan de regering een overzicht
geven van de aanpassing van afzonderlijke strafmaxima over de laatste 25 jaar?
Moet de voorliggende herijking worden beschouwd als de in de motie bedoelde
herziening, waarmee voorlopig weer enige rust in het strafrecht ontstaat,
of wil de regering het strafmaximum van afzonderlijke delicten de komende
jaren steeds weer opnieuw blijven aanpassen naar aanleiding van ernstige incidenten
en uitzonderlijke zaken?Volgens de regering blijkt uit het onderzoek «Het wettelijk strafmaximum»
van prof.mr. de Hullu c.s. dat het huidige stelsel van strafmaxima redelijk
harmonisch is en dat er niet vaak sprake is van inconsistenties. Het onderzoek
was echter juist bedoeld om te onderzoeken op welke punten het stelsel níet
evenwichtig is. Welke disharmonie constateren de onderzoekers volgens de regering
in de hoogte van de strafmaxima in hun onderlinge verhouding? Welke inconsistenties
constateren de onderzoekers in de historische ontwikkeling van de strafmaxima?
Komt aan alle, door de onderzoekers geconstateerde, inconsistentie en disharmonie
met het onderhavige wetsvoorstel een einde? Zo neen, welke door de onderzoekers
geconstateerde onvolkomenheden laat de regering liggen en waarom, zo vragen
de leden van de fractie van D66.Prof.mr. de Hullu c.s. hebben zich in hun onderzoek met name gericht op
maximale vrijheidsstraffen. Kan de regering aangeven waarom bijvoorbeeld het
systeem van geldboetemaxima niet wordt geëvalueerd en aangepast, zo vragen
deze leden. De leden van de fractie van D66 vragen de regering of, en zo ja
wanneer de regering ook andere maximale sancties zal evalueren.Verwacht de regering dat, wanneer de Europese lidstaten hechter gaan samenwerken
op strafrechtelijk gebied, opnieuw een herijking van de strafmaxima noodzakelijk
zal zijn, zo vragen de leden van de fractie van D66. Deze leden vragen de
regering waarom Europese ontwikkelingen, en de Nederlandse stellingname ten
opzichte van die ontwikkelingen, niet of nauwelijks in deze herijking zijn
betrokken.In het voorliggende wetsontwerp wordt vrijwel uitsluitend ingegaan op
de wijziging van de bijzondere strafmaxima voor vrijheidsstraffen. Op de vraag
of de algemene strafmaxima, voor zowel vrijheidsstraf als geldboete, eigenlijk
nog wel voldoen, gaat de regering nauwelijks in. De leden van de fractie van
D66 vragen de regering alsnog uitgebreid en onderbouwd in te gaan op de vraag
of de algemene strafmaxima voor vrijheidsstraffen en geldboeten nog voldoen. De regering is voornemens illegaal verblijf in Nederland strafbaar te
stellen. Aan welke maximale (gevangenis-)straf voor illegaal verblijf denkt
de regering? Verwacht de regering dat van een dergelijke strafbaarstelling
ook slechts zeer beperkte financiële en organisatorische gevolgen voor
het Rijk te verwachten zijn? Zo ja, waarop baseert de regering deze veronderstelling?
De leden van de fractie van D66 stellen voor om voor illegaal verblijf af
te doen met een bestuurlijk boete, om zo een overbelasting van het justitiële
systeem te voorkomen. Wat is hierop de reactie van de regering? Wanneer de
regering geen voorstander is van de bestuurlijke boete in geval van illegaal
verblijf, welke oplossing stelt zij dan voor om overbelasting van het strafrechtelijk
systeem door strafbaarstelling van illegaal verblijf te voorkomen, zo vragen
de aan het woord zijnde leden.Vrouwenbesnijdenis is momenteel niet afzonderlijk strafbaar gesteld en
nog altijd geldt het vereiste van dubbele strafbaarstelling. De genitale verminking
van vrouwen is een verschijnsel dat in de Nederlandse samenleving breed als
verwerpelijk wordt beschouwd. De leden van de fractie van D66 stellen daarom
voor om in het WvSr een specifieke strafbepaling op te nemen die genitale
verminking van vrouwen verbiedt en een strafmaximum van maximaal 4 jaren in
te voeren voor het basisdelict. Ook stellen de leden van de fractie van D66
voor om het vereiste van dubbele strafbaarstelling voor vrouwenbesnijdenis
af te schaffen. Graag ontvangen deze leden hierop een reactie van de regering.Over zeer ernstige delicten is de laatste jaren een debat op twee sporen
gevoerd. Enerzijds is gedebatteerd over de vraag of onverbeterlijke recidivisten
van (zeer) zware geweldsmisdrijven, zoals moord en verkrachting, ooit nog
op vrije voeten moeten kunnen komen. Kan de regering aangeven wat haar standpunt
in deze is en of zij een nieuwe strafmodaliteit noodzakelijk acht, waarbij
zeker is dat de dader niet meer vrij komt, zo vragen de leden van de fractie
van D66. Anderzijds is de discussie gevoerd over de verjaring van zware misdrijven
als moord en doodslag. Is de regering inmiddels, met de leden van de fractie
van D66, van mening dat dergelijke delicten niet moeten verjaren en dat een
verlenging van de verjaringstermijn even willekeurig zou zijn als het gebruikt
van de huidige verjaringstermijn?Volgens het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC)
van het ministerie van Justitie loopt de schade van zogenaamde «witteboordencriminaliteit»
in de miljarden euro's. Witte boordencriminaliteit leidt, zoals in bijvoorbeeld
het geval van bouwfraude, tot grote maatschappelijke verontwaardiging. Is
de regering bereid om, naast de meer «traditionele» vermogensdelicten
waarvoor zij nu voorstelt het strafmaximum te verhogen, ook voor andere gevallen
van «witteboordencriminaliteit» en organisatiecriminaliteit de
strafmaxima te verhogen of nieuwe categorieën van feiten strafbaar te
stellen, zo vragen de leden van de fractie van D66.Belediging van de Koning is momenteel strafbaar gesteld in artikel 111
van het WvSr, het strafmaximum is 5 jaren. Kan de regering aangeven waarom
belediging van de Koning afzonderlijk bestraft moet worden en wel met een
relatief zware maximale gevangenisstraf van 5 jaren? Is voor afzonderlijke
strafbaarstelling van belediging van de Koning in de huidige tijd nog wel
maatschappelijk draagvlak? Voldoet niet de strafbaarstelling van verschillende
vormen van belediging die ook voor andere burgers gelden? Is de regering bereid
artikel 111 WvSr te laten vervallen? Zo neen, waarom niet? Is de regering
subsidiair bereid het strafmaximum van 5 jaren, als bedoeld in artikel 111
WvSr te verlagen, zo vragen de leden van de fractie van D66. GeweldsdelictenIn het wetsvoorstel wordt de maximumstraf voor eenvoudige mishandeling
verhoogd van 2 naar 3 jaar. De leden van de CDA fractie achten een verhoging
van deze strafmaat gewenst. In het verlengde van het advies van de Nederlandse
Vereniging voor Rechtspraak (NVVR) menen deze leden echter dat, waar diefstal
als uitgangspunt een maximale gevangenisstraf van 4 jaar kent, ditzelfde voor
mishandeling zou moeten gelden. Een inbreuk op iemands lichamelijke integriteit
wordt in het huidige tijdsgewricht niet als minder ernstig beschouwd dan een
inbreuk op iemands eigendommen. Deze leden pleiten er dan ook voor om de maximale
strafbedreiging voor mishandeling niet op 3 maar op 4 jaar te stellen. Hierdoor
dienen ook de strafbedreigingen in de artikelen 301 tot en met 306 te worden
aangepast. Bijkomend belang bij de verhoging naar 4 jaar is dat dit meer mogelijkheden
biedt voor de opsporing en de toepassing van dwangmiddelen.De leden van de LPF-fractie onderschrijven de verhoging van de maximumstraf
voor geweldsmisdrijven. Deze verhoging is volgens deze leden gewenst omdat
mensen «gevoeliger» zijn geworden voor dit soort aantastingen
van rechtsbelangen.Met de regering constateren de leden van de VVD-fractie dat de rechtsbelangen
van het leven en de lichamelijke integriteit in de afgelopen jaren zwaarder
zijn gaan wegen. Deze ontwikkeling rechtvaardigt de voorgestelde verhogingen
van strafmaxima.De leden van de VVD-fractie zijn vooralsnog niet overtuigd van de juistheid
van de uiteindelijke keuze van de regering om het gebruik van alcohol niet
op te nemen als strafverzwaringsgrond bij geweldsdelicten. Deze leden verzoeken
de regering dan ook deze keuze nader te motiveren. De aangevoerde argumenten,
gebaseerd op een tweetal adviezen, zijn klaarblijkelijk niet van toepassing
ter zake (voorgestelde) wettelijke strafverzwaringsgronden betreffende het
gebruik van alcohol in het verkeer. Kan de regering het verschil met geweldsdelicten
in dit verband nader toelichten? Kan de regering aangeven in welke lidstaten
van de Europese Unie het gebruik van alcohol als (wettelijke) strafverzwaringsgrond
wél geldt bij geweldsdelicten?De leden van de SP-fractie vragen de regering wat nu precies de meerwaarde
is van een verhoging van het strafmaximum met 1 jaar van het delict enkelvoudige
mishandeling, nu de regering zelf al aangeeft dat het maximum zelden wordt
opgelegd.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat voor geweldsdelicten
die zijn gepleegd onder invloed van alcohol en andere drugs een additionele
strafverzwaring zou moeten worden ingevoerd. Zij dienden daarom, samen met
de leden van de CDA fractie, hiertoe een motie (motie 27 400 VI, nr.
34) in. Het College van Procureurs-generaal en de NVVR noemen praktische argumenten
om van een dergelijke additionele strafverzwaring af te zien; de regering
voegt daar geen argumenten aan toe. De leden van de fractie van D66 zijn echter
om principiële redenen van mening dat een additionele strafverzwaring
noodzakelijk is: de pleger neemt, door het gebruiken van alcohol of andere
drugs, immers bewúst een extra risico. De leden van de fractie van
D66 vragen de regering om een weging van deze praktische en principiële
argumenten en verzoeken de regering alsnog een additionele strafverzwaring
voor geweldsdelicten gepleegd onder invloed in het voorliggende wetsvoorstel
op te nemen, en daarmee uitvoering te geven aan eerdergenoemde motie. Culpose delictenDe leden van de CDA fractie constateren dat bij de culpose delicten een
nieuwe categorie wordt toegevoegd door de introductie van het begrip «roekeloos».
Hieraan is een strafmaatverhoging gekoppeld met de helft ten opzichte van
de gewone culpa. Is «roekeloosheid» hetzelfde als «bewuste
grove schuld», zoals genoemd door de heer mr. D. Hazewinkel-Suringa
(Inleiding tot de studie van het Nederlands Strafrecht, vijftiende druk, Gouda
Quint b.v., Deventer, 1996, blz. 205), zo vragen deze leden.De leden van de CDA fractie zijn niet op voorhand overtuigd van de wenselijkheid
van de introductie van een nieuw begrip. Naar hun mening volstaat het verhogen
van de huidige schulddelicten tot het maximum van de hier voorgestelde roekeloosheidsdelicten.
Van de rechter kan worden verwacht dat hij de mate van roekeloosheid in de
strafmaat zal meenemen. Dat is nu ook al het geval. Aan de andere kant wordt
voorkomen dat de rechter een grens moet gaan formuleren waar schuld in roekeloosheid
over gaat. Ook wordt voorkomen dat de officier van justitie in zijn tenlastelegging
met een apart delict rekening moet gaan houden. Naar de opvatting van de leden
van de CDA fractie zal overgang van schuld naar roekeloosheid een glijdende
schaal zijn. Hoe ziet de regering dit, zo vragen deze leden.De leden van de CDA fractie is het opgevallen dat de maximale straf vergeleken
met de landen om ons heen nog steeds laag is. Bestaat in deze andere landen
het begrip «roekeloosheid» als apart begrip, of wordt dit onder
de culpose delicten gevat, zo vragen deze leden.De leden van de CDA fractie vragen de regering aan te geven waarom in
artikel 175, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, niet gekozen is voor
een verhoging van de strafmaat van 3 naar 4 jaar. Het betreft hier het ernstige
feit van het veroorzaken van dood door schuld aan een verkeersongeval. Naar
de mening van de leden van de CDA-fractie is de bedreiging met 4 jaar meer
in overeenstemming met de ernst van het feit. In het tweede lid van artikel
175, het veroorzaken van letsel door schuld aan een verkeersongeval, zou de
strafbedreiging dan moeten worden verhoogd van 1 jaar en 6 maanden naar 2
jaar.De leden van de fractie van de LPF menen dat het invoeren van «roekeloosheid»
en «rijden onder invloed» als strafverzwarende criteria, bijdraagt
aan het gevoel in de samenleving dat de maximumstrafmaat tot nog toe te vaak
niet in de pas loopt met de mate van verwijtbaarheid van strafrechtelijk handelen
en de ernst van het gepleegde delict (bijvoorbeeld in het verkeer).Het invoeren van «roekeloosheid» als strafverzwarende omstandigheid
in het commune strafrecht vinden de leden van de LPF-fractie een goede zaak.
Het genoemde voorbeeld van zeer onzorgvuldig gedrag van een kwakzalver spreekt
deze leden zeer aan daar dit probleem naar hun mening onvoldoende aandacht
krijgt.Er wordt voorgesteld om in artikel 175 Wegenverkeerswet 1994 een afzonderlijk
strafmaximum in te voeren voor de gevallen waar sprake is van roekeloosheid.
De memorie van toelichting geeft, zo constateren de leden van de fractie van
GroenLinks, op dit punt een zeer specifieke motivering en sluit aan bij de
problemen in de rechtspraktijk (onder andere het Porsche-arrest). Deze motivering
geldt met name voor de problematiek in het verkeersrecht.Vervolgens wordt voorgesteld om ook in het commune strafrecht (in artikel
307 en 308 WvSr) roekeloosheid als strafverzwarende omstandigheid op te nemen,
maar dit blijft beperkt tot deze twee delicten. Er wordt niet gekozen voor
het opnemen van roekeloosheid als strafverzwarende omstandigheid bij alle
culpose delicten in het commune strafrecht. In de voorgestelde artikelen 307 en 308 WvSr staat dat het dient te gaan
om «schuld die bestaat in roekeloosheid». Roekeloosheid is de
zwaarste vorm van schuld. Waarom is er niet voor gekozen om alleen de strafmaxima
van artikel 307 en 308 WvSr op te hogen, zo vragen de leden van de fractie
van GroenLinks. In dat geval wordt aan de rechter meer armslag geboden zonder
dat de huidige systematiek van het WvSr op dit punt behoeft te worden gewijzigd.Voorts zijn de aan het woord zijnde leden van oordeel dat, als men bewust
kiest om het begrip «roekeloosheid» in het commune strafrecht
te introduceren, dit begrip duidelijker moet worden gedefinieerd. In welke
gevallen is volgens de regering sprake van roekeloosheid? Waarom is er niet
voor gekozen om de bestaande jurisprudentie op dit punt te codificeren of
in de memorie van toelichting te verduidelijken?De regering introduceert het begrip «roekeloos» als bestanddeel
ter rechtvaardiging van verhogingen van het strafmaximum. Kan de regering,
zo vragen de leden van de fractie van D66, nader ingaan op de dogmatische
en praktische bezwaren van de introductie van dit begrip? Wat is nu bijvoorbeeld
de precieze betekenis van het begrip «roekeloos»? Hoe ligt de
afgrenzing met het begrip «opzet» en hoe verhoudt het begrip «roekeloos»
zich tot andere strafverzwaringsgronden zoals het onder invloed rijden uit
artikel 175 van de Wegenverkeerswet 1994? Wat is de huidige opvatting van
de regering over strafverzwaring in artikel 6 juncto artikel 175 van de Wegenverkeerswet
1994 in verhouding tot het stelsel van strafmaxima als geheel, zo vragen de
leden van de fractie van D66.Doorrijden na een ongeval is een delict dat steeds vaker voorkomt. Volgens
hoogleraar verkeersrecht de heer R. Otte heeft de overheid dit gedrag mede
in de hand gewerkt door verkeersovertredingen als een bagatel te beschouwen
dat met een acceptgirokaart kan worden afgedaan. Volgens de heer Otte moet
de regering snel een signaal geven dat het ernst is met de handhaving van
de verkeersregels. Hij stelt voor bijvoorbeeld gevaarlijk inhalen, geen voorrang
verlenen, door rood licht rijden, rijden met onaangepaste snelheden en het
zogenaamde «bumperkleven» niet langer als overtreding, maar als
misdrijf te beschouwen en mitsdien de strafmaxima te verhogen. Wat is de reactie
van de regering op de opvattingen van de heer Otte, zo vragen de leden van
de fractie van D66. Tot welke aanvullingen van het huidige wetsvoorstel zouden
de kanttekeningen van de heer Otte aanleiding moeten geven?VermogensdelictenDe leden van de CDA-fractie steunen de verhoging van de strafmaat van
3 naar 4 jaar voor afdreiging en oplichting. In het verlengde hiervan verbazen
deze leden zich erover dat verduistering niet eenzelfde strafbedreiging krijgt
als diefstal. In dit verband verwijzen deze leden naar het commentaar van
de NVVR. Daarin staat dat «met het strafmaximum van eenvoudige diefstal
als oriëntatiepunt en met het uitgangspunt dat schending van vertrouwen
bij vermogensdelicten ten aanzien van het oriëntatiepunt een strafverzwarende
omstandigheid oplevert, is een lagere strafbedreiging voor het delict verduistering
dan voor het delict diefstal niet consistent.» De leden van de CDA-fractie
delen de visie van de NVVR dat verduistering een zelfde strafbedreiging zou
moeten hebben als diefstal. Juist omdat het bij verduistering gaat om goederen
die in het vertrouwen dat deze zorgvuldig zouden worden beheerd onder iemand
zijn gesteld, moet de verduistering ervan als even ernstig worden beschouwd
als het fysiek wegnemen ervan.Het College van Procureurs-generaal gaat in zijn advies in op het feit
dat misbruik van de pincode in het huidige strafstelsel moeilijk onder een
strafbaarstelling is te brengen. Hoe kijkt de regering hier tegenaan, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Wordt overwogen misbruik van een
pincode duidelijker in het WvSr als delict te verankeren?De leden van de SP-fractie vragen de regering waarom er niet gekozen is
voor een verhoging van de maximumstraf bij de delicten die samenhangen met
het koepelbegrip fraude (valsheid in geschrifte, bedrog en oplichting). De
aan het woord zijnde leden vragen de regering of zij met hen van mening is
dat met dezelfde argumenten toch evengoed te verdedigen is dat ook over die
delicten de publieke opinie is veranderd (bouwfraude, Clickfonds). Hoe beoordeelt
de regering in dit verband de opmerking van de Officier van Justitie, de heer
Tonino, (Clickfondszaak) dat er binnen het OM een diep onbehagen bestaat over
«het gat dat valt tussen de bestraffing van delicten met slachtoffers
en niet-slachtoffer delicten» (uitspraak uit: Trouw, 6 december 2002). Enkele afzonderlijke strafbaarstellingenDe leden van de CDA-fractie constateren dat de obsolete strafbaarstellingen
van misdrijven met betrekking tot slavenhandel onaangetast blijven. Volgens
de regering gebeurt dit om verdragsrechtelijke redenen. Om wat voor verdragen
gaat het? Kunnen deze bepalingen desalniettemin gemoderniseerd worden, zo
vragen deze leden.Ook vragen de leden van de CDA-fractie naar de actualiteitswaarde van
artikelen 388 en 389 WvSr. Deze artikelen stellen strafbaar degene die zonder
vergunning van de Nederlandse overheid ter kaapvaart gaat. Of is de regering
voornemens kaperbrieven te gaan verstrekken, dan wel vergunningen te verstrekken
tot het aannemen van kaperbrieven, zo vragen deze leden.De leden van de CDA fractie vragen de regering aan te geven of de bepaling
(Geweld tegen de Staten-Generaal, provinciale staten en gemeenteraden) ook
geldt ter bescherming van parlementaire enquêtecommissies. Op welke
wijze is strafbaar degene die zonder geweld de vergaderingen van het parlement
of commissies daarvan verstoort, zo vragen deze leden verder.De leden van de LPF-fractie menen dat uitbreiding van de strafwet op het
terrein van geweld tegen de Staten-Generaal, provinciale staten en gemeenteraden,
gezien de incidenten van het afgelopen jaar, dringend noodzakelijk is.Financiële en organisatorische gevolgenDe leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te geven welke consequenties
het voorliggende wetsvoorstel zal hebben op de beschikbare celcapaciteit.
Kan de regering bij dat antwoord in elk geval betrekken de voorgestelde algemene
strafverzwaringsgrond ter zake recidive en het gegeven dat recidivisten, in
het bijzonder de zogenaamde draaideurcriminelen, een aanzienlijk aandeel hebben
in de criminaliteit?Artikelgewijze ToelichtingArtikel IOnderdeel CDe leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te geven of de voorgestelde
delictsomschrijving vervuld kan zijn indien een persoon voorkomt dat een lid
van de vergadering het gebouw van de Tweede Kamer binnenkomt. Te denken valt
aan het bezetten van de ingangen van het gebouw van de Tweede Kamer dan wel
het verhinderen dat genoemd lid zijn woning kan verlaten. Kan voorts van vervulling
van de voorgestelde delictsomschrijving sprake zijn indien iemand
vanuit de publieke tribune de orde van de vergadering verstoort? Is hierbij
relevant of de Kamervoorzitter de vergadering daardoor heeft moeten schorsen?
Is relevant op grond van welke motieven de verstoorder zijn daad heeft uitgevoerd?Artikel IOnderdeel DDe leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te geven of het
begrip «vergadering» zo moet worden uitgelegd dat ieder samenzijn
van leden van de in dit artikel bedoelde commissie als zodanig moet worden
opgevat. Zo neen, op welke wijze dient dit begrip te worden afgebakend? Is
een werkbezoek van een vaste kamercommissie aan te merken als een vergadering
in de zin van dit artikel?Artikel IOnderdeel TDe leden van de fractie van GroenLinks achten het zinvol om in herinnering
te roepen dat het onderhavige wetsvoorstel mede het gevolg is van een wetenschappelijk
onderzoek dat de regering naar aanleiding van een motie van de leden Dittrich
en Kalsbeek-Jasperse heeft laten uitvoeren. De onderzoekers concluderen, zoals
door de regering in de memorie van toelichting ook is aangehaald, dat het
huidige systeem van strafmaxima nog steeds een adequate catalogus is van strafbare
feiten met strafmaxima. De onderzoekers constateren tevens dat de strafmaxima
het OM en de rechter een richtsnoer verschaffen bij de straftoemeting. De
onderzoekers schrijven verder dat «(...) de maxima, ook al blijft de
rechter er meestal ruim onder, als oriëntatiepunt worden gebruikt bij
de straftoemeting in individuele zaken» (blz. 106 van het onderzoek).Gelet op deze conclusies, zijn de leden van de fractie van GroenLinks
van oordeel dat bij wijziging van strafmaxima terughoudendheid moet worden
betracht en dat een wijziging hiervan goed moet worden gemotiveerd. Derhalve
zijn deze leden van oordeel dat de motivering van de regering met betrekking
tot de strafverhoging van artikel 300, eerste lid WvSr, ook in de gewijzigde
memorie van toelichting naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad van
State onvoldoende is.In het antwoord op de vraag van de Raad van State onder 1a, schrijft de
regering dat de verscherping van de maatschappelijke afkeuring reeds nu al
blijkt in de hoogte van de opgelegde straffen voor geweldsdelicten. Het aanpassen
van het strafmaximum spoort daarmee. Derhalve wordt geen aanscherping van
het straftoemetingsbeleid beoogd, aldus de regering. Naar aanleiding hiervan
hebben de leden van de fractie van GroenLinks de volgende vragen. Op welke
wijze is de verscherping van de maatschappelijke afkeuring in de afgelopen
jaren in de hoogte van de opgelegde straffen voor geweldsdelicten en specifiek
artikel 300, eerste lid, WvSr gebleken? Is het juist dat door de rechter bij
een veroordeling op grond van artikel 300, eerste lid WvSr zelden of nooit
de huidige maximumstraf van 2 jaar wordt opgelegd? Hoe kan het dat de regering
stelt dat het aanpassen van het strafmaximum een vaststelling is van de huidige
norm en derhalve niet leidt tot aanscherping van het straftoemetingsbeleid,
terwijl de onderzoekers juist concluderen dat strafmaxima dienen als richtsnoer
of oriëntatiepunt voor het OM en de rechter? Zou de regering een overzicht
kunnen geven van de requireerrichtlijnen van het OM vanaf 1995 tot heden
inzake artikel 300, eerste lid, WvSr? Zijn de requireerrichtlijnen met betrekking
tot de inzake artikel 300, eerste lid, WvSr op te leggen straffen in de afgelopen
jaren gestegen? Wil de regering met verhoging van dit strafmaximum eveneens
bereiken dat de rechter bij veroordelingen op grond van artikel
300, eerste lid WvSr zwaardere straffen zal opleggen?In het Nader Rapport onder 1e, antwoordt de regering aan de Raad van State
dat aanpassing van artikel 67 WvSv (het mogelijk maken van voorlopige hechtenis
voor artikel 300, eerste lid WvSr) niet aan de orde is. In het algemeen overleg
«Huiselijk Geweld» van 5 december 2002 van de Tweede Kamer, heeft
de minister van Justitie aangegeven met een voorstel te komen om voorlopige
hechtenis voor artikel 300, eerste lid WvSr mogelijk te maken en derhalve
artikel 67 WvSv uit te breiden. Is dit juist en op welke termijn is dit voorstel
te verwachten, zo vragen de leden van de fractie van GroenLinks. Zou het niet
wenselijk zijn om deze uitbreiding middels de onderhavige wetswijziging te
realiseren, zo vragen deze leden.Nota van wijzigingDe leden van de CDA fractie vragen de regering nader te motiveren waarom
in de bij Nota van wijziging toegevoegde recidiveregeling is gekozen voor
een strafmaatverhoging met een derde en een termijn van 5 jaar. Deze leden
wijzen erop dat thans aanhangig is het wetsvoorstel van de leden Van Heemst/
Rietkerk waarin wordt gekozen voor een strafmaatverhoging met de helft, zonder
een termijn te noemen.Bij Nota van wijziging worden voor het eerst sinds 1983 de boetebedragen
aangepast. De leden van de CDA-fractie vragen de regering of het niet zinnig
is de mogelijkheid te bieden om jaarlijks bij algemene maatregel van bestuur
de hoogte van de boetes aan te passen aan de inflatie. Eventuele verdere verhogingen
of aanpassingen zouden dan wel bij wet dienen te geschieden.De leden van de VVD-fractie hebben al geruime tijd gepleit voor het opnemen
van een wettelijke algemene strafverzwaringsgrond ter zake recidive. De recidiveproblematiek
speelt met name bij de zogenaamde draaideurcriminelen die verantwoordelijk
zijn voor een aanzienlijk gedeelte van de totale criminaliteit in Nederland.
De daardoor veroorzaakte overlast en onveiligheid is onaanvaardbaar. De leden
van de VVD-fractie hebben dan ook met belangstelling kennisgenomen van de
wijze waarop de regering genoemde strafverzwaringsgrond voorstelt.De voorgestelde strafverzwaringsgrond ter zake recidive kan van toepassing
zijn indien het criterium «soortgelijke feiten» is vervuld. De
leden van de VVD-fractie constateren dat het voorgestelde artikel 43b WvSr
strafbare feiten groepeert die «in elk geval» als soortgelijk
aan elkaar moeten worden aangemerkt. Moet dit artikel aldus worden gelezen,
dat de «soortgelijkheid» van strafbare feiten binnen een bepaalde
categorie de «soortgelijkheid» met strafbare feiten genoemd in
een andere categorie per definitie uitsluit? Is bijvoorbeeld een misdrijf
omschreven in de Opiumwet nimmer «soortgelijk» aan een misdrijf
omschreven in de Wet wapens en munitie? De leden van de VVD-fractie verzoeken
de regering nader aan te geven aan de hand van welke criteria kan worden getoetst
of strafbare feiten soortgelijk zijn.Uit de memorie van toelichting bij de herziening van de recidiveregeling
blijkt dat de regering deze aanpassing gewenst acht uit oogpunt van signaalwerking.
Hiermee wordt duidelijk gemaakt dat recidive in zijn algemeenheid dient te
leiden tot strafverhoging, zo constateren de leden van de fractie van GroenLinks.
Gelet op het feit dat wordt gesproken van signaalwerking, stellen deze leden
de volgende twee vragen. Is de regering van oordeel dat op dit moment door
het OM en de rechter in de praktijk bij het bepalen van de eis of de strafmaat
onvoldoende rekening wordt gehouden met het feit dat sprake is van recidive?
Wil de regering met de uitbreiding van de recidiveregeling aan het OM en de
rechter een signaal afgeven dat recidive zwaarder dient te worden bestraft? Door de invoering van de artikelen 43a, 43b en 43c wordt beoogd een algemene
recidivebepaling in het WvSr op te nemen. Op grond van deze artikelen wordt
de op een misdrijf gestelde tijdelijke gevangenisstraf met een derde verhoogd
indien sprake is van recidive binnen een periode van vijf jaar. Heeft deze
recidivebepaling ook strafvorderlijke consequenties, bijvoorbeeld voor toepassing
van artikel 67 WvSv (gevallen van voorlopige hechtenis) of artikel 46 WvSr
(voorbereidingshandelingen)? Met andere woorden, als in een strafvorderlijke
bepaling wordt aangegeven dat sprake moet zijn van een misdrijf waarop naar
wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van 4 jaren of meer is gesteld,
omvat deze wettelijke omschrijving ook hetgeen in de voorgestelde recidivebepaling
van artikel 43a WvSr is opgenomen, zo vragen de aan het woord zijnde leden.In de Nota van wijziging wordt recidive geregeld als algemene strafverzwaringsgrond.
Zou, gezien het ingrijpende karakter van dat voorstel, het onderwerp «recidive»
niet op korte termijn afzonderlijk geregeld moeten worden, opdat er een brede
en geïntegreerde discussie over gevoerd kan worden, waarbij ook de samenloopregeling
en de mogelijkheid van bijzondere sancties voor veelplegers betrokken kunnen
worden? De leden van de fractie van D66 vragen de regering om een reactie
op dit voorstel.De voorzitter van de commissie,Van Blerck-WoerdmanDe griffier voor dit verslag,FrankeXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), K. G. de Vries (PvdA),
Dittrich (D66), Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Rouvoet (ChristenUnie),
Van Blerck-Woerdman (VVD), voorzitter, Adelmund (PvdA), Luchtenveld (VVD),
De Wit (SP), Rietkerk (CDA), Halsema (GroenLinks), Albayrak (PvdA), ondervoorzitter,
Eurlings (CDA), Blok (VVD), Cörüz (CDA), Teeven (LN), Wolfsen (PvdA),
Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Schonewille (LPF), Stuger (LPF),
Van Vroonhoven-Kok (CDA), Zeroual (LPF), Vacature (LPF).Plv. leden: Van Fessem (CDA), Arib (PvdA), Th. C. de Graaf (D66),
Azough (GroenLinks), Monique de Vries (VVD), Van der Staaij (SGP), Terpstra
(VVD), Verbeet (PvdA), Rijpstra (VVD), Lazrak (SP), De Pater-van der Meer
(CDA), Karimi (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Ormel (CDA), Te Veldhuis (VVD),
Jager (CDA), Jense (LN), Van Heemst (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Eerdmans
(LPF), Wiersma (LPF), Joldersma (CDA), Varela (LPF) en Jukema (LPF). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28484-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl