Regels met betrekking tot de veiligheid van pleziervaartuigen (Wet pleziervaartuigen); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24689, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24689 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 29 januari
1996, no. W09.95.0494, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft. 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 689Regels met betrekking tot de veiligheid van pleziervaartuigen (Wet pleziervaartuigen)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 29 januari
1996 en het nader rapport d.d. 9 april 1996, aangeboden aan de Koningin door
de Minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 18 september 1995, no. 95.006915, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende regels met betrekking tot de veiligheid van pleziervaartuigen (Veiligheidswet
pleziervaartuigen).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 18 september
1995, nr. 95.006915, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 29 januari 1996, nr. W09.95.0494, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden. Deze opmerkingen komen hieronder aan de orde.1. Met betrekking tot de normadressaat stelt de toelichting dat het wetsvoorstel
in de artikelen 5, tweede lid, 6, tweede lid, 7, tweede lid, en 14, vierde
lid, iets verder gaat dan hetgeen waartoe richtlijn nr. 94/25/EG van het Europees
Parlement en van de Raad van de Europese Unie van 16 juni 1994 inzake de onderlinge
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten
met betrekking tot pleziervaartuigen (PbEG L 164) (hierna: de richtlijn)
verplicht. Blijkens de toelichting is de uitbreiding van de werkingssfeer
bedoeld om een leemte die de richtlijn laat, op te vullen. Hoewel de Raad van State de wenselijkheid van het opvullen van de geconstateerde
leemte onderschrijft, is hij van mening dat zulks slechts op het niveau van
de Europese Gemeenschap mogelijk is. In afwachting van een dergelijke aanpassing
van de richtlijn, adviseert het college dan ook het wetsvoorstel in overeenstemming
te brengen met artikel 4, tweede en derde lid, van de richtlijn.1. Bij de reactie op deze opmerking wordt er allereerst op gewezen dat
de door de Raad van State aangehaalde artikelen niet gebaseerd zijn op artikel
4, tweede en derde lid, van richtlijn nr. 94/25/EG van het Europees Parlement
en van de Raad van de Europese Unie van 16 juni 1994 inzake de onderlinge
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten
met betrekking tot pleziervaartuigen (PbEG L 164) (verder: de richtlijn),
maar op de enkele malen in de bijlagen bij de richtlijn voorkomende passage,
waarin gesteld wordt dat, indien noch de fabrikant noch zijn gemachtigde in
de Gemeenschap is gevestigd, de persoon die met het in de handel brengen van
het apparaat in de Gemeenschap is belast, degene is op wie bepaalde verplichtingen
rusten. Het door de Raad van State genoemde artikel 4, tweede en derde lid,
van de richtlijn geeft echter wel aan dat de aangehaalde passage uit de bijlagen
bij de richtlijn zo gelezen moet worden dat de bedoelde verplichtingen rusten
op de fabrikant, op zijn gemachtigde dan wel op de persoon die belast is met
het in de handel brengen van het pleziervaartuig in de Gemeenschap. Hoewel
de richtlijn deze verplichtingen gelijkelijk op de drie genoemde partijen
legt, is het duidelijk dat volgens de bedoeling van de richtlijn het voldoen
aan de plicht door een van de partijen, de andere betrokken partijen van hun
verplichting bevrijdt. Om dit tot uitdrukking te brengen is in artikel 5,
tweede lid, artikel 6, tweede lid, artikel 7, tweede lid, en artikel 14, vierde
lid, van het wetsvoorstel de verplichting primair bij de fabrikant gelegd.
Indien deze de verplichting niet nakomt, rust deze plicht op zijn gemachtigde
of op de persoon die het pleziervaartuig in de handel brengt. Tevens is bepaald
dat indien een van beide laatstgenoemden de verplichting nakomt, de andere
van deze verplichting is ontheven. De desbetreffende passage in de memorie
van toelichting is in dezelfde zin aangepast.2. Artikel 2, tweede lid, van het wetsvoorstel zondert «schepen
bestemd of gebezigd voor het bedrijfsmatig vervoer van personen, buiten de
bemanning» uit van de werking van de wet. Het hieraan ten grondslag
liggende artikel 1, onder h, van de richtlijn hanteert een andere definitie
ter bepaling van de werkingssfeer van de richtlijn, door te spreken van «bestemd
zijn voor commerciële activiteiten». Naar het oordeel van het college
dient de redactie van artikel 2, tweede lid, hiermee in overeenstemming te
worden gebracht.2. Artikel 1, onder h, van de richtlijn, spreekt voluit van «vaartuigen
die specifiek bestemd zijn om te worden bemand en passagiers te vervoeren
voor commerciële doeleinden, met name de vaartuigen als omschreven in
Richtlijn 82/714/EEG van de Raad van 4 oktober 1982 tot vaststelling van de
technische voorschriften voor binnenschepen, ongeacht het aantal passagiers».
Voor de technische voorschriften voor passagiersschepen verwijst laatstgenoemde
richtlijn naar (hoofdstuk 11) van het (toenmalige) Reglement onderzoek schepen
op de Rijn (in Nederland destijds van kracht verklaard bij het besluit van
8 juli 1976, houdende van kracht verklaring van het Reglement onderzoek schepen
op de Rijn (Stb. 476)). Richtlijn 82/714/EEG is in de Nederlandse wetgeving
geïmplementeerd in het Binnenschepenbesluit. In navolging van het Reglement
onderzoek schepen op de Rijn – en daarmee eveneens in navolging van
richtlijn 82/714/EEG omschrijft het Binnenschepenbesluit in artikel 1, tweede
lid, onder p, passagiersschip als «schip dat is gebouwd of bestemd voor
het bedrijfsmatig vervoer van meer dan twaalf personen buiten de bemanning».
Conform Ar 56, tweede lid, is in artikel 2, tweede lid, van het wetsvoorstel
aangesloten bij de terminologie van artikel 1, tweede lid, onder p, van het
Binnenschepenbesluit. Het oordeel van de Raad van State dat nauwer aangesloten
dient te worden bij de formulering van de richtlijn wordt dan ook niet gevolgd.
Gezien de formulering van artikel 1, onder h, van de richtlijn, is het bij
nader inzien echter juister om in het wetsvoorstel te spreken van «schepen,
gebouwd of bestemd voor het bedrijfsmatig vervoer van personen, buiten de
bemanning». Daarmee wordt preciezer aangesloten bij de richtlijn, die
in de omschrijving van passagiersschepen het element «gebruik»
niet vermeldt, en bij de aangehaalde bepaling van het Binnenschepenbesluit.
Tevens is van de gelegenheid gebruik gemaakt om het eerste en tweede lid van
artikel 2 van het wetsvoorstel samen te voegen, zodat nu één
artikel is ontstaan, zonder onderverdeling in leden.3. Overigens merkt de Raad op dat artikel 2, eerste lid, onder d, van
de Schepenwet een aanduiding van het begrip pleziervaartuigen bevat. De vraag
rijst hoe de definitie van pleziervaartuigen uit artikel 1 van de voorgestelde
regeling zich verhoudt tot hetgeen daaronder dient te worden verstaan in de
Schepenwet. De toelichting dient hieraan aandacht te schenken.3. Het begrip «pleziervaartuigen» is in de Schepenwet niet
gedefinieerd. De term «pleiziervaartuig» was reeds opgenomen in
de oorspronkelijke tekst van de Schepenwet (zie Stb. 1909, 219). De term «pleziervaartuig»
komt voor in enkele tientallen in Nederland geldende algemeen verbindende
voorschriften. Daarnaast komt nog veelvuldig voor de term «schip dat
uitsluitend anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf wordt gebruikt»
(zie bij voorbeeld artikel 311, tweede lid, van het Wetboek van Koophandel).
Het is weinig zinvol – nu de richtlijn in artikel 1, tweede lid, een
zeer specifieke eigen definitie van het begrip «pleziervaartuig»
kent, die is overgenomen in artikel 1, eerste lid, onder a, van het wetsvoorstel –
in de memorie van toelichting uiteen te zetten hoe het in het wetsvoorstel
gehanteerde begrip «pleziervaartuig» zich verhoudt tot hetzelfde
begrip voor zover dat in andere algemeen verbindende voorschriften wordt gehanteerd.
In implementatieregelingen dient immers aangesloten te worden bij de desbetreffende
richtlijn. Aan de opmerking van de Raad van State is in verband hiermee geen
gevolg gegeven.4. In artikel 5, derde lid, wordt aan de fabrikant de verplichting opgelegd
de overeenstemmingsprocedure te volgen voordat het produkt in de handel wordt
gebracht. Krachtens het daaraan ten grondslag liggende artikel 8 van de richtlijn
dient zulks echter te gebeuren voor het in produktie nemen en in de handel
brengen. De Raad meent dat artikel 5, derde lid, in overeenstemming met artikel
8 van de richtlijn moet worden gebracht.4. Het voorschrift van artikel 8 van de richtlijn dat de fabrikant de
procedure voor overstemmingsbeoordeling moet volgen, voordat het pleziervaartuig
in produktie wordt genomen, was in het wetsvoorstel niet overgenomen, omdat
het logisch niet altijd mogelijk is bepaalde onderdelen van deze procedure
uit te voeren, voordat het pleziervaartuig daadwerkelijk is geproduceerd.
Naar aanleiding van deze opmerking van de Raad van State is in artikel 5,
derde lid, van het wetsvoorstel opgenomen dat deze procedure «voor zover
mogelijk» wordt gevolgd voordat het pleziervaartuig in produktie wordt
genomen en altijd dient te worden gevolgd voor het in de handel brengen van
het produkt.5. Artikel 6 eist ten aanzien van de verklaring van overeenstemming dat
deze in de officiële taal of talen van de lid-staat waar het produkt
in de handel wordt gebracht, is gesteld. In de transponeringstabel wordt voor
dit artikel verwezen naar artikel 8 van de richtlijn. In dat artikel, noch
elders in de richtlijn is echter een basis te vinden voor het genoemde taalvereiste.
De toelichting dient duidelijkheid te verschaffen over de basis van dit vereiste.
Indien deze basis ontbreekt, zal deze eis achterwege moeten worden gelaten.5. Deze opmerking van de Raad van State berust waarschijnlijk op een misverstand.
In bijlage XV van de richtlijn (PbEG L 164, pag. 38), is in voetnoot 1 opgenomen
dat de verklaring van overeenstemming gesteld moet zijn in de taal/talen,
bedoeld in bijlage I, punt 2.5, van de richtlijn (de overeenkomstig het EG-verdrag
bepaalde officiële taal of talen van de Gemeenschap). Dit voorschrift
is overgenomen in artikel 6 van het wetsvoorstel. Dit artikel is, zoals aangegeven
in de transponeringstabel, ontleend aan artikel 8 van de richtlijn waarin –
via een aantal doorverwijzingen wordt verwezen naar bijlage XV van de richtlijn.
Deze opmerking van de Raad van State heeft derhalve niet geleid tot een aanpassing
van de tekst van het wetsvoorstel of de memorie van toelichting.6. Artikel 7, vierde lid, eerste volzin, strekt tot uitvoering van artikel
4, vijfde lid, van de richtlijn. Bepaald wordt dat de CE-markering van overeenstemming
tevens aangeeft dat het pleziervaartuig voldoet aan alle toepasselijke richtlijnen.
De Raad adviseert evenwel, zoals hij ook deed in zijn advies van 24 december
1992, no. W10.92.0516, niet slechts te verwijzen naar de richtlijnen, maar
in de eerste plaats, en mogelijk zelfs uitsluitend, naar de nationale regelingen
die strekken tot implementatie van die andere richtlijnen. Daarmee wordt beter recht gedaan aan het feit dat een richtlijn in de
regel steeds moet zijn geïmplementeerd in de nationale regelgeving.De Raad meent dat artikel 7, vierde lid, aanpassing behoeft.6. Het door de Raad van State aangehaalde advies is uitgebracht naar aanleiding
van het ontwerp-besluit dat heeft geleid tot het EEG-IJkbesluit niet-automatische
weegwerktuigen. Dat advies van de Raad van State is gepubliceerd in het bijvoegsel
bij de Staatscourant van 9 februari 1993, nr. 7. Bij het nader rapport van
de Minister van Economische Zaken, dd. 29 december 1992, nr. 92049160WJA/W,
bij het EEG-IJkbesluit niet-automatische weegwerktuigen, is artikel 7, eerste
lid, van dat besluit zo aangepast dat niet meer gesproken werd van «andere
communautaire richtlijnen», maar van: andere regelingen ter uitvoering
van communautaire richtlijnen. Artikel 7, vierde lid, van het onderhavige
wetsvoorstel, alsmede de toelichting daarop in paragraaf 3, onderdeel h, van
de memorie van toelichting, en artikel 1, eerste lid, onderdeel c, zijn naar
aanleiding van de opmerking van de Raad van State in overeenkomstige zin aangepast.7. Het stellen van regels ten aanzien van de wijze van beoordeling van
de keuringsinstanties, het op deze instanties uit te oefenen toezicht en de
door de instanties verschuldigde kostenvergoedingen hiervoor wordt in artikel
8, derde lid, gedelegeerd naar het niveau van een ministeriële regeling.
Deze bevoegdheid is echter zo ruim omschreven en zo beperkt toegelicht dat
naar het oordeel van de Raad enige concretisering, mede met het oog op de
aanwijzingen 25 en 26 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar), wenselijk
is. Voor zover de keuringsinstantie een zelfstandig bestuursorgaan zal zijn
merkt de Raad het volgende op.In de brief van de Minister van Binnenlandse Zaken aan de Voorzitter van
de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 3 mei 1995 is medegedeeld dat de inmiddels
opgestelde concept-Aanwijzingen voor de regelgeving inzake zelfstandige bestuursorganen
reeds voorlopig zullen worden toegepast. De Raad adviseert daarom het voorstel
van wet waar nodig in overeenstemming te brengen met die concept-aanwijzingen.
In dit verband wil het college in het bijzonder wijzen op de wenselijkheid
zoveel mogelijk gebruik te maken van de modelbepalingen, die daarin naar verwachting
zullen zijn opgenomen.Voorts wordt in paragraaf 3, onder g, van de toelichting gesteld dat met
de door de Minister van Verkeer en Waterstaat aangewezen keuringsinstanties
worden gelijkgesteld de door de andere lid-staten in het kader van de richtlijn
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen aangemelde keuringsinstanties.
De Raad meent dat zulks, mede gelet op aanwijzing 214 Ar, uitdrukkelijk in
het wetsvoorstel zelf dient te worden bepaald.7. Deze opmerking van de Raad van State valt in drie onderdelen uiteen.
Naar aanleiding van het eerste onderdeel is de tekst van en de toelichting
op artikel 8, eerste en tweede lid (nieuw), van het wetsvoorstel uitgebreid.
In de memorie van toelichting is meer specifiek aangegeven waartoe de bevoegdheid
regels te stellen bij ministeriële regeling gebruikt zal worden.Het tweede deel van de opmerking van de Raad van State met betrekking
tot de concept-aanvulling van de Aanwijzingen voor de regelgeving met betrekking
tot zelfstandige bestuursorganen, heeft geleid tot een aanpassing van de tekst
van het wetsvoorstel en van de memorie van toelichting. Uitgaande van de voorliggende
concept-aanwijzingen dienen de keuringsinstanties aangemerkt te worden als
bestaande privaatrechtelijke organisaties waaraan openbaar gezag wordt toegekend,
omdat dat in verband met de aard van de betrokken bestuurstaak bijzonder aangewezen
moet worden geacht en er voldoende waarborgen zijn dat de bestuurstaak onafhankelijk
van de overige werkzaamheden van die organisatie kan worden uitgeoefend. Met
deze concept-aanwijzingen is rekening gehouden door opneming van artikel 8,
derde lid (nieuw), in het wetsvoorstel. Voorts zal daarmee rekening gehouden
worden in de aan de aanwijzing van de keuringsinstanties op grond van artikel
8, eerste lid, te verbinden voorschriften en de ministeriële regeling
op grond van artikel 8, tweede lid, van het wetsvoorstel. De toelichting op
dit artikel is in deze zin aangepast. Van de door de Raad van State genoemde
modelbepalingen zal bij het opstellen van de ministeriële regeling zoveel
mogelijk gebruik worden gemaakt.Ten aanzien van het derde onderdeel van deze opmerking van de Raad van
State wordt er allereerst op gewezen dat het begrip «keuringsinstantie»
in artikel 1, onderdeel f, van het wetsvoorstel reeds zo is gedefinieerd dat
ook de door de andere lid-staten van de Europese Unie of een andere staat
die partij is bij de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte bij
de Europese Commissie aangemelde keuringsinstanties als zodanig moeten worden
aangemerkt. Van een schending van Ar 214 is dan ook geen sprake. Wel is het
bij nader inzien niet juist in artikel 8, eerste en tweede lid, en in artikel
9, het gedefinieerde begrip «keuringsinstantie» te hanteren. In
de aangehaalde artikelen is daarom het begrip «instanties» gebruikt,
om aan te geven dat hier uitsluitend op de door de Nederlandse Minister van
Verkeer en Waterstaat aangewezen instanties wordt gedoeld. Ook artikel 10
is in verband hiermee aangepast.8. Artikel 16 van het voorstel van wet vormt de implementatie van onder
meer artikel 7 van de richtlijn. Het valt de Raad op dat de tekst van artikel
7 van de richtlijn niet letterlijk wordt gevolgd. Zo wordt in het eerste lid
van artikel 16 «gebruik volgens hun bestemming» als een alternatieve
voorwaarde («of») geformuleerd en in artikel 7 van de richtlijn
als een cumulatieve («en»). In het tweede lid van artikel 16 –
het pendant van het derde lid van artikel 7 van de richtlijn – wordt
gesproken over «alle dienstige voorlopige maatregelen». Anders
dan in het eerste lid van artikel 7 van de richtlijn wordt in het derde lid
de uitdrukking «de nodige maatregelen» gebruikt. De Raad meent dat de tekst van artikel 16 van het voorstel nauwer behoort
aan te sluiten bij de tekst van de richtlijn en beveelt aan artikel 16 in
die zin aan te passen.8. Naar aanleiding van deze opmerking is de tekst van artikel 16 aangepast
in de door de Raad van State aanbevolen zin.9. In artikel 18 worden regels gesteld ten aanzien van het toezicht op
de naleving van het bij of krachtens het wetsvoorstel bepaalde. Hiervoor worden
de ambtenaren van de Scheepvaartinspectie aangewezen. Opvallend aan dit artikel
is dat de Ar betreffende het toezicht deels wel en deels niet in acht zijn
genomen. Het college adviseert in artikel 18 de modellen van de aanwijzingen
strikter over te nemen. Daarbij kan vooral worden gewezen op de legitimatieplicht
(aanwijzing 134 Ar) en de eventuele hulp van de sterke arm (aanwijzing 135,
onder a, Ar).9. Naar aanleiding van deze opmerking is de tekst van hoofdstuk 6 aangepast
in de door de Raad van State aanbevolen zin.10. De Raad merkt op dat in het wetsvoorstel geen voorziening is getroffen
voor een eventuele vergoeding welke gevraagd kan worden voor de keuringsprocedure,
zoals bijvoorbeeld krachtens artikel 7 van de Warenwet mogelijk is. Het college
geeft in overweging alsnog zulk een voorziening op te nemen.10. De keuringsinstanties die door de Minister van Verkeer en Waterstaat
ingevolge artikel 8, eerste lid, van het wetsvoorstel zullen worden aangewezen,
zullen hun keuringswerkzaamheden tegen betaling gaan verrichten. De (maximum)tarieven
die de keuringsinstanties in rekening kunnen gaan brengen zullen worden opgenomen
in de ingevolge artikel 8, eerste lid, aan de aanwijzingsbeschikkingen van
de keuringsinstanties te verbinden voorschriften. Een bepaling als artikel
7, vierde lid, van de Warenwet – die het mogelijk maakt keuringstarieven
bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen – is daarom niet
opgenomen. Een en ander is nader aangegeven in de artikelsgewijze toelichting
op artikel 8.11. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.11. De redactionele kanttekeningen van de Raad van State zijn verwerkt,
met uitzondering van:a. de opmerking ten aanzien van artikel 2, eerste lid, onderdelen a tot
en met h, en tweede lid, aangezien ook in de overige artikelen van het wetsvoorstel
het begrip «schepen» wordt gehanteerd,b. de opmerking ten aanzien van artikel 20 (artikel 25 (nieuw)), aangezien
de sinds 1 januari 1996 geldende tekst van Ar 343, eerste lid, is gehanteerd,
enc. de opmerking ten aanzien van de toelichting op artikel 22 (artikel
27 (nieuw)). De inwerkingtredingsbepaling kan – gezien de te verwachten
duur van de parlementaire behandeling – niet verantwoord worden gesteld
op de in de richtlijn vastgelegde toepassingsdatum, maar dient bepaald te
worden op een bij koninklijk besluit vast te stellen tijdstip.12. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om in het wetsvoorstel en de
memorie van toelichting enkele wijzingen aan te brengen. Deze zijn:a. als gevolg van een op 10 juni 1995 in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen (PbEG 127/27) verschenen rectificatie van de richtlijn, zijn
in artikel 7, derde lid, van het wetsvoorstel, de woorden «van de laatste
twee cijfers van het jaar waarin de CE-markering is aangebracht» vervallen;b. in artikel 8 van het wetsvoorstel is toegevoegd dat aan de aanwijzing
van een keuringsinstantie voorschriften kunnen worden verbonden. In de memorie
van toelichting is uiteengezet dat deze bevoegdheid o.a. noodzakelijk is om
de aangewezen keuringsinstanties te kunnen verplichten onderlinge afstemming
te plegen bij de toepassing van technische normen. In artikel 8, vierde lid
(nieuw), is mede in verband daarmee toegevoegd dat de intrekking van de aanwijzing
van een keuringsinstantie kan geschieden als de keuringinstantie niet langer
voldoet aan de in de ministeriële regeling op grond van artikel 8, tweede
lid, opgenomen criteria of aan de aan de aanwijzing verbonden voorschriften;c. de citeertitel van het wetsvoorstel (artikel 23 (artikel 27 (nieuw))
is gewijzigd van «Veiligheidswet pleziervaartuigen» in: Wet pleziervaartuigen.
De richtlijn en het wetsvoorstel hebben immers niet uitsluitend betrekking
op de veiligheidseisen waaraan pleziervaartuigen dienen te voldoen, maar ook
op de toelating tot de produktie en het op de markt brengen van pleziervaartuigen
en de onderdelen daarvan. Gezien deze ruime reikwijdte is de citeertitel van
het wetsvoorstel aangepast;d. in de toelichting op artikel 4 is een afzonderlijke passage opgenomen
met betrekking tot de beoordeling van «wedstrijdboten»;e. in de toelichting op artikel 5 is aandacht besteed aan het begrip «normale
windkracht».De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink Bijlage bij het advies van de Raad van State van 29 januari
1996, no. W09.95.0494, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft. – In artikel 1, eerste lid, onder d, aanwijzing 82 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar) in acht nemen.– In artikel 1, derde lid, «geharmoniseerde» vervangen
door: aangewezen.– In artikel 2, eerste lid, onderdelen e tot en met h, en tweede
lid, «schepen» vervangen door: vaartuigen.– In de artikelen 4, eerste lid, en 5, vijfde lid, onder a, «met
geharmoniseerde normen als bedoeld in artikel 5 van de richtlijn» vervangen
door: met de geharmoniseerde normen, bedoeld in artikel 5 van de richtlijn.– In artikel 14, vierde lid, aanwijzing 82 Ar in acht nemen.– In artikel 20, tweede lid, na «wijzigingsrichtlijn»
toevoegen: uiterlijk.– In de transponeringstabel de verwijzing naar artikel 1, eerste
lid, onderdeel d, van het wetsvoorstel vervangen door een verwijzing naar
artikel 1, eerste lid, onderdeel a.– In paragraaf 2, onder c, van de toelichting «global approach»
vervangen door: globale benadering (aanwijzing 57 Ar).– In paragraaf 3, onder a, van de toelichting «Ar 343»
uitschrijven.– In de toelichting op artikel 11 «is het mogelijk dat»
vervangen door: dat het mogelijk is dat.– In de toelichting op artikel 16 na «10, vierde lid»
toevoegen: onder b,.– In de toelichting op artikel 22 de woorden «op de uiterste
datum ... richtlijn» vervangen door: op de in de richtlijn vastgelegde
toepassingsdatum. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24689-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl