Wijziging enkele sociale zekerheidswetten en enige andere wetten i.v.m. het aanbrengen van enige vereenvoudigingen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29513, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29513 nr. 9

03-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Wijziging van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten2.1 Reïntegratie-uitkering tijdens scholing van een
arbeidsgehandicapte werkloze2.2 Reïntegratie-uitkering tijdens proefplaatsing3. Wijziging van de Werkloosheidswet3.1 Algemeen3.2 Proefplaatsing met behoud van werkloosheidsuitkering3.3 Werkloosheidsuitkering tijdens noodzakelijke scholing3.4 Differentiatie premies wachtgeldfondsen3.5 Experiment sluitende aanpak in de Werkloosheidswet4. Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen5. Wijzigingen in de Algemene Kinderbijslagwet6. Wijziging van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering7. Wijziging hoger beroep subsidiezaken Europees Sociaal
Fonds8. Financiële effecten9. ArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 513Wijziging van enkele sociale verzekeringswetten en enige andere wetten
in verband met het aanbrengen van enige vereenvoudigingennr. 9NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 juni 20041. AlgemeenVereenvoudiging van wetgeving en vermindering van bureaucratie is een
van de doelstellingen van deze regering. Op het terrein van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is een Actieplan Vereenvoudiging SZW-regelgeving
ontwikkeld en bij de Tweede Kamer ingediend. Als onderdeel van dat actieplan
is het voorstel van wet, houdende wijziging van enkele sociale verzekeringswetten
en enkele andere wetten in verband met het aanbrengen van enige vereenvoudigingen
bij uw Kamer ingediend. Dit wetsvoorstel bevat de op korte termijn realiseerbare
voorstellen uit de Bouwstenennotitie Vereenvoudiging en Deregulering Sociale
Verzekeringen (VDSV).De regering heeft met veel waardering kennisgenomen van de inbreng van
de leden van de verschillende fracties. Een groot aantal fracties staat positief
ten opzichte van de doelstelling van dit wetsvoorstel. Een aantal fracties
heeft bedenkingen bij onderdelen van het wetsvoorstel. De regering hoopt met
deze nota naar aanleiding van het verslag antwoord te kunnen geven op de gestelde
vragen van de verschillende fracties en bij te dragen tot een voortvarende
verdere behandeling van het wetsvoorstel, zodat dit spoedig in werking kan
treden.Bij deze nota zal nog een nota van wijziging worden ingediend die betrekking
heeft op het voorstel tot wijziging van de Algemene nabestaandenwet.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben nog een aantal vragen, die bij de
verschillende onderdelen van het wetsvoorstel zijn opgenomen.De vragen van de leden van de CDA-fractie zullen bij de verschillende
onderwerpen worden beantwoord.De leden van de PvdA-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis genomen
van het wetsvoorstel. De beoogde vereenvoudiging van de regelgeving heeft
weliswaar de instemming van de leden van de PvdA-fractie, maar zij vragen
hoe de regering een aantal fundamentele keuzes die in deze vereenvoudiging,
met tevens een wijziging van enkele sociale zekerheidswetten,
zijn verwerkt, heeft kunnen maken. De titel van het wetsvoorstel maakt melding
van wijzigingen in verband met het aanbrengen van enige vereenvoudiging, maar
zij vragen of dit wel in overeenstemming is met het doel van dit wetsvoorstel.
Er wordt immers vaak verwezen naar de invulling die met de voorgestelde wijziging
of vereenvoudiging aan het Hoofdlijnakkoord wordt gegeven met betrekking tot
de besparing op de uitgaven van het Reïntegratiefonds. Zij vragen waarom
er niet voor is gekozen de inhoudelijke wijzigingen in een eigen wetsvoorstel
te behandelen in plaats van onder te brengen in een wijziging in verband met
het aanbrengen van enige vereenvoudigingen.In dit wetsvoorstel zijn vereenvoudigingsvoorstellen opgenomen die voortvloeien
uit het Actieplan Vereenvoudiging SZW-regelgeving (Kamerstukken
II 2002/03, 28 600, XV, nr. 24). Zoals vermeld in de brief van
de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Tweede Kamer d.d.
15 oktober 2003 is de planning van de overgenomen voorstellen opgenomen
in de voortgangsrapportage van het actieplan. De voorstellen die in dit wetsvoorstel
zijn opgenomen komen voort uit de uitvoeringspraktijk en worden door de uitvoeringsorganisaties
gezien als voorstellen die een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan een
vereenvoudiging voor de uitvoering. Dit voorstel bevat de onderdelen uit het
actieplan die op korte termijn kunnen worden gerealiseerd. De doelstelling
van de deregulering is eenvoud. De eenvoud kan worden afgemeten aan zaken
als duidelijkheid voor de cliënt, klanttevredenheid, betere handhaafbaarheid
en rechtmatigheid. Daarnaast kan door de vereenvoudiging een besparing op
de uitvoeringskosten en in een aantal gevallen op de uitkeringslasten worden
ingeboekt. De vereenvoudiging wordt in bepaalde gevallen bereikt juist door
inhoudelijke verandering van de regels. Bij de beantwoording van de vragen
zal daarop verder worden ingegaan. Met dit wetsvoorstel wordt naast de vereenvoudiging
ook een verdere besparing in de uitgaven gerealiseerd. Een onderscheid tussen
vereenvoudigingen met en zonder materiële gevolgen zou alleen hebben
geleid tot meerdere wetsvoorstellen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voornemen om enkele sociale verzekeringswetten en enkele andere wetten
te wijzigen met als doel de vereenvoudiging van deze wetten. De aan het woord
zijnde leden zijn van mening dat de administratieve lasten, onnodig hoog zijn
en grondig herzien kunnen worden. Elke maatregel die hieraan, op verantwoorde
wijze, toe bijdraagt juichen zij dan ook toe. Wel bestaan er ten aanzien van
de voorgenomen wijzigen enkele vragen, die bij de verschillende onderdelen
in dit verslag zijn opgenomen. Tevens willen de leden van de VVD-fractie een
paar algemene vragen stellen. Kan door de regering meer duidelijkheid worden
gegeven over de mogelijkheden die zij ziet om de sociale zekerheidwetten verder
te vereenvoudigen zodat de administratieve lasten verder kunnen worden verminderd?De regering heeft bij brief d.d. 27 mei 2003 de Bouwstenennotitie
Vereenvoudiging en Deregulering Sociale Verzekeringen aangeboden aan de Tweede
Kamer. Deze notitie bevat voorstellen op diverse terreinen. Genoemd worden
hier de vereenvoudiging van de systematiek van de Werkloosheidswet, de voorgenomen
vereenvoudiging van de premieheffing werknemersverzekeringen (WALVIS) en de
wetgeving met betrekking tot de arbeidsongeschiktheid. In het onderhavige
wetsvoorstel zijn alleen de voorstellen opgenomen die op korte termijn kunnen
worden gerealiseerd. Met betrekking tot andere onderwerpen zijn ontwikkelingen
in gang gezet. De leden van de VVD-fractie vragen hoe het staat met samenwerking tussen
de ketenpartners, zodat de nieuwe regelgeving die de regering maakt goed en
efficiënt in kan worden gevoerd en welke mogelijkheden ziet de regering
om deze partners te stimuleren om de samenwerking te verbeteren zodat de administratieve
lasten nog verder omlaag kunnen.Door de ingezette vereenvoudiging en deregulering krijgen het UWV en gemeenten
meer beleidsvrijheid om op regionaal niveau initiatieven te ontplooien. Zo
is in de Wet werk en bijstand (WWB) opgenomen dat het UWV en gemeenten in
onderling overleg kunnen afwijken van de verantwoordelijkheidsverdeling voor
reïntegratie zoals die in de Wet SUWI is neergelegd. Dit maakt het mogelijk
dat gemeenten bij hun wijkgerichte aanpak ook (gedeeltelijke) WAO'ers kunnen
begeleiden naar werk. Onlangs heeft Stimulansz in mijn opdracht een stappenplan
ontwikkeld voor een verdere samenwerking op het gebied van reïntegratie,
zodat alle actoren gebruik kunnen maken van alle aanwezige expertise. Dit
stappenplan is tot stand gekomen na overleg met het UWV en de Vereniging Nederlandse
Gemeenten (VNG) en betreft onder andere de reïntegratiemogelijkheden
bij samenloop van uitkeringen. Daarnaast overleggen UWV en gemeenten in het
Algemeen Keten Overleg (AKO) over andere samenwerkingsonderwerpen, zoals bijvoorbeeld
de reïntegratie van werklozen, die na een relatief korte WW-uitkering
in de bijstand terecht komen. Het is het streven dat uitkeringsgerechtigden
zo min mogelijk hinder ondervinden van deze systeemovergang.De leden van de SP-fractie merken op dat uit het overzicht van de financiële
effecten van dit wetsvoorstel op de uitvoeringskosten blijkt dat de totale
besparing op de uitvoeringskosten 7,2 miljoen euro bedraagt. 5 miljoen
daarvan komt voor rekening van het minder vaak verstrekken van een bijlage
over rechten en plichten bij een WW-beslissing aan de uitkeringsgerechtigde.
Het totale effect van deze wet is echter 56 miljoen, wat wordt bereikt door
afschaffing van de reïntegratie uitkering tijdens scholing van een arbeidsgehandicapte
werkloze: opbrengst 48 miljoen. De leden van de SP-fractie vragen of de minister
het met hen eens is dat het hier niet gaat om «het aanbrengen van enige
vereenvoudigingen».Bij dit voorstel van wet gaat het met inachtneming van ook de budgettaire
doelstellingen uit het Hoofdlijnenakkoord, om het aanbrengen van enige vereenvoudigingen
in de regelgeving en vereenvoudigingen in de uitvoering. Deze doelstelling
kan zowel tot uitdrukking komen in vermindering van uitvoeringskosten als
in vermindering van lasten van uitkeringen. Dat laatste is het geval waar
het gaat om recht op uitkering tijdens scholing en proefplaatsing, waarbij
niet langer een afzonderlijke reïntegratie-uitkering wordt verleend en
niet meer, in afwijking van de gewone regels, de werkloosheidsuitkering wordt
verlengd. Door deze wijziging vervallen bewerkelijke administratieve processen
bij het UWV bij de aanvang van de scholing of proefplaatsing en bij het einde
daarvan, zowel voor arbeidsgehandicapte werknemers als voor niet arbeidsgehandicapten.
Zoals hiervoor vermeld komen de voorstellen voort uit de uitvoeringspraktijk
en worden deze door de uitvoering gezien als belangrijke bijdragen aan eenvoudigere
uitvoering. Deze vereenvoudigingen worden met betrekking tot bepaalde onderdelen
bereikt door de materiële aanpassing van onder meer uitkeringsregels.
Met de voorstellen wordt daarom naast een besparing op de uitvoeringskosten
tevens een besparing op de uitkeringslasten bereikt. Uitgangspunt van dit
voorstel is geweest het doorvoeren van de vereenvoudigingen in de uitvoering
die snel gerealiseerd konden worden (de quick wins). Naast de voorstellen
die zijn opgenomen in dit wetsvoorstel zijn door het UWV nog andere voorstellen
gedaan tot vereenvoudiging. Die worden meegenomen in andere trajecten, waaronder
de nieuwe wetgeving met betrekking tot arbeidsongeschiktheid.
In de voortgangsrapportage over de vereenvoudiging wordt u hierover geïnformeerd.Wat betreft de specificatie van de besparingen wordt verwezen naar de
paragraaf over financiële effecten. Daaruit blijkt dat de besparing op
de uitvoeringskosten 8,85 miljoen euro bedraagt, waarvan 5 miljoen euro wordt
bespaard door het vervallen van de toezending van het statusoverzicht.De leden van de SP-fractie wijzen op het advies van de Raad voor werk
en inkomen (RWI) om de vrijkomende financiële ruimte door vermindering
van de regelgeving te gebruiken voor verlaging van de uitvoeringskosten of
voor intensivering van de reïntegratietaken. Zij vragen waarom de minister
dit advies niet opvolgt.Dit voorstel van wet beoogt om vereenvoudiging aan te brengen in regelgeving
en uitvoering. Waar de vermindering van regelgeving leidt tot minder administratieve
handelingen voor het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) of
de Sociale verzekeringsbank (SVB) worden, zoals ook door de RWI beoogd, de
uitvoeringskosten verlaagd. Met dit wetsvoorstel kan reïntegratie naar
betaalde arbeid efficiënter worden ingezet. Initiatieven om te komen
tot intensivering van reïntegratie-uitgaven worden op hun merites beoordeeld.
Uiteraard spelen daarbij de financiële kaders een rol. De haalbaarheid
van dergelijke initiatieven is echter niet alleen afhankelijk van de met onderhavige
wetgeving vrijkomende financiële ruimte.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij onderschrijven het streven naar vereenvoudiging
van de wet- en regelgeving, ook op het terrein van sociale zaken. Over enkele
onderdelen van het wetsvoorstel willen deze leden de regering vragen voorleggen.De vragen van de leden van de fractie van de ChristenUnie zullen bij de
verschillende onderdelen worden beantwoord.2. Wijziging van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten2.1 Reïntegratie-uitkering tijdens scholing van een
arbeidsgehandicapte werklozeDe leden van de PvdA-fractie constateren dat er veel argumenten worden
aangedragen voor het wijzigen van de regeling Reïntegratie-uitkering
tijdens scholing van een arbeidsgehandicapte werkloze. Het belangrijkste argument
lijkt echter te zijn dat met deze wijziging een aanzienlijke besparing van
de kosten tot resultaat heeft. Zij vragen wat nu de werkelijke doelstelling
van dit wetsvoorstel is en of deze wijziging, die een aanzienlijke besparing
oplevert op de uitgaven van het reïntegratiefonds, de afgesproken uitwerking
is van het Hoofdlijnenakkoord. Ook vragen zij of er in andere wet- en regelgeving
invulling wordt gegeven aan de besparing op de uitgaven van het Reïntegratiefonds
zoals afgesproken in het Hoofdlijnenakkoord en zo ja, in welke wetten en op
welke wijze.Zoals hiervoor opgemerkt is het doel van dit wetsvoorstel het doorvoeren
van vereenvoudigingen in regelgeving en uitvoering. Met dit voorstel wordt
een deel van de bezuinigingen uit het Hoofdlijnenakkoord gerealiseerd. Dit
doel wordt mede bereikt door de inhoudelijke wijziging van uitkeringsregelingen
waarmee eveneens bezuinigingen worden bereikt. Andere bezuinigingen zijn of
worden gerealiseerd door middel van de volgende maatregelen:• Met ingang van 1 juli 2003 is de marktwerking bij de aanbesteding
van reïntegratietrajecten vergroot, doordat in de contracten
die vanaf die datum gesloten worden, prijsafspraken worden gemaakt die in
hoge mate zijn gebaseerd op de offertes van de reïntegratiebedrijven.
Zo zullen de geoffreerde prijzen voor het gehele reïntegratietraject
gelden en zal de scholing als onderdeel van het traject ook onderdeel van
die trajectprijs zijn. De prijs is dus geen open einde meer. Ook wordt de
financiering in sterkere mate georienteerd op het resultaat van de reïntegratietrajecten
door middel van zogenaamde no cure less pay en no cure no pay afspraken.• De subsidies voor reïntegratietrajecten die werkgevers inzetten
in de eerste twee ziektejaren zijn afgeschaft met de inwerkingtreding van
de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 met ingang
van 1 januari 2004.De leden van de PvdA-fractie verwijzen naar de mening van de regering
dat van het niet verlengen van de duur van de uitkering tijdens scholing zou
een prikkel uitgaan om te komen tot spoedige werkhervatting. Zij vragen of
er niet eerder een prikkel tot het staken van de scholing van zal uitgaan.
Vragen zijn hoe een werkloze arbeidsgehandicapte, die bezig is met noodzakelijk
scholing, in zijn levensonderhoud moet voorzien als zijn WW-uitkering wordt
stopgezet nog tijdens de scholing. Ook vragen zij wat de kansen zijn op de
arbeidsmarkt als een arbeidsgehandicapte werkloze vanwege het inkomensverlies
tijdens die noodzakelijke scholing, niet in staat is zijn scholing af te ronden
en of de arbeidsgehandicapte werkloze in vergelijking met de niet arbeidsgehandicapte
werkloze niet al een slechtere uitgangspositie op de arbeidsmarkt heeft. Zij
vragen waarom een regeling die kan bijdragen aan een verbetering van die positie
wordt afgeschaft ten koste van de arbeidsgehandicapte werknemer door het bemoeilijken
van die noodzakelijke scholing en wat de werkelijke winst van een dergelijke
maatregel is. Ook vragen zij of de regering zichzelf niet tegenspreekt met
de voorgestelde maatregel als de primaire inzet bij reïntegratie is om
door middel van maatwerk een zo snel mogelijke terugkeer naar de arbeidsmarkt
te bewerkstelligen. Zij vragen, nu steeds wordt gesproken van noodzakelijke
scholing, wat er dan op tegen is om in het kader van reïntegratie iemand
in staat te stellen de scholing daadwerkelijk af te ronden om de kans op reïntegratie
te vergroten, zodat scholing inderdaad een onderdeel is van reïntegratie
en niet een doel op zich.Doel van het reïntegratiebeleid en van de voorgestelde wijziging
is bevordering van de terugkeer naar arbeid. Daarvoor is het noodzakelijk
dat de prikkels voor de betrokkene ook daarop gericht zijn. Door het voorstel
tot niet verlengen van de uitkering wordt er een prikkel ingevoerd om te streven
naar snelle inpassing op de arbeidsmarkt. Daardoor kan de cliënt een
betere afweging maken of scholing noodzakelijk is en zal hij eerder omzien
naar een korter durende scholing die ook op korte termijn van start kan gaan.
Ook zal daarbij meegenomen kunnen worden of tijdens de scholing al een dienstbetrekking
kan worden aanvaard en de scholing tijdens de dienstbetrekking kan worden
afgerond. De winst van de maatregel is dat er, in tegenstelling tot de huidige
situatie, een prikkel wordt ingevoerd tot reïntegratie en niet alleen
tot scholing.Scholing staat immers voor de persoon met een werkloosheidsuitkering niet
op zichzelf, maar is onderdeel van een breder reïntegratietraject, dat
wordt ingezet als er behoefte is aan ondersteuning bij terugkeer naar de arbeidsmarkt.
Een reïntegratietraject kan verschillende elementen omvatten zoals bijvoorbeeld
beroepskeuze-advisering, scholing en trainingen, bemiddeling en hulp bij sollicitatie
en nazorg en begeleiding na werkaanvaarding. Met de voorgestelde wijziging
wordt er naar gestreefd dat voor de scholing, afgezien van de vrijstelling
van sollicitatieplicht, geen afwijkende regels gelden ten opzichte van andere
activiteiten tijdens reïntegratie. Tijdens een reïntegratietraject
heeft de cliënt recht op de uitkering die hem is toegekend
voor de duur waarvoor deze is toegekend. Deelname aan een reïntegratietraject
heeft geen verlenging van de uitkering tot gevolg. Doordat de uitkering tijdens
en als gevolg van een reïntegratietraject niet wordt verlengd, is er
een prikkel voor de cliënt om te trachten arbeid te vinden en daadwerkelijk
aan de slag te gaan. Door het niet meer verlengen van de uitkering tijdens
scholing worden scholingsactiviteiten op één lijn gesteld met
andere reïntegratie-activiteiten. Het verschil is slechts dat tijdens
de scholing er ontheffing is van de sollicitatieplicht.Anders dan verondersteld hoeft beëindiging van de werkloosheidsuitkering
tijdens de scholing geen belemmering te zijn om de scholing af te maken. Voordat
de betrokkene de keuze heeft gemaakt om deel te nemen aan scholing heeft hij,
zoals hiervoor opgemerkt, al de afweging kunnen maken of hij scholing wil
volgen. Daarbij is hem tevoren bekend wat de maximale duur van de uitkering
is en wat de duur is van de scholing. Hiermee kan hij dus rekening houden
vanaf de aanvang van de opleiding. Indien de uitkering op grond van de Werkloosheidswet
eindigt tijdens de scholing, behoeft dit geen belemmering te zijn om een lopende
scholing af te ronden. De betrokkene die aan de voorwaarden voldoet kan immers
vervolgens in aanmerking komen voor een uitkering op grond van de Wet werk
en bijstand (WWB). Met de voorgestelde maatregel kan de werkloze, al dan niet
met een arbeidshandicap, de voor hem noodzakelijke scholing afronden. De voorgestelde
maatregel vormt dus geen verhindering om een ten behoeve van reïntegratie
begonnen opleiding af te ronden.De leden van de PvdA-fractie vragen naar aanleiding van het belang van
het vroegtijdig starten van scholing en dat hiermee niet moet worden gewacht
tot het einde van de uitkeringsduur, welke prikkels er zijn voor de reïntegratiebegeleiders.
Zij vragen waarom het te laat in actie komen van de reïntegratiebegeleiders
wordt toegerekend aan de persoon die wil reïntegreren in plaats van aan
de reïntegratiebegeleiders, die immers de reïntegratieactiviteiten
zo vroeg mogelijk moeten doen starten. Als dit niet lukt, is het dan niet
beter dit probleem bij de bron op te lossen in plaats van dit probleem door
te schuiven naar de mensen die afhankelijk zijn van adequate begeleiding,
in hun scholingsmogelijkheid te beperken.Om een efficiënte en effectieve reïntegratie te bewerkstelligen
is een snelle start van de reïntegratie-activiteiten van belang. De (financiële)
prikkels van alle betrokken partijen dienen in de goede richting te staan.Op de eerste plaats gaat het natuurlijk om de prikkels van de reïntegratiebegeleiders.
Met het UWV is overeengekomen dat reïntegratie-activiteiten starten binnen
20 werkdagen nadat de reïntegratieverantwoordelijkheid is overgegaan
op het UWV. Er is een prestatie-indicator ontwikkeld die dit meet en waarover
het UWV elk kwartaal rapporteert. Uitkeringsgerechtigden die vinden dat zij
niet adequaat geholpen worden, hoeven niet lijdzaam te wachten, maar kunnen
de reïntegratietelefoon bellen. De procedures rond de reïntegratietelefoon
zijn er op gericht om een snelle start van de reïntegratie mogelijk te
maken. Deze procedures zijn zo succesvol dat ze meer en meer worden overgenomen
in de reguliere aanbestedingsprocedure.Reïntegratiebedrijven worden geprikkeld tot snelle en adequate reïntegratie
doordat hiervoor een bonus kan worden verdiend bovenop de reguliere trajectprijs.
Tevens is de financiering van scholing dusdanig vorm gegeven dat het reïntegratiebedrijf
wordt geprikkeld om alleen scholing in te zetten als deze noodzakelijk is
voor een duurzame reïntegratie.Uitkeringsgerechtigden, met name uitkeringsgerechtigden met een korte
uitkeringsduur, zoals werklozen met een kort arbeidsverleden, hebben thans
bij deelname aan scholing geen financiële prikkel om de uitkeringsduur
te beperken. Onderhavig voorstel poogt deze (perverse) prikkel weg te
nemen. Het is namelijk met name deze groep uitkeringsgerechtigden voor wie
blijkt dat scholing weinig toegevoegde waarde heeft. Uitkeringsgerechtigden
die wel baat kunnen hebben bij scholing, zoals arbeidsongeschikten en oudere
werklozen, hebben over het algemeen een uitkeringsduur gedurende welke scholing
kan worden ingezet.De wijziging van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet
REA) vinden de leden van de VVD-fractie op zichzelf een goed initiatief, maar
zij willen graag meer inzicht in de hoogte van het drempelbedrag dat is vastgesteld
om «kruimelvoorzieningen» te voorkomen.Het voorstel tot wijziging van artikel 16 van de Wet REA brengt geen verandering
in het voorschrift dat geldt ter voorkoming van «kruimelvoorzieningen».
Dit betekent dat een subsidie als bedoeld in artikel 16 niet wordt verstrekt
indien de kosten minder bedragen dan 1,85 maal het minimumloon per dag (in
2004 is dit een bedrag van € 108). Dit voorschrift is in artikel
5b van het Reïntegratie-instrumentenbesluit Wet REA vastgesteld om de
uitvoeringslasten beperkt te houden. De kosten van een voorziening moeten
in redelijke verhouding staan tot de te maken uitvoeringskosten. Overigens
zal door de hoogte van de drempelbedragen al niet gauw tot verstrekking van
de subsidie worden besloten bij beperkte kosten.De leden van de SP-fractie vragen hoeveel arbeidsgehandicapte werklozen
gebruik maken van de mogelijkheid voor maximaal 2 jaar door het UWV noodzakelijk
geachte scholing te ontvangen, met schorsing van de werkloosheidsuitkering
en hervatting na afloop van de scholing. Zij vragen wat hun arbeidsongeschiktheidspercentage
is en welke scholing wordt aangeboden, te weten scholing die is gericht op
het wegnemen van de beperkingen van de handicap of algemene scholing. Ook
vragen zij wat de getalsverhouding is tussen beide vormen van scholing.In 2003 heeft het UWV in totaal 7239 reïntegratie-uitkeringen toegekend.
Van de arbeidsgehandicapte werklozen die in 2003 een reïntegratie-uitkering
hebben ontvangen ontvingen 334 cliënten vóór de aanvang
een volledige arbeidsongeschiktheidsuitkering, 1415 cliënten ontvingen
een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering en 5490 cliënten ontvingen
geen arbeidsongeschiktheidsuitkering.De scholing vindt meestal plaats in het kader van een reïntegratietraject
naar werk. Doel van een reïntegratietraject en van scholing daarbinnen
is het bevorderen en vergroten van de mogelijkheden tot het verrichten van
arbeid en het daadwerkelijk verwerven van duurzame arbeid. Gelet daarop zal
scholing in het algemeen gericht zijn op het compenseren van de beperkingen.De leden van de SP-fractie hebben begrip voor de administratieve problemen
bij het UWV als het gaat om het veranderen van een werkloosheidsuitkering
in een reïntegratie-uitkering en het omgekeerde na afloop van de scholing.
De minister schrijft dat het UWV in een brief van 12-12-2002 heeft voorgesteld
om de reïntegratie-uitkering tijdens de scholing af te schaffen. Zij
vragen of het voorstel van het UWV materieel hetzelfde beoogde als wat de
minister nu voorstelt.Het voorstel van het UWV had betrekking op de afschaffing van de administratieve
belasting die ontstond doordat bij een scholing de lopende werkloosheidsuitkering
moest worden gestaakt en vervangen door een reïntegratie-uitkering. Na
afloop van de scholing moest dit proces in omgekeerde volgorde afgehandeld
worden indien de betrokkene dan nog werkloos was. Bovendien moest de uitkering
ten laste van een ander fonds worden gebracht. Indien het UWV niet tijdig
van de verandering op de hoogte was, moest een en ander met terugwerkende
kracht gebeuren. Het voorstel van het UWV was dan ook om de reïntegratie-uitkering
af te schaffen. Het voorstel van het UWV beoogde dus materieel hetzelfde als
wat in het onderhavige wetsvoorstel wordt voorgesteld.De leden van de SP-fractie vragen naar aanleiding van het betoog dat het
niet verlengen van de duur van de uitkering tijdens scholing een prikkel is
om te komen tot spoedige werkhervatting of het in het voorstel kan voorkomen
dat de werkloosheidsuitkering wordt beëindigd terwijl de scholingsperiode
nog niet is afgerond. Zij vragen, indien dit zo is, wie in dat geval de kosten
van de scholing draagt en of dit kan betekenen dat de scholing voortijdig
wordt beëindigd. Tot slot vragen zij wat dan de arbeidsmarktperspectieven
van deze groep zijn.Het kan ten gevolge van de voorgestelde wijziging voorkomen dat een werkloosheidsuitkering
wordt beëindigd voordat de scholing is afgerond. Voor degenen voor wie
scholing noodzakelijk is om terugkeer op de arbeidsmarkt te realiseren blijft
het mogelijk om scholing in te zetten als onderdeel van een traject. De middelen
ter dekking van de kosten van de scholing worden opgenomen in de trajectprijs
die met het reïntegratiebedrijf wordt afgesproken. Indien de uitkering
eindigt voordat de scholing is afgerond en degene die scholing volgt dan nog
geen werk heeft gevonden, kan hij in aanmerking komen voor een uitkering op
grond van de WWB indien hij aan de voorwaarden daarvoor voldoet. De arbeidsmarktperspectieven
worden door de voorgestelde wijziging dan ook niet verminderd.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennis genomen van
het voornemen de reïntegratie-uitkering tijdens scholing van een arbeidsgehandicapte
werkloze af te schaffen. Deze leden zijn niet overtuigd van de wenselijkheid
en noodzaak hiervan. Zij vragen de regering nader te onderbouwen waarom een
arbeidsgehandicapte werkloze kan worden gelijkgesteld met een niet-arbeidsgehandicapte
werkloze. Gelet op het feit dat hier geen substantiële bedragen zijn
te verdienen in de sfeer van de uitvoering, vragen deze leden zich af of de
uitvoering werkelijk zo'n grote belasting is voor het UWV. Tot slot vragen
zij om hoeveel uitkeringen het gaat op jaarbasis.Met deze vraag wordt verondersteld dat de arbeidsgehandicapte werkloze
niet gelijkgesteld kan worden met de niet arbeidsgehandicapte werkloze tijdens
de reïntegratieperiode. Uitgangspunt van het voorstel is echter dat er
meer overeenkomsten dan verschillen zijn in positie en dat generiek beleid
moet worden gevoerd waar dat kan en dat specifiek beleid pas aan de orde is
als daar bijzondere redenen voor zijn. Ze zijn namelijk werkloos en hebben
recht op werkloosheidsuitkering en hebben behoefte aan ondersteuning bij terugkeer
naar de arbeidsmarkt. Voor beiden zijn dezelfde instrumenten inzetbaar door
middel van inschakeling van een reïntegratiebedrijf dat met de cliënt
afspraken maakt over de ondersteuning. Er wordt dus een generiek beleid gevoerd
en voor specifiek beleid is in deze fase geen aanleiding. Beiden kunnen op
dezelfde voet deelnemen aan scholing tijdens een reïntegratietraject.
Door het voorstel zullen de scholingsmogelijkheden voor arbeidsgehandicapte
werklozen niet verminderen.De uitvoering van de regeling op grond waarvan arbeidsgehandicapte werklozen
tijdens scholing recht hebben op een reïntegratie-uitkering is voor UWV
zeer bewerkelijk. Indien een werkloze met een werkloosheidsuitkering een noodzakelijke
scholing gaat volgen, moet op basis van deze regeling worden vastgesteld of
de werkloze al dan niet arbeidsgehandicapt is. Indien de betrokkene arbeidsgehandicapt
is, kan de werkloosheidsuitkering niet worden gecontinueerd, maar moet UWV
voor het begin van de scholing twee nieuwe beslissingen nemen.
De eerste beslissing is het beëindigen van de WW uitkering en de tweede
is de toekenning van een reïntegratie-uitkering. Uiteraard werken deze
beslissingen door in de belasting van de fondsen. Het gaat hierbij om het
Reïntegratiefonds en het Algemeen Werkloosheidsfonds (AWF). Vanwege het
feit dat het regelmatig voorkomt dat pas, nadat met de scholing is begonnen,
duidelijk wordt dat er aanspraak bestaat op een reïntegratie-uitkering
in plaats van op een werkloosheidsuitkering, komt het regelmatig voor dat
de al verstrekte uitkering gefinancierd vanuit het AWF, alsnog ten laste van
het Reïntegratiefonds moet worden gebracht. Vanzelfsprekend moet na beëindiging
van de scholing, ingeval dat de betrokkene werkloos wordt, de reïntegratie-uitkering
worden beëindigd en de werkloosheidsuitkering opnieuw worden toegekend.
Ook dit werkt weer door in de belasting van de fondsen. Ook als gevolg van
deze beslissingen komt het regelmatig voor dat achteraf verrekening tussen
de fondsen moet plaatsvinden.Doordat als gevolg van de nu voorgestelde regeling de arbeidsgehandicapte
tijdens noodzakelijke scholing recht behoudt op werkloosheidsuitkering, wordt
een aanmerkelijke vereenvoudiging van de uitvoering gerealiseerd.In 2003 heeft het UWV in totaal 7 239 reïntegratie-uitkeringen
toegekend.2.2 Reïntegratie-uitkering tijdens proefplaatsingDe leden van de PvdA-fractie vragen of, nu de regering geen grond ziet
voor een aanmerkelijk gunstiger regeling voor arbeidsgehandicapte werknemers,
het voor een werkgever niet minder aantrekkelijk wordt om een arbeidsgehandicapte
in dienst te nemen als de regeling gelijk is aan die van een niet arbeidsgehandicapte
werknemer. Zij vragen waarom een kennismakingsperiode van zes in plaats van
drie maanden bezwaarlijk is als het gaat om arbeidsgehandicapte werknemers.
In het kader van de WWB wordt mensen ook de mogelijkheid tot proefwerken geboden
gedurende zes maanden. Vanwege de uniformiteit van de regelingen is een termijn
van zes maanden helemaal niet zo afwijkend als wordt voorgedaan. Zij vragen
waarom de regering in het ene geval kiest voor een periode van zes maanden
en in het andere geval voor een periode van drie maanden. Er is niets op tegen
om mensen die een grotere afstand hebben tot de arbeidsmarkt dan niet arbeidsgehandicapte
werknemers iets meer te ondersteunen bij het reïntegreren. Naast het
vereenvoudigen van regelgeving, vragen zij wat de doelstelling is van deze
wijziging, die eveneens een aanzienlijke besparing oplevert.In de vraag wordt een vergelijking gemaakt met het werken met behoud van
uitkering in het kader van de WWB. In die wet is geen specifieke regeling
over proefplaatsing opgenomen. Een gemeente kan wel als onderdeel van het
locale beleid werken aanbieden als onderdeel van een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling. Dat impliceert dat de werkzaamheden (of activiteiten)
tijdelijk zijn, en tot doel hebben om de mogelijkheden van de cliënt
om uit de bijstand te stromen te bevorderen. De activiteiten zijn derhalve
niet primair gericht zijn op het laten verrichten van productieve arbeid gericht
op het realiseren van het bedrijfsdoel van de werkgever.Doel van het instrument proefplaatsing met behoud van uitkering is om
de werkgever en de werknemer met elkaar te laten kennis maken en voor de betrokkene
om ervaring op te doen met werk. De proefplaatsing is dus het laatste onderdeel
van een traject tot terugkeer naar betaalde arbeid. Aan de hand van hun ervaringen
kunnen zij besluiten of ze wel of niet met elkaar een dienstbetrekking voor
bepaalde tijd of onbepaalde tijd willen aangaan.Afhankelijk van de vorm die door de gemeente wordt gehanteerd, zal het
instrument «werken met behoud van uitkering» in veel gevallen
zowel qua doelgroep als qua afwijken van het instrument «proefplaatsing»
zoals voorgesteld in de Wet REA. Mede om deze reden is het niet mogelijk en
wenselijk om in deze zin te komen tot een uniforme regeling.Met de wijziging wordt beoogd om de regeling voor de proefplaatsing van
werklozen, ongeacht of ze wel of niet arbeidsgehandicapte zijn, te uniformeren
en daarmee te vereenvoudigen. De regering is van mening dat deze proefperiode
niet langer moet duren dan nodig is voor de kennismaking en het opdoen van
werkervaring in de fase van overgang van niet werken naar werken en niet moet
leiden tot onnodige verlenging van uitkering en mogelijk oneigenlijk gebruik.
Voor een kennismaking en ervaring als hier bedoeld is een termijn van drie
maanden voldoende, ook als het gaat om mensen met een arbeidshandicap. Daarom
wordt voor alle werklozen met een werkloosheidsuitkering de termijn gesteld
op drie maanden. Er zijn geen aanwijzingen uit de praktijk dat een termijn
voor proefplaatsing van arbeidsgehandicapten van minder dan zes maanden onvoldoende
zou zijn.Wat betreft de proefplaatsing is er dus geen reden om voor arbeidsgehandicapten
een langere duur toe te staan dan voor niet arbeidsgehandicapten. Wel wordt
zodra er sprake is van overgang naar betaalde arbeid een extra ondersteuning
voorzien voor arbeidsgehandicapten. De wet biedt namelijk ten behoeve van
arbeidsgehandicapten nog extra instrumenten aan de werkgever om vermeende
belemmeringen bij in dienst nemen weg te nemen. Gewezen wordt hier op de noriskpolis
bij uitval door ziekte na indiensttreding en op de premiekorting voor de werkgever.
Zo nodig worden bovendien arbeidsplaatsvoorziening getroffen.De leden van de VVD-fractie steunen de veranderingen in de reïntegratie-uitkering
tijdens proefplaatsing, want het onderscheid dat op dit moment wordt gemaakt
tussen een arbeidsgehandicapte en niet-arbeidsgehandicapte werkloze leidt
tot onnodige lasten. Het voorstel om eenieder maximaal 3 maanden via een proefplaatsing
te laten werken leidt tot de vraag of voor mensen, die vanwege hun arbeidshandicap
alleen in deeltijd kunnen werken, de proefplaatsing evenredig verlengd, kan
worden.De proefplaatsing met behoud van uitkering is een middel om de werkgever
en de werknemer met elkaar te laten kennis maken en ervaring op te doen met
werk. Bij een persoon die alleen in deeltijd kan werken zal de arbeid tijdens
de proefplaatsing uiteraard ook in deeltijd worden uitgevoerd. De periode
gedurende welke de betrokkene op proef in deeltijd geplaatst kan worden, hoeft
daardoor echter niet langer te zijn dan voor de persoon die voltijd werkzaam
kan zijn. In de periode van drie maanden kan in het algemeen een voldoende
indruk worden verkregen van de persoon van de werkgever en de werknemer om
een beslissing te nemen voer een dienstbetrekking. Uit de uitvoeringspraktijk
is ook niet gebleken dat er behoefte bestaat aan differentiatie naar het aantal
uren. Zou bij de bepaling van de duur van de proefplaatsing ook rekening gehouden
worden met de omvang van de werkzaamheden naar rato van de deeltijdfactor,
dan zou de regeling ook meer gedifferentieerd worden en minder eenvoudig zijn
uit te voeren.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben hier dezelfde vragen
als bij het voorstel de reïntegratie-uitkering tijdens scholing van een
arbeidsgehandicapte werkloze af te schaffen. Ook vragen zij hoeveel proefplaatsingen
van arbeidsgehandicapten jaarlijks plaats vinden.De problemen die zich bij het UWV voordoen bij de uitvoering van de reïntegratie-uitkering
tijdens proefplaatsing zijn vergelijkbaar met de problemen die zich voordoen
bij de uitvoering van de reïntegratie-uitkering tijdens scholing van
een arbeidsgehandicapte werkloze. Hiervoor wordt dan ook verwezen naar de
beantwoording van de vraag van deze leden die daarop betrekking
heeft. In 2003 heeft in 1 545 gevallen een proefplaatsing of sociale
activering plaatsgevonden, waarbij in het overgrote deel van de gevallen sprake
is van proefplaatsing.3. Wijziging van de Werkloosheidswet3.1 AlgemeenDe leden van de CDA-fractie vragen of aangegeven kan worden in welke mate
de vereenvoudiging van de WW in relatie tot arbeidshandicap zal leiden tot
meer effectieve en duurzame reïntegratie.De effectiviteit van inspanningen tot reïntegratie is afhankelijk
van het instrumentarium dat daarvoor wordt ingezet en of daarbij de financiële
prikkels voor alle betrokkene partijen in de goede richting dienen te staan.
Hiervoor is al gewezen op de afspraken over de start van een reïntegratietraject
en prestatie-indicatoren die van toepassing zijn op het UWV. Voorts is aangegeven
dat voor de reïntegratiebedrijven er prikkels zijn tot snelle en adequate
reïntegratie.Werkgevers kunnen gebruik maken van tegemoetkomingen als ze personen met
een handicap in dienst nemen. Gewezen wordt hier op de premiekorting en de
no riskpolis.Bij de uitkeringsgerechtigde was er een onvoldoende prikkel tot reïntegratie
waar het gaat om scholing. Omdat tijdens het deelnemen aan scholing de uitkering
werd verlengd, was er geen prikkel om tijdig een scholing aan te vangen en
deze ook zo snel mogelijk af te ronden. Met dit wetsvoorstel wordt hierin
voorzien, zonder dat tekort gedaan wordt aan de mogelijkheden om scholing
te volgen. Dit voorstel zal daarom een bijdrage zijn aan effectieve en duurzame
reïntegratie.3.2 Proefplaatsing met behoud van werkloosheidsuitkeringDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom er is gekozen voor het verkorten
van de termijn van proefplaatsing naar drie maanden voor alle werklozen in
plaats van een verlenging tot zes maanden. Veel arbeidscontracten worden,
ondanks de wettelijke toegestane proeftijd, ook afgesloten voor de duur van
een jaar met de intentie tot verlenging voor onbepaalde tijd. Blijkbaar hebben
veel werkgevers zelfs meer dan zes maanden nodig als kennismakingsperiode
alvorens een dienstverband voor onbepaalde tijd aan te bieden. Zij vragen
waarom de regering de uitspraak doet dat een kennismakingsperiode van drie
maanden voldoende is als de praktijk uitwijst dat dat niet voldoende is en
of de mogelijkheid tot een langere proefplaatsing niet een juiste prikkel
voor werkgevers om werknemers in dienst te nemen.Hiervoor is opgemerkt dat uit een oogpunt van vereenvoudiging gestreefd
is naar uniformering van de termijn voor proefplaatsing. Er wordt geen onderscheid
gemaakt naar werklozen die wel en werklozen die niet arbeidsgehandicapte zijn.
Een proefplaatsing met behoud van uitkering is niet te vergelijken en op één
lijn te stellen met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde of onbepaalde tijd,
met daarin al dan niet opgenomen een proeftijd. De proefplaatsing is zoals
hiervoor opgemerkt de laatste fase in een traject naar werk en het is een
fase die voorafgaat aan de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst. De
proefplaatsing is het laatste onderdeel van de overgang van niet werken naar
werken waarin werkervaring wordt opgedaan. De proefplaatsing is dus niet bedoeld
als een alternatief voor een proeftijd tijdens een arbeidsovereenkomst waarin
al arbeid wordt verricht tegen een overeengekomen loon. De duur van arbeidsovereenkomsten
die worden afgesloten is dus niet van belang voor het instrument proefplaatsing.
Gezien het karakter van proefplaatsing moet deze beperkt zijn in duur. Zodra
de proefplaatsing de kenmerken van een reguliere dienstbetrekking
gaat aannemen, moet de proefplaatsing met behoud van uitkering beëindigd
worden. Verlenging van de proefplaatsing zoals betoogd zou er toe kunnen leiden
dat minder werkgevers een dienstbetrekking aangaan met personen met een uitkering.
Immers een proefplaatsing zonder loonbetaling zou dan al gemakkelijk de plaats
kunnen gaan innemen van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd of met een
proeftijd en daarmee zou verdringing van reguliere werknemers kunnen ontstaan.3.3 Werkloosheidsuitkering tijdens noodzakelijke scholingDe leden van de PvdA-fractie constateren dat er ongeveer 10 500 werknemers
op jaarbasis gebruik maken van scholing. Slechts voor 185 personen is de WW-uitkering
verlengd als gevolg van het bereiken van de maximale uitkeringsduur tijdens
de scholing. Indien deze regeling wordt ingetrokken zal dit de arbeidsmarktpositie
van deze groep verslechteren. Zij vragen wat er zo bezwaarlijk is aan het
in stand houden van deze regeling. Ook willen ze weten of is berekend wat
de kosten voor de gemeenschap zullen zijn indien deze personen, vanwege het
ontbreken van scholing, minder gemakkelijk of helemaal geen werk kunnen vinden
en uiteindelijk aangewezen zullen zijn op bijstand. Zij vragen waarom, als
een kleine investering in opleiding van deze personen, die daardoor hun kansen
op de arbeidsmarkt vergroten, een groot rendement zal opleveren, daar niet
voor wordt gekozen. Als scholing onderdeel is van het reïntegratietraject,
waarom wordt het werklozen dan extra moeilijk gemaakt een noodzakelijke scholing
af te kunnen maken als de uitkeringsduur verloopt door een korte verlenging
van de uitkering, voor de duur van de scholing, niet meer toe te staan. Op
bladzijde 11 van de memorie van toelichting wordt als argument gebruikt dat
de werkloosheidsuitkering voor arbeidsgehandicapten ook niet wordt opgeschort
en omgezet in een reïntegratie-uitkering. Daarbij vragen zij of dat niet
de bedoeling van de voorgestelde wijziging omdat op dit moment toch het geval
is dat een arbeidsgehandicapte tijdens scholing een reïntegratie-uitkering
krijgt en de WW-uitkering wordt opgeschort. Tot slot vragen zij of de noodzaak
van deze scholing, die als doel heeft een betere reïntegratiepositie,
vervalt zodra de uitkeringsduur is verstreken.Voor degenen voor wie scholing noodzakelijk is om terugkeer op de arbeidsmarkt
te realiseren blijft het mogelijk om scholing in te zetten als onderdeel van
een traject. De middelen ter dekking van de kosten van de scholing worden
opgenomen in de trajectprijs die met het reïntegratiebedrijf wordt afgesproken
en de uitkering die is toegekend wordt voor de duur waarvoor deze is toegekend
ook voortgezet tijdens de scholing. Het niet verlengen van de uitkering tijdens
de scholing hoeft geen bezwaar te zijn om de scholing af te ronden.Van de mogelijkheid tot verlenging van de werkloosheidsuitkering tijdens
noodzakelijke scholing is, zoals eerder gemeld, in een betrekkelijk gering
aantal gevallen gebruik gemaakt. Dat is echter geen reden om de mogelijkheid
tot verlenging te laten voortbestaan. Zoals hiervoor reeds vermeld is het
doel van reïntegratie niet dat de uitkeringsduur wordt verlengd, maar
juist dat de betrokkene door inzet van reïntegratie-inspanningen zo snel
mogelijk terugkeert naar arbeid. In het huidige systeem ontbreekt een prikkel
voor de cliënt die wil deelnemen aan scholing om snel aan het werk te
gaan en eventuele scholing snel te starten en ook op de kortst mogelijke termijn
af te ronden. Door het niet meer verlengen van de uitkering tijdens scholing
wordt de prikkel tot reïntegratie gelijk aan die voor overige activiteiten
tijdens het reïntegratietraject. De noodzaak van scholing wordt niet
beïnvloed door de (resterende) duur van de uitkering.Uit onderzoek van het UWV (Wegen naar werk) is gebleken dat scholing niet
in alle gevallen ook leidt tot grotere kansen op de arbeidsmarkt. Trajecten
gericht op bemiddeling naar werk duren gemiddeld minder lang en zijn gemiddeld
goedkoper dan trajecten waarbij extra ondersteuning zoals aanbodversterking
en scholing wordt geboden. Scholing wordt te vaak en onnodig ingezet voor
doelgroepen waarbij directe bemiddeling naar de arbeidsmarkt het meest effectieve
instrument is.3.4 Differentiatie premies wachtgeldfondsenDe leden van de VVD-fractie vragen of de verandering van premies in de
wachtgeldfondsen zal leiden tot meer differentiatie tussen werknemers. Daarnaast
vragen zij op welke manier het kabinet deze catgeorieën wil differentiëren
en welke administratieve lasten met deze verandering gemoeid is. Er is door
de regering advies gevraagd aan het UVW, Belastingdienst, IWI en Actal en
tevens zal hierover nog overleg plaatsvinden met de sociale partners. Zij
willen weten wat het advies is van deze instituties en waarom het advies van
deze instanties nog niet is verkregen.De wijziging in dit voorstel van wet heeft alleen betrekking op de mogelijkheid
om de wachtgeldpremies ook naar categorieën werknemers te differentiëren.
Een daadwerkelijke wijziging in premiegroepen dient per algemene maatregel
van bestuur (amvb) te worden vormgegeven. In de brief van de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d. 19 maart 2004 over cyclische werkloosheid
en premiegroepen (Kamerstukken 2003–2004,
26 448, nr. 139), zijn de voornemens voor een dergelijke amvb uiteengezet.
Op dit moment is een amvb in voorbereiding, waarbij gedacht wordt aan een
systeem waarbij werkgevers voor werknemers met een kortdurend dienstverband
een hogere premie betalen dan voor werknemers met een langdurend dienstverband.
Over dit voorstel vinden op dit moment overleggen plaats met de sociale partners
van de verschillende sectoren waar cyclische werkloosheid een knelpunt vormt
en waarin de premiegroepen ingevoerd kunnen worden. Na overleg met sociale
partners zal het voorstel aan het UWV, de Belastingdienst, de IWI en Actal
worden voorgelegd. Daarna zal het voorstel ook aan de Raad van State voor
advies worden voorgelegd.Op dat moment is er ook meer zicht op de administratieve lasten die het
voorstel met zich meebrengt. In genoemde brief is reeds aangegeven dat bij
de uitwerking gestreefd wordt naar een minimum aan administratieve lasten
en uitvoeringskosten. Op het moment dat de betreffende instanties hun adviezen
hebben uitgebracht, zal de Kamer worden geïnformeerd.3.5 Experiment sluitende aanpak in de WerkloosheidswetDe leden van de VVD-fractie constateren dat uit de evaluatie van het WW-experiment
naar voren komt dat de regelgeving van de WW onnodig complex is. De deregulering
die beoogd wordt in het wetsvoorstel met de «sluitende aanpak»
is een goede zet. Zij vragen hoe het staat met de samenwerking tussen gemeenten
en het UWV om de sluitende aanpak een succes te maken.Door de ingezette vereenvoudiging en deregulering krijgen het UWV en gemeenten
meer beleidsvrijheid om op regionaal niveau initiatieven te ontplooien. Zo
is in de WWB opgenomen dat het UWV en gemeenten in onderling overleg kunnen
afwijken van de verantwoordelijkheidsverdeling voor reïntegratie zoals
die in de Wet SUWI is neergelegd. Dit maakt het mogelijk dat gemeenten bij
hun wijkgerichte aanpak ook (gedeeltelijke) WAO'ers kunnen begeleiden naar
werk. Onlangs heeft Stimulansz in mijn opdracht een stappenplan ontwikkeld
voor een verdere samenwerking op het gebied van reïntegratie, zodat alle
actoren gebruik kunnen maken van alle aanwezige expertise. Dit stappenplan
is tot stand gekomen na overleg met het UWV en de Vereniging Nederlandse Gemeenten
(VNG) en betreft onder andere de reïntegratiemogelijkheden
bij samenloop van uitkeringen. Daarnaast overleggen UWV en gemeenten in het
Algemeen Keten Overleg (AKO) over andere samenwerkingsonderwerpen, zoals bijvoorbeeld
de reïntegratie van werklozen, die na een relatief korte WW-uitkering
in de bijstand terecht komen. Het is het streven dat uitkeringsgerechtigden
zo min mogelijk hinder ondervinden van deze systeemovergang.4. Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomenDe leden van de CDA-fractie vragen of aangegeven kan worden welke wettelijke
belemmeringen er zijn voor een maximaal gebruik van de gegevens van het Bureau
Keteninformatisering Werk en Inkomen door controle en opsporingsorganen als
Sociale Inlichtingen en Opsporingsdienst en de Regionale interdisciplinaire
fraudeteams.Het Bureau Keteninformatisering Werk en Inkomen (BKWI) is een afzonderlijk
organisatieonderdeel bij het Centrum voor werk en inkomen (CWI) dat beheertaken
uitvoert ten behoeve van suwinet. Suwinet is de elektronische infrastructuur
die gebruikt wordt voor de gegevensuitwisseling tussen de SUWI-partijen. Suwinet
biedt aan de SUWI-partijen, dat wil zeggen CWI, SVB, UWV en gemeenten (alleen
voor de uitvoering van de WWB, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers – IOAW – en Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers – IOAZ –)
de mogelijkheid om bij elkaar gegevens te raadplegen en over te nemen in de
eigen administratie en elkaar gegevens, documenten en andere informatie te
verstrekken. De wettelijke basis voor de gegevensuitwisseling en het gebruik
van suwinet daarbij is opgenomen in artikel 62 van de Wet SUWI. In artikel
62, derde lid, is geregeld, dat bij algemene maatregel van bestuur kan worden
geregeld dat suwinet ook gebruikt kan worden door de minister in verband met
degegevensverstrekking aan de minister door de SUWI-organen (artikel 72) en
door andere instanties (artikel 54). In die artikelen is de eis gesteld dat
gegevens aan de minister moeten worden verstrekt, die noodzakelijk zijn voor
de uitvoering van zijn taak. Nu de taak van het in stand houden van een opsporingsdienst
(de SIOD) in de Wet SUWI via dit wetsvoorstel wordt geregeld, is daarmee de
wettelijke belemmering weggenomen, dat voor het gegevensverkeer van UWV, SVB,
CWI en gemeenten met de SIOD wordt gebruik gemaakt van suwinet. Dit zal dan
ook bij algemene maatregel van bestuur worden geregeld. Voor het gegevensverkeer
in RIF-verband, samenwerkingsverbanden waarbij ook de Vreemdelingendienst,
de politie en FIOD/ECD en andere opsporingsdiensten zijn betrokken, zal niet
gebruik gemaakt kunnen worden van suwinet. De infrastructuur, die suwinet
is en ook het beheerbureau (BKWI) is alleen bedoeld voor het gegevensverkeer
binnen het SUWI-domein.De leden van de CDA-fractie vragen of het mogelijk is dat het vervallen
van de statusoverzichten reeds in een eerder wetsvoorstel onderwerp van bespreking
is geweest.De afschaffing van het statusoverzicht is niet aan de orde geweest in
een ander wetsvoorstel, wel is er een inhoudelijke relatie met de wetsvoorstellen
Invoeringswet Wet financiering sociale verzekeringen (Kamerstukken II 2003/04, 28 219, nr. 22 en 29 531) en Wet
feitelijk arbeidsverleden WW (Kamerstukken II 2003/04,
29 249). In het wetsvoorstel Invoeringswet Wet financiering sociale verzekeringen
wordt voorgesteld om per 1 januari 2006 een verzekeringsbericht te introduceren,
waarbij tevens gewaarborgd zal worden dat verzekerden voldoende belang en
verantwoordelijkheid krijgen voor de controle op de juistheid van de vermelde
gegevens op het verzekeringsbericht. In het wetsvoorstel Wet
feitelijk arbeidsverleden WW wordt een arbeidsverledenbeschikking geïntroduceerd.
Hierin wordt eens in de vijf jaar per kalenderjaar aangegeven of dat kalenderjaar
meetelt in het kader van een recht op WW-uitkering.De leden van de PvdA-fractie vragen of het niet mogelijk is om klanten
via internet gelegenheid te geven hun rechten te raadplegen.Vastgesteld kan worden dat het belang van digitalisering nog steeds toeneemt.
Ik onderschrijf de wens van het UWV om het digitaal aanleveren van gegevens
in de toekomst uit te breiden. Daarnaast is één van de door
het UWV geformuleerde beleidswensen om naast elektronische invulling van formulieren,
de klant tevens de mogelijkheid te bieden elektronisch toegang te krijgen
tot het eigen dossier. De toegang naar de sociale zekerheid wordt op deze
manier vergemakkelijkt. In kader van de plenaire behandeling van het wetsvoorstel
WALVIS hebben de leden Omtzigt en Weekers tevens een motie ingediend waarin
wordt verzocht het on-line opvragen van gegevens mogelijk te maken. Naar aanleiding
hiervan wordt in kader van de uitwerking van het wetsvoorstel Wet financiering
sociale verzekeringen (WFSV) bezien op welke manier aan deze kamerwens vormgegeven
kan worden. Begin juni worden de eerste uitkomsten verwacht.5. Wijzigingen in de Algemene KinderbijslagwetDe leden van de PvdA-fractie constateren dat de Sociale Verzekeringsbank
(SVB), zoals blijkt uit de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (hierna:
CRvB), op niet toegestane wijze de onverschuldigd betaalde kinderbijslag heeft
verrekend. Zij willen weten wat er gebeurt met de gevallen voorafgaand aan
deze uitspraak waarin dus op niet toegestane wijze is verrekend en wat de
verrekeningspraktijk is vanaf de datum van de uitspraak van de CRvB (28 september
2001).In de aangehaalde uitspraak heeft de CRvB bepaald, dat verrekening van
te veel betaalde kinderbijslag met toekomstige kinderbijslag niet ongelimiteerd
mogelijk is. Verrekening van te veel ten behoeve van een kind betaalde kinderbijslag
met kinderbijslag voor andere kinderen dan waarvoor eerder te veel werd betaald,
is volgens de CRvB slechts mogelijk voor zover daardoor het gezinsinkomen
niet daalt onder het niveau van de beslagvrije voet vermeerderd met de kinderbijslag
waarop nog recht bestaat. De SVB heeft laten weten, dat zijn uitvoeringspraktijk
in lijn is gebracht met deze uitspraak. Ten aanzien van de verrekeningsgevallen
die voorafgaand aan de uitspraak hebben plaatsgevonden, zal door de SVB geen
actie worden ondernomen. Tegen de beslissing tot verrekening (en de daaraan
voorafgaande beslissing tot terugvordering) stond immers de mogelijkheid om
bezwaar te maken en in beroep te gaan open. Als daarvan geen gebruik is gemaakt,
zijn de beslissingen onherroepelijk geworden. Gezien het feit dat het onherroepelijke
beslissingen betreft inzake de terugvordering van onverschuldigd betaalde
kinderbijslag, wordt geen aanleiding gezien om op de beslissingen terug te
komen.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie zich af waarom er gesproken
wordt van een beperking van de mogelijkheid voor de SVB om onverschuldigd
betaalde kinderbijslag te verrekenen als het gaat om de enige en juiste manier
om onverschuldigd betaalde kinderbijslag te verrekenen.Uit de uitspraak van de CRvB van 19 september 2001 blijkt inderdaad
dat de Raad van mening is dat de onverschuldigd betaalde kinderbijslag van
een kind niet verrekend mag worden met de kinderbijslag waarop de verzekerde
ten behoeve van een ander kind recht heeft. Tot deze uitspraak legde
de SVB de verrekeningsregels echter ruimer uit en in die zin is de SVB in
de feitelijke uitvoering van de mogelijkheden om te verrekening beperkt.De leden van de PvdA-fractie vragen welk voordeel andere kinderen tijdelijk
hebben ondervonden van de aan een ander kind (mogelijk onterecht) toegekende
kinderbijslag. Verder wordt gevraagd of er niet voor ieder kind een zelfstandig
recht is op kinderslag en waarop de aanname dat de kinderbijslag deel uit
zal maken van het totale inkomen van het huishouden, waaruit alle lasten worden
betaald, is gebaseerd en of hier onderzoek naar is gedaan.Doelstelling van de kinderbijslag is het verkleinen van verschillen in
inkomensverhoudingen tussen gezinnen met en gezinnen zonder kinderen. Door
middel van kinderbijslag wordt ouders meer financiële ruimte geboden
om met het oog op hun ontplooiingsmogelijkheden uitgaven voor kinderen te
doen. Hoewel het recht op kinderbijslag per kind wordt beoordeeld en berekend,
ontvangen ouders in beginsel de kinderbijslag in een totaalbedrag en maakt
de kinderbijslag als zodanig deel uit van het gezinsinkomen. Een specifiek
onderzoek hiernaar is niet verricht.Tot slot stellen deze leden dat de wetsgeschiedenis laat zien dat juist
verhaal van uitkering voor onderhoud van andere dan het betrokken kind van
beslag wordt uitgesloten. Naar het oordeel van de leden staat de voorgestelde
regeling daar haaks op, en zij vragen zich af hoe de regering dan kan spreken
van een wijziging die niet interfereert met de wetsgeschiedenis.De bedoeling van de oorspronkelijke regeling is inderdaad dat voorkomen
moet worden dat kinderbijslag voor een ander doel wordt aangewend dan de verzorging
van het kind. In de praktijk zal, zoals hierboven ook reeds is toegelicht,
de kinderbeslag niet per kind, maar als voor de aanwezige kinderen in een
gezin als totaalbedrag worden gestort. Dit betekent dat het ook niet overduidelijk
zal zijn of de kinderbijslag voor een kind ook feitelijk is aangewend voor
het betreffende kind dan wel voor een ander kind of voor het gezin als geheel.Het voorstel van de regering verandert derhalve niets aan het uitgangspunt
dat kinderbijslag ten goede moet komen van de ontplooiingsmogelijkheden van
het kind (dan wel de kinderen). Omdat kinderbijslag als totaalbedrag wordt
uitbetaald en als zodanig deel uitmaakt van het gezinsinkomen waarvan ook
het betreffende kind profiteert, wordt voorgesteld om het mogelijk te maken
dat onverschuldigd betaalde kinderbijslag ook mag worden verrekend met (toekomstige
aanspraken op) kinderbijslag van andere kinderen binnen het gezin.6. Wijziging van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekeringDe leden van de PvdA-fractie stellen vast dat de no riskpolis Pemba wordt
gekort met 1 jaar met het argument van gelijktrekking tussen no riskpolis
Ziektewet en no riskpolis Pemba. Zij vragen waarom niet is gekozen voor een
verlenging van de no riskpolis Ziektewet tot 6 jaar om deze twee gelijk te
trekken. Is het voor werkgevers niet aantrekkelijker om onder deze voorwaarden
arbeidsgehandicapte werknemers in dienst te nemen? Is dat niet een doelstelling
van deze regering om meer arbeidsgehandicapte werknemers aan het werk te helpen?
Zij vragen hoe deze wijziging zich verhoudt met die doelstelling.Eén van de doelstellingen van de regering is inderdaad om meer
arbeidsgehandicapte werknemers aan het werk te helpen. Hiertoe zet de regering onder meer de no riskpolis in. Een goede werking van de no riskpolis
wordt mede gerealiseerd door meer eenvoud en transparantie. Met de voorgestelde
wijziging wordt niet beoogd de aanspraak van de werkgever uit te breiden of
te beperken, maar wordt beoogd de regelgeving te vereenvoudigen door de no
riskpolis Ziektewet en de no riskpolis Pemba wat betreft systematiek te uniformeren.
De duur van de no riskpolis Ziektewet en de no risk polis Pemba blijven gelijk
in het nieuwe voorstel. De formulering wordt echter aangepast omdat er in
de bestaande wet verschillen lijken te bestaan (vijf jaar na aanvang dienstbetrekking
ten opzichte van zes jaar). Dit verschil wordt in de huidige vorm echter verklaard
door het feit dat een werknemer pas ná de periode van loondoorbetaling,
die voorheen één jaar duurde, in aanmerking komt voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering.
De no risk polis Pemba was vastgesteld op een periode van zes jaar na aanvang
dienstbetrekking, uitgaande van een dienstverband van vijf jaar (waarin bij
ziekte op grond van de no risk polis Ziektewet ziekengeld wordt betaald) met
daarbij opgeteld het jaar van de verplichte loondoorbetaling. De voorgestelde
wijziging uniformeert de regelingen. Er is dus geen sprake van een vermindering.
Net als momenteel het geval is, kan de vijfjarentermijn verlengd worden als
er sprake is van een werknemer met een verhoogd gezondheidsrisico. De voorwaarden
voor indienstneming van arbeidsgehandicapte werknemers blijven even aantrekkelijk
en door de betere afstemming van de bepalingen in de ZW en WAO zijn er minder
belemmeringen.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben op zich begrip voor
het voorstel de Algemene nabestaandenwet (Anw) op het punt van de herziening
van het wettelijk minimumloon in overeenstemming te brengen met de Algemene
Ouderdoms Wet (AOW). Wel vragen zij of dit kan leiden tot problemen voor Anw-gerechtigden,
die bijvoorbeeld inkomsten uit arbeid hebben of die ook te maken hebben met
betalingen door pensioenfondsen.Deze wijziging betreft slechts een aanpassing van technische aard. De
regeling over de hoogte van de ANW-uitkering zal er dus geenszins door worden
beïnvloed.7. Wijziging hoger beroep subsidiezaken Europees Sociaal
FondsDe leden van de PvdA-fractie is niet geheel duidelijk waarom nu juist
voor de Afdeling Bestuursrecht van de Raad van State (ABRvS) wordt gekozen.
De regering stelt dat ter bevordering van de efficiency en de snelheid wordt
voorgesteld het hoger beroep bij één rechter onder te brengen,
het wordt echter niet duidelijk waarom in dit geval dan voor de ABRvS wordt
gekozen en niet voor de Centrale Raad van Beroep (CRvB). De Raad voor Rechtspraak
meent dat dit voorstel de rechtseenheid niet dient omdat het onttrekken van
deze zaken aan de CRvB uiteenlopende jurisprudentie op het terrein van het
sociaal financieel bestuursrecht en subsidiezaken juist in de hand zou werken.
Waarom wordt afgeweken van het advies van de Raad voor de Rechtspraak wordt
naar de mening van de leden van de PvdA-fractie onvoldoende onderbouwd. Dat
het zou gaan om ervaring die de ABRvS wel heeft met de Europese regelgeving
en de CRvB niet kan naar de mening van deze leden toch niet alleen het doorslaggevende
argument zijn om te kiezen voor de ABRvS als hoger beroepsinstantie voor ESF-subsidie.
Gevraagd wordt welke overwegingen ten grondslag liggen aan de keuze voor de
ABRvS als hoger beroepsinstantie boven de CRvB en of de argumenten van de
Raad voor Rechtspraak zijn meegewogen bij deze beslissing. Tot slot zouden
de leden van de PvdA-fractie graag meer inzicht willen in de beweegredenen
voor dit (van het advies) afwijkende besluit. De keuze voor de ABRvS en niet voor de CRvB als hoger beroepsrechter in
ESF-subsidiezaken berust op een aantal overwegingen. Zoals de leden van de
PvdA-fractie terecht veronderstellen is het feit dat de ABRvS ervaring heeft
met de Europese regelgeving daarvoor niet alleen het doorslaggevende argument.
Zo is ook overwogen, dat het gevaar van uiteenlopende jurisprudentie dient
te worden voorkomen. Op zichzelf is denkbaar in verband daarmee te kiezen
voor de CRvB als enige hoger beroepsrechter. Daartoe zou dan echter –
in zaken waarin sprake is van ESF-subsidiebesluiten van de minister en toepasselijkheid
van de Algemene wet bestuursrecht – een afwijking van de Awb-rechtsgang
noodzakelijk zijn (dan zou immers de CRvB in plaats van de normaliter bevoegde
ABRvS voor deze zaken als appelrechter moeten worden aangewezen). Zo'n afwijking
is op zichzelf al niet wenselijk, waarbij ook in aanmerking dient te worden
genomen dat deze ook voor nieuwe ESF-zaken zou moeten gelden. Bovendien zou
daarmee zou de deskundigheid die op ESF-terrein bij een rechtscollege (de
ABRvS) al wel aanwezig is niet langer benut worden. Dat is niet efficiënt.De deskundigheid van de ABRvS is weliswaar niet doorslaggevend, maar wel
een heel zwaarwegend argument voor de gemaakte keuze, waarbij zij aangetekend
dat het daarbij niet zozeer gaat om ervaring met «de Europese regelgeving»,
als wel met de toepassing van de ESF-regelgeving in het bijzonder. Juist met
de daaraan verbonden aspecten heeft de ABRvS al langer ervaring, en de CRvB
tot dusverre niet. En het zijn ook die bijzondere ESF-aspecten, die in procedures
veelal een belangrijke rol spelen, en niet zozeer de aspecten van het sociaal-financieel
bestuursrecht en subsidiezaken in het algemeen, zoals de Raad voor de rechtspraak
meent. De regering acht het uit een oogpunt van efficiency gewenst om procedures
met bijzondere aspecten toe te delen aan een rechter die terzake al deskundigheid
heeft ontwikkeld en verwacht dat daarmee de snelheid van afdoening ook zal
worden bevorderd.De argumenten van de Raad voor de rechtspraak zijn uiteraard terdege meegewogen
bij deze keuze. De regering is zich ervan bewust dat voor afwijking van een
advies van deze raad goede gronden moeten bestaan; over die gronden is overigens
door de eerste ondergetekende met zijn ambtgenoot van Justitie overleg gepleegd.
Van de redenen om af te wijken van het advies wordt in de memorie van toelichting
rekenschap afgelegd. De Raad voor de rechtspraak heeft naar het oordeel van
de regering te zeer het accent gelegd op algemene aspecten van subsidieverlening
en de deskundigheid terzake die bij de CRvB aanwezig is, en daarbij onvoldoende
oog gehad voor de bijzondere aspecten (aan ESF verbonden), die in zaken als
hier bedoeld vooral een rol spelen en waarover bij de ABRvS al deskundigheid
bestaat.Met betrekking tot de wijziging van het hoger beroep subsidiezaken ESF
vragen de leden van de VVD-fractie tot hoeveel extra kosten en dubbel werk
het overdragen van het overdragen van de hoger beroepszaken die betrekking
hebben op de ESF-oud subsidie aanvragen die op dit moment in behandeling zijn
bij het CRvB aan de ABRvS met zich meebrengt.De kosten die met de overdracht van bij de CRvB al aanhangige hoger beroepszaken
aan de ABRvS zullen zijn gemoeid zijn niet in kaart gebracht. Aangezien het
om een beperkt aantal zaken zal gaan (dat is in absolute zin het geval; bovendien
voorziet het overgangsrecht erin dat zaken die al ver gevorderd zijn niet
worden overgedragen), zijn deze kosten naar verwachting in elk geval gering. 8. Financiële effectenIn verband met een aantal wijzigingen van de vereenvoudigingsvoorstellen
die een aanzienlijke besparing opleveren vragen de leden van de PvdA-fractie
of inzicht kan worden gegeven in de besparing die gehaald wordt door vereenvoudiging
van regelgeving en welke besparing wordt gehaald door inhoudelijke wijzigingen
van de regelgeving. Gevraagd wordt hoe de besparing vanwege vereenvoudiging
zich verhoudt tot de besparing vanwege wijziging regelgeving en wat de voornaamste
doelstelling is van dit wetsvoorstel, vereenvoudiging of besparing. De leden
van de PvdA-fractie vragen of in tabelvorm inzicht kan worden gegeven in de
geraamde besparing op de uitvoeringskosten en per maatregel worden gespecificeerd.De leden van de VVD-fractie merken op dat wanneer er gekeken wordt naar
de totale besparingen uit dit wetsvoorstel, duidelijk wordt dat ruim 87% van
de besparingen het gevolg is van een beleidsverandering. Gegeven de titel
van het wetsvoorstel zou juist gekeken moeten worden naar een structurele
besparing op de uitvoeringskosten. Tevens ontstaat er een rare situatie wanneer
de regering beschrijft dat de wet leidt tot een administratieve lastenverlichting
van € 8,6 miljoen terwijl de totale besparing van de uitvoeringskosten,
wanneer ze bij elkaar worden opgeteld leiden tot een besparing van € 7,2
miljoen. De leden van de VVD-fractie vragen hoe de regering dit verschil verklaart.Het is de leden van de fractie van de ChristenUnie opgevallen dat de financiële
effecten van de verschillende onderdelen voor wat betreft de uitvoeringskosten
vrij beperkt zijn. Verreweg de grootste besparing wordt gerealiseerd door
een verlaging van de uitkeringslasten. Op de uitvoeringskosten wordt volgens
de toelichting 8,6 miljoen bespaard, overigens exclusief de nota van wijziging.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het totale besparingsbedrag
nader kan worden gespecificeerd.Met betrekking tot de doelstelling van dit voorstel van wet is hiervoor
al vermeld dat het gaat om vereenvoudiging van regelgeving. Deze kan zowel
tot uitdrukking komen in vermindering van de uitvoeringskosten als in vermindering
van uitkeringslasten.In onderstaande tabel worden de besparingen op de uitvoeringskosten voor
het UWV per maatregel samengevat (in miljoen euro). Daarbij worden de besparingen
ten gevolge van deregulering en die ten gevolge van beperking van uitkeringsrechten
apart weergegeven. Omschrijving voorstelBesparing op uitvoeringskosten door vereenvoudiging
regelgevingBesparing
op uitvoeringskosten door inhoudelijke wijziging van regelgevingBesparing op uitvoeringskosten totaalBesparing op uitkeringen Wijziging subsidie werkgever reïntegratiekosten0,12–0,12–Vervallen reïntegratie-uitkering tijdens scholing of proefplaatsing0,231,401,6348 Vervallen bijlage over rechten en plichten bij WW-beslissing1,30–1,30–Niet verlengen werkloosheidsuitkering bij scholing–0,80,80,83 Vervallen statusoverzichten5,0–5,0 Totaal6,652,208,8548,83Uit het overzicht blijkt dat de totale besparing uitvoeringskosten op € 8,85
miljoen per jaar geraamd wordt (in plaats van 8,6 miljoen). De besparing uitvoeringskosten
door dereguleringsmaatregelen zonder inhoudelijke wijziging regelgeving
is € 6,65 miljoen hiervan. De besparing op uitkeringen wordt ook
vermeld en bedraagt structureel 48,83 miljoen.De besparing op administratieve lasten voor werkgevers is niet opgenomen
in bovenstaande tabel. Deze wordt op € 0,086 miljoen per jaar geraamd.9. ArtikelsgewijsArtikel VDe leden van de CDA-fractie vragen of de regering nader kan duiden waarom
bij artikel V, onderdeel A lid 5, deze bepaling wordt toegevoegd, terwijl
in de memorie van toelichting onder 7.1 aangegeven wordt dat de betreffende
artikelen van de Algemene Wet Bestuursrecht reeds niet op de AOW van toepassing
zijn.Inderdaad wordt in par. 7.1 van de memorie van toelichting aangegeven,
dat in de ANW evenals in AOW wordt geregeld, dat de artikelen 3.41 en 3.45
van de Awb niet van toepassing zijn op de beschikking tot herziening van bedragen
op grond van aanpassing van het minimumloon. Dit is ook geregeld in artikel
12, vierde lid, van de AOW. Dit artikel 12 komt echter in dit wetsvoorstel
te vervallen. Om die reden wordt de inhoud van dit artikellid verplaatst naar
artikel 9 van AOW, omdat de bepaling, met de argumenten die genoemd worden
in par. 7.1, nog even noodzakelijk blijft.Artikel XDe leden van de VVD-fractie constateren dat de inwerkingtreding van de
in deze wet beschreven artikelen op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip zal worden vastgesteld. Dit betekent dat de wetten op verschillende
tijdstippen kunnen worden ingevoerd. Deze leden vragen aan te gegeven wanneer
de verschillende vereenvoudigingsmaatregelen zullen worden ingevoerd.De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat uit de toelichting
niet kan worden afgeleid wanneer de verschillende onderdelen in werking treden.
Zij vragen of daar meer inzicht in kan worden geboden.Dit voorstel van wet bevat voorstellen op verschillende beleidsterreinen.
Het voornemen is om de voorstellen zo spoedig mogelijk in werking te laten
treden nadat het wetsvoorstel is aangenomen door de beide Kamers van de Staten
Generaal. Gezien de mogelijke samenhang van de verschillende voorstellen met
afzonderlijke andere dossiers is er om wetstechnische reden voor gekozen om
de mogelijkheid open te houden dat voorstellen op een andere datum in werking
treden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29513-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl