Uitvoeringswet UPOV 1991 (bescherming van kweekprodukten en wijziging Zaaizaad- en plantgoedwet); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-24129, nr. 212b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

05-06-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24129 nr. 212b

03-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVerhouding kwekersrecht en octrooirechtFarmers' privilegeAfhankelijk kwekersrechtUitbreiding kwekersrechtelijke bescherming tot geoogst
materiaalDwanglicentieWijziging rasbenamingVerval en vernietiging van het kwekersrechtInwerkingtreding UPOV 1991Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24129Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 129Goedkeuring van de op 19 maart 1991 te Genève tot stand gekomen
herziening van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekprodukten
(Trb. 1992, 52), alsmede wijziging van de Zaaizaad- en Plantgoedwet (Uitvoeringswet
UPOV 1991)nr. 212bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 juni 1996Met belangstelling hebben wij kennis genomen van het voorlopig verslag
van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Op de daarin
gestelde vragen van de leden van de desbetreffende fracties wordt hieronder
onderwerpsgewijs ingegaan. Waar mogelijk is voorts de volgorde van de vragen
aangehouden. Verhouding kwekersrecht en octrooirechtNaar aanleiding van de vragen van de leden van de verschillende fracties
over de verhouding tussen het kwekersrecht en het octrooirecht wordt hierop
eerst ten algemene ingegaan voordat de afzonderlijke vragen worden beantwoord.Het thans geldende UPOV-verdrag van 1978 bepaalt dat iedere staat die
lid is van de UPOV het recht van de kweker kan erkennen door verlening van
een kwekersrecht of van een octrooi. Voor dezelfde plantensoort mag echter
slechts een van beide beschermingsvormen open staan. Voorts geldt dat de octrooirechtelijke
bescherming aan de in het UPOV-verdrag neergelegde voorwaarden voor bescherming
van een plantenras moet voldoen.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen nog naar de inzet van de
regering bij de onderhandelingen over het nieuwe UPOV-verdrag. Deze inzet
was gericht op de totstandkoming van een versterkt kwekersrecht door –
onder meer – uitbreiding van de bescherming van de kweker tot alle gewassen
van het plantenrijk. Bepaalde plantenrassen waarvoor in een aantal niet-Europese
Lid-Staten reeds de mogelijkheid van octrooiering bestaat, komen hiermee onder
de reikwijdte van het UPOV-verdrag. Handhaving van het hiervoor beschreven
verbod op bescherming zowel via kwekersrecht als via octrooi, stuitte op grote
bezwaren bij die Lid-Staten. Teneinde het nieuwe verdrag voor deze lid-staten
ook aanvaardbaar te doen zijn, is het verbod niet langer gehandhaafd. De gevolgen
hiervan zijn overigens beperkt, omdat in de meeste Lid-Staten van de UPOV
het verbod om plantenrassen te octrooieren al in het octrooirecht is neergelegd. Op de vraag van de leden van de fracties van de VVD, PvdA, D66, CDA en
GroenLinks, hoe in Nederlands en Europees verband zal worden omgegaan met
de mogelijkheid om octrooien op plantenrassen te verlenen en wat daarvan de
consequenties zijn, kan dan ook worden geantwoord dat deze mogelijkheid ingevolge
het Europees Octrooiverdrag (Trb. 1976, 101) en de Rijksoctrooiwet 1995 (Stb.
1995, 52) niet bestaat. Het vraagstuk van het octrooieren van levend materiaal –
waar de leden van GroenLinks kritisch c.q. afwijzend tegenover staan –
vormde als zodanig in UPOV-verband geen onderhandelingspunt. De discussie
over dit vraagstuk wordt in het kader van het octrooirecht gevoerd.De fractie van GroenLinks vroeg in dit verband voorts wat de consequenties
zijn van een eventuele niet-aanvaarding van het verdrag en of Nederland op
het punt van de dubbele bescherming nog bepaalde voorbehouden zou kunnen maken.
Ingevolge artikel 35 van het UPOV-verdrag van 1991 kunnen ten aanzien van
de dubbele bescherming geen voorbehouden worden gemaakt. Voorts geldt dat
Nederland op het gebied van het kwekersrecht tot de meest vooraanstaande Lid-Staten
van de UPOV behoort en ten tijde van de Diplomatieke Conferentie een belangrijke
bijdrage aan de totstandkoming van het nieuwe verdrag heeft geleverd. Tevens
hecht het Nederlandse bedrijfsleven een groot belang aan de versterking van
het kwekersrecht die het nieuwe verdrag biedt. Nederland zou zich derhalve
door een eventuele niet-aanvaarding van het verdrag buiten spel plaatsen.Het gegeven dat het octrooieren van een plantenras in de meeste Lid-Staten
van de UPOV niet mogelijk is, neemt niet weg dat kwekersrecht en octrooirecht
in bepaalde gevallen naast elkaar van toepassing zijn. Dit doet zich voor
op het gebied van de biotechnologie. De bescherming van biotechnologische
vindingen die in een plantenras worden ingebouwd, geschiedt via het octrooirecht.
Op de vraag van de leden van de fractie van het CDA, in hoeverre een gen kan
worden geoctrooieerd, kan worden geantwoord dat een octrooi dat voor een uitvinding
of microbiologische werkwijze is verleend ook het aldus gemodificeerde gen
omvat. Het vorenstaande betekent bijvoorbeeld dat aardappelras X kwekersrechtelijk
is beschermd en het ingebouwde, langs biotechnologische weg gemodificeerde,
gen Y (dat er voor zorgt dat de aardappel resistent is voor een bepaalde ziekte)
via het octrooirecht.De leden van de CDA-fractie vroegen in dit verband wat er met de plant
als zodanig kan en wat de opstelling van de Nederlandse regering en het Europees
Octrooibureau (EOB) in deze is. Omdat in het genoemde voorbeeld de plant van
het aardappelras X drager is van het gemodificeerde gen Y waarop het octrooi
rust, is voor het gebruik van die plant derhalve niet alleen de toestemming
van de kwekersrechthouder, doch ook van de octrooihouder nodig. Dit geldt
ook voor delen van de plant, die drager zijn van het gemodificeerde gen, zoals
bijvoorbeeld pootgoed. Het naast elkaar van toepassing zijn van de twee beschermingsregimes
wordt ook bevestigd in de uitspraak van het EOB in de zaak Plant Genetic Systems
(Ambtsblatt EPA 8/1995, blz. 545–585) van 21 februari 1995, waarin het
EOB heeft bepaald dat een produktclaim die ook plantenrassen omvat, ingevolge
artikel 53 (B) van het Europees Octrooiverdrag niet octrooieerbaar is. Dit
betekent dat de octrooirechtelijke bescherming van biotechnologische vindingen
niet zover gaat dat, indien door toepassing van een geoctrooieerde uitvinding
een nieuw plantenras ontstaat, het octrooi ook het nieuwe plantenras omvat.
Indien ook bescherming van het nieuwe plantenras wordt beoogd dan dient hiervoor
derhalve kwekersrecht te worden aangevraagd. Voor het standpunt van de regering
ten aanzien van dit onderwerp zij kortheidshalve verwezen naar de brief van
de staatssecretaris van Economische Zaken aan de Voorzitter van de Eerste
Kamer van 17 april 1996, kenmerk 96020901 WJA/IE, waarin tevens wordt ingegaan
op de bij die brief gevoegde nieuwe ontwerp-richtlijn inzake de wettelijke
bescherming van biotechnologische uitvindingen.De leden van de fractie van het CDA vroegen zich af of een octrooirechtelijke
bescherming gevolgen heeft voor de toelating van erkende rassen tot het handelsverkeer
van landen waarin plantenrassen op deze wijze worden beschermd en of er al
niet-UPOV-landen zijn die op rassen of planten octrooi hebben verleend. Met
betrekking tot het laatste punt zijn thans geen gegevens voorhanden; met betrekking
tot het eerste punt geldt dat toegang van het zaaizaad en pootgoed van bijvoorbeeld
Nederlandse rassen tot het handelsverkeer niet afhangt van de wijze waarop
deze landen hun plantenrassen beschermen, doch afhankelijk is van de eisen
die ten aanzien van de kwaliteit en de gezondheid van dit uitgangsmateriaal
worden gesteld.De vraag van de leden van de CDA-fractie, in hoeverre de beschikbaarheid
van nieuwe rassen voor de Derde Wereld wordt beïnvloed door de hier aan
de orde zijnde intellectuele eigendomsrechten, is niet eenduidig te beantwoorden.
Hierover wordt in FAO-verband een discussie gevoerd. Overigens zij opgemerkt
dat juist ook ontwikkelingslanden kunnen profiteren van een vorm van bescherming
van nieuwe plantenrassen. Een systeem waarbij de rechten van de lokale kweker
worden beschermd en hij voor zijn kweekarbeid wordt beloond, kan immers de
ontwikkeling van nieuwe, aan de plaatselijke omstandigheden aangepaste, rassen
juist stimuleren. Binnen de UPOV wordt in dit verband bezien of, naast de
bijstand die op wetgevend gebied wordt geboden, voor de ontwikkelingslanden
ook een opleidings- en trainingsprogramma kan worden opgezet. Farmers' privilegeHet voorrecht van de boer om zonder toestemming van de kwekersrechthouder
eigen zaaizaad te mogen gebruiken, het zogenaamde «farmers' privilege»,
is op zich binnen de UPOV geen nieuw fenomeen. Ook het thans geldende UPOV-verdrag van 1978 en de Zaaizaad- en Plantgoedwet
(ZPW) bevatten dit voorrecht omdat het uitsluitend recht van de kweker is
beperkt tot handelingen met betrekking tot materiaal van het beschermde ras
die «voor handelsdoeleinden» worden verricht. Het gebruik door
de boer van geoogst materiaal op het eigen bedrijf valt niet onder dit begrip.
In het nieuwe verdrag wordt de omvang van het recht van de kweker echter op
zodanige wijze geformuleerd, dat hieronder ook het gebruik door de boer van
eigen zaaizaad valt. Omdat dit niet over de gehele linie gerechtvaardigd werd
geacht, is een afzonderlijke bepaling over het famers' privilege opgenomen.
Zoals is aangegeven in de verklaring van de Diplomatieke Conferentie, beoogt
het nieuwe verdrag niet het farmers' privilege uit te breiden tot sectoren
waar het thans geen bestaande praktijk is. Voor de door de leden van de fracties
van de VVD, PvdA en D66 genoemde precedentwerking behoeft derhalve niet te
worden gevreesd. Het enige verschil met de huidige situatie is dat de kweker
onder het nieuwe regime voor het gebruik van dit voorrecht een vergoeding
kan vragen.In Nederland ligt het gebruik van gecertificeerd zaaizaad en pootgoed
ten opzichte van eigen zaaizaad op een hoog niveau: het betreft circa 70%
van het totaal. Dit betekent dat de kwekers voor het grootste gedeelte via
de verkoop van het zaaizaad of de afdracht van licentievergoedingen voor hun
kweekarbeid worden beloond. Het gebruik van eigen zaaizaad en pootgoed betreft
vrijwel uitsluitend het gewas aardappel en de graangewassen. Daarnaast
vindt het – in zeer beperkte mate – plaats bij het gewas vlas
en de voedergewassen. Bij de overige gewassen is deze zogenaamde «nabouw»
in Nederland niet interessant en komt het daarom ook niet voor; de telers
kopen hiervoor dus zaaizaad in. Gelet op deze bestaande situatie zal het farmers'
privilege tot de graangewassen en het gewas aardappel worden beperkt. Omdat
er in de bestaande situatie geen verandering komt, kan op dit punt niet worden
gesproken van de door de leden van de fracties van de VVD, PvdA en D66 genoemde
dynamiek en vernieuwing in de betrokken sector, noch van de verlening van
een privilege aan een klein deel van de plantaardige sector.Ten aanzien van de vraag van de leden van de fractie van het CDA omtrent
de gekozen wetsstructuur wordt opgemerkt dat voor een nadere regeling van
het farmers' privilege bij algemene maatregel van bestuur is gekozen om sneller
op gewijzigde omstandigheden op nationaal en Europees gebied in te kunnen
spelen, zonder dat de wet daartoe dient te worden gewijzigd. Genoemde leden
hebben voorts gevraagd, in hoeverre de regeling in de algemene maatregel van
bestuur zal afwijken van de bestaande praktijk. Zoals hiervoor aangegeven
zal, overeenkomstig de bestaande praktijk, het privilege gelden voor de graangewassen
en het gewas aardappel. De hoogte van de vergoeding en wijze van inning is
een kwestie die de betrokken partijen zelf nader dienen af te spreken. Hieromtrent
zullen dan ook geen bepalingen worden opgenomen. Wel zullen de in dit verband
noodzakelijke rechten en verplichtingen van de betrokken partijen op het gebied
van de informatieverstrekking worden opgenomen.De leden van de fractie van GroenLinks noemen het artikel in het Agrarisch
Dagblad van 22 maart 1996, waaruit blijkt dat de NVZP telers op basis van
de gegevens van de Landbouwtelling voor het gebruik van eigen zaaizaad wil
aanslaan. Voorts meldt het artikel dat tussen de NVZP en het Landbouwschap
nog wordt onderhandeld over de hoogte van de vergoeding. De genoemde fractieleden
vragen wat de stand van zaken is in deze onderhandelingen. Opgemerkt zij dat
de eerste ondertekenaar hierover geen nadere gegevens bekend zijn. Uitgangspunt
is dat de inning op een voor de boer minst ingrijpende wijze dient plaats
te vinden. Het gebruik van de gegevens van de Landbouwtelling is, gelet op
de geldende wettelijke bepalingen op het gebied van de verstrekking van persoonsgegevens,
vooralsnog niet aan de orde. Voorts werd gevraagd wat de reactie is op de
oplossing die in Groot-Brittannië is gevonden waar via de loonwerkbedrijven
de vergoeding voor het gebruik van eigen zaaizaad wordt geïnd. Opgemerkt
zij dat het Britse systeem, dat het voordeel heeft dat de boeren niet individueel
behoeven te worden aangeschreven, in Nederland niet kan worden toegepast omdat
de Nederlandse boeren voor het schonen van zaaizaad geen gebruik maken van
loonwerkers. Afhankelijk kwekersrechtDe leden van de fracties van de VVD, PvdA en D66 beoordeelden de mogelijkheid
van het afhankelijk kwekersrecht positief. Wel vroegen zij hoe bepaald wordt
dat een nieuw ras is afgeleid van een bestaand beschermd ras. Ter zake wordt
opgemerkt dat dit een hoofdzakelijk technische aangelegenheid is. De vraag
van de afhankelijkheid wordt per geval beoordeeld aan de hand van de aard
van de geconstateerde verschillen en de wijze waarop het afgeleide ras tot
stand is gekomen. DNA-onderzoekstechnieken kunnen daarbij een ondersteunende
rol vervullen. Daarnaast zullen ook verklaringen van degenen die bij het kweken
van het afgeleide ras waren betrokken of bijvoorbeeld verslagen van laboratorium-
en veldproeven een rol spelen. Uitbreiding kwekersrechtelijke bescherming tot geoogst
materiaalDoor de leden van de fracties van GroenLinks, SGP, RPF en GPV zijn vragen
gesteld over de wijze waarop in het wetsvoorstel uitvoering wordt gegeven
aan de in artikel 14, tweede lid, van UPOV 1991 neergelegde uitbreiding van
de beschermingsomvang van het kwekersrecht tot geoogst materiaal van het beschermde
ras. Ter zake zij het volgende opgemerkt. Artikel 40, vierde lid, bepaalt
dat het uitsluitend recht van de kweker zich ook uitstrekt tot handelingen
met geoogst materiaal (bijvoorbeeld bloemen). Op basis hiervan kan de kweker
bijvoorbeeld optreden tegen het in Nederland in het verkeer brengen van in
een ander land zonder zijn toestemming geproduceerde bloemen van zijn beschermde
ras. Dit is echter niet mogelijk als hij zijn rechten redelijkerwijs in een
eerder stadium had kunnen uitoefenen. Met de betrokken fracties ben ik van
mening dat niet van de kweker kan worden verlangd dat hij daartoe in alle
landen bescherming van zijn ras aanvraagt. Enige nuancering is hier inderdaad
geboden. Het gaat erom of van hem redelijkerwijs kan worden verlangd dat hij
in een eerder stadium actie had moeten nemen. Wat redelijk is, moet worden
beoordeeld in het licht van de feiten en omstandigheden van het concrete geval.
Het eigen toedoen van de kweker speelt in dit verband een rol, waarbij bijvoorbeeld
gedacht kan worden aan de omstandigheid dat hij zonder voorwaarden zelf het
zaadgoed in het betrokken land op de markt heeft gebracht. De door de fractie
van GroenLinks genoemde suggesties van mr. P. A. C. E. van de Kooij, om artikel
40, vierde lid, in die zin te wijzigen dat de kweker geen rechten met betrekking
tot geoogst materiaal kan doen gelden als hij zijn recht met betrekking tot
het teeltmateriaal «in Nederland» had kunnen uitoefenen, wordt
in dit verband derhalve te beperkend geacht. DwanglicentieTen aanzien van de interpretatie van het voorgestelde artikel 42, eerste
lid, zij opgemerkt dat ik de mening van de leden van de SGP-, RPF- en GPV-fractie
onderschrijf dat de in de memorie van toelichting gegeven interpretatie wat
te restrictief is. Het verlenen van een dwanglicentie in verband met andere,
in het algemeen belang gerechtvaardigde doelen – vergelijkbaar met de
belangen van de voedselvoorziening – is niet bij voorbaat uitgesloten. Wijziging rasbenamingEen ieder die teeltmateriaal van een beschermd ras in het verkeer brengt,
is verplicht de daarvoor vastgestelde rasbenaming te gebruiken. De rasbenaming
heeft in het handelsverkeer de functie van een soortaanduiding. Met het oog
op een ordelijk verloop van het handelsverkeer dient een eenmaal ingeschreven
rasbenaming derhalve niet meer te worden gewijzigd. De rechter kan een uitzondering
maken voor het geval dat de rasbenaming inbreuk maakt op een merk of handelsnaam
die van een oudere datum is. De aanleiding voor de wijziging van artikel 23,
derde lid, werd gevormd door problemen in de praktijk ten aanzien van de rasbenaming
van landbouwgewassen. Voor landbouwrassen is de inschrijving in het Nederlands
rassenregister, alsmede vermelding op de Gemeenschappelijke Rassenlijst voor
landbouwgewassen, voorwaarde voor het verkrijgen van een verkeerspositie.Problemen deden zich voor in gevallen dat de in het Nederlands rassenregister
ingeschreven benaming gelijkluidend bleek te zijn aan een reeds eerder op
de Europese Rassenlijst vermeld ras. In het algemeen verdient het vanuit een oogpunt van wetgevingsbeleid de
voorkeur om uitzonderingen op de regel zoveel mogelijk in de wet zelf vast
te leggen. Ook de rechtszekerheid is daarmee gediend. Omdat met de wijziging
van artikel 23 slechts is beoogd de bovengenoemde praktijkproblemen op te
lossen, is er derhalve voor gekozen om de formulering daarop specifiek toe
te snijden. Verval en vernietiging van het kwekersrechtDe leden van de SGP-, RPF- en GPV-fractie hebben voorts aandacht gevraagd
voor de verval- en vernietigingsgronden van UPOV 1991. Juist is dat de vervalgronden
niet zijn overgenomen, op één na; deze betreft het in artikel
53 van de ZPW opgenomen verval wegens het niet-betalen van de jaarcijns. Ten
aanzien van de overige in UPOV 1991 genoemde vervalgronden zij het volgende
opgemerkt. Bij een ras dat niet meer aan de eisen van homogeniteit en bestendigheid
voldoet, vindt het verval vanzelf plaats omdat het ras «uit zijn beschrijving
loopt» en dan automatisch niet langer onder de kwekersrechtelijke bescherming
valt. Deze vervalgronden behoeven derhalve niet afzonderlijk in de wet te
worden opgenomen. Er is dus sprake van een verval «ex nunc» dat
van rechtswege ofwel feitelijk plaatsvindt. De nietigverklaring – die
in het voorgestelde artikel wordt gewijzigd in een vernietiging – werkt
daarentegen ingevolge het bepaalde in artikel 56, vierde lid, ZPW terug tot
het moment waarop van het verzoek daartoe aantekening in het Nederlands Rassenregister
wordt gedaan. Er is in dit geval sprake van een – zij het beperkte –
«ex tunc» werking. Inwerkingtreding UPOV 1991De leden van de SGP-, RPF- en GPV-fractie vroegen of er recente nieuwe
informatie beschikbaar is over het moment van inwerkingtreding van het verdrag.
De situatie in UPOV-verband, zoals deze is aangegeven in de nota naar aanleiding
van het verslag (kamerstukken II 1995–1996, 24 129, nr. 5, blz.
3) is nog niet veranderd. Er wordt derhalve nog steeds van uitgegaan dat het
verdrag begin 1997 in werking treedt. Naar aanleiding van de vraag van de
leden van de CDA-fractie met betrekking tot de goedkeuring in andere bij de
UPOV aangesloten landen, kan worden gemeld dat Denemarken op 26 april 1996
de akte van bekrachtiging heeft neergelegd en daarmee de eerste Lid-Staat
van de UPOV is die het nieuwe verdrag heeft geratificeerd. Ook Australië
verwacht het verdrag nog in 1996 te ratificeren. Met de ratificatie door het
Koninkrijk der Nederlanden wordt derhalve voldaan aan de voorwaarde dat van
de vijf Lid-Staten er drie partij moeten zijn bij een van de eerdere verdragen.
Voorts hebben Israël en Polen aangekondigd eveneens nog dit jaar tot
ratificatie te zullen overgaan. Ook in Slowakije is de wetgeving aangepast
en kan tot ratificatie worden overgegaan. Spanje verwacht begin 1997 tot ratificatie
te kunnen overgaan.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van AartsenDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-24129-212b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl