Milieubeleid 2002-2006; Verslag algemeen overleg van 18 december 2003, over o.a. 'Nederland in de EU: de Europese Milieuagenda'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28663, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28663 nr. 14

27-01-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de staatssecretarisOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28663Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 663Milieubeleid 2002–200621 501-08Milieuraadnr. 14VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 27 januari 2004De vaste commissies voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en Europese Zaken2 hebben
op 18 december 2003 overleg gevoerd met staatssecretaris Van Geel van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– de brief van de staatssecretaris van
VROM d.d. 19 augustus 2003 inzake Nederland in de EU: De Europese Milieuagenda
(28 663, nr. 6);– de brief van de griffier van Europese Zaken d.d. 3 oktober 2003
met fiche inzake verordening financieringsinstrument voor het milieu (VROM-03-686);– de brief van de staatssecretaris van VROM d.d. 8 december 2003
met het verslag van de Milieuraad d.d. 27 oktober 2003 (21 501-08, nr.
173);– de brief van de staatssecretaris van VROM d.d. 3 november 2003
inzake slopen van zeeschepen (VROM-03-832);– de brief van de griffier van de vaste commissie voor Europese
Zaken d.d. 23 oktober 2003 over fiche inzake voorstel voor een verordening
overbrenging afvalstoffen (VROM-03-826);– de brief van de griffier van de vaste commissie voor Europese
Zaken d.d. 18 november 2003 over fiches inzake voorstellen van het Verdrag
van Stockholm, het Protocol van 1998 en een verordening van het Europese Parlement
en de Raad m.b.t. persistente organische verontreinigde stoffen (VROM-03–875);– de brief van de griffier van de vaste commissie voor Europese
Zaken d.d. 27 november 2003 met fiche inzake richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische koolwaterstoffen
in de lucht (VROM-03-945);– de brief van de staatssecretaris van VROM d.d. 16 december 2003
met de geannoteerde agenda van de Milieuraad op 22 december 2003.Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Spies (CDA) vindt het logisch dat
de hoge milieudruk in Nederland bij de Nederlandse regering leidt tot een
ambitieuze inzet in Europa. Gezien de hoge dichtheid van bevolking, activiteiten
en functies in Nederland is het probleem van gezondheid van mensen, milieu
en natuur immers urgent. Nederland wordt daarom vaak als eerste met problemen
geconfronteerd, wat resulteerde en moet blijven resulteren in een voortrekkersrol
bij het agenderen van onderwerpen in Europees verband. Daarbij geldt als uitgangspunt
dat bij probleemoplossing elke keer afgewogen moet worden wat de schaal moet
zijn. Dat kan betekenen dat specifiek Nederlandse problemen met het oog op
een effectieve oplossing specifiek op lokaal, regionaal of nationaal niveau
aangepakt moeten worden. In steeds meer gevallen is echter een Europese aanpak
voorgeschreven. Nederland moet dan ook tijdig signaleren welke problemen een
plek moeten krijgen op de Europese agenda. Het voorzitterschap in de tweede
helft van het jaar 2004 biedt daarvoor een goede kans.Nederland past volgens mevrouw Spies ook een voortrekkersrol bij de keuze
van de instrumenten voor beleid op Europees vlak. Europa lijkt immers bezig
met een inhaalslag zoals Nederland die reeds tien jaar geleden heeft gemaakt.
Het vervangen van doelvoorschriften door middelvoorschriften blijkt immers
onvoldoende effectief. Europa moet zo veel mogelijk gebruikmaken van convenanten
en het aanspreken op eigen verantwoordelijkheid, met meer aandacht voor handhaafbaarheid
en uitvoerbaarheid. De mate van detail van enkele richtlijnen doet echter
het ergste vermoeden. De keuze moet vallen op kosteneffectieve maatregelen,
zonder en detail voor de lidstaten vorm en inhoud te regelen. Het Nederlands
voorzitterschap biedt ook hiervoor een uitstekende ingang.Volgens de brief over het standpunt van Nederland over de Europese Milieuagenda
benadrukt Nederland de hervorming van onduurzame subsidies als een van de
cruciale voorwaarden voor realisering van de Lissabonambities. Wat is de stand
van zaken op dit vlak? In hoeverre heeft Nederland zicht op subsidies die
wellicht als onduurzaam geoormerkt moeten worden? Wat zijn de plannen op dit
gebied?De Milieuagenda biedt een waardevol totaaloverzicht van allerlei activiteiten
die in Europees verband aan de orde zijn. Daarbij past de constatering dat
al deze individuele acties een beschrijvend karakter hebben en gericht zijn
op de «input». De aandacht moet echter vooral gericht zijn op
de resultaten. Is Europa er over tien jaar in geslaagd om ook voor de Nederlandse
situatie oplossingen voor hardnekkige milieuvraagstukken dichterbij te brengen?Mevrouw Spies spreekt haar ongenoegen en ongemak uit over het feit dat
de staatssecretaris de Kamer nog geen informatie heeft verschaft over rapporten
van de Europese Commissie met de strekking dat Nederland de Kyotodoelstellingen
niet zal halen. Wat zijn daarnaast de resultaten van de top in Milaan?Onduidelijk is hoe de Milieuraad bij de richtlijn zwemwater is gekomen
tot de normstelling. Klopt het dat Nederland veel meer zwemgebieden heeft
aangewezen dan andere landen? Wat is daarbij de achtergrond? Het is overigens
goed dat landen zelf gebieden kunnen aanwijzen. Kan de staatssecretaris ingaan
op de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid, gezien de kritiek van het Interprovinciaal
overleg (IPO), de Unie van Waterschappen en de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten (VNG)? Inzake de Joint Implementation (JI) en het Clean Development
Mechanism (CDM) komt de vraag naar voren of het percentage van 6 een plafond
is of niet. Is de staatssecretaris het eens met de verlenging van het LIFE-Milieuprogramma?
Wat is zijn oordeel over de voorgestelde verhoging van het budget? Zal het
Verdrag van Basel van toepassing zijn op de afspraken die in de maak zijn
over de sloop van schepen? Op welke termijn zal dat plaatsvinden? Kan de staatssecretaris
de richtlijn betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische
koolwaterstoffen in de lucht toelichten? Na lezing van deze fiche krijgt men
immers snel het idee dat het niet goed gaat met deze ontwerprichtlijn.De heer Samsom (PvdA) haalt de eerste zin
aan van «Nederland in de EU: De Europese Milieuagenda». Deze parafrase
op het Hoofdlijnenakkoord spreekt van een sterke, proactieve en ambitieuze
inzet in Europees verband. Bij de algemene beschouwingen deed deze zinsnede
dienst als verdediging tegen de kritiek op het milieubeleid. Nederland gaat,
kortom, het milieu redden via Europa. Hoe oordeelt de staatssecretaris over
deze inzet van een halfjaar geleden? Hoe moet in dit verband geoordeeld worden
over het feit dat Nederland te laat is met implementatie van de havenrichtlijn,
dat Nederland het lid op de neus heeft gekregen bij de nitraatrichtlijn, dat
Nederland pleit voor uitstel van de luchtkwaliteitsnormen op Europees niveau,
dat Nederland sinds anderhalf jaar geen enkel onderwerp agendeert in Europa
en dat REACH (Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals) op
instigatie van Duitsland en het Verenigd Koninkrijk wordt ontmanteld? Gaat
de Nederlandse inzet ook maar het geringste effect sorteren? Bij REACH gaat
het immers om de omslag van vervuilende chemische stoffen naar alternatieven
die beter zijn voor mens en milieu.De geschiedenis van de richtlijnen op milieugebied in Europa laat zien
dat er slechts vooruitgang wordt geboekt als een paar landen het voortouw
nemen en het «prisoner's dilemma» doorbreken. Die laten bijvoorbeeld
zien dat milieubescherming niet onmiddellijk de industrie om zeep helpt of
de economie in het verderf stort. De eerste decennia van de Europese eenwording
vervulde Nederland een voortrekkersrol vanuit een goed begrip van de eigen,
specifieke situatie en het lef om initiatieven te nemen. Goede voorbeelden
hierbij zijn de ecotaks, de richtlijn voor autowrakken, de waterwetgeving
en de geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC).
Met deze praktijk van de Europese vooruitgang wordt gebroken met het Hoofdlijnenakkoord,
terwijl de staatssecretaris dit mechanisme weldegelijk erkent. Hierbij doet
de drogrede- nering dienst dat het beleidstekort in Nederland beter op Europees
niveau kan worden aangepakt. Achteraan aansluiten dus bij de Europese rij.
Nederland moet echter het goede voorbeeld geven, zodat op basis van de praktijk
met autoriteit gesproken kan worden. Het twistpunt is niet dat het milieubeleid
internationaal vormgegeven moet worden. De ervaring leert echter dat Brussel
op sleeptouw genomen moet worden. Een afwachtende houding zal het nationale
milieubeleid niet verbeteren, terwijl eveneens de door de voortrekkersrol
opgebouwde relatieve voorsprong van de Nederlandse industrie zal verdwijnen.De heer Samsom vraagt zich af hoe de staatssecretaris een en ander rijmt
met de passage in het Hoofdlijnenakkoord dat in specifiek Nederlandse situaties
een specifiek Nederlandse inzet is vereist. Dit ligt toch in lijn met de aangehaalde
voortrekkersrol van Nederland? De Nederlandse regering verspeelt op deze wijze
toch een belangrijke positie in Europa? In Milaan was reeds te merken dat
het Hoofdlijnenakkoord in internationale kringen met het nodige gegniffel
is ontvangen. Waarom kiest de staatssecretaris niet voor een eigen uitleg?
De belangrijkste kritiek van de heer Samsom is dan ook gericht op de minder
sterke inzet. Er is immers nog nooit een richtlijn vastgesteld die niet reeds
eerder in een lidstaat is uitgeprobeerd.De conferentie van Milaan over het Kyotoverdrag laat zien dat de zaken
hopeloos vastzitten op twee punten. Rusland wil niet tekenen en de Europese
Unie kan zijn doelstellingen heel moeilijk halen. Waar blijft hier de sterke,
proactieve en ambitieuze inzet van Nederland? Toont de staatssecretaris politiek
lef op dit punt of haalt hij de schouders op? Moet hier niet het voorbeeld
van de «olifant in de porseleinkast»-tactiek van minister Zalm
in Europa worden gevolgd? Waarom hoort de Kamer de staatssecretaris
niet over de dreigende overtredingen van milieuafspraken? Dat past toch niet
in de proactieve inzet van de regering?Na uitbreiding van de Europese Unie gelden de afspraken over schepen voor
ongeveer de halve wereldvloot. Dan moet toch voorkomen kunnen worden dat deze
schepen gesloopt worden op de stranden van Alang, Bangladesh, China of Turkije?
Waarom worden er geen Europese afspraken gemaakt op dit vlak? Wat is de inzet
van de staatssecretaris op dit vlak? Kan bij dergelijke afspraken ook het
idee van een verwijderingsbijdrage inbegrepen worden?Mevrouw Van Velzen (SP) merkt op dat ondanks
het veelvuldig naar voren brengen van het probleem van de sloopschepen, het
vraagstuk van de giftige zeeschepen compleet uit de hand lijkt te lopen. In
2003 zijn alleen al uit Europa 124 schepen voor sloop geëxporteerd. Met
de uitfasering van enkelwandige schepen zal de stroom schepen voor sloop de
komende jaren ongekende proporties aannemen. De staatssecretaris erkent dat
bij sloop van deze schepen gevaarlijke stoffen vrijkomen. In juni 2003 bleken
Nederlandse schepen op Aziatische stranden gesloopt te worden. Nu is opnieuw
een Nederlands sloopschip op een strand in India aangetroffen. Hoe lang duurt
het nog voordat de staatssecretaris zijn verantwoordelijkheid neemt? Steeds
wordt ernaar verwezen dat actie wordt ondernomen door de betrokken landen
of op Europees of internationaal niveau, maar nooit dat actie wordt ondernomen
door Nederland. Nederland moet als een land met een lange kust en veel schepen
het voortouw nemen op dit vlak. De kern van duurzaamheid is toch niet dat
de westerse wereld de kosten van ontwikkeling en technologie afwentelt op
de Derde Wereld? Welke stappen gaat de staatssecretaris nemen om een einde
te maken aan deze praktijken? Na het algemeen overleg over de Milieuraad in
oktober leefde er hoop dat een en ander de Europese agenda zou bereiken. Het
initiatief daartoe lag echter niet bij Nederland, maar bij Luxemburg. Heeft
Nederland zich hier de kaas van het brood laten eten? Gaat de staatssecretaris
deze gelegenheid benutten om duidelijk te maken dat deze schepen onder de
wetgeving vallen? Is de staatssecretaris bereid te pleiten voor toepassing
van deze wetgeving op sloopschepen afkomstig van lidstaten van de Europese
Unie? Op dit punt kan hij zich gesteund voelen door de gehele Kamer.Het stoffenbeleid loopt uit op een grote teleurstelling, zeker nu Nederland
ervoor kiest achter Europa aan te lopen. Het REACH-programma, een belangrijk
keerpunt op dit vlak, houdt in dat de bewijslast wordt omgekeerd en niet meer
rust bij de overheid maar bij de industrie. De industrie als probleemeigenaar
is een prima uitgangspunt, maar de staatssecretaris lijkt juist aansluiting
te zoeken bij landen die deze ontwikkeling afremmen. REACH heeft als doel
bescherming van mens en milieu. De Nederlandse overheid pleit echter voor
een economische «impact-assesment», voor kosteneffectiviteit en
aandacht voor de gevolgen voor exporteurs. In het licht van REACH staan toch
de gevolgen voor volksgezondheid en het milieu centraal en niet de kosten?
Moet niet eerder gepleit worden voor een ecologische en sociale «impact-assesment»
oftewel kosten-batenanalyse? Welke informatie is overigens beschikbaar over
de externe kosten van de introductie van stoffen in het algemeen? Wat is de
inbreng van de staatssecretaris bij een van de prioriteiten van het Nederlands
beleid, namelijk het internaliseren van externe kosten, inzake REACH?Mevrouw Van Velzen kan zich niet aan de indruk onttrekken dat als gevolg
van druk van de industrie allerlei aanpassingen aan REACH plaatsvinden die
niet ten bate komen van het milieu. Bij die aanpassingen is immers geen enkele
relatie te leggen met milieu of volksgezondheid. Een lijn is dat er sprake
is van versoepeling als het gaat om kleine hoeveelheden van de te introduceren
chemische stoffen. Het gaat echter toch om de toxiteit en niet om de kwantiteit? De heer De Krom (VVD) houdt na lezing van
de inzet van de Nederlandse regering in de brief over de Europese Milieuagenda
de vraag op welk gebied het kabinet een voortrekkersol gaat vervullen. Wat
is de prioritering bij de inzet van het kabinet? Meer in het algemeen moet
iedere keer een afweging worden gemaakt omtrent duurzaamheid. Het gaat dan
om milieubelangen en economische en sociale belangen. Specifiek Nederlandse
problemen zoals luchtkwaliteit bij verschillende «hot spots» en
een idee zoals een emissiehandelsysteem voor de luchtvaart verdienen daarbij
zeker de aandacht, altijd gezien in het licht van haalbaarheid en uitvoerbaarheid.
Brusselse besluiten moeten immers altijd getoetst worden aan juist deze twee
criteria.Bij de kwaliteit van het zwemwater dreigt een belachelijke maatregel genomen
te worden. Waarom bemoeit Europa zich met de zwemwaterkwaliteit? Is er sprake
van grensoverschrijdende effecten of van schaalvoordelen? Het geldende principe
is toch dat van de subsidiariteit? Op basis waarvan vindt aanscherping van
de normen plaats? De doelstelling van de richtlijn is bescherming van de volksgezondheid.
Hoeveel mensen zijn ziek geworden van zwemmen in water dat aan de huidige
normen voldoet? 30% van het huidige Nederlandse zwemwater voldoet niet aan
de normen. Ligt dat percentage in het buitenland veel anders? Nederland voert
de lokaties die niet voldoen van de lijst met zwemwater af. Dit is toch een
belachelijke manier om aan dit probleem te ontsnappen? Hier staat de geloofwaardigheid
van Nederland en de EU op het spel. Wat gebeurt er overigens als de bedoelde
30% aan lokaties op de lijst blijft? Hoe legt de overheid aan mensen uit dat
het zwemmen op bepaalde lokaties ineens niet meer veilig is? Vooralsnog is
de richtlijn in de huidige vorm onaanvaardbaar. Vanuit het oogpunt van consumentenbescherming
ligt een systeem waarin waterbeheerders en gemeenten worden gestimuleerd om
actuele informatie aan zwemmers over het zwemwater te verstrekken meer voor
de hand. Wat houdt in dit verband het «smiliessysteem» in waarover
in de Milieucommissie van het Europees Parlement wordt gesproken?Bij de luchtkwaliteit is sprake van dochterrichtlijn vier bij de Kaderrichtlijn
luchtkwaliteit. De voornaamste algemene bezwaren bij de regelgeving op het
vlak van de luchtkwaliteit liggen bij de onhaalbaarheid en onuitvoerbaarheid.
Een dergelijke blamage moet de dochterrichtlijn bespaard blijven. Wat is het
oordeel van de staatssecretaris over haalbaarheid, uitvoerbaarheid, baten
en kosten?De heer De Krom heeft uit berichten in de pers begrepen dat eurocommissaris
De Palacio heeft gezegd dat het zelfmoord is voor het blok van vijftien landen
om het Kyotoverdrag uit te voeren als Rusland zijn cruciale steun aan dit
verdrag onthoudt. Betekent dit dat de Europese Commissie afscheid neemt van
het Kyotoverdrag? Hoe verhoudt dit zich tot het beleid dat de staatssecretaris
in de conferentie in Milaan uiteen heeft gezet?De heer Duyvendak (GroenLinks) vindt de Europese
Milieuagenda van de Nederlandse regering schijnheilig. Daarin wordt een ambitieuze
inzet voorgesteld als gevolg van de hoge milieudruk in Nederland. Van een
dergelijke ambitieuze inzet is echter geen sprake op papier of in de praktijk.
Dat trieste en ook inconsistente beeld ontstaat vooral doordat Nederland fout
zit op de cruciale Europese milieurichtlijnen. Bij de nitraatrichtlijn zijn
grote problemen ontstaan. Bij de Kaderrichtlijn water is nog niet eens een
begin gemaakt van implementatie. Bij de Kaderrichtlijn luchtkwaliteit moet
vastgesteld worden dat Nederland het doel van 2010 niet zal halen. Minister
Pronk maakte daarbij de foute keuze. De staatssecretaris dreigt ook in de
fout te gaan. Ambitieus betekent toch dat Nederland voorop moet lopen bij
de uitvoering van deze richtlijnen?Het echte milieubeleid wordt overigens gemaakt door de ministers Peijs,
Veerman en Brinkhorst. Minister Peijs van Verkeer en Waterstaat zet in de
Transportraad Oostenrijk onder druk als dat land vuile vrachtwagens uit de Alpen wil weren. Bij beprijzing van het verkeer in Europa staat
minister Peijs op de rem omdat volgens haar alleen de kosten van het asfalt
in de directe prijzen van de wegen verdisconteerd mogen worden. Minister Veerman
ontpopt zich daarnaast de laatste tijd als Urker visser nummer 1 bij het leegvissen
van de Noordzee. Wat is hierop de reactie van de staatssecretaris?De heer Duyvendak haalt het Hoofdlijnenakkoord aan. Daarin staat de passage
dat Nederland het Europese milieubeleid volgt, behalve waar sprake is van
specifiek Nederlandse problemen die vragen om extra maatregelen. Deze zinsnede
lijkt achteraf bezien alleen opgenomen om D66 tevreden te stellen. Er wordt
immers geen gevolg aan gegeven. Er worden toch geen extra maatregelen genomen
bij specifiek Nederlandse knelpunten zoals de bio-industrie en de intensieve
landbouw?Veel Nederlandse politici roepen vaak dat iets moet van Brussel. «Brussel»
bestaat echter niet uit anonieme bureaucraten, maar vormt de neerslag van
de politieke machtsverhoudingen op een bepaald moment. Daarin spelen christen-democraten,
liberalen en sociaal-democraten een prominente of dominante rol. Men kan niet
verwijzen naar Brussel als een amorfe, bureaucratische massa. Via de partijlijnen
is immers duidelijk te maken dat er concrete relaties bestaan tussen nationale
politieke partijen en politici en hun Europese zusterorganisaties en vertegenwoordigers.
Meer in het algemeen kan vastgesteld worden dat de politieke machtsverhoudingen
in Europa een groener beeld laten zien dan die in Nederland.De heer Duyvendak vindt de reactie van de staatssecretaris op de stand
van zaken in Europa aangaande het klimaatbeleid van Kyoto nogal nonchalant.
Zijn er relevante ontwikkelingen te melden bij de discussie over JI en CDM
in relatie tot de emissiehandel? Is Nederland het standpunt toegedaan dat
de «sinks» meetellen?De heer Van der Ham (D66) wijst erop dat het
milieubeleid in Europa uiteindelijk en vooral met diplomatie van doen heeft.
De door Nederland gekozen inzet met de Europese Milieuagenda valt in goede
aarde, al ontbreekt het aan een visie op Europa. De doelen staan dus niet
ter discussie, de middelen wel. Europa wordt veelal gezien als een groot en
log instrument in de slechte zin van het woord. Met de uitbreiding met nieuwe
lidstaten, waarbij bovendien landen met geheel verschillende culturen en achterhaald
landbouwbeleid zitten, wordt het bovendien niet gemakkelijker. Nederland is
een van de meest ontwikkelde industrielanden. Veel milieuproblemen doen zich
hier dan ook in geconcentreerde vorm voor. Mede daardoor speelt Nederland
nog steeds een rol als het gaat om het milieubeleid. Nederland zou echter
ook als voortrekker moeten fungeren. De oplossing lijkt dan ook om te kiezen
voor coalities met die delen van Europa die ongeveer dezelfde problemen en
politieke situatie kennen, zoals Scandinavië en Engeland. Het begrip
Europa moet dan ook gezien worden als een Europa van regio's, waarin bijvoorbeeld
de Randstad met andere verstedelijkte regio's probeert een eigen beleid te
vormen, een alternatieve EU als het ware, op onderwerpen zoals luchtkwaliteit
en verkeersproblematiek. Wellicht dat ook het Comité van de regio's
hiermee haar voordeel kan doen. Wat denkt de staatssecretaris van specifiek
beleid voor vergelijkbare regio's in Europa? Een «grass roots»-benadering
kan toch ook voordelig uitpakken voor de handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid
van maatregelen ter plekke? In een uitdijend Europa zijn de huidige, wat ouderwetse
instituten gewoonweg niet meer toegesneden op experimentele en specifieke,
regionale oplossingen.Bij het doorbreken van de consumentenpatronen heeft Europa geen grote
doelstellingen. Waar is bijvoorbeeld het voorstel voor btw op vliegtickets
gebleven? Dergelijke maatregelen kunnen voor de burgers van Europa tastbaar
maken wat het vooralsnog vooral abstracte en niet goed waarneembare Europese
milieubeleid behelst. Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris erkent dat de vaste commissie
op 9 december 2003 een brief met vragen heeft gestuurd over verschillende
Kyoto-onderwerpen, met het verzoek die voor 18 december te beantwoorden. De
indruk bestaat dan ook dat de gevraagde antwoorden reeds verstuurd zijn per
brief van 16 december, behoudens die op vragen van de heer Van den Brink,
die abusievelijk gericht waren aan de minister van Economische Zaken, en van
de heer Samsom. Blijkbaar is er iets misgegaan bij versturing of ontvangst.De Europese Milieuagenda is een kader en achtergrond om in de komende
tijd kwesties en agendering van kwesties in Europa te bezien bij de beoordeling
van concrete discussiepunten en een vertaling van het regeerakkoord. Nederland
heeft in het verleden ook uit welbegrepen eigenbelang op een aantal milieudossiers
een voortrekkersrol vervuld. De daarbij geformuleerde, veelal fraaie doelstellingen
zijn echter nog steeds niet gerealiseerd, resulterend in een grote achterstand
bij de implementatie van richtlijnen en de realisatie van beleid. Er is dan
ook een duidelijk verband tussen de door sommigen herhaalde oproepen om ambities
voor de Europese bühne te formuleren, de voortrekkersrol, en het niet
behalen van de doelstellingen. Het logisch gevolg van een en ander is dat
de regering kiest voor realistische en uitvoerbare milieudoelen. Daarbij staat
de effectiviteit van het milieubeleid van de afgelopen tientallen jaren ter
discussie. Hoe kan het bijvoorbeeld dat de implementatie van de Nederlandse
regelgeving bij de nitraatrichtlijn niet goed verloopt?De staatssecretaris verdedigt de stelling dat de regering in Europa ambities
heeft op een groot aantal terreinen en dat Nederland bovendien vaak een voortrekkersrol
kiest met het oog op realisering van de Europese doelstellingen. Nederland
speelt een grote rol bij de inzet van het REACH-dossier in relatie tot het
Nederlandse stoffenbeleid. Zo blijft de regering de «quick scan»
promoten bij dit onderwerp. Bij de Milaanconferentie heeft de staatssecretaris
meer in het algemeen geprobeerd om via de wandelgangen en via diplomatie,
bestuurlijk handwerk dus, vooruitgang te boeken bij tal van dossiers. Het
beeld dat de regering geen ambities heeft of zich niet actief opstelt, behoeft
dus correctie. Nieuwe initiatieven op het gebied van NOx, de emissiehandel,
hoogwater en post-Kyoto brengt Nederland consequent een stap verder in Europa.In het milieubeleid van Nederland is in het verleden vaak een voortrekkersrol
als uitgangspunt genomen. Vanuit de calvinistische gedachte moest vooral het
geweten worden gesust. Die fout moet niet worden herhaald. Een dergelijke
onverantwoorde, niet-realistische lijn gaat immers ten detrimente van (de
geloofwaardigheid van) het milieubeleid. Meer in het algemeen wil de staatssecretaris
afgerekend worden op het resultaat van zijn inzet en niet op de gekozen middelen
of op eventueel opportunistisch en per definitie ineffectief bühnewerk.
Eenieder die in de tussenfase van de realisering van Kyoto roept dat er gerechtelijke
stappen ondernomen moeten worden, maakt zich overigens tot de risee van Europa.
De staatssecretaris is niet van zins zich belachelijk te maken door op dit
dossier stampij te maken. Welk doel zou dit kunnen dienen? Een eenvoudige
verwijzing naar de tactiek van minister Zalm en het Stabiliteitspact, een
naar karakter en inhoud totaal verschillend onderwerp, gaat dan ook niet op.
Met eurocommissaris Walstrom zijn overigens afspraken gemaakt om in het voorjaar
van 2004 de consequenties te bespreken en te bezien welk aanvullend beleid
nodig is om de doelstellingen te bereiken. De staatssecretaris werpt de kritiek
van een nonchalante houding dan ook verre van zich.De staatssecretaris deelt de analyse van de heren Duyvendak en Samsom
dat de doelstellingen niet worden gehaald. Dat heeft grotendeels te maken
met de formulering van de beleidsinzet. Waar Nederland eigen instrumentarium
heeft ontwikkeld, bestaat er ontzettend veel moeite om een en
ander compatibel te maken met het Europese systeem, zoals bij MINAS (het mineraal
afgifte systeem). De inzet van de regering is om de impasse te doorbreken
en te komen tot een Europees systeem dat perfect past bij de gemaakte afspraken.
Dat zal nog veel bestuurlijk geduw en getrek vergen, waarbij geen tromgeroffel
past.Het voorbeeld van minister Peijs is door de heer Duyvendak aangehaald
om duidelijk te maken dat het Europese milieubeleid op andere portefeuilles
wordt gemaakt. Bij het Europese transportsysteem is de wijze van doorberekening
van milieukosten in de prijzen een kwestie. De staatssecretaris heeft samen
met minister Peijs het Nederlandse standpunt bepaald over de kosten gerelateerd
aan de infrastructuur, zoals asfalt en geluid. Milieukosten moeten daarbij
via variabilisatie van accijns aan de orde komen.De staatssecretaris heeft zich gecommitteerd aan het bereiken van de gestelde
doelen, ook al is daarbij direct aangegeven welke doelen niet haalbaar zijn.
Zo zal de luchtkwaliteitdoelstelling voor 2010 niet bereikbaar zijn met de
huidige middelen. Bij het ontbreken van budgetten zullen ook de doelstellingen
op het gebied van geluid en bodemsanering niet worden gehaald. De voortgangsrapportages
over de verschillende doelstellingen zullen de Kamer overigens binnenkort
bereiken.Over het algemene instrumentarium zal volgend jaar een principieel debat
met de Kamer worden gevoerd op basis van het voorstel van de heer Samsom over
modern instrumentarium voor sturing van milieubeleid in Nederland en Europa.
Dat kan richtinggevend zijn voor vernieuwing van het instrumentarium. Daarbij
moet in het oog gehouden worden dat de huidige regelgeving de burgers op afstand
van het milieubeleid zet. Wat burgers in het dagelijkse leven als belangrijk
ervaren: veiligheid, overlast en gezondheid, kan niet gedekt worden met de
regelgeving van dit moment. Dat betekent overigens niet dat de oplossing ligt
in opportunistisch bühnewerk voor de achterban. Er bestaat geen enkel
argument voor het inslaan van die weg. Hierbij ligt wel een duidelijk verband
met de herijking die binnenkort besproken zal worden. Daarbij is de doelstelling
om op een meer moderne en simpele wijze doelen te bereiken. Bij het ENA-project
loopt Nederland voorop bij vernieuwing van juist dit instrumentarium op het
vlak van emissiehandel, milieuzorgsystemen en vergunningverlening. Dit Nederlandse
initiatief wordt met grote inzet gesleten bij de andere lidstaten, waarbij
eerder gekozen wordt voor de methode-Bot dan de methode-Zalm. Bijvoorbeeld
bij de stand van zaken wat betreft de onduurzame subsidies heeft de staatssecretaris
voorwerk gedaan. De situatie in Nederland is in kaart gebracht. Vervolgens
is een discussie opgestart met de Europese Commissie over de vraag of systeem
en benaderingswijze ook in Europa ingevoerd kunnen worden.De staatssecretaris heeft in de Europese Milieuagenda een aantal criteria
genoemd die van belang zijn voor de vraag wanneer wat aan de orde komt. In
de discussie moet daarnaast onderscheid gemaakt worden tussen de normstelling
in Europa en de realisering van de normstelling. Door de grotere milieudruk
moet Nederland gemiddeld veel grotere inspanningen verrichten om de normen
te behalen. Uit een OESO-rapport (Organisatie voor economische samenwerking
en ontwikkeling) blijkt dat Nederland desondanks op een gemiddeld niveau zit.
Nederland geeft veel meer geld uit en verricht veel meer inspanningen om de
doelstellingen te bereiken. Dit punt raakt ook aan het draagvlak bij de bevolking
voor milieubeleid. Mede met het oog hierop zal er geen enkele bezuiniging
plaatsvinden op posten verbonden met de relatie tussen burger en milieu.Zijn er in Nederland ook situaties aan te wijzen die een scherpere normstelling
vereisen dan die van Europa? In het algemeen kan worden gesteld dat Nederland
eerst maar moet zien te voldoen aan de Europese normen. Dat vormt het allergrootste
probleem. Nederland is echter een waterrijk land, een specifieke situatie
dus, zodat bijvoorbeeld de wijze van houtverduurzaming andere en scherpere
eisen veronderstelt dan in andere lidstaten. Een probleem bij
dergelijke hardere normstelling, die op een aantal vlakken nodig zal zijn,
is dat die gerelateerd wordt aan concurrentieverhoudingen en handelsbelemmeringen
in Europa. Realisatie daarvan is moeilijk in een Europese context. In de notitie
over de Europese Milieuagenda is overigens een heldere procedure opgenomen
voor situaties waarin de regering het wenselijk en noodzakelijk acht om af
te wijken van de Europese normstelling. Besturen is immers situationeel bepalen
welk instrument ingezet moet worden.De staatssecretaris merkt op dat een «coalition of the willing»
in regionale samenwerkingsverbanden reeds is geprobeerd op een aantal dossiers,
zoals NOx en energiebelasting. Dat is op een faliekante mislukking uitgelopen.
Zeker in een uitbreidend Europa moet echter toch vaker gekozen worden voor
samenwerkingsverbanden in de Noordwest-Europese delta. Nederland zal vaker
steun zoeken bij gelijkgestemde landen in dit deel van Europa, gericht op
efficiënte coalities en blokkerende minderheden. Dergelijke mogelijkheden
zijn er overigens reeds sinds het Verdrag van Nice. Een Europa van 25 landen
met grote verschillen in milieuproblemen, bestuurlijke structuren en politieke
culturen kan immers een situatie opleveren waarin de zwakste schakel de sterkte
van de keten bepaalt.Mede op basis van initiatief van de staatssecretaris is bij de vorige
Milieuraad achter gesloten deuren uitgebreid gesproken over het REACH-dossier.
Daarbij is gepoogd om een ongewenste ontwikkeling alsnog in een goede richting
om te buigen. Er zijn op dit vlak geen nieuwe ontwikkelingen te melden. Als
de grens van 6% wordt bereikt, moet samen met de Commissie opnieuw bekeken
worden of dat de bovengrens moet blijven. Door de koppeling van JI en CDM,
het handelssysteem dus, vindt de Nederlandse regering dat er een moment van
reflectie moet komen. Meer in het algemeen is door de inzet van de staatssecretaris
een verkeerde beweging tenminste voor de helft gekeerd.Waarom bestaat er een Europese normstelling voor het zwemwater? De Europese
burgers mogen veronderstellen dat er sprake is van een uniforme verwachting
van de kwaliteit van het water tijdens vakantie of verblijf in andere lidstaten.
De tot nu tot gehanteerde normstelling, die dateert uit de jaren zeventig,
laat toe dat 15% van de zwempartijen leidt tot maag- en darmklachten. De Wereldgezondheidsorganisatie
(WHO), de Gezondheidsraad en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid &
Milieu (RIVM) vinden dit percentage ongehoord en vinden zelfs de norm van
5% in de nieuwe richtlijn te hoog. De staatssecretaris steunt deze scherpe
normstelling. De norm heeft geleid tot een discussie binnen Europa over uitvoerbaarheid
en kosten. Nederland wil, in tegenstelling tot veel andere landen, deze strenge
norm niet afzwakken. Wel moeten toevallige factoren uitgesloten worden met
een realistische meting, waarbij een afwijking is toegestaan tijdens een op
de tien metingen.De staatssecretaris geeft aan dat Nederland veel water als zwemwater heeft
aangewezen. Gelet op de grote inspanningen nodig om recreatievaartafval op
te ruimen en de overstortproblematiek aan te pakken, zal het nog vele jaren
duren voordat de waterkwaliteit verbeterd is. Het verwijderen van zwemlokaties
van de lijst is dan ook niet belachelijk, maar moet juist aan de burgers duidelijk
maken dat een lokatie niet meer geschikt is om te zwemmen. De kritiek van
VNG en IPO richt zich op de uitvoerbaarheid. Bij puntbronnen hebben maatregelen
direct effect, terwijl bij meer diffuse bronnen, zoals de recreatievaart en
de overstorten, termijnen noodzakelijk zijn om de effecten terug te brengen.
Als blijkt dat een en ander niet haalbaar is, bestaat de mogelijkheid dat
de overheid lokaties van de lijst met zwemwater afvoert. Zwemwater dient nu
eenmaal aan de normstelling te voldoen.Bij het LIFE-programma heeft een lichte verhoging van het budget plaatsgevonden
van 15%. Nederland maakt zeer goed gebruik van dit vernieuwende programma.
De inspanning is gericht op het doortrekken van de huidige regeling. Bij een
eventueel vervolg moet invloed worden uitgeoefend op de vormgeving
na het jaar 2006. Het bedrag zal feitelijk wat lager worden, aangezien er
een aantal nieuwe lidstaten toetreedt. Binnen dit budget is er geen mogelijkheid
om een en ander te veranderen.De staatssecretaris wist niet dat de fiche inzake de richtlijn van het
Europees Parlement en de Raad betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en
polycyclische koolwaterstoffen in de lucht op de agenda staat. De Kamer zal
hierover een schriftelijk bericht ontvangen.De opmerking van commissaris De Palacio over Kyoto, Rusland en de EU is
de staatssecretaris bekend. In reactie hierop heeft de Europese Commissie
later aangegeven achter het Verdrag van Kyoto en de volledige implementatie
door de Europese Unie te staan.De staatssecretaris legt uit dat bij de problematiek van de sloopschepen
consequent gehandeld wordt langs een aantal lijnen. Bij de Internationale
Maritieme Organisatie (IMO) is en blijf het Nederlandse standpunt dat de richtlijn
op het punt van vrijwilligheid omgezet moet worden in verplichte regels. Het
standpunt inzake het Verdrag van Basel is duidelijk, namelijk dat sloopschepen
gevaarlijk afval met zich brengen. Nederland grijpt op grond van dit verdrag
dan ook in de Nederlandse situatie en binnen de Nederlandse jurisdictie in,
zoals bij de schepen Sandrine en Otopan. Ook bij de Internationale arbeidsorganisatie
(ILO) zet Nederland op het vlak van de arbeidsomstandigheden een straf spoor
in. De staatssecretaris verstrekt daarnaast subsidies aan China voor steun
aan programma's voor schone sloop van schepen. Het Nederlandse standpunt in
de discussie is dat de Europese Commissie, in plaats van steeds een afzonderlijk
land, de leiding moet nemen op dit dossier. Een brief met antwoorden op vragen
van de heer Samsom over een Nederlands sloopschip op een Indiaas strand ligt
overigens ter parafering voor bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat.
Ook die casus bewijst dat in internationaal verband verplicht regels nodig
zijn voor grip op deze kwestie.Op het vlak van de luchtkwaliteit is de vierde dochterrichtlijn aangehaald.
De staatssecretaris is terughoudend wat dit voorstel betreft omdat de besprekingen
hieromtrent net zijn begonnen. De vraag is allereerst of de richtlijn nodig
is voor het behalen van het doel en of er sprake is van toegevoegde waarde.Bij de komende Milieuraad zal een presentatie verzorgd worden over de
REACH-richtlijn. Bij de vorige bijeenkomst is achter gesloten deuren uitgebreid
gesproken over de duiding van de brief van Berlusconi, Schröder, Blair
en Chirac, namelijk dat het dossier van milieu naar concurrentiekracht overgeheveld
moet worden. Vervolgens is afgesproken dat het dossier in beide Raden behandeld
moet worden, conform de nitraatrichtlijn. Een gezamenlijke werkgroep is bezig
met de voorbereiding hiervan. De regering van Ierland organiseert voor de
komende EU-voorzitters, namelijk Nederland, Luxemburg en Engeland, een bijeenkomst
voor uitlijning van de behandeling van het dossier. Tijdens het Nederlandse
voorzitterschap is het de intentie om niet op technisch, maar op politiek-strategisch
niveau een besluit te nemen. Binnen het Nederlandse toetsingskader wordt ingezet
op een snelle identificatie van stoffen die gevaar opleveren, waarbij de hoeveelheid
niet van belang is. Bovendien moet de zorgplicht neergelegd worden bij de
industrie, inclusief actieve openbaarmaking van gegevens. In die zorgplicht
ligt overigens de internalisering van externe kosten besloten. De «business
impact study» komt er omdat enerzijds de ambities uitgevoerd moeten
worden en anderzijds de Europese samenleving zich niet van dit dossier mag
afkeren. In die studie zijn de directe kosten geraamd op 2,3 mld euro voor
een periode van 11 jaar. De kosten voor «downstream users» ligt
in die periode tussen de 2,8 en 3,6 mld. Dat ligt in een heel redelijke verhouding
tot de maatschappelijke opbrengst, namelijk een besparing van 4500 mensenlevens
per jaar. In de verdere vormgeving van het dossier dient het principe dat
de vervuiler betaalt duidelijk gestalte te krijgen. Nadere gedachtewisseling Mevrouw Spies (CDA)
ergert zich eraan dat veel woordvoerders beeld en vorm belangrijker vinden
dan inhoud. Dit is uiteindelijk funest voor het draagvlak van het milieubeleid,
omdat het hiervoor van belang is om realistische doelen te stellen. De CDA-fractie
zal zich dan ook vooral richten op uitvoering van reeds vastgelegde doelen.
Realisering daarvan zou reeds een groot goed zijn.Kan de staatssecretaris ingaan op de vragen van handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid
bij de normstelling inzake het zwemwater?Bij CDM en JI lijkt de bovengrens van 6% heroverwogen te worden bij realisering
daarvan. Hierbij mag men zich overigens niet begeven in de richting van een
glijdende schaal.Het is prima dat bij de sloopschepen ingezet wordt op verplichtende regels.
De Europese Commissie (EC) zal die naar verwachting ook overnemen. Welke termijnen
gelden hierbij? Wordt Nederland op de vingers getikt door commissaris Walstrom
omdat de Kyotodoelstellingen niet worden gehaald? Of gaat het slechts om verschillende
berekeningsmethodieken?De heer Samsom (PvdA) beaamt dat het geen
zin heeft om de bühne op te gaan met het verhaal dat er 900 mln euro
bezuinigd wordt op het milieubeleid. De staatssecretaris beschikt bovendien
niet over een pakket aan maatregelen die effect sorteren. De beste optie is
vooruitstrevend beleid voeren en als koploper in Brussel verschijnen met een
goed verhaal, zodat de andere lidstaten op sleeptouw genomen worden. Dat de
strategie van «powerplay» wel degelijk effect sorteert, blijkt
uit de actie van de vier groten in Europa op het REACH-dossier. De staatssecretaris
schikt zich dan ook in zijn lot met een «second best»-optie, namelijk
stille diplomatie. Het Hoofdlijnenakkoord laat hem geen andere keuze.Mevrouw Van Velzen (SP) toont zich blij met
de inzet van de staatssecretaris op het sloopschependossier. Hoeveel tijd
gunt hij de EC om dit dossier af te ronden?Op het REACH-dossier is wat verwarring gezaaid door de staatssecretaris.
Moet de internalisering van de externe kosten langs liberale weg door de industrie
geregeld worden of juist door de overheid? Moet de aansprakelijkheid voor
milieuschade op Europees niveau vastgelegd worden of moet de industrie het
maar uitzoeken?De heer De Krom (VVD) staat voor 100% achter
het Hoofdlijnenakkoord en de interpretatie van de staatssecretaris daarvan.
Die toont bovendien gelukkig een realistische benadering en realistische ambities,
met oog voor uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.Het antwoord van de staatssecretaris inzake de zwemwaterrichtlijn is teleurstellend.
Het is immers niet goed als consumentenbescherming en volksgezondheid geheel
in Europese handen terechtkomen.De heer Duyvendak (GroenLinks) vindt ook na
het antwoord van de staatssecretaris de zogenaamd ambitieuze inzet van de
regering met de Europese Milieuagenda schijnheilig. Bij de bestaande richtlijnen
is reeds gebleken dat de inzet onvoldoende is om die te realiseren. Bij de
nieuwe richtlijnen is veeleer een inzet te zien om allerlei sectorale deelbelangen
te behartigen, zoals minister Peijs bij het beprijzen van het autoverkeer.
Het beleid wordt neergezet als realistisch, zij het dan ook vooral realistisch
voor de behoeftes van bedrijfsleven, boeren en automobilisten en niet voor
de noden van natuur en milieu. Meer in het algemene moge het duidelijk zijn
dat de staatssecretaris niet van zins is om moeilijke beleidsmaatregelen publiekelijk
te verkopen en de publieke opinie te beïnvloeden. Dat is echter nodig
om draagvlak te verwerven voor milieubeleid. De staatssecretaris vindt dat bij de kwestie
van de 6% en de «linking directive» een compromis gezocht moet
worden tussen voorstanders van een open einde en voorstanders van een harde
grens bij JI en CDM in relatie met de emissiehandel en de doelstellingen.
De Commissie heeft voorgesteld een ijkmoment bij het percentage van 6 te leggen.
Gezien de stand van zaken lijkt het de Nederlandse regering verstandig dit
compromis als uitgangspunt te nemen.Bij de sloopregels voor schepen zal een en ander zorgvuldig worden gevolgd.
De Kamer zal vervolgens op de hoogte gehouden worden van alle stappen die
worden gezet en wat de reactie van de Commissie is. Als de Commissie niet
reageert, zal getracht worden om een andere lidstaat als trekker te laten
fungeren. Bij de te maken afspraken is de inzet om ook termijnen af te spreken,
om te voorkomen dat het een open proces wordt zonder besluitvorming.Realisme bij politiek en ambitie bij milieubeleid betekent volgens de
staatssecretaris niet het zonder meer onderschrijven van wat een aantal maatschappelijke
organisaties graag ziet. Realisme betekent dat de spanning tussen normstelling
en realisatie binnen een bepaalde periode overbrugbaar wordt zonder diezelfde
spanning weg te laten vallen. De staatssecretaris zegt daarbij zeker een rol
in het publieke debat niet te schuwen. Dergelijke acties zijn echter afhankelijk
van een inschatting van de bestuurlijke omstandigheden.De invloed van Nederland in Europa is zeker afhankelijk van een stevig
milieubeleid en de inzet in personeel en middelen in Nederland. Zo zou het
milieubeleid ermee gebaat zijn dat die portefeuille door een minister wordt
beheerd, al is de huidige situatie gezien het mandaat van de staatssecretaris
zeker niet onoverkomelijk. Bovendien moet gemeld worden dat de Nederlandse
inzet, met veel ambtelijke deskundigheid van onder meer de directie Internationale
milieuzaken (IMZ), zeer gewaardeerd wordt in Europees verband.De staatssecretaris neemt kennis van de verschillende opvattingen over
de zwemwaterrichtlijn. In goed overleg met het ministerie van Verkeer en Waterstaat
is getracht de ambities niet te verlagen, maar die op een werkbare wijze te
operationaliseren. Bij een negatief zwemadvies voor een zwemlokatie is het
de eigen keuze van burgers om alsnog te zwemmen op die lokatie. Bij een zwemverbod
moet die regel gehandhaafd worden vanuit het oogpunt van de volksgezondheid.
Uiteindelijk moet er volgens de staatssecretaris een stelsel komen dat de
burger helderheid biedt over de zwemwaterkwaliteit in termen van adviezen
en verboden.De staatssecretaris vindt het onterecht dat een beladen term zoals schijnheilig
wordt gebruikt om de Europese milieuagenda te beschrijven. Binnen de randvoorwaarden
van de sociaal-economische situatie en het regeerakkoord wordt het maximale
doel bereikt. De bezuiniging van 900 mln wordt bovendien effectief en efficiënt
ingezet, namelijk zonder het milieu schade te berokkenen. De taakstelling
van de oude richtlijnen levert nog een hele klus op, zoals de Kamer binnenkort
kan zien bij bijvoorbeeld de NEC-richtlijn (richtlijn emissieplafonds) en
de taakstellingen voor de verschillende sectoren. Dat kan niemand als ambitieloos
kwalificeren. De ambitie is onder meer om ervoor te zorgen dat de doelstellingen
worden gehaald, om te voorkomen dat de maatschappelijke en politieke omgeving
zich van het milieubeleid afwendt.Nederland is niet op de vingers getikt door de Europese Commissie als
het gaat om het Kyotoverdrag. Commissaris Walstrom heeft de verschillende
lidstaten schriftelijk laten weten wat de behaalde resultaten zijn. Bij de
EC bestaat de overtuiging dat bij uitvoering van de maatregelen in het kader
van JI en CDM de doelstelling te bereiken is. Dat zal echter een grote inspanning
van Nederland vergen. De Kamer zal overigens een afschrift ontvangen van de
reactie van het kabinet op deze brief. In Europa is afgesproken, een voortdurend
evaluatietraject in te stellen zodat direct duidelijk wordt wanneer aanvullend
beleid noodzakelijk is voor het bereiken van de doelstellingen.
Naar aanleiding van de resultaten van de evaluatie van het vorige jaar bleek
bijvoorbeeld voor de fabricage van salpeterzuur aanvullend beleid nodig. De
regering heeft zich met het regeerakkoord vastgelegd om alles te doen om de
doelstellingen te halen. Als het rijke industriële westen die niet haalt,
kan de rest van de wereld immers nooit overtuigd worden om het broeikaseffect
te verminderen.De staatssecretaris noemt als dragend principe op het REACH-dossier dat
problemen voorkomen moeten worden. De kosten liggen vanuit de zorgplicht bij
de industrie. Mochten er vervuiling of kosten uit voortvloeien, dan moet de
vervuiler betalen. De Kamer zal een brief ontvangen over het voorstel van
de Commissie ter zake.De voorzitter constateert dat de staatssecretaris
een aantal zaken heeft toegezegd. Op de fiche inzake de richtlijn van het
Europees Parlement en de Raad betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en
polycyclische koolwaterstoffen in de lucht zal de staatssecretaris schriftelijk
ingaan. Inzake de sloopschepen wordt de Kamer zo spoedig mogelijk bericht
over de voortgang op dit dossier. De Kamer ontvangt eveneens een afschrift
van de brief die het kabinet stuurt aan commissaris Walstrom in reactie op
haar brief over de Kyotoresultaten. De staatssecretaris zal de Kamer bovendien
nader informeren over het REACH-dossier.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe voorzitter van de vaste commissie voor Europese Zaken,DijksmaDe griffier van de vaste Commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,Van der Leeden XNoot1Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Geluk (VVD), Örgü (VVD), Dijsselbloem
(PvdA), ondervoorzitter, Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van den Brink (LPF), Van Bochove (CDA), De
Ruiter (SP), Duyvendak (GroenLinks), Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Koopmans
(CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Timmer
(PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA) en Samsom (PvdA).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Van den Brand (GroenLinks), Luchtenveld (VVD), Oplaat (VVD),
Boelhouwer (PvdA), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Algra (CDA), Kraneveldt
(LPF), Varela (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks), Van
der Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Giskes (D66),
Gerkens (SP), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), Van Heteren
(PvdA) en Wolfsen (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Terpstra (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Dijksma (PvdA), voorzitter,
De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Atsma (CDA), Karimi (GroenLinks), Timmermans
(PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak (PvdA), Van der Staaij (SGP), Eurlings (CDA),
Waalkens (PvdA), Weekers (VVD), Balemans (VVD), Van Baalen (VVD), Van Winsen
(CDA), Van den Brink (LPF), Van den Brand (GroenLinks), Van Velzen (SP), De
Nerée tot Babberich (CDA), Van Dijk (CDA), Nawijn (LPF), ondervoorzitter,
Dubbelboer (PvdA), Van der Laan (D66), Brinkel (CDA) en Szabó (VVD).Plv. leden: Hirsi Ali (VVD), Duivesteijn (PvdA), Kruijsen (PvdA), Hessels
(CDA), Van Heteren (PvdA), Çörüz (CDA), Duyvendak (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), De Wit (SP), Eijsink (PvdA), Rouvoet (ChristenUnie), Spies
(CDA), Douma (PvdA), Wilders (VVD), Griffith (VVD), Geluk (VVD), Algra (CDA),
Vos (GroenLinks), Vergeer (SP), Mastwijk (CDA), Buijs (CDA), Varela (LPF),
Fierens (PvdA), Dittrich (D66), Ferrier (CDA) en Dezentjé Hamming (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28663-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl