Wijziging Wet toezicht effectenverkeer 1995 ter uitvoering van de richtlijn inzake beleggerscompensatiestelsels; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25623, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25623 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. AlgemeenInhoud van het wetsvoorstel2. Artikelsgewijze toelichting Artikel I, onderdeel A Artikel 19Artikel I, onderdeel B Artikel 28a, eerste lidArtikel 28a, tweede lidArtikel 28a, derde lidArtikel 28a vierde en vijfde lidArtikel I, onderdeel CArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25623Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 623Wijziging van de Wet toezicht effectenverkeer 1995 ter uitvoering van
de richtlijn inzake de beleggerscompensatiestelselsnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. AlgemeenHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onderdeel b, van de wet op de Raad van State).Het onderhavige voorstel tot wijziging van de Wet toezicht effectenverkeer
1995 (Wte 1995) strekt tot implementatie van de richtlijn nr. 97/9/EG van
het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 3 maart 1997 inzake
de beleggerscompensatiestelsels (PbEG L 84). De richtlijn vloeit voort uit
artikel 12 van de richtlijn beleggingsdiensten1
waarin de Raad aankondigde zo spoedig mogelijk een besluit te nemen ter zake
van de harmonisatie van garantiestelsels met betrekking tot transacties van
effecteninstellingen.De richtlijn beoogt de invoering in iedere lidstaat van een stelsel ter
bescherming van beleggers tegen het risico dat effecteninstellingen inclusief
kredietinstellingen en financiële instellingen voor zover het hun effectenbedrijf
betreft, niet voldoen aan de verplichtingen jegens hun cliënten. Niettegenstaande
de met de richtlijn beleggingsdiensten en de richtlijn kapitaaltoereikendheid2 bereikte harmonisatie van het toezicht op effecteninstellingen,
kan immers geen enkel toezicht dit risico volledig uitsluiten. Voor de stabiliteit
van het financiële stelsel is het vertrouwen van de belegger in de op
de financiële markten werkzame instellingen van bijzonder belang met
name nu de interne markt het mogelijk maakt om zonder belemmeringen binnen
die markt grensoverschrijdende diensten op het gebied van het effectenverkeer
aan te bieden. De richtlijn heeft tot doel dit vertrouwen te versterken en
is bovendien van belang voor de totstandkoming van gelijke concurrentie-omstandigheden
(level playing field) tussen effecteninstellingen uit verschillende lidstaten
inclusief kredietinstellingen en financiële instellingen voor zover het
hun effectenbedrijf betreft. Door de richtlijn wordt gewaarborgd dat effecteninstellingen
in alle gevallen aangesloten zijn bij een beleggerscompensatieregeling. In
veel lidstaten, waaronder in Nederland, bestaat een dergelijke regeling nog
niet, of voldoet de regeling niet aan de eisen zoals neergelegd in de richtlijn.De richtlijn sluit nauw aan bij de richtlijn inzake de depositogarantiestelsels3, die in Nederland is geïmplementeerd in artikel
84 van de Wet toezicht kredietwezen 1992 (Wtk 1992). De richtlijn beleggerscompensatie-stelsels
wijkt evenwel af van de richtlijn depositogarantiestelsels waar het effecten-specifieke
zaken betreft. De richtlijn beoogt een minimumdekking te bieden aan beleggers van 20 000
ECU per persoon en per incident.Er moet dekking zijn voor vorderingen die voortvloeien uit het onvermogen
van een effecteninstelling om– geld dat verschuldigd is aan beleggers of beleggers toebehoort
en dat voor hen in verband met beleggingsverrichtingen wordt gehouden, terug
te betalen of– aan beleggers effecten terug te geven die hun toebehoren en namens
hen in verband met beleggingsverrichtingen worden gehouden, geadministreerd
of beheerd, overeenkomstig de geldende wettelijke contractuele voorwaarden.De richtlijn leidt ertoe dat het Nederlandse beleggerscompensatiestelsel
dekking moet bieden aan alle beleggers die zaken doen met in Nederland werkzame
effecteninstellingen die vergunning hebben verkregen ingevolge artikel 7 van
de Wte 1995, of, indien het gaat om kredietinstellingen of financiële
instellingen, waaraan het ingevolge artikel 6, onderscheidenlijk artikel 45,
van de Wtk 1992 is toegestaan diensten ter zake van effectenbemiddeling of
vermogensbeheer aan te bieden of te verrichten. Er dient dekking te bestaan
tegen het risico dat een zodanige onderneming of instelling haar verplichtingen
met betrekking tot de bovengenoemde vorderingen niet nakomt. De richtlijn
dient uiterlijk op 26 september 1998 in Nederland te zijn geïmplementeerd. Inhoud van het wetsvoorstelBij de vormgeving van de wettelijke regeling is zoveel mogelijk aansluiting
gezocht bij artikel 84 van de Wtk 1992, dat voorziet in de bescherming van
depositohouders van kredietinstellingen.In het nieuw in te voegen artikel 28a van de Wte 1995, wordt bepaald dat
de Minister van Financiën overleg initieert met organisaties van effecteninstellingen
(daaronder begrepen kredietinstellingen en financiële instellingen voorzover
het hun effectenbedrijf betreft) om te komen tot een of meer privaatrechtelijke
beleggerscompensatieregelingen1. Deze taak zal
worden overgedragen aan de Stichting Toezicht Effectenverkeer (STE), die deze
taak waar het kredietinstellingen en financiële instellingen betreft
zal uitoefenen in overeenstemming met De Nederlandsche Bank N.V. (DNB). Dit
laatste zal worden geformaliseerd door middel van een wijziging van het Delegatiebesluit
Wte 1995. Genoemd overleg zal zoveel mogelijk moeten plaatsvinden met representatieve
organisaties uit de bedrijfstak.Indien het bovenvermelde overleg heeft geleid tot overeenstemming tussen
de betrokken partijen, en ook de Minister van Financiën met de inhoud
van de beleggerscompensatieregeling instemt, kan bij koninklijk besluit worden
bepaald dat effecteninstellingen verplicht zijn om mee te werken aan de overeengekomen
regeling, ook als zij niet participeerden in het voorafgaand overleg (algemeen
verbindendverklaring).Bij de toetsing of de regeling voldoet aan de eisen van de richtlijn zal
met name worden bezien of alle beleggers de bescherming genieten die de richtlijn
voorschrijft, en of sprake is van een adequate regeling voor alle effecteninstellingen
inclusief kredietinstellingen en financiële instellingen voor zover het
hun effectenbedrijf betreft.Indien het overleg niet binnen een door de Minister te stellen termijn
tot overeenstemming leidt of indien de overeengekomen regeling niet aan de
hiervoor genoemde eisen voldoet, kan bij koninklijk besluit een regeling worden
opgelegd. Dit koninklijk besluit dient te worden goedgekeurd bij wet, waartoe
binnen acht weken na inwerkingtreding van het koninklijk besluit een voorstel
moet worden ingediend. In het geval dat de Staten-Generaal niet kan instemmen met de inhoud van
de beleggerscompensatieregeling die algemeen verbindend is verklaard, dient
volgens het wetsvoorstel een nieuw koninklijk besluit te worden vastgesteld,
waarvoor dezelfde procedure geldt (goedkeuring bij wet).De beleggerscompensatieregeling zal betrekking hebben op de navolgende
groepen effecteninstellingen:– effecteninstellingen met een vergunning in de zin van artikel
7, eerste lid, van de Wte 1995;– kredietinstellingen en financiële instellingen waaraan het
op grond van een vergunning als bedoeld in artikel 6 of een verklaring als
bedoeld in artikel 45 van de Wtk 1992 is toegestaan effectendiensten te verrichten.De reikwijdte van de regeling is hiermee iets ruimer dan voorgeschreven
door de richtlijn, als gevolg van het feit dat het begrip effecten volgens
de Wte 1995 mede instrumenten bevat die niet onder de richtlijn beleggingsdiensten
vallen (met name goederentermijncontracten).Effecteninstellingen (inclusief kredietinstellingen en financiële
instellingen) die niet in een lidstaat zijn gevestigd en waaraan het is toegestaan
om in Nederland diensten ter zake van effectenbemiddeling of vermogensbeheer
aan te bieden of te verrichten, kunnen worden verplicht om mee te werken aan
de uitvoering van het Nederlandse beleggerscompensatiestelsel indien de Minister
van Financiën respectievelijk degene aan wie deze zijn bevoegdheden ter
zake heeft overgedragen (het voornemen bestaat om deze bevoegdheid over te
dragen aan de STE), van oordeel is dat zij in hun land van vestiging niet
zijn onderworpen aan een beleggerscompensatiestelsel dat een dekking biedt
die gelijkwaardig is aan de dekking die door de richtlijn wordt voorgeschreven.
Deze regeling is analoog aan de regeling in de Wtk 1992.Het niet voldoen aan de verplichting tot deelneming aan de beleggerscompensatieregeling
en aan de verplichtingen die voortvloeien uit die regeling levert een economisch
delict op, en is daarnaast ook grond voor intrekking van de vergunning (artikel
19, eerste lid, onder e, van de Wte 1995). Dit is in overeenstemming met artikel
2, eerste lid, van de richtlijn waarin wordt bepaald dat effecteninstellingen
(inclusief kredietinstellingen), behoudens uitzonderingen, alléén
effectenwerkzaamheden mogen verrichten indien zij aan een dergelijk stelsel
deelnemen. 2. Artikelsgewijze toelichting Artikel I, onderdeel A Artikel 19Ingevolge artikel 19, eerste lid, onder e, kan de vergunning van een effecteninstelling
die niet voldoet aan de verplichting tot meewerken aan een algemeen verbindend
verklaarde beleggerscompensatieregeling, worden ingetrokken. Deze bepaling
heeft echter geen betrekking op kredietinstellingen en financiële instellingen
waaraan het is toegestaan om diensten terzake van effectenbemiddeling of vermogensbeheer
aan te bieden of te verrichten. Deze instellingen zijn immers op grond van
artikel 7, tweede lid, onder h, vrijgesteld van de vergunningplicht. Daarom
bepaalt het voorgestelde nieuwe tweede lid dat, indien de Minister van Financiën
vaststelt dat een dergelijke instelling niet meewerkt aan een algemeen verbindend
verklaarde beleggerscompensatieregeling, de Minister kan bepalen dat de wettelijke
vrijstelling niet geldt voor die instelling. Materieel heeft deze bepaling
hetzelfde gevolg als intrekking van de vergunning van een effecteninstelling:
het verbod van artikel 7, eerste lid, is vanaf de inwerkingtreding
van het besluit van de Minister op de instelling van toepassing. De toepassing
van de bepaling heeft geen gevolgen voor de uitoefening van activiteiten van
de instelling die onder het bereik van de Wet toezicht kredietwezen 1992 vallen,
doch ziet uitsluitend op de door de instelling uitgeoefende effectendiensten.De wijziging van het Delegatiebesluit Wte 1995 zal – zoals eerder
in deze toelichting is aangegeven – bepalen dat de STE haar taak in
deze wat betreft kredietinstellingen en financiële instellingen, zal
uitoefenen in overeenstemming met DNB. Artikel I, onderdeel B Artikel 28a, eerste lidHet is de bedoeling om de taken en bevoegdheden met betrekking tot het
tot stand brengen van een beleggerscompensatieregeling op grond van artikel
40 van de Wte 1995 over te dragen aan de Stichting Toezicht Effectenverkeer
(STE). De STE zal derhalve het vereiste overleg, teneinde tot een beleggerscompensatieregeling
te komen, initiëren en voeren. Aangezien hierbij kredietinstellingen
betrokken zijn zal dit in overeenstemming met de Nederlandsche Bank geschieden.De bevoegdheden, bedoeld in artikel 28a, vierde lid, worden niet overgedragen
in verband met de verantwoordelijkheid van de Minister van Financiën
voor de tijdige en volledige implementatie van de richtlijn.Het bedrag van de dekking zal ten minste moeten overeenkomen met het in
de richtlijn voorgeschreven minimum van 20 000 ECU per belegger. Dit
bedrag komt overeen met de dekking die is voorzien in de op grond van artikel
84 van de Wtk 1992 algemeen verbindend verklaarde Collectieve Garantieregeling.In het algemene deel van de toelichting is reeds ingegaan op de reikwijdte
van de tot stand te brengen regeling. Artikel 28a, tweede lidHet in het eerste lid bedoelde overleg dient uit te monden in een regeling,
die overeenstemt met de eisen van de richtlijn. Bij de beoordeling of de tot
stand gekomen beleggerscompensatieregeling aan de richtlijn voldoet, zal de
Minister van Financiën het oordeel van de STE, en van DNB voor zover
het kredietinstellingen en financiële instellingen betreft, betrekken.
Bij de toetsing of de regeling voldoet aan de eisen van de richtlijn zal met
name worden bezien of alle effecten-crediteuren de bescherming genieten die
de richtlijn voorschrijft, en of sprake is van een adequate regeling voor
het geheel van effecteninstellingen inclusief kredietinstellingen en financiële
instellingen voorzover het hun effectenbedrijf betreft.Indien de beleggerscompensatieregeling die in het overleg tot stand is
gekomen voldoet aan de vereisten van de richtlijn, zal zij bij koninklijk
besluit algemeen verbindend worden verklaard. Artikel 28a, derde lidIn dit artikellid wordt, naar analogie van het bepaalde in artikel 84,
derde lid, van de Wet toezicht kredietwezen 1992 en in overeenstemming met
artikel 11, eerste lid, van de richtlijn, een regeling getroffen met betrekking
tot effecteninstellingen inclusief kredietinstellingen en financiële
instellingen gevestigd in derde landen. Deze kunnen eveneens worden verplicht tot deelname aan de beleggerscompensatieregeling, namelijk wanneer
zij niet zijn aangesloten bij een regeling die een gelijkwaardige dekking
biedt. Artikel 28a vierde en vijfde lidIndien de voorgestelde regeling naar het oordeel van de Minister niet
voldoet aan de eisen van de richtlijn, of indien er in het geheel geen regeling
tot stand is gekomen, zal bij koninklijk besluit een regeling worden vastgesteld
die vervolgens moet worden goedgekeurd bij wet. Artikel I, onderdeel CDe beoordeling of een overeengekomen regeling algemeen verbindend moet
worden verklaard, alsmede de beslissing om een regeling op te leggen indien
geen (adequate) regeling wordt overeengekomen, leent zich niet voor overdracht
aan de STE. Daarom worden deze bevoegdheden opgenomen in de opsomming van
bevoegdheden die niet kunnen worden overgedragen. Artikel IIHet niet voldoen aan de verplichtingen uit de beleggerscompensatieregeling
wordt aangemerkt als een economisch delict. Indien dit opzettelijk plaatsvindt,
is sprake van een misdrijf, in de overige gevallen van een overtreding. Het
misdrijf wordt bestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren
of een geldboete van de vierde categorie, thans vijfentwintigduizend gulden
(voor rechtspersonen honderdduizend gulden). Op overtreding staat een hechtenis
van ten hoogste zes maanden of een geldboete van de vierde categorie.Naast deze sanctie zal het niet voldoen aan de eisen en voorschriften
van de beleggerscompensatieregeling grond voor intrekken van de vergunning
kunnen zijn; in dat geval voldoet de houder van de vergunning immers niet
meer aan bij of krachtens de wet gestelde regels of beperkingen of gegeven
voorschriften (artikel 19, eerste lid, onder e, van de Wte 1995). Artikel IIIDe datum van inwerkingtreding zal per koninklijk besluit worden vastgesteld. De Minister van Financiën,G. Zalm XNoot1Richtlijn nr. 93/22/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen
in effecten (PbEG L 141).XNoot2Richtlijn nr. 93/6/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen
en kredietinstellingen (PbEG L 141).XNoot3Richtlijn nr. 94/19/EEG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (PbEG L 135).XNoot1Het beleggerscompensatiestelsel kan uit één of meer regelingen
bestaan. In dat geval zal er bij de beoordeling van deze regelingen op worden
toegezien dat deze regelingen onderling op elkaar zijn afgestemd en tezamen
een geheel vormen dat voldoet aan de eisen van de EU-richtlijn. In deze toelichting
zal verder met inachtneming van het vorenstaande over regeling in enkelvoud
worden gesproken. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25623-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl