Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2004; Brief minister over relatie woonbeleid en differentiatie van wijken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-XI, nr. 20

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29200-XI nr. 20

06-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTegengaan van concentratie: de woningvoorraadRelatie tussen het woonruimteverdelingsbeleid en de differentiatie
van wijkenDifferentiatie van wijken in relatie tot betaalbaarheidResuméOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 XIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2004nr. 20BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 november 2003Tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen (APB) op donderdag 18 september
jongstleden, heeft het kabinet bij monde van de Minister-President u een brief
toegezegd over verschillende vragen en suggesties van uw Kamer, die alle betrekking
hebben op de relatie tussen woonbeleid en differentiatie van wijken. Dit betrof
een verzoek om een analyse over de mogelijke gevolgen van de voorgenomen maatregelen
in de sfeer van huursubsidie op de doelstelling om tot een meer evenwichtige
bevolkingssamenstelling in wijken te komen, de reservering in Vinex-wijken
van een aandeel van 30% van de huizen voor mensen met een laag inkomen en
de criteria op het terrein van woningtoewijzing; dit laatste mede in het licht
gezien van de mogelijkheden die de vigerende Huisvestingswet biedt in vergelijking
met haar voorganger, de Woonruimtewet uit 1947.Met deze brief voldoe ik aan deze toezegging. Hierbij constateer ik dat
de genoemde vragen en suggesties in feite een substantieel deel van het woonbeleid
raken en dat een adequate reactie onvermijdelijk een enigszins breder bezien
van het woonbeleid betreft dan alleen de vanuit uw Kamer aangegeven aspecten.Vooropgesteld moet worden dat het komen tot differentiatie van wijken
een breed pakket van maatregelen vergt, dat niet alleen de aanpak van concentraties
van kansarmen moet betreffen, maar vooral ook het helpen van mensen om kansen
te benutten. Zoals reeds eerder aan uw Kamer is toegezegd zult u eind van
dit jaar worden geïnformeerd via de uitwerking van het Grotestedenbeleid
en een aparte brief over de segregatieproblematiek op welke brede, integrale
wijze maatschappelijke problemen van leefbaarheid, economische vitaliteit,
veiligheid en integratie zowel voor de korte als voor lange termijn zullen
worden aangepakt. Voorliggende brief betreft «alleen» de mogelijke
bijdrage van het woonbeleid en -instrumentarium.Een tweede kanttekening heeft te maken met de verantwoordelijkheidsverdeling
op het gebied van het wonen. Waar het Rijk onder meer het wettelijk
kader en stimuleringsinstrumenten aanreikt, zijn de gemeenten primair verantwoordelijk
voor het lokale woonbeleid. Zij bepalen de inhoudelijke keuzes, bijvoorbeeld
ten aanzien van nieuwbouw en herstructurering, uiteraard in samenspraak met
woningcorporaties, marktpartijen en betrokkenheid van bewoners. En zij bepalen
daarmee ook in belangrijke mate hoe zij de beschikbare instrumenten in de
lokale situatie inzetten. De tijdens de APB gestelde vragen zijn daarmee te
herleiden tot de kernvraag: biedt het huidige en toekomstige instrumentarium
op het terrein van het wonen de gemeenten voldoende ruimte om een adequaat
beleid te voeren om te komen tot de lokaal gewenste differentiatie van wijken?Tegengaan van concentratie: de woningvoorraadPrimair vormt het Grotestedenbeleid (GSB) voor de 30 grote steden het
kader om de actuele bedreigingen voor de vitaliteit van de stad af te wenden
en (nieuwe) kansen te creëren. Om tot een meer evenwichtige bevolkingssamenstelling
te komen is een krachtig voortzetten van het GSB noodzakelijk. De beleidsvoornemens
voor de periode 2005–2009 op het terrein van de fysieke, sociale, economische
en veiligheidspijler zal het Kabinet u voor het einde van dit jaar bekend
maken. Het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing (ISV) vormt voor de 30
grote steden de fysieke pijler van het GSB en is het kader voor het nemen
van stimulerende maatregelen door gemeenten om de verloedering in wijken en
de openbare ruimte aan te pakken en te komen tot een gedifferentieerde wijkopbouw.
De samenstelling van de huidige woningvoorraad van de grote steden kent een
aantal in het oog springende karakteristieken: een concentratie van goedkope
woningen, te weinig woningen die aansluiten bij de vraag naar kwaliteit van
vooral de midden- en hogere inkomens, en mede hierdoor een gebrek aan doorstroming
uit het goedkope segment.De inzet van het woonbeleid is al jaren om de woningvoorraad zo aan te
passen, dat aansluitend bij de vraag meer kwaliteit en meer differentiatie
geboden wordt, waarbij tegelijkertijd de concentratie van goedkope woningen
afneemt en het proces van achteruitgang van de leefbaarheid van deze wijken
wordt gekeerd. Voor binnenstedelijke locaties betekent dit door middel van
sloop en nieuwbouw/renovatie het bedienen van een deels andere markt. Deze
aanpak vergt een lange adem. Een financiële bijdrage van het Rijk via
de inzet van het ISV met meerjarige zekerheid voor gemeenten blijft in dit
verband van groot belang. Het is dan ook inzet bij de bezuinigingen geweest
het ISV zoveel mogelijk te ontzien. Naast deze meerjarige zekerheid is flankerend
beleid nodig voor meer tempo in wijken met grote maatschappelijke problemen:
dit laatste wordt vormgegeven via de 50-wijken aanpak. Hierover zult u apart
worden geïnformeerd met de brief over de voortgang van het actieprogramma
herstructurering.Een andere belangrijke relevante factor waar ik u onlangs bij brief over
heb geïnformeerd is de woningbouwproductie (TK 2003–2004, 29 200
XI, nr. 3). In deze brief geef ik onder meer aan dat voor de kwaliteitsverbetering
van wijken een meer ontspannen woningmarkt een absolute randvoorwaarde is.
Van belang voor de onderhavige problematiek is verder de toegankelijkheid
van de VINEX-locaties voor de lage inkomensgroepen. Het instrumentarium van
het Besluit Locatiegebonden Subsidies (BLS) voorziet erin, dat gemeenten op
de VINEX- en VINAC-locaties maximaal 30% van de woningen in de sociale sector
kunnen realiseren. In de intentieafspraken, die voormalig staatssecretaris
Remkes heeft gemaakt voor de periode 2005–2009, is voor het binnenstedelijk
gebied een aandeel van maximaal 10% sociale koop vastgelegd. In lijn met de
reactie van de Minister-President, die hij gaf tijdens de APB in antwoord
op vragen van mevrouw Halsema, beschouw ik de afspraken omtrent de woningbouwprogrammering
en de beoogde differentiatie naar prijsklasse binnen deze grenzen –
net als nu het geval is – primair als een lokale en regionale afweging.Uit de realisatiecijfers op de VINEX-locaties tot nu toe blijkt het volgende:
in de periode 1995–2002 behoorde 22% van het aantal gereedgemelde woningen
tot de sociale huursector en 7% tot de sociale koopsector. De 30% sociale
sector wordt daarmee nagenoeg gerealiseerd.Van de huurwoningen op de VINEX heeft 8% een huurprijs tot en met de kwaliteitskortingsgrens
(t/m € 299,=, peiljaar 2002). Meer dan de helft van de gerealiseerde
huurwoningen heeft een huur tussen de kwaliteitskortingsgrens en de aftoppingsgrens
(1+2 persoonshuishoudens t/m € 427,= en meer dan twee personen t/m € 458,=,
peiljaar 2002). Iets minder dan een kwart heeft een huur tussen de aftoppingsgrens
en de liberalisatiegrens (t/m € 542, peiljaar 2002). Het percentage
huurwoningen op VINEX-locaties met een huur boven de liberalisatiegrens bedraagt
17%.Uit de nieuwe WBO-cijfers blijkt dat in de woningvraag ten opzichte van
1998 een verschuiving is opgetreden van de dure koop naar middeldure huur
en koop en de goedkope koopsector. Bovendien heb ik in de bovengenoemde brief
over de woningproductie al geconstateerd, dat in de huidige woningmarkt de
doorstroming stagneert, waardoor met name starters en andere urgent woningzoekenden
in de knel komen.Tegen die achtergrond zal ik in aansluiting op de opmerking
van mevrouw Halsema bezien of het gewenst is om bij de vaststelling van de
rijksbijdragen voor de nieuwbouw (BLS) voor de periode 2005–2009 uit
te gaan van een andere woningdifferentiatie dan tot nu toe, inclusief een
mogelijke verhoging van het aandeel sociale woningbouw in binnenstedelijk
gebied. Over de toekenning van het BLS-budget voor de periode 2005–2009
wil ik begin 2004 met de regio's afspraken maken.Relatie tussen het woonruimteverdelingsbeleid en de differentiatie
van wijkenDe heer Dittrich informeerde tijdens de APB naar de criteria, die voor
het Kabinet de inzet zouden zijn bij de besprekingen met de grote steden over
de woningtoewijzing. Hij gaf daarbij aan dat in de Kamer breed de opvatting
leeft dat dit geen criteria van etniciteit, al dan niet allochtoon en dergelijke
moeten zijn. In dit verband verwees hij ook naar de Woonruimtewet 1947, waarin
een inkomenseis stond vermeld.In lijn met de opmerking van de heer Dittrich is het Kabinet van mening
dat het huidige woonruimteverdelinginstrumentarium op basis van de Huisvestingswet
noch voor spreiding, noch voor het stellen van een limiet aan het percentage
niet-westerse allochtonen in gemeenten is bedoeld; het is bedoeld om bij een
(dreigende) schaarste op de woningmarkt woonruimte zo efficiënt mogelijk
toe te wijzen en te borgen dat kansarmen in aanmerking komen voor een passende
woning. Dit was ook de essentie van de Woonruimtewet 1947. De suggestie die
de heer Dittrich in dit verband wekt, nl. dat laatstgenoemde wet mogelijkheden
zou hebben geboden om te sturen op een bepaalde samenstelling van de bevolking
in een wijk en dat er op dit punt tussen de Woonruimtewet 1947 en de vigerende
Huisvestingswet verschil zou bestaan, is niet juist.Het Kabinet realiseert zich dat de concentratie van niet-westerse kansarme
allochtonen wel het gevolg kan zijn van in de praktijk gehanteerde systemen
van woonruimteverdeling. Daar waar sprake is van een doelmatige toewijzing
(naar huur – inkomen), eventueel nog versterkt door het hanteren van
bepaalde rangordecriteria kan dit bijdragen aan de concentratie van kansarmen
in wijken met een concentratie van goedkope woningen. Momenteel
analyseer ik mogelijke segregatiebevorderende aspecten in de woonruimteverdeling
en de invloed van gehanteerde regionale woonruimteverdelingsystemen op segregatie.
De uitkomsten van deze exercitie zullen moeten aangeven of, en zo ja welke,
bijstelling van de woonruimteverdelingssystematiek voor de hand ligt. Vermoedelijk
gaat het hier dan om onderdelen van het gemeentelijk beleid, gelet op de brede
beleidsruimte die gemeenten hebben om te bepalen van welke instrumentarium
uit de Huisvestingswet men gebruik wenst te maken en welke criteria men bij
de woningtoewijzing wenst te stellen. Zonodig ben ik echter uiteraard bereid,
indien de uitkomsten van de analyse daar aanleiding toe geven, – binnen
de kaders van de herijking – wijziging van de Huisvestingswet te overwegen
c.q. voorstellen te doen inzake de toepassing van de mogelijkheden die de
wet op dit punt biedt. Ik zal u over de uitkomsten van de analyse nader informeren,
waarbij ik tevens zal aangeven welke conclusies ik aan deze analyse verbind.Volledigheidshalve wijs ik u in dit verband ook op de beantwoording van
de kamervragen van het lid Nawijn (2 020 316 370), die u bij
brief van 15 oktober jl. is toegestuurd (Aanhangsel Handelingen II, Vergaderjaar
2003–2004, nr. 154).Differentiatie van wijken in relatie tot betaalbaarheidVooropgesteld zij dat ongeveer één miljoen huishoudens gebruik
maken van huursubsidie. De huurlasten van huurders met de laagste inkomens
worden op deze wijze gematigd, waardoor kwalitatief goede woningen voor deze
groep betaalbaar en dus bereikbaar worden. Huursubsidie levert daarmee een
belangrijke bijdrage aan de mogelijkheid om wijken te differentiëren.Op 29 oktober 2003 heeft uw Kamer een brief (Kamerstuk 27 926, nr. 14)
ontvangen met voorstellen voor het huurbeleid voor de langere termijn. Met
betrekking tot de voornemens voor het nieuwe huurbeleid is tijdens de APB
door de heer Bos gevraagd naar de gevolgen van deze voorstellen voor de doelstelling
om tot een «betere menging van bevolkingsgroepen» te komen. Hierbij
gelden de volgende opmerkingen.In de brief wordt geconstateerd dat het huurbeleid sinds lange tijd overwegend
wordt bepaald door belangen van de betaalbaarheid van het wonen voor de individuele
huurder. Er is in de woningmarkt een kunstmatig laag huurniveau ontstaan,
dat te weinig relatie kent met de kwaliteit van de woningvoorraad. Hogere
inkomens profiteren onbedoeld van lage huurprijzen. Deze groep huishoudens
ervaart daardoor weinig stimulans om door te stromen. Gevolg is dat goedkope
woningen, die zich uitstekend lenen voor de huisvesting van huishoudens met
lagere inkomens en starters, langdurig niet voor deze doelgroep beschikbaar
zijn.Met het nieuwe huurbeleid wil ik verhuurders meer ruimte geven om huren
stapsgewijs te verhogen, gerelateerd aan de kwaliteit van de woning en met
waarborgen voor de betaalbaarheid voor lagere inkomensgroepen. Bij de prijs-kwaliteitverhouding
gaat het niet alleen om de technische staat van een woning, maar ook om de
kwaliteit van de woonomgeving en de «gewildheid» van wijken bij
huurders. Alleen al om die reden verwacht ik niet dat de extra ruimte in het
huurbeleid in bijvoorbeeld de 56 wijken breed gebruikt kan worden om de huren
te verhogen. Verder wijs ik op de maatschappelijke verantwoordelijkheid (en
deels ook het welbegrepen eigenbelang) van verhuurders om bij het invullen
van het huurbeleid rekening te houden met doelstellingen als differentiatie
en leefbaarheid, maar nadrukkelijk ook betaalbaarheid. In de derde plaats
moet het nieuwe huurbeleid leiden tot meer investeringen, ook in wijken waar
een meer gedifferentieerd woningaanbod gewenst is, zodat op de langere termijn
ook in deze wijken het huurbeleid kan bijdragen aan het in beweging krijgen
van de woningmarkt en het kunnen huisvesten van de diverse categorieën
woningzoekenden.ResuméOm te komen tot een grotere differentiatie van wijken kan het Rijk op
basis van de verantwoordelijkheids-verdeling op het terrein van het wonen
worden aangesproken op het aanreiken aan lokale partijen van een adequaat
instrumentarium. Ik ben van mening dat in algemene zin het wettelijk kader
en de beschikbare instrumenten op dit moment afdoende zijn om deze opgave
aan te pakken en de gemeenten voldoende ruimte geven om te komen tot de lokaal
gewenste differentiatie.Ten behoeve van een meer evenwichtige bevolkingssamenstelling zullen het
Grotestedenbeleid en de stedelijke vernieuwing krachtig worden voortgezet.
Samen met de herstructurering vormt het ophogen van de woningbouwproductie
de kern van de aanpak van het woonbeleid om tot meer differentiatie van wijken
te komen. Op deze wijze treedt kwaliteitsverbetering in de woningvoorraad
op en zal het aantal eenzijdige wijken afnemen. Ik zal bezien of bij de vaststelling
van de BLS-bijdragen voor de periode 2005–2009 van een andere differentiatie
moet worden uitgegaan dan tot nu toe, inclusief een mogelijke verhoging van
het aandeel sociale woningbouw in binnenstedelijk gebied. Over de toekenning
van het BLS-budget voor de periode 2005–2009 wil ik begin 2004 met de
regio's afspraken maken.Het huidige woonruimteverdelinginstrumentarium op basis van de Huisvestingswet
is noch voor spreiding, noch voor het stellen van een limiet aan het percentage
niet-westerse allochtonen in gemeenten bedoeld, maar dient om bij een (dreigende)
schaarste op de woningmarkt woonruimte zo efficiënt mogelijk toe te wijzen
en te borgen dat kansarmen in aanmerking komen voor een passende woning. In
de praktijk gehanteerde woonruimteverdelingssystemen kunnen wel segregatiebevorderend
werken. De invloed van woonruimteverdeling op segregatie wordt momenteel onderzocht.
Zodra deze analyse is afgerond zal ik zonodig verdere voorstellen op dit terrein
formuleren. Zover ik nu al kan overzien zullen deze – binnen de kaders
van de vigerende wet – bestaan uit het doen van aanbevelingen richting
gemeenten over de inrichting van hun woonruimteverdelingsysteem. Eventueel,
ofschoon ik dat momenteel niet voorzie, zal ik binnen de kaders van de herijking
komen met voorstellen tot aanpassing van de Huisvestingswet.Bij mijn voornemens met betrekking tot het nieuwe huurbeleid stel ik voorop
dat het generieke beleid op dit terrein de doorstroming uit de goedkope woningen
zal bevorderen, waardoor de keuzemogelijkheden voor lage inkomensgroepen en
starters zullen worden vergroot. Tevens heb ik in mijn eerdergenoemde brief
van 29 oktober 2003 benadrukt, dat ik tegelijkertijd de betaalbaarheid
zal waarborgen. Daar waar het risico bestaat van een toename van de eenzijdigheid
van wijken als gevolg van de toepassing van de generieke beleidslijn geldt –
evenals bij de woonruimteverdeling – dat het primair aan lokale partijen
is om te bezien of en in hoeverre het noodzakelijk is differentiatie aan te
brengen in de toepassing van de geboden instrumenten.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-XI-20.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl