Wet individuele huursubsidie; wijziging in verband met kindertoeslag; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24079, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-04-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24079 nr. 5

03-04-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Informatievoorziening3. Budgettaire consequentiesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24079Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 079Wijziging van de Wet individuele huursubsidie (opname van een tegemoetkoming
voor huishoudens die de effecten van maatregelen in de kinderbijslag ondervinden)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 april 1995 1. AlgemeenAlvorens in te gaan op de vragen die door de leden van de verschillende
fracties in de Tweede Kamer zijn gesteld inzake het onderhavige wetsvoorstel,
wenst de ondergetekende de achtergrond te schetsen van de keuze van de regering
om een tegemoetkoming voor gezinnen met kinderen, die de gevolgen ondervinden
van de maatregelen in de kinderbijslag, via de Wet individuele huursubsidie
(Wet IHS) te regelen.Voorts zal de ondergetekende op deze plaats in zijn algemeenheid een reactie
geven op de door de Tweede Kamer-fracties geuite kritiek en daarbij ingaan
op alternatieven.Veel van de vragen die de verschillende fracties hebben gesteld, waaronder
alle vragen van de leden van de VVD-fractie, zullen in deze algemene inleiding
worden beantwoord. Bij de beantwoording van de overige vragen is zoveel mogelijk
de volgorde van het verslag aangehouden.De ondergetekende maakt op uit het verslag, dat de verschillende fracties
de centrale gedachte ondersteunen om de gevolgen van de maatregelen in de
kinderbijslag, welke huishoudens met kinderen vanaf 1 januari 1995 in meer
of mindere mate ervaren, voor de laagste inkomenscategorieën, de financieel
kwetsbare groepen, te verzachten.Uit het verslag van de Tweede Kamer spreekt echter forse kritiek op de
onderhavige maatregel in de IHS. Zo spraken de leden van de CDA-fractie over
«het inbrengen van een oneigenlijk element» in de IHS-regeling
en vroegen de leden van de fractie van de RPF zich af of de IHS wel het juiste
«voertuig» is. Ook de leden van de D66-fractie zetten vraagtekens
bij het gekozen instrument. De leden van de fractie van de VVD vroegen zich
af of het wetsvoorstel wel aan zijn doel beantwoordt.Voorts gaven zowel de leden van de fractie van Groen Links als die van
de fractie van de SGP aan al eerder, bij de behandeling van de wijziging van
de Algemene Kinderbijslagwet (AKW)1 in het najaar
van 1994, hun twijfels te hebben geuit bij de effectiviteit van de voorgestelde
compensatie in de IHS.Tot slot zeiden ook de leden van de GPV-fractie met de nodige reserve
kennis te hebben genomen van het onderhavige wetsvoorstel.Kortom, de kritiek spitst zich toe op de vraag over de doelmatigheid van
de voorgestelde maatregel in de Wet IHS. Het bereik van de doelgroep zou hiermee
naar de mening van de verschillende fracties niet groot genoeg zijn.Alles overwegende blijft de regering van mening dat de voorgestelde kindertoeslag
in de IHS op dit moment de beste oplossing betekent. Immers, er bestaat via
de IHS de mogelijkheid om financieel kwetsbare huishoudens met kinderen te
ondersteunen, waartegen de considerans van de Wet IHS zich naar de mening
van de ondergetekende niet verzet. De regering heeft van deze mogelijkheid,
conform het gestelde in het Regeerakkoord, gebruik willen maken om de betreffende
huishoudens financieel tegemoet te komen. Daarbij komt, zoals de ondergetekende
hierna verder zal aangeven, dat op de korte termijn geen betere alternatieven
voorhanden zijn.Aangezien het belang groot is dat de betreffende huishoudens ondersteund
worden – een belang dat ook door de fracties wordt onderstreept –
verzoekt de regering de Tweede Kamer dringend om met dit voorstel in te stemmen.
De regering realiseert zich hierbij dat het bereik van 50 à 60% van
de «kwetsbare groepen», door middel van de IHS niet vergroot kan
worden en dat met de voorgestelde maatregel niet is te voorkomen dat er soms
sprake zal zijn van overcompensatie van de betreffende huishoudens en zich
dus een «mismatch» voordoet.De leden van de fractie van de VVD en ook de leden van de D66-fractie
verwezen in het verslag naar alternatieven. Reële alternatieven om buiten
de IHS invulling te geven aan een tegemoetkoming voor de maatregelen in de
kinderbijslag acht de regering op de korte termijn echter niet aanwezig. Hieronder
geeft de ondergetekende een uiteenzetting van onderzochte mogelijkheden, alsmede
per alternatief de overwegingen die hebben geleid om niet voor het desbetreffende
alternatief te kiezen.Door de koppeling aan de inkomensafhankelijke IHS-regeling is de kindertoeslag
overeenkomstig de bedoeling inkomensafhankelijk. Als eerste alternatief zou
daarom het (gedeeltelijk) inkomensafhankelijk maken van de kinderbijslag voor
de hand liggen. Dit alternatief sluit aan bij het gegeven dat de kindertoeslag
een tegemoetkoming is aan huishoudens die de effecten van de maatregelen in
de kinderbijslag ondervinden. Het voordeel hierbij zou zijn dat de doelgroep
vrijwel volledig zou worden bereikt en dat er niet of nauwelijks huishoudens
zullen zijn die onbedoeld een tegemoetkoming ontvangen.In 1991 is evenwel een principiële discussie met de Tweede Kamer
gevoerd over de struktuur van de kinderbijslag.1
Daarbij zijn de uitgangspunten opnieuw vastgesteld en is inkomensafhankelijkheid
afgewezen. Het alternatief van een inkomensafhankelijke kinderbijslag vergt
heropening van deze principiële discussie.Een praktische complicatie bij de uitvoering is thans dat alleen de vrouw
de kinderbijslag kan aanvragen. Dit alternatief eist dat de Sociale Verzekeringsbank
(SVB) niet alleen het belastbaar inkomen van de vrouw vraagt én controleert,
maar ook dat van de eventuele partner. Dit maakt dat de uitvoeringskosten
van dit alternatief aanzienlijk zullen zijn.Als tweede alternatief is onderzocht een zelfstandige regeling, uit te
voeren door een aparte organisatie. Een aparte organisatie om vereenzelviging
met de SVB te vermijden. Het ligt evenwel in de rede dat een aparte organisatie
met soortgelijke problemen zal worden geconfronteerd als de SVB. Wat betreft
het bereik en het onbedoeld gebruik is dit alternatief gelijk aan de eerste. Een derde alternatief is die van een tegemoetkoming in de fiscale sfeer,
welk alternatief de leden van de fractie van de VVD in het verslag noemden.Een mogelijkheid is het invoeren van een kinderaftrek. Het afhankelijk
stellen van die aftrek van het inkomen van de belastingplichtige en zijn of
haar eventuele partner én van het aantal en (overeenkomstig de kinderbijslag)
de leeftijd van de kinderen zou leiden tot een complexe regeling met navenant
hoge uitvoeringskosten. Daarbij komt dat burgers met een laag inkomen (m.a.w.
de doelgroep) voor wie loonheffing tevens eindheffing is, worden geconfronteerd
met de administratieve rompslomp van een verplichte aanslag in de inkomstenbelasting.
Verder is van belang dat huishoudens met een bijstands-inkomen niet via het
fiscale traject worden bereikt, omdat voor deze groep de voorheffing tevens
eindheffing is. Zouden daadwerkelijk het aantal en de leeftijd van de kinderen
bepalend kunnen zijn voor de aftrek, dan zou ook deze derde optie wat het
bereik en het onbedoeld gebruik betreft gelijk zijn aan het eerste en het
tweede alternatief.Als vierde alternatief is aansluiting bij de bijzondere bijstand overwogen.
Voordeel van dit alternatief is dat de doelgroep van financieel kwetsbaren
voor naar ruwe schatting 70% wordt bereikt, een percentage dat hoger is dan
de 50 à 60% van de kindertoeslag in de IHS. Voorts is een voordeel
dat de groep die een toeslag via de bijzondere bijstand zou ontvangen niet
of nauwelijks huishoudens omvat die niet tot de doelgroep van financieel kwetsbare
huishoudens behoren. Bij de IHS maakt de groep van ontvangers van een toeslag
die niet tot deze doelgroep behoort circa 45% van de ontvangers van de toeslag
uit. Dit alternatief kent echter ook nadelen. Een van de belangrijkste daarvan
is dat decentrale uitvoering door gemeenten inhoudt dat de toeslag niet steeds
valt af te dwingen: het is geen recht. Verder zet deze optie de deur open
naar een zelfstandig inkomensbeleid van gemeenten. Dat is strijdig met het
staande beleid, al staat daar tegenover dat gemeenten maatwerk kunnen leveren,
hetgeen met de kindertoeslag IHS niet tot de mogelijkheden behoort. Voorts
is een nadeel van deze optie dat de bijzondere bijstand als categoraal inkomenspolitiek
instrument wordt gebruikt. Dat is nooit de opzet geweest.Het bereik van de bijzondere bijstand, geschat op 70%, hangt af van de
mate waarin de niet direct bereikte doelgroep zich zal melden. Dit zijn de
werkenden en uitkeringsontvangers met een loongerelateerde uitkering (TW,
WW, WAO) met een inkomen op of vlak boven het minimum. Deze groepen zouden
zich apart tot de gemeentelijke sociale dienst moeten kunnen wenden, hetgeen
een taakverzwaring zou inhouden voor deze instantie. Daarnaast betekent gelijkschakeling
met de bijstand het toepassen van de in de bijstand voorgeschreven vermogenstoets.
In feite houdt dit alternatief een afzonderlijke bijstandsnorm in voor echtparen
met kinderen.Tot slot is als vijfde alternatief het nemen van een generieke maatregel
overwogen. Dat houdt in het betrekken van een tegemoetkoming voor de maatregelen
in de kinderbijslag bij het algemene inkomensbeeld voor 1996 (en volgende
jaren). Dit is mogelijk door middel van een fiscale maatregel dan wel door
het in mindering brengen van de 80 miljoen gulden op de maatregelen die in
de AKW zijn genomen en dit bedrag te gebruiken voor een generieke verhoging
van alle uit te keren bedragen in de kinderbijslag. Het nadeel hierbij is
dat het gaat om niet specifieke maatregelen. De toeslag van f 300,- per
huishouden zal bij dit alternatief teruglopen tot circa f 40,- per kind.
Om deze reden is dit alternatief niet wenselijk. De leden van de fracties van het CDA, de RPF en de SGP informeerden of
de regering een aanvullende maatregel buiten de IHS om overweegt om de niet
bereikte groep van financieel kwetsbare huishoudens, de eigenaar-bewoners
en de huurders die geen IHS ontvangen, tegemoet te komen.De ondergetekende merkt hierbij op dat een aparte maatregel voor eigenaar-bewoners
en huurders die geen aanspraak kunnen maken op de IHS, niet wordt overwogen.
De regering heeft, zoals al eerder opgemerkt, bewust gekozen de beschikbare
middelen in te zetten voor de kindertoeslag in de IHS, omdat deze regeling
de mogelijkheid biedt om de financieel kwetsbare huishoudens tegemoet te komen.
De consequentie dat daardoor de doelgroep in zijn totaliteit niet wordt bereikt,
is inherent aan deze keuze.Uitzondering zijn de 7 000 à 8 000 huishoudens met kinderen
die een woonkostentoeslag ontvangen op grond van de bijzondere bijstand, gerelateerd
aan de IHS. Voor uitleg over de doorwerking van de voorgenomen maatregel van
de kindertoeslag naar de bijzondere bijstand verwijst de ondergetekende naar
hetgeen hieromtrent is vermeld in de budgettaire paragraaf aan het eind van
deze nota.Voor de doorwerking van de voorgenomen maatregel in de IHS in de hoogte
van de woonkostentoeslag voor deze huishoudens wordt een deel van het beschikbare
budget, 2,5 miljoen gulden per jaar, overgeheveld naar de begroting van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid.De leden van de fractie van het CDA vroegen om een overzicht van de mate
waarin de voorgestelde kindertoeslag in de IHS de bezuinigingen in het kader
van de AKW daadwerkelijk compenseert, uitgesplitst naar inkomenscategorieën
en huishoudensgrootte.Het aantal huishoudens dat voor een kindertoeslag in de IHS in aanmerking
zal kunnen komen is, onder meer op grond van het WBO'89, geschat op 250 000.
Van deze huishoudens die een kindertoeslag zullen ontvangen, behoort naar
schatting circa 45% niet tot de doelgroep van financieel kwetsbaren. De groep
van financieel kwetsbaren als geheel omvat 250 000 à 275 000
huishoudens.De bijgevolg circa 55% van de IHS ontvangende huishoudens voor wie een
kindertoeslag in principe bedoeld is, vertegenwoordigt 50 à 60% van
de financieel kwetsbare huishoudens met kinderen.Niet aangegeven kan worden hoe de effecten van de maatregelen in de kinderbijslag
doorwerken bij verschillende huishoudensgroottes, aangezien het effect van
de maatregelen in de kinderbijslag voor een huishouden met een, twee, drie,
vier, of meer kinderen niet een vast gegeven is. De mate van het niet verhogen
van de kinderbijslag hangt te zeer samen met de leeftijd van ieder kind en
het moment waarop een kind in een andere leeftijdsklasse valt.De leden van de CDA-fractie wilden graag vernemen met welk percentage
de maximale huurgrens en de kwaliteitskortingsgrenzen in de Wet IHS per 1
juli 1995 zullen worden verhoogd.De ondergetekende verwijst in dit verband naar het andere wetsvoorstel
dat momenteel bij de Tweede Kamer in behandeling is inzake de IHS1 . In het desbetreffende wetsvoorstel worden de wijzigingen
van de Wet IHS voor het subsidietijdvak 1995–1996 aan de orde gesteld,
waaronder het huurstijgingspercentage van de normhuren en de maximum huurgrenzen.De leden van de fractie van D66 refereren in het verslag aan het feit
dat zij bij het sluiten van het Regeerakkoord hebben ingestemd met het besteden van 200 miljoen gulden aan de koopkrachtondersteuning van
financieel kwetsbare groepen.De ondergetekende merkt naar aanleiding daarvan op dat weliswaar 200 miljoen
gulden in 1995 is uitgetrokken voor de ondersteuning van financieel kwetsbare
groepen, maar dat niet meer dan 66,5 miljoen gulden is gereserveerd voor de
begroting 1995 van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Namelijk 24 miljoen gulden voor de voorgenomen verlenging van de normhuurcompensatie
van 2% voor de minima1 en 42,5 miljoen gulden
voor de kindertoeslag (45 miljoen minus 2,5 miljoen die wordt overgeboekt
naar de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid). Het resterende bedrag
dat bestemd is voor de ondersteuning van financieel kwetsbare groepen hangt
vooral samen met het vervallen van de eigen bijdrage kunst- en hulpmiddelen
en de extra verhoging van de kinderbijslag voor het eerste kind.De leden van de fractie van D66 vroegen of het beoogde doel tegemoetkoming
voor de maatregelen in de kinderbijslag – met de thans voorgestelde
kindertoeslag in de IHS wel is gediend. Deze leden wezen daarbij op de «grofheid»
van de maatregel, waarbij is gekozen voor een uniform bedrag van f 300, –
voor elk huishouden met kinderen jonger dan 18 jaar. Met name vroegen deze
leden waarom bewust is afgezien van een differentiatie naar het aantal kinderen
en evenmin rekening is gehouden met de leeftijd van de kinderen.Ook de leden van de fracties van Groen Links, de RPF en de GPV vroegen
de regering om uitleg op dit punt. Naar hun mening zullen de bezuinigingen
op de kinderbijslag extra doorwerken voor financieel kwetsbare huishoudens
die relatief veel kinderen hebben, derhalve een grotere woning nodig hebben
en dus naar verhouding hogere woonlasten.De ondergetekende merkt op dat differentiatie om tweëerlei redenen
wordt afgewezen.Ten eerste omdat het niet strookt met de wens om tot een eenvoudige uitvoering
van de Wet IHS te komen. Dit belang is zeker niet in de laatste plaats door
de Tweede Kamer aan de orde gesteld. Ten tweede betekent differentiatie controle-
en uitvoeringstechnisch een aanmerkelijke verzwaring. Daarbij komt dat differentiatie
sowieso voor het komende subsidietijdvak dat op 1 juli 1995 ingaat niet meer
haalbaar is, gelet op de noodzakelijke systeemwijzigingen.De leden van de D66-fractie wilden weten of van de «kindertabelgedachte»
niet een aanzuigende werking zal uitgaan voor de IHS in het algemeen. Tevens
achtten de leden van de D66-fractie de doelstelling van vereenvoudiging van
de IHS-regelgeving niet gediend met de toevoeging van een nieuwe tabel.De ondergetekende beaamt dat waar thans een latente vraag aanwezig is,
het gaat daarbij vooral om mensen die wel IHS-gerechtigd zijn, maar die om
bepaalde redenen vinden dat zij geen IHS nodig hebben, de kans groter wordt
dat huishoudens met kinderen een beroep op de IHS zullen gaan doen.Dat de kindertoeslag de doorstroming zou tegenwerken of strijdig zou zijn
met de doelstelling van de beperking van de IHS-uitgaven, acht de ondergetekende
echter niet aan de orde, gelet op het relatief geringe bedrag extra van f 25,-
per maand.Wat betreft de vereenvoudigingsdoelstelling verwijst de ondergetekende
naar hetgeen eerder in deze nota is opgemerkt omtrent de keuze voor een uniform
bedrag voor ieder huishouden dat voor de toeslag in aanmerking zal komen.
De ondergetekende acht de compenserende maatregel in de IHS goed
te verdedigen, indien hieraan op de eenduidige wijze, zoals thans voorgesteld,
vorm zal worden gegeven.De leden van de fractie van D66 verwezen ernaar dat voorzien is dat het
wetsvoorstel in werking treedt met ingang van 1 juli 1995. Deze leden refereren
aan het feit dat een inhaaloperatie voor de eerste helft van 1995 via de IHS
door deze fractie onwenselijk werd gezien en dat bij de behandeling van de
wijziging in de AKW is besloten de helft van de voor 1995 beschikbare 80 miljoen
gulden «uit te smeren» over alle kinderbijslaggerechtigden.De ondergetekende wijst hierbij op het feit dat het amendement op het
wijzigingsvoorstel inzake de kinderbijslag van de leden van Zijl c.s.1 , ten tijde van de behandeling van het desbetreffende
wetsvoorstel in de Tweede Kamer op 25 november 1994, heeft geleid tot een
overheveling naar de kinderbijslag van een bedrag van 35 miljoen gulden, afkomstig
uit de 80 miljoen gulden welke in eerste instantie was gereserveerd voor de
kindertoeslag in de IHS. Deze middelen zijn aangewend ten behoeve van extra
verhoging van de kinderbijslag voor het eerste kind in 1995.De leden van de fractie van Groen Links vroegen zich af hoe groot de kans
is dat bij vereenvoudiging van de IHS het naar hun zeggen «wezensvreemde
element» van de kindertoeslag weer uit de regeling gehaald wordt. Deze
leden vroegen voorts om verduidelijking van de volgende zin in de memorie
van toelichting: «In het licht van de individuele huursubsidie dat in
eerste instantie een volkshuisvestingsinstrument is, wordt beoogd de te verwachten
inkomenseffecten met de voorgestelde kindertoeslag te verzachten».De ondergetekende heeft reeds eerder in deze nota te kennen gegeven dat
de nu gekozen oplossing voor de uniforme kindertoeslag de toets der kritiek
kan doorstaan. Dit laat het onderzoek naar eventuele vereenvoudiging onverlet.
Bij dit onderzoek worden alle elementen van de Wet IHS betrokken, inclusief
de kindertoeslag.De bovengenoemde zin uit de memorie van toelichting refereert aan de eveneens
al eerder genoemde keuze voor grofmazigheid van de maatregel, welke voortvloeit
uit de wens een zo eenvoudig mogelijke invulling te geven aan de compenserende
toeslag via het volkshuisvestingsinstrument IHS.De leden van de Groen Links-fractie vroegen de regering aan te geven met
welke bedragen de kinderbijslag is verlaagd voor een gezin met 1, 2, 3 en
4 kinderen en in bedragen per maand, zodat inzicht kan worden verkregen in
hoeverre de kindertoeslag van f 25,- per maand een compensatie betekent.
Ook de leden van de fractie van de GPV vroegen hoe de jaarlijkse compensatie
in de IHS zich verhoudt met de inkomensachteruitgang waarmee de gezinnen met
2, 3, of 4 kinderen onder de 18 jaar worden geconfronteerd.Een dergelijk overzicht is, zoals al eerder vermeld, gezien het karakter
van de maatregelen in de kinderbijslag niet eenduidig te geven. De gevolgen
van de systeemveranderingen in de kinderbijslag zijn als gevolg van het overgangsrecht
volledig afhankelijk van aantal en leeftijd van de kinderen. Daarentegen ondervinden
alle huishoudens de gevolgen van het achterwege blijven van de indexering
in 1995 (bevriezing).Voor een zogenaamd standaard huishouden met twee kinderen houdt deze bevriezing
van de kinderbijslag in dat het bedrag aan kinderbijslag constant blijft in
plaats van met circa f 100,- te stijgen, hetgeen bij toepassing van de
indexering het geval zou zijn geweest. De kindertoeslag in de IHS voorziet
in 1995 in een toeslag van f 150,- (de helft van f 300,- in het gehele tijdvak 1995–1996), zodat, nog afgezien van de extra
verhoging van de kinderbijslag voor het eerste kind, gemiddeld gesproken huishoudens
met drie kinderen worden gecompenseerd voor de gevolgen van de bevriezing;
huishoudens met één of twee kinderen worden overgecompenseerd,
die met vier of meer kinderen worden ondergecompenseerd. Voor nadere informatie
over de inkomensgevolgen van de maatregelen in de kinderbijslag verwijst de
ondergetekende naar de desbetreffende kamerstukken (23 957).De leden van de fractie van Groen Links vroegen welke besparing wordt
voorzien doordat voor de kindertoeslag in de IHS een subsidiejaar wordt gehanteerd,
terwijl de kinderbijslag een driemaandelijkse periode kent. Voorts vroegen
deze leden in verband met de beoogde inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel per 1 juli 1995, naar de overbrugging van de periode van 1 januari
1995 tot die inwerkingtredingsdatum.De ondergetekende wijst erop dat de overbruggingsperiode van een half
jaar geen budgettaire opbrengst levert, aangezien van de ten behoeve van de
kindertoeslag in de IHS gereserveerde 80 miljoen gulden in 1995, 35 miljoen
is aangewend voor extra verhoging van de kinderbijslag voor het eerste kind
in 1995. Huishoudens met een eerste kind profiteren, net als alle andere huishoudens
met kinderen van de extra verhoging van de kinderbijslag voor het eerste kind,
ongeacht of deze huishoudens IHS ontvangen en ongeacht het feit of het een
eerste kind betreft dat geboren is in de eerste helft van 1995 of niet.Overigens wijst de ondergetekende er op dat reeds bij de behandeling van
het wetsvoorstel inzake de AKW aan de orde is geweest dat de onderhavige compensatiemaatregel
niet eerder dan per 1 juli 1995 kan worden ingevoerd1; er is derhalve geen sprake van dat het thans gepresenteerde voorstel
van wet eerder in werking had kunnen treden.De leden van de fractie van de Groen Links vroegen of zij het goed begrepen
hebben dat de f 300,- kindertoeslag niet meetelt voor de beoordeling
van het gezinsinkomen in het kader van de passendheidstoets. Voorts vroegen
deze leden wat dit in de praktijk betekent voor een gezin dat om redenen van
bijvoorbeeld vijf kinderen een woning wil betrekken die qua grootte passend
is, maar waarvoor de gemeente zou moeten fiatteren.De ondergetekende wijst erop dat de betreffende passage in de memorie
van toelichting waarnaar de leden van de fractie van Groen Links verwezen
niet gaat over de vraag of de toeslag bij de beoordeling van het gezinsinkomen wordt betrokken, maar bij de hoogte van het subsidiebedrag.De gemeente dient de subsidie-aanvraag van een huurder te fiatteren indien
de subsidiebijdrage voor die huurder meer dan f 300,- zou bedragen. In
de memorie van toelichting is aangegeven dat voor de vraag of die grens wordt
overschreden, de kindertoeslag niet betrokken dient te worden. Zou dit wel
het geval zijn, dan zou de gemeente in een eerder stadium, namelijk reeds
bij een reëel subsidiebedrag van f 275,- (exclusief de toeslag dus),
een fiat op de passendheid van de woning moeten geven.Door de toeslag buiten de passendheidtoets te laten, heeft de toeslag
geen gevolgen voor het fiatteringsbeleid, ook niet in het door deze leden
genoemde voorbeeld.De leden van de fractie van Groen Links vroegen in hoeverre met de voorliggende
compensatie sprake is van een «armoedeval». Hierbij wezen deze
leden op de omstandigheid dat in het kader van het gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid
de individuele huursubsidie moet worden meegeteld bij het beoordelen van de
draagkracht en de kinderbijslag niet. De ondergetekende, die geen bemoeienis heeft met het gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid,
is van mening dat de kindertoeslag die resulteert in een verhoging van de
IHS met f 300,- op jaarbasis, niet de enkele oorzaak kan zijn van een
armoedeval. Weliswaar kan de verhoging van de draagkracht met f 25,-
per maand leiden tot een verhoging van de afloscapaciteit, maar dit naar verhouding
geringe bedrag zal naar de mening van de ondergetekende niet een zodanig effect
hebben dat de schuldenaar als direct gevolg hiervan een armoedeval ondervindt.
Mocht niettemin een dergelijk gevaar in een individueel geval onverhoopt dreigen,
dan spreekt de ondergetekende de hoop uit dat gemeenten in hun kwijtscheldingsbeleid
met veranderde regelgeving als de onderhavige rekening zullen houden.De leden van de RPF-fractie vroegen de regering nader aan te geven waarom
eerst thans compensatiemaatregelen worden gepresenteerd terwijl het AKW-pakket
reeds eind vorig jaar door de Tweede Kamer is besproken. De ondergetekende neemt deze uitnodiging gaarne aan om het proces van
totstandkoming van het onderhavige voorstel van wet in het kort aan te geven.
De in het Regeerakkoord aangekondigde maatregel van compensatie in de Wet
IHS vergde nadere studie over de exacte vormgeving. Daarbij moest aandacht
worden geschonken aan uitvoeringsaspecten van de maatregelen, zoals aanpassing
van het aanvraagformulier, het geautomatiseerde systeem en het voorlichtingsmateriaal.
Het wetsvoorstel kon daarom eerst in november 1994 in de Ministerraad besproken
worden. Vervolgens is het voorstel van wet voorgelegd aan de Raad voor de
Volkshuisvesting en de Raad van State.De leden van de fractie van de RPF nodigden de regering uit exact aan
te geven hoe groot de groep van eigenaar-bewoners is, die behoren tot de financieel
kwetsbare huishoudens.De groep van financieel kwetsbaren omvat mede eigenaar-bewoners en huurders
die geen IHS ontvangen. Ieder van deze twee categorieën maakt op basis
van gegevens uit het WBO'89 ongeveer 20% uit van de financieel kwetsbare huishoudens
in totaal. Geschat wordt dat van deze huishoudens, die niet voor IHS en derhalve
evenmin voor de kindertoeslag in aanmerking komen, circa 7 000 à
8 000 huishoudens een woonkostentoeslag via de gemeentelijke sociale
dienst ontvangen.De leden van de RPF-fractie vroegen wat in de beoogde regeling wordt verstaan
onder het begrip duurzame samenwoning.De ondergetekende wijst er op, dat dit begrip niet in de «beoogde
regeling» geïntroduceerd wordt, maar dat dit reeds sedert de totstandkoming
van de Wet IHS in 1986 in de wet is omschreven. De wet gaat uit van duurzame
samenwoning indien de huurder met één of meer anderen een woning
bewoont en in die woning gedurende tenminste een jaar een gemeenschappelijke
huishouding voert.Indien de huurder en die ander(en) reeds vóór de gezamenlijke
bewoning als woningzoekenden ingeschreven stonden bij een gemeente of toegelaten
instelling voor een gemeenschappelijk te bewonen woning, wordt die tijd hierbij
opgeteld.De leden van de GPV-fractie vroegen of met het genoemde percentage van
10 à 15% van de kinderbijslaggerechtigde huishoudens dat in aanmerking
komt voor de kindertoeslag in de IHS, de betekenis van het onderhavige wetsvoorstel
niet is teruggebracht tot iets meer dan een slag in de lucht.
Deze leden vroegen of de garantie kan worden gegeven dat de gegevens uit het
WBO'89 voldoende adequaat en nauwkeurig zijn.Het aangeven van marges bij de aantallen potentiële ontvangers van
een kindertoeslag is ingegeven door de overweging dat de schatting van het
aantal kindertoeslaggerechtigden met onzekerheid is omgeven. Die onzekerheid
heeft diverse oorzaken.Ten eerste is de schatting ontleend aan cijfers van het WBO'89. Deze cijfers
zijn tamelijk gedateerd, maar – zoals reeds in de memorie van toelichting
is aangegeven – recenter cijfers op detailniveau zijn niet voorhanden.Ten tweede komen de onderscheiden categorieën niet volledig overeen.
Het criterium voor de tegemoetkoming in de IHS is het voorkomen in het huishouden
van een kind jonger dan 18 jaar. Daarentegen is het relevante onderscheid
ten aanzien van de maatregelen in de kinderbijslag of het huishouden al of
niet kinderbijslag ontving. Daarbij geldt dat in (het WBO van) 1989 de kinderbijslag
voor kinderen die ouder dan 18 jaar waren nog bestond. Verder bestaat voor
werkende kinderen jonger dan 18 jaar geen recht op kinderbijslag.Ten derde komen de te hanteren inkomensbegrippen niet overeen. Voor het
bepalen van inkomenseffecten wordt gewoonlijk gehanteerd óf het besteedbaar
inkomen dat gebruikelijk is voor het aanduiden van koopkrachteffecten óf
het netto inkomen. Het hanteren van de IHS brengt evenwel met zich mee dat
het belastbaar inkomen als maatstaf voor draagkracht moet worden gehanteerd
en dat brengt verschillen met zich mee en daarmee onzekerheid ten aanzien
van de schatting.Het aangegeven bereik van de doelgroep van 50 à 60% is derhalve
een zo goed mogelijke schatting.De leden van de GPV-fractie vroegen ten slotte waarom de medeverantwoordelijkheid
van de Staatssecretaris van Sociale Zaken voor de in het onderhavige wetsvoorstel
geregelde kindertoeslag, niet tot uitdrukking is gebracht in de ondertekening.De regeling van een kindertoeslag in de IHS is per definitie regeringsbeleid.
De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
is als verantwoordelijke bewindsman in het kader van de volkshuisvesting,
degene die een wetsvoorstel tot wijziging van de Wet IHS ondertekent. Dit
is conform aanwijzing nr. 201 van de «Aanwijzingen voor de regelgeving». 2. InformatievoorzieningDe leden van de RPF-fractie vroegen, in het kader van het handhaven van
de onderhavige maatregel, hoe controle mogelijk is op het al dan niet uitwonend
zijn van een kind.De ondergetekende wijst op de subsidievoorwaarde van inschrijving in de
gemeentelijke basisadministratie die sinds 1 juli 1994 in de Wet IHS is opgenomen.
De gemeente, medeverantwoordelijk voor uitvoering van de Wet IHS, is gehouden
om op het aanvraagformulier aan te geven of het aantal mensen dat op het formulier
is vermeld, overeenstemt met het aantal ingeschreven personen in de basisadministratie.
De gemeente kan aan de hand van die basisadministratie eveneens de leeftijd
van de kinderen controleren die op het betreffende adres zijn ingeschreven.De leden van de GPV-fractie vroegen naar het belang van de vraag op het
aanvraagformulier IHS naar het aantal kinderen onder de 18 jaar. De ondergetekende geeft toe dat volstaan had kunnen worden met de vraag
naar het inwonen van één kind onder de 18 jaar; indien zich
die enkele omstandigheid voordoet, bestaat immers reeds recht op de kindertoeslag.
Op het aanvraagformulier staat evenwel sedert jaren de vraag naar het aantal
kinderen onder de 16 jaar. Dit, in verband met nadere gegevens die ten aanzien
van deze kinderen vermeld moeten worden (o.a. het Sofi-nummer) . Deze vraag
is in het kader van de kindertoeslag in de IHS gewijzigd in het aantal kinderen
onder de 18 jaar. 3. Budgettaire consequentiesDe leden van de CDA-fractie vroegen met welke onzekerheidsmarges aangaande
de budgettaire consequenties rekening moet worden gehouden, gezien de bandbreedte
van 10 tot 15% kinderbijslaggerechtigden die in aanmerking komen voor de kindertoeslag
in de IHS.Zoals de ondergetekende in het algemene deel reeds heeft uiteengezet moet
bij het aantal IHS-ontvangende huishoudens, dat aanspraak zal kunnen maken
op de kindertoeslag, om diverse redenen worden uitgegaan van een schatting.
In de begroting van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
zijn bedragen gereserveerd voor de kindertoeslag in de IHS op basis van deze
schatting die naar beste weten is gemaakt.De leden van de D66-fractie vroegen naar de verhouding tussen het bedrag
van 200 miljoen gulden, dat is uitgetrokken voor koopkrachtondersteuning van
financieel kwetsbare groepen, en het bedrag van 365 miljoen, dat is uitgetrokken
voor de voorliggende compenserende maatregel.Er is ten behoeve van koopkrachtondersteunende maatregelen in het algemeen
voor financieel kwetsbare groepen 200 miljoen gulden uitgetrokken in 1995,
oplopend tot 400 miljoen in 1998. De 365 miljoen gulden betreft het totaal
bedrag dat specifiek bestemd is voor de kindertoeslag in de IHS over de periode
van 1 juli 1995 tot 1 juli 1999; hetgeen één jaar langer is
dan de beoogde kabinetsperiode.De leden van de fractie van Groen Links vroegen hoeveel van de door het
Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer uit
te geven middelen komen van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en welke uitvoeringslasten betaald worden uit de 2, 5 miljoen gulden die daarvoor
gereserveerd is. Tenslotte vroegen deze leden aan de regering aan te geven
waarom het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
2, 5 miljoen gulden aan het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
dient te betalen.De ondergetekende merkt naar aanleiding van de vragen van de leden de
fractie van van Groen Links op dat de gereserveerde 365 miljoen gulden niet
afkomstig is van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De middelen
zijn expliciet gereserveerd voor de begroting van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer.Voorts hebben de uitvoeringslasten die betaald dienen te worden uit de
2,5 miljoen gulden betrekking op extra exploitatielasten, waaronder het IHS-systeem,
en extra personele uitgaven.Wat betreft het op jaarbasis naar de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
overgehevelde bedrag van 2,5 miljoen gulden tot slot het volgende. Deze middelen
zijn bestemd voor de extra uitgaven in het kader van de woonkostentoeslag
in de bijzondere bijstand, als gevolg van de voorgenomen kindertoeslag in
de IHS. De IHS is een voorliggende voorziening ten aanzien van deze woonkostentoeslag.
Indien huishoudens met een relatief laag inkomen worden geconfronteerd
met hoge woonlasten, maar ingevolge de criteria in de Wet IHS niet voor huursubsidie
in aanmerking komen – er is bijvoorbeeld geen sprake van een overeenkomst
van huur en verhuur, de huurprijs ligt niet binnen de huurgrenzen, of het
inkomen valt niet onder de maximum inkomensgrens – kunnen zij een beroep
doen op de woonkostentoeslag in de bijzondere bijstand. De wijze waarop de
hoogte van de woonkostentoeslag wordt berekend is afgeleid van de berekening
van de IHS.Het wetsvoorstel inzake de kindertoeslag in de IHS zal derhalve doorwerken
naar de bijzondere bijstand in het kader van de te verstrekken woonkostentoeslag
voor huishoudens met kinderen.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel XNoot1Kamerstukken II, 1994/95, 23 957.XNoot1Kamerstukken II, 1990/91, 22 099.XNoot1Kamerstukken II, 1994/95, 24 091, nrs. 1–3.XNoot1Zie het voorstel tot verlenging van de normhuurcompensatie in het tijdvak
1995–1996; wetsvoorstel 24 091.XNoot1Kamerstukken II, 1994/95, 23 957, nr. 11.XNoot1Kamerstukken II, 1994/95, 23 957, nr. 6, blz. 16. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24079-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl