Wijziging van de Ontgrondingenwet en andere wetten; Eindverslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23568, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23568 nr. 8

10-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel3. Overige onderwerpenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23568Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 568Wijziging van de Ontgrondingenwet en andere wettennr. 8EINDVERSLAGVastgesteld 10 maart 1995De vaste Commissie voor Verkeer en Waterstaat1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt eindverslag uit te brengen van haar bevindingen. 1. AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA trokken na lezing van de memorie van
toelichting de voorlopige conclusie dat in het wetsvoorstel een goed evenwicht
is aangebracht tussen de verantwoordelijkheden van de verschillende overheden
op het punt van ontgrondingsbeleid. Zij onderschreven de stelling: «decentralisatie
geschiedt met mate en gaat niet verder dan voor het bereiken van de beoogde
doelstellingen nodig is». Daarbij past de kanttekening dat in hoge mate
wordt uitgegaan van succesvol overleg in de beleidscoördinatie tussen
rijk en provincies, respectievelijk van het niet actueel worden van de aanwijzingsbevoegdheid
van het rijk. De praktijk zal moeten uitwijzen in hoeverre dit uitgangspunt
gerechtvaardigd is. Ten principale onderschreven deze leden de gekozen verdeling
van verantwoordelijkheden.De leden van de CDA-fractie danken de regering voor de uitvoerige reactie
op de mede door hen gestelde vragen en opmerkingen. Zij zijn verwonderd, dat
het zo lang heeft moeten duren voordat de regering met de memorie van antwoord
is gekomen. Heeft de regering er geen belang bij het wetsvoorstel snel tot
wet te brengen? De bij de memorie van antwoord gevoegde nota van wijziging
beoordelen zij als een verdere verbetering van het wetsvoorstel. Zij gaan
er van uit, dat deel 3 van het Structuurschema oppervlaktedelfstoffen nu ook
snel zal verschijnen, zodat de inhoud kan worden betrokken bij de verdere
afhandeling van het wetsvoorstel. De memorie van antwoord en de nota van wijziging
geven nog aanleiding tot enkele vragen en opmerkingen.De leden van de VVD-fractie stellen vast, dat de totstandkoming van de
gewijzigde wet inmiddels al zestien jaar duurt, vergelijkbaar met de tijd
die het duurt om tot een ontgrondingsvergunning te komen. De leden van de fractie van D66 hebben met bijzondere belangstelling kennis
genomen van dit zo lang in voorbereiding zijnde wetsvoorstel. Er is namelijk
sprake van een toenemende spanning tussen de behoefte aan bouwgrondstoffen
en de mogelijkheid om daarin door middel van winning van oppervlaktedelfstoffen
in ons land in belangrijke mate te voorzien. Die spanning wordt enerzijds
veroorzaakt door de eindigheid van oppervlaktedelfstoffen in Nederland en
anderzijds door de maatschappelijke weerstand tegen ontgrondingen zonder aanvaardbare
nabestemming, vooral in eigen nabijheid. Wonen, werken, recreëren en
het behoud en ontwikkelen van natuurwaarden: vele belangen strijden om de
schaarse oppervlakte. Maar ook is in de praktijk al gebleken dat ontgrondingen
in combinatie met een goede herinrichting mogelijkheden bieden voor het scheppen
van nieuwe natuurwaarden, recreatiebestemmingen, winwaterbekkens en wonen-aan-water
locaties.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de memorie van antwoord en de bijbehorende omvangrijke nota van wijzigingen.
Zij zeggen de regering dank voor de reactie op de hunnerzijds gemaakte opmerkingen
en gestelde vragen. Op enkele punten wensen zij nog nader terug te komen. 2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstelDe leden van de fractie van de PvdA stellen vast dat het structuurschema
oppervlaktedelfstoffen de basis vormt voor de beleidscoördinatie. Conform
de Wet op de ruimtelijke ordening krijgt het structuurschema de status van
pkb. Desondanks bleef bij deze leden, na kennismaking van de memorie van toelichting
en van deel 1 van het structuurschema, onduidelijkheid bestaan over de precieze
status van het in het structuurschema vervatte. In artikel 7d van het wetsvoorstel
wordt gesproken van «hoofdlijnen en beginselen van het beleid inzake
de winning van vaste stoffen in Nederland door middel van ontgronding, alsmede
het beleid ter bevordering van de toepassing van zodanige vaste stoffen vervangende
materialen teneinde de winning van vaste stoffen te beperken». Hoe verhoudt
deze tekst zich tot het opnemen van taakstellingen per provincie, zoals in
deel 1 van het structuurschema gebeurt? En waarom worden taakstellingen voor
tien jaar vastgesteld, als taakstellingen voor toepassing van vervangende
materialen ontbreken? Krijgen de taakstellingen hiermee niet een veel grotere
betekenis dan strikt noodzakelijk (en wenselijk) is vanwege het wetsvoorstel?
Is de regering met ons van mening dat in het wetsvoorstel meer duidelijkheid
gegeven moet worden over hetgeen in het structuurschema moet worden vastgesteld?De leden van de SGP-fractie vragen wanneer concreet deel 3 van het Structuurschema
oppervlaktedelfstoffen aan de Kamer zal worden aangeboden.Met belangstelling hadden de leden van de PvdA-fractie kennis genomen
van de verwachting van de regering dat de maatschappelijke weerstand tegen
beoogde ontgrondingen zal afnemen daar waar combinaties gelegd kunnen worden
met andere op voorhand gewenste doeleinden, zoals natuurontwikkeling en recreatie.
De regering wijst er op dat die combinatie zich echter niet altijd voordoet.
Genoemde leden wezen bovendien op een andere omstandigheid. Gegeven het feit
dat met name beton- en metselzand gewonnen wordt in het rivierengebied, doet
zich de vraag voor in hoeverre de maatschappelijke weerstand tegen (binnendijkse)
ontgrondingen toeneemt als gevolg van de dreigende recente watersnood einde
1993 en begin 1995, waarbij het gevaar van «piping» met als gevolg
dijkverzwakking bepaald niet denkbeeldig was. Wat is de opvatting
van de regering in dezen? Kan de regering daarover informatie verstrekken?De leden van de SGP-fractie vinden dat de decentrale besluitvorming als
uitgangspunt moet blijven gelden. In dit verband vragen zij een oordeel van
de regering over de suggestie die professor Drupsteen doet in Milieu en Recht
(1995), nr. 3 (maart) om de vergunningverlening voor kleinere ontgrondingen
op te dragen aan de gemeentebesturen. Op deze wijze kan worden voorkomen dat
er verschil van inzicht blijft bestaan tussen de vergunninghouder en de gemeente
over de eindbestemming. Deze leden wijzen er overigens op dat ook nu al een
delegatiemogelijkheid naar waterschappen bestaat.Tenslotte zien de leden van de SGP-fractie graag een beschouwing tegemoet
op de gedachte van prof. Drupsteen in Milieu en Recht (maart 1995 nr. 3) met
betrekking tot het maken van een onderscheid tussen grote en kleine ontgrondingen.
Kort samengevat komt een en ander neer op het volgende. Het uitgangspunt is
dat één integrale vergunning moet worden verleend. Grote winningen
moeten MER-plichtig zijn en alleen mogelijk zijn in bij streekplan vastgelegde
winplaatsen; Gedeputeerde Staten zijn voor deze winningen bevoegd gezag. Kleinere
ontgrondingen zouden ook buiten winplaatsen kunnen plaatsvinden. Het gemeentebestuur
is in deze optie bevoegd gezag.Zien de leden van de fractie van het CDA het goed dan zal vastlegging
van winplaatsen uiteindelijk altijd in het bestemmingsplan gebeuren. Via die
vastlegging zal de burger als gebruikelijk gebonden zijn. Het initiatief aan
overheidszijde voor de vastlegging kan daarbij uitgaan van de provincie via
het streekplan en van de gemeente zelf. Uit de memorie van antwoord maken
zij op, dat met de vaststelling van een winplaats in het streekplan de burger
eveneens direct gebonden wordt. Zijn er, zo vragen zij zich af, meer situaties
waarbij de burger via streekplanvaststelling en zonder dat nog van bestemmingsplanwijziging
sprake is direct wordt gebonden?Onduidelijk is waarom het aangeven – in de ruimtelijke facetlijn –
van een winzone – soms met de exactheid van een winplaats – niet
dezelfde juridische gevolgen heeft als het aangeven van een winplaats in het
streekplan? Waarom is er niet voor gekozen de aanduiding winzone te blijven
reserveren voor het streekplannivo en de aanduiding winplaats voor het bestemmingsplan
en – in de sectorlijn – de ontgrondingsvergunning, zo vragen de
leden van de fractie van het CDA. Die bindt dan de burger direct, namelijk
eerst nadat de vastlegging – al dan niet op aanwijzing van de provincie –
in het bestemmingsplan heeft plaatsgevonden. De bedoeling van het wetsvoorstel
kan, zo menen de leden van de fractie van het CDA, ook langs die weg gerealiseerd
worden. Bijkomend voordeel is dat de onteigeningstitel eveneens aan het bestemmingsplan
blijft gekoppeld.De leden van de PvdA-fractie stelden met genoegen vast dat de regering
uitdrukkelijk de mogelijkheid openhoudt dat, indien een gemeente geen planologische
medewerking wil verlenen, dit een factor is die door de provincie in de uiteindelijke
beslissing wordt betrokken. Het kan ertoe leiden dat van het voornemen tot
ontgronding wordt afgezien. In het overleg tussen gemeente en provincie dienen
argumenten en voorwaarden voluit hun plaats te krijgen. In dat licht zijn
deze leden er nog niet van overtuigd dat het niet wenselijk is de wettekst
op dit punt aan te passen met de mogelijkheid van een toezegging of weigering
inzake planologische medewerking onder bepaalde voorwaarden. Wat allerminst een uitzondering zal zijn is dat een gemeente aan de vaststelling
van een winplaats niet wil meewerken. In dat geval zal een aanwijzing noodzakelijk
zijn, iets wat zeer ongebruikelijk is. Ook dat is nog maar één
keer voorgekomen, weer bij de reeds eerder genoemde ontgronding in Gelderland.
De leden van de VVD-fractie hebben de indruk dat het onvermijdelijk is het
beleid met betrekking tot aanwijzingen bij gelegenheid van dit wetsvoorstel
aan te scherpen.Naast de ontgrondingsvergunning en de daar op grond van het wetsvoorstel
mee samenhangende bestemmingsplanwijziging zullen in veel gevallen nog veel
vergunningen nodig zijn. Kunnen die vergunningen parallel worden aangevraagd
en verkregen, zodanig, dat de totale proceduretijd zoals genoemd in bijlage
IV van de memorie van toelichting niet wordt overschreden, zo vragen de leden
van de fractie van het CDA.Met de regering zien de leden van de VVD-fractie voordelen in het zoveel
mogelijk aansluiten bij het bestaande wettelijke instrumentarium als het gaat
om het verbeteren en versnellen van de besluitvorming bij ontgrondingen. Binnen
de door de regering voorgestelde systematiek willen zij bezien of de verbetering
en versnelling inderdaad wordt gerealiseerd, hetgeen zij overigens beginnen
te betwijfelen.De verbetering wordt bevorderd door nadere regelgeving met betrekking
tot de Wet op de ruimtelijke ordening. De snelheid wordt bevorderd door het
van toepassing verklaren van de Wet milieubeheer en de Algemene wet bestuursrecht.
Met betrekking tot de totale proceduretijd lezen de leden van de fractie van
de VVD in de memories van toelichting en van antwoord dat in geval van een
meewerkende gemeente een verkorting van 64,5 tot 45 maanden wordt gerealiseerd
en in geval van een niet-meewerkende gemeente van 98 à 110 tot 45 maanden.
Dit laatste geldt indien een winplaats in het streekplan is vastgesteld. Is
dat niet het geval, dan duurt het 63 maanden. De leden van de VVD-fractie
menen in tegenstelling tot wat de regering stelt dat het nu in de praktijk
120 à 240 maanden duurt alvorens daadwerkelijk met een ontgronding
begonnen kan worden en betwijfelen daarom of de genoemde nieuwe termijnen
van 45 en 63 maanden inderdaad de maxima zullen zijn.Zo vragen de leden van de fractie van de VVD zich af of zich geen vertragingen
in de WRO-sfeer zullen voordoen. Immers, slechts bij uitzondering zal een
winplaats in het streekplan worden vastgelegd. Tot nu toe is dit slechts één
keer voorgekomen en wel voor een zeer grootschalige – overigens nog
niet gestarte – ontgronding in Gelderland. De verwachting is dat de
grootste toekomstige ontgrondingen aanmerkelijk kleiner zullen zijn en beperkt
zullen blijven tot 80 à 100 ha. Dan ligt het meer voor de hand uit
te gaan van vaststelling van winplaatsen in gemeentelijke bestemmingsplannen.
Het zou echter kunnen zijn dat de regering van mening is dat winplaatsen van
deze omvang bij voorkeur door provincies in streekplannen moeten worden vastgesteld.
Dan is het zaak het beleid daarop nadrukkelijk te richten.De leden van de VVD-fractie stellen vast, dat bij het inschatten van de
maximale proceduretijd van 63 maanden geen rekening is gehouden met het feit
dat het in de praktijk vijf jaar vooroverleg vergt alvorens met kans op succes
een ontgrondingsaanvraag kan worden ingediend. Het voorstel leidt bij hen
niet tot het vertrouwen dat deze vertraging tot het verleden zal behoren.Het voorstel beoogt de termijn waarbinnen op de aanvragen voor de diverse
vergunningen wordt beslist terug te brengen tot zes maanden. Hoe reëel
is de kans dat deze termijn gehaald wordt gelet op het feitelijk ontbreken
van sancties op het overschrijden van termijnen, zo vragen de leden van de
fractie van de VVD. Het ontbreken van sancties geldt ook voor de bepaling dat de afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen twaalf maanden een beslissing
op een beroep moet nemen.De leden van de fractie van de VVD vragen zich af of het toch niet veelvuldig
voor zal komen dat ondanks de samenvoeging van artikel 21b meerdere beroepsprocedures
doorlopen moeten worden. Zij denken aan beroep tegen de bestemmingsplanwijziging
en beroep tegen de ontgrondingsvergunning (en de daarmee gecoördineerd
behandelde overige vergunningen). Coördinatie van ook deze beide beroepen
ligt voor de hand omdat de voorwaarden gekoppeld aan de ontgrondingsvergunning
nauw samenhangen met de planologische bestemming. Ziet de regering mogelijkheden
hiertoe?Al met al vrezen de leden van de VVD-fractie dat de maximale termijn terug
gebracht zal worden van 120 à 240 maanden tot 120 à 180 maanden
en niet tot 63 maanden. Zo'n verkorting zou een wel zeer bescheiden vrucht
zijn van zestien jaar werken aan een wetswijziging.De leden van de fractie van de VVD zetten vraagtekens bij de wintempobepaling
van artikel 3, derde lid, onderdeel g. Deze bepaling doet denken aan een planeconomie
en lijkt onnodig negatieve gevolgen te hebben voor de ondernemingsvrijheid,
de flexibiliteit en de concurrentieverhoudingen. Onnodig, omdat in de ontgrondingsvergunning
al de te winnen hoeveelheid en de einddatum wordt vastgelegd.De leden van de SGP-fractie vinden de expliciete koppeling tussen de Wet
milieubeheer en de Ontgrondingenwet een duidelijke verbetering. Bij het ontbreken
hiervan bestaat het gevaar dat de coördinatieregeling niet of onvoldoende
kan worden gehanteerd. Zij stellen hierbij tevens de vraag of de ervaringen
met de coördinatieregeling uit de Wet algemene bepalingen milieubeheer
nog van belang zijn met het oog op een zo helder mogelijke afstemming.In het algemeen bleven de leden van de fractie van de PvdA van mening
dat onvoldoende duidelijk blijft op welke wijze en in welke mate het bedrijfsleven
wordt aangezet tot toepassing van alternatieve materialen, hergebruik van
bouwgrondstoffen, gebruik van Noordzeezand, enzovoorts. Twijfel hadden zij
over de regulerende werking van een heffing van f 1.- per ton. Deze leden
zijn de mening toegedaan, dat echte regulering slechts zal slagen bij een
aanmerkelijk hogere heffing en bij een zeer terughoudend vergunningenbeleid
en een krap vaststellen van de behoefte. Zij herhaalden hetgeen daarover tijdens
de UCV van 17 februari 1992 is gezegd, namelijk dat een en ander bijna automatisch
leidt tot overreservering voor ontgrondingen. Hoewel deze problematiek uitgebreid
aan de orde zal komen bij de behandeling van deel 3 van de pkb Structuurschema
oppervlaktedelfstoffen, hechtten zij er aan nu reeds deze vraagtekens te plaatsen.
Zij wezen erop dat bij mogelijk onverwachte of ongeplande extra vrijkomende
delfstoffen als zand en zeker grind het beleid ten aanzien van alternatieven
dreigt onderuit te gaan.De regering motiveert het terugbrengen van de bestemmingsheffing van 75
procent naar 50 procent met de wijziging van de wet, die het sectorale planningsstelsel
laat vervallen ten gunste van een aanzienlijk simpeler planningsregeling.
Het is voor de leden van de PvdA-fractie geen uitgemaakte zaak, dat daardoor
voor de provincies ook minder werk resteert. Tevens wensen zij op te merken
dat er tussen de provincies een aanmerkelijk verschil bestaat aan werkzaamheden,
gezien het al dan niet voorkomen van oppervlaktedelfstoffen. Door enkele provincies
moeten er veel werkzaamheden verricht worden, door andere slechts weinig.
De PvdA-fractie is er kortom niet van overtuigd dat de 50 procent een voldoende
tegemoetkoming is in de extra kosten. De voorgestelde bestemmingsheffing ter dekking van ongeveer 50 procent
van de kosten voor onderzoek, planning en coördinatie van de provincie
wordt in de memorie van antwoord aangeduid als provinciale belasting. Is dat
een ongelukkig woordgebruik of kan de provincie de aldus gegenereerde middelen
als algemene belastingopbrengst beschouwen? Is het de bedoeling een zodanige
heffing te doen instellen, dat van jaar tot jaar over het uitstaande vergunningbestand
wordt geheven? Worden ook lopende vergunningen direct na het instellen van
de provinciale verordening in de heffing betrokken of zal die alleen gelden
voor nieuwe vergunningen, zo vragen de leden van de fractie van het CDA.De leden van de fractie van het CDA vragen de regering nog eens ten principale
te motiveren waarom een provinciale bestemmingsheffing te rechtvaardigen is.
Zijn er meer voorbeelden van een dergelijke heffing ter financiering van taken
die eigenlijk uit de algemene middelen behoren te worden betaald? Afzien van
de bestemmingsheffing maakt het opstellen van provinciale verordeningen overbodig
en spaart bovendien perceptiekosten. De stelling in de memorie van antwoord,
dat met de provinciale planning en coördinatie ook individuele belangen –
waarbij vermoedelijk op de ontgronders wordt gedoeld – in het bijzonder
gebaat zijn, delen zij niet. De planning dient het algemeen belang. Daarom
wordt zij opgezet. Als deze aktiviteiten direct met de vergunningverlening
samenhangen kunnen ze in de leges worden verrekend. Wat betreft de voorgestelde heffing vanwege kosten van planning, onderzoek
en coördinatie zien de leden van de VVD-fractie een goede belangenafweging
bij de ruimtelijke ordening als een algemeen belang. Daarbij past financiering
uit de algemene middelen. Bovendien zal de heffing slechts enkele miljoenen
guldens per jaar opbrengen. Zij geven de regering in overweging af te zien
van het voorstel tot een heffing.De leden van de SGP-fractie blijven van mening dat planning en coördinatie
moeten worden gerekend tot de typische overheidstaken, die uit algemene middelen
moeten worden bekostigd. De argumenten in de memorie van antwoord inzake het
profijtbeginsel op dit punt hebben hen niet overtuigd. Zij verzoeken nogmaals
om heroverweging van dit onderdeel van het wetsvoorstel.Kunnen met de huidige formulering van de wintempobepalingen van artikel
3, derde lid, onderdeel g ook voorschriften gegeven worden om de ontgronding
te binden aan een minimaal tempo? Gedacht kan worden aan ontgrondingen in
de uiterwaarden van rivieren die omwille van de er mee te realiseren capaciteitsverruiming
snel moeten worden uitgevoerd. Een dergelijke situatie kan zich uiteraard
ook elders om andere redenen voordoen. Is het denkbaar vergunningen van verschillende
winplaatsen zodanig met elkaar in verbinding te brengen dat de opmerking in
de memorie van antwoord, «Indien wordt besloten tot vergunningverlening
dienen uiteraard geen voorschriften te worden gesteld die de winning langs
een omweg economisch onmogelijk zouden maken.» wordt genuanceerd? Wat
wordt precies met deze opmerking bedoeld? De aanvrager kan toch altijd afzien
van de vergunning indien hem de voorschriften niet aanstaan, zo vragen de
leden van de fractie van het CDA.De leden van de fractie van de PvdA wilden nader ingaan op het antwoord
op de vraag naar bepalingen over de aanbestedingen van een winplaats. Inderdaad
heeft openbare inschrijving weinig zin als ten tijde van de vaststelling van
de winplaats één ontgronder (bijna) alle grond bezit. De ontgrondingspraktijk
leert dat dit doorgaans het geval is. Maar dat roept de vraag
op naar de precieze relatie tussen het vaststellen van winplaatsen en het
verwervingsbeleid van ontgronders. Kan de regering daar nader op ingaan, zo
vragen deze leden. Staat hier niet de deur open voor onderhandse afspraken
en kartelvorming binnen het ontgrondend bedrijfsleven? Staat de regering terzake
informatie ter beschikking? Is het de regering bekend of er tussen de colleges
van G.S. van de provincie Gelderland, Noord-Brabant en Limburg enerzijds en
de ontgronders anderzijds een of meer convenanten zijn afgesloten omtrent
hoeveelheden, lokaties en wintempo per provincie? Hoe verhoudt een en ander
zich met het onderhavige wijzigingsvoorstel van de Ontgrondingenwet? 3. Overige onderwerpenOmtrent de mogelijkheid om elders compensatie voor te schrijven als compensatie
niet door herinrichting op de ontgronde lokatie zelf kan worden gerealiseerd,
schrijft de regering dat indien het gaat om natuurontwikkeling of recreatie
dat daarvoor dan de compensatieregeling als beschreven in het Structuurschema
groene ruimte geldt. Kan de regering dit nader verduidelijken, zo mogelijk
met voorbeelden? In dit verband vragen de leden van de fractie van de PvdA
ook of er tot nu toe voorbeelden zijn van het inzetten van de Landinrichtingswet
ten behoeve van de aanpassingsinrichting van de omgeving van de ontgronde
lokatie. Wat zijn daarmee de ervaringen?De verwijzing in de memorie van antwoord naar de compensatieregeling die
beschreven wordt in het Structuurschema groene ruimte roept de vraag op hoe
het staat met de wettelijke verankering daarvan. Welke wet moet daarvoor dienen,
zo vragen de leden van de fractie van het CDA.Het natuurbeleidsplan van de regering stelt zich ten doel minimaal 150 000
hectare nieuwe natuurgebieden te ontwikkelen. Het Wereld Natuur Fonds publiceerde
in 1992 in het rapport «Levende Rivieren» zijn visie op mogelijke
natuurontwikkeling in het rivierengebied. Dit pleidooi van het WNF staat niet
op zich. Het is gekoppeld aan kleiwinning voor de baksteenindustrie, verbetering
van scheepvaartverbindingen en recreatiemogelijkheden, vergroting van de waterafvoercapaciteit
van de rivieren en dijkversterking. Het ecologisch herstel in ons rivierendeltaland
kan in een stroomversnelling komen door veiligheid tegen overstromingen samen
te laten gaan met natuurontwikkeling. De leden van de fractie van D66 bepleiten
een koppeling van belangen zoals in «Levende Rivieren» gelegd,
in het kader van het Deltaplan Grote Rivieren dat immers naast veiligheid
ook behoud van natuur en landschap nastreeft en het winnen van bouwgrondstoffen
oplevert.In dit verband verzoeken de leden van de fractie van D66 ook de visie
van de regering ten aanzien van de mogelijkheid van buitendijkse in plaats
van binnendijkse dijkverzwaringen, zoals in «Levende Rivieren»
aanbevolen. Dit zou volgens WNF kunnen gebeuren door het zorgvuldig reliëfvolgend
ontkleien van uiterwaarden waardoor deze worden verlaagd, hetgeen de versmalling
van het stroomgebied (ruimschoots) compenseert. Dit zou een verplaatsing van
binnendijkse naar buitendijkse ontgrondingen mogelijk maken.Tenslotte vragen de leden van de fractie van D66 in dit verband wat de
consequenties zijn van de in het Deltaplan grote rivieren voorgenomen versnelde
uitdieping en verbreding van de Maas voor het Structuurschema oppervlaktedelfstoffen
1999–2008. In hoeverre maken de daarbij vrijkomende hoeveelheden grind
en beton- en metselzand heroverweging van behoeftestellingen mogelijk?Dit gegeven is van belang voor provinciebesturen die in de komende jaren
ontgrondingsvergunningen moeten verlenen. Bovendien zou dan tijd
worden geschapen voor het zoeken naar, door D66 gewenste, alternatieven.Zien de leden van de fractie van D66 het goed, dan kent het wetsvoorstel
globaal twee hoofddoelstellingen.In de eerste plaats wordt voorzien in een stelsel van planning en coördinatie
ten behoeve van de ontgrondingen die van belang zijn voor de winning van oppervlaktedelfstoffen
in Nederland met het oog op de grondstoffenvoorziening voor de bouw. Voor
wat betreft de planning wordt niet voorzien in een apart, specifiek planningstelsel.
De planning geschiedt met toepassing van het instrumentarium van de Wet op
de ruimtelijke ordening (structuurschema, streekplan). Het bepalen van winplaatsen
zal kunnen geschieden in het kader van streekplannen. Verder is verplichte
beleidscoördinatie voorzien tussen rijk en provincies omtrent onder meer
de voorbereiding en uitvoering van het Structuurschema oppervlaktedelfstoffen.
Indien de vaststelling van winplaatsen geschiedt in streekplannen, is voorzien
in betrokkenheid van de gemeenten wie het aangaat (het bestemmingsplan kan
immers belemmeringen bevatten in verband met de verwezenlijking van de voorgenomen
winplaats). Bij de voorbereiding van zodanig streekplan wordt de betrokken
gemeente geconsulteerd ten aanzien van de verwezenlijking van de voorgenomen
winplaats. Is de gemeente niet bereid deze weg te nemen en gaat de provincie
(toch) over tot vaststelling van de winplaats, dan dient gelijktijdig een
aanwijzing op grond van de Wet ruimtelijke ordening aan de gemeente te worden
gegeven om het bestemmingsplan aan te passen. Tegen het besluit tot aanwijzing
van de winplaats is beroep mogelijk op de Afdeling bestuursrechtspraak van
de Raad van State.Indien de provincie niet is overgegaan tot het aanwijzen van bepaalde
winplaatsen in het streekplan, dan vindt coördinatie ten aanzien van
de inhoud van het bestemmingsplan met betrekking tot de vraag of het bestemmingsplan
de beoogde winplaats toelaat, plaats bij de beslissing op de aanvrage voor
de vergunning ingevolge de Ontgrondingenwet. Die vergunning wordt niet verleend
als de beoogde ontgronding in strijd zou zijn met een bestemmingsplan, tenzij
de betrokken gemeente heeft meegedeeld planologische medewerking te zullen
verlenen of aan de gemeente een aanwijzing op grond van de Wet ruimtelijke
ordening is gegeven om het bestemmingsplan aan te passen.In de tweede plaats gaat het om de bevordering van doelmatige procedures
met betrekking tot de verlening van de diverse vereiste vergunningen en andere
toestemmingen (beschikkingen). Met het oog hierop wordt, indien de aanvrager
hierom vraagt, coördinatie ingevolge de Wet milieubeheer – door
gedeputeerde staten – verplicht gesteld ten aanzien van de voorbereiding
en behandeling van de diverse aanvragen om toestemmingen. Daarmee wordt bewerkstelligd
dat in hetzelfde tijdsbestek een beslissing door de diverse betrokken overheden
op de aanvragen om toestemming wordt genomen, waarbij tevens in het kader
van die coördinatie inhoudelijke afstemming van de diverse beschikkingen
kan plaatsvinden. Met toepassing van de bepalingen van de eerste tranche van
de Algemene wet bestuursrecht ten aanzien van de (voorbereiding van) beschikkingen,
betekent het vorenstaande dat in het algemeen in ongeveer een half jaar tijd
vanaf het tijdstip van indiening van de aanvrage een beslissing wordt genomen
op de diverse aanvragen. Dit betekent een zeer aanzienlijke tijdwinst, vergeleken
met de huidige situatie waarin zeer vaak geen parallelle en gecoördineerde
behandeling en beslissing plaats vindt. De indruk bestaat dat in vele gevallen
in de huidige situatie drie tot vijf jaren gemoeid zijn met het verkrijgen
van de benodigde bestuurlijke toestemmingen. Nadat de bestuurlijke fase is
afgerond, is het in de huidige situatie zo dat er op verschillende momenten
en bij verschillende rechters (Kroon, Afdeling rechtspraak Raad van State)
procedures worden gevoerd. In het nieuwe bestel komt aan deze verbrokkeling van het beroep ten aanzien
van de hier bedoelde vergunningen en andere toestemmingen, zowel in tijd gezien
als wat de rechtsprekende instantie betreft, een eind. Er vindt integratie
van beroep plaats doordat uitsluitend de Afdeling bestuursrechtspraak van
de Raad van State bevoegd wordt verklaard als beroepsinstantie ten aanzien
van de diverse beslissingen op verzoeken om toestemming.Verder is het zo dat de Afdeling op termijn wordt gesteld: binnen een
jaar nadat het beroep is ingesteld, dient de Afdeling een beslissing te hebben
genomen.Ook dit betekent een aanzienlijk verschil met de huidige situatie, waarin
het nogal eens voorkomt dat de behandeling van een beroep tegen alleen reeds
een beslissing op de aanvrage om de Ontgrondingenwetvergunning vijf jaar of
meer in beslag neemt.De nieuwe regeling inzake planning en daarmee verband houdende coördinatie
(artikelen 7a–7g) op rijks- en provinciaal niveau heeft betrekking op
ontgrondingen die van belang zijn voor de oppervlaktedelfstoffenvoorziening.
Van de jaarlijks verleende hoeveelheid ontgrondingsvergunningen (ca 500) heeft
ca 15% (75) hiervan, betrekking op grote ontgrondingen (groter dan 500 000
m3). Met name voor klei en ophoogzand zijn kleinere ontgrondingen
ook van belang voor de oppervlaktedelfstoffenvoorziening. De nieuwe regeling
inzake (op verzoek verplichte) coördinatie van voorbereiding en behandeling
van aanvragen om toestemming is van toepassing op alle ontgrondingen; hetzelfde
is het geval ten aanzien van de integratie van beroepsmomenten.Voorts is voorzien in een facultatieve provinciale bestemmingsheffing
(artikel 2, zevende lid).Ook wordt het bereik van het vergunningstelsel enigszins uitgebreid in
die zin dat vergunningvoorschriften ook betrekking kunnen hebben op het betalen
van een bepaald bedrag. Zulks in plaats van de verplichting tot herinrichting
of het betalen van het geheel of een deel van de beheerskosten van het ontgronde
perceel en het betalen van het geheel of een deel van de kosten in verband
met aanpassingsinrichting van de omgeving van het ontgronde perceel.De leden van de fractie van D66 merken bij een algemene beoordeling van
het wetsontwerp het volgende op.Voor een juiste beoordeling van alle implicaties van het wetsvoorstel
tot wijziging van de Ontgrondingenwet is het noodzakelijk dat het wetsvoorstel
wordt bezien in samenhang met de beleidsuitspraken van de planologische kernbeslissing
van het (eerste) Structuurschema Oppervlaktedelfstoffen.Het Structuurschema gaat in op «de voorziening in de behoefte in
ons land aan oppervlaktedelfstoffen of vervangende materialen daarvoor, voor
met name de bouw in de periode tot circa 2020 en op de ruimtelijke mogelijkheden
in ons land en het Nederlands deel van de Noordzee voor winning van oppervlaktedelfstoffen».Van dit Structuurschema is deel 2 (Reacties op de ontwerp-planologische
kernbeslissing) ontvangen. Deel 3 (regeringsbeslissing) moet nog worden uitgebracht.
In deel 1 (de ontwerp-pkb) is nog niet duidelijk vermeld welke hoeveelheden
van de verschillende oppervlaktedelfstoffen per provincie gewonnen moeten
worden in de periode tot 2020.Gezien de toenemende behoefte aan een wettelijke regeling die het de rijksoverheid
mogelijk maakt sturend en coördinerend op te treden en de ernst van de
problematiek van de «stroperigheid» van de besluit- en beroepsprocedures,
is het een goede zaak dat stroomlijning en verkorting van procedures worden
nagestreefd. In beginsel wordt ingestemd met coördinatie van de bestuurlijke
besluitvormingsprocedures inzake toestemming tot ontgrondingen, mits de materiële
waarborgen worden gehandhaafd. Ingestemd wordt met het beleidsuitgangspunt van een centrale verantwoordelijkheid
van het rijk voor de grondstoffenvoorziening in het algemeen en een gedecentraliseerde
uitvoering van het beleid bij de provincies.De keuze voor het beïnvloeden van de vergunningsinstanties via de
ruimtelijke-ordeningslijn – door indicatieve planning in een Structuurschema –
wordt logisch geacht, omdat het hier hoofdzakelijk om een ruimtelijk vraagstuk
gaat waarbij meerdere gemeenschappelijke doelstellingen in het geding zijn.
Een definitief oordeel of er wordt voorzien in een integraal en duurzaam bouwstoffenbeleid,
kan pas worden gegeven na kennisname van deel 3 van het Structuurschema.Met de Raad van Advies voor de Ruimtelijke Ordening (Structuurschema deel
2, bladzijde 82 en verder) wordt gemeend dat het wetsvoorstel en het Structuurschema
veel meer de nadruk moeten leggen op de maatschappelijk gewenste nabestemming
als (mede) keuzebepalende factor voor de lokatie van ontgrondingen. Op deze
wijze kan worden bereikt dat verschillende beleidsdoelstellingen, waaronder
recreatie, natuurontwikkeling en veiligheid tegen overstromingen, tegelijkertijd
worden bediend.Het wordt daarom betreurd dat het advies van de Raad om dit «werk
met werk» streven als doelstelling in de meest betrokken artikelen van
de wet op te nemen, niet is gevolgd en volstaan is met een aanpassing in artikel
2.1.2 van de memorie van toelichting.Gezien de noodzaak en mogelijkheid tot een goede onderlinge afstemming
en afstemming met andere belangen met ruimtelijke aspecten, zullen rijk en
provincies bij het vaststellen van hun plannen rekening houden met het Structuurschema.
Beide zullen daarbij primair nagaan welke hoeveelheid oppervlaktedelfstoffen
vrijkomt bij ontgrondingen die worden uitgevoerd om andere redenen dan de
winning van die delfstoffen, zo menen nog steeds de leden van de fractie van
D66.Op bladzijde 30 van de memorie van antwoord (gedrukte versie) staat in
de derde alinea, dat artikel 3, derde lid, onderdeel f (nieuw) aansluit op
het voorstel van de PvdA-fractie. Verondersteld wordt, dat bedoeld is: artikel
3, derde lid, onderdeel e.De leden van de PvdA-fractie hadden met instemming kennis genomen van
de nota van wijziging, waarin ook enkele van de voorstellen, die zij gedaan
hadden, zijn overgenomen. Zij hadden nog enkele vragen. Is het juist dat in
de wetswijziging geen overgangsmaatregelen zijn opgenomen, behoudens artikel
IX B? Betekent dat, dat alle vigerende aanvragen lopen langs de lijnen van
de huidige wet en dat de bepalingen van de gewijzigde wet daarop op geen enkele
wijze van toepassing zullen zijn?Omtrent het toegevoegde artikel IX B bestond bij de leden van de fractie
van de PvdA onduidelijkheid waar en op welke wijze in de gewijzigde wet wordt
opgenomen, kan dat toegelicht worden?Op pagina 8 van de nota van wijziging (gedrukte versie) laatste alinea
wordt gerefereerd aan: Onderdeel 18. Is hier niet bedoeld: Onderdeel 19, zo
vragen de leden van de fractie van de PvdA.De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Tielens-Tripels XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Brinkman (CDA),
Versnel-Schmitz (D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA),
Verbugt (VVD), Van Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivesteijn
(PvdA), H.G.J. Kamp (VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66),
M.B. Vos (GroenLinks), Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66),
Keur (VVD) en Hofstra (VVD).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Van der Linden (CDA), Vacature D66, Zijlstra
(PvdA), Terpstra (CDA), Huys (PvdA), Korthals (VVD), Esselink (CDA), Vacature
CD, Hillen (CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD), Leerkes (Unie 55+), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Aiking-van
Wageningen (AOV), Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD) en Te Veldhuis
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23568-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl